niepostrzeżenie

nie­za­u­wa­że­nie, bez zwra­ca­nia czy­jejś uwagi, nie rzu­ca­jąc się w oczy


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) nie­za­u­wa­żal­nie, poza za­się­giem czy­je­goś wzro­ku

Wiktionary


niepostulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­stu­lo­wać.

Wiktionary


niepostępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­stę­po­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńepostẽmpovãńe

Wiktionary


niepostępowość

przy­wią­za­nie do tra­dy­cji, ist­nie­ją­cych in­sty­tu­cji i sy­ste­mu war­to­ści, wy­ra­ża­nie nie­chęt­ne­go lub wro­gie­go sto­sun­ku do po­waż­niej­szych zmian, sprze­ci­wia­nie się no­wo­ściom; tra­dy­cjo­na­lizm, za­cho­waw­czość, or­to­dok­syj­ność, kon­ser­wa­tyw­ność


SJP.pl


nieposypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sy­py­wać.

Wiktionary


nieposzanowanie

1. prze­sta­rza­le: usza­no­wać;
2. daw­niej: utrzy­mać w po­rząd­ku


SJP.pl


nieposzczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ścić.

Wiktionary


nieposzerzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sze­rzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔʃɛˈʒãɲɛ, AS: ńepošežãńe

Wiktionary


nieposzerzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sze­rzyć.

Wiktionary


nieposzlakowanie

daw­niej:
1. ob­wi­nić, po­są­dzić;
2. dojść do cze­goś po śla­dach, zna­kach; od­kryć, wy­kryć


SJP.pl


nieposzlakowany

daw­niej:
1. ob­wi­nić, po­są­dzić;
2. dojść do cze­goś po śla­dach, zna­kach; od­kryć, wy­kryć


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) bez za­rzu­tu, naj­czę­ściej pod wzglę­dem mo­ral­nym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pra­cow­ni­kiem sa­mo­rzą­do­wym może być osoba, która cie­szy się nie­posz­la­ko­wa­ną opi­nią.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔʃlakɔˈvãnɨ, AS: ńepošlakovãny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nienaganny, nieskazitelny

Wiktionary


nieposzukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­szu­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔʃuˈkãɲɛ, AS: ńepošukãńe

Wiktionary


nieposzukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­szu­ki­wać.

Wiktionary


nieposądzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­są­dzać.

Wiktionary


nieposługiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­słu­gi­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔswuɟiˈvãɲɛ, AS: ńeposu̯uǵivãńe

Wiktionary


nieposłuszeństwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cecha kogoś, kto jest nie­po­słusz­ny; brak po­słu­szeń­stwa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Arab­ska tra­dy­cja na­da­ła ple­mien­nym prze­ja­wom nie­po­słu­szeń­stwa ko­lek­tyw­ną nazwę „ridda”, czyli apo­staz­ja, odrzu­ce­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ, AS: ńeposu̯ušẽĩ ̯stfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieposłuszność ż.

 przym. nieposłuszny

 przysł. nieposłusznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krnąbrność, niekarność, niesforność, niesubordynacja

Wiktionary


nieposłusznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­słusz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieposłuszeństwo n., nieposłuszność ż.

 przym. nieposłuszny

Wiktionary


nieposłuszniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­słusz­nie


SJP.pl


nieposłuszniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­po­słusz­ny; bar­dziej nie­po­słusz­ny


SJP.pl


nieposłuszność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­po­słusz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­słusz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieposłuszeństwo n.

 przym. nieposłuszny

 przysł. nieposłusznie

Wiktionary


nieposłuszny

przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się nie­po­słu­szeń­stwem

 (1.2) nie­pod­da­ją­cy się czy­jejś woli

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kur­ty­na, za którą wła­dza chcia­ła zam­knąć nie­po­słusz­ne­go fe­lie­to­ni­stę, za­czy­na­ła rdze­wieć.

 (1.2) Je­dy­nie nies­for­na, nie­po­słusz­na podś­wia­do­mość, wbrew jej pra­gnie­niom, wy­ko­nu­je sobie wia­do­me za­da­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieposłuszeństwo n., nieposłuszność ż.

 przysł. nieposłusznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krnąbrny, narowisty, niekarny, niesforny, rogaty, rozwydrzony

Wiktionary


niepotrzebnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­trzeb­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sta­ni­sław nie pływa zbyt do­brze i za­wsze nie­po­trzeb­nie wzbi­ja wokół sie­bie fon­tan­ny wody.

 (1.1) Znowu kran nie­za­krę­co­ny i woda leje się nie­po­trzeb­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈṭʃɛbʲɲɛ, AS: ńepoṭšebʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepotrzebność ż.

 przym. niepotrzebny

Wiktionary


niepotrzebniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­trzeb­nie


SJP.pl


niepotrzebniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­po­trzeb­ny


SJP.pl


niepotrzebność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­po­trzeb­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­trzeb­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepotrzebny

 przysł. niepotrzebnie

Wiktionary


niepotrzebny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest po­trzeb­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chcia­no wów­czas MKR oczy­ścić z "nie­po­trzeb­ne­go ele­men­tu", który psuł tylko ro­bot­ni­cze spra­wy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ, AS: ńepoṭšebny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepotrzebność ż.

 przysł. niepotrzebnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zbędny, zbyteczny; książk. redundantny; potrzebny jak dziura w moście, potrzebny jak piąte koło u wozu, potrzebny jak umarłemu kadzidło

Wiktionary


niepotrzebowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­trze­bo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔṭʃɛbɔˈvãɲɛ, AS: ńepoṭšebovãńe

Wiktionary


niepotwierdzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pot­wier­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔtfʲjɛrˈd͡zãɲɛ, AS: ńepotfʹi ̯erʒãńe

Wiktionary


niepotwierdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pot­wier­dzić.

Wiktionary


niepotykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ty­kać.

Wiktionary


niepotęgowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­tę­go­wać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tej sy­tu­a­cji naj­waż­niej­sze jest nie­po­tę­go­wa­nie stre­su dziec­ka.

Wiktionary


niepotępianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­tę­piać.

Wiktionary


niepouczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­u­czać.

Wiktionary


niepowalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wa­lać.

Wiktionary


niepoważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wa­żać.

Wiktionary


niepoważnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­waż­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) In­ży­nier, przy­kle­jo­ny do strzel­ni­cy ufor­mo­wa­nej ze zwa­lo­nych na pa­ra­pet wor­ków z pia­skiem, pod­ska­ki­wał nie­po­waż­nie na jed­nej nodze.

 (1.1) Zna­jo­ma zadz­wo­ni­ła do Poz­na­nia na numer, który zna­la­zły­śmy w ple­ca­ku, ale pan, z któ­rym roz­ma­wia­ła, po­trak­to­wał ją nie­po­waż­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈvaʒʲɲɛ, AS: ńepovažʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepoważny

Wiktionary


niepoważniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­waż­nie


SJP.pl


niepoważniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­po­waż­ny


SJP.pl


niepoważność

nie­za­cho­wy­wa­nie po­wa­gi


SJP.pl


niepoważny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się trak­to­wać po­waż­nie

 (1.2) nie­za­cho­wu­ją­cy po­wa­gi i od­po­wie­dzial­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) To nie senat, lecz tylko nie­po­waż­ny se­na­cik.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niepoważnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bagatelny, durny, frywolny, głupi, głupiutki, głupkowaty, idiotyczny, śmieszny, żartobliwy

 (1.2) lekkomyślny, nieodpowiedzialny

Wiktionary


niepowetowanie

wy­na­gro­dzić sobie po­nie­sio­ne krzyw­dy, stra­ty


SJP.pl


niepowetowany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go stra­ty, szko­dy lub krzyw­dy nie da się na­pra­wić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pożar spo­wo­do­wał nie­po­we­to­wa­ne zni­szcze­nia w bi­blio­te­ce.

Wiktionary


niepowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wia­dać.

Wiktionary


niepowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wie­dzieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔvʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepovʹi ̯eʒẽńe

Wiktionary


niepowielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wie­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔvʲjɛˈlãɲɛ, AS: ńepovʹi ̯elãńe

Wiktionary


niepowieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wie­sić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepovʹi ̯ešẽńe

Wiktionary


niepowiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wie­wać.

Wiktionary


niepowiązany

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który nie ma po­wią­zań, związ­ków z oma­wia­ną rze­czą lub osobą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. powiązanie n., powiązywanie n., wiązanie n., wiązka ż.

 czas. powiązać dk., powiązywać ndk., wiązać ndk.

 przym. powiązany, wiążący

Wiktionary


niepowiększanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­więk­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔvʲjɛ̃ŋˈkʃãɲɛ, AS: ńepovʹi ̯ẽŋkšãńe

Wiktionary


niepowiększenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­więk­szyć.

Wiktionary


niepowodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wo­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔvɔdɔˈvãɲɛ, AS: ńepovodovãńe

Wiktionary


niepowodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­ci­wień­stwo po­wo­dze­nia, suk­ce­su; prze­gra­na, po­raż­ka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moja trze­cia próba rzu­ce­nia pa­le­nia za­koń­czy­ła się nie­po­wo­dze­niem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepovoʒẽńe

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) porażka, klęska, fiasko, przegrana

Wiktionary


niepowołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wo­łać.

Wiktionary


niepowołany

nie­ma­ją­cy prawa do czy­nie­nia cze­goś; nie­u­po­waż­nio­ny, nie­od­po­wied­ni (np. do­ku­ment wpadł w nie­po­wo­ła­ne ręce)


SJP.pl


niepowożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wo­zić.

Wiktionary


niepowracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wra­cać.

Wiktionary


niepowrotny

taki, który jest przez­na­czo­ny na po­wrót


SJP.pl


niepowrót

Nie­po­wrót ("art. 242 § 2 i 3 k.k.") – praw­ni­cze okre­śle­nie dwóch prze­stępstw skie­ro­wa­nych prze­ciw­ko wy­mia­ro­wi spra­wied­li­wo­ści, po­le­ga­ją­cych na:

Prze­stęp­stwa sta­no­wią wy­stęp­ki za­gro­żo­ne grzyw­ną, karą ogra­ni­cze­nia wol­no­ści albo po­zba­wie­nia wol­no­ści do roku.

Spraw­ca pod­le­ga su­ro­wszej od­po­wie­dzial­no­ści (karze po­zba­wie­nia wol­no­ści do lat 3), je­że­li dzia­ła w po­ro­zu­mie­niu z in­ny­mi oso­ba­mi, używa prze­mo­cy lub grozi jej uży­ciem albo usz­ka­dza miej­sce zam­knię­cia.

Wikipedia


niepowstanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pow­stać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈfstãɲɛ, AS: ńepofstãńe

Wiktionary


niepowstrzymany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się pow­strzy­mać, pow­ścią­gnąć

Wiktionary

Nie­pow­strzy­ma­ny (ang. "Un­stop­pa­ble") – ame­ry­kań­ski thril­ler, film akcji z 2010 w re­ży­se­rii Tony’ego Scot­ta, z Den­ze­lem Was­hing­to­nem i Chri­sem Pinem w ro­lach głów­nych. Film zre­a­li­zo­wa­no na pod­sta­wie au­ten­tycz­nych wy­da­rzeń, które ro­ze­gra­ły się 15 maja 2001 roku w Ohio. Był to ostat­ni film wy­re­ży­se­ro­wa­ny przez Tony’ego Scot­ta (po­peł­nił sa­mo­bój­stwo w 2012 roku).

Wikipedia


niepowstrzymywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pow­strzy­my­wać.

Wiktionary


niepowtarzalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­pow­ta­rzal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­pow­ta­rzal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepowtarzalny

 przysł. niepowtarzalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezwykłość, nadzwyczajność, niecodzienność, niepospolitość, niesamowitość, niezwykłość

Wiktionary


niepowtarzalny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­jąt­ko­wy, nadz­wy­czaj­ny, je­dy­ny w swoim ro­dza­ju

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miej­sce po­wo­li za­tra­ca ory­gi­nal­ny cha­rak­ter i nie­pow­ta­rzal­ną, ka­me­ral­ną at­mos­fe­rę. Śro­do­wi­sko za­czy­na tra­cić zdol­no­ści sa­mo­re­gu­la­cyj­ne i chłon­ność na­tu­ral­na zo­sta­je w nie­wiel­kim stop­niu prze­kro­czo­na.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepowtarzalność ż.

 przysł. niepowtarzalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) osobliwy, unikatowy, niezrównany

Wiktionary


niepowtarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pow­ta­rzać.

Wiktionary


niepowątpiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­wąt­pie­wać.

Wiktionary


niepowściągliwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie pa­nu­je nad sobą; też: świad­czą­cy o ta­kiej po­sta­wie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W po­glą­dach śmia­ły, w gło­sze­niu ich nie­pow­ścią­gli­wy, niez­rów­na­ny fa­ce­cjo­ni­sta, nigdy nie szu­kał długo w tor­bie kon­cep­tu, [nie­przy­jaz­ny kra­kow­skiej stań­czy­kie­rii, ten "war­szaw­ski po­zy­ty­wi­sta w tu­żur­ku" — jak go naz­wa­no w Prze­glą­dzie Po­wszech­nym — zdo­był sobie mło­dzież kra­kow­ską wstęp­nym prze­bo­jem.]

 (1.1) [Nie[ ]tylko z po­wierz­chow­no­ści przy­po­mi­nał on [Mar­ce­lek] ojca, ale także i z przy­mio­tów du­cho­wych:] odz­na­czał się tem­pe­ra­men­tem dzi­kim, nie­pow­ścią­gli­wym i zło­śli­wo­ścią przy­krą dla oto­cze­nia.

 (1.1) Zacny[,] ale nie­pow­ścią­gli­wy w mowie Ursyn, nie[ ]raz, skoro się czuł obra­żo­nym, do­ty­kał naj­lep­szych przy­ja­ciół epi­gra­ma­ta­mi, [nie prze­ba­cza­jąc[,] gdy jego urazy rów­nie żywo jak on nie czuli.]

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niepowściągliwie

 rzecz. niepowściągliwość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepohamowany, niepowstrzymany, nieumiarkowany

Wiktionary


niepozamykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­za­my­kać.

Wiktionary


niepozbawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zba­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔzbaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepozbavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepozbawienie ndk.

Wiktionary


niepozbawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zba­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔzbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepozbavʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepozbawianie ndk.

Wiktionary


niepozdrawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poz­dra­wiać.

Wiktionary


niepoznaka

daw­niej: nie­poz­na­nie; dziś tylko w wy­ra­że­niach "dla nie­poz­na­ki" - tak, żeby nie można było poz­nać kogoś lub cze­goś, albo "do nie­poz­na­ki" - nie do poz­na­nia


SJP.pl


niepoznanie

1. zdo­być wia­do­mo­ści o czymś;
2. doś­wiad­czyć cze­goś, prze­ko­nać się o czymś;
3. roz­poz­nać kogoś, coś po in­dy­wi­du­al­nych ce­chach;
4. za­wrzeć zna­jo­mość z kimś; przed­sta­wić kogoś komuś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poz­nać.

Wiktionary


niepoznawalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­moż­ność poz­na­nia, zro­zu­mie­nia, wy­ja­śnie­nia cze­goś

Wiktionary


niepoznawalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie da się poz­nać

Wiktionary


niepozorka

nie­po­zor­ka oj­cow­ska - ga­tu­nek słod­ko­wod­ne­go śli­ma­ka skrze­lo­dysz­ne­go


SJP.pl


niepozorniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­zor­nie


SJP.pl


niepozorny

nie­bę­dą­cy tym, czym się wy­da­je


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­wiel­ki, nie rzu­ca­ją­cy się w oczy, nie zwra­ca­ją­cy na sie­bie uwagi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sko­wro­nek to szary i nie­po­zor­ny ptak, a tak ślicz­nie śpie­wa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈzɔrnɨ, AS: ńepozorny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepozorność

 przysł. niepozornie

Wiktionary


niepozostawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zo­sta­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔzɔstaˈvãɲɛ, AS: ńepozostavãńe

Wiktionary


niepozostawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zo­sta­wiać.

Wiktionary


niepozowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zo­wać.

Wiktionary


niepozwalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poz­wa­lać.

Wiktionary


niepozwolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poz­wo­lić.

Wiktionary


niepozywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zy­wać.

Wiktionary


niepozłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­zła­cać.

Wiktionary


niepołomice

mia­sto w Pol­sce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim;

Wiktionary

Nie­po­ło­mi­ce – mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie wie­lic­kim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Nie­po­ło­mi­ce.

We­dług da­nych Głów­ne­go Urzę­du Sta­ty­stycz­ne­go z 31 grud­nia 2025 r. mia­sto li­czy­ło 17 572 miesz­kań­ców i zaj­mo­wa­ło po­wierzch­nię 27,4 km².

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na ra­dach se­na­tu w Nie­po­ło­mi­cach i Kra­ko­wie de­ba­to­wa­no o ukła­dzie z Gdań­skiem, spra­wach in­flanc­kich, spo­rze z ce­sa­rzem oraz ure­gu­lo­wa­niu sto­sun­ków z Tur­cją.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔwɔ̃ˈmʲit͡sɛ, AS: ńepou̯õmʹice

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepołomiczanin m., niepołomiczanka ż.

 przym. niepołomicki

Wiktionary


niepołomicki

zwią­za­ny z Nie­po­ło­mi­ca­mi, do­ty­czą­cy Nie­po­ło­mic; nie­po­łom­ski (re­gio­nal­nie)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­po­ło­mi­ca­mi, do­ty­czą­cy Nie­po­ło­mic

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niepołomice nmos., niepołomiczanin m., niepołomiczanka ż.

Wiktionary


niepołomiczanin

miesz­ka­niec Nie­po­ło­mic


SJP.pl


niepołomiczanka

miesz­kan­ka Nie­po­ło­mic


SJP.pl


niepołomski

re­gio­nal­nie: do­ty­czą­cy Nie­po­ło­mic, zwią­za­ny z Nie­po­ło­mi­ca­mi; nie­po­ło­mic­ki


SJP.pl


niepołożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ło­żyć.

Wiktionary


niepołykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ły­kać.

Wiktionary


niepołączalny

nie­da­ją­cy się po­łą­czyć


SJP.pl


niepołączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­łą­czyć.

Wiktionary


niepoślubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ślu­bić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieślubna ż.

Wiktionary


niepośpieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poś­pie­szać.

Wiktionary


niepośpieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poś­pie­szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepośpʹi ̯ešẽńe

Wiktionary


niepoświadczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poś­wiad­czać.

Wiktionary


niepoświęcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poś­wię­cać.

Wiktionary


niepoświęcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poś­wię­cić.

Wiktionary


niepożeranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­że­rać.

Wiktionary


niepożyczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ży­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔʒɨˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepožyčãńe

Wiktionary


niepożyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ży­czyć.

Wiktionary


niepożyty

daw­niej:
1. spo­żyć, zjeść;
2. po­ko­nać, prze­móc, zła­mać


SJP.pl


niepożywianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ży­wiać.

Wiktionary


niepożądanie

1. bar­dzo cze­goś pra­gnąć
2. czuć fi­zycz­ny po­ciąg w sto­sun­ku do kogoś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­żą­dać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepożądany

Wiktionary


niepożądany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, ja­kie­go się unika; od­wrot­ny do za­mie­rzo­ne­go

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niepożądanie

 rzecz. niepożądanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niechciany, nieodpowiedni, niepotrzebny, nieproszony, niewskazany, niezalecany, szkodliwy, uboczny, zawadzający, zbędny

Wiktionary


niepracowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pra­co­wać.

Wiktionary


niepragnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pra­gnąć.

Wiktionary


niepraktycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­prak­tycz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. praxis n., niepraktyczność ż., niepraktykowanie n.

 przym. niepraktyczny, praktyczny

Wiktionary


niepraktykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prak­ty­ko­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niepraktycznie

 rzecz. niepraktykujący mos.

Wiktionary


niepraktykujący

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wier­ny, który nie uczest­ni­czy w prak­ty­kach re­li­gij­nych

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od nie prak­ty­ko­wać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­u­waż­my, że spoś­ród ogółu nie­prak­ty­ku­ją­cych (498 osób – 23% ba­da­nych) bli­sko 13% nigdy nie prak­ty­ko­wa­ło, a bli­sko 85% (416 osób) prze­sta­ło prak­ty­ko­wać w któ­rymś mo­men­cie swo­je­go życia i to wła­śnie oni będą nas tu in­te­re­so­wa­li, bo to oni odesz­li od Ko­ścio­ła.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepraktykowanie n.

:: fż. niepraktykująca ż.

Wiktionary


niepranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prać.

Wiktionary


nieprasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pra­so­wać.

Wiktionary


niepraw

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. nie­win­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛpraf, AS: ńepraf

Wiktionary


nieprawda

wy­krzy­knik sy­gna­li­zu­ją­cy, że uwa­ża­my coś za niez­god­ne z praw­dą


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, co jest niez­god­ne z praw­dą;

wy­krzy­knik

 (2.1) czy­jaś od­po­wiedź wy­ra­ża­ją­ca gwał­tow­ne i sta­now­cze za­prze­cze­nie

 (2.2) uży­wa­ny na końcu frazy, w celu wy­ra­że­nia chęci pot­wier­dze­nia jej praw­dzi­wo­ści przez współ­roz­mów­cę, lub otrzy­ma­nia apro­ba­ty wobec po­prze­dza­ją­cej wy­krzy­knik frazy; czę­sto sto­so­wa­ny wraz z zmia­ną in­to­na­cji

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­praw­da – prze­ci­wień­stwo praw­dy
  • „Nie­praw­da” – sin­gel Łu­ka­sza Za­gro­bel­ne­go (2007)
  • „Nie­praw­da” – sin­gel Anny Dą­brow­skiej (2015)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wszyst­ko, co po­wie­dzia­łeś o mnie, to nie­praw­da.

 (2.1) Ostat­ni raz pod­da­ję się ¶ Nie­praw­da ¶ Ostat­ni raz szu­kam cię ¶ Nie­praw­da ¶ Chcę mieć cię dość ¶ Na za­wsze dość ¶ Nie­praw­da ¶ Ostat­ni raz od­cho­dzę stąd ¶ Nie­praw­da

 (2.2) „Pan chciał ze mną po­roz­ma­wiać, nie­praw­da?” za­py­tał su­ro­wo, jak ksiądz jaki, że aż się zlę­kłam.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpravda, AS: ńepravda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawdziwość ż.

 przym. nieprawdziwy

 przysł. nieprawdziwie

 partyk. nieprawdaż, naprawdę

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fałsz, fikcja

 (2.1) absolutnie nie, a skądże, wcale nie, właśnie, że nie, nic podobnego, skądże znowu, wolne żarty; pot. guzik prawda; wulg. gówno prawda, dupa jasiu

 (2.2) nieprawdaż?, czyż nie?, pot. co nie?, pot. nie?

Wiktionary


nieprawdaż

wy­krzy­knik "nie­praw­da" wzmoc­nio­ny par­ty­ku­łą "-ż"


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) wzmoc­nio­na forma wy­krzy­kni­ka/par­ty­ku­ły „nie­praw­da”, uży­wa­na na końcu frazy w celu skło­nie­nia do jej pot­wier­dze­nia przez współ­roz­mów­cę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wcale ład­nie mi się to udało, nie­praw­daż?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawda ż., nieprawdziwość ż.

 przym. nieprawdziwy

 przysł. nieprawdziwie

 wykrz. nieprawda

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprawda?, czyż nie?; pot. co nie?, nie?

Wiktionary


nieprawdopodobieństwo

coś nie­praw­do­po­dob­ne­go, nie­ma­ją­ce cech praw­dzi­wo­ści


SJP.pl


nieprawdopodobnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­praw­do­po­dob­ny

 (1.2) bar­dzo, nie­by­wa­le

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawdopodobieństwo n.

 przym. nieprawdopodobny

Wiktionary


nieprawdopodobniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­praw­do­po­dob­ny; bar­dziej nie­praw­do­po­dob­ny


SJP.pl


nieprawdopodobność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­praw­do­po­dob­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawdopodobny

Wiktionary


nieprawdopodobny

po­tocz­nie: bar­dzo duży (np. nie­praw­do­po­dob­ny hałas)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny cech praw­do­po­do­bień­stwa, nie­da­ją­cy się uznać za praw­dzi­wy

 (1.2) bar­dzo duży, niez­wy­kły, nie­sły­cha­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wia­do­mość wy­da­wa­ła się nie­praw­do­po­dob­na. Po­dob­no na polu ku­ku­ry­dzy Ko­wal­skie­go wy­lą­do­wa­ło UFO!

 (1.2) W po­cią­gu pa­no­wał nie­praw­do­po­dob­ny ścisk.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravdɔpɔˈdɔbnɨ, AS: ńepravdopodobny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawdopodobieństwo n., nieprawdopodobność ż.

 przysł. nieprawdopodobnie

Wiktionary


nieprawdziwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­praw­dzi­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po woj­nie dzia­ła­cze par­tyj­ni pi­sa­li o Be­re­zie Kar­tu­skiej czę­sto nie­praw­dzi­wie.

 (1.1) Po raz pier­wszy uś­wia­do­mi­łem sobie wtedy, że ta mod­lit­wa – praw­dzi­wie prze­cież mó­wio­na – w życiu co­dzien­nym, tzn. w ko­ście­le, by­ła­by w po­rząd­ku. Od­ma­wia­na na sce­nie brzmia­ła nie­praw­dzi­wie, sztucz­nie, a więc nie­pro­fe­sjo­nal­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravʲˈd͡ʑivʲjɛ, AS: ńepravʹʒ́ivʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawda ż., nieprawdziwość ż.

 przym. nieprawdziwy

 partyk. nieprawdaż, naprawdę

 wykrz. nieprawda

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fałszywie

Wiktionary


nieprawdziwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­praw­dzi­we

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzie­ciń­stwo i mło­dość spę­dzi­łam w sy­ste­mie, o któ­re­go nie­praw­dzi­wo­ści i po­dło­ści naj­pierw mó­wi­li mi ro­dzi­ce, a potem mo­głam się prze­ko­nać sama.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravʲˈd͡ʑivɔɕt͡ɕ, AS: ńepravʹʒ́ivość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawda ż.

 przym. nieprawdziwy

 przysł. nieprawdziwie

 wykrz. nieprawda

 partyk. nieprawdaż, naprawdę

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieautentyczność, sztuczność

Wiktionary


nieprawdziwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest praw­dzi­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W banku zło­ży­ła nie­praw­dzi­we do­ku­men­ty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravʲˈd͡ʑivɨ, AS: ńepravʹʒ́ivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawda ż., nieprawdziwość ż.

 przysł. nieprawdziwie

 partyk. nieprawdaż, naprawdę

 wykrz. nieprawda

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fałszywy, nierealny

Wiktionary


nieprawidłowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­pra­wi­dło­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ro­we­rzy­ści na ścież­ce ro­we­ro­wej gło­śno na­rze­ka­li na nie­pra­wi­dło­wo za­par­ko­wa­ne po­ja­zdy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravʲidˈwɔvɔ, AS: ńepravʹidu̯ovo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawidłowy

 rzecz. nieprawidłowość

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewłaściwie, błędnie

Wiktionary


nieprawidłowość

1. od­stęp­stwo od zasad, prze­pi­sów
2. zja­wi­sko, fakt po­zba­wio­ne pra­wi­dło­wo­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak pra­wi­dło­wo­ści

 (1.2) od­stęp­stwo od norm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawidłowy

 przysł. nieprawidłowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aberracja, anomalia, nienormalność, patologia, patologiczność, usterka, wada, zaburzenie

 (1.2) bezprawie, niepoprawność, nieregularność, patologia, wykroczenie

Wiktionary


nieprawidłowy

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z normą; niez­god­ny z tym, co pra­wi­dło­we

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Hela stała przed lu­strem i do­szu­ki­wa­ła się u sie­bie nie­pra­wi­dło­we­go zgry­zu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravʲidˈwɔvɨ, AS: ńepravʹidu̯ovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawidłowość ż.

 przysł. nieprawidłowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anormalny, niewłaściwy, błędny, niedozwolony, nienormalny, niepoprawny, aberracyjny

Wiktionary


nieprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pra­wić.

Wiktionary


nieprawny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z pra­wem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten, któ­re­mu są­dow­nie za­rzu­co­no nie­praw­ne uży­wa­nie szla­chect­wa, za­wie­sza­ny był w pre­ro­ga­ty­wach stanu ry­cer­skie­go do­pó­ty, do­pó­ki nie uczy­nił wy­wo­du.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpravnɨ, AS: ńepravny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawność ż.

 przysł. nieprawnie, prawnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezprawny, nielegalny

Wiktionary


nieprawomocność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­pra­wo­moc­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawomocny

 przysł. nieprawomocnie

Wiktionary


nieprawomocny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) praw. taki, który można za­skar­żyć lub od któ­re­go można się od­wo­łać do wyż­szej in­stan­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Odbył się pro­ces, w któ­rym za­padł nie­pra­wo­moc­ny wyrok 12 lat wię­zie­nia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawomocność ż.

 przym. nieprawomocnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewiążący

Wiktionary


niepraworządność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­pra­wo­rząd­ne, brak pra­wo­rząd­no­ści

 (1.2) cecha tych, któ­rzy są nie­pra­wo­rząd­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepraworządny

 przysł. niepraworządnie

Wiktionary


nieprawowicie

le­gal­ny, wła­ści­wy, ma­ją­cy prawo do cze­goś


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­pra­wo­wi­ty

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpravɔˈvʲit͡ɕɛ, AS: ńepravovʹiće

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawowity

Wiktionary


nieprawowierność

w re­li­gii: wyz­na­wa­nie po­glą­dów, dog­ma­tów od­mien­nych od obo­wią­zu­ją­cych w danej re­li­gii, lecz nie­uz­na­nych przez nią za he­rez­ję; he­te­ro­dok­sja, he­te­ro­dok­sal­ność


SJP.pl


nieprawość

czyn niesz­la­chet­ny; wy­stę­pek; wy­kro­cze­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto nie jest prawy

 (1.2) zły czyn

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Babka pod­kre­śla­ła jego nie­pra­wość i cał­ko­wi­ty brak za­in­te­re­so­wa­nia dzieć­mi.

 (1.2) Do Cie­bie przy­cho­dzi wszel­ki śmier­tel­nik, wyz­na­jąc nie­pra­wo­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprawy

Wiktionary


nieprawy

przy­miot­nik

 (1.1) (o czło­wie­ku) nie­ucz­ci­wy, niesz­la­chet­ny

 (1.2) za­ist­nia­ły w wy­ni­ku zła­ma­nia prawa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bo­gu­mił oka­zał się być czło­wie­kiem nie­pra­wym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprawość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niecny

Wiktionary


nieprażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pra­żyć.

Wiktionary


nieprecyzyjny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny pre­cyz­ji, nie­do­kład­ny, nie­ści­sły

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɛt͡sɨˈzɨjnɨ, AS: ńeprecyzyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieprecyzyjnie

Wiktionary


niepreferowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pre­fe­ro­wać.

Wiktionary


nieprezentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pre­zen­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɛzɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: ńeprezẽntovãńe

Wiktionary


nieproces

jeden z try­bów cy­wil­ne­go są­do­we­go po­stę­po­wa­nia roz­poz­naw­cze­go; po­stę­po­wa­nie nie­pro­ce­so­we


SJP.pl


nieprocesowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­ce­so­wać.

Wiktionary


nieprocesowy

→ nie­pro­ces


SJP.pl

Patrz:

nieproces

nieprodukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­du­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɔdukɔˈvãɲɛ, AS: ńeprodukovãńe

Wiktionary


nieprofesjonalista

osoba nie­bę­dą­ca fa­chow­cem w danej dzie­dzi­nie, nie­zaj­mu­ją­ca się za­wo­do­wo daną dzie­dzi­ną


SJP.pl


nieprofesjonalistka

→ nie­pro­fe­sjo­na­li­sta


SJP.pl

Patrz:

nieprofesjonalista

nieprofesjonalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób po­zba­wio­ny pro­fe­sjo­na­liz­mu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprofesjonalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amatorsko, dyletancko

Wiktionary


nieprogramowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­gra­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɔɡrãmɔˈvãɲɛ, AS: ńeprogrãmovãńe

Wiktionary


nieproklamowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­kla­mo­wać.

Wiktionary


nieprokurowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­ku­ro­wać.

Wiktionary


nieproliferacja

nie­roz­po­wszech­nia­nie, nie­roz­prze­strze­nia­nie (zwła­szcza broni nu­kle­ar­nej); non­pro­li­fe­ra­cja


SJP.pl


niepromienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­mie­nieć.

Wiktionary


niepromowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­mo­wać.

Wiktionary


nieproponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­po­no­wać.

Wiktionary


nieproporcjonalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­pro­por­cjo­nal­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bru­tal­ność po­li­cji i jej prze­moc, która w nie­pro­por­cjo­nal­nie dużym stop­niu jest wy­mie­rzo­na w osoby czar­ne i inne mniej­szo­ści, ma swoje ko­rze­nie w ame­ry­kań­skim ka­pi­ta­liz­mie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieproporcjonalność ż.

 przym. nieproporcjonalny

Wiktionary


nieproporcjonalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­pro­por­cjo­nal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­pro­por­cjo­nal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieproporcjonalny

 przysł. nieproporcjonalnie

Wiktionary


nieprorokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­ro­ko­wać.

Wiktionary


nieprosperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­spe­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɔspɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńeprosperovãńe

Wiktionary


nieproszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­sić.

Wiktionary


nieproszony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go się nie ocze­ku­je

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­bie­ram głos w tej spra­wie, co nie zna­czy, że nie­pro­szo­ny ryję się "na trze­cie­go" (…).

 (1.1) Od 1981 r. ko­bie­ty w Tu­nez­ji mają zakaz no­sze­nia is­lam­skie­go ubio­ru, włącz­nie z chu­sta­mi, w szko­łach i urzę­dach pań­stwo­wych. (…) Po­li­cja za­trzy­my­wa­ła ko­bie­ty na ulicy i pro­si­ła je o zdję­cie chu­sty; pre­zy­dent opi­sał chu­stę jako "sek­ciar­ski ro­dzaj ubio­ru, który nie­pro­szo­ny przy­szedł do Tu­nez­ji".

Wiktionary


nieprotestowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­te­sto­wać.

Wiktionary


nieprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­wa­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɔvaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeprovaʒẽńe

Wiktionary


nieprowiantowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­wian­to­wać.

Wiktionary


nieprowice

Nie­pro­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie piń­czow­skim, w gmi­nie Złota. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Wikipedia


nieprowokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pro­wo­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprɔvɔkɔˈvãɲɛ, AS: ńeprovokovãńe

Wiktionary


niepruszewo

Nie­pru­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Buk. Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 307 (Nowy To­myśl-Poz­nań), która w węźle Buk krzy­żu­je się z au­to­stra­dą A2.

Wikipedia


nieprychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pry­chać.

Wiktionary


niepryskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pry­skać.

Wiktionary


nieprzebaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ba­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛbaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšebačãńe

Wiktionary


nieprzebicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­bić.

Wiktionary


nieprzebieganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­bie­gać.

Wiktionary


nieprzebieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­bie­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛbʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńepšebʹi ̯erãńe

Wiktionary


nieprzebrany

nie­da­ją­cy się zmie­rzyć, po­li­czyć, ogar­nąć; niez­mie­rzo­ny, nie­wy­czer­pa­ny (np. nie­prze­bra­ne za­pa­sy, nie­prze­bra­ny tłum)


SJP.pl


nieprzebukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­bu­ko­wać.

Wiktionary


nieprzebywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­by­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛbɨˈvãɲɛ, AS: ńepšebyvãńe

Wiktionary


nieprzecenianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ce­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡sɛ̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: ńepšecẽńä̃ńe

Wiktionary


nieprzechodni

przy­miot­nik

 (1.1) gram. o cza­sow­ni­ku: nie­ma­ją­cy formy stro­ny bier­nej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cza­sow­ni­ki nie­prze­chod­nie nie łączą się z do­peł­nie­niem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi, AS: ńepšeχodʹńi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) intranzytywny

Wiktionary


nieprzechodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­cho­dzić.

Wiktionary


nieprzechowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­cho­wy­wać.

Wiktionary


nieprzechylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­chy­lić.

Wiktionary


nieprzecieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­cie­rać.

Wiktionary


nieprzecinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ci­nać.

Wiktionary


nieprzeciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ci­skać.

Wiktionary


nieprzeciwdziałanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ciw­dzia­łać.

Wiktionary


nieprzeciwstawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ciw­sta­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ɕifstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšećifstavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzeciwstawienie dk.

Wiktionary


nieprzeciwstawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ciw­sta­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ɕifstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepšećifstavʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzeciwstawianie ndk.

Wiktionary


nieprzeciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­cią­gać.

Wiktionary


nieprzeciętnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­prze­cięt­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzeciętność ż.

 przym. nieprzeciętny

Wiktionary


nieprzeciętność

wy­róż­nia­nie się spoś­ród ogółu; szcze­gól­ność; nie­tu­zin­ko­wość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­prze­cięt­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­prze­cięt­ni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tym sen­sie oz­na­cza to je­dy­nie nie­prze­cięt­ność, co nie musi wią­zać się z bra­kiem zdro­wia lub funk­cjo­nal­ne­go do­sto­so­wa­nia.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzeciętny

 przysł. nieprzeciętnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ponadprzeciętność

Wiktionary


nieprzeciętny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się wy­róż­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzeciętność ż.

 przysł. nieprzeciętnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nietuzinkowy, niezwykły, ponadprzeciętny, szczególny, wielki

Wiktionary


nieprzeczekiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­cze­ki­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ʃɛciˈvãɲɛ, AS: ńepšečeḱivãńe

Wiktionary


nieprzeczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšečẽńe

Wiktionary


nieprzeczucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­czuć.

Wiktionary


nieprzeczuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­czu­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ʃuˈvãɲɛ, AS: ńepšečuvãńe

Wiktionary


nieprzeczytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­czy­tać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛt͡ʃɨˈtãɲɛ, AS: ńepšečytãńe

Wiktionary


nieprzedefiniowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­de­fi­nio­wać.

Wiktionary


nieprzedkładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przed­kła­dać.

Wiktionary


nieprzedobrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­do­brzyć.

Wiktionary


nieprzedstawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przed­sta­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛtstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšetstavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieprzeglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­glą­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛɡlɔ̃nˈdãɲɛ, AS: ńepšeglõndãńe

Wiktionary


nieprzegradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­gra­dzać.

Wiktionary


nieprzegrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­gry­wać.

Wiktionary


nieprzegryzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­gry­zać.

Wiktionary


nieprzegrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­grzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛˈɡʒãɲɛ, AS: ńepšegžãńe

Wiktionary


nieprzegrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­grze­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛɡʒɛˈvãɲɛ, AS: ńepšegževãńe

Wiktionary


nieprzejednanie

brak skłon­no­ści do ustępstw, kom­pro­mi­sów; bez­kom­pro­mi­so­wość, nie­u­gię­tość, nie­u­stę­pli­wość


SJP.pl


nieprzejednany

1. uzy­skać czy­jeś prze­ba­cze­nie lub czy­jąś zgodę na coś, zjed­nać sobie czy­jąś przy­chyl­ność; prze­bła­gać, uła­go­dzić;
2. rzad­ko: prze­jed­nać się - dać się uła­go­dzić, prze­stać się gnie­wać; prze­ba­czyć


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się prze­ko­nać, na­kło­nić do cze­goś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzejednanie n., nieprzejednaność ż.

 przysł. nieprzejednanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieustępliwy

Wiktionary


nieprzejezdny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można po­ko­nać drogą

Wiktionary


nieprzejeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­jeż­dżać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛjɛʒˈd͡ʒãɲɛ, AS: ńepšei ̯ežǯãńe

Wiktionary


nieprzejrzyściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­przej­rzy­ście


SJP.pl


nieprzejście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przejść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpʃɛjɕt͡ɕɛ, AS: ńepšei ̯śće

Wiktionary


nieprzekarnawałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­kar­na­wa­ło­wać.

Wiktionary


nieprzekazywalność

cecha cze­goś nie­da­ją­ce­go się prze­ka­zać, przed­sta­wić w pełni


SJP.pl


nieprzekazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ka­zy­wać.

Wiktionary


nieprzeklinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­kli­nać.

Wiktionary


nieprzekonanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ko­nać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ, AS: ńepšekõnãńe

Wiktionary


nieprzekonująco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­prze­ko­nu­ją­cy

Wiktionary


nieprzekonujący

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy mocy prze­ko­ny­wa­nia

Wiktionary


nieprzekonywalność

cecha kogoś nie­da­ją­ce­go się prze­ko­nać


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­prze­ko­ny­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­prze­ko­ny­wal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzekonywalny

 przysł. nieprzekonywalnie

Wiktionary


nieprzekonywalny

nie­da­ją­cy się prze­ko­nać


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­da­ją­cy się prze­ko­nać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzekonywalność ż.

Wiktionary


nieprzekonywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ko­ny­wać.

Wiktionary


nieprzekraczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­kra­czać.

Wiktionary


nieprzekrajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­kra­jać.

Wiktionary


nieprzekrzywianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­krzy­wiać.

Wiktionary


nieprzekształcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przeksz­tał­cać.

Wiktionary


nieprzekupność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co jest nie­prze­kup­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­prze­kup­ni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­da­je się na psa stró­żu­ją­ce­go dzię­ki nie­prze­kup­no­ści i wro­dzo­nej nie­chę­ci do ob­cych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzekupienie n.

 przym. nieprzekupny

 przysł. nieprzekupnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesprzedajność

Wiktionary


nieprzekupny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się prze­ku­pić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzekupność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesprzedajny, nieskorumpowany

Wiktionary


nieprzekładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­kła­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛkwaˈdãɲɛ, AS: ńepšeku̯adãńe

Wiktionary


nieprzelanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­lać.

Wiktionary


nieprzelewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­le­wać.

Wiktionary


nieprzeliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­li­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšelʹičãńe

Wiktionary


nieprzeliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­li­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšelʹičẽńe

Wiktionary


nieprzeliczony

po­li­czyć coś lub kogoś


SJP.pl


nieprzemakalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­prze­ma­kal­ne, nie­prze­pu­szcza­ją­ce wil­go­ci

 (1.2) przen. cecha tych, któ­rzy są nie­prze­ma­kal­ni, od­por­ni na wpły­wy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzemakalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzesiąkliwość, wodoodporność

Wiktionary


nieprzemakalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­prze­pu­szcza­ją­cy wody ani wil­go­ci

 (1.2) przen. nie­po­dat­ny na wpły­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Widzi, ile pra­cu­ję, ale wiem, że de­pre­sja jest nie­prze­ma­kal­na, cudza praca, czu­łość, sta­ra­nia, nawet gdy jest to ktoś naj­bliż­szy, nic nie po­ma­ga­ją.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛ̃maˈkalnɨ, AS: ńepšẽmakalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzemakalność ż.

 przym. przemakalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wodoszczelny, wodoodporny, nieprzesiąkalny, nieprzesiąkliwy

Wiktionary


nieprzemawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ma­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛ̃maˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšẽmavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieprzemierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­mie­rzać.

Wiktionary


nieprzemieszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­mie­szczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛ̃mʲjɛʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšẽmʹi ̯eščãńe

Wiktionary


nieprzemieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­mie­ścić.

Wiktionary


nieprzemijalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­prze­mi­jal­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzemijalny

Wiktionary


nieprzemknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przem­knąć.

Wiktionary


nieprzemywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­my­wać.

Wiktionary


nieprzemyślany

przy­miot­nik

 (1.1) po­czy­nio­ny bez głęb­sze­go za­sta­no­wie­nia

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozważny, pochopny

Wiktionary


nieprzenoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­no­sić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšẽnošẽńe

Wiktionary


nieprzepadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­paść.

Wiktionary


nieprzeparty

taki, któ­re­go nie można ode­przeć, przez­wy­cię­żyć ro­zu­mo­wa­niem, wy­sił­kiem woli (np. nie­prze­par­ta chęć uciecz­ki)


SJP.pl


nieprzepicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pić.

Wiktionary


nieprzepierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pier­do­lić.

Wiktionary


nieprzepijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pi­jać.

Wiktionary


nieprzepojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­po­ić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛpɔˈjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepšepoi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieprzepowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­po­wia­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: ńepšepovʹi ̯adãńe

Wiktionary


nieprzepowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­po­wie­dzieć.

Wiktionary


nieprzepraszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pra­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛpraˈʃãɲɛ, AS: ńepšeprašãńe

Wiktionary


nieprzeprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pra­wiać.

Wiktionary


nieprzeprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pra­wić.

Wiktionary


nieprzeprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pro­wa­dzać.

Wiktionary


nieprzeprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pro­wa­dzić.

Wiktionary


nieprzepuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pu­szczać.

Wiktionary


nieprzepuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pu­ścić.

Wiktionary


nieprzepękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pę­kać.

Wiktionary


nieprzepływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­pły­wać.

Wiktionary


nieprzerażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ra­żać.

Wiktionary


nieprzerażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ra­zić.

Wiktionary


nieprzerwalność

cią­głość, nie­przer­wa­na trwa­łość; nie­prze­ry­wal­ność


SJP.pl


nieprzerwanie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez przer­wy, cią­gle, przez cały czas

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wen­ty­la­tor gwał­tow­nie grze­cho­cze gdzieś na głów­nym po­kła­dzie, a teraz nie­przer­wa­nie grzmi beł­kot­li­wym, żwi­ro­wa­tym od­gło­sem.

 (1.1) Ar­be­la to jedno z naj­star­szych miast na świe­cie, za­miesz­ki­wa­ne nie­przer­wa­nie od ponad 8000 lat.

 (1.1) Tran­splan­ta­cja wło­sów po­le­ga na po­bra­niu ze­spo­łów miesz­ków wło­so­wych z ob­sza­ru głowy, gdzie włosy rosną nie­przer­wa­nie (oko­li­ca daw­cza), i wszcze­pie­niu ich w ob­sza­ry dot­knię­te ły­sie­niem (oko­li­ca bior­cza).

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciągle

Wiktionary


nieprzerwany

przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy bez przer­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kwi­tły i pach­nia­ły młode lipy – roz­le­gał się wszę­dzie me­lo­dyj­ny gwar pszczół, trzmie­li, os, nie­przer­wa­ny krzyk kosów i pog­wi­zdy­wa­nie wilg.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciągły

Wiktionary


nieprzerywalność

cią­głość, nie­przer­wa­na trwa­łość; nie­przer­wal­ność


SJP.pl


nieprzerywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ry­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛrɨˈvãɲɛ, AS: ńepšeryvãńe

Wiktionary


nieprzerzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­rzu­cać.

Wiktionary


nieprzerzynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­rzy­nać.

Wiktionary


nieprzesadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­sa­dzać.

Wiktionary


nieprzesadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­sa­dzić.

Wiktionary


nieprzesiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­sie­wać.

Wiktionary


nieprzeskakiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ska­ki­wać.

Wiktionary


nieprzestraszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­stra­szyć.

Wiktionary


nieprzestrzeganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­strze­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛsṭʃɛˈɡãɲɛ, AS: ńepšesṭšegãńe

Wiktionary


nieprzesuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­su­wać.

Wiktionary


nieprzesypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­sy­py­wać.

Wiktionary


nieprzesyłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­sy­łać.

Wiktionary


nieprzeszkadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przesz­ka­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛʃkaˈd͡zãɲɛ, AS: ńepšeškaʒãńe

Wiktionary


nieprzeszkodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przesz­ko­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛʃkɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepšeškoʒẽńe

Wiktionary


nieprzeszukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­szu­ki­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛʃuciˈvãɲɛ, AS: ńepšešuḱivãńe

Wiktionary


nieprzesądność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­prze­sąd­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­prze­sąd­ni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przesąd m.

 przym. nieprzesądny, przesądny

 przysł. nieprzesądnie, przesądnie

Wiktionary


nieprzesłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­słać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛˈswãɲɛ, AS: ńepšesu̯ãńe

Wiktionary


nieprzetaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ta­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛtaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepšetačãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzetoczenie dk.

Wiktionary


nieprzetoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­to­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšetočẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzetaczanie ndk.

Wiktionary


nieprzetrwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przetr­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛˈtr̥fãɲɛ, AS: ńepšetr̦fãńe

Wiktionary


nieprzetworzony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał przet­wo­rzo­ny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pierwotny, surowy, przaśny, nietknięty

Wiktionary


nieprzetłumaczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­prze­tłu­ma­czal­ne

Wiktionary

Nie­prze­tłu­ma­czal­ność lub nie­prze­kła­dal­ność – cecha tek­stu lub wy­po­wie­dzi, dla któ­rej nie ist­nie­je adek­wat­ny od­po­wied­nik w innym (okre­ślo­nym) ję­zy­ku. Tek­sty uz­na­ne za nie­prze­tłu­ma­czal­ne okre­śla się mia­nem luk lub bra­ków lek­sy­kal­nych. Ter­min ten po­ja­wia się w kon­tek­ście trud­no­ści zwią­za­nych z osią­gnię­ciem tak zwa­ne­go ide­al­ne­go tłu­ma­cze­nia, co wy­ni­ka z ist­nie­nia kon­cep­cji i ter­mi­nów tak mocno osa­dzo­nych w danym ję­zy­ku i kul­tu­rze, że pre­cy­zyj­ne odw­zo­ro­wa­nie ich zna­cze­nia w innym ję­zy­ku staje się nie­wy­ko­nal­ne.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nieprzetłumaczalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzekładalność

Wiktionary


nieprzetłumaczalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do prze­tłu­ma­cze­nia, nie da­ją­cy się prze­tłu­ma­czyć na inny język

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛtwũmaˈt͡ʃalnɨ, AS: ńepšetu̯ũmačalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzetłumaczalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzekładalny

Wiktionary


nieprzetłumaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­tłu­ma­czyć.

Wiktionary


nieprzeważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wa­żać.

Wiktionary


nieprzewidywalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­prze­wi­dy­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­prze­wi­dy­wal­ni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) […] im wię­cej nie­prze­wi­dy­wal­no­ści, tym bar­dziej każdy nowy jej prze­jaw wy­da­je się prze­wi­dy­wal­ny […]

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzewidliwość ż., nieprzewidzialność ż., nieprzewidzianość ż.

 przym. nieprzewidywalny, nieprzewidliwy, nieprzewidzialny, nieprzewidziany

 przysł. nieprzewidywalnie, nieprzewidliwie, nieprzewidzialnie, nieprzewidzianie

Wiktionary


nieprzewidywalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się prze­wi­dzieć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­chwia­na ko­mu­ni­ka­cja mię­dzy elitą i "ma­sa­mi" wy­wo­łu­je czę­sto za­cho­wa­nia nie­prze­wi­dy­wal­ne ze stro­ny wy­bor­ców.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ, AS: ńepševʹidyvalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzewidywalność ż., nieprzewidliwość, nieprzewidzialność ż., nieprzewidzianość

 przym. nieprzewidliwy, nieprzewidzialny, nieprzewidziany

 przysł. nieprzewidywalnie, nieprzewidliwie, nieprzewidzialnie, nieprzewidzianie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieobliczalny

Wiktionary


nieprzewidywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wi­dy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvãɲɛ, AS: ńepševʹidyvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzewidziany

Wiktionary


nieprzewidziany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go cięż­ko było prze­wi­dzieć; nie­spo­dzie­wa­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzewidywanie n., nieprzewidywalność ż., nieprzewidzialność ż.

 przym. nieprzewidywalny, nieprzewidzialny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieoczekiwany, niespodziewany, niespodziany

Wiktionary


nieprzewiercanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wier­cać.

Wiktionary


nieprzewiercenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wier­cić.

Wiktionary


nieprzewieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wie­sić.

Wiktionary


nieprzewijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wi­jać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńepševʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzewinięcie n.

Wiktionary


nieprzewinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wi­nąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvʲĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepševʹĩńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzewijanie n.

Wiktionary


nieprzewodniczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wod­ni­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvɔdʲɲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepševodʹńičẽńe

Wiktionary


nieprzewodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wo­dzić.

Wiktionary


nieprzewożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wo­zić.

Wiktionary


nieprzewracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wra­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛvraˈt͡sãɲɛ, AS: ńepševracãńe

Wiktionary


nieprzewyższanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­wyż­szać.

Wiktionary


nieprzeznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przez­na­czać.

Wiktionary


nieprzeznaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przez­na­czyć.

Wiktionary


nieprzezroczysto

1. prze­pu­szcza­ją­cy pro­mie­nie świetl­ne; przej­rzy­sty; ażu­ro­wy;
2. umoż­li­wia­ją­cy wgląd oto­cze­nia za sobą; tran­spa­rent­ny


SJP.pl


nieprzezroczysty

przy­miot­nik

 (1.1) o sub­stan­cji nie­prze­pu­szcza­ją­cy świa­tła, nie­przej­rzy­sty

 (1.2) o tka­ni­nie nie­prześ­wie­ca­ją­cy na wylot, nie­prześ­wi­tu­ją­cy, nie ażu­ro­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nawet li­te­ry na skle­po­wych wi­try­nach lub na nie­przez­ro­czy­stych szy­bach wielu biu­ro­wych drzwi były cał­kiem nie­no­wo­czes­ne w po­rów­na­niu z Za­chod­nią Eu­ro­pą.

 (1.1) Fa­jan­se swą nazwę wzię­ły od Fa­en­zy, mia­sta w pół­noc­nych Wło­szech, gdzie od XII wieku pro­du­ko­wa­no na­czy­nia wy­pa­la­ne z gliny, kwar­cu i ka­o­li­nu albo z gliny, kwar­cu i mar­gla, po­kry­wa­ne naj­czę­ściej nie­przez­ro­czy­sty­mi szkli­wa­mi, ta­ki­mi jak na przy­kład ema­lia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzezroczystość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzejrzysty, nietransparentny

 (1.2) nieprześwitujący

Wiktionary


nieprzezwyciężenie

przy­słó­wek

 (1.1) rzad. w spo­sób nie­przez­wy­cię­żo­ny

Wiktionary


nieprzezwyciężony

nie­moż­li­wy do przez­wy­cię­że­nia; nie­przez­wy­cię­żal­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się przez­wy­cię­żyć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) T. Ve­blen w swej The­o­ry of the Le­i­su­re Class pisze w 1899 r., że lu­dzie za­moż­ni mają nie­przez­wy­cię­żo­ny wstręt do wy­ro­bów me­cha­nicz­nych; każdy przed­miot, ma­ją­cy coś wspól­ne­go z ma­szy­ną, jest w ich mnie­ma­niu dobry tylko dla po­spól­stwa: wolą towar droż­szy i gor­szy, byle tylko nie wy­cho­dził z ma­szy­ny.

Wiktionary


nieprzeładowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ła­do­wy­wać.

Wiktionary


nieprzełożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ło­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛwɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńepšeu̯ožẽńe

Wiktionary


nieprześcigniony

1. taki, któ­re­go nie da się prze­ści­gnąć, wy­prze­dzić w biegu
2. taki, któ­re­go nie da się prze­wyż­szyć; niez­rów­na­ny


SJP.pl


nieprzeświecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prześ­wie­cać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przeświecanie n.

Wiktionary


nieprześwitywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prześ­wi­ty­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɛɕfʲitɨˈvãɲɛ, AS: ńepšeśfʹityvãńe

Wiktionary


nieprzeźroczysto

1. de­li­kat­ny, jasny; przez­ro­czy­sty;
2. prze­pu­szcza­ją­cy pro­mie­nie świa­tła; ażu­ro­wy; przez­ro­czy­sty


SJP.pl


nieprzeżuwające

gryźć, żuć długo i do­kład­nie, roz­drab­niać zę­ba­mi


SJP.pl


nieprzeżuwający

gryźć, żuć długo i do­kład­nie, roz­drab­niać zę­ba­mi


SJP.pl


nieprzeżycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­żyć.

Wiktionary


nieprzeżywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|prze­ży­wać.

Wiktionary


nieprzybijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­bi­jać.

Wiktionary


nieprzybywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­by­wać.

Wiktionary


nieprzychodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­cho­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepšyχoʒẽńe

Wiktionary


nieprzychylność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­przy­chyl­ne; cecha tego, kto jest nie­przy­chyl­ny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzychylny

 przysł. nieprzychylnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieżyczliwość

Wiktionary


nieprzychylny

przy­miot­nik

 (1.1) na­sta­wio­ny nie­życz­li­wie; świad­czą­cy o czy­jejś nie­chę­ci

 (1.2) niez­god­ny z czy­imś ocze­ki­wa­niem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzychylność ż.

 przysł. nieprzychylnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niechętny, nieprzyjazny, nieżyczliwy, szkodliwy

 (1.2) niepomyślny, niepożądany, niesprzyjający, szkodliwy

Wiktionary


nieprzycinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­ci­nać.

Wiktionary


nieprzyciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­ci­skać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨt͡ɕiˈskãɲɛ, AS: ńepšyćiskãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyciśnięcie dk.

Wiktionary


nieprzyciszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­ci­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨt͡ɕiˈʃãɲɛ, AS: ńepšyćišãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przyciszanie n.

Wiktionary


nieprzyciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­cią­gać.

Wiktionary


nieprzyciśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­cis­nąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨt͡ɕiɕˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepšyćiśńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyciskanie dk.

Wiktionary


nieprzydatność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­przy­dat­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­przy­dat­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzydatny

 przysł. nieprzydatnie

 rzecz. przydaś mrz.

Wiktionary


nieprzydatny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie przy­da­je się do cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kiedy opi­su­je, co wi­dział, czego doś­wiad­czył, ma za sobą nie­raz po­nęt­ność praw­dy i mo­że­by au­to­bio­gra­fię lub pa­mięt­ni­ki czasu swego do­brze na­pi­sał, ale jo­wial­no­ści jego są ckli­we, a wy­my­sły nie­przy­dat­ne do zbu­do­wa­nia jed­no­li­tej ca­ło­ści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈdatnɨ, AS: ńepšydatny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przydaś mrz., nieprzydatność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepotrzebny, zbędny

Wiktionary


nieprzydźwiganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przydź­wi­gać.

Wiktionary


nieprzygnębianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­gnę­biać.

Wiktionary


nieprzygotowany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­nied­bał przy­go­to­wań

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jacek, ty je­steś no­to­rycz­nie nie­przy­go­to­wa­ny do moich lek­cji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨɡɔtɔˈvãnɨ, AS: ńepšygotovãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzygotowanie n.

Wiktionary


nieprzygotowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­go­to­wy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨɡɔtɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńepšygotovyvãńe

Wiktionary


nieprzyjaciel

1. ktoś wrogo na­sta­wio­ny wobec kogoś lub cze­goś
2. wroga armia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś wrogo na­sta­wio­ny wobec kogoś lub cze­goś

 (1.2) wojsk. wroga armia, ogół wro­gich wojsk

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To dawny nie­przy­ja­ciel gro­ma­dzi siły.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjät͡ɕɛl, AS: ńepšyi ̯äćel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. nieprzyjaciółka ż.

 przym. nieprzyjacielski, nieprzyjazny

 przysł. nieprzyjaźnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) przeciwnik, wróg, książk. antagonista

Wiktionary


nieprzyjacielski

1. do­ty­czą­cy przy­ja­cie­la, skła­da­ją­cy się z przy­ja­ciół - osób po­zo­sta­ją­cych ze sobą w bli­skich sto­sun­kach, np. przy­ja­ciel­ska kom­pa­nia, pacz­ka, grupa;
2. taki jak wśród przy­ja­ciół, pełen życz­li­wo­ści, tro­ski i za­u­fa­nia; dobry, przy­jaz­ny, życz­li­wy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z nie­przy­ja­cie­lem mi­li­tar­nym

 (1.2) przest. do­ty­czą­cy za­cho­wań lub emo­cji po­cho­dzą­cych od osoby wrogo na­sta­wio­nej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyjaźń ż., nieprzyjacielstwo n., nieprzyjaciel mos., nieprzyjaciółka ż.

 przym. nieprzyjazny

 przysł. nieprzyjaźnie

 czas. zaprzyjaźnić się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wrogi

 (1.2) nieprzyjazny, nieżyczliwy, wrogi

Wiktionary


nieprzyjazność

→ nie­przy­jaz­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­przy­jaz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­przy­jaź­ni

Wiktionary

Patrz:

nieprzyjazny

Powiązane:

 przym. nieprzyjazny

 przysł. nieprzyjaźnie

Wiktionary


nieprzyjazny

przy­miot­nik

 (1.1) na­sta­wio­ny nie­chęt­nie, wrogo

 (1.2) taki, który nie sprzy­ja, sta­no­wią­cy przesz­ko­dę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ale obok życz­li­wych Fran­cu­zów, de­le­ga­ci pol­scy mieli do czy­nie­nia z wy­raź­nie nie­przy­jaz­ny­mi Bry­tyj­czy­ka­mi, obo­jęt­ny­mi Wło­cha­mi i Ja­poń­czy­ka­mi oraz chwiej­ny­mi Ame­ry­ka­na­mi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ, AS: ńepšyi ̯azny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieprzyjaźnie

 rzecz. nieprzyjaźń ż., nieprzyjaciel mos., nieprzyjazność ż.

 przym. nieprzyjacielski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wrogi, nieprzyjacielski, srogi

Wiktionary


nieprzyjaźnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­przy­jaz­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjäʑɲɛ, AS: ńepšyi ̯äźńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyjaźń ż., nieprzyjaciel mos., nieprzyjazność ż.

 przym. nieprzyjazny, nieprzyjacielski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wrogo

Wiktionary


nieprzyjaźniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­przy­jaz­ny; bar­dziej nie­przy­jaz­ny


SJP.pl


nieprzyjaźń

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan wro­go­ści wobec kogoś; brak przy­jaz­nych uczuć

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzyjazny, nieprzyjacielski

 przysł. nieprzyjaźnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wrogość, niechęć, antypatia

Wiktionary


nieprzyjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­je­bać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨjɛˈbãɲɛ, AS: ńepšyi ̯ebãńe

Wiktionary


nieprzyjemnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­przy­jem­ny, nie­mi­ło

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cze­goż pła­cze­cie u licha? / A bo mi tak jakoś ma­ty­ja­śnie! / Jak to, ma­ty­ja­śnie? / A bo to pan nie ro­zu­mie?… Czy nie­przy­jem­nie, czy dzi­wacz­nie, czy ma­ty­ja­śnie, to wszyst­ko jedno…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ, AS: ńepšyi ̯ẽmʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyjemność ż.

 przym. nieprzyjemny

 przysł. przyjemnie

Wiktionary


nieprzyjemniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­przy­jem­nie


SJP.pl


nieprzyjemniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­przy­jem­ny; bar­dziej nie­przy­jem­ny


SJP.pl


nieprzyjemność

przy­kre zda­rze­nie, nie­przy­jem­na rzecz; przy­krość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­przy­jem­na sy­tu­a­cja albo rzecz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) [...] w bójce za­wsze można sa­me­mu ober­wać i potem będą nie­przy­jem­no­ści w domu za pod­bi­te oko czy ro­zer­wa­ną ko­szu­lę.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzyjemny

 przysł. nieprzyjemnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kłopot, problem, przykrość

Wiktionary


nieprzyjemny

przy­miot­nik

 (1.1) spra­wia­ją­cy przy­krość, wy­wo­łu­ją­cy nie­mi­łe od­czu­cia

 (1.2) za­cho­wu­ją­cy się w spo­sób nie­mi­ły dla oto­cze­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Skąd po­cho­dzi ten nie­przy­jem­ny za­pach?

 (1.2) Ten facet jest bar­dzo nie­przy­jem­ny w obej­ściu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ, AS: ńepšyi ̯ẽmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyjemność ż.

 przysł. nieprzyjemnie, przyjemnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemiły, przykry

 (1.2) antypatyczny, gburowaty, obcesowy, oschły, niesympatyczny, niemiły

Wiktionary


nieprzyjeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­jeż­dżać.

Wiktionary


nieprzyjmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyj­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨjmɔˈvãɲɛ, AS: ńepšyi ̯movãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przyjmowanie n.

Wiktionary


nieprzyjęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­jąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepšyi ̯ė̃ńće

Wiktionary


nieprzyjście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyjść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpʃɨjɕt͡ɕɛ, AS: ńepšyi ̯śće

Wiktionary


nieprzykinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­ki­nać.

Wiktionary


nieprzyklejanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­kle­jać.

Wiktionary


nieprzykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­ko­wać.

Wiktionary


nieprzykręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­krę­cać.

Wiktionary


nieprzykręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­krę­cić.

Wiktionary


nieprzykucnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­kuc­nąć.

Wiktionary


nieprzymierzalny

nie­da­ją­cy się przy­mie­rzyć


SJP.pl


nieprzymierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­mie­rzać.

Wiktionary


nieprzymknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przym­knąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨ̃ˈmʲcɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńepšỹmʹḱńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzymykanie ndk.

Wiktionary


nieprzymulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­mu­lać.

Wiktionary


nieprzymusowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­przy­mu­so­we; cecha tych, któ­rzy są nie­przy­mu­so­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzymusowy

 przysł. nieprzymusowo

Wiktionary


nieprzymykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­my­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨ̃mɨˈkãɲɛ, AS: ńepšỹmykãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzymknięcie dk.

Wiktionary


nieprzynoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­no­sić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepšỹnošẽńe

Wiktionary


nieprzypadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pa­dać.

Wiktionary


nieprzypadkowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­przy­pad­ko­we; cecha tych, któ­rzy są nie­przy­pad­ko­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzypadkowy

 przysł. nieprzypadkowo

Wiktionary


nieprzypalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pa­lać.

Wiktionary


nieprzypieczętowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pie­czę­to­wać.

Wiktionary


nieprzypinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pi­nać.

Wiktionary


nieprzypisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pi­sy­wać.

Wiktionary


nieprzypominanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­po­mi­nać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨpɔ̃mʲĩˈnãɲɛ, AS: ńepšypõmʹĩnãńe

Wiktionary


nieprzyprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pra­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨpraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepšypravʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieprzyprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pra­wić.

Wiktionary


nieprzypuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pu­szczać.

Wiktionary


nieprzypuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­pu­ścić.

Wiktionary


nieprzyrządzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­rzą­dzać.

Wiktionary


nieprzyrządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­rzą­dzić.

Wiktionary


nieprzysiadalny

o na­stro­ju: taki, w któ­rym nie ma się ocho­ty na kon­takt z ludź­mi


SJP.pl


nieprzysięganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­się­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨɕɛ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: ńepšyśẽŋgãńe

Wiktionary


nieprzyspieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­spie­szać.

Wiktionary


nieprzyspieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­spie­szyć.

Wiktionary


nieprzysporzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­spo­rzyć.

Wiktionary


nieprzystawalnie

pa­su­ją­cy do cze­goś; zgod­ny


SJP.pl


nieprzystawalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­przy­sta­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­przy­sta­wal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzystawalny

 przysł. nieprzystawalnie

Wiktionary


nieprzystojniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­przy­stoj­nie


SJP.pl


nieprzystojność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. cecha tego, co nie­o­by­czaj­ne

 (1.2) przest. czyn niez­god­ny z do­bry­mi oby­cza­ja­mi

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Matka ma­sko­wa­ła wszel­kie jego nie­przy­stoj­no­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzystojny

 przysł. nieprzystojnie

Wiktionary


nieprzystojny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) o męż­czyź­nie nie­a­trak­cyj­ny zew­nętrz­nie, o nie­mi­łej, nie­cie­ka­wej po­wierz­chow­no­ści

 (1.2) przest. niez­god­ny z do­bry­mi oby­cza­ja­mi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzystojność ż.

 przysł. nieprzystojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niestosowny, nieprzyzwoity, nieobyczajny, odważny, śmiały, wyuzdany, wyzywający, zuchwały; przest. bezecny, nieobyczajny, wszeteczny

Wiktionary


nieprzystosowalność

nie­moż­ność przy­sto­so­wa­nia


SJP.pl


nieprzystosowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­sto­so­wać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Waż­nym czyn­ni­kiem kry­mi­no­gen­nym są czę­ste u re­cy­dy­wi­stów za­bu­rze­nia oso­bo­wo­ści i da­le­ko po­su­nię­te nie­przy­sto­so­wa­nie spo­łecz­ne, które po­tę­gu­je długi pobyt w za­kła­dach kar­nych.

Wiktionary


nieprzystępniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­przy­stęp­nie


SJP.pl


nieprzystępniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­przy­stęp­ny; bar­dziej nie­przy­stęp­ny


SJP.pl


nieprzystępny

przy­miot­nik

 (1.1) psych. za­cho­wu­ją­cy dy­stans w re­la­cjach z ludź­mi

 (1.2) zbyt za­wi­ły; trud­ny do zro­zu­mie­nia

 (1.3) taki, do któ­re­go trud­no do­trzeć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzystępność ż.

 przysł. nieprzystępnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedostępny

 (1.2) hermetyczny, niezrozumiały

 (1.3) niedostępny

Wiktionary


nieprzystępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­stę­po­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńepšystẽmpovãńe

Wiktionary


nieprzyswajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przys­wa­jać.

Wiktionary


nieprzysyłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­sy­łać.

Wiktionary


nieprzysłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­sła­niać.

Wiktionary


nieprzytoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­to­czyć.

Wiktionary


nieprzytomność

utra­ta świa­do­mo­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. stan cał­ko­wi­tej utra­ty przy­tom­no­ści; brak przy­tom­no­ści

 (1.2) daw. stan bycia nie­o­bec­nym gdzieś w kon­kret­nym cza­sie

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzytomny

 przysł. nieprzytomnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieobecność

Wiktionary


nieprzytomny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który stra­cił przy­tom­ność, świa­do­mość

 (1.2) przen. oszo­ło­mio­ny, nie my­ślą­cy ra­cjo­nal­nie, trzeź­wo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ja­skier, rzu­ca­jąc nie­spo­koj­ne spoj­rze­nia na Zer­ri­kan­ki, czuj­nie krą­żą­ce po po­bo­jo­wi­sku, cucił wciąż nie­przy­tom­ne­go Dor­re­ga­ra­ya.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ, AS: ńepšytõmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzytomność ż.

 przysł. nieprzytomnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) odurzony

Wiktionary


nieprzytulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­tu­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨtuˈlãɲɛ, AS: ńepšytulãńe

Wiktionary


nieprzytulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­tu­lić.

Wiktionary


nieprzyturanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­tu­rać.

Wiktionary


nieprzywiezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­wieźć.

Wiktionary


nieprzywitanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­wi­tać.

Wiktionary


nieprzywiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­wią­zy­wać.

Wiktionary


nieprzywoływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­wo­ły­wać.

Wiktionary


nieprzywłaszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­wła­szczyć.

Wiktionary


nieprzyznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyz­nać.

Wiktionary


nieprzyznawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyz­na­wać.

Wiktionary


nieprzyzwoicie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­przyz­wo­i­ty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyzwoitość ż.

 przym. nieprzyzwoity

Wiktionary


nieprzyzwoiciej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­przyz­wo­i­cie


SJP.pl


nieprzyzwoitość

1. brak przyz­wo­i­to­ści
2. coś nie­przyz­wo­i­te­go, na­ru­sza­ją­ce­go normy, za­sa­dy (czyn, zwrot itp.)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak przyz­wo­i­to­ści

 (1.2) coś nie­przyz­wo­i­te­go, bu­dzą­ce­go obu­rze­nie i zgor­sze­nie

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieprzyzwoity

 przysł. nieprzyzwoicie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezwstyd, bezwstydność, niemoralność, nieobyczajność, nieskromność, obsceniczność, sprośność

Wiktionary


nieprzyzwoity

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) niez­god­ny z po­wszech­ny­mi za­sa­da­mi mo­ral­ny­mi (czę­sto w kon­tek­ście sek­su­al­nym)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na kon­cer­tach, nieś­wia­do­mi, że mi­kro­fo­ny są włą­czo­ne, wy­mie­nia­li różne nie­poch­leb­ne i nie­przyz­wo­i­te uwagi na temat zgro­ma­dzo­nych na sali dziew­cząt.

 (1.1) Ko­bie­ty trak­to­wa­no jak isto­ty niż­sze, a sam wyraz "ko­bie­ta" w epoce no­wo­żyt­nej uwa­ża­no za nie­przyz­wo­i­ty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʃɨzvɔˈjitɨ, AS: ńepšyzvoi ̯ity

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieprzyzwoitość ż.

 przysł. nieprzyzwoicie, przyzwoicie

 przym. przyzwoity

Wiktionary


nieprzyśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przy­śnić.

Wiktionary


nieprzyśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przys­nąć.

Wiktionary


nieprzyśpieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyś­pie­szać.

Wiktionary


nieprzyświecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przyś­wie­cać.

Wiktionary


niepróbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pró­bo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛprubɔˈvãɲɛ, AS: ńeprubovãńe

Wiktionary


niepróżnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|próż­no­wać.

Wiktionary


nieprędko

przy­słó­wek

 (1.1) po­wo­li, bez poś­pie­chu

Wiktionary


niepsioczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|psio­czyć.

Wiktionary


niepsuj

naz­wi­sko


SJP.pl


niepszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pszczyć.

Wiktionary


nieptaszkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ptasz­ko­wać.

Wiktionary


niepublikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­bli­ko­wać.

Wiktionary


niepuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­chać.

Wiktionary


niepucowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­co­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛput͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńepucovãńe

Wiktionary


niepudłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­dło­wać.

Wiktionary


niepukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pukać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpuˈkãɲɛ, AS: ńepukãńe

Wiktionary


niepunktualniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­punk­tu­al­nie


SJP.pl


niepunktualniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­punk­tu­al­ny


SJP.pl


niepunktualność

nie­przy­cho­dze­nie na czas, spóź­nia­nie się


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­punk­tu­al­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­punk­tu­al­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepunktualny

 przysł. niepunktualnie

Wiktionary


niepustoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­sto­szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpustɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepustošẽńe

Wiktionary


niepuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­szczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpuʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńepuščãńe

Wiktionary


niepuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pu­ścić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpuʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepuščẽńe

Wiktionary


niepylak

nie­py­lak apol­lo - motyl, w Pol­sce chro­nio­ny


SJP.pl


niepyskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|py­sko­wać.

Wiktionary


niepytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pytać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɨˈtãɲɛ, AS: ńepytãńe

Wiktionary


niepójście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pójść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpujɕt͡ɕɛ, AS: ńepui ̯śće

Wiktionary


niepóźniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­póź­no


SJP.pl


niepączkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pącz­ko­wać.

Wiktionary


niepąsowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pą­so­wieć.

Wiktionary


niepęchcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pęch­cić.

Wiktionary


niepęcznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pęcz­nieć.

Wiktionary


niepędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pę­dzić.

Wiktionary


niepędzlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pędz­lo­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pędzlowanie n.

Wiktionary


niepękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pękać.

Wiktionary


niepłacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pła­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpwaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńepu̯acẽńe

Wiktionary


niepłakanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pła­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpwaˈkãɲɛ, AS: ńepu̯akãńe

Wiktionary


niepłaszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pła­szczyć.

Wiktionary


niepłodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. brak płod­no­ści, przej­ścio­wa nie­zdol­ność do roz­ro­du

 (1.2) bot. nie­da­wa­nie owo­ców

 (1.3) nie­u­ro­dzaj­ność

Wiktionary

Nie­płod­ność – stan, w któ­rym za­cho­dzi nie­moż­ność zaj­ścia w ciążę po­mi­mo rocz­ne­go współ­ży­cia sek­su­al­ne­go z prze­cięt­ną czę­stot­li­wo­ścią 3–4 sto­sun­ków ty­god­nio­wo, bez sto­so­wa­nia ja­kich­kol­wiek środ­ków an­ty­kon­cep­cyj­nych.

Pro­blem do­ty­czy 10–15% par w wieku re­pro­duk­cyj­nym; w 35% przy­czy­na nie­płod­no­ści leży po stro­nie ko­bie­ty i w tylu samo po stro­nie męż­czyz­ny, a za 10% od­po­wia­da­ją oboje.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na przy­kład ko­bie­ta dwa razy zasz­ła w ciążę po­za­ma­cicz­ną. Wy­cię­to jej oba ja­jo­wo­dy. Jest to w miarę kla­row­na sy­tu­a­cja wy­klu­cza­ją­ca z dużym praw­do­po­do­bień­stwem inne przy­czy­ny nie­płod­no­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepłodny

 czas. ubezpłodnić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpłodność

Wiktionary


niepłodny

przy­miot­nik

 (1.1) o czło­wie­ku, zwie­rzę­ciu: nie­zdol­ny do roz­ro­du, pło­dze­nia; nie wy­da­ją­cy po­tom­stwa

 (1.2) o ro­śli­nie: nie ro­dzą­cy owo­ców

 (1.3) o ziemi, gle­bie: ja­ło­wy, nie­u­ro­dzaj­ny, pu­styn­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W mia­stecz­ku Zorah żył wtedy pe­wien Da­ni­ta imie­niem Manue, który miał żonę nie­płod­ną.

 (1.1) Wsku­tek pew­nej cho­ro­by czy też ope­ra­cji ko­bie­ta może zo­stać na całe życie nie­płod­na.

 (1.1) W XIII je­szcze wieku wie­lo­żeń­stwa doś­wiad­cza­li kró­lo­wie wę­gier­scy i mo­raw­scy ksią­żę­ta, a co więk­sza, że mając nie­płod­ne żony, prawe z na­łoż­nic pło­dzi­li po­tom­stwo.

 (1.3) I po­czuł mękę pracy na ziemi nie­płod­nej.

 (1.3) Góry tylko, na któ­rych stoi Je­ro­zo­li­ma, dzi­kie, nie­płod­ne, na­da­ją temu mia­stu strasz­li­wą fiz­jo­no­mię.

 (1.3) Trakt dal­szy na Goraj. „Kraj gó­rzy­sty i nie­płod­ny, / Noc­leg, popas, nie­wy­god­ny, / Prze­wod­ni­ki ba­ła­mut­ne, / Droga ciem­na, lasy smut­ne”.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepłodność

 przysł. niepłodnie

 czas. ubezpłodnić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpłodny

 (1.2) sterylny

 (1.3) nieurodzajny

Wiktionary


niepłonięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pło­nąć.

Wiktionary


niepłowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pło­wieć.

Wiktionary


niepłukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|płu­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpwuˈkãɲɛ, AS: ńepu̯ukãńe

Wiktionary


niepłynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pły­nąć.

Wiktionary


niepłynnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­płyn­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepłynność ż.

 przym. niepłynny

Wiktionary


niepływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pły­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpwɨˈvãɲɛ, AS: ńepu̯yvãńe

Wiktionary


nierabowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­bo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrabɔˈvãɲɛ, AS: ńerabovãńe

Wiktionary


nierachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­cho­wać.

Wiktionary


nieracjonalny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­kie­ru­ją­cy się ro­zu­mem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedorzeczny, absurdalny

Wiktionary


nieraczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛraˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeračẽńe

Wiktionary


nieraczkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|racz­ko­wać.

Wiktionary


nierad

tyle co: nie­chęt­nie


SJP.pl

Nie­rad, Nie­red – sta­ro­pol­skie imię mę­skie zło­żo­ne z czło­nów "Nie-" (prze­cze­nie) i "-rad" ("być za­do­wo­lo­nym, chęt­nym, cie­szyć się"). Być może oz­na­cza­ło "ten, który się nie cie­szy".

Wikipedia


nieradka

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­rad­ka – stru­ga, do­pływ Pszczyn­ki
  • Nie­rad­ka – imię żeń­skie

Wikipedia


nieradowice

Nie­ra­do­wi­ce – część mia­sta Ot­mu­chów w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Ot­mu­chów.

Wieś Nie­ra­do­wi­ce zo­sta­ła włą­czo­na do mia­sta 1 stycz­nia 2018.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.

Wikipedia


nieradowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­ra­do­wo – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. cie­cha­now­skim, w gmi­nie Go­ły­min-Oś­ro­dek
  • Nie­ra­do­wo – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. mław­skim, w gmi­nie Szy­dło­wo

Wikipedia


nieradzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­dzić.

Wiktionary


nieradzik

naz­wi­sko


SJP.pl


nierafinowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­fi­no­wać.

Wiktionary


nierafinowany

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie zo­stał pod­da­ny pro­ce­so­wi ra­fi­na­cji (oczy­szcza­nia)

Wiktionary


nierajzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|raj­zo­wać.

Wiktionary


nieranienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ranić.

Wiktionary


nieraportowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­por­to­wać.

Wiktionary


nierasowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­ra­so­we

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierasowy

Wiktionary


nierasowy

przy­miot­nik

 (1.1) o zwie­rzę­tach: nie bę­dą­cy ra­so­wym, nie­na­le­żą­cy do żad­nej rasy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierasowość ż.

Wiktionary


nieraszplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rasz­plo­wać.

Wiktionary


nieratowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ra­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛratɔˈvãɲɛ, AS: ńeratovãńe

Wiktionary


nieraz

1. czę­sto, wie­lo­krot­nie;
2. cza­sem, nie­kie­dy


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) wiele razy, czę­sto

 (1.2) cza­sa­mi, nie­kie­dy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­raz to już ro­bi­łem, więc nie będę mieć z tym pro­ble­mu.

 (1.2) Nie­raz zda­rza mu się po­my­lić, ale ge­ne­ral­nie robi to bar­dzo po­rząd­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛras, AS: ńeras

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. raz mrz.

 liczgł. raz

Wiktionary


nierażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|razić.

Wiktionary


nierdzewienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rdze­wieć.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierdzewny

Wiktionary


nierdzewka

po­tocz­nie:
1. stal nier­dzew­na;
2. przed­miot ze stali nier­dzew­nej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. stal nier­dzew­na

 (1.2) pot. przed­miot ze stali nier­dzew­nej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈrd͡zɛfka, AS: ńerʒefka

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierdzewny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stal nierdzewna, inox, INOX

Wiktionary


nierdzewny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­u­le­ga­ją­cy rdze­wie­niu, od­por­ny na rdze­wie­nie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierdzewka ż., nierdzewienie n., nierdzewność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rdzoodporny

Wiktionary


niereagowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­a­go­wać.

Wiktionary


nierealizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­a­li­zo­wać.

Wiktionary


nierealnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­re­al­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­ka­za­ła mu plecy. Chwi­lę pa­trzył na jej dłoń z nie­re­al­nie kru­chy­mi pal­ca­mi; mimo opa­le­niz­ny wy­da­wa­ły się w słoń­cu aż prześ­wiet­lo­ne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierealność ż., realność ż.

 przym. nierealny

Wiktionary


nierealniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­re­al­nie


SJP.pl


nierealniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­re­al­ny


SJP.pl


nierealność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­re­al­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierealny, nierealnie

 przysł. nierealnie

 rzecz. realność ż.

Wiktionary


nierealny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ist­nie­je w rze­czy­wi­sto­ści

 (1.2) taki, któ­re­go nie da się urze­czy­wist­nić

 (1.3) po­zba­wio­ny zdro­we­go roz­sąd­ku, nie ma­ją­cy re­al­nych pod­staw

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Kon­cep­cja kon­tro­fen­sy­wy z re­jo­nu Brze­ścia wkrót­ce stała się nie­re­al­na, gdyż już 1 sierp­nia, wsku­tek sła­bej po­sta­wy grupy po­le­skiej, zo­stał on ewa­ku­o­wa­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛˈalnɨ, AS: ńerealny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierealność ż., realność ż.

 przysł. nierealnie

 przym. nierealnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) surrealistyczny, nierzeczywisty, nieprawdziwy

 (1.3) surrealistyczny, utopijny, niedorzeczny, abstrakcyjny, absurdalny

Wiktionary


nierechtownie

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|Kresy. nie­słusz­nie

Wiktionary


nierecyklingowalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ekol. taki, który nie na­da­je się do re­cy­klin­gu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. recyklingowalny

Wiktionary


nieredukowalność

nie­moż­ność zre­du­ko­wa­nia


SJP.pl


niereferowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­fe­ro­wać.

Wiktionary


niereflektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­flek­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛflɛktɔˈvãɲɛ, AS: ńereflektovãńe

Wiktionary


niereformowalność

nie­moż­ność ulep­sze­nia, zre­for­mo­wa­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie daje się zre­for­mo­wać, zmie­nić, na­pra­wić

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niereformowalny, formatywny

 przysł. niereformowalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nienaprawialność

Wiktionary


niereformowalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie daje się zre­for­mo­wać, na­pra­wić, na­wró­cić, zmie­nić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ko­mu­nizm na­le­ży oba­lić nie dla­te­go, że jest nie­re­for­mo­wal­ny, lecz od­wrot­nie: że jest skoń­cze­nie re­for­mo­wal­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niereformowalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nienaprawialny

Wiktionary


nierefowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­fo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛfɔˈvãɲɛ, AS: ńerefovãńe

Wiktionary


nieregularnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­re­gu­lar­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) …stara ko­lej­ka elek­trycz­na do­ży­wa swych dni - kur­su­jąc jed­nak coraz nie­re­gu­lar­niej, bo ro­bo­ty trwa­ją cały czas, nawet w świę­ta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛɡuˈlarʲɲɛ, AS: ńeregularʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieregularność ż.

 przym. nieregularny

Wiktionary


nieregularniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­re­gu­lar­nie


SJP.pl


nieregularniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­re­gu­lar­ny


SJP.pl


nieregularnik

coś uka­zu­ją­ce­go lub od­by­wa­ją­ce­go się nie­re­gu­lar­nie


SJP.pl


nieregularność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­re­gu­lar­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieregularny

 przysł. nieregularnie

Wiktionary


nieregularny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­ja­wia­ją­cy się, dzia­ła­ją­cy, wy­stę­pu­ją­cy w nie­rów­nych od­stę­pach czasu

 (1.2) ma­ją­cy kształt, wy­gląd lub formę inną, nie­ty­po­wą dla obiek­tów da­ne­go typu

 (1.3) jęz. gram. taki, który nie pod­le­ga danej re­gu­le, od­bie­ga od niej

 (1.4) wojsk. nie­na­le­żą­cy do wojsk sta­łych, for­mo­wa­ny do­raź­nie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieregularność ż.

 przysł. nieregularnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieforemny

Wiktionary


nieregulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­gu­lo­wać.

Wiktionary


niereklamowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­kla­mo­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. reklamowanie n.

Wiktionary


nierekomendowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­ko­men­do­wać.

Wiktionary


nierekompensowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­kom­pen­so­wać.

Wiktionary


nierekrutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­kru­to­wać.

Wiktionary


nierelatywistyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­re­la­ty­wi­stycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­re­la­ty­wi­stycz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierelatywistyczny

 przysł. nierelatywistycznie

Wiktionary


niereligijność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak re­li­gij­no­ści, bycie nie­re­li­gij­nym, nie­wia­ra

Wiktionary

Nie­re­li­gij­ność ( irréligion) lub bez­wyz­na­nio­wość – brak wyz­na­nia re­li­gij­ne­go, po­sta­wa obo­jęt­no­ści lub nie­chę­ci wobec re­li­gii.

Po­ję­cie poś­wiad­czo­ne po raz pier­wszy jako irréligion w 1527 roku. Za­leż­nie od kon­tek­stu może być od­no­szo­ne do ate­iz­mu, agno­sty­cyz­mu, de­iz­mu, pan­te­iz­mu, scep­ty­cyz­mu, wol­no­my­śli­ciel­stwa, świec­kie­go hu­ma­niz­mu lub se­ku­la­ryz­mu.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niereligijny

 przysł. niereligijnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezreligijność

Wiktionary


niereligijny

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem re­li­gij­no­ści

 (1.2) taki, który nie do­ty­czy re­li­gii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛlʲiˈɟijnɨ, AS: ńerelʹiǵii ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niereligijność ż.

 przysł. niereligijnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezreligijny, niewierzący, pejor. bezbożny

 (1.1) bezreligijny, areligijny, laicki, świecki, pozakościelny, niekościelny

Wiktionary


nieremontowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­mon­to­wać.

Wiktionary


nierentowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­ren­tow­nie


SJP.pl


nierentowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­ren­tow­ny


SJP.pl


niereperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­pe­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛpɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńereperovãńe

Wiktionary


niereprezentatywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­re­pre­zen­ta­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­re­pre­zen­ta­tyw­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niereprezentatywny

 przysł. niereprezentatywnie

Wiktionary


niereprezentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­pre­zen­to­wać.

Wiktionary


niereranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rerać.

Wiktionary


nieresetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­se­to­wać.

Wiktionary


nierewaluowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­wa­lu­o­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: ńerevaluu̯ovãńe

Wiktionary


nierewidowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­wi­do­wać.

Wiktionary


nierewokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­wo­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɛvɔkɔˈvãɲɛ, AS: ńerevokovãńe

Wiktionary


nierezerwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­zer­wo­wać.

Wiktionary


nierezultowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­zul­to­wać.

Wiktionary


nierezydent

1. osoba nie­ma­ją­ca miej­sca za­miesz­ka­nia w danym kraju;
2. pod­miot nie­ma­ją­cy sie­dzi­by w danym kraju


SJP.pl


nierezydentka

ko­bie­ta nie­ma­ją­ca miej­sca za­miesz­ka­nia w danym kraju


SJP.pl


nierezygnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|re­zy­gno­wać.

Wiktionary


nieriungri

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Ja­ku­cji;

Wiktionary

Nie­riun­gri ( Нерюнгри) – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Ja­ku­cji.

Leży u pod­nó­ża Gór Sta­no­wych, u uj­ścia rzeki Nie­riun­gri do rzeki Czul­man (do­pływ Timp­to­nu); ok. 650 km na po­łud­nio­wy za­chód od Ja­kuc­ka; głów­ne mia­sto Po­łud­nio­wo­ja­kuc­kie­go Za­głę­bia Wę­glo­we­go; oś­ro­dek wy­do­by­cia węgla ka­mien­ne­go; prze­mysł ma­szy­no­wy; fa­bry­ka domów; elek­trow­nia ciepl­na; po­łą­cze­nie ko­le­jo­we w kie­run­ku po­łud­nio­wym z Tyndą i Tom­mo­tem na pół­noc; w po­bli­skiej miej­sco­wo­ści Czul­man port lot­ni­czy.

Wikipedia


nierl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w pół­noc­nej Rosji prze­du­ral­skiej, prawy do­pływ Wołgi;

Wiktionary

Nierl (ros. "Нерль", t. Nierl Woł­żań­ska – "Нерль Волжская", Wiel­ka Nierl – "Нерль Большая") – rzeka w pół­noc­nej Rosji prze­du­ral­skiej (ob­wo­dy ja­ro­sław­ski i twer­ski), prawy do­pływ Wołgi w zle­wi­sku Morza Ka­spij­skie­go. Dłu­gość – 112 km, po­wierzch­nia zlew­ni – 3270 km², śred­ni prze­pływ 55 km przed uj­ściem – 12,8 m³/s. Że­glow­na 40 km od uj­ścia. Reżim mie­sza­ny z prze­wa­gą śnież­ne­go. Po­kry­wa lo­do­wa od li­sto­pa­da do kwiet­nia.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) Nerla

Wiktionary


nieroba

re­gio­nal­nie: nie­rób (o ko­bie­cie)


SJP.pl


nierobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|robić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieróbstwo n., nierób m.

Wiktionary


nieroborowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­bo­ro­wać.

Wiktionary


nierochmanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roch­ma­nić.

Wiktionary


nieroda

naz­wi­sko


SJP.pl

Nie­ro­da – przy­sió­łek wsi Ruda w Pol­sce po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie sta­lo­wo­wol­skim, w gmi­nie Bo­ja­nów. Do końca 2017 roku był to przy­sió­łek wsi Przy­szów}.

W la­tach 1975–1998 przy­sió­łek ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żał do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.

Wikipedia


nierodowodowy

przy­miot­nik

 (1.1) zool. nie ma­ją­cy do­ku­men­tu ro­do­wo­du

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­ste­ty, pol­skie prawo nie za­bra­nia rozm­na­ża­nia nie­ro­do­wo­do­wych zwie­rząt dla zysku. Je­dy­nym spo­so­bem pow­strzy­ma­nia pse­u­do­ho­dow­ców jest zmniej­sze­nie po­py­tu na ich dzia­łal­ność.

 (1.1) Pies nie­ro­do­wo­do­wy jest psem w typie rasy, lecz nigdy psem ra­so­wym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔdɔvɔˈdɔvɨ, AS: ńerodovodovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. rodowód m.

 przym. rodowodowy

Wiktionary


nierodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­dzić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gdzie in­dziej cho­dzi o prawo głosu, równą płacę z męż­czyz­na­mi za jed­na­ko­wą pracę, o prawo mę­ża­tek do no­sze­nia włas­ne­go naz­wi­ska, gdyż przyj­mo­wa­nie mę­żow­skie­go oz­na­cza, że się jest jego włas­no­ścią, czy o wol­ność nie­ro­dze­nia dzie­ci, tam gdzie ciąża stwa­rza praw­ny przy­mus roz­rod­czy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeroʒẽńe

Wiktionary


nierogacizna

trzo­da chlew­na


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zo­o­techn. świ­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­radl­ne było da­ni­ną ui­szcza­ną w nie­ro­ga­ciź­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. rogacizna ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trzoda chlewna

Wiktionary


nierokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­ko­wać.

Wiktionary


nierolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­lo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔlɔˈvãɲɛ, AS: ńerolovãńe

Wiktionary


nieromanizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­ma­ni­zo­wać.

Wiktionary


nieromantyczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­wią­za­ny z ro­man­tyz­mem

 (1.2) nie­wy­ka­zu­ją­cy ro­man­tyz­mu, ani uczu­cio­wy ani ma­rzy­ciel­ski

Wiktionary


nieronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ronić.

Wiktionary


nierostowo

Nie­ro­sto­wo (kaszb. "Nierzostowò" lub "Nie­ro­sław", niem. "Nie­ro­staw") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie choj­nic­kim, w gmi­nie Ko­na­rzy­ny. Leży nad po­łud­nio­wym brze­giem je­zio­ra Nie­rzo­sto­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.

Wikipedia


nierosyjski

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest ro­syj­ski, nie ma ro­syj­skich cech

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Re­pre­sje dot­knę­ły kilka mi­lio­nów przed­sta­wi­cie­li nie­ro­syj­skich na­ro­dów i grup et­nicz­nych Związ­ku So­wiec­kie­go.

Wiktionary


nierozanielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­za­nie­lić.

Wiktionary


nierozbicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zbić.

Wiktionary


nierozbieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zbie­rać.

Wiktionary


nierozbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zbi­jać.

Wiktionary


nierozchlapywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozch­la­py­wać.

Wiktionary


nierozchwierutanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­chwie­ru­tać.

Wiktionary


nierozcieńczony

przy­miot­nik

 (1.1) taki któ­re­go gę­stość nie zo­sta­ła zmie­nio­na przez do­da­nie roz­cień­czal­ni­ka

Wiktionary


nierozciągliwie

da­ją­cy się roz­cią­gać, roz­cią­gnąć


SJP.pl


nierozczarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­cza­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔʃt͡ʃarɔˈvãɲɛ, AS: ńeroščarovãńe

Wiktionary


nierozczęstowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­czę­sto­wać.

Wiktionary


nierozdawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zda­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzdaˈvãɲɛ, AS: ńerozdavãńe

Wiktionary


nierozdrabnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­drab­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzdrabʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńerozdrabʹńä̃ńe

Wiktionary


nierozdysponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zdy­spo­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzdɨspɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńerozdyspõnovãńe

Wiktionary


nierozdziawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­dzia­wić.

Wiktionary


nierozdzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­dzie­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔʑd͡ʑɛˈlãɲɛ, AS: ńeroźʒ́elãńe

Wiktionary


nierozdzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­dzie­lić.

Wiktionary


nierozdzielność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­roz­dziel­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­roz­dziel­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierozdzielny

 przysł. nierozdzielnie

Wiktionary


nierozdzielny

przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się roz­dzie­lić, nie do po­dzia­łu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czci­my nie­roz­dziel­ną Trój­cę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozdzielność ż.

 przysł. nierozdzielnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) integralny, niepodzielny, nierozłączny, nierozerwalny

Wiktionary


nierozebranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­ze­brać.

Wiktionary


nierozegrana

remis


SJP.pl


nierozerwalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób trwa­ły

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pol­ska toż­sa­mość jest nie­ro­zer­wal­nie zwią­za­na z mo­rzem wy­pi­ja­nej co roku wódki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozerwalność ż.

 przym. nierozerwalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieodłącznie, trwale, na stałe

Wiktionary


nierozerwalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­moż­ność ro­zer­wa­nia, ro­złą­cze­nia, roz­dzie­le­nia da­nych ele­men­tów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzɛˈrvalnɔɕt͡ɕ, AS: ńerozervalność

Wiktionary

Powiązane:

 czas. rozrywać

 przym. nierozerwalny

 przysł. nierozerwalnie

Wiktionary


nierozerwalny

da­ją­cy się ro­zer­wać, ro­złą­czyć


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie daje się ro­zer­wać; trwa­le wią­żą­cy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozerwalność ż.

 przysł. nierozerwalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozłączny, silny, trwały

Wiktionary


nierozgarnięty

przy­miot­nik

 (1.1) my­ślą­cy wol­niej od in­nych; o ni­kłej by­stro­ści umy­słu; mało in­te­li­gent­ny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) głupawy, niemądry, niepojętny, nierozumny, tępy, tumanowaty

Wiktionary


nierozgoryczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­go­ry­czać.

Wiktionary


nierozjaśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ja­śniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzʲjäɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńerozʹi ̯äśńä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozjaśnienie n. dk.

Wiktionary


nierozjaśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ja­śnić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzʲjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńerozʹi ̯äśńė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozjaśnianie n. ndk.

Wiktionary


nierozjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­je­bać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzʲjɛˈbãɲɛ, AS: ńerozʹi ̯ebãńe

Wiktionary


nierozkazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ka­zy­wać.

Wiktionary


nierozkoszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ko­szo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔskɔʃɔˈvãɲɛ, AS: ńeroskošovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. rozkoszować się, rozkoszować

Wiktionary


nierozkuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ku­wać.

Wiktionary


nierozkwitanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozk­wi­tać.

Wiktionary


nierozkładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­kła­dać.

Wiktionary


nierozmarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­od­ma­rza­nie

 (1.2) niew­pra­wia­nie w stan ma­rze­nia

Wiktionary


nierozmawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ma­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńerozmavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nierozmienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­mie­nić.

Wiktionary


nierozminowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­mi­no­wy­wać.

Wiktionary


nierozmyślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­my­ślać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzmɨɕˈlãɲɛ, AS: ńerozmyślãńe

Wiktionary


nieroznamiętnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­na­mięt­niać.

Wiktionary


nierozniecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­nie­cać.

Wiktionary


nierozp.

skrót od: nie­roz­pu­szczal­ny


SJP.pl


nierozpaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pa­czać.

Wiktionary


nierozpalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pa­lać.

Wiktionary


nierozparcelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­par­ce­lo­wać.

Wiktionary


nierozpatrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pa­try­wać.

Wiktionary


nierozpatrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pa­trzyć.

Wiktionary


nierozpierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pier­do­lić.

Wiktionary


nierozplantowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­plan­to­wać.

Wiktionary


nierozpoczynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­po­czy­nać.

Wiktionary


nierozpowszechnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­po­wszech­niać.

Wiktionary


nierozpoznawalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie daje się roz­poz­nać

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔspɔznaˈvalnɨ, AS: ńerospoznavalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozpoznawalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozróżnialny

Wiktionary


nierozprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pra­wiać.

Wiktionary


nierozprężanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­prę­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔsprɛ̃w̃ˈʒãɲɛ, AS: ńerosprẽũ̯žãńe

Wiktionary


nierozpuszczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można roz­pu­ścić

Wiktionary

Powiązane:

 przym. rozpuszczalny

Wiktionary


nierozpuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pu­szczać.

Wiktionary


nierozpuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pu­ścić.

Wiktionary


nierozpłaszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­pła­szczyć.

Wiktionary


nierozrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­ra­biać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzraˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ńerozrabʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nierozrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­rzu­cać.

Wiktionary


nierozrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­rzu­cić.

Wiktionary


nierozróżnialność

nie­moż­ność do­strze­że­nia róż­ni­cy mię­dzy kimś a kimś lub czymś a czymś; nie­o­dróż­nial­ność


SJP.pl


nierozsadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­sa­dzać.

Wiktionary


nierozsadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­sa­dzić.

Wiktionary


nierozsmarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozs­ma­ro­wy­wać.

Wiktionary


nierozstrzelenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­strze­lić.

Wiktionary


nierozstrzygalny

da­ją­cy się roz­strzy­gnąć; roz­wią­zy­wal­ny, roz­wią­zal­ny


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­moż­li­wy do roz­strzy­gnię­cia, nie­da­ją­cy się roz­strzy­gnąć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozstrzygalność ż.

Wiktionary


nierozszarpywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­szar­py­wać.

Wiktionary


nierozszczepianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­szcze­piać.

Wiktionary


nierozszerzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­sze­rzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔsʃɛˈʒãɲɛ, AS: ńerosšežãńe

Wiktionary


nierozsądek

brak zdol­no­ści traf­nej oceny sy­tu­a­cji i od­po­wied­nie­go za­cho­wa­nia się; brak roz­sąd­ku


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) brak roz­sąd­ku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) By­ło­by co najm­niej nie­roz­sąd­kiem przez jed­ne­go tref­ni­sia po­zba­wiać się kon­tak­tu ze świa­tem.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozwaga, nieroztropność

Wiktionary


nierozsądnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­roz­sąd­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔsˈːɔ̃ndʲɲɛ, AS: ńero•sõndʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierozsądny

Wiktionary


nierozsądniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­roz­sąd­nie


SJP.pl


nierozsądniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­roz­sąd­ny


SJP.pl


nierozsądny

przy­miot­nik

 (1.1) bez roz­sąd­ku

 (1.2) świad­czą­cy o braku roz­sąd­ku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Naród bied­ny, tchórz­li­wy, le­ni­wy, nie­kar­ny, nietr­wa­ły i nie­roz­sąd­ny - bę­dzie przy każ­dym ustro­ju na­ro­dem sła­bym.

 (1.2) Prze­cho­wy­wa­nie nie­za­bez­pie­czo­nych ro­den­ty­cy­dów w ku­chen­nej szaf­ce pod zle­woz­my­wa­kiem jest nie­roz­sąd­ne i urąga wszel­kim za­sa­dom bez­pie­czeń­stwa.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nierozsądnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieroztropny, nierozważny

Wiktionary


nieroztańczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­tań­czyć.

Wiktionary


nieroztkliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozt­kli­wiać.

Wiktionary


nieroztropnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­roz­trop­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. roztropek mzw./mos., nieroztropność ż.

 przym. nieroztropny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozważnie, lekkomyślnie

Wiktionary


nieroztropniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­roz­trop­nie


SJP.pl


nieroztropniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­roz­trop­ny


SJP.pl


nieroztropność

brak roz­wa­gi lub roz­sąd­ku; lek­ko­myśl­ność, bez­tro­ska


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak roz­trop­noś­sci

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wsku­tek nie­roz­trop­no­ści zo­sta­łem ośmie­szo­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. roztropek mzw./mos.

 przysł. nieroztropnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierozsądek, nierozwaga

Wiktionary


nieroztropny

przy­miot­nik

 (1.1) po­stę­pu­ją­cy bez do­sta­tecz­ne­go na­my­słu i prze­wi­dy­wa­nia skut­ków swo­ich dzia­łań lub świad­czą­cy o takim za­cho­wa­niu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. roztropek mzw./mos., nieroztropność ż.

 przysł. nieroztropnie

Wiktionary


nierozum

daw­niej: brak roz­sąd­ku, roz­wa­gi; głu­po­ta


SJP.pl


nierozumnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ro­zum­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozumność ż.

 przym. nierozumny

Wiktionary


nierozumniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­ro­zum­nie


SJP.pl


nierozumniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­ro­zum­ny


SJP.pl


nierozumny

przy­miot­nik

 (1.1) głupi, bez­myśl­ny

 (1.2) nie­zdol­ny do my­śle­nia, ro­zu­mo­wa­nia, wnio­sko­wa­nia

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nierozumnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. nieogarnięty

 (1.2) bezrozumny

Wiktionary


nierozwaga

lek­ko­myśl­ność


SJP.pl


nierozważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wa­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzvaˈʒãɲɛ, AS: ńerozvažãńe

Wiktionary


nierozważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wa­żyć.

Wiktionary


nierozważnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­roz­waż­ny, bez­myśl­nie, nie­roz­sąd­nie, lek­ko­myśl­nie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzˈvaʒʲɲɛ, AS: ńerozvažʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierozważny

 rzecz. rozwaga ż., nierozwaga ż., nierozważność ż.

Wiktionary


nierozważniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­roz­waż­nie


SJP.pl


nierozważniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­roz­waż­ny


SJP.pl


nierozważność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­roz­waż­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­roz­waż­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierozważny

 przysł. nierozważnie

Wiktionary


nierozważny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który dzia­ła bez roz­wa­gi, na­my­słu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tyler Gage, głów­ny bo­ha­ter, wsku­tek nie­roz­waż­ne­go chu­li­gań­skie­go wy­bry­ku zo­sta­je ska­za­ny na pracę spo­łecz­ną w szko­le ar­ty­stycz­nej.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nierozważnie

 rzecz. nierozwaga ż., nierozważność ż.

Wiktionary


nierozweselanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­we­se­lać.

Wiktionary


nierozweselenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­we­se­lić.

Wiktionary


nierozwieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wie­rać.

Wiktionary


nierozwieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wie­szać.

Wiktionary


nierozwijalny

o fi­gu­rze ste­re­o­me­trycz­nej, po­wierzch­ni: da­ją­cy się przeksz­tał­cić na pła­szczyz­nę z za­cho­wa­niem dłu­go­ści


SJP.pl


nierozwijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wi­jać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzvʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńerozvʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


nierozwinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wi­nąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzvʲĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńerozvʹĩńė̃ńće

Wiktionary


nierozwiązanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wią­zać.

Wiktionary


nierozwiązywalny

nie­da­ją­cy się roz­wią­zać


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­moż­li­wy do roz­wią­za­nia lub roz­wi­kła­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zet­knię­cie z trud­ny­mi, czę­sto nie­roz­wią­zy­wal­ny­mi pro­ble­ma­mi, poz­wa­la jej na­brać dy­stan­su do włas­nej osoby.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. nierozwiązalny

Wiktionary


nierozwiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­wią­zy­wać.

Wiktionary


nierozwojowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­roz­wo­jo­we; cecha tych, któ­rzy są nie­roz­wo­jo­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierozwojowy

 przysł. nierozwojowo

Wiktionary


nierozładowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zła­do­wać.

Wiktionary


nierozładowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ro­zła­do­wy­wać.

Wiktionary


nierozłączalny

nie­da­ją­cy się ro­złą­czyć; nie­ro­złącz­ny


SJP.pl


nierozłączka

mała pa­puż­ka z ro­dza­ju o tej samej naz­wie z ro­dzi­ny gład­ko­ję­zycz­nych, o dłu­gim ogo­nie i róż­no­barw­nym upie­rze­niu; sa­miec i sa­mi­ca za­wsze żyją bli­sko sie­bie - stąd nazwa


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. mała pa­pu­ga ży­ją­ca w Afry­ce, za­wsze w parze z inną;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇t͡ʃka, AS: ńerozu̯õṇčka

Wiktionary


nierozłączny

przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się ro­złą­czyć, nie­moż­li­wy do ro­złą­cze­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierozłączność ż.

Wiktionary


nierozśmieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|roz­śmie­szać.

Wiktionary


nierozśpiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozś­pie­wać.

Wiktionary


nierozświetlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rozś­wiet­lać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. rozświetlanie n.

Wiktionary


nierośnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ros­nąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔɕˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńerośńė̃ńće

Wiktionary


nierośno

Nie­ro­śno – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie Dą­bro­wa Bia­ło­stoc­ka.

W roku 1613 wieś w po­wie­cie Gro­dzień­skim WKL.

W okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym dzia­ła­ła tu Spół­dziel­nia Mle­czar­ska w Nie­ro­śniu sp.z o.o.

Wikipedia


nieruchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ru­chać.

Wiktionary


nieruchawiec

daw­niej: czło­wiek ocię­ża­ły, po­wol­ny


SJP.pl


nieruchawość

→ nie­ru­cha­wy


SJP.pl

Patrz:

nieruchawy

nieruchawy

1. po­tocz­nie: ruch­li­wy, żwawy, rześ­ki;
2. daw­niej: ru­sza­ją­cy się, ru­cho­my


SJP.pl


nieruchliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ruch­li­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ruch­li­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieruchliwy

 przysł. nieruchliwie

 rzecz. nieruszanie n.

Wiktionary


nieruchomo

przy­słó­wek

 (1.1) bez ruchu, nie po­ru­sza­jąc się, nie wy­ko­nu­jąc żad­nych ru­chów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wła­śnie odesz­ło słoń­ce, pu­cha­ty obłok sta­nął nie­ru­cho­mo nad je­zio­rem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruˈxɔ̃mɔ, AS: ńeruχõmo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieruszanie n., nieruszenie n., nieruchomość ż., unieruchamianie n.

 przym. nieruchomy

Wiktionary


nieruchomościowy

→ nie­ru­cho­mość


SJP.pl

Patrz:

nieruchomość

nieruchomość

1. stan bez­ru­chu; bycie nie­ru­cho­mym
2. część po­wierzch­ni ziem­skiej, sta­no­wią­ca odręb­ny przed­miot włas­no­ści, jak rów­nież bu­dy­nek trwa­le z grun­tem zwią­za­ny lub część ta­kie­go bu­dyn­ku, je­że­li sta­no­wi odręb­ny od grun­tu przed­miot włas­no­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. ekon. grunt, bu­dy­nek trwa­le zwią­za­ny z grun­tem lub część bu­dyn­ku, które sta­no­wią odręb­ny przed­miot włas­no­ści;

 (1.2) stan bez­ru­chu

 (1.3) od­przym. cecha tego, co jest nie­ru­cho­me; cecha tych, któ­rzy są nie­ru­cho­mi

Wiktionary

Nie­ru­cho­mość – jeden z ro­dza­jów rze­czy w ro­zu­mie­niu prawa cy­wil­ne­go.

Po­ję­cie nie­ru­cho­mo­ści w pol­skim sy­ste­mie praw­nym.

Zgod­nie z art. 46 § 1 Ko­dek­su cy­wil­ne­go (k.c.), „nie­ru­cho­mo­ścia­mi są czę­ści po­wierzch­ni ziem­skiej sta­no­wią­ce odręb­ny przed­miot włas­no­ści (grun­ty), jak rów­nież bu­dyn­ki trwa­le z grun­tem zwią­za­ne lub czę­ści ta­kich bu­dyn­ków, je­że­li na mocy prze­pi­sów szcze­gól­nych sta­no­wią odręb­ny od grun­tu przed­miot włas­no­ści”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Staw­kę rocz­ną po­dat­ku od nie­ru­cho­mo­ści usta­la rada gminy w dro­dze uchwa­ły.

 (1.2) Wraz z wie­kiem po­tę­gu­je się nie­ru­cho­mość sta­wów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕt͡ɕ, AS: ńeruχõmość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ruszenie n., ruszanie n., nieruszanie n., nieruszenie n., ruch mrz., ruchawka ż.

 przym. nieruchomy

 przysł. nieruchomo

 czas. ruszyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mienie nieruchome

Wiktionary


nieruchomy

przy­miot­nik

 (1.1) bez ruchu, nie zmie­nia­ją­cy po­zy­cji, po­ło­że­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) U tego sa­me­go pa­cjen­ta mogą wy­stę­po­wać za­rów­no epi­zo­dy pro­wo­ko­wa­ne przez emo­cje, jak i przez dłu­gotr­wa­łe nie­ru­cho­me sta­nie.

 (1.1) Ope­ra­tor trzy­krot­nie na­cis­nął przy­cisk, ale ma­szy­na po­zo­sta­ła nie­ru­cho­ma.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ, AS: ńeruχõmy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieruchomość ż., nieruszanie n., nieruszenie n., unieruchamianie n.

 przysł. nieruchomo

Wiktionary


nierujnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ruj­no­wać.

Wiktionary


nierunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|runąć.

Wiktionary


nierurowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ru­ro­wać.

Wiktionary


nieruszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ru­szać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chęć nie­ru­sza­nia się z włas­ne­go domu, owego bez­piecz­ne­go ko­ko­nu, można uznać za przy­czy­nę po­ja­wie­nia się co­co­o­nin­gu, tj. włą­cze­nia się do sieci, dzię­ki któ­rej bez wy­sił­ku i ry­zy­ka do­ko­nu­je się za­ku­pów i za­łat­wia wszel­kie spra­wy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruˈʃãɲɛ, AS: ńerušãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieruchomość ż., nieruszenie n., nieruchliwość ż., nieruchawość ż.

 przym. nieruchomy, nieruchliwy, nieruchawy

 przysł. nieruchomo

Wiktionary


nieruszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ru­szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńerušẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieruchomość, nieruszanie

 przym. nieruchomy

 przysł. nieruchomo

Wiktionary


nierycerskość

→ nie­ry­cer­ski


SJP.pl

Patrz:

nierycerski

nierychliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­rych­li­we; cecha tych, któ­rzy są nie­rych­li­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierychliwy

 przysł. nierychliwie

Wiktionary


nierychliwy

przy­miot­nik

 (1.1) przest. taki, który nie spie­szy się z dzia­ła­nia­mi, re­ak­cją

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Współ­czes­nych pi­ra­tów na­le­ży bo­wiem naj­pierw osa­czyć i ująć w cza­sie ban­dyc­kiej akcji, a na­stęp­nie po­sta­wić przed nie­rych­li­wym sądem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɨxˈlʲivɨ, AS: ńeryχlʹivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierychliwość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) opieszały, niespieszny

Wiktionary


nierychtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rych­to­wać.

Wiktionary


nierychłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ry­chłe; cecha tych, któ­rzy są nie­rych­li

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierychły

 przysł. nierychło

Wiktionary


nieryczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ry­czeć.

Wiktionary


nierymowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ry­mo­wać.

Wiktionary


nierypanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rypać.

Wiktionary


nierysowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ry­so­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɨsɔˈvãɲɛ, AS: ńerysovãńe

Wiktionary


nierytmiczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy rytmu, nie­re­gu­lar­ny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) arytmiczny, nieregularny, niemiarowy

Wiktionary


nierywalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ry­wa­li­zo­wać.

Wiktionary


nieryzykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ry­zy­ko­wać.

Wiktionary


nierzadko

przy­słó­wek

 (1.1) dość czę­sto

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­rzad­ko od­po­wied­ni domek dla pta­ków to je­dy­ne, czego bra­ku­je, aby w ogro­dzie mógł się rozm­na­żać cały sze­reg ga­tun­ków.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czasami, czasem, często, niejednokrotnie, niekiedy

Wiktionary


nierzeczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzec.

Wiktionary


nierzeczywisty

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ist­nie­je w rze­czy­wi­sto­ści

 (1.2) taki, który nie jest au­ten­tycz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. rzeczywisty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nierealny

Wiktionary


nierzetelny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z wy­ma­ga­nia­mi lub za­sa­da­mi; wy­ko­na­ny nie­pra­wi­dło­wo, bez za­cho­wa­nia wy­ma­ga­nej sta­ran­no­ści

 (1.2) taki, który nie wy­ko­nu­je swo­ich obo­wiąz­ków na­le­ży­cie, nie można na nim po­le­gać

 (1.3) nie­o­par­ty na praw­dzi­wych lub spraw­dzo­nych in­for­ma­cjach

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nierzetelnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedokładny

 (1.2) nieuczciwy, niesumienny

 (1.3) niewiarygodny

Wiktionary


nierzeźbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzeź­bić.

Wiktionary


nierzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzu­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒuˈt͡sãɲɛ, AS: ńežucãńe

Wiktionary


nierzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzu­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒuˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńežucẽńe

Wiktionary


nierzwicki

naz­wi­sko


SJP.pl


nierzyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzy­gać.

Wiktionary


nierzygnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzy­gnąć.

Wiktionary


nierząd

1. od­by­wa­nie sto­sun­ków płcio­wych w ce­lach za­rob­ko­wych; pro­sty­tu­cja;
2. czyny wy­kra­cza­ją­ce poza normy mo­ral­no-oby­cza­jo­we da­ne­go spo­łe­czeń­stwa w za­kre­sie sto­sun­ków sek­su­al­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) praw. czyny sek­su­al­ne niez­god­ne z nor­ma­mi oby­cza­jo­wy­mi i mo­ral­ny­mi

 (1.2) przest. brak rządu, chaos spo­łecz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­li­cja za­trzy­ma­ła ka­to­wi­czan­kę. Żyła z cu­dze­go nie­rzą­du

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierządnica ż.

 przym. nierządny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) prostytucja

 (1.2) anarchia

Wiktionary


nierządnica

prze­sta­rza­le: ko­bie­ta upra­wia­ją­ca nie­rząd; pro­sty­tut­ka, jaw­no­grzesz­ni­ca


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ko­bie­ta upra­wia­ją­ca nie­rząd

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W całej Eu­ro­pie pow­sta­je nowy typ za­kła­dów pe­ni­ten­cjar­nych – domy po­pra­wy dla nie­rząd­nic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɔ̃ndʲˈɲit͡sa, AS: ńežõndʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierząd m., nierządnictwo n.

 przym. nierządny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jawnogrzesznica, kurtyzana, kokota, kortezanka, kobieta lekkich obyczajów, lafirynda, prostytutka, ladacznica; wulg. dziwka, kurwa; stpol. duchna, duchniczka, małpa, mercha, niewiasta sobiewolna, pani duszka

Wiktionary


nierządny

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z nie­rzą­dem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kie­row­ni­czą rolę w gru­pie, która do­pu­ści­ła się czy­nów nie­rząd­nych, peł­nił (…) „Mrów­ka”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʒɔ̃ndnɨ, AS: ńežõndny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierząd, nierządnica

Wiktionary


nierządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzą­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɔ̃nˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńežõnʒẽńe

Wiktionary


nierzępolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rzę­po­lić.

Wiktionary


nierób

męż­czyz­na le­ni­wy, wy­mi­gu­ją­cy się od pracy; leń, le­niuch, próż­niak, bu­me­lant, leser, nygus, obi­bok


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. czło­wiek stro­nią­cy od pracy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do ro­bo­ty, nie­ro­bie jeden, już ja cię odu­czę wy­le­gi­wa­nia się w go­dzi­nach pracy!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieróbstwo n., nierobienie n., nieróbka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) leń, leniuch, próżniak, wałkoń

Wiktionary


nieróbka

nie­rób­ka czar­nia­wa - ga­tu­nek ho­lark­tycz­nej mrów­ki z rzędu błon­kos­krzy­dłych


SJP.pl


nieróbstwo

po­gard­li­wie o mar­no­tra­wie­niu czasu, który po­win­no przez­na­czyć się pracę; nie­chęć do pracy, próż­niact­wo


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. uchy­la­nie się od pracy, obo­wiąz­ków

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To, czemu się cały czas od­da­jesz, można je­dy­nie naz­wać nie­rób­stwem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierób mos., nierobienie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lenistwo

Wiktionary


nierówienka

nie­ró­wien­ka zmien­na - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych; list­nik zmien­no­barw­ny


SJP.pl


nierównanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rów­nać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛruvˈnãɲɛ, AS: ńeruvnãńe

Wiktionary


nierównie

gład­ki, pła­ski, bez dołów i wznie­sień


SJP.pl


nierówniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­rów­no


SJP.pl


nierównoczesność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­rów­no­czes­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierównoczesny

 przysł. nierównocześnie

Wiktionary


nierównomierność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak rów­no­mier­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Roz­mie­szcze­nie bo­gact­wa na­tu­ral­ne­go, jakim jest woda, odz­na­cza się nadz­wy­czaj­ną nie­rów­no­mier­no­ścią, a eko­no­micz­ne prze­tran­spor­to­wa­nie jej na duże od­le­gło­ści jest nie­mal nie­moż­li­we.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. równomierność ż.

 przym. równomierny, nierównomierny

 przysł. równomiernie, nierównomiernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zmienność, nierówność

Wiktionary


nierównomierny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest równy, jed­no­li­ty ani stały

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. równomierność ż., nierównomierność ż.

Wiktionary


nierównowaga

nie­rów­ny układ


SJP.pl


nierównoząbkowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy nie­rów­ne ząbki (na li­ściach)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nierównoząbkowość

Wiktionary


nierówność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak rów­no­ści, nie­rów­no­wa­ga lub brak spra­wied­li­wo­ści

 (1.2) brak rów­no­ści po­wierzch­ni, brak gład­ko­ści

 (1.3) mat. wy­ra­że­nia al­ge­bra­icz­ne po­łą­czo­ne zna­kiem <, >, ≤ lub ≥, okre­śla­ją­cym wa­ru­nek jaki mają speł­niać roz­wią­za­nia;

Wiktionary

Nie­rów­ność – pewna re­la­cja po­rząd­ku mię­dzy dwoma wy­ra­że­nia­mi.

Jest to więc jedno z na­stę­pu­ją­cych wy­ra­żeń lo­gicz­nych, ina­czej for­muł lo­gicz­nych:

Dwie pier­wsze nie­rów­no­ści na­zy­wa­ne są ostry­mi lub moc­ny­mi; dwie na­stęp­ne nie­o­stry­mi lub sła­by­mi. Ostre są prze­ciwz­wrot­ne.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛˈruvnɔɕt͡ɕ, AS: ńeruvność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nierówny

 przysł. nierówno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) antyegalitarność, antyegalitaryzm

Wiktionary


nierówny

gład­ki, pła­ski, bez dołów i wznie­sień


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy rów­nej, gład­kiej, jed­no­li­tej po­wierzch­ni

 (1.2) ma­ją­cy nie­re­gu­lar­ny kształt

 (1.3) inny, róż­nią­cy się pod wzglę­dem wiel­ko­ści, siły, na­tę­że­nia

 (1.4) ma­ją­cy zmien­ne tempo

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈruvnɨ, AS: ńeruvny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wyrównanie n., nierówność ż.

 przysł. nierówno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieregularny

Wiktionary


nieróżnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|róż­nić.

Wiktionary


nierąbanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rąbać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛrɔ̃mˈbãɲɛ, AS: ńerõmbãńe

Wiktionary


nieręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rę­czyć.

Wiktionary


nierżnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|rżnąć.

Wiktionary


niesabotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sa­bo­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsabɔtɔˈvãɲɛ, AS: ńesabotovãńe

Wiktionary


niesadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sa­dzić.

Wiktionary


niesalutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sa­lu­to­wać.

Wiktionary


niesamodzielnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sa­mo­dziel­ny; z czy­jąś po­mo­cą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jasio nie­sa­mo­dziel­nie odra­bia lek­cje; za­wsze po­ma­ga­ją mu w tym ro­dzi­ce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsãmɔˈd͡ʑɛlʲɲɛ, AS: ńesãmoʒ́elʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesamodzielność ż.

 przym. niesamodzielny

Wiktionary


niesamodzielniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sa­mo­dziel­nie


SJP.pl


niesamodzielność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­sa­mo­dziel­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesamodzielny

 przysł. niesamodzielnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zależność, uzależnienie

Wiktionary


niesamodzielny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest sa­mo­dziel­ny, który czę­sto ko­rzy­sta z cu­dzej po­mo­cy

 (1.2) taki, który zo­stał wy­ko­na­ny przy czy­jejś po­mo­cy

 (1.3) zwią­za­ny z czymś, nie two­rzą­cy sa­mo­dziel­nej ca­ło­ści

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niesamodzielnie

 rzecz. niesamodzielność ż.

Wiktionary


niesamowicie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sa­mo­wi­ty

 (1.2) bar­dzo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rzeka tam się nie­sa­mo­wi­cie ukła­da, jest inna, z pię­kny­mi wy­spa­mi, brze­ga­mi. Wielu ludzi uważa, że Wisła po­win­na być że­glow­na, że trze­ba zu­peł­nie ją zmie­niać, do­sto­so­wy­wać do łodzi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsãmɔˈvʲit͡ɕɛ, AS: ńesãmovʹiće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesamowitość

 przym. niesamowity

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niesłychanie

Wiktionary


niesamowitość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­sa­mo­wi­te; cecha tych, któ­rzy są nie­sa­mo­wi­ci

Wiktionary

Nie­sa­mo­wi­tość ( das Un­he­im­li­che, un­can­ny) – czyn­nik wy­wo­łu­ją­cy uczu­cia nie­po­ko­ju i stra­chu po­przez jed­no­czes­ne po­sia­da­nie cech ob­co­ści i ta­jem­ni­czo­ści oraz cech zja­wi­ska do­brze zna­ne­go. Strach wy­wo­ły­wa­ny przez nie­sa­mo­wi­te wy­ni­ka z za­ist­nie­nia dy­so­nan­su poz­naw­cze­go w per­cep­cji da­ne­go zja­wi­ska.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niesamowity

 przysł. niesamowicie

Wiktionary


niesamowitszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­sa­mo­wi­ty


SJP.pl


niesamowity

1. bu­dzą­cy obawę swą nie­ty­po­wo­ścią; nie­po­ko­ją­cy
2. ogrom­ny, nadz­wy­czaj­ny


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­róż­nia­ją­cy się, niez­wy­kły, bar­dzo nie­ty­po­wy

 (1.2) bar­dzo in­ten­syw­ny, wy­róż­nia­ją­cy się na­si­le­niem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dawid wpadł na nie­sa­mo­wi­ty po­mysł, by uni­knąć pom­sty Fi­li­sty­nów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsãmɔˈvʲitɨ, AS: ńesãmovʹity

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niesamowicie

 rzecz. niesamowitość

Wiktionary


niesamplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sam­plo­wać.

Wiktionary


niesankcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sank­cjo­no­wać.

Wiktionary


niesarkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sar­kać.

Wiktionary


niesarknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sar­knąć.

Wiktionary


niesatysfakcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sa­tys­fak­cjo­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsatɨsfakt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńesatysfakcʹi ̯õnovãńe

Wiktionary


niesaunowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sa­u­no­wać.

Wiktionary


nieschematyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nies­che­ma­tycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nies­che­ma­tycz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieschematyczny

 przysł. nieschematycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszablonowość

Wiktionary


nieschodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|scho­dzić.

Wiktionary


nieschowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|scho­wać.

Wiktionary


nieschrystianizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|schry­stia­ni­zo­wać.

Wiktionary


nieschwytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|schwy­tać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsxfɨˈtãɲɛ, AS: ńesχfytãńe

Wiktionary


nieschylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|schy­lać.

Wiktionary


nieseedowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|se­e­do­wać.

Wiktionary


niesegregowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|se­gre­go­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsɛɡrɛɡɔˈvãɲɛ, AS: ńesegregovãńe

Wiktionary


niesejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sej­mo­wać.

Wiktionary


niesejsmiczny

przy­miot­nik

 (1.1) geol. zob. asejs­micz­ny.

Wiktionary


niesekowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|se­ko­wać.

Wiktionary


nieseksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sek­so­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsɛksɔˈvãɲɛ, AS: ńeseksovãńe

Wiktionary


nieseksowność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­sek­sow­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­sek­sow­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieseksowny

 przysł. nieseksownie

Wiktionary


nieseplenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|se­ple­nić.

Wiktionary


nieserfowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ser­fo­wać.

Wiktionary


nieserwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ser­wo­wać.

Wiktionary


niesforniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nies­for­nie


SJP.pl


niesforniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nies­for­ny


SJP.pl


niesforny

niech­cą­cy pod­po­rząd­ko­wać się, nie­zdy­scy­pli­no­wa­ny, nie­po­słusz­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­słusz­ny, nie­grzecz­ny, nie­zdy­scy­pli­no­wa­ny

 (1.2) o wło­sach: trud­ny do uło­że­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lulu, lulu, mój ma­leń­ki, lulu… No, śpij­że wresz­cie, nies­for­ny dzie­cia­ku.

 (1.2) Ole­jo­wa­nie to zba­wien­ny za­bieg dla osób ze zni­szczo­ny­mi, su­chy­mi, nies­for­ny­mi wło­sa­mi i rozd­wo­jo­ny­mi koń­ców­ka­mi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wysforowanie n., wysforowywanie n., sforowanie n., sfora ż., sforność ż., niesforność ż.

 czas. wysforować dk., wysforowywać ndk., sforować ndk.

 przym. sforny

 przysł. sfornie, niesfornie

Wiktionary


niesiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sia­dać.

Wiktionary


niesianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|siać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕä̃ɲɛ, AS: ńėśä̃ńe

Wiktionary


niesiebędowice

Nie­sie­bę­do­wi­ce ( Nüßdorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Kor­fan­tów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.

Wikipedia


niesiecki

naz­wi­sko


SJP.pl


niesiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sie­dzieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńėśeʒẽńe

Wiktionary


niesiekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sie­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕɛˈkãɲɛ, AS: ńėśekãńe

Wiktionary


niesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nieść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ, AS: ńėśė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nieść

 rzecz. nosze nmos., noszowy mos., zaniesienie n., nosidełko n., nosiciel mos.

 przym. noszowy

Wiktionary


niesikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sikać.

Wiktionary


niesiknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|si­knąć.

Wiktionary


niesiodłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sio­dłać.

Wiktionary


niesiołowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­sio­ło­wi­ce – wieś w woj. lu­bel­skim, w pow. opol­skim, w gmi­nie Jó­ze­fów nad Wisłą
  • Nie­sio­ło­wi­ce – wieś w woj. po­mor­skim, w pow. kar­tu­skim, w gmi­nie Stę­ży­ca

Wikipedia


niesiołowski

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Alek­san­der Nie­sio­łow­ski – pow­sta­niec stycz­nio­wy z roku 1864, wła­ści­ciel dóbr Ro­pien­ka
  • Alek­san­dra Nie­sio­łow­ska-Bran­dys, c. An­zel­ma, z So­ko­le­go – uczest­nicz­ka pow­sta­nia stycz­nio­we­go z roku 1864
  • An­drzej Nie­sio­łow­ski – so­cjo­log
  • An­zelm Nie­sio­łow­ski – pow­sta­niec stycz­nio­wy z roku 1864, wła­ści­ciel So­ko­le­go i Te­le­śni­cy Sanny, oj­ciec Alek­san­dry i Wła­dy­sła­wa
  • Do­mi­nik Nie­sio­łow­ski – sta­ro­sta sa­noc­ki
  • Fran­ci­szek Nie­sio­łow­ski – pow­sta­niec stycz­nio­wy z roku 1864, wła­ści­ciel dóbr No­wo­siel­ce Ko­zic­kie
  • Fran­ci­szek Ksa­we­ry Nie­sio­łow­ski, s. Jó­ze­fa – ge­ne­rał in­su­rek­cji ko­ściusz­kow­skiej
  • Józef Nie­sio­łow­ski – po­li­tyk I Rze­czy­po­spo­li­tej, oj­ciec Fran­cisz­ka Ksa­we­re­go
  • Krzysz­tof Nie­sio­łow­ski – re­ży­ser te­a­trów lalek
  • Łu­kasz Nie­sio­łow­ski-Spanò – hi­sto­ryk
  • Ma­ciej Nie­sio­łow­ski – dy­ry­gent i wio­lon­cze­li­sta
  • Mar­cin Na­łęcz-Nie­sio­łow­ski – dy­ry­gent

Wikipedia


niesiuranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|siu­rać.

Wiktionary


niesiwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|si­wieć.

Wiktionary


niesiąkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sią­kać.

Wiktionary


niesięganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|się­gać.

Wiktionary


nieskakanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ska­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskaˈkãɲɛ, AS: ńeskakãńe

Wiktionary


nieskalany

zbru­dzić, zbez­cze­ścić, zhań­bić, spro­fa­no­wać, splu­ga­wić


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­spla­mio­ny ni­czym mo­ral­nie

Wiktionary


nieskamienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ska­mie­nieć.

Wiktionary


nieskanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ska­no­wać.

Wiktionary


nieskazitelnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ska­zi­tel­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pod­niósł szklan­kę, za­chwy­co­ny tym, jak od­bi­ja­ła su­ro­we świa­tło mesy, rzu­ca­jąc ko­lo­ry na ide­al­nie od­pra­so­wa­ny, nie­ska­zi­tel­nie biały obrus.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskaʑiˈtɛlʲɲɛ, AS: ńeskaźitelʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieskazitelny

 rzecz. nieskazitelność ż.

 przysł. nieskazitelność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepokalanie

Wiktionary


nieskazitelność

przy­słó­wek

 (1.1) cecha tego, co nie­ska­zi­tel­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieskazitelny

 przysł. nieskazitelnie

Wiktionary


nieskazitelny

1. nie­na­gan­ny, taki, któ­re­mu nie można nic za­rzu­cić
2. wiel­kiej pra­wo­ści, zac­no­ści; krysz­ta­ło­wy


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bez skazy, bez za­nie­czy­szczeń

 (1.2) nie­ma­ją­cy żad­nej skazy mo­ral­nej

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Na listę rad­ców praw­nych może być wpi­sa­ny ten, kto jest nie­ska­zi­tel­ne­go cha­rak­te­ru i swym do­tych­cza­so­wym za­cho­wa­niem daje rę­koj­mię pra­wi­dło­we­go wy­ko­ny­wa­nia za­wo­du radcy praw­ne­go.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskazitelność ż.

 przysł. nieskazitelnie, nieskazitelność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepokalany, nieposzlakowany, nieskażony, nieskalany

 (1.2) uczciwy, niepokalany, nieposzlakowany, nieskażony, nieskalany, porządny, prawy, przezacny, przyzwoity, zacny

Wiktionary


nieskazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ska­zy­wać.

Wiktionary


nieskażony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­nie­czy­szczo­ny, wolny od in­nych sub­stan­cji

Wiktionary


nieskibanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ski­bać.

Wiktionary


nieskierowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skie­ro­wać.

Wiktionary


nieskitranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ski­trać.

Wiktionary


niesklnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sklnić.

Wiktionary


niesklupowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sklu­po­wać.

Wiktionary


niesknocenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skno­cić.

Wiktionary


nieskoligacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sko­li­ga­cić.

Wiktionary


nieskomplikowany

przy­miot­nik

 (1.1) pro­sty, łatwy, nie­zło­żo­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W po­rów­na­niu z wy­ra­fi­no­wa­ną kuch­nią Włoch czy Fran­cji, tra­dy­cyj­na kuch­nia szwedz­ka jest ge­ne­ral­nie pro­sta i nie­skom­pli­ko­wa­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ, AS: ńeskõmplʹikovãny

Wiktionary


nieskoncentrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skon­cen­tro­wać.

Wiktionary


nieskonsumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skon­su­mo­wać.

Wiktionary


nieskontaktowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skon­tak­to­wać.

Wiktionary


nieskonteneryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skon­te­ne­ry­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskɔ̃ntɛ̃nɛrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńeskõntẽneryzovãńe

Wiktionary


nieskopiowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sko­pio­wać.

Wiktionary


nieskor

nie­skor czar­ny - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny sprę­ży­ko­wa­tych


SJP.pl


nieskorodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sko­ro­do­wać.

Wiktionary


nieskosztowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skosz­to­wać.

Wiktionary


nieskończenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skoń­czyć.

przy­słó­wek

 (2.1) cał­ko­wi­cie, wiel­ce, bar­dzo

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Lu­dzie by­wa­ją nie­skoń­cze­nie głupi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskończoność ż.

 przym. nieskończony

Wiktionary


nieskończonościowy

→ nie­skoń­czo­ność


SJP.pl

Patrz:

nieskończoność

nieskończoność

1. bez­miar, bez­kres, czas lub prze­strzeń nie­ma­ją­ca gra­nic
2. w ma­te­ma­ty­ce: prze­dział nie­skoń­czo­ny, a także ilość okre­ślo­na w takim prze­dzia­le


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak końca i gra­nic w prze­strze­ni

 (1.2) brak końca i gra­nic w cza­sie

 (1.3) mat. wła­ści­wość zbio­ru licz­niej­sze­go od każ­de­go zbio­ru n-ele­men­to­we­go, gdzie n jest licz­bą na­tu­ral­ną

 (1.4) mat. do­wol­na licz­ba kar­dy­nal­na więk­sza od każ­dej licz­by na­tu­ral­nej

 (1.5) mat. punkt le­żą­cy "na ho­ry­zon­cie" do któ­re­go może dążyć funk­cja lub ciąg

 (1.6) pot. lem­ni­ska­ta, sym­bol nie­skoń­czo­no­ści (1.5), ∞

Wiktionary

Nie­skoń­czo­ność (sym­bol: ∞) – byt nie­o­gra­ni­czo­ny (w sen­sie wiel­ko­ści bądź ilo­ści), który przy­ję­ło się oz­na­czać za po­mo­cą znaku for­mu­la_1 po­dob­ne­go do „prze­wró­co­nej ósem­ki” (lem­ni­ska­ta).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nieskończenie n.

 przym. nieskończony

 przysł. nieskończenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkres

 (1.2) wieczność, bezczas, bezczasowość

 (1.3) nieskończoność potencjalna

 (1.4) nieskończoność aktualna, moc zbioru nieskończonego

 (1.6) lemniskata

Wiktionary


nieskończony

1. za­koń­czyć wy­ko­ny­wa­nie ja­kiejś czyn­no­ści;
2. zdać eg­za­mi­ny, za­li­czyć pro­gram danej szko­ły, uczel­ni;
3. um­rzeć


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­ma­ją­cy końca, nie­koń­czą­cy się

 (1.2) przen. trwa­ją­cy niez­wy­kle długo, nie­u­sta­ją­cy

 (1.3) przen. niez­wy­kle duży, ogrom­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spoj­rza­ła na niebo. Nie­po­ko­i­ło ją – ta nie­skoń­czo­na ot­chłań błę­ki­tu, wi­szą­ca nad nią tak nie­wy­o­bra­żal­nie wy­so­ko.

 (1.1) Pro­sta jest krzy­wą o nie­skoń­czo­nym pro­mie­niu krzy­wiz­ny.

 (1.3) Jego chci­wość była nie­skoń­czo­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɔ̃nɨ, AS: ńeskõĩ ̯ṇčõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskończoność ż., nieskończenie n.

 przysł. nieskończenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkresny, bezgraniczny, bezmierny, niezmierzony

 (1.2) wieczny, bezkresny

Wiktionary


nieskracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skra­cać.

Wiktionary


nieskrawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skra­wać.

Wiktionary


nieskreczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skre­czo­wać.

Wiktionary


nieskrewienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skre­wić.

Wiktionary


nieskromnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­skrom­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I nie­skrom­nie po­wiem, że cał­kiem nieź­le wy­glą­dam w gra­na­to­wym ka­pi­tań­skim mun­du­rze i bia­łej czap­ce ze zło­tym oto­kiem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskromność ż.

 przym. nieskromny

Wiktionary


nieskromniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­skrom­nie


SJP.pl


nieskromniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­skrom­ny


SJP.pl


nieskromność

1. brak skrom­no­ści, przyz­wo­i­to­ści, wsty­du;
2. wy­gó­ro­wa­ne mnie­ma­nie o sobie; za­ro­zu­mial­stwo, cheł­pli­wość, py­szał­ko­wa­tość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­skrom­ny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieskromny

 przysł. nieskromnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) próżność

Wiktionary


nieskromny

przy­miot­nik

 (1.1) bez oznak zaw­sty­dze­nia

 (1.2) za­ro­zu­mia­ły

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈskrɔ̃mnɨ, AS: ńeskrõmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskromność ż.

 przysł. nieskromnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezczelny, bezwstydny, bezpruderyjny, frywolny, nieobyczajny, nieprzyzwoity, śmiały, swobodny, wyzywający, zuchwały

 (1.2) chełpliwy, dufny, megalomański, nadęty, przemądrzały, pyszałkowaty, zadufany

Wiktionary


nieskrwawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skrwa­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskr̥faˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeskr̦favʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieskrzywdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skrzyw­dzić.

Wiktionary


nieskrzyżowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skrzy­żo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskʃɨʒɔˈvãɲɛ, AS: ńeskšyžovãńe

Wiktionary


nieskręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skrę­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskrɛ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: ńeskrẽncãńe

Wiktionary


nieskręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skrę­cić.

Wiktionary


nieskrępowanie

1. ogra­ni­czyć ruchy, zwią­zać;
2. zaw­sty­dzić kogoś, onie­śmie­lić kogoś;
3. ogra­ni­czyć swo­bo­dę dzia­ła­nia


SJP.pl


nieskrępowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy przesz­kód

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskrępowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) swobodny, wolny

Wiktionary


nieskucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skuć.

Wiktionary


nieskupianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sku­piać.

Wiktionary


nieskupienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sku­pić.

Wiktionary


nieskutecznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sku­tecz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskuteczność ż.

 przym. nieskuteczny

Wiktionary


nieskuteczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sku­tecz­nie


SJP.pl


nieskuteczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­sku­tecz­ny


SJP.pl


nieskuteczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­sku­tecz­ne; cecha tego, kto jest nie­sku­tecz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieskuteczny

 przysł. nieskutecznie

Wiktionary


nieskuteczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wią­cy sku­tecz­no­ści, nie­dzia­ła­ją­cy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieskutecznie

 rzecz. nieskuteczność ż.

Wiktionary


nieskutkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skut­ko­wać.

Wiktionary


nieskuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sku­wać.

Wiktionary


nieskładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skła­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛskwaˈdãɲɛ, AS: ńesku̯adãńe

Wiktionary


nieskładność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nies­kład­ne; cecha tych, któ­rzy są nies­kład­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieskładny

 przysł. nieskładnie

Wiktionary


nieskładny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­ręcz­nie sfor­mu­ło­wa­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wy­star­czy tu przy­pom­nieć słyn­ny ter­min Przy­bo­sia – tur­pizm, któ­rym okre­ślał li­te­ra­tu­rę kie­ru­ją­cą uwagę na rze­czy brzyd­kie, ka­le­kie, nies­kład­ne, bru­tal­ne; ów swo­i­sty mi­ze­ra­bi­lizm pra­gnął spro­stać praw­dzie życia kon­kret­ne­go (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieskładność ż.

 przysł. nieskładnie

Wiktionary


nieskładowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|skła­do­wać.

Wiktionary


niesmaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od nies­mak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesmak m.

Wiktionary


niesmaczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nies­macz­nie


SJP.pl


niesmaczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nies­macz­ny


SJP.pl


niesmaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nies­macz­ne; cecha tych, któ­rzy są nies­macz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesmaczny

 przysł. niesmacznie

Wiktionary


niesmaczny

przy­miot­nik

 (1.1) kulin. źle sma­ku­ją­cy

 (1.2) przen. nie­grzecz­ny, or­dy­nar­ny, wzbu­dza­ją­cy nies­mak, w złym smaku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈsmat͡ʃnɨ, AS: ńesmačny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesmak m., smak mrz., niesmaczność ż.

 przysł. niesmacznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedobry

 (1.2) odrażający, chamski, niekulturalny, w złym guście, niewybredny, prostacki, prymitywny

Wiktionary


niesmak

1. przy­kre uczu­cie w ustach po zje­dze­niu cze­goś nie­do­bre­go lub wy­wo­ła­ne za­bu­rze­nia­mi tra­wie­nia
2. nie­przy­jem­ne wra­że­nie od­nie­sio­ne po zo­ba­cze­niu, usły­sze­niu cze­goś gor­szą­ce­go, nie­przyz­wo­i­te­go; obrzy­dze­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­kry smak

 (1.2) przen. przy­kre wra­że­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­ży­łam to le­kar­stwo i teraz czuję nies­mak w ustach.

 (1.2) Po roz­mo­wie z tym krę­ta­czem po­zo­stał mi na długo nies­mak.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛsmak, AS: ńesmak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. smak m.

:: zdrobn. niesmaczek m.

 przym. niesmaczny

 przysł. niesmacznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) absmak, abszmak

 (1.2) zniesmaczenie, absmak, abszmak

Wiktionary


niesmakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sma­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsmakɔˈvãɲɛ, AS: ńesmakovãńe

Wiktionary


niesmarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sma­ro­wać.

Wiktionary


niesmażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sma­żyć.

Wiktionary


niesmolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|smo­lić.

Wiktionary


niesmrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|smro­dzić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. smród m.

Wiktionary


niesms-owanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|SMS-ować.

Wiktionary


niesnaska

zwy­kle w licz­bie mno­giej: sprzecz­ki, kłót­nie, nie­po­ro­zu­mie­nia


SJP.pl


niesnuja

nies­nu­ja ró­ża­na - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny os­nu­jo­wa­tych


SJP.pl


niesnujowate

ro­dzi­na owa­dów z rzędu błon­kó­wek; os­nu­jo­wa­te


SJP.pl

Nies­nu­jo­wa­te, os­nu­jo­wa­te (Pamp­hi­lii­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu błon­kó­wek, z po­drzę­du ro­śli­nia­rek.

Wikipedia


niesnujowaty

o ce­chach nies­nu­jo­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


SJP.pl


niesobka

nie­sob­ka chmie­lan­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny nie­sob­ko­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy w Azji i Eu­ro­pie


SJP.pl


niesobski

naz­wi­sko


SJP.pl


niesolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|solić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńesolẽńe

Wiktionary


niesolenizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|so­le­ni­zo­wać.

Wiktionary


niesolidniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­so­lid­nie


SJP.pl


niesolidność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­so­lid­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­so­lid­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesolidny

 przysł. niesolidnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krótkotrwałość

Wiktionary


niesolwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sol­wo­wać.

Wiktionary


niesort

ma­te­riał lub towar nie­sor­to­wa­ny


SJP.pl


niesortowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sor­to­wać.

Wiktionary


niespacerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­ce­ro­wać.

Wiktionary


niespadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­dać.

Wiktionary


niespadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spaść.

Wiktionary


niespalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­lać.

Wiktionary


niespalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­lić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspaˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńespalẽńe

Wiktionary


niespanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spać.

Wiktionary


niesparzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­rzyć.

Wiktionary


niespasienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spaść.

Wiktionary


niespaw

wada od­le­wu wi­docz­na jako przer­wa cią­gło­ści, szcze­li­na pow­sta­ła na sku­tek nie­zu­peł­ne­go po­łą­cze­nia się dwóch stru­mie­ni me­ta­lu


SJP.pl


niespawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spa­wać.

Wiktionary


niespecjalista

osoba nie­bę­dą­ca spe­cja­li­stą w danej dzie­dzi­nie


SJP.pl


niespecjalistka

→ nie­spe­cja­li­sta


SJP.pl

Patrz:

niespecjalista

niespecjalnie

przy­słó­wek

 (1.1) słabo, mało; nie bar­dzo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Chcia­ło­by ci się teraz iść do kio­sku po szlu­gi? – Nie­spe­cjal­nie. Może póź­niej mi się zach­ce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɛˈt͡sʲjalʲɲɛ, AS: ńespecʹi ̯alʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niespecjalny

 przysł. specjalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszczególnie

Wiktionary


niespecyficzność

brak spe­cy­ficz­no­ści


SJP.pl


niespełna

słowo uży­wa­ne, by wy­ra­zić, że pewna wiel­kość, licz­ba, miara bli­skie są wska­za­nym w zda­niu, ale oce­nia­ne jako nie­wy­sta­cza­ją­ce; bez mała, pra­wie


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) pra­wie, nie cał­kiem, nie do końca, nie­zu­peł­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miała lat nie­speł­na je­de­na­ście i sta­wa­ła się coraz bar­dziej nie­spo­koj­na.

 (1.1) Agen­cja "Sejf" mie­ści­ła się na par­te­rze bu­dyn­ku w samym cen­trum mia­sta, nie­speł­na ki­lo­metr od ko­men­dy po­li­cji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈspɛwna, AS: ńespeu̯na

Wiktionary


niespełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|speł­niać.

Wiktionary


niespieprzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spie­przać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʲjɛˈpʃãɲɛ, AS: ńespʹi ̯epšãńe

Wiktionary


niespieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spie­przyć.

Wiktionary


niespierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spier­da­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńespʹi ̯erdalãńe

Wiktionary


niespierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spier­do­lić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńespʹi ̯erdolẽńe

Wiktionary


niespieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spie­szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńespʹi ̯ešẽńe

Wiktionary


niespiskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spi­sko­wać.

Wiktionary


niespisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spi­sy­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. spisywanie n.

Wiktionary


niespięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spiąć.

Wiktionary


niespiłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spi­ło­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʲiwɔˈvãɲɛ, AS: ńespʹiu̯ovãńe

Wiktionary


niesplajtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|splaj­to­wać.

Wiktionary


niesplatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spla­tać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. splatanie n.

Wiktionary


niesplik

małe drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych, o ja­dal­nych owo­cach, wy­stę­pu­ją­ce od Hi­ma­la­jów po Ma­lez­ję; nieś­plik; misz­pel­nik; gro­ni­weł


SJP.pl


niespodzianeczka

zdrob­nie­nie od: nie­spo­dzian­ka


SJP.pl


niespodzianie

przy­słó­wek

 (1.1) książk. zob. nie­spo­dzie­wa­nie.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Panu Za­gło­bie od­wa­ga ude­rzy­ła nie­spo­dzia­nie do głowy jak wino.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔˈd͡ʑä̃ɲɛ, AS: ńespoʒ́ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespodzianka ż., niespodziewaność ż.

 przym. niespodziewany, niespodziany

 przysł. niespodziewanie

 czas. spodziewać się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespodziewanie, ścichapęk

Wiktionary


niespodzianiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spo­dzia­nie; nie­spo­dzie­wa­niej


SJP.pl


niespodzianka

pewne zda­rze­nie, rzecz itp., które za­sko­czy­ło kogoś, nie było spo­dzie­wa­ne


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, czego się ktoś nie spo­dzie­wa

 (1.2) pre­zent bę­dą­cy dla ob­da­ro­wa­ne­go za­sko­cze­niem

Wiktionary

Nie­spo­dzian­ka – dra­mat Ka­ro­la Hu­ber­ta Ro­stwo­row­skie­go z 1929. Ro­stwo­row­ski za ten dra­mat zo­stał na­gro­dzo­ny Pań­stwo­wą Na­gro­dą Li­te­rac­ką w 1932.

Dra­mat dzie­je się w wiej­skiej ro­dzi­nie Szy­wa­łów, ży­ją­cej w skraj­nej nędzy. Ro­dzi­na ocze­ku­je wspar­cia od syna, który wiele lat wcze­śniej wy­je­chał do Ame­ry­ki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pre­zes za­po­wie­dział także nie­spo­dzian­kę, o któ­rej nie wspo­mi­na­ło za­pro­sze­nie, mia­no­wi­cie gra­ty­fi­ka­cję pie­nięż­ną […]

 (1.2) Mi­chał nie wie­dział, jak wy­ra­zić to, co czuł. Wy­da­wa­ło mu się, że ten, kto kocha, be­zu­stan­nie daje. Ob­da­ro­wy­wał ją więc nie­spo­dzian­ka­mi, wy­szu­ki­wał dla niej w rzece bły­szczą­ce ka­mie­nie […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔˈd͡ʑãŋka, AS: ńespoʒ́ãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespodziewaność

 przym. niespodziewany, niespodziany

 przysł. niespodziewanie, niespodzianie

 czas. spodziewać się

Wiktionary


niespodziankowy

→ nie­spo­dzian­ka


SJP.pl

Patrz:

niespodzianka

niespodziany

za­ska­ku­ją­cy, nie­spo­dzie­wa­ny


SJP.pl


niespodziewanie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­o­cze­ki­wa­ny, nie­spo­dzie­wa­ny, po­wo­du­ją­cy za­sko­cze­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wody za­le­wu nie­spo­dzie­wa­nie za­czę­ły wy­stę­po­wać z brze­gów.

 (1.1) Nie­spo­dzie­wa­nie po­ło­ży­ła rękę na jego udzie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔd͡ʑɛˈvãɲɛ, AS: ńespoʒ́evãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespodzianka ż., niespodziewaność ż.

 przym. niespodziewany, niespodziany

 przysł. niespodzianie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) znienacka, nieoczekiwanie, niespodzianie, ni stąd, ni zowąd, ni z tego, ni z owego

Wiktionary


niespodziewaniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spo­dzie­wa­nie; nie­spo­dzia­niej


SJP.pl


niespodziewany

taki, któ­re­go ktoś się spo­dzie­wa, ocze­ki­wa­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go się nie spo­dzie­wa­no; który nie był ocze­ki­wa­ny ani pla­no­wa­ća­no­wa­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moja pasja pi­sa­nia roz­wi­ja się i przy­no­si nie­spo­dzie­wa­ne owoce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔd͡ʑɛˈvãnɨ, AS: ńespoʒ́evãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespodzianka ż., niespodziewaność ż.

 czas. spodziewać się

 przym. niespodziany

 przysł. niespodziewanie, niespodzianie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespodziany, nieoczekiwany, ścichapęk

Wiktionary


niespoglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­glą­dać.

Wiktionary


niespojrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spoj­rzeć.

Wiktionary


niespokojnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ko­bie­ta nie­spo­koj­na, kłót­li­wa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


niespokojnicka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. żart. posp. nie­spo­koj­ni­ca

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaspokajanie n., niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., nieuspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespokojnica, awanturnica, kłótnica

Wiktionary


niespokojnicki

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. żart. posp. nie­spo­koj­nik, awan­tur­nik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespokojnik, awanturnik, kłótnik

Wiktionary


niespokojniczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw., zdrobn. od nie­spo­koj­nik

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) lm. D. nie­spo­koj­nicz­ka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Co najm­niej od 1607 r. (nie wcze­śniej niż w 1604), mi­ni­strem w Wy­szy­nie był An­drzej Vi­ta­lis, „czło­wiek dzi­wacz­nych hu­mo­rów. Nie­spo­koj­ni­czek, z bra­cią za­wsze al­ter­ka­cy­je mie­wał. Braci star­szej kło­po­ty za­da­wał”. Kło­po­ty te po­le­ga­ły mię­dzy in­ny­mi na tym, że se­nio­ro­wie mu­sie­li ła­go­dzić nie­po­ro­zu­mie­nia mię­dzy nim a pa­tro­nem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


niespokojniczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. zdrobn. od nie­spo­koj­ni­ca

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) lp. D. i B. nie­spo­koj­ni­czek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


niespokojnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­spo­koj­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Fred nie­spo­koj­nie po­ru­szył się na krze­śle do­sta­wio­nym do stołu kon­fe­ren­cyj­ne­go.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niespokojnik mos., niespokojniczka ż., niespokojniczek mos., niespokojnicki mos., niespokojnicka ż., niespokojnica ż., niespokojność ż.

 przym. niespokojny

Wiktionary


niespokojniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spo­koj­nie


SJP.pl


niespokojniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­spo­koj­ny


SJP.pl


niespokojnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. czło­wiek nie­spo­koj­ny, po­wo­du­ją­cy zamęt, nie­po­kój

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Patrz, co twój buhaj robi! Po­pę­dza mi krowy / jako pan nie­spo­koj­nik i byk jest ta­ko­wy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) awanturnik, buntownik, niezgodnik, daw. warchoł, nagabacz, zamieszacz, zwadliwy, zwajca

Wiktionary


niespokojność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­po­kój, za­nie­po­ko­je­nie, zde­ner­wo­wa­nie

 (1.2) brak spo­ko­ju w życiu pu­blicz­nym, za­miesz­ki, roz­ru­chy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepokój, zaniepokojenie, zdenerwowanie

 (1.2) zamieszki, rozruchy, strajk

Wiktionary


niespokojny

przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy cią­gle w ruchu, wciąż po­dej­mu­ją­cy nowe dzia­ła­nia

 (1.2) prze­ję­ty nie­po­ko­jem, lę­kiem, tro­ską

 (1.6) taki, który swym kształ­tem, brzmie­niem itp. wy­wo­łu­je wra­że­nie nie­po­ko­ju

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ, AS: ńespokoi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokój mrz., niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przysł. niespokojnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ruchliwy, nagły, żywiołowy

 (1.2) zaniepokojony, rozdrażniony, poruszony, rozemocjowany, nieopanowany, daw. pieczliwy

 (1.3) nerwowy, rozemocjowany, nieopanowany

 (1.5) wzburzony

Wiktionary


niespolszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spol­szczyć.

Wiktionary


niesponiewieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­nie­wie­rać.

Wiktionary


niesponsorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spon­so­ro­wać.

Wiktionary


niesponsowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spon­so­wieć.

Wiktionary


niespopularyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­pu­la­ry­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔpularɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńespopularyzovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepopularyzowanie ndk.

Wiktionary


niesporczak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tar­di­gra­da|ref=tak., typ bar­dzo ma­łych zwie­rząt bez­krę­go­wych;

 (1.2) zool. zwie­rzę z typu nie­spor­czak (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Nie­spor­cza­ki uz­na­wa­ne są za naj­bar­dziej od­por­ne na wa­run­ki zew­nętrz­ne ze zna­nych or­ga­niz­mów.

Wiktionary


niesporek

naz­wi­sko


SJP.pl


niesporowice

Nie­spo­ro­wi­ce ( Has­sel­busch) – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie cho­szczeń­skim, w gmi­nie Peł­czy­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go. W roku 2007 wieś li­czy­ła 158 miesz­kań­ców.

Wikipedia


niesportretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spor­tre­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔrtrɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńesportretovãńe

Wiktionary


niesporządzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­rzą­dzać.

Wiktionary


niesporządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­rzą­dzić.

Wiktionary


niesposobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­so­bić.

Wiktionary


niespostrzeżenie

1. pa­trząc, uś­wia­do­mić sobie coś;
2. zdać sobie z cze­goś spra­wę


SJP.pl


niespotkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spot­kać.

Wiktionary


niespotwarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spot­wa­rzyć.

Wiktionary


niespotykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­ty­kać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niespotykany

 rzecz. niespotykaność ż.

Wiktionary


niespotykaność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. cecha tego, co nie­spo­ty­ka­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oso­bli­wość i nie­spo­ty­ka­ność tej sy­tu­a­cji po­le­ga na tym, że oto ist­nie­je nauka, która nie dy­spo­nu­je żadną na­u­ko­wą me­to­dą ba­da­nia włas­nej dzie­dzi­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespotykanie n.

 przym. niespotykany

 przysł. niespotykanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rzadkość, osobliwość

Wiktionary


niespotykany

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­do­wa­ny bar­dzo rzad­ko albo nie­ob­ser­wo­wa­ny przed­tem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sprzęg, usił, strwon, pa­sku­da, po­stro­nić, do­daj­my — pół­ba­bek, wszyst­ko to słowa nie­spo­ty­ka­ne w co­dzien­nej pol­szczyź­nie.

 (1.1) Jego wadą była nie­spo­ty­ka­na zaw­zię­tość, nikt nie był w sta­nie prze­mó­wić mu do roz­sąd­ku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespotykanie n., niespotykaność ż.

 przysł. niespotykanie

Wiktionary


niespowalnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­wal­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔvalʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńespovalʹńä̃ńe

Wiktionary


niespowolnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­wol­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńespovolʹńė̃ńe

Wiktionary


niespozieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­zie­rać.

Wiktionary


niespożycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­żyć.

Wiktionary


niespożytość

cecha cze­goś nie­da­ją­ce­go się wy­czer­pać


SJP.pl


niespożyty

taki, który ma wiel­ki zasób sił, ener­gii; nie­wy­czer­pa­ny


SJP.pl


niespożywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spo­ży­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɔʒɨˈvãɲɛ, AS: ńespožyvãńe

Wiktionary


niesprawdzalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się spraw­dzić, nie­moż­li­wy do we­ry­fi­ka­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I tenże pro­fe­sor Fer­nand mocno za­a­ta­ko­wał mło­dych so­cjo­lo­gów i eko­no­mi­stów z Yale za­rzu­ca­ją­cych hi­sto­ry­kom, że pra­cu­je­my na ob­sza­rach nie­spraw­dzal­nych, bo na ob­sza­rach śmier­ci.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesprawdzalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieweryfikowalny

Wiktionary


niesprawdzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spraw­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspravˈd͡zãɲɛ, AS: ńespravʒãńe

Wiktionary


niesprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spra­wiać.

Wiktionary


niesprawiedliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­spra­wied­li­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Było nam ogrom­nie przy­kro i uwa­ża­li­śmy, że po­trak­to­wa­no nas bar­dzo nie­spra­wied­li­wie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivʲjɛ, AS: ńespravʹi ̯edlʹivʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesprawiedliwy

 rzecz. niesprawiedliwość ż.

Wiktionary


niesprawiedliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spra­wied­li­wie


SJP.pl


niesprawiedliwość

1. brak spra­wied­li­wo­ści
2. nie­spra­wied­li­wy czyn, wyrok, nie­spra­wied­li­wa de­cyz­ja


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak spra­wied­li­wo­ści

 (1.2) nie­spra­wied­li­wy czyn; przy­kre, nie­spra­wied­li­we zda­rze­nie

 (1.3) na­da­wa­nie praw oso­bom, które nie za­słu­ży­ły na nie lub od­wrot­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) Niem­com nie udało się je­szcze osią­gnąć spo­łecz­nej i go­spo­dar­czej jed­no­ści, mamy ogrom­ne bez­ro­bo­cie i dużo spo­łecz­nej nie­spra­wied­li­wo­ści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕt͡ɕ, AS: ńespravʹi ̯edlʹivość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesprawiedliwy

 przysł. niesprawiedliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuczciwość, niesłuszność

Wiktionary


niesprawiedliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­spra­wied­li­wy


SJP.pl


niesprawiedliwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest spra­wied­li­wy; po­stę­pu­ją­cy wbrew za­sa­dom spra­wied­li­wo­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie­spra­wied­li­we, aby dzie­ci po­ku­to­wa­ły za grze­chy swo­ich ro­dzi­ców.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ, AS: ńespravʹi ̯edlʹivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesprawiedliwość ż.

 przysł. niesprawiedliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuczciwy

Wiktionary


niesprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spra­wić.

Wiktionary


niesprawniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spraw­nie


SJP.pl


niesprawniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­spraw­ny


SJP.pl


niesprawny

przy­miot­nik

 (1.1) o urzą­dze­niu taki, który nie dzia­ła w ogóle lub dzia­ła nie­pra­wi­dło­wo (niez­god­nie z przez­na­cze­niem)

 (1.2) o czło­wie­ku lub czę­ści ciała o ogra­ni­czo­nej zdol­no­ści ru­cho­wej

 (1.3) o in­sty­tu­cji źle zor­ga­ni­zo­wa­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tech­nik na­pra­wił nie­spraw­ną wen­ty­la­cję.

 (1.1) W domu oka­za­ło się, że te­le­wi­zor jest nie­spraw­ny i mu­sia­łem drugi raz je­chać do skle­pu, żeby go zwró­cić.

 (1.1) Wiele szkół nauki jazdy uczy jeź­dzić na nie­spraw­nych au­tach.

 (1.1) Po­pro­si­łem zna­jo­me­go o wy­ce­nę nie­spraw­ne­go dysku twar­de­go.

 (1.2) Ire­ne­usz miał wy­pa­dek sa­mo­cho­do­wy i po ope­ra­cji był nie­spraw­ny ponad mie­siąc.

 (1.2) Pies pra­cu­ją­cy to pies asy­stu­ją­cy oso­bom nie­spraw­nym ru­cho­wo, nie­wi­do­mym, głu­cho­nie­mym (…).

 (1.3) Hisz­pa­nia cier­pi, gnę­bio­na przez kur­czą­cą się go­spo­dar­kę i nie­spraw­ny rynek pracy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈspravnɨ, AS: ńespravny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesprawność ż.

 przysł. niesprawnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uszkodzony, wadliwy, pot. zepsuty / popsuty

Wiktionary


niesprawowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spra­wo­wać.

Wiktionary


niesprejowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spre­jo­wać.

Wiktionary


niesproszkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprosz­ko­wać.

Wiktionary


niesproszkowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprosz­ko­wy­wać.

Wiktionary


niesprowokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spro­wo­ko­wać.

Wiktionary


niesprzeczność

Nies­przecz­ność – brak sprzecz­no­ści te­o­rii lo­gicz­nej. Można go zde­fi­nio­wać se­man­tycz­nie albo syn­tak­tycz­nie. De­fi­ni­cja se­man­tycz­na po­stu­lu­je, że te­o­ria jest nies­przecz­na, jeśli po­sia­da model. Od­po­wia­da to po­ję­ciu nies­przecz­no­ści w tra­dy­cyj­nej lo­gi­ce Ary­sto­te­le­sa, acz­kol­wiek w dzi­siej­szej lo­gi­ce ma­te­ma­tycz­nej używa się w za­mian okre­śle­nia speł­nial­no­ści.

Wikipedia


niesprzedanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprze­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʃɛˈdãɲɛ, AS: ńespšedãńe

Wiktionary


niesprzeniewierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprze­nie­wie­rzyć.

Wiktionary


niesprzyjający

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie two­rzy do­brych wa­run­ków; taki, który utrud­nia coś

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: nie sprzy­jać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekorzystny

Wiktionary


niesprzyjanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprzy­jać.

Wiktionary


niesprzątanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprzą­tać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspʃɔ̃nˈtãɲɛ, AS: ńespšõntãńe

Wiktionary


niesprzęganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprzę­gać.

Wiktionary


niespróbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spró­bo­wać.

Wiktionary


niesprężanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sprę­żać.

Wiktionary


niespsienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spsieć.

Wiktionary


niespulchnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spulch­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspulxʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńespulχʹńä̃ńe

Wiktionary


niespuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spu­szczać.

Wiktionary


niespuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spu­ścić.

Wiktionary


niespylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spy­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɨˈlãɲɛ, AS: ńespylãńe

Wiktionary


niespylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spy­lić.

Wiktionary


niespytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spy­tać.

Wiktionary


niespójnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­spój­ny, w spo­sób po­zba­wio­ny spój­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do­cho­dze­nie w spra­wie Er­ge­ne­ko­nu pro­wa­dzo­ne przez 15 mie­się­cy za­czę­ło jed­nak z cza­sem wy­glą­dać coraz nie­spój­niej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈspujɲɛ, AS: ńespui ̯ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespójność ż.

 przym. niespójny

Wiktionary


niespójniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­spój­nie


SJP.pl


niespójniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­spój­ny


SJP.pl


niespójność

niez­god­ność, nie­do­pa­so­wa­nie, brak kon­sek­wen­cji, brak cią­gło­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­spój­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­spój­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niespójny

 przysł. niespójnie

Wiktionary


niespójny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy zwar­tą ca­ło­ścią

 (1.2) nie­u­kła­da­ją­cy się w lo­gicz­ną ca­łość

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kon­sek­wen­cją eroz­ji jest zmniej­sze­nie obiek­tu, zni­knię­cie wą­skich ga­łę­zi i ma­łych obiek­tów, lik­wi­da­cja szumu, roz­sze­rze­nie się „dziur” w nie­spój­nym ob­sza­rze – przyj­mu­ją one kształt ele­men­tu struk­tu­ral­ne­go.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespójność ż.

 przysł. niespójnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) luźny, niespoisty

 (1.2) chaotyczny

Wiktionary


niespółkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spół­ko­wać.

Wiktionary


niespąsowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spą­so­wieć.

Wiktionary


niespędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spę­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛspɛ̃nˈd͡zãɲɛ, AS: ńespẽnʒãńe

Wiktionary


niespędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spę­dzić.

Wiktionary


niespękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spę­kać.

Wiktionary


niespłacalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nies­pła­cal­ne; cecha tych, któ­rzy są nies­pła­cal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niespłacalny

 przysł. niespłacalnie

Wiktionary


niespłacalny

nie­da­ją­cy się spła­cić


SJP.pl


niespłatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spła­tać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. spłatanie n.

Wiktionary


niespłynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|spły­nąć.

Wiktionary


niesranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|srać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈsrãɲɛ, AS: ńesrãńe

Wiktionary


niessanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ssać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈsːãɲɛ, AS: ńe•sãńe

Wiktionary


niestabilność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest chwiej­ne, nie­za­cho­wu­ją­ce rów­no­wa­gi

 (1.2) od­przym. cecha tego, co jest nie­sta­bil­ne, zmien­ne, ule­ga­ją­ce czę­stym wa­ha­niom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bez­poś­red­nią przy­czy­ną wy­pad­ku pra­cow­ni­ka była nie­sta­bil­ność rusz­to­wa­nia.

 (1.2) Ko­lej­ne roz­dzia­ły poś­wię­co­ne są falom i nie­sta­bil­no­ściom hy­dro­dy­na­micz­nym ogól­nej cyr­ku­la­cji at­mos­fe­ry oraz ele­men­tom tech­nik nu­me­rycz­nych (…)

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestabilny

 przysł. niestabilnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chwiejność, chybotliwość

Wiktionary


niestabilny

przy­miot­nik

 (1.1) łatwo prze­chy­la­ją­cy się na boki

 (1.2) chwiej­ny, który nie ma sta­bi­li­za­cji, który się łatwo zmie­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Auto z ta­ki­mi "gu­ma­mi" na gład­kiej na­wierzch­ni spra­wia wra­że­nie nieco nie­sta­bil­ne­go, gwizd opon na as­fal­cie przy­po­mi­na zaś… hałas nur­ku­ją­ce­go bom­bow­ca.

 (1.2) Je­że­li jed­nak by­ło­by moż­li­we prze­cho­dze­nie kwar­ków w lep­to­ny z nie­za­cho­wa­niem licz­by ba­rio­no­wej, to pro­ton po­wi­nien być cząst­ką nie­sta­bil­ną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstaˈbʲilnɨ, AS: ńestabʹilny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestabilność ż.

 przysł. niestabilnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) labilny, rozchwiany, zmienny

Wiktionary


niestablicowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­bli­co­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstablʲit͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńestablʹicovãńe

Wiktionary


niestandardowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­stan­dar­do­we

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. standard n., standaryzacja ż., standardowość ż.

 przym. niestandardowy, standardowy

 przysł. standardowo, niestandardowo

Wiktionary


niestanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈstãɲɛ, AS: ńestãńe

Wiktionary


niestanięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­nąć.

Wiktionary


niestanne

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. grzyw­na za nie­sta­wie­nie się w są­dzie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈstãnːɛ, AS: ńestã•ne

Wiktionary


niestanowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­no­wić.

Wiktionary


niestarannie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sta­ran­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W skle­pach po­ja­wia się za dużo od­bior­ni­ków ra­dio­wych i te­le­wi­zyj­nych o ni­skiej trwa­ło­ści i bar­dzo nie­sta­ran­nie wy­ko­na­nych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstaˈrãɲːɛ, AS: ńestarã•ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestaranność

 przym. niestaranny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedbale, byle jak

Wiktionary


niestaranniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sta­ran­nie


SJP.pl


niestaranniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­sta­ran­ny; bar­dziej nie­sta­ran­ny


SJP.pl


niestaranny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­do­kła­da­ją­cy sta­rań, aby wy­ko­nać coś do­brze

 (1.2) wy­ni­ka­ją­cy z braku sta­ran­no­ści; świad­czą­cy o poś­pie­chu i nie­do­kład­no­ści

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestaranność ż.

 przysł. niestarannie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedbały, niedokładny

 (1.2) niedbały, niedokładny

Wiktionary


niestartowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|star­to­wać.

Wiktionary


niestarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­rzeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńestažẽńe

Wiktionary


niestawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńestavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niestawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sta­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńestavʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niestawiennictwo

nie­sta­wie­nie się w danym ter­mi­nie na okre­ślo­nym miej­scu


SJP.pl


niestałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zmien­ność, brak sta­ło­ści, trwa­ło­ści (np. w prze­ko­na­niach)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈstawɔɕt͡ɕ, AS: ńestau̯ość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zmienność, kapryśność, wahliwość, chwiejność

Wiktionary


niestały

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który czę­sto zmie­nia upo­do­ba­nia, po­glą­dy, świad­czą­cy o braku sta­ło­ści

 (1.2) taki, który pod­le­ga zmia­nom

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestałość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zmienny, chwiejny

Wiktionary


niestelmachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stel­ma­cho­wać.

Wiktionary


niestemplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stem­plo­wać.

Wiktionary


niesterczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ster­czeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɛrˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńesterčẽńe

Wiktionary


niestereotypowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ste­re­o­ty­po­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ste­re­o­ty­po­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestereotypowy

 przysł. niestereotypowie

Wiktionary


niesteroidowy

przy­miot­nik

 (1.1) bio­chem. farm. nie­bę­dą­cy ste­ro­i­dem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niek­tó­re nie­ste­ro­i­do­we leki prze­ciw­za­pal­ne są do­stęp­ne bez re­cep­ty.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesterydowy

Wiktionary


niesterowalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­rym nie da się ste­ro­wać

 (1.2) przen. o czło­wie­ku taki, który nie pod­da­je się ste­ro­wa­niu przez in­nych ludzi; nie ule­ga­ją­cy wpły­wom

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Brat ucho­dził za po­li­ty­ka, któ­rym nie można ma­ni­pu­lo­wać, miał opi­nię, że jest nie­ste­ro­wal­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesterowalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) bezkompromisowy, konsekwentny, nieprzejednany, nieugięty, nieustępliwy, niewzruszony, niezachwiany, niezłomny, pryncypialny, stały; pejor. uparty, zatwardziały

Wiktionary


niesterowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ste­ro­wać.

Wiktionary


niesterylność

cecha cze­goś nie­po­zba­wio­ne­go szkod­li­wych bak­te­rii i in­nych drob­no­u­stro­jów; brak ste­ryl­no­ści


SJP.pl


niestety

słowo, któ­re­go używa się, by wy­ra­zić swoje nie­za­do­wo­le­nie i za­su­ge­ro­wać, że spo­dzie­wa­ny był ko­rzyst­niej­szy roz­wój wy­pad­ków


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) …słu­żą­ca do wy­ra­ża­nia żalu, że dana sy­tu­a­cja ma miej­sce

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­ste­ty, tego te­le­wi­zo­ra nie da się na­pra­wić. Musi pan kupić nowy.

 (1.1) Chciał­bym wcze­śniej, ale nie­ste­ty tylko w so­bo­ty mam opie­kun­kę dla mamy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈstɛtɨ, AS: ńestety

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pechowo

Wiktionary


niestierow

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto re­jo­no­we w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim w Rosji;

Wiktionary

Nie­stie­row, Sto­łu­pia­ny ( Нестеров; dawn. Stallupönen, 1938-1946 Eben­ro­de) – mia­sto w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim w Rosji, sie­dzi­ba re­jo­nu. W 2021 roku li­czy­ło 3937 miesz­kań­ców.

Miej­sco­wość po­ło­żo­na we wschod­niej czę­ści ob­wo­du kró­le­wiec­kie­go około 25 ki­lo­me­trów na wschód od Gu­sie­wa i 10 ki­lo­me­trów od gra­ni­cy z Litwą, na linii ko­le­jo­wej Ka­li­nin­grad-Mosk­wa i tra­sie E28.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niestierowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Stołupiany

Wiktionary


niestierowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­stie­ro­wem, do­ty­czą­cy Nie­stie­ro­wa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niestierow mrz.

Wiktionary


niestosowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­u­ży­wa­nie cze­goś w ja­kimś celu w okre­ślo­nych sy­tu­a­cjach

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɔsɔˈvãɲɛ, AS: ńestosovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestosowność ż.

 przym. niestosowny

 przysł. niestosownie

Wiktionary


niestosownie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sto­sow­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɔˈsɔvʲɲɛ, AS: ńestosovʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestosowny

 rzecz. niestosowność ż., niestosowanie n.

Wiktionary


niestosowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sto­sow­nie


SJP.pl


niestosowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­sto­sow­ny


SJP.pl


niestosowność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak sto­sow­no­ści; cecha tego, co jest nie­sto­sow­ne

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɔˈsɔvnɔɕt͡ɕ, AS: ńestosovność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestosowny

 przysł. niestosownie

 rzecz. niestosowanie n.

Wiktionary


niestosowny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest do­sto­so­wa­ny do oko­licz­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszel­kie prze­ja­wy ni­szcze­nia zamku, wy­pi­sy­wa­nie nie­sto­sow­nych tre­ści bę­dzie ka­ra­ne nie tylko praw­nie - ale i przez rozw­ście­czo­ne (w ta­kich przy­pad­kach) duchy.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niestosownie

 rzecz. niestosowność ż., niestosowanie n.

Wiktionary


niestosunek

prze­sta­rza­łe: brak współ­za­leż­no­ści, pro­por­cji


SJP.pl


niestracenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stra­cić.

Wiktionary


niestrajkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|straj­ko­wać.

Wiktionary


niestraszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stra­szyć.

Wiktionary


niestraszność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­strasz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­strasz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestraszny

 przysł. niestrasznie

Wiktionary


niestrawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stra­wić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestrawność ż.

Wiktionary


niestrawiony

przy­miot­nik

 (1.1) nie ule­gły tra­wie­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­stra­wio­ne reszt­ki po­kar­mu tra­fia­ją do je­li­ta gru­be­go.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstraˈvʲjɔ̃nɨ, AS: ńestravʹi ̯õny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestrawność ż., trawienie n., nietrawienie n.

 czas. strawić dk., trawić ndk.

 ims. strawiony

Wiktionary


niestrawniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­straw­nie


SJP.pl


niestrawność

pro­ble­my w funk­cjo­no­wa­niu ukła­du tra­wien­ne­go ob­ja­wia­ją­ce się w słab­szy (np. po­je­dyn­cze be­knię­cia, pierd­nię­cia, zgaga) lub moc­niej­szy spo­sób (np. bó­la­mi brzu­cha, bie­gun­ką, wzdę­cia­mi)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. ostre za­bu­rze­nie w tra­wie­niu, dy­spep­sja

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W or­ga­niz­mie nie­mow­lę­cia ka­ze­i­na mleka kro­wie­go two­rzy ser, z tru­dem tra­wio­ny przez niego; po­ja­wia się nie­straw­ność, kwa­śne, bie­gun­ko­we stol­ce, kwa­śne wy­mio­ty.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietrawienie n., niestrawienie n.

 przym. niestrawny, niestrawiony

Wiktionary


niestrawny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie daje się tra­wić lub jest trud­ny do stra­wie­nia

 (1.2) przen. trud­ny do zro­zu­mie­nia lub do za­ak­cep­to­wa­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wsze­la­ki ser nie­straw­ny jest, abo jako me­dy­cy mówią, «cras­si succi», a stary tym nie­straw­niej­szy, abo «mali succi»: świe­ży jed­nak nie tak jest niez­dro­wy jako stary, bo tuczy.

 (1.2) Ham­mett jed­nak­że wy­po­wia­da po­nad­to różne po­glą­dy na naukę i ba­da­nia na­u­ko­we, bę­dą­ce nie­raz wąt­pli­wą fi­lo­zo­fią, która je­szcze w złym tłu­ma­cze­niu staje się miej­sca­mi zu­peł­nie nie­straw­na (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. trawa ż., niestrawność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciężkostrawny

Wiktionary


niestreszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stre­szczać.

Wiktionary


niestreszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stre­ścić.

Wiktionary


niestrofowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stro­fo­wać.

Wiktionary


niestroj

naz­wi­sko


SJP.pl


niestrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stro­ić.

Wiktionary


niestrudek

nie­stru­dek lśnią­cy - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych


SJP.pl


niestrudzenie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­stru­dzo­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na próż­no ka­pe­la wy­gry­wa­ła skocz­ne dry­gan­ty, szta­je­ry i me­nu­e­ty, li­be­ria, w bia­łych kos­ma­tych sur­du­tach, nie­stru­dze­nie roz­no­si­ła słod­kie musz­ka­te­le i ali­kan­ty, a cza­ru­ją­ce go­spo­dy­nie usi­ło­wa­ły oży­wić gnu­śną za­ba­wę - nuda nie dała się roz­pro­szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstruˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńestruʒẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestrudzoność ż.

 przym. niestrudzony

Wiktionary


niestrudzony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­u­sta­ją­cy mimo wy­sił­ku, od­por­ny na trud, prze­ciw­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­stru­dzo­ny M. Za­ru­ski szko­lił dru­ży­nę ra­tow­ni­czą, która dy­spo­no­wa­ła wnet pod­sta­wo­wym sprzę­tem do ra­tow­nict­wa gór­skie­go, wy­ko­na­nym na miej­scu, a czę­ścio­wo spro­wa­dzo­nym z Wied­nia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstruˈd͡zɔ̃nɨ, AS: ńestruʒõny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niestrudzenie

 rzecz. niestrudzoność ż.

 przym. strudzony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wytrzymały, wytrwały, dzielny, silny

Wiktionary


niestruganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stru­gać.

Wiktionary


niestrzelanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|strze­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsṭʃɛˈlãɲɛ, AS: ńesṭšelãńe

Wiktionary


niestrzeżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|strzec.

Wiktionary


niestrzęp

nie­strzęp gło­go­wiec - duży motyl dzien­ny z ro­dzi­ny bie­lin­ków


SJP.pl


niestrój

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Jo­lan­ta Nie­strój-Ma­lisz (ur. 1957) – pol­ska ak­tor­ka te­a­tral­na i fil­mo­wa
  • Roman Nie­strój (ur. 1944) – pro­fe­sor dok­tor ha­bi­li­to­wa­ny nauk eko­no­micz­nych
  • Ro­bert Nie­stroj (ur. 1976, Opole) – nie­miec­ki pił­karz pol­skie­go po­cho­dze­nia

Wikipedia


niestrętek

ga­tu­nek by­li­ny z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych; za­wi­lec ga­jo­wy, wietrz­ni­ca ga­jo­wa


SJP.pl


niestudiowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stu­dio­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstudʲjɔˈvãɲɛ, AS: ńestudʹi ̯ovãńe

Wiktionary


niestukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stu­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstuˈkãɲɛ, AS: ńestukãńe

Wiktionary


niestuszewo

Nie­stu­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim, w gmi­nie Ra­cią­żek.

Wikipedia


niestwarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stwa­rzać.

Wiktionary


niestylak

nie­sty­lak wąsal - ga­tu­nek osy


SJP.pl


niestymulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sty­mu­lo­wać.

Wiktionary


niestypulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sty­pu­lo­wać.

Wiktionary


niestąpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stą­pać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɔ̃mˈpãɲɛ, AS: ńestõmpãńe

Wiktionary


niestępienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stę­pić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛstɛ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńestẽmpʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietępienie dk.

Wiktionary


niestępowo

Nie­stę­po­wo (ka­szub. Niestãpòwò) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Żu­ko­wo.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Nie­stę­po­wo". W skład so­łect­wa wcho­dzą rów­nież miej­sco­wo­ści Stara Piła i Man­ko­cin. Znaj­du­je się na tu­ry­stycz­nym szla­ku Kar­tu­skim. W miej­sco­wo­ści jest pla­ców­ka Ochot­ni­czej Stra­ży Po­żar­nej.

Wikipedia


niestłaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stła­czać.

Wiktionary


niestłoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stło­czyć.

Wiktionary


niestłuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|stłuc.

Wiktionary


niesubordynacja

brak pod­po­rząd­ko­wa­nia się, nie­wy­peł­nia­nie po­le­ceń, roz­ka­zów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak su­bor­dy­na­cji

 (1.2) akt roz­myśl­ne­go nie­po­słu­szeń­stwa wobec usta­lo­ne­go po­rząd­ku do­ko­ny­wa­ny przez pod­wład­ne­go;

Wiktionary

Nie­su­bor­dy­na­cja – akt roz­myśl­ne­go nie­po­słu­szeń­stwa wobec usta­lo­ne­go po­rząd­ku do­ko­ny­wa­ny przez pod­wład­ne­go. Nie­su­bor­dy­na­cja w pracy może być po­wo­dem udzie­le­nia kary upom­nie­nia i na­ga­ny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pier­wszy Pu­ław­ski dał przy­kład nie­su­bor­dy­na­cji, bar­dzo zresz­tą zro­zu­mia­łej.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krnąbrność, niekarność, nieposłuszeństwo, niesworność, nieuległość, samowola

Wiktionary


niesubskrybowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sub­skry­bo­wać.

Wiktionary


niesubtelność

→ nie­sub­tel­ny


SJP.pl

Patrz:

niesubtelny

niesugerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|su­ge­ro­wać.

Wiktionary


niesulice

Nie­su­li­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie świe­bo­dziń­skim, w gmi­nie Skąpe.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.

Wieś let­ni­sko­wa nad Je­zio­rem Nie­słysz ("Je­zio­ro Nie­su­lic­kie"), ok. 6 km na pół­noc­ny za­chód od Ską­pe­go. Nad je­zio­rem znaj­du­je się kilka oś­rod­ków wy­po­czyn­ko­wych, baza obo­zo­wa ZHP, plaże, wy­po­ży­czal­nie sprzę­tu wod­ne­go i ro­we­rów.

Wikipedia


niesumienniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­su­mien­nie


SJP.pl


niesumienniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­su­mien­ny


SJP.pl


niesumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|su­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsũmɔˈvãɲɛ, AS: ńesũmovãńe

Wiktionary


niesunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sunąć.

Wiktionary


niesuponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|su­po­no­wać.

Wiktionary


niesuprymowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|su­pry­mo­wać.

Wiktionary


niesuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|su­szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsuˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńesušẽńe

Wiktionary


niesuwerenność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­su­we­ren­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­su­we­ren­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesuwerenny

 przysł. niesuwerennie

 rzecz. suwerenność ż.

Wiktionary


nieswojo

przy­słó­wek

 (1.1) (czu­jąc się lub wy­glą­da­jąc) ina­czej lub go­rzej niż zaz­wy­czaj

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niem­cy nocą nie po­ka­zy­wa­li się w ta­kich miej­scach, ale na myśl o spot­ka­niu z ukry­tym czło­wie­kiem ro­bi­ło się nies­wo­jo.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieswój

Wiktionary


nieswój

za­cho­wu­ją­cy się w nie­po­dob­ny do sie­bie spo­sób, zwy­kle z po­wo­du złego sa­mo­po­czu­cia lub skrę­po­wa­nia


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­cho­wu­je się lub wy­glą­da bądź czuje się ina­czej albo go­rzej niż zwy­kle

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bo widzę, że pan od kilku dni jakiś nies­wój… chory, czy co ta­kie­go?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛsfuj, AS: ńesfui ̯

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieswojo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewyraźny, rozbity, niepogodny, markotny, skryty, strapiony, skwaszony, spsiały, smętny, osowiały, niewesoły, zgaszony, zgasły, apatyczny, zrezygnowany, niekomunikatywny, zafrasowany, zamknięty w sobie

Wiktionary


nieswędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|swę­dzić.

Wiktionary


niesygnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sy­gno­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsɨɡnɔˈvãɲɛ, AS: ńesygnovãńe

Wiktionary


niesymbolizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sym­bo­li­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛsɨ̃mbɔlʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńesỹmbolʹizovãńe

Wiktionary


niesymetryczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­sy­me­trycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­sy­me­trycz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesymetryczny

 przysł. niesymetrycznie

 rzecz. symetryczność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) asymetryczność

Wiktionary


niesymetryczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy sy­me­trycz­ny, nie­ma­ją­cy sy­me­trii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego po­cią­głą, nie­sy­me­trycz­ną twarz zwy­kle wy­krzy­wiał iro­nicz­ny uśmie­szek.

 (1.1) Jego ruchy były nie­sy­me­trycz­ne, jakby jedna stro­na ciała nie na­dą­ża­ła za drugą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesymetryczność ż.

 przysł. niesymetrycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) asymetryczny

Wiktionary


niesympatycznie

przy­słó­wek

 (1.1) z bra­kiem sym­pa­tii

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesympatyczny

Wiktionary


niesympatyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sym­pa­tycz­nie


SJP.pl


niesympatyczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­sym­pa­tycz­ny


SJP.pl


niesympatyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest sym­pa­tycz­ny; nie­mi­ły

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesympatyczność ż.

 przysł. niesympatycznie

Wiktionary


niesympatyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sym­pa­ty­zo­wać.

Wiktionary


niesymulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sy­mu­lo­wać.

Wiktionary


niesypanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sypać.

Wiktionary


niesypianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sy­piać.

Wiktionary


niesypnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|syp­nąć.

Wiktionary


niesystematycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sy­ste­ma­tycz­ny, nie­re­gu­lar­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sza­cu­je się, że ok. 30% ka­to­li­ków prak­ty­ku­je sy­ste­ma­tycz­nie, 30% nie­sy­ste­ma­tycz­nie, 30% se­zo­no­wo, tj. od wiel­kich świąt i uro­czy­sto­ści i 10% cał­ko­wi­cie nie prak­ty­ku­je.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesystematyczność ż.

 przym. niesystematyczny

Wiktionary


nieszabasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­ba­so­wać.

Wiktionary


nieszablonowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­sza­blo­no­we; cecha tych, któ­rzy są nie­sza­blo­no­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszablonowy

 przysł. nieszablonowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieschematyczność

Wiktionary


nieszachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­cho­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃaxɔˈvãɲɛ, AS: ńešaχovãńe

Wiktionary


nieszacowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­co­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃat͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńešacovãńe

Wiktionary


nieszadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­dzić.

Wiktionary


nieszafowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­fo­wać.

Wiktionary


nieszalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­leć.

Wiktionary


nieszalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­lo­wać.

Wiktionary


nieszamanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­mać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃãˈmãɲɛ, AS: ńešãmãńe

Wiktionary


nieszamerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­me­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃãmɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńešãmerovãńe

Wiktionary


nieszanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­no­wać.

Wiktionary


nieszantażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szan­ta­żo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃãntaʒɔˈvãɲɛ, AS: ńešãntažovãńe

Wiktionary


nieszaperonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­pe­ro­no­wać.

Wiktionary


nieszarpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szar­pać.

Wiktionary


nieszarpnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szarp­nąć.

Wiktionary


nieszastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sza­stać.

Wiktionary


nieszatkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szat­ko­wać.

Wiktionary


nieszawa

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa dwóch wsi w Pol­sce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi w Pol­sce

Wiktionary

Nie­sza­wa (niem. "Nes­sau") – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim, na lewym brze­gu Wisły w jej pra­do­li­nie, na krań­cach Kujaw, w po­ło­wie drogi mię­dzy Włoc­ław­kiem i To­ru­niem.

Nowa Nie­sza­wa uzy­ska­ła lo­ka­cję miej­ską w 1425 roku i po­now­nie w 1460 roku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Osta­tecz­nie w 1424, po po­ko­ju mel­neń­skim, Nie­sza­wa na roz­kaz króla zo­sta­ła zrów­na­na z zie­mią.

 (1.2) Ma­larz przy­szedł na świat w Nie­sza­wie w 1900 roku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃava, AS: ńešava

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszawianin mos., nieszawianka ż.

 przym. nieszawski

Wiktionary


nieszawianin

miesz­ka­niec Nie­sza­wy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nie­sza­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przed świą­ty­nią zgro­ma­dził się tłum nie­sza­wian.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieszawa ż.

:: fż. nieszawianka ż.

 przym. nieszawski

Wiktionary


nieszawianka

miesz­kan­ka Nie­sza­wy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nie­sza­wy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieszawa ż.

:: fm. nieszawianin mos.

 przym. nieszawski

Wiktionary


nieszawski

przy­miot­nik od: Nie­sza­wa


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nie­sza­wy, zwią­za­ny z Nie­sza­wą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieszawa ż., nieszawianin mos., nieszawianka ż.

Wiktionary


nieszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃt͡ʃãɲɛ, AS: ńeščãńe

Wiktionary


nieszczególnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) ra­czej słabo, bez za­chwy­tu, nie­zbyt do­brze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Film był nie­szcze­gól­nie in­te­re­su­ją­cy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszczególność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezbyt, średnio, tak sobie

Wiktionary


nieszczególność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­szcze­gól­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­szcze­gól­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszczególny

 przysł. nieszczególnie

Wiktionary


nieszczekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szcze­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃt͡ʃɛˈkãɲɛ, AS: ńeščekãńe

Wiktionary


nieszczeknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szcze­knąć.

Wiktionary


nieszczelność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­szczel­ne; brak szczel­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie na­le­ży jed­nak wo­do­ro­wać sil­ni­ków star­szych niż 20 let­nie, po­nie­waż oczy­szcze­nie ich ko­mo­ry spa­la­nia może do­pro­wa­dzić do nie­szczel­no­ści.

 (1.1) Dia­gno­sty­ka uste­rek wska­zu­je na nie­szczel­ność sie­dem­dzie­sią­te­go szó­ste­go za­wo­ru.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszczelny

Wiktionary


nieszczelny

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy szcze­li­ny, prze­pu­szcza­ją­cy coś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stare i nie­szczel­ne ru­ro­cią­gi po­wo­du­ją, że więk­szość wody wy­cie­ka zanim do­trze do od­bior­ców.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszczelność ż.

 przysł. nieszczelnie

Wiktionary


nieszczep

lek­ce­wa­żą­co: osoba, która nie za­szcze­pi­ła się prze­ciw COVID-19


SJP.pl


nieszczepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szcze­pić.

Wiktionary


nieszczerość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­szcze­re; cecha tego, kto jest nie­szcze­ry

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­szcze­rość jako pewna po­sta­wa wobec sie­bie i wobec in­nych wcho­dzi w skład co­dzien­no­ści każ­de­go z nas.

 (1.1) Nie­szcze­rość jest na wskroś prag­ma­tycz­ną po­sta­wą, cią­głą próbą zmy­le­nia dru­giej stro­ny, aby łat­wiej osią­gnąć swój cel. Nie­szcze­rym się nie bywa, nie­szcze­rym się jest.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszczery

 przysł. nieszczerze

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obłuda, udawanie, sztuczność, nienaturalność, nieautentyczność, gra, zmyślanie, fałszywość, podstęp, nieprawdziwość

Wiktionary


nieszczery

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny szcze­ro­ści, fał­szy­wy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieszczerze

 rzecz. nieszczerość ż.

Wiktionary


nieszczerze

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­szcze­ry, nie­ucz­ci­wy, fał­szy­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nawet sio­stry Stel­li, które za­wsze oka­zy­wa­ły jej praw­dzi­wą sym­pa­tię, teraz, wi­docz­nie zra­żo­ne zepch­nię­ciem ich w pół­fi­na­le do roli adiu­tan­tek Magdy, uśmie­cha­ły się do niej z przy­mu­sem i nie­szcze­rze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃt͡ʃɛʒɛ, AS: ńeščeže

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszczery

 rzecz. nieszczerość

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuczciwie, fałszywie, źle, nieprzyzowicie

Wiktionary


nieszczerzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szcze­rzyć.

Wiktionary


nieszczotkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szczot­ko­wać.

Wiktionary


nieszczucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szczuć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃt͡ʃut͡ɕɛ, AS: ńeščuće

Wiktionary


nieszczyce

Nie­szczy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lu­biń­skim, w gmi­nie Rudna. Znaj­du­je się tutaj ba­ro­ko­wy dwór z XVIII w. oraz za­bu­do­wa­nia go­spo­dar­cze.

Wikipedia


nieszczędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szczę­dzić.

Wiktionary


nieszczęsność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­szczęs­ne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszczęście n., nieszczęśliwiec m., nieszczęśnik mos., nieszczęśnica ż., nieszczęśliwość ż., unieszczęśliwienie n.

 przym. nieszczęśliwy, nieszczęsny

 przysł. nieszczęśliwie, nieszczęśnie

 czas. unieszczęśliwiać

Wiktionary


nieszczęsny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go na­pot­ka­ło nie­szczę­ście, po­krzyw­dzo­ny przez los

 (1.2) przy­no­szą­cy same stra­ty albo przy­kro­ści

 (1.3) wzbu­dza­ją­cy i współ­czu­cie, i lek­ce­wa­że­nie jed­no­cze­śnie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. szczęście n., nieszczęśnik mos., nieszczęsność ż., nieszczęście n., unieszczęśliwienie n.

 przym. nieszczęśliwy

 przysł. nieszczęśliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszczęśliwy

 (1.2) fatalny, feralny, niefortunny, pechowy, zgubny

 (1.3) godny politowania, żałosny

Wiktionary


nieszczęście

zda­rze­nie przy­no­szą­ce stra­tę, ból, pro­ble­my, cier­pie­nie itp.; nie­do­la, tra­ge­dia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przy­kre, nie­szczę­śli­we, pe­cho­we zda­rze­nie

 (1.2) pe­cho­wy, nie­po­myśl­ny dla kogoś zbieg zda­rzeń

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) W Chi­nach przez całe stu­le­cia uro­dze­nie dziew­czyn­ki było uwa­ża­ne za nie­szczę­ście, cza­sem za­bi­ja­no je zaraz po uro­dze­niu (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ, AS: ńeščẽũ̯śće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. szczęście n., nieszczęśliwiec m., nieszczęśnik mos., nieszczęśnica ż., nieszczęsność ż., nieszczęśliwość ż., unieszczęśliwienie n., unieszczęśliwianie n.

 czas. unieszczęśliwiać ndk., unieszczęśliwić dk.

 przym. nieszczęśliwy, nieszczęsny

 przysł. nieszczęśliwie, nieszczęśnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tragedia, cios, krzywda, klęska, niedola, katastrofa

 (1.2) pech, niełaska, bieda, niepowodzenie, wypadek

Wiktionary


nieszczęśliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wzbu­dza­ją­cy li­tość

 (1.2) w spo­sób spro­wa­dza­ją­cy nie­szczę­ście

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wczo­raj wie­czo­rem wy­glą­da­łam nader nie­szczę­śli­wie.

 (1.2) Ma­ga­zy­nier­ka opar­ła się o regał tak nie­szczę­śli­wie, że kom­plet­nie wy­wich­nę­ła sobie mały palec u pra­wej dłoni.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. szczęście n., nieszczęśnik mos., nieszczęśliwość ż., nieszczęście n., nieszczęśliwiec mos., nieszczęsność ż.

 przym. nieszczęśliwy, nieszczęsny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ponuro, smutno

 (1.2) fatalnie, niefortunnie, niepomyślnie, pechowo

Wiktionary


nieszczęśliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­szczę­śli­wie


SJP.pl


nieszczęśliwość

daw­niej: nie­szczę­ście, nie­szczę­śli­we życie, wy­da­rze­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­szczę­śli­we; cecha tych, któ­rzy są nie­szczę­śli­wi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszczęście n., nieszczęsność ż., nieszczęśnik mos., unieszczęśliwienie n.

 przym. nieszczęśliwy

 przysł. nieszczęśliwie

 czas. unieszczęśliwiać

Wiktionary


nieszczęśliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­szczę­śli­wy


SJP.pl


nieszczęśliwy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­od­czu­wa­ją­cy szczę­ścia, przy­gnę­bio­ny

 (1.2) pro­wa­dzą­cy do nie­ko­rzyst­ne­go prze­bie­gu wy­da­rzeń

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiele dzie­ci w Afry­ce jest nie­szczę­śli­wych, po­nie­waż gło­du­ją.

 (1.1) Nie mam siły być dłu­żej nie­szczę­śli­wy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃt͡ʃɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ, AS: ńeščẽũ̯ślʹivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. szczęście n., nieszczęście n., nieszczęśnik m., nieszczęśnica ż., nieszczęśliwiec m., nieszczęśliwość ż., nieszczęsność ż., unieszczęśliwienie n.

 przym. nieszczęsny

 przysł. nieszczęśliwie, nieszczęśnie

 czas. unieszczęśliwiać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przygnębiony

 (1.2) niefortunny

Wiktionary


nieszczęśnik

czło­wiek dot­knię­ty przez los; bie­dak, pe­cho­wiec, nie­bo­rak


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­szczę­śli­wa, wzbu­dza­ją­ca li­tość i współ­czu­cie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na szczę­ście w su­kurs nie­szczę­śni­ko­wi przysz­li dwaj re­zer­wi­ści, któ­rym udało się wejść z przed­sion­ka koło ła­zien­ki na ko­ry­tarz.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszczęście n., nieszczęśliwiec m., nieszczęśliwość ż., nieszczęsność ż.

:: fż. nieszczęśnica ż.

 przym. nieszczęsny, nieszczęśliwy

 przysł. nieszczęsnie, nieszczęśliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszczęśliwiec, biedak, biedaczek, biedaczysko, biedaczyna, nieborak; przest. niebożę; stpol. stradnik

Wiktionary


nieszefowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sze­fo­wać.

Wiktionary


nieszermowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szer­mo­wać.

Wiktionary


nieszerzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sze­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńešežẽńe

Wiktionary


nieszki

Niesz­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim, w gmi­nie Ba­ka­ła­rze­wo.

Już w V-VI wieku na­szej ery miesz­ka­li tu lu­dzie. Za­cho­wa­ło się po nich przy­najm­niej sie­dem kur­ha­nów. Wieś za­ło­żył chyba szlach­cic o naz­wi­sku Niesz­ka. Miej­sco­wość ist­nia­ła już w 1558 roku, gdy wspom­nia­no Ma­cie­ja Mur­szę z Nie­sków, W 1599 roku Ma­ry­na Mas­sal­ska ofia­ro­wa­ła wieś na włas­ność dla pa­ra­fii Racz­ki. W 1775 roku było tu 9 dymów. W 1789 roku we wsi miesz­ka­ło 55 osób.

Wikipedia


nieszkodliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie po­wo­du­ją­cy szkód

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszkodliwość ż.

 przym. nieszkodliwy

 czas. unieszkodliwiać

Wiktionary


nieszkodliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niesz­kod­li­wie


SJP.pl


nieszkodliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest niesz­kod­li­we; co ni­ko­mu lub ni­cze­mu nie szko­dzi

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃkɔˈdlʲivɔɕt͡ɕ, AS: ńeškodlʹivość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszkodliwy

 przysł. nieszkodliwie

Wiktionary


nieszkodliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niesz­kod­li­wy


SJP.pl


nieszkodliwy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­sta­no­wią­cy za­gro­że­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieszkodliwość ż., nieszkodzenie n.

 przysł. nieszkodliwie

 czas. unieszkodliwiać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpieczny, bezpyłowy, nietrujący, niewinny, ślepy, obojętny, przyswajalny

Wiktionary


nieszkodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szko­dzić.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszkodliwy

Wiktionary


nieszkolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szko­lić.

Wiktionary


nieszkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niesz­ko­wi­ce – wieś w woj. dol­no­ślą­skim, w pow. strze­liń­skim, w gmi­nie Strze­lin
  • Niesz­ko­wi­ce – wieś w woj. dol­no­ślą­skim, w pow. wo­łow­skim, w gmi­nie Wołów
  • Niesz­ko­wi­ce Małe
  • Niesz­ko­wi­ce Wiel­kie

Wikipedia


nieszków

Niesz­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie mie­chow­skim, w gmi­nie Sła­bo­szów.

Do 1954 roku ist­nia­ła gmina Niesz­ków. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go. In­te­gral­na część miej­sco­wo­ści: Ka­mie­niec.

Wikipedia


nieszlachcic

czło­wiek spoza stanu szla­chec­kie­go; ple­be­jusz, ro­tu­rier


SJP.pl


nieszlachetnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niesz­la­chet­ny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszlachetny

 rzecz. nieszlachetność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuczciwie, podle, niegodziwie

Wiktionary


nieszlachetność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest niesz­la­chet­ne; cecha tych, któ­rzy są niesz­la­chet­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszlachetny

 przysł. nieszlachetnie

Wiktionary


nieszlachtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szlach­to­wać.

Wiktionary


nieszlifowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szli­fo­wać.

Wiktionary


nieszmacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szma­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃmaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńešmacẽńe

Wiktionary


niesznurowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sznu­ro­wać.

Wiktionary


nieszokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szo­ko­wać.

Wiktionary


nieszorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szo­ro­wać.

Wiktionary


nieszpachlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpach­lo­wać.

Wiktionary


nieszpaczkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpacz­ko­wać.

Wiktionary


nieszpekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpe­kać.

Wiktionary


nieszperanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpe­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃpɛˈrãɲɛ, AS: ńešperãńe

Wiktionary


nieszporek

naz­wi­sko


SJP.pl

Niesz­po­rek, niesz­po­rek traw­ny ("Po­o­e­ce­tes gra­mi­ne­us") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny pa­só­wek (Pas­se­rel­li­dae), za­miesz­ku­ją­cy Ame­ry­kę Pół­noc­ną; je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju Po­o­e­ce­tes. Nie jest za­gro­żo­ny.

Wikipedia


nieszporny

przy­miot­nik od: niesz­po­ry


SJP.pl


nieszporowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpo­ro­wać.

Wiktionary


nieszpory

w re­li­gii rzym­sko­ka­to­lic­kiej: wie­czor­ne na­bo­żeń­stwo (skła­da­ją­ce się zwy­kle z hymnu, trzech psal­mów po­prze­dzo­nych i za­koń­czo­nych an­ty­fo­na­mi, czy­ta­nia, re­spon­so­rium oraz kan­ty­ku Najś­więt­szej Maryi Panny)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rel. jedna z go­dzin ka­no­nicz­nych w Li­tur­gii go­dzin;

Wiktionary

Niesz­po­ry ( Ve­spe­rae, gr. Ἑσπερινός, вечернѧ) – na­bo­żeń­stwo chrze­ści­jań­skie spra­wo­wa­ne wie­czo­ra­mi, we­dług tra­dy­cji o za­cho­dzie Słoń­ca, stąd w ko­ścio­łach wschod­nich zwane wie­czer­nią. Do­kład­ny kształt i sta­tus niesz­po­rów jest różny w róż­nych Ko­ścio­łach:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po nie­dziel­nych niesz­po­rach nie było już żad­nych zajęć.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieszporny, nieszporowy

Wiktionary


nieszprechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szpre­chać.

Wiktionary


nieszpułka

ro­śli­na z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych, czę­sto sa­dzo­na jako krzew ozdob­ny w par­kach i ogro­dach


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Me­spi­lus|ref=tak., krzew lub nie­wiel­kie drzew­ko o bia­łych kwia­tach i po­ma­rań­czo­wych owo­cach; w Pol­sce ro­śli­na o cha­rak­te­rze ozdob­nym, w cie­plej­szym kli­ma­cie owo­co­daj­na

 (1.2) owoc niesz­puł­ki (1.1) na­da­ją­cy się do je­dze­nia po prze­marz­nię­ciu

 (1.3) bot. pot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Erio­bo­trya|ref=tak., nieś­plik ja­poń­ski, misz­pel­nik ja­poń­ski

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃpuwka, AS: ńešpuu̯ka

Wiktionary


nieszpór

daw­niej: niesz­po­ry


SJP.pl


niesztaplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­u­kła­da­nie to­wa­ru w szta­ple

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃtaplɔˈvãɲɛ, AS: ńeštaplovãńe

Wiktionary


niesztowica

Niesz­to­wi­ca, ek­ty­ma, za­kaź­ne kro­sto­we za­pa­le­nie skóry (łac. "Ect­hy­ma con­ta­gio­sum") – za­raź­li­wa cho­ro­ba owiec i kóz. Cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną jest po­ja­wia­nie się gru­dek, pę­che­rzy i stru­pów na skó­rze warg, noz­drzy, po­wiek, wy­mion i nóg. Wy­wo­ły­wa­na jest przez wi­ru­sy z ro­dza­ju "" (Niesz­to­wi­ca za­kaź­na - tzw. "Orf") lub przez mie­sza­ne za­ka­że­nie bak­te­ria­mi Stap­hy­lo­coc­cus au­re­us i Strep­to­coc­cus py­o­ge­nes (Niesz­to­wi­ca).

Wikipedia


niesztrykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sztry­ko­wać.

Wiktionary


niesztukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sztu­ko­wać.

Wiktionary


nieszufladkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szu­flad­ko­wać.

Wiktionary


nieszuflowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szu­flo­wać.

Wiktionary


nieszukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szu­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃuˈkãɲɛ, AS: ńešukãńe

Wiktionary


nieszurnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szur­nąć.

Wiktionary


nieszybko

przy­słó­wek

 (1.1) po­wo­li, bez poś­pie­chu

Wiktionary


nieszybowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szy­bo­wać.

Wiktionary


nieszycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʃɨt͡ɕɛ, AS: ńešyće

Wiktionary


nieszydełkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szy­deł­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃɨdɛwkɔˈvãɲɛ, AS: ńešydeu̯kovãńe

Wiktionary


nieszydzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szy­dzić.

Wiktionary


nieszyfrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szy­fro­wać.

Wiktionary


nieszykanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|szy­ka­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʃɨkãnɔˈvãɲɛ, AS: ńešykãnovãńe

Wiktionary


niesądzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|są­dzić.

Wiktionary


niesąsiadowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|są­sia­do­wać.

Wiktionary


niesępienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sępić.

Wiktionary


niesłabin

Nie­sła­bin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie śrem­skim, w gmi­nie Śrem.

Wieś du­chow­na "Nie­sła­bi­no", włas­ność ka­pi­tu­ły ka­te­dral­nej poz­nań­skiej, pod ko­niec XVI wieku le­ża­ła w po­wie­cie pyzdr­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­sła­bin, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Śrem. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

Wikipedia


niesłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|słać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈswãɲɛ, AS: ńesu̯ãńe

Wiktionary


niesława

zła, nie­poch­leb­na opi­nia o kimś krą­żą­ca wśród ludzi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak do­brej opi­nii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Śpie­wak umarł w nie­sła­wie, nigdy nie spła­ca­jąc swo­ich dłu­gów.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesławny

 przysł. niesławnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hańba, infamia, wstyd; książk. dyshonor; przest. bezcześć, sromota, zelżywość

Wiktionary


niesławnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­sław­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesława ż., zniesławianie n., zniesławienie n.

 czas. zniesławiać ndk., zniesławić dk.

 przym. niesławny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) haniebnie, sromotnie, niechlubnie

Wiktionary


niesławniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­sław­nie


SJP.pl


niesławny

przy­miot­nik

 (1.1) okry­ty nie­sła­wą, okry­ty hańbą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesława ż., zniesławianie n., zniesławienie n.

 czas. zniesławiać ndk., zniesławić dk.

 przysł. niesławnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) haniebny, sromotny, niechlubny

Wiktionary


niesłodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sło­dzić.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesłodzony

Wiktionary


niesłodzony

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) kulin. bez do­dat­ku cukru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mamy dobrą wia­do­mość dla osób na die­cie - nie­sło­dzo­na kawa nie ma wcale ka­lo­rii!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesłodzenie n.

 przym. niesłodki

 przysł. niesłodko

Wiktionary


niesłonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sło­nić.

Wiktionary


niesłowiański

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest sło­wiań­ski albo nie do­ty­czy Sło­wian

Wiktionary


niesłowiańskość

→ nie­sło­wiań­ski


SJP.pl

Patrz:

niesłowiański

niesłowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­słow­ny


SJP.pl


niesłownikowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­słow­ni­ko­we, nie­wła­ści­we słow­ni­ko­wi, nie­no­to­wa­ne w słow­ni­kach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy wyraz „nie­słow­ni­ko­wość” jest słow­ni­ko­wy?

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesłownikowy

Wiktionary


niesłownikowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie speł­nia kry­te­riów słow­ni­ko­wo­ści; nie­wła­ści­wy słow­ni­ko­wi; nie­no­to­wa­ny w słow­ni­kach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesłownikowość ż.

Wiktionary


niesłowność

nie­do­trzy­my­wa­nie obiet­nic, przy­rze­czeń


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­słow­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­słow­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesłowny

 przysł. niesłownie

Wiktionary


niesłowny

przy­miot­nik

 (1.1) nie do­trzy­mu­ją­cy słowa, obiet­nic, ter­mi­nów, nie wy­wią­zu­ją­cy się z zo­bo­wią­zań

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miej­sco­wi rze­mieśl­ni­cy długo pra­co­wa­li na re­pu­ta­cję le­ni­wych i nie­słow­nych - to zna­czy, tacy byli, je­że­li pła­co­no im go­rzej niż świet­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈswɔvnɨ, AS: ńesu̯ovny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesłowność ż.

Wiktionary


niesłuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|słu­chać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswuˈxãɲɛ, AS: ńesu̯uχãńe

Wiktionary


niesłuchowski

naz­wi­sko


SJP.pl


niesłusznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­słusz­ny, nie mając racji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesłuszność ż.

 przym. niesłuszny

Wiktionary


niesłuszność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­słusz­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesłuszny

 przysł. niesłusznie

Wiktionary


niesłuszny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy uza­sad­nie­nia

 (1.2) nie­wła­ści­wy, nie­praw­dzi­wy lub nie­u­da­ny w danej sy­tu­a­cji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesłuszność ż.

 przysł. niesłusznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpodstawny, bezprzyczynowy, bezzasadny, nieusprawiedliwiony, nieuzasadniony, niezasadny, niezrozumiały

 (1.2) chybiony, niecelny, nietrafiony, nietrafny

Wiktionary


niesłużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|słu­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswuˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńesu̯užẽńe

Wiktionary


niesłychanie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­sły­cha­ny, bar­dzo, nie­sa­mo­wi­cie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswɨˈxãɲɛ, AS: ńesu̯yχãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niesłychany

Wiktionary


niesłychany

nie­by­wa­ły, niez­wy­kły, zdu­mie­wa­ją­cy (np. nie­sły­cha­ne bred­nie, nie­sły­cha­ny wy­czyn)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, o któ­rym nie sły­sza­no, nadz­wy­czaj­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbrod­nia to nie­sły­cha­na - pani za­bi­ja pana.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswɨˈxãnɨ, AS: ńesu̯yχãny

Wiktionary

Powiązane:

 czas. słychać

 przysł. niesłychanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezwykły, niespotykany, nadzwyczajny

Wiktionary


niesłyszalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się usły­szeć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) In­fradź­wię­ki są dla czło­wie­ka nie­sły­szal­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswɨˈʃalnɨ, AS: ńesu̯yšalny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niesłyszalnie

Wiktionary


niesłyszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|sły­szeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛswɨˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńesu̯yšẽńe

Wiktionary


niesłyszący

taki, który nie jest głu­chy


SJP.pl


nietablicowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­bli­co­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtablʲit͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńetablʹicovãńe

Wiktionary


nietajony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­skry­wa­ny

Wiktionary


nietakt

po­stę­pek, słowa, uchy­bie­nie itp. świad­czą­ce o braku taktu; niez­ręcz­ność, nie­o­ględ­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) podn. nie­wła­ści­wy po­stę­pek wy­ni­ka­ją­cy z braku do­brych ma­nier; brak taktu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietaktowność ż.

 przym. nietaktowny

 przysł. nietaktownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) faux pas, gafa, niewłaściwość, niezręczność, uchybienie, zgrzyt

Wiktionary


nietaktownie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­tak­tow­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietakt mrz., nietaktowność ż.

 przym. nietaktowny

Wiktionary


nietaktowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­tak­tow­nie


SJP.pl


nietaktowny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny taktu, nie­u­przej­my, nie­kul­tu­ral­ny, niez­ręcz­ny

 (1.2) świad­czą­cy o braku taktu

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Se­kret­na dy­plo­ma­cja (…) w XVIII w. była niez­ręcz­na i nie­tak­tow­na, spro­wa­dza­ła się do in­tryg, zry­wa­nia sej­mów i „dy­plo­ma­cji pie­nią­dza”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtakˈtɔvnɨ, AS: ńetaktovny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietakt m., nietaktowność ż.

 przysł. nietaktownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedyplomatyczny

 (1.2) niedyplomatyczny, nie na miejscu

Wiktionary


nietamtejszy

przy­miot­nik

 (1.1) niez­naj­du­ją­cy się we wcze­śniej wspom­nia­nym miej­scu (w któ­rym roz­mów­cy się nie znaj­du­ją)

 (1.2) nie­do­ty­czą­cy wcze­śniej wspom­nia­ne­go miej­sca (w któ­rym roz­mów­cy się nie znaj­du­ją)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtãmˈtɛjʃɨ, AS: ńetãmtei ̯šy

Wiktionary


nietankowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tan­ko­wać.

Wiktionary


nietarasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­ra­so­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. tarasowanie n.

Wiktionary


nietarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trzeć.

Wiktionary


nietarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­rzać.

Wiktionary


nietasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­so­wać.

Wiktionary


nietaszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­szczyć.

Wiktionary


nietatuowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ta­tu­o­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtatuwɔˈvãɲɛ, AS: ńetatuu̯ovãńe

Wiktionary


nietańczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tań­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtãj̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńetãĩ ̯ṇčẽńe

Wiktionary


nietaśtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|taś­tać.

Wiktionary


nietchórzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tchó­rzyć.

Wiktionary


nieteistyczny

przy­miot­nik

 (1.1) zob. non­te­i­stycz­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɛjiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ńetei ̯istyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieteizm m.

Wiktionary


nietekstylny

1. zwią­za­ny z ma­te­ria­ła­mi włó­kien­ni­czy­mi;
2. sto­żek tek­styl­ny - ga­tu­nek śli­ma­ka z ro­dzi­ny stoż­ków


SJP.pl


nietelefonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|te­le­fo­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɛlɛfɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńetelefõnovãńe

Wiktionary


nietentegowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ten­te­go­wać.

Wiktionary


nietepa

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg. osoba, która nie umie nic zro­bić, ma dwie lewe ręce, lelak

Wiktionary


nieterminowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ter­mi­no­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ter­mi­no­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieterminowy

 przysł. nieterminowo

Wiktionary


nietestowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|te­sto­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɛstɔˈvãɲɛ, AS: ńetestovãńe

Wiktionary


nietetranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|te­trać.

Wiktionary


nietezauryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|te­za­u­ry­zo­wać.

Wiktionary


nietkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tkać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈtkãɲɛ, AS: ńetkãńe

Wiktionary


nietknięty

przy­miot­nik

 (1.1) książk. za­cho­wa­ny w sta­nie pier­wot­nym

 (1.2) cały, nie­ra­nio­ny, zdro­wy, bez szwan­ku

 (1.3) taki, który je­szcze nie był ba­da­ny, któ­rym je­szcze nikt nie zaj­mo­wał się

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Trzę­sie­nie ziemi zrów­na­ło z zie­mią całą wio­skę, z wy­jąt­kiem ko­ścio­ła, który zo­stał niet­knię­ty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈtʲcɲɛ̃ntɨ, AS: ńetʹḱńẽnty

Wiktionary

Powiązane:

 czas. tknąć, tykać

 rzecz. tknięcie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pierwotny, nienaruszony, dziki

 (1.2) zdrów, cały, nieraniony

 (1.3) dziewiczy, nowy

Wiktionary


nietków

Niet­ków (hist. "Niet­ków Pol­ski", "Pol­nisch Nett­kow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie zie­lo­no­gór­skim, w gmi­nie Czer­wieńsk.

Głów­ną ulicą jest ulica Ta­de­u­sza Ko­ściusz­ki. W Niet­ko­wie mie­ści się szko­ła pod­sta­wo­wa przy ulicy Jana Ka­spro­wi­cza. W 1992 roku od­no­wio­no most ko­le­jo­wy, który prze­ci­na rzekę Odrę, we wsi jest przy­sta­nek ko­le­jo­wy Niet­ków.

Wikipedia


nietoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|to­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńetočẽńe

Wiktionary


nietoksyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­tok­sycz­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nietoksyczny

 przysł. nietoksycznie

Wiktionary


nietoksyczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie ma wła­ści­wo­ści tru­ją­cych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­nie­waż osła­bio­ne ro­śli­ny łat­wiej pa­da­ją ofia­rą cho­rób i szkod­ni­ków, trze­ba uważ­nie je ob­ser­wo­wać, a można pro­fi­lak­tycz­nie opry­skać któ­rymś z nie­tok­sycz­nych pre­pa­ra­tów opar­tych na wy­cią­gach z czosn­ku lub grejp­fru­ta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietoksyczność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) książk. atoksyczny

Wiktionary


nietolerancja

1. brak sza­cun­ku, wy­ro­zu­mia­ło­ści dla cu­dzych po­glą­dów, upo­do­bań, dla cu­dze­go po­stę­po­wa­nia; in­to­le­ran­cja, nie­to­le­ran­cyj­ność, nie­wy­ro­zu­mia­łość;
2. w me­dy­cy­nie: ujem­na re­ak­cja or­ga­niz­mu na wpro­wa­dzo­ną krew, szcze­pion­kę itp.


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak to­le­ran­cji, nie­ak­cep­to­wa­nie/nie­to­le­ro­wa­nie cze­goś lub kogoś

 (1.2) ne­ga­tyw­ne re­a­go­wa­nie or­ga­niz­mu na po­karm, szcze­pion­kę itd.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nie­to­le­ran­cja po­kar­mo­wa
  • nie­to­le­ran­cja lak­to­zy
  • nie­to­le­ran­cja fruk­to­zy
  • nie­to­le­ran­cja glu­te­nu
  • nie­to­le­ran­cja re­li­gij­na
  • nie­to­le­ran­cja ję­zy­ko­wa
  • Nie­to­le­ran­cja, film kina nie­me­go z 1916 roku
  • to­le­ran­cja
  • dy­skry­mi­na­cja

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wła­śnie mło­dzi Ro­mo­wie naj­czę­ściej od­czu­wa­ją, wy­ni­ka­ją­ce z ich od­mien­no­ści i nie­to­le­ran­cji więk­szo­ści, odrzu­ce­nie. Od­mien­ny sto­su­nek do dzie­ci rom­skich można za­u­wa­żyć na wielu po­zio­mach życia spo­łecz­ne­go, szcze­gól­nie w szko­le, śro­do­wi­sku lo­kal­nym i w kon­tak­tach z pol­ski­mi ró­wie­śni­ka­mi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɔlɛˈrãnt͡sʲja, AS: ńetolerãncʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietolerowanie n., nietolerancyjność ż.

 przym. nietolerancyjny

 przysł. nietolerancyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uprzedzenie, niechęć

Wiktionary


nietolerancyjniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­to­le­ran­cyj­nie


SJP.pl


nietolerancyjniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­to­le­ran­cyj­ny; bar­dziej nie­to­le­ran­cyj­ny


SJP.pl


nietolerancyjność

brak sza­cun­ku, wy­ro­zu­mia­ło­ści dla cu­dzych po­glą­dów, upo­do­bań, dla cu­dze­go po­stę­po­wa­nia; in­to­le­ran­cja, nie­to­le­ran­cja, nie­wy­ro­zu­mia­łość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­to­le­ran­cyj­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­to­le­ran­cyj­ni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietolerancja ż., nietolerant m., nietolerowanie n.

 przym. nietolerancyjny

 przysł. nietolerancyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepobłażliwość

Wiktionary


nietolerancyjny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­ka­zu­ją­cy się bra­kiem to­le­ran­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Je­steś zbyt nie­to­le­ran­cyj­ny wobec prze­ciw­ni­ków po­li­tycz­nych.

 (1.1) W nie­to­le­ran­cyj­nym i kon­ser­wa­tyw­nym śro­do­wi­sku łatwo zet­knąć się z ho­mo­fo­bią.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietolerancja ż., nietolerancyjność ż., nietolerant m., nietolerowanie n.

 przysł. nietolerancyjnie

Wiktionary


nietolerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|to­le­ro­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietolerancja ż., nietolerancyjność ż.

 przym. nietolerancyjny

 przysł. nietolerancyjnie

Wiktionary


nietonięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tonąć.

Wiktionary


nietonkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ton­kać.

Wiktionary


nietoperz

la­ta­ją­cy ssak, u któ­re­go po­wierzch­nie lotne two­rzą ela­stycz­ne błony skór­ne roz­pię­te mię­dzy bo­ka­mi ciała a koń­czy­na­mi, pro­wa­dzą­cy nocny tryb życia, ma­ją­cy bar­dzo roz­wi­nię­ty zmysł słu­chu, po­słu­gu­ją­cy się echo­lo­ka­cją dla orien­ta­cji prze­strzen­nej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nie­wiel­ki, la­ta­ją­cy ssak, kie­ru­ją­cy się echo­lo­ka­cją;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) żegl. ręcz­na la­tar­nia naf­to­wa

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nie­to­perz – przed­sta­wi­ciel nie­to­pe­rzy
  • Nie­to­perz – pas skał na Mię­gu­szo­wiec­kim Szczy­cie w Ta­trach Pol­skich
  • Nie­to­perz – nie­to­perz w he­ral­dy­ce
  • Nie­to­perz – inna nazwa Czoł­gu cara

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie­to­pe­rze prze­waż­nie pro­wa­dzą nocny tryb życia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈtɔpɛʃ, AS: ńetopeš

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nietoperzowy, nietoperzy

 rzecz. nietoperze nmos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. gacek; reg. ślepy lelek; gw. Śląsk Cieszyński latopiyrz; daw. i gwara. mętoperz, mętopyrz; stpol. kożekrzył

Wiktionary


nietoperze

rząd ssa­ków ło­ży­sko­wych, obej­mu­ją­cy około 1100 ga­tun­ków; rę­kos­krzy­dłe


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Chi­rop­te­ra|Blu­men­bach|ref=tak., rząd ło­ży­skow­ców;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: nie­to­perz

Wiktionary

Nie­to­pe­rze, rę­kos­krzy­dłe (Chi­rop­te­ra) – rząd ssa­ków ło­ży­sko­wych z pod­gro­ma­dy ssa­ków ży­wo­rod­nych (The­ria), obej­mu­ją­cy ok. 1360 ga­tun­ków, do któ­re­go za­li­cza się 20 ro­dzin, sta­no­wią około 20% ga­tun­ków wszyst­kich ży­ją­cych współ­cze­śnie ssa­ków.

Są to je­dy­ne zdol­ne do ak­tyw­ne­go lotu ssaki, w prze­wa­ża­ją­cej więk­szo­ści pro­wa­dzą­ce nocny tryb życia. Spe­cy­ficz­ną po­sta­wę w spo­czyn­ku – zwi­sa­nie głową w dół – nie­to­pe­rze zaw­dzię­cza­ją spe­cjal­nej bu­do­wie tyl­nych koń­czyn.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dzie­dzi­ną nauki zaj­mu­ją­cą się za­sad­ni­czo rzę­dem nie­to­pe­rzy jest chi­rop­te­ro­lo­gia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietoperz mzw.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rękoskrzydłe

Wiktionary


nietoperzowy

→ nie­to­perz; nie­to­pe­rzy


SJP.pl


nietoperzy

rząd ssa­ków ło­ży­sko­wych, obej­mu­ją­cy około 1100 ga­tun­ków; rę­kos­krzy­dłe


SJP.pl


nietoperzyk

zdrob­nie­nie od: nie­to­perz; nie­to­pe­rek


SJP.pl


nietoperzówka

łątka nie­to­pe­rzów­ka - ga­tu­nek ważki z ro­dzi­ny łąt­ko­wa­tych


SJP.pl


nietopnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|top­nieć.

Wiktionary


nietorpedowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tor­pe­do­wać.

Wiktionary


nietorturowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tor­tu­ro­wać.

Wiktionary


nietota

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol., także. gw-pl|Pod­ha­le,Spisz. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hu­pe­rzia se­la­go|ref=tak., wi­dłak wro­niec

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Barw­ne kwia­ty, niby malwy • przy­bra­ne w mchy i nie­to­ty, • to mody ka­pry­śnej salwy, • nie szu­kaj we mnie pro­sto­ty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈtɔta, AS: ńetota

Wiktionary


nietowarzyski

przy­miot­nik

 (1.1) nie­chęt­nie prze­by­wa­ją­cy w to­wa­rzy­stwie, wśród ludzi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietowarzyskość ż.

 przysł. nietowarzysko

Wiktionary


nietowarzyskość

→ nie­to­wa­rzy­ski


SJP.pl

Patrz:

nietowarzyski

nietowarzyszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|to­wa­rzy­szyć.

Wiktionary


nietracenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­cić.

Wiktionary


nietrafienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­fić.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pudło, chybienie, kiks

Wiktionary


nietrafność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­traf­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nietrafny

 przysł. nietrafnie

Wiktionary


nietragizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­gi­zo­wać.

Wiktionary


nietraktowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trak­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtraktɔˈvãɲɛ, AS: ńetraktovãńe

Wiktionary


nietrasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­so­wać.

Wiktionary


nietratowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtratɔˈvãɲɛ, AS: ńetratovãńe

Wiktionary


nietrawersowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­wer­so­wać.

Wiktionary


nietrawestowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­we­sto­wać.

Wiktionary


nietrawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tra­wić.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niestrawiony

 czas. trawić, nie trawić

 rzecz. niestrawność ż.

Wiktionary


nietrefienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tre­fić.

Wiktionary


nietremowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tre­mo­wać.

Wiktionary


nietrenowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tre­no­wać.

Wiktionary


nietropienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tro­pić.

Wiktionary


nietrwale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nietr­wa­ły, krót­ko, zmien­nie, nie na stałe

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dziu­ry w as­fal­cie ła­ta­ją niech­luj­nie, a przy tym nietr­wa­le.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. trwały, nietrwały

 przysł. trwale

 czas. trwać

 rzecz. utrwalacz mos./mrz.

Wiktionary


nietrwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trwać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈtr̥fãɲɛ, AS: ńetr̦fãńe

Wiktionary


nietrwałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nietr­wa­łe

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od wieku XVI po­ja­wia się motyw ruiny, cmen­ta­rza, oz­na­cza­ją­cy nietr­wa­łość rze­czy i nie­u­chron­ność prze­mi­ja­nia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. utrwalacz mos./mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krótkotrwałość, niesolidność

Wiktionary


nietrwały

przy­miot­nik

 (1.1) nie trwa­ją­cy długo

 (1.2) krót­ko na­da­ją­cy się do użyt­ku

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nietrwale

 rzecz. utrwalacz mos./mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) efemeryczny, krótki, przemijający, przemijalny

 (1.2) niesolidny, niestabilny

Wiktionary


nietrymowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|try­mo­wać.

Wiktionary


nietryskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|try­skać.

Wiktionary


nietrywializowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|try­wia­li­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtrɨvʲjalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńetryvʹi ̯alʹizovãńe

Wiktionary


nietrzanowo

Nie­trza­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie średz­kim, w gmi­nie Środa Wiel­ko­pol­ska.

Wikipedia


nietrzebienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trze­bić.

Wiktionary


nietrzeźwa

1. re­a­li­stycz­ny, jasny
2. świa­do­my, nie znaj­du­ją­cy się pod wpły­wem środ­ków odu­rza­ją­cych lub al­ko­ho­lu


SJP.pl


nietrzeźwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan upo­je­nia al­ko­ho­lo­we­go

Wiktionary

Nie­trzeź­wość – we­dług pol­skie­go Ko­dek­su kar­ne­go z 1997 roku stan nie­trzeź­wo­ści za­cho­dzi, gdy:

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛˈṭʃɛʑvɔɕt͡ɕ, AS: ńeṭšeźvość

Wiktionary

Powiązane:

 czas. zanietrzeźwiać się ndk., zanietrzeźwić się dk.

 przym. nietrzeźwy

 rzecz. nietrzeźwy mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) upojenie

Wiktionary


nietrzeźwy

1. re­a­li­stycz­ny, jasny
2. świa­do­my, nie znaj­du­ją­cy się pod wpły­wem środ­ków odu­rza­ją­cych lub al­ko­ho­lu


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pi­ja­ny, bę­dą­cy w sta­nie upo­je­nia al­ko­ho­lo­we­go

 (1.2) świad­czą­cy o nie­trzeź­wo­ści, upo­je­niu al­ko­ho­lo­wym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ktoś nie­trzeź­wy (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­trzeź­wy kie­row­ca usi­ło­wał wy­ja­śnić po­li­cjan­to­wi, że piwo to nie al­ko­hol.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈṭʃɛʑvɨ, AS: ńeṭšeźvy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietrzeźwość ż.

 czas. zanietrzeźwić się dk., zanietrzeźwiać się ndk.

:: fż. nietrzeźwa ż.

 przysł. nietrzeźwo

Wiktionary


nietrzymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trzy­mać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛṭʃɨ̃ˈmãɲɛ, AS: ńeṭšỹmãńe

Wiktionary


nietrąbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trą­bić.

Wiktionary


nietrącanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trą­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtrɔ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: ńetrõncãńe

Wiktionary


nietrącenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|trą­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtrɔ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńetrõncẽńe

Wiktionary


nietuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tu­czyć.

Wiktionary


nietupski

naz­wi­sko


SJP.pl


nieturlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tur­lać.

Wiktionary


nietuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tu­szyć.

Wiktionary


nietuszkowo

Nie­tusz­ko­wo – 600-let­nia wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie cho­dzie­skim, w gmi­nie Cho­dzież nad rzeką Noteć. W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się ko­ściół fi­lial­ny pw. Wnie­bow­zię­cia NMP, na­le­żą­cy do pa­ra­fii w Uj­ściu.

Wieś so­łec­ka - zo­bacz jed­nost­ki po­moc­ni­cze gminy Cho­dzież w BIP

Wikipedia


nietutejszy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­cho­dzą­cy z wcze­śniej wspom­nia­ne­go miej­sca (w któ­rym roz­mów­cy się znaj­du­ją)

 (1.2) nie­do­ty­czą­cy wcze­śniej wspom­nia­ne­go miej­sca (w któ­rym roz­mów­cy się znaj­du­ją)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtuˈtɛjʃɨ, AS: ńetutei ̯šy

Wiktionary


nietuzinkowość

wy­róż­nia­nie się spoś­ród ogółu; szcze­gól­ność, nie­prze­cięt­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­tu­zin­ko­we

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nietuzinkowy

 przysł. nietuzinkowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebanalność, nadzwyczajność, niecodzienność, niepospolitość, niepowszedniość, nieprzeciętność, nieszablonowość, niezwykłość, oryginalność, osobliwość, ponadprzeciętność, wybitność, wyjątkowość, znakomitość

Wiktionary


nietuzinkowy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­róż­nia­ją­cy się z ogółu, rzad­ki, oso­bli­wy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietuzinkowość ż.

 przysł. nietuzinkowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebanalny, niecodzienny, niekonwencjonalny, niepospolity, niepowszedni, nieprzeciętny, nieschematyczny, niestereotypowy, nieszablonowy, niesztampowy, nadzwyczajny, niezwykły, oryginalny, osobliwy, ponadprzeciętny, wybitny, wyjątkowy, znakomity

Wiktionary


nietwierdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|twier­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtfʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńetfʹi ̯erʒẽńe

Wiktionary


nietworzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|two­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtfɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńetfožẽńe

Wiktionary


nietycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tyć.

Wiktionary


nietykalność

for­mal­na lub nie­for­mal­na ochro­na przed na­pa­dem, usz­ko­dze­niem, ru­sze­niem; bycie nie­ty­kal­nym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­ty­kal­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wpro­wa­dze­nie stanu wo­jen­ne­go mię­dzy in­ny­mi po­wo­du­je cza­so­we za­wie­sze­nie lub ogra­ni­cze­nie okre­ślo­nych w Kon­sty­tu­cji Pol­skiej Rzecz­po­spo­li­tej Lu­do­wej pod­sta­wo­wych praw oby­wa­te­li, a w szcze­gól­no­ści wol­no­ści i nie­ty­kal­no­ści oso­bi­stej oraz nie­na­ru­szal­no­ści miesz­kań.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedotykalski mos.

 przym. nietykalny, niedotykalski

Wiktionary


nietykalny

taki, który pod­le­ga for­mal­nej (praw­nej) lub nie­for­mal­nej ochro­nie przed na­ru­sze­niem, usz­ko­dze­niem, zni­szcze­niem itp.; nie­na­ru­szal­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go coś chro­ni, nie można go tknąć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­czę­li­śmy dlań pra­co­wać z moc­nym za­an­ga­żo­wa­niem, dla­te­go sta­li­śmy się wła­ści­wie nie­ty­kal­ni wobec jego klanu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedotykalski mos., nietykalność ż.

 przym. niedotykalski

 czas. dotykać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedotykalny, nienaruszalny, nie do ruszenia

Wiktionary


nietykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tykać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɨˈkãɲɛ, AS: ńetykãńe

Wiktionary


nietynkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tyn­ko­wać.

Wiktionary


nietypowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ty­po­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­sta­cie nie są cen­tral­ne dla kadru, są umie­szczo­ne nie­ty­po­wo, czę­sto wta­pia­ją się w oto­cze­nie, nie są z niego wy­raź­nie wy­o­dręb­nio­ne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietypowość ż.

 przym. nietypowy

Wiktionary


nietypowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ty­po­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ty­po­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nietypowy

 przysł. nietypowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) atypowość

Wiktionary


nietypowy

przy­miot­nik

 (1.1) inny niż po­wszech­nie spo­ty­ka­ny, nie na­le­żą­cy do żad­ne­go typu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miesz­ka­nie Żaków, dzi­wacz­ne i nie­ty­po­we, nawet jak na stare bu­dow­nict­wo, choć w za­sa­dzie od­po­wia­da­ło pań­stwo­wym nor­mom me­tra­żo­wym, po­sia­da­ło wiele mi­łych za­kąt­ków, któ­rych naj­bar­dziej nawet za­ja­dły urzęd­nik ADM-u nie za­li­czył­by do po­wierzch­ni miesz­kal­nej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɨˈpɔvɨ, AS: ńetypovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietypowość ż.

 przysł. nietypowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) książk. atypowy

Wiktionary


nietyranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tyrać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɨˈrãɲɛ, AS: ńetyrãńe

Wiktionary


nietytoniowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie za­wie­ra ty­to­niu

Wiktionary


nietytułowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ty­tu­ło­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɨtuwɔˈvãɲɛ, AS: ńetytuu̯ovãńe

Wiktionary


nietzsche

Frie­drich Wil­helm Nietzs­che (1844-1900), fi­lo­zof nie­miec­ki


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Frie­drich Au­gust Lud­wig Nietzs­che (1756–1826), nie­miec­ki te­o­log, dzia­dek Frie­dri­cha Nietzs­che­go
  • Carl Lud­wig Nietzs­che (1813–1849), oj­ciec Frie­dri­cha Nietzs­che­go
  • Frie­drich Nietzs­che (1844–1900), nie­miec­ki fi­lo­zof
  • Eli­sa­beth Förster-Nietzs­che (1846–1935), sio­stra Frie­dri­cha Nietzs­che­go
  • (7014) Nietzs­che (1989 GT4), pla­ne­to­i­da
  • Nits­che
  • Nitsch

Wikipedia


nietzscheanista

zwo­len­nik, wyz­naw­ca lub ba­dacz spu­ściz­ny Fry­de­ry­ka Nietzs­che - nie­miec­kie­go fi­lo­zo­fa i fi­lo­lo­ga z XIX wieku


SJP.pl


nietzscheanistka

→ nietzs­che­a­ni­sta


SJP.pl

Patrz:

nietzscheanista

nietzscheanizm

[czy­taj: ni­cze­a­nizm] fi­lo­zo­fia Nietzs­che­go, uj­mu­ją­ca isto­tę życia z bio­lo­gicz­ne­go punk­tu wi­dze­nia i za­wie­ra­ją­ca kon­cep­cję nadcz­ło­wie­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filoz. sy­stem po­glą­dów fi­lo­zo­ficz­nych Fry­de­ry­ka Nietzs­che­go oraz prąd my­ślo­wy i li­te­rac­ki in­spi­ro­wa­ny jego twór­czo­ścią, szcze­gól­nie po­pu­lar­ny w okre­sie mo­der­niz­mu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietzscheanista mos.

 przym. nietzscheański

Wiktionary


nietzscheański

taki, jak u Nietzs­che­go, wy­wo­dzą­cy się z fi­lo­zo­ficz­nych kon­cep­cji Nietzs­che­go


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) filoz. zwią­za­ny z nietzs­che­a­niz­mem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nietzscheanizm mrz.

Wiktionary


nietążkowo

Nie­tąż­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­ściań­skim, w gmi­nie Śmi­giel, ok. 2 km na po­łud­nie od Śmi­gla. Przez Nie­tąż­ko­wo prze­bie­ga droga kra­jo­wa nr 5.

Wikipedia


nietępienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tępić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɛ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńetẽmpʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niestępienie dk.

Wiktionary


nietęsknienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tęs­knić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtɛ̃w̃ˈsʲcɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńetẽũ̯sʹḱńė̃ńe

Wiktionary


nietężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tężeć.

Wiktionary


nietłukący

1. ro­zbi­jać na ka­wał­ki;
2. mocno ude­rzać, walić, ło­mo­tać;
3. po­tocz­nie: bić kogoś


SJP.pl


nietłumaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tłu­ma­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛtwũmaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńetu̯ũmačẽńe

Wiktionary


nietłumienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|tłu­mić.

Wiktionary


nieubaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uba­czyć.

Wiktionary


nieubezpieczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ubez­pie­czać.

Wiktionary


nieubieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ubie­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwubʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeu̯ubʹi ̯erãńe

Wiktionary


nieubranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ubrać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈbrãɲɛ, AS: ńeu̯ubrãńe

Wiktionary


nieubóstwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ubó­stwiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwubuˈstfʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ubustfʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieubłagany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się ubła­gać

 (1.2) nie­da­ją­cy się pow­strzy­mać albo zmie­nić; taki, prze­ciw któ­re­mu nic nie można po­ra­dzić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieubłagalny, nieprzebłagany, nieprzejednany

 (1.2) nieubłagalny, nieuchronny, nieunikniony, nieodwołalny

Wiktionary


nieubłocenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ubło­cić.

Wiktionary


nieuchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ucho­dzić.

Wiktionary


nieuchronnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­chron­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uży­wa­nie Mocy w celu wpły­wa­nia na świec­ki wszechś­wiat nie­u­chron­nie ko­rum­pu­je, więc wszy­scy użyt­kow­ni­cy jas­nej stro­ny albo stają się dro­biaz­go­wy­mi żan­dar­ma­mi, albo ucie­ka­ją się do ta­o­i­stycz­nej me­dy­ta­cji w po­szu­ki­wa­niu ab­so­lut­nej praw­dy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuchronność ż.

 przym. nieuchronny

Wiktionary


nieuchronność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­chron­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od wieku XVI po­ja­wia się motyw ruiny, cmen­ta­rza, oz­na­cza­ją­cy nietr­wa­łość rze­czy i nie­u­chron­ność prze­mi­ja­nia.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuchronny

 przysł. nieuchronnie

Wiktionary


nieuchronny

prze­sta­rza­łe:
1. da­ją­cy schro­nie­nie, bę­dą­cy schro­nie­niem;
2. taki, któ­re­go można uni­knąć, ustrzec się


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, przed któ­rym nie da się uciec, uchro­nić; któ­re­mu nie da się za­po­biec, pow­strzy­mać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To prze­cież Armia Czer­wo­na – mó­wi­łem sobie – ra­tu­je świat przed hit­le­row­skim bar­ba­rzyń­stwem, a mnie oso­bi­ście przed nie­u­chron­ną za­gła­dą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuxˈrɔ̃nːɨ, AS: ńeu̯uχrõ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieuchronnie

 rzecz. nieuchronność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieunikniony, konieczny, nieodwołalny, bezwzględny

Wiktionary


nieuchwytny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się uchwy­cić, ująć

 (1.2) trud­ny do okre­śle­nia

 (1.3) trud­ny do osią­gnię­cia

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­u­chwyt­ny – film z 1996 roku
  • Nie­u­chwyt­ny – film z 2008 roku
  • ORP „Nie­u­chwyt­ny” – pol­ski cięż­ki kuter uz­bro­jo­ny z okre­su mię­dzy­wo­jen­ne­go, II wojny świa­to­wej i okre­su po­wo­jen­ne­go

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nieuchwytność ż.

 przysł. nieuchwytnie

Wiktionary


nieuciekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ucie­kać.

Wiktionary


nieuciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uci­skać.

Wiktionary


nieuciszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uci­szyć.

Wiktionary


nieuciążliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­u­ciąż­li­we; cecha tych, któ­rzy są nie­u­ciąż­li­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuciążliwy

Wiktionary


nieuctwo

brak pod­sta­wo­wej wie­dzy, a przy tym nie­chęć do jej zdo­by­wa­nia; igno­ran­cja, ciem­no­ta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pejor. brak wie­dzy po­łą­czo­ny z błę­da­mi lub bra­kiem kom­pe­ten­cji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuk mos., nieuczek mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ignorancja

Wiktionary


nieuczciwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ucz­ci­wy, nie­szcze­ry

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwut͡ʃʲˈt͡ɕivʲjɛ, AS: ńeu̯učʹćivʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuczciwy

 rzecz. nieuczciwość

Wiktionary


nieuczciwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­ucz­ci­wie


SJP.pl


nieuczciwość

brak ucz­ci­wo­ści; skłon­ność do oszustw; nie­pra­wość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­ucz­ci­wy

 (1.2) nie­ucz­ci­wy czyn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuczciwy

 przysł. nieuczciwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprawość

Wiktionary


nieuczciwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­ucz­ci­wy


SJP.pl


nieuczciwy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który nie jest ucz­ci­wy; po­stę­pu­ją­cy nie­wła­ści­wie lub świad­czą­cy o nie­wła­ści­wym za­cho­wa­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tak było, gdy Ma­u­ry­cy za­pra­gnął zbić ma­ją­tek, obo­jęt­nie jak, choć­by i nie­le­gal­nie, tak było, gdy po­szu­ki­wał Au­gu­sta, i tak było, gdy nie­ucz­ci­wy klient po­czął go szan­ta­żo­wać do­no­sem na po­li­cję.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwut͡ʃʲˈt͡ɕivɨ, AS: ńeu̯učʹćivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuczciwość ż.

 przysł. nieuczciwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podły, zakłamany, niecny, zły, niegodziwy, fałszywy, obłudny, nieszczery, załgany, niedozwolony, nieprawy, nielojalny, dwulicowy, oszukańczy, brudny, szemrany, podejrzany, nieczysty, niesprawiedliwy

Wiktionary


nieuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯učẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuczony

 rzecz. nieuk mos.

Wiktionary


nieuczestniczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczest­ni­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwut͡ʃɛstʲɲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯učestʹńičẽńe

Wiktionary


nieuczony

prze­ka­zy­wać komuś wie­dzę; uczyć się - sa­me­mu na­by­wać wie­dzę


SJP.pl


nieucztowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ucz­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwut͡ʃtɔˈvãɲɛ, AS: ńeu̯učtovãńe

Wiktionary


nieuczucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczuć.

Wiktionary


nieuczulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczu­lać.

Wiktionary


nieuczynienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczy­nić.

Wiktionary


nieuczęszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uczę­szczać.

Wiktionary


nieudacznica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, któ­rej nic się nie udaje, któ­rej nie wie­dzie się

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudacznik mos., nieudaczność ż.

Wiktionary


nieudacznictwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cecha tego kumu nie wie­dzie się

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudacznik mos.

Wiktionary


nieudacznik

osoba, któ­rej nic się nie udaje


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pejor. czło­wiek nie­u­dol­ny; osoba, któ­rej się nie wie­dzie; ży­cio­wy pe­cho­wiec

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­bra­li­śmy ze sobą tego nie­u­dacz­ni­ka i wpa­ko­wał nas w nie­złe ta­ra­pa­ty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈdat͡ʃʲɲik, AS: ńeu̯udačʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudacznictwo n.

:: fż. nieudacznica ż.

 przym. nieudany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. ciapa, fajtłapa, oferma; grub. popapraniec; gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie ciumrok, gw. Śląsk Cieszyński leluja

Wiktionary


nieudaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­dacz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­dacz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudacznik m., nieudacznica ż.

 przym. nieudaczny

 przysł. nieudacznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pechowość, brak szczęścia, brak powodzenia

Wiktionary


nieudaczny

nie­u­mie­ją­cy sobie po­ra­dzić, doz­na­ją­cy sa­mych nie­po­wo­dzeń; nie­u­dol­ny, nie­za­rad­ny, nie­po­rad­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­u­dol­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudaczność ż.

Wiktionary


nieudanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udać.

Wiktionary


nieudany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie udał się, nie speł­nił ocze­ki­wań

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po nie­u­da­nym od­bi­ciu prze­grał punkt.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛuˈdanɨ, AS: ńeudany

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudacznik m.

Wiktionary


nieudawanie

stwa­rzać pozór cze­goś, po­stę­po­wać, za­cho­wy­wać się nie­szcze­rze, ina­czej niż się myśli, czuje


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uda­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudaˈvãɲɛ, AS: ńeu̯udavãńe

Wiktionary


nieudeptywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udep­ty­wać.

Wiktionary


nieuderzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ude­rzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudɛˈʒãɲɛ, AS: ńeu̯udežãńe

Wiktionary


nieuderzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ude­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯udežẽńe

Wiktionary


nieudolnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­dol­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­la­cy czę­sto na­ra­ża­ją się na śmiesz­ność, gdy nie­u­dol­nie pró­bu­ją na­śla­do­wać ame­ry­kań­skie wzor­ce.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudolność ż.

 przym. nieudolny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezdarnie, nieporadnie, nieumiejętnie

Wiktionary


nieudolniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­u­dol­nie


SJP.pl


nieudolniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­u­dol­ny; bar­dziej nie­u­dol­ny


SJP.pl


nieudolność

1. nie­u­mie­jęt­ność ra­dze­nia sobie z okre­ślo­ny­mi za­da­nia­mi; nie­po­rad­ność, nie­zdar­ność, nie­u­dacz­nict­wo;
2. wła­ści­wość tego, co jest nie­u­da­ne, zo­sta­ło źle wy­ko­na­ne; nie­po­praw­ność, wad­li­wość, fu­szer­stwo


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­dol­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­dol­ni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jerzy opro­wa­dzał pana swego po całej fa­bry­ce, po­ka­zał mu swoją ma­chi­nę, a pod­nie­co­ny po­chwa­ła­mi, mówił z za­pa­łem i z taką pew­no­ścią sie­bie, a wy­glą­dał tak męsko i pię­knie, iż pan jego doz­nał przy­gnę­bia­ją­ce­go uczu­cia włas­nej nie­u­dol­no­ści — wobec nie­wol­ni­ka…

 (1.1) Pre­mier usu­nął ze sta­no­wi­ska swego se­kre­ta­rza za jego nie­u­dol­ność.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieudolny

 przysł. nieudolnie

Wiktionary


nieudolny

daw­niej: zdol­ny, zdat­ny; udany, udat­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie po­tra­fią­cy do­brze cze­goś zro­bić

 (1.2) świad­czą­cy o braku ra­dze­nia sobie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudolność ż.

 przysł. nieudolnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsilny, niekompetentny, nieporadny, nieskuteczny, niewydajny, niezaradny, niezdarny, niezręczny, ofermowaty

 (1.2) beznadziejny, bezskuteczny, kiczowaty, koślawy, nieporęczny, nieskuteczny, nietaktowny, nieudany, słaby, zły

Wiktionary


nieudoskonalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udo­sko­na­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudɔskɔ̃naˈlãɲɛ, AS: ńeu̯udoskõnalãńe

Wiktionary


nieudoskonalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udo­sko­na­lić.

Wiktionary


nieudostępnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udo­stęp­nić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudostępnianie n.

Wiktionary


nieudowodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udo­wod­nić.

Wiktionary


nieudręczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udrę­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudrɛ̃n͇ˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeu̯udrẽṇčãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudręczenie n. dk.

Wiktionary


nieudręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udrę­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwudrɛ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯udrẽṇčẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudręczanie n. ndk.

Wiktionary


nieudupienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udu­pić.

Wiktionary


nieudzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udzie­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwud͡ʑɛˈlãɲɛ, AS: ńeu̯uʒ́elãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudzielenie dk.

Wiktionary


nieudzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|udzie­lić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwud͡ʑɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uʒ́elẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieudzielanie dk.

Wiktionary


nieudźwigniony

daw­niej: nie­moż­li­wy do udź­wi­gnię­cia


SJP.pl


nieuefektywnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ue­fek­tyw­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuwɛfɛktɨvʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeu̯uu̯efektyvʹńä̃ńe

Wiktionary


nieuefektywnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ue­fek­tyw­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuwɛfɛktɨvʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯uu̯efektyvʹńė̃ńe

Wiktionary


nieufajdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ufaj­dać.

Wiktionary


nieufanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ufać.

Wiktionary


nieufnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­uf­ny, bez za­u­fa­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieufność ż.

 przym. nieufny

Wiktionary


nieufność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak za­u­fa­nia

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieufny

 przysł. nieufnie

Wiktionary


nieufny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy za­u­fa­nia do kogoś lub cze­goś, ma­ją­cy scep­tycz­ne uspo­so­bie­nie

 (1.2) wy­ra­ża­ją­cy nie­do­wie­rza­nie, świad­czą­cy o nie­do­wie­rza­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Je­stem z na­tu­ry nie­uf­ny, nie ufam ni­ko­mu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwufnɨ, AS: ńeu̯ufny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieufność ż.

 przysł. nieufnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podejrzliwy, sceptyczny

 (1.2) sceptyczny

Wiktionary


nieuformowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ufor­mo­wać.

Wiktionary


nieufortyfikowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy za­bez­pie­cze­nia w po­sta­ci murów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na gra­ni­cy po­wia­tu stał nie­u­for­ty­fi­ko­wa­ny klasz­tor.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. fortyfikowanie n., ufortyfikowanie n.

 czas. fortyfikować ndk., ufortyfikować dk.

 przym. ufortyfikowany

 ims. ufortyfikowany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieumocniony, niewarowny

Wiktionary


nieugiętość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­u­gię­ty

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈɟɛ̃ntɔɕt͡ɕ, AS: ńeu̯uǵẽntość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieugięty

 przysł. nieugięcie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezłomność, niewzruszoność, stałość, uporczywość, wytrwałość

Wiktionary


nieugięty

1. twar­do trzy­ma­ją­cy się swego zda­nia, raz pod­ję­tej de­cyz­ji; nie­prze­jed­na­ny
2. nie­da­ją­cy się zmie­nić; świad­czą­cy o tym, że kogoś nie da się zwy­cię­żyć; nie­złom­ny (np. nie­u­gię­ty cha­rak­ter)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) o oso­bie nie­da­ją­cy się prze­ko­nać, po­ko­nać lub zmie­nić

 (1.2) o rze­czy, sy­tu­a­cji… nie­da­ją­cy się zmie­nić czy pod­wa­żyć

Wiktionary

Nie­u­gię­ty (oryg. "Apa­ra­ji­to", ang. "The Un­van­qu­is­hed", ben­gal­ski: অপরাজিত) – in­dyj­ski film fa­bu­lar­ny z 1956 roku w re­ży­se­rii Sa­ty­a­ji­ta Raya. Druga część try­lo­gii, bę­dą­ca kon­ty­nu­a­cją filmu "Droga do mia­sta" (1955). Ostat­nią czę­ścią tryp­ty­ku był "Świat Apu" (1959).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nieugiętość ż.

 przysł. nieugięcie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewzruszony, niezłomny

 (1.2) niewzruszony, niezachwiany, niezłomny

Wiktionary


nieuglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uglą­dać.

Wiktionary


nieugotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ugo­to­wać.

Wiktionary


nieugranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak ugra­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Książ­ka w bry­dżu to sy­tu­a­cja, w któ­rej roz­gry­wa­ją­cy od­da­li już mak­sy­mal­ną do­pu­szczal­ną licz­bę lew i od­da­nie ko­lej­nej spo­wo­do­wa­ło­by nie­u­gra­nie kon­trak­tu.

Wiktionary


nieugryzienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ugryźć.

Wiktionary


nieuintymnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uin­tym­nić.

Wiktionary


nieuiszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ui­ścić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwujiʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯ui ̯iščẽńe

Wiktionary


nieujawnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ujaw­niać.

Wiktionary


nieujawnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ujaw­nić.

Wiktionary


nieujechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uje­chać.

Wiktionary


nieujemny

przy­miot­nik

 (1.1) mat. więk­szy lub równy zero

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszyst­kie war­to­ści włas­ne rze­czy­wi­stej ma­cie­rzy do­dat­nio okre­ślo­nej są nie­u­jem­ne.

Wiktionary


nieujeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ujeż­dżać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwujɛʒˈd͡ʒãɲɛ, AS: ńeu̯ui ̯ežǯãńe

Wiktionary


nieujęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ująć.

Wiktionary


nieuk

osoba nie­wy­ka­zu­ją­ca za­in­te­re­so­wa­nia w po­sze­rza­niu swo­ich ho­ry­zon­tów in­te­lek­tu­al­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto nie ma za­mi­ło­wa­nia do nauki, także nie­do­u­czo­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jak bę­dziesz takim nie­u­kiem, to nie zdo­bę­dziesz od­po­wied­nie­go wyksz­tał­ce­nia i do­brej pracy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛwuk, AS: ńeu̯uk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuctwo n., nieuczenie n.

:: zdrobn. nieuczek mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ignorant, abderyta

Wiktionary


nieukamienowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uka­mie­no­wać.

Wiktionary


nieukaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uka­rać.

Wiktionary


nieukazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uka­zać.

Wiktionary


nieukazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uka­zy­wać.

Wiktionary


nieukierunkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukie­run­ko­wać.

Wiktionary


nieukierunkowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukie­run­ko­wy­wać.

Wiktionary


nieuklęknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uklę­knąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuklɛ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeu̯uklẽŋʹḱńė̃ńće

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieklęknięcie

Wiktionary


nieukochanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uko­chać.

Wiktionary


nieukontentowanie

1. daw­niej: za­do­wo­lić kogoś;
2. ukon­ten­to­wać się - daw­niej: od­czuć za­do­wo­le­nie


SJP.pl


nieukończenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukoń­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwukɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯ukõĩ ̯ṇčẽńe

Wiktionary


nieukrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukro­ić.

Wiktionary


nieukrychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukry­chać.

Wiktionary


nieukrycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukryć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈkrɨt͡ɕɛ, AS: ńeu̯ukryće

Wiktionary


nieukrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukry­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwukrɨˈvãɲɛ, AS: ńeu̯ukryvãńe

Wiktionary


nieukrzyżowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukrzy­żo­wać.

Wiktionary


nieukształtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uksz­tał­to­wać.

Wiktionary


nieukwiecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uk­wie­cić.

Wiktionary


nieukładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ukła­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwukwaˈdãɲɛ, AS: ńeu̯uku̯adãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. układ mrz.

Wiktionary


nieuleczalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­le­czal­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuleczalność ż.

 przym. nieuleczalny

Wiktionary


nieuleczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­le­czal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­le­czal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuleczalny

 przysł. nieuleczalnie

Wiktionary


nieuleczalny

przy­miot­nik

 (1.1) med. taki, który jest nie­moż­li­wy do wy­le­cze­nia

 (1.2) przen. książk. taki, któ­re­go nie można zmie­nić lub przez­wy­cię­żyć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kilka dni przed swym sa­mo­bój­stwem poeta do­wie­dział się, że jego cho­ro­ba jest nie­u­le­czal­na.

 (1.2) Mój ko­le­ga jest nie­u­le­czal­nym ko­bie­cia­rzem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwulɛˈt͡ʃalnɨ, AS: ńeu̯ulečalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuleczalność ż.

 przysł. nieuleczalnie

 czas. uleczać

Wiktionary


nieuleganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ule­gać.

Wiktionary


nieulegnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ulec.

Wiktionary


nieulepszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ulep­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwulɛˈpʃãɲɛ, AS: ńeu̯ulepšãńe

Wiktionary


nieulistniony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma liści, li­sto­wia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Drob­ne kwia­ty two­rzą dłu­gie grono w gór­nej, nie­u­list­nio­nej czę­ści ło­dy­gi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwulʲiˈstʲɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯ulʹistʹńõny

Wiktionary


nieululanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ulu­lać.

Wiktionary


nieulękły

1. nie­od­czu­wa­ją­cy stra­chu; nie­u­stra­szo­ny, od­waż­ny;
2. wy­ra­ża­ją­cy czy­jąś od­wa­gę, np. nie­u­lę­kłe serce


SJP.pl


nieumalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uma­lo­wać.

Wiktionary


nieumalowany

przy­miot­nik

 (1.1) pot. kos­met. bez ma­ki­ja­żu, okre­śle­nie naj­czę­ściej uży­wa­ne w od­nie­sie­niu do ko­biet

Wiktionary


nieumawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uma­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũmavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieumiarkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak umiar­ko­wa­nia

Wiktionary


nieumiejętnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­mie­jęt­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieumiejętność ż., umiejętność ż.

 przym. nieumiejętny, umiejętny

Wiktionary


nieumiejętność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak umie­jęt­no­ści

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieumiejętny

 przysł. nieumiejętnie

Wiktionary


nieumiejętny

przy­miot­nik

 (1.1) świad­czą­cy o braku umie­jęt­no­ści, wpra­wy w czymś

 (1.2) daw. nie ma­ją­cy wyksz­tał­ce­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieumiejętność ż.

 przysł. nieumiejętnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewprawny, niezdarny, niezręczny

 (1.2) nieoświecony, niewykształcony

Wiktionary


nieumienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umieć.

Wiktionary


nieumieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umie­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũmʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeu̯ũmʹi ̯erãńe

Wiktionary


nieumieszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umie­szczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũmʲjɛʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeu̯ũmʹi ̯eščãńe

Wiktionary


nieumieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umie­ścić.

Wiktionary


nieumilenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umi­lić.

Wiktionary


nieumiłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umi­ło­wać.

Wiktionary


nieumknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|um­knąć.

Wiktionary


nieumorusanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umo­ru­sać.

Wiktionary


nieumożliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umoż­li­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũmɔʒlʲiˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũmožlʹivʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieumożliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umoż­li­wić.

Wiktionary


nieumurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umu­rzyć.

Wiktionary


nieumycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umyć.

Wiktionary


nieumyślnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) wy­ko­nu­jąc niech­cą­cy; bez za­mia­ru

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieumyślność

 przym. nieumyślny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niechcący, niecelowo, nieświadomie, przypadkowo

Wiktionary


nieumyślność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­u­myśl­ne

Wiktionary

Nie­u­myśl­ność – zna­mię stro­ny pod­mio­to­wej czynu za­bro­nio­ne­go.

Nor­ma­tyw­na te­o­ria winy przyj­mu­je, że nie­u­myśl­ność jest zna­mie­niem pod­mio­to­wym cha­rak­te­ry­zu­ją­cym na­sta­wie­nie psy­chicz­ne spraw­cy wobec re­a­li­za­cji zna­mion typu czynu za­bro­nio­ne­go. Wska­zu­je na na­sta­wie­nie psy­chicz­ne spraw­cy wobec zna­mion przed­mio­to­wych opi­su­ją­cych typ czynu za­bro­nio­ne­go.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nieumyślny

 przysł. nieumyślnie

Wiktionary


nieumyślny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­rzą­dzo­ny bez uprzed­nie­go za­my­słu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieumyślność ż.

 przysł. nieumyślnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mimowolny, niecelowy, niezamierzony, przypadkowy

Wiktionary


nieumówienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|umó­wić.

Wiktionary


nieunicestwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uni­ce­stwiać.

Wiktionary


nieunicestwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uni­ce­stwić.

Wiktionary


nieuniemożliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|unie­moż­li­wiać.

Wiktionary


nieuniemożliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|unie­moż­li­wić.

Wiktionary


nieunieszczęśliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|unie­szczę­śli­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũɲɛʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũńeščẽũ̯ślʹivʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieunieszczęśliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|unie­szczę­śli­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũɲɛʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũńeščẽũ̯ślʹivʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieuniewinnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|unie­win­niać.

Wiktionary


nieunikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uni­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũɲiˈkãɲɛ, AS: ńeu̯ũńikãńe

Wiktionary


nieunikniony

taki, któ­re­go nie da się uni­knąć, który się z pew­no­ścią wy­da­rzy; nie­u­chron­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się uni­knąć; taki, który musi zajść

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta­necz­ny beat, pod­la­ny sosem fry­wol­ne­go i skocz­ne­go jazzu po­wo­du­je, iż wy­stu­ki­wa­nie rytmu stopą staje się nie­u­ni­knio­ne.

 (1.1) Pier­wszy raz w życiu je­cha­ła wspa­nia­łym au­to­mo­bi­lem, toteż, mimo wstrzą­śnień nie­u­ni­knio­nych na ob­mu­ro­wa­niach ście­ków bocz­nej ulicy, miała złu­dze­nie, iż ule­gła por­wa­niu do nieba.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũɲiˈcɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯ũńiḱńõny

Wiktionary

Powiązane:

 czas. unikać, uniknąć

 rzecz. unik, nieuniknioność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuchronny, niechybny

Wiktionary


nieunoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uno­sić.

Wiktionary


nieunowocześnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uno­wo­cze­śniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwũnɔvɔt͡ʃɛɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeu̯ũnovočeśńä̃ńe

Wiktionary


nieupadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upa­dać.

Wiktionary


nieupartyjnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­na­da­nie cze­muś par­tyj­ne­go cha­rak­te­ru

Wiktionary


nieupatrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upa­trzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupaˈṭʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯upaṭšẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieupatrywanie ndk.

Wiktionary


nieupicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upić.

Wiktionary


nieupierzony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma pie­rza, piór

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupʲjɛˈʒɔ̃nɨ, AS: ńeu̯upʹi ̯ežõny

Wiktionary


nieupijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upi­jać.

Wiktionary


nieupinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upi­nać.

Wiktionary


nieupiększanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upięk­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupʲjɛ̃ŋˈkʃãɲɛ, AS: ńeu̯upʹi ̯ẽŋkšãńe

Wiktionary


nieupiększenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upięk­szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupʲjɛ̃ŋˈkʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯upʹi ̯ẽŋkšẽńe

Wiktionary


nieupodobnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upo­dob­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupɔdɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯upodobʹńė̃ńe

Wiktionary


nieupokarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upo­ka­rzać.

Wiktionary


nieupolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upo­lo­wać.

Wiktionary


nieupoważniony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie po­sia­da ofi­cjal­ne­go poz­wo­le­nia na zro­bie­nie cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­u­po­waż­nio­nym wstęp wzbro­nio­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupɔvaʒʲˈɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯upovažʹńõny

Wiktionary


nieupośledzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upo­śle­dzać.

Wiktionary


nieuprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upraw­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwupraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯upravʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieuprawny

przy­miot­nik

 (1.1) o te­re­nie, ziemi, polu: nie na­da­ją­cy się do upra­wy lub nie ob­ję­ty upra­wą; taki, który leży odło­giem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈpravnɨ, AS: ńeu̯upravny

Wiktionary


nieuproszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upro­ścić.

Wiktionary


nieuprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|upro­wa­dzić.

Wiktionary


nieuprzedmiotawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uprzed­mio­ta­wiać.

Wiktionary


nieuprzejmie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­przej­my, nie­grzecz­nie

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieuprzejmy

Wiktionary


nieuprzejmiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­u­przej­mie


SJP.pl


nieuprzejmiejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­u­przej­my


SJP.pl


nieuprzejmy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­mi­ły, nie­życz­li­wy, za­cho­wu­ją­cy się wobec in­nych w spo­sób po­zba­wio­ny uprzej­mo­ści

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuprzejmość ż.

 przysł. nieuprzejmie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nietaktowny, opryskliwy, grubiański; gw. Śląsk Cieszyński otyrhły

Wiktionary


nieuprzyjemnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uprzy­jem­nić.

Wiktionary


nieuprzątanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uprzą­tać.

Wiktionary


nieuraczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ura­czyć.

Wiktionary


nieuratowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ura­to­wać.

Wiktionary


nieurodzaj

brak uro­dza­ju


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zmniej­sze­nie się zbio­rów w rol­nict­wie w sto­sun­ku do in­nych lat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbio­ry zbóż były ni­skie z po­wo­du nie­u­ro­dza­ju.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈrɔd͡zaj, AS: ńeu̯uroʒai ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieurodzajność ż.

 przym. nieurodzajny

Wiktionary


nieurodzajność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­ro­dzaj­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieurodzajny

 rzecz. nieurodzaj mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jałowość

Wiktionary


nieurodzajny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­da­ją­cy niski plon

 (1.2) ce­chu­ją­cy się bra­kiem uro­dza­ju

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieurodzaj mrz., nieurodzajność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpłodny, jałowy, niepłodny, płonny, wyjałowiały

 (1.2) chudy, nieproduktywny, płonny

Wiktionary


nieurodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uro­dzić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prawo do tego, by nie zo­stać po­czę­tym, mia­ło­by cha­rak­ter ne­ga­tyw­ny, po­nie­waż sko­re­lo­wa­ny z nim obo­wią­zek ze stro­ny ro­dzi­ców po­le­gał­by na pow­strzy­ma­niu się od pro­kre­a­cji (…). Al­ter­na­ty­wą dla mo­je­go uro­dze­nia się jest moje nie­u­ro­dze­nie się albo uro­dze­nie się in­nych osób.

 (1.1) (…) w jego in­te­re­sie le­ża­ło bar­dziej nie­u­ro­dze­nie się w ogóle niż uro­dze­nie się z de­fek­ta­mi ge­ne­tycz­ny­mi, któ­rych moż­li­wość za­ist­nie­nia nie zo­sta­ła (w wy­ni­ku błędu) wy­kry­ta w od­po­wied­nim cza­sie przez le­ka­rzy.

Wiktionary


nieuruchamianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uru­cha­miać.

Wiktionary


nieuruchomienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uru­cho­mić.

Wiktionary


nieurzeczywistnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|urze­czy­wist­niać.

Wiktionary


nieurzeczywistnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|urze­czy­wist­nić.

Wiktionary


nieurzekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|urze­kać.

Wiktionary


nieurządzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|urzą­dzać.

Wiktionary


nieusankcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usank­cjo­no­wać.

Wiktionary


nieusiłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usi­ło­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuɕiwɔˈvãɲɛ, AS: ńeu̯uśiu̯ovãńe

Wiktionary


nieuskrómnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uskróm­nić.

Wiktionary


nieuspokajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uspo­ka­jać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ko­tu­zow wy­sy­łał z ta­ko­wych nie­u­stan­ne po­ja­zdy dla nie­u­spo­ka­ja­nia fran­cu­skich obo­zów, re­or­ga­ni­zo­wał woj­sko swe: wcie­lał po­sił­ki, uz­bra­jał pow­sta­nie, mi­li­cję, chłop­stwo, lud wszel­ki fa­na­ty­zo­wał.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


nieuspokojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uspo­ko­ić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pi­sząc to ręką drżą­cą i myślą zaw­sty­dzo­ną samą gołą kre­śli­łem praw­dę chcąc wam moje ko­cha­ne po­tom­stwo, to jest moje córki, sy­no­wie i wasze dzie­ci, dać prze­stro­gę, wam oso­bi­ście moi sy­no­wie [...], że­by­ście tak jak ja do si­we­go włosa nie czuli w su­mie­niach wa­szych wy­mó­wek, któ­rych ja do­tych­czas z żalem i nie­u­spo­ko­je­niem prze­pu­ścić sobie nie mogę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


nieusprawiedliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uspra­wied­li­wiać.

Wiktionary


nieustająco

przy­słó­wek czasu

 (1.1) nie­u­stan­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Był to jeden z dni, w któ­rych deszcz drob­ny, wraz z wi­chrem i przej­mu­ją­cym zim­nem, mo­krzy pra­wie nie­u­sta­ją­co po­żół­kłe i opa­da­ją­ce drzew li­ście — […].

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieustannie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bez ustanku, bezustannie, ciągle, na okrągło, nieprzerwanie, nieustannie, permanentnie, ustawicznie, wciąż, wiecznie

Wiktionary


nieustający

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie usta­je

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieustannie

 przym. nieustanny

Wiktionary


nieustalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usta­lać.

Wiktionary


nieustalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usta­lić.

Wiktionary


nieustanawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usta­na­wiać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ustanawianie n.

Wiktionary


nieustannie

przy­słó­wek

 (1.1) bez przer­wy, non-stop, bez ustan­ku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy mu­sisz nie­u­stan­nie na­rze­kać na swo­ich są­sia­dów?

 (1.1) W isto­cie bo­wiem pro­ces emi­sji, sprze­da­ży i wy­ku­pu weks­li skar­bo­wych trwa nie­u­stan­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈstãɲːɛ, AS: ńeu̯ustã•ńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieustanny, nieustający

 przysł. nieustająco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezustannie, wciąż

Wiktionary


nieustanność

cecha tego, co trwa cią­gle, bez przerw; sta­łość, cią­głość, usta­wicz­ność


SJP.pl


nieustanny

nie­ma­ją­cy przerw, trwa­ją­cy cały czas; stały, usta­wicz­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie usta­je, trwa­ją­cy cią­gle

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie mogę znieść tego nie­u­stan­ne­go ha­ła­su.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nieustawanie n.

 przym. nieustający

 przysł. nieustannie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trwały, ciągły, bezustanny, notoryczny

Wiktionary


nieustawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usta­wiać.

Wiktionary


nieustraszoność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­stra­szo­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­stra­szo­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieustraszony

 przysł. nieustraszenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieulękłość

Wiktionary


nieustraszony

daw­niej: wy­stra­szyć, prze­ra­zić


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) dziel­ny, nie ule­ga­ją­cy stra­cho­wi

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­u­stra­szo­ny (Knight Rider) – se­rial te­le­wi­zyj­ny emi­to­wa­ny w la­tach 1982-1986
  • Nie­u­stra­szo­ny 2000 (Knight Rider 2000) – film z 1991, kon­ty­nu­a­cja se­ria­lu z lat 80
  • Nie­u­stra­szo­ny (Huò Yuánjiǎ) – opar­ty na fak­tach film, opo­wia­da­ją­cy hi­sto­rię mło­de­go mi­strza sztuk walki Huo Yu­an­jia
  • Nie­u­stra­szo­ny (Knight Rider) – se­rial te­le­wi­zyj­ny emi­to­wa­ny w 2008 i 2009 na pod­sta­wie se­ria­lu te­le­wi­zyj­ne­go z lat 80.
  • Nie­u­stra­sze­ni – se­rial przy­go­do­wy dla mło­dzie­ży emi­to­wa­ny w la­tach 1993-1996
  • Nie­u­stra­sze­ni – re­a­li­ty show wy­e­mi­to­wa­ny po raz pier­wszy 11 czerw­ca 2001
  • Fe­ar­less
  • Knight Rider

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwustraˈʃɔ̃nɨ, AS: ńeu̯ustrašõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieustraszoność ż.

 przysł. nieustraszenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mężny, nieulękły, nieulękniony, odważny, zuchowaty

Wiktionary


nieustępliwość

brak skłon­no­ści do ustępstw, kom­pro­mi­sów; bez­kom­pro­mi­so­wość, nie­u­gię­tość, nie­prze­jed­na­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha kogoś lub cze­goś nie­u­stę­pu­ją­ce­go, opor­ne­go, upar­te­go, bez­kom­pro­mi­so­we­go

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwustɛ̃mˈplʲivɔɕt͡ɕ, AS: ńeu̯ustẽmplʹivość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieustępliwy

 przysł. nieustępliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkompromisowość, nieugiętość, niewzruszoność, niezłomność, pryncypialność, stanowczość, upór, uporczywość, wytrwałość

Wiktionary


nieustępliwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który łatwo lub wcale nie ustę­pu­je

 (1.2) świad­czą­cy o tym, że ktoś łatwo albo w ni­czym nie ustę­pu­je

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W ta­kich kwe­stiach był za­wsze nie­u­stę­pli­wy i upar­ty jak ko­zioł.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ustąpić dk., ustępować ndk.

 rzecz. nieustępliwość ż.

 przysł. nieustępliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieelastyczny, nieprzejednany, nieubłagany, nieugięty, odporny, sztywny, twardy, uparty, wytrwały, zacięty, zawzięty, mało elastyczny

 (1.2) niezachwiany, twardy, uporczywy, zacięty

Wiktionary


nieusunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usu­nąć.

Wiktionary


nieusuwalność

nie­moż­ność zwol­nie­nia, usu­nię­cia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­u­su­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­su­wal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieusuwalny

Wiktionary


nieusuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usu­wać.

Wiktionary


nieusynawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usy­na­wiać.

Wiktionary


nieusypianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usy­piać.

Wiktionary


nieuszczęśliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uszczę­śli­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯uščẽũ̯ślʹivʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieuszczęśliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uszczę­śli­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯uščẽũ̯ślʹivʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieuszporanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|usz­po­rać.

Wiktionary


nieutalentowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy ta­len­tów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pius wy­da­wał się być osobą nie­u­ta­len­to­wa­ną, apa­tycz­ną, może nawet zło­śli­wą.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. utalentowany

Wiktionary


nieutożsamianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utoż­sa­miać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwutɔʃsãˈmʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯utošsãmʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieutracalność

nie­moż­ność utra­ce­nia


SJP.pl


nieutracenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utra­cić.

Wiktionary


nieutrudnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utrud­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwutrudʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeu̯utrudʹńä̃ńe

Wiktionary


nieutrudnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utrud­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwutrudʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯utrudʹńė̃ńe

Wiktionary


nieutrudzenie

zmę­czyć, znu­żyć


SJP.pl


nieutrzymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utrzy­mać.

Wiktionary


nieutrzymywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|utrzy­my­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuṭʃɨ̃mɨˈvãɲɛ, AS: ńeu̯uṭšỹmyvãńe

Wiktionary


nieutyskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uty­ski­wać.

Wiktionary


nieuwaga

brak uwagi; roz­tar­gnie­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak uwagi, kon­cen­tra­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mecz się już za­czął – wy­ja­śnił, wska­zu­jąc na te­le­wi­zor jako oczy­wi­stą przy­czy­nę i rze­czo­wy dowód swo­jej nie­u­wa­gi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈvaɡa, AS: ńeu̯uvaga

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuważność ż.

 przym. nieuważny

 przysł. nieuważnie

Wiktionary


nieuwalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwa­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuvaˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uvalẽńe

Wiktionary


nieuwalnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwal­niać.

Wiktionary


nieuważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwa­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuvaˈʒãɲɛ, AS: ńeu̯uvažãńe

Wiktionary


nieuważnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­u­waż­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuważność ż., nieuwaga ż.

 przym. nieuważny

Wiktionary


nieuważność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­u­waż­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­u­waż­ni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuwaga ż.

 przym. nieuważny

 przysł. nieuważnie

Wiktionary


nieuważny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który robi coś bez sku­pie­nia na wy­ko­ny­wa­nej czyn­no­ści

 (1.2) taki, który świad­czy o braku sku­pie­nia przez osobę wy­ko­nu­ją­cą pewną czyn­ność

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na dro­dze w Ło­pusz­nej sa­mo­chód ja­dą­cy w tym samym kie­run­ku, w któ­rym zmie­rzał pie­szy, po­trą­cił nie­u­waż­ne­go męż­czyz­nę.

 (1.2) Przy­czy­ną po­ża­ru było naj­praw­do­po­dob­niej nie­u­waż­ne za­pró­sze­nie ognia przez osoby do­ro­słe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuważność ż., nieuwaga ż.

 przysł. nieuważnie

Wiktionary


nieuwenerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwe­ne­ro­wać.

Wiktionary


nieuwielbianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwiel­biać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuvʲjɛlˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ńeu̯uvʹi ̯elbʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieuwierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwie­rzyć.

Wiktionary


nieuwodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwo­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uvoʒẽńe

Wiktionary


nieuwolnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uwol­nić.

Wiktionary


nieuwspólnotowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uw­spól­no­to­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwufspulnɔtɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯ufspulnotovʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieuzajebistnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uza­je­bist­nić.

Wiktionary


nieuzajebiszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uza­je­bi­ścić.

Wiktionary


nieuzależnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uza­leż­nić.

Wiktionary


nieuzasadnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uza­sad­niać.

Wiktionary


nieuzasadnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uza­sad­nić.

Wiktionary


nieuzasadniony

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy uza­sad­nie­nia, nie ma­ją­cy uspra­wied­li­wie­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kon­ser­wa­ty­ści uz­na­li tę usta­wę za nie­u­za­sad­nio­ną in­ge­ren­cję rządu w spra­wy pry­wat­ne­go sek­to­ra go­spo­dar­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuzasadʲˈɲɔ̃nɨ, AS: ńeu̯uzasadʹńõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezasadność ż.

 przym. niezasadny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezzasadny, bezsensowny, bezpodstawny, niezasadny, nieumotywowany

Wiktionary


nieuzbrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uz­bro­ić.

Wiktionary


nieuzbrojony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­po­sa­żo­ny w broń lub uz­bro­je­nie

 (1.2) wojsk. po­zba­wio­ny nie­zbęd­nej do dzia­ła­nia czę­ści np. za­pal­ni­ka

 (1.3) techn. opt. nie­wy­po­sa­żo­ny w od­po­wied­nie przy­rzą­dy tech­nicz­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Model roz­wią­zał swoją Grupę Armii 15 kwiet­nia i na­ka­zał Volks­stur­mo­wi oraz per­so­ne­lo­wi nie­uz­bro­jo­ne­mu zdjąć mun­du­ry i wró­cić do domu.

Wiktionary


nieuzewnętrznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzew­nętrz­nić.

Wiktionary


nieuzgadnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uz­gad­niać.

Wiktionary


nieuzgodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uz­god­nić.

Wiktionary


nieuznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uznać.

Wiktionary


nieuznawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uz­na­wać.

Wiktionary


nieuzupełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzu­peł­niać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuzupełnienie n.

Wiktionary


nieuzupełnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzu­peł­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuzupɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeu̯uzupeu̯ʹńė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ndk. nieuzupełnianie

Wiktionary


nieuzurpowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzur­po­wać.

Wiktionary


nieuzyskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzy­skać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuzɨˈskãɲɛ, AS: ńeu̯uzyskãńe

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezdobycie, niepozyskanie

Wiktionary


nieuzyskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uzy­ski­wać.

Wiktionary


nieułatwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ułat­wiać.

Wiktionary


nieułożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uło­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuwɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uu̯ožẽńe

Wiktionary


nieuśmiercenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uśmier­cić.

Wiktionary


nieuświęcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uś­wię­cać.

Wiktionary


nieużycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|użyć.

Wiktionary


nieużyteczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: uży­tecz­nie


SJP.pl


nieużyteczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie przy­no­szą­cy po­żyt­ku lub nie na­da­ją­cy się do użyt­ku

 (1.2) nie po­ma­ga­ją­cy komuś w czymś

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Sie­dział poza biur­kiem ze swymi nie­u­ży­tecz­ny­mi ki­ku­ta­mi nóg i pa­trzył na nas przez­ro­czy­sty­mi oczy­ma.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieużytek mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) nieprzydatny, bezużyteczny, zbędny

Wiktionary


nieużytek

1. zie­mia le­żą­ca odło­giem,
2. przed­miot nie­u­ży­tecz­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) grunt nie­po­sia­da­ją­cy war­to­ści użyt­ko­wej, nie­na­da­ją­cy się do upra­wy

Wiktionary

Nie­u­ży­tek – ob­szar grun­tu, który z po­wo­du na­tu­ral­nych wa­run­ków sied­li­sko­wych lub na sku­tek dzia­łal­no­ści rol­ni­czej, prze­my­sło­wej, le­śnej lub innej nie po­sia­da lub utra­cił war­tość użyt­ko­wą. Do nie­u­żyt­ków za­li­cza­ne są bagna, wydmy, te­re­ny o nie­ko­rzyst­nym uksz­tał­to­wa­niu po­wierzch­ni, skła­do­wi­ska od­pa­dów oraz grun­ty zde­gra­do­wa­ne przez prze­mysł.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuˈʒɨtɛk, AS: ńeu̯užytek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieużyteczność ż.

 przym. nieużytkowy, nieużyteczny

 przysł. nieużytecznie

Wiktionary


nieużytkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|użyt­ko­wać.

Wiktionary


nieużyty

1. po­słu­żyć się czymś; zu­żyt­ko­wać;
2. wy­rę­czyć się kimś, sko­rzy­stać z czy­ichś usług;
3. wziąć coś jako le­kar­stwo, używ­kę, przy­pra­wę itp.;
4. sko­rzy­stać z cze­goś przy­jem­ne­go; za­ba­wić się; po­hu­lać


SJP.pl


nieużywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|uży­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuʒɨˈvãɲɛ, AS: ńeu̯užyvãńe

Wiktionary


nieużyźnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|użyź­niać.

Wiktionary


nieużyźnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|użyź­nić.

Wiktionary


niewabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wabić.

Wiktionary


niewadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevaʒẽńe

Wiktionary


niewahanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wahać.

Wiktionary


niewahnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wah­nąć.

Wiktionary


niewakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­ko­wać.

Wiktionary


niewalczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wal­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvalˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevalčẽńe

Wiktionary


niewaletowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­le­to­wać.

Wiktionary


niewarowny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. nie­za­o­pa­trzo­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvaˈrɔvnɨ, AS: ńevarovny

Wiktionary


niewart

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy war­to­ści, nie­za­słu­gu­ją­cy na po­zy­tyw­ną ocenę

 (1.2) nie­za­słu­gu­ją­cy na kogoś, na coś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛvart, AS: ńevart

Wiktionary


niewartanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|war­tać.

Wiktionary


niewarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevažẽńe

Wiktionary


niewaspanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­spa­no­wać.

Wiktionary


niewatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­to­wać.

Wiktionary


niewałaszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wa­ła­szyć.

Wiktionary


niewałkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wał­ko­wać.

Wiktionary


nieważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ważyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevažẽńe

Wiktionary


nieważkość

stan sub­stan­cji wy­wo­ła­ny bra­kiem siły cią­że­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. stan braku lub zni­ko­mo­ści siły cią­że­nia;

 (1.2) książk. małe zna­cze­nie cze­goś, bła­hość

Wiktionary

Zo­bacz też: Nie­waż­kość – album Ro­ber­ta Ja­now­skie­go.

Nie­waż­kość – stan, w któ­rym dzia­ła­ją­ce na układ ciał siły zew­nętrz­ne nie wy­wo­łu­ją wza­jem­nych ci­śnień (na­ci­sków) czę­ści ukła­du na sie­bie, a wew­nętrz­ne od­dzia­ły­wa­nia gra­wi­ta­cyj­ne są po­mi­jal­ne. Rza­dziej uży­wa­ny jest także ter­min "nie­cięż­kość".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie będą po­trze­bo­wa­li pa­trzeć w szkla­ne okna swo­jej ka­bi­ny, aby usta­lić czy się po­ru­sza­ją; bez­poś­red­nie po­czu­cie nie­waż­ko­ści na­tych­miast po­ka­że im, że już prze­sta­li być więź­nia­mi Ziemi i stali się miesz­kań­ca­mi na­szej mi­nia­tu­ro­wej pla­ne­ta­a­ne­ty, nie ma­ją­cej gra­wi­ta­cji.

 (1.2) Nikt nie ośmie­li się po­wie­dzieć stu­den­tom, że i tak jeden na dzie­się­ciu z nich po­zo­sta­nie po stu­diach w sta­nie spo­łecz­nej nie­waż­ko­ści , bez wzglę­du na to, czy ma dy­plom, czy nie (…).

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stan nieważkości, rzad. nieciężkość

Wiktionary


nieważnościowy

zwią­za­ny z uz­na­niem cze­goś za nie­waż­ne


SJP.pl


nieważność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­waż­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­waż­ni

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­waż­ność czyn­no­ści praw­nej – in­sty­tu­cja prawa cy­wil­ne­go bę­dą­ca zbior­czą nazwą dla moż­li­wych skut­ków praw­nych wad oś­wiad­czeń woli: braku świa­do­mo­ści, braku woli, błędu, pod­stę­pu lub groź­by
  • Nie­waż­ność de­cyz­ji ad­mi­ni­stra­cyj­nej – in­sty­tu­cja prawa ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go oz­na­cza­ją­ca moż­li­wość usu­nię­cia z obro­tu praw­ne­go de­cyz­ji ad­mi­ni­stra­cyj­nej obar­czo­nej co najm­niej jedną z wad okre­ślo­nych w art...
  • Nie­waż­ność orze­cze­nia sądu – in­sty­tu­cja w pro­ce­sie kar­nym z ko­dek­su po­stę­po­wa­nia kar­ne­go z 1928 r. oraz z ko­dek­su po­stę­po­wa­nia kar­ne­go z 1997 r., znie­sio­na w 2003 r.
  • Nie­waż­ność po­stę­po­wa­nia – in­sty­tu­cja w po­stę­po­wa­niu cy­wil­nym i są­do­wo­ad­mi­ni­stra­cyj­nym
  • Nie­waż­ność umowy mię­dzy­na­ro­do­wej – in­sty­tu­cja w pra­wie mię­dzy­na­ro­do­wym, ak­tu­al­nie okre­ślo­na w Kon­wen­cji wie­deń­skiej o pra­wie trak­ta­tów z 1969 r. (art. 42-53). Do prze­sła­nek nie­waż­no­ści umowy na­le­żą: n...
  • Ga­ze­ta Praw­na: [http://www.ga­ze­ta­praw­na.pl/en­cy­klo­pe­dia/prawo/hasla/334569,nie­waz­nosc.html Nie­waż­ność]

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nieważny

 rzecz. unieważnienie n.

 czas. unieważnić

Wiktionary


nieważny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy zna­cze­nia; bez zna­cze­nia; bez wpły­wu na co­kol­wiek

 (1.2) o czło­wie­ku: ma­ją­cy małe moż­li­wo­ści, nie­wie­le zna­czą­cy

 (1.3) bez istot­ne­go ele­men­tu i z tego po­wo­du bez zna­cze­nia

 (1.4) praw. bez mocy praw­nej

 (1.5) adm. praw. po upły­wie ter­mi­nu obo­wią­zy­wa­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­waż­ne, że nie mam pie­nię­dzy - ważne, że je­stem zdro­wy.

 (1.4) Pier­wszy punkt umowy jest nie­waż­ny.

 (1.5) Bilet był za stary i dla­te­go nie­waż­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvaʒnɨ, AS: ńevažny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieważność ż., unieważnienie n., unieważnianie n.

 czas. unieważniać ndk., unieważnić dk.

 przysł. nieważnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bagatelny, banalny, błahy, drobny, marginalny, nieistotny, nieznaczący, peryferyjny

 (1.5) przeterminowany

Wiktionary


niewbicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wbić.

Wiktionary


niewbieganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wbie­gać.

Wiktionary


niewbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wbi­jać.

Wiktionary


niewchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wcho­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńefχoʒẽńe

Wiktionary


niewcinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wci­nać.

Wiktionary


niewciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wcią­gać.

Wiktionary


niewczas

daw­niej: nie­od­po­wied­nia pora


SJP.pl


niewczesny

przy­miot­nik

 (1.1) sta­ro­daw­ny

 (1.2) zbyt późny

 (1.3) stpol. bez od­po­czyn­ku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈft͡ʃɛsnɨ, AS: ńefčesny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. wcześniej

Wiktionary


niewdychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wdy­chać.

Wiktionary


niewdzięcznica

→ niew­dzięcz­nik


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta niew­dzięcz­na, nie­po­czu­wa­ją­ca się do wdzięcz­no­ści

Wiktionary

Patrz:

niewdzięcznik

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃʲˈɲit͡sa, AS: ńevʹʒ́ẽṇčʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewdzięczność ż.

:: fm. niewdzięcznik m.

 przym. niewdzięczny

 przysł. niewdzięcznie

Wiktionary


niewdzięcznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niew­dzięcz­ny, bez wdzięcz­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Skrzy­żo­wa­nie, jak wie­lo­krot­nie pi­sa­li­śmy, zo­sta­ło zbu­do­wa­ne wy­jąt­ko­wo niew­dzięcz­nie dla kie­row­ców i we­dług ich zgod­nej oceny jest naj­gor­szym skrzy­żo­wa­niem w Skier­nie­wi­cach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃʲɲɛ, AS: ńevʹʒ́ẽṇčʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewdzięczność ż., niewdzięcznik m., niewdzięcznica ż.

 przym. niewdzięczny

Wiktionary


niewdzięczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niew­dzięcz­nie


SJP.pl


niewdzięczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niew­dzięcz­ny


SJP.pl


niewdzięcznik

osoba nie­o­ka­zu­ją­ca wdzięcz­no­ści ani nie­po­czu­wa­ją­cy się do niej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba niew­dzięcz­na, nie­po­czu­wa­ją­ca się do wdzięcz­no­ści

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃʲɲik, AS: ńevʹʒ́ẽṇčʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewdzięczność ż.

:: fż. niewdzięcznica ż.

 przym. niewdzięczny

 przysł. niewdzięcznie

Wiktionary


niewdzięczność

brak wdzięcz­no­ści za coś, a nawet dzia­ła­nie na szko­dę do­bro­czyń­cy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak wdzięcz­no­ści; cecha tego, co jest niew­dzięcz­ne; cecha tego, kto jest niew­dzięcz­ny

Wiktionary

Niew­dzięcz­ność – pol­ski film psy­cho­lo­gicz­ny z 1979 roku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na­to­miast bo­le­ję nad twym gru­biań­stwem, a gdyby niew­dzięcz­ność ludz­ka mogła mnie je­szcze dzi­wić, dzi­wił­bym się twej niew­dzięcz­no­ści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: ńevʹʒ́ẽṇčność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewdzięcznik m., niewdzięcznica ż.

 przym. niewdzięczny

 przysł. niewdzięcznie

Wiktionary


niewdzięczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wdzięcz­no­ści, nie­o­ka­zu­ją­cy wdzięcz­no­ści; także. świad­czą­cy o wdzięcz­no­ści

 (1.2) nie­da­ją­cy wy­ni­ków pro­por­cjo­nal­nych do wło­żo­ne­go wy­sił­ku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: ńevʹʒ́ẽṇčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewdzięczność ż., niewdzięcznik m., niewdzięcznica ż.

 przysł. niewdzięcznie

Wiktionary


niewejście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wejść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvɛjɕt͡ɕɛ, AS: ńevei ̯śće

Wiktionary


niewerbalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) psych. wy­ra­żo­ny in­ny­mi środ­ka­mi niż słowa

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pozasłowny

Wiktionary


niewertowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wer­to­wać.

Wiktionary


nieweryfikowalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się zwe­ry­fi­ko­wać, nie­moż­li­wy do spraw­dze­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieweryfikowalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesprawdzalny

Wiktionary


nieweryfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|we­ry­fi­ko­wać.

Wiktionary


niewesoło

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­we­so­ły

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɛˈsɔwɔ, AS: ńevesou̯o

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewesoły

Wiktionary


niewesoły

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy we­so­łym

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɛˈsɔwɨ, AS: ńevesou̯y

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewesoło

Wiktionary


niewetknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wet­knąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɛtʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńevetʹḱńė̃ńće

Wiktionary


niewetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|we­to­wać.

Wiktionary


niewiada

par­ty­ku­ła

 (1.1) (dal­sze) gw-pl|Ma­zo­wsze. nie wia­do­mo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I na zgli­szczach osta­nę, oczu tępe szkli­wo / Utk­wi­wszy w zie­mię ma­cierz… A nie­wia­da po[ ]co!..

 (1.1) Jak po­cząć?.. nie­wia­da — wzdyć cze­kać trze­ba!

Wiktionary


niewiadoma

1. po­wszech­nie znany; oczy­wi­sty, zro­zu­mia­ły;
2. wspom­nia­ny, wy­mie­nio­ny wcze­śniej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, o czym nic nie wiemy, nie po­tra­fi­my prze­wi­dzieć

 (1.2) mat. wiel­kość po­szu­ki­wa­na w rów­na­niu lub nie­rów­no­ści, zwy­kle oz­na­czo­na li­te­rą x, y, lub z

Wiktionary

Nie­wia­do­ma – wiel­kość po­szu­ki­wa­na, np. w rów­na­niu lub nie­rów­no­ści. Jej war­tość licz­bo­wa jest za­leż­na od róż­nych mie­rzal­nych czyn­ni­ków, która może zo­stać za­stą­pio­na sym­bo­lem nie­wia­do­mej (szu­ka­nej) i zna­le­zio­na doś­wiad­czal­nie lub przez roz­wią­za­nie.

Sym­bo­li nie­wia­do­mych, w po­sta­ci liter al­fa­be­tu ła­ciń­skie­go lub grec­kie­go, używa się naj­czę­ściej do oz­na­cza­nia liczb, wek­to­rów, funk­cji, ma­cie­rzy itp.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) „Brak per­spek­tyw na przysz­łość, zła­ma­ne na­dzie­je i wiel­ka nie­wia­do­ma co do przysz­łe­go roku. To były wy­jąt­ko­wo trud­ne mie­sią­ce. Za rok zga­szę świa­tło w tej szko­le” – pod­su­mo­wał dy­rek­tor […].

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiadome n.

 przym. niewiadomy

Wiktionary


niewiadome

1. po­wszech­nie znany; oczy­wi­sty, zro­zu­mia­ły;
2. wspom­nia­ny, wy­mie­nio­ny wcze­śniej


SJP.pl


niewiadomie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. nieś­wia­do­mość

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲjaˈdɔ̃mʲjɛ, AS: ńevʹi ̯adõmʹi ̯e

Wiktionary


niewiadomski

naz­wi­sko


SJP.pl

Nie­wia­dom­ski (forma żeń­ska: Nie­wia­dom­ska; licz­ba mnoga: Nie­wia­dom­scy) – pol­skie naz­wi­sko, po­cho­dzą­ce od po­ję­cia "nie wie­dzieć". Pier­wot­nie mogło oz­na­czać osobę nie­wia­do­me­go, niez­na­ne­go po­cho­dze­nia, osobę, o któ­rej nie wia­do­mo, skąd przy­by­ła, nie­wia­do­me­go ro­do­wo­du. Jest kilka nazw to­po­gra­ficz­nych z rdze­niem "nie­wiad"-, np. Nie­wia­dów, Nie­wia­do­ma.

Wikipedia


niewiadomy

przy­miot­nik

 (1.1) niez­na­ny, taki o któ­rym nie wie się nic

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiadoma ż.

Wiktionary


niewiadów

wieś w Pol­sce


SJP.pl

Nie­wia­dów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Ujazd.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie raw­skim ziemi raw­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­wia­dów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.

Wikipedia


niewianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńevʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niewiara

brak wiary w coś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak wiary w boga, odrzu­ca­nie dog­ma­tów re­li­gij­nych, nie­wie­rze­nie

 (1.2) brak wiary w coś, nie­pew­ność co do cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Grupa ate­i­stów od­sło­ni­ła przed bu­dyn­kiem sądu w hrab­stwie Brad­ford w ame­ry­kań­skim sta­nie Flo­ry­da pom­nik „nie­wia­ry w Boga”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjara, AS: ńevʹi ̯ara

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewierny

 rzecz. wiara ż., niewierny mos., niewierząca ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ateizm, bezbożność, niedowiarstwo, ateistyczność, niereligijność, agnostycyzm

 (1.2) defetyzm, niedowierzanie, nieufność

Wiktionary


niewiarogodność

→ nie­wia­ro­god­ny; nie­wia­ry­god­ność


SJP.pl


niewiarowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­wia­ro­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie mo­niec­kim, w gmi­nie Trzcian­ne.
  • Nie­wia­ro­wo – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie wi­teb­skim, w re­jo­nie bra­sław­skim, w siel­so­wie­cie Plusy.
  • Nie­wia­ro­wo-Przyb­ki
  • Nie­wia­ro­wo-Sochy

Wikipedia


niewiarowski

naz­wi­sko


SJP.pl


niewiarygodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wia­ry­god­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiarygodność ż.

 przym. niewiarygodny

 przysł. wiarygodnie

Wiktionary


niewiarygodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wia­ry­god­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wia­ry­god­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewiarygodny

 przysł. niewiarygodnie

Wiktionary


niewiarygodny

przy­miot­nik

 (1.1) któ­re­mu trud­no uwie­rzyć, nie­god­ny za­u­fa­nia

 (1.2) w który trud­no uwie­rzyć, gra­ni­czą­cy z nie­praw­do­po­do­bień­stwem

 (1.3) tak wiel­ki, że trud­no uwie­rzyć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Taki po­li­tyk jest nie­wia­ry­god­ny.

 (1.2) Jak wielu in­nych, sądzę, że ta li­cen­cja to ja­kieś nie­wia­ry­god­ne świń­stwo.

 (1.3) Ek­span­sja im­pe­rium Ara­bów nie­dłu­go po śmier­ci pro­ro­ka Mo­ham­me­da w 632 roku była za­i­ste niez­wy­kła, wręcz nie­wia­ry­god­na. Nie­wąt­pli­wie sprzy­ja­ła tu Ara­bom dłu­gotr­wa­ła wojna mię­dzy sa­sa­nidz­ką Per­sją a Ce­sar­stwem Bi­zan­tyj­skim (603-628), która cał­ko­wi­cie wy­czer­pa­ła siły obu głów­nych potęg re­gio­nu; (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ, AS: ńevʹi ̯arygodny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiarygodność ż.

 przysł. niewiarygodnie, wiarygodnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepewny

 (1.2) niebywały, nieprawdopodobny, problematyczny, wątpliwy

 (1.3) astronomiczny, bezbrzeżny, bezprzykładny, gigantyczny, kolosalny, nadludzki, nadzwyczajny, nie do opisania, nie lada, nie z tej ziemi, niebotyczny, niebywały, nieogarniony, nieopisany, niepospolity, nieprawdopodobny, nieprzeciętny, niesamowity, niesłychany, niewyobrażalny, nieziemski, niezmierny, niezwykły, ogromny, olbrzymi, oszałamiający, piramidalny, tytaniczny, wyjątkowy, zawrotny, zdumiewający; pot. fantastyczny, kosmiczny

Wiktionary


niewiasta

pod­nio­śle o ko­bie­cie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ko­bie­ta nie­za­męż­na;

 (1.2) książk. ko­bie­ta

 (1.3) daw. żona

 (1.4) daw. sy­no­wa

 (1.5) gw-pl|Za­ol­zie.

Wiktionary

Zo­bacz też: „Nie­wia­sta” – cza­so­pis­mo.

Nie­wia­sta w ję­zy­ku sta­ro­pol­skim wyraz ten po­cząt­ko­wo oz­na­czał ko­bie­tę do­pie­ro wkra­cza­ją­cą do ro­dzi­ny – na­rze­czo­ną, sy­no­wą, szwa­gier­kę, w prze­ci­wień­stwie do bia­ło­gło­wy. Póź­niej róż­ni­ce se­man­tycz­ne po­mię­dzy "nie­wia­stą" a "bia­ło­gło­wą" ule­gły za­tar­ciu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Ta bę­dzie się zwała nie­wia­stą, bo ta z męż­czyz­ny zo­sta­ła wzię­ta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjasta, AS: ńevʹi ̯asta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zniewieściałość ż., zniewieścienie n.

:: zdrobn. niewiastka ż.

 czas. niewieścieć ndk., zniewieścieć dk.

 przym. niewieści, zniewieściały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) panna

 (1.2) zob. kobieta.

Wiktionary


niewiastka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. sy­no­wa

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. sy­no­wa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjastka, AS: ńevʹi ̯astka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiasta ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) bratanica, stpol. synowica

Wiktionary


niewiaża

szó­sta co do dłu­go­ści rzeka Litwy, jeden z głów­nych do­pły­wów Niem­na


SJP.pl

Nie­wia­ża (lit. "Nevėžis") – szó­sta co do dłu­go­ści rzeka Litwy, jeden z głów­nych do­pły­wów Niem­na, bę­dą­cy hi­sto­rycz­ną gra­ni­cą Żmu­dzi i Auksz­to­ty. Dłu­gość 209 km (druga co do dłu­go­ści rzeka w ca­ło­ści na Lit­wie), po­wierzch­nia zlew­ni – 6140 km². Ucho­dzi do niej około 70 do­pły­wów, naj­więk­szy­mi z nich są:

Wikipedia


niewibrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wi­bro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲibrɔˈvãɲɛ, AS: ńevʹibrovãńe

Wiktionary


niewicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wić.

Wiktionary


niewid

daw­niej: coś nie­ist­nie­ją­ce­go, nigdy nie­wi­dzia­ne­go; dziś tylko w związ­ku fra­ze­o­lo­gicz­nym: cuda nie­wi­dy - o czymś (rze­ko­mo) niez­wy­kłym, rzad­ko spo­ty­ka­nym


SJP.pl


niewidka

tylko w wy­ra­że­niu: czap­ka nie­wid­ka - baj­ko­wa czap­ka po­wo­du­ją­ca, że osoba no­szą­ca ją na gło­wie staje się nie­wi­dzial­na


SJP.pl


niewidnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wid­nieć.

Wiktionary


niewidoczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wi­docz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wi­docz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewidoczny

 przysł. niewidocznie

Wiktionary


niewidoczny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, któ­re­go nie widać

 (1.2) taki, któ­re­go widać, ale się go nie do­strze­ga, nie za­u­wa­ża

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ka­mu­flaż spra­wia, że można być nie­wi­docz­nym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲiˈdɔt͡ʃnɨ, AS: ńevʹidočny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewidoczność ż., widoczność ż., widzenie n., niewidzialność ż.

 czas. widzieć ndk.

 przysł. niewidocznie, widocznie, niewidzialny

 partyk. widocznie

 przym. niewidzialny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zakamuflowany, niewidzialny, przezroczysty

 (1.2) niedostrzegalny

Wiktionary


niewidoma

ociem­nia­ła osoba płci żeń­skiej


SJP.pl


niewidomy

ociem­nia­ła osoba płci mę­skiej


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który trwa­le nie widzi

 (1.2) przest. nie­wi­docz­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba, która trwa­le nie widzi

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Mię­dzy mo­tor­ni­czym a pa­sa­że­rem po­da­ją­cym się za nie­wi­do­me­go dosz­ło do scy­sji, po któ­rej że­brzą­cy męż­czyz­na zło­śli­wie za­cią­gnął ha­mu­lec awa­ryj­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ, AS: ńevʹidõmy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. niewidoma

 przysł. niewidomie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ślepy, oślepły, niewidzący, ociemniały

 (2.1) ślepiec, ślepy, ociemniały; pejor. ślepota

Wiktionary


niewidywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wi­dy­wać.

Wiktionary


niewidzialność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wi­dzial­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wi­dzial­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewidzialny, niewidoczny

 przysł. niewidzialnie

Wiktionary


niewidzialny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do za­ob­ser­wo­wa­nia wzro­kiem lub, ogól­niej, in­stru­men­ta­mi po­mia­ro­wy­mi

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­wi­dzial­ny (film 2007) − ame­ry­kań­ski film dra­ma­tycz­ny, wyst. Ju­stin Chat­win i Mar­cia Gay Har­den
  • Nie­wi­dzial­ny (film 2005) − ame­ry­kań­ski film akcji/fan­ta­sy, wyst. Jamie Foxx i Jes­si­ca Biel
  • Nie­wi­dzial­ny (film 2002) − szwedz­ki thril­ler w re­ży­se­rii Joela Berg­val­la i Si­mo­na Sand­qu­i­sta
  • Nie­wi­dzial­ny − ka­na­dyj­sko-ame­ry­kań­ski se­rial z 1997 roku
  • Nie­wi­dzial­ny − po­wieść Sy­gur­da Wi­śniow­skie­go z 1881 roku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wszy­scy na wi­dow­ni mie­li­śmy wra­że­nie, że akro­ba­tę pod­trzy­mu­je jakaś nie­wi­dzial­na siła.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲiˈd͡ʑalnɨ, AS: ńevʹiʒ́alny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewidzialność ż.

 przysł. niewidzialnie

 przym. niewidoczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewidoczny

Wiktionary


niewiedza

brak pod­sta­wo­wej wie­dzy lub niez­na­jo­mość cze­goś; nie­uct­wo, ciem­no­ta, igno­ran­cja


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak do­sta­tecz­nej wie­dzy, nie­do­u­cze­nie

 (1.2) nie­do­in­for­mo­wa­nie, niez­na­jo­mość, nieś­wia­do­mość cze­goś

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­wie­dza – po­wieść Mi­la­na Kun­de­ry.
  • Nie­wie­dza – ter­min bud­dyj­ski

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjɛd͡za, AS: ńevʹi ̯eʒa

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ignorancja, nieobeznanie, nieznajomość

 (1.2) brak wiedzy

Wiktionary


niewiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wieść.

Wiktionary


niewielbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wiel­bić.

Wiktionary


niewiele

nie­du­żo, mało (np. nie­wie­le się zmie­nił)


SJP.pl

li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) nie­du­ża ilość kogoś lub cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po nocy spę­dzo­nej w barze w port­fe­lu zo­sta­ło mi nie­wie­le pie­nię­dzy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjɛlɛ, AS: ńevʹi ̯ele

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mało, malutko

Wiktionary


niewielki

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który jest mały w roz­mia­rze, ob­ję­to­ści lub fi­zycz­nym na­si­le­niu

 (1.2) taki, który ma małe zna­cze­nie lub war­tość

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ludź­mi szczę­śli­wy­mi zwy­kli­śmy na­zy­wać tych, któ­rzy nie­wiel­kim na­kła­dem pracy od­no­szą suk­ce­sy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjɛlʲci, AS: ńevʹi ̯elʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wielkość ż., niewielkość ż.

 przym. wielki, wielgachny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mały, nieokazały, niepokaźny

 (1.2) nieistotny, nieznaczny

Wiktionary


niewielu

li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny oz­na­cza­ją­cy nie­wiel­ką ilość, licz­bę cze­goś lub kogoś


SJP.pl


niewiercenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wier­cić.

Wiktionary


niewierna

do­cho­wu­ją­cy cze­muś lub komuś wiary, zwią­za­ny z kimś uczu­cio­wo; od­da­ny, za­u­fa­ny


SJP.pl

Nie­wier­na (ang. "Un­fa­ith­ful") – ame­ry­kań­ski thril­ler ero­tycz­ny z 2002 roku w re­ży­se­rii Adria­na Lyne’a. Re­ma­ke fran­cu­skie­go filmu "Nie­wier­na żona" (1969) Cla­u­de’a Cha­bro­la. Zdję­cia krę­co­no w sta­nach Nowy Jork i New Jer­sey.

Wikipedia


niewiernie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wier­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjɛrʲɲɛ, AS: ńevʹi ̯erʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewierny

 rzecz. niewierny mos., niewierność

 czas. wierzyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nielojalnie

Wiktionary


niewierność

1. nie­do­trzy­ma­nie wier­no­ści, sprze­nie­wie­rze­nie się komuś lub cze­muś, wia­ro­łom­stwo
2. niez­god­ność ze sta­nem fak­tycz­nym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­wier­ne, tego kto jest nie­wier­ny; sprze­nie­wie­rze­nie się cze­muś

 (1.2) zdra­da, bycie nie­wier­nym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znamy wszy­scy po­sta­wę nie­wier­no­ści na­u­cza­niu ka­to­lic­kie­mu, która po­le­ga na nie­prze­strze­ga­niu wy­ma­gań mo­ral­nych.

 (1.2) Sen­ty­men­tal­ność, me­lan­cho­licz­ność, żale, mi­łos­ne na­rze­ka­nia, skar­gi na nie­wier­ność ko­biet, dzi­siaj do ni­cze­go nie pro­wa­dzą — jest to stan cho­ro­bli­wej wy­o­braź­ni — opium dla duszy, nie przy­no­szą­ce jej siły, ale osła­bie­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲjɛrnɔɕt͡ɕ, AS: ńevʹi ̯erność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewierny mos., wiara ż.

 przysł. niewiernie

 przym. niewierny

 czas. wierzyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nielojalność

 (1.2) wiarołomstwo; przest. przeniewierstwo

Wiktionary


niewierny

do­cho­wu­ją­cy cze­muś lub komuś wiary, zwią­za­ny z kimś uczu­cio­wo; od­da­ny, za­u­fa­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie do­cho­wał wier­no­ści w mał­żeń­stwie lub innym związ­ku

 (1.2) taki, który sprze­nie­wie­rzył się, zdra­dził kogoś lub coś

 (1.3) taki, który nie odw­zo­ro­wu­je do­kład­nie rze­czy­wi­sto­ści, wzoru, ory­gi­na­łu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pejor. ktoś innej wiary re­li­gij­nej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wiara ż., niewierność ż., niewiara ż.

 przysł. niewiernie

 przysł. niewiernie

 czas. wierzyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wiarołomny

 (1.2) nielojalny

 (2.1) innowierca, poganin

Wiktionary


niewierski

→ Nie­wierz


SJP.pl

Patrz:

Niewierz

niewierszyn

Nie­wier­szyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Alek­san­drów.

Do 1954 roku ist­nia­ła gmina Nie­wier­szyn. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Apo­sto­łów Pio­tra i Pawła w Dą­bro­wie nad Czar­ną.

Wikipedia


niewierz

wieś w Pol­sce


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­wierz – wieś w woj. ku­jaw­sko-po­mor­skim, w pow. brod­nic­kim, w gmi­nie Brod­ni­ca
  • Nie­wierz – wieś w woj. wiel­ko­pol­skim, w pow. sza­mo­tul­skim, w gmi­nie Dusz­ni­ki
  • Nie­wierz – przej­ścio­wa nazwa wsi Wil­czy­niec
  • Nie­wierz – gro­ma­da
  • Nie­wierz – przy­sta­nek ko­le­jo­wy
  • Nie­wir – wieś na Ukra­i­nie

Wikipedia


niewierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wie­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevʹi ̯ežẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewierząca ż., niewierzący mos.

 ims. niewierzący

 czas. wierzyć

Wiktionary


niewierząca

ko­bie­ta, która nie wie­rzy w Boga; ate­ist­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. ko­bie­ta, która nie wyz­na­je żad­nej re­li­gii, która nie wie­rzy w ist­nie­nie da­ne­go Boga

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: nie­wie­rzą­cy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) dla­cze­go rów­nież Pan nie na­ka­zu­je (…) by wie­rzą­cy z nie­wie­rzą­cą po­zo­stał w związ­ku mał­żeń­skim?

 (2.1) Jeśli jed­nak stro­na nie­wie­rzą­ca, w na­stęp­stwie nie­po­ro­zu­mień pow­sta­łych z po­wo­du przy­ję­cia chrze­ści­jań­stwa przez drugą stro­nę, pra­gnie się od­da­lić, wtedy stro­na wie­rzą­ca nie po­win­na temu się prze­ciw­sta­wiać (…).

 (2.1) Jeśli jest ona głę­bo­ko wie­rzą­ca, szan­sa, iż dziec­ko bę­dzie także wie­rzą­ce, wy­no­si 80%, jeśli jest zde­cy­do­wa­nie nie­wie­rzą­ca już tylko 5%.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewierzący m., niewiara ż., niewierzenie n.

 ims. niewierzący

 czas. wierzyć

Wiktionary


niewierzący

czło­wiek, który nie wie­rzy w Boga; ate­i­sta


SJP.pl

imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny

 (1.1) taki, który nie do­wie­rza, nie wie­rzy w coś, w praw­dzi­wość cze­goś

 (1.2) teol. w kon­tek­ście wiary, wyz­na­nia: który nie wyz­na­je żad­nej re­li­gii, nie­re­li­gij­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba bez­wyz­na­nio­wa; ktoś, kto nie jest wyz­naw­cą żad­nej re­li­gii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Było wielu en­tuz­ja­stów wie­rzą­cych w suk­ces oś­rod­ka, ale byli też i scep­ty­cy nie­wie­rzą­cy w po­wo­dze­nie tego przed­sięw­zię­cia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nt͡sɨ, AS: ńevʹi ̯ežõncy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewierzenie n.

:: fż. niewierząca ż.

 czas. wierzyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sceptyczny

 (2.1) ateista, bezbożnik

Wiktionary


niewieski

→ Nie­wiesz


SJP.pl

Patrz:

Niewiesz

niewiesz

wieś w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim


SJP.pl

Zo­bacz też: Nie­wiesz-Ko­lo­nia.

Nie­wiesz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim, w gmi­nie Pod­dę­bi­ce. Miej­sco­wość po­ło­żo­na w od­le­gło­ści ok. 10 km na pół­noc­ny za­chód od Pod­dę­bic.

Daw­niej sie­dzi­ba ist­nie­ją­cej do 1954 roku oraz w la­tach 1973–1976 gminy Nie­wiesz. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­wiesz. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie sie­radz­kim.

Wikipedia


niewieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wie­szać.

Wiktionary


niewietrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wie­trzyć.

Wiktionary


niewiezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wieźć.

Wiktionary


niewieści

pod­nio­śle: ko­bie­cy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) przest. ko­bie­cy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trzy star­sze panie, sie­dząc na ła­wecz­ce, roz­ma­wia­ły o tro­skach nie­wie­ścich.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zniewieściałość ż., niewiasta ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemęski

Wiktionary


niewieścin

Nie­wie­ścin (niem. "Ras­mus­ha­u­sen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Pruszcz, 23 km na pół­noc­ny wschód od Byd­go­szczy. We­dług spisu po­wszech­ne­go z 31 marca 2011 roku wieś li­czy­ła 495 miesz­kań­ców.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­wie­ścin, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Pruszcz. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.

Wikipedia


niewieściuch

po­tocz­nie: męż­czyz­na znie­wie­ścia­ły, który utra­cił ty­po­wo mę­skie cechy cha­rak­te­ru, a na­brał ko­bie­cych; ma­min­sy­nek, faj­tła­pa, baba


SJP.pl


niewinienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|winić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiniątko n.

Wiktionary


niewiniątko

o kimś nie­win­nym, nie­śmia­łym (albo iro­nicz­nie o uda­ją­cym ta­kie­go)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) żart. iron. osoba nie­win­na

 (1.2) książk. (także. kult.) ni­cze­mu nie­win­ne nie­mow­lę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­roz­ra­biasz, a potem ro­bisz minę nie­wi­niąt­ka.

 (1.2) Za He­ro­da wy­mor­do­wa­no nie­wi­niąt­ka w Bet­le­jem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewinność ż., niewinienie n., uniewinnianie n., uniewinnienie n.

 czas. uniewinnić dk., uniewinniać ndk.

 przym. niewinny

 przysł. niewinnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trusia

 (1.2) niemowlę

Wiktionary


niewinkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|win­ko­wać.

Wiktionary


niewinnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez winy

 (1.2) z nie­win­no­ścią, pro­sto­tą

 (1.3) bez nie­do­brych na­stępstw, bez złych in­ten­cji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiniątko n., uniewinnianie n., niewinność ż.

 przym. niewinny

 czas. uniewinniać, uniewinnić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesłusznie, niesprawiedliwie, niezasłużenie

 (1.2) skromnie, szczerze

Wiktionary


niewinniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­win­nie


SJP.pl


niewinniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­win­ny


SJP.pl


niewinność

1. brak winy; bycie nie­win­nym
2. czy­sta do­broć, bycie cnot­li­wym, mo­ral­nym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­win­ne, nie ma w sobie winy; brak po­peł­nie­nia prze­stęp­stwa, grze­chu, okre­ślo­ne­go błędu

 (1.2) iron. osoba nie­win­na, nie­śmia­ła, na­iw­na lub skrom­na

Wiktionary

Nie­win­ność – sin­giel Edyty Bar­to­sie­wicz. Mu­zy­ka i słowa: Edyta Bar­to­sie­wicz.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie­chaj cię nie zwie­dzie jej uda­wa­na nie­win­ność – ona nie­jed­no już wi­dzia­ła.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲĩnːɔɕt͡ɕ, AS: ńevʹĩ•ność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewiniątko n., uniewinnienie n., uniewinnianie n.

 czas. uniewinniać ndk., uniewinnić dk.

 przym. niewinny

 przysł. niewinnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niewiniątko

Wiktionary


niewinny

1. nieś­wia­do­my zła, cnot­li­wy, mo­ral­ny, czy­sty (np. nie­win­ne dzie­ci)
2. niesz­kod­li­wy, mało ważny, nie­groź­ny (np. nie­win­ny upa­dek)
3. nie­wy­ni­ka­ją­cy ze złych in­ten­cji (np. nie­win­ny żart)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie po­peł­nił cze­goś złego; taki, który nie ma winy

 (1.2) taki, który nie zna zła, po­stę­pu­je czy­sto, jest nie­ska­la­ny

 (1.3) taki, który nie ma po­waż­nych kon­sek­wen­cji

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­win­ny – utwór mu­zycz­ny ze­spo­łu IRA z 2002 roku
  • Nie­win­ny – po­wieść Har­la­na Co­be­na z 2005 roku
  • Nie­win­ny – po­wieść Johna Gris­ha­ma z 2006 roku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Znowu za­mę­czy­łeś ja­kieś nie­win­ne stwo­rze­nie, byle tylko za­dość uczy­nić śle­pe­mu in­stynk­to­wi.

 (1.3) Kiedy Ga­brie­la z czy­sto sio­strza­nej, nie­win­nej cie­ka­wo­ści spy­ta­ła: - Kto mówi? - usły­sza­ła w od­po­wie­dzi: - O, prze­pra­szam.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲĩnːɨ, AS: ńevʹĩ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewinność ż., niewiniątko n., uniewinnienie n., uniewinnianie n.

 czas. uniewinniać ndk., uniewinnić dk.

 przysł. niewinnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) czysty, Bogu ducha winien

 (1.2) bezgrzeszny, nieskalany, dziewiczy

 (1.3) niegroźny

Wiktionary


niewinszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|win­szo­wać.

Wiktionary


niewirków

Nie­wir­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Mią­czyn.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­wir­ków. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wikipedia


niewirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wi­ro­wać.

Wiktionary


niewiszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wi­sieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲiˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevʹišẽńe

Wiktionary


niewitanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|witać.

Wiktionary


niewiwatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wi­wa­to­wać.

Wiktionary


niewiędnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|więd­nąć.

Wiktionary


niewięzienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wię­zić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: ńevʹi ̯ẽũ̯źė̃ńe

Wiktionary


niewięźnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|więz­nąć.

Wiktionary


niewiński

→ Wiń­sko


SJP.pl

Patrz:

Wińsko

niewklejenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wkle­ić.

Wiktionary


niewkraplanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wkra­plać.

Wiktionary


niewkroplenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wkro­plić.

Wiktionary


niewkurwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wkur­wiać.

Wiktionary


niewkładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wkła­dać.

Wiktionary


niewlewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wle­wać.

Wiktionary


niewnikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wni­kać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­sa­dą na­sze­go szefa jest niew­ni­ka­nie w życie oso­bi­ste pra­cow­ni­ków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvʲɲiˈkãɲɛ, AS: ńevʹńikãńe

Wiktionary


niewnoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wno­sić.

Wiktionary


niewodniczański

naz­wi­sko


SJP.pl


niewodniki

Nie­wod­ni­ki (niem. "Nie­wod­nik") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie opol­skim, w gmi­nie Dą­bro­wa.

Od 1950 miej­sco­wość na­le­ży ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa opol­skie­go.

Wikipedia


niewodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wo­do­wać.

Wiktionary


niewodowo

Nie­wo­do­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim, w gmi­nie Piąt­ni­ca.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Ja­ku­ba Apo­sto­ła w Dro­zdo­wie.

Wikipedia


niewodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wo­dzić.

Wiktionary


niewojowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wo­jo­wać.

Wiktionary


niewola

1. brak wol­no­ści, nie­pod­le­gło­ści, za­leż­ność od prze­mo­cy
2. odo­sob­nie­nie żoł­nie­rzy wro­gie­go woj­ska w spe­cjal­nym obo­zie; także miej­sce tego odo­sob­nie­nia
3. o zwie­rzę­tach: życie nie na swo­bo­dzie
4. silne uza­leż­nie­nie od cze­goś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak wol­no­ści, su­we­ren­no­ści; zam­knię­cie

 (1.2) areszt dla żoł­nie­rzy dru­giej stro­ny pod­czas wojny

 (1.3) książk. prze­moż­ny wpływ

Wiktionary

Nie­wo­la – stan, w któ­rym po­je­dyn­czy czło­wiek lub spo­łe­czeń­stwo (lud, naród) nie roz­po­rzą­dza sobą, lecz pod­da­ny jest przy­mu­so­wi woli wyż­szej lub obcej; brak wol­no­ści, nie­pod­le­gło­ści, su­we­ren­no­ści.

Nie­wo­la jed­nost­ki może wy­stę­po­wać za­rów­no w sto­sun­ku do pań­stwa (np.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Upa­dek ca­ra­tu w 1917 r. oraz klę­ska państw cen­tral­nych w li­sto­pa­dzie 1918 r. nie oz­na­cza­ły lik­wi­da­cji za­gro­że­nia dla odra­dza­ją­ce­go się po la­tach nie­wo­li pań­stwa pol­skie­go.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvɔla, AS: ńevola

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wola ż., niewolnictwo n., niewolnik m., niewolnica ż., zniewalanie n., zniewolenie n.

 czas. niewolić ndk., zniewolić dk.

 przym. rzad. niewolny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) daw. jeństwo, plen, hist. jasyr

 (1.3) zniewolenie

Wiktionary


niewolić

1. ogra­ni­czać lub po­zba­wiać wol­no­ści;
2. zmu­szać do po­słu­szeń­stwa, ule­gło­ści


SJP.pl


niewolnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta bę­dą­ca włas­no­ścią innej osoby

 (1.2) ko­bie­ta pod­da­ją­ca się czy­jejś woli

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Poz­wa­la­ło ono, by bez­płod­na żona przy­pro­wa­dzi­ła mę­żo­wi nie­wol­ni­cę, a syna z ta­kie­go związ­ku uz­na­wa­no wtedy za le­gal­ne­go dzie­dzi­ca ro­dzi­ny z wszel­ki­mi pra­wa­mi pier­wo­rod­ne­go.

 (1.2) Nigdy nie wyjdę za mąż, aby nie stać się nie­wol­ni­cą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡sa, AS: ńevolʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewola ż., niewolnictwo n., niewolniczość ż., niewolnik mos., zniewalanie n., zniewolenie n.

 czas. zniewalać ndk., zniewolić dk.

 przym. niewolniczy

 przysł. niewolniczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) poddana

Wiktionary


niewolnictwo

zja­wi­sko spo­łecz­ne two­rzą­ce dwie pod­sta­wo­we klasy: nie­wol­ni­ków i ich wła­ści­cie­li


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) so­cjol. sy­stem spo­łecz­ny opar­ty na po­zba­wie­niu pew­nej grupy ludzi wol­no­ści i uczy­nie­niu ich czy­jąś włas­no­ścią, zwy­kle w celu wy­ko­rzy­sty­wa­nia do przy­mu­so­wej pracy bez wy­na­gro­dze­nia;

Wiktionary

Nie­wol­nict­wo – zja­wi­sko spo­łecz­ne, któ­re­go isto­tą jest sto­su­nek za­leż­no­ści, po­le­ga­ją­cy na tym, że pewna grupa ludzi (nie­wol­ni­cy) sta­no­wi przed­miot włas­no­ści in­nych osób, grup ludzi (ro­dzi­na, ple­mię itd.) lub in­sty­tu­cji (pań­stwo, świą­ty­nia itp.), mo­gą­cych nimi swo­bod­nie roz­po­rzą­dzać. Zno­sze­nie nie­wol­nict­wa na świe­cie za­po­cząt­ko­wał w 1794 roku rząd re­wo­lu­cyj­ny we Fran­cji, ogła­sza­jąc wol­ność nie­wol­ni­ków w ko­lo­niach fran­cu­skich.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie­wol­nict­wo w Skan­dy­na­wii znie­sio­no w XIV wieku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡stfɔ, AS: ńevolʹńictfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewolnik m., niewolnica ż., niewola ż., zniewalanie n., zniewolenie n.

 czas. zniewalać ndk., niewolić ndk., zniewolić dk.

 przym. niewolniczy

 przysł. niewolniczo

Wiktionary


niewolniczka

rzad­ko: nie­wol­ni­ca - ko­bie­ta po­zo­sta­ją­ca w cał­ko­wi­tej za­leż­no­ści i wła­dzy swo­je­go wła­ści­cie­la


SJP.pl


niewolniczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wła­ści­wy nie­wol­nict­wu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie odrzu­ca­jąc zatem przesz­ło­ści, ani nie na­śla­du­jąc jej nie­wol­ni­czo, wy­najdź­my ten mo­ment, kiedy książ­ka stała naj­wy­żej i, oparł­szy się na wzo­rach uz­na­ne­go pię­kna, twórz­my książ­kę praw­dzi­wie pię­kną.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewolnictwo n., zniewolenie n., niewolnica ż., niewolnik mos.

 czas. niewolić ndk., zniewalać ndk., zniewolić dk.

 przym. niewolniczy

Wiktionary


niewolniczy

1. do­ty­czą­cy nie­wol­nict­wa, nie­wol­ni­ków (np. ustrój nie­wol­ni­czy, nie­wol­ni­cza siła ro­bo­cza)
2. słu­żal­czy, ule­gły
3. wzo­ru­ją­cy się cał­ko­wi­cie na kimś lub na czymś; niet­wór­czy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy nie­wol­ni­ka lub nie­wol­nict­wa

 (1.2) wier­nie wzo­ru­ją­cy się na kimś, na czymś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) bry­tyj­ski „Ob­ser­ver" ujaw­nił, że par­tię dzie­cię­cych ubra­nek z bo­żo­na­ro­dze­nio­wej ko­lek­cji firmy w nie­wol­ni­czych wa­run­kach szyły in­dyj­skie dzie­ci.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡ʃɨ, AS: ńevolʹńičy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewolnik m., niewolnica ż., niewolnictwo n., niewolniczość ż., zniewalanie n., zniewolenie n.

 przysł. niewolniczo

 czas. zniewalać, zniewolić

Wiktionary


niewolnik

1. w ustro­ju nie­wol­ni­czym: czło­wiek po­zba­wio­ny wszel­kich praw, po­zo­sta­ją­cy we wła­dzy swego wła­ści­cie­la, zwy­kle wy­ko­rzy­sty­wa­ny jako siła ro­bo­cza
2. prze­no­śnie o kimś uza­leż­nio­nym od cze­goś, opę­ta­nym ja­kimś uczu­ciem
3. daw­niej o jeńcu, za­kład­ni­ku


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba bę­dą­ca w nie­wo­li

 (1.2) przen. osoba pod­da­ją­ca się cze­muś bez­wol­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­wol­nik dzi­siaj cięż­ko pra­cu­je.

 (1.1) Jed­nak­że ten, u któ­re­go pu­char się znaj­dzie, zo­sta­nie nie­wol­ni­kiem, wy zaś bę­dzie­cie wolni od winy.

 (1.2) Bied­ni nie­wol­ni­cy ni­ko­ty­niz­mu zaraz po­gna­li do pa­lar­ni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvɔlʲɲik, AS: ńevolʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewola ż., niewolnictwo n., niewolenie n., zniewolenie n.

:: fż. niewolnica ż.

 czas. niewolić ndk., zniewalać ndk., zniewolić dk.

 przym. niewolniczy

 przysł. niewolniczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. lub książk. rab

 (1.2) więzień

Wiktionary


niewomitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wo­mi­to­wać.

Wiktionary


nieworkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wor­ko­wać.

Wiktionary


niewołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wołać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔˈwãɲɛ, AS: ńevou̯ãńe

Wiktionary


niewożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wozić.

Wiktionary


niewpadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpa­dać.

Wiktionary


niewpierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpier­da­lać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wpierdalanie n.

Wiktionary


niewpisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpi­sać.

Wiktionary


niewpisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpi­sy­wać.

Wiktionary


niewprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpra­wiać.

Wiktionary


niewprawniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niew­praw­nie


SJP.pl


niewprawny

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy wpra­wy

Wiktionary


niewprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpro­wa­dzać.

Wiktionary


niewpędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpę­dzać.

Wiktionary


niewpłynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpły­nąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfpwɨ̃ˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńefpu̯ỹńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewpływanie ndk.

Wiktionary


niewpływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wpły­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfpwɨˈvãɲɛ, AS: ńefpu̯yvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewpłynięcie dk.

Wiktionary


niewracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wra­cać.

Wiktionary


niewrażliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wraż­li­we; cecha tych, któ­rzy są nie­wraż­li­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewrażliwy

 przysł. niewrażliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezduszność, nieczułość, oschłość, oziębłość

Wiktionary


niewrażliwy

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wraż­li­wo­ści

 (1.2) nie­po­dat­ny na dzia­ła­nie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewrażliwiec mos., niewrażliwość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieczuły, niereagujący, obojętny

 (1.2) niepodatny, odporny, wytrzymały

Wiktionary


niewrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wrzu­cać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wrzucać

Wiktionary


niewrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wrzu­cić.

Wiktionary


niewrócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wró­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvruˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńevrucẽńe

Wiktionary


niewróżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wró­żyć.

Wiktionary


niewręczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wrę­czać.

Wiktionary


niewręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wrę­czyć.

Wiktionary


niewschodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wscho­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfsxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńefsχoʒẽńe

Wiktionary


niewsiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wsia­dać.

Wiktionary


niewskakiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wska­ki­wać.

Wiktionary


niewskazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wska­zy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfskazɨˈvãɲɛ, AS: ńefskazyvãńe

Wiktionary


niewski

naz­wi­sko


SJP.pl


niewskoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wsko­czyć.

Wiktionary


niewsparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wes­przeć.

Wiktionary


niewspieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wspie­rać.

Wiktionary


niewspinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wspi­nać.

Wiktionary


niewspomaganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wspo­ma­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfspɔ̃maˈɡãɲɛ, AS: ńefspõmagãńe

Wiktionary


niewspominanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wspo­mi­nać.

Wiktionary


niewspółgranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|współ­grać.

Wiktionary


niewspółmiernie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) nie­pro­por­cjo­nal­nie; bez po­rów­na­nia

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewspółmierny

 rzecz. niewspółmierność ż.

Wiktionary


niewspółmierność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest niew­spół­mier­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewspółmierny

 przysł. niewspółmiernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieproporcjonalność

Wiktionary


niewspółmierny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się po­rów­ny­wać z czym innym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kary były niew­spół­mier­ne do za­rzu­tów - ar­gu­men­to­wał autor ka­sa­cji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewspółmierność ż.

 przysł. niewspółmiernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieproporcjonalny

Wiktionary


niewspółpracowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|współ­pra­co­wać.

Wiktionary


niewspółrządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|współ­rzą­dzić.

Wiktionary


niewspółzamieszkiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|współ­za­miesz­ki­wać.

Wiktionary


niewspółżycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|współ­żyć.

Wiktionary


niewstawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wsta­wać.

Wiktionary


niewstrząsanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wstrzą­sać.

Wiktionary


niewstukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wstu­kać.

Wiktionary


niewstukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wstu­ki­wać.

Wiktionary


niewstąpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wstą­pić.

Wiktionary


niewstępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wstę­po­wać.

Wiktionary


niewsypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wsy­py­wać.

Wiktionary


niewszczynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wszczy­nać.

Wiktionary


niewtajemniczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wta­jem­ni­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛftajɛ̃mʲɲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeftai ̯ẽmʹńičãńe

Wiktionary


niewtrącanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wtrą­cać.

Wiktionary


niewtrącenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wtrą­cić.

Wiktionary


niewtykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wty­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛftɨˈkãɲɛ, AS: ńeftykãńe

Wiktionary


niewybaczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można wy­ba­czyć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lek­ce­wa­że­nie prak­tycz­nych na­stępstw po­ryw­cze­go ga­dul­stwa jest szkod­li­we, a na szcze­blu rzą­do­wym wprost nie­wy­ba­czal­ne.

 (1.1) Fak­tem jest, że Szczu­ka po­peł­nił jeden wiel­ki, nie­wy­ba­czal­ny błąd, za­bie­ra­jąc na wspi­nacz­kę no­wi­cju­szy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨbaˈt͡ʃalnɨ, AS: ńevybačalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wybaczenie n., niewybaczalność ż., niewybaczanie n.

Wiktionary


niewybaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ba­czać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewybaczalny

Wiktionary


niewybebeszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­be­be­szyć.

Wiktionary


niewybicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wybić.

Wiktionary


niewybieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­bie­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨbʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńevybʹi ̯erãńe

Wiktionary


niewybredność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wy­bred­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wy­bred­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewybredny

 przysł. niewybrednie

Wiktionary


niewybredny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy wy­bred­nym; nie­przy­wią­zu­ją­cy wagi do wy­bo­ru cze­goś; taki, któ­re­mu łatwo do­go­dzić

 (1.2) w złym gu­ście

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewybredność ż.

 przysł. niewybrednie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niegrymaśny, niekapryśny, niewymagający

 (1.2) niewyszukany, prostacki, prymitywny

Wiktionary


niewybrzuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­brzu­szyć.

Wiktionary


niewybuch

ła­du­nek lub ma­te­riał wy­bu­cho­wy, który po ude­rze­niu w przesz­ko­dę nie ek­splo­do­wał, czę­sto my­lo­ny z nie­wy­pa­łem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. jakiś obiekt za­wie­ra­ją­cy ma­te­riał wy­bu­cho­wy, który, wbrew ocze­ki­wa­niom, po wy­strze­le­niu i kon­tak­cie z zie­mią nie wy­buchł;

Wiktionary

Nie­wy­buch – każdy przed­miot za­wie­ra­ją­cy ma­te­riał wy­bu­cho­wy w sta­nie wol­nym, który po­wi­nien zde­to­no­wać, jed­nak po­mi­mo stwo­rze­nia wa­run­ków ko­niecz­nych do tego pro­ce­su nie dosz­ło do wy­bu­chu.

Po­dob­nym po­ję­ciem jest nie­wy­pał, który od­no­si się jed­nak nie do ła­dun­ku wy­bu­cho­we­go, lecz do ła­dun­ku mio­ta­ją­ce­go.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po­wia­da­ją, że pod fun­da­men­ta­mi tego domu mogą znaj­do­wać się nie­wy­bu­chy z okre­su I wojny świa­to­wej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. buch mzw./mrz., wybuch mrz., wybuchowiec m., wybuchowość ż., wybuchanie n., wybuchnięcie n.

 czas. wybuchać ndk., wybuchnąć dk., buchać ndk., buchnąć dk.

 przym. wybuchowy, niewybuchły

 przysł. wybuchowo

 wykrz. buch

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewypał

Wiktionary


niewybuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­bu­chać.

Wiktionary


niewybuchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­buch­nąć.

Wiktionary


niewybuchły

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie wy­buchł, nie ek­splo­do­wał choć po­wi­nien

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewybuch m.

Wiktionary


niewybudowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­bu­do­wać.

Wiktionary


niewychodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cho­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevyχoʒẽńe

Wiktionary


niewychowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cho­wy­wać.

Wiktionary


niewychujanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chu­jać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wychujanie n.

Wiktionary


niewychwalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chwa­lać.

Wiktionary


niewychwytywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chwy­ty­wać.

Wiktionary


niewychylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chy­lać.

Wiktionary


niewychylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chy­lić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨxɨˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńevyχylẽńe

Wiktionary


niewychynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­chy­nąć.

Wiktionary


niewycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyć.

Wiktionary


niewyciekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cie­kać.

Wiktionary


niewycieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cie­rać.

Wiktionary


niewyciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cią­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨt͡ɕɔ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: ńevyćõŋgãńe

Wiktionary


niewyczekiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cze­ki­wać.

Wiktionary


niewyczerpalny

taki, któ­re­go nie da się wy­czer­pać; nie­wy­czer­pa­ny


SJP.pl


niewyczerpany

taki, któ­re­go nie da się wy­czer­pać; nie­wy­czer­pal­ny


SJP.pl


niewyczerpywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­czer­py­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wyczerpywanie n.

Wiktionary


niewyczesywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­cze­sy­wać.

Wiktionary


niewydanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wydać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈdãɲɛ, AS: ńevydãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewydawanie

Wiktionary


niewydarzeniec

po­tocz­nie: osoba nie­u­dol­na, nie­zdar­na; nie­u­dacz­nik, niez­gu­ła, nie­do­raj­da, nie­zda­ra, niez­gra­biasz


SJP.pl


niewydarzoność

po­tocz­nie: cecha cze­goś nie­u­dol­ne­go, nie­u­da­ne­go; nie­u­dol­ność, nie­po­rad­ność, nie­zdar­ność


SJP.pl


niewydatkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dat­ko­wać.

Wiktionary


niewydawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­da­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨdaˈvãɲɛ, AS: ńevydavãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewydanie

Wiktionary


niewydobycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­do­być.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨdɔˈbɨt͡ɕɛ, AS: ńevydobyće

Wiktionary


niewydobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­do­by­wać.

Wiktionary


niewydolność

cał­ko­wi­ta albo czę­ścio­wa nie­zdol­ność do funk­cjo­no­wa­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. nie­zdol­ność do sku­tecz­ne­go dzia­ła­nia

 (1.2) awa­ria, uster­ka

 (1.3) nie­u­dol­ność, brak kom­pe­ten­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zmar­ła z po­wo­du nie­wy­dol­no­ści od­de­cho­wo-krą­że­nio­wej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈdɔlnɔɕt͡ɕ, AS: ńevydolność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewydolny

 przysł. niewydolnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) niedomoga, uszkodzenie

 (1.3) nieskuteczność

Wiktionary


niewydolny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­zdol­ny do pra­wi­dło­we­go dzia­ła­nia; mało efek­tyw­ny

 (1.2) med. nie­zdol­ny do speł­nia­nia swo­jej funk­cji fiz­jo­lo­gicz­nej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewydolność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesprawny

Wiktionary


niewydrukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dru­ko­wać.

Wiktionary


niewydukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­du­kać.

Wiktionary


niewydymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dy­mać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewydymka ż.

Wiktionary


niewydymka

wul­gar­nie: ko­bie­ta stro­nią­ca od kon­tak­tów sek­su­al­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wulg. żart. ko­bie­ta, która nie chce z nikim współ­żyć sek­su­al­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Raz jeden mło­dziak chciał zo­ba­czyć, jak tam u niej na dole, ale nie chcia­ła po­ka­zać. Cnot­ka nie­wy­dym­ka się zna­la­zła, za­czął krzy­czeć, ale sio­stry wyz­wa­ły go od cha­mów i żeby się wy­no­sił, bo naślą na niego in­nych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈdɨ̃mka, AS: ńevydỹmka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewydymanie n.

Wiktionary


niewydziedziczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dzie­dzi­czać.

Wiktionary


niewydziedziczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dzie­dzi­czyć.

Wiktionary


niewydzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dzie­lać.

Wiktionary


niewydziobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dzio­by­wać.

Wiktionary


niewydłużanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dłu­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨdwuˈʒãɲɛ, AS: ńevydu̯užãńe

Wiktionary


niewydłużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­dłu­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨdwuˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevydu̯užẽńe

Wiktionary


niewyegzekwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­eg­zek­wo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɛɡzɛkfɔˈvãɲɛ, AS: ńevyegzekfovãńe

Wiktionary


niewyemigrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­e­mi­gro­wać.

Wiktionary


niewyfiletowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­fi­le­to­wać.

Wiktionary


niewygadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ga­dać.

Wiktionary


niewygadywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ga­dy­wać.

Wiktionary


niewygarbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­gar­bo­wać.

Wiktionary


niewyglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­glą­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɡlɔ̃nˈdãɲɛ, AS: ńevyglõndãńe

Wiktionary


niewygoda

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) brak wy­go­dy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dy­skom­fort wy­ni­ka­ją­cy z trud­nych oraz uciąż­li­wych wa­run­ków ży­cio­wych

 (1.2) brak od­po­wied­nie­go wy­po­sa­że­nia, który utrud­nia wy­ko­ny­wa­nie ja­kichś czyn­no­ści

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewygodnie

 przym. niewygodny

Wiktionary


niewygodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wy­god­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sie­dzia­łam obok ja­kie­goś gru­be­go fa­ce­ta, który zaj­mo­wał pół­to­ra sie­dze­nia, i było mi bar­dzo nie­wy­god­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈɡɔdʲɲɛ, AS: ńevygodʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewygoda ż.

 przym. niewygodny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekomfortowo

Wiktionary


niewygodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­wy­god­nie


SJP.pl


niewygodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­wy­god­ny


SJP.pl


niewygodność

→ nie­wy­god­ny


SJP.pl

Patrz:

niewygodny

niewygodny

przy­miot­nik

 (1.1) o odzie­ży spra­wia­ją­cy uczu­cie dy­skom­for­tu, uci­ska­ją­cy

 (1.2) o na­rzę­dziach spra­wia­ją­cy uczu­cie dy­skom­for­tu, nie­pa­su­ją­cy

 (1.3) o oso­bach spra­wia­ją­cy trud­no­ści, bę­dą­cy przesz­ko­dą

 (1.4) o sy­tu­a­cji nie­przy­jem­ny, krę­pu­ją­cy

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) A jed­nak przy­szedł czas, kiedy Po­nia­tow­ski stał się dla tych no­bli­wych oso­bi­sto­ści nie­wy­god­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewygoda ż.

 przysł. niewygodnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uciskający, niepasujący

 (1.2) niepasujący

Wiktionary


niewygonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­go­nić.

Wiktionary


niewygooglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­go­o­glo­wać.

Wiktionary


niewygranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­grać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈɡrãɲɛ, AS: ńevygrãńe

Wiktionary


niewygrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­gry­wać.

Wiktionary


niewyguglanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­gu­glać.

Wiktionary


niewygwizdywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyg­wi­zdy­wać.

Wiktionary


niewygładzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­gła­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɡwaˈd͡zãɲɛ, AS: ńevygu̯aʒãńe

Wiktionary


niewygłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­gła­szać.

Wiktionary


niewyjawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ja­wiać.

Wiktionary


niewyjawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ja­wić.

Wiktionary


niewyjaśnialność

brak moż­li­wo­ści wy­ja­śnie­nia cze­goś


SJP.pl


niewyjaśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ja­śniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨjäɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńevyi ̯äśńä̃ńe

Wiktionary


niewyjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­je­bać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨjɛˈbãɲɛ, AS: ńevyi ̯ebãńe

Wiktionary


niewyjeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­jeż­dżać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨjɛʒˈd͡ʒãɲɛ, AS: ńevyi ̯ežǯãńe

Wiktionary


niewyjmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyj­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨjmɔˈvãɲɛ, AS: ńevyi ̯movãńe

Wiktionary


niewyjęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyjąć.

Wiktionary


niewyjście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyjść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvɨjɕt͡ɕɛ, AS: ńevyi ̯śće

Wiktionary


niewykazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ka­zać.

Wiktionary


niewykazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ka­zy­wać.

Wiktionary


niewykluczone

w uży­ciu przy­słów­ko­wym: jest rze­czą praw­do­po­dob­ną; moż­li­we, praw­do­po­dob­nie


SJP.pl


niewykluczony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który może za­ist­nieć, moż­li­wy

Wiktionary


niewykolejenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­le­ić.

Wiktionary


niewykonalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wy­ko­nal­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykonalność ż.

 przym. niewykonalny

Wiktionary


niewykonalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­wy­ko­nal­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) De­cyz­ja jest wad­li­wa, je­że­li "była nie­wy­ko­nal­na w dniu jej wy­da­nia i jej nie­wy­ko­nal­ność ma cha­rak­ter trwa­ły".

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykonywanie n., niewykonanie n.

 przym. niewykonalny

 przysł. niewykonalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) awykonalność

Wiktionary


niewykonalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się wy­ko­nać, zro­bić

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkɔ̃ˈnalnɨ, AS: ńevykõnalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykonalność ż.

 przysł. niewykonalnie

Wiktionary


niewykonanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­nać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkɔ̃ˈnãɲɛ, AS: ńevykõnãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykonalność ż.

Wiktionary


niewykonywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­ny­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkɔ̃nɨˈvãɲɛ, AS: ńevykõnyvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykonalność ż.

Wiktionary


niewykopyrtnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­pyrt­nąć.

Wiktionary


niewykopywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­py­wać.

Wiktionary


niewykorzystanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­rzy­stać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykorzystywanie n.

Wiktionary


niewykorzystywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ko­rzy­sty­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkɔʒɨstɨˈvãɲɛ, AS: ńevykožystyvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykorzystanie

Wiktionary


niewykrywalność

cecha tego, co jest nie­moż­li­we do wy­kry­cia, czego nie można stwier­dzić, czy ist­nie­je


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­moż­li­we do wy­kry­cia, czego nie można stwier­dzić, czy ist­nie­je

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W kon­sek­wen­cji nie­wy­kry­wal­no­ści pla­gia­tów stu­den­ci i na­u­czy­cie­le aka­de­mic­cy mają pro­blem z okre­śla­niem skali zja­wi­ska.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewykrywalny

Wiktionary


niewykrywalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można wy­kryć, nie można stwier­dzić, czy ist­nie­je

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po ośmiu go­dzi­nach we krwi nie ma śladu tej sub­stan­cji, zaś po 8-12 go­dzi­nach jest nie­wy­kry­wal­na nawet w moczu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewykrywalność ż.

Wiktionary


niewykrzaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­krza­czać.

Wiktionary


niewykrzaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­krza­czyć.

Wiktionary


niewykształcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyksz­tał­cać.

Wiktionary


niewykształcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyksz­tał­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkʃtawˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńevykštau̯cẽńe

Wiktionary


niewykształcony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy wyksz­tał­ce­nia

imie­słów

 (2.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od wyksz­tał­cić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W rze­czy­wi­sto­ści Mary Wa­szyng­ton była ko­bie­tą kłót­li­wą, nie­wyksz­tał­co­ną i sprze­ci­wia­ła się ka­rie­rze syna z czy­stej zaz­dro­ści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkʃtawˈt͡sɔ̃nɨ, AS: ńevykštau̯cõny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. wykształcony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) prosty

Wiktionary


niewykucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wykuć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈkut͡ɕɛ, AS: ńevykuće

Wiktionary


niewykukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ku­ki­wać.

Wiktionary


niewykwalifikowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy kwa­li­fi­ka­cji, od­po­wied­nie­go wyksz­tał­ce­nia lub przy­go­to­wa­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Naj­wyż­sze wskaź­ni­ki prób sa­mo­bój­czych prze­ja­wia­ją dzie­ci ze śro­do­wisk ro­bot­ni­czych, zwła­szcza dzie­ci ro­bot­ni­ków nie­wyk­wa­li­fi­ko­wa­nych, naj­niż­sze — dzie­ci rol­ni­ków.

Wiktionary


niewykładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­kła­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨkwaˈdãɲɛ, AS: ńevyku̯adãńe

Wiktionary


niewylegiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­le­gi­wać.

Wiktionary


niewylesianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­le­siać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨlɛˈɕä̃ɲɛ, AS: ńevyleśä̃ńe

Wiktionary


niewylesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­le­sić.

Wiktionary


niewylewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­le­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨlɛˈvãɲɛ, AS: ńevylevãńe

Wiktionary


niewyliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­li­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevylʹičãńe

Wiktionary


niewyliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­li­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevylʹičẽńe

Wiktionary


niewylogowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­lo­go­wać.

Wiktionary


niewylogowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­lo­go­wy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨlɔɡɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńevylogovyvãńe

Wiktionary


niewymagający

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie wy­ma­ga wiele wy­sił­ku, pracy lub umie­jęt­no­ści; łatwy do wy­ko­na­nia

 (1.2) taki, który nie po­trze­bu­je spe­cjal­nych wa­run­ków lub dużej opie­ki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łatwy, prosty

Wiktionary


niewymaganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ma­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃maˈɡãɲɛ, AS: ńevỹmagãńe

Wiktionary


niewymawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ma­wiać.

Wiktionary


niewymiarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mia­ro­wać.

Wiktionary


niewymiatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mia­tać.

Wiktionary


niewymienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mie­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃mʲjɛ̇̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: ńevỹmʹi ̯ė̃ńä̃ńe

Wiktionary


niewymienność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wy­mien­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wy­mien­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewymienny

 przysł. niewymiennie

Wiktionary


niewymierność

cecha licz­by nie­wy­mier­nej


SJP.pl


niewymierny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do zmie­rze­nia, nie­da­ją­cy się wy­ra­zić w licz­bach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. miarka ż.

Wiktionary


niewymijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mi­jać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃mʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńevỹmʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


niewymiotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mio­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃mʲjɔtɔˈvãɲɛ, AS: ńevỹmʹi ̯otovãńe

Wiktionary


niewymowne

pot. żar­to­bli­wie o ka­le­so­nach, majt­kach


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) eufem. gacie, majt­ki, ka­le­so­ny (gar­de­ro­ba o któ­rej „nie wy­pa­da mówić”)

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) nmos. od: nie­wy­mow­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃ˈmɔvnɛ, AS: ńevỹmovne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewymowny

 przysł. niewymownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ineksprymable

Wiktionary


niewymownie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­wy­mow­ny; w spo­sób nie­da­ją­cy się wy­mó­wić, opi­sać sło­wa­mi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ostat­ni list twój, Jul­ju­szu drogi, mocno mnie zatr­wo­żył, a ko­niec jego nie­wy­mow­nie zas­mu­cił.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewymowne nmos., niewymowność ż.

 przym. niewymowny, niewymówiony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewypowiedzianie

Wiktionary


niewymowność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wy­mow­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wy­mow­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewymowny

 przysł. niewymownie

Wiktionary


niewymowny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do wy­ra­że­nia za po­mo­cą słów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) Bóg idzie na te ni­sko­ści, z nie­wy­mow­nej swej li­to­ści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃ˈmɔvnɨ, AS: ńevỹmovny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewymowne nmos., niewymowność ż.

 przym. niewymówiony

 przysł. niewymownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewypowiedziany, niewysłowiony

Wiktionary


niewymuszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­mu­szać.

Wiktionary


niewymyślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­my­ślać.

Wiktionary


niewymyślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­my­ślić.

Wiktionary


niewynajdywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­naj­dy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃najdɨˈvãɲɛ, AS: ńevỹnai ̯dyvãńe

Wiktionary


niewynajmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­naj­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃najmɔˈvãɲɛ, AS: ńevỹnai ̯movãńe

Wiktionary


niewynalezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­na­leźć.

Wiktionary


niewynikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ni­kać.

Wiktionary


niewyniszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ni­szczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃ɲiʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevỹńiščãńe

Wiktionary


niewyniuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­niu­chać.

Wiktionary


niewynoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­no­sić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevỹnošẽńe

Wiktionary


niewyobrażalnie

przy­słó­wek

 (1.1) książk. w spo­sób trud­ny lub nie­moż­li­wy do wy­o­bra­że­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W nie­wy­o­bra­żal­nie trud­nych wa­run­kach miesz­ka chory oj­ciec z nie­peł­no­spraw­ną córką.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewyobrażalność ż.

 przym. niewyobrażalny

Wiktionary


niewyobrażalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wy­o­bra­żal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wy­o­bra­żal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewyobrażalny

 przysł. niewyobrażalnie

Wiktionary


niewyobrażalny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­da­ją­cy się wy­o­bra­zić

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ, AS: ńevyobražalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewyobrażalność ż.

 przysł. niewyobrażalnie

Wiktionary


niewyobrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­o­bra­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɔbraˈʒãɲɛ, AS: ńevyobražãńe

Wiktionary


niewyobrażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­o­bra­zić.

Wiktionary


niewyodrębnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­o­dręb­niać.

Wiktionary


niewyodrębnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­o­dręb­nić.

Wiktionary


niewyolbrzymianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ol­brzy­miać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɔlbʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲɛ, AS: ńevyolbžỹmʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niewypadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­dać.

Wiktionary


niewypadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­paść.

Wiktionary


niewypakowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­ko­wy­wać.

Wiktionary


niewypalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­lać.

Wiktionary


niewypalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­lić.

Wiktionary


niewyparzony

po­spo­li­cie w po­łą­cze­niach: nie­wy­pa­rzo­ny język, nie­wy­pa­rzo­na gęba, nie­wy­pa­rzo­ny pysk itp. - o or­dy­nar­nym spo­so­bie mó­wie­nia lub o czło­wie­ku mó­wią­cym w ten spo­sób


SJP.pl


niewypatroszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­tro­szyć.

Wiktionary


niewypatrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pa­try­wać.

Wiktionary


niewypał

1. amu­ni­cja za­wie­ra­ją­ca ła­du­nek mio­ta­ją­cy, który po zet­knię­ciu z celem nie ek­splo­do­wał;
2. brak wy­strza­łu z na­bi­tej broni pal­nej, po­mi­mo za­dzia­ła­nia me­cha­niz­mu spu­sto­we­go, a także nie wy­strze­lo­ny w tej sy­tu­a­cji nabój;
3. po­tocz­nie o czymś nie­u­da­nym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stara amu­ni­cja lub miny, które nie wy­bu­chły

 (1.2) przen. coś, co się komuś nie udało, choć do­brze się za­po­wia­da­ło

Wiktionary

Nie­wy­pał – amu­ni­cja w któ­rej nie na­stą­pi­ło od­pa­le­nie ła­dun­ku mio­ta­ją­ce­go, mimo stwo­rze­nia od­po­wied­nich wa­run­ków do tego pro­ce­su. Po­dob­nym po­ję­ciem jest nie­wy­buch, który od­no­si się jed­nak nie do ła­dun­ku mio­ta­ją­ce­go, lecz do ła­dun­ku wy­bu­cho­we­go. Po­ję­cia nie­wy­pa­łu używa się wobec dwóch ro­dza­jów amu­ni­cji: wy­bu­cha­ją­cej z siłą mniej­szą od de­to­na­cji oraz za­pa­la­ją­cej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na sta­rym po­li­go­nie można zna­leźć je­szcze sporo nie­wy­pa­łów po Ro­sja­nach.

 (1.2) Moja ostat­nia rand­ka z Jolką to był strasz­ny nie­wy­pał.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvɨpaw, AS: ńevypau̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wypał m.

 czas. wypalić dk., wypalać ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewybuch

 (1.2) klapa, blamaż

Wiktionary


niewypełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­peł­niać.

Wiktionary


niewypełnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­peł­nić.

Wiktionary


niewypieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pie­przyć.

Wiktionary


niewypierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pier­da­lać.

Wiktionary


niewypierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pier­do­lić.

Wiktionary


niewypinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pi­nać.

Wiktionary


niewypisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pi­sać.

Wiktionary


niewypisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pi­sy­wać.

Wiktionary


niewyposażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­po­sa­żyć.

Wiktionary


niewypowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­po­wia­dać.

Wiktionary


niewypowiedzialny

prze­sta­rza­łe: nie­da­ją­cy się wy­po­wie­dzieć


SJP.pl


niewypowiedziany

nie­da­ją­cy się opi­sać, wy­ra­zić; nadz­wy­czaj­ny (np. nie­wy­po­wie­dzia­na ra­dość, nie­wy­po­wie­dzia­ny ból)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do wy­ra­że­nia za po­mo­cą słów

 (1.2) taki, który nie zo­stał po­wie­dzia­ny

Wiktionary

Nie­wy­po­wie­dzia­ny (szw. "I denna stil­la natt", dosł. "W cichą noc") – po­wieść kry­mi­nal­na szwedz­kiej pi­sar­ki Mari Jung­stedt, opu­bli­ko­wa­na w 2004 roku. W Pol­sce książ­ka uka­za­ła się na­kła­dem Wy­daw­nict­wa Bel­lo­na w 2010 w tłu­ma­cze­niu Mag­da­le­ny Lan­dow­skiej.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑãnɨ, AS: ńevypovʹi ̯ėʒ́ãny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewypowiedzianie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewysłowiony

Wiktionary


niewypracowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pra­co­wać.

Wiktionary


niewyprasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pra­so­wać.

Wiktionary


niewyprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pra­wić.

Wiktionary


niewyprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pro­wa­dzić.

Wiktionary


niewyprzedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­prze­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨpʃɛˈd͡zãɲɛ, AS: ńevypšeʒãńe

Wiktionary


niewyprzedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­prze­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨpʃɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevypšeʒẽńe

Wiktionary


niewypuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pu­szczać.

Wiktionary


niewypuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pu­ścić.

Wiktionary


niewypłacalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. sy­tu­a­cja, kiedy dłuż­nik nie ma moż­li­wo­ści spła­ty swo­ich zo­bo­wią­zań z po­sia­da­ne­go ma­jąt­ku;

Wiktionary

Nie­wy­pła­cal­ność – w uję­ciu fi­nan­so­wo-eko­no­micz­nym trwa­ła utra­ta płyn­no­ści fi­nan­so­wej, w któ­rej ma­ją­tek dłuż­ni­ka nie wy­star­cza na za­spo­ko­je­nie wszyst­kich zo­bo­wią­zań dłuż­ni­ka wobec wie­rzy­cie­li. Tak ro­zu­mia­ną nie­wy­pła­cal­ność na­le­ży odróż­nić od za­bu­rze­nia płyn­no­ści fi­nan­so­wej, tj.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mi­ni­ster­stwo Fi­nan­sów chce, aby spół­dziel­cze kasy oszczęd­no­ścio­wo-kre­dy­to­we i banki przej­mo­wa­ły kasy za­gro­żo­ne nie­wy­pła­cal­no­ścią.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewypłacalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) upadłość, bankructwo, krach, plajta

Wiktionary


niewypłacalny

przy­miot­nik

 (1.1) ekon. taki, który nie ma moż­li­wo­ści spła­ty swo­ich dłu­gów z po­sia­da­ne­go ma­jąt­ku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pod ko­niec kwiet­nia Gre­cja może stać się nie­wy­pła­cal­na.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewypłacalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) upadły, zbankrutowany

Wiktionary


niewypłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pła­cać.

Wiktionary


niewypłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­pła­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨpwaˈʃãɲɛ, AS: ńevypu̯ašãńe

Wiktionary


niewypłukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­płu­ki­wać.

Wiktionary


niewyrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ra­biać.

Wiktionary


niewyraźnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­wy­raź­ny, nie­zbyt oczy­wi­sty

 (1.2) pot. uka­zu­jąc włas­ny stan jako nie­zbyt wła­ści­wy, co budzi za­nie­po­ko­je­nie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewyraźność ż.

 przym. niewyraźny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieswojo

Wiktionary


niewyraźniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­wy­raź­nie


SJP.pl


niewyraźniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­wy­raź­ny


SJP.pl


niewyraźność

→ nie­wy­raź­ny


SJP.pl

Nie­wy­raź­ność – jeden z błę­dów lo­gicz­no-ję­zy­ko­wych, któ­rym ob­cią­żo­ne są nazwy i wy­ra­że­nia przy po­mo­cy nazw nie­wy­raź­nych skon­stru­o­wa­ne.

Nazwę na­zy­wa­my nie­wy­raź­ną wtedy i tylko wtedy, gdy ze wzglę­du na stan wie­dzy o jej de­sy­gna­tach nie po­tra­fi­my wska­zać na taki zbiór cech, za po­mo­cą któ­rych mo­że­my ją jed­noz­nacz­nie scha­rak­te­ry­zo­wać (czyli, nie po­tra­fi­my wska­zać na jej treść cha­rak­te­ry­stycz­ną).

Wikipedia

Patrz:

niewyraźny

niewyraźny

1. łatwy do za­u­wa­że­nia;
2. łatwy do zro­zu­mie­nia; oczy­wi­sty, jed­noz­nacz­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­mu bra­ku­je wy­ra­zi­sto­ści, nie­zbyt do­brze wi­dzial­ny, sły­szal­ny lub od­czu­wal­ny

 (1.2) nie­jas­no wy­ra­żo­ny, nie­jas­ny, nie­zu­peł­nie nie­o­kre­ślo­ny, zag­mat­wa­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­wy­raź­ne­go pisma Pa­u­li­ny zu­peł­nie nie dało się roz­czy­tać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈraʑnɨ, AS: ńevyraźny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewyraźnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) dwuznaczny, nieokreślony, niedookreślony, pytyjski, niezrozumiały, niejasny, mglisty

Wiktionary


niewyrażalne

da­ją­cy się przed­sta­wić za po­mo­cą słów lub umow­nych zna­ków


SJP.pl


niewyrażalny

da­ją­cy się przed­sta­wić za po­mo­cą słów lub umow­nych zna­ków


SJP.pl


niewyrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ra­żać.

Wiktionary


niewyruszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ru­szać.

Wiktionary


niewyrwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyr­wać.

Wiktionary


niewyrychtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rych­to­wać.

Wiktionary


niewyrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzu­cać.

Wiktionary


niewyrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzu­cić.

Wiktionary


niewyrzyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzy­gać.

Wiktionary


niewyrzygiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzy­gi­wać.

Wiktionary


niewyrzynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzy­nać.

Wiktionary


niewyrządzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rzą­dzać.

Wiktionary


niewyróbka

po­tocz­nie:
1. nie­do­rób­ka, uster­ka;
2. okre­śle­nie stanu nie do wy­trzy­ma­nia, nie do znie­sie­nia; niez­no­śność


SJP.pl


niewyrównywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­rów­ny­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨruvnɨˈvãɲɛ, AS: ńevyruvnyvãńe

Wiktionary


niewyróżnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­róż­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨruʒʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńevyružʹńä̃ńe

Wiktionary


niewyrżnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyrż­nąć.

Wiktionary


niewysiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sia­dać.

Wiktionary


niewysiadywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sia­dy­wać.

Wiktionary


niewyskakiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ska­ki­wać.

Wiktionary


niewysoki

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest wy­so­ki, który jest ra­czej niski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uksz­tał­to­wa­nie wyspy ma cha­rak­ter ni­zin­ny, na po­łud­niu znaj­du­je się nie­wy­so­ki pła­sko­wyż.

Wiktionary


niewyspany

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który nie spał lub spał zbyt krót­ko i przez to nie jest wy­po­czę­ty

 (1.2) taki, który świad­czy o byciu nie­wy­spa­nym (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nadz­wy­czaj­nie ha­ła­su­jąc przem­knę­ła się do­roż­ka wio­zą­ca nie­wy­spa­ną osobę z ja­kie­goś wczes­ne­go po­cią­gu.

 (1.2) Twa­rze były blade, oczy nie­wy­spa­ne i nie­spo­koj­ne.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wyspać się

Wiktionary


niewystarczająco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wy­star­cza­ją­cy, nie­do­sta­tecz­nie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wystarczanie n.

 czas. wystarczyć dk., wystarczać ndk.

 przym. niewystarczający

Wiktionary


niewystarczający

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: wy­star­czać

przy­miot­nik

 (2.1) nie­do­sta­tecz­ny, nie­od­po­wia­da­ją­cy okre­ślo­nym wy­ma­ga­niom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mały wąsik pod kul­fo­nia­stym nosem po­ru­szył się na boki, a ręka po­pra­wi­ła bły­ska­wicz­nie mo­nokl i wy­gła­dzi­ła si­wie­ją­ce baki. Szczu­pa­czyń­ska do­strze­gła, że ły­si­nę za­sła­nia­ła po­życz­ka, fi­ne­zyj­na wpraw­dzie, lecz da­le­ce nie­wy­star­cza­ją­ca.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewystarczająco

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) mikry

Wiktionary


niewystarczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­star­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨstarˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevystarčãńe

Wiktionary


niewystawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sta­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńevystavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niewystawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sta­wić.

Wiktionary


niewystrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­stro­ić.

Wiktionary


niewystrzelenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­strze­lić.

Wiktionary


niewystrzeliwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­strze­li­wać.

Wiktionary


niewystąpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­stą­pić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨstɔ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńevystõmpʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niewystępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­stę­po­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńevystẽmpovãńe

Wiktionary


niewysublimowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­su­bli­mo­wać.

Wiktionary


niewysunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­su­nąć.

Wiktionary


niewysypka

dzie­cię­ca miska lub łyżka za­po­bie­ga­ją­ca swoją bu­do­wą wy­sy­py­wa­niu się za­war­to­ści


SJP.pl


niewysypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sy­py­wać.

Wiktionary


niewysyłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­sy­łać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨsɨˈwãɲɛ, AS: ńevysyu̯ãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewysłanie dk.

Wiktionary


niewyszczególnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­szcze­gól­nić.

Wiktionary


niewyszeptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­szep­tać.

Wiktionary


niewyszperanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wysz­pe­rać.

Wiktionary


niewysztafirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wysz­ta­fi­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨʃtafʲirɔˈvãɲɛ, AS: ńevyštafʹirovãńe

Wiktionary


niewyszukany

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wyk­win­tu, skrom­ny

 (1.2) pejor. po­zba­wio­ny do­bre­go smaku

Wiktionary


niewysłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­słać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨˈswãɲɛ, AS: ńevysu̯ãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewysyłanie ndk.

Wiktionary


niewysłowiony

nie­da­ją­cy się opi­sać, wy­ra­zić; nadz­wy­czaj­ny, nie­wy­po­wie­dzia­ny (np. nie­wy­sło­wio­na ra­dość, nie­wy­sło­wio­na roz­kosz)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do wy­ra­że­nia za po­mo­cą słów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego twarz no­si­ła ślady nie­wy­sło­wio­ne­go bólu, z oczu pły­nę­ły łzy, wargi drża­ły, jakby po­ru­sza­ły się w in­tym­nej roz­mo­wie z Chry­stu­sem praw­dzi­wie obec­nym na oł­ta­rzu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨswɔˈvʲjɔ̃nɨ, AS: ńevysu̯ovʹi ̯õny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewysłowienie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewypowiedziany

Wiktionary


niewysłuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­słu­chać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨswuˈxãɲɛ, AS: ńevysu̯uχãńe

Wiktionary


niewytaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ta­czać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wytaczanie n.

Wiktionary


niewytentegowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ten­te­go­wać.

Wiktionary


niewytrzebienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­trze­bić.

Wiktionary


niewytrzymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­trzy­mać.

Wiktionary


niewytrąbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­trą­bić.

Wiktionary


niewytupywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­tu­py­wać.

Wiktionary


niewytwarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyt­wa­rzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨtfaˈʒãɲɛ, AS: ńevytfažãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dk. niewytworzenie

Wiktionary


niewytyczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ty­czać.

Wiktionary


niewytężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­tę­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨtɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńevytẽũ̯žẽńe

Wiktionary


niewytłumaczalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie da­ją­cy się wy­tłu­ma­czyć lub wy­ja­śnić, nie­moż­li­wy do wy­tłu­ma­cze­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) eg­za­mi­no­wi to­wa­rzy­szą cza­sem ogrom­ne emo­cje, przez które czło­wiek robi nie­wy­tłu­ma­czal­ne rze­czy.

Wiktionary


niewytłumaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­tłu­ma­czyć.

Wiktionary


niewyuczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­wy­u­czal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­wy­u­czal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewyuczalny

 przysł. niewyuczalnie

Wiktionary


niewywalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wa­lić.

Wiktionary


niewywczas

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) daw­niej: nie­wy­go­da, trud, znój


SJP.pl


niewywieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wie­rać.

Wiktionary


niewywiercenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wier­cić.

Wiktionary


niewywodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wo­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevyvoʒẽńe

Wiktionary


niewywołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wo­łać.

Wiktionary


niewywoływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wo­ły­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨvɔwɨˈvãɲɛ, AS: ńevyvou̯yvãńe

Wiktionary


niewywyższanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­wyż­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨvɨʃˈːãɲɛ, AS: ńevyvy•šãńe

Wiktionary


niewywłaszczalny

nie­da­ją­cy się wy­wła­szczyć


SJP.pl


niewyzdrowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyz­dro­wieć.

Wiktionary


niewyznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyz­na­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨznaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevyznačãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wyznaczać

Wiktionary


niewyznaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyz­na­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨznaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevyznačẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wyznaczać

Wiktionary


niewyznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyz­nać.

Wiktionary


niewyznawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyz­na­wać.

Wiktionary


niewyłamanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ła­mać.

Wiktionary


niewyłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ła­niać.

Wiktionary


niewyłudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­łu­dzić.

Wiktionary


niewyłączanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­łą­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨwɔ̃n͇ˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevyu̯õṇčãńe

Wiktionary


niewyłączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­łą­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨwɔ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevyu̯õṇčẽńe

Wiktionary


niewyściełanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­ście­łać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɕt͡ɕɛˈwãɲɛ, AS: ńevyśćeu̯ãńe

Wiktionary


niewyśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­śnić.

Wiktionary


niewyśpiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyś­pie­wać.

Wiktionary


niewyśpiewywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyś­pie­wy­wać.

Wiktionary


niewyświetlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wyś­wiet­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɨɕfʲjɛˈtlãɲɛ, AS: ńevyśfʹi ̯etlãńe

Wiktionary


niewyżulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wy­żu­lić.

Wiktionary


niewzbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzbi­jać.

Wiktionary


niewzbudzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzbu­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvzbuˈd͡zãɲɛ, AS: ńevzbuʒãńe

Wiktionary


niewzbudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzbu­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvzbuˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńevzbuʒẽńe

Wiktionary


niewzdychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzdy­chać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvzdɨˈxãɲɛ, AS: ńevzdyχãńe

Wiktionary


niewzięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wziąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈvʲʑɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńevʹźė̃ńće

Wiktionary


niewzlatywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzla­ty­wać.

Wiktionary


niewzmacnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzmac­niać.

Wiktionary


niewzniecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wznie­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvzʲɲɛˈt͡sãɲɛ, AS: ńevzʹńecãńe

Wiktionary


niewznoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzno­sić.

Wiktionary


niewzrastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzra­stać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wzrastanie n.

Wiktionary


niewzruszoność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest niewz­ru­szo­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvzruˈʃɔ̃nɔɕt͡ɕ, AS: ńevzrušõność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewzruszenie n.

 przym. niewzruszony

 przysł. niewzruszenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chłód, opanowanie, spokój, obojętność

Wiktionary


niewzruszony

przy­miot­nik

 (1.1) od­por­ny na wpły­wy, ataki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewzruszoność n.

 przysł. niewzruszenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieporuszony, niezachwiany, niezłomny, niezmienny, odporny, twardy, wytrzymały

Wiktionary


niewzywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzy­wać.

Wiktionary


niewód

ro­dzaj sieci ry­bac­kiej do ło­wie­nia ryb den­nych; ceza


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ryb. ro­dzaj dużej sieci ry­bac­kiej;

Wiktionary

Nie­wo­dy w Mu­ze­um Ry­bo­łów­stwa w Helu

Nie­wód – cią­gnio­na wło­ko­wa sieć ry­bac­ka zło­żo­na ze stoż­ko­wa­te­go worka zwa­ne­go mat­nią oraz dwóch dłu­gich "skrzy­deł" z tka­ni­ny sie­cio­wej. Skrzy­dła roz­po­ście­ra­ne na kształt pół­ko­la kie­ru­ją ryby do matni. Dłu­gość skrzy­deł sięga 200–300 m. Nie­wód sto­so­wa­ny jest do po­ło­wów na je­zio­rach, głów­nie pod lodem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie bę­dzie­my zresz­tą łapać ryb przed nie­wo­dem…

 (1.1) Zo­sta­wi­wszy stu­łok­cio­wą linę na brze­gu, wy­je­chał w wiel­kim bacie na morze, wy­rzu­cił prawe skrzy­dło, ma­ci­cę, lewe skrzy­dło nie­wo­du.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛvut, AS: ńevut

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) siatka

Wiktionary


niewąchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wą­chać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔ̃w̃ˈxãɲɛ, AS: ńevõũ̯χãńe

Wiktionary


niewątpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wąt­pić.

Wiktionary


niewątpliwie

przy­słó­wek

 (1.1) naj­praw­do­po­dow­niej tak jest (taki jest stan rze­czy lub wy­ra­ża­ją­cy daną opi­nię jest o tym prze­ko­na­ny)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten młody pia­ni­sta z Ja­po­nii to nie­wąt­pli­wie wiel­ki ta­lent.

 (1.1) Naj­bar­dziej zna­nym miesz­kań­cem Asyżu jest nie­wąt­pli­wie św. Fran­ci­szek, przez wielu ko­ja­rzo­ny z za­ło­ży­cie­lem za­ko­nu fran­cisz­ka­nów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ, AS: ńevõntplʹivʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewątpliwość ż.

 przym. niewątpliwy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zapewne

Wiktionary


niewątpliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. rzad. cecha tego, co jest nie­wąt­pli­we

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewątpliwy

 przysł. niewątpliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pewność, brak wątpienia

Wiktionary


niewątpliwszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­wąt­pli­wy


SJP.pl


niewątpliwy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie wzbu­dza żad­nych wąt­pli­wo­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego książ­ka od­nio­sła nie­wąt­pli­wy suk­ces.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niewątpliwość ż.

 przysł. niewątpliwie

Wiktionary


niewędkarz

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca węd­ka­rzem


SJP.pl


niewędkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|węd­ko­wać.

Wiktionary


niewędrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wę­dro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvɛ̃ndrɔˈvãɲɛ, AS: ńevẽndrovãńe

Wiktionary


niewęgłowski

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ce­za­ry Nie­wę­głow­ski (1893–1939), ofi­cer
  • Mar­cin Nie­wę­głow­ski (ur. 1988), muzyk
  • Wie­sław Nie­wę­głow­ski (1941–2023), du­chow­ny

Wikipedia


niewęszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wę­szyć.

Wiktionary


niewładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wła­dać.

Wiktionary


niewłaściwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wła­ści­wy, nie­pra­wi­dło­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Może się zda­rzyć, że pre­fe­ren­cje wy­bor­ców będą nie­wła­ści­wie in­ter­pre­to­wa­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvwaɕˈt͡ɕivʲjɛ, AS: ńevu̯aśćivʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niewłaściwy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) źle, nieprawidłowo

Wiktionary


niewłaściwość

1. bycie nie­wła­ści­wym; nie­wła­ści­we po­stę­po­wa­nie, nie­sto­sow­ność
2. w pra­wie: nie­wła­ści­wość sądu - brak kom­pe­ten­cji sądu do roz­pa­try­wa­nia danej spra­wy (po­dob­nie nie­wła­ści­wość urzę­du itp.)


SJP.pl


niewłaściwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­wła­ści­wy


SJP.pl


niewłaściwy

przy­miot­nik

 (1.1) inny, niż ocze­ki­wa­no; inny niż po­wi­nien być

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kon­tro­ler nie za­re­a­go­wał na wy­so­kość po­da­ną przez pi­lo­ta w sto­pach oraz nie­wła­ści­we ci­śnie­nie at­mos­fe­rycz­ne i na­ka­zał zni­ża­nie (…)

 (1.1) Opu­bli­ko­wa­nie tych in­tym­nych li­stów by­ło­by nie­wła­ści­we.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvwaɕˈt͡ɕivɨ, AS: ńevu̯aśćivy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niewłaściwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieodpowiedni, nieprawidłowy

Wiktionary


niewłóczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|włó­czyć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. włóczęga ż.

Wiktionary


niewłączalny

da­ją­cy się włą­czyć


SJP.pl


niewłączanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|włą­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvwɔ̃n͇ˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńevu̯õṇčãńe

Wiktionary


niewłączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|włą­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛvwɔ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńevu̯õṇčẽńe

Wiktionary


niezaaferowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­a­fe­ro­wać.

Wiktionary


niezaakceptowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ak­cep­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaːkt͡sɛptɔˈvãɲɛ, AS: ńez•akceptovãńe

Wiktionary


niezaanektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­a­nek­to­wać.

Wiktionary


niezaangażowanie

1. za­trud­nić kogoś;
2. za­an­ga­żo­wać się: wziąć ak­tyw­ny (głów­nie emo­cjo­nal­nie) udział w ja­kimś dzia­ła­niu, przed­sięw­zię­ciu, pracy, pro­jek­cie


SJP.pl


niezaanimowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­a­ni­mo­wać.

Wiktionary


niezaaprobowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­a­pro­bo­wać.

Wiktionary


niezaatakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­a­ta­ko­wać.

Wiktionary


niezabarwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bar­wiać.

Wiktionary


niezabarwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bar­wić.

Wiktionary


niezabezpieczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bez­pie­czać.

Wiktionary


niezabieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bie­rać.

Wiktionary


niezabijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bi­jać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzabʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńezabʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezabitowski

naz­wi­sko


SJP.pl


niezablokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­blo­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzablɔkɔˈvãɲɛ, AS: ńezablokovãńe

Wiktionary


niezabranianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|wzbra­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzabrãˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezabrãńä̃ńe

Wiktionary


niezabranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­brać.

Wiktionary


niezabronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bro­nić.

Wiktionary


niezabrudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bru­dzić.

Wiktionary


niezabudka

gwa­ro­wo o nie­za­po­mi­naj­ce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Bra­sław­szczyz­na,Litwa,Wi­leń­szczyz­na,Lida,Po­do­le,Lwow­szczyz­na,Tar­no­pol,Ma­zo­wsze,Świd­win,By­cha­wa,Du­bien­ko,Ste­fan­ko­wi­ce,Mo­nia­ty­cze,Ko­py­łów,Obro­wiec (po­wiat hru­bie­szow­ski),Ja­ro­sła­wiec,Książ­ni­ce Wiel­kie,Mo­ści­ska. nie­za­po­mi­naj­ka (ro­śli­na)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mam ja ogró­de­czek / Ślicz­ny, choć ma­lut­ki, / W moim ogró­decz­ku / Rosną nie­za­bud­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezabudkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezapominajka

Wiktionary


niezabudkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nie­za­bud­ką, do­ty­czą­cy nie­za­bud­ki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezabudka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezapominajkowy

Wiktionary


niezabukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­bu­ko­wać.

Wiktionary


niezabyszewo

Nie­za­by­sze­wo (ka­szub. Niezabëszewò; niem. "Dams­dorf") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce na Po­je­zie­rzu By­tow­skim po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Bytów. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś leży nad je­zio­rem Nie­za­by­szew­skim, przy dro­dze kra­jo­wej nr 20 Star­gard – Szcze­ci­nek – Gdy­nia. W miej­sco­wo­ści funk­cjo­nu­je Ochot­ni­cza Straż Po­żar­na.

Wikipedia


niezabłądzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­błą­dzić.

Wiktionary


niezachodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cho­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńezaχoʒẽńe

Wiktionary


niezachorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cho­ro­wać.

Wiktionary


niezachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cho­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaxɔˈvãɲɛ, AS: ńezaχovãńe

Wiktionary


niezachowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cho­wy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaxɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńezaχovyvãńe

Wiktionary


niezachwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­chwiać.

Wiktionary


niezachwiany

1. spo­wo­do­wać chwia­nie się kogoś lub cze­goś;
2. na­ru­szyć jakiś po­rzą­dek;
3. osła­bić czy­jąś po­zy­cję lub czy­jeś prze­ko­na­nie


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zmie­nia swo­ich prze­ko­nań, nie daje się za­chwiać

 (1.2) taki, który świad­czy o nie­za­chwia­nej (1.1) po­sta­wie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezłomny, nieugięty, niewzruszony, niezmienny, rezolutny, stały

 (1.2) niezmienny, stały

Wiktionary


niezachwycanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­chwy­cać.

Wiktionary


niezachęcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­pró­bo­wa­nie wzbu­dze­nia w kimś chęci do cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Opo­zy­cja za­rzu­ci­ła po­li­ty­ko­wi nie­za­chę­ca­nie do szcze­pień.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zachęcanie n.

Wiktionary


niezachłanność

odz­na­cza­nie się bra­kiem za­chłan­no­ści, nie­u­le­ga­nie uczu­ciu za­chłan­no­ści


SJP.pl


niezacienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cie­niać.

Wiktionary


niezacieśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cie­śniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzat͡ɕɛ̇ɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezaćėśńä̃ńe

Wiktionary


niezaciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cią­gać.

Wiktionary


niezacyganienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cy­ga­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzat͡sɨɡãˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezacygãńė̃ńe

Wiktionary


niezacytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cy­to­wać.

Wiktionary


niezaczarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cza­ro­wać.

Wiktionary


niezaczekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­cze­kać.

Wiktionary


niezaczerwienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­czer­wie­nić.

Wiktionary


niezaczynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­czy­nać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzat͡ʃɨ̃ˈnãɲɛ, AS: ńezačỹnãńe

Wiktionary


niezadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zadać.

Wiktionary


niezadawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­da­wać.

Wiktionary


niezadecydowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­de­cy­do­wać.

Wiktionary


niezadedykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­de­dy­ko­wać.

Wiktionary


niezadowalająco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­za­do­wa­la­ją­cy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezadowolenie n., zadowolenie n.

 przym. niezadowalający

Wiktionary


niezadowalający

przy­miot­nik

 (1.1) nie­speł­nia­ją­cy ocze­ki­wań, nie­zbyt dobry, po­zo­sta­wia­ją­cy wiele do ży­cze­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sto­so­wa­nie tych no­wych norm po­win­no do­pro­wa­dzić do usu­nię­cia z rynku pro­duk­tów o nie­za­do­wa­la­ją­cej ja­ko­ści […]

 (1.1) Ponad dzie­sięć lat po tym, jak wy­buchł glo­bal­ny kry­zys, roz­wój go­spo­dar­czy nadal jest nie­za­do­wa­la­ją­cy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzadɔvalaˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: ńezadovalai ̯õncy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zadowolenie n.

 czas. zadowalać

 przym. zadowalający

 przysł. niezadowalająco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesatysfakcjonujący

Wiktionary


niezadowalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­do­wa­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzadɔvaˈlãɲɛ, AS: ńezadovalãńe

Wiktionary


niezadowolenie

do­go­dzić, za­spo­ko­ić wy­ma­ga­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak za­do­wo­le­nia; ne­ga­tyw­ne uczu­cie bę­dą­ce re­zul­ta­tem tego, że coś dzie­je się niez­god­nie z czy­imś ży­cze­niem, pla­nem, za­mia­rem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wzra­sta­ją­ce trud­no­ści go­spo­dar­cze wy­wo­ły­wa­ły nie­za­do­wo­le­nie spo­łe­czeń­stwa, ob­ja­wia­ne falą straj­ków i roz­wi­ja­niem opo­zy­cyj­nej dzia­łal­no­ści po­dziem­nej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńezadovolẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezadowolony

 przysł. niezadowalająco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedosyt, rozczarowanie, niespełnienie; przest. nieukontentowanie

Wiktionary


niezadowolony

nie­u­sa­tys­fak­cjo­no­wa­ny, za­wie­dzio­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­czu­wa­ją­cy nie­za­do­wo­le­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Byłem bar­dzo nie­za­do­wo­lo­ny, bo padał deszcz.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ, AS: ńezadovolõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezadowolenie n.

Wiktionary


niezadzieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­dzie­rać.

Wiktionary


niezadziwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­dzi­wić.

Wiktionary


niezadzwonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zadz­wo­nić.

Wiktionary


niezadługo

po­tocz­nie: po upły­wie krót­kie­go czasu; nie­dłu­go, wkrót­ce, nie­ba­wem


SJP.pl


niezafajdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­faj­dać.

Wiktionary


niezagadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ga­dać.

Wiktionary


niezaganianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ga­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaɡãˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezagãńä̃ńe

Wiktionary


niezaglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­glą­dać.

Wiktionary


niezagniatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gnia­tać.

Wiktionary


niezagradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gra­dzać.

Wiktionary


niezagranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­grać.

Wiktionary


niezagrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gra­żać.

Wiktionary


niezagrożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gro­zić.

Wiktionary


niezagustowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gu­sto­wać.

Wiktionary


niezagłodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­gło­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaɡwɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńezagu̯oʒẽńe

Wiktionary


niezainstalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­in­sta­lo­wać.

Wiktionary


niezainteresowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­in­te­re­so­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzajĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ, AS: ńezai ̯ĩnteresovãńe

Wiktionary


niezaiwanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­i­wa­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzajivãˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezai ̯ivãńä̃ńe

Wiktionary


niezaiwanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­i­wa­nić.

Wiktionary


niezajaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ja­rać.

Wiktionary


niezajmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zaj­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzajmɔˈvãɲɛ, AS: ńezai ̯movãńe

Wiktionary


niezajęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zająć.

Wiktionary


niezajście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zajść.

Wiktionary


niezakamuflowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­mu­flo­wać.

Wiktionary


niezakasanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­sać.

Wiktionary


niezakazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­zać.

Wiktionary


niezakazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­zy­wać.

Wiktionary


niezakałapućkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­ła­puć­kać.

Wiktionary


niezakażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ka­żać.

Wiktionary


niezaklepanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kle­pać.

Wiktionary


niezaklinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kli­nać.

Wiktionary


niezakluczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­klu­czyć.

Wiktionary


niezakonnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie bę­dą­ca za­kon­ni­kiem, osoba spoza wspól­no­ty za­kon­nej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zwy­kle nie­za­kon­ni­kom nie wolno wcho­dzić do kla­u­zu­ry.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zakonnik mos.

Wiktionary


niezakopertowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ko­per­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzakɔpɛrtɔˈvãɲɛ, AS: ńezakopertovãńe

Wiktionary


niezakopywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ko­py­wać.

Wiktionary


niezakorzenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ko­rze­nić.

Wiktionary


niezakosztowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kosz­to­wać.

Wiktionary


niezakończenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­koń­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzakɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńezakõĩ ̯ṇčẽńe

Wiktionary


niezakraplanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kra­plać.

Wiktionary


niezakrawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kra­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzakraˈvãɲɛ, AS: ńezakravãńe

Wiktionary


niezakrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kry­wać.

Wiktionary


niezakręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­krę­cać.

Wiktionary


niezakurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ku­rzyć.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wkurzać, wkurzyć

Wiktionary


niezakuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ku­wać.

Wiktionary


niezakładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kła­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzakwaˈdãɲɛ, AS: ńezaku̯adãńe

Wiktionary


niezakłócanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­kłó­cać.

Wiktionary


niezal

śro­do­wi­sko­wo:
1. mu­zy­ka nie­za­leż­na;
2. śro­do­wi­sko osób po­wią­za­nych z mu­zy­ką nie­za­leż­ną


SJP.pl


niezalecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­cać.

Wiktionary


niezalecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­cić.

Wiktionary


niezalegalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­ga­li­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzalɛɡalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńezalegalʹizovãńe

Wiktionary


niezalesianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­siać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzalɛˈɕä̃ɲɛ, AS: ńezaleśä̃ńe

Wiktionary


niezalesiony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, na któ­rym nie ma lasu

Wiktionary


niezalewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­wać.

Wiktionary


niezależenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­le­żeć.

Wiktionary


niezależnie

przy­słó­wek

 (1.1) bez związ­ku z czymś (su­ge­ru­je brak ko­or­dy­na­cji i za­leż­no­ści)

 (1.2) bez wzglę­du na coś (su­ge­ru­je, że jakiś ar­gu­ment nie jest wy­star­cza­ją­co ważny)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wpad­li na ten po­mysł nie­za­leż­nie od sie­bie.

 (1.2) Nie­za­leż­nie od jego in­ten­cji, taki czyn nie może po­zo­stać bez kary.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezależny

 rzecz. niezależność

Wiktionary


niezależność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bycie nie­za­leż­nym od kogoś lub cze­goś

 (1.2) stat. brak wpły­wu jed­ne­go zda­rze­nia lo­so­we­go na wa­run­ko­we praw­do­po­do­bień­stwo dru­gie­go;

 (1.3) stat. brak wpły­wu war­to­ści jed­nej zmien­nej lo­so­wej na wa­run­ko­wy roz­kład praw­do­po­do­bień­stwa dru­giej;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Opu­ści­łem ro­dzin­ny dom i w końcu po­czu­łem swoją nie­za­leż­ność.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕt͡ɕ, AS: ńezaležność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezależny

 przysł. niezależnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) autonomia, samodzielność, niepodległość, suwerenność, wolność

Wiktionary


niezależny

przy­miot­nik

 (1.1) sa­mo­dziel­ny, nie­pod­po­rząd­ko­wa­ny, nie­bę­dą­cy w za­leż­no­ści od ni­ko­go ani ni­cze­go

 (1.2) polit. nie­na­le­żą­cy do żad­nej z ry­wa­li­zu­ją­cych par­tii

 (1.3) nie­po­wią­za­ny, nie­ma­ją­cy ze sobą związ­ku

 (1.4) bez­stron­ny, niez­wią­za­ny z żadną z grupą spo­łecz­ną, nie­kie­ru­ją­cy się jej in­te­re­sem

 (1.5) polit. o pań­stwach: nie­bę­dą­cy pod ni­czy­im zwierzch­nict­wem, de­cy­du­ją­cy sam o sobie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Część par de­cy­du­je się na wa­zek­to­mię, by stać się nie­za­leż­ny­mi od gumek i ta­ble­tek an­ty­kon­cep­cyj­nych.

 (1.3) Po­da­ne pe­ro­ny od­ja­zdów po­cią­gów mogą ulec zmia­nie z przy­czyn nie­za­leż­nych od prze­woź­ni­ka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ, AS: ńezaležny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezależność

 przysł. niezależnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezawisły, samodzielny

 (1.2) bezpartyjny

 (1.3) oddzielny, osobny

 (1.5) niepodległy, samorządny, autonomiczny, wolny, suwerenny

Wiktionary


niezaliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­li­czać.

Wiktionary


niezaliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­u­ję­cie do pew­ne­go zbio­ru, zbio­ro­wo­ści

 (1.2) nie­uz­na­nie wy­peł­nie­nia pew­nych zo­bo­wią­zań

 (1.3) pot. nie­zda­nie eg­za­mi­nu, spraw­dzia­nu lub testu

 (1.4) pot. nie­wy­ko­na­nie cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Co wpły­nę­ło na nie­za­li­cze­nie Rosji do grupy państw wy­so­ko roz­wi­nię­tych?

 (1.3) Nie­za­li­cze­nie tego eg­za­mi­nu w sesji let­niej wiąże się z ko­niecz­no­ścią pow­ta­rza­nia roku.

 (1.4) Irka przy­gnę­bi­ło nie­za­li­cze­nie we­e­ken­do­we­go wy­pa­du na narty do Szczyr­ku.

Wiktionary


niezalogowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­lo­go­wać.

Wiktionary


niezalowy

→ nie­zal


SJP.pl

Patrz:

niezal

niezamarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ma­rzać.

Wiktionary


niezamawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ma­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezãmavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezamiatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mia­tać.

Wiktionary


niezamienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mie­niać.

Wiktionary


niezamierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mie­rzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãmʲjɛˈʒãɲɛ, AS: ńezãmʹi ̯ežãńe

Wiktionary


niezamierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mie­rzyć.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezamierzony

Wiktionary


niezamierzony

pow­ziąć za­miar zro­bie­nia cze­goś; za­pla­no­wać, za­my­ślić


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) przy­pad­ko­wy

 (1.2) daw. nie­o­gra­ni­czo­ny żadną miarą, żad­nym kre­sem, bez gra­nic

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Obu­rzyć się na tak ob­ce­so­we za­cho­wa­nie Po­la­ka? Na pro­wo­ka­cję tak upro­szczo­ną, że gra­ni­czą­cą z nie­za­mie­rzo­nym hu­mo­rem?

 (1.1) Myślę, że na­le­ży wresz­cie skoń­czyć z nie­za­mie­rzo­nym wy­ni­szcza­niem ro­dzin i za­cząć re­a­li­zo­wać obiet­ni­ce wy­bor­cze.

 (1.1) Po­ja­wi­ła się nowa, szo­ku­ją­ca te­o­ria na temat ge­ne­zy AIDS. Epi­de­mia jest nie­za­mie­rzo­nym, ubocz­nym skut­kiem ma­so­wych szcze­pień prze­ciw­ko pa­ra­li­żo­wi dzie­cię­ce­mu (cho­ro­ba He­i­ne­go-Me­di­na), któ­rym pod­da­no ty­sią­ce Afry­kań­czy­ków w la­tach pięć­dzie­sią­tych — twier­dzi an­giel­ski dzien­ni­karz Ed­ward Hop­per.

 (1.1) Pa­pież na­ma­ścił Ka­ro­lo­win­gów; Ka­ro­lo­win­go­wie w od­pła­cie wdzięcz­no­ści wszyst­kie ko­ro­ny do nie­za­mie­rzo­nych cza­sów od sto­li­cy apostolskiéj za­leż­ny­mi uczy­ni­li.

 (1.1) Twój roz­są­dek każe mi mieć w tobie uf­ność nie­za­mie­rzo­ną.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezamierzenie

 rzecz. niezamierzenie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uboczny, nierozmyślny, nieumyślny, niecelowy

Wiktionary


niezamieszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mie­szczać.

Wiktionary


niezamieszkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­miesz­kać.

Wiktionary


niezamieszkany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, w któ­rym nikt nie miesz­ka

 (1.2) taki, na któ­rym nikt nie miesz­ka

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: nie za­miesz­kać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W nie­za­miesz­ka­nym domu no­ca­mi ktoś włą­czał świa­tło.

 (1.2) Cał­ko­wi­cie nie­za­miesz­ka­ne po­zo­sta­wa­ły ob­sza­ry na za­chód od Mis­si­si­pi.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. zamieszkać dk., zamieszkiwać ndk.

Wiktionary


niezamieszkały

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy miesz­kań­ców

 (1.2) nie­miesz­ka­ją­cy nig­dzie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: nie za­miesz­kać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezamieszkałość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezludny, opuszczony, war. niezamieszkany

Wiktionary


niezamieszkiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­miesz­ki­wać.

Wiktionary


niezamknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zam­knąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãˈmʲcɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńezãmʹḱńė̃ńće

Wiktionary


niezamożny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) (li­to­ta) nie po­sia­da­ją­cy wiele pie­nię­dzy albo in­nych włas­no­ści ma­te­rial­nych; także. świad­czą­cy o takim nie­do­stat­ku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãˈmɔʒnɨ, AS: ńezãmožny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezamożność ż.

 przysł. niezamożnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biedny, drobny, niebogaty, niedostatni, niemajętny, niezasobny, ubogi

Wiktionary


niezamykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­my­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãmɨˈkãɲɛ, AS: ńezãmykãńe

Wiktionary


niezamysł

imię mę­skie


SJP.pl

Nie­za­mysł – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z trzech czło­nów: "nie-" (ne­ga­cja),"-za-" i "-mysł" ("my­śleć"). Mogło pow­stać przez ne­ga­cję imie­nia z czło­nem "Myśli-" lub "-mysł" (np. My­śli­dar, Bo­le­mysł, Unie­mysł) albo zo­stać ut­wo­rzo­ne bez­poś­red­nio z cza­sow­ni­ka i sta­no­wić ra­czej przez­wi­sko.

Wikipedia


niezamysłostwo

Nie­za­mysł z mał­żon­ką; Nie­za­my­sło­wie


SJP.pl


niezamysłowie

Nie­za­mysł z mał­żon­ką; Nie­za­my­sło­stwo


SJP.pl


niezamysłowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nie­za­my­sła lub z nim zwią­za­ny


SJP.pl


niezamówienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­mó­wić.

Wiktionary


niezamężna

ma­ją­cy męża


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taka, która nie ma męża

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) ko­bie­ta, która nie wysz­ła je­szcze za mąż

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) W tej gru­pie były trzy nie­za­męż­ne i dwie mę­żat­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezamężcie n., niezamężność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) panna

Wiktionary


niezamężność

nie­po­sia­da­nie męża, stan wolny


SJP.pl


niezamężny

przy­miot­nik

 (1.1) zwy­kle o ko­bie­cie: nie ma­ją­ca męża, bę­dą­ca panną; nie bę­dą­ca żoną, mał­żon­ką

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­za­męż­ne ko­bie­ty nadal są na­ra­żo­ne na zło­śli­we uwagi i wścib­skie py­ta­nia nawet ze stro­ny naj­bliż­szej ro­dzi­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãˈmɛ̃w̃ʒnɨ, AS: ńezãmẽũ̯žny

Wiktionary


niezaniebieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nie­bie­ścić.

Wiktionary


niezanieczyszczony

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny za­nie­czy­szczeń

Wiktionary


niezaniedbanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nied­bać.

Wiktionary


niezaniedbywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nied­by­wać.

Wiktionary


niezanoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­no­sić.

Wiktionary


niezanudzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nu­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãnuˈd͡zãɲɛ, AS: ńezãnuʒãńe

Wiktionary


niezanurkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nur­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãnurkɔˈvãɲɛ, AS: ńezãnurkovãńe

Wiktionary


niezanurzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nu­rzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãnuˈʒãɲɛ, AS: ńezãnužãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezanurzenie dk.

Wiktionary


niezanurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­nu­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzãnuˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezãnužẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezanurzanie ndk.

Wiktionary


niezaopatrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­o­pa­try­wać.

Wiktionary


niezaopatrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­o­pa­trzyć.

Wiktionary


niezapadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pa­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapaˈdãɲɛ, AS: ńezapadãńe

Wiktionary


niezapadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­paść.

Wiktionary


niezapalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pa­lać.

Wiktionary


niezapalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pa­lić.

Wiktionary


niezapamiętywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pa­mię­ty­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapãmʲjɛ̃ntɨˈvãɲɛ, AS: ńezapãmʹi ̯ẽntyvãńe

Wiktionary


niezaparkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­par­ko­wać.

Wiktionary


niezaparzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pa­rzać.

Wiktionary


niezapasienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­paść.

Wiktionary


niezapewnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pew­niać.

Wiktionary


niezapieczętowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pie­czę­to­wać.

Wiktionary


niezapieprzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pie­przać.

Wiktionary


niezapieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pie­przyć.

Wiktionary


niezapierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pier­da­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńezapʹi ̯erdalãńe

Wiktionary


niezapierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pier­do­lić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńezapʹi ̯erdolẽńe

Wiktionary


niezapinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pi­nać.

Wiktionary


niezapisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pi­sać.

Wiktionary


niezapisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pi­sy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapʲisɨˈvãɲɛ, AS: ńezapʹisyvãńe

Wiktionary


niezapobieganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­bie­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔbʲjɛˈɡãɲɛ, AS: ńezapobʹi ̯egãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapobiegnięcie dk., niezapobieżenie dk.

Wiktionary


niezapobiegliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­po­bie­gli­we; cecha tych, któ­rzy są nie­za­po­bie­gli­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezapobiegliwy

 przysł. niezapobiegliwie

Wiktionary


niezapobiegnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­bie­gnąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔbʲjɛ̇ɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńezapobʹi ̯ėǵńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapobieganie ndk., niezapobieżenie dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezapobieżenie

Wiktionary


niezapobieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­biec.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔbʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezapobʹi ̯ežẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapobieganie ndk., niezapobiegnięcie dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezapobiegnięcie

Wiktionary


niezapoczątkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­cząt­ko­wać.

Wiktionary


niezapominajka

ro­śli­na ziel­na stre­fy umiar­ko­wa­nej z ro­dzi­ny szorst­ko­list­nych, zwy­kle o nie­bie­skich, drob­nych kwia­tach; nie­za­bud­ka (re­gio­nal­nie)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|My­o­so­tis|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ogó­recz­ni­ko­wa­tych;

 (1.2) bot. ogrod. ro­śli­na z ro­dza­ju nie­za­po­mi­naj­ka (1.1)

 (1.3) uczn. przen. ścią­ga

Wiktionary

Nie­za­po­mi­naj­ka ("My­o­so­tis" L. – do­słow­nie "mysie uszko" z grec­kie­go "mys" – mysz (w do­peł­nia­czu "myos") i "us" – ucho (w do­peł­nia­czu "otos")) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ogó­recz­ni­ko­wa­tych. Obej­mu­je ok. 150 ga­tun­ków ro­ślin ziel­nych. Wy­stę­pu­ją głów­nie w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go na obu pół­ku­lach.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Moja córka ze­bra­ła na łące bu­kiet nie­za­po­mi­na­jek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka, AS: ńezapõmʹĩnai ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapominka ż., zapominanie n., zapomnienie n., zapominalski m., zapominalska ż.

 czas. zapominać ndk., zapomnieć dk.

 przym. niezapominajkowy, niezapomniany, zapominalski, zapomniany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) gw. Kresy, Lwów niezabudka, gw. Górny Śląsk żabie oczko

Wiktionary


niezapominajkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nie­za­po­mi­naj­ką, do­ty­czą­cy nie­za­po­mi­naj­ki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapominajka ż.

 przym. niezapomniany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezabudkowy

Wiktionary


niezapominanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­mi­nać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnãɲɛ, AS: ńezapõmʹĩnãńe

Wiktionary


niezapomniany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można za­pom­nieć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gdzie się po­dzia­ły tamte pry­wat­ki nie­za­pom­nia­ne?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezapominajka ż., niezapominka ż.

 przym. niezapominajkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pamiętny, wiekopomny, epokowy, doniosły

Wiktionary


niezapomnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pom­nieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezapõmʹńė̃ńe

Wiktionary


niezapowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­wia­dać.

Wiktionary


niezapowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­po­wie­dzieć.

Wiktionary


niezapraszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pra­szać.

Wiktionary


niezaproponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pro­po­no­wać.

Wiktionary


niezaprzeczalnie

przy­słó­wek

 (1.1) z pew­no­ścią, w spo­sób nie pod­le­ga­ją­cy dy­sku­sji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sur­dut ów nie­za­prze­czal­nie kosz­to­wał go nie­ma­ło pie­nię­dzy…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzapʃɛˈt͡ʃalʲɲɛ, AS: ńezapšečalʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaprzeczalność

 przym. niezaprzeczalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsprzecznie

Wiktionary


niezaprzeczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­prze­czal­ne

Wiktionary

Nie­za­prze­czal­ność ( non-re­pu­dia­tion) – brak moż­li­wo­ści wy­par­cia się swego uczest­nict­wa w ca­ło­ści lub w czę­ści wy­mia­ny da­nych przez jeden z pod­mio­tów uczest­ni­czą­cych w tej wy­mia­nie.

W bez­pie­czeń­stwie te­le­in­for­ma­tycz­nym nie­za­prze­czal­ność jest re­a­li­zo­wa­na m.in.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niezaprzeczanie n.

 przym. niezaprzeczalny

 przysł. niezaprzeczalnie

Wiktionary


niezaprzeczalny

nie­da­ją­cy się za­prze­czyć, nie­bu­dzą­cy wąt­pli­wo­ści


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­mu nie można za­prze­czyć, nie bu­dzą­cy wąt­pli­wo­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Roz­wój sy­ste­mów elek­tro­nicz­nej ban­ko­wo­ści w Pol­sce jest fak­tem nie­za­prze­czal­nym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaprzeczalność ż.

 przysł. niezaprzeczalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepodważalny, bezdyskusyjny, bezsporny, bezsprzeczny, ewidentny, jaskrawy, oczywisty, jednoznaczny, namacalny, niedwuznaczny, niezbity, pewny, pozadyskusyjny, zrozumiały sam przez się

Wiktionary


niezaprzeczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­prze­czać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaprzeczalność ż.

Wiktionary


niezapukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pu­kać.

Wiktionary


niezapustowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pu­sto­wać.

Wiktionary


niezapuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pu­szczać.

Wiktionary


niezapytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­py­tać.

Wiktionary


niezapładnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­pład­niać.

Wiktionary


niezapłodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­płod­nić.

Wiktionary


niezarabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ra­biać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaraˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ńezarabʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezaradność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­za­rad­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­za­rad­ni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ona ob­wi­nia­ła go o nie­za­rad­ność, on ją o nad­mier­ny tem­pe­ra­ment to­wa­rzy­ski.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezaradny

 przysł. niezaradnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciapowatość, gapowatość, gapiowatość, kalectwo życiowe, niedołęstwo, nieporadność, nieudacznictwo, niezgulstwo

Wiktionary


niezaradny

przy­miot­nik

 (1.1) nie po­tra­fią­cy ra­dzić sobie z czymś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezaradność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieporadny, nieudolny, niekompetentny, niezdarny, niezręczny

Wiktionary


niezarastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ra­stać.

Wiktionary


niezarażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ra­żać.

Wiktionary


niezarażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ra­zić.

Wiktionary


niezarezerwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­re­zer­wo­wać.

Wiktionary


niezarobkowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­rob­ko­we

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezarobkowy

 przysł. niezarobkowo

Wiktionary


niezarysowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ry­so­wać.

Wiktionary


niezaryzykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ry­zy­ko­wać.

Wiktionary


niezarzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­rzu­cać.

Wiktionary


niezarządzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­rzą­dzać.

Wiktionary


niezarządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­rzą­dzić.

Wiktionary


niezasadność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­sad­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezasadny, nieuzasadniony

 przysł. niezasadnie

Wiktionary


niezasadny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­ma­ją­cy uza­sad­nie­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To­ruń­ska pro­ku­ra­tu­ra aresz­to­wa­ła funk­cjo­na­riu­sza, który uka­rał man­da­tem matkę jed­ne­go ze śled­czych. Sąd uznał, że de­cyz­ja o za­trzy­ma­niu była nie­za­sad­na.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezasadność ż.

 przym. nieuzasadniony

 przysł. niezasadnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuzasadniony

Wiktionary


niezasianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­siać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaˈɕä̃ɲɛ, AS: ńezaśä̃ńe

Wiktionary


niezasilanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­si­lać.

Wiktionary


niezasmucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zas­mu­cać.

Wiktionary


niezaspanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­spać.

Wiktionary


niezaspokajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­spo­ka­jać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­nied­ba­nie – sto­su­ją ją naj­czę­ściej osoby do­ro­słe wobec dzie­ci. Jest to nie­za­spo­ka­ja­nie ich pod­sta­wo­wych po­trzeb emo­cjo­nal­nych i fi­zycz­nych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokojenie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


niezaspokojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­spo­ko­ić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Brak/nie­o­bec­ność part­ne­ra. Nie­za­spo­ko­je­nie po­trzeb sek­su­al­nych może wy­ni­kać np. z utra­ty part­ne­ra (śmierć, roz­sta­nie), wy­ja­zdu part­ne­ra na długi czas (np. do pracy).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespokojność ż., niespokojenie n., niespokojnik m., niespokojniczek m., niespokojnicki m., niespokojnica ż., niespokojniczka ż., niespokojnicka ż., nieuspokojenie n., nieuspokajanie n., niezaspokajanie n., uniespokojenie n.

 czas. niespokoić ndk., uniespokoić dk.

 przym. niespokojny

 przysł. niespokojnie

Wiktionary


niezastanawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sta­na­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzastãnaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezastãnavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezastanowienie dk.

Wiktionary


niezastanowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sta­no­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzastãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezastãnovʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezastanawianie ndk.

Wiktionary


niezastawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sta­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzastaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezastavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezastawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sta­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzastaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezastavʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niezastosowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sto­so­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzastɔsɔˈvãɲɛ, AS: ńezastosovãńe

Wiktionary


niezastrzelenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­strze­lić.

Wiktionary


niezastąpioność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­za­stą­pio­ne

Wiktionary


niezastępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­stę­po­wać.

Wiktionary


niezasuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­su­wać.

Wiktionary


niezasypianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sy­piać.

Wiktionary


niezasypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sy­py­wać.

Wiktionary


niezaszantażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­szan­ta­żo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaʃãntaʒɔˈvãɲɛ, AS: ńezašãntažovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zaszantażowanie n.

Wiktionary


niezasłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­sła­niać.

Wiktionary


niezasługiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­słu­gi­wać.

Wiktionary


niezasłużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­słu­żyć.

Wiktionary


niezatapialność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­ta­pial­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­za­ta­pial­ni

Wiktionary

Nie­za­ta­pial­ność – ter­min okre­śla­ją­cy zdol­ność jed­nost­ki pły­wa­ją­cej (stat­ku, okrę­tu itp.) do utrzy­ma­nia się na po­wierzch­ni wody po usz­ko­dze­niu pod­wod­nej czę­ści ka­dłu­ba skut­ku­ją­cym utra­ce­niem jego szczel­no­ści. Sta­tek po­wi­nien utrzy­mać też sta­tecz­ność i pod­sta­wo­we wła­ści­wo­ści umoż­li­wia­ją­ce że­glu­gę.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niezatapianie n., niezatopienie n.

 przym. niezatapialny

 czas. topić

Wiktionary


niezatapialny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się za­to­pić

 (1.2) publ. przen. o oso­bie peł­nią­cej ja­kieś sta­no­wi­sko długo utrzy­mu­ją­cy się na sta­no­wi­sku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jak mówią w Cu­nar­dzie, nowy sta­tek nie jest co praw­da nie­za­ta­pial­ny, ale zro­bio­no wszyst­ko, co moż­li­we, by uczy­nić go bez­piecz­nym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezatapialność ż., zatapialność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieusuwalny

Wiktionary


niezatapianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ta­piać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezatapialność ż.

Wiktionary


niezatarty

1. za­tu­szo­wać coś;
2. po­cie­ra­jąc coś, spra­wić, by stało się to nie­wi­docz­ne lub za­ma­za­ne


SJP.pl


niezatelefonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­te­le­fo­no­wać.

Wiktionary


niezatkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zat­kać.

Wiktionary


niezatopienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­to­pić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezatapialność ż.

Wiktionary


niezatrudnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­trud­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzatrudʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezatrudʹńä̃ńe

Wiktionary


niezatrudniony

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy za­trud­nie­nia; bez­ro­bot­ny lub nie­ak­tyw­ny za­wo­do­wo

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ktoś, kto nie jest za­trud­nio­ny

Wiktionary


niezatrzymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­trzy­mać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ, AS: ńezaṭšỹmãńe

Wiktionary


niezatrzymywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­trzy­my­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzaṭʃɨ̃mɨˈvãɲɛ, AS: ńezaṭšỹmyvãńe

Wiktionary


niezatykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ty­kać.

Wiktionary


niezatytułowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ty­tu­ło­wać.

Wiktionary


niezaufanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­u­fać.

Wiktionary


niezauważalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­za­u­wa­żal­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezauważalność ż.

 czas. zauważać ndk., zauważyć dk.

 przym. niezauważalny

Wiktionary


niezauważalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­do­strze­gal­ny za po­mo­cą wzro­ku, nie­wi­docz­ny; taki, który nie daje się za­u­wa­żyć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezauważalność ż.

 czas. zauważać ndk., zauważyć dk.

 przysł. niezauważalnie

Wiktionary


niezauważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­u­wa­żać.

Wiktionary


niezauważenie

nie zwra­ca­jąc na sie­bie uwagi; nie­po­strze­że­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­u­wa­żyć.

Wiktionary


niezawarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wrzeć.

Wiktionary


niezawiadamianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wia­da­miać.

Wiktionary


niezawieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wie­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzavʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńezavʹi ̯erãńe

Wiktionary


niezawieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wie­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzavʲjɛˈʃãɲɛ, AS: ńezavʹi ̯ešãńe

Wiktionary


niezawieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wie­sić.

Wiktionary


niezawinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wi­nąć.

Wiktionary


niezawisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wi­sać.

Wiktionary


niezawisłość

nie­za­leż­ność, nie­pod­le­głość; nie­za­wi­słość sę­dziow­ska - kon­sty­tu­cyj­na za­sa­da wy­mia­ru spra­wied­li­wo­ści, po­le­ga­ją­ca na tym, że sę­dzia przy orze­ka­niu spraw kie­ru­je się tylko usta­wą i swoim wew­nętrz­nym prze­ko­na­niem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­za­wi­słe; cecha tych, któ­rzy są nie­za­wi­śli

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) …wszyst­ko w de­mo­kra­tycz­nym pań­stwie za­le­ży od nie­za­wi­sło­ści sę­dziow­skiej. Sąd za­wi­sły to nie jest sąd. Dodał: może użyję zbyt wiel­kich słów, ale nie­za­wi­sło­ści sę­dziow­skiej mu­si­my strzec jak źre­ni­cy oka.

 (1.1) Unij­ny Try­bu­nał nie po­dzie­lił za­rzu­tów sądu w Am­ster­da­mie, który w py­ta­niach pre­ju­dy­cjal­nych pod­wa­żał nie­za­wi­słość wy­mia­ru spra­wied­li­wo­ści w Rzecz­po­spo­li­tej.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezawisły

 przysł. niezawiśle

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezależność

Wiktionary


niezawisły

1. nie­pod­le­ga­ją­cy komuś lub cze­muś;
2. o są­dzie lub sędzi: nie­pod­le­ga­ją­cy na­ci­skom ad­mi­ni­stra­cyj­nym, kie­ru­ją­cy się wy­łącz­nie pra­wem


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­pod­le­ga­ją­cy komuś lub cze­muś

 (1.2) o są­dzie, sędzi: nie­pod­le­ga­ją­cy na­ci­skom ad­mi­ni­stra­cyj­nym, kie­ru­ją­cy się wy­łącz­nie pra­wem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezawisłość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) niezależny, samodzielny

Wiktionary


niezawiązanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wią­zać.

Wiktionary


niezawodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­za­wod­ny, dając stu­pro­cen­to­wą pew­ność

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rze­czy­wi­ście stopy miała drob­niut­kie, ostro za­koń­czo­ne, jak ko­pyt­ka, gdyż nogi były od dzie­ciń­stwa po­ka­le­czo­ne. W Chi­nach służy to za dowód wy­so­kie­go po­cho­dze­nia lub bo­gact­wa i jest naj­wię­cej ce­nio­ne. Lecz po­dróż­nik, zwie­dza­ją­cy kraj, ukry­ty przed świa­tem za wiel­kim murem, omy­lił­by się nie­za­wod­nie, gdyby wszyst­kie po­sia­dacz­ki „zło­tych lilij“ uwa­żał za ary­sto­krat­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezawodność ż.

 przym. niezawodny, niezawodnościowy

 czas. zawieść

Wiktionary


niezawodniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­za­wod­ny; bar­dziej nie­za­wod­ny


SJP.pl


niezawodnościowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z nie­za­wod­no­ścią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezawodność ż., niezawodzenie n.

 przym. niezawodny

 przysł. niezawodnie

Wiktionary


niezawodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie za­wo­dzi, na czym lub kim można po­le­gać

 (1.2) techn. cecha sy­ste­mu po­praw­nie dzia­ła­ją­ce­go przez wy­ma­ga­ny czas;

Wiktionary

Nie­za­wod­ność (ang. "re­lia­bi­li­ty") – wła­ści­wość obiek­tu da­ją­ca in­for­ma­cję o tym, czy pra­cu­je on po­praw­nie (speł­nia wszyst­kie po­wie­rzo­ne mu funk­cje i czyn­no­ści) przez wy­ma­ga­ny czas i w okre­ślo­nych wa­run­kach ek­splo­a­ta­cji (w danym ze­spo­le czyn­ni­ków wy­mu­sza­ją­cych).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ale po Al­de­ra­a­nie i Eska­drze Helix ode­bra­no mu „Ma­je­sti­ca” i prze­nie­sio­no go ze służ­by we flo­cie sek­to­ro­wej do Eska­dry Śmier­ci ze wzglę­du na jego „nie­za­wod­ność”.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezawodzenie n.

 czas. zawodzić, zawieść

 przym. niezawodny, niezawodnościowy

 przysł. niezawodnie

Wiktionary


niezawodny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie za­wo­dzi

 (1.2) pra­wi­dło­wo i be­za­wa­ryj­nie funk­cjo­nu­ją­cy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezawodność ż.

 przysł. niezawodnie

 przym. niezawodnościowy

 czas. zawieść

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pewny, murowany, wypróbowany, godny zaufania, zaufany, solidny

 (1.2) bezawaryjny, solidny

Wiktionary


niezawodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wo­dzić.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezawodnościowy

 rzecz. niezawodność ż.

Wiktionary


niezawstydzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zaw­sty­dzać.

Wiktionary


niezawładnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­wład­nąć.

Wiktionary


niezaćmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zać­mić.

Wiktionary


niezałatwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­łat­wić.

Wiktionary


niezałożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­ło­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzawɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezau̯ožẽńe

Wiktionary


niezaśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zas­nąć.

Wiktionary


niezażartowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­żar­to­wać.

Wiktionary


niezażądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|za­żą­dać.

Wiktionary


niezbadanie

spraw­dze­nie stanu fi­zycz­ne­go osoby w celu wy­kry­cia, zdia­gno­zo­wa­nia cho­ro­by


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zba­dać.

Wiktionary


niezbadany

spraw­dze­nie stanu fi­zycz­ne­go osoby w celu wy­kry­cia, zdia­gno­zo­wa­nia cho­ro­by


SJP.pl


niezbawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zba­wiać.

Wiktionary


niezbawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zba­wić.

Wiktionary


niezbałamucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zba­ła­mu­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzbawãmuˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezbau̯ãmucẽńe

Wiktionary


niezbańczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbań­czyć.

Wiktionary


niezbecki

naz­wi­sko


SJP.pl


niezbicie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­moż­li­wy do zbi­cia, pod­wa­że­nia

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezbity

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezspornie, bezsprzecznie, niepodważalnie, niewątpliwie, niezaprzeczalnie, pewnie

Wiktionary


niezbieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbie­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzbʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńezbʹi ̯erãńe

Wiktionary


niezbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbi­jać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzbʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńezbʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezbity

nie do oba­le­nia, nie­da­ją­cy się pod­wa­żyć; bezs­przecz­ny, nie­od­par­ty


SJP.pl

przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) nie­moż­li­wy do zbi­cia, oba­le­nia, pod­wa­że­nia

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezbicie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsporny, bezsprzeczny, pewny, niekwestionowany, nieodparty, niepodważalny, niewątpliwy, niezaprzeczalny, oczywisty, murowany, żelazny

Wiktionary


niezbliżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbli­żać.

Wiktionary


niezbliżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbli­żyć.

Wiktionary


niezborność

1. wada wzro­ku po­le­ga­ją­ca na nie­o­strym wi­dze­niu na sku­tek znieksz­tał­ce­nia ro­gów­ki; astyg­ma­tyzm
2. brak zbor­no­ści


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nie­zbor­ność, ina­czej astyg­ma­tyzm, po­ję­cie sto­so­wa­ne w oku­li­sty­ce
  • nie­zbor­ność, ina­czej atak­sja, po­ję­cie sto­so­wa­ne w ne­u­ro­lo­gii.

Wikipedia


niezborny

przy­miot­nik

 (1.1) nie łą­czą­cy się w har­mo­nij­ną ca­łość

 (1.2) zwią­za­ny z astyg­ma­tyz­mem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ob­ser­wu­je nie­zbor­ne ruchy ludzi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzbɔrnɨ, AS: ńezborny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieskładny, niezręczny

 (1.2) astygmatyczny

Wiktionary


niezbożny

przy­miot­nik

 (1.1) śrpol. i daw. be­zboż­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ja obec­nie za­czy­nam zro­zu­mie­wać, że nie­wi­dzial­na wła­dza, która rzą­dzi­ła tym świa­tem, była wiel­ce sa­mo­lub­na i nie­zboż­na.

 (1.1) Lecz jeź­li­byś ty na­pom­niał nie­zboż­ne­go, a nie od­wró­cił­by się od nie­zboż­no­ści swej, i od drogi swej nie­zboż­nej, tedy onci w nie­pra­wo­ści swo­jej umrze; ale ty duszę swoję wy­ba­wisz.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Bóg m., bóstwo n., bóstewko n., bożyszcze n., bożyc m., bożnica ż., boskość ż., pobożność ż., ubóstwienie n., ubóstwianie n., przebóstwienie n.

:: fż. bogini ż., boginka ż.

:: zdrobn. bożek m., bożeczek m., bożątko n.

 czas. bożkować, bóstwić, ubóstwić, ubóstwiać

 przym. boski, boży, pobożny, zbożny

 przysł. bosko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbożny

Wiktionary


niezbrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbro­ić.

Wiktionary


niezbudowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zbu­do­wać.

Wiktionary


niezbyt

nie za bar­dzo; nie na­zbyt


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) w małym stop­niu, tylko tro­chę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ły­knął nieco wódki i nie­zbyt mą­drze uśmiech­nął się do Ten­cha.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛzbɨt, AS: ńezbyt

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nie bardzo, niekoniecznie, niespecjalnie, nieszczególnie, nieznacznie, nie za bardzo

Wiktionary


niezbywalność

brak moż­li­wo­ści sprze­da­ży, za­mia­ny, od­stą­pie­nia cze­goś


SJP.pl


niezbywalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można ode­brać, za­brać, zrzec lub po­zbyć się

 (1.2) książk. taki, któ­re­go nie można za­pom­nieć, omi­nąć, za­nied­bać; od któ­re­go nie można od­stą­pić, odejść

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzbɨˈvalnɨ, AS: ńezbyvalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezbywalność ż.

 przysł. niezbywalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewyzbywalny

Wiktionary


niezbędniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­zbęd­ny


SJP.pl


niezbędnik

kom­plet przy­bo­rów do cze­goś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ze­staw na­rzę­dzi, pro­gra­mów kom­pu­te­ro­wych etc., po­trzeb­nych do zro­bie­nia cze­goś

 (1.2) zbiór naj­po­trzeb­niej­szych in­for­ma­cji z ja­kiejś dzie­dzi­ny

 (1.3) po­dręcz­ny (tu­ry­stycz­ny lub woj­sko­wy) kom­plet sztuć­ców

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Na końcu roz­mó­wek znaj­du­je się nie­zbęd­nik gra­ma­tycz­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzbɛ̃ndʲɲik, AS: ńezbẽndʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezbędność ż., niezbędnica ż.

 przym. niezbędny

Wiktionary


niezbędny

be­zu­ży­tecz­ny, nie­po­trzeb­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, bez któ­re­go nie można przetr­wać, nor­mal­nie funk­cjo­no­wać; taki, który jest bar­dzo po­trzeb­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tlen jest nie­zbęd­ny do od­dy­cha­nia ko­mór­ko­we­go.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ, AS: ńezbẽndny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezbędność ż., niezbędnik m.

 przysł. niezbędnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) konieczny, nieodzowny, niezastąpiony, wymagany, podstawowy, zasadniczy

Wiktionary


niezdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzdãɲɛ, AS: ńezdãńe

Wiktionary


niezdara

(r. męski) męż­czyz­na nie­zdar­ny, nie­po­rad­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) lek­cew. męż­czyz­na niez­ręcz­ny albo nie­za­rad­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) lek­cew. ko­bie­ta niez­ręcz­na albo nie­za­rad­na

Wiktionary

Nie­zda­ra – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie tar­no­gór­skim, w gmi­nie Oża­ro­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niezdarność ż.

 przym. niezdarny

 przysł. niezdarnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciamajda, ciapa, ciućma, ciućmok, fajtłapa, fujara, gamajda, niedojda, niedorajda, niezguła, noga, oferma, ofiara losu; reg. śl. macek; gw. Śląsk Cieszyński mameluk

Wiktionary


niezdarka

nie­zdar­ka dzie­wi­ca - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny pa­si­ko­ni­ko­wa­tych


SJP.pl


niezdarnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­zdar­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pa­trzę, jak nie­zdar­nie bie­rze do ręki go­rą­cą szklan­kę z her­ba­tą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdarność ż., niezdara ż./mos.

 przym. niezdarny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezgrabnie

Wiktionary


niezdarniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­zdar­nie


SJP.pl


niezdarniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­zdar­ny


SJP.pl


niezdarność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bycie nie­zdar­nym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdara ż. m.

 przym. niezdarny

 przysł. niezdarnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieporadność, nieudolność, niezręczność, ofermowatość, indolencja

Wiktionary


niezdarny

prze­sta­rza­łe:
1. na­da­ją­cy się do cze­goś; zręcz­ny, zgrab­ny;
2. udany


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem zręcz­no­ści lub spraw­no­ści

 (1.2) bę­dą­cy ob­ja­wem braku zręcz­no­ści lub spraw­no­ści, wy­ko­na­ny nie­u­dol­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Patrz, jak ła­zisz, nie­zdar­ny ośle!

 (1.2) Ame­ry­ka­nie po­rów­nu­ją de­mo­kra­cję do nie­zdar­nej trat­wy, na któ­rej każdy wio­słu­je w inną stro­nę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzdarnɨ, AS: ńezdarny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdara ż./m., niezdarność ż.

 przysł. niezdarnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezręczny; gw. Górny Śląsk szpotlawy, zawalaty

 (1.2) nieudolny

Wiktionary


niezdarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zda­rzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdaˈʒãɲɛ, AS: ńezdažãńe

Wiktionary


niezdarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zda­rzyć.

Wiktionary


niezdarzony

mało udany


SJP.pl


niezdatność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­zdat­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezdatny

Wiktionary


niezdatny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie na­da­je się do cze­goś

 (1.2) przest. nie bę­dą­cy zdol­nym do czego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdatność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzydatny

 (1.2) nieporadny, nieudolny, nieumiejętny, niezdolny, niezręczny

Wiktionary


niezdechnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdech­nąć.

Wiktionary


niezdecydowanie

nie­zdol­ność pod­ję­cia de­cyz­ji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­u­mie­jęt­ność pod­ję­cia de­cyz­ji

przy­słó­wek

 (2.1) w spo­sób nie­zde­cy­do­wa­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z po­wo­du swo­je­go nie­zde­cy­do­wa­nia Ame­lia zo­sta­ła starą panną.

 (2.1) Ame­ry­kań­skie in­dek­sy zam­knę­ły się wczo­raj ra­czej nie­zde­cy­do­wa­nie po prze­ce­nie z po­nie­dział­ku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɛt͡sɨdɔˈvãɲɛ, AS: ńezdecydovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezdecydowany

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) bez zdecydowania

Wiktionary


niezdecydowany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie pod­jął de­cyz­ji, nie wy­brał cze­goś

 (1.2) wska­zu­ją­cy na brak pew­no­ści sie­bie

 (1.3) wska­zu­ją­cy na brak za­ję­cia jed­noz­nacz­ne­go sta­no­wi­ska w ja­kiejś kwe­stii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdecydowanie n.

 przysł. niezdecydowanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wahający się

 (1.2) wahający się, niepewny

Wiktionary


niezdefragmentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zde­frag­men­to­wać.

Wiktionary


niezdejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdej­mo­wać.

Wiktionary


niezdenerwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zde­ner­wo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɛ̃nɛrvɔˈvãɲɛ, AS: ńezdẽnervovãńe

Wiktionary


niezdeprecjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zde­pre­cjo­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɛprɛt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńezdeprecʹi ̯õnovãńe

Wiktionary


niezdewaluowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zde­wa­lu­o­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: ńezdevaluu̯ovãńe

Wiktionary


niezdjęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdjąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzdʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńezdʹi ̯ė̃ńće

Wiktionary


niezdobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdo­bić.

Wiktionary


niezdobycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdo­być.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɔˈbɨt͡ɕɛ, AS: ńezdobyće

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuzyskanie, niepozyskanie

Wiktionary


niezdobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdo­by­wać.

Wiktionary


niezdolaryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdo­la­ry­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdɔlarɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńezdolaryzovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedolaryzowanie n. ndk.

Wiktionary


niezdolność

1. brak moż­li­wo­ści do wy­ko­na­nia cze­goś
2. nie­na­da­wa­nie się do cze­goś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zdol­no­ści do zro­bie­nia cze­goś, brak umie­jęt­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uzy­ska­łem dzi­siaj orze­cze­nie o nie­zdol­no­ści do pracy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzdɔlnɔɕt͡ɕ, AS: ńezdolność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zdolność ż.

 przym. zdolny, niezdolny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemożność, niedołęstwo

Wiktionary


niezdolny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy w sta­nie; taki, który nie na­da­je się; bez pre­dy­spo­zy­cji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezdolność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedysponowany, nie umiejący, nie potrafiący, nie mogący

Wiktionary


niezdołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdo­łać.

Wiktionary


niezdradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdra­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdraˈd͡zãɲɛ, AS: ńezdraʒãńe

Wiktionary


niezdrapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdra­pać.

Wiktionary


niezdrapywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdra­py­wać.

Wiktionary


niezdrewnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdrew­nieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzdrɛvʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezdrevʹńė̃ńe

Wiktionary


niezdrowi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. katar

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Taki móm niez­dro­wi, fórt mi sie z nosa leje. → Taki mam katar, cią­gle mi się z nosa leje.

Wiktionary


niezdrowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdro­wieć.

Wiktionary


niezdrowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­dro­wy; w spo­sób świad­czą­cy o braku zdro­wia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niek­tó­re mo­del­ki są tak chude, że wy­glą­da­ją niez­dro­wo – jakby się gło­dzi­ły.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezdrowy

 rzecz. ozdrowieniec mos.

Wiktionary


niezdrowszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­dro­wy; bar­dziej niez­dro­wy


SJP.pl


niezdrowy

przy­miot­nik

 (1.1) chory lub nie do końca zdro­wy

 (1.2) szkod­li­wy dla zdro­wia

 (1.3) nie­dzia­ła­ją­cy w spo­sób pra­wi­dło­wy

 (1.4) nie­roz­sąd­ny

 (1.5) szkod­li­wy ze wzglę­dów mo­ral­nych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spójrz na niego; wy­glą­da, jakby był niez­dro­wy.

 (1.2) Dla­cze­go ku­pu­jesz ke­czup z ben­zo­e­sa­nem sodu?! Niek­tó­rzy mówią, że ten zwią­zek jest bar­dzo niez­dro­wy!

 (1.3) Od dawna twier­dzą, że ten sy­stem jest niez­dro­wy.

 (1.4) Jego niez­dro­we po­dej­ście do wol­ne­go czasu już wiele razy przy­spo­rzy­ło mu kło­po­tów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzdrɔvɨ, AS: ńezdrovy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezdrów

 przysł. niezdrowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chory

 (1.2) niehigieniczny, niebezpieczny (dla zdrowia), szkodliwy (dla zdrowia)

 (1.5) niewłaściwy, szkodliwy (moralnie)

Wiktionary


niezdrzały

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. nie­doj­rza­ły

Wiktionary


niezdrów

przy­miot­nik

 (1.1) niez­dro­wy, chory

Wiktionary

Powiązane:

 przym. zdrów, zdrowy, niezdrowy

 rzecz. zdrowie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezdrowy, chory

Wiktionary


niezdumienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdu­mieć.

Wiktionary


niezdyscyplinowanie

zmu­sić kogoś prze­strze­ga­nia zasad dy­scy­pli­ny służ­bo­wej; pod­po­rząd­ko­wać


SJP.pl


niezdzieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdzie­rać.

Wiktionary


niezdążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zdą­żyć.

Wiktionary


niezebranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­brać.

Wiktionary


niezelektryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­lek­try­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɛlɛktrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńezelektryzovãńe

Wiktionary


niezemdlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zemd­leć.

Wiktionary


niezerowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie jest równy zeru

 (1.2) mat. o zbio­rze: taki, który nie jest pusty

 (1.3) mat. o ma­cie­rzy: taki, któ­re­go co najm­niej jeden ele­ment nie jest równy zeru

 (1.4) mat. o wek­to­rze: taki, który ma dłu­gość różną od zera

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cząst­ki ob­da­rzo­ne nie­ze­ro­wą masą spo­czyn­ko­wą, jak np. elek­tro­ny, po­ru­sza­ją się za­wsze z pręd­ko­ścią mniej­szą od pręd­ko­ści świa­tła w próż­ni, można zatem te­o­re­tycz­nie wy­o­bra­zić sobie ob­ser­wa­to­ra, który by po­ru­szał się szyb­ciej niż one.

Wiktionary


niezeskanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­ska­no­wać.

Wiktionary


niezeskrobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­skro­by­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zeskrobywanie n.

Wiktionary


niezespolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­spo­lić.

Wiktionary


niezeszmacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zesz­ma­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɛʃmaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezešmacẽńe

Wiktionary


niezeuroizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­u­ro­i­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɛwrɔjizɔˈvãɲɛ, AS: ńezeu̯roi ̯izovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieeuroizowanie n. dk.

Wiktionary


niezewangelizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­wan­ge­li­zo­wać.

Wiktionary


niezezowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ze­zo­wać.

Wiktionary


niezezwalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zez­wa­lać.

Wiktionary


niezezwolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zez­wo­lić.

Wiktionary


niezgadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgad­nąć.

Wiktionary


niezgadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zga­dzać.

Wiktionary


niezgaśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgas­nąć.

Wiktionary


niezginalny

da­ją­cy się zgiąć


SJP.pl


niezginanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgi­nać.

Wiktionary


niezginięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgi­nąć.

Wiktionary


niezgięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgiąć.

Wiktionary


niezgnojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgno­ić.

Wiktionary


niezgoda

naz­wi­sko


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zgody, har­mo­nii; ist­nie­nie kon­flik­to­wych sy­tu­a­cji; wa­śnie mię­dzy kimś

 (1.2) brak przyz­wo­le­nia na coś

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niez­go­da – wieś w woj. dol­no­ślą­skim, w pow. trzeb­nic­kim, w gmi­nie Żmi­gród
  • Niez­go­da – wieś w woj. wiel­ko­pol­skim, w pow. słu­pec­kim, w gmi­nie Słup­ca
  • Ta­de­usz Niez­go­da – pol­ski na­u­ko­wiec
  • Piotr Niez­go­da – pol­ski ksiądz
  • Ta­de­usz Niez­go­da – pol­ski pił­karz
  • Mar­ce­li Niez­go­da – pol­ski po­li­tyk
  • Jan Niez­go­da – pol­ski ofi­cer
  • Jo­an­na Ka­mir­ska-Niez­go­da – pol­ska ma­lar­ka
  • Ja­ro­sław Niez­go­da – pol­ski pił­karz
  • Niez­go­da – herb szla­chec­ki
  • Niez­go­da – ko­miks o przy­go­dach Aste­rik­sa i jego przy­ja­ciół
  • Niez­go­da – staw w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim w kom­plek­sie Sta­wów Mi­lic­kich

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mart­wi mnie niez­go­da, która za­pa­no­wa­ła mię­dzy nimi.

 (1.2) Pro­te­sty eko­lo­gów są wy­ra­zem niez­go­dy na wy­ci­na­nie lasów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzɡɔda, AS: ńezgoda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezgodność ż.

 przym. niezgodny

 przysł. niezgodnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rozdźwięk, dysonans, konflikt

 (1.2) dezaprobata

Wiktionary


niezgodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­god­ny (z czymś)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzɡɔdʲɲɛ, AS: ńezgodʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezgodny

 rzecz. niezgodność ż., niezgoda ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieharmonijnie, niekompatybilnie, przeciwnie, przeciwstawnie, rozbieżnie

Wiktionary


niezgodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co niez­god­ne; cecha tych, któ­rzy są niez­god­ni

Wiktionary

Niez­god­ność – ter­min ge­o­lo­gicz­ny okre­śla­ją­cy spo­sób styku warstw skal­nych, od­dzie­lo­nych od sie­bie po­wierzch­nią gra­nicz­ną, ma­ją­cą rów­no­cze­śnie cha­rak­ter luki ero­zyj­nej lub luki se­dy­men­ta­cyj­nej. Po­wierzch­nia ta od­po­wia­da pew­ne­mu okre­so­wi, który w danym miej­scu nie jest re­pre­zen­to­wa­ny przez osady. War­stwy po­wy­żej i po­ni­żej niez­god­no­ści mogą mieć inne kąty na­chy­le­nia i wtedy niez­god­ność jest łatwa do roz­poz­na­nia w od­sło­nię­ciu ge­o­lo­gicz­nym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po­wo­ła­nie Ko­mi­sji Roz­jem­czej jest obo­wiąz­ko­we w wy­pad­kach niez­god­no­ści Izb co do szcze­gó­łów w uchwa­łach bu­dże­to­wych.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezgodny

 rzecz. niezgoda ż.

 przysł. niezgodnie

Wiktionary


niezgodny

przy­miot­nik

 (1.1) kłót­li­wy, nie­u­stę­pli­wy, ży­ją­cy w niez­go­dzie

 (1.2) świad­czą­cy o kłót­li­wo­ści, nie­u­stę­pli­wo­ści

 (1.3) taki, który pow­stał w wy­ni­ku braku zgody

 (1.4) taki, który jest w sprzecz­no­ści z czymś

 (1.5) źle do­bra­ny, nie­pa­su­ją­cy do cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.4) Niez­god­ny z pra­wem jest zapis, który sta­no­wi, że cena lo­ka­lu nie za­wie­ra VAT.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzɡɔdnɨ, AS: ńezgodny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezgoda, niezgodnik, niezgodność

 przysł. niezgodnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kłótliwy, konfliktowy, nieustępliwy, skłócony

 (1.2) naganny

 (1.4) rozbieżny, sprzeczny, niekonsekwentny

 (1.5) nieharmonijny, niekompatybilny, nieodpowiedni, niestosowny, nie na miejscu, nieprzystający, niespójny, przeciwstawny

Wiktionary


niezgodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgo­dzić.

Wiktionary


niezgorszy

po­tocz­nie: cał­kiem dobry


SJP.pl


niezgorzej

przy­słó­wek

 (1.1) przest. zno­śnie, w miarę do­brze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czuję się cały dzień niez­go­rzej, ale za­wsze dosyć pa­skud­nie.

 (1.1) W sza­chy gra rze­czy­wi­ście niez­go­rzej.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezgorszy

Wiktionary


niezgraba

(r. męski) czło­wiek niez­grab­ny, nie­zdar­ny; nie­do­łę­ga


SJP.pl


niezgrabiasz

po­tocz­nie o czło­wie­ku nie­zdar­nym


SJP.pl


niezgrabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgra­bieć.

Wiktionary


niezgrabnie

przy­słó­wek od­przy­miot­ni­ko­wy spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób po­zba­wio­ny zręcz­no­ści; jak nie­zda­ra

 (1.2) bez za­cho­wa­nia kształ­tu czy pro­por­cji, bez wdzię­ku

 (1.3) po­wo­li i ocię­ża­le, bez wdzię­ku

 (1.4) w spo­sób nie­tra­fio­ny, nie­wła­ści­wy, bez wdzię­ku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezgrabność ż.

 przym. niezgrabny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) byle jak, niedołężnie, nieporadnie, nieudolnie, niezdarnie, niezręcznie

 (1.2) nieforemnie, niekształtnie

 (1.4) niejasno, nietrafnie

Wiktionary


niezgrabniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niez­grab­nie


SJP.pl


niezgrabniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­grab­ny


SJP.pl


niezgrabność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest niez­grab­ne; cecha tych, któ­rzy są niez­grab­ni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­cząt­ko­we ob­ja­wy ze­spo­łu nerwu mię­dzy­kost­ne­go przed­nie­go ra­mie­nia mogą przy­bie­rać po­stać trud­no­ści w wy­ko­ny­wa­niu pre­cy­zyj­nych ru­chów, szyb­kie­go mę­cze­nia się pod­czas pi­sa­nia i ogól­nej niez­grab­no­ści dłoni.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezgrabny

 przysł. niezgrabnie

Wiktionary


niezgrabny

przy­miot­nik

 (1.1) który ma nie­pro­por­cjo­nal­ne kształ­ty, o brzyd­kiej fi­gu­rze

 (1.2) niez­ręcz­ny, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem zręcz­no­ści; nie­zdar­ny, niew­praw­ny

 (1.3) świad­czą­cy o braku zręcz­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prąd był wart­ki, woda głę­bo­ka, a prom wiel­ki, cięż­ki i niez­grab­ny.

 (1.2) Nie­mow­la­ki ru­szy­ły w jej kie­run­ku. Niez­grab­nie, z wy­sił­kiem, ale ru­szy­ły.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezgrabnie

 rzecz. niezgrabność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedźwiedziowaty

 (1.2) nieporadny

Wiktionary


niezgranie

1. zsyn­chro­ni­zo­wać, zhar­mo­ni­zo­wać;
2. w grze kar­cia­nej: zmu­sić do po­zby­cia się wszyst­kich kart da­ne­go ko­lo­ru;
3. gra­jąc z kimś (zwła­szcza na pie­nią­dze) spo­wo­do­wać jego prze­gra­ną; ograć;
4. zgrać się - gra­jąc prze­grać wszyst­ko;
5. przy­sto­so­wać się do in­nych w ja­kimś ze­spo­ło­wym przed­sięw­zię­ciu


SJP.pl


niezgromadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgro­ma­dzić.

Wiktionary


niezgubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgu­bić.

Wiktionary


niezguła

(r. żeń­ski) ko­bie­ta, dziew­czyn­ka nie­po­rad­na; nie­zda­ra, nie­do­raj­da; także o męż­czyź­nie, z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba nie­po­rad­na

Wiktionary

Niez­gu­ła – de­biu­tanc­ka po­wieść Ju­liu­sza Ka­de­na-Ban­drow­skie­go wy­da­na w 1911 rów­no­le­gle przez Księ­gar­nię Pol­ską B. Po­ło­niec­kie­go we Lwo­wie i Wy­daw­nict­wo E. Wende w War­sza­wie.

Utwór na­pi­sa­ny jest w duchu prozy mło­do­pol­skiej. Pier­wot­nie za­ty­tu­ło­wa­ny zo­stał "Tęs­kno­ta".

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niezgułowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) oferma

Wiktionary


niezgułowaty

taki, który jest nie­zdar­ny, niez­ręcz­ny, nie­po­rad­ny; nie­doj­do­wa­ty, ofer­mo­wa­ty, sło­nio­wa­ty


SJP.pl


niezgódka

naz­wi­sko


SJP.pl


niezgłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgła­szać.

Wiktionary


niezgłodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zgłod­nieć.

Wiktionary


nieziemski

1. do­ty­czą­cy co­dzien­ne­go życia czło­wie­ka;
2. zwią­za­ny z Zie­mią (pla­ne­tą);
3. zwią­za­ny z zie­mią (grun­tem, rolą)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ni­czym nie­po­dob­ny do tego, co ziem­skie

 (1.2) ekspr. da­le­ki od zwy­kło­ści

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ziemianin mos., nieziemskość ż.

 przysł. nieziemsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fantastyczny, nadprzyrodzony

 (1.2) nadzwyczajny, niespotykany, niezwykły, wielki

Wiktionary


nieziemskość

→ nie­ziem­ski


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ziem­skie; cecha tych, któ­rzy są nie­ziem­scy

Wiktionary

Patrz:

nieziemski

Powiązane:

 przym. nieziemski

 przysł. nieziemsko

Wiktionary


nieziewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zie­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ʑɛˈvãɲɛ, AS: ńėźevãńe

Wiktionary


nieziewnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ziew­nąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ʑɛvʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńėźevʹńė̃ńće

Wiktionary


niezilustrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zi­lu­stro­wać.

Wiktionary


niezinterpretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zin­ter­pre­to­wać.

Wiktionary


niezinwentaryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zin­wen­ta­ry­zo­wać.

Wiktionary


nieziszczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie może się zi­ścić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Odzy­ska­nie nie­pod­le­gło­ści wyz­wo­li­ło w ów­czes­nym spo­łe­czeń­stwie pol­skim falę unie­sie­nia i en­tuz­jaz­mu. Zre­a­li­zo­wa­ne zo­sta­ło bo­wiem nie­zi­szczal­ne dla wielu po­przed­nich po­ko­leń ma­rze­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieziszczalność ż.

 przysł. nieziszczalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewykonalny, nierealny

Wiktionary


nieziszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zi­szczać.

Wiktionary


nieziszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zi­ścić.

Wiktionary


niezjadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zja­dać.

Wiktionary


niezjaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zja­rać.

Wiktionary


niezjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zje­bać.

Wiktionary


niezjednoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zjed­no­czyć.

Wiktionary


niezjedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zjeść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńezʹi ̯eʒẽńe

Wiktionary


niezjeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zjeż­dżać.

Wiktionary


niezlekceważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zlek­ce­wa­żyć.

Wiktionary


niezlewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zle­wać.

Wiktionary


niezliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zli­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńezlʹičãńe

Wiktionary


niezliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zli­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńezlʹičẽńe

Wiktionary


niezliczony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się zli­czyć, bar­dzo licz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wresz­cie, po przez­wy­cię­że­niu niez­li­czo­nych trud­no­ści i prze­ku­pie­niu wielu pań­stwo­wych urzęd­ni­ków do­la­ro­wy­mi ła­pów­ka­mi, speł­ni­ły się ma­rze­nia.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzebrany, krociowy, niepoliczalny

Wiktionary


niezlinczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zlin­czo­wać.

Wiktionary


niezlituanizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zli­tu­a­ni­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzlʲituwãɲizɔˈvãɲɛ, AS: ńezlʹituu̯ãńizovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nielituanizowanie dk.

Wiktionary


niezlokalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zlo­ka­li­zo­wać.

Wiktionary


niezlustrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zlu­stro­wać.

Wiktionary


niezmarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zem­rzeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzmarʲt͡ɕɛ, AS: ńezmarʹće

Wiktionary


niezmarmurzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmar­mu­rzać.

Wiktionary


niezmarnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmar­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmarnɔˈvãɲɛ, AS: ńezmarnovãńe

Wiktionary


niezmarszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmar­szczyć.

Wiktionary


niezmazalny

nie­da­ją­cy się zma­zać; niez­ma­za­ny, niez­ma­zy­wal­ny


SJP.pl


niezmazywalny

nie­da­ją­cy się zma­zać; niez­ma­za­ny, niez­ma­zal­ny


SJP.pl


niezmiarkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmiar­ko­wać.

Wiktionary


niezmiarkowate

ro­dzi­na owa­dów z rzędu mu­chó­wek


SJP.pl


niezmiarkowaty

o ce­chach niez­miar­ko­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


SJP.pl


niezmiatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmia­tać.

Wiktionary


niezmielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmie­lić.

Wiktionary


niezmienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmie­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmʲjɛ̇̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: ńezmʹi ̯ė̃ńä̃ńe

Wiktionary


niezmienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmie­nić.

Wiktionary


niezmienniczość

nie­u­le­ga­nie zmia­nie pod wpły­wem zmien­nych wa­run­ków


SJP.pl


niezmienniczy

w ma­te­ma­ty­ce: zbiór niez­mien­ni­czy - typ zbio­ru w te­o­rii ukła­dów dy­na­micz­nych


SJP.pl


niezmiennie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­mien­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moją ulu­bio­ną tech­ni­ką ry­sun­ko­wą jest niez­mien­nie sang­wi­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzmʲjɛ̇̃ɲːɛ, AS: ńezmʹi ̯ė̃•ńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezmienny

 rzecz. niezmienność ż., niezmiennik m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stale, nieodmiennie

Wiktionary


niezmiennik

1. coś trwa­łe­go; wyz­nacz­nik;
2. w ma­te­ma­ty­ce: wiel­kość niez­mie­nia­ją­ca swo­jej war­to­ści przy przeksz­tał­ce­niu; in­wa­riant


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) coś co jest trwa­łe

Wiktionary

Niez­mien­nik (in­wa­riant) – cecha lub wła­ści­wość, która jest stała (nie zmie­nia się) w trak­cie przeksz­tał­ceń, pro­ce­sów prze­mia­ny itp.

Bar­dziej for­mal­nie, jeśli klasa obiek­tów for­mu­la_1 wy­po­sa­żo­na jest w re­la­cję rów­no­waż­no­ści ρ, a for­mu­la_2 jest do­wol­nym zbio­rem, to niez­mien­ni­kiem (re­la­cji rów­no­waż­no­ści ρ) na­zy­wa­my do­wol­ną funk­cję for­mu­la_3 stałą na kla­sach ab­strak­cji re­la­cji ρ.

Wikipedia

Powiązane:

 przysł. niezmiennie

 rzecz. niezmienność ż.

 przym. niezmienny

Wiktionary


niezmienność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co niez­mien­ne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezmiennik m.

 przym. niezmienny

 przysł. niezmiennie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stałość

Wiktionary


niezmienny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się pręd­ko nie zmie­nia; w któ­rym nie za­cho­dzą zmia­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Więk­szość spo­łe­czeń­stwa Rze­czy­po­spo­li­tej, za­rów­no chło­pi, jak i szlach­ta, miesz­ka­ła na wsi, gdzie czas wlókł się po­wo­li, niez­mien­nym od wie­ków try­bem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ, AS: ńezmʹi ̯ẽ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezmiennik m., niezmienność ż.

 przysł. niezmiennie

Wiktionary


niezmiernie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­mier­ny; bar­dzo, wiel­ce, in­ten­syw­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dba­łość o este­tycz­ne szcze­gó­ły jest niez­mier­nie po­trzeb­na do wła­ści­wej iden­ty­fi­ka­cji firmy lub re­gio­nu na rynku.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezmierny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) szalenie, nadzwyczaj, nad wyraz, wybitnie, niepomiernie, bezgranicznie, ekstremalnie

Wiktionary


niezmierny

ogrom­ny, nie­o­gar­nio­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ogrom­ny, niez­wy­kle in­ten­syw­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiatr zmie­nił się i wiał teraz z niez­mier­ną siłą od stro­ny morza, nio­sąc na Ca­e­lius, na Es­qu­i­li­nus i na Vi­mi­na­lis fale ognia, głow­ni i węgli.

 (1.1) Stał w ostrych pro­mie­niach słoń­ca pa­trząc z niez­mier­ną cier­pli­wo­ścią i pow­ta­rza­jąc, że matka jego jest umie­ra­ją­ca.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezmiernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezgraniczny

Wiktionary


niezmierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmie­rzać.

Wiktionary


niezmierzony

nie­da­ją­cy się zmie­rzyć, po­li­czyć; wiel­ki, nie­o­gra­ni­czo­ny (np. niez­mie­rzo­na głę­bia, niez­mie­rzo­ne bo­gact­wo)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) tak duży, że trud­no zmie­rzyć, okre­ślić wiel­kość

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbrzeżny, bezkresny, nieogarniony, nieograniczony, nieskończony, niezliczony, niezmierny, olbrzymi

Wiktionary


niezmiękczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmięk­czać.

Wiktionary


niezmniejszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmniej­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmʲɲɛ̇jˈʃãɲɛ, AS: ńezmʹńėi ̯šãńe

Wiktionary


niezmniejszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmniej­szyć.

Wiktionary


niezmogowce

przed­sta­wi­ciel typu dra­pież­nych, mor­skich zwie­rząt bez­krę­go­wych; pria­pu­lid


SJP.pl

Niez­mo­gow­ce, pria­pu­lo­i­dy, pria­pu­li­dy (Pria­pu­li­da), gru­bo­ryj­ko­we – typ dra­pież­nych, mor­skich zwie­rząt bez­krę­go­wych o sy­me­trii pro­mie­ni­stej, ciele cy­lin­drycz­nym, z gru­bym ryj­kiem słu­żą­cym do za­grze­by­wa­nia się w po­dło­żu. Są to śred­niej wiel­ko­ści bru­nat­ne ro­ba­ki, ży­ją­ce w stre­fie przy­brzeż­nej mórz i oce­a­nów ca­łe­go świa­ta, przy czym ga­tun­ki tro­pi­kal­ne są mniej­sze od tych, które żyją w wo­dach zim­nych.

Wikipedia


niezmogowiec

przed­sta­wi­ciel typu dra­pież­nych, mor­skich zwie­rząt bez­krę­go­wych; pria­pu­lid


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. zwie­rzę, dra­pież­ny bez­krę­go­wiec mor­ski z ro­dzi­ny niez­mo­gow­ców, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pria­pu­li­da|ref=tak.;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmɔˈɡɔvʲjɛt͡s, AS: ńezmogovʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezmogowce nmos.

 przym. niezmogowcowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) priapuloida, priapulida, gruboryjkowy

Wiktionary


niezmordowany

po­tocz­nie: bar­dzo zmę­czo­ny; wy­pru­ty, sko­na­ny, pad­nię­ty, wy­cię­ty


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­u­le­ga­ją­cy zmę­cze­niu, nie­u­sta­ją­cy w wy­sił­ku lub pracy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niestrudzony

Wiktionary


niezmrużanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmru­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmruˈʒãɲɛ, AS: ńezmružãńe

Wiktionary


niezmrużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmru­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmruˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezmružẽńe

Wiktionary


niezmulczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmul­czo­wać.

Wiktionary


niezmuszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmu­szać.

Wiktionary


niezmykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmy­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzmɨˈkãɲɛ, AS: ńezmykãńe

Wiktionary


niezmywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmy­wać.

Wiktionary


niezmyślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmy­ślać.

Wiktionary


niezmącony

1. spra­wić, aby płyn stał się mętny; zbu­rzyć, zbeł­tać;
2. wpro­wa­dzić za­mie­sza­nie; za­kłó­cić;
3. zmą­cić się - zo­stać zmą­co­nym


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nic nie za­kłó­ca

Wiktionary


niezmężnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zmęż­nieć.

Wiktionary


nieznaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zna­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛznaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeznačẽńe

Wiktionary


nieznacznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób mało wi­docz­ny, nie­wy­raź­ny, słaby

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sto­su­jąc tę dietę, niez­nacz­nie schu­dłam, ale prze­de wszyst­kim po­pra­wi­ła mi się cera.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈznat͡ʃʲɲɛ, AS: ńeznačʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieznaczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lekko, delikatnie, słabo, subtelnie, niepostrzeżenie, niezauważalnie, trochę

Wiktionary


nieznaczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­nacz­ny


SJP.pl


nieznaczny

przy­miot­nik

 (1.1) pra­wie nie­wi­docz­ny

 (1.2) nie po­sia­da­ją­cy więk­sze­go zna­cze­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Otóż ja uprze­dzam lo­jal­nie, że dziś na obiad mamy niez­nacz­ną ilość ryżu – oś­wiad­czy­ła mama Ża­ko­wa i się­gnę­ła po krom­kę chle­ba z ma­słem die­te­tycz­nym. – Cóż chce­cie, wczo­raj była wolna so­bo­ta.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieznacznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedostrzegalny, niezauważalny

 (1.2) mało znaczący

Wiktionary


nieznajdowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znaj­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛznajdɔˈvãɲɛ, AS: ńeznai ̯dovãńe

Wiktionary


nieznajoma

ko­bie­ta, któ­rej się nie zna


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta niez­na­na, obca

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niez­na­jo­ma – ame­ry­kań­ski film te­le­wi­zyj­ny z 1991 roku
  • Niez­na­jo­ma – wło­ski film z 2006 roku w re­ży­se­rii Giu­sep­pe Tor­na­to­re
  • Niez­na­jo­ma – dwu­ak­to­wa opera tra­gicz­na Vin­cen­za Bel­li­nie­go

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nieznajomość ż.

:: fm. nieznajomy m.

 przysł. nieznajomo

 przym. nieznajomy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. śl. nieznómo

Wiktionary


nieznajomość

brak zna­jo­mo­ści cze­goś, nie­wie­dza


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zna­jo­mo­ści cze­goś, wie­dzy o czymś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego niez­na­jo­mość hi­sto­rii re­gio­nu była za­u­wa­żal­na.

Wiktionary


nieznajomy

ktoś, kogo się nie zna


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest komuś znany; obcy, niez­na­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba niez­na­na, obca

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niez­na­jo­my – pol­ski film z 1913
  • Niez­na­jo­my – po­wieść Har­la­na Co­be­na z 2015
  • Niez­na­jo­my – sin­gel Da­wi­da Pod­sia­dło
  • The Stran­ger
  • Niez­na­jo­mi
  • Niez­na­jo­my z Mo­ja­ve
  • Niez­na­jo­my nad je­zio­rem

Wikipedia

Przykłady

 (2.1) Niez­na­jo­mi po­strzy­gli syna Pia­sta i na­da­li mu imię Sie­mo­wit.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛznaˈjɔ̃mɨ, AS: ńeznai ̯õmy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieznajomość ż.

:: fż. nieznajoma ż.

 przysł. nieznajomo

Wiktionary


nieznajowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w gmi­nie Sę­ko­wa;

Wiktionary

Niez­na­jo­wa (j. łem­kow­ski Незнайова) – łem­kow­ska wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie gor­lic­kim, w gmi­nie Sę­ko­wa, nad po­to­kiem Za­wo­ja do­pły­wem Wi­sło­ki.

Wieś kró­lew­ska sta­ro­stwa biec­kie­go w po­wie­cie biec­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go w końcu XVI wieku.

Wikipedia


nieznalezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zna­leźć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛznalɛˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeznaleźė̃ńe

Wiktionary


nieznalski

naz­wi­sko


SJP.pl


nieznamir

dawne imię mę­skie


SJP.pl

Niez­na­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, skła­da­ją­ce się z czło­nów "nie" "zna" "mir", czyli "nie zna miru (nie zna po­ko­ju)", ale Niez­mir może po­cho­dzić od "mir" jak i "miara".

Wikipedia


nieznane

coś niez­na­ne­go; nie­wia­do­me


SJP.pl


nieznanice

Niez­na­ni­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie czę­sto­chow­skim, w gmi­nie Kłom­ni­ce.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.

Wikipedia


nieznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈznãɲɛ, AS: ńeznãńe

Wiktionary


nieznany

przy­miot­nik

 (1.1) ten, któ­re­go się nie zna; nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­ny

 (1.2) mało znany

Wiktionary

Niez­na­ny – pol­ski film wo­jen­ny z 1964 roku w re­ży­se­rii Wi­tol­da Le­sie­wi­cza.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W ob­wo­dzie ró­wień­skim od niez­na­nej cho­ro­by ginie bydło.

 (1.2) (…) Lu­bow­la po­ło­żo­na jest za­led­wie o krok, o mie­dzę, o rzut ka­mie­niem i wła­ści­wie jest nie­mal zu­peł­nie Po­la­kom niez­na­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈznãnɨ, AS: ńeznãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieznane n.

Wiktionary


nieznański

naz­wi­sko


SJP.pl


niezniechęcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­chę­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲɲɛxɛ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: ńezʹńeχẽncãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezniechęcenie

Wiktionary


niezniechęcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­chę­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲɲɛxɛ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezʹńeχẽncẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezniechęcanie ndk.

Wiktionary


nieznielubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­lu­bić.

Wiktionary


niezniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znieść.

Wiktionary


nieznieważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­wa­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲɲɛvaˈʒãɲɛ, AS: ńezʹńevažãńe

Wiktionary


nieznieważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­wa­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲɲɛvaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńezʹńevažẽńe

Wiktionary


niezniewolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|znie­wo­lić.

Wiktionary


nieznikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zni­kać.

Wiktionary


niezniszczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się zni­szczyć

 (1.2) o czło­wie­ku: od­por­ny na zmę­cze­nie, nie­pod­da­ją­cy się prze­ciw­no­ściom

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niez­ni­szczal­ny – ame­ry­kań­ski film z 2000
  • Niez­ni­szczal­ny – po­wieść Deana Ko­ont­za
  • Niez­ni­szczal­ni (ujed­noz­nacz­nie­nie)
  • Niez­ni­szczal­ne
  • Niez­ni­szczal­ny Wóz

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʲɲiʃˈt͡ʃalnɨ, AS: ńezʹńiščalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezniszczalność ż.

 przysł. niezniszczalnie

Wiktionary


niezniszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zni­szczyć.

Wiktionary


niezniweczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zni­we­czyć.

Wiktionary


nieznoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zno­sić.

Wiktionary


nieznośnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie do znie­sie­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mu­sie­li ucie­kać, tak niez­no­śnie silny był za­duch.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieznośny

 rzecz. nieznośność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dotkliwie

Wiktionary


nieznośniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niez­no­śnie


SJP.pl


nieznośniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­no­śny


SJP.pl


nieznośność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co niez­no­śne; cecha tych, któ­rzy są niez­no­śni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. znośność ż.

 przym. nieznośny, znośny

 przysł. nieznośnie, znośnie

Wiktionary


nieznośny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się znieść; bar­dzo mę­czą­cy

 (1.2) o czło­wie­ku: nie­przy­jem­ny w obej­ściu, w za­cho­wa­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ślub wzię­li w ko­ście­le ewan­ge­lic­kim, żeby w razie czego bez trudu się roz­wieść, co przy ślu­bie rzym­sko­ka­to­lic­kim by­ło­by pra­wie nie­moż­li­we. "Myśl o współ­ży­ciu pod przy­mu­sem była nam oboj­gu niez­no­śna" - pi­sa­ła Sa­lo­mea.

 (1.2) W tym samym domu za­ku­pi­li miesz­ka­nie dla matki Ni­co­la­sa, którą przez jakiś czas Do­rot­hy się opie­ko­wa­ła, ale cią­gle cała w pre­ten­sjach i tro­chę niez­no­śna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈznɔɕnɨ, AS: ńeznośny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieznośność ż.

 przysł. nieznośnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dokuczliwy, nie do zniesienia; gw. Śląsk Cieszyński pieróński

 (1.2) dokuczliwy, męczący, naprzykrzony, uciążliwy, uprzykrzony, utrapiony

Wiktionary


nieznużony

1. spra­wić, że ktoś stał się zmę­czo­ny; zmę­czyć, wy­czer­pać;
2. wy­wo­łać znu­dze­nie, znu­dzić;
3. znu­żyć się:
a) zmę­czyć się, stra­cić siły, od­czuć wy­czer­pa­nie;
b) znu­dzić się, stać się nud­nym


SJP.pl


nieznómo

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. niez­na­jo­ma

Wiktionary


niezobaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­ba­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɔbaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńezobačẽńe

Wiktionary


niezobligowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­bli­go­wać.

Wiktionary


niezobowiązanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­bo­wią­zać.

Wiktionary


niezobowiązujący

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­wo­du­ją­cy zo­bo­wią­za­nia, nie­wią­żą­cy

Wiktionary


niezobowiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­bo­wią­zy­wać.

Wiktionary


niezorganizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zor­ga­ni­zo­wać.

Wiktionary


niezorientowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­rien­to­wać.

Wiktionary


niezostanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­stać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɔˈstãɲɛ, AS: ńezostãńe

Wiktionary


niezostawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­sta­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɔstaˈvãɲɛ, AS: ńezostavãńe

Wiktionary


niezostawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­sta­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɔstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńezostavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niezostawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zo­sta­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzɔstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezostavʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niezrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zra­żać.

Wiktionary


niezrażenie

1. wzbu­dzić w kimś nie­chęć, za­dzia­łać od­py­cha­ją­co; znie­chę­cić, od­strę­czyć;
2. zra­zić się - prze­stać być za­in­te­re­so­wa­nym kimś lub czymś, stra­cić sym­pa­tię do kogoś; znie­chę­cić się


SJP.pl


niezrealizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zre­a­li­zo­wać.

Wiktionary


niezreperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zre­pe­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzrɛpɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńezreperovãńe

Wiktionary


niezrewaluowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zre­wa­lu­o­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzrɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: ńezrevaluu̯ovãńe

Wiktionary


niezrezygnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zre­zy­gno­wać.

Wiktionary


niezrobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zro­bić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzrɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezrobʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niezrozumiale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­ro­zu­mia­ły

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezrozumienie n., niezrozumiałość ż.

 przym. niezrozumiały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niejasno, niewyraźnie, zagadkowo, zawile

Wiktionary


niezrozumiały

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się zro­zu­mieć

 (1.2) przen. nie­da­ją­cy się zin­ter­pre­to­wać, nie­jas­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wrza­wa ci­chła, pod­sy­ca­na tylko niez­ro­zu­mia­ły­mi, ochry­pły­mi krzy­ka­mi Niem­ców.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ, AS: ńezrozũmʹi ̯au̯y

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezrozumienie n., niezrozumiałość ż.

 przysł. niezrozumiale

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niejasny

Wiktionary


niezrozumienie

brak zro­zu­mie­nia, wy­ro­zu­mia­ło­ści dla kogoś


SJP.pl


niezrujnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zruj­no­wać.

Wiktionary


niezrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zry­wać.

Wiktionary


niezrzeszony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­na­le­żą­cy do żad­nej or­ga­ni­za­cji, związ­ku albo stron­nict­wa

Wiktionary


niezrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zrzu­cać.

Wiktionary


niezrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zrzu­cić.

Wiktionary


niezrzynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zrzy­nać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzʒɨ̃ˈnãɲɛ, AS: ńezžỹnãńe

Wiktionary


niezrzędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zrzę­dzić.

Wiktionary


niezrównaność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest niez­rów­na­ne; cecha tych, któ­rzy są niez­rów­na­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezrównany

 przysł. niezrównanie

Wiktionary


niezrównany

wy­jąt­ko­wy, do­sko­na­ły


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) książk. taki, któ­re­mu nie można do­rów­nać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie mogli jed­nak usnąć i je­szcze długo w noc ba­rasz­ko­wa­li, śmie­jąc się i wydr­wi­wa­jąc spło­szo­ne­go dok­to­ra, a wy­no­sząc pod nie­bio­sa, pię­kność i przy­mio­ty niez­rów­na­ne, jego lep­szej po­ło­wy.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezrównanie

 rzecz. niezrównaność ż.

Wiktionary


niezrównoważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zrów­no­wa­żać.

Wiktionary


niezrównoważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak rów­no­wa­gi, har­mo­nii

Wiktionary


niezrównoważony

przy­miot­nik

 (1.1) psych. po­zba­wio­ny rów­no­wa­gi psy­chicz­nej; nie­pa­nu­ją­cy nad sobą

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od nie zrów­no­wa­żyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieobliczalny, nieopanowany, zmienny

Wiktionary


niezręcznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­ręcz­ny

 (1.2) w spo­sób nie­wy­god­ny

 (1.3) w spo­sób nie­sto­sow­ny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezręczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezdarnie, niezgrabnie

 (1.2) nieporęcznie, niewygodnie

 (1.3) niestosowny

Wiktionary


niezręczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niez­ręcz­nie


SJP.pl


niezręczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­ręcz­ny


SJP.pl


niezręczność

1. brak zręcz­no­ści (np. niez­ręcz­ność ru­chów)
2. gafa, wpad­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak wpra­wy, zręcz­no­ści lub umie­jęt­no­ści w wy­ko­ny­wa­niu ja­kiejś czyn­no­ści

 (1.2) sy­tu­a­cja lub za­cho­wa­nie po­wo­du­ją­ce za­kło­po­ta­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego niez­ręcz­ność w tańcu była za­u­wa­żal­na.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezręczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieporadność, nieudolność, niezgrabność

 (1.2) zakłopotanie

Wiktionary


niezręczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy zręcz­no­ści, także. świad­czą­cy o braku zręcz­no­ści

 (1.2) nie­ma­ją­cy spry­tu, bie­gło­ści, zna­jo­mo­ści cze­goś

 (1.3) który wpro­wa­dza w za­kło­po­ta­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Am­bit­ny, sek­sow­ny, in­klu­zyw­ny, pełen ener­gii, ży­wio­ło­wy, bun­tow­ni­czy, a cza­sem cha­o­tycz­ny, niez­ręcz­ny i prze­sad­nie na­pa­ko­wa­ny, 135-mi­nu­to­wy spek­takl odz­wier­cied­lał cechy, które de­fi­niu­ją ka­rie­rę Ma­don­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niezręcznie

 rzecz. niezręczność ż.

Wiktionary


niezupełnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie cał­kiem, nie w pełni, nie do końca

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezupełny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) częściowo, niecałkowicie

Wiktionary


niezużywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zu­ży­wać.

Wiktionary


niezwabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwa­bić.

Wiktionary


niezwalczony

bę­dą­cy nie do zwal­cze­nia (np. Ogar­nia­ła go niez­wal­czo­na chęć włó­cze­nia się po no­cach.); nie­prze­par­ty


SJP.pl


niezwalnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwal­niać.

Wiktionary


niezwariowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwa­rio­wać.

Wiktionary


niezwartość

1. cecha cze­goś zło­żo­ne­go z osób, przed­mio­tów lub ele­men­tów niez­naj­du­ją­cych się bar­dzo bli­sko sie­bie;
2. cecha cze­goś skła­da­ją­ce­go się z nie­pa­su­ją­cych do sie­bie ele­men­tów


SJP.pl


niezweryfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwe­ry­fi­ko­wać.

Wiktionary


niezwiastowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwia­sto­wać.

Wiktionary


niezwiedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwie­dzać.

Wiktionary


niezwiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwie­dzić.

Wiktionary


niezwijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwi­jać.

Wiktionary


niezwilżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwil­żać.

Wiktionary


niezwilżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwil­żyć.

Wiktionary


niezwinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwi­nąć.

Wiktionary


niezwiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwią­zy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvʲjɔ̃w̃zɨˈvãɲɛ, AS: ńezvʹi ̯õũ̯zyvãńe

Wiktionary


niezwiększanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwięk­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvʲjɛ̃ŋˈkʃãɲɛ, AS: ńezvʹi ̯ẽŋkšãńe

Wiktionary


niezwlekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwle­kać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zwlekanie n.

 przysł. niezwłocznie

 przym. niezwłoczny

Wiktionary


niezwodociągowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwo­do­cią­go­wać.

Wiktionary


niezwojowice

Niez­wo­jo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie pro­szo­wic­kim, w gmi­nie Pa­łecz­ni­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Wikipedia


niezwolnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwol­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńezvolʹńė̃ńe

Wiktionary


niezwoływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwo­ły­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvɔwɨˈvãɲɛ, AS: ńezvou̯yvãńe

Wiktionary


niezwracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwra­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvraˈt͡sãɲɛ, AS: ńezvracãńe

Wiktionary


niezwrócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwró­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvruˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńezvrucẽńe

Wiktionary


niezwyciężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwy­cię­żyć.

Wiktionary


niezwyciężony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się zwy­cię­żyć

 (1.2) taki, któ­re­go nikt nie zwy­cię­żył

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niez­wy­cię­żo­ny – po­wieść Sta­ni­sła­wa Lema
  • Niez­wy­cię­żo­ny (oryg. In­vin­ci­ble) – film fa­bu­lar­ny w re­ży­se­rii Wer­ne­ra He­rzo­ga
  • Niez­wy­cię­żo­ny (oryg. Un­de­fe­a­ted) – film fa­bu­lar­ny w re­ży­se­rii Johna Le­gu­i­za­mo
  • Niez­wy­cię­żo­ny (oryg. In­vin­ci­ble) – se­rial ani­mo­wa­ny
  • Niez­wy­cię­żo­ny – album mu­zycz­ny ze­spo­łu Ścian­ka
  • Niez­wy­cię­żo­ny – album mu­zycz­ny ze­spo­łu TSA Mi­chal­ski Nie­krasz Ka­płon
  • Niez­wy­cię­żo­ny – gra kom­pu­te­ro­wa na podst. książ­ki Lema
  • Niez­wy­cię­żo­ny – ro­syj­ski film sen­sa­cyj­ny z 2008 roku w re­ży­se­rii Olega Po­go­di­na
  • Niez­wy­cię­żo­ny – ame­ry­kań­ski dra­mat bio­gra­ficz­ny z 2017 roku w re­ży­se­rii Da­vi­da Gor­do­na Gre­e­na
  • Niez­wy­cię­żo­ny – pio­sen­ka ze­spo­łu Armia
  • In­vin­ci­ble

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) […] o spo­łecz­nym od­bio­rze przy­czyn ka­pi­tu­la­cji Ka­mień­ca za­de­cy­do­wał utr­wa­lo­ny ste­re­o­typ o niez­wy­cię­żo­nej for­te­cy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzvɨt͡ɕɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ, AS: ńezvyćẽũ̯žõny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepokonany

Wiktionary


niezwyczajnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­wy­czaj­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezwyczajność ż.

Wiktionary


niezwyczajność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest niez­wy­czaj­ne; cecha tych, któ­rzy są niez­wy­czaj­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezwyczajny

 przysł. niezwyczajnie

Wiktionary


niezwyczajny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy zwy­czaj­nym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezwyczajność ż.

Wiktionary


niezwykle

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­wy­kły, nie­ty­po­wy

 (1.2) bar­dzo, sil­nie, mocno, in­ten­syw­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten pia­sek jest świet­ny. Babki, które sta­wia­li­śmy, są niez­wy­kle fo­rem­ne.

 (1.2) Uwa­żam, że dzi­siej­sza mło­dzież jest niez­wy­kle in­te­li­gent­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzvɨklɛ, AS: ńezvykle

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezwykły

 rzecz. niezwykłość ż.

Wiktionary


niezwyklej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niez­wy­kle


SJP.pl


niezwyklejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niez­wy­kły


SJP.pl


niezwykłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co niez­wy­kłe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezwykły

 przysł. niezwykle

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesamowitość, szczególność, cudowność, wspaniałość, nadzwyczajność

Wiktionary


niezwykły

przy­miot­nik

 (1.1) rzad­ko spo­ty­ka­ny, nie­ty­po­wy

 (1.2) wy­róż­nia­ją­cy się, wy­bit­ny

 (1.3) re­we­la­cyj­ny

 (1.4) ba­śnio­wy, cza­ro­dziej­ski

 (1.5) dziw­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Udało się za­ob­ser­wo­wać niez­wy­kłe zja­wi­sko.

 (1.2) To niez­wy­kły czło­wiek.

 (1.3) Niez­wy­kły po­mysł!

 (1.4) Niez­wy­kły świat Orien­tu to al­bu­mo­wy prze­wod­nik po fa­scy­nu­ją­cych miej­scach Azji.

 (1.5) Te obra­zy były na­zbyt niez­wy­kłe, nie na­da­wa­ły się do po­wie­sze­nia w klasz­to­rze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzvɨkwɨ, AS: ńezvyku̯y

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezwykłość ż.

 przysł. niezwykle

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprawdopodobny, niesamowity, niebywały, niesłychany, niewiarygodny, zadziwiający, zaskakujący, szokujący, niewypowiedziany, niewyrażalny, niepowtarzalny, niespotykany, okazjonalny, rzadki, unikalny, unikatowy, wyjątkowy, specjalny, oryginalny

 (1.2) nietuzinkowy, wybitny, wielki

 (1.3) fenomenalny, nadzwyczajny, niepospolity, nieprzeciętny, niesamowity, niezwyczajny, ponadprzeciętny, rewelacyjny, rzadki, sensacyjny, spektakularny, szczególny, unikalny, wyjątkowy, wulg. zajebisty

 (1.4) czarodziejski, baśniowy, niesamowity, nieziemski, piękny, tajemniczy

 (1.5) osobliwy, dziwaczny, dziwny, ekscentryczny, ekstrawagancki, niekonwencjonalny, nietypowy

Wiktionary


niezwymiarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwy­mia­ro­wać.

Wiktionary


niezwymiotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwy­mio­to­wać.

Wiktionary


niezwymyślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwy­my­ślać.

Wiktionary


niezwątpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwąt­pić.

Wiktionary


niezwężanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zwę­żać.

Wiktionary


niezwłocznie

przy­słó­wek

 (1.1) bez zwło­ki, na­tych­miast

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeśli zadz­wo­nią do mnie ze szpi­ta­la, niez­włocz­nie cię o tym po­in­for­mu­ję.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzvwɔt͡ʃʲɲɛ, AS: ńezvu̯očʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezwlekanie n.

 przym. niezwłoczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezzwłocznie, biegiem, co tchu, migiem, momentalnie, pot. na jednej nodze, natychmiast, natychmiastowo, od razu, pędem, w lot, w mig, w okamgnieniu, pot. w te pędy, z miejsca, z marszu, cito

Wiktionary


niezwłoczny

daw­niej: opóź­nia­ją­cy, zwle­ka­ją­cy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­wi­nien na­stą­pić w jak naj­krót­szym cza­sie; taki, któ­re­go nie można odło­żyć na póź­niej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzvwɔt͡ʃnɨ, AS: ńezvu̯očny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezwlekanie n.

 przysł. niezwłocznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezzwłoczny, natychmiastowy

Wiktionary


niezyskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zy­skać.

Wiktionary


niezzielenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zzie­le­nieć.

Wiktionary


niezzuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zzu­wać.

Wiktionary


nieząbkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ząb­ko­wać.

Wiktionary


niezłamanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zła­mać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛzwãˈmãɲɛ, AS: ńezu̯ãmãńe

Wiktionary


niezłocenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zło­cić.

Wiktionary


niezłomnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niez­wy­cię­żo­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bo­ha­te­ro­wie ci trwa­li nie­złom­nie w obro­nie Pol­ski.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezłomność ż.

 przym. niezłomny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieugięcie, niezachwianie

Wiktionary


niezłomniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­złom­nie


SJP.pl


niezłomniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­złom­ny; bar­dziej nie­złom­ny


SJP.pl


niezłomność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­złom­ny, silny psy­chicz­nie, nie pod­da­ją­cy się w obli­czu trudu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeśli ktoś or­ga­ni­zo­wał­by kie­dyś kon­kurs na miej­sce na świe­cie, które po­ka­zu­je nie­złom­ność czło­wie­ka, to moim zda­niem mógł­by do tej ka­te­go­rii no­mi­no­wać Bej­rut. Roz­dzie­ra­ny woj­na­mi, za­ma­cha­mi i za­miesz­ka­mi, za­wsze się odra­dza, nie tra­cąc nic ze swej ży­wot­no­ści, tej nie­u­stan­nej ener­gii, która każe mu prze­trzy­my­wać wszyst­ko.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzwɔ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: ńezu̯õmność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezłomny

 przysł. niezłomnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieugiętość, niewzruszoność

Wiktionary


niezłomny

prze­sta­rza­łe: mo­gą­cy ulec zła­ma­niu; kru­chy; łam­li­wy


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, któ­re­go nie można zwy­cię­żyć

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­złom­ny (ros.: Kom­mu­nist) – film ra­dziec­ki z 1958 w re­ży­se­rii Ju­li­ja Rajz­ma­na
  • Nie­złom­ny (ang.: Fo­re­ver Strong) – ame­ry­kań­ski film z 2008 w re­ży­se­rii Ryana Litt­le’a
  • Nie­złom­ny (ang.: Un­bro­ken) – ame­ry­kań­ski film z 2014 w re­ży­se­rii An­ge­li­ny Jolie, ekra­ni­za­cja po­wie­ści Laury Hil­len­brand
  • Nie­złom­ny (ang.: Un­bro­ken: A World War II Story of Sur­vi­val, Re­si­lien­ce and Re­demp­tion) – po­wieść Laury Hil­len­brand
  • Un­bro­ken – tytuł al­bu­mu Demi Lo­va­to
  • Un­bro­ken – so­und­track z mu­zy­ką do filmu z 2014

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wielu nie­złom­nych bo­ha­te­rów Pol­ska uho­no­ro­wa­ła ostat­ni­mi laty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈzwɔ̃mnɨ, AS: ńezu̯õmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezłomność ż.

 przysł. niezłomnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieugięty, niezachwiany

Wiktionary


niezłomowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zło­mo­wać.

Wiktionary


niezłorzeczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zło­rze­czyć.

Wiktionary


niezłowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zło­wić.

Wiktionary


niezłożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|zło­żyć.

Wiktionary


niezły

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy dość dobry cha­rak­ter

 (1.2) wy­ra­ża­ją­cy czy­jąś dość dobrą opi­nię o kimś, o czymś

 (1.3) o uspo­so­bie­niu, na­stro­ju: dość dobry, po­god­ny

 (1.4) za­po­wia­da­ją­cy coś po­myśl­ne­go

 (1.5) zna­ją­cy się na czymś w do­sta­tecz­nym stop­niu lub dość do­brze coś wy­ko­nu­ją­cy

 (1.6) o or­ga­niz­mie lub jego czę­ści: dość spraw­nie funk­cjo­nu­ją­cy

 (1.7) bę­dą­cy dość do­brej ja­ko­ści, bę­dą­cy w dość do­brym ga­tun­ku

 (1.8) wła­ści­wy z punk­tu wi­dze­nia czy­ichś po­trzeb lub ocze­ki­wań

 (1.9) o po­tra­wach, na­po­jach: dość smacz­ny

 (1.10) przy­no­szą­cy ko­rzyść, zysk

 (1.11) nie­ma­ły, spory, dosyć duży, ma­ją­cy znacz­ną w opi­nii mó­wią­ce­go wła­ści­wość, wiel­kość lub in­ten­syw­ność

Wiktionary

Przykłady

 (1.11) Zło­dzie­je mają nie­zły tupet i wy­o­braź­nię, krad­ną świe­żo po­sa­dzo­ne ro­śli­ny przed ka­me­ra­mi mo­ni­to­rin­gu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛzwɨ, AS: ńezu̯y

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieźle, źle

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ładny

Wiktionary


niezłączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|złą­czyć.

Wiktionary


nieć

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. kuzyn

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Grze­gorz Nieć – pol­ski bi­blio­log, hi­sto­ryk, po­lo­ni­sta
  • Ha­li­na Nieć – pol­ska na­u­kow­czy­ni
  • Jerzy Nieć – pol­ski za­pa­śnik
  • Mag­da­le­na Nieć – pol­ska ak­tor­ka

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇t͡ɕ, AS: ńėć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieściora

Wiktionary


niećkowiak

naz­wi­sko


SJP.pl


niećmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ćmić.

Wiktionary


niećpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ćpać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈt͡ɕpãɲɛ, AS: ńėćpãńe

Wiktionary


niećpnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ćpnąć.

Wiktionary


niećwiczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ćwi­czyć.

Wiktionary


niećwierk

nieć­wierk pu­kle­rzów­ka - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny pa­si­ko­ni­ko­wa­tych


SJP.pl


niećwierkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ćwier­kać.

Wiktionary


niełachanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ła­chać.

Wiktionary


nieład

brak ładu, nie­po­rzą­dek


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) brak ładu, upo­rząd­ko­wa­nia

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛwat, AS: ńeu̯at

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezład, nieporządek; książk. stajnia Augiasza, stajnia augiaszowa; pot. bałagan, bajzel, chlew, dziada z babą brakuje, kipisz, kram, pieprznik, śmietnik; przen. pobojowisko; wulg. burdel, burdel na kółkach, pierdolnik, syf

Wiktionary


nieładność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ład­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ład­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieładny

 przysł. nieładnie

Wiktionary


nieładny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest ładny; po­zba­wio­ny urody

 (1.2) niez­god­ny z nor­ma­mi oby­cza­jo­wy­mi; wy­wo­łu­ją­cy de­za­pro­ba­tę

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieładność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) brzydki, nieatrakcyjny, nieciekawy, nieurodziwy

 (1.2) nieprawidłowy, nieuprzejmy, niewłaściwy, zły

Wiktionary


nieładowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ła­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwadɔˈvãɲɛ, AS: ńeu̯adovãńe

Wiktionary


niełagodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ła­god­nieć.

Wiktionary


niełagodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ła­go­dzić.

Wiktionary


niełaknienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ła­knąć.

Wiktionary


niełamanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łamać.

Wiktionary


niełapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łapać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwaˈpãɲɛ, AS: ńeu̯apãńe

Wiktionary


niełaska

brak łaski, wzglę­dów u kogoś; czy­jaś nie­chęć, nie­przy­chyl­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak po­par­cia lub wzglę­dów ze stro­ny kogoś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwaska, AS: ńeu̯aska

Wiktionary


niełatwo

przy­słó­wek

 (1.1) trud­no, cięż­ko, z wy­sił­kiem, tru­dem, opo­rem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­łat­wo przy­cho­dzą mi te słowa, ale muszę je wam w końcu po­wie­dzieć!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwatfɔ, AS: ńeu̯atfo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niełatwy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trudno, ciężko, nielekko, z wysiłkiem, z trudem, z oporem, z trudnościami

Wiktionary


niełatwość

cecha tego, co jest nie­łat­we


SJP.pl


niełatwy

przy­miot­nik

 (1.1) trud­ny, cięż­ki, wy­ma­ga­ją­cy wy­sił­ku, trudu, oporu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­dob­no nie­łat­wy był ten test, ale jakoś całej gru­pie udało się go zdać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwatfɨ, AS: ńeu̯atfy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niełatwo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trudny, ciężki, nielekki

Wiktionary


niełaz

ga­tu­nek tor­ba­cza z Tas­ma­nii; kuna wor­ko­wa­ta


SJP.pl

Nie­łaz ("Da­sy­u­rus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny nie­ła­zów (Da­sy­u­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny nie­ła­zo­wa­tych (Da­sy­u­ri­dae).

Wikipedia


niełazokształtne

rząd au­stra­lij­skich ssa­ków z na­drzę­du tor­ba­czy


SJP.pl

Nie­ła­zoksz­tałt­ne (Da­sy­u­ro­morp­hia) – rząd au­stra­lij­skich ssa­ków z in­fra­gro­ma­dy ssa­ków niż­szych (Me­tat­he­ria).

Wikipedia


niełazowate

o ce­chach nie­ła­zo­wa­tych (ro­dzi­na tor­ba­czy)


SJP.pl

Nie­ła­zo­wa­te (Da­sy­u­ri­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z rzędu nie­ła­zoksz­tałt­nych (Da­sy­u­ro­morp­hia), wy­stę­pu­ją­cych w kra­i­nie au­stra­lij­skiej.

Wikipedia


niełazowaty

o ce­chach nie­ła­zo­wa­tych (ro­dzi­na tor­ba­czy)


SJP.pl


niełaźbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łaź­bić.

Wiktionary


niełażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łazić.

Wiktionary


niełganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łgać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwɡãɲɛ, AS: ńeu̯gãńe

Wiktionary


niełkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łkać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwkãɲɛ, AS: ńeu̯kãńe

Wiktionary


niełobzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łob­zo­wać.

Wiktionary


niełojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łoić.

Wiktionary


niełowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łowić.

Wiktionary


niełudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łu­dzić.

Wiktionary


niełupka

typ jed­no­na­sien­ne­go, su­che­go, nie­pę­ka­ją­ce­go owocu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. suchy, nie­pę­ka­ją­cy, jed­no­na­sien­ny owoc, po­sia­da­ją­cy skó­rza­stą lub zdrew­nia­łą owoc­nię ota­cza­ją­cą luźno na­sie­nie;

Wiktionary

Nie­łup­ka ( acha­e­nium) – suchy, nie­pę­ka­ją­cy, jed­no­na­sien­ny owoc, po­sia­da­ją­cy skó­rza­stą lub zdrew­nia­łą owoc­nię ota­cza­ją­cą luźno na­sie­nie. Wy­stę­pu­je m.in. u ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych, gdzie może być opa­trzo­na pu­chem kie­li­cho­wym, np. u ostro­że­nia, mnisz­ka i ja­strzęb­ca lub nie jak np.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Sło­necz­nik ma owoce w po­sta­ci nie­łu­pek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈwupka, AS: ńeu̯upka

Wiktionary


niełuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łu­szczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwuʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯uščẽńe

Wiktionary


niełysienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ły­sieć.

Wiktionary


niełzawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łza­wić.

Wiktionary


niełączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|łą­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛwɔ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeu̯õṇčẽńe

Wiktionary


nieńcy

naród za­li­cza­ny do Sa­mo­je­dów


SJP.pl

Nień­cy ( не́нцы, nazwa włas­na: ненэць, l. mn. "nie­ny­cja", daw­niej na­zy­wa­ni Jurak-Sa­mo­je­da­mi lub Ju­ra­ka­mi) – naród ural­ski za­li­cza­ny do Sa­mo­je­dów, za­miesz­ku­ją­cy pół­noc­no-wschod­ni skra­wek Eu­ro­py i le­żą­ce przy nim az­ja­tyc­kie ob­sza­ry pół­noc­no-za­chod­niej Sy­be­rii.

Wikipedia


nieścielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ście­lić.

Wiktionary


nieściemnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ściem­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɛ̃mʲˈɲä̃ɲɛ, AS: ńėśćẽmʹńä̃ńe

Wiktionary


nieścieralność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ście­ral­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieścieralny

 przysł. nieścieralnie

Wiktionary


nieścieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ście­rać.

Wiktionary


nieścieśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ście­śniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɛ̇ɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńėśćėśńä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieścieśnienie

Wiktionary


nieścieśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ście­śnić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɛ̇ɕˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńėśćėśńė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieścieśnianie n., nieściśnięcie

Wiktionary


nieściganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ści­gać.

Wiktionary


nieścinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ści­nać.

Wiktionary


nieściora

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. ku­zyn­ka

 (1.2) stpol. bra­ta­ni­ca, sio­strze­ni­ca

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕt͡ɕɔra, AS: ńėśćora

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieć m.

Wiktionary


nieścioruk

naz­wi­sko


SJP.pl


nieściskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ści­skać.

Wiktionary


nieścisłość

1. brak ści­sło­ści; nie­pre­cy­zyj­ność
2. zwy­kle w licz­bie mno­giej: czę­ścio­wo błęd­ne sfor­mu­ło­wa­nia, błędy, uster­ki po­le­ga­ją­ce na braku ści­sło­ści
3. brak spo­i­sto­ści, gę­sto­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ści­słe; cecha tych, któ­rzy są nie­ści­śli

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieścisły

 przysł. nieściśle, ściśle

Wiktionary


nieściągalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ścią­gal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ścią­gal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieściągalny

 przysł. nieściągalnie

Wiktionary


nieściąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ścią­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕt͡ɕɔ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: ńėśćõŋgãńe

Wiktionary


nieściągnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ścią­gnąć.

Wiktionary


nieściśliwość

Nie­ści­śli­wość (ze­ro­wa ści­śli­wość) – wła­ści­wość fi­zycz­na pew­nej grupy ma­te­ria­łów, które nie­za­leż­nie od stanu na­prę­że­nia za­cho­wu­ją swoją ob­ję­tość.

Dla tej grupy ma­te­ria­łów moduł ści­śli­wo­ści jest równy zero co oz­na­cza, że współ­czyn­nik Po­is­so­na jest równy 0,5.

Wikipedia


nieściśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ścis­nąć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieścieśnienie n.

Wiktionary


nieśledzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śle­dzić.

Wiktionary


nieślinienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śli­nić.

Wiktionary


nieślubna

osoba, którą trak­tu­je się jak żonę, ale z którą nie za­war­ło się związ­ku mał­żeń­skie­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. żart. ko­bie­ta, z którą po­zo­sta­je się w nie­for­mal­nym związ­ku

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M. lp. ż. od: nie­ślub­ny

Wiktionary

Patrz:

ślub

Przykłady

 (1.1) Mamy z moją nie­ślub­ną taką nie­pi­sa­ną za­sa­dę, że da­je­my sobie pre­zen­ty, które nam oboj­gu spra­wią ra­do­chę

 (2.1) Ko­bie­ty nie­uś­wia­do­mio­ne da­wa­ły się łatwo wy­ko­rzy­sty­wać (w tym sek­su­al­nie), po­więk­sza­jąc zbio­ro­wość sa­mot­nych matek, w dwu­dzie­sto­le­ciu mię­dzy­wo­jen­nym zwa­nych „mat­ka­mi nie­ślub­ny­mi".

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕlubna, AS: ńėślubna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieślubowanie n., niepoślubienie n.

:: fm. nieślubny m.

 przym. nieślubny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) konkubina

Wiktionary


nieślubny

osoba, którą trak­tu­je się jak męża, ale z którą nie za­war­ło się związ­ku mał­żeń­skie­go


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie jest usank­cjo­no­wa­ny ślu­bem

 (1.2) taki, który nie po­cho­dzi ze związ­ku mał­żeń­skie­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. żart. męż­czyz­na, z któ­rym po­zo­sta­je się w nie­for­mal­nym związ­ku

Wiktionary

Patrz:

ślub

Przykłady

 (1.1) Po­nad­to stała para ślub­na czy nie­ślub­na zwy­kle ma kon­kret­ne plany, do­ty­czą­ce przysz­ło­ści i sta­bi­li­za­cji życia we dwoje, w związ­ku z czym za­le­ży im na moż­li­wie jak naj­szyb­szym ukoń­cze­niu stu­diów i stwo­rze­niu sobie włas­ne­go domu.

 (1.2) Od­po­wia­da­jąc na po­stu­la­ty szko­ły prawa na­tu­ry, Józef II wpro­wa­dził roz­róż­nie­nie na dzie­ci ślub­ne i nie­ślub­ne (…).

 (2.1) Nagle, gdy już za­czy­nam się cie­szyć, że nie­dłu­go wsta­nę z łóżka, mój nie­ślub­ny za­czy­na z en­tuz­jaz­mem stu­kać w kla­wia­tu­rę kom­pu­te­ra.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieślubność ż.

:: fż. nieślubna ż.

 przysł. nieślubnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pozamałżeński

 (1.2) pozamałżeński, nieprawy, z nieprawego łoża

 (2.1) konkubent, konkubin

Wiktionary


nieśmiałek

ktoś nie­śmia­ły, nad­mier­nie skrom­ny, za­hu­ka­ny


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­śmia­łek (kras­no­lu­dek) – imię kras­no­lud­ka z baśni o Kró­lew­nie Śnież­ce
  • Nie­śmia­łek – ma­gicz­ne stwo­rze­nie (straż­nik drzew) z książ­ki Harry Pot­ter

Wikipedia


nieśmiało

przy­słó­wek

 (1.1) z wa­ha­niem, bez śmia­ło­ści czy pew­no­ści sie­bie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wy­pi­ła nie­śmia­ło gin z to­ni­kiem, a potem wy­ję­ła pa­pie­ro­śni­cę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔ, AS: ńėśmʹi ̯au̯o

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. śmiałek mos./mrz., nieśmiałość ż.

 przym. nieśmiały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wstydliwie, skromnie, lękliwie, płochliwie, niepewnie, bojaźliwie

Wiktionary


nieśmiałość

brak śmia­ło­ści, pew­no­ści sie­bie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­śmia­ły, wstyd­li­wy, nie ma pew­no­ści sie­bie

Wiktionary

Nie­śmia­łość – stan psy­chicz­ny, w któ­rym obec­ne są pewne cha­rak­te­ry­stycz­ne ele­men­ty na pła­szczyź­nie emo­cjo­nal­nej, mo­ty­wa­cyj­nej, poz­naw­czej lub be­ha­wio­ral­nej, po­ja­wia­ją­cy się w sy­tu­a­cji, gdy jed­nost­ka jest lub wy­o­bra­ża sobie bycie oce­nia­ną przez inne osoby. Phi­lip Zim­bar­do wska­zał, że pier­wsze pi­sa­ne uży­cie słowa "nie­śmia­łość" od­no­to­wa­no w wier­szu z około roku 1000 p.n.e., gdzie utoż­sa­mia­no je ze sfor­mu­ło­wa­niem "łatwy do prze­stra­sze­nia".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie­śmia­łość jest jed­nym z naj­po­wszech­niej­szych pro­ble­mów psy­cho­lo­gicz­nych na świe­cie: sza­cu­je się, że na za­cho­dzie 40% po­pu­la­cji cier­pi z po­wo­du nie­śmia­ło­ści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕt͡ɕ, AS: ńėśmʹi ̯au̯ość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieśmiały

 przysł. nieśmiało

 rzecz. śmiałek mos./mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wstydliwość, pruderyjność, skromność

Wiktionary


nieśmiały

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy pew­no­ści sie­bie, wstyd­li­wy

 (1.2) cichy, nie­pew­ny, ledwo wi­docz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ali­cja, cho­ciaż nie­śmia­ła, z po­cząt­ku bar­dzo ser­decz­na, także się zmie­ni­ła.

 (1.1) Ku­ter­no­ga był bar­dziej nie­śmia­ły niżby się zda­wa­ło.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ, AS: ńėśmʹi ̯au̯y

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. śmiałek mos./mrz., nieśmiałość ż., nieśmiałek mos., onieśmielanie n., onieśmielenie n.

 czas. onieśmielać ndk., onieśmielić dk.

 przysł. nieśmiało

Wiktionary


nieśmiecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śmie­cić.

Wiktionary


nieśmielej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­śmia­ło


SJP.pl


nieśmielszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­śmia­ły


SJP.pl


nieśmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śmieć.

Wiktionary


nieśmierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śmier­do­lić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńėśmʹi ̯erdolẽńe

Wiktionary


nieśmierdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śmier­dzieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńėśmʹi ̯erʒẽńe

Wiktionary


nieśmiertelnik

1. ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych (zło­żo­nych), rza­dziej z szar­ła­to­wa­tych (ama­ran­to­wa­tych), o su­chych kwia­tach, utrzy­mu­ją­cych się długo po ścię­ciu, upra­wia­na na ra­ba­tach, głów­nie do wy­ro­bu su­chych bu­kie­tów, de­ko­ra­cji, wień­ców itp.; su­chok­wiat, such­lin;
2. w woj­sku: ka­wa­łek bla­chy z nu­me­ra­mi iden­ty­fi­ku­ją­cy­mi żoł­nie­rza


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. me­ta­lo­wy iden­ty­fi­ka­tor żoł­nier­ski no­szo­ny na szyi

Wiktionary

Nie­śmier­tel­nik – nazwa uży­wa­ne­go w woj­sku ele­men­tu sy­ste­mu iden­ty­fi­ka­cji żoł­nie­rzy w razie ich śmier­ci lub ra­nie­nia. Jest to blasz­ka z per­fo­ra­cją ułat­wia­ją­cą jej prze­ła­ma­nie na dwie czę­ści, którą żoł­nierz nosi na łań­cusz­ku na szyi. Na bla­sze wy­tło­czo­ne są nu­me­ry iden­ty­fi­ku­ją­ce żoł­nie­rza.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W cza­sie II wojny świa­to­wej wpro­wa­dzo­no nowy typ nie­śmier­tel­ni­ków, który z nie­wiel­ki­mi zmia­na­mi jest na wy­po­sa­że­niu Sił Zbroj­nych USA do dziś.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieśmiertelny mos., nieśmiertelność ż.

 przym. nieśmiertelny

Wiktionary


nieśmiertelność

1. nie­pod­le­ga­nie śmier­ci; życie wiecz­ne
2. trwa­nie w pa­mię­ci ludz­kiej, po­sia­da­nie nie­prze­mi­ja­ją­cej war­to­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kon­cep­cja życia przez po­ten­cjal­nie nie­skoń­cze­nie długi czas;

 (1.2) cecha rze­czy ma­ją­cej nie­prze­mi­ja­ją­cą war­tość

Wiktionary

Nie­śmier­tel­ność ( im­mor­ta­li­tas) – życie, które nigdy się nie koń­czy, nie­u­le­ga­nie śmier­ci. W in­nych zna­cze­niach nie­śmier­tel­ność może oz­na­czać też po­sia­da­nie nie­prze­mi­jal­nej war­to­ści lub wiecz­ną obec­ność i nie­u­le­ga­nie zmia­nom.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕt͡ɕ, AS: ńėśmʹi ̯ertelność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieśmiertelny m., nieśmiertelnik m., nieśmiertelniczka ż.

 przym. nieśmiertelny

 przysł. nieśmiertelnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieprzemijalność

Wiktionary


nieśmiertelny

przy­miot­nik

 (1.1) wiecz­nie żywy, ży­ją­cy, nie­u­mie­ra­ją­cy

 (1.2) przen. taki, któ­re­go war­tość nie prze­mi­ja

 (1.3) przen. taki, który nie pod­le­ga zmia­nom, który jest stale obec­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) isto­ta nie­śmier­tel­na (1.1); przen. bó­stwo, Bóg

 (2.2) żart. czło­nek Aka­de­mii Fran­cu­skiej

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­śmier­tel­ność – po­ję­cie fi­lo­zo­ficz­ne
  • Nie­śmier­tel­ni – per­ska gwar­dia
  • Nie­śmier­tel­ny – To­ti­la król Ostro­go­tów
  • Nie­śmier­tel­ny – seria fil­mów peł­no­me­tra­żo­wych z Chri­stop­he­rem Lam­ber­tem i Se­a­nem Con­ne­rym w ro­lach głów­nych, oraz po­krew­ne:
    • Nie­śmier­tel­ny (film) – film SF z 1986; tytuł ory­gi­na­łu: High­lan­der
    • Nie­śmier­tel­ny (film 2027) – film SF za­pla­no­wa­ny na 2027 lub 2028 rok; tytuł ory­gi­na­łu: High­lan­der
    • Nie­śmier­tel­ny II – film z 1991; tytuł ory­gi­na­łu: High­lan­der II: The Qu­ic­ke­ning lub High­lan­der II: The Re­ne­ga­de Ver­sion; po­sia­da 4 wer­sje ki­no­we:
      • Nie­śmier­tel­ny 2: Re­ne­gat (wer­sja re­ży­ser­ska)
      • Nie­śmier­tel­ny 2: Nowe życie
      • Nie­śmier­tel­ny 2: Spe­cial Edi­tion
    • Nie­śmier­tel­ny III: Czar­nok­sięż­nik – film SF z 1994; tytuł ory­gi­na­łu: High­lan­der III: The Sor­ce­rer
    • Nie­śmier­tel­ny IV: Ostat­nia roz­gryw­ka – film SF z 2000; tytuł ory­gi­na­łu: High­lan­der: End­ga­me

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ, AS: ńėśmʹi ̯ertelny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieśmiertelność ż., nieśmiertelnik m., nieśmiertelniczka ż.

 przysł. nieśmiertelnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) wiekopomny, niezapomniany, pamiętny, niezatarty, nieprzemijający

 (1.3) wieczny, nieprzemijający

Wiktionary


nieśmiganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śmi­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕmʲiˈɡãɲɛ, AS: ńėśmʹigãńe

Wiktionary


nieśniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­śny


SJP.pl


nieśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śnić.

Wiktionary


nieśnieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śnie­żyć.

Wiktionary


nieśność

zdol­ność skła­da­nia jaj przez sa­mi­ce pta­ków do­mo­wych


SJP.pl

Nie­śność – zdol­ność samic dro­biu do zno­sze­nia jaj.

W toku ho­dow­li wy­se­lek­cjo­no­wa­no spe­cjal­ne, przez­na­czo­ne do pro­duk­cji jaj, rasy dro­biu.

Nie­śność jest, oprócz cech in­dy­wi­du­al­nych, za­leż­na od, m.in. rasy dro­biu i wa­run­ków chowu. Wy­spe­cja­li­zo­wa­ne rasy kur nio­sek zno­szą do 300 jaj w ciągu roku, kacz­ki do 90 jaj, gęsi, a także in­dy­ki do naj­wy­żej trzy­dzie­stu sztuk.

Wikipedia


nieśny

o sa­mi­cach pta­ków, zwy­kle do­mo­wych: zno­szą­cy jaja (np. nie­śna kura, in­dycz­ka); nośny


SJP.pl


nieśpielak

naz­wi­sko


SJP.pl


nieśpieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śpie­szyć.

Wiktionary


nieśpiesznie

przy­słó­wek

 (1.1) bez poś­pie­chu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieśpieszny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wolno

Wiktionary


nieśpieszno

przy­słó­wek

 (1.1) przest. bez poś­pie­chu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieśpieszny

Wiktionary


nieśpieszny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się nie spie­szy; dzie­ją­cy się po­wo­li, bez poś­pie­chu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieśpiesznie, nieśpieszno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) leniwy, powolny, wolny, war. niespieszny

Wiktionary


nieśpiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śpie­wać.

Wiktionary


nieśplik

małe drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych, o ja­dal­nych owo­cach, wy­stę­pu­ją­ce od Hi­ma­la­jów po Ma­lez­ję; nie­splik; misz­pel­nik; gro­ni­weł


SJP.pl


nieśrupanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|śru­pać.

Wiktionary


nieświadczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|świad­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjaṭˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńėśfʹi ̯aṭčẽńe

Wiktionary


nieświadkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|świad­ko­wać.

Wiktionary


nieświadomie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nieś­wia­do­my

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieś­wia­do­mie unio­słem rękę, by dot­knąć świe­że­go ry­sun­ku, na któ­rym za­sy­cha­ła war­stew­ka limfy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ, AS: ńėśfʹi ̯adõmʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieświadomość ż.

 przym. nieświadomy, nieświadom

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezwiednie

Wiktionary


nieświadomość

1. niez­na­jo­mość fak­tów, brak wie­dzy, nie­uś­wia­da­mia­nie sobie cze­goś
2. stan utra­ty przy­tom­no­ści, świa­do­mo­ści dzia­ła­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak uś­wia­da­mia­nia sobie lub wie­dzy o czym

 (1.2) psych. med. stan braku świa­do­mo­ści czy przy­tom­no­ści

 (1.3) daw. błąd wy­ni­ka­ją­cy z niez­na­jo­mo­ści te­ma­tu

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nieś­wia­do­mość (psy­cho­a­na­li­za)
  • nieś­wia­do­mość in­dy­wi­du­al­na
  • nieś­wia­do­mość zbio­ro­wa
  • nieś­wia­do­mość (fi­lo­zo­fia)

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nieświadomy

 przysł. nieświadomie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ignorancja, niewiedza, nieznajomość

 (1.2) nieprzytomność

Wiktionary


nieświadomy

przy­miot­nik

 (1.1) nie uś­wia­da­mia­ją­cy sobie cze­goś, nie wie­dzą­cy o czymś

 (1.2) pow­sta­ją­cy lub ist­nie­ją­cy bez czy­jejś świa­do­mo­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pod­czas II wojny świa­to­wej ta­jem­ni­czy niez­na­jo­my tra­fia pod opie­kę bry­tyj­skich so­jusz­ni­ków, nieś­wia­do­mych jego nie­bez­piecz­nej przesz­ło­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieświadomość ż.

 przysł. nieświadomie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuświadomiony, nie zdający sobie sprawy

 (1.2) bezwiedny, mimowolny, nieuświadomiony, podświadomy

Wiktionary


nieświastowice

Nieś­wia­sto­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wą­gro­wiec­kim, w gmi­nie Mie­ści­sko. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

Wikipedia


nieświecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|świe­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjɛˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńėśfʹi ̯ecẽńe

Wiktionary


nieświeski

przy­miot­nik od: Nieś­wież (mia­sto na Bia­ło­ru­si)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nieś­wie­żem, do­ty­czą­cy Nieś­wie­ża

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieśwież mrz.

Wiktionary


nieśwież

mia­sto na Bia­ło­ru­si


SJP.pl

Nieś­wież ( Нясвіж, Несвиж) – mia­sto w ob­wo­dzie miń­skim, sie­dzi­ba re­jo­nu nieś­wie­skie­go Bia­ło­ru­si.

Mia­sto ma­gnac­kie księ­stwa nieś­wie­skie­go po­ło­żo­ne było w końcu XVIII wieku w po­wie­cie no­wo­gródz­kim wo­je­wództ­wa no­wo­gródz­kie­go. Prawo mag­de­bur­skie nadał król Ste­fan Ba­to­ry w 1586 roku na proś­bę Mi­ko­ła­ja Krzysz­to­fa Ra­dzi­wił­ła (Sie­rot­ki).

Wikipedia


nieświeży

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) kulin. taki, który utra­cił świe­żość

 (1.2) o za­u­wa­żal­nych ce­chach zbyt dłu­gie­go uży­wa­nia

 (1.3) źle wy­glą­da­ją­cy

 (1.4) od­bie­ra­ny przez zmysł po­wo­nie­nia jako po­zba­wio­ny świe­żo­ści

 (1.5) taki, który nie wnosi nic no­we­go

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieświeżość ż.

 przysł. nieświeżo

 czas. świeżyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czerstwy, stary, twardy

 (1.2) brudny, pognieciony, znoszony

 (1.3) zmęczony, zniszczony

 (1.4) brzydki, cuchnący, nieprzyjemny, śmierdzący

 (1.5) nieaktualny, nienowy, nieoryginalny, oklepany

Wiktionary


nieświganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|świ­gać.

Wiktionary


nieświszczuk

1. ro­dzaj gry­zo­ni z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych;
2. nieś­wi­szczuk czar­no­o­go­no­wy - ga­tu­nek gry­zo­nia z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych; pie­sek pre­rio­wy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. ina­czej: pie­sek pre­rio­wy;

Wiktionary

Nieś­wi­szczuk ("Cy­no­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny afro­wió­rek (Xe­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae). Nieś­wi­szczu­ki zo­sta­ły po raz pier­wszy na­u­ko­wo opi­sa­ne w 1805 roku pod­czas ek­spe­dy­cji Le­wi­sa i Clar­ka.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈɕfʲiʃt͡ʃuk, AS: ńėśfʹiščuk

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) piesek preriowy

Wiktionary


nieświętowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|świę­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɕfʲjɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: ńėśfʹi ̯ẽntovãńe

Wiktionary


nieświęty

przy­miot­nik

 (1.1) nie po­sia­da­ją­cy cech świę­to­ści

Wiktionary


nieświń

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ko­nec­kim, w gmi­nie Koń­skie;

Wiktionary

Nieś­wiń – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ko­nec­kim, w gmi­nie Koń­skie. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nieś­wiń, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Rogów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Do­jeż­dża­my do Nieś­wi­nia, mo­żesz zadz­wo­nić do Sta­sia.

 (1.1) Prze­no­cu­je­my u ciot­ki w Nieś­wi­niu, a rano wy­ru­szy­my w dal­sza drogę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieświnianin mos., nieświnianka ż.

 przym. nieświński

Wiktionary


nieść

1. iść, trzy­ma­jąc coś w ręku;
2. prze­no­sić, prze­su­wać;
3. po­cią­gać za sobą, zwra­cać w ja­kimś kie­run­ku;
4. o broni: strze­lać;
5. o ku­rach: skła­dać jaja;
6. nieść się - roz­prze­strze­niać się; prze­mie­szczać się; o ku­rach: zno­sić jaja


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) zmie­niać po­ło­że­nie ja­kie­goś przed­mio­tu, idąc i będąc nim ob­cią­żo­nym

 (1.2) po­wo­do­wać ja­kieś re­zul­ta­ty, skut­ki

 (1.3) tran­spor­to­wać coś, po­wo­do­wać prze­su­wa­nie się cze­goś (także nie­ma­te­rial­ne­go)

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nieść się (dk. brak)

 (2.1) roz­cho­dzić się, roz­prze­strze­niać się

 (2.2) o ku­rach: skła­dać jaja

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pe­tro­niusz wy­szedł­szy od ce­za­ra kazał się nieść do swego domu na Ka­ry­nach.

 (1.2) Wpro­wa­dze­nie euro nie­sie ze sobą ko­niecz­ność wy­mia­ny opro­gra­mo­wa­nia w ka­sach w całym kraju.

 (1.3) Rzeki niosą mnó­stwo ma­te­ria­łu skal­ne­go z gór.

 (2.1) W gó­rach echo nie­sie się bar­dzo da­le­ko.

 (2.2) Kury czę­sto niosą się wios­ną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ɕt͡ɕ, AS: ńėść

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosiciel mos., niesienie n., nioska ż., nosidło n., nosidełko n., nośność ż., donoszenie n., noszenie n., przynoszenie n., wynoszenie n., podniesienie n., wzniesienie n., nosze nmos., noszowy mos.

 czas. znosić, donieść dk., nanieść dk., nosić ndk., odnieść dk., podnieść dk., ponieść dk., przenieść dk., przynieść dk., roznieść dk., unieść dk., wynieść dk., zanieść dk., znieść dk.

 przym. nośny, noszowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) taszczyć, tachać, taskać, reg. pozn. taśtać

Wiktionary


nieźle

ujem­ny pod wzglę­dem mo­ral­nym, ne­ga­tyw­ny, ujem­ny; roz­gnie­wa­ny, roz­zło­szczo­ny


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) w miarę do­brze, cał­kiem do­brze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieź­le się tu urzą­dzi­łaś, jak widzę…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̇ʑlɛ, AS: ńėźle

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niezły

 przysł. źle

Wiktionary


nieźrzały

przy­miot­nik

 (1.1) daw. nie­doj­rza­ły

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­da­no wino z nieź­rza­łych gron.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈʑʒawɨ, AS: ńėźžau̯y

Wiktionary

Powiązane:

 przym. źrzały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. śl. niezdrzały

Wiktionary


nieżarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żreć.

Wiktionary


nieżartowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żar­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒartɔˈvãɲɛ, AS: ńežartovãńe

Wiktionary


nieżałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ża­ło­wać.

Wiktionary


nieżeglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|że­glo­wać.

Wiktionary


nieżegnanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|że­gnać.

Wiktionary


nieżelazny

przy­miot­nik

 (1.1) nie za­wie­ra­ją­cy że­la­za

Wiktionary


nieżenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żenić.

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żenąć.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) po­sta­no­wi­łem wytr­wa­le stać przy po­sta­no­wie­niu nie­że­nie­nia się, tym bar­dziej że od sa­me­go po­cząt­ku na­sze­go sto­sun­ku naj­wy­raź­niej i naj­for­mal­niej jej to oś­wiad­czy­łem.

Wiktionary


nieżganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żgać.

Wiktionary


nieżgnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żgnąć.

Wiktionary


nieżonaty

męż­czyz­na, który nie oże­nił się; ka­wa­ler


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwy­kle o męż­czyź­nie: nie­ma­ją­cy żony

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) męż­czyz­na, który nie ma żony

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Żyje je­szcze jego stary wujek, który ko­niecz­nie chce, aby Ma­ciek po­zo­stał nie­żo­na­ty, i który wy­dzie­dzi­czył­by go, jeśli on oże­nił­by się.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ, AS: ńežõnaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezżenny

Wiktionary


nieżucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żuć.

Wiktionary


nieżulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żulić.

Wiktionary


nieżwirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żwi­ro­wać.

Wiktionary


nieżychowice

Nie­ży­cho­wi­ce (do 1950 r. "Szen­feld", niem. "Schönfeld") – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie choj­nic­kim, w gmi­nie Choj­ni­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

We wsi znaj­du­je się Ko­ściół rzym­sko­ka­to­lic­ki pw. Trój­cy Świę­tej oraz Szko­ła Pod­sta­wo­wa im. Żoł­nie­rzy Monte Cas­si­no.

Wikipedia


nieżychówko

Nie­ży­chów­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie pil­skim, w gmi­nie Bia­ło­śli­wie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.

Wikipedia


nieżycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʒɨt͡ɕɛ, AS: ńežyće

Wiktionary


nieżycik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od nie­żyt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieżyt m.

Wiktionary


nieżyciowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ży­cio­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ży­cio­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieżyciowy

 przysł. nieżyciowo

Wiktionary


nieżyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ży­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńežyčẽńe

Wiktionary


nieżyczliwie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­życz­li­wy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieżyczliwość ż.

 przym. nieżyczliwy

Wiktionary


nieżyczliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­życz­li­we; cecha tego, kto jest nie­życz­li­wy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieżyczliwy

 przysł. nieżyczliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzychylność

Wiktionary


nieżyczliwy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) uspo­so­bio­ny nie­przy­jaź­nie, nie­u­przej­my

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niek­tó­rzy nie­życz­li­wi głup­cy opo­wia­da­li potem, ja­ko­bym zła­pał w locie osę i wrzu­cił do gar­dła prze­śla­dow­cy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieżyczliwość ż.

 przysł. nieżyczliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niechętny, nieprzychylny

Wiktionary


nieżydzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ży­dzić.

Wiktionary


nieżydłaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ży­dła­czyć.

Wiktionary


nieżyt

za­pa­le­nie błon ślu­zo­wych na­rzą­du po­łą­czo­ne ze wzmo­żo­nym wy­dzie­la­niem śluzu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­spo­li­te za­pa­le­nie błony ślu­zo­wej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛʒɨt, AS: ńežyt

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieżytowy

 rzecz. nieżycik mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. katar

Wiktionary


nieżytowy

→ nie­żyt


SJP.pl

Patrz:

nieżyt

nieżyw.

skrót od: nie­ży­wot­ny


SJP.pl


nieżywienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żywić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńežyvʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieżywotność

gra­ma­tycz­na cecha rze­czow­ni­ków oz­na­cza­ją­cych przed­miot lub po­ję­cie


SJP.pl


nieżywość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­ży­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ży­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieżywy

Wiktionary


nieżywy

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny życia, mart­wy

 (1.2) przen. po­zba­wio­ny ener­gii

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Po ośmiu go­dzi­nach lek­cji je­stem cał­kiem nie­ży­wy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈʒɨvɨ, AS: ńežyvy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieżywość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) umarły, zmarły

 (1.2) padnięty, oklapły

Wiktionary


nieżółcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żół­cić.

Wiktionary


nieżądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żądać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒɔ̃nˈdãɲɛ, AS: ńežõndãńe

Wiktionary


nieżęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żąć.

Wiktionary


nieżłobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żło­bić.

Wiktionary


nieżłobkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|żłob­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛʒwɔpkɔˈvãɲɛ, AS: ńežu̯opkovãńe

Wiktionary


nieżłop

nież­łop nak­wiet­ny - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny bzy­go­wa­tych


SJP.pl


nife

cen­tral­na część kuli ziem­skiej zło­żo­na głów­nie z niklu (Ni) i że­la­za (Fe), jądro Ziemi; ba­rys­fe­ra


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. ge­o­fiz. wew­nętrz­ne jądro Ziemi, zło­żo­ne ze stopu niklu i że­la­za

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jądro wewnętrzne Ziemi

Wiktionary


nifedipina

sub­stan­cja czyn­na, lek blo­ku­ją­cy ka­na­ły wap­nio­we


SJP.pl


nifesima

dawna nazwa dol­ne­go pła­szcza Ziemi


SJP.pl

Ni­fe­si­ma – dawna nazwa dol­nej war­stwy pła­szcza ziem­skie­go.

Nazwę dla tej war­stwy pła­szcza wpro­wa­dzo­no, gdyż uwa­ża­no, że jest ona zbu­do­wa­na z krze­mu ("Si") i ma­gne­zu ("Mg") (sima) oraz z pew­nych ilo­ści niklu (Ni) i że­la­za (Fe) – Ni+Fe+Si+Mg.

Wikipedia


nigdo

za­i­mek przy­miot­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nie­je­den, ktoś

Wiktionary


nigdy

przy­słó­wek; tyle co: w żad­nym cza­sie, w żad­nej sy­tu­a­cji, w żad­nym razie


SJP.pl

za­i­mek przy­słow­ny prze­czą­cy

 (1.1) w żad­nym cza­sie, mo­men­cie, sy­tu­a­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ela nigdy nie była w te­a­trze.

 (1.1) Nigdy żadne pie­nią­dze nie będą waż­niej­sze niż czło­wiek, a kto myśli ina­czej ma nie­rów­no pod su­fi­tem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiɡdɨ, AS: ńigdy

Wiktionary

Powiązane:

 zaim. przenigdy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ani razu, przenigdy, jak świat światem, jak rak świśnie a ryba piśnie, w życiu, na świętego Dygdy, na święty nigdy, w grudniu po południu

Wiktionary


nigdyśmy

po­tocz­nie: przy­słó­wek "nigdy" po­łą­czo­ny z koń­ców­ka cza­sow­ni­ko­wą "-śmy" (np. "Nig­dy­śmy was nie lu­bi­li."


SJP.pl


nigdzie

1. tyle co: w żad­nym miej­scu
2. tylce co: do żad­ne­go miej­sca; do­ni­kąd


SJP.pl

przy­słó­wek miej­sca

 (1.1) w żad­nym miej­scu

 (1.2) do żad­ne­go miej­sca

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nig­dzie nie mo­głem kupić tej książ­ki.

 (1.2) Nig­dzie dzi­siaj nie pój­dziesz, bę­dziesz sie­dzieć w domu i się uczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiɟd͡ʑɛ, AS: ńiǵʒ́e

Wiktionary

Powiązane:

 zaim. nikąd

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk nikaj

 (1.2) donikąd

Wiktionary


niger

1. rzeka w Gwi­nei, Mali, Ni­grze, Be­ni­nie i Ni­ge­rii;
2. pań­stwo w Afry­ce ze sto­li­cą w Nia­me­ju; Re­pu­bli­ka Nigru;
3. stan w Ni­ge­rii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Afry­ce ze sto­li­cą w Nia­me­yu;

 (1.2) geogr. hy­dron. trze­cia pod wzglę­dem dłu­go­ści i po­wierzch­ni do­rze­cza rzeka Afry­ki (po Nilu i Kongu);

 (1.3) geogr. adm. jeden ze sta­nów Ni­ge­rii;

Wiktionary

Niger (wym. fr. //), ofi­cjal­nie Re­pu­bli­ka Nigru ( Jam­hu­riy­ar Nijar; République du Niger) – pań­stwo po­ło­żo­ne w Afry­ce Za­chod­niej na Sa­ha­rze, bez do­stę­pu do morza. Niger liczy ponad 1,3 mln km² po­wierzch­ni. Gra­ni­czy z Al­gie­rią (956 km), Libią (354 km), Cza­dem (1175 km), Ni­ge­rią (1497 km), Be­ni­nem (266 km), Bur­ki­na Faso (628 km) i z Mali (821 km).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niger to pań­stwo bez do­stę­pu do morza.

 (1.2) Niger wpły­wa do Za­to­ki Gwi­nej­skiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiɡɛr, AS: ńiger

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigerczyk mos., Nigerka ż., Nigeria ż.

 przym. nigerski, pronigerski, antynigerski

Wiktionary


nigerczyk

oby­wa­tel Nigru


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Nigru

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈɡɛrt͡ʃɨk, AS: ńigerčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niger mrz.

:: fż. Nigerka ż.

 przym. nigerski, antynigerski

Wiktionary


nigeria

pań­stwo w Afry­ce ze sto­li­cą w Abu­dży; Fe­de­ral­na Re­pu­bli­ka Ni­ge­rii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Afry­ce ze sto­li­cą w Abu­dży;

Wiktionary

Ni­ge­ria, Fe­de­ral­na Re­pu­bli­ka Ni­ge­rii ( Fe­de­ral Re­pu­blic of Ni­ge­ria) – pań­stwo w Afry­ce Za­chod­niej nad Za­to­ką Gwi­nej­ską, naj­lud­niej­sze na kon­ty­nen­cie afry­kań­skim. Nazwa kraju po­cho­dzi od rzeki Niger. Po raz pier­wszy po­ja­wi­ła się w bry­tyj­skiej ga­ze­cie The Times w 1897 roku. Pań­stwo są­sia­du­je z Be­ni­nem, Ni­grem, Cza­dem i Ka­me­ru­nem. Obec­nie czło­nek Unii Afry­kań­skiej i ECOWAS.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Sto­li­cę Ni­ge­rii prze­nie­sio­no z Lagos do Abu­dży w roku 1991.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈɡɛrʲja, AS: ńigerʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigeryjczyk mos., Nigeryjka ż., Niger mrz.

 przym. nigeryjski, nigerski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Republika Federalna Nigerii

Wiktionary


nigerio

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od Ni­ge­ria

Wiktionary


nigerka

oby­wa­tel­ka Nigru


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Nigru

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈɡɛrka, AS: ńigerka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niger mrz.

:: fm. Nigerczyk mos.

 przym. nigerski, antynigerski

Wiktionary


nigero-kongijski

przy­miot­nik

 (1.1) jęz. na­le­żą­cy do jed­nej z naj­więk­szych ro­dzin ję­zy­ko­wych Afry­ki, któ­rej nazwa na­wią­zu­je do do­rze­czy rzek Nigru i Kongo, choć jej za­sięg obej­mu­je więk­szość Afry­ki Sub­sa­ha­ryj­skiej

Wiktionary


nigerski

przy­miot­nik od: Niger


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Niger

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈɡɛrsʲci, AS: ńigersʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigerka ż., Nigerczyk mos., Niger mrz., Nigeria ż.

 przym. antynigerski

Wiktionary


nigeryjczyk

oby­wa­tel Ni­ge­rii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Ni­ge­rii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiɡɛˈrɨjt͡ʃɨk, AS: ńigeryi ̯čyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigeria ż.

:: fż. Nigeryjka ż.

 przym. nigeryjski

Wiktionary


nigeryjka

oby­wa­tel­ka Ni­ge­rii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Ni­ge­rii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiɡɛˈrɨjka, AS: ńigeryi ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigeria ż.

:: fm. Nigeryjczyk mos.

 przym. nigeryjski

Wiktionary


nigeryjski

zwią­za­ny z Ni­ge­rią


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Ni­ge­ria

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ni­ge­ryj­ska flaga jest zie­lo­na i biała.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci, AS: ńigeryi ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nigeria ż., Nigeryjczyk mos., Nigeryjka ż.

Wiktionary


nigeryt

mi­ne­rał kry­sta­li­zu­ją­cy w ukła­dzie try­go­nal­nym, któ­re­go złoża od­na­le­zio­no w Ni­ge­rii w pro­win­cji Kabba; fer­ro­ni­ge­ryt, ni­gryt


SJP.pl


night-club

[czy­taj: najt-klab] nocny lokal roz­ryw­ko­wy; klub nocny, night club


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) klub nocny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wła­dze po­za­my­ka­ły night-cluby i dy­sko­te­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. night club mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) klub nocny

Wiktionary


nightcore

[czy­taj: najt­kor] styl mu­zycz­ny pow­sta­ły po­przez przy­spie­sze­nie tempa i pod­wyż­sze­nie to­na­cji ut­wo­rów mu­zycz­nych


SJP.pl

Night­co­re – styl mu­zycz­ny po­le­ga­ją­cy na edy­cji ut­wo­ru mu­zycz­ne­go po­przez pod­nie­sie­nie to­na­cji i tempa. Nazwa po­cho­dzi od nor­we­skie­go duetu mu­zycz­ne­go „Night­co­re”, który wydał zmie­nio­ne wer­sje ut­wo­rów tran­ce i eu­ro­dan­ce. Nazwa po­cho­dzi od słów "night" (noc) i "core" (rdzeń). "Night" od­no­si się do ener­gii i tempa, które czę­sto ko­ja­rzą się z noc­nym ży­ciem, na­to­miast "core" oz­na­cza esen­cję, czyli głów­ny, szyb­ki rytm mu­zy­ki.

Wikipedia


nightingale

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nigh­tin­ga­le – wyspa na po­łud­nio­wym At­lan­ty­ku.
  • Flo­ren­ce Nigh­tin­ga­le – prze­ło­żo­na pie­lę­gnia­rek an­giel­skich pod­czas wojny krym­skiej
  • – szwedz­ki ze­spół roc­ko­wy
  • Nigh­tin­ga­le – pio­sen­ka ze­spo­łu Ea­gles z pier­wszej płyty – Ea­gles
  • Nigh­tin­ga­le – wiersz an­giel­skie­go poety ro­man­tycz­ne­go Sa­mu­e­la Ta­y­lo­ra Co­le­rid­ge’a
  • Nigh­tin­ga­le – pro­gram kom­pu­te­ro­wy

Wikipedia


nightskating

nocna jazda na rol­kach, zwy­kle or­ga­ni­zo­wa­na gru­po­wo uli­ca­mi mia­sta


SJP.pl


nigiri

naj­star­sza i naj­prost­sza forma sushi w po­sta­ci ufor­mo­wa­ne­go, owal­ne­go ka­wał­ka ryżu z do­dat­kiem jed­ne­go skład­ni­ka, np. ryby, awo­ka­do, om­le­tu ja­poń­skie­go


SJP.pl


nigromantyk

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) śrpol. czar­nok­sięż­nik

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Opo­wia­da­li ta­kież rze­czy cza­row­ni­cy i ni­gro­man­ty­cy, acz tak się gnie­wał i sza­lał Mon­te­zu­ma, że ich kazał po­sa­dzać do wię­zie­nia: a iż się wy­wi­kła­li snad­nie i po­u­cie­ka­li precz, tedy on z wiel­kie­go jadu kazał po­za­bi­jać żony ich.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) śrpol. czarnoksiężnik, czarodziejca, czarodziejnik, czarownik

Wiktionary


nigrozyna

syn­te­tycz­ny czar­ny barw­nik, słu­żą­cy do bar­wie­nia tu­szów, pasty do butów itp.


SJP.pl


nigrycki

typ ni­gryc­ki - typ an­tro­po­lo­gicz­ny o wy­so­kim wzro­ście, smu­kłej bu­do­wie ciała, sze­ro­kiej twa­rzy, bar­dzo sze­ro­kim nosie, czar­nej skó­rze i weł­ni­stych, czar­nych wło­sach


SJP.pl


nigryt

mi­ne­rał kry­sta­li­zu­ją­cy w ukła­dzie try­go­nal­nym, któ­re­go złoża od­na­le­zio­no w Ni­ge­rii w pro­win­cji Kabba; fer­ro­ni­ge­ryt, ni­ge­ryt


SJP.pl


nihilista

zwo­len­nik ni­hi­liz­mu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) filoz. zwo­len­nik ni­hi­liz­mu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲixʲiˈlʲista, AS: ńiχʹilʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nihilizm m.

:: fż. nihilistka ż.

 przym. nihilistyczny

 przysł. nihilistycznie

Wiktionary


nihilistka

→ ni­hi­li­sta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: ni­hi­li­sta

Wiktionary

Patrz:

nihilista

Wymowa:

IPA: ˌɲixʲiˈlʲistka, AS: ńiχʹilʹistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nihilizm m.

:: fm. nihilista m.

 przym. nihilistyczny

 przysł. nihilistycznie

Wiktionary


nihilistycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ni­hi­li­stycz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nihilistyczny

 rzecz. nihilizm m., nihilista m., nihilistka ż.

Wiktionary


nihilistyczny

→ ni­hi­lizm


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy ni­hi­li­ście lub ni­hi­liz­mo­wi

Wiktionary

Patrz:

nihilizm

Powiązane:

 rzecz. nihilizm m., nihilista m., nihilistka ż., nihilizowanie n.

 czas. nihilizować

 przysł. nihilistycznie

Wiktionary


nihilizm

1. po­sta­wa odrzu­ca­ją­ca wszel­kie obo­wią­zu­ją­ce normy i war­to­ści w życiu spo­łecz­nym; ab­so­lut­ny scep­ty­cyzm;
2. ro­syj­ski nurt spo­łecz­ny w dru­giej po­ło­wie XIX wieku, nie­uz­na­ją­cy tra­dy­cji i oby­cza­jów szla­chec­kich;
3. w daw­nym pra­wo­daw­stwie: pom­niej­sza­nie roli norm praw­nych w dzia­łal­no­ści sądów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filoz. po­sta­wa po­le­ga­ją­ca na cał­ko­wi­tej re­la­ty­wi­za­cji ogól­nie przy­ję­tych norm i war­to­ści;

Wiktionary

Ni­hi­lizm (od nihil – nic) – wie­loz­nacz­ny ter­min fi­lo­zo­ficz­ny, któ­re­go klu­czo­wym po­ję­ciem jest ne­ga­cja. Różne formy ni­hi­liz­mu od­po­wia­da­ją róż­nym dzia­łom fi­lo­zo­fii, takim jak epi­ste­mo­lo­gia, on­to­lo­gia, ak­sjo­lo­gia czy fi­lo­zo­fia po­li­tycz­na.

Roz­róż­nia się kilka ka­te­go­rii tego po­ję­cia:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po­sta­wę zwaną ni­hi­liz­mem pre­zen­tu­ją osoby po­zba­wio­ne ja­kiej­kol­wiek wiary w do­ko­na­nia ludz­ko­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nihilista mos., nihilistka ż.

 przym. nihilistyczny

 przysł. nihilistycznie

Wiktionary


nihilizować

rzad­ko: ne­go­wać lub cał­ko­wi­cie re­la­ty­wi­zo­wać wszyst­kie war­to­ści


SJP.pl


nihon

pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 113 (sym­bol Nh)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Nh i licz­bie ato­mo­wej 113;

Wiktionary

Nihon (Nh, ni­ho­nium) – syn­te­tycz­ny pier­wia­stek che­micz­ny, tran­su­ra­no­wiec o licz­bie ato­mo­wej 113. W ukła­dzie okre­so­wym znaj­du­je się w bloku p bez­poś­red­nio pod talem, dla­te­go bywa na­zy­wa­ny nie­o­fi­cjal­nie eka-talem.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) symbol. Nh; przest. ununtrium; przest. symbol. Uut

Wiktionary


nihongi

naj­star­szy, po Ko­ji­ki, ja­poń­ski zbiór mitów i podań hi­sto­rycz­nych


SJP.pl


nijak

tyle co: w żaden spo­sób


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) pot. posp. w żaden spo­sób

 (1.2) pot. w spo­sób trud­ny do okre­śle­nia, ra­czej ne­ga­tyw­nie

Wiktionary

Nijak – pol­ski ze­spół mu­zycz­ny z nurtu pio­sen­ki stu­denc­kiej, tu­ry­stycz­nej i ka­ba­re­to­wej, pow­sta­ły w 1978 roku w Łodzi. Jego au­tor­skie pio­sen­ki, takie jak: "Żarty", "Za­jazd pod Różą", "Pio­sen­ka na roz­grza­nie", "Nogi" czy "Piwo" po dziś dzień są śpie­wa­ne w gó­rach, na raj­dach, na obo­zach, pod­czas śpie­wa­nek tu­ry­stycz­nych, przy ogni­skach, w schro­ni­skach czy w chat­kach stu­denc­kich. W re­per­tu­a­rze grupa ma ponad 150 pio­se­nek tu­ry­stycz­nych, ka­ba­re­to­wych, szant i pio­se­nek o mi­ło­ści.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na środ­ku była dziu­ra i nijak nie dało się jej obejść.

 (1.1) Krzyś­ko­we opo­wie­ści nijak miały się do rze­czy­wi­sto­ści.

 (1.2) Czu­jąc się nijak, nie wy­bie­rał­bym się do kina.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲijak, AS: ńii ̯ak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nijakość ż.

 przym. nijaki

 przysł. nijako

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nijako

 (1.2) nijako

Wiktionary


nijaki

1. prze­cięt­ny, be­zbarw­ny
2. ro­dzaj ni­ja­ki - jeden z ro­dza­jów gra­ma­tycz­nych


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ni­czym nie­wy­róż­nia­ją­cy się, nie­ma­ją­cy żad­nych cha­rak­te­ry­stycz­nych cech

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) przest. żaden

 (2.2) gram. ro­dzaj ni­ja­ki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta zupa ma ni­ja­ki smak. Trze­ba ją do­pra­wić.

 (2.1) Nie otrzy­mał od nas ni­ja­kiej po­mo­cy.

 (2.2) Rze­czow­nik „krze­sło” ma ro­dzaj ni­ja­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈjäci, AS: ńii ̯äḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nijakość ż.

 przysł. nijako, nijak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbarwny, bezpłciowy, bez wyrazu

Wiktionary


nijako

przy­słó­wek

 (1.1) pot. w spo­sób ni­czym się nie wy­róż­nia­ją­cy

 (1.2) pot. w spo­sób trud­ny do okre­śle­nia, ra­czej ne­ga­tyw­nie

 (1.3) pot. w spo­sób kło­pot­li­wy lub wstyd­li­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przy­ję­li nas ni­ja­ko, na wi­dow­ni było tylko kilka osób.

 (1.2) Na twoim miej­scu, czu­jąc się ni­ja­ko, nie szła­bym do ko­ścio­ła.

 (1.2) Chyba ni­ja­ko pytać się Ilony, ile za­ra­bia?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nijakość ż.

 przym. nijaki

 przysł. nijak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbarwnie, blado, mdło, pospolicie, szaro

 (1.2) niewyraźnie

 (1.3) głupio, nieswojo, niezręcznie

Wiktionary


nijakowski

naz­wi­sko


SJP.pl


nijakość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ni­ja­kie, po­zba­wio­ne cech cha­rak­te­ry­stycz­nych lub wy­ra­zi­sto­ści

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈjakɔɕt͡ɕ, AS: ńii ̯akość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nijaki

 przysł. nijako, nijak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbarwność, bezpłciowość, bylejakość, miałkość, mdłość, przeciętność, tuzinkowość

Wiktionary


nijmegen

[czy­taj: NEJmechen] mia­sto w Ho­lan­dii


SJP.pl

Nij­me­gen – mia­sto we wschod­niej Ho­lan­dii, w pro­win­cji Gel­dria, w po­bli­żu gra­ni­cy z Niem­ca­mi, po­ło­żo­ne nad rzeką Waal w od­le­gło­ści 20 km na po­łud­nie od Arn­hem. Liczy około 160 tys. miesz­kań­ców.

Mia­sto uz­na­wa­ne jest za naj­star­sze w Ho­lan­dii. Mię­dzy ro­kiem 98 a 102 n.e. otrzy­ma­ło swoją pier­wszą ofi­cjal­ną nazwę Op­pi­dum Ba­ta­vo­rum (mia­sto Ba­ta­wian) oraz prawa miej­skie od ce­sa­rza rzym­skie­go Tra­ja­na.

Wikipedia


nijoła

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zadr­ża­ła Ni­jo­ła, i zwró­ci­wszy głowę, • Padła przed Mildą z krzy­kiem na ko­la­na.

Wiktionary


nik

Naj­wyż­sza Izba Kon­tro­li


SJP.pl

skró­to­wiec, rze­czow­nik

 (1.1) = Naj­wyż­sza Izba Kon­tro­li;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • NIK – Naj­wyż­sza Izba Kon­tro­li
  • Nik – jedna z trzech ma­sko­tek mun­dia­lu 2002
  • Nik – skró­co­na forma imie­nia Mi­ko­łaj
  • NIK – No­wo­są­dec­ka In­fra­struk­tu­ra Ko­mu­nal­na

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲik, AS: ńik

Wiktionary


nika

pow­sta­nie lu­do­we w Kon­stan­ty­no­po­lu w 532 roku, krwa­wo stłu­mio­ne przez Be­li­za­riu­sza (wodza bi­zan­tyj­skie­go) - zgi­nę­ło ponad 30 ty­się­cy osób


SJP.pl

Nika – imię żeń­skie o dy­sku­syj­nym po­cho­dze­niu. Może po­cho­dzić od grec­kie­go słowa "nike" oz­na­cza­ją­ce­go zwy­cię­stwo lub być zdrob­nie­niem od ta­kich imion jak: Mo­ni­ka, Do­mi­ni­ka, Be­re­ni­ka czy We­ro­ni­ka. ewen­tu­al­nie od imion Ni­ko­la, Ni­ko­le­ta, Ni­ko­li­na, Ni­ko­de­ma itd.

Wikipedia


nikab

część hi­dża­bu, za­sło­na na twarz no­szo­na przez mu­zuł­man­ki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kult. ele­ment stro­ju no­szo­ne­go przez część mu­zuł­ma­nek jako za­sło­na na twarz, od­sła­nia­ją­cy wy­łącz­nie oczy;

Wiktionary

Nikab (arab. نِقاب niqāb) – no­szo­na przez mu­zuł­man­ki jako część hi­dża­bu za­sło­na na twarz. Ist­nie­ją dwie formy ni­ka­bu:

Ko­bie­ty no­szą­ce nikab są okre­śla­ne arab­skim wy­ra­zem "mu­naq­qa­bah" (l. mn. "munaqqabāt").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Hi­dżab, nikab i abaja to ele­men­ty gar­de­ro­by no­szo­ne przez mu­zuł­man­ki je­dy­nie poza domem i w to­wa­rzy­stwie męż­czyzn nie bę­dą­cych bli­ski­mi krew­ny­mi.

 (1.1) Z kolei nie­miec­ki Bun­de­stag w 2017 roku uchwa­lił prawo, we­dług któ­re­go ko­bie­ty peł­nią­ce funk­cje pu­blicz­ne nie mogą nosić burek i ni­ka­bów w trak­cie wy­ko­ny­wa­nia obo­wiąz­ków służ­bo­wych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲikap, AS: ńikap

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nikabowy

Wiktionary


nikaj

przy­słó­wek miej­sca

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nig­dzie

 (1.2) góry. nig­dzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Hej! Mu­zy­ka, mu­zy­ka! / Gó­ral­sko mu­zy­ka! / Ca­łych świat obe­sedł, ni ma taki nikaj! sic.

Wiktionary


nikandra

ro­śli­na z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych, ho­do­wa­na w Eu­ro­pie jako ro­śli­na ozdob­na; wzdęt­ka


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ni­kan­dra – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych (So­la­na­ce­ae)
  • Ni­kan­dra – imię żeń­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go

Wikipedia


nikanor

imię mę­skie


SJP.pl

Ni­ka­nor – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go, za­czerp­nię­te z Bi­blii, z Księ­gi Ma­cha­bej­skiej. Ni­ka­nor był rów­nież jed­nym z pier­wszych sied­miu dia­ko­nów. Imię jest formą obocz­ną imie­nia Ni­kan­der, po­cho­dzi od grec­kie­go słowa "nikao" = „zwy­cię­żam”, czyli oz­na­cza "zwy­cięz­ca"

Wikipedia


nikaragua

1. pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej ze sto­li­cą w Ma­na­gui; Re­pu­bli­ka Ni­ka­ra­gui;
2. je­zio­ro w Ni­ka­ra­gui (pań­stwie)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej;

 (1.2) geogr. je­zio­ro w po­łud­nio­wej Ni­ka­ra­gui (1.1), naj­więk­sze je­zio­ro w Ame­ry­ce Środ­ko­wej;

Wiktionary

Ni­ka­ra­gua, Re­pu­bli­ka Ni­ka­ra­gui (hiszp. "", República de Ni­ca­ra­gua) – pań­stwo w Ame­ry­ce Środ­ko­wej, po­ło­żo­ne mię­dzy Hon­du­ra­sem na pół­no­cy a Ko­sta­ry­ką na po­łud­niu. Na za­cho­dzie na dłu­go­ści 320 km oble­wa­ją ją wody Oce­a­nu Spo­koj­ne­go, a na wscho­dzie na dłu­go­ści 480 km – wody Morza Ka­ra­ib­skie­go.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Oj­ciec pew­nej mojej zna­jo­mej był w Ni­ka­ra­gui i przy­wiózł stam­tąd dwie ładne pa­pu­gi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikaraˈɡuwa, AS: ńikaraguu̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikaraguańczyk mos., Nikaraguanka ż.

 przym. nikaraguański

Wiktionary


nikaraguanka

oby­wa­tel­ka Ni­ka­ra­gui


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Ni­ka­ra­gui

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikaraɡuˈwãŋka, AS: ńikaraguu̯ãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikaragua ż.

:: fm. Nikaraguańczyk mos.

 przym. nikaraguański

Wiktionary


nikaraguańczyk

oby­wa­tel Ni­ka­ra­gui


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Ni­ka­ra­gui

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikaraɡuˈwãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: ńikaraguu̯ãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikaragua ż.

:: fż. Nikaraguanka ż.

 przym. nikaraguański

Wiktionary


nikaraguański

zwią­za­ny z Ni­ka­ra­guą


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Ni­ka­ra­gua

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikaraɡuˈwãj̃sʲci, AS: ńikaraguu̯ãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikaragua ż., Nikaraguańczyk mos., Nikaraguanka ż.

Wiktionary


nikator

ro­dzaj ma­łych pta­ków śpie­wa­ją­cych


SJP.pl


nikczemnica

→ nik­czem­nik; be­zec­ni­ca, ło­trzy­ca, łaj­dacz­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta nik­czem­na

Wiktionary


nikczemniczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta po­stę­pu­ją­ca nie­go­dzi­wie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikczemność ż.

Wiktionary


nikczemnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nik­czem­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Byłam świad­kiem, jak nik­czem­nie wyr­wał dziew­czyn­ce smart­fo­na.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikczemnienie n., nikczemnik mos., nikczemność ż.

 czas. nikczemnieć ndk., znikczemnieć dk.

 przym. nikczemny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) haniebnie, niecnie, niegodziwie, podle

Wiktionary


nikczemniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nik­czem­nie


SJP.pl


nikczemniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nik­czem­ny


SJP.pl


nikczemnieć

sta­wać się nik­czem­nym, łaj­da­kiem; łaj­da­czeć


SJP.pl


nikczemnik

osoba po­stę­pu­ją­ca w spo­sób na­gan­ny, godny po­tę­pie­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś po­stę­pu­ją­cy nie­go­dzi­wie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oby­śmy nie mu­sie­li już za­da­wać się z tym nik­czem­ni­kiem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikczemność ż., nikczemnostka ż., nikczemnienie n.

:: fż. nikczemnica ż.

 czas. nikczemnić

 przym. nikczemny

 przysł. nikczemnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łotr, łajdak, niegodziwiec, nędznik, szubrawiec

Wiktionary


nikczemność

podły, niec­ny czyn lub po­stę­po­wa­nie; po­dłość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nik­czem­ne; cecha tych, któ­rzy są nik­czem­ni

 (1.2) nik­czem­ny po­stę­pek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikczemnik m., nikczemniczka ż.

 przym. nikczemny

 przysł. nikczemnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) łajdactwo, łotrostwo, niegodziwość, podłość, podstępność

Wiktionary


nikczemny

za­słu­gu­ją­cy na na­ga­nę, po­tę­pie­nie; niec­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) podły, nie­go­dzi­wy, zły; po­stę­pu­ją­cy źle lub świad­czą­cy o złym, nie­go­dzi­wym po­stę­po­wa­niu

 (1.2) stpol. taki, który nie na­da­je się do ni­cze­go

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzia­dek, jak zwy­kle krew­ki, dał się unieść fali elok­wen­cji i sze­ro­ko ko­men­to­wał nik­czem­ne po­czy­na­nia ce­sa­rza–mat­ko­bój­cy, na temat któ­re­go wła­śnie nie­daw­no prze­pro­wa­dził wni­kli­we stu­dia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲikˈt͡ʃɛ̃mnɨ, AS: ńikčẽmny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikczemność ż., nikczemnostka ż., nikczemnik mos., nikczemnica ż.

 przysł. nikczemnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podły, haniebny

Wiktionary


nike

1. skrzyd­la­ta bo­gi­ni zwy­cię­stwa w mi­to­lo­gii grec­kiej;
2. marka obu­wia i odzie­ży spor­to­wej oraz firma;
3. typ po­ci­sku


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. bo­gi­ni zwy­cię­stwa;

 (1.2) liter. pol­ska na­gro­da li­te­rac­ka za książ­kę roku;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nike – bo­gi­ni zwy­cię­stwa w mi­to­lo­gii grec­kiej
    • Nike bezs­krzy­dła
    • Nike z Delos
    • Nike z Olim­pii
    • Nike z Sa­mo­tra­ki
    • war­szaw­ska Nike
    • opol­ska Nike
    • cie­szyń­ska Nike
  • „Nike” – Na­gro­da Li­te­rac­ka „Nike”
  • „Nike” – seria wy­daw­ni­cza Spół­dziel­ni Wy­daw­ni­czej „Czy­tel­nik”
  • „Nike” – pol­ski ze­spół fil­mo­wy dzia­ła­ją­cy w la­tach 1968–1972
  • „Nike” – cza­so­pis­mo ar­ty­stycz­ne wy­da­wa­ne w la­tach 1937–1939 w War­sza­wie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rzym­ską od­po­wied­nicz­ką Nike była Wik­to­ria.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikifor mrz., Nikifor mos.

Wiktionary


niketamid

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, sub­stan­cja psy­cho­ak­tyw­na po­bu­dza­ją­ca oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy


SJP.pl

Ni­ke­ta­mid – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, sub­stan­cja psy­cho­ak­tyw­na o dzia­ła­niu sty­mu­lu­ją­cym, sto­so­wa­na jako lek ana­lep­tycz­ny.

Wikipedia


nikiasz

wódz i po­li­tyk ateń­ski w okre­sie wojny pe­lo­po­ne­skiej


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ni­kiasz (gr. , trl. Ni­kias) – imię grec­kie
  • Ni­kiasz – wódz i po­li­tyk ateń­ski (około 470-413 p.n.e.),
  • Ni­kiasz – ma­larz, przed­sta­wi­ciel szko­ły at­tyc­kiej (druga po­ło­wa IV wieku p.n.e.),
  • Ni­kiasz – garn­carz, wsła­wio­ny pra­ca­mi swo­je­go ma­la­rza zwa­ne­go Ma­la­rzem Ni­kia­sza (ko­niec V wieku p.n.e.),
  • Ni­kiasz – le­karz króla Pyr­ru­sa (III wiek p.n.e.),
  • Ni­kiasz z Nicei – bio­graf (II wiek p.n.e.),
  • Kur­cjusz Ni­kiasz – gra­ma­tyk z Kos (I wiek p.n.e.),
  • Ni­kiasz Soter – król indo-grec­ki, pa­nu­ją­cy ok. 90 – ok. 85 p.n.e.

Wikipedia


nikiel

1. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Ni, sre­brzy­sto­bia­ły metal, dość twar­dy, ko­wal­ny, trud­no to­pli­wy;
2. po­tocz­nie: przed­miot ni­klo­wa­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Ni i licz­bie ato­mo­wej 28;

Wiktionary

Ni­kiel (Ni, nic­co­lum) – pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 28. Jest biało-sre­brzy­stym me­ta­lem o lek­kim zło­tym za­bar­wie­niu. Ni­kiel na­le­ży do grupy me­ta­li przej­ścio­wych, cha­rak­te­ry­zu­je się ty­po­wą dla tej grupy me­ta­li twar­do­ścią i cią­gli­wo­ścią. Czy­sty ni­kiel wy­ka­zu­je sto­sun­ko­wo dużą ak­tyw­ność che­micz­ną, która jest szcze­gól­nie wi­docz­na kiedy metal jest w po­sta­ci prosz­ku, co zwięk­sza po­wierzch­nię, na któ­rej za­cho­dzi re­ak­cja.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na rów­ni­nach abi­sal­nych znaj­du­ją się złoża kon­kre­cji po­li­me­ta­licz­nych – brył zbu­do­wa­nych ze związ­ków man­ga­nu, niklu, że­la­za, ko­bal­tu, mie­dzi z do­miesz­ka­mi in­nych me­ta­li, bę­dą­ce obiek­tem za­in­te­re­so­wa­nia ze stro­ny ludzi pod kątem ich go­spo­dar­cze­go wy­ko­rzy­sta­nia.''

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲicɛl, AS: ńiḱel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niklowanie n., nikielin m., nikielina ż., niklocen m., niklowiec m.

 czas. niklować ndk.

 przym. niklowy

 przysł. niklowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. Ni

Wiktionary


nikielin

ar­se­nek niklu, mie­dzia­no­czer­wo­ny mi­ne­rał o me­ta­licz­nym po­ły­sku; kup­fer­ni­kiel


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał z gro­ma­dy ar­sen­ków o me­ta­licz­nym po­ły­sku i mie­dzia­no­czer­wo­nym ko­lo­rze;

Wiktionary

Ni­kie­lin ("kup­fer­nic­kel") – mi­ne­rał, z gro­ma­dy. Na­le­ży do mi­ne­ra­łów bar­dzo rzad­kich. Współ­wy­stę­pu­je z an­na­ber­gi­tem i ar­se­no­pi­ry­tem.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nikielinowy

 rzecz. nikiel mrz., niklowanie n.

Wiktionary


nikielina

stop mie­dzi i niklu, z do­miesz­ką cynku lub man­ga­nu, sto­so­wa­ny do wy­ro­bu opor­ni­ków re­gu­la­cyj­nych oraz do bicia monet


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hutn. stop mie­dzi i niklu

Wiktionary

Ni­kie­li­na – stop mie­dzi (około 54%), z ni­klem (około 26%) i do­dat­kiem cynku lub ma­gne­zu. Za­sto­so­wa­nia:

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nikiel mrz., niklowanie n.

 czas. niklować ndk.

 przym. nikielinowy, niklowany, niklowy

Wiktionary


nikielinowy

przy­miot­nik

 (1.1) hutn. zwią­za­ny z ni­kie­li­ną

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niklowanie n., nikielin mrz., nikielina

Wiktionary


nikielkowo

Ni­kiel­ko­wo (nazwa hi­sto­rycz­na: Ni­kieł­ko­wo, daw­niej Nic­kels­dorf) – wieś w Pol­sce na War­mii po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Bar­cze­wo.

Po­dolsz­tyń­ska wieś so­łec­ka, po­ło­żo­na mię­dzy Olsz­ty­nem, Wój­to­wem i Łę­gaj­na­mi, z ko­ścio­łem (ko­ściół fi­lial­ny), bo­i­skiem spor­to­wym oraz dwoma pla­ca­mi zabaw. Za­cho­wał się park dwor­ski (odre­sta­u­ro­wa­ny). Po­wierzch­nia so­łect­wa: 582 ha. Od 2010 r. dzia­ła „Sto­wa­rzy­sze­nie na rzecz roz­wo­ju wsi Ni­kiel­ko­wo” i Koło Go­spo­dyń Wiej­skich

Wikipedia


nikifor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. szt. dzie­ło łem­kow­skie­go ar­ty­sty Ni­ki­fo­ra Kry­nic­kie­go

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ni­ki­for – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go
  • Ni­ki­for Kry­nic­ki – pol­ski ma­larz-pry­mi­ty­wi­sta
  • Ni­ki­for (Psich­lu­dis) – du­chow­ny pra­wo­sław­ny w ju­rys­dyk­cji Pa­triar­cha­tu Kon­stan­ty­no­po­la
  • Ni­ki­for (pra­wo­sław­ny pa­triar­cha An­tio­chii) – pra­wo­sław­ny Pa­triar­cha An­tio­chii
  • Ni­ki­for (ar­cy­bi­skup Cypru) – zwierzch­nik Cy­pryj­skie­go Ko­ścio­ła Pra­wo­sław­ne­go
  • Ni­ki­for (Kyk­ko­tis) – cy­pryj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Ni­ki­for (Bal­tad­gis) – grec­ki bi­skup pra­wo­sław­ny słu­żą­cy w ju­rys­dyk­cji pra­wo­sław­ne­go Pa­triar­cha­tu Je­ro­zo­li­my
  • Ni­ki­for (Kon­stan­di­nu) – grec­ki bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Ni­ki­for (Asta­szew­ski) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Ni­ki­for (Cho­tie­jew) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Ni­ki­for (Je­fi­mow) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Ni­ki­for (Ni­kol­ski) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Nicefor m., Nicefora ż., Nikifor m., Nike ż., Nikiforek m.

 przym. Nikiforowy

Wiktionary


nikiforyzm

zaj­mo­wa­nie się czymś bez przy­go­to­wa­nia za­wo­do­we­go; sa­mo­uct­wo, ama­tor­stwo, dy­le­tanct­wo


SJP.pl


nikisz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Ni­ki­szo­wiec

Wiktionary


nikiszowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. dziel­ni­ca Ka­to­wic;

Wiktionary

Ni­ki­szo­wiec ( Nic­kischs­chacht) – część Ka­to­wic, po­ło­żo­na w re­jo­nie ulicy Szo­pie­nic­kiej, w dziel­ni­cy Janów-Ni­ki­szo­wiec, na te­re­nach hi­sto­rycz­nej gminy Janów, a także za­byt­ko­we osied­le pa­tro­nac­kie wy­bu­do­wa­ne w la­tach 1908–1919 z ini­cja­ty­wy kon­cer­nu gór­ni­czo-hut­ni­cze­go Georg von Gies­ches Erben jako osied­le ro­bot­ni­cze dla gór­ni­ków ko­pal­ni „Gies­che” (od 1946 roku „Wie­czo­rek”).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Któ­rym au­to­bu­sem do­ja­dę do Ni­ki­szow­ca?

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk Nikisz

Wiktionary


nikita

obce imię mę­skie


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Imię mę­skie spo­ty­ka­ne u Sło­wian wschod­nich, któ­re­go pol­skim od­po­wied­ni­kiem jest Ni­ce­tas
  • Ni­ki­ta – film w re­ży­se­rii Luca Bes­so­na
  • Ni­ki­ta (La Femme Ni­ki­ta) – se­rial te­le­wi­zyj­ny pro­duk­cji ka­na­dyj­skiej
  • Ni­ki­ta – ame­ry­kań­ski se­rial te­le­wi­zyj­ny z 2010 roku
  • Ni­ki­ta (pio­sen­ka) – utwór El­to­na Johna
  • Ni­ki­ta – osied­le typu miej­skie­go na Ukra­i­nie
  • NikitA – ukra­iń­ski ze­spół mu­zycz­ny
  • Ni­ki­ta – jeden z pse­u­do­ni­mów ar­ty­stycz­nych Pati Yang
  • Ni­ke­tas Stet­ha­tos – bi­zan­tyń­ski mi­styk, te­o­log, mnich
  • Ni­ki­ta (Anan­jew) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Ni­ki­ta (Die­lek­tor­ski) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Ni­ki­ta (Do­bron­ra­wow) – igu­men Ro­syj­skie­go Ko­ścio­ła Pra­wo­sław­ne­go, hi­sto­ryk, znaw­ca prawa ko­ściel­ne­go

Wikipedia


nikitorowicz

naz­wi­sko


SJP.pl


nikkei

ja­poń­ski in­deks gieł­do­wy


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nihon Ke­i­zai Shim­bun – ja­poń­ska ga­ze­ta poś­wię­co­na te­ma­ty­ce eko­no­micz­nej, fi­nan­so­wej, biz­ne­so­wej.
    • Nik­kei 225 – in­deks gieł­do­wy wy­li­cza­ny przez Nihon Ke­i­zai Shim­bun

Wikipedia


nikki

ja­poń­ski ga­tu­nek li­te­rac­ki


SJP.pl

Nikki – mia­sto w Be­ni­nie, w de­par­ta­men­cie Bor­gou. Po­ło­żo­ne jest około 380 km na pół­noc­ny za­chód od sto­li­cy kraju, Porto-Novo. W spi­sie lud­no­ści z 11 maja 2013 roku li­czy­ło 66 109 miesz­kań­ców[].

Wikipedia


nikla

nikla in­dyj­ska - ro­śli­na upraw­na z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych


SJP.pl


niklas

naz­wi­sko


SJP.pl

Ni­klas – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Stare Mia­sto.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.

Wikipedia


niklej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: nikło, nikle


SJP.pl


niklejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nikły


SJP.pl


niklewicz

naz­wi­sko


SJP.pl


niklonośny

ob­fi­tu­ją­cy w ni­kiel; do­star­cza­ją­cy niklu


SJP.pl


niklowanie

po­kry­wać war­stwą niklu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. met. po­kry­wa­nie cze­goś war­stwą niklu

Wiktionary

Ni­klo­wa­nie – po­kry­wa­nie wy­ro­bów me­ta­lo­wych war­stwą niklu. Ni­klo­wa­nie wy­ko­nu­je się w ce­lach an­ty­ko­ro­zyj­nych, de­ko­ra­cyj­nych, a także tech­no­lo­gicz­nych jako po­dło­że dla in­nych po­włok gal­wa­nicz­nych.

Ni­klo­wa­nie wy­ko­nu­je się naj­czę­ściej na przed­mio­tach sta­lo­wych, a najtr­wal­sze po­wło­ki osią­ga się po­kry­wa­jąc stal naj­pierw grub­szą war­stwą mie­dzi – jako war­stwą poś­red­nią o lep­szej przy­czep­no­ści za­rów­no do stali, jak i niklu – a na­stęp­nie cień­szą war­stwą niklu.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nikiel m., niklowiec m., niklownia ż., nikielin m., nikielina ż.

 czas. niklować ndk.

 przym. niklowy, niklawy, nikielinowy

Wiktionary


niklować

po­kry­wać war­stwą niklu


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) techn. po­kry­wać po­wierzch­nię przed­mio­tów me­ta­lo­wych war­stwą niklu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ża­czek stłu­mił chi­chot, cio­cia Wie­sia przy­gry­zła wargi, na­to­miast pan z PZU mil­czał, ob­mie­rza­jąc ścia­nę za po­mo­cą ni­klo­wa­nej, skła­da­nej mia­recz­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikiel mrz., niklowanie n., nikielina ż.

 przym. niklowy

Wiktionary


niklowce

każdy pier­wia­stek z dzie­sią­tej grupy ukła­du okre­so­we­go Men­de­le­je­wa


SJP.pl

Ni­klow­ce

Wikipedia


niklowiec

każdy pier­wia­stek z dzie­sią­tej grupy ukła­du okre­so­we­go Men­de­le­je­wa


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek na­le­żą­cy do dzie­sią­tej grupy ukła­du okre­so­we­go;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikiel mrz., niklowanie n.

Wiktionary


niklownia

za­kład, w któ­rym ni­klu­je się me­ta­le


SJP.pl


niklowo-magnezowy

ni­klo­wy i ma­gne­zo­wy


SJP.pl


niklowy

przy­miot­nik od: ni­kiel; kwiat ni­klo­wy - an­na­ber­git (mi­ne­rał)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy ni­kiel, zro­bio­ny z niklu, do­ty­czą­cy niklu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikiel m., niklowanie n., nikielina ż.

 czas. niklować ndk.

Wiktionary


niknąć

1. sta­wać się trud­nym do zo­ba­cze­nia lub od­na­le­zie­nia; zni­kać;
2. prze­sta­wać ist­nieć lub wy­stę­po­wać; za­ni­kać;
3. tra­cić siły i wagę w cza­sie cho­ro­by; mi­zer­nieć


SJP.pl

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zni­knąć)

 (1.1) książk. sta­wać się nie­wi­docz­nym; stop­nio­wo prze­sta­wać ist­nieć (w polu wi­dze­nia)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego uśmiech ni­knął, gdy usły­szał złą wia­do­mość.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikłość ż., niknięcie n.

 czas. zniknąć dk.

 przym. nikły

 przysł. nikle, nikło

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ginąć, marnieć, rozpraszać się, słabnąć, zanikać, war. znikać

Wiktionary


nikobar

1. Wiel­ki Ni­ko­bar - naj­więk­sza wyspa ar­chi­pe­la­gu Ni­ko­ba­ry;
2. Mały Ni­ko­bar - jedna z wysp ar­chi­pe­la­gu Ni­ko­ba­ry


SJP.pl


nikobarczyk

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych; gołąb ni­ko­bar­ski


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ni­ko­ba­rów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikobary nmos.

:: fż. Nikobarka ż.

 przym. nikobarski

Wiktionary


nikobarka

miesz­kan­ka Ni­ko­ba­rów (wysp)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ni­ko­ba­rów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikobary nmos.

:: fm. Nikobarczyk mos.

 przym. nikobarski

Wiktionary


nikobarski

przy­miot­nik od: Ni­ko­ba­ry


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­ko­ba­ra­mi, do­ty­czą­cy Ni­ko­ba­rów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikobary nmos., Nikobarczyk mos., Nikobarka ż.

Wiktionary


nikobary

1. ar­chi­pe­lag w Za­to­ce Ben­gal­skiej;
2. An­da­ma­ny i Ni­ko­ba­ry - te­ry­to­rium związ­ko­we Indii na Oce­a­nie In­dyj­skim


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wy­dłu­żo­ny po­łud­ni­ko­wo ar­chi­pe­lag na­le­żą­cy do Indii, po­ło­żo­ny na Oce­a­nie In­dyj­skim;

Wiktionary

Ni­ko­ba­ry – zło­żo­ny z 22 wysp, wy­dłu­żo­ny po­łud­ni­ko­wo ar­chi­pe­lag, na­le­żą­cy do Indii. Znaj­du­je się on na Oce­a­nie In­dyj­skim, mię­dzy Za­to­ką Ben­gal­ską i Mo­rzem An­da­mań­skim. Od An­da­ma­nów od­dzie­la je Kanał Dzie­sią­te­go Stop­nia. Razem z nimi two­rzy te­ry­to­rium związ­ko­we An­da­ma­ny i Ni­ko­ba­ry.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Nikobarczyk mos., Nikobarka ż.

 przym. nikobarski

Wiktionary


nikodem

imię mę­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: Ni­ko­de­ma

Wiktionary

Ni­ko­dem – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go, także rzad­kie naz­wi­sko. Wy­wo­dzi się od słowa oz­na­cza­ją­ce­go „ten, który zwy­cię­ża dla ludu” ( Νικόδημος: νίκη „zwy­cię­stwo” + δημος „lud”). To samo zna­cze­nie ma imię Mi­ko­łaj. Żeń­ski od­po­wied­nik to Ni­ko­de­ma.

Ni­ko­dem jest obec­nie naj­czę­ściej na­da­wa­nym imie­niem dla chłop­ców w Pol­sce – w pier­wszej po­ło­wie 2023 roku na­da­ne 3317 razy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Gdy dzień miał się ku za­cho­do­wi, Józef z Ary­ma­tei przy po­mo­cy Ni­ko­de­ma zdjął ciało z krzy­ża i po­cho­wał w gro­bie, wy­ku­tym w skale.

 (1.1) — Moje panie w tej chwi­li zejdą, wła­śnie koń­czą ubie­ra­nie się, może tym­cza­sem zech­ce pan, drogi panie Ni­ko­de­mie, obej­rzeć inne po­ko­je na par­te­rze, bo pię­tro, che, che, jest je­szcze nie­wi­dzial­ne, poj­mu­je pan, damy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈkɔdɛ̃m, AS: ńikodẽm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Nikodemek mos., Nikoś mos., Nikuś mos.

:: fż. Nikodema ż.

 przym. Nikodemowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Nikodemek, Nikoś, Nikuś

Wiktionary


nikodema

imię żeń­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Ni­ko­dem

Wiktionary

Ni­ko­de­ma – imię żeń­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go, żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Ni­ko­dem, które jest zło­żo­ne z wy­ra­zów "níkē" (gr. „zwy­cię­stwo”) i "dēmos" (gr. „lud”). Imię Ni­ko­de­ma na­da­wa­ne jest w Pol­sce co najm­niej od 1846 roku, zaś w ro­dzi­nach pol­skich poza zie­mia­mi rdzen­nie pol­ski­mi co najm­niej od 1793 roku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam na imię Ni­ko­de­ma i je­stem straż­nicz­ką miej­ską w Beł­cha­to­wie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikodemek mos., Nikoś mos., Nikuś mos.

:: fm. Nikodem mos.

 przym. Nikodemowy

Wiktionary


nikodemek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Ni­ko­dem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tej żół­tej cza­pecz­ce Ni­ko­dem­ko­wi jest nie do twa­rzy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikodem mos., Nikodema ż., Nikoś mos., Nikuś mos.

 przym. Nikodemowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Nikoś, Nikuś

Wiktionary


nikodeminy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ni­ko­de­my lub z nią zwią­za­ny


SJP.pl


nikodemostwo

Ni­ko­dem z mał­żon­ką; Ni­ko­de­mo­wie


SJP.pl


nikodemowie

Ni­ko­dem z mał­żon­ką; Ni­ko­de­mo­stwo


SJP.pl


nikodemowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ni­ko­de­ma lub z nim zwią­za­ny


SJP.pl

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Ni­ko­de­ma

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ha­li­na zas­nę­ła w Ni­ko­de­mo­wym sa­dzie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikuś mos., Nikoś mos., Nikodem mos., Nikodema ż., Nikodemek mos.

Wiktionary


nikogusieńko

zdrob­nie­nie od: ni­ko­go; ni­ko­gu­sio, ni­ko­guś­ko, ni­ko­gut­ko, ni­ko­gu­teń­ko


SJP.pl


nikogusio

zdrob­nie­nie od: ni­ko­go; ni­ko­gut­ko, ni­ko­guś­ko, ni­ko­gu­sień­ko, ni­ko­gu­teń­ko


SJP.pl


nikoguteńko

zdrob­nie­nie od: ni­ko­go; ni­ko­gu­sio, ni­ko­guś­ko, ni­ko­gu­sień­ko, ni­ko­gut­ko


SJP.pl


nikogutko

zdrob­nie­nie od: ni­ko­go; ni­ko­gu­sio, ni­ko­guś­ko, ni­ko­gu­sień­ko, ni­ko­gu­teń­ko


SJP.pl


nikoguśko

zdrob­nie­nie od: ni­ko­go; ni­ko­gu­sio, ni­ko­gut­ko, ni­ko­gu­sień­ko, ni­ko­gu­teń­ko


SJP.pl


nikol

przy­rząd op­tycz­ny sto­so­wa­ny jako ana­li­za­tor i po­la­ry­za­tor świa­tła, ro­dzaj pryz­ma­tu; ni­ko­le­tia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) opt. ro­dzaj pryz­ma­tycz­ne­go po­la­ry­za­to­ra;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tym ek­spe­ry­men­cie po­słu­ży­my się ni­ko­lem.

 (1.1) Naj­więk­sze na­tę­że­nie świa­tła prze­cho­dzą­ce­go przez układ ni­ko­li znaj­dzie­my wów­czas, gdy pła­szczyz­ny po­la­ry­za­cji obu ni­ko­li są do sie­bie rów­no­le­głe.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲikɔl, AS: ńikol

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nikoletia, pryzmat Nicola

Wiktionary


nikola

przy­rząd op­tycz­ny sto­so­wa­ny jako ana­li­za­tor i po­la­ry­za­tor świa­tła, ro­dzaj pryz­ma­tu; ni­ko­le­tia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.

Wiktionary

Ni­ko­la – imię żeń­skie, współ­cze­śnie spro­wa­dzo­ny do ję­zy­ka pol­skie­go żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Mi­ko­łaj. Po­cho­dzi od grec­kich słów "Nikos" – "zwy­cię­stwo" i "laos" oz­na­cza­ją­ce­go "lu­dzie". Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom, Ni­ko­la w 2017 r. zaj­mo­wa­ła 26.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na­zy­wa­ła się Ni­ko­la i przy­je­cha­ła na bor­do­wym mo­to­rze.

Wiktionary


nikolaizm

ła­ma­nie zasad ce­li­ba­tu


SJP.pl

Ni­ko­la­izm – ła­ma­nie zasad ce­li­ba­tu, po­zo­sta­wa­nie przez du­chow­nych w sta­nie mał­żeń­skim lub w kon­ku­bi­na­cie, a także po­sia­da­nie przez nich dzie­ci. Był to stan cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ko­ścio­ła za­chod­nie­go okre­su śred­nio­wie­cza, kiedy to dosz­ło do ześ­wiec­cze­nia Ko­ścio­ła po­przez in­we­sty­tu­rę sta­no­wisk ko­ściel­nych, opar­tej na tzw.

Wikipedia


nikolas

imię mę­skie


SJP.pl


nikoleta

imię żeń­skie


SJP.pl

Ni­ko­le­ta, Ni­ko­let­ta – imię żeń­skie po­cho­dze­nia wło­skie­go. Pow­sta­ło od imie­nia Ni­ko­la, gdyż we Wło­szech i Fran­cji "Ni­co­la", "Ni­co­lai" jest imie­niem mę­skim, a jako żeń­ski od­po­wied­nik pow­sta­ła "Ni­co­let­te", "Ni­co­let­ta" ze wzglę­du na po­pu­lar­ne we Wło­szech koń­ców­ki imion "-etta". Od Ni­ko­le­ty pow­sta­ło imię Ko­le­ta, które jed­nak po­sia­da w Pol­sce o wiele dłuż­szą tra­dy­cję niż Ni­ko­le­ta.

Wikipedia


nikoletia

1. dziko ros­ną­ca ro­śli­na ka­li­for­nij­skich ob­sza­rów pu­styn­nych
2. przy­rząd op­tycz­ny sto­so­wa­ny jako ana­li­za­tor i po­la­ry­za­tor świa­tła, ro­dzaj pryz­ma­tu; nikol


SJP.pl


nikoletta

imię żeń­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

Wiktionary


nikolski

naz­wi­sko


SJP.pl

Ni­kol­ski – jed­nost­ka osad­ni­cza w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Ala­ska, w okrę­gu Ale­u­tians West.

Wikipedia


nikomedia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sta­roż. mia­sto hel­le­ni­stycz­ne w Azji Mniej­szej, w Bi­ty­nii;

Wiktionary

Ni­ko­me­dia ( Νικομήδεια) – sta­ro­żyt­ne mia­sto hel­le­ni­stycz­ne w Azji Mniej­szej, po­ło­żo­ne nad Za­to­ką Ascy­tyj­ską bę­dą­cą czę­ścią Pro­pon­ty­dy; za­ło­żo­ne przez Ni­ko­me­de­sa I w 264 p.n.e. jako sto­li­ca Bi­ty­nii. Współ­czes­ny İzmit.

W cza­sach rzym­skich była to sto­li­ca pro­win­cji Bi­ty­nia, przez pe­wien okres swoją re­zy­den­cję mieli tu także ce­sa­rze rzym­scy. W okre­sie Ce­sar­stwa Bi­zan­tyń­skie­go mia­sto zo­sta­ło sto­li­cą temu Op­ti­ma­ton.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dio­kle­cjan i Kon­stan­tyn I Wiel­ki re­zy­do­wa­li w Ni­ko­me­dii w Bi­ty­nii.

Wiktionary


nikon

marka apa­ra­tów fo­to­gra­ficz­nych i firma


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) fot. pot. sprzęt marki Nikon

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nikon – ja­poń­ski pro­du­cent sprzę­tu fo­to­gra­ficz­ne­go i op­tycz­ne­go
  • Nikon – imię mę­skie
  • Nikon (Po­tap­czuk) – pol­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Nikon – pa­triar­cha Mosk­wy
  • Nikon (Bo­go­jaw­leń­ski) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Nikon (Fo­mi­czow) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Nikon (Fomin) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Nikon (Ły­sen­ko) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Nikon (Mi­ro­now) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Nikon (Pie­tin) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Nikon (Pur­lew­ski) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Nikon (Roż­die­stwien­ski) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny

Wikipedia


nikoniuk

naz­wi­sko


SJP.pl


nikopolski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­ko­po­lem, do­ty­czą­cy Ni­ko­po­la

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikopol mrz.

Wiktionary


nikornik

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny chwa­stów­ko­wa­tych


SJP.pl


nikosia

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. i B. lp. od: Nikoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wios­ną za­łat­wi­li Ni­ko­sia nad stru­mie­niem.

Wiktionary


nikotyna

al­ka­lo­id za­war­ty w li­ściach ty­to­niu, po­bu­dza­ją­cy w ma­łych daw­kach czyn­ność ukła­du ner­wo­we­go, pod­no­szą­cy ci­śnie­nie krwi i przy­spie­sza­ją­cy czyn­ność serca


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) be­zbarw­ny, płyn­ny al­ka­lo­id spo­ty­ka­ny prze­de wszyst­kim w li­ściach ty­to­niu;

Wiktionary

Ni­ko­ty­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy al­ka­lo­i­dów pi­ry­dy­no­wych. Na­tu­ral­nie wy­stę­pu­je w li­ściach i ko­rze­niach ty­to­niu szla­chet­ne­go ("Ni­co­tia­na ta­ba­cum").

Zbu­do­wa­na jest z dwóch pier­ście­ni he­te­ro­cy­klicz­nych, pi­ry­dy­ny i pi­ro­li­dy­ny, któ­rej atom węgla w po­zy­cji 2 sta­no­wi cen­trum chi­ral­ne (na­tu­ral­nie wy­stę­pu­ją­ca ni­ko­ty­na jest enan­cjo­me­rem o kon­fi­gu­ra­cji "S").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po zga­sze­niu pa­pie­ro­sa po­ziom ni­ko­ty­ny we krwi szyb­ko spada.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikɔˈtɨ̃na, AS: ńikotỹna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikotynizm m., nikotynista m.

 przym. nikotynowy

Wiktionary


nikotynamid

roz­pu­szczal­na w wo­dzie forma wi­ta­mi­ny B3; nia­cy­na­mid


SJP.pl


nikotynamidoadeninowy

ko­en­zym uczest­ni­czą­cy w pro­ce­sie od­dy­cha­nia ko­mór­ko­we­go, nie­zbęd­ny czyn­nik prze­mia­ny glu­ko­zy w or­ga­niz­mie; NAD


SJP.pl


nikotynia

daw­niej: sub­stan­cja kam­fo­ro­wa da­ją­ca przy­jem­ny za­pach dy­mo­wi ty­to­nio­we­mu


SJP.pl


nikotynista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzad. uza­leż­nio­ny od ni­ko­ty­ny, pa­lacz pa­pie­ro­sów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszel­ki umy­sło­wy wy­si­łek i sku­pie­nie staje się praw­dzi­wą tor­tu­rą i gnu­śny, gni­ją­cy w śmier­dzą­cym włas­nym sosie ni­ko­ty­ni­sta śmie­je się cy­nicz­nie z włas­ne­go upad­ku i myśli sobie: „E, jakoś to bę­dzie. Ży­je­my tylko raz. Po co sobie cze­goś od­ma­wiać? I tak jest mało przy­jem­no­ści”.

 (1.1) Ni­ko­ty­ni­sta ku­pu­je tę chwi­lę za wy­so­ką cenę wszyst­kich przysz­łych no­wot­wo­rów i uda­rów, wszyst­kich dusz­no­ści, dy­cha­wic i płuc­nych ro­zedm, kasz­lu i żół­ta­wej skóry.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikotyna ż., nikotynizm mrz.

 przym. nikotynowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) palacz, palący, fajczarz; reg. śl. kurzok

Wiktionary


nikotynizm

nałóg pa­le­nia, żucia ty­to­niu lub za­ży­wa­nia ta­ba­ki; ni­ko­ty­no­ma­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nałóg pa­le­nia lub, rza­dziej, żucia ty­to­niu

Wiktionary

Ni­ko­ty­nizm – uza­leż­nie­nie od ni­ko­ty­ny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Do­dat­ko­wo styl życia znacz­nej grupy ba­da­nych (ni­ko­ty­nizm, niski po­ziom ak­tyw­no­ści fi­zycz­nej, spo­ży­wa­nie al­ko­ho­lu) zna­czą­co od­bie­gał od za­le­ceń pro­fi­lak­ty­ki zdro­wot­nej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikotynista m., nikotyna ż.

 przym. nikotynowy

Wiktionary


nikotynomania

nałóg pa­le­nia, żucia ty­to­niu lub za­ży­wa­nia ta­ba­ki; ni­ko­ty­nizm


SJP.pl


nikotynowiec

ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny bi­gno­nio­wa­tych; Ra­der­ma­che­ra si­ni­ca


SJP.pl


nikotynowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ni­ko­ty­ny, zwią­za­ny z ni­ko­ty­ną

 (1.2) spo­wo­do­wa­ny przez ni­ko­ty­nę, zwią­za­ny z kon­sump­cją ni­ko­ty­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta usta­wa, po­dob­nie jak tzw. usta­wa ni­ko­ty­no­wa, jest usta­wą bar­dzo dobrą, i to pod­kre­śla­ją ek­sper­ci na całym świe­cie.

 (1.2) Dieta ni­ko­ty­no­wa – głosi ona, że pa­pie­ro­sy mają wła­ści­wo­ści die­te­tycz­ne i sprzy­ja­ją zrzu­ca­niu zbęd­nych ki­lo­gra­mów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikɔtɨ̃ˈnɔvɨ, AS: ńikotỹnovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikotyna ż., nikotynista m., nikotynistka ż., nikotynizm mrz.

Wiktionary


nikozja

sto­li­ca Cypru


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Cypru;

Wiktionary

Ni­koz­ja ( Λευκωσία, "Lefkosía", Lefkoşa) – sto­li­ca Cypru oraz jeden z dwóch głów­nych oś­rod­ków miej­skich Cypru (wraz z Li­mas­so­lem).

Po­ło­żo­ne jest w środ­ko­wej czę­ści wyspy na rów­ni­nie Me­sa­o­ria, nad rzeką Pe­dias (Ka­lin­de­re). Sta­no­wi sie­dzi­bę rządu oraz głów­ne cen­trum biz­ne­so­we.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲiˈkɔzʲja, AS: ńikozʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nikozyjczyk mos., nikozyjka ż.

 przym. nikozyjski

Wiktionary


nikozyjczyk

miesz­ka­niec Ni­koz­ji (mia­sta na Cy­prze)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ni­koz­ji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikɔˈzɨjt͡ʃɨk, AS: ńikozyi ̯čyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikozja ż.

:: fż. nikozyjka ż.

 przym. nikozyjski

Wiktionary


nikozyjka

miesz­kan­ka Ni­koz­ji (mia­sta na Cy­prze)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ni­koz­ji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikɔˈzɨjka, AS: ńikozyi ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikozja ż.

:: fm. nikozyjczyk mos.

 przym. nikozyjski

Wiktionary


nikozyjski

przy­miot­nik od: Ni­koz­ja (sto­li­ca Cypru)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Ni­koz­ja

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲikɔˈzɨjsʲci, AS: ńikozyi ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikozja ż., nikozyjczyk mos., nikozyjka ż.

Wiktionary


nikołaj

ro­syj­skie imię mę­skie


SJP.pl


nikołajew

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Alek­sandr Ni­ko­ła­jew (ujed­noz­nacz­nie­nie)
  • Alek­siej Ni­ko­ła­jew (ujed­noz­nacz­nie­nie)
  • An­dri­jan Ni­ko­ła­jew (1929–2004) – ra­dziec­ki pilot woj­sko­wy i kos­mo­na­u­ta
  • Boris Ni­ko­ła­jew (1907–1973) – ra­dziec­ki po­li­tyk
  • Erdne Ni­ko­ła­jew (1898–1966) – kał­muc­ki dzia­łacz emi­gra­cyj­ny
  • Igor Ni­ko­ła­jew (ur. 1960) – ro­syj­ski kom­po­zy­tor
  • Jan Ni­ko­ła­jew (1930–2004) – pol­ski po­li­tyk
  • Le­o­nid Ni­ko­ła­jew (ujed­noz­nacz­nie­nie)
  • Kon­stan­tin Ni­ko­ła­jew (ujed­noz­nacz­nie­nie)
  • Mi­cha­ił Ni­ko­ła­jew (1878–1956) – ro­syj­ski re­wo­lu­cjo­ni­sta
  • Ni­ko­łaj Ni­ko­ła­jew (1911–1945) – ra­dziec­ki woj­sko­wy
  • Wa­len­tin Ni­ko­ła­jew (1921–2009) – ro­syj­ski pił­karz

Wikipedia


nikołajewicz

naz­wi­sko


SJP.pl


nikołajewsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Rosji w ob­wo­dzie woł­go­gradz­kim, po­ło­żo­ne nad Wołgą;

 (1.2) geogr. zob. Ni­ko­ła­jewsk nad Amu­rem.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ni­ko­ła­jewsk – mia­sto w Rosji w ob­wo­dzie woł­go­gradz­kim
  • Ni­ko­ła­jewsk nad Amu­rem – mia­sto w Rosji w Kraju Cha­ba­row­skim
  • Ni­ko­ła­jewsk – dawna nazwa mia­sta Ba­u­ti­no (Ka­zach­stan)
  • Ni­ko­ła­jewsk – dawna nazwa mia­sta Pu­ga­czow w Rosji w ob­wo­dzie sa­ra­tow­skim

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nikołajewski

Wiktionary


nikołajewski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­ko­ła­jew­skiem (w ob­wo­dzie woł­go­gradz­kim) lub Ni­ko­ła­jew­skiem nad Amu­rem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikołajewsk mrz.

Wiktionary


nikołajuk

naz­wi­sko


SJP.pl


nikoś

zdrob­nie­nie od: Ni­ko­dem (imię mę­skie); Nikuś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Ni­ko­dem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zrób­my Ni­ko­sio­wi zdję­cie z mi­siem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikodem mos., Nikodema ż., Nikodemek mos., Nikuś mos.

 przym. Nikodemowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Nikodemek, Nikuś

Wiktionary


niksa

naz­wi­sko


SJP.pl


nikstamalizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. pro­ces obrób­ki zia­ren ku­ku­ry­dzy po­le­ga­ją­cy na go­to­wa­niu jej w za­sa­do­wej za­wie­si­nie wody wa­pien­nej lub po­ta­żu wy­płu­ka­ne­go z po­pio­łu drzew­ne­go;

Wiktionary

Nik­sta­ma­li­za­cja (lub: nix­ta­ma­li­za­cja) – pro­ces ku­li­nar­ny sto­so­wa­ny od stu­le­ci na te­re­nie Me­zo­a­me­ry­ki, po­le­ga­ją­cy na spe­cjal­nym przy­go­to­wa­niu masy ku­ku­ry­dzia­nej przez go­to­wa­nie zia­ren ku­ku­ry­dzy w za­sa­do­wym rozt­wo­rze (wo­dzie wa­pien­nej lub po­ta­żu). Nazwa po­cho­dzi z ję­zy­ka na­hu­atl: "next­li" (po­piół) i "ta­mal­li" (su­ro­wa masa z ugo­to­wa­nych zia­ren ku­ku­ry­dzy).

Wikipedia


nikt

za­i­mek nie­o­kre­ślo­ny: żaden czło­wiek


SJP.pl

za­i­mek prze­czą­cy

 (1.1) żadna osoba

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nikt (po­wieść)
  • Nikt (ze­spół mu­zycz­ny)
  • Nikt (film 2021)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nikt mnie nie kocha, nikt mnie nie lubi…

 (1.1) – Kto ma ocho­tę spró­bo­wać pier­wszy? – Nikt.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲikt, AS: ńikt

Wiktionary

Powiązane:

 zaim. nikąd

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Śląsk Cieszyński żodyn

Wiktionary


niktórędy

daw­niej: żadną drogą


SJP.pl


niktże

wzmoc­nio­ny za­i­mek prze­czą­cy "nikt"


SJP.pl


nikuś

zdrob­nie­nie od: Ni­ko­dem (imię mę­skie); Nikoś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Ni­ko­dem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Sta­nach Ni­ku­sio­wi od­bi­ło już to­tal­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nikodem mos., Nikodema ż., Nikodemek mos., Nikoś mos.

 przym. Nikodemowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Nikodemek, Nikoś

Wiktionary


nikąd

za­i­mek prze­czą­cy

 (1.1) przest. tylko w wy­ra­że­niach przy­słów­ko­wych „do nikąd”, „z nikąd”, „od nikąd”

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) my­śla­łaś że do­kądś idziesz / nie – już idziesz do nikąd / na dro­gow­ska­zie nie ma oz­na­cze­nia / nikąd to nikąd / a potem / stre­fa mil­cze­nia sic.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nicość ż., nic n.

 zaim. nic, nikt

 przysł. nigdzie

Wiktionary


nikędy

daw­niej:
1. nig­dzie, w żad­nym miej­scu;
2. nigdy


SJP.pl


nikłość

→ nikły


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nikłe

Wiktionary

Patrz:

nikły

Powiązane:

 przym. nikły

 przysł. nikle

 czas. niknąć

Wiktionary


nikły

1. słabo wi­docz­ny, sły­szal­ny, od­czu­wal­ny; nie­wy­raź­ny, nie­po­kaź­ny, nie­wiel­ki;
2. prze­sta­rza­łe: szyb­ko prze­mi­ja­ją­cy, zni­ka­ją­cy; nietr­wa­ły


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) słabo za­u­wa­żal­ny; o nie­wiel­kim na­tę­że­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na po­de­ście schod­ków było cias­no, dusz­no i mrocz­no. Ciem­ność roz­ja­śniał tylko nikły blask prze­bi­ja­ją­cy szpa­rą pod drzwia­mi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ponikwa ż., ponikiew ż., nikłość ż.

 przysł. nikle, nikło

 czas. niknąć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) minimalny, nieznaczny, wątły, znikomy

Wiktionary


nil

krój pisma dru­kar­skie­go, od­mia­na pisma egip­skie­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. jedna z naj­dłuż­szych rzek na Ziemi, w środ­ko­wej i pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce, prze­ci­na­ją­ca wszyst­kie stre­fy kli­ma­tycz­ne kon­ty­nen­tu;

 (1.2) geogr. rzeka w Pol­sce, prze­pły­wa­ją­ca przez mia­sto Kol­bu­szo­wa w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) imię|pol­ski|m.;

Wiktionary

Nil (arab. نهر النيل, "Nahr an-Nīl"; ang. "Nile") – naj­dłuż­sza rzeka na Ziemi (we­dług niek­tó­rych źró­deł naj­dłuż­sza jest Ama­zon­ka i ta wer­sja po­ja­wia się coraz czę­ściej w no­wych opra­co­wa­niach) w środ­ko­wej i pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce, prze­ci­na­ją­ca wszyst­kie stre­fy kli­ma­tycz­ne kon­ty­nen­tu. Pły­nie na obyd­wu pół­ku­lach; współ­rzęd­ne źró­dła: 2°16′55.92″ S, 29°19′52.32″ E, uj­ście – 31° N. Li­czą­ca pra­wie 3 mln km² po­wierzch­nia do­rze­cza ustę­pu­je na kon­ty­nen­cie afry­kań­skim je­dy­nie do­rze­czu rzeki Kongo.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wsied­li­śmy na pa­ro­wiec pły­ną­cy Nilem do Luk­so­ru.

 (2.1) Ro­dzi­ce świę­te­go Nila byli Gre­ka­mi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲil, AS: ńil

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nilus m.

:: fż. Nila ż.

 przym. nilowy

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) Nilus m.

Wiktionary


nilfgaardczyk

w uni­wer­sum Wiedź­mi­na: miesz­ka­niec Ce­sar­stwa Nilf­ga­ar­du


SJP.pl


nilfgaardzki

w uni­wer­sum Wiedź­mi­na:
1. zwią­za­ny z Ce­sar­stwem Nilf­ga­ar­du;
2. zwią­za­ny z Nilf­ga­ar­dem (sto­li­cą Ce­sar­stwa Nilf­ga­ar­du);
3. dia­lekt nilf­ga­ardz­ki - język po­cho­dzą­cy od star­szej mowy, uży­wa­ny w Ce­sar­stwie Nilf­ga­ar­du;
4. flo­ren nilf­ga­ardz­ki - wa­lu­ta obo­wią­zu­ją­ca w Ce­sar­stwie Nilf­ga­ar­du


SJP.pl


nilgau

ga­tu­nek an­ty­lo­py o nie­bie­sko­sza­rej sier­ści


SJP.pl

Nil­gau ("Bo­se­lap­hus") – ro­dzaj ssa­ków ko­pyt­nych z po­dro­dzi­ny ba­wo­łów (Bo­vi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych (Bo­vi­dae).

Wikipedia


nilgiryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gó­ra­mi Nil­gi­ri

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nilgiri n.

Wiktionary


niloci

grupa ludów afry­kań­skich


SJP.pl

Ni­lo­ci – grupa ludów afry­kań­skich, po­słu­gu­ją­cych się ję­zy­ka­mi ni­lo­tyc­ki­mi (ni­loc­ki­mi). Za­miesz­ku­ją te­re­ny Su­da­nu Po­łud­nio­we­go, po­łud­nio­wej i wschod­niej Etio­pii, Ugan­dy, Kenii, Tan­za­nii i wschod­nich te­re­nów De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ki Konga.

Wikipedia


nilometr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. ar­chit. spe­cjal­ny szyb po­łą­czo­ny z wo­da­mi grun­to­wy­mi, bu­do­wa­ny w sta­ro­żyt­nym Egip­cie do po­mia­ru stanu Nilu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nil m.

 przym. nilowy

Wiktionary


nilotyczny

od­no­szą­cy się do Nilu, np. kra­jo­braz ni­lo­tycz­ny - kra­jo­braz przed­sta­wia­ją­cy roz­le­wi­ska Nilu, ro­ślin­ność i ptact­wo wodne


SJP.pl


nilowy

→ Nil (rzeka)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Nilem, do­ty­czą­cy Nilu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nil mos./mrz.

Wiktionary


nilpotentny

równy zeru, gdy pod­nie­sio­ny do pew­nej po­tę­gi


SJP.pl


nils

obce imię mę­skie


SJP.pl


nilsson

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Anna Q. Nils­son (1888-1974) – szwedz­ka ak­tor­ka
  • Inger Nils­son (ur. 1959) – szwedz­ka ak­tor­ka
  • Gun­nar Nils­son (1923-2005) – szwedz­ki bok­ser
  • Hen­rik Nils­son (ur. 1976) – szwedz­ki ka­ja­karz
  • Bengt Nils­son (1934–2018) – szwedz­ki lek­ko­at­le­ta skoku wzwyż
  • Karl Åke Nils­son (ur. 1945) – szwedz­ki lek­ko­at­le­ta, oszczep­nik
  • Otto Nils­son (1879-1960) – szwedz­ki lek­ko­at­le­ta, oszczep­nik
  • Jonny Nils­son (1943–2022) – szwedz­ki łyż­wiarz szyb­ki
  • Bir­git Nils­son (1918-2005) – szwedz­ka śpie­wacz­ka ope­ro­wa
  • Bo Nils­son (1937-2018) – szwedz­ki kom­po­zy­tor
  • Chri­sti­ne Nils­son (1843-1921) – szwedz­ka śpie­wacz­ka ope­ro­wa
  • Harry Nils­son (1941–1994) – ame­ry­kań­ski pio­sen­karz, kom­po­zy­tor

Wikipedia


nim

spój­nik wy­ra­ża­ją­cy re­la­cję cza­so­wą łą­czo­nych przez sie­bie zdań, oz­na­cza­ją­cy póź­niej­sze trwa­nie zda­rzeń opi­sa­nych w zda­niu roz­po­czy­na­nym przez ten spój­nik w sto­sun­ku do dru­gie­go zda­nia; zanim, wpierw niż, wprzód niż


SJP.pl

spój­nik

 (1.1) zob. zanim.

za­i­mek oso­bo­wy

 (2.1) zob. on, ono.

rze­czow­nik

 (3.1) chiń­ska gra dla dwóch osób;

Wiktionary

Nim – stara chiń­ska gra (na­zy­wa­na tam "Jians­hi­zi", czyli 'gra w za­bie­ra­nie ka­mie­ni') dla dwóch osób z uży­ciem 15 do 60 pion­ków.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲĩm, AS: ńĩm

Wiktionary


nimb

1. świet­li­sty otok wokół głów po­sta­ci bo­skich i świę­tych, ma­ją­cy zwy­kle kształt koła, trój­ką­ta, krzy­ża, czwo­ro­bo­ku lub pro­mie­ni; glo­ria, au­re­o­la;
2. po­wszech­ne uz­na­nie czy­ichś za­sług, uroku, sławy, np. nimb mę­czeń­stwa; cześć, sza­cu­nek, po­wa­ża­nie


SJP.pl

Nimb

Nimb (łac. "nim­bus", chmu­ra) – ter­min sto­so­wa­ny w sztu­ce na okre­śle­nie świet­li­ste­go otoku wokół głów przed­sta­wia­nych na obra­zie po­sta­ci bo­skich lub świę­tych; sym­bo­li­zu­je ich du­cho­we świa­tło. Nimb może mieć kształt koła, czwo­ro­bo­ku, krzy­ża wpi­sa­ne­go w okrąg, trój­ką­ta lub pro­mie­ni roz­cho­dzą­cych się wokół głowy.

Wikipedia


nimbocumulus

[czy­taj: nim­bo­ku­mu­lus] rzad­ko: chmu­ra kłę­bia­sta bu­rzo­wa; cu­mu­lo­nim­bus


SJP.pl


nimbostratus

chmu­ra war­stwo­wa de­szczo­wa


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. kom­pleks chmur war­stwo­wych o dużej gru­bo­ści i wod­no­ści, po­wo­du­ją­cy opady de­szczu lub śnie­gu o cha­rak­te­rze cią­głym;

Wiktionary

Nim­bo­stra­tus (Ns – chmu­ra war­stwo­wa de­szczo­wa) – chmu­ra w po­sta­ci ciem­no­sza­rej jed­no­li­tej war­stwy, zaz­wy­czaj cał­ko­wi­cie za­sła­nia­ją­cej niebo. Zło­żo­na jest z kro­pel wody oraz krysz­tał­ków lodu. Jej wy­stę­po­wa­niu to­wa­rzy­szą cią­głe opady de­szczu lub śnie­gu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przez ten nim­bo­stra­tus pa­da­ło aż do rana.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chmura warstwowa deszczowa, Ns

Wiktionary


nimbus

chmu­ra de­szczo­wa


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) me­te­o­rol. chmu­ra de­szczo­wa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbli­ża­ją­ce się nim­bu­sy zwia­sto­wa­ły deszcz.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲĩmbus, AS: ńĩmbus

Wiktionary


nimby

"nim" wraz z cząst­ką trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


SJP.pl

NIMBY (akro­nim Not In My Back Yard, „nie na moim pod­wór­ku”, w Pol­sce znane też jako „nie w moim ogród­ku”) – pe­jo­ra­tyw­ne okre­śle­nie po­sta­wy i ak­ty­wiz­mu osób, które wy­ra­ża­ją swój sprze­ciw wobec pew­nych in­we­sty­cji w swoim naj­bliż­szym są­siedzt­wie, choć nie za­prze­cza­ją, że są one po­trzeb­ne w ogóle.

Wikipedia


nimes

mia­sto we Fran­cji


SJP.pl


nimeś

spój­nik "nim" po­łą­czo­ny z koń­ców­ką cza­sow­ni­ko­wą dru­giej osoby "-eś" (np. "Nimeś próg prze­stą­pił, kwiat na ziemi zwiądł.")


SJP.pl


nimfa

1. w mi­to­lo­gii grec­kiej: bo­gin­ka ma­ją­ca po­stać mło­dej, pię­knej dziew­czy­ny;
2. ostat­nie sta­dium lar­wal­ne niek­tó­rych owa­dów i pa­ję­cza­ków; przy­nę­ta węd­kar­ska imi­tu­ją­ca ta­kie­go owada;
3. ptak z ro­dzi­ny ka­ka­du o sza­rym upie­rze­niu;
4. daw­niej: ko­bie­ta lek­kich oby­cza­jów;
5. atrak­cyj­na, nie­roz­gar­nię­ta dziew­czy­na


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mit. w mi­to­lo­gii grec­kiej i rzym­skiej bo­gin­ka ma­ją­ca po­stać pię­knej, mło­dej dziew­czy­ny, bę­dą­ca uo­so­bie­niem sił przy­ro­dy

 (1.2) zool. ostat­nie sta­dium lar­wal­ne niek­tó­rych pa­ję­cza­ków i owa­dów

 (1.3) ornit. ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ka­ka­du

 (1.4) ornit. ptak z ga­tun­ku nimf (1.3)

 (1.5) przest. pro­sty­tut­ka

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nimfa – w mi­to­lo­gii grec­kiej i rzym­skiej każda z istot uo­sa­bia­ją­cych siły ży­wot­ne przy­ro­dy
  • Nimfa – imię żeń­skie
  • nimfa – sta­dium lar­wal­ne niek­tó­rych pa­ję­cza­ków i owa­dów
  • nimfa – ga­tu­nek ptaka z mo­no­ty­po­we­go ro­dza­ju Nymp­hi­cus, z ro­dzi­ny ka­ka­du
  • nimfa – od­mia­na zło­tej rybki
  • nimfa – człon ro­dza­jo­wy pol­skiej nazwy ga­tun­ko­wej ważki z ro­dza­ju Enal­lag­ma:
    • nimfa sta­wo­wa (Enal­lag­ma cy­at­hi­ge­rum)
  • nimfa – człon ro­dza­jo­wy pol­skich nazw niek­tó­rych mo­ty­li z ro­dzi­ny wach­la­rzy­ko­wa­tych:
    • nimfa grzy­bie­nian­ka (Elop­hi­la nymp­ha­e­a­ta)
    • nimfa je­zio­ran­ka (Acen­tria ep­he­me­rel­la)
    • nimfa oso­czan­ka (Pa­ra­po­nyx stra­tio­ta­ta)
    • nimfa rzę­sian­ka (Ca­tac­ly­sta lem­na­ta)

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲĩw̃fa, AS: ńĩũ̯fa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nimfetka ż., nimfeum n.

 przym. nimfowy

Wiktionary


nimfajon

nim­fe­um;
1. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji i Rzy­mie: grota lub gaj z na­tu­ral­nym źró­dłem, poś­wię­co­ne nim­fom;
2. w bu­dow­nict­wie sta­ro­żyt­ne­go Rzymu: bu­dow­la stu­dzien­na przy źród­le, zwy­kle fon­tan­na lub zam­knię­cie wo­do­cią­gu


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nim­fa­jon (nim­fe­um) – ro­dzaj sta­ro­żyt­nej fon­tan­ny
  • Nim­fa­jon – nim­fa­jon na te­re­nie sta­ro­żyt­nej Olim­pii
  • Nim­fa­jon – sta­ro­żyt­ne mia­sto grec­kie na Kry­mie
  • Nim­fa­jon – sta­ro­żyt­ne mia­sto grec­kie w Azji Mniej­szej.

Wikipedia


nimfetka

młoda dziew­czy­na o zbyt wcze­śnie uak­tyw­nio­nych za­in­te­re­so­wa­niach sek­su­al­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­zbu­dzo­na ero­tycz­nie dziew­czy­na, która wzbu­dza za­in­te­re­so­wa­nie sek­su­al­ne do­ro­słych męż­czyzn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nimfa ż.

Wiktionary


nimfeum

nim­fa­jon;
1. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji i Rzy­mie: grota lub gaj z na­tu­ral­nym źró­dłem, poś­wię­co­ne nim­fom;
2. w bu­dow­nict­wie sta­ro­żyt­ne­go Rzymu: bu­dow­la stu­dzien­na przy źród­le, zwy­kle fon­tan­na lub zam­knię­cie wo­do­cią­gu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. w sta­ro­żyt­nej Gre­cji gaj lub grota ze źró­dłem, gdzie czczo­no bó­stwa wodne i nimfy;

 (1.2) ar­chit. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie kon­struk­cja bę­dą­ca ozdob­nym zam­knię­ciem wo­do­cią­gu

 (1.3) ar­chit. ogrod. bu­dow­la ogro­do­wa z ele­men­ta­mi wod­ny­mi na­wią­zu­ją­ca do sta­ro­żyt­nych nim­fe­ów (1.1)

 (1.4) ar­chit. rel. wi­ry­darz wodny

Wiktionary

Nim­fe­um (łac. "nymp­ha­e­um" od stgr. νυμφαῖον "nymp­ha­ion") – miej­sca ma­ją­ce w kul­tu­rze sta­ro­żyt­nej kilka zróż­ni­co­wa­nych zna­czeń.

W sta­ro­żyt­nej Gre­cji okre­śla­no tak po­cząt­ko­wo groty albo gaje z na­tu­ral­ny­mi źró­dła­mi poś­wię­co­ny­mi nim­fom i bó­stwom wod­nym. W póź­niej­szych cza­sach nazwę tę od­no­szo­no do spe­cjal­nych bu­dow­li stu­dzien­nych (w po­sta­ci sztucz­nej groty, al­ta­ny) bądź pa­wi­lo­nów zlo­ka­li­zo­wa­nych przy źró­dłach, peł­nią­cych pu­blicz­ne funk­cje użyt­ko­we (jak np. nim­fe­um En­ne­a­kru­nos na ateń­skiej ago­rze).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nimfa ż.

Wiktionary


nimfoman

po­tocz­nie: ero­to­man - męż­czyz­na ze wzmo­żo­nym po­pę­dem płcio­wym


SJP.pl


nimfomania

1. nad­mier­ny, cho­ro­bli­wy, stale utrzy­mu­ją­cy się wzmo­żo­ny popęd płcio­wy u ko­biet;
2. u samic niek­tó­rych zwie­rząt (zwła­szcza u krów i kla­czy) cho­ro­bli­wie czę­sto pow­ta­rza­ją­ce się okre­sy rui - snę­bi­ca


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­bli­wie wzmo­żo­ny popęd płcio­wy u ko­biet;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nim­fo­ma­nia po­łą­czo­na z po­szu­ki­wa­niem no­wych part­ne­rów i po­dej­mo­wa­niem współ­ży­cia w każ­dej, nawet nie sprzy­ja­ją­cej temu oko­licz­no­ści, bywa wy­ra­zem za­kłó­ce­nia kon­tro­li im­pul­sów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja, AS: ńĩũ̯fõmãńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nimfomanka ż.

 przym. nimfomański

Wiktionary


nimfomanka

ko­bie­ta ze wzmo­żo­nym po­pę­dem płcio­wym, chora na nim­fo­ma­nię


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta o cho­ro­bli­wie nad­mier­nym po­pę­dzie sek­su­al­nym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kry­cha to nim­fo­man­ka, ślini się do każ­de­go fa­ce­ta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãnka, AS: ńĩũ̯fõmãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nimfomania ż.

 przym. nimfomański

Wiktionary


nimfomański

zwią­za­ny z nad­mier­nym po­pę­dem sek­su­al­nym u ko­biet


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) med. do­ty­czą­cy nim­fo­ma­nii i nim­fo­man­ki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nimfomania ż., nimfomanka ż.

Wiktionary


nimfowy

→ nimfa


SJP.pl

Patrz:

nimfa

nimi

forma za­im­ka.

 (1.1) zob. oni.

 (1.2) zob. one.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲĩmʲi, AS: ńĩmʹi

Wiktionary


nimitz

[czy­taj: nimic] naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Che­ster Ni­mitz – ame­ry­kań­ski ad­mi­rał, do­wód­ca Floty Pa­cy­fi­ku pod­czas II wojny świa­to­wej
  • USS „Ni­mitz” (CVN-68) – ame­ry­kań­ski lot­ni­sko­wiec z na­pę­dem ją­dro­wym naz­wa­ny na cześć ad­mi­ra­ła Ni­mit­za.
  • Lot­ni­skow­ce typu Ni­mitz - typ ame­ry­kań­skich lot­ni­skow­ców, za­po­cząt­ko­wa­ny przez USS „Ni­mitz” (CVN-68)

Wikipedia


nimonik

nazwa wielu ża­ro­wy­trzy­ma­łych sto­pów niklu z chro­mem, czę­sto z nie­wiel­ką za­war­to­ścią że­la­za, man­ga­nu, krze­mu, ty­ta­nu itp.; sto­so­wa­ne m.in. do bu­do­wy tur­bin lot­ni­czych i sil­ni­ków spa­li­no­wych


SJP.pl


nimułka

mała błon­ków­ka z ro­dzi­ny pi­la­rzo­wa­tych, ata­ku­ją­ca krze­wy ró­ża­ne


SJP.pl


nin.

skrót

 (1.1) = ni­niej­szy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niniejszy

Wiktionary


nina

imię żeń­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

Wiktionary

Ta stro­na do­ty­czy żeń­skie­go imie­nia. Zo­bacz też: CDP w USA.Nina – imię żeń­skie o nie­jas­nej ety­mo­lo­gii. Praw­do­po­dob­nie wy­wo­dzi się od imie­nia mi­tycz­ne­go za­ło­ży­cie­la Ni­ni­wy i im­pe­rium asy­ryj­skie­go - Ni­no­sa. W pi­śmien­nict­wie imię to wy­stę­pu­je w for­mach: "Nina, Nino, Nunia, Nuna i Nonna".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nina wło­ży­ła wtycz­kę do gniazd­ka i za­czę­ła pra­so­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲĩna, AS: ńĩna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Antonina ż., Antosia ż.

Wiktionary


nindża

sta­ro­ja­poń­ski mistrz walki, ka­mu­fla­żu, szpie­go­wa­nia; ninja


SJP.pl


nineczka

zdrob­nie­nie od: Nina (imię żeń­skie)


SJP.pl


ningbo

mia­sto w Chi­nach; Ning­po


SJP.pl

Ning­bo (chiń. upr. 宁波; chiń. trad. 寧波; pi­ny­in "Níngbō",) – mia­sto we wschod­nich Chi­nach, jeden z naj­więk­szych por­tów świa­ta.

Wikipedia


ningpo

mia­sto w Chi­nach; Ning­bo


SJP.pl


ningsia

re­gion w Chi­nach; Ning­xia


SJP.pl


ningxia

[czy­taj: NINKsia] re­gion w Chi­nach; Ning­sia


SJP.pl

Ning­xia (wym. []; Re­gion Au­to­no­micz­ny Ning­xia Hui; chin: 宁夏回族自治区; pi­ny­in: "Níngxià Huízú Zìzhìqū") – re­gion au­to­no­micz­ny w pół­noc­nych Chi­nach. Ning­xia gra­ni­czy z pro­win­cja­mi: Sha­an­xi, Gansu oraz z re­gio­nem au­to­no­micz­nym Mon­go­lia Wew­nętrz­na. Przez jego te­ry­to­rium prze­pły­wa Żółta Rzeka. Więk­szość ob­sza­ru ma cha­rak­ter pu­styn­ny lub pół­pu­styn­ny.

Wikipedia


ninhydryna

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny do wy­kry­wa­nia i oz­na­cza­nia ami­nok­wa­sów


SJP.pl

Nin­hy­dry­na, wo­dzian tri­ke­to­hy­drin­da­nu – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny po­wszech­nie uży­wa­ny jako niez­wy­kle czuły wskaź­nik che­micz­ny do wy­kry­wa­nia ami­nok­wa­sów i amin pier­wszo­rzę­do­wych (tzw. od­czyn­nik Ab­der­hal­de­na).

Nin­hy­dry­na jest umiar­ko­wa­nie roz­pu­szczal­na w wo­dzie (1–5 g/dm³ w 20 °C) i al­ko­ho­lach, słabo roz­pu­szczal­na w ete­rze. Szkod­li­wa dla zdro­wia.

Wikipedia


ninhydrynowy

→ nin­hy­dry­na


SJP.pl

Patrz:

ninhydryna

ninie

imię żeń­skie


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) daw. teraz, obec­nie da­ta­def|XVI|I poł. XIX w.}}

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wstał Pan Chry­stus z mart­wych ninie, […]. Uwe­se­lił swój lud mile, […].

 (1.1) Chwa­ła bądź Bogu w Trój­cy je­dy­ne­mu: Ojcu, Sy­no­wi, Du­cho­wi Świę­te­mu. Jak od po­cząt­ku była, tak i ninie, I na wiek wie­ków nie­chaj za­wsze sły­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niniejszy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stpol. war. nynie

Wiktionary


niniejszy

1. ten oto wła­śnie;
2. daw­niej: te­raź­niej­szy


SJP.pl

za­i­mek przy­miot­ny wska­zu­ją­cy lub przy­miot­nik

 (1.1) książk. ten oto wła­śnie

 (1.2) daw. te­raź­niej­szy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ni­niej­szy re­gu­la­min okre­śla za­sa­dy pro­mo­cji „Daj się oszu­kać”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ, AS: ńĩńėi ̯šy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. ninie, niniejszym

 skr. nin.

Wiktionary


niniejszym

1. tak więc, oto;
2. tym oto aktem, wy­stą­pie­niem


SJP.pl

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) urz. tym oto aktem (pis­mem, wy­stą­pie­niem)

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) N., Ms. m. i n., C. lm. od: ni­niej­szy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ni­niej­szym two­rzy się Mię­dzy­na­ro­do­wy Try­bu­nał Karny (zwany dalej „Try­bu­na­łem”).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ̃m, AS: ńĩńėi ̯šỹm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niniejszy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) w ten oto sposób

Wiktionary


niniew

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ple­szew­skim, w gmi­nie Chocz;

Wiktionary

Ni­niew (daw. także Ni­nie­wo, Nie­nie­wo) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ple­szew­skim, w gmi­nie Chocz.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) We­dług źró­deł pi­sa­nych z 1579 roku Ni­niew na­le­żał do Nie­niew­skich herbu Na­łęcz.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niniewianin mos., niniewianka ż.

 przym. niniewski

Wiktionary


niniewianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ni­nie­wa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sze­reg ni­nie­wian po­sia­da ba­se­ny na swo­ich po­se­sjach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niniew mrz.

:: fż. niniewianka ż.

 przym. niniewski

Wiktionary


niniewianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ni­nie­wa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na dy­sko­te­ce Tomek poz­nał jedną ra­dos­ną ni­nie­wian­kę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niniew mrz.

:: fm. niniewianin mos.

 przym. niniewski

Wiktionary


niniewski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Ni­nie­wa, zwią­za­ny z Ni­nie­wem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ku­pi­łem ten bre­lok na ni­niew­skiej sta­cji ben­zy­no­wej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niniew mrz., niniewianin mos., niniewianka ż.

Wiktionary


ninigi

Ni­ni­gi (jap. 瓊瓊杵尊 Ni­ni­gi-no Mi­ko­to) – w mi­to­lo­gii ja­poń­skiej wnuk bo­gi­ni słoń­ca Ama­te­ra­su, mi­tycz­ny pro­to­pla­sta Ja­poń­czy­ków i ja­poń­skie­go rodu ce­sar­skie­go. Wy­ru­szył on na ar­chi­pe­lag ja­poń­ski z misją za­pro­wa­dze­nia po­rząd­ku.

Po­stać wnuka Ama­te­ra­su łączy nie­biań­skich bogów z rodem ce­sar­skim, gdyż praw­nu­kiem Ni­ni­gi miał być Jimmu, pier­wszy ce­sarz Ja­po­nii.

Wikipedia


ninikowo

Ni­ni­ko­wo – wieś so­łec­ka w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w gmi­nie Kar­ni­ce.

We­dług da­nych pod ko­niec 2004 roku wieś miała 78 miesz­kań­ców.

W la­tach 1946–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.

Wikipedia


niniwa

1. sta­ro­żyt­ne mia­sto, sto­li­ca Asy­rii.
2. pro­win­cja w Iraku


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) sta­roż. geogr. dawne mia­sto w pół­noc­nej Me­zo­po­ta­mii, nad wschod­nim, lewym brze­giem Ty­gry­su, jedna ze sto­lic sta­ro­żyt­nej Asy­rii, współ­cze­śnie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne;

 (1.2) geogr. adm. pro­win­cja w Iraku, w pół­noc­nej czę­ści kraju, z oś­rod­kiem ad­mi­ni­stra­cyj­nym w Mo­su­lu;

Wiktionary

Ni­ni­wa (akad. "Ninūa") – sta­ro­żyt­ne mia­sto w pół­noc­nej Me­zo­po­ta­mii, le­żą­ce nad wschod­nim, lewym brze­giem Ty­gry­su; jedna ze sto­lic Asy­rii. Obec­nie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne "Ni­na­wa" w Iraku, na pół­noc­ny wschód od śród­mie­ścia Mo­su­lu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Było to w dwu­na­stym roku pa­no­wa­nia Na­bu­cho­do­no­zo­ra, który kró­lo­wał nad Asy­rią w wiel­kim mie­ście Ni­ni­wie.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niniwski

Wiktionary


niniwski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Ni­ni­wą, do­ty­czą­cy Ni­ni­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znaj­du­je­my więc w książ­ni­cy ni­niw­skiej zbiór za­klęć ma­gicz­nych na wszel­kie cho­ro­by i wszel­kie przy­go­dy, na­pi­sa­ny w sta­ro­żyt­nym ję­zy­ku Ak­ka­dów (=Aka­dyj­czy­ków), po­nad­to wy­kła­dy snów i cu­dow­nych zja­wisk, trak­ta­ty o wróż­bach i za­kli­na­niach, oraz uryw­ki ze zbio­ru hym­nów re­li­gij­nych.

 (1.1) Poz­nał król naukę magów chal­dej­skich i ni­niw­skich, astro­lo­gów z Aby­dos, Sais i Mem­fis, ta­jem­ni­ce wró­żów, mi­sta­go­gów i epop­tów asy­ryj­skich i wróż­bi­tów-jas­no­wi­dzów z Bak­trii i Per­se­po­lis i prze­ko­nał się, że ich wie­dza jest li tylko ludz­ką wie­dzą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niniwa ż.

Wiktionary


ninja

[czy­taj: nin­dzia albo nin­dża] sta­ro­ja­poń­ski mistrz walki, ka­mu­fla­żu, szpie­go­wa­nia; nin­dża


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ja­poń­ski wo­jow­nik, spe­cja­li­zu­ją­cy się w za­ma­chach i szpie­go­stwie;

Wiktionary

Ninja (jap. 忍者 "ninja"; także: 忍び, "shi­no­bi" lub 忍びの者, "shi­no­bi-no-mono") – tajni agen­ci lub na­jem­ni­cy w fe­u­dal­nej Ja­po­nii, któ­rzy spe­cja­li­zo­wa­li się w dzia­ła­niach spe­cjal­nych, wy­wia­dzie, roz­poz­na­niu, prze­ni­ka­niu i skry­to­bój­stwach, ale także w walce wręcz i bro­nią białą. Ich skry­te, pod­stęp­ne me­to­dy były sprzecz­ne z za­sa­da­mi sa­mu­ra­jów, któ­rzy prze­strze­ga­li su­ro­wych zasad do­ty­czą­cych ho­no­ru i walki (bushidō). Dzia­ła­li od okre­su Ka­ma­ku­ra do okre­su Edo.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲĩn͇d͡ʒa, AS: ńĩṇǯa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ninjutsu n., nindża m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nindża

Wiktionary


ninjutsu

[czy­taj: nin­dziut­su] sztu­ka szpie­go­wa­nia i ka­mu­fla­żu oraz za­bi­ja­nia bez śladu, która sta­no­wi­ła pod­sta­wę tre­nin­gu ninja


SJP.pl

Nin­jut­su (jap. 忍術 nin­jut­su; także: 忍び術 "shi­no­bi-jutsu", 忍法 "ninpō") – sztu­ka walki, ma­sko­wa­nia się, stra­te­gii oraz nie­kon­wen­cjo­nal­nych dzia­łań zbroj­nych oraz walki par­ty­zanc­kiej, prak­ty­ko­wa­na przez "shi­no­bi" (poza Ja­po­nią po­wszech­nie zna­nych jako "ninja").

Wikipedia


ninka

zdrob­nie­nie od: Nina (imię żeń­skie)


SJP.pl


ninków

Nin­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie przy­su­skim, w gmi­nie Bor­ko­wi­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka, po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ra­dom­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nin­ków, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Bor­ko­wi­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.

Wikipedia


nintendo

ja­poń­ska firma zaj­mu­ją­ca się ryn­kiem gier kon­so­lo­wych, po­ten­tat w tejże dzie­dzi­nie


SJP.pl

Nin­ten­do Co., Ltd. (jap. 任天堂株式会社 Nintendō Ka­bus­hi­ki-ga­is­ha) – ja­poń­skie przed­się­bior­stwo za­ło­żo­ne 23 wrze­śnia 1889 przez Fusajirō Ya­ma­u­chie­go, w celu pro­du­ko­wa­nia kart ha­na­fu­da do ja­poń­skiej gry o tej samej naz­wie. W ciągu kil­ku­dzie­się­ciu lat przed­się­bior­stwo za­ję­ło się ryn­kiem gier kon­so­lo­wych i stało się jed­nym z po­ten­ta­tów w tej dzie­dzi­nie.

Wikipedia


niob

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Nb


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Nb i licz­bie ato­mo­wej 41;

Wiktionary

Niob (Nb, nio­bium) – pier­wia­stek che­micz­ny z grupy me­ta­li przej­ścio­wych ukła­du okre­so­we­go. Nazwa po­cho­dzi od Niobe, córki Tan­ta­la z mi­to­lo­gii grec­kiej. W an­glo­sa­skiej li­te­ra­tu­rze do­ty­czą­cej me­ta­lur­gii spo­ty­ka­na jest nazwa "Co­lum­bium" z sym­bo­lem Cb.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie wła­ści­wo­ści che­micz­ne ma niob?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɔp, AS: ńop

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niobit m.

 przym. niobowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. Nb

Wiktionary


niobe

prze­no­śnie: matka roz­pa­cza­ją­ca po stra­cie dzie­ci


SJP.pl

Zo­bacz też: inne po­sta­cie o imie­niu „Niobe”.

Niobe, także Nioba (gr. Νιόβη Nióbē, łac. Niobe, Nioba) – w mi­to­lo­gii grec­kiej kró­lo­wa Teb, mał­żon­ka Am­fio­na, jed­ne­go z "te­bań­skich Dio­sku­rów".

Była córką Tan­ta­la, króla li­dyj­skie­go Si­py­los, i ple­ja­dy Taj­ge­te (we­dług in­nych wer­sji – hiady Dione), sio­strą Pe­lop­sa.

Wikipedia


niobian

sól kwasu nio­bo­we­go


SJP.pl


niobiany

sól kwasu nio­bo­we­go


SJP.pl


niobit

mi­ne­rał, zło­żo­ny tle­nek że­la­za, man­ga­nu, tan­ta­lu i niobu; ko­lum­bit; tan­ta­lit


SJP.pl


niobowy

→ niob


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy niobu

Wiktionary

Patrz:

niob

Powiązane:

 rzecz. niob m.

Wiktionary


nios

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kom­plet jaj zło­żo­nych w tym samym cza­sie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɔs, AS: ńos

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nioska ż.

 czas. znosić, nosić, znieść

Wiktionary


nioska

kura przez­na­czo­na do zno­sze­nia jajek


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. roln. sa­mi­ca ptaka, naj­czę­ściej kura, w okre­sie, kiedy znosi jaja

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nieść ndk.

 rzecz. nios mrz., nosidełko n., nosiciel mos.

Wiktionary


nioskowy

→ nio­ska


SJP.pl

Patrz:

nioska

niosom

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) mi­kro­sko­pij­ny pę­che­rzyk bę­dą­cy skład­ni­kiem niek­tó­rych kos­me­ty­ków, ma­ją­cy na celu prze­no­sze­nie sub­stan­cji odżyw­czych


SJP.pl


nip

ga­tu­nek palmy


SJP.pl

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od: nipa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲip, AS: ńip

Wiktionary


nipa

ga­tu­nek palmy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nypa fru­ti­cans|ref=tak., palma o bar­dzo krót­kiej kło­dzi­nie i du­żych pie­rza­stych li­ściach;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲipa, AS: ńipa

Wiktionary


nipagina

ro­dzaj kon­ser­wan­tu uży­wa­ne­go do spo­rzą­dza­nia kro­pli ocz­nych


SJP.pl


nipaginy

ro­dzaj kon­ser­wan­tu uży­wa­ne­go do spo­rzą­dza­nia kro­pli ocz­nych


SJP.pl


nippon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) daw. rzad. Ja­po­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ich ża­glow­ce czę­sto za­wi­ja­ły do por­tów Nip­po­nu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲipːɔ̃n, AS: ńi•põn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nippońskość ż.

 przym. nippoński

 przysł. nippońsko

Wiktionary


nipponozaur

ro­dzaj ro­śli­no­żer­ne­go di­no­za­u­ra z ro­dzi­ny ha­dro­za­u­rów


SJP.pl

Nip­po­no­za­ur ("Nip­po­no­sa­u­rus sa­cha­li­nen­sis") – ro­śli­no­żer­ny di­no­za­ur z ro­dzi­ny ha­dro­za­u­rów.

Żył w okre­sie póź­nej kredy na te­re­nach Azji. Dłu­gość ciała ok. 8 m, wy­so­kość ok. 4 m. Jego szcząt­ki zna­le­zio­no w 1936 r. pod­czas bu­do­wy szpi­ta­la na na­le­żą­cym wtedy do Ja­po­nii Sa­cha­li­nie.

Wikipedia


nippoński

→ Nip­pon


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nip­po­nu, zwią­za­ny z Nip­po­nem

Wiktionary

Patrz:

Nippon

Przykłady

 (1.1) W jego domu wy­czu­wa­ło się ten cha­rak­te­ry­stycz­ny nip­poń­ski spo­sób życia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nippon mrz., nippońskość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) japoński

Wiktionary


nippońskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. cecha tego, co nip­poń­skie; nip­poń­ski cha­rak­ter cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O nip­poń­sko­ści tych ma­lun­ków świad­czy­ło wła­śnie owo pro­ste po­cią­gnię­cie pędz­la.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nippon m.

 przym. nippoński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) japońskość

Wiktionary


nippur

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. sta­ro­żyt­ne mia­sto su­me­ryj­skie w po­łud­nio­wej Me­zo­po­ta­mii, współ­cze­śnie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne w Iraku;

Wiktionary

Nip­pur (sum. nibru(EN.LÍL)ki; akad. "Nip­pur, Nip­pu­ru") – sta­ro­żyt­ne mia­sto w po­łud­nio­wej Me­zo­po­ta­mii, pra­daw­na sto­li­ca re­li­gij­na Su­me­ru i głów­ne miej­sce kultu boga En­li­la (w świą­ty­ni E-kur); obec­nie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne "Nif­far" po­ło­żo­ne w pro­win­cji Al-Ka­di­sij­ja w Iraku, nieco na pół­noc od mia­sta Afak i ok. 180 km. na po­łud­nio­wy za­chód od Bag­da­du.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z wolna roz­prze­strze­ni­li się oni ku pół­no­cy i stali się twór­ca­mi wspom­nia­nej kul­tu­ry, którą znamy prze­de wszyst­kim z wy­ko­pa­lisk w Ur, w La­gash i w Nip­pur (…)

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Niffar

Wiktionary


nipu

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) książk. li­te­rac­ka uto­pij­na kra­i­na, wyspa, na któ­rej pa­nu­je mi­łość, dobro i wza­jem­ny sza­cu­nek; sym­bol pro­ste­go, szczę­śli­we­go życia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­wieść star­ca o La­on­gu owym ut­wier­dzi­ła mnie w zda­niu, iż wyspa Nipu nie mu­sia­ła być, nadto od­da­lo­na od ziem in­nych miesz­kal­nych.

 (1.1) A obec­nie oby­wa­te­le tego kraju stali tu, w tym pię­knym po­ko­ju o bel­ko­wa­nym su­fi­cie, (…) w ho­te­lu po­ło­żo­nym w cen­trum wspa­nia­łe­go, sta­re­go mia­sta i przy­wo­ły­wa­li wyspę Nipu, ów sym­bol pro­ste­go, su­ro­we­go życia w ide­al­nej, wiej­skiej wspól­no­cie.

 (1.1) …a przy tym po­wia­da­no, że sam pre­zy­dent (…) pre­zy­den­tem był tylko dla­te­go (…), że ni­ko­go in­ne­go nie było, któ­ry­by się pod­jął tego urzę­du, bo jest na wy­spie Nipu bez­płat­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nipuanin m., Nipuanka ż.

 przym. nipuański

Wiktionary


nirvana

ame­ry­kań­ski ze­spół mu­zycz­ny za­ło­żo­ny przez Kurta Co­ba­i­na


SJP.pl

Nir­va­na – ame­ry­kań­ski ze­spół mu­zycz­ny, za­ło­żo­ny przez wo­ka­li­stę i gi­ta­rzy­stę Kurta Co­ba­i­na i ba­si­stę Kri­sta No­vo­se­li­ca w Aber­de­en w 1987. W ciągu sied­miu lat swo­jej dzia­łal­no­ści, grupa za­trud­nia­ła kilku per­ku­si­stów (naj­dłu­żej w ze­spo­le grał Dave Grohl, który do­łą­czył w 1990).

Wikipedia


nirwana

1. w re­li­gii i fi­lo­zo­fii in­dyj­skiej: zanik nie­wie­dzy bę­dą­cej przy­czy­ną cier­pie­nia;
2. prze­no­śnie: nie­byt, za­pom­nie­nie, stan bło­gie­go szczę­ścia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) w bud­dyz­mie: oś­wie­ce­nie, wyz­wo­le­nie, cel prak­ty­ki bud­dyj­skiej;

Wiktionary

Nir­wa­na (do­słow­nie "zga­śnię­cie)" – wy­ga­śnię­cie cier­pie­nia, ter­min uży­wa­ny w re­li­giach dhar­micz­nych na okre­śle­nie bar­dzo za­a­wan­so­wa­ne­go po­zio­mu urze­czy­wist­nie­nia. Zda­rza­ło się, że niek­tó­rzy wi­dzie­li w tym sta­nie cał­ko­wi­tą ani­hi­la­cję świa­do­mo­ści.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲirˈvãna, AS: ńirvãna

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nirwaniczny

Wiktionary


nirwaniczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nir­wa­ną, do­ty­czą­cy nir­wa­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nirwana ż.

Wiktionary


nisan

pier­wszy (lub siód­my) mie­siąc ka­len­da­rza he­braj­skie­go


SJP.pl

Nisan (hebr. ניסן, czyt. "nîsān") – nazwa jed­ne­go z mie­się­cy w ka­len­da­rzu ży­dow­skim, w ka­len­da­rzu gre­go­riań­skim przy­pa­da­ją­ce­go na ma­rzec-kwie­cień. Nisan jest pier­wszym mie­sią­cem ży­dow­skie­go ka­len­da­rza re­li­gij­ne­go i siód­mym (w roku prze­stęp­nym ósmym) mie­sią­cem ży­dow­skie­go ka­len­da­rza świec­kie­go; liczy 30 dni.

Wikipedia


nisei

osoba po­cho­dze­nia ja­poń­skie­go uro­dzo­na w USA


SJP.pl

Nisei (jap. 二世 – „dru­gie po­ko­le­nie”) – osoba po­cho­dze­nia ja­poń­skie­go uro­dzo­na na te­re­nie Ame­ry­ki Pół­noc­nej (głów­nie w Sta­nach Zjed­no­czo­nych) lub Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej.

Ro­dzi­ce Nisei (emi­gran­ci z Ja­po­nii) są na­zy­wa­ni Issei (jap. 一世 – „pier­wsze po­ko­le­nie”). Ko­lej­ne po­ko­le­nia są ko­lej­no nu­me­ro­wa­ne w ję­zy­ku ja­poń­skim.

Wikipedia


niska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Niem­czech, we wschod­niej czę­ści kraju związ­ko­we­go Sak­so­nia, na te­re­nie Łużyc Gór­nych;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od Nisko

Wiktionary

Niska ( Nie­sky, wym., Niska) – mia­sto w Niem­czech, na Łu­ży­cach Gór­nych, we wschod­niej czę­ści kraju związ­ko­we­go Sak­so­nia, w okrę­gu ad­mi­ni­stra­cyj­nym Drez­no, w po­wie­cie Görlitz, do 31 lipca 2008 sto­li­ca po­wia­tu Nie­dersch­le­sis­cher Ober­la­u­sitz­kre­is. Mia­sto liczy 9526 miesz­kań­ców (2014), a jego po­wierzch­nia wy­no­si 53,6 km².

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niski

Wiktionary


niskawy

po­tocz­nie: nieco niski, nie­du­że­go wzro­stu


SJP.pl


niski

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się nie­wiel­ko­ścią danej ka­te­go­rii po­ję­cio­wej (np. wzro­stu - niski czło­wiek, dom; wiel­ko­ści - ni­skie po­dat­ki; wy­so­ko­ści - ni­skie chmu­ry, ni­skie sta­no­wi­sko, niski głos)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy mały wy­miar w pio­nie

 (1.2) mały w po­rów­na­niu z in­ny­mi na skali ja­kiejś war­to­ści

 (1.3) oce­nia­ny ujem­nie w sen­sie mo­ral­nym

 (1.4) za­wie­ra­ją­cy się w dol­nym prze­dzia­le okre­ślo­ne­go za­kre­su

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No­si­ła pan­to­fle na ni­skich ob­ca­sach.

 (1.2) Ich za­rob­ki były bar­dzo ni­skie.

 (1.3) Kie­ro­wa­ły nim ni­skie po­bud­ki.

 (1.4) Ocze­ku­je w tym roku wzro­stu przy­cho­dów Grupy w prze­dzia­le od wy­so­kich nastu pro­cent do ni­skich dwu­dzie­stu pro­cent, co prze­wyż­szy wzrost rynku e-com­mer­ce we wszyst­kich re­gio­nach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲisʲci, AS: ńisʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość ż., niż mrz., Niska ż.

 czas. obniżać ndk., obniżyć dk., poniżać ndk., poniżyć dk., zniżać ndk., zniżyć dk.

 przym. niziuchny, niziusieńki, niziuteńki, niziutki, niziuśki, poniższy

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

 temsłow. nisko-

Wiktionary


nisko

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się nie­wiel­ko­ścią danej ka­te­go­rii po­ję­cio­wej (np. wzro­stu - niski czło­wiek, dom; wiel­ko­ści - ni­skie po­dat­ki; wy­so­ko­ści - ni­skie chmu­ry, ni­skie sta­no­wi­sko, niski głos)


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) na nie­du­żej wy­so­ko­ści

 (1.2) na nie­wy­so­kim po­zio­mie bądź po­zy­cji w ran­kin­gu, ta­be­li

Wiktionary

Nisko – mia­sto w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ni­żań­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Nisko. Po­ło­żo­ne nad rzeką San, od pół­noc­ne­go za­cho­du gra­ni­czą­ce ze Sta­lo­wą Wolą.

We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2024 r. mia­sto miało 14 310 miesz­kań­ców.

Te­re­ny do­o­ko­ła Niska po­kry­te są głów­nie przez lasy. Nisko jest mia­stem sto­sun­ko­wo mło­dym, znaj­du­je się więc tutaj nie­wie­le za­byt­ków.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dla­cze­go ten sa­mo­lot le­ciał tak nisko?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiskɔ, AS: ńisko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość ż., niż mrz.

 czas. obniżać ndk., obniżyć dk.

 przym. niski, niziutki, niziuśki, niziuchny, niziuteńki, niziusieńki, poniższy

 przysł. zdrobn. niziutko, niziuteńko

 temsłow. nisko-

Wiktionary


nisko-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na nie­wiel­ką wy­so­kość lub nie­wy­so­kie po­ło­że­nie tego, co okre­śla drugi człon zło­że­nia

 (1.2) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na małą war­tość, za­war­tość cze­goś lub słabe na­tę­że­nie cechy tego, co okre­śla drugi człon zło­że­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość ż., niż mrz.

 czas. obniżać ndk., obniżyć dk., poniżać ndk., poniżyć dk., zniżać ndk., zniżyć dk.

 przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuteńki, niziutki, niziuśki

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

Wiktionary


niskoalkoholowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy niską za­war­tość al­ko­ho­lu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­pre­zen­to­wa­ne zo­sta­ną rów­nież różne pro­duk­ty: mięs­ne, mle­czar­skie, pie­kar­ni­cze oraz ni­sko­al­ko­ho­lo­we, po­łą­czo­ne z de­gu­sta­cją.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔalkɔxɔˈlɔvɨ, AS: ńiskoalkoχolovy

Wiktionary


niskobiałkowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy mały pro­cent za­war­to­ści biał­ka, do­star­cza­ją­cy or­ga­niz­mo­wi mało biał­ka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tofu jest bo­ga­tym źró­dłem biał­ka, co miało daw­niej szcze­gól­ne zna­cze­nie w opar­tej głów­nie na ni­sko­biał­ko­wym ryżu i po­zba­wio­nej mleka kuch­ni chiń­skiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔbʲjawˈkɔvɨ, AS: ńiskobʹi ̯au̯kovy

Wiktionary


niskobudżetowy

wy­ma­ga­ją­cy nie­du­żych na­kła­dów fi­nan­so­wych


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, na który przez­na­czo­no niski bu­dżet lub taki, który jego wy­ma­ga

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔbuḍʒɛˈtɔvɨ, AS: ńiskobuḍžetovy

Wiktionary


niskocholesterolowy

przy­miot­nik

 (1.1) bio­chem. za­wie­ra­ją­cy małą ilość cho­le­ste­ro­lu

Wiktionary


niskociśnieniowiec

czło­wiek ma­ją­cy ni­skie ci­śnie­nie tęt­ni­cze


SJP.pl


niskoczuły

o bło­nach i ma­te­ria­łach fo­to­gra­ficz­nych: ma­ją­cy niski sto­pień re­a­go­wa­nia na świa­tło


SJP.pl


niskoczęstotliwościowy

przy­miot­nik

 (1.1) techn. do­ty­czą­cy ni­skich czę­stot­li­wo­ści

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔt͡ʃɛ̃w̃stɔtlʲivɔɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: ńiskočẽũ̯stotlʹivośćovy

Wiktionary


niskodawkowy

za­wie­ra­ją­cy niską dawkę sub­stan­cji czyn­nej


SJP.pl


niskoemisyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ni­sko­e­mi­syj­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niskoemisyjny

 przysł. niskoemisyjnie

Wiktionary


niskoemisyjny

ce­chu­ją­cy się niską emi­sją szkod­li­wych lub nie­po­żą­da­nych sub­stan­cji


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) po­wo­du­ją­cy emi­sję sto­sun­ko­wo nie­du­żej ilo­ści dwut­len­ku węgla i/lub in­nych szkod­li­wych gazów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) By za­po­biec ocie­ple­niu kli­ma­tu, trze­ba bu­do­wać ni­sko­e­mi­syj­ną go­spo­dar­kę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔɛ̃mʲiˈsɨjnɨ, AS: ńiskoẽmʹisyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskoemisyjność ż.

Wiktionary


niskoenergetyczny

zu­ży­wa­ją­cy nie­wie­le ener­gii


SJP.pl


niskogatunkowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest w złym ga­tun­ku

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pozagatunkowy, pozaklasowy

Wiktionary


niskoglikemiczny

o ni­skim wpły­wie na po­ziom cukru we krwi po spo­ży­ciu


SJP.pl


niskointerwencyjny

wy­ma­ga­ją­cy mi­ni­mal­nej in­ge­ren­cji lub in­ter­wen­cji


SJP.pl


niskokaloryczność

→ ni­sko­ka­lo­rycz­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ni­sko­ka­lo­rycz­ne

Wiktionary

Patrz:

niskokaloryczny

Powiązane:

 przym. niskokaloryczny

 przysł. niskokalorycznie

Wiktionary


niskokaloryczny

ma­ją­cy małą war­tość ka­lo­rycz­ną; ma­ło­ka­lo­rycz­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy/do­star­cza­ją­cy małą ilość ka­lo­rii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ri­sot­to to pro­po­zy­cja na zdro­wą, ni­sko­ka­lo­rycz­ną, ale bar­dzo po­żyw­ną ko­la­cję.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔkalɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: ńiskokaloryčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskokaloryczność ż.

 przysł. nikokalorycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) małokaloryczny

Wiktionary


niskokosztowy

ma­ją­cy ni­skie kosz­ty; nie­dro­gi, low­co­sto­wy


SJP.pl


niskokwotowy

do­ty­czą­cy ni­skiej kwoty


SJP.pl


niskolotny

rzad­ko: la­ta­ją­cy nisko nad zie­mią


SJP.pl


niskomarżowy

ma­ją­cy niską marżę


SJP.pl


niskonakładowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy niski, mały na­kład

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na całym świe­cie ni­sko­na­kła­do­we, ważne dla roz­wo­ju kul­tu­ry i nauki po­zy­cje są do­to­wa­ne.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) małonakładowy

Wiktionary


niskonapięciowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) elektr. od­no­szą­cy się do ni­skie­go na­pię­cia; wyt­wa­rza­ją­cy lub prze­wo­dzą­cy ni­skie na­pię­cie, wy­trzy­mu­ją­cy ni­skie na­pię­cie

Wiktionary


niskoobrotowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) techn. pra­cu­ją­cy na ni­skich obro­tach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ni­sko­o­bro­to­wy sil­nik za­pew­nia bar­dzo cichą pracę.

Wiktionary


niskoodpadowy

w tech­ni­ce: da­ją­cy, wyt­wa­rza­ją­cy mało od­pa­dów; ma­ło­od­pa­do­wy


SJP.pl


niskopienny

1. o drze­wie: o ni­skim pniu; ni­skie;
2. żar­to­bli­wie, o kimś: ni­skie­go wzro­stu


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) o drze­wie: ma­ją­cy niski, krót­ki pień

 (1.2) o lesie, sa­dzie: skła­da­ją­cy się z drzew o ni­skich pniach

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔˈpʲjɛ̃nːɨ, AS: ńiskopʹi ̯ẽ•ny

Wiktionary


niskopodwoziowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy ni­skie pod­wo­zie, od­by­wa­ją­cy się na ni­skim pod­wo­ziu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔpɔdvɔˈʑɔvɨ, AS: ńiskopodvoźovy

Wiktionary


niskopodłogowiec

au­to­bus lub tram­waj o nisko osa­dzo­nej po­dło­dze, ułat­wia­ją­cej po­dró­żo­wa­nie star­szym i nie­peł­no­spraw­nym


SJP.pl


niskopodłogowy

przy­miot­nik

 (1.1) o au­to­bu­sie, tram­wa­ju itp: ma­ją­cy po­dło­gę nisko nad zie­mią

Wiktionary


niskoporowaty

o wło­sach: ma­ją­cy zwar­tą struk­tu­rę


SJP.pl


niskopoziomowy

o ni­skim po­zio­mie, np. ni­sko­po­zio­mo­wy język pro­gra­mo­wa­nia


SJP.pl


niskoprocentowy

za­wie­ra­ją­cy niski pro­cent cze­goś


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy niski od­se­tek ja­kiejś sub­stan­cji, zwła­szcza al­ko­ho­lu

 (1.2) ekon. nisko opro­cen­to­wa­ny

Wiktionary


niskoprofilowy

ma­ją­cy niski pro­fil


SJP.pl


niskoprogowy

ma­ją­cy niski próg


SJP.pl


niskoprzetworzony

o żyw­no­ści: pod­da­ny małej obrób­ce prze­my­sło­wej


SJP.pl


niskopółkowiec

po­tocz­nie: pro­dukt tani w po­rów­na­niu z in­ny­mi pro­duk­ta­mi tego ro­dza­ju; bu­dże­to­wiec


SJP.pl


niskopółkowy

tani w po­rów­na­niu z in­ny­mi pro­duk­ta­mi tego ro­dza­ju


SJP.pl


niskopączkowy

ro­śli­na ni­sko­pącz­ko­wa - ro­śli­na wie­lo­let­nia o od­na­wia­ją­cych się pącz­kach w dole pędów, bar­dzo bli­sko gleby, np. wrzos zwy­czaj­ny, bo­rów­ka, mech; cha­me­fit


SJP.pl


niskopłatny

źle opła­ca­ny, nie­do­sta­tecz­nie wy­na­gra­dza­ny


SJP.pl


niskorosłość

nie­nor­mal­nie mały wzrost czło­wie­ka; kar­ło­wa­tość, nie­do­bór wzro­stu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. nie­do­bór wzro­stu;

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) karłowatość

Wiktionary


niskorosły

kar­ło­wa­ty;
1. niski wsku­tek utra­ty na­tu­ral­nej zdol­no­ści do wzro­stu;
2. ma­ją­cy mniej­sze roz­mia­ry niż ty­po­we dla da­ne­go ro­dza­ju zwie­rząt, ro­ślin lub rze­czy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się nie­do­bo­rem wzro­stu

Wiktionary


niskosiarkowy

za­wie­ra­ją­cy mało siar­ki


SJP.pl


niskosodowy

za­wie­ra­ją­cy niską za­war­tość sodu


SJP.pl


niskosłodzony

za­wie­ra­ją­cy małą ilość cukru


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) o ni­skiej za­war­to­ści cukru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ma pani je­szcze te ni­sko­sło­dzo­ne dżemy z Włoch?

Wiktionary


niskotechnologiczny

opar­ty na pro­stej, mało za­a­wan­so­wa­nej tech­no­lo­gii


SJP.pl


niskotemperaturowy

przy­miot­nik

 (1.1) przym. od niska tem­pe­ra­tu­ra; przy­sto­so­wa­ny do uży­wa­nia w ni­skich tem­pe­ra­tu­rach, wy­trzy­mu­ją­cy ni­skie tem­pe­ra­tu­ry

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔtɛ̃mpɛratuˈrɔvɨ, AS: ńiskotẽmperaturovy

Wiktionary


niskotoksyczny

ma­ją­cy nie­wiel­ką tok­sycz­ność


SJP.pl


niskotonowy

gło­śnik ni­sko­to­no­wy - gło­śnik odt­wa­rza­ją­cy ni­skie (naj­niż­sze) dźwię­ki; sub­wo­o­fer


SJP.pl


niskotopliwy

przy­miot­nik

 (1.1) to­pią­cy się w ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze, łatwo to­pli­wy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔtɔˈplʲivɨ, AS: ńiskotoplʹivy

Wiktionary


niskotrawiasty

po­ro­śnię­ty niską trawą


SJP.pl


niskotłuszczowy

ma­ją­cy mało tłu­szczu


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) kulin. o ni­skiej za­war­to­ści tłu­szczu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jadam po­tra­wy ni­sko­tłu­szczo­we, a przy tym wy­so­ko­biał­ko­we i na­pa­ko­wa­ne skład­ni­ka­mi odżyw­czy­mi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiskɔtwuʃˈt͡ʃɔvɨ, AS: ńiskotu̯uščovy

Wiktionary


niskowejściowy

ma­ją­cy wej­ście na małej wy­so­ko­ści


SJP.pl


niskowrzący

przy­miot­nik

 (1.1) techn. wrzą­cy w (sto­sun­ko­wo) ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze

Wiktionary


niskowydajny

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się małą wy­daj­no­ścią; mało wy­daj­ny


SJP.pl


niskozmineralizowany

na­sy­co­ny skład­ni­ka­mi mi­ne­ral­ny­mi do 500 mg/l


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się niską mi­ne­ra­li­za­cją

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na dobry po­czą­tek naj­lep­sza jest dieta oczy­szcza­ją­ca. Aby przy­nio­sła po­żą­da­ne efek­ty musi trwać co najm­niej 7 dni. Po pier­wsze na­le­ży zwró­cić uwagę na ilość wy­pi­ja­nych pły­nów w ciągu ca­łe­go dnia. Naj­lep­sza jest woda nie­ga­zo­wa­na i ni­skoz­mi­ne­ra­li­zo­wa­na.

Wiktionary


niskościenny

ma­ją­cy ni­skie ścia­ny


SJP.pl


niskość

→ niski


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ni­skie; cecha tych, któ­rzy są niscy

Wiktionary

Patrz:

niski

Powiązane:

 rzecz. niż m., nizina ż.

 przym. niski, niziutki, niziusieńki, niziuteńki, niziuśki, poniższy

 przysł. nisko, niziutko

 temsłow. nisko-

 czas. obniżać

Wiktionary


nissan

marka sa­mo­cho­dów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mot. sa­mo­chód marki Nis­san

 (1.2) pro­dukt marki Nis­san

Wiktionary

Nis­san (jap. 日産自動車株式会社 – "Nis­san Jidōsha Ka­bus­hi­ki-ga­is­ha") – ja­poń­ski pro­du­cent sa­mo­cho­dów i au­to­bu­sów z sie­dzi­bą w Jo­ko­ha­mie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W wy­ni­ku zde­rze­nia re­na­ult zepch­nął do rowu nis­sa­na i sam sta­nął w ogniu.

 (1.1) Kie­row­ca ja­dą­cy nis­sa­nem wpadł w po­ślizg.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nissan mzw.

Wiktionary


nissardzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nicei, zwią­za­ny z jej kul­tu­rą i tra­dy­cja­mifakt.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. dia­lekt ję­zy­ka ok­sy­tań­skie­go spo­ty­ka­ny w oko­li­cach Nicei

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nicejski

Wiktionary


nisz

wgłę­bie­nie w skale pow­sta­łe na­tu­ral­nie lub sztucz­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Ser­bii, nad rzeką Ni­sza­wą;

Wiktionary

Nisz (serb. Ниш / Niš, łac. "Na­is­sus") – mia­sto w Ser­bii, sto­li­ca okrę­gu ni­szaw­skie­go i sie­dzi­ba Mia­sta Nisz. Leży nad rzeką Ni­sza­wą. W 2011 roku li­czy­ło 260 237 miesz­kań­ców.

Trze­cie pod wzglę­dem lud­no­ści mia­sto w kraju.

Uni­wer­sy­tet w Niszu ma 13 wy­dzia­łów i około 26 tys. stu­den­tów.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Niszawa ż., niszanin mos., niszanka ż.

 przym. niszański

Wiktionary


nisza

wgłę­bie­nie w skale pow­sta­łe na­tu­ral­nie lub sztucz­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. wnęka w ścia­nie bu­dyn­ku, zwy­kle bę­dą­ca ramą ar­chi­tek­to­nicz­ną dla rzeź­by

 (1.2) ar­chit. odręb­na część więk­sze­go po­mie­szcze­nia, pow­sta­ła po­przez za­ła­ma­nie i cof­nię­cie ścia­ny

 (1.3) geol. za­głę­bie­nie w skale

 (1.4) nie­za­ję­ta i mniej­sza część ja­kiejś dzie­dzi­ny, po­sta­ci prze­ja­wu życia

 (1.5) coś względ­nie ma­łe­go, co jest nieco niżej po­ło­żo­ne w obrę­bie więk­szej po­wierzch­ni

Wiktionary

Nisza – wnęka, wgłę­bie­nie w fa­sa­dzie lub w ścia­nie wew­nątrz bu­dyn­ku przez­na­czo­na do celów zdob­ni­czych, kul­to­wych.

Sta­wia­no w niej po­są­gi, urny albo po­zo­sta­wia­no puste (w okre­sie ma­nie­ryz­mu). Wgłę­bie­nie może być pro­sto­kąt­ne lub pó­ło­krą­głe, górą zam­knię­te pro­sto gzym­sem, pół­ko­lem (kon­chą) lub nie­wiel­kim trój­kąt­nym fron­to­nem. Nisza może być rów­nież ujęta w ko­lu­mien­ki lub pi­la­stry.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niszowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wnęka, przest. nyża

 (1.2) alkowa, kącik, wnęka, zakątek

 (1.3) wnęka, wgłębienie, zagłębienie

 (1.5) ubytek, uchyłek, wgłębienie, zagłębienie

Wiktionary


niszanin

miesz­ka­niec Niszu


SJP.pl


niszanka

miesz­kan­ka Niszu


SJP.pl


niszawa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Ser­bii i Buł­ga­rii ma­ją­ca źró­dła w Sta­rej Pła­ni­nie i ucho­dzą­ca do Mo­ra­wy Po­łud­nio­wej;

Wiktionary

Ni­sza­wa (serb. i bułg. "Нишава" - "Nišava") – rzeka w Buł­ga­rii i Ser­bii, o dłu­go­ści 218 km. Źró­dła na te­re­nie Buł­ga­rii, w Sta­rej Pła­ni­nie, ucho­dzi do Mo­ra­wy Po­łud­nio­wej.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Nisz mrz.

Wiktionary


niszański

przy­miot­nik od: Nisz


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­szem, do­ty­czą­cy Niszu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie wia­do­mo, ile w tej całej hi­sto­rii jest praw­dy, ale fak­tem po­zo­sta­je, że wie­ści o pow­sta­niu ni­szań­skim, a także o to­wa­rzy­szą­cych mu nie­po­ko­jach w in­nych pro­win­cjach mogły po­dzia­łać na wy­o­braź­nię i za­cho­wa­nie Va­so­je­vi­cia.

 (1.1) Turcy co­fa­li się, za­mie­rza­jąc sta­wić czoła woj­skom chrze­ści­jań­skim w Kot­li­nie Ni­szań­skiej, ku któ­rej zmie­rza­ły kon­cen­tru­ją­ce się od­dzia­ły Iszak-beja, Tu­ra­chan-beja i bej­ler­be­ja Kas­si­ma-paszy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nisz mrz., niszanin mos., niszanka ż.

Wiktionary


niszczarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie słu­żą­ce do ni­szcze­nia do­ku­men­tów;

Wiktionary

Ni­szczar­ka – urzą­dze­nie słu­żą­ce do ni­szcze­nia po­uf­nych do­ku­men­tów, naj­czę­ściej wy­ko­rzy­sty­wa­ne do za­sto­so­wań biu­ro­wych.

Naj­prost­sze kon­struk­cje me­cha­niz­mu ni­szczą­ce­go tną pa­pier wzdłuż jed­nej kra­wę­dzi, w wy­ni­ku czego pow­sta­ją wą­skie paski pa­pie­ru o dłu­go­ści rów­nej dłu­go­ści do­ku­men­tu. Bar­dziej skom­pli­ko­wa­ne me­cha­niz­my tną pa­pier rów­nież w po­przek do­ku­men­tu. Za­a­wan­so­wa­ne kon­struk­cje poza me­cha­nicz­nym zni­szcze­niem sto­su­ją rów­nież me­to­dy che­micz­ne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Co on tam robi? Cią­gle tylko sły­chać ni­szczar­kę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niszczycielstwo n., niszczyciel m., niszczycielka ż., niszczenie n., zniszczenie n.

 czas. niszczeć ndk., niszczyć ndk., zniszczyć dk.

 przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary


niszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ni­szczyć.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ge­ne­tycz­nie mo­dy­fi­ko­wa­ne szcze­pion­ki prze­ciw­no­wot­wo­ro­we po­bu­dza­ją układ od­por­no­ścio­wy pa­cjen­ta do roz­poz­na­wa­nia i ni­szcze­nia ko­mó­rek no­wot­wo­ro­wych, które nor­mal­nie po­zo­sta­ją bez­kar­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńiščẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zniszczenie n., niszczycielstwo n., niszczyciel mrz./mos., niszczycielka ż., niszczarka ż.

 czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.

 przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dewastowanie, rujnowanie, pustoszenie

Wiktionary


niszczewice

Ni­szcze­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim, w gmi­nie Złot­ni­ki Ku­jaw­skie.

Wikipedia


niszczeć

cza­sow­nik

 (1.1) ule­gać zni­szcze­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jedna z naj­więk­szych atrak­cji tu­ry­stycz­nych Sztok­hol­mu ni­szcze­je i to szyb­ciej, niż są­dzo­no do tej pory.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiʃt͡ʃɛt͡ɕ, AS: ńiščeć

Wiktionary

Powiązane:

 czas. niszczyć

 rzecz. niszczyciel mrz./mos.

Wiktionary


niszczuka

słod­ko­wod­na, dra­pież­na ryba z Ame­ry­ki Pół­noc­nej


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • ni­szczu­ka dłu­go­no­sa
  • ni­szczu­ka kro­ko­dy­la
  • ni­szczu­ka krót­ko­no­sa
  • ni­szczu­ka pla­mi­sta
  • ni­szczu­ka wiel­ka

Wikipedia


niszczyca

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny ni­szczy­co­wa­tych


SJP.pl


niszczyce

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny ni­szczy­co­wa­tych


SJP.pl

Ni­szczy­ce – wieś so­lec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Bielsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.

Wikipedia


niszczyciel

1. ten, kto ni­szczy, psuje
2. naj­bar­dziej uni­wer­sal­ny okręt wo­jen­ny, uz­bro­jo­ny w dzia­ła, tor­pe­dy, wy­rzut­nie ra­kie­to­we oraz broń do zwal­cza­nia okrę­tów pod­wod­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto ni­szczy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) mar. wojsk. szyb­ki okręt przy­sto­so­wa­ny do zwal­cza­nia ma­łych jed­no­stek pły­wa­ją­cych;

Wiktionary

Ni­szczy­ciel (zwany wcze­śniej kontr­tor­pe­dow­cem) – szyb­ki, wie­lo­za­da­nio­wy okręt śred­niej wiel­ko­ści, przez­na­czo­ny do ta­kich zadań, jak ochro­na włas­nych jed­no­stek, zwal­cza­nie lot­nict­wa, okrę­tów pod­wod­nych i in­nych jed­no­stek wroga.

Pier­wsze okrę­ty tej klasy pow­sta­ły pod ko­niec XIX wieku dla zwal­cza­nia tor­pe­dow­ców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) I sta­łem się śmier­cią, ni­szczy­cie­lem świa­tów.

 (2.1) Ni­szczy­cie­le z re­gu­ły były wy­po­sa­żo­ne w wy­rzut­nię tor­ped.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiʃˈt͡ʃɨt͡ɕɛl, AS: ńiščyćel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niszczycielstwo n., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.

:: fż. niszczycielka

 czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.

 przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) destruktor, dewastator, szkodnik; pot. żart. psuj

 (2.1) kontrtorpedowiec

Wiktionary


niszczycielka

ko­bie­ta, która ni­szczy, psuje


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ta, która ni­szczy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trąba nad­cią­gnę­ła od za­cho­du, wiel­ka ni­szczy­ciel­ka, poz­ry­wa­ła we wsi wszyst­kie dachy.

 (1.1) Córo Ba­bi­lo­nu, ni­szczy­ciel­ko, / szczę­śli­wy, kto ci od­pła­ci / za zło, jakie nam wy­rzą­dzi­łaś!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niszczycielstwo n., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.

:: fm. niszczyciel mos.

 czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.

 przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary


niszczycielski

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie­sie zni­szcze­nie, który coś ni­szczy, wy­ni­szcza

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiʃt͡ʃɨˈt͡ɕɛlsʲci, AS: ńiščyćelsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niszczycielstwo n., niszczyciel mrz./mos., niszczycielka ż., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.

 czas. niszczyć ndk., zniszczyć dk., niszczeć ndk.

 przym. zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niszczący

Wiktionary


niszczycowate

o ce­chach ni­szczy­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


SJP.pl

Ni­szczy­co­wa­te ("Glo­e­op­hyl­la­ce­ae" Jülich) – ro­dzi­na grzy­bów na­le­żą­ca do rzędu ni­szczy­cow­ców ("Glo­e­op­hyl­la­les").

Wikipedia


niszczycowaty

o ce­chach ni­szczy­co­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


SJP.pl


niszczyk

1. ro­dzaj grzy­bów z rzędu szcze­ci­nia­kow­ców;
2. ro­dzaj ni­cie­ni z rzędu wę­gor­ków


SJP.pl


niszczylistka

ogrod­ni­ca ni­szczy­list­ka - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych


SJP.pl


niszczyć

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­zba­wiać rzecz jej kształ­tu bądź funk­cji

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ni­szczyć się

 (2.1) ule­gać de­struk­cji, szkod­li­we­mu wpły­wo­wi cze­goś

 (2.2) szko­dzić sobie wza­jem­nie, tępić się naw­za­jem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ni­szczysz moją ulu­bio­ną lalkę!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiʃt͡ʃɨt͡ɕ, AS: ńiščyć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niszczycielstwo n., niszczyciel m., niszczycielka ż., niszczarka ż., niszczenie n., zniszczenie n.

 czas. zniszczyć dk., niszczeć ndk.

 przym. niszczycielski, zniszczony, zniszczalny

 przysł. niszczycielsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) psuć, burzyć, demolować, dewastować, łamać, dezelować, niwelować, dezintegrować, destruować, unicestwiać

 (2.1) niszczeć

Wiktionary


niszczyż

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. par­tacz

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk bazger, ciachrocz, complok, dudra, pyprok

Wiktionary


niszowość

→ ni­szo­wy


SJP.pl

Patrz:

niszowy

niszowy

1. skie­ro­wa­ny do wą­skiej grupy od­bior­ców, znaj­du­ją­cy się poza głów­nym nur­tem;
2. do­ty­czą­cy wol­ne­go miej­sca na rynku ja­kichś to­wa­rów lub usług


SJP.pl


niszówka

po­tocz­nie: coś ni­szo­we­go


SJP.pl


nit

1. w fi­zy­ce: jed­nost­ka lu­mi­na­cji źró­dła świa­tła w ukła­dzie SI;
2. w in­for­ma­ty­ce: jed­nost­ka ilo­ści in­for­ma­cji, sto­so­wa­na w ba­da­niach te­o­re­tycz­nych, równa około 1,443 bita


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. me­ta­lo­wy ele­ment łą­czą­cy w po­łą­cze­niu ni­to­wa­nym;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nit – me­ta­lo­wy ele­ment kon­struk­cyj­ny
  • nit – jed­nost­ka po­chod­na ukła­du SI
  • nit – ele­ment słu­żą­cy do ase­ku­ra­cji we wspi­nacz­ce (okre­śla­ny rów­nież jako spit)
  • Nort­hern Ire­land Trop­hy – ran­kin­go­wy tur­niej sno­o­ke­ro­wy roz­gry­wa­ny od 2005
  • Ne­ga­tyw­ny po­da­tek do­cho­do­wy (Ne­ga­ti­ve In­co­me Tax) – sy­stem po­dat­ko­wy z wy­pła­ta­mi dla naj­ni­żej za­ra­bia­ją­cych

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲit, AS: ńit

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitowanie n., nitownica ż.

 czas. nitować ndk.

 przym. nitowy

Wiktionary


nita

1. w fi­zy­ce: jed­nost­ka lu­mi­na­cji źró­dła świa­tła w ukła­dzie SI;
2. w in­for­ma­ty­ce: jed­nost­ka ilo­ści in­for­ma­cji, sto­so­wa­na w ba­da­niach te­o­re­tycz­nych, równa około 1,443 bita


SJP.pl

Nita, właśc. Anita Dud­czak – pol­ska pio­sen­kar­ka, kom­po­zy­tor­ka i au­tor­ka tek­stów.

Wikipedia


nitarka

na­rzę­dzie lub ma­szy­na do za­ku­wa­nia nitów


SJP.pl


nitecki

naz­wi­sko


SJP.pl


niteczka

zdrob­nie­nie od: nitka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: nitka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈtɛt͡ʃka, AS: ńitečka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitkowanie n., nitka ż., nić ż.

 czas. nitkować

Wiktionary


niteczkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy ni­tecz­kę, bar­dzo cien­ki


SJP.pl


niteczkowy

→ ni­tecz­ka


SJP.pl

Patrz:

niteczka

nitek

1. cien­ki sznu­re­czek słu­żą­cy do szy­cia, tka­nia, no­sze­nia cze­goś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część prę­ci­ka kwia­to­we­go, pod­trzy­mu­ją­ca głów­kę zło­żo­ną z pyl­ni­ków


SJP.pl


nitella

glon słod­ko­wod­ny z grupy ra­mie­nic spo­ty­ka­ny w płyt­kich je­zio­rach i sta­wach; kry­nicz­nik


SJP.pl


niter

osoba spa­ja­ją­ca me­ta­lo­we płyty ni­ta­mi


SJP.pl


niterka

ko­bie­ta spa­ja­ją­ca me­ta­lo­we płyty ni­ta­mi


SJP.pl


nitinol

stop niklu z ty­ta­nem


SJP.pl

Ni­ti­nol – stop me­ta­licz­ny niklu z ty­ta­nem, gdzie przy­bli­żo­ny pro­cent ato­mo­wy dwóch pier­wiast­ków jest taki sam. Na­le­ży do grupy ma­te­ria­łów in­te­li­gent­nych wy­ka­zu­ją­cych efekt pa­mię­ci kształ­tu. Prak­tycz­ne za­sto­so­wa­nie zna­lazł przy za­war­to­ści 53–57% ma­so­we­go niklu.

Wikipedia


nitinolowy

→ ni­ti­nol (stop niklu z ty­ta­nem)


SJP.pl


nitka

1. cien­ki sznu­re­czek słu­żą­cy do szy­cia, tka­nia, no­sze­nia cze­goś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część prę­ci­ka kwia­to­we­go, pod­trzy­mu­ją­ca głów­kę zło­żo­ną z pyl­ni­ków


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cien­ki sznu­rek uży­wa­ny do szy­cia itp.

 (1.2) od­ga­łę­zie­nie rury

 (1.3) forma uksz­tał­to­wa­nia ciała or­ga­niz­mów wie­lo­ko­mór­ko­wych lub ko­lo­nii

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nić
  • nitka den­ty­stycz­na
  • nitka grzyb­ni
  • nitka prę­ci­ka – część or­ga­nu płcio­wy w kwie­cie
  • nitka pro­duk­cyj­na
  • nitka ru­ro­cią­gu
  • nitka przę­dzy
  • NITKA – ra­dziec­ki/ro­syj­ski oś­ro­dek doś­wiad­czal­ny lot­nict­wa mor­skie­go w Nowo-Fio­do­row­ce w re­jo­nie sac­kim na Kry­mie
  • Nitka – stru­ga, do­pływ Nurca
  • Nitka – potok, do­pływ Wi­ro­wej
  • Nitka – stru­ga, do­pływ Zdzi­wój­ki
  • Nitka – potok, do­pływ Zło­tej Nitki

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bab­cia miała pro­blem z naw­le­cze­niem igły na nitkę.

 (1.1) Tu wszy­ję zamek, a nie­bie­ską nitkę tuż za nim.

 (1.2) Przez nasz re­gion ma biec jedna z nitek ru­ro­cią­gu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲitka, AS: ńitka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nić ż., nitkowatość ż., nicielnica ż., nitkowanie n.

:: zdrobn. niteczka ż.

 czas. nitkować

 przym. nitkowaty

 przysł. nitkowato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-3) nić

Wiktionary


nitki

1. cien­ki sznu­re­czek słu­żą­cy do szy­cia, tka­nia, no­sze­nia cze­goś itp.;
2. linia; trasa;
3. dolna część prę­ci­ka kwia­to­we­go, pod­trzy­mu­ją­ca głów­kę zło­żo­ną z pyl­ni­ków


SJP.pl

Nitki (niem. "Nitt­ken") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie pi­skim, w gmi­nie Biała Piska. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.

Wikipedia


nitkiewicz

naz­wi­sko


SJP.pl


nitkoskrzelne

pod­gro­ma­da małży


SJP.pl

Nit­kos­krzel­ne (Pte­rio­morp­hia) – klad małży (Bi­val­via) kla­sy­fi­ko­wa­ny w ran­dze pod­gro­ma­dy (lub na­drzę­du). Cha­rak­te­ry­zu­ją się sto­sun­ko­wo pry­mi­tyw­ną bu­do­wą: nit­ko­wa­ty­mi skrze­la­mi z za­gię­ty­mi ku górze pła­ta­mi oraz rzę­ska­mi łą­czą­cy­mi wolno zwi­sa­ją­ce czę­ści pła­tów, ga­łę­zie nitek skrze­lo­wych nie zra­sta­ją się z wor­kiem trze­wio­wym, płaszcz nie jest zro­śnię­ty brze­ga­mi, a ot­wo­ry sy­fo­nal­ne lub sy­fo­ny są słabo roz­dzie­lo­ne. Żyją w mo­rzach przyt­wier­dzo­ne do po­dło­ża – trwa­le lub za po­mo­cą bi­sio­ra.

Wikipedia


nitkoskrzelny

o ce­chach nit­kos­krzel­nych (pod­gro­ma­da małży)


SJP.pl


nitkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. włók. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nit­ko­wać. (przę­dzę)

 (1.2) sto­mat. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nit­ko­wać. (zęby)

 (1.3) kos­met. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nit­ko­wać. (de­pi­lo­wać)

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) W pier­wszych dniach nit­ko­wa­nia zębów może po­ja­wić się krwa­wie­nie dzią­seł. (z In­ter­ne­tu)

 (1.3) Nit­ko­wa­nie to bar­dzo sku­tecz­ny az­ja­tyc­ki spo­sób de­pi­la­cji. (z In­ter­ne­tu)

 (1.3) Wpro­wa­dze­nie nit­ko­wa­nia do ofer­ty za­bie­gów może przy­nieść wiele ko­rzy­ści ma­ki­ja­ży­stom, sa­lo­nom kos­me­tycz­nym, fryz­jer­skim lub oś­rod­kom SPA. (z In­ter­ne­tu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲitkɔˈvãɲɛ, AS: ńitkovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nić ż., nitka ż., niteczka ż., nitkowatość ż., nitki nmos., nitkowiec m.

 czas. nitkować

 przym. nitkowaty, nitkowy

 przysł. nitkowato

Wiktionary


nitkowato

przy­słó­wek

 (1.1) kształ­tem przy­po­mi­na­jąc nitkę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czę­sto po­ja­wia­ją się nie­bie­sko-białe zmęt­nie­nia skóry, cza­sem skóra strzę­pi się nit­ko­wa­to.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲitkɔˈvatɔ, AS: ńitkovato

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nić, nitka, nitkowanie, nitkowatość

 przym. nitkowaty

 czas. nitkować

Wiktionary


nitkowatość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przy­miot­ni­ko­wy od|nit­ko­wa­ty.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nit­ko­wa­tość mię­ki­szu pie­czy­wa, zwana po­wszech­nie cho­ro­bą ziem­nia­cza­ną chle­ba, jest dość czę­sto wy­stę­pu­ją­cą wadą pie­czy­wa przy­no­szą­cą wy­mier­ne szko­dy pie­ka­rzom oraz kon­su­men­tom.

 (1.1) Czer­wo­na nit­ko­wa­tość traw jest po­waż­ną cho­ro­bą ko­strzew, wiech­li­ny łą­ko­wej oraz ży­ci­cy trwa­łej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲitkɔˈvatɔɕt͡ɕ, AS: ńitkovatość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nicielnica ż., nić ż., nitka ż., nitkowanie n.

 czas. nitkować ndk.

 przym. nitkowaty

 przysł. nitkowato

Wiktionary


nitkowaty

cien­ki i wy­dłu­żo­ny na kształt nitki


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który kształ­tem przy­po­mi­na nitkę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przy po­wol­nym wy­cią­ga­niu zgni­łej larwy z ko­mór­ki przy po­mo­cy za­pał­ki lub wy­ka­łacz­ki two­rzy się kil­ku­cen­ty­me­tro­wa nit­ko­wa­ta, cią­gli­wa masa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲitkɔˈvatɨ, AS: ńitkovaty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nić ż., nitka ż., nitkowatość ż., nicielnica ż., nitkowanie n.

 czas. nitkować ndk.

 przym. nitkowy

 przysł. nitkowato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niteczkowaty, kapilarny, włoskowaty

Wiktionary


nitkować

1. skrę­cać przę­dzę w nić;
2. de­pi­lo­wać przy uży­ciu ba­weł­nia­nej nici


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­nit­ko­wać)

 (1.1) techn. włók. skrę­cać przę­dzę w nić, spla­tać nitkę z włó­kien

 (1.2) sto­mat. usu­wać reszt­ki je­dze­nia z prze­strze­ni mię­dzy­zę­bo­wych za po­mo­cą nici den­ty­stycz­nej

 (1.3) kos­met. wy­ko­ny­wać de­pi­la­cję za po­mo­cą ba­weł­nia­nej nici

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Den­ty­sta kazał mi nit­ko­wać zęby po każ­dym po­sił­ku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲitˈkɔvat͡ɕ, AS: ńitkovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitkowanie n., wynitkowanie n., nić ż., nitka ż., niteczka ż., nitkowatość ż., nitki nmos., nitkowiec m., nicień m.

 czas. wynitkować dk.

 przym. nitkowaty, nitkowy, niciany, niciowaty

 przysł. nitkowato

Wiktionary


nitkowce

typ bar­dzo dłu­gich, wod­nych bez­krę­gow­ców; dru­cień­ce, nit­ni­kow­ce, wło­śnia­ki


SJP.pl


nitkowość

→ nit­ko­wy


SJP.pl

Patrz:

nitkowy

nitkowski

naz­wi­sko


SJP.pl


nitkowy

→ nitka


SJP.pl

Patrz:

nitka

nitnik

słod­ko­wod­ne zwie­rzę z ro­dzi­ny nit­ni­kow­ców


SJP.pl


nitnikowce

typ bar­dzo dłu­gich, wod­nych bez­krę­gow­ców; dru­cień­ce, nit­kow­ce, wło­śnia­ki


SJP.pl

Nit­ni­kow­ce (Ne­ma­to­morp­ha), nit­kow­ce, dru­cień­ce (Gor­dia­cea) – typ zwie­rząt, bar­dzo dłu­gich, wod­nych bez­krę­gow­ców, wcze­śniej kla­sy­fi­ko­wa­nych jako gro­ma­da typu obleń­ce, do któ­rych są po­dob­ne. Są uwa­ża­ne za grupę sio­strza­ną ni­cie­ni (Ne­ma­to­da). Larwy pro­wa­dzą pa­so­żyt­ni­czy tryb życia.

Wikipedia


nitnikowiec

bez­krę­go­wiec o wy­dłu­żo­nym ciele, któ­re­go larwy pa­so­ży­tu­ją w ciele sta­wo­no­gów, głów­nie owa­dów; wło­śniak, dru­cie­niec, nit­ko­wiec


SJP.pl


nitomierz

mier­nik lu­mi­nan­cji pro­mie­nio­wa­nia


SJP.pl

Ni­to­mierz – przy­rząd po­mia­ro­wy słu­żą­cy do po­mia­ru lu­mi­nan­cji po­wierzch­ni świe­cą­cych bądź oś­wiet­lo­nych.

Wikipedia


niton

dawna nazwa ra­do­nu, pier­wiast­ka che­micz­ne­go


SJP.pl

Niton – wieś w An­glii, na wy­spie Wight. Leży 13 km na po­łud­nie od mia­sta New­port i 131 km na po­łud­nio­wy za­chód od Lon­dy­nu. W 2001 miej­sco­wość li­czy­ła 1142 miesz­kań­ców.

Wikipedia


nitonakrętka

Ni­to­na­kręt­ka – ro­dzaj nitu rur­ko­we­go z czę­ścią gwin­to­wa­ną wew­nętrz­nie. Skła­da się z czę­ści gwin­to­wa­nej, czę­ści nieg­win­to­wa­nej cien­ko­ścien­nej i koł­nie­rza.

Ni­to­na­kręt­kę mo­cu­je się w bla­sze lub cien­ko­ścien­nym pro­fi­lu w spo­sób zbli­żo­ny do nitów rur­ko­wych; z jed­nej stro­ny osa­dzo­na jest na koł­nie­rzu, a z dru­giej na spę­cze­niu pow­sta­łym na czę­ści nieg­win­to­wa­nej.

Wikipedia


nitotrzpień

spe­cja­li­stycz­ny ele­ment złącz­ny umoż­li­wia­ją­cy two­rze­nie trwa­łych po­łą­czeń gwin­to­wa­nych w ma­te­ria­łach o nie­wiel­kiej gru­bo­ści


SJP.pl


nitowaczka

→ ni­to­wacz


SJP.pl

Patrz:

nitowacz

nitowanie

łą­czyć me­ta­lo­we ele­men­ty za po­mo­cą nitów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ni­to­wać.

 (1.2) efekt po­łą­cze­nia ni­ta­mi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nit m., ponitowanie n.

 czas. nitować ndk., ponitować dk.

 przym. nitowy

Wiktionary


nitować

łą­czyć me­ta­lo­we ele­men­ty za po­mo­cą nitów


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­ni­to­wać)

 (1.1) techn. łą­czyć ele­men­ty za po­mo­cą nitów

 (1.2) daw. lu­to­wać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nit mrz., nitowanie n., nitownica ż.

Wiktionary


nitownica

urzą­dze­nie do za­ku­wa­nia nitów; ni­tar­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­szy­na do ni­to­wa­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nit mrz.

 czas. nitować

 przym. nitowy

Wiktionary


nitownik

pra­cow­nik wy­ko­nu­ją­cy spo­je­nia za po­mo­cą nitów


SJP.pl


nitowy

przy­miot­nik od: nit (me­ta­lo­wy łącz­nik)


SJP.pl


nitpiker

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) slang. osoba cze­pia­ją­ca się nie­i­stot­nych szcze­gó­łów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Marek cią­gle za­da­je nie­wy­god­ne py­ta­nia na fo­rach i blo­gach in­ter­ne­to­wych. Cze­pia się szcze­gó­łów. Jest kla­sycz­nym nit­pi­ke­rem.

 (1.1) Kon­rad bawi się w nit­pi­ke­ra. Pyta o jakże klu­czo­wy enzym w pra­wi­dło­wym odży­wia­niu jak Bro­me­le­i­na na forum die­te­tycz­nym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲitˈpʲikɛr, AS: ńitpʹiker

Wiktionary


nitra

1. po­pu­lar­ny roz­pu­szczal­nik bę­dą­cy mie­sza­ni­ną oc­ta­nów pro­py­lu, bu­ty­lu i pen­ty­lu;
2. dawna taśma fil­mo­wa, któ­rej głów­nym skład­ni­kiem jest łat­wo­pal­na ni­tro­ce­lu­lo­za


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na Sło­wa­cji po­ło­żo­ne na za­cho­dzie kraju nad rzeką Nitrą (1.2);

 (1.2) geogr. rzeka w środ­ko­wej Sło­wa­cji, w do­rze­czu Du­na­ju, ucho­dzi do Wagu;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nitra – mia­sto na Sło­wa­cji
  • Księ­stwo ni­trzań­skie - śred­nio­wiecz­ne księ­stwo na te­re­nie Sło­wa­cji
  • Nitra (po­wiat Nitra) – po­wiat na Sło­wa­cji
  • Nitra – re­gion na Sło­wa­cji
  • Nitra – rzeka na Sło­wa­cji
  • Nitra – sta­cja ko­le­jo­wa w Ni­trze, na Sło­wa­cji
  • Nitra – pla­ne­to­i­da o nu­me­rze ka­ta­lo­go­wym 9543
  • FC Nitra – sło­wac­ki klub pił­kar­ski z sie­dzi­bą w Ni­trze
  • HK Nitra – sło­wac­ki klub ho­ke­jo­wy z sie­dzi­bą w Ni­trze

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲi.tra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitrzanin mos., nitrzanka ż.

 przym. nitrzański

Wiktionary


nitragina

nawóz bak­te­ryj­ny z ży­wy­mi bak­te­ria­mi bro­daw­ko­wy­mi, sto­so­wa­ny do szcze­pie­nia ro­ślin mo­tyl­ko­wych


SJP.pl

Ni­tra­gi­na – pre­pa­rat bio­lo­gicz­ny (nawóz bak­te­ryj­ny) za­wie­ra­ją­cy spe­cjal­nie do­pa­so­wa­ny szczep sym­bio­tycz­nych bak­te­rii bro­daw­ko­wych przy­go­to­wa­ny do za­pra­wie­nia nim na­sion ro­ślin mo­tyl­ko­wych.

Ni­tra­gi­ną za­pra­wia się na­sio­na bez­poś­red­nio przed ich sie­wem zwy­kle sto­su­jąc za­wie­si­nę wodną.

Wikipedia


nitras

naz­wi­sko


SJP.pl


nitrator

1. na­czy­nie, w któ­rym na­stę­pu­je re­ak­cja ni­tro­wa­nia;
2. przy­rząd roz­pro­wa­dza­ją­cy na­wo­zy azo­ta­no­we w gle­bie


SJP.pl


nitratyn

mi­ne­rał, azo­tan sodu; ni­tro­na­tryt, sa­le­tra so­do­wa, sa­le­tra chi­lij­ska


SJP.pl


nitrazepam

po­chod­na ben­zo­dia­ze­pi­ny, lek na­sen­ny i uspo­ka­ja­ją­cy, dzia­ła­ją­cy na oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy


SJP.pl

Ni­tra­ze­pam (łac. "Ni­tra­ze­pa­mum") (ATC: N05 CD02) – lek na­sen­ny i uspo­ka­ja­ją­cy, po­chod­na ben­zo­dia­ze­pi­ny.

Skut­ka­mi ubocz­ny­mi dzia­ła­nia leku mogą być m.in. brak kon­cen­tra­cji, pro­ble­my z pa­mię­cią, po­czu­cie zmę­cze­nia, kosz­mar­ne sny.

Ni­tra­ze­pam dzia­ła na oś­rod­ki lim­bicz­ne i podwz­gó­rze. Zwięk­sza po­wi­no­wact­wo kwasu γ-ami­no­ma­sło­we­go do re­cep­to­ra GABA-A.

Wikipedia


nitria

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. rel. sta­ro­żyt­ny oś­ro­dek mo­na­stycz­ny w pół­noc­nym Egip­cie;

Wiktionary

Ni­tria – sta­ro­żyt­ne cen­trum mo­na­stycz­ne w pół­noc­nym Egip­cie, na za­chód od Delty Nilu.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nitryjski

Wiktionary


nitribitt

naz­wi­sko


SJP.pl


nitro

1. po­pu­lar­ny roz­pu­szczal­nik bę­dą­cy mie­sza­ni­ną oc­ta­nów pro­py­lu, bu­ty­lu i pen­ty­lu;
2. dawna taśma fil­mo­wa, któ­rej głów­nym skład­ni­kiem jest łat­wo­pal­na ni­tro­ce­lu­lo­za


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mot. podt­le­nek azotu sto­so­wa­ny w celu zwięk­sze­nia mocy sil­ni­ka spa­li­no­we­go

 (1.2) taśma fil­mo­wa, skła­da­ją­ca się głów­nie z ni­tro­ce­lu­lo­zy

 (1.3) pot. la­kier lub farba ni­tro­ce­lu­lo­zo­wa

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nitro – mia­sto w sta­nie Wir­gi­nia Za­chod­nia, w hrab­stwie Fa­y­et­te
  • nitro – podt­le­nek azotu sto­so­wa­ny w mo­to­ry­za­cji celem zwięk­sza­nia mocy sil­ni­ka spa­li­no­we­go
  • nitro – po­tocz­na nazwa roz­pu­szczal­ni­ka nitro
  • nitro – prze­dro­stek w naz­wie związ­ku che­micz­ne­go po­sia­da­ją­ce­go grupę ni­tro­wą, np. ni­tro­me­tan
  • Nitro – nie­miec­ka sta­cja te­le­wi­zyj­na
  • Nitro – pse­u­do­nim Ser­giu­sza Gór­skie­go

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲitrɔ, AS: ńitro

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) NOS

Wiktionary


nitroalizaryna

kry­sta­licz­ny zwią­zek or­ga­nicz­ny, barw­nik otrzy­my­wa­ny daw­niej z ko­rze­nia ma­rzan­ny far­biar­skiej obec­nie syn­te­tycz­nie; błę­kit ali­za­ry­no­wy


SJP.pl


nitroalkan

zwią­zek ni­tro­wy uży­wa­ny jako śro­dek an­ty­ko­ro­zyj­ny, roz­pu­szczal­nik i skład­nik paliw ra­kie­to­wych; ni­tro­pa­ra­fi­na


SJP.pl


nitrobenzen

zwią­zek or­ga­nicz­ny otrzy­my­wa­ny z ben­ze­nu pod wpły­wem dzia­ła­nia kwasu azo­to­we­go i siar­ko­we­go; sil­nie tru­ją­cy, o za­pa­chu gorz­kich mig­da­łów; ni­tro­ben­zol


SJP.pl

Ni­tro­ben­zen – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, naj­prost­szy aro­ma­tycz­ny zwią­zek ni­tro­wy, po­chod­na ben­ze­nu. Sto­so­wa­ny do pro­duk­cji ani­li­ny.

Wikipedia


nitrobenzol

zwią­zek or­ga­nicz­ny otrzy­my­wa­ny z ben­ze­nu pod wpły­wem dzia­ła­nia kwasu azo­to­we­go i siar­ko­we­go; sil­nie tru­ją­cy, o za­pa­chu gorz­kich mig­da­łów; ni­tro­ben­zen


SJP.pl


nitroceluloza

mie­sza­ni­na estrów kwasu azo­to­we­go i ce­lu­lo­zy; ni­trok­sy­li­na


SJP.pl

Ni­tro­ce­lu­lo­za – mie­sza­ni­na estrów ce­lu­lo­zy i kwasu azo­to­we­go. Do każ­dej resz­ty glu­ko­zo­wej do­łą­czo­ne są grupy –NO2 (od jed­nej do trzech, w za­leż­no­ści od stop­nia estry­fi­ka­cji), po­cho­dzą­ce od kwasu azo­to­we­go. Frag­men­ty za­wie­ra­ją­ce w pełni ze­stry­fi­ko­wa­ne resz­ty cu­kro­we opi­su­je wzór [C6H7O2(ONO2)3]n (tria­zo­tan ce­lu­lo­zy). Mak­sy­mal­na za­war­tość azotu w ni­tro­ce­lu­lo­zie wy­no­si te­o­re­tycz­nie 14,14% (w prak­ty­ce zwy­kle mniej).

Wikipedia


nitrocelulozowy

za­wie­ra­ją­cy ni­tro­ce­lu­lo­zę; ni­trok­sy­lo­wy


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ni­tro­ce­lu­lo­zą, za­wie­ra­ją­cy ni­tro­ce­lu­lo­zę

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitroceluloza ż.

Wiktionary


nitrofenol

fenol, któ­re­go czą­stecz­ki za­wie­ra­ją jedną lub wię­cej grup ni­tro­wych


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • (o-ni­tro­fe­nol)
  • (m-ni­tro­fe­nol)
  • 4-Ni­tro­fe­nol (p-ni­tro­fe­nol)

Wikipedia


nitrofil

ro­śli­na pre­fe­ru­ją­ca sied­li­ska szcze­gól­nie bo­ga­te w przys­wa­jal­ne związ­ki azo­to­we, ros­ną­ca naj­czę­ściej na wy­sy­pi­skach śmie­ci, żyz­nych gle­bach le­śnych, po­lach upraw­nych, np. po­krzy­wa zwy­czaj­na; ro­śli­na ni­tro­fil­na; ni­tro­fit


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekol. or­ga­nizm azo­to­lub­ny

Wiktionary


nitrofilny

o ro­śli­nach: by­tu­ją­cy i naj­le­piej roz­wi­ja­ją­cy się w po­dło­żu bo­ga­tym w związ­ki azotu


SJP.pl


nitrofit

ro­śli­na pre­fe­ru­ją­ca sied­li­ska szcze­gól­nie bo­ga­te w przys­wa­jal­ne związ­ki azo­to­we, ros­ną­ca naj­czę­ściej na wy­sy­pi­skach śmie­ci, żyz­nych gle­bach le­śnych, po­lach upraw­nych, np. po­krzy­wa zwy­czaj­na; ro­śli­na ni­tro­fil­na, ni­tro­fil


SJP.pl


nitrofob

ro­śli­na znaj­du­ją­ca op­ty­mal­ne wa­run­ki do życia w śro­do­wi­sku ubo­gim w związ­ki azotu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na pre­fe­ru­ją­ca gleby ubo­gie w związ­ki azo­to­we

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do ni­tro­fo­bów za­li­cza­my łubin.

Wiktionary


nitrofoska

wie­los­kład­ni­ko­wy nawóz mi­ne­ral­ny


SJP.pl

Ni­tro­fo­ska – wie­los­kład­ni­ko­wy nawóz mi­ne­ral­ny typu NPK za­wie­ra­ją­cy azot, fos­for i potas w po­sta­ci przys­wa­jal­nej przez ro­śli­ny.

Otrzy­my­wa­ny jest ten nawóz zwy­kle przez zmie­sza­nie ni­tro­fo­su z so­la­mi po­ta­so­wy­mi, naj­czę­ściej solą po­ta­so­wą jest chlo­rek po­ta­su.

W Pol­sce ni­tro­fo­ska nie jest pro­du­ko­wa­na.

Wikipedia


nitrofural

po­chod­na ni­tro­fu­ra­nu, sub­stan­cja lecz­ni­cza o dzia­ła­niu bak­te­rio­sta­tycz­nym, a w więk­szych stę­że­niach bak­te­rio­bój­czym


SJP.pl


nitrofurazon

nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­bak­te­ryj­ne­go za­wie­ra­ją­ce­go ni­tro­fu­ral


SJP.pl


nitrogenaza

enzym bak­te­ryj­ny po­bu­dza­ją­cy prze­mia­nę azotu na amo­niak


SJP.pl

Ni­tro­ge­na­za – enzym bak­te­ryj­ny zwią­za­ny z asy­mi­la­cją azotu. Jest to biał­ko zło­żo­ne za­wie­ra­ją­ce cen­trum że­la­zo­wo-siar­ko­we i mo­lib­den, rza­dziej wanad. Jest zbu­do­wa­na z dwóch typów jed­no­stek biał­ko­wych. Jed­nost­ka więk­sza, tzw. biał­ko FeMo, skła­da się z 4 łań­cu­chów po­li­pep­ty­do­wych w ukła­dzie α2β2 i za­wie­ra ko­fak­tor FeMo (z ato­ma­mi że­la­za i mo­lib­de­nu). Po jej prze­ciw­nych stro­nach przy­łą­czo­ne są 2 mniej­sze biał­ka że­la­zo­we.

Wikipedia


nitrogenium

ła­ciń­ska nazwa azotu (pier­wiast­ka che­micz­ne­go)


SJP.pl


nitrogliceryna

ester kwasu azo­to­we­go i gli­ce­ry­ny; silna sub­stan­cja wy­bu­cho­wa; sto­so­wa­na też jako lek na serce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. ole­i­sta, wy­bu­cho­wa ciecz o wzo­rze su­ma­rycz­nym wzór che­micz­ny|C3H5N3O9., uży­wa­na głów­nie w pro­duk­cji dy­na­mi­tu oraz jako lek roz­sze­rza­ją­cy na­czy­nia krwio­no­śne;

Wiktionary

Ni­tro­gli­ce­ry­na, – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy azo­ta­nów, ester kwasu azo­to­we­go i gli­ce­ro­lu, sto­so­wa­ny jako bar­dzo wraż­li­wy na ude­rze­nia i inne bodź­ce ma­te­riał wy­bu­cho­wy oraz lek z grupy ni­tra­tów, roz­sze­rza­ją­cy na­czy­nia krwio­no­śne (głów­nie żylne) po­da­wa­ny w ostrych na­pa­dach cho­ro­by nie­dokr­wien­nej serca w celu przer­wa­nia bólu wień­co­we­go. Wbrew naz­wie po­tocz­nej ni­tro­gli­ce­ry­na jest estrem, a nie związ­kiem ni­tro­wym (nie za­wie­ra ugru­po­wań).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ni­tro­gli­ce­ry­na po­wo­du­je spa­dek ci­śnie­nia tęt­ni­cze­go, nawet znacz­ny, gdy chory np. stoi.

 (1.1) Z tego po­wo­du pro­duk­cja ni­tro­gli­ce­ry­ny na­le­ży do naj­nie­bez­piecz­niej­szych pro­ce­sów tech­no­lo­gicz­nych w prze­my­śle che­micz­nym.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nitroglicerynowy

Wiktionary


nitroglicerynowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z ni­tro­gli­ce­ry­ną, do­ty­czą­cy ni­tro­gli­ce­ry­ny, za­wie­ra­ją­cy ni­tro­gli­ce­ry­nę

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitrogliceryna ż.

Wiktionary


nitroglikol

Ni­tro­gli­kol (dia­zo­tan gli­ko­lu ety­le­no­we­go), (CH2ONO2)2 – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ni­tro­e­strów, po­chod­na gli­ko­lu ety­le­no­we­go. Sto­so­wa­ny jako kru­szą­cy ma­te­riał wy­bu­cho­wy.

Wła­ści­wo­ści fi­zycz­ne, che­micz­ne i wy­bu­cho­we.

W sta­nie czy­stym i w tem­pe­ra­tu­rze po­ko­jo­wej jest to ole­i­sta, be­zbarw­na, kla­row­na ciecz o gę­sto­ści 1,49 g/cm3. Roz­pu­szcza się w więk­szo­ści roz­pu­szczal­ni­ków or­ga­nicz­nych oprócz te­trach­lo­ro­me­ta­nu (CCl4) i ben­zy­ny.

Wikipedia


nitroguanidyna

Ni­tro­gu­a­ni­dy­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny o wła­ści­wo­ściach wy­bu­cho­wych z grupy ni­tro­a­min. Biała sub­stan­cja kry­sta­licz­na. W cza­sie II wojny świa­to­wej była wy­ko­rzy­sty­wa­na jako skład­nik pro­chów ni­tro­gli­ce­ry­no­wych bez­bły­sko­wych i ma­ło­e­ro­zyj­nych.

Wikipedia


nitrokalit

Ni­tro­ka­lit (ni­tryt, niter, sa­le­tra in­dyj­ska, sa­le­tra po­ta­so­wa) – mi­ne­rał z gro­ma­dy azo­ta­nów.

Nazwa na­wią­zu­je do skła­du che­micz­ne­go mi­ne­ra­łu; łac. "ni­tro­ge­nium" = azot, "ka­lium" = potas; okre­śle­nie sa­le­tra po­cho­dzi z łac. "sal pe­trae" = sól skal­na.

Wikipedia


nitrokrezol

zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny w ochro­nie sadów za­miast kar­bo­li­ny


SJP.pl


nitroksylina

mie­sza­ni­na estrów kwasu azo­to­we­go i ce­lu­lo­zy; ni­tro­ce­lu­lo­za


SJP.pl


nitroksylowy

za­wie­ra­ją­cy ni­tro­ce­lu­lo­zę; ni­tro­ce­lu­lo­zo­wy


SJP.pl


nitrolak

marka la­kie­rów ni­tro­ce­lu­lo­zo­wych


SJP.pl


nitroleum

od­mia­na li­no­le­um, do któ­re­go pro­duk­cji używa się ni­tro­ce­lu­lo­zy z do­dat­kiem ży­wi­cy


SJP.pl


nitromannit

zwią­zek che­micz­ny ma­ją­cy wła­ści­wo­ści wy­bu­cho­we


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) chem. or­ga­nicz­ny, wy­bu­cho­wy skład­nik spło­nek de­to­nu­ją­cych sto­so­wa­ny rów­nież w lecz­nict­wie;

Wiktionary

Ni­tro­man­nit, hek­sa­a­zo­tan man­ni­to­lu, – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, ester kwasu azo­to­we­go i man­ni­tu.

Ma­te­riał wy­bu­cho­wy o pręd­ko­ści de­to­na­cji 8260 m/s przy gę­sto­ści 1,73 g/cm³.

W tem­pe­ra­tu­rze po­ko­jo­wej jest to biała sub­stan­cja kry­sta­licz­na o wła­ści­wo­ściach wy­bu­cho­wych, sto­so­wa­na do wy­ro­bu spło­nek de­to­nu­ją­cych oraz w lecz­nict­wie – ma dzia­ła­nie wa­zo­dy­la­ta­cyj­ne, po­wo­du­je zwiot­cze­nie ścian na­czyń krwio­no­śnych.

Wikipedia


nitronatryt

mi­ne­rał, azo­tan sodu; ni­tra­tyn, sa­le­tra so­do­wa, sa­le­tra chi­lij­ska


SJP.pl


nitroniowy

jon ni­tro­nio­wy - ka­tion w ni­tro­zie


SJP.pl


nitroparafina

zwią­zek ni­tro­wy uży­wa­ny jako śro­dek an­ty­ko­ro­zyj­ny, roz­pu­szczal­nik i skład­nik paliw ra­kie­to­wych; ni­tro­al­kan


SJP.pl


nitropolitura

ro­dzaj la­kie­ru ni­tro­ce­lu­lo­zo­we­go


SJP.pl


nitroprusydek

nie­or­ga­nicz­na sól sto­so­wa­na m.in. do wy­kry­wa­nia siar­ki w związ­kach or­ga­nicz­nych


SJP.pl


nitrotoluen

po­chod­na to­lu­e­nu, któ­rej czą­stecz­ki za­wie­ra­ją jedną lub kilka grup ni­tro­wych


SJP.pl


nitrować

two­rzyć zwią­zek ni­tro­wy (za­wie­ra­ją­cy grupę ni­tro­wą -NO2)


SJP.pl


nitrowy

grupa ni­tro­wa - grupa skła­da­ją­ca się z jed­ne­go atomu azotu i dwóch ato­mów tlenu


SJP.pl


nitroza

rozt­wór tlen­ków azotu w stę­żo­nym kwa­sie siar­ko­wym, za­wie­ra­ją­cy jako głów­ny skład­nik kwas ni­tro­zy­lo­siar­ko­wy; żrąca, tru­ją­ca ciecz be­zbarw­na lub żół­ta­wa, o ostrym, du­szą­cym za­pa­chu; sto­so­wa­na do pro­duk­cji ma­te­ria­łów wy­bu­cho­wych oraz barw­ni­ków


SJP.pl


nitrozamina

po­chod­na aminy pow­sta­ją­ca w re­ak­cji amin z azo­ty­na­mi; ni­tro­zo­a­mi­na


SJP.pl


nitrozaminy

po­chod­na aminy pow­sta­ją­ca w re­ak­cji amin z azo­ty­na­mi; ni­tro­zo­a­mi­na


SJP.pl


nitrozoamina

po­chod­na aminy pow­sta­ją­ca w re­ak­cji amin z azo­ty­na­mi; ni­tro­za­mi­na


SJP.pl


nitrozować

prze­pro­wa­dzać re­ak­cję pro­wa­dzą­cą do otrzy­ma­nia ni­tro­zoz­wiąz­ków


SJP.pl


nitrozozwiązek

zwią­zek che­micz­ny za­wie­ra­ją­cy grupę ni­tro­zo­wą –NO; zwią­zek ni­tro­zo­wy


SJP.pl


nitrozwiązek

zwią­zek or­ga­nicz­ny za­wie­ra­ją­cy grupę ni­tro­wą (jedną lub wię­cej) w czą­stecz­ce; zwią­zek ni­tro­wy


SJP.pl


nitrozwiązki

zwią­zek or­ga­nicz­ny za­wie­ra­ją­cy grupę ni­tro­wą (jedną lub wię­cej) w czą­stecz­ce; zwią­zek ni­tro­wy


SJP.pl

Ni­troz­wiąz­ki – or­ga­nicz­ne związ­ki che­micz­ne za­wie­ra­ją­ce grupę ni­tro­wą -NO2, w któ­rej atom azotu jest bez­poś­red­nio po­łą­czo­ny z ato­mem węgla.

Wikipedia


nitryfikacja

ut­le­nia­nie amo­nia­ku do azo­ta­nów(III) oraz ut­le­nia­nie azo­ta­nów(III) do azo­ta­nów(V)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. ut­le­nie­nie amo­nia­ku do azo­ty­nów i azo­ty­nów do azo­ta­nów prze­pro­wa­dza­ny przez bak­te­rie ni­try­fi­ka­cyj­ne;

Wiktionary

Ni­try­fi­ka­cja – pro­ces ut­le­nia­nia amo­nia­ku i soli amo­no­wych do azo­ty­nów i azo­ta­nów pro­wa­dzo­ny przez bak­te­rie ni­try­fi­ka­cyj­ne.

Azo­ta­ny pow­sta­łe w tym pro­ce­sie mogą zo­stać przys­wo­jo­ne przez ro­śli­ny lub ule­gać aku­mu­la­cji, czego efek­tem może być pow­sta­nie złóż sa­le­try.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Sy­nan­tro­pi­za­cja (daw­niej i dziś) po­le­ga­ła na przeksz­tał­ca­niu ge­no­ty­pów zwie­rząt i ro­ślin, świa­do­mej lub przy­pad­ko­wej eli­mi­na­cji jed­nych eko­sy­ste­mów czy ga­tun­ków i wpro­wa­dza­niu in­nych oraz na przeksz­tał­ca­niu sied­lisk me­cha­nicz­nym (w trak­cie upra­wy roli) i che­micz­nym (po­przez wy­pa­la­nie, za­nie­czy­szcze­nia, ni­try­fi­ka­cję).

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nitryfikować ndk., znitryfikować dk.

 przym. nitryfikacyjny

Wiktionary


nitryfikacyjny

zwią­za­ny z ni­try­fi­ka­cją


SJP.pl


nitryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­trią, do­ty­czą­cy Ni­trii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nitria ż.

Wiktionary


nitryl

tru­ją­cy zwią­zek or­ga­nicz­ny, po­chod­na cy­ja­no­wo­do­ru


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny za­wie­ra­ją­cy grupę ni­try­lo­wą −C≡N;

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nitrylowy

Wiktionary


nitryle

tru­ją­cy zwią­zek or­ga­nicz­ny, po­chod­na cy­ja­no­wo­do­ru


SJP.pl

Ni­try­le – or­ga­nicz­ne związ­ki che­micz­ne za­wie­ra­ją­ce grupę ni­try­lo­wą, po­chod­ne cy­ja­no­wo­do­ru, o wzo­rze ogól­nym #PATRZ.

Ace­to­ni­tryl i ben­zo­ni­tryl sto­so­wa­ne są jako roz­pu­szczal­ni­ki, a akry­lo­ni­tryl jako mo­no­mer do otrzy­my­wa­nia po­lia­kry­lo­ni­try­lu.

Wikipedia


nitrylowy

→ ni­tryl


SJP.pl

Patrz:

nitryl

nitryt

azo­tan po­ta­su - po­kła­dy w In­diach, na Cej­lo­nie i w Chile; sa­le­tra po­ta­so­wa


SJP.pl


nitrytowy

→ ni­tryt


SJP.pl

Patrz:

nitryt

nitrzanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nitry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nitra ż.

:: fż. nitrzanka ż.

 przym. nitrzański

Wiktionary


nitrzanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nitry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nitra ż.

:: fm. nitrzanin mos.

 przym. nitrzański

Wiktionary


nitrzański

→ Nitra (mia­sto na Sło­wa­cji)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nitrą, do­ty­czą­cy Nitry (mia­sta lub rzeki)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nitra ż., nitrzanin mos., nitrzanka ż.

Wiktionary


nitsch

[czy­taj: nicz] naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Mak­sy­mi­lian Nitsch (1843, Kra­ków – 1890, Kra­ków), pol­ski ar­chi­tekt, przed­sta­wi­ciel hi­sto­ryz­mu
    • [[Roman Nitsch|Roman [Fran­ci­szek Hen­ryk] Nitsch]] (1873, Pod­chy­bie – 1943, War­sza­wa), pol­ski le­karz, se­ro­log i bak­te­rio­log
    • [[Ka­zi­mierz Nitsch|Ka­zi­mierz [Igna­cy] Nitsch]] (1874, Kra­ków – 1958, Kra­ków), pol­ski ję­zy­koz­naw­ca sla­wi­sta, hi­sto­ryk ję­zy­ka pol­skie­go, dia­lek­to­log
  • Matt­hias Nitsch, albo: Mat­hias „Bubi” Nitsch (ur. 1908), spi­sko­nie­miec­ki ta­ter­nik, prze­wod­nik i ra­tow­nik
  • Her­mann Nitsch (1938–2022), au­striac­ki ar­ty­sta ek­spe­ry­men­tal­ny, per­for­mer, ma­larz
  • Krzysz­tof Nitsch (1948, Za­brze), rzeź­biarz i me­da­lier pol­ski
  • Her­bert Nitsch (ur. 1970), au­striac­ki nurek fre­e­di­vin­go­wy
  • Paul Nitsch (1548-1609), wroc­ław­ski złot­nik doby re­ne­san­su
  • Nits­che
  • Nietzs­che
  • Nicz
  • Nycz

Wikipedia


niuans

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) dro­biaz­go­wa, szcze­gó­ło­wa róż­ni­ca


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) drob­na, sub­tel­na róż­ni­ca, ledwo do­strze­gal­na zmia­na; od­cień

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲuwãw̃s, AS: ńuu̯ãũ̯s

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niuansowanie n.

:: zdrobn. niuansik m.

 czas. zniuansować, niuansować ndk.

 przym. niuansowy

Wiktionary


niuansik

zdrob­nie­nie od: niu­ans


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: niu­ans

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zniuansowanie n., niuansowanie n., niuans

 przym. niuansowy

 czas. niuansować, zniuansować

Wiktionary


niuansowanie

we włó­kien­nict­wie: ko­ry­go­wa­nie od­cie­nia barw­ni­ka przez do­da­nie małej ilo­ści in­nych barw­ni­ków


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|niu­an­so­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲuwãw̃sɔˈvãɲɛ, AS: ńuu̯ãũ̯sovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niuansowy

 rzecz. zniuansowanie n., niuans, niuansik

 czas. niuansować, zniuansować

Wiktionary


niuansować

wy­chwy­ty­wać i uka­zy­wać sub­tel­ne, słabo do­strze­gal­ne róż­ni­ce mię­dzy po­dob­ny­mi rze­cza­mi, zja­wi­ska­mi itp.


SJP.pl

cza­sow­nik

 (1.1) uka­zy­wać / wy­do­by­wać sub­tel­ne, led­wie do­strze­gal­ne szcze­gó­ły / róż­ni­ce

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲuwãw̃ˈsɔvat͡ɕ, AS: ńuu̯ãũ̯sovać

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niuansowy

 rzecz. zniuansowanie n., niuans, niuansik, niuansowanie

 czas. zniuansować

Wiktionary


niuansowość

moż­li­wość do­strze­że­nia sub­tel­nych róż­nic


SJP.pl


niuansowy

za­wie­ra­ją­cy niu­an­se, do­ty­czą­cy sub­tel­nych róż­nic


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) po­le­ga­ją­cy na niu­an­sach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niuans mrz., niuansik mrz., niuansowanie n., zniuansowanie n.

 czas. niuansować ndk., zniuansować dk.

Wiktionary


niuch

1. po­tocz­nie: po­wo­nie­nie, nos
2. po­tocz­nie: wy­czu­cie, in­tu­i­cja
3. prze­sta­rza­le: szczyp­ta ta­ba­ki; dziś czę­ściej jako jed­no­ra­zo­wa por­cja nar­ko­ty­ku


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szczyp­ta ta­ba­ki; jed­no­ra­zo­we uży­cie ta­ba­ki

 (1.2) żart. zmysł po­wo­nie­nia

 (1.3) pot. szyb­kie roz­poz­na­nie cze­goś in­stynk­tem

Wiktionary

Niuch (ang. "Snuff") – po­wieść Terry’ego Prat­chet­ta, trzy­dzie­sta dzie­wią­ta z serii "Świat Dysku". Książ­ka jest ko­lej­ną czę­ścią przy­gód o Stra­ży Miej­skiej Ankh-Mor­pork.

Po­wieść w pol­skim tłu­ma­cze­niu Pio­tra W. Cho­le­wy uka­za­ła się 10 kwiet­nia 2012 roku na­kła­dem wy­daw­nict­wa Pró­szyń­ski i S-ka.

Wikipedia

Powiązane:

 czas. niuchać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) powonienie, nos

 (1.3) instynkt, nos, wyczucie, szósty zmysł

Wiktionary


niuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|niu­chać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲuˈxãɲɛ, AS: ńuχãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. niuchać ndk.

Wiktionary


niuchać

1. wcią­gać w nos, np. ta­ba­kę; po­tocz­nie: po­cią­gać nosem, wą­chać, wę­szyć;
2. pot. szpe­rać, tro­pić, wę­szyć


SJP.pl

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­niu­chać)

 (1.1) pot. wą­chać, wę­szyć

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲuxat͡ɕ, AS: ńuχać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niuchanie n., wyniuchanie n., niuchacz m., niuch m.

 czas. wyniuchać dk.

Wiktionary


niue

1. wyspa na Oce­a­nie Spo­koj­nym;
2. te­ry­to­rium sto­wa­rzy­szo­ne z Nową Ze­lan­dią, na wy­spie o tej samej naz­wie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. po­li­ne­zyj­ska wyspa w Oce­a­nii

 (1.2) geogr. polit. pań­stwo na wy­spie Niue (1.1) ze sto­li­cą w Alofi;

 (1.3) grupa et­nicz­na rdzen­nych miesz­kań­ców Niue (1.1);

Wiktionary

(ang. wym. []) – te­ry­to­rium sto­wa­rzy­szo­ne Nowej Ze­lan­dii, po­ło­żo­ne na wy­spie ko­ra­lo­wej na Oce­a­nie Spo­koj­nym w Po­li­nez­ji. Nazwa po­cho­dzi od dwóch słów: "niu" („palma ko­ko­so­wa”) oraz "e" („oglą­dać, pa­trzeć”).

Po­ło­żo­na jest ok. 2400 km na pół­noc­ny wschód od Nowej Ze­lan­dii, w trój­ką­cie ut­wo­rzo­nym przez Wyspy Cooka, Tonga oraz Samoa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mia­sto po­ło­żo­ne jest na za­chod­nim wy­brze­żu wyspy Niue, nad za­to­ką Alofi, w miej­scu, gdzie znaj­du­je się je­dy­na przer­wa w rafie ko­ra­lo­wej ota­cza­ją­cej wyspę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲuwɛ, AS: ńuu̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niue, Niueńczyk mos., Niuenka ż.

 przym. niueński

Wiktionary


niuejdżowski

→ New Age; ne­wa­ge'owy, ne­wa­ge'owski


SJP.pl


niueński

→ Niue (te­ry­to­rium)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niue, do­ty­czą­cy Niue

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niue n., Niueńczyk mos., Niuenka ż.

Wiktionary


niuhempszyr

ame­ry­kań­ska rasa kur ogól­no­u­żyt­ko­wych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. jedna z ras kur;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲuˈxɛ̃mpʃɨr, AS: ńuχẽmpšyr

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. New Hampshire mrz., new hampshire n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) new hampshire

Wiktionary


niuhempszyry

rasa kur


SJP.pl


niukża

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Rosji, w ob­wo­dzie czy­tyj­skim i amur­skim; prawy do­pływ Olok­my;

Wiktionary

Niuk­ża (ros. Нюкжа) – rzeka w Rosji, w ob­wo­dzie czy­tyj­skim i amur­skim; prawy do­pływ Olok­my. Dłu­gość 583 km; po­wierzch­nia do­rze­cza 32 100 km²; śred­ni rocz­ny prze­pływ przy uj­ściu 310 m³/s.

Źró­dła na wschod­nim krań­cu gór Olok­miń­ski Sta­no­wik; w gór­nym biegu pły­nie w kie­run­ku pół­noc­no-wschod­nim; licz­ne progi; w dol­nym biegu w kie­run­ku pół­noc­no-za­chod­nim wzdłuż Pasma Sta­no­we­go.

Wikipedia


niulakita

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa na­le­żą­ca do pań­stwa Tu­va­lu;

Wiktionary

Niu­la­ki­ta – najm­niej­sza wyspa ko­ra­lo­wa (dy­strykt, okręg) Tu­va­lu. W 2002 roku na wy­spie miesz­ka­ło 35 osób. Eu­ro­pej­czy­cy od­kry­li atol 29 sierp­nia 1595 roku. Po­now­ne od­kry­cie wyspy na­stą­pi­ło 6 li­sto­pa­da 1821 roku. Wów­czas Niu­la­ki­tę zlo­ka­li­zo­wał sta­tek do­wo­dzo­ny przez Ge­or­ge'a Bar­ret­ta.

Wikipedia


niunia

niuń­ka;
1. po­tocz­nie: atrak­cyj­na dziew­czy­na; dziu­nia, dziuń­ka, dżaga, lacha, laska, cizia, la­chon;
2. pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; niuń­cia, niu­sia, niu­niu­sia, niu­niecz­ka;
3. po­tocz­nie: osoba nie­za­rad­na, bar­dzo nie­śmia­ła


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lek­cew. osoba, zwy­kle ko­bie­ta, nie­po­rad­na, zaw­sty­dzo­na

 (1.2) pieszcz. pot. dziec­ko, dziew­czyn­ka

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Niu­nia, chodź do mnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲü̃ɲa, AS: ńü̃ńa

Wiktionary


niuniaczek

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym; niu­niek, niu­niuś


SJP.pl


niunieczka

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; niu­nia, niuń­ka, niuń­cia, niu­niu­sia, niu­sia


SJP.pl


niuniek

niu­nia;
1. po­tocz­nie: atrak­cyj­na dziew­czy­na; dziu­nia, dziuń­ka, dżaga, lacha, laska, cizia, la­chon;
2. pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; niuń­cia, niu­sia, niu­niu­sia, niu­niecz­ka;
3. po­tocz­nie: osoba nie­za­rad­na, bar­dzo nie­śmia­ła


SJP.pl


niuniusia

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym; niu­niek, niu­nia­czek


SJP.pl


niuniuś

pie­szczot­li­wie o uko­cha­nym; niu­niek, niu­nia­czek


SJP.pl


nius

news;
1. po­tocz­nie: sen­sa­cyj­na wia­do­mość z ostat­niej chwi­li;
2. śro­do­wi­sko­wo: wia­do­mość w in­ter­ne­to­wej gru­pie dy­sku­syj­nej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) świe­ża wia­do­mość

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲus, AS: ńus

Wiktionary


niusia

zdrob­nie­nie od: Anna (imię żeń­skie)


SJP.pl


niutao

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa na­le­żą­ca do pań­stwa Tu­va­lu;

Wiktionary

Niu­tao – wyspa ko­ra­lo­wa na­le­żą­ca do ar­chi­pe­la­gu Tu­va­lu, o po­wierzch­ni ok. 2,53 km². Znaj­du­ją się na niej dwie osady – Teava i Kulia. W 2012 roku na wy­spie miesz­ka­ło 606 osób[]. Eu­ro­pej­czy­cy od­kry­li atol w 1825 roku.

Na Niu­tao znaj­du­je się szko­ła pod­sta­wo­wa (We­bley Pri­ma­ry Scho­ol) i przedsz­ko­le (Niu­tao Pre-Scho­ol) (stan na 2014 rok).

Wikipedia


niuton

jed­nost­ka siły w Ukła­dzie SI; new­ton


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. jed­nost­ka siły w ukła­dzie SI;

Wiktionary

\right]

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲutɔ̃n, AS: ńutõn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. N

Wiktionary


niutonometr

fi­zy­ka: jed­nost­ka mo­men­tu siły


SJP.pl

\right]

Wikipedia


niutonowski

taki jak u New­to­na, wy­wo­dzą­cy się z praw me­cha­ni­ki New­to­na; new­to­now­ski


SJP.pl


niuńcia

niuń­ka;
1. po­tocz­nie: atrak­cyj­na dziew­czy­na; dziu­nia, dziuń­ka, dżaga, lacha, laska, cizia, la­chon;
2. pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; niu­nia, niu­sia, niu­niu­sia, niu­niecz­ka


SJP.pl


niuńka

niu­nia;
1. po­tocz­nie: atrak­cyj­na dziew­czy­na; dziu­nia, dziuń­ka, dżaga, lacha, laska, cizia, la­chon;
2. pie­szczot­li­wie o uko­cha­nej; niuń­cia, niu­sia, niu­niu­sia, niu­niecz­ka;
3. po­tocz­nie: osoba nie­za­rad­na, bar­dzo nie­śmia­ła


SJP.pl


niva

model sa­mo­cho­du marki Łada


SJP.pl

Niva (do 1949 "Hart­ma­ni­ce") – gmina w Cze­chach, w po­wie­cie Pro­ście­jów, w kraju oło­mu­niec­kim. We­dług da­nych z dnia 1 stycz­nia 2012 li­czy­ła 322 miesz­kań­ców.

Po­ło­żo­na jest na wy­ży­nie dra­hań­skiej, na za­chód od Pro­ście­jo­wa.

Wikipedia


nivea

marka kos­me­ty­ków


SJP.pl

Nivea ( ni­ve­us – śnież­no­bia­ły) – linia pro­duk­tów kos­me­tycz­nych mię­dzy­na­ro­do­we­go kon­cer­nu Be­iers­dorf AG z Ham­bur­ga w Niem­czech.

Pier­wszym pro­duk­tem tej linii było Nivea Seife ("mydło Nivea"), które zo­sta­ło wpro­wa­dzo­ne na rynek w 1906 przez firmę „Be­iers­dorf & Co”, któ­rej wła­ści­cie­lem był wów­czas Oskar Tro­plo­witz, far­ma­ce­u­ta, uro­dzo­ny w 1863 w Gli­wi­cach.

Wikipedia


niven

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Larry Niven – ame­ry­kań­ski pi­sarz scien­ce-fic­tion.
  • Niven (ang. Niven Towns­hip) – gmina w sta­nie Ar­kan­sas, w hrab­stwie Cle­ve­land
  • Niven (ang. Niven Towns­hip) – gmina w sta­nie Ar­kan­sas, w hrab­stwie Jef­fer­son

Wikipedia


nivôse

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nazwa czwar­te­go mie­sią­ca we fran­cu­skim ka­len­da­rzu re­wo­lu­cyj­nym;

Wiktionary

Nivôse (z łac. "ni­vo­sus" = 'śnież­ny') – czwar­ty mie­siąc we fran­cu­skim ka­len­da­rzu re­wo­lu­cyj­nym, pier­wszy mie­siąc zimy. Trwał od 21 grud­nia do 19 stycz­nia.

Wikipedia


niwa

1. po­e­tyc­ko: pole, zie­mia upraw­na;
2. prze­no­śnie: za­kres czy­jejś dzia­łal­no­ści;
3. ser po­dob­ny do rok­fo­ra, pro­du­ko­wa­ny prze­de wszyst­kim w Cze­chach i Sło­wa­cji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. pole upraw­ne

 (1.2) podn. za­kres, sfera ja­kiejś lub czy­jejś dzia­łal­no­ści

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niwa – znie­sio­na część mia­sta Ko­niec­pol
  • Niwa – część mia­sta Nowy Targ
  • Niwa – część mia­sta Sław­ków
  • Niwa – wieś w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Szczyt­na
  • Niwa – część wsi Hosz­nia Or­dy­nac­ka w po­wie­cie bił­go­raj­skim, w gmi­nie Goraj
  • Niwa – część wsi La­de­ni­ska w po­wie­cie chełm­skim, w gmi­nie Do­ro­husk
  • Niwa – wieś w po­wie­cie pu­ław­skim, w gmi­nie Ba­ra­nów
  • Niwa – część wsi Nawóz w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Nie­lisz
  • Niwa – część wsi Udry­cze-Ko­niec w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Stary Za­mość
  • Niwa – część wsi Przy­by­szy­ce w po­wie­cie brze­ziń­skim, w gmi­nie Jeżów
  • Niwa – część wsi Po­rę­by w po­wie­cie opo­czyń­skim, w gmi­nie Poś­więt­ne
  • Niwa – część wsi Poś­więt­ne w po­wie­cie opo­czyń­skim, w gmi­nie Poś­więt­ne

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Szła ście­żyn­ką, szła przez niwę, / za­pła­ka­ła oczki siwe.

 (1.2) Oto może mały, ale jakże zna­mien­ny fakt z eku­me­nicz­nej niwy u na­szych za­chod­nich są­sia­dów.

 (1.2) Zmniej­szy­li­śmy bez­ro­bo­cie o jedną trze­cią, mamy plan, żeby przez czte­ry lata zmniej­szyć je o 500 tys. osób – tak SLD pro­mo­wa­ło wczo­raj swoje do­ko­na­nia i za­mie­rze­nia na niwie bez­ro­bo­cia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiva, AS: ńiva

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) rola, łan

Wiktionary


niwacja

ero­zyj­ne dzia­ła­nie śnie­gu po­przez na­prze­mien­ne top­nie­nie i za­ma­rza­nie


SJP.pl


niwalny

1. od­no­szą­cy się do ob­sza­rów po­kry­tych wiecz­nym śnie­giem (np. kli­mat ni­wal­ny, pię­tro ni­wal­ne);
2. or­ga­nizm ni­wal­ny - ro­śli­na lub zwie­rzę ży­ją­ce na śnie­gu; or­ga­nizm hie­mal­ny, or­ga­nizm na­śnież­ny, krio­biont


SJP.pl


niwchijski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niw­cha­mi, do­ty­czą­cy Niw­chów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język niw­chij­ski;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niwcha mos., Niwchijka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. giliacki

 (2.1) giliacki

Wiktionary


niwecznik

daw­niej: biał­ko oso­cza wyt­wa­rza­ne przez lim­fo­cy­ty, po­sia­da­ją­ce zdol­ność roz­poz­na­nia an­ty­ge­nu; im­mu­no­glo­bu­li­na, an­ty­cia­ło, prze­ciw­cia­ło


SJP.pl


niweczyć

ni­szczyć coś do­szczęt­nie; uda­rem­niać, uni­ce­stwiać


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zni­we­czyć)

 (1.1) po­zba­wiać war­to­ści, obra­cać wni­wecz

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niweczenie n.

 przysł. niwecz, wniwecz

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anulować, cofać, osłabiać, przekreślać, psuć, rujnować, udaremniać, unicestwiać

Wiktionary


niwelacja

1. w tech­ni­ce: wy­rów­na­nie ja­kiejś po­wierzch­ni;
2. usta­la­nie wy­so­ko­ści punk­tów w te­re­nie za po­mo­cą po­mia­rów ge­o­de­zyj­nych;
3. lik­wi­do­wa­nie róż­nic


SJP.pl

Ni­we­la­cja, po­mia­ry wy­so­ko­ścio­we – ge­o­de­zyj­ne wyz­na­cza­nie róż­ni­cy wy­so­ko­ści po­mię­dzy punk­ta­mi te­re­no­wy­mi. Wy­róż­nia się na­stę­pu­ją­ce ro­dza­je ni­we­la­cji:

Do wy­ko­na­nia po­mia­rów wy­so­ko­ścio­wych nie­zbęd­ne są ni­we­la­tor lub te­o­do­lit (ta­chi­metr) oraz łata ni­we­la­cyj­na.

Wikipedia


niwelacyjny

zwią­za­ny z ni­we­la­cją


SJP.pl


niwelator

le­wel­ler; czło­nek ra­dy­kal­ne­go an­giel­skie­go ugru­po­wa­nia gło­szą­ce­go w XVIIw ideę po­wszech­nej rów­no­ści oby­wa­te­li


SJP.pl

Ni­we­la­tor – in­stru­ment ge­o­de­zyj­ny, umoż­li­wia­ją­cy po­miar róż­ni­cy wy­so­ko­ści (ni­we­la­cji) po­mię­dzy punk­ta­mi po­mia­ro­wy­mi.

Naj­czę­ściej ni­we­la­to­ra używa się wraz z trój­no­gim sta­ty­wem, na któ­rym mon­tu­je się go za po­mo­cą śruby. Po zgrub­nym spo­zio­mo­wa­niu ni­we­la­to­ra (czyli do­pro­wa­dze­niu jego osi głów­nej do po­ło­że­nia pio­no­we­go przy po­mo­cy li­bel­li okrą­głej "pu­deł­ko­wej") w ni­we­la­to­rach li­bel­lo­wych trze­ba ręcz­nie spo­zio­mo­wać rur­ko­wą li­bel­lę ni­we­la­cyj­ną.

Wikipedia


niweleta

pro­sta o żą­da­nym spad­ku, która łączy na pro­fi­lu po­dłuż­nym punk­ty pro­jek­to­wa­ne­go dna rowu lub spad­ku wy­ro­bi­ska


SJP.pl

Ni­we­le­ta – linia łą­czą­ca punk­ty wy­so­ko­ścio­we, wyz­na­cza­ją­ce pro­jek­to­wa­ny pro­fil bu­dow­li, np. ko­ro­ny drogi lub na­sy­pu, dna rowu.

Wikipedia


niwelistyczny

→ ni­we­lizm


SJP.pl

Patrz:

niwelizm

niwelować

1. w tech­ni­ce: wy­rów­ny­wać po­wierzch­nię te­re­nu do jed­ne­go po­zio­mu; zrów­ny­wać, plan­to­wać;
2. usta­lać wy­so­kość punk­tów w te­re­nie za po­mo­cą po­mia­rów ge­o­de­zyj­nych;
3. książ­ko­wo: usu­wać róż­ni­ce, np. praw­ne, kul­tu­ro­we


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) ła­go­dzić skut­ki cze­goś

 (1.2) zrów­ny­wać dwa różne ele­men­ty

Wiktionary


niwerneński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Ni­wer­nią, do­ty­czą­cy Ni­wer­nii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niwernia ż.

Wiktionary


niwernia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. daw. lub rzad. kra­i­na hi­sto­rycz­na w środ­ko­wej Fran­cji, ze sto­li­cą w Ne­vers

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niwerneński

Wiktionary


niwica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ni­wi­ca – wieś w woj. lu­bu­skim, w pow. go­rzow­skim, w gmi­nie Deszcz­no
  • Ni­wi­ca – wieś w woj. lu­bu­skim, w pow. żar­skim, w gmi­nie Trze­biel
  • Ni­wi­ca – dawna gmina
  • Ni­wi­ca – dawna gro­ma­da

Wikipedia


niwicki

naz­wi­sko


SJP.pl


niwiska

przy­miot­nik od: Ni­wi­ska


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ni­wi­ska – wieś w woj. lu­bu­skim, w pow. zie­lo­no­gór­skim, w gmi­nie No­wo­gród Bo­brzań­ski
  • Ni­wi­ska – wieś w woj. łódz­kim, w pow. wie­ru­szow­skim, w gmi­nie Ga­le­wi­ce
  • Ni­wi­ska – wieś w woj. pod­kar­pac­kim, w pow. kol­bu­szow­skim, w gmi­nie Ni­wi­ska
  • Ni­wi­ska – gro­ma­da w po­wie­cie kol­bu­szow­skim
  • Ni­wi­ska – gro­ma­da w po­wie­cie zie­lo­no­gór­skim
  • Ni­wi­ska – nazwa wsi Hur­cze w la­tach 1977–1981

Wikipedia


niwiski

przy­miot­nik od: Ni­wi­ska


SJP.pl

Ni­wi­ski daw­niej też Ni­wi­ska – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sied­lec­kim, w gmi­nie Mo­ko­bo­dy.

Na te­re­nie wsi ut­wo­rzo­no dwa so­łect­wa "Ni­wi­ski I" i "Ni­wi­ski II".

Wikipedia


niwiński

naz­wi­sko


SJP.pl

Ni­wiń­ski – pol­skie naz­wi­sko.

Wikipedia


niwka

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niwka – część mia­sta Busko-Zdrój
  • Niwka – część mia­sta Pu­szczy­ko­wo
  • Niwka – część mia­sta Sos­no­wiec
  • Niwka – część wsi Przy­pi­sów­ka w woj. lu­bel­skim, w pow. lu­bar­tow­skim, w gmi­nie Fir­lej
  • Niwka – część wsi Wola Bli­zoc­ka w woj. lu­bel­skim, w pow. lu­bar­tow­skim, w gmi­nie Je­zio­rza­ny
  • Niwka – część wsi Ol­szo­wiec-Ko­lo­nia w woj. lu­bel­skim, w pow. lu­bel­skim, w gmi­nie By­cha­wa
  • Niwka – część wsi Na­su­tów w woj. lu­bel­skim, w pow. lu­bel­skim, w gmi­nie Niem­ce
  • Niwka – część wsi Stary Ba­za­nów w woj. lu­bel­skim, w pow.ryc­kim, w gmi­nie Ryki
  • Niwka – część wsi Bęb­nów w woj. łódz­kim, w pow. wie­luń­skim, w gmi­nie Ko­nop­ni­ca
  • Niwka – część wsi Czer­ni­chów w woj. ma­ło­pol­skim, w pow. kra­kow­skim, w gmi­nie Czer­ni­chów
  • Niwka – część wsi Wo­ło­wi­ce w woj. ma­ło­pol­skim, w pow. kra­kow­skim, w gmi­nie Czer­ni­chów
  • Niwka – część wsi Stro­nie w woj. ma­ło­pol­skim, w pow. li­ma­now­skim, w gmi­nie Łu­ko­wi­ca

Wikipedia


niwkowo

Niw­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim, w gmi­nie Wizna. Leży nad Nar­wią.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Jana Chrzci­cie­la w Wiz­nie.

Wikipedia


niwnica

Niw­ni­ca ( Neunz) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Nysa.

Niw­ni­ca to wieś po­ło­żo­na w po­łud­nio­wej czę­ści gminy Nysa. Są­sia­du­je z pię­cio­ma wsia­mi Wysz­ków Ślą­ski, Do­masz­ko­wi­ce, Wierz­bię­ci­ce, Haj­du­ki Ny­skie i Kęp­ni­ca.

Wikipedia


niwnice

Niw­ni­ce ( Kun­zen­dorf unter dem Walde) – duża, uprze­my­sło­wio­na wieś so­łec­ka w Pol­sce w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lwó­wec­kim, w gmi­nie Lwó­wek Ślą­ski.

Wikipedia


nix

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) astr. jeden z księ­ży­ców Plu­to­na;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nix – księ­życ Plu­to­na
  • Nix – wie­lo­plat­for­mo­wy za­rząd­ca pa­kie­tów dla sy­ste­mów Unik­so­po­dob­nych
  • Kel­pie – w fol­klo­rze cel­tyc­kim nad­na­tu­ral­ny wodny koń
  • Nyks – w mi­to­lo­gii grec­kiej bo­gi­ni nocy, córka Cha­o­su
  • Garth Nix – au­stra­lij­ski pi­sarz li­te­ra­tu­ry fan­ta­sy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nix nie po­sia­da at­mos­fe­ry.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiks, AS: ńiks

Wiktionary


nixon

naz­wi­sko, np. Ri­chard Nixon (1913-1994), po­li­tyk ame­ry­kań­ski, w la­tach 1969-1974 pre­zy­dent Sta­nów Zjed­no­czo­nych


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ri­chard Nixon – 37. pre­zy­dent USA
  • Agnes Nixon – ame­ry­kań­ska pro­du­cent­ka te­le­wi­zyj­na
  • Amy Nixon – ka­na­dyj­ska cur­ler­ka
  • Cynt­hia Nixon – ame­ry­kań­ska ak­tor­ka
  • Erica Nixon – au­stra­lij­ska lek­ko­at­let­ka
  • Gil­bert Ed­ward James Nixon – bry­tyj­ski en­to­mo­log
  • Greg Nixon – ame­ry­kań­ski lek­ko­at­le­ta
  • Gun­nar Nixon – ame­ry­kań­ski lek­ko­at­le­ta
  • Guy Nixon – bry­tyj­ski nar­ciarz
  • Jay Nixon – ame­ry­kań­ski po­li­tyk
  • Kim­ber­ley Nixon – bry­tyj­ska ak­tor­ka
  • Lewis Nixon – ame­ry­kań­ski woj­sko­wy

Wikipedia


nixtamalizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. nik­sta­ma­li­za­cja.

Wiktionary


niy

par­ty­ku­ła

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cie­szyń­ski. nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niy aś sie, że mosz ujka w Raj­chu.

Wiktionary


niydziela

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nie­dzie­la

Wiktionary


niydźwiydź

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ursus|Lin­na­e­us|ref=tak., niedź­wiedź

Wiktionary


niz.

skrót od: ni­zi­na (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


SJP.pl


nizam

tytuł mu­zuł­mań­skich wład­ców


SJP.pl

Nizam – w daw­nych In­diach tytuł wład­ców niek­tó­rych państw mu­zuł­mań­skich, zwła­szcza Haj­da­ra­ba­du i Ah­mad­na­ga­ru. W węż­szym sen­sie od­no­si się do wład­ców Haj­da­ra­ba­du z dy­na­stii za­ło­żo­nej na po­cząt­ku XVIII w. przez Asafa Dżaha.

Wikipedia


nizaryta

czło­nek ra­dy­kal­ne­go ugru­po­wa­nia re­li­gij­ne­go mu­zuł­mań­skich is­ma­i­li­tów; asa­syn


SJP.pl


nizarytka

→ ni­za­ry­ta; asa­syn­ka


SJP.pl


nizać

naw­le­kać coś na nitkę, sznu­rek itp.; ści­bić; ści­bać


SJP.pl


nizielski

naz­wi­sko


SJP.pl


nizieński

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ka­zi­mierz Ni­zień­ski (1892-1952) – ofi­cer Woj­ska Pol­skie­go
  • Bo­gu­sław Ni­zień­ski (1928-2025) – praw­nik, sę­dzia

Wikipedia


nizina

1. forma uksz­tał­to­wa­nia te­re­nu, ob­szar le­żą­cy na wy­so­ko­ści od 0 do 300 m n.p.m.;
2. nisko po­ło­żo­ne miej­sce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. ob­szar le­żą­cy na wy­so­ko­ści od 0 do 200 m n.p.m.

Wiktionary

Ni­zi­na – rów­nin­na lub pra­wie rów­nin­na wiel­ka forma uksz­tał­to­wa­nia te­re­nu, ob­szar le­żą­cy na wy­so­ko­ści od 0 do 300 m n.p.m.

Ni­zi­ny sta­no­wią 1/3 po­wierzch­ni wszyst­kich kon­ty­nen­tów. Roz­le­głe ob­sza­ry ni­zin­ne noszą nazwę niżu. Na mapie hip­so­me­trycz­nej oz­na­czo­ne są jas­no­zie­lo­nym ko­lo­rem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przed nami roz­cią­ga­ła się roz­le­gła ni­zi­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʑĩna, AS: ńiźĩna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość ż., niż

 przym. nizinny, poniższy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niż

Wiktionary


nizinka

zdrob­nie­nie od: ni­zi­na


SJP.pl


nizinny

1. zwią­za­ny z ni­zi­ną, ma­ją­cy cechy ni­zi­ny;
2. ży­ją­cy, upra­wia­ny na ni­zi­nie


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ni­zi­ny; po­ło­żo­ny w ni­zi­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uksz­tał­to­wa­nie wyspy ma cha­rak­ter ni­zin­ny, na po­łud­niu znaj­du­je się nie­wy­so­ki pła­sko­wyż.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʑĩnːɨ, AS: ńiźĩ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nizina ż.

Wiktionary


nizioł

naz­wi­sko


SJP.pl

Ni­zioł właśc. To­masz Ni­ziń­ski (ur. 21 stycz­nia 1984 w Kra­ko­wie) znany rów­nież jako Ni­ziek – pol­ski raper. Czło­nek ze­spo­łów Syn­dy­kat i Szaj­ka oraz ko­lek­ty­wu Ciem­na Stre­fa. Muzyk współ­pra­co­wał po­nad­to m.in. z ta­ki­mi wy­ko­naw­ca­mi jak: Dudek P56, Egon, Kali, Lu­ka­sy­no, NON Ko­nek­sja oraz Popek.

Wikipedia


niziołek

1. nie­wy­so­ka isto­ta ze świa­ta fan­ta­sy;
2. niski czło­wiek; kny­pek, ka­ry­pel


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) fant. liter. isto­ta ni­skie­go wzro­stu cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się krępą bu­do­wą ciała i du­ży­mi sto­pa­mi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) po­gard. niski osob­nik

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Grze­gorz Ni­zio­łek – pol­ski te­a­tro­log, li­te­ra­tu­roz­naw­ca i na­u­czy­ciel aka­de­mic­ki
  • Karol Ni­zio­łek – pol­ski wio­ślarz
  • Ur­szu­la Ni­zio­łek-Ja­niak – pol­ska dzia­łacz­ka spo­łecz­na i sa­mo­rzą­do­wa‎
  • Hob­bi­ci, ni­zioł­ki – jedna z in­te­li­gent­nych ras ze stwo­rzo­nej przez J.R.R. Tol­kie­na

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W ko­lej­nej czę­ści po­wie­ści na ni­zioł­ków bę­dzie czy­hać wiel­ka pa­ję­czy­ca.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʑɔwɛk, AS: ńiźou̯ek

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niziołkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) halfling, hobbit

 (2.1) karzełek, liliput

Wiktionary


niziołkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do ni­zioł­ka, zwią­za­ny z ni­zioł­kiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pod dębem znaj­do­wał się ni­zioł­ko­wy domek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niziołek mos./mzw.

Wiktionary


niziurski

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ed­mund Ni­ziur­ski (1925–2013) – pol­ski pro­za­ik i pu­bli­cy­sta, autor Księ­gi ur­wi­sów i Spo­so­bu na Al­cy­bia­de­sa.
  • Mi­ro­sław Ni­ziur­ski (1932–2015) – pol­ski kom­po­zy­tor, pro­fe­sor sztuk mu­zycz­nych, rek­tor Wyż­szej Szko­ły Pe­da­go­gicz­nej w Kiel­cach.

Wikipedia


niziusieńki

zdrob­nie­nie od: niski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: niski

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiʑüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: ńiźüśė̃ńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość

 przym. niski, niziuchny, niziuśki, niziuteńki, niziutki

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

 temsłow. nisko-

Wiktionary


niziuteńki

zdrob­nie­nie od: niski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: niski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dom jest ni­ziu­teń­ki i ledwo wy­sta­je zza ka­mien­nej "for­te­cy" - to także zo­sta­ło za­pla­no­wa­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲiʑuˈtɛ̃ɲci, AS: ńiźutẽńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość

 przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuśki, niziutki

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

 temsłow. nisko-

Wiktionary


niziutki

zdrob­nie­nie od: niski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: niski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z ostat­niej ławki wsta­je ni­ziut­ki chłop­czyk i mówi, że jest obec­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʑutʲci, AS: ńiźutʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość

 przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuśki, niziuteńki

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

 temsłow. nisko-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niziuśki

Wiktionary


niziuśki

zdrob­nie­nie od: niski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: niski

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʑüɕci, AS: ńiźüśḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niskość

 przym. niski, niziuchny, niziusieńki, niziuteńki, niziutki

 przysł. nisko, niziuteńko, niziutko

 temsłow. nisko-

Wiktionary


niziński

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ka­zi­mierz Ni­ziń­ski (1894-?), ofi­cer ar­ty­le­rii Woj­ska Pol­skie­go
  • Sta­ni­sław Ni­ziń­ski (1848-1932), du­chow­ny rzym­sko­ka­to­lic­ki
  • Zbi­gniew Ni­ziń­ski (1900-1975), pił­karz

Wikipedia


nizyna

po­li­cy­klicz­ny pep­tyd uży­wa­ny jako do­da­tek przy pro­duk­cji serów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. wie­lo­pier­ście­nio­wy pep­tyd wyt­wa­rza­ny przez bak­te­rię mle­ko­wą nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lac­to­coc­cus lac­tis|ref=tak., ma­ją­cy wła­ści­wo­ści an­ty­bak­te­ryj­ne, uży­wa­ny jako kon­ser­want;

Wiktionary

Ni­zy­na – po­li­cy­klicz­ny pep­tyd skła­da­ją­cy się z 34 ami­nok­wa­sów. Ni­zy­na wyt­wa­rza­na jest w pro­ce­sie fer­men­ta­cji przez bak­te­rie kwasu mle­ko­we­go "Lac­to­coc­cus lac­tis". Za­li­cza się do bak­te­rio­cyn, jest an­ty­bio­ty­kiem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Pol­sce środ­kiem prze­dłu­ża­ją­cym trwa­łość serów to­pio­nych jest ni­zy­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈzɨ̃na, AS: ńizỹna

Wiktionary


nią

forma za­im­ka.

 (1.1) B. lp. od: ona

 (1.2) N. lp. od: ona

Wiktionary


nić

1. bar­dzo cien­ki sznu­re­czek słu­żą­cy do szy­cia, tka­nia itp.;
2. cien­kie włó­kno pow­sta­łe z wy­dzie­li­ny z gru­czo­łów pa­ją­ków lub pocz­wa­rek mo­ty­li


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cien­kie włó­kno uży­wa­ne np. do szy­cia

 (1.2) długi, cien­ki obiekt przy­po­mi­na­ją­cy nić (1.1)

 (1.3) zob. nici.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nić Ariad­ny
  • nić den­ty­stycz­na
  • nić kra­wiec­ka
  • nić pa­ję­cza
  • nić – forma uksz­tał­to­wa­nia ciała or­ga­niz­mów wie­lo­ko­mór­ko­wych lub ko­lo­nii – nić grzyb­ni, try­chom, fi­la­ment
  • Nić – fran­cu­sko-bel­gij­sko-tu­ne­zyj­ski film z 2009
  • Nić – in­dyj­ski film z 2006
  • Nić – pol­ski film ani­mo­wa­ny z 1987
  • nitka

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ła­ta­łam dziu­rę w ubra­niu, ale pękła mi nić i mu­sia­łam za­czy­nać od po­cząt­ku.

 (1.1) Pro­ces two­rze­nia ście­gu wiąże się z wa­run­ka­mi pracy nici szwal­nej, gdyż cią­głe pod­no­sze­nie wy­daj­no­ści ma­szyn i ich szyb­ko­ści po­wo­du­je, że nić jest naj­słab­szym i naj­bar­dziej za­wod­nym ele­men­tem pro­ce­su […]

 (1.2) W czą­stecz­ce DNA za­sa­dy cy­to­zy­ny, znaj­du­ją­ce się na jed­nej nici, two­rzą wią­za­nia che­micz­ne z za­sa­da­mi gu­a­ni­ny na prze­ciw­le­głej nici.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲit͡ɕ, AS: ńić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nitkowanie n., nitkowatość ż., nicień m., nicielnica ż., nici nmos.

:: zdrobn. nitka ż., niteczka ż.

 czas. nitkować ndk.

 przym. niciany, nitkowaty, nitkowy, nicieniowy

 przysł. nitkowato

Wiktionary


niźli

prze­sta­rza­łe: przy­i­mek lub spój­nik przy­łą­cza­ją­cy wy­ra­że­nie okre­śla­ją­ce pod­sta­wę po­rów­na­nia; niż, ani­że­li, ni­że­li


SJP.pl

spój­nik

 (1.1) daw. niż

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mil­sze to Bogu niźli bawół, / niż cie­lec, co ma już rogi i ra­ci­ce.

Wiktionary


niźliby

"niźli" po­łą­czo­ne z "by", par­ty­ku­łą trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


SJP.pl


niż

1. roz­le­gła ni­zi­na;
2. prze­no­śnie: naj­niż­szy stan, po­ziom cze­goś;
3. ob­szar ni­skie­go ci­śnie­nia at­mos­fe­rycz­ne­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. oś­ro­dek ni­skie­go ci­śnie­nia at­mos­fe­rycz­ne­go;

 (1.2) ob­szar, punkt, chwi­la, w któ­rym jakaś wiel­kość osią­ga małą war­tość

 (1.3) geogr. ni­zi­na obej­mu­ją­ca roz­le­głe ob­sza­ry;

spój­nik

 (2.1) …uży­wa­ny przy po­rów­na­niach, słu­żą­cy do wy­ra­że­nia, że dana cecha opi­su­ją­ca wy­ra­że­nia przed i za spój­ni­kiem sil­niej wy­stę­pu­je w zwro­cie przed spój­ni­kiem; słu­żą­cy do pod­kre­śla­nia róż­nic mię­dzy ta­ki­mi wy­ra­że­nia­mi

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • niż (ge­o­gra­fia) – roz­le­gły ob­szar ni­zin­ny
  • niż ba­rycz­ny – ob­szar ob­ni­żo­ne­go ci­śnie­nia at­mos­fe­rycz­ne­go
  • Niż (Ukra­i­na) – kra­i­na na Ukra­i­nie, w dol­nym biegu Dnie­pru

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Obec­nie nad kra­jem pa­nu­je niż z cen­trum nad Za­to­ką Gdań­ską.

 (1.3) Grab jest w Pol­sce po­spo­li­ty na całym niżu.

 (2.1) Jego miesz­ka­nie jest więk­sze niż twoje.

 (2.1) Wolę po­ma­rań­cze niż ba­na­ny.

 (2.1) Dzi­siaj jest ina­czej niż wtedy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiʃ, AS: ńiš

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1-3)

 rzecz. nizina ż., niziołek mos./mzw.

 przym. niżowy, niski

 przysł. niżowo, nisko

 czas. obniżać ndk., obniżyć dk.

 sp. aniżeli

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cyklon; skr. N

 (1.2) minimum

 (1.3) nizina

 (2.1) w niektórych sytuacjach od

Wiktionary


niża

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. ni­zi­na

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiʒa, AS: ńiža

Wiktionary


niżanin

miesz­ka­niec Niska


SJP.pl


niżanka

miesz­kan­ka Niska


SJP.pl


niżankowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ni­żan­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­ję­czań­skim, w gmi­nie Dzia­ło­szyn
  • Ni­żan­ko­wi­ce – osied­le typu miej­skie­go na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie lwow­skim, w re­jo­nie sta­ro­sam­bor­skim
  • Ni­żan­ko­wi­ce – dawna gmina
  • Ni­żan­ko­wi­ce – sta­cja ko­le­jo­wa

Wikipedia


niżański

przy­miot­nik od: Nisko (daw­niej­sze Niż­sko); niski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Niska, zwią­za­ny z Ni­skiem, po­cho­dzą­cy z Niska

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do in­cy­den­tu dosz­ło w ub. ty­god­niu pod­czas lek­cji wy­cho­wa­nia fi­zycz­ne­go w szko­le w Ku­rzy­nie Śred­niej (pow. ni­żań­ski).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈʒãj̃sʲci, AS: ńižãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nisko n., niżanin m., niżanka ż.

Wiktionary


niżbik

mu­chów­ka z ro­dzi­ny ło­wi­ko­wa­tych


SJP.pl


niżby

"niż" (spój­nik) po­łą­czo­ne z "by", par­ty­ku­łą trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


SJP.pl


niżej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nisko


SJP.pl


niżeli

przy­i­mek lub spój­nik przy­łą­cza­ją­cy wy­ra­że­nie okre­śla­ją­ce pod­sta­wę po­rów­na­nia; niż, niźli, ani­że­li


SJP.pl

spój­nik

 (1.1) książk. …wpro­wa­dza­ją­cy człon po­rów­na­nia, uwy­dat­nia­ją­cy, że cecha lub stan w zda­niu na­drzęd­nym wy­stę­pu­je w więk­szym stop­niu; niż, ani­że­li, od

 (1.2) przest. …uwy­dat­nia­ją­cy sto­su­nek prze­ciw­staw­ny, wpro­wa­dza­ją­cy treść odrzu­ca­ną, po­mi­ja­ną lub uz­na­ną za mniej po­żą­da­ną na rzecz ele­men­tu na­drzęd­ne­go; a nie, za­miast

 (1.3) daw. …wpro­wa­dza­ją­cy zda­nie po­drzęd­ne okre­śla­ją­ce czyn­ność póź­niej­szą w sto­sun­ku do zda­rze­nia głów­ne­go lub wyz­na­cza­ją­cy kres jego trwa­nia; zanim, nim

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kra­wiec Ku­jaw­ski miał przy sobie wię­cej go­tów­ki, ni­że­li sę­dzia wi­dział w ciągu ca­łe­go roku…

 (1.1) Mi­nu­ta kon­tem­pla­cji wię­cej tu zdzia­łać może ni­że­li ty­siąc — co mówię — mi­lion prac „na­u­ko­wych”!

 (1.1) Za­praw­dę po­wia­dam wam: Nie pow­stał z tych, któ­rzy się z nie­wiast rodzą, więk­szy nad Jana Chrzci­cie­la; ale który jest najm­niej­szym w kró­le­stwie nie­bie­skiem, więk­szy jest, ni­że­li on.

 (1.2) Wo­la­ła­bym pro­stą szlach­cian­kę, co by mi pocz­ci­wie ką­dziel przę­dła, a uczy­ni­ła go szczę­śli­wym i spo­koj­nym, ni­że­li te nie­miec­kie czu­pi­ra­dła…

 (1.2) Niech ra­czej zgłuch­nie ten gwar gieł­do­wy // I te roz­pra­wy eko­no­micz­ne — // Ni­że­li pa­cierz nasz Chry­stu­so­wy // I nasze swoj­skie śpie­wy ulicz­ne.

 (1.3) Na­le­ża­ło poś­piesz­nie strze­lać, ażeby pier­wej po­zba­wić go sił, ni­że­li on, sro­żąc się, usy­pie sobie stos ziemi…

 (1.3) Al­bo­wiem ni­że­li bę­dzie umia­ło to dzie­cię wołać: Ojcze mój i matko moja, lud króla As­sy­ryj­skie­go po­bie­rze bo­gact­wa Da­masz­ku…

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niż, aniżeli, niźli, od, niżeliby, niżby, aniżeliby, niźliby

 (1.2) a nie, zamiast

 (1.3) zanim, nim

Wiktionary


niżeliby

"ni­że­li" po­łą­czo­ne z "by", par­ty­ku­łą trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


SJP.pl


niżli

daw­niej: przy­i­mek lub spój­nik przy­łą­cza­ją­cy wy­ra­że­nie okre­śla­ją­ce pod­sta­wę po­rów­na­nia; niż, ani­że­li, ni­że­li, niźli


SJP.pl


niżliby

"niżli" po­łą­czo­ne z "by", par­ty­ku­łą trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


SJP.pl


niżniekamsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, nad Kamą;

Wiktionary

Niż­nie­kamsk ( Нижнекамск) – mia­sto w Rosji (Ta­tar­stan), nad Kamą. Liczy około 240 tys. miesz­kań­ców (2020). Pier­wsza za­bu­do­wa po­ja­wi­ła się na po­cząt­ku lat 60. jako osied­le ro­bot­ni­cze dla za­ło­gi pow­sta­ją­cej fa­bry­ki. Ogól­ny plan mia­sta za­czę­to opra­co­wy­wać w 1958 r. W 1961 r. roz­po­czę­to bu­do­wę mia­sta.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niżniekamski

Wiktionary


niżniekamski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niż­nie­kam­skiem, do­ty­czą­cy Niż­nie­kam­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niżniekamsk mrz.

Wiktionary


niżniewartowsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto wy­dzie­lo­ne i port nad Obem po­ło­żo­ne w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie tiu­meń­skim;

Wiktionary

Niż­nie­war­towsk (ros. Нижневартовск) – mia­sto, port nad Obem po­ło­żo­ne w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie tiu­meń­skim, w Chat­ny-Man­syj­skim Okrę­gu Au­to­no­micz­nym – Ju­grze. Niż­nie­war­towsk sta­no­wi oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny Re­jo­nu Niż­nie­war­tow­skie­go, sam jed­nak w skład tego re­jo­nu nie wcho­dzi, sta­no­wiąc mia­sto wy­dzie­lo­ne Chan­ty-Man­syj­skie­go OA – Jugry.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niżniewartowski

Wiktionary


niżniewartowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niż­nie­war­tow­skiem, do­ty­czą­cy Niż­nie­war­tow­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niżniewartowsk mrz.

Wiktionary


niżnik

naz­wi­sko


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) karc. fi­gu­ra w kar­tach nie­miec­kich i pol­skich od­po­wia­da­ją­ca wa­le­to­wi;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Fi­gu­ry były wy­ma­lo­wa­ne tak niech­luj­nie, że odróż­nie­nie panny od niż­ni­ka moż­li­we było tylko dzię­ki temu, że niż­nik sie­dział na koniu.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dupek, walet, jopek

Wiktionary


niżnonowogrodzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niż­nym No­wo­gro­dem, do­ty­czą­cy Niż­ne­go No­wo­gro­du

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niżny Nowogród m.

Wiktionary


niżnotagilski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niż­nym Ta­gi­łem, do­ty­czą­cy Niż­ne­go Ta­gi­łu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niżny Tagił mrz.

Wiktionary


niżny

daw­niej: nisko po­ło­żo­ny, dolny, ni­zin­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. geogr. dolny, le­żą­cy po­ni­żej

 (1.2) daw. ni­zin­ny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dolny

Wiktionary


niżowiec

daw­niej: miesz­ka­niec ob­sza­ru nad Dnie­prem; Za­po­ro­żec


SJP.pl


niżowy

1. przy­miot­nik od: niż (roz­le­gła ni­zi­na), np. bu­czy­na ni­żo­wa;
2. przy­miot­nik od: niż (ob­szar ni­skie­go ci­śnie­nia at­mos­fe­rycz­ne­go), np. układ ni­żo­wy;
3. rzad­ko: przy­miot­nik od: niż (prze­no­śnie: naj­niż­szy stan, po­ziom cze­goś)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. biol. od­no­szą­cy się do niżu, ma­ją­cy zwią­zek z niżem

 (1.2) me­te­o­rol. od­no­szą­cy się do niżu ba­rycz­ne­go, ma­ją­cy zwią­zek z niżem ba­rycz­nym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niż mrz., niżówka ż.

 przysł. niżowo

Wiktionary


niższość

mniej­sze zna­cze­nie lub war­tość kogoś lub cze­goś wobec innej osoby lub rze­czy


SJP.pl


niższy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niski


SJP.pl


niżyński

naz­wi­sko


SJP.pl

Ni­żyń­ski (oryg. "Ni­jin­sky") – film bio­gra­ficz­ny z 1980 roku w re­ży­se­rii Her­ber­ta Rossa. Sce­na­riusz do filmu pow­stał na pod­sta­wie pa­mięt­ni­ków Wac­ła­wa Ni­żyń­skie­go oraz książ­ki jego żony Ro­mo­li de Pulsz­ky "Life of Ni­jin­sky".

Wikipedia


niżówka

okres ni­skich sta­nów wody w rzece, wy­wo­ła­ny zmniej­szo­nym za­si­la­niem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hy­drol. okre­so­we ob­ni­że­nie sta­nów wody w cie­kach po­wierzch­nio­wych;

Wiktionary

Ni­żów­ka – okre­so­we ob­ni­że­nie sta­nów wody w cie­kach po­wierzch­nio­wych (rzeki, stru­mie­nie), po­ni­żej umow­nie przy­ję­tych war­to­ści gra­nicz­nych. Pow­sta­je na sku­tek nie­do­bo­ru za­si­la­nia at­mos­fe­rycz­ne­go, zma­ga­zy­no­wa­nia wody w po­kry­wie śnież­nej, a także przer­wa­nia za­si­la­nia po­dziem­ne­go w wy­ni­ku prze­marz­nię­cia po­dło­ża i zlo­dze­nia czę­ści prze­kro­ju po­przecz­ne­go rzeki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W wo­je­wództ­wie ślą­skim nie bra­ku­je ni­żó­wek w okre­sach let­nich.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niż mrz.

 przym. niżowy

 przysł. niżowo

Wiktionary


niżówkowy

→ ni­żów­ka


SJP.pl

Patrz:

niżówka

njaja

hin­du­i­stycz­na szko­ła fi­lo­zo­ficz­na, zaj­mu­ją­ca się głów­nie za­gad­nie­nia­mi lo­gi­ki i epi­ste­mo­lo­gii


SJP.pl

Njaja ( न्याय, trl. nyāya „wzo­rzec, pro­ce­du­ra, wywód, me­to­da, re­gu­ła, mak­sy­ma” – wtór­nie „lo­gi­ka, epi­ste­mo­lo­gia, me­to­do­lo­gia”) – kla­sycz­ny sy­stem fi­lo­zo­fii in­dyj­skiej (za­li­cza­ny do grup asti­ka i sat dar­śa­na). Jej przed­sta­wi­cie­le naj­ja­ji­ko­wie (trl. naiyāyika) dą­ży­li do wyz­wo­le­nia, po­dob­nie jak zwo­len­ni­cy Upa­ni­szad.

Wikipedia


nkjp

skró­to­wiec

 (1.1) jęz. = Na­ro­do­wy Kor­pus Ję­zy­ka Pol­skie­go;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n ka jɔt pɛ, AS: ẽn ka i ̯ot pe

Wiktionary


nkol

skrót od: Na­ro­do­wy Ko­mi­tet Olim­pij­ski


SJP.pl


nkwd

skrót od: ros. Na­rod­nyj Ko­mi­sa­riat Wnu­trien­nych Dieł, Lu­do­wy Ko­mi­sa­riat Spraw Wew­nętrz­nych, po­li­cja po­li­tycz­na i organ ad­mi­ni­stra­cji pań­stwo­wej w Rosji so­wiec­kiej (od 1917) i Związ­ku Ra­dziec­kim (1934-46)


SJP.pl

skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju ni­ja­kie­go

 (1.1) = Lu­do­wy Ko­mi­sa­riat Spraw Wew­nętrz­nych ZSRR;

Wiktionary

NKWD ZSRR ( НКВД СССР), Lu­do­wy Ko­mi­sa­riat Spraw Wew­nętrz­nych ZSRR ( Народный комиссариат внутренних дел СССР, trb. "Na­rod­nyj ko­mis­sa­riat wnu­trien­nich dieł SSSR",) – cen­tral­ny organ pań­stwo­wy (mi­ni­ster­stwo) wcho­dzą­cy w skład Rady Ko­mi­sa­rzy Lu­do­wych – rządu ZSRR, ist­nie­ją­cy pod tą nazwą w la­tach 1917–1946. Głów­ne na­rzę­dzie ter­ro­ru w okre­sie sta­li­niz­mu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bitwa zo­sta­ła sto­czo­na 18 sierp­nia 1945 r. przez 1 szwa­dron 5 Bry­ga­dy Wi­leń­skiej, pod do­wództ­wem por. Zyg­mun­ta Bła­że­je­wi­cza „Zyg­mun­ta” i od­dział ppor. Wła­dy­sła­wa Łu­ka­siu­ka „Młota” z od­dzia­ła­mi NKWD, UB i LWP, pa­cy­fi­ku­ją­cy­mi te­re­ny Pod­la­sia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɛ̃ŋ‿ka‿vu‿ˈdɛ, AS: ẽŋ‿ka‿vu‿de

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. enkawudzista mos., enkawudzistka ż., NKWD-zista mos., NKWD-zistka ż.

 przym. enkawudowski, NKWD-owski

Wiktionary


nkwd-owski

→ NKWD; en­ka­wu­dow­ski


SJP.pl


nkwd-zista

pra­cow­nik NKWD; en­ka­wu­dy­sta, en­ka­wu­dzi­sta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. funk­cjo­na­riusz NKWD

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przysz­ło po nią dwóch NKWD-zi­stów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. NKWD n.

:: fż. NKWD-zistka ż.

 przym. enkawudowski

 skr. NKWD

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. enkawudzista

Wiktionary


nkwd-zistka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. funk­cjo­na­riusz­ka NKWD

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prze­słu­chi­wa­ła ją młoda NKWD-zist­ka z ukra­iń­skim ak­cen­tem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. NKWD n.

:: fm. NKWD-zista m.

 przym. enkawudowski

 skr. NKWD

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. enkawudzistka

Wiktionary


nlb.

skrót od: nie­licz­bo­wa­ny


SJP.pl

skrót

 (1.1) = nie­licz­bo­wa­ny

Wiktionary


nlp

skró­to­wiec

 (1.1) = farm. med. nie­ste­ro­i­do­we leki prze­ciw­za­pal­ne / nie­ste­ro­i­do­wy lek prze­ciw­za­pal­ny

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • przet­wa­rza­nie ję­zy­ka na­tu­ral­ne­go (
  • pro­gra­mo­wa­nie ne­u­ro­ling­wi­stycz­ne (ang. )
  • nie­ste­ro­i­do­we leki prze­ciw­za­pal­ne

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W przy­pad­ku bólu zwią­za­ne­go z en­do­me­trio­zą naj­częst­szym pier­wszym ele­men­tem te­ra­pii far­ma­ko­lo­gicz­nej są nie­ste­ro­i­do­we leki prze­ciw­za­pal­ne (NLP), a dzia­ła­nie ich po­le­ga na blo­ko­wa­niu syn­te­zy pro­sta­glan­dyn.

Wiktionary


nlpz

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = farm. nie­ste­ro­i­do­wy lek prze­ciw­za­pal­ny;

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) NSLPZ

Wiktionary


nm

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nm – na­no­metr, pod­wie­lo­krot­ność metra.
  • nM – na­no­mol, pod­wie­lo­krot­ność mola.
  • Nm – niu­to­no­metr, jed­nost­ka mo­men­tu obro­to­we­go i mo­men­tu siły.
  • NM (ang. na­u­ti­cal mile) – mila mor­ska.
  • NM – Nowy Mek­syk, stan w USA.
  • Nm3 – nor­mal­ny metr sze­ścien­ny gazu. Licz­ba me­trów sze­ścien­nych jakie za­jął­by gaz w wa­run­kach nor­mal­nych.
  • NM1, NM2, NM3 – klasy mę­skich li­go­wych roz­gry­wek ko­szy­kar­skich we Fran­cji.

Wikipedia


nm.-os.

skrót od: nie­mę­sko­o­so­bo­wy


SJP.pl


nmp

skrót od: Najś­więt­sza Maria Panna


SJP.pl

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) = rel. Najś­więt­sza Ma­ry­ja Panna

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) = chem. N-me­ty­lo­pi­ro­li­don

skró­to­wiec

 (3.1) = środ. nie mam pytań

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • N-Me­ty­lo­pi­ro­li­don
  • Najś­więt­sza Maria Panna

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ko­ściół pw. NMP Kró­lo­wej Pol­ski oraz dom za­kon­ny Sal­wa­to­ria­nów w Biel­sku-Bia­łej wy­wo­dzą się z pier­wszej pla­ców­ka­a­ców­ki sal­wa­to­riań­skiej w tym mie­ście.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛ̃m‿ˈpɛ, AS: ẽn‿ẽm‿pe

Wiktionary


nmt

skrót od: Nor­dic Mobil Te­lep­ho­ne - ana­lo­go­wy sy­stem te­le­fo­nii ko­mór­ko­wej


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nor­dic Mo­bi­le Te­lep­ho­ne
  • N-me­ty­lo­tryp­ta­mi­na – psy­cho­de­licz­na sub­stan­cja psy­cho­ak­tyw­na
  • Net­wor­ked Media Tank – „NMT” to skrót uży­wa­ny dla opisu klasy sie­cio­wych odt­wa­rza­czy mul­ti­me­dial­nych.
  • Nu­me­rycz­ny model te­re­nu – „NMT” to skrót uży­wa­ny dla opisu wy­so­ko­ści to­po­gra­ficz­nej po­wierzch­ni te­re­nu w za­pi­sie cy­fro­wym.

Wikipedia


nn

1. nu­me­ry (skrót czy­ta­ny jako cały od­mien­ny wyraz);
2.skrót od ła­ciń­skie­go: nomen ne­scio lub non notus; niez­na­ny, o nie­u­sta­lo­nej toż­sa­mo­ści; N.N.


SJP.pl

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub męski

 (1.1) osoba o nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­nej toż­sa­mo­ści

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nn (sta­tek 1840)
  • Nn (sta­tek 1842)
  • N.N. – okre­śle­nie osoby, któ­rej toż­sa­mo­ści nie usta­lo­no
  • nn – kod ję­zy­ka ny­norsk we­dług stan­dar­du ISO 639-1
  • NN

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ˈɛ̃n, AS: ẽn‿ẽn

Wiktionary


nn.

skrót od: na­stęp­ne


SJP.pl


nnkt

skró­to­wiec, rze­czow­nik

 (1.1) = nie­zbęd­ny nie­na­sy­co­ny kwas tłu­szczo­wy / nie­zbęd­ne nie­na­sy­co­ne kwasy tłu­szczo­we;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Olej z awo­ka­do jest su­row­cem bo­ga­tym w NNKT, fos­fo­li­pi­dy, fi­to­ste­ro­le i wi­ta­mi­ny A, D, E oraz te z grupy B.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɛ̃n‿ɛ̃ŋ‿ka‿ˈtɛ, AS: ẽn‿ẽŋ‿ka‿te

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) witamina F

Wiktionary


nnw

skró­to­wiec

 (1.1) = fi­nans. na­stęp­stwa nie­szczę­śli­wych wy­pad­ków

 (1.2) = geogr. pół­noc­no-pół­noc­no-za­chod­ni

Wiktionary


no

1. par­ty­ku­ła o wielu funk­cjach w zda­niu;
2. ja­poń­ski spek­takl te­a­tral­no-ope­ro­wy z XIV i XV w., skła­da­ją­cy się z dia­lo­gów, mu­zy­ki i tańca


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) pot. …oz­na­cza­ją­ca przy­ta­knię­cie

 (1.2) pot. …oz­na­cza­ją­ca przyz­wo­le­nie

 (1.3) pot. …oz­na­cza­ją­ca po­na­gle­nie

 (1.4) pot. …oz­na­cza­ją­ca za­kło­po­ta­nie

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • No – sym­bol che­micz­ny pier­wiast­ka nobel
  • .no – do­me­na in­ter­ne­to­wa przy­pi­sa­na do Nor­we­gii
  • No – je­zio­ro w Su­da­nie
  • No – duń­skie mia­sto w gmi­nie Ringkøbing
  • nō (jap. 能), rów­nież nōgaku (jap. 能楽) – jeden z głów­nych ga­tun­ków te­a­tru ja­poń­skie­go
  • kod ISO ję­zy­ka nor­we­skie­go
  • の (no) – jedna z sylab w ja­poń­skim pi­śmie hi­ra­ga­na
  • No – pio­sen­ka z szó­ste­go al­bu­mu stu­dyj­ne­go Sha­ki­ry, Fi­ja­ción oral vol. 1
  • No – pio­sen­ka z de­biu­tanc­kie­go al­bu­mu Temp­ta­tion nie­miec­kiej grupy Mon­ro­se
  • No – pio­sen­ka z de­biu­tanc­kie­go al­bu­mu Da­wi­da Pod­sia­dły, Com­fort and Hap­pi­ness
  • No – pio­sen­ka z dru­gie­go al­bu­mu Meg­han Tra­i­nor, Thank You
  • No, także Full of Hate – pier­wszy album grupy The Be­rzer­ker

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) – I jak, obla­łeś ten eg­za­min? – No. Po­praw­ka we wrze­śniu.

 (1.2) – Tato, tato, mogę kupić sobie li­za­ka? – No do­brze, masz tu pie­nią­dze, idź i kup sobie.

 (1.3) No odpal, stary wraku! Rany, kiedy bę­dzie mnie stać na po­rząd­ny sa­mo­chód?

 (1.4) – I jak posz­ło? – No… le­piej nie pytaj.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔ, AS: no

Wiktionary

Powiązane:

 temsłow. -no

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tak; pot. nom, mhm

Wiktionary


no-life

[czy­taj: noł­lajf] śro­do­wi­sko­wo: osoba spę­dza­ją­ca bar­dzo dużo czasu w świe­cie wir­tu­al­nym; no­li­fe


SJP.pl


noachid

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­to­mek Noego

 (1.2) osoba ży­ją­ca we­dług sied­miu praw Noego

Wiktionary


noah

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Noah – in­do­ne­zyj­ski ze­spół pop-roc­ko­wy
  • – ame­ry­kań­ski ma­larz
  • Noe (ang. Noah) – po­stać bi­blij­na
  • Noah – luk­sem­bur­ski ksią­żę z dy­na­stii Bur­bon-Par­meń­skiej
  • Noah – an­giel­ski od­po­wied­nik imie­nia Noe

Wikipedia


nob

wieś po­ja­wia­ją­ca się w Księ­dze Sę­dziów Sta­re­go Te­sta­men­tu


SJP.pl

Nob – miej­sco­wość bi­blij­na w sta­ro­żyt­nym Iz­ra­e­lu, wy­mie­nia­na w Sta­rym Te­sta­men­cie.

Lo­ka­li­za­cja Nob jest nie­pew­na. Mu­sia­ło się znaj­do­wać w cen­tral­nej czę­ści wzgórz Judy, na pół­noc od Je­ro­zo­li­my. Iden­ty­fi­ka­cja z Ras el-Me­sa­rif na stoku Góry Sko­pus uz­na­wa­na jest obec­nie za naj­bar­dziej tra­fio­ną, ze wzglę­du na kon­takt wzro­ko­wy ze Wzgó­rzem Świą­tyn­nym.

Wikipedia


nobel

1. złota mo­ne­ta an­giel­ska bita w XIV i XV wieku;
2. po­tocz­nie: Na­gro­da Nobla; Nobel


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu No i licz­bie ato­mo­wej 102;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) hist. monet. nu­mizm. złota mo­ne­ta an­giel­ska z XIV-XV wieku;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) pot. na­gro­da Nobla

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Al­fred Nobel – fun­da­tor Na­gro­dy Nobla
  • Anna Nobel-No­biel­ska – pol­ska cha­rak­te­ry­za­tor fil­mo­wa
  • nobel – złota mo­ne­ta an­giel­ska bita w XIV i XV wieku.
  • nobel – pier­wia­stek che­micz­ny z grupy ak­ty­now­ców
  • Nobel – wieś na Ukra­i­nie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie wła­ści­wo­ści che­micz­ne ma nobel?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔbɛl, AS: nobel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nobel m., noblista m., noblistka ż.

 przym. noblowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. No

 (3.1) nagroda Nobla, Nobel

Wiktionary


nobelit

fran­cu­ski prze­my­sło­wy ma­te­riał wy­bu­cho­wy


SJP.pl

No­be­lit – fran­cu­ski prze­my­sło­wy ma­te­riał wy­bu­cho­wy, mie­sza­ni­na 60% azo­ta­nu sodu, 20% ni­tro­gli­ce­ry­ny, 14% ni­troz­wiąz­ków aro­ma­tycz­nych, 4,4% sta­łych ma­te­ria­łów pęd­nych i 1,6% ni­tro­ce­lu­lo­zy.

Wikipedia


nobelium

z ła­ci­ny: nobel (pier­wia­stek che­micz­ny)


SJP.pl


nobil

1. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: czło­nek naj­wyż­szej war­stwy spo­łe­czeń­stwa;
2. w śred­nio­wie­czu i cza­sach no­wo­żyt­nych: osoba szla­chec­kie­go, ry­cer­skie­go po­cho­dze­nia; szlach­cic


SJP.pl


nobile

1. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: czło­nek naj­wyż­szej war­stwy spo­łe­czeń­stwa;
2. w śred­nio­wie­czu i cza­sach no­wo­żyt­nych: osoba szla­chec­kie­go, ry­cer­skie­go po­cho­dze­nia; szlach­cic


SJP.pl


nobilitacja

1. na­da­nie szla­chect­wa oso­bie z in­ne­go stanu spo­łecz­ne­go;
2. za­li­cze­nie kogoś do grona osób waż­nych, uprzy­wi­le­jo­wa­nych, pod­wyż­sze­nie sta­tu­su


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. na­da­nie szla­chect­wa;

 (1.2) książk. pod­nie­sie­nie zna­cze­nia, rangi kogoś lub cze­goś; umie­szcze­nie wyżej w ja­kiejś hie­rar­chii

Wiktionary

No­bi­li­ta­cja (z łac.), poza po­pu­lar­nym zna­cze­niem słow­ni­ko­wym – usz­lach­ce­nie, czyli przej­ście do stanu szla­chec­kie­go osoby (szla­chect­wo oso­bi­ste) lub osoby i jej ro­dzi­ny (szla­chect­wo dzie­dzicz­ne), nie­ma­ją­cych dotąd ty­tu­łu szla­chec­kie­go. No­bi­li­ta­cji do­ko­ny­wa­ła osoba pa­nu­ją­ca, pa­nu­ją­cy na­da­wał także danej ro­dzi­nie herb. Czę­sto usz­lach­ce­niu to­wa­rzy­szy­ła też adop­cja do ist­nie­ją­ce­go rodu he­ral­dycz­ne­go.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɔbʲilʲiˈtat͡sʲja, AS: nobʹilʹitacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nobilitować, nobilitować się

 przym. nobliwy, nobilitacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uszlachcenie

 (1.2) wywyższenie, wyróżnienie

Wiktionary


nobilitacyjny

→ no­bi­li­ta­cja


SJP.pl

Patrz:

nobilitacja

nobilitas

rzym­skie uo­so­bie­nie szla­chect­wa


SJP.pl

No­bi­li­tas – rzym­skie uo­so­bie­nie (per­so­ni­fi­ka­cja) szla­chect­wa i do­sko­na­ło­ści po­cho­dze­nia. Na re­wer­sach monet rzym­skich przed­sta­wia­na z pal­la­dium i ber­łem.

Także elita po­li­tycz­na ut­wo­rzo­na dzię­ki re­for­mom Li­cy­niu­sza i Sek­stiu­sza w 376 r. p.n.e. pow­sta­ła w wy­ni­ku złą­cze­nia przo­du­ją­cych rodów pa­try­cju­szow­skich i ple­bej­skich na grun­cie zbież­nych in­te­re­sów umac­nia­nych mał­żeń­stwa­mi.

Wikipedia


nobilitować

1. pod­no­sić (pod­nieść) zna­cze­nie cze­goś
2. na­da­wać (nadać) szla­chect­wo


SJP.pl


nobilny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. rzad. pod­nio­sły

 (1.2) daw. rzad. o czło­wie­ku: szla­chet­ny, lu­bia­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od­czy­ty, kon­cer­ty, ar­ty­ku­ły i re­fe­ra­ty miały prze­waż­nie cha­rak­ter no­bil­nych prze­mó­wień.

 (1.2) Star­szy, no­bil­ny na­u­czy­ciel mart­wił się nad fi­li­żan­ką pa­ru­ją­cej czar­nej kawy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈbʲilnɨ, AS: nobʹilny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nobil mos.

 czas. nobilitować dk. a. ndk.

Wiktionary


nobis

naz­wi­sko


SJP.pl


noblista

la­u­re­at Na­gro­dy Nobla


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która otrzy­ma­ła Na­gro­dę Nobla

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈblʲista, AS: noblʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nobel m., nobel m.

:: fż. noblistka ż.

 przym. noblowski

Wiktionary


noblistka

→ no­bli­sta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która otrzy­ma­ła Na­gro­dę Nobla

Wiktionary

Patrz:

noblista

Przykłady

 (1.1) W 1997 r. uka­zał się we Lwo­wie pier­wszy tomik po­ez­ji no­blist­ki Wi­sła­wy Szym­bor­skiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈblʲistka, AS: noblʹistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nobel mzw., nobel mrz./mzw.

:: fm. noblista mos.

 przym. noblowski

Wiktionary


nobliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: no­bli­wie


SJP.pl


nobliwość

wyt­wor­ność, ele­gan­cja, szla­chet­ność


SJP.pl


nobliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: no­bli­wy


SJP.pl


nobliwy

szla­chet­ny, wyt­wor­ny, dy­styn­go­wa­ny, ele­ganc­ki


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. odz­na­cza­ją­cy się ele­gan­cją i dy­styn­go­wa­niem; także. świad­czą­cy o ta­kich ce­chach

 (1.2) książk. o np. uczel­niach: po­wszech­nie sza­no­wa­ny i uwa­ża­ny za pre­sti­żo­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A jed­nak przy­szedł czas, kiedy Po­nia­tow­ski stał się dla tych no­bli­wych oso­bi­sto­ści nie­wy­god­ny. Zer­wa­no z nim kon­tak­ty to­wa­rzy­skie i utrud­nia­no życie. Wszyst­kie­mu wi­nien był skan­dal oby­cza­jo­wy.

 (1.2) Neony zna­ko­mi­tych marek są­sia­do­wa­ły z ku­ty­mi w mo­sią­dzu ta­bli­ca­mi no­bli­wych kan­ce­la­rii praw­nych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈblʲivɨ, AS: noblʹivy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nobliwie

 rzecz. nobilitacja ż., nobliwość ż.

 czas. nobilitować ndk.

 przym. nobilitacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dystyngowany, szacowny, dostojny

 (1.2) prestiżowy

Wiktionary


noblowski

taki jak u Nobla, wła­ści­wy No­blo­wi, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Nobla itp.


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy na­gro­dy Nobla

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jutro o godz. 11 Ko­mi­tet No­blow­ski przy nor­we­skim par­la­men­cie Stor­tin­gu ogło­si naz­wi­sko lub nazwę la­u­re­a­ta te­go­rocz­nej po­ko­jo­wej Na­gro­dy Nobla.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nobel m., nobel mzw./mrz.

Wiktionary


noc

1. czas od za­cho­du do wscho­du słoń­ca
2. środ. nocna zmia­na w pracy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) okres od zmierz­chu do świtu;

Wiktionary

Noc – część doby, w cza­sie któ­rej Słoń­ce znaj­du­je się po­ni­żej linii ho­ry­zon­tu. Można też ją okre­ślić jako okres od zmierz­chu do świtu. Zja­wi­sko to wy­stę­pu­je na pla­ne­tach krą­żą­cych wokół gwiazd – czyli ich sa­te­li­tach, w tym rów­nież na Ziemi. Prze­ciw­nym po­ję­ciem jest dzień.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W nocy do­brze jest przy­tu­lić się do uko­cha­nej osoby.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔt͡s, AS: noc

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., nocowanie n., przenocowanie n., zanocowanie n.

:: zdrobn. nocka ż.

 czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.

 przym. nocny, noclegowy, północny

 przysł. nocą, nocami

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. nocka

Wiktionary


nocami

przy­słó­wek czasu

 (1.1) wie­lo­krot­nie i za każ­dym razem w nocy, pod­czas róż­nych nocy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) zob. noc.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­sta­ram się no­ca­mi na­dro­bić za­le­głe lek­tu­ry.

 (1.1) Grze­gorz wi­du­je ją tylko no­ca­mi – i to nie za czę­sto.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocki nmos., nocny mrz., nocka ż., noc ż., nocowanie n.

 czas. nocować ndk.

 przym. nocny

 przysł. nocą

Wiktionary


noce

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) M., B. i W. lm. od: noc

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡sɛ, AS: noce

Wiktionary


nocebo

ne­ga­tyw­ny efekt zdro­wot­ny wy­wo­ła­ny przez ne­ga­tyw­ne ocze­ki­wa­nia pa­cjen­ta wobec le­cze­nia lub sub­stan­cji, nawet jeśli są one obo­jęt­ne; prze­ci­wień­stwo pla­ce­bo


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) farm. ne­ga­tyw­ne, nie­po­żą­da­ne ob­ja­wy przyj­mo­wa­nia pla­ce­bo;

Wiktionary

No­ce­bo (łac. „będę szko­dzić”) – nie­po­żą­da­ne ob­ja­wy przyj­mo­wa­nia pla­ce­bo. Do­le­gli­wo­ści te (na przy­kład nud­no­ści, wy­mio­ty, ból głowy, sen­ność, bez­sen­ność, dręt­wie­nie, świąd, ta­chy­kar­dia, bie­gun­ka, wy­syp­ka, obrzęk) są naj­czę­ściej wy­wo­ła­ne przez ne­ga­tyw­ne na­sta­wie­nie pa­cjen­ta do te­ra­pii lub re­ak­cją np. na nie­ak­cep­to­wa­ny przez niego wy­gląd leku. Po raz pier­wszy ter­mi­nu "re­ak­cja no­ce­bo" użył Wal­ter Ken­ne­dy w 1961 roku. Niek­tó­rzy ba­da­cze uwa­ża­ją, że śmierć w wy­ni­ku magii vo­o­doo może być takim przy­pad­kiem.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈt͡sɛbɔ, AS: nocebo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. placebo

Wiktionary


nocek

nie­to­perz z ro­dzi­ny mrocz­ków


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|My­o­tis|Kaup|ref=tak., ssak la­ta­ją­cy, nie­to­perz pro­wa­dzą­cy nocny tryb życia;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: nocka

Wiktionary

Nocek ("My­o­tis") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny noc­ków (My­o­ti­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny mrocz­ko­wa­tych (Ve­sper­ti­lio­ni­dae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kilku noc­kom udało się jed­nak do­stać do wnę­trza groty.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocowanie n., nocny mrz., nocki nmos., noc ż., nocka ż.

 przym. nocny

 czas. nocować

Wiktionary


nochal

po­tocz­nie: wiel­ki, niez­grab­ny nos; no­si­sko


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) pot. zgrub. nos

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos mos./mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nosisko, kinol

Wiktionary


nochaty

ru­basz­nie, po­tocz­nie: odz­na­cza­ją­cy się dużym, niez­grab­nym nosem; no­sa­ty


SJP.pl


nochowo

No­cho­wo – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie śrem­skim, w gmi­nie Śrem.

Wikipedia


nocja

daw­niej: wia­do­mość, po­ję­cie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. po­ję­cie, wia­do­mość

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡sʲja, AS: nocʹi ̯a

Wiktionary


nocka

1. ek­spre­syw­nie: noc;
2. po­tocz­nie: praca na nocną zmia­nę


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: noc

 (1.2) pot. nocna zmia­na w pracy, nocny dyżur

 (1.3) pot. no­co­wa­nie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: nocek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Och, jaka przy­jem­na, cie­pła nocka.

 (1.2) Zadz­woń do mnie póź­niej, bo wła­śnie wró­ci­łem z nocki i muszę się prze­spać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡ska, AS: nocka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. północ ż., nocki nmos., noc ż., nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., nocowanie n., przenocowanie n., zanocowanie n., nocniczek mrz.

 czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.

 przym. nocny, północny

 przysł. nocą, nocami

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) noc

 (1.2) nocna zmiana

 (1.3) nocowanie

Wiktionary


nocki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|My­o­ti­nae|Tate|ref=tak., po­dro­dzi­na la­ta­ją­cych ssa­ków z ro­dzi­ny mrocz­ko­wa­tych;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: nocek

 (2.2) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: nocka

Wiktionary

Nocki (My­o­ti­nae) – po­dro­dzi­na ssa­ków z ro­dzi­ny mrocz­ko­wa­tych (Ve­sper­ti­lio­ni­dae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Różne ga­tun­ki noc­ków wy­stę­pu­ją na te­re­nie Eu­ro­py.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noc ż., nocek mrz., nocka ż., nocny mrz.

 przysł. nocami, nocą

 przym. nocny

Wiktionary


nocleg

1. wy­po­czy­nek nocny poza sta­łym miej­scem za­miesz­ka­nia, w po­dró­ży;
2. miej­sce gdzie można prze­no­co­wać


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spa­nie nocą poza miej­scem za­miesz­ka­nia

 (1.2) miej­sce noc­ne­go wy­po­czyn­ku poza domem

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • miej­sce noc­ne­go wy­po­czyn­ku poza domem – baza noc­le­go­wa
  • Noc­leg – pol­ski film psy­cho­lo­gicz­ny z 1973 roku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przy­ję­li nas na noc­leg w ja­kimś ki­bu­cu pod Tel Awi­wem.

 (1.2) Szu­ka­li­ście noc­le­gu w Mu­rza­sich­lu?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noclegowicz m., noclegowiczka ż., noclegownia ż.

 przym. noclegowy

 czas. noclegować

Wiktionary


noclegodawca

osoba lub firma za­pew­nia­ją­ca noc­le­gi


SJP.pl


noclegować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) przest. spę­dzać gdzieś noc

 (1.2) przest. przyj­mo­wać na noc­leg

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocleg mrz., noclegownia ż.

Wiktionary


noclegowicz

czło­wiek no­cu­ją­cy u kogoś lub gdzieś poza miej­scem za­miesz­ka­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba ma­ją­ca noc­leg poza domem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bab­cia Ho­no­ra­ta przyj­mo­wa­ła noc­le­go­wi­czów w mie­sią­cach let­nich.

 (1.1) Nie za­pom­niał o noc­le­go­wi­czach i przy­go­to­wał dla nich stra­wę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocleg m., noclegownia ż.

:: fż. noclegowiczka ż.

 przym. noclegowy

Wiktionary


noclegowiczka

ko­bie­ta no­cu­ją­ca u kogoś lub gdzieś poza miej­scem za­miesz­ka­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca noc­leg poza domem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Któ­raś noc­le­go­wicz­ka zo­sta­wi­ła swoje buty na ka­lo­ry­fe­rze.

 (1.1) Za­ję­ła się noc­le­go­wicz­ka­mi ze Ślą­ska, od­pro­wa­dza­jąc je do pokoi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocleg m., noclegownia ż.

:: fm. noclegowicz m.

 przym. noclegowy

Wiktionary


noclegowisko

miej­sce noc­ne­go od­po­czyn­ku ludzi i niek­tó­rych zwie­rząt


SJP.pl


noclegownia

miej­sce przez­na­czo­ne na noc­leg dla ludzi prze­by­wa­ją­cych poza domem lub osób be­zdom­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce urzą­dzo­ne na noc­leg – zwy­kle dla osób be­zdom­nych lub ofiar klęsk ży­wio­ło­wych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po utra­cie miesz­ka­nia wy­lą­do­wa­łem na bruku, więc z ko­niecz­no­ści śpię teraz w noc­le­gow­ni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔt͡slɛˈɡɔvʲɲa, AS: noclegovʹńa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocleg mrz., noclegowicz mos., noclegowiczka ż., noclegowisko n., noclegowanie n., noclegowość ż.

 czas. noclegować ndk.

 przym. noclegowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dom noclegowy

Wiktionary


noclegowy

przy­miot­nik od: noc­leg


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z noc­le­giem, do­ty­czą­cy noc­le­gu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔt͡slɛˈɡɔvɨ, AS: noclegovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noc ż., nocleg m., noclegownia ż., noclegowicz m., noclegowiczka ż., nocowanie n., przenocowanie n.

 czas. nocować ndk., przenocować dk.

Wiktionary


nocnica

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny noc­ni­co­wa­tych;
2. motyl nocny z ro­dzi­ny sówek;
3. daw­niej: lu­na­tycz­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. wsze­tecz­ni­ca

Wiktionary

Noc­ni­ca – po­stać de­mo­nicz­na z za­kre­su de­mo­no­lo­gii sło­wiań­skiej, wy­wo­dzą­ca się z wie­rzeń przed­chrze­ści­jań­skich, okre­śla­na jako po­śmiert­na forma eg­zy­sten­cji ludz­kiej duszy. Wsku­tek licz­nych prze­o­bra­żeń, jakie zasz­ły w de­mo­no­lo­gii lu­do­wej, zaz­wy­czaj utoż­sa­mia­no ją ze zmorą. Wzmian­kę o noc­ni­cach znaj­dzie­my m.in. w trzy­na­sto­wiecz­nym "Ka­ta­lo­gu magii" Brata Ru­dol­fa, ka­za­niu pol­skie­go hu­sy­ty z XV wieku, czy też w "Cza­row­ni­cy po­wo­ła­nej" z wieku XVII.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nocnik mos./mrz., północnica ż., nocowanie n., nocka ż., noc ż.

 czas. nocować

Wiktionary


nocnicowate

ro­dzi­na ro­ślin ziel­nych z rzędu goź­dzi­kow­ców; dzi­wacz­ko­wa­te


SJP.pl

Noc­ni­co­wa­te, dzi­wacz­ko­wa­te ("Nyc­ta­gi­na­ce­ae " Juss.) – ro­dzi­na sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­nych głów­nie na te­re­nach tro­pi­kal­nych ro­ślin ziel­nych i drze­wia­stych. Na­le­ży do rzędu goź­dzi­kow­ców i skła­da się z 30–32 ro­dza­jów i około 400 ga­tun­ków. Ro­dzi­na jest naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­na na obu kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich i tu jej przed­sta­wi­cie­le się­ga­ją do chłod­niej­szych ob­sza­rów w Ame­ry­ce Pół­noc­nej oraz do po­łud­nio­wej Ar­gen­ty­ny.

Wikipedia


nocnicowaty

o ce­chach noc­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


SJP.pl


nocniczek

zdrob­nie­nie od: noc­nik


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: noc­nik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔt͡sʲˈɲit͡ʃɛk, AS: nocʹńiček

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noc m., nocka ż., nocnik m., nocny mrz.

 czas. nocować

 przym. nocny

Wiktionary


nocnicówka

ga­tu­nek mo­ty­la noc­ne­go; sówka


SJP.pl


nocnicówki

ga­tu­nek mo­ty­la noc­ne­go; sówka


SJP.pl


nocnik

na­czy­nie do od­da­wa­nia moczu i kału, uży­wa­ne zwła­szcza przez małe dzie­ci


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­czy­nie do wy­próż­nia­nia się, uży­wa­ne zwła­szcza przez małe dzie­ci;

 (1.2) daw. pot. noc­leg

 (1.3) daw. no­co­wa­nie koni na pa­stwi­sku

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. ktoś, kto włó­czy się po nocy

Wiktionary

Noc­nik – zbior­nik trzy­ma­ny zwy­cza­jo­wo pod łóż­kiem, uży­wa­ny zaz­wy­czaj jako ury­nał. Noc­ni­ki są czę­sto ce­ra­micz­ne i mają po­kryw­ki. Inne ma­te­ria­ły to two­rzy­wa sztucz­ne, miedź, sre­bro, por­ce­la­na (bo­ur­da­lo­ue), szkło (Kut­trolf), noc­ni­ki drew­nia­ne w kształ­cie rur wy­ko­rzy­sty­wa­ne w Turk­me­ni­sta­nie. Szcze­gól­ną formę noc­ni­ków są tzw. "Bo­ur­da­lo­ue" wy­ko­rzy­sty­wa­ne przez ko­bie­ty. Noc­ni­ki te były bo­ga­to zdo­bio­ne, cza­sa­mi z na­pi­sem "Au

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡sʲɲik, AS: nocʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocny mrz., nocka ż., noc ż., nocowanie n., zanocowanie n., przenocowanie n., nocnica ż.

:: zdrobn. nocniczek m.

 czas. nocować ndk., zanocować dk., przenocować dk.

 przym. nocny, nocnikowy

 przysł. nocą

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. urynał; gw. Śląsk Cieszyński noczniok, gw. Górny Śląsk topek

Wiktionary


nocnikowy

→ noc­nik


SJP.pl

Patrz:

nocnik

nocny

do­ty­czą­cy nocy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z nocą – ma­ją­cy miej­sce w nocy, ży­ją­cy w nocy, pra­cu­ją­cy w nocy, przez­na­czo­ny do uży­cia w nocy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. au­to­bus, tram­waj lub po­ciąg, który jeź­dzi linią do­stęp­ną tylko w nocy

 (2.2) pot. sklep ot­war­ty w nocy (nie­ko­niecz­nie ca­ło­do­bo­wy), naj­czę­ściej sprze­da­ją­cy al­ko­hol

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sowa jest zwie­rzę­ciem noc­nym, które w dzień śpi.

 (2.1) Czę­sto muszę wra­cać z pracy noc­ny­mi.

 (2.2) Ku­pi­łam masło i chleb w noc­nym na Pa­new­nic­kiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡snɨ, AS: nocny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocowanka ż., nocki nmos., noc ż., nocek mzw., nocnik mrz., północ ż., nocowanie n., nocka ż., nocniczek mrz.

 czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.

 przym. północny

 przysł. nocą, nocami

Wiktionary


nocobieg

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny żwi­row­co­wa­tych


SJP.pl


nocolot

no­co­lot wiel­ki, no­co­lot szary - ame­ry­kań­skie ga­tun­ki pta­ków z rzędu no­co­lo­to­wych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny no­co­lo­tów, wy­stę­pu­ją­cy w Ame­ry­ce Cen­tral­nej i tro­pi­kal­nej czę­ści Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No­co­lot po­lu­je na drob­ne zwie­rzę­ta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocolotowe lm nm., nocoloty lm nm.

Wiktionary


nocolotowe

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nyc­ti­bii­for­mes|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;

Wiktionary

No­co­lo­to­we (Nyc­ti­bii­for­mes) – nowo wy­róż­nio­ny rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych (Ne­o­gnat­hae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rząd no­co­lo­to­wych jest nowo wy­róż­nio­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocolot mzw., nocoloty lm nm.

Wiktionary


nocolubek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nyc­top­hi­lus|Leach|ref=tak., ro­dzaj nie­to­pe­rzy z po­dro­dzi­ny mrocz­ków;

 (1.2) zool. nie­to­perz z ro­dza­ju no­co­lub­ków (1.1)

Wiktionary

No­co­lu­bek ("Nyc­top­hi­lus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny mrocz­ków (Ve­sper­ti­lio­ni­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny mrocz­ko­wa­tych (Ve­sper­ti­lio­ni­dae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Różne ga­tun­ki no­co­lub­ków wy­stę­pu­ją w Au­stra­lii, In­do­nez­ji i na Papui-Nowej Gwi­nei.

 (1.2) Nagle zła­pa­ny do siat­ki no­co­lu­bek za­czął trze­po­tać skrzy­dła­mi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocolubki lm nm.

Wiktionary


nocolubki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nyc­top­hi­li­ni|Pe­ters|ref=tak., ple­mię nie­to­pe­rzy z po­dro­dzi­ny mrocz­ków;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: no­co­lu­bek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kap­tu­ro­usz­ka za­li­cza się do no­co­lub­ków.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocolubek mzw.

Wiktionary


nocowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spę­dza­nie gdzieś nocy, zaz­wy­czaj w obcym miej­scu

 (1.2) przyj­mo­wa­nie kogoś na noc

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocowanka ż., noc ż., nocka ż., nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., przenocowanie n., zanocowanie n.

 czas. nocować ndk., przenocować dk., zanocować dk.

 przym. nocny, noclegowy

 przysł. nocą, nocami

Wiktionary


nocowanka

po­tocz­nie: im­pre­za dla dzie­ci w domu jed­ne­go z nich, po­łą­czo­na z no­co­wa­niem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. spot­ka­nie to­wa­rzy­skie dzie­ci po­łą­czo­ne z no­co­wa­niem u jed­ne­go z nich

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jaś idzie dziś do Kazia na no­co­wan­kę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocny mrz., nocowanie n., noc ż.

 przym. nocny

 czas. nocować ndk.

Wiktionary


nocowanko

zdrob­nie­nie od: no­co­wa­nie


SJP.pl


nocować

1. spać gdzieś przez noc;
2. przyj­mo­wać kogoś na noc


SJP.pl

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. prze­no­co­wać, za­no­co­wać)

 (1.1) spę­dzać gdzieś noc, naj­czę­ściej w obcym miej­scu

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. prze­no­co­wać)

 (2.1) dawać komuś spać u sie­bie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie, nie ma mowy żebyś no­co­wa­ła dzi­siaj u ko­le­żan­ki.

 (1.1) Nie mo­że­my no­co­wać pod gołym nie­bem, bo w nocy pew­nie bę­dzie padał deszcz.

 (2.1) Za­pra­szasz kogoś do sie­bie, no­cu­jesz go, za­pew­niasz mu wy­ży­wie­nie, opro­wa­dzasz po Kra­ko­wie, a potem jest wy­mia­na i ten ktoś za­pra­sza Cię do sie­bie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: nocovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocowanka ż., noc ż., nocka ż., nocek mzw., nocnik mrz., nocny mrz., nocnica ż., nocowanie n., przenocowanie n., zanocowanie n., nocniczek mrz.

 czas. przenocować dk., zanocować dk.

 przym. nocny, noclegowy

 przysł. nocą, nocami

Wiktionary


nocoń

naz­wi­sko


SJP.pl


nocoświetlik

wi­cio­wiec wcho­dzą­cy w skład plank­to­nu mor­skie­go, ma­ją­cy zdol­ność świe­ce­nia w ciem­no­ści


SJP.pl


noculak

naz­wi­sko


SJP.pl


nocuń

naz­wi­sko


SJP.pl


nocyceptor

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) re­cep­tor bó­lo­wy

Wiktionary

No­cy­cep­tor – wy­so­ko­pro­go­wy re­cep­tor czu­cio­wy ob­wo­do­we­go ukła­du so­ma­to­sen­so­rycz­ne­go, zdol­ny do trans­duk­cji i ko­do­wa­nia bodź­ców szkod­li­wych, czyli rze­czy­wi­ście lub po­ten­cjal­nie usz­ka­dza­ją­cych tkan­ki. W ne­u­ro­fiz­jo­lo­gii okre­śle­nie to jest czę­sto sto­so­wa­ne także w od­nie­sie­niu do ca­łe­go pier­wot­ne­go ne­u­ro­nu czu­cio­we­go wy­po­sa­żo­ne­go w takie za­koń­cze­nie re­cep­to­ro­we.

Wikipedia


noczniok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. noc­nik

Wiktionary


nocą

przy­słó­wek czasu

 (1.1) wtedy, gdy trwa noc

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: noc

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nocą świe­cą gwia­zdy.

 (1.1) Uważa się, że po­lu­ją nocą, ale wi­du­je się je rów­nież za dnia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔt͡sɔ̃w̃, AS: nocõũ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nocki nmos., noc ż., nocka ż., nocnik m., nocny m., nocowanie n.

 czas. nocować ndk., zanocować dk., przenocować dk.

 przym. nocny

 przysł. nocami

Wiktionary


node

[czy­taj: nołd] kom­pu­ter wy­po­sa­żo­ny w kartę sie­cio­wą i sta­no­wią­cy ele­ment sieci po­dob­nych kom­pu­te­rów


SJP.pl


nodoida

krzy­wa sto­so­wa­na przy ana­li­zie nie­sta­bil­no­ści ma­te­rii nu­kle­o­no­wej


SJP.pl


nodozaur

ro­dzaj di­no­za­u­ra pta­sio­mied­nicz­ne­go z grupy an­ky­lo­za­u­rów


SJP.pl

No­do­za­ur ("No­do­sa­u­rus") – ro­dzaj an­ky­lo­za­u­ra z ro­dzi­ny no­do­za­u­rów (No­do­sa­u­ri­dae).

Wikipedia


nodozaury

ro­dzaj di­no­za­u­ra pta­sio­mied­nicz­ne­go z grupy an­ky­lo­za­u­rów


SJP.pl

No­do­za­u­ry ("No­do­sa­u­ri­dae") – ro­dzi­na di­no­za­u­rów z grupy an­ky­lo­za­u­rów.

Były to duże (dłu­gość ciała do 7 m, cię­żar do ok. 3 t), czwo­ro­noż­ne, ro­śli­no­żer­ne di­no­za­u­ry pta­sio­mied­nicz­ne ("Or­nit­his­chia"). Żyły od środ­ko­wej jury do póź­nej kredy na te­re­nach współ­czes­nych Eu­ro­py, Ame­ry­ki Pół­noc­nej, Azji, Au­stra­lii oraz An­tark­ty­dy.

Wikipedia


nodula

owal­ny lub nie­re­gu­lar­ny w kształ­cie twór, spo­ty­ka­ny głów­nie w me­te­o­ry­tach że­laz­nych


SJP.pl


nodulacja

pro­ces two­rze­nia się bro­da­wek ko­rze­nio­wych lub ło­dy­go­wych u ro­ślin na sku­tek in­fek­cji bak­te­rii bro­daw­ko­wych; bro­daw­ko­wa­nie


SJP.pl


nodus

część kie­li­cha mszal­ne­go


SJP.pl


nodzyński

naz­wi­sko


SJP.pl


noe

po­stać bi­blij­na, bu­dow­ni­czy arki, na któ­rej schro­nie­nie przed po­to­pem zna­lazł on, jego ro­dzi­na i po jed­nej parze ze wszyst­kich ga­tun­ków zwie­rząt


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) bibl. po­stać sta­ro­te­sta­men­to­wa, bu­dow­ni­czy arki w cza­sach po­to­pu;

 (1.2) rzad. imię|pol­ski|m.;

Wiktionary

Noe ( ‏נוח‎ "Noaḥ", ‏نوح‎ "Nūḥ", w tłu­ma­cze­niu na pol. zna­czy: „od­po­czy­nek; po­cie­sze­nie”) – po­stać w re­li­giach abra­ha­mo­wych, syn La­me­ka i dzie­wią­ty po­to­mek w linii od Adama przez Seta, pa­triar­cha, czło­wiek prawy i spra­wied­li­wy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ze zwie­rząt czy­stych i nie­czy­stych, z ptact­wa i ze wszyst­kie­go, co pełza po ziemi, po dwie sztu­ki, sa­miec i sa­mi­ca, wesz­ły do Noego, do arki, tak jak mu Bóg roz­ka­zał.

 (1.2) Ho­mi­lię wy­gło­sił oj­ciec Noe z klasz­to­ru w Ja­ro­sła­wiu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔɛ, AS: noe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noachida mos.

 przym. noachicki

Wiktionary


noel

an­glo­sa­skie imię mę­skie


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Noel – mia­sto w sta­nie Mis­so­u­ri, w hrab­stwie McDonald
  • Des­mond Noel – gre­na­dyj­ski pił­karz
  • Evan Noel – bry­tyj­ski gracz w rac­kets
  • Ner­lens Noel – ame­ry­kań­ski ko­szy­karz
  • Paul Noel – ame­ry­kań­ski ko­szy­karz
  • Noel Red­ding (1945–2003) – bry­tyj­ski ba­si­sta, czło­nek The Jimi Hen­drix Ex­pe­rien­ce
  • Noel Pagan – ame­ry­kań­ski pio­sen­karz
  • Noël
  • NOEL

Wikipedia


noemat

przed­miot dany w akcie świa­do­mo­ścio­wym, czyli no­e­zie


SJP.pl

No­e­mat (gr. "νόημα") − treść myśli, w prze­ci­wień­stwie do aktu my­ślo­we­go, czyli noezy.

Wikipedia


noematyczny

→ no­e­mat


SJP.pl

Patrz:

noemat

noematyka

me­to­da ba­daw­cza Pisma Świę­te­go, ana­li­zu­ją­ca sens do­słow­ny i sym­bo­licz­ny za­pi­sów bi­blij­nych; te­o­ria sen­sów


SJP.pl


noemi

imię żeń­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

Wiktionary

Noemi (hebr. Naomi, נָעֳמִי) – imię żeń­skie po­cho­dze­nia se­mic­kie­go. Wy­wo­dzi się od he­braj­skie­go słowa oz­na­cza­ją­ce­go „moja sło­dycz”.

We­dług sta­ro­te­sta­men­to­wej Księ­gi Rut Noemi była żoną Eli­me­le­ka z Bet­le­jem i matką jego dwóch synów: Mach­lo­na i Ki­lio­na W cza­sie wiel­kie­go głodu Noemi opu­ści­ła ro­dzin­ne mia­sto i udała się ze swym mężem do kraju Moabu, by tam się osied­lić.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W dniu, kiedy wy­ku­pisz pole z rąk Noemi – dodał Booz – weź­miesz rów­nież i Rut Mo­a­bit­kę, żonę zmar­łe­go, aby utr­wa­lić jego imię na jego dzie­dzict­wie.

Wiktionary


noetherowski

[czy­taj: ny­te­row­ski] cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Emmy No­et­her


SJP.pl


noetyczny

ro­zu­mo­wy, da­ją­cy się pojąć ro­zu­mem


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z no­e­ty­ką, do­ty­czą­cy poz­na­nia in­te­lek­tu­al­ne­go

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noetyka ż.

Wiktionary


noetyka

te­o­ria poz­na­nia


SJP.pl

No­e­ty­ka (gr. "no­e­ti­kós" – dosł. „do­ty­czą­cy poz­na­nia in­te­lek­tu­al­ne­go”) – w fi­lo­zo­fii ro­dzaj poz­na­nia, na­zy­wa­ny no­e­tycz­nym, in­te­lek­tu­al­nym, poz­na­niem serca lub in­tu­i­cją, u pod­staw któ­re­go znaj­du­je się uz­na­nie ist­nie­nia rze­czy­wi­sto­ści po­nadz­my­sło­wej oraz zdol­no­ści czło­wie­ka do jej bez­poś­red­nie­go poz­na­nia.

Wikipedia


noeza

1. in­ten­cjo­nal­ny akt świa­do­mo­ści w fe­no­me­no­lo­gii Ed­mun­da Hus­ser­la;
2. u Pla­to­na: czy­sta myśl, dzię­ki któ­rej czło­wiek poz­na­je idee


SJP.pl

Noeza ( νόησις, "no­e­sis"), zwana także in­te­lek­cją lub in­tu­i­cją in­te­lek­tu­al­ną to w zna­cze­niu ogól­nym: bez­poś­red­ni wgląd w stan rze­czy.

Wikipedia


noga

1. koń­czy­na dolna czło­wie­ka; koń­czy­na zwie­rzę­cia;
2. stopa;
3. pod­po­ra sprzę­tu, przy­rzą­du;
4. po­tocz­nie o kimś nie­u­dol­nym; nie­do­łę­ga, ofia­ra;
5. po­tocz­nie o piłce noż­nej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. koń­czy­na dolna czło­wie­ka lub jedna z koń­czyn czwo­ro­no­ga;

 (1.2) ele­ment bu­do­wy mebla

 (1.3) pot. piłka nożna

 (1.4) pot. czło­wiek słaby w danej dzie­dzi­nie, nie­u­zdol­nio­ny w danym kie­run­ku lub niez­na­ją­cy się na czymś

 (1.5) pot. stopa

 (1.6) stpol. stopa zwie­rzę­cia

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • noga – koń­czy­na mied­nicz­na krę­gow­ców (u ludzi na­zy­wa­na koń­czy­ną dolną), a u zwie­rząt czwo­ro­noż­nych rów­nież koń­czy­na pier­sio­wa;
  • noga – inne okre­śle­nie stopy, czyli koń­co­wej czę­ści nogi;
  • noga – brzusz­na część ciała mię­cza­ków;
  • noga (łac. pes, w l.mn. pedes) – pa­rzy­ste od­nó­że na pier­ście­niach tu­ło­wia owa­dów do­ro­słych, a u wielu larw także na od­wło­ku (nogi od­wło­ko­we);
  • noga – wspor­nik wielu mebli;
  • pe­jo­ra­tyw­ne okre­śle­nie osoby mało zo­rien­to­wa­nej w pew­nej dzie­dzi­nie – np. noga z ma­te­ma­ty­ki.
  • Artur Noga
  • Ma­rian Noga (ujed­noz­nacz­nie­nie)
  • Ro­bert Noga
  • noga pe­li­ka­na (Aporr­ha­is pe­spe­le­ca­ni) – ga­tu­nek mię­cza­ka.
  • noga wy­krocz­na
  • noga za­krocz­na

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pier­wszej nie­dzie­li po tym wy­pad­ku po­my­śla­łam, że prę­dzej czy póź­niej od­kry­to by u mnie pier­ścień, będąc więc w ko­ście­le uda­łam, że zna­la­złam go pod no­ga­mi, i po­ka­za­łam mojej matce, która orze­kła, że jest to bez wąt­pie­nia ka­wa­łek szkła, opraw­ny w tom­bak; za­le­ci­ła mi jed­nak, abym go scho­wa­ła do kie­sze­ni.

 (1.2) Jedna noga krze­sła była wy­ła­ma­na.

 (1.3) Mamo, mogę po lek­cjach za­grać w nogę?

 (1.4) Je­stem noga z matmy, kom­plet­nie nic nie umiem!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔɡa, AS: noga

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nogawica ż., nogawka ż.

:: zdrobn. nóżka ż.

:: zgrub. nożysko

 przym. nożny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kończyna, reg. gira, łapa, kulas, gica; białystok|syra.

Wiktionary


nogacki

naz­wi­sko


SJP.pl


nogaj

przed­sta­wi­ciel ludu tu­rec­kie­go za­miesz­ku­ją­ce­go te­re­ny Ka­u­ka­zu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. czło­nek ludu tu­rec­kie­go za­miesz­ku­ją­ce­go pół­noc­ny Ka­u­kaz, zwła­szcza Da­ge­stan, Ka­ra­cza­jo-Czer­kie­sję i Kraj Sta­wro­pol­ski, wy­wo­dzą­ce­go się od ko­czow­ni­czych ple­mię­e­mion Zło­tej Ordy

 (1.2) hist. po­tęż­ny emir (bej­ler­bej) z XIII wieku, pra­praw­nuk Czyn­gis-chana, przy­wód­ca za­chod­nie­go ułusu Zło­tej Ordy, od któ­re­go naz­wi­ska pow­stał et­no­nim ludu no­gaj­skie­go

Wiktionary

Nogaj (ur. ? – zm. 1299) – wódz Zło­tej Ordy.

Po­mi­mo że był praw­nu­kiem Dżo­czie­go, Nogaj for­mal­nie pia­sto­wał tylko sta­no­wi­sko do­wód­cy tümenu ("tümen begi") i spra­wo­wał wła­dzę nad czę­ścią Zło­tej Ordy roz­cią­ga­ją­cą się na za­chód od Donu. Wy­róż­nił się w kam­pa­niach prze­ciw­ko Il­cha­ni­dom na po­cząt­ku lat sześć­dzie­sią­tych zaś w roku 1264 po­pro­wa­dził woj­ska Zło­tej Ordy i Buł­ga­rów prze­ciw­ko Bi­zan­cjum, które wcze­śniej sprzy­mie­rzy­ło się z Hu­le­gu (1256–1265).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nogajski

 rzecz. nogajski mrz.

Wiktionary


nogajka

przed­sta­wi­ciel­ka ludu tu­rec­kie­go za­miesz­ku­ją­ce­go te­re­ny Ka­u­ka­zu


SJP.pl


nogajowie

lud za­miesz­ku­ją­cy te­re­ny Ka­u­ka­zu


SJP.pl

No­ga­jo­wie (przest. nagaj, Ta­ta­rzy no­gaj­scy, także krym­scy Ta­ta­rzy ste­po­wi, włas­na nazwa – ногай [noˈɣaj]) – lud tu­rec­ki, za­miesz­ku­ją­cy Ka­u­kaz Pół­noc­ny, po­łud­nio­we Po­woł­że i Pół­wy­sep Krym­ski.

Wikipedia


nogajski

do­ty­czą­cy No­ga­jów (ludu ka­u­ka­skie­go), wła­ści­wy No­ga­jom


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) etn. od­no­szą­cy się do ludu No­ga­jów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język z grupy tur­kij­skiej, któ­rym po­słu­gu­ją się No­ga­jo­wie;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nogaj mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) język nogajski, nogajszczyzna; kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: nog

Wiktionary


nogal

ptak z rzędu ku­ra­ków


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Me­ga­po­dii­dae|ref=tak.;

Wiktionary

Nogal – jed­nost­ka osad­ni­cza w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Nowy Mek­syk, w hrab­stwie Lin­coln.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔɡal, AS: nogal

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noga

Wiktionary


nogalski

naz­wi­sko


SJP.pl


nogat

rzeka w Pol­sce


SJP.pl

Nogat – rzeka bę­dą­ca wschod­nim ra­mie­niem uj­ścio­wym Wisły, od­dzie­lo­na od dru­gie­go z ra­mion, Le­niw­ki, śluzą w Bia­łej Górze. Że­glow­na na całej dłu­go­ści. Ucho­dzi licz­ny­mi od­no­ga­mi do Za­le­wu Wi­śla­ne­go, two­rząc nie­wiel­ką deltę.

Dłu­gość rzeki wy­no­si 62 km, a po­wierzch­nia jej do­rze­cza 1330 km².

Wikipedia


nogaweczka

zdrob­nie­nie od: no­gaw­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: no­gaw­ka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔɡaˈvɛt͡ʃka, AS: nogavečka

Wiktionary


nogawica

część spod­ni okry­wa­ją­ca jedną nogę; no­gaw­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. część spod­ni okry­wa­ją­ca nogę

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔɡaˈvʲit͡sa, AS: nogavʹica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noga ż., nogawice

 przym. nożny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nogawka

Wiktionary


nogawice

część spod­ni okry­wa­ją­ca jedną nogę; no­gaw­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) stpol. spod­nie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: no­ga­wi­ca

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔɡaˈvʲit͡sɛ, AS: nogavʹice

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nogawica ż., nogawka ż.

Wiktionary


nogawka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraw. część spod­ni okry­wa­ją­ca nogę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Więc po­wiedz mi, jak twoim zda­niem czuł­by się twój mąż wie­dząc, że sie­dzisz tutaj ze mną… wsu­wa­jąc swoją stopę tak wy­so­ko w moją no­gaw­kę, że mo­żesz po­li­czyć drob­ne w moim port­fe­lu?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈɡafka, AS: nogafka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noga ż., nogawice

 przym. nożny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. nogawica

Wiktionary


nogawkowy

→ no­gaw­ka


SJP.pl

Patrz:

nogawka

nogi

1. koń­czy­na dolna czło­wie­ka; koń­czy­na zwie­rzę­cia;
2. stopa;
3. pod­po­ra sprzę­tu, przy­rzą­du;
4. po­tocz­nie o kimś nie­u­dol­nym; nie­do­łę­ga, ofia­ra;
5. po­tocz­nie o piłce noż­nej


SJP.pl

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) plu­ral|noga.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg-pl|Poznań. szkiejty, sztelugi

Wiktionary


nogietek

ro­śli­na ozdob­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych, o dłu­gich, lan­ce­to­wa­tych li­ściach, ho­do­wa­na czę­sto w ogród­kach; na­gie­tek


SJP.pl


nogieć

daw­niej: nik­czem­nik, nic­poń, la­da­co, hul­taj


SJP.pl


nogińsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie mo­skiew­skim, nad Klaź­mą;

Wiktionary

No­gińsk ( Ногинск) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie mo­skiew­skim, nad Klaź­mą (do­pływ Oki). Sto­li­ca re­jo­nu bo­go­rod­skie­go. Około 103,9 tys. miesz­kań­ców (2020).

Prawa miej­skie od 1781 roku, po­przed­nie nazwy: Ro­go­ża (do 1506), Stary Ro­go­ski Jam (1506–1781), Bo­go­rodsk (1781–1930). Obec­na nazwa mia­sta upa­mięt­nia re­wo­lu­cjo­ni­stę Wik­to­ra No­gi­na (1878–1924). W la­tach 1781–1929 Bo­go­rodsk (w źró­dłach pol­skich także Bo­go­rodzk) był sto­li­cą po­wia­tu (uje­zdu) bo­go­rod­skie­go.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nogiński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Rogoża (do 1506 r.), Stary Rogoski Jam (1506-1781), Bogorodzk lub Bogorodsk (1781-1930)

Wiktionary


nogiński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z No­giń­skiem, do­ty­czą­cy No­giń­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nogińsk mrz.

Wiktionary


nogogłaszczek

od­nó­że pa­ję­cza­ka; no­go­głaszcz­ka


SJP.pl


nogogłaszczka

od­nó­że pa­ję­cza­ka; no­go­głaszcz­ka


SJP.pl


nogogłaszczki

od­nó­że pa­ję­cza­ka; no­go­głaszcz­ka


SJP.pl

No­go­głaszcz­ki, szczę­ko­nóż­ki ("pe­di­pal­pi") – druga para przy­sa­dek gło­wo­tu­ło­wia, tj. od­nó­ży pa­ję­cza­ków, po­ło­żo­na bez­poś­red­nio za ot­wo­rem gę­bo­wym, służą one do roz­drab­nia­nia po­kar­mu oraz jako na­rzą­dy do­ty­ko­we. Skła­da­ją się z sze­ściu czło­nów, przy­po­mi­na­ją od­nó­ża krocz­ne u osob­ni­ków mło­do­cia­nych i samic.

Wikipedia


nogogłaszczkowce

pa­ję­czak cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­dłu­żo­ny­mi, cie­niut­ki­mi od­nó­ża­mi; spa­węk


SJP.pl


nogogłaszczkowiec

pa­ję­czak cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­dłu­żo­ny­mi, cie­niut­ki­mi od­nó­ża­mi; spa­węk


SJP.pl


nogolotka

ro­dzaj pła­zów be­zo­go­no­wych z ro­dzi­ny żab la­ta­ją­cych


SJP.pl


nogolotkowate

ro­dzi­na pła­zów be­zo­go­no­wych; żaby la­ta­ją­ce


SJP.pl

No­go­lot­ko­wa­te, żaby la­ta­ją­ce (Rha­cop­ho­ri­dae) – ro­dzi­na pła­zów z rzędu pła­zów be­zo­go­no­wych (Anura).

Wikipedia


nogomyjka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) niec­ka do de­zyzn­fek­cji stóp, np. na pły­wal­ni

Wiktionary


nogoprządka

przed­sta­wi­ciel rzędu owa­dów us­krzyd­lo­nych


SJP.pl


nogoprządki

rząd owa­dów obej­mu­ją­cy około 300 ga­tun­ków


SJP.pl

No­go­prząd­ki (Em­bii­di­na syn. Em­biop­te­ra syn. Em­bio­dea) – rząd owa­dów li­czą­cy około 300 ga­tun­ków.

No­go­prząd­ki są owa­da­mi ma­ły­mi lub śred­niej wiel­ko­ści pro­wa­dzą­cy­mi nocny tryb życia. Wy­raź­ny dy­mor­fizm płcio­wy. Samce są dra­pież­ne i naj­czę­ściej po­sia­da­ją dwie pary skrzy­deł. Sa­mi­ce są ro­śli­no­żer­ne i bezs­krzy­dłe. Owady obu płci mają gru­czo­ły przęd­ne na koń­cach przed­nich nóg.

Wikipedia


nogopłetwe

rząd ryb obej­mu­ją­cy około 300 ga­tun­ków dra­pież­nych ryb stre­fy den­nej; żab­ni­coksz­tałt­ne


SJP.pl


nogopłetwy

o ce­chach no­go­płet­wych (rząd ryb)


SJP.pl


nogować

rzad­ko, śro­do­wi­sko­wo: iść pie­szo, biec, ucie­kać


SJP.pl


nogowczyce

No­gow­czy­ce (nazwa hi­sto­rycz­na: No­gaw­czy­ce, do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. Nogowschütz) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie strze­lec­kim, w gmi­nie Ujazd.

Wikipedia


nohaj

jeden z wo­dzów Zło­tej Ordy; Nogaj


SJP.pl


nohajec

prze­sta­rza­łe: Tatar z hordy ko­czu­ją­cej nad Mo­rzem Azow­skim


SJP.pl


nohajski

→ Nohaj


SJP.pl

Patrz:

Nohaj

nohant

[czy­taj: noĄ] wieś we Fran­cji


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • No­hant-Vic – miej­sco­wość we Fran­cji, w Re­gio­nie Cen­tral­nym-Do­li­nie Loary, w de­par­ta­men­cie Indre, upa­mięt­nio­na ro­man­sem Fry­de­ry­ka Cho­pi­na i Ge­or­ge Sand
  • No­hant-en-Goût – miej­sco­wość we Fran­cji, w Re­gio­nie Cen­tral­nym-Do­li­nie Loary, w de­par­ta­men­cie Cher
  • No­hant-en-Graçay – miej­sco­wość we Fran­cji, w Re­gio­nie Cen­tral­nym-Do­li­nie Loary, w de­par­ta­men­cie Cher

Wikipedia


noir

[czy­taj: nłar]
1. film noir - ga­tu­nek ame­ry­kań­skich fil­mów gang­ster­skich z lat 40. XX wieku; czar­ny film, czar­ne kino, kino noir;
2. po­wieść noir - ga­tu­nek li­te­rac­ki za­li­cza­ny do nurtu po­wie­ści kry­mi­nal­nej; czar­ny kry­mi­nał


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) film. liter. zwią­za­ny z te­ma­ty­ką kry­mi­nal­ną, uka­zu­ją­cy cy­nicz­nych bo­ha­te­rów i pe­sy­mi­stycz­ny obraz spo­łe­czeń­stwa

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • po­wieść noir
  • film noir
    • neo-noir
  • Gla­cier Noir – lo­do­wiec w Al­pach
  • Noir – se­rial anime
  • Noir – album ze­spo­łu B.A.P

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) „Mar­co­we fioł­ki” Phi­li­pa Kerra to ko­lej­ny na pol­skim rynku kry­mi­nał noir, któ­re­go akcja roz­gry­wa się w okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym.

Wiktionary


noise

[czy­taj: nojz] typ ha­ła­śli­wej in­du­strial­nej mu­zy­ki elek­tro­nicz­nej


SJP.pl

Zo­bacz też: Noise (album).

Noise (z ang. „szum, hałas”) – nie­jed­noz­nacz­ny ter­min od­no­szo­ny do pew­nych od­mian mu­zy­ki elek­tro­nicz­nej oraz two­rzo­nej z uży­ciem in­stru­men­tów ana­lo­go­wych, w tym stric­te roc­ko­wej (zwy­kle w ze­sta­wie­niach: noise rock, noise pop).

Wikipedia


noisette

[czy­taj: nuaZET]
1. mały, okrą­gły ka­wa­łek po­lęd­wi­cy, sma­żo­ny na maśle;
2. ku­lecz­ka wiel­ko­ści orze­cha la­sko­we­go, wy­cię­ta z ziem­nia­ków


SJP.pl

No­i­set­te – kon­cer­to­wy album grupy Soft Ma­chi­ne na­gra­ny w stycz­niu 1970 r. i wy­da­ny w 2000 r.

Wikipedia


nojek

naz­wi­sko


SJP.pl


nojem

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. czynsz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trze­ba mi za­pła­cić nojem za drugi pół­ro­cze.

Wiktionary


noji

naz­wi­sko


SJP.pl


nojszewski

naz­wi­sko


SJP.pl


nojym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. czynsz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trze­ba mi za­pła­cić nojym za drugi pół­ro­cze.

Wiktionary


nojść

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zna­leźć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­szo­łech wiel­kie­go grzy­ba.

Wiktionary


nok

wolny ko­niec po­zio­mych albo uko­śnych drzewc omasz­to­wa­nia, np. bomu, buksz­pry­tu, rei


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. wolny ko­niec po­zio­mych drzewc w omasz­to­wa­niu ża­glow­ca;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nok – wolny ko­niec po­zio­mych drzewc w omasz­to­wa­niu jed­nost­ki ża­glo­wej
  • Nok – kul­tu­ra ludu za­miesz­ku­ją­ce­go nieg­dyś te­re­ny dzi­siej­szej środ­ko­wej Ni­ge­rii
  • NOK (niem. Nord-Ost­see-Kanal) – Kanał Ki­loń­ski, kanał mor­ski łą­czą­cy Bał­tyk z Mo­rzem Pół­noc­nym
  • NOK – oz­na­cze­nie wa­lu­ty ko­ro­ny nor­we­skiej
  • NOK – Na­ro­do­wa Or­ga­ni­za­cja Ko­biet, zał. w 1918
  • NOK – naj­wyż­szy organ kon­tro­li
  • Nok – potok, do­pływ Słop­ni­czan­ki
  • Noc
  • Nock
  • Nokk

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔk, AS: nok

Wiktionary


nokaut

[czy­taj no­kałt] w spor­tach walki:
a) cios eli­mi­nu­ją­cy ry­wa­la z dal­szej walki; knock-out; knoc­ko­ut
b) no­ka­ut tech­nicz­ny - za­koń­cze­nie walki przez sę­dzie­go i uz­na­nie za­wod­ni­ka za po­ko­na­ne­go z po­wo­du od­nie­sio­nych obra­żeń za­gra­ża­ją­cych zdro­wiu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. w spor­tach walki: cios po­wa­la­ją­cy prze­ciw­ni­ka i unie­moż­li­wia­ją­cy dal­szy po­je­dy­nek;

Wiktionary

No­ka­ut (ang. "knoc­ko­ut", skr. "KO") – w niek­tó­rych spor­tach walki, ta­kich jak boks, kick­bo­xing, boks taj­ski, nie­zdol­ność do pod­ję­cia dal­szej walki w okre­ślo­nym cza­sie, zwy­kle dzie­się­ciu se­kund, od­li­cza­nych przez sę­dzie­go rin­go­we­go. Naj­czę­ściej pow­sta­je z po­wo­du utra­ty przy­tom­no­ści, zam­ro­cze­nia, wy­czer­pa­nia, bądź kon­tuz­ji. No­ka­u­tem na­zy­wa się rów­nież (prze­pi­so­wą lub nie­prze­pi­so­wą) akcję za­wod­ni­ka (np. po­wa­le­nie), która skut­ku­je wspom­nia­ną nie­zdol­no­ścią u prze­ciw­ni­ka.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po­je­dy­nek bok­se­rów za­koń­czył się no­ka­u­tem w 5 run­dzie.

 (1.1) Nie dosz­ło do no­ka­u­tu, ale rywal wstał tro­chę zam­ro­czo­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nokautowanie n., znokautowanie n.

 czas. nokautować ndk., znokautować dk.

 przym. nokautowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) knock-out

Wiktionary


nokautowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sport. cios po­wa­la­ją­cy prze­ciw­ni­ka i unie­moż­li­wia­ją­cy dal­szy po­je­dy­nek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kilka razy no­ka­u­to­wa­nie prze­ciw­ni­ka za­pew­ni­ło bok­se­ro­wi szyb­kie zwy­cię­stwo.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nokaut mrz., znokautowanie n.

 czas. nokautować ndk., znokautować

 przym. nokautowy

Wiktionary


nokautować

1. w bok­sie: za­da­wać no­ka­ut, cios wy­klu­cza­ją­cy prze­ciw­ni­ka z dal­szej walki;
2. w prze­no­śni: od­no­sić niek­we­stio­no­wa­ne, wy­so­kie zwy­cię­stwo; po­wa­lać, bić na głowę


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zno­ka­u­to­wać)

 (1.1) sport. unie­moż­li­wiać ry­wa­lo­wi dal­szą walkę po­przez za­da­nie uniesz­kod­li­wia­ją­ce­go ciosu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W sze­re­gu walk no­ka­u­to­wał ry­wa­la jed­ne­go po dru­gim.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nokaut mrz., nokautowanie n., znokautowanie n.

 czas. znokautować dk.

 przym. nokautowy

Wiktionary


nokautowy

→ no­ka­ut


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z no­ka­u­tem, do­ty­czą­cy no­ka­u­tu

Wiktionary

Patrz:

nokaut

Powiązane:

 rzecz. nokaut mrz., nokautowanie n., znokautowanie n.

 czas. nokautować ndk., znokautować dk.

Wiktionary


nokdaun

[czy­taj: nok­dałn] w spor­tach walki: cios po­wa­la­ją­cy ry­wa­la na deski ringu, ale nie­koń­czą­cy walki; knock-down; knock­down


SJP.pl

Nok­da­un (ang. knock­down; skrót KD) – ter­min uży­wa­ny w niek­tó­rych spor­tach walki, ta­kich jak boks, kick-bo­xing czy boks taj­ski, oz­na­cza­ją­cy po­wa­le­nie prze­ciw­ni­ka, bę­dą­ce re­zul­ta­tem cel­ne­go ciosu.

Kon­sek­wen­cje nok­da­u­nu mogą być różne w za­leż­no­ści od dy­scy­pli­ny lub re­gu­la­mi­nu, we­dług któ­re­go toczy się walka.

Wikipedia


nokia

marka te­le­fo­nów i firma


SJP.pl

Nokia – fiń­skie, mię­dzy­na­ro­do­we przed­się­bior­stwo dzia­ła­ją­ce w bran­ży te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nej. Za­ło­żo­na w 1865 roku jako fa­bry­ka masy pa­pier­ni­czej, Nokia z cza­sem roz­wi­nę­ła się w glo­bal­ne­go gi­gan­ta tech­no­lo­gicz­ne­go.

Głów­na sie­dzi­ba Nokii znaj­du­je się w Espoo, w Fin­lan­dii, w ob­sza­rze me­tro­po­li­tal­nym Hel­si­nek, jed­nak­że ko­rze­nie firmy się­ga­ją re­gio­nu w Pir­kan­maa.

Wikipedia


noks

jed­nost­ka na­tę­że­nia oś­wiet­le­nia; jedna dzie­się­cio­ty­sięcz­na luksa


SJP.pl


noktambuliczka

lu­na­tycz­ka


SJP.pl


noktambulik

lu­na­tyk


SJP.pl


noktambulistka

→ nok­tam­bu­li­sta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lu­na­tycz­ka, som­nam­bu­licz­ka

Wiktionary

Patrz:

noktambulista

Powiązane:

 rzecz. noktambulizm m., noktambuliczka ż.

:: fm. noktambulista m., noktambulik m.

 przym. noktambuliczny

 przysł. noktambulicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) noktambuliczka, lunatyczka, somnambuliczka

Wiktionary


noktambulizm

wy­ko­ny­wa­nie róż­nych czyn­no­ści we śnie; som­nam­bu­lizm, lu­na­tyzm


SJP.pl


noktowidz

osoba oglą­da­ją­ca coś w nocy, w ciem­no­ściach


SJP.pl


noktowizja

tech­ni­ka da­ją­ca moż­li­wo­ści do­kład­ne­go wi­dze­nia w ciem­no­ści dzię­ki pro­mie­nio­wa­niu pod­czer­wo­ne­mu


SJP.pl


noktowizor

urzą­dze­nie da­ją­ca moż­li­wość do­kład­ne­go wi­dze­nia w ciem­no­ści dzię­ki przet­wa­rza­niu pro­mie­nio­wa­nia pod­czer­wo­ne­go w obraz wi­dzial­ny dla ob­ser­wa­to­ra


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie umoż­li­wia­ją­ce wi­dze­nie w ciem­no­ści;

Wiktionary

Za­su­ge­ro­wa­no, aby "Ce­low­nik nok­to­wi­zyj­ny"

Nok­to­wi­zor – urzą­dze­nie umoż­li­wia­ją­ce wi­dze­nie w półm­ro­ku (po­trze­bu­je on nie­wiel­kie­go na­tę­że­nia świa­tła do dzia­ła­nia). Jest ono wy­ko­rzy­sty­wa­ne przez woj­sko lub od­dzia­ły pa­ra­mi­li­tar­ne, służ­by wy­wia­dow­cze, a także przez my­śli­wych do ob­ser­wa­cji oto­cze­nia w nocy lub przy zni­ko­mym oś­wiet­le­niu (np. w ja­ski­niach oraz ciem­nych po­mie­szcze­niach). Dzię­ki nok­to­wi­zo­rom żoł­nie­rze są w sta­nie do­strzec swo­ich prze­ciw­ni­ków bez uży­wa­nia do­dat­ko­wych źró­deł świa­tła.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nok­to­wi­zo­ry zwy­kle wy­ko­rzy­stu­ją pro­mie­nie pod­czer­wo­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔktɔˈvʲizɔr, AS: noktovʹizor

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noktowizja ż.

 przym. noktowizyjny

Wiktionary


noktowizyjny

przy­miot­nik od: nok­to­wiz­ja, nok­to­wi­zor


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nok­to­wiz­ją, do­ty­czą­cy nok­to­wiz­ji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do­dat­ko­wo wóz wy­po­sa­żo­no m. w ka­me­ry termo- i nok­to­wi­zyj­ne, ułat­wia­ją­ce ma­ne­wro­wa­nie w ciem­no­ści, sil­nej mgle lub dymie (a więc bar­dzo po­moc­ne pod­czas akcji w tu­ne­lach czy po­dziem­nych par­kin­gach).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noktowizja ż., noktowizor m.

Wiktionary


nokturia

wzmo­żo­ne wy­da­la­nie moczu w nocy wsku­tek nie­wy­dol­no­ści serca lub nerek; nyk­tu­ria


SJP.pl


nokturn

1. wolny utwór mu­zycz­ny z kon­tra­stu­ją­cą szyb­ką czę­ścią środ­ko­wą, zwy­kle na for­te­pian, roz­po­wszech­nio­ny w XIX w.
2. obraz przed­sta­wia­ją­cy nocny kra­jo­braz
3. utwór po­e­tyc­ki od­no­szą­cy się do nocy, jej opisu, noc­nych roz­my­ślań itp.


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. in­stru­men­tal­na forma mu­zycz­na in­spi­ro­wa­na na­stro­jem nocy;

 (1.2) szt. dzie­ło ma­lar­skie przed­sta­wia­ją­ce po­sta­cie, pej­zaż w noc­nej sce­ne­rii;

 (1.3) liter. utwór li­rycz­ny o re­flek­syj­nej te­ma­ty­ce, opi­su­ją­cy nocne roz­my­śla­nia lub na­stro­jo­we nocne kra­jo­bra­zy

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nok­turn (mu­zy­ka) – forma mu­zycz­na;
  • nok­turn (ma­lar­stwo) – obraz przed­sta­wia­ją­cy scenę nocną, zwła­szcza w przy­ro­dzie;
  • nok­turn (li­te­ra­tu­ra) – utwór li­rycz­ny o te­ma­ty­ce re­flek­syj­nej, opi­su­ją­cy nocne roz­my­śla­nia lub na­stro­jo­we kra­jo­bra­zy nocne;
  • nok­turn (li­tur­gia) – w ko­ście­le rzym­sko­ka­to­lic­kim część Jutrz­ni w ukła­dzie sprzed re­for­my li­tur­gicz­nej po So­bo­rze wa­ty­kań­skim II;
  • po­łu­noszcz­ni­ca – na­bo­żeń­stwo ko­ścio­łów pra­wo­sław­nych i ka­to­lic­kich ko­ścio­łów wschod­nich, spra­wo­wa­ne w nocy (gr. Me­so­nitk­ti­kon, ina­czej „Na­bo­żeń­stwo środ­ka nocy”).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kom­po­zy­tor pisał nok­tur­ny i ma­zur­ki.

 (1.1) Pia­ni­sta wy­ko­nał jeden z re­gu­la­mi­no­wych nok­tur­nów oraz fan­taz­ję.

 (1.2) Śred­nio­wie­cze i re­ne­sans wła­ści­wie nie znały nok­tur­nu, który trud­no było umie­ścić w ów­czes­nym nur­cie ma­lar­stwa re­li­gij­ne­go.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nokturnowy

Wiktionary


nokturnowy

ma­ją­cy cechy nok­tur­nu, prze­peł­nio­ny ta­jem­ni­czo­ścią i nie­po­ko­jem


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nok­tur­nem, do­ty­czą­cy nok­tur­nu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lu­mi­ni­stycz­ne efek­ty ek­spo­no­wał w wielu sce­nach nok­tur­no­wych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nokturn mrz.

Wiktionary


nol

rzad­ki skrót od: Nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­ny Obiekt La­ta­ją­cy; UFO (czę­ściej)


SJP.pl

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­ny obiekt la­ta­ją­cy

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • NOL – Nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­ny obiekt la­ta­ją­cy (ang. UFO)
  • NOL – album blu­e­so­we­go ze­spo­łu Bre­a­ko­ut

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) UFO

Wiktionary


nolepa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. przy­pie­cek

Wiktionary


noleźne

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zna­leź­ne

Wiktionary


nolife

[czy­taj: noł­lajf] śro­do­wi­sko­wo: osoba spę­dza­ją­ca bar­dzo dużo czasu w świe­cie wir­tu­al­nym; no-life


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) slang. czło­wiek o ak­tyw­no­ści ogra­ni­czo­nej do kilku czyn­no­ści, aspo­łecz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tak na­praw­dę to są zwy­kły­mi no­li­fa­mi, któ­rzy żyją w wir­tu­al­nym świe­cie i nie mają przy­ja­ciół w realu. (z In­ter­ne­tu)

 (1.1) OK, je­stem no­li­fem, nie byłem poza domem od 4 dni. (z In­ter­ne­tu)

 (1.1) Nie bądź no­li­fem! Od czasu do czasu wyjdź się za­ba­wić za­miast ko­lej­ny dzień wan­da­li­zo­wać Wi­ki­słow­nik.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nołlajfić

Wiktionary


nolina

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny szpa­ra­go­wa­tych


SJP.pl

No­li­na ("No­li­na" A. Mi­cha­ux) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny szpa­ra­go­wa­tych ("Aspa­ra­ga­ce­ae"). Na­le­ży do niego 21, 23 lub nawet 30 ga­tun­ków. Za­li­cza­ne tu daw­niej ro­śli­ny o zgru­bia­łej na­sa­dzie pnia wy­o­dręb­nia­ne są w ro­dzaj bo­kar­nea "Be­a­u­car­nea", w tym bo­kar­nea od­gię­ta "B.

Wikipedia


nolte

[czy­taj: NOLti] naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Cla­u­dia Nolte – nie­miec­ka po­li­tyk
  • Ernst Nolte – nie­miec­ki hi­sto­ryk
  • Laura Nolte – nie­miec­ka bobs­le­ist­ka
  • Nick Nolte – ame­ry­kań­ski aktor i pro­du­cent fil­mo­wy

Wikipedia


nom

jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na w sta­ro­żyt­nym Egip­cie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. jed­nost­ka po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go w sta­ro­żyt­nym i wczes­noś­red­nio­wiecz­nym Egip­cie

par­ty­ku­ła

 (2.1) slang. …oz­na­cza­ją­ca przy­ta­knię­cie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na czele nomu stał urzęd­nik zwany stra­te­giem, który jed­nak za­tra­cił cał­ko­wi­cie funk­cje woj­sko­we zwią­za­ne z tą nazwą.

 (2.1) – Wy­bie­rasz się dziś na kon­cert? – Nom, idę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔ̃m, AS: nõm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nomarcha mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) no, mhm; neutr. tak

Wiktionary


nom.

skrót od: no­mi­na­ti­wus (przy­pa­dek); Nom.


SJP.pl


nomad

daw­niej, dziś uz­na­wa­ne za nie­po­praw­ne: czło­wiek pro­wa­dzą­cy wę­drow­ny tryb życia, prze­no­szą­cy się z miej­sca na miej­sce razem ze swoim pa­ster­skim ple­mie­niem lub sa­mot­nie; no­ma­da


SJP.pl

Nomad – pol­ska grupa mu­zycz­na wy­ko­nu­ją­ca death metal, pow­sta­ła 1994 roku w Opocz­nie. Do 2020 roku ze­spół wydał sześć al­bu­mów stu­dyj­nych w tym dwie EP. Na­gra­nia zo­sta­ły po­zy­tyw­nie oce­nio­ne za­rów­no przez pu­blicz­ność jak i kry­ty­ków mu­zycz­nych. For­ma­cji prze­wo­dzą wo­ka­li­sta Ble­y­za­bel Bal­be­rith oraz gi­ta­rzy­sta Pa­trick Bil­morgh. Obaj mu­zy­cy po­zo­sta­ją je­dy­ny­mi ory­gi­nal­ny­mi człon­ka­mi skła­du.

Wikipedia


nomada

1. czło­nek ludu, ple­mie­nia pro­wa­dzą­ce­go wę­drow­ny tryb życia; ko­czow­nik
2. prze­no­śnie o kimś kto czę­sto zmie­nia miej­sce za­miesz­ka­nia, po­by­tu; tu­łacz


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. czło­nek grupy ludzi nie­po­sia­da­ją­cej sta­łe­go miej­sca za­miesz­ka­nia, prze­mie­szcza­ją­cej się z miej­sca na miej­sce;

 (1.2) kult. czło­wiek zmie­nia­ją­cy miej­sca za­miesz­ka­nia

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • no­ma­da (ko­czow­nik) – czło­nek grupy ludzi nie­po­sia­da­ją­cej sta­łe­go miej­sca za­miesz­ka­nia
  • No­ma­da (ko­czow­ni­ca) – ro­dzaj pszczół
  • No­ma­da – sin­gel Ka­ta­rzy­ny No­sow­skiej

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔ̃ˈmada, AS: nõmada

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nomad mos., nomadyzm n., nomadyzowanie n.

:: fż. nomadka ż.

 czas. nomadyzować ndk.

 przym. nomadyczny, nomadzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) koczownik, wędrowiec, nomad

 (1.2) nomad

Wiktionary


nomadka

→ no­ma­da, → nomad


SJP.pl

Patrz:

nomada, → nomad

nomadyczność

→ no­ma­dycz­ny


SJP.pl

Patrz:

nomadyczny

nomadyczny

1. prze­no­szą­cy się z miej­sca na miej­sce; wę­drow­ny, ko­czow­ni­czy;
2. te­le­fo­nia no­ma­dycz­na - sy­stem łącz­no­ści poś­red­ni mię­dzy te­le­fo­nią sta­cjo­nar­ną a ko­mór­ko­wą, bez­prze­wo­do­wa te­le­fo­nia sta­cjo­nar­na dzia­ła­ją­ca w obrę­bie usta­lo­nej stre­fy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z no­ma­dyz­mem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nomadyzm m., nomada m.

Wiktionary


nomadyzm

tryb życia po­le­ga­ją­cy na cią­głym prze­no­sze­niu się z miej­sca na miej­sce, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla pa­ster­skich i ło­wiec­kich ludów Afry­ki, Azji, Au­stra­lii, Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej; ko­czow­nict­wo


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zob. ko­czow­nict­wo.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nomada m.

 przym. nomadyczny

Wiktionary


nomarcha

na­czel­nik nomu w sta­ro­żyt­nym Egip­cie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. za­rzą­dza­ją­cy nomem w sta­ro­żyt­nym Egip­cie

Wiktionary

Nie mylić z: Mo­nar­cha.

No­mar­cha (z "no­mar­ches, no­mor­chos" od "nomos" - pa­stwi­sko, okręg, pro­win­cja; egip. "adż-mer" lub "heka-hut") – w sta­ro­żyt­nym Egip­cie wyż­szy urzęd­nik i za­rząd­ca nomów, kie­ro­wał pracą niż­szych urzęd­ni­ków, do jego obo­wiąz­ków na­le­ża­ło skła­da­nie przed kró­lem szcze­gó­ło­wych ra­por­tów o sta­nie za­so­bów pań­stwo­wych. Ka­rie­ra no­mar­chy była uza­leż­nio­na od łaski wład­cy. (gr. "nom", egip. "sepat").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na tę wieść no­mar­cho­wie, szlach­ta, woj­sko, lud i cu­dzo­ziem­cy sza­le­li z ra­do­ści, ale świę­ty stan ka­płań­ski tym gor­li­wiej ob­cho­dził ża­ło­bę po zmar­łym fa­ra­o­nie.

 (1.1) Sto­ją­cy na czele nomów no­mar­cho­wie unie­za­leż­nia­li się od fa­ra­o­nów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nom mrz.

 partyk. nom

Wiktionary


nomen

nazwa cze­goś; uży­wa­ne w ta­kich po­łą­cze­niach jak: nomen apel­la­ti­vum (nazwa po­spo­li­ta), nomen pro­prium (nazwa włas­na), nomen ne­scio (nazwa niez­na­na), nomen omen (imię jest wróż­bą, sta­no­wi znak) itd.


SJP.pl


nomenklator

nie­wol­nik w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie stale to­wa­rzy­szą­cy swemu panu


SJP.pl


nomenklatura

1. ca­łość ter­mi­nów danej dzie­dzi­ny nauki, tech­ni­ki itp.; na­zew­nict­wo, mia­now­nict­wo;
2. sta­no­wi­ska pu­blicz­ne z mia­no­wa­nia po­li­tycz­ne­go;
3. urzęd­ni­cy pań­stwo­wi z mia­no­wa­nia po­li­tycz­ne­go, któ­rych kwa­li­fi­ka­cje nie są naj­waż­niej­sze, a liczy się przy­na­leż­ność par­tyj­na


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • no­men­kla­tu­ra (na­zew­nict­wo)
  • no­men­kla­tu­ra (po­li­ty­ka) – sy­stem ob­sa­dza­nia sta­no­wisk kie­row­ni­czych w kra­jach bloku wschod­nie­go opar­ty na re­ko­men­da­cji par­tii ko­mu­ni­stycz­nej
  • no­men­kla­tu­ra che­micz­na
  • no­men­kla­tu­ra bo­ta­nicz­na
  • no­men­kla­tu­ra zo­o­lo­gicz­na
  • no­menc­la­tor – nie­wol­nik zaj­mu­ją­cy się iden­ty­fi­ka­cją osób w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie i śred­nio­wiecz­ny urzęd­nik

Wikipedia


nomenklaturowy

do­ty­czą­cy no­men­kla­tu­ry


SJP.pl


nomiki

No­mi­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie So­kół­ka.

Wieś po­ło­żo­na ok. 12 km na wschód od So­kół­ki, za­bu­do­wa zwar­ta, tylko kilka domów na ko­lo­niach, dawna szko­ła pod­sta­wo­wa na miej­scu. Dawna wieś chło­pów kró­lew­skich w eko­no­mii gro­dzień­skiej.

Wikipedia


nominacja

1. na­da­wa­nie nazw przed­mio­tom, zja­wi­skom, czyn­no­ściom itp.;
2. po­wo­ła­nie na sta­no­wi­sko, mia­no­wa­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ofi­cjal­ne po­wo­ła­nie na sta­no­wi­sko, szcze­gól­nie na wy­so­ki urząd pań­stwo­wy; także. do­ku­ment stwier­dza­ją­cy po­wo­ła­nie

 (1.2) zgło­sze­nie kan­dy­da­tu­ry do na­gro­dy lub sta­no­wi­ska

 (1.3) jęz. na­da­wa­nie nazw przed­mio­tom, zja­wi­skom itp.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • no­mi­na­cja – zgło­sze­nie kan­dy­da­tu­ry (np. w kon­kur­sie)
  • no­mi­na­cja – mia­no­wa­nie, ofi­cjal­ne po­wo­ła­nie na sta­no­wi­sko
  • „No­mi­na­cja” – po­wieść ro­syj­skie­go pi­sa­rza Alek­san­dra Beka

Wikipedia

Powiązane:

 czas. nominować ndk.

 rzecz. nominowanie n.

 przym. nominacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) kandydatura

Wiktionary


nominacyjny

zwią­za­ny z no­mi­na­cją


SJP.pl


nominale

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) Ms., W. lp. od: no­mi­nał

Wiktionary


nominalistka

→ no­mi­na­li­sta


SJP.pl

Patrz:

nominalista

nominalistyczny

do­ty­czą­cy no­mi­na­liz­mu, no­mi­na­li­stów


SJP.pl


nominalizacja

w ję­zy­koz­naw­stwie: przeksz­tał­ce­nie cza­sow­ni­ka opi­su­ją­ce­go za­cho­dzą­cy pro­ces w rze­czow­nik i na­da­nie mu ma­te­rial­nych cech, np. mieć słabą pa­mięć, mieć pro­blem, po­trze­bo­wać po­mo­cy


SJP.pl


nominalizm

1. dok­try­na fi­lo­zo­ficz­na w śred­nio­wiecz­nym spo­rze o uni­wer­sa­lia, we­dług któ­rej nie ist­nie­ją przed­mio­ty i po­ję­cia ogól­ne, a po­ję­cia ab­strak­cyj­ne są tylko naz­wa­mi nie­ma­ją­cy­mi od­po­wied­ni­ków w rze­czy­wi­sto­ści;
2. w eko­no­mii: za­sa­da spła­ty zo­bo­wią­za­nia pie­nięż­ne­go w kwo­cie usta­lo­nej pier­wot­nie, bez uwz­ględ­nie­nia zmia­ny siły na­byw­czej pie­nią­dza


SJP.pl

No­mi­na­lizm po­ję­cio­wy – jeden z po­glą­dów fi­lo­zo­ficz­nych na po­ję­cia ogól­ne, ina­czej po­wszech­ni­ki lub uni­wer­sa­lia. No­mi­na­lizm od­ma­wia im ist­nie­nia re­al­ne­go, to zna­czy obiek­tyw­ne­go, poza umy­słem i ludz­ką mową, uz­na­ją­cy je za nazwy, słu­żą­ce je­dy­nie ko­mu­ni­ka­cji ję­zy­ko­wej.

Wikipedia


nominalizować

w ję­zy­koz­naw­stwie: przeksz­tał­cać (przeksz­tał­cić) cza­sow­nik opi­su­ją­cy za­cho­dzą­cy pro­ces w rze­czow­nik i na­da­wać (nadać) mu ma­te­rial­ne cechy, np. mieć słabą pa­mięć, mieć pro­blem, po­trze­bo­wać po­mo­cy


SJP.pl


nominalność

→ no­mi­nal­ny


SJP.pl

Patrz:

nominalny

nominalny

1. ist­nie­ją­cy wy­łącz­nie z nazwy; imien­ny, ty­tu­lar­ny, naz­wo­wy;
2. zwią­za­ny z war­to­ścia­mi wiel­ko­ści fi­zycz­nych ty­po­wy­mi dla da­ne­go urzą­dze­nia, przy­rzą­du itp.; zna­mio­no­wy;
3. cena no­mi­nal­na - cena usta­lo­na ofi­cjal­nie;
4. w eko­no­mii: war­tość (cena) no­mi­nal­na - war­tość emi­syj­na pa­pie­rów war­to­ścio­wych, znacz­ków itp.;
5. płaca no­mi­nal­na - kwota pie­nięż­na bę­dą­ca wy­na­gro­dze­niem za pracę;
6. w ję­zy­koz­naw­stwie:
a) grupa no­mi­nal­na (imien­na) - struk­tu­ra w skład­ni, któ­rej cen­tral­nym czło­nem jest rze­czow­nik lub za­i­mek rze­czow­ny; fraza no­mi­nal­na;
b) zda­nie, wy­ra­że­nie no­mi­nal­ne - zda­nie, wy­ra­że­nie bez łącz­ni­ka w czę­ści orze­cze­nio­wej


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ist­nie­ją­cy tylko z nazwy dla peł­nie­nia danej funk­cji, lecz nie­ko­niecz­nie re­al­nie ją wy­ko­nu­ją­cy

 (1.2) ekon. wy­ra­żo­ny war­to­ścią przy­pi­sa­ną cze­muś, ale nie­ko­niecz­nie zgod­ną ze sta­nem rze­czy

 (1.3) techn. od­no­szą­cy się do war­to­ści wiel­ko­ści fi­zycz­nych cha­rak­te­ry­stycz­nych dla da­ne­go urzą­dze­nia

 (1.4) jęz. zwią­za­ny z czę­ścią mowy od­mie­nia­ją­cą się przez przy­pad­ki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nominał mrz.

 przysł. nominalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) formalny, tytularny

 (1.3) znamionowy

 (1.4) imienny

Wiktionary


nominant

1. osoba lub in­sty­tu­cja zgła­sza­ją­ca kogoś lub coś do ja­kiejś na­gro­dy;
2. osoba lub in­sty­tu­cja zgło­szo­na do ja­kiejś na­gro­dy; no­mi­nat;
3. osoba po­wo­ła­na na ja­kieś sta­no­wi­sko lub urząd; no­mi­nat


SJP.pl


nominanta

1. osoba lub in­sty­tu­cja zgła­sza­ją­ca kogoś lub coś do ja­kiejś na­gro­dy;
2. osoba lub in­sty­tu­cja zgło­szo­na do ja­kiejś na­gro­dy; no­mi­nat;
3. osoba po­wo­ła­na na ja­kieś sta­no­wi­sko lub urząd; no­mi­nat


SJP.pl


nominantka

ko­bie­ta no­mi­no­wa­na do cze­goś


SJP.pl


nominat

no­mi­nant;
1. osoba lub in­sty­tu­cja zgło­szo­na do ja­kiejś na­gro­dy;
2. osoba po­wo­ła­na na ja­kieś sta­no­wi­sko lub urząd


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba no­mi­no­wa­na na urząd

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na lip­co­wej kon­wen­cji re­pu­bli­ka­nów w De­tro­it no­mi­na­tem zo­stał Re­a­gan, który za­pro­po­no­wał Busha, jako kan­dy­da­ta na wi­ce­pre­zy­den­ta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nominowanie n.

:: fż. nominatka ż.

 czas. nominować ndk.

 przym. nominacyjny

Wiktionary


nominativus

no­mi­na­tyw, no­mi­na­ti­wus, mia­now­nik; w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. pier­wszy przy­pa­dek w pol­skiej de­kli­na­cji, od­po­wia­da­ją­cy na py­ta­nia: kto? co?, któ­re­go pod­sta­wo­wą funk­cją skład­nio­wą jest funk­cja pod­mio­tu;
2. forma wy­ra­zo­wa tego przy­pad­ka


SJP.pl


nominatiwus

no­mi­na­tyw, no­mi­na­ti­wus, mia­now­nik; w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. pier­wszy przy­pa­dek w pol­skiej de­kli­na­cji, od­po­wia­da­ją­cy na py­ta­nia: kto? co?, któ­re­go pod­sta­wo­wą funk­cją skład­nio­wą jest funk­cja pod­mio­tu;
2. forma wy­ra­zo­wa tego przy­pad­ka


SJP.pl


nominatka

ko­bie­ta po­wo­ła­na na ja­kieś sta­no­wi­sko


SJP.pl


nominatyw

no­mi­na­ti­vus, no­mi­na­ti­wus, mia­now­nik; w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. pier­wszy przy­pa­dek w pol­skiej de­kli­na­cji, od­po­wia­da­ją­cy na py­ta­nia: kto? co?, któ­re­go pod­sta­wo­wą funk­cją skład­nio­wą jest funk­cja pod­mio­tu;
2. forma wy­ra­zo­wa tego przy­pad­ka


SJP.pl


nominał

1. war­tość wy­szcze­gól­nio­na na danym pa­pie­rze war­to­ścio­wym, mo­ne­cie, znacz­ku pocz­to­wym itp.;
2. w po­li­gra­fii: ka­ta­lo­go­wa cena eg­zem­pla­rza książ­ki, wy­dru­ko­wa­na zwy­kle na ostat­niej stro­nie okład­ki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekon. war­tość wy­szcze­gól­nio­na na danym pa­pie­rze war­to­ścio­wym, mo­ne­cie, znacz­ku pocz­to­wym itp.

 (1.2) po­ligr. ka­ta­lo­go­wa cena eg­zem­pla­rza książ­ki, wy­dru­ko­wa­na zwy­kle na ostat­niej stro­nie okład­ki

Wiktionary

No­mi­nał – na­da­wa­na przez emi­ten­ta war­tość środ­ka pie­nięż­ne­go, pa­pie­ru war­to­ścio­we­go, bonu pie­nięż­ne­go, znacz­ka pocz­to­we­go itp..

No­mi­nał środ­ka pie­nięż­ne­go zwy­kle wid­nie­je na re­wer­sie mo­ne­ty, a na ban­kno­tach za­mie­szcza­ny jest na obu jego stro­nach.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔ̃ˈmʲĩnaw, AS: nõmʹĩnau̯

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nominalny

 przysł. nominalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wartość nominalna, cena nominalna

Wiktionary


nominałowy

→ no­mi­nał


SJP.pl

Patrz:

nominał

nominowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|no­mi­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃mʲĩnɔˈvãɲɛ, AS: nõmʹĩnovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nominować ndk./dk.

 rzecz. nominacja

Wiktionary


nominować

1. przed­sta­wić, przed­sta­wiać kogoś do ja­kiejś na­gro­dy; wy­ty­po­wać (wy­ty­po­wy­wać), wy­róż­nić (wy­róż­niać);
2. wyz­na­czyć, wyz­na­czać kogoś na ja­kieś sta­no­wi­sko; de­sy­gno­wać, mia­no­wać, ob­wo­łać (ob­wo­ły­wać), po­wo­łać (po­wo­ły­wać)


SJP.pl

cza­sow­nik

 (1.1) ofi­cjal­nie po­wo­łać kogoś na sta­no­wi­sko

 (1.2) zgło­sić kogoś do listy kan­dy­du­ją­cych do na­gro­dy

 (1.3) za­pro­po­no­wać pu­blicz­nie komuś uczest­ni­cze­nie w za­ba­wie / wyz­wa­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pre­zy­dent no­mi­no­wał swo­ich do­rad­ców.

 (1.2) Aka­de­mia Fil­mo­wa no­mi­no­wa­ła Rus­sel­la Crowe do Osca­ra.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃mʲĩˈnɔvat͡ɕ, AS: nõmʹĩnovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nominat mos., nominacja ż., nominowanie n.

 przym. nominacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) powołać

 (1.2) zgłosić

Wiktionary


nomofobia

cho­ro­bli­wy lęk przed bra­kiem do­stę­pu do urzą­dzeń mo­bil­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. neol. cho­ro­bli­wy strach przed bra­kiem do­stę­pu do te­le­fo­nu ko­mór­ko­we­go;

Wiktionary

No­mo­fo­bia (z ang. "no­mop­ho­bia", od "no mo­bi­le phone pho­bia") – po­tocz­ne okre­śle­nie lęku lub sil­ne­go dy­skom­for­tu psy­chicz­ne­go zwią­za­ne­go z bra­kiem moż­li­wo­ści ko­rzy­sta­nia z te­le­fo­nu ko­mór­ko­we­go lub smart­fo­nu oraz z utra­tą łącz­no­ści z In­ter­ne­tem. W li­te­ra­tu­rze opi­su­je się ją jako lęk przed utra­tą kon­tak­tu ze smart­fo­nem i sie­cią oraz zwią­za­ny z tym nie­po­kój, na­pię­cie i uni­ka­nie sy­tu­a­cji, w któ­rych ko­rzy­sta­nie z urzą­dze­nia by­ło­by nie­moż­li­we.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ko­le­ga Da­wi­da cier­pi na no­mo­fo­bię.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃mɔˈfɔbʲja, AS: nõmofobʹi ̯a

Wiktionary


nomogeneza

te­o­ria ewo­lu­cji, wg któ­rej ewo­lu­cja nie po­le­ga na przy­pad­ko­wej zmien­no­ści or­ga­niz­mu, lecz jest z góry okre­ślo­na dzie­dzicz­no­ścią i jej pra­wa­mi


SJP.pl

No­mo­ge­ne­za – jeden z wa­rian­tów te­o­rii ewo­lu­cji bio­lo­gicz­nej, we­dług któ­re­go pro­ces ten nie po­le­ga na przy­pad­ko­wej zmien­no­ści or­ga­niz­mów, tylko jest od­gór­nie okre­ślo­ny róż­ny­mi pra­wa­mi dzie­dzicz­no­ści.

Wikipedia


nomografia

No­mo­gra­fia – dział ma­te­ma­ty­ki sto­so­wa­nej zaj­mu­ją­cy się te­o­rią i kon­stru­o­wa­niem no­mo­gra­mów dla po­szcze­gól­nych rów­nań lub ukła­dów rów­nań al­ge­bra­icz­nych.

Roz­wój elek­tro­nicz­nej tech­ni­ki obli­cze­nio­wej (kal­ku­la­to­ry, kom­pu­te­ry) spo­wo­do­wał, że no­mo­gra­fia stra­ci­ła na zna­cze­niu.

Wikipedia


nomogram

wy­kres umoż­li­wia­ją­cy szyb­kie wy­ko­ny­wa­nie przy­bli­żo­nych obli­czeń


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. wy­kres poz­wa­la­ją­cy na szyb­kie wyz­na­cze­nie przy­bli­żo­nej war­to­ści funk­cji na pod­sta­wie prze­cię­cia się kre­ślo­nych linii z jego osia­mi;

Wiktionary

No­mo­gram – wy­kres umoż­li­wia­ją­cy szyb­kie, pro­ste i przy­bli­żo­ne wyz­na­cze­nie (bez obli­cza­nia) war­to­ści do­wol­nej zmien­nej z rów­na­nia:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pa­ro­wa­nie te­re­no­we było wyz­na­cza­ne za po­mo­cą wielu for­muł em­pi­rycz­nych i no­mo­gra­mów wpro­wa­dzo­nych przez róż­nych au­to­rów i adap­to­wa­nych do wa­run­ków pol­skich […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔ̃ˈmɔɡrãm, AS: nõmogrãm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nomografia ż.

 przym. nomograficzny

Wiktionary


nomokanon

No­mo­ka­non ( Νομοκανών), także No­mo­ka­non Czter­na­stu Roz­dzia­łów – bi­zan­tyj­ski zbiór prze­pi­sów prawa ko­ściel­ne­go, który uksz­tał­to­wał pod­sta­wę prawa ka­no­nicz­ne­go w Ko­ścio­łach pra­wo­sław­nych. Ode­grał też pewną rolę przy for­mo­wa­niu prawa ka­no­nicz­ne­go Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go. Pow­sta­wał mię­dzy VI a IX wie­kiem, a osta­tecz­ną formę przy­jął w roku 883. Był pod­sta­wą dla Księ­gi korm­czej w sło­wiań­skich Ko­ścio­łach pra­wo­sław­nych.

Wikipedia


nomokracja

rządy w po­sza­no­wa­niu prawa


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. ustrój po­li­tycz­ny opie­ra­ją­cy się na re­spek­to­wa­niu prawa

Wiktionary

No­mo­kra­cja – spo­sób rzą­dze­nia, w któ­rym na­czel­ną war­to­ścią jest prze­strze­ga­nie prawa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na­czel­ną war­to­ścią w no­mo­kra­cji jest po­sza­no­wa­nie prawa.

Wiktionary


nomolog

fi­lo­zof ba­da­ją­cy prawa, które rzą­dzą świa­tem re­al­nym, rze­czy­wi­stym


SJP.pl


nomologia

w fi­lo­zo­fii: nauka zaj­mu­ją­ca się świa­tem re­al­nym


SJP.pl


nomologiczny

od­no­szą­cy się do nauki o ogól­nych pra­wach fi­zy­ki i lo­gi­ki


SJP.pl


nomos

1. tra­dy­cyj­na me­lo­dia w mu­zy­ce sta­ro­grec­kiej;
2. jed­nost­ka po­dzia­łu te­ry­to­rial­ne­go Gre­cji


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nomos – dawna jed­nost­ka po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go Gre­cji
  • nom – jed­nost­ka po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go Egip­tu
  • nomos – ga­tu­nek grec­kiej li­ry­ki chó­ral­nej
  • nomos – w ję­zy­ku grec­kim prawo, w brzmie­niu ory­gi­nal­nym ter­min sto­su­je się do sze­re­gu grec­kich i póź­niej­szych pojęć fi­lo­zo­ficz­nych i so­cjo­lo­gicz­nych do­ty­czą­cych ładu i prawa spo­łecz­ne­go lub kos­micz­neg...
  • Nomos – grec­ka per­so­ni­fi­ka­cja prawa
  • Nomos: Kwar­tal­nik Re­li­gioz­naw­czy – pismo re­li­gioz­naw­cze

Wikipedia


nomotetyczny

zaj­mu­ją­cy się for­mu­ło­wa­niem praw nauki


SJP.pl


non-iron

[czy­taj: no­naj­ron] nie­wy­ma­ga­ją­cy pra­so­wa­nia; no­naj­ron


SJP.pl


non-ironowy

→ non-iron [czy­taj: no­naj­ro­no­wy]; no­naj­ro­no­wy


SJP.pl


non-profit

przy­miot­nik

 (1.1) praw. ekon. dzia­ła­ją­cy nie dla zysku;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sto­wa­rzy­sze­nie Wi­ki­me­dia Pol­ska jest na pod­sta­wie odręb­nej umowy (za­łącz­nik 2.) je­dy­nym ofi­cjal­nym part­ne­rem na te­re­nie Pol­ski ame­ry­kań­skiej Wi­ki­me­dia Fo­un­da­tion, or­ga­ni­za­cji non-pro­fit za­re­je­stro­wa­nej w sta­nie Flo­ry­da Sta­nów Zjed­no­czo­nych Ame­ry­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔ̃n‿ˈprɔfʲit, AS: nõn‿profʹit

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedochodowy

Wiktionary


nona

1. in­ter­wał mu­zycz­ny zło­żo­ny z ok­ta­wy i se­kun­dy;
2. pora dnia, w po­dzia­le mni­chów za­kon­nych, od­po­wia­da­ją­ca godz. 14-15;
3. część mod­lit­wy bre­wia­rzo­wej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. od­le­głość mię­dzy dźwię­ka­mi zło­żo­na z ok­ta­wy i se­kun­dy;

 (1.2) rel. część ofi­cjum ko­ściel­ne­go od­ma­wia­na daw­niej o go­dzi­nie dzie­wią­tej we­dług ra­chu­by rzym­skiej

Wiktionary

Nona – in­ter­wał zło­żo­ny ut­wo­rzo­ny z ok­ta­wy oraz od­po­wied­niej se­kun­dy (se­kun­dy małej, zwięk­szo­nej itp.) za­war­ty mię­dzy ko­lej­ny­mi dzie­wię­cio­ma stop­nia­mi skali mu­zycz­nej. W sze­re­gu za­sad­ni­czym na­tu­ral­nie wy­stę­pu­je nona mała i wiel­ka. Za­sto­so­wa­nie zna­ków chro­ma­tycz­nych poz­wa­la zmie­nić jej roz­miar.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔ̃na, AS: nõna

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nonowy

 rzecz. nony nmos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) interwał

Wiktionary


nonagilion

licz­ba 10 pod­nie­sio­na do po­tę­gi 540.


SJP.pl


nonajron

ma­te­riał lub ubra­nie nie wy­ma­ga­ją­ce pra­so­wa­nia; non-iron


SJP.pl


nonan

dzie­wią­ty wę­glo­wo­dór na­sy­co­ny w sze­re­gu ho­mo­lo­gicz­nym al­ka­nów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. alkan dzie­wię­cio­wę­glo­wy

Wiktionary

Nonan, – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z sze­re­gu ho­mo­lo­gicz­ne­go al­ka­nów. Jest be­zbarw­ną cie­czą o cha­rak­te­ry­stycz­nym za­pa­chu, prak­tycz­nie nie­roz­pu­szczal­ną w wo­dzie, o gę­sto­ści 0,72 g/cm³.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nony nmos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wzór sumaryczny: C₉H₂₀

Wiktionary


nonanowy

→ nonan


SJP.pl

Patrz:

nonan

nonen

dzie­wią­ty wę­glo­wo­dór w sze­re­gu ho­mo­lo­gicz­nym al­ka­nów, z pod­wój­nym wią­za­niem mię­dzy ato­ma­mi węgla


SJP.pl


nonet

1. ze­spół mu­zycz­ny zło­żo­ny z dzie­wię­ciu wy­ko­naw­ców;
2. utwór na taki ze­spół


SJP.pl

Nonet ("łac. nonus – dzie­wią­ty, ang. nonet, fr. nonet, niem. No­nett, wł. no­net­to") – dwuz­nacz­ne po­ję­cie mu­zycz­ne:

Nonet uwa­ża­ny jest za naj­licz­niej­szy ze­spół ka­me­ral­ny zdol­ny do swo­bod­ne­go wy­stę­po­wa­nia bez dy­ry­gen­ta.

Wikipedia


noni

wiecz­nie zie­lo­ny krzew z ro­dzi­ny ma­rza­no­wa­tych, o wy­so­ko­ści 3-7 me­trów, po­spo­li­ty na wy­spach Po­li­nez­ji Fran­cu­skiej; morwa in­dyj­ska


SJP.pl


noniewicz

naz­wi­sko


SJP.pl


noniliard

licz­ba wy­no­szą­ca 10^57; no­ny­liard


SJP.pl

rze­czow­nik li­czeb­ni­ko­wy, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. licz­ba równa 10⁵⁷ w tzw. dłu­giej skali (sto­so­wa­nej w Pol­sce i więk­szo­ści Eu­ro­py kon­ty­nen­tal­nej)

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zapis cyfrowy: 100000000000000000000000000000000000000000000000000000000

Wiktionary


nonilion

licz­ba wy­ra­żo­na je­dyn­ką z 54 ze­ra­mi; no­ny­lion


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. licz­ba na­tu­ral­na równa 10⁵⁴ w sy­ste­mie dłu­giej skali (sto­so­wa­nym w więk­szo­ści Eu­ro­py kon­ty­nen­tal­nej)

 (1.2) mat. licz­ba na­tu­ral­na równa 10³⁰ w sy­ste­mie krót­kiej skali (sto­so­wa­nym w USA i Wiel­kiej Bry­ta­nii)

Wiktionary

No­ni­lion, no­ny­lion, no­wen­ty­lion – licz­ba 1054, czyli je­dyn­ka i 54 zera w za­pi­sie dzie­sięt­nym.

W kra­jach sto­su­ją­cych tzw. krót­ką skalę (głów­nie kraje an­glo­ję­zycz­ne) no­ni­lion oz­na­cza 1030, czyli kwin­ty­lion w po­zo­sta­łych kra­jach.

W ukła­dzie SI mnoż­ni­ko­wi 1054 nie od­po­wia­da żaden prze­dro­stek jed­nost­ki miary.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1-2) war. nonylion

 (1.1) 1 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000

 (1.2) 1 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000

Wiktionary


nonius

rasa go­rą­cokr­wi­stych koni


SJP.pl

No­nius – rasa konia wy­ho­do­wa­ne­go w wę­gier­skiej ce­sar­skiej stad­ni­nie w Mezőhegyes.

Cha­rak­te­ry­sty­ka, po­krój, ek­ste­rier, tem­pe­ra­ment.

No­nius to koń o szyi dość wy­so­ko osa­dzo­nej. U koni w cięż­kim typie czę­sto duża głowa o gar­bo­no­sym pro­fi­lu. Roz­róż­nia­my dwa typy: cięż­szy, wy­ho­do­wa­ny w stad­ni­nie Mezőhegyes jest jed­nym z naj­więk­szych koni go­rą­cokr­wi­stych i lżej­szy wy­ho­do­wa­ny w stad­ni­nie w Hortobágy.

Wikipedia


noniusz

do­dat­ko­wa po­dział­ka na su­wa­ku lub ru­cho­mej czę­ści przy­rzą­du po­mia­ro­we­go, umoż­li­wia­ją­ca od­czy­ta­nie ułam­ko­wej czę­ści war­to­ści po­dział­ki głów­nej; wer­nier


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. me­trol. do­dat­ko­wa, po­moc­ni­cza po­dział­ka uży­wa­na w pre­cy­zyj­nych przy­rzą­dach po­mia­ro­wych, która umoż­li­wia do­kład­niej­szy, ułam­ko­wy od­czyt niż pod­sta­wo­wa skala

Wiktionary

No­niusz – po­moc­ni­cza po­dział­ka zwięk­sza­ją­ca do­kład­ność od­czy­ta­nia na głów­nej po­dział­ce kre­sko­wej. No­niusz umoż­li­wia od­czy­ta­nie ułam­ko­wej czę­ści war­to­ści dział­ki ele­men­tar­nej po­dział­ki głów­nej na pod­sta­wie ko­in­cy­den­cji (zbie­gu) kres obu po­dzia­łek. Od­le­głość kres no­niu­sza różni się od od­le­gło­ści kres po­dział­ki głów­nej o do­kład­ność od­czy­ta­nia.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) wernier

Wiktionary


noniuszowy

→ no­niusz


SJP.pl

Patrz:

noniusz

nonkognitywizm

po­gląd etycz­ny za­kła­da­ją­cy nie­ist­nie­nie obiek­tyw­nych war­to­ści etycz­nych i mo­ral­nych, uz­na­ją­cy je za wy­ni­ka­ją­ce z jed­nost­ko­we­go bądź zbio­ro­we­go prześ­wiad­cze­nia; ako­gni­ty­wizm, an­ty­ko­gni­ty­wizm


SJP.pl


nonkonformista

1. osoba sprze­ci­wia­ją­ca się bez­kry­tycz­ne­mu ule­ga­niu obo­wią­zu­ją­cym nor­mom i po­glą­dom; nie­kon­for­mi­sta;
2. w An­glii: wyz­naw­ca in­ne­go wyz­na­nia niż an­gli­kań­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto nie zga­dza się z po­wszech­nie pa­nu­ją­cy­mi opi­nia­mi i wy­ra­ża jaw­nie swój sprze­ciw wobec nich

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲista, AS: nõŋkõnformʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonkonformizm m.

:: fż. nonkonformistka ż.

 przym. nonkonformistyczny

 przysł. nonkonformistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekonformista, kontestator, buntownik

Wiktionary


nonkonformistka

→ non­kon­for­mi­sta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: non­kon­for­mi­sta

Wiktionary

Patrz:

nonkonformista

Przykłady

 (1.1) Agniesz­ka jest non­kon­for­mist­ką, za­wsze wal­czy o praw­dę i spra­wied­li­wość spo­łecz­ną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲistka, AS: nõŋkõnformʹistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonkonformizm m.

:: fm. nonkonformista m.

 przym. nonkonformistyczny

 przysł. nonkonformistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekonformistka, kontestatorka, buntowniczka

Wiktionary


nonkonformistyczny

1. skłon­ny do non­kon­for­miz­mu;
2. zwią­za­ny z pro­te­stan­ta­mi an­giel­ski­mi nie­na­le­żą­cy­mi do an­gli­kań­skie­go Ko­ścio­ła pań­stwo­we­go


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który sprze­ci­wia się nor­mom, war­to­ściom i po­glą­dom uz­na­nym za obo­wią­zu­ją­ce w danej gru­pie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­sta­na­wiam się, czy widzi pan jakąś po­e­tyc­ką for­mu­łę pro­te­stu dla dzi­siej­sze­go stu­den­ta-ko­man­do­sa, a więc osoby non­kon­for­mi­stycz­nej, po­tra­fią­cej poś­wię­cić cząst­kę sie­bie na rzecz po­waż­nych war­to­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonkonformizm m., nonkonformista m., nonkonformistka ż.

 przysł. nonkonformistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkompromisowy, kontestacyjny, buntowniczy, pryncypialny

Wiktionary


nonkonformizm

1. niez­ga­dza­nie się z ogól­nie pa­nu­ją­cy­mi po­glą­da­mi, nor­ma­mi; nie­uz­na­wa­nie ja­kichś po­glą­dów;
2. w An­glii: nie­pod­po­rząd­ko­wa­nie się Ko­ścio­ło­wi An­gli­kań­skie­mu; ogół nie­an­gli­kań­skich wyz­nań pro­te­stanc­kich


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) so­cjol. psych. po­sta­wa sprze­ci­wu wobec zasad, norm i opi­nii obo­wią­zu­ją­cych w danym śro­do­wi­sku;

Wiktionary

Non­kon­for­mizm – po­sta­wa kry­tycz­na wobec zasad, za­cho­wań i norm spo­łecz­nych, gru­po­wych, prze­ciw­sta­wia­ją­ca im włas­ny sy­stem war­to­ści, ale nie w ne­ga­tyw­ny spo­sób. Po­tocz­nie ro­zu­mia­ny non­kon­for­mizm ce­chu­je te jed­nost­ki, które nie pod­da­ją się spo­łecz­nej pre­sji i żyją w zgo­dzie z włas­ny­mi prze­ko­na­nia­mi opar­ty­mi na re­flek­sji. Non­kon­for­mizm ma na celu wy­ra­że­nie oporu i spo­wo­do­wa­nie roz­pa­trze­nia danej kon­cep­cji na kilku pła­szczyz­nach.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W głębi duszy była wciąż, po­mi­mo spo­łecz­ne­go awan­su, stu­dent­ką aka­de­mii sztuk pię­knych, która wy­bra­ła non­kon­for­mizm i stu­dia bez per­spek­tyw, młodą dziką dziew­czy­ną, która wo­la­ła mie­sią­ca­mi żywić się ma­ka­ro­nem, niż zno­sić jarz­mo ro­dzin­ne­go domu (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonkonformista m., nonkonformistka ż.

 przym. nonkonformistyczny

 przysł. nonkonformistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) buntowniczość, kontestowanie, bezkompromisowość, pryncypialność

Wiktionary


nonkonformiści

1. osoba sprze­ci­wia­ją­ca się bez­kry­tycz­ne­mu ule­ga­niu obo­wią­zu­ją­cym nor­mom i po­glą­dom; nie­kon­for­mi­sta;
2. w An­glii: wyz­naw­ca in­ne­go wyz­na­nia niż an­gli­kań­skie


SJP.pl


nonna

imię żeń­skie


SJP.pl

Nonna – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, oz­na­cza­ją­ce „dzie­wią­ta” (dzie­wią­te dziec­ko w ro­dzi­nie) (ana­lo­gicz­nie do Ok­ta­wia – „ósma”). Pa­tron­ką tego imie­nia jest św. Nonna, matka św. Grze­go­rza z Naz­jan­zu.

Wikipedia


nonogram

ła­mi­głów­ka po­le­ga­ją­ca na odt­wo­rze­niu ry­sun­ku po­przez za­czer­nie­nie od­po­wied­nich pól po­krat­ko­wa­ne­go dia­gra­mu, na pod­sta­wie po­da­nych in­for­ma­cji licz­bo­wych; ma­lo­wa­ne licz­ba­mi


SJP.pl


nonowy

przy­miot­nik od: nona; akord no­no­wy - akord har­mo­nicz­ny skła­da­ją­cy się z prymy, ter­cji, kwin­ty, sep­ty­my i nony


SJP.pl


nonparel

sto­pień czcion­ki równy sze­ściu punk­tom ty­po­gra­ficz­nym (2,256 mm)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. druk. w sy­ste­mie miar ty­po­gra­ficz­nych Di­do­ta sto­pień pisma od­po­wia­da­ją­cy sze­ściu punk­tom (2,2554 mm)

Wiktionary

Non­pa­rel (fr. "non­pa­re­il" – niez­rów­na­ny) – sto­pień pisma o wiel­ko­ści 6 punk­tów ty­po­gra­ficz­nych (2,256 mm) w sy­ste­mie Di­do­ta.

Po raz pier­wszy pismo 6-punk­to­we zo­sta­ło za­sto­so­wa­ne w druku w XVI wieku. Ze wzglę­du na to, że uzy­ska­nie wów­czas tak małej czcion­ki było bar­dzo trud­ne, pismo to naz­wa­no "non­pa­re­il", czyli niez­rów­na­ne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ga­ze­ta za­mie­ści­ła spro­sto­wa­nie na prze­do­stat­niej stro­nie, na­pi­sa­ne non­pa­re­lem, wśród ogło­szeń, któ­rych i tak nikt nie czyta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔ̃nˈparɛl, AS: nõnparel

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nonparelowy

Wiktionary


nonplusultra

czcion­ka o wy­so­ko­ści 2 punk­tów


SJP.pl


nonproliferacja

nie­roz­po­wszech­nia­nie, nie­roz­prze­strze­nia­nie (zwła­szcza broni nu­kle­ar­nej); nie­pro­li­fe­ra­cja


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. polit. nie­roz­prze­strze­nia­nie i za­prze­sta­nie pro­duk­cji broni nu­kle­ar­nej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ży­je­my od kilku ład­nych dzie­się­cio­le­ci z dog­ma­tem non­pro­li­fe­ra­cji - ale co nam to dało? Wła­śnie: "nowe" mo­car­stwa ją­dro­we to wy­łącz­nie za­mor­dy­sta­ny, albo wro­gie, albo nie­prze­wi­dy­wal­ne...

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. nieproliferacja

Wiktionary


nonsens

coś po­zba­wio­ne sensu, lo­gi­ki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zu­peł­ny brak sensu, nie­do­rzecz­ność;

 (1.2) po­wie­dze­nie lub po­stę­pek nie­ma­ją­ce sensu

Wiktionary

Non­sens (łac. "non" prze­cze­nie i "sen­sus" ‘(u)czu­cie; ro­zu­mie­nie; zna­cze­nie’) – dany układ wy­ra­zów ję­zy­ka J jest w nim non­sen­sem, gdy nie jest spój­ny syn­tak­tycz­nie, tj. jest cią­giem wy­ra­żeń zbu­do­wa­nym niez­god­nie z re­gu­ła­mi syn­tak­tycz­ny­mi tego ję­zy­ka. Jako taki non­sens sta­no­wi de­fekt syn­tak­tycz­ny wy­po­wie­dzi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Te wy­bo­ry to kom­plet­ny non­sens i głu­po­ta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s, AS: nõũ̯sẽũ̯s

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonsensowność ż.

 przym. nonsensowny

 przysł. nonsensownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nonsensowność, bezsens, bezsensowność, absurd, absurdalność, niedorzeczność; pot. bzdura, bzdurność

Wiktionary


nonsensopedia

hu­mo­ry­stycz­na wi­try­na in­ter­ne­to­wa two­rzo­na przez użyt­kow­ni­ków glo­bal­nej sieci


SJP.pl

Non­sen­so­pe­dia – pol­ska en­cy­klo­pe­dia in­ter­ne­to­wa pow­sta­ła w 2005 roku. Celem ser­wi­su jest pu­bli­ka­cja hu­mo­ry­stycz­nych ar­ty­ku­łów do­ty­czą­cych wielu dzie­dzin, w tym życia co­dzien­ne­go. Na Non­sen­so­pe­dii do­stęp­ne są rów­nież wia­do­mo­ści w sa­ty­rycz­ny spo­sób ko­men­tu­ją­ce wy­da­rze­nia ze świa­ta. Non­sen­so­pe­dia two­rzo­na jest w ję­zy­ku pol­skim.

Wikipedia


nonsensowność

coś ab­sur­dal­ne­go, nie­ma­ją­ce­go sensu


SJP.pl


nonsensowny

nie­ma­ją­cy sensu; bez­sen­sow­ny


SJP.pl


nonszalancja

nied­ba­ły, swo­bod­ny, bez­ce­re­mo­nial­ny spo­sób za­cho­wa­nia się; lek­ce­wa­żą­cy sto­su­nek do oto­cze­nia; de­zyn­wol­tu­ra


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bez­ce­re­mo­nial­ne, nied­ba­łe za­cho­wy­wa­nie się po­łą­czo­ne z lek­ce­wa­żą­cym sto­sun­kiem do ludzi i przy­ję­tych norm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nonszalancki

 przysł. nonszalancko

Wiktionary


nonszalancki

odz­na­cza­ją­cy się non­sza­lan­cją, wy­ra­ża­ją­cy lek­ce­wa­żą­cy sto­su­nek do oto­cze­nia; pro­tek­cjo­nal­ny, wy­nio­sły, aro­ganc­ki


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. świad­czą­cy o czy­jejś non­sza­lan­cji, trak­tu­ją­cy in­nych lek­ce­wa­żą­co

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O twoim wy­jąt­ko­wo non­sza­lanc­kim za­cho­wa­niu ga­da­li je­szcze przez ty­dzień.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonszalancja ż.

 przysł. nonszalancko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezceremonialny

Wiktionary


nonszalancko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób lek­ce­wa­żą­cy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znowu za­cho­wy­wa­łeś się wzglę­dem rady non­sza­lanc­ko.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonszalancja ż.

 przym. nonszalancki

Wiktionary


nonszalanckość

→ non­sza­lanc­ki


SJP.pl

Patrz:

nonszalancki

nonteistyczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie afir­mu­ją­cy ani też nie ne­gu­ją­cy ist­nie­nia Boga

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za re­li­gie non­te­i­stycz­ne naj­czę­ściej uważa się:bud­dyzm i dżi­nizm, a także ta­o­izm i kon­fu­cja­nizm.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔ̃ntɛjiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: nõntei ̯istyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nonteizm m.

Wiktionary


nonteizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dok­try­na re­li­gij­na, która ani nie uz­na­je, ani też nie za­prze­cza ist­nie­niu Boga;

Wiktionary

Non­te­izm, nie­te­izm, re­li­gia nie­te­i­stycz­na – dok­try­na re­li­gij­na, która nie afir­mu­je ani nie ne­gu­je ist­nie­nia boga. Za re­li­gie non­te­i­stycz­ne naj­czę­ściej uważa się: bud­dyzm i dźi­nizm, a także ta­o­izm i kon­fu­cja­nizm. W bud­dyz­mie i dżi­niz­mie ist­nie­je dok­try­na oś­wie­ce­nia; po­rów­na­nia bud­dyj­skiej i dżi­nij­skiej dok­try­ny nir­wa­ny z bo­giem biorą się głów­nie z po­do­bień­stwa do hin­du­i­stycz­nej dok­try­ny mok­szy, która jest zde­cy­do­wa­nie te­i­stycz­na.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔ̃nˈtɛjism̥, AS: nõntei ̯ism̦

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nonteistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieteizm

Wiktionary


nontronit

mi­ne­rał, uwod­nio­ny gli­no­krze­mian że­la­za; pro­dukt wie­trze­nia za­sa­do­wych skał mag­mo­wych bo­ga­tych w że­la­zo


SJP.pl

Non­tro­nit, mont­mo­ril­lo­nit że­la­zo­wy – mi­ne­rał z grupy mi­ne­ra­łów ila­stych. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów po­spo­li­tych i sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­nych.

Nazwa po­cho­dzi od miej­sco­wo­ści Non­tron we Fran­cji.

Wikipedia


nonwiolencyjny

nie­u­ży­wa­ją­cy prze­mo­cy w walce po­li­tycz­nej


SJP.pl


nony

w sta­ro­żyt­nym ka­len­da­rzu rzym­skim: dzie­wią­ty dzień przed idami; w marcu, maju i paź­dzier­ni­ku - siód­my dzień mie­sią­ca, w po­zo­sta­łych - piąty


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) hist. ósmy dzień przed idami w ka­len­da­rzu rzym­skim;

Wiktionary

Nony (łac. "Nonae") – jedne z trzech naz­wa­nych dni w ka­len­da­rzu rzym­skim, obok id i ka­lend.

Ter­min ten nie ma żad­ne­go (poza tra­dy­cyj­nym) zna­cze­nia w sło­necz­nym ka­len­da­rzu ju­liań­skim. Na­to­miast w pier­wot­nym ka­len­da­rzu księ­ży­co­wym "Nonae" okre­śla­no dzie­wią­ty (łac.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔ̃nɨ, AS: nõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nona ż., nonan m.

Wiktionary


nonyliard

licz­ba wy­no­szą­ca 10^57; no­ni­liard


SJP.pl


nonylion

licz­ba wy­ra­żo­na je­dyn­ką z 54 ze­ra­mi; no­ni­lion


SJP.pl


nonyn

ósmy z rzędu ho­mo­lo­gicz­ne­go al­ki­nów


SJP.pl

Nonyn – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, wę­glo­wo­dór nie­na­sy­co­ny z grupy al­ki­nów.

Wikipedia


noob

[czy­taj: nub] śro­do­wi­sko­wo: osoba nie­po­tra­fią­ca grać w gry kom­pu­te­ro­we; lamer


SJP.pl


noobie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) slang. no­wi­cjusz w grze in­ter­ne­to­wej lub awa­tar no­wi­cju­sza

Wiktionary


nooo

par­ty­ku­ła "no" o prze­dłu­żo­nej ar­ty­ku­la­cji


SJP.pl


noosfera

sfera dzia­łal­no­ści ludz­kie­go ro­zu­mu i tech­ni­ki


SJP.pl

No­os­fe­ra – kon­cep­cja fi­lo­zo­ficz­na opra­co­wa­na i spo­pu­la­ry­zo­wa­na przez bio­ge­o­che­mi­ka Wła­di­mi­ra Wier­nad­skie­go oraz fi­lo­zo­fa i je­zu­ic­kie­go księ­dza Pier­re’a Te­il­har­da de Char­di­na. Wier­nad­ski zde­fi­nio­wał no­os­fe­rę jako nowy stan bios­fe­ry i opi­sał ją jako pla­ne­tar­ną „sferę ro­zu­mu”. No­os­fe­ra re­pre­zen­tu­je naj­wyż­szy etap roz­wo­ju bios­fe­ry, czyli etap ra­cjo­nal­nej dzia­łal­no­ści ludz­ko­ści.

Wikipedia


nootrop

lek lub su­ple­ment po­pra­wia­ją­cy per­cep­cję, pa­mięć i kon­cen­tra­cję; no­o­tro­pik, lek no­o­tro­po­wy


SJP.pl


nootropik

lek lub su­ple­ment po­pra­wia­ją­cy per­cep­cję, pa­mięć i kon­cen­tra­cję; no­o­trop, lek no­o­tro­po­wy


SJP.pl


nootropowy

od­no­szą­cy się do funk­cji poz­naw­czych oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go, np. leki no­o­tro­po­we - leki sty­mu­lu­ją­ce mózg w za­kre­sie za­pa­mię­ty­wa­nia i czyn­no­ści in­te­lek­tu­al­nych


SJP.pl


nop

skrót od: Na­ro­do­we Odro­dze­nie Pol­ski - pol­ska par­tia po­li­tycz­na


SJP.pl

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = med. nie­po­żą­da­ny od­czyn po­szcze­pien­ny

 (1.2) = polit. Na­ro­do­we Odro­dze­nie Pol­ski

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­ro­do­we Odro­dze­nie Pol­ski
  • Nie­po­żą­da­ne od­czy­ny po­szcze­pien­ne

Wikipedia


nopal

czer­wiec ame­ry­kań­ski, ga­tu­nek opun­cji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. mię­si­sta ło­dy­ga róż­nych ga­tun­ków opun­cji uży­wa­na jako pro­dukt spo­żyw­czy, tra­dy­cyj­ny skład­nik z kuch­ni mek­sy­kań­skiej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To, co je się tutaj każ­de­go dnia to tor­til­le ku­ku­ry­dzia­ne, za­wsze świe­że, pach­ną­ce i cie­płe, tor­til­le z czar­ną fa­so­lą (wy­cho­dzi świet­na pasta z czar­nej fa­so­li, chili i ce­bul­ki), ryżem, no­pa­la­mi z ko­len­drą i salsą.

Wiktionary


nopalea

ro­śli­na z ro­dzi­ny kak­tu­so­wa­tych, po­cho­dzą­ca z Ame­ry­ki Środ­ko­wej, o zie­lo­nych, so­czy­stych pę­dach i czer­wo­nych kwia­tach


SJP.pl


nopalksoczja

ro­śli­na o kwia­tach czer­wo­nych lub ró­żo­wych ot­war­tych we dnie, daw­niej za­li­cza­na do epi­fi­lum


SJP.pl


nora

1. po­dziem­na kry­jów­ka zwie­rzę­cia; jama, dziu­ra;
2. pot. o li­chym miesz­ka­niu lub brud­nym lo­ka­lu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. po­dziem­ne schro­nie­nie zwie­rząt

 (1.2) pot. pejor. ob­skur­ne, po­dej­rza­ne, za­nied­ba­ne miesz­ka­nie lub lokal

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nora – zdrob­nie­nie pol­skie­go imie­nia Ele­o­no­ra
  • Nora – imię żeń­skie
  • nora – kry­jów­ka zwie­rzę­ca
  • Nora – ze­spół mu­zycz­ny
  • Nora – utwór li­te­rac­ki Hen­ri­ka Ib­se­na
  • Nora – dom pań­stwa We­as­le­y­ów w serii ksią­żek „Harry Pot­ter”
  • Nora – album mu­zycz­ny kwar­te­tu Zbi­gnie­wa Se­i­fer­ta
  • Nora – ko­lo­nia fe­nic­ka na Sar­dy­nii
  • Nora – śred­nio­wiecz­ne mia­sto z cza­sów suł­ta­na­tu Ifat na te­re­nach Etio­pii
  • Nora – miej­sco­wość w Szwe­cji, w re­gio­nie Örebro
  • Gmina Nora – gmina w Szwe­cji, w re­gio­nie Örebro
  • Nora – wieś w sta­nie Il­li­no­is, w hrab­stwie Jo Da­viess

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zi­mo­rod­ki gnia­zdu­ją w norze wy­grze­ba­nej w ur­wi­sku.

 (1.1) Pod sta­rym dębem za­u­wa­ży­li­śmy lisią norę.

 (1.2) Gdzie ja mam gości za­pra­szać? Do tej nory?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔra, AS: nora

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nornica ż., nornik m., norowiec m.

:: zdrobn. norka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jama

Wiktionary


noradrenalina

ne­u­ro­hor­mon ste­ru­ją­cy prze­kaź­nict­wem mię­dzy­sy­nap­tycz­nym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. pre­kur­sor adre­na­li­ny wy­dzie­la­ny przez rdzeń nad­ner­czy;

Wiktionary

No­ra­dre­na­li­na ("no­re­pi­ne­fry­na, skrót: NA"; łac. "No­re­pi­neph­ri­num") – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ka­te­cho­la­min. Ne­u­ro­prze­kaź­nik wy­dzie­la­ny w czę­ści rdze­nio­wej nad­ner­czy oraz w miej­scu si­na­wym, zwy­kle razem z adre­na­li­ną.

No­ra­dre­na­li­na – w ogól­no­ści – mo­bi­li­zu­je mózg i ciało do dzia­ła­nia. Jej wy­dzie­la­nie jest naj­niż­sze pod­czas snu. W sta­nie czu­wa­nia jej stę­że­nie zwięk­sza się o 180%.

Wikipedia


noradrenalino

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: no­ra­dre­na­li­na

Wiktionary


norbercik

zdrob­nie­nie od: Nor­bert (imię mę­skie)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od Nor­bert

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nor­ber­ci­ku, pomóż babci wnieść spra­wun­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norbert mos., norbertanin mos., norbertanka ż.

 przym. Norbertowy

Wiktionary


norberciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nor­ber­ty lub z nią zwią­za­ny


SJP.pl


norbert

imię mę­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

Wiktionary

Nor­bert – imię mę­skie po­cho­dze­nia sta­ro­ger­mań­skie­go. Wy­wo­dzi się od słów "nord" – tj. pół­noc i "be­raht" – czyli bły­szczeć, ja­śnieć. Ca­łość zna­czy więc „ten, który do­ko­nu­je wiel­kich czy­nów na pół­no­cy”, „sław­ny mąż z pół­no­cy”.

Po raz pier­wszy wy­stą­pi­ło w ję­zy­ku pol­skim w 1216, póź­niej w 1455. Imię częst­sze na Ślą­sku, zy­sku­je na po­pu­lar­no­ści od lat 70. XX wieku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ku­pi­łem Nor­ber­to­wi nowe rę­ka­wicz­ki.

 (1.1) Da­li­śmy Nor­ber­to­wi wolną rękę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔrbɛrt, AS: norbert

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norbertanin m., norbertanka ż., Norbertówna ż.

:: zdrobn. Norbercik m.

 przym. Norbertowy, norbertański, ponorbertański

Wiktionary


norberta

imię żeń­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Nor­bert

Wiktionary

Nor­ber­ta – żeń­ski od­po­wied­nik sta­ro­ger­mań­skie­go imie­nia Nor­bert.

Imię to w Pol­sce na­da­wa­ne jest rzad­ko. W stycz­niu 2024 w re­je­strze PESEL, wśród pu­blicz­nie do­stęp­nych da­nych, wy­ka­za­no 25 ko­biet o imie­niu Nor­ber­ta na­da­nym jako imię pier­wsze oraz 30 ko­biet no­szą­cych imię Nor­ber­ta jako imię dru­gie. Dla po­rów­na­nia, naj­czę­ściej na­da­ne jako żeń­skie imię pier­wsze – Anna, nosi 1072616 osób.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. norbertanin mos.

:: fm. Norbert m.

Wiktionary


norbertanie

zakon rzym­sko­ka­to­lic­ki za­ło­żo­ny przez św. Nor­ber­ta z Xan­ten; pre­mon­stra­ten­si


SJP.pl

Nor­ber­ta­nie (Pre­mon­stra­ten­si) – zakon rzym­sko­ka­to­lic­ki za­ło­żo­ny w 1120 przez św. Nor­ber­ta z Xan­ten w miej­sco­wo­ści Prémontré koło Laon we Fran­cji. Opar­ty jest na re­gu­le św. Au­gu­sty­na.

Zakon nor­ber­ta­nów w XIV wieku obej­mo­wał 655 opactw i pro­bostw. Obec­nie w świe­cie jest około 1450 za­kon­ni­ków w 51 do­mach. Zakon wydał 10 świę­tych i 4 bło­go­sła­wio­nych. Wśród bło­go­sła­wio­nych jest też pol­ska nor­ber­tan­ka, Bro­ni­sła­wa z Kra­ko­wa. Pierw­si pre­mon­stra­ten­si przy­by­li do Pol­ski w 1126 roku.

Wikipedia


norbertanin

czło­nek zgro­ma­dze­nia za­kon­ne­go ka­no­ni­ków re­gu­lar­nych, za­ło­żo­ne­go w 1121 roku we fran­cu­skiej miej­sco­wo­ści Prémontré; pre­mon­stra­tens, pre­mon­strant


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. za­kon­nik z za­ko­nu za­ło­żo­ne­go przez św. Nor­ber­ta z Xan­ten;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kie­dyś nor­ber­ta­nie po­sia­da­li w Pol­sce kilka klasz­to­rów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norbert m., Norberta ż.

:: fż. norbertanka ż.

 przym. norbertański, ponorbertański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) premonstratens

Wiktionary


norbertanka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Ka­no­ni­czek Re­gu­lar­nych Za­ko­nu Pre­mon­stra­ten­sów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. za­kon­ni­ca na­le­żą­ca do ka­to­lic­kie­go Zgro­ma­dze­nia Sióstr Ka­no­ni­czek Re­gu­lar­nych Za­ko­nu Pre­mon­stra­ten­sów;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zaraz za klasz­to­rem nor­ber­ta­nek za­czy­na­ją się te­re­ny na­le­żą­ce do są­sied­nie­go so­łect­wa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norbert m., norbertanin m., Norbercik mos.

 przym. Norbertowy, norbertański, ponorbertański

Wiktionary


norbertanki

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Ka­no­ni­czek Re­gu­lar­nych Za­ko­nu Pre­mon­stra­ten­sów


SJP.pl

Nor­ber­tan­ki, wła­ści­wie Zgro­ma­dze­nie Sióstr Ka­no­ni­czek Re­gu­lar­nych Za­ko­nu Pre­mon­stra­ten­sów – ka­to­lic­ki żeń­ski zakon kon­tem­pla­cyj­ny, za­ło­żo­ny w 1120 roku przez świę­te­go Nor­ber­ta von Gen­nep z Xan­ten w Niem­czech. Do Pol­ski spro­wa­dzo­ny zo­stał w 1162 roku, kiedy to na Zwie­rzyń­cu w Kra­ko­wie za­ło­żo­no pier­wszy klasz­tor. W 1193 Ce­le­styn III przy­jął nowo zor­ga­ni­zo­wa­ny klasz­tor nor­ber­ta­nek w Strzel­nie pw. "Najś­więt­szej Marii Panny", pod opie­kę Sto­li­cy Apo­stol­skiej.

Wikipedia


norbertański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nor­ber­ta­na­mi lub nor­ber­tan­ka­mi, do­ty­czą­cy nor­ber­ta­nów lub nor­ber­ta­nek

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do nor­ber­ta­nów lub nor­ber­ta­nek, bę­dą­cy ich włas­no­ścią

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Zna­lazł schro­nie­nie w klasz­to­rze nor­ber­tań­skim.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norbert m., norbertanin m., norbertanka m.

 przym. ponorbertański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) premonstrateński

 (2.1) premonstrateński

Wiktionary


norbertostwo

Nor­bert z mał­żon­ką; Nor­ber­to­wie


SJP.pl


norbertowie

Nor­bert z mał­żon­ką; Nor­ber­to­stwo


SJP.pl


norbertowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nor­ber­ta lub z nim zwią­za­ny


SJP.pl

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Nor­ber­ta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie par­kuj przy Nor­ber­to­wej po­se­sji!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norbert mos., Norbercik mos., norbertanka ż.

Wiktionary


norbi

pol­ski wy­ko­naw­ca mu­zycz­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj męski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m., zdrobn. od Nor­bert

Wiktionary

Norbi, właśc. Nor­bert Du­dziuk (ur. 2 maja 1972 w Ostró­dzie) – pol­ski pio­sen­karz oraz pre­zen­ter te­le­wi­zyj­ny i ra­dio­wy.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Norbert

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Norbercik, Norbuś

Wiktionary


norbid

two­rzy­wo pod wzglę­dem twar­do­ści nie­wie­le ustę­pu­ją­ce dia­men­to­wi, które otrzy­mu­je się przez sto­pie­nie związ­ków boru z wę­glem


SJP.pl


norblin

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Lu­dzie:
    • Jan Piotr Nor­blin – ma­larz
    • Alek­san­der Jan Kon­stan­ty Nor­blin – syn ma­la­rza Jana Pio­tra, brat Lo­u­i­sa
    • Win­cen­ty Nor­blin – syn Alek­san­dra Jana Kon­stan­te­go, wnuk ma­la­rza Jana Pio­tra,
    • Lud­wik Nor­blin – syn Win­cen­te­go, wnuk Alek­san­dra Jana Kon­stan­te­go, praw­nuk ma­la­rza Jana Pio­tra Nor­bli­na
    • Se­ba­stian Nor­blin – ma­larz, syn Jana Pio­tra, brat Lo­u­i­sa
    • Louis Pier­re Mar­tin Nor­blin – wio­lon­cze­li­sta, syn Jana Pio­tra, brat Sébastiena
    • Ste­fan Nor­blin (1892-1952) – pol­ski ar­ty­sta pla­styk, ma­larz, ilu­stra­tor i pla­ka­ci­sta
  • Po­zo­sta­łe:
    • Nor­blin, Bra­cia Buch i T. Wer­ner – przed­się­bior­stwo w War­sza­wie

Wikipedia


nord

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) muz. in­stru­ment mu­zycz­ny marki Nord

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nord – de­par­ta­ment
  • Nord – duń­ska baza woj­sko­wa i sta­cja na­u­ko­wa na Gren­lan­dii
  • Nord – de­par­ta­ment
  • Nord – dziel­ni­ca Darm­stadt
  • Nord – okręg ad­mi­ni­stra­cyj­ny (niem. Stadt­be­zirk) w Bre­mer­ha­ven, w kraju związ­ko­wym Brema
  • Nord – okręg ad­mi­ni­stra­cyj­ny (niem. Stadt­be­zirk) w Bre­mie, w kraju związ­ko­wym Brema
  • Nord – okręg ad­mi­ni­stra­cyj­ny w Ha­no­we­rze, w kraju związ­ko­wym Dolna Sak­so­nia
  • Nord-Hol­land – okręg ad­mi­ni­stra­cyj­ny Kas­sel
  • Nord-West – okręg ad­mi­ni­stra­cyj­ny Frank­fur­tu nad Menem
  • Nord – jed­nost­ka osad­ni­cza w sta­nie Ka­li­for­nia, w hrab­stwie Butte
  • Chri­stia­ne Nord (ur. 1943) – nie­miec­ka ba­dacz­ka prze­kła­du
  • Kath­le­en Nord (ur. 1965) – pły­wacz­ka wschod­nio­nie­miec­ka

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na sce­nie kla­wi­szo­wiec oto­czo­ny był kil­ko­ma czer­wo­ny­mi nor­da­mi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrt, AS: nort

Wiktionary


nord-pas-de-calais

[czy­taj: nor pa dö kaLE] dawny re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny Fran­cji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. dawny fran­cu­ski re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny, znie­sio­ny w 2015 roku

Wiktionary

Nord-Pas-de-Ca­la­is – re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny Fran­cji (1982–2015), po­ło­żo­ny w pół­noc­nej czę­ści kraju, któ­re­go oś­rod­kiem ad­mi­ni­stra­cyj­nym był Lille. Gra­ni­czył z Bel­gią oraz re­gio­nem Pi­kar­dia.

W 1999 r. miej­skie wieże straż­ni­cze bef­froi z pół­noc­nej Fran­cji wspól­nie z bel­gij­ski­mi (Flan­dria i Wa­lo­nia) zo­sta­ły wpi­sa­ne na listę świa­to­we­go dzie­dzict­wa UNESCO.

Wikipedia


nord.

skrót

 (1.1) = nor­dyc­ki

Wiktionary


norda

silny wiatr wie­ją­cy od pół­no­cy; wiatr pół­noc­ny, wiatr nor­do­wy


SJP.pl

Norda – ka­szub­skie okre­śle­nie "Pół­no­cy", rów­no­cze­śnie jeden z 5 re­gio­nów Ka­szub, hi­sto­rycz­nie obej­mu­ją­cy współ­czes­ne po­wia­ty pucki, wej­he­row­ski i frag­men­ty lę­bor­skie­go. Ka­szu­bi dziś za­miesz­ku­ją głów­nie jego wschod­nią i cen­tral­ną część. Ob­szar ten wy­róż­nia się rów­nież ję­zy­ko­wo na tle in­nych re­gio­nów Ka­szub – do­mi­nu­je tu pół­noc­na ka­szub­szczyz­na z ru­cho­mym ak­cen­to­wa­niem i licz­ny­mi ar­cha­iz­ma­mi.

Wikipedia


nordea

skan­dy­naw­ska grupa ban­ko­wo-ubez­pie­cze­nio­wa


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nor­dea Bank – mię­dzy­na­ro­do­wa grupa ka­pi­ta­ło­wo-ban­ko­wa
  • Nor­dea Bank Pol­ska – były pol­ski od­dział Nor­dea Bank
  • Nor­dea Nor­dic Light Open – ko­bie­cy tur­niej te­ni­so­wy

Wikipedia


nordicowy

→ nor­dic wal­king [czy­taj: nor­di­ko­wy]


SJP.pl


nordowy

pół­noc­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) mar. pół­noc­ny, wie­ją­cy z pół­no­cy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ucie­kli­śmy z po­kła­du, bo za­czął wiać lo­do­wa­ty wiatr nor­do­wy.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) północny

Wiktionary


nordycki

pół­noc­no­e­u­ro­pej­ski, skan­dy­naw­ski; nor­dycz­ny


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) książk. pół­noc­no­e­u­ro­pej­ski;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kraje nor­dyc­kie to trzy kraje skan­dy­naw­skie (Dania, Nor­we­gia i Szwe­cja) oraz Is­lan­dia i Fin­lan­dia.

 (1.1) Esto­nia rów­nież ostat­nio za­czę­ła wy­raź­nie przed­sta­wiać się jako kraj nor­dyc­ki, mając bar­dzo silne kul­tu­ro­we, ję­zy­ko­we i et­nicz­ne związ­ki z Fin­lan­dią oraz związ­ki kul­tu­ro­we ze Szwe­cją, jed­nak­że nie na­le­ży ona je­szcze do Rady Nor­dyc­kiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈdɨt͡sʲci, AS: nordycʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. staronordycki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nordyczny; skr. nord.

Wiktionary


nordyckość

→ nor­dyc­ki


SJP.pl

Patrz:

nordycki

nordyczka

przed­sta­wi­ciel­ka rasy nor­dyc­kiej


SJP.pl


nordyczny

pół­noc­no­e­u­ro­pej­ski; nor­dyc­ki


SJP.pl


nordyjski

daw­niej: nor­dycz­ny, pół­noc­no­e­u­ro­pej­ski


SJP.pl


nordyk

czło­wiek rasy nor­dyc­kiej


SJP.pl


norefedryna

sty­mu­lu­ją­ca sub­stan­cja psy­cho­ak­tyw­na


SJP.pl


norek

1. nie­wiel­ki ssak dra­pież­ny o wy­dłu­żo­nym ciele, krót­kich no­gach i małej gło­wie;
2. zdrob­nie­nie od: nora


SJP.pl

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lm. od: norka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔrɛk, AS: norek

Wiktionary


norfolczyk

miesz­ka­niec Nor­fol­ku (mia­sta)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec wyspy Nor­folk, au­stra­lij­skie­go te­ry­to­rium za­leż­ne­go

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norfolk mrz.

:: fż. Norfolka ż.

 przym. norfolski

Wiktionary


norfolk

1. hrab­stwo w An­glii;
2. wyspa na Oce­a­nie Spo­koj­nym;
3. za­mor­skie te­ry­to­rium Au­stra­lii; Te­ry­to­rium Wyspy Nor­folk;
4. mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa w Oce­a­nii;

 (1.2) geogr. adm. au­stra­lij­skie te­ry­to­rium za­leż­ne obej­mu­ją­ce wyspę Nor­folk (1.1) i dwie mniej­sze wyspy

 (1.3) geogr. mia­sto w St. Zj., w Wir­gi­nii, nad za­to­ką Che­sa­pe­a­ke;

 (1.4) geogr. hrab­stwo we wschod­niej An­glii;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nor­folk – hrab­stwo w An­glii
  • Nor­folk – mia­sto w Ka­na­dzie, w pro­win­cji On­ta­rio
  • Nor­folk – te­ry­to­rium za­mor­skie Au­stra­lii
  • Nor­folk – naj­więk­sza baza Ma­ry­nar­ki Wo­jen­nej Sta­nów Zjed­no­czo­nych na wschod­nim wy­brze­żu USA
  • Nor­folk – mia­sto w sta­nie Con­nec­ti­cut, w hrab­stwie Litch­field
  • Nor­folk – mia­sto w sta­nie Mas­sa­chu­setts, w hrab­stwie Nor­folk
  • Nor­folk – mia­sto w sta­nie Ne­bra­ska, w hrab­stwie Ma­di­son
  • Nor­folk – jed­nost­ka osad­ni­cza w sta­nie Nowy Jork, w hrab­stwie St. La­wren­ce
  • Nor­folk – mia­sto w sta­nie Nowy Jork, w hrab­stwie St. La­wren­ce
  • Nor­folk – mia­sto w sta­nie Wir­gi­nia
  • Nor­folk (ang. Nor­folk Town) – gmina w sta­nie Con­nec­ti­cut, w hrab­stwie Litch­field
  • Nor­folk (ang. Nor­folk Town) – gmina w sta­nie Mas­sa­chu­setts, w hrab­stwie Nor­folk

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔrfɔlk, AS: norfolk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norfolczyk mos., Norfolka ż.

 przym. norfolski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) ofic. Terytorium Wyspy Norfolk

Wiktionary


norfolka

miesz­kan­ka Nor­fol­ku (mia­sta)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka wyspy Nor­folk, au­stra­lij­skie­go te­ry­to­rium za­leż­ne­go

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norfolk ż.

:: fm. Norfolczyk mos.

 przym. norfolski

Wiktionary


norfolski

→ Nor­folk


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nor­fol­kiem, do­ty­czą­cy Nor­fol­ku (te­ry­to­rium pod­le­głe­mu Au­stra­lii)

 (1.2) zwią­za­ny z Nor­fol­kiem, hrab­stwem w An­glii

Wiktionary

Patrz:

Norfolk

Powiązane:

 rzecz. Norfolk mrz., Norfolczyk mos., Norfolka ż.

Wiktionary


nori

ja­dal­ne wo­do­ro­sty uży­wa­ne zwy­kle do przy­go­to­wy­wa­nia sushi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. su­szo­ne wo­do­ro­sty uży­wa­ne jako do­da­tek do po­traw oraz – w for­mie ar­ku­szy – do przy­go­to­wy­wa­nia sushi;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nori − kras­no­lud, jeden z bo­ha­te­rów Hob­bi­ta
  • Nori − ja­poń­skie imię żeń­skie
  • nori − ga­tu­nek wo­do­ro­stu, uży­wa­ne­go do pro­duk­cji sushi

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Sushi przy­rzą­dzam sama i oprócz wo­do­ro­stów nori i ryżu (pos­ma­ro­wa­ne­go wa­sa­bi i ki­szo­nym im­bi­rem) uży­wam – jako na­dzie­nia – ma­ry­no­wa­ne­go tofu, awo­ka­do, pa­pry­ki, ogór­ka i grusz­ki.

Wiktionary


noria

urzą­dze­nie do prze­no­sze­nia ła­dun­ków zło­żo­ne z łań­cu­cho­wo osa­dzo­nych czer­pa­ków


SJP.pl

Noria ( ‏ناعورة‎ "nā‘ūra") – urzą­dze­nie słu­żą­ce do pod­no­sze­nia wód dla na­wad­nia­nia pól upraw­nych.

Wikipedia


noriker

koń no­ryc­ki - stara rasa koni po­cią­go­wych, po­cho­dzą­ca od cięż­kich koni spro­wa­dzo­nych przez Rzy­mian do pro­win­cji No­ri­cum; koń no­ryc­ki


SJP.pl

No­ri­ker, koń no­ryc­ki (zwany też pinz­ga­u­e­rem, ober­lan­de­rem lub po­łud­nio­wo­nie­miec­kim ko­niem zim­nokr­wi­stym) to stara rasa, uksz­tał­to­wa­na z roz­ma­i­tych cięż­kich koni, spro­wa­dzo­nych przez Rzy­mian około 2000 lat temu do pro­win­cji No­ri­cum. Obej­mo­wa­ła ona te­re­ny w przy­bli­że­niu od­po­wia­da­ją­ce dzi­siej­szej Sty­rii i Ka­ryn­tii w Au­strii.

Wikipedia


norito

re­cy­ta­cje ry­tu­al­ne, for­mu­ły mod­li­tew­ne i za­klę­cia w ja­poń­skim kul­cie sinto; naj­star­szy za­by­tek ję­zy­ka ja­poń­skie­go


SJP.pl

No­ri­to (jap. 祝詞) – sin­to­i­stycz­ne tek­sty ry­tu­al­ne, za­wie­ra­ją­ce naj­star­sze ja­poń­skie mod­lit­wy i za­klę­cia.

Tek­sty były prze­ka­zy­wa­ne ust­nie od po­cząt­ków I ty­siąc­le­cia, w pełni uksz­tał­to­wa­ły się w VII–VIII wieku, zaś spi­sa­ne zo­sta­ły w X wieku w ko­dek­sie "En­gis­hi­ki" (jap. 延喜式) (27 no­ri­to) oraz in­nych za­byt­kach. No­ri­to wy­gła­sza­ne były na dwo­rze ce­sar­skim pod­czas uro­czy­sto­ści re­li­gij­nych.

Wikipedia


norka

1. nie­wiel­ki ssak dra­pież­ny o wy­dłu­żo­nym ciele, krót­kich no­gach i małej gło­wie;
2. zdrob­nie­nie od: nora


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: nora

 (1.2) mała nora

 (1.3) zool. zwie­rzę z każ­de­go z dwóch ga­tun­ków z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych: norka eu­ro­pej­ska lub norka ame­ry­kań­ska;

 (1.4) zob. norki.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • norka eu­ro­pej­ska, nurka. Ga­tu­nek chro­nio­ny w Pol­sce.
  • norka ame­ry­kań­ska, wizon. Oprócz dziko ży­ją­cych wy­stę­pu­ją rów­nież jako zwie­rzę­ta ho­dow­la­ne (na fer­mach)
  • nora

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Mysz­ka wy­ko­pa­ła sporą norkę i tam pier­wszy raz po­wi­ła.

 (1.3) Trzy­mał norki w ma­łych klat­kach z dru­cia­nym po­dło­żem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nora ż., nornik mzw., nornica ż., norowanie n., norowiec mzw., norki lm nm.

 czas. norować ndk.

 przym. norkowy, norowy

Wiktionary


norki

1. nie­wiel­ki ssak dra­pież­ny o wy­dłu­żo­nym ciele, krót­kich no­gach i małej gło­wie;
2. zdrob­nie­nie od: nora


SJP.pl

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (1.1) M., B., i W. plu­ral|norka.

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (2.1) futro z norek

Wiktionary

Norki ([]) – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olec­kim, w gmi­nie Wie­licz­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nora ż., norka ż., nornik m., nornica ż., norowiec m., norowanie n.

 czas. norować ndk.

 przym. norowy, norkowy

Wiktionary


norkowy

→ norka


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla norki; do­ty­czą­cy, od­no­szą­cy się do norki

 (1.2) pot. wy­ko­na­ny z futra norek

Wiktionary

Patrz:

norka

Powiązane:

 rzecz. norki nmos., norka ż.

Wiktionary


norkros

na­rzę­dzie ogrod­ni­cze do spulch­nia­nia ziemi mię­dzy rzę­da­mi ro­ślin


SJP.pl


norm

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od: norma

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrm, AS: norm

Wiktionary


norma

1. usta­lo­na, obo­wią­zu­ją­ca za­sa­da; prze­pis, wzór, re­gu­ła, kanon;
2. ilość, dłu­gość, gra­ni­ca cze­goś wy­ma­ga­na lub obo­wią­zu­ją­ca w ja­kimś za­kre­sie;
3. w dru­kar­stwie: tytuł na dol­nym mar­gi­ne­sie pier­wszej ko­lum­ny wszyst­kich ar­ku­szy dru­kar­skich książ­ki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogól­nie przy­ję­ta za­sa­da

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • norma – w psy­cho­lo­gii to kon­strukt na­u­ko­wy wyz­na­cza­ją­cy gra­ni­ce nor­mal­nych za­cho­wań czło­wie­ka
  • norma – w tech­ni­ce to do­ku­ment bę­dą­cy wy­ni­kiem nor­ma­li­za­cji i stan­da­ry­zu­ją­cy jak naj­sze­rzej po­ję­tą dzia­łal­ność ba­daw­czą, tech­no­lo­gicz­ną, pro­duk­cyj­ną, usłu­go­wą
  • w ma­te­ma­ty­ce to:
    • norma – w al­ge­brze li­nio­wej i ana­li­zie ma­te­ma­tycz­nej funk­cja z prze­strze­ni li­nio­wej w zbiór [0, +\infty) speł­nia­ją­ca okre­ślo­ne wa­run­ki
    • norma – w te­o­rii grup prze­krój nor­ma­li­za­to­rów wszyst­kich pod­grup dla danej grupy
    • norma – w te­o­rii ste­ro­wa­nia to norma sto­so­wa­na w al­go­ryt­mach ste­ro­wa­nia
  • norma – w ak­sjo­lo­gii to po­win­ność okre­ślo­ne­go za­cho­wa­nia się (po­ję­cie bar­dzo bli­skie po­ję­ciu war­to­ści)
  • Norma – dwu­ak­to­wa opera tra­gicz­na z tek­stem Fe­li­ce Ro­ma­nie­go i mu­zy­ką Vin­cen­zo Bel­li­nie­go
  • Norma – imię żeń­skie stwo­rzo­ne przez Fe­li­ce Ro­ma­nie­go, li­bre­ci­stę Normy Bel­li­nie­go, dla ty­tu­ło­wej bo­ha­ter­ki tej opery
  • Norma – miej­sco­wość i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie La­cjum, w pro­win­cji La­ti­na
  • Norma− hi­sto­rycz­na część Ka­to­wic
  • w fi­lo­zo­fii normy mo­ral­ne

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) To, co ona ostat­nio wy­pra­wia, prze­kra­cza już wszel­kie normy!

 (1.2) Akord z pre­mią stwa­rza do­dat­ko­we bodź­ce do wy­ko­na­nia i prze­kro­cze­nia normy.

 (1.3) Te wi­bra­cje zde­cy­do­wa­nie prze­kra­cza­ją bez­piecz­ną normę.

 (1.4) Pol­ska Norma PN-EN 50379 oma­wia wy­ma­ga­nia do­ty­czą­ce przy­rzą­dów po­mia­ro­wych przez­na­czo­nych do mie­rze­nia stę­żeń gazów i in­nych pa­ra­me­trów spa­la­nia.

 (1.5) Na­gry­wa­nie szefa i przez szefa to norma.

 (1.6) Normy prze­strze­ni X są rów­no­waż­ne, jeśli me­try­ki przez nie ge­ne­ro­wa­ne są rów­no­waż­ne.

 (1.7) Norma dla danej grupy to prze­cię­cie nor­ma­li­za­to­rów wszyst­kich jej pod­grup.

 (1.8) W jed­nym pier­ście­niu Eu­kli­de­sa może ist­nieć wiele róż­nych norm.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔrma, AS: norma

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normatywistyka ż., normatyw m., normatywność ż., normalność ż., unormowanie n., normowanie n., normalizowanie n., znormalizowanie n., anormalność ż., normalizacja ż., normatywizm mrz., normatywista m., normatywizacja ż.

 czas. normować ndk., unormować dk., normalizować ndk., znormalizować dk., normatyzować ndk., znormatyzować dk.

 przym. normowy, normatywny, normatywistyczny, normalny

 przysł. normalnie, normatywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.4) standard

Wiktionary


normalia

nie­wiel­kie znor­ma­li­zo­wa­ne ele­men­ty skła­do­we ma­szyn i urzą­dzeń


SJP.pl


normalizacja

1. do­pro­wa­dze­nie cze­goś do stanu nor­mal­ne­go, usta­bi­li­zo­wa­ne­go, upo­rząd­ko­wa­ne­go; ujed­no­li­ce­nie;
2. wpro­wa­dza­nie norm dzia­ła­nia lub wy­ko­ny­wa­nia cze­goś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) opra­co­wa­nie i wpro­wa­dze­nie norm w za­kre­sie da­nych czyn­no­ści

 (1.2) do­pro­wa­dze­nie cze­goś do nor­mal­ne­go stanu

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nor­ma­li­za­cja (sta­ty­sty­ka)
  • nor­ma­li­za­cja (psy­cho­me­tria)
  • nor­ma­li­za­cja (tech­ni­ka)
  • nor­ma­li­za­cja (so­cjo­ling­wi­sty­ka)
  • nor­ma­li­za­cja bazy da­nych
  • nor­ma­li­za­cja tek­stu
  • nor­ma­li­za­cja wek­to­ra
  • stan­da­ry­za­cja

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. znormalizowanie n., normalizowanie n., norma ż., normalność ż., unormowanie n.

 czas. normować, normalizować ndk., unormować dk.

 przym. normalizacyjny, normalny, normatywny

 przysł. normalizacyjnie, normalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) unormowanie, standaryzacja

Wiktionary


normalizacyjny

→ nor­ma­li­za­cja


SJP.pl

Patrz:

normalizacja

normalizator

spe­cja­li­sta w za­kre­sie opra­co­wy­wa­nia norm tech­nicz­nych w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie; spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie nor­ma­li­za­cji


SJP.pl


normalizatorka

spe­cja­list­ka w za­kre­sie opra­co­wy­wa­nia norm tech­nicz­nych w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie; spe­cja­list­ka w dzie­dzi­nie nor­ma­li­za­cji


SJP.pl


normalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nor­ma­li­zo­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. znormalizowanie n., norma ż., normalizacja ż.

 czas. normować, normalizować ndk.

Wiktionary


normalizować

1. wpro­wa­dzać jed­no­li­te normy; nor­mo­wać
2. czy­nić zgod­nym z normą
3. do­pro­wa­dzać do pra­wi­dło­we­go stanu; re­gu­lo­wać, nor­mo­wać
4. nor­ma­li­zo­wać się - po­wra­cać do pra­wi­dło­we­go stanu; nor­mo­wać się


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. znor­ma­li­zo­wać)

 (1.1) opra­co­wy­wać oraz wpro­wa­dzać jed­no­li­te normy w danej dzie­dzi­nie

 (1.2) do­pro­wa­dzać do nor­mal­ne­go stanu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nor­ma­li­zo­wać się (dk. znor­ma­li­zo­wać się)

 (2.1) po­wra­cać do nor­mal­ne­go stanu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. znormalizowanie n., norma ż., normalizacja ż., normalizowanie n.

 czas. normować, znormalizować dk.

 przym. normalizacyjny, normalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) regulować, ujednolicać, standaryzować

 (1.2) normować, porządkować, regulować

 (2.1) normalnieć, normować się, stabilizować się

Wiktionary


normalizujący

1. wpro­wa­dzać jed­no­li­te normy; nor­mo­wać
2. czy­nić zgod­nym z normą
3. do­pro­wa­dzać do pra­wi­dło­we­go stanu; re­gu­lo­wać, nor­mo­wać
4. nor­ma­li­zo­wać się - po­wra­cać do pra­wi­dło­we­go stanu; nor­mo­wać się


SJP.pl

Patrz:

normalizować

normalka

po­tocz­nie: zja­wi­sko, sy­tu­a­cja, za­cho­wa­nie itp. nie­ty­po­we lub nie­wła­ści­we, ale trak­to­wa­ne jako nor­mal­ne z po­wo­du czę­ste­go wy­stę­po­wa­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. sy­tu­a­cja, zja­wi­sko, za­cho­wa­nie oraz inna oko­licz­ność, które są nie­ty­po­we lub też nie­wła­ści­we, lecz ze wzglę­du na czę­ste wy­stę­po­wa­nie trak­tu­je się je jako nor­mal­ne

Wiktionary


normalki

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: nor­mal­ka

Wiktionary


normalna

pro­sta pro­sto­pa­dła do stycz­nej w punk­cie stycz­no­ści


SJP.pl

Nor­mal­na do krzy­wej w punk­cie – pro­sta prze­cho­dzą­ca przez ten punkt i pro­sto­pa­dła do stycz­nej do krzy­wej w tym punk­cie.

Wikipedia


normalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nor­mal­ny, stan­dar­do­wo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nor­mal­nie od­bi­ja­ją się od osło­ny kok­pi­tu, choć chęt­nie za­głę­bi­ły­by się w twoim kom­bi­ne­zo­nie i be­be­chach, by wy­do­stać się po dru­giej stro­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normalność ż., norma ż., normalizacja ż., anormalność ż.

 przym. normalny, normatywny

 czas. normować

Wiktionary


normalniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nor­mal­nie


SJP.pl


normalniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nor­mal­ny


SJP.pl


normalnotorowy

przy­sto­so­wa­ny do jazdy po to­rach ko­le­jo­wych o sze­ro­ko­ści przy­ję­tej w pań­stwach eu­ro­pej­skich


SJP.pl


normalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nor­mal­ne; brak dzi­wactw

 (1.2) chem. stę­że­nie nor­mal­ne

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nor­mal­nych za­cho­wań czło­wie­ka: norma (psy­cho­lo­gia) i norma sek­su­al­na
  • nor­mal­no­ści rozt­wo­ru
  • wek­to­ra nor­mal­ne­go
  • pod­gru­py nor­mal­nej
  • prze­strze­ni nor­mal­nej
  • roz­kła­du nor­mal­ne­go
  • nor­ma­tyw­ność
  • nie­nor­ma­tyw­ność

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z wszyst­kich rze­czy, które utra­ci­łem, naj­bar­dziej bra­ku­je mi mojej nor­mal­no­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norma ż., anormalność ż., normalizacja ż.

 przym. normalny, normatywny

 przysł. normalnie

 czas. normować

Wiktionary


normalny

po­tocz­nie: bilet bez zniż­ki, bilet peł­no­płat­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zgod­ny z normą, ucho­dzą­cy za taki, jaki po­wi­nien być

 (1.2) naj­czę­ściej spo­ty­ka­ny, ty­po­wy

 (1.3) zdro­wy psy­chicz­nie i fi­zycz­nie

 (1.4) o bi­le­cie peł­no­płat­ny

 (1.5) chem. od­no­szą­cy się do stę­że­nia nor­mal­ne­go, okre­śla­ją­cy stę­że­nie nor­mal­ne

Wiktionary

Nor­mal­ny (tytuł oryg. "Nor­mal") – ame­ry­kań­ska tra­gi­ko­me­dia fil­mo­wa z 2003 roku, pow­sta­ła na pod­sta­wie sztu­ki te­le­wi­zyj­nej "Lo­o­king for Nor­mal" Jane An­der­son.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie przej­muj się, to nor­mal­ne ob­ja­wy przy świn­ce, za dwa dni przej­dą.

 (1.2) Nor­mal­ny czło­wiek zro­bił­by także ten sam błąd.

 (1.3) Nie je­stem z ka­mie­nia, bo je­stem nor­mal­nym fa­ce­tem z krwi i kości.

 (1.4) Kup trzy bi­le­ty, dwa nor­mal­ne i jeden ul­go­wy.

 (1.5) W doś­wiad­cze­niu wy­ko­rzy­sta­no 2-nor­mal­ny rozt­wór kwasu siar­ko­we­go i jed­no­nor­mal­ny kwasu azo­to­we­go.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈmalnɨ, AS: normalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norma ż., normalność ż., normalizacja ż., normowanie n., normalnienie n.

 czas. normalizować, normować, normalnieć ndk.

 przysł. normalnie

 przym. normatywny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odpowiedni, prawidłowy, poprawny, przepisowy, właściwy, wzorcowy, według przepisu

 (1.2) zwyczajny, zwykły, konwencjonalny, oklepany, przeciętny, sztampowy, tradycyjny

 (1.3) poczytalny, zdrowy na ciele i umyśle

 (1.4) zwykły

 (1.5) miar. val/dm³

Wiktionary


normals

po­tocz­nie:
1. osoba nie­od­bie­ga­ją­ca sty­lem życia i za­cho­wa­niem od norm spo­łecz­nych;
2. osoba no­szą­ca skrom­ną i pro­stą odzież, nie­po­cho­dzą­cą z dro­gich skle­pów; norm­co­re, norm­co­ro­wiec


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. czło­wiek nie od­bie­ga­ją­cy od spo­łecz­nej normy

Wiktionary


norman

po­to­mek zro­ma­ni­zo­wa­nych wi­kin­gów osia­dłych od X wieku w pół­noc­nej Fran­cji


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nor­man – imię mę­skie
  • Nor­man – wyspa na­le­żą­ca do Bry­tyj­skich Wysp Dzie­wi­czych
  • Nor­man – miej­sco­wość w sta­nie Ar­kan­sas, w hrab­stwie Mont­go­me­ry
  • Nor­man – wieś w sta­nie Ne­bra­ska, w hrab­stwie Ke­ar­ney
  • Nor­man – miej­sco­wość w sta­nie Ka­ro­li­na Pół­noc­na, w hrab­stwie Rich­mond
  • Nor­man – mia­sto w sta­nie Okla­ho­ma, w hrab­stwie Cle­ve­land
  • Nor­man (ang. Nor­man Towns­hip) – gmina w sta­nie Il­li­no­is, w hrab­stwie Grun­dy
  • Nor­man (ang. Nor­man Towns­hip) – gmina w sta­nie Mi­chi­gan, w hrab­stwie Ma­ni­stee
  • Nor­man (ang. Nor­man Towns­hip) – gmina w sta­nie Min­ne­so­ta, w hrab­stwie Pine
  • Nor­man (ang. Nor­man Towns­hip) – gmina w sta­nie Min­ne­so­ta, w hrab­stwie Yel­low Me­di­ci­ne
  • Nor­man (ang. Nor­man Towns­hip) – gmina w sta­nie Mis­so­u­ri, w hrab­stwie Dent
  • Nor­man (ang. Nor­man Towns­hip) – gmina w sta­nie Da­ko­ta Pół­noc­na, w hrab­stwie Tra­ill

Wikipedia


normand

Nor­mand - naz­wi­sko ro­dzi­ny zna­nych fran­cu­skich kon­struk­to­rów okrę­tów, dzia­ła­ją­cych w XIX wieku. Naj­bar­dziej zna­czą­cy­mi przed­sta­wi­cie­la­mi ro­dzi­ny byli:

Wikipedia


normandczyk

miesz­ka­niec Nor­man­dii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na z Nor­man­dii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Normandia ż., Normand mos., normand mzw., normandzki mrz.

:: fż. Normandka ż.

 przym. normandzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. lub rzad. Normand

Wiktionary


normandia

1. kra­i­na hi­sto­rycz­na we Fran­cji;
2. Dolna Nor­man­dia - re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny we Fran­cji;
3. Górna Nor­man­dia - re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny we Fran­cji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na w pół­noc­nej Fran­cji;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nor­man­dia – mia­sto i gmina w sta­nie Ro­ra­i­ma
  • Nor­man­dia – kra­i­na hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­na
  • Nor­man­dia – re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny
  • Nor­man­dia-Nie­men – Pułk Lot­nict­wa My­śliw­skie­go
  • Dolna Nor­man­dia
  • Górna Nor­man­dia
  • Księ­stwo Nor­man­dii – pań­stwo ist­nie­ją­ce w la­tach 911–1204 na te­re­nie dzi­siej­szej Fran­cji
  • Nor­man­die

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) De­sant w Nor­man­dii był naj­więk­szą ope­ra­cją mor­ską w Eu­ro­pie w cza­sie II wojny świa­to­wej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈmãndʲja, AS: normãndʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Normandczyk m., Normandka ż., normand m., normandzki mrz.

 przym. normandzki

Wiktionary


normandka

miesz­kan­ka Nor­man­dii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta z Nor­man­dii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Normandia ż., normand mzw., normandzki mrz.

:: fm. Normandczyk mos.. Normand mos.

 przym. normandzki

Wiktionary


normandzki

przy­miot­nik od: Nor­man­dia


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nor­man­dią, do­ty­czą­cy Nor­man­dii, po­cho­dzą­cy z Nor­man­dii

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język nor­mandz­ki;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Normandia ż., Normandczyk mos., Normandka ż.

Wiktionary


normanka

po­tom­ki­ni zro­ma­ni­zo­wa­nych wi­kin­gów osia­dłych od X wieku w pół­noc­nej Fran­cji


SJP.pl


normanowie

po­tom­ko­wie zro­ma­ni­zo­wa­nych wi­kin­gów osia­dłych od X wieku w pół­noc­nej Fran­cji


SJP.pl

Nor­ma­no­wie ( Nor­mans/"Nor­manz", licz­ba mnoga od "Nor­mant," fr. współcz. "Nor­mand", sta­ro­fran­koń­ski "North­man", sta­ro­nor­dyc­ki "Norðmaðr", zla­ty­ni­zo­wa­ne w IX wieku jako "Nort­man­nus", "Nor­man­nus", lub "Nord­man­nus" "czło­wiek pół­no­cy, wi­king") – po­tom­ko­wie zro­ma­ni­zo­wa­nych na­jem­ni­ków z pół­no­cy, osia­dłych w pół­noc­nej czę­ści Kró­le­stwa Za­chod­nich Fran­ków, od nich naz­wa­nej Nor­man­dią.

Wikipedia


normatryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nor­ma­try­zo­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. normatryzować ndk.

Wiktionary


normatyw

wskaź­nik norm, we­dług któ­rych ma być wy­ko­na­na jakaś praca; norma


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wskaź­nik norm, we­dług któ­rych ma być wy­ko­na­na jakaś praca

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normowanie n., normatywista m., normatywizm m., normatywistyka ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż.

 czas. normować, normatywizować ndk., znormatywizować dk.

 przym. normatywny

Wiktionary


normatywista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) jęz. osoba zaj­mu­ją­ca się na­kre­śla­niem norm lub za­le­ceń ję­zy­ko­wych;

 (1.2) praw. zwo­len­nik nor­ma­ty­wiz­mu praw­ni­cze­go;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­le­ce­nia nor­ma­ty­wi­stów spo­ty­ka­ją się czę­sto z kry­ty­ką pro­fe­sjo­nal­nych ję­zy­koz­naw­ców.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normatyw mrz., normatywizm m., normatywistyka ż., normatywizacja ż., norma ż.

:: fż. normatywistka ż.

 czas. normatywizować ndk., znormatywizować dk.

 przym. normatywny, normatywistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) preskryptywista

Wiktionary


normatywistka

→ nor­ma­ty­wi­sta


SJP.pl

Patrz:

normatywista

normatywistyczny

→ nor­ma­ty­wizm


SJP.pl

Patrz:

normatywizm

normatywistyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. dy­scy­pli­na zaj­mu­ją­ca się nor­ma­tyw­no­ścią w ję­zy­ku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normatyw mrz., normatywista m., normatywizm ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż.

 czas. normatywizować ndk., znormatywizować dk.

 przym. normatywny, normatywistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kultura języka

Wiktionary


normatywizacja

usta­la­nie dla cze­goś normy, uj­mo­wa­nie cze­goś w normy; nor­ma­ty­wi­zo­wa­nie


SJP.pl


normatywizacyjny

zwią­za­ny z nor­ma­ty­wi­za­cją


SJP.pl


normatywizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. dąż­ność do for­mu­ło­wa­nia sztyw­nych pra­wi­deł i prze­pi­sów obo­wią­zu­ją­cych twór­cę, ty­po­wa dla tra­dy­cyj­nej po­e­ty­ki;

 (1.2) jęz. dąż­ność do na­kre­śla­nia norm lub za­le­ceń ję­zy­ko­wych z za­mia­rem wy­war­cia wpły­wu na użyt­kow­ni­ków ję­zy­ka, aby trzy­ma­li się pro­po­no­wa­nych środ­ków;

 (1.3) praw. kie­ru­nek w nauce prawa uz­na­ją­cy za jej przed­miot opra­co­wa­nie ide­al­nych norm prawa;

Wiktionary

Nor­ma­ty­wizm – kie­ru­nek w fi­lo­zo­fii prawa, bę­dą­cy kon­ty­nu­a­cją po­zy­ty­wiz­mu praw­ni­cze­go. W pra­wie, zda­niem nor­ma­ty­wi­stów, znacz­ną rolę od­gry­wać ma hie­rar­chia, kształ­tu­ją­ca sy­stem norm prawa, czyli po­zy­tyw­ność prawa. Pań­stwo zaś jest ponad em­pi­rycz­nym bytem jed­no­stek.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. normowanie n., normatyw mrz., normatywista m., normatywistyka ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż.

 czas. normatywizować ndk., znormatywizować dk.

 przym. normatywny, normatywistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) preskryptywizm

Wiktionary


normatywizować

usta­lać dla cze­goś normę, uj­mo­wać coś w normy


SJP.pl


normatywność

→ nor­ma­tyw­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nor­ma­tyw­ne;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nor­ma­tyw­ność (fi­lo­zo­fia) - do­ty­czą­cy norm i obo­wią­zy­wa­nia, prze­ciw­sta­wia­na fak­tycz­no­ści;
  • nor­ma­tyw­ność – zgod­ność tek­stu z normą ję­zy­ko­wą
  • nor­ma­tyw­ność – po­dej­ście war­to­ściu­ją­ce wła­ści­we dla gra­ma­ty­ki pre­skryp­tyw­nej
  • nor­mal­ność
  • nie­nor­ma­tyw­ność
  • nor­ma­ty­wizm (ujed­noz­nacz­nie­nie)

Wikipedia

Patrz:

normatywny

Powiązane:

 rzecz. normatywistyka ż., normatywizm mrz., normatyw m., norma ż.

 przym. normatywny

 przysł. normatywnie

 czas. normować

Wiktionary


normatywny

1. usta­la­ją­cy, sto­su­ją­cy, za­wie­ra­ją­cy normy, prze­pi­sy, re­gu­ły, np. akty nor­ma­tyw­ne;
2. pod­le­ga­ją­cy nor­mom, zgod­ny z normą, okre­ślo­ny normą, np. nor­ma­tyw­ny czas pracy


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) okre­śla­ją­cy obo­wią­zu­ją­ce normy

 (1.2) zgod­ny z przy­ję­ty­mi nor­ma­mi

 (1.3) jęz. okre­śla­ją­cy zew­nętrz­ne normy bądź za­le­ce­nia ję­zy­ko­we

 (1.4) jęz. zgod­ny z unor­mo­wa­ną po­sta­cią da­ne­go ję­zy­ka

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Po­ję­cie ak­cep­to­wal­no­ści na­le­ży odróż­nić od nor­ma­tyw­nych kon­cep­cji do­pu­szczal­no­ści (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normatyw mrz., normowanie n., normatywizm m., normatywista m., normatywistyka ż., normatywność ż., normatywizacja ż., norma ż., normalizacja ż., normalność ż.

 czas. normować ndk., unormować dk., normatywizować ndk., znormatywizować dk., normalnieć ndk., znormalnieć dk.

 przym. normatywistyczny, normalizacyjny, normalny

 przysł. normalnie, normatywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) preskryptywny

 (1.3) preskryptywny

Wiktionary


normański

do­ty­czą­cy Nor­ma­nów, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Nor­ma­nów


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nor­ma­na­mi, do­ty­czą­cy Nor­ma­nów

Wiktionary


normcore

[czy­taj: norm­kor] uni­sek­so­wy styl w mo­dzie, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się nie­wy­szu­ka­ny­mi, zwy­czaj­ny­mi stro­ja­mi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) trend w mo­dzie po­le­ga­ją­cy na ubie­ra­niu się w spo­sób zwy­czaj­ny/nor­mal­ny i bez­pre­ten­sjo­nal­ny, okre­śla­ny czę­sto jako trend na bycie poza tren­dem

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba ubie­ra­ją­ca się w spo­sób przy­po­mi­na­ją­cy trend norm­co­re (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niek­tó­rzy norm­co­re na­zy­wa­ją nawet an­ty­sty­lem i ma­ni­fe­stem au­ten­tycz­no­ści.

Wiktionary


normcorowiec

[czy­taj: norm­ko­ro­wiec] osoba no­szą­ca skrom­ną i pro­stą odzież, nie­po­cho­dzą­cą z dro­gich skle­pów; norm­co­re, nor­mals


SJP.pl


normicki

→ nor­mik


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) slang. do­ty­czą­cy nor­mi­ków (nor­mal­nych ludzi)

Wiktionary

Patrz:

normik

normictwo

po­tocz­nie:
1. bycie nor­mi­kiem;
2. ogół nor­mi­ków


SJP.pl


normik

po­tocz­nie: osoba prze­cięt­na, nie­wy­róż­nia­ją­ca się


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) slang. pejor. nor­mal­ny czło­wiek nie­wy­róż­nia­ją­cy się ni­czym

Wiktionary


normista

osoba opra­co­wu­ją­ca i kon­tro­lu­ją­ca normy tech­no­lo­gicz­ne


SJP.pl


normistka

→ nor­mi­sta


SJP.pl

Patrz:

normista

normit

hand­lo­wa nazwa daw­ne­go środ­ka ha­mu­ją­ce­go ła­knie­nie, sto­so­wa­ne­go w ku­ra­cji od­chu­dza­ją­cej


SJP.pl


normo

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: norma

Wiktionary


normobaria

1. wa­run­ki nor­mal­ne­go ci­śnie­nia at­mos­fe­rycz­ne­go;
2. nazwa za­bie­gów w ko­mo­rze o zmie­nio­nym skła­dzie at­mos­fe­ry i pod­wyż­szo­nym ci­śnie­niu


SJP.pl

Nor­mo­ba­ria – tle­no­te­ra­pia pro­wa­dzo­na w ko­mo­rach pod ci­śnie­niem at­mos­fe­rycz­nym, czyli mię­dzy hi­per­ba­rią a hi­po­ba­rią.

Nazwa „nor­mo­ba­ria” jest rów­nież sto­so­wa­na jako okre­śle­nie te­ra­pii w ko­mo­rach umiar­ko­wa­nie hi­per­ba­rycz­nych (nad­ci­śnie­nio­wych), mild hy­per­ba­ric oxy­gen the­ra­py, w at­mos­fe­rze ze zwięk­szo­nym udzia­łem tlenu i z pod­wyż­szo­nym nieco (a nie nor­mal­nym) ci­śnie­niem at­mos­fe­rycz­nym: 1266–1317 hPa, która była też ba­da­na na my­szach i szczu­rach.

Wikipedia


normobaryczny

→ nor­mo­ba­ria


SJP.pl

Patrz:

normobaria

normocyt

ciał­ko czer­wo­ne krwi (krwin­ka czer­wo­na) ma­ją­ce pra­wi­dło­we roz­mia­ry; ery­tro­cyt


SJP.pl


normodawca

w ak­sjo­lo­gii: osoba na­rzu­ca­ją­ca okre­ślo­ne normy po­stę­po­wa­nia


SJP.pl


normograf

sza­blon do opi­sy­wa­nia ry­sun­ków tech­nicz­nych


SJP.pl


normogran

nazwa hand­lo­wa pro­duk­tu zio­ło­we­go sto­so­wa­ne­go po­moc­ni­czo przy za­bu­rze­niach tra­wie­nia, za­par­ciach i od­chu­dza­niu, za­wie­ra­ją­ce­go mie­szan­kę su­row­ców ro­ślin­nych


SJP.pl


normokapnia

pra­wi­dło­wa za­war­tość dwut­len­ku węgla we krwi; nor­mo­kar­bia


SJP.pl


normokarbia

pra­wi­dło­wa za­war­tość dwut­len­ku węgla we krwi; nor­mo­kap­nia


SJP.pl


normoksemia

pra­wi­dło­wa pręż­ność tlenu we krwi


SJP.pl

Nor­mok­se­mia – ter­min me­dycz­ny, okre­śla­ją­cy pra­wi­dło­we ci­śnie­nia par­cjal­ne­go (PaO2) tlenu w krwi tęt­ni­czej, wyz­na­czo­ne w trak­cie ga­zo­me­trii.

Norma ta wy­no­si 70–116mm Hg (9,2–15,5 kPa).

Wikipedia


normoksja

pra­wi­dło­wy po­ziom tlenu w tkan­kach or­ga­niz­mu


SJP.pl


normotermia

pra­wi­dło­wa tem­pe­ra­tu­ra ciała


SJP.pl


normotwórca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która usta­na­wia normy, pra­wi­dła, wy­tycz­ne itp.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normotwórstwo n., normotwórczość ż.

 przym. normotwórczy

 przysł. normotwórczo

Wiktionary


normotwórczość

cecha cze­goś two­rzą­ce­go normę, usta­la­ją­ce­go re­gu­ły, prze­pi­sy; nor­ma­tyw­ność


SJP.pl


normotwórczy

two­rzą­cy normę, usta­la­ją­cy re­gu­ły, prze­pi­sy; nor­ma­tyw­ny


SJP.pl


normotwórstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. usta­na­wia­nie norm, pra­wi­deł, wy­tycz­nych itp.

 (1.2) praw. pra­wot­wór­stwo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. normotwórca m., normotwórczość ż.

 przym. normotwórczy

 przysł. normotwórczo

Wiktionary


normowalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nor­mo­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nor­mo­wal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. normowalny

 przysł. normowalnie

Wiktionary


normowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nor­mo­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. unormowanie n., norma ż., normatyw m., normatywizm m.

 czas. normować ndk.

 przym. normowy, normatywny, normalny

Wiktionary


normować

1. wpro­wa­dzać jed­no­li­te normy; nor­ma­li­zo­wać
2. do­pro­wa­dzać do pra­wi­dło­we­go stanu; re­gu­lo­wać, nor­ma­li­zo­wać
3. nor­mo­wać się - po­wra­cać do pra­wi­dło­we­go stanu; nor­ma­li­zo­wać się


SJP.pl

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. unor­mo­wać)

 (1.1) usta­lać normy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nor­mo­wać się (dk. unor­mo­wać się)

 (2.1) wra­cać do nor­mal­ne­go, po­żą­da­ne­go stanu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈmɔvat͡ɕ, AS: normovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norma ż., normatyw m., normatywność ż., normalność ż., unormowanie n., normowanie n., normalizowanie n., znormalizowanie n., anormalność ż., normalizacja ż.

 czas. unormować dk., normalizować ndk., znormalizować dk.

 przym. normowy, normatywny, normalny

 przysł. normalnie, normatywnie

Wiktionary


normowy

→ norma


SJP.pl

Patrz:

norma

norna

(zwy­kle w lm - norny) mi­to­lo­gia ger­mań­ska: każda z bogiń przez­na­cze­nia pa­nu­ją­cych nad losem ludzi i bogów


SJP.pl


nornica

gry­zoń z ro­dzi­ny nor­ni­ko­wa­tych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. drob­ny, po­spo­li­ty gry­zoń pół­ku­li pół­noc­nej, pro­wa­dzą­cy głów­nie nocny tryb życia

Wiktionary

Nor­ni­ca ("Cleth­rio­no­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny kar­czow­ni­ków (Ar­vi­co­li­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych (Cri­ce­ti­dae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nor­ni­ca za­miesz­ku­je pra­wie wszyst­kie typy lasów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrʲˈɲit͡sa, AS: norʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nora ż., norka ż., norki nmos.

Wiktionary


nornicowy

→ nor­ni­ca


SJP.pl

Patrz:

nornica

nornik

mały ssak z rzędu gry­zo­ni


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nie­wiel­ki eu­raz­ja­tyc­ki gry­zoń z po­dro­dzi­ny kar­czow­ni­ków

 (1.2) kynol. pies my­śliw­ski wy­pła­sza­ją­cy zwie­rzę­ta z nor

Wiktionary

Nor­nik, nor­ni­czek ("Mi­cro­tus") – ro­dzaj gry­zo­ni z po­dro­dzi­ny kar­czow­ni­ków (Ar­vi­co­li­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych (Cri­ce­ti­dae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie­wiel­kie nor­ni­ki nie za­pa­da­ją w sen zi­mo­wy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norki nmos., norka ż., nora ż., norniczek mzw.

Wiktionary


norniki

mały ssak z rzędu gry­zo­ni


SJP.pl


nornikowate

po­dro­dzi­na gry­zo­ni z ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych; kar­czow­ni­ki


SJP.pl


nornikowaty

o ce­chach nor­ni­ko­wa­tych (po­dro­dzi­na gry­zo­ni)


SJP.pl


norosz

no­rosz ziem­ny - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny lej­kow­co­wa­tych


SJP.pl


norowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|no­ro­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. norować ndk.

 rzecz. norka ż., norki nmos.

Wiktionary


norowaty

po­tocz­nie:
1. o prze­jeź­dzie, ko­ry­ta­rzu itp.: wąski i długi;
2. o miesz­ka­niu: lichy, nędz­ny;
3. o lo­ka­lu, ho­te­lu itp.: brud­ny i po­dej­rza­ny


SJP.pl


norować

o psach (nor­ni­kach): wy­wa­biać z nory zwie­rzy­nę (np. lisa, bor­su­ka)


SJP.pl


norowiec

w gwa­rze my­śliw­skiej: pies uży­wa­ny do po­lo­wań na zwie­rzy­nę prze­by­wa­ją­cą w no­rach


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kynol. pies z grupy ras te­rie­rów i psów my­śliw­skich, które uczest­ni­czy­ły w po­lo­wa­niach na zwie­rzę­ta prze­by­wa­ją­ce w norze i miały za za­da­nie wy­pło­sze­nie ich z nory

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jako no­row­ców używa się jam­ni­ki i te­rie­ry.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈrɔvʲjɛt͡s, AS: norovʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nora ż., norka ż., norki nmos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nornik

Wiktionary


norowirus

wirus po­wo­du­ją­cy ostre za­pa­le­nie żo­łąd­ko­wo-je­li­to­we


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mi­kro­biol. med. wirus ssRNA z grupy ka­li­ci­wi­ru­sów wy­wo­łu­ją­cy wi­ru­so­we za­ka­że­nie prze­wo­du po­kar­mo­we­go;

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) NoV

Wiktionary


norowy

1. żółw no­ro­wy - ga­tu­nek gada z ro­dzi­ny żółwi lą­do­wych, ży­ją­cy w dłu­gich no­rach;
2. kacz­ka no­ro­wa - ptak z rzędu blasz­ko­dzio­bych, o czar­no-biało-rudym upie­rze­niu, za­kła­da­ją­cy gnia­zda w no­rach; ohar, pod­go­rze­lec


SJP.pl


norris

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nor­ris (Da­ko­ta Po­łud­nio­wa)
  • Nor­ris (Il­li­no­is)
  • Nor­ris (Ka­ro­li­na Po­łud­nio­wa)
  • Nor­ris (Ten­nes­see)
  • gmina Nor­ris (Da­ko­ta Po­łud­nio­wa)
  • Aaron Nor­ris (ur. 1951) – ame­ry­kań­ski re­ży­ser, pro­du­cent i aktor fil­mo­wy, brat Chuc­ka Nor­ri­sa
  • Chuck Nor­ris (1940–2026) – ame­ry­kań­ski aktor, mistrz sztuk walki
  • Dean Nor­ris (ur. 1963) – ame­ry­kań­ski aktor fil­mo­wy i te­le­wi­zyj­ny
  • Ste­fan Nor­ris (1894–1979) – pol­ski i ru­muń­ski sce­no­graf fil­mo­wy i te­a­tral­ny, tłu­macz

Wikipedia


north

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • North – miej­sco­wość w sta­nie Ka­ro­li­na Po­łud­nio­wa, w hrab­stwie Oran­ge­burg
  • North (ang. North Towns­hip) – gmina w sta­nie In­dia­na, w hrab­stwie Lake
  • North (ang. North Towns­hip) – gmina w sta­nie In­dia­na, w hrab­stwie Mars­hall
  • North (ang. North Towns­hip) – gmina w sta­nie Kan­sas, w hrab­stwie La­bet­te
  • North (ang. North Towns­hip) – gmina w sta­nie Kan­sas, w hrab­stwie Wo­od­son
  • North (ang. North Towns­hip) – gmina w sta­nie Min­ne­so­ta, w hrab­stwie Pen­ning­ton
  • North (ang. North Towns­hip) – gmina w sta­nie Mis­so­u­ri, w hrab­stwie Dade
  • North (ang. North Towns­hip) – gmina w sta­nie Ohio, w hrab­stwie Har­ri­son
  • North – dziel­ni­ca Hong­kon­gu
  • Do­u­glass North – ame­ry­kań­ski eko­no­mi­sta, la­u­re­at Na­gro­dy Nobla
  • Fre­de­rick North – bry­tyj­ski po­li­tyk
  • North (grupa mu­zycz­na)

Wikipedia


nortumbria

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. śred­nio­wiecz­ne kró­le­stwo an­glo­sa­skie;

Wiktionary

Nor­tum­bria ( Norþanhymbra, Re­gnum Nort­han­hym­bro­rum) – śred­nio­wiecz­ne kró­le­stwo an­glo­sa­skie, po­ło­żo­ne na te­re­nie obec­nej pół­noc­nej An­glii i po­łud­nio­wo-wschod­niej Szko­cji. Pow­sta­ło po zjed­no­cze­niu dwóch kró­lestw: Ber­ni­cji i Deiry, do któ­rych na­stęp­nie do­łą­czo­no drob­niej­sze pań­stwa cel­tyc­kie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W dzie­sią­tym wieku Nor­tum­brię włą­czo­no w skład An­glii.

 (1.1) Na po­cząt­ku IX wieku na tro­nie Nor­tum­brii za­sia­dał Eard­wulf, który jed­nak w 806 roku zo­stał oba­lo­ny i wy­gna­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈtũmbrʲja, AS: nortũmbrʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nortumbryjski

Wiktionary


nortumbryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nor­tum­brią, do­ty­czą­cy Nor­tum­brii, po­cho­dzą­cy z Nor­tum­brii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wzor­ce nor­tum­bryj­skiej wła­dzy kró­lew­skiej w VIII wieku były od­mien­ne od wcze­śniej­szych: za­miast do­mi­na­cji jed­nej dy­na­stii, miała miej­sce nie­u­stan­na ry­wa­li­za­cja róż­nych at­he­lin­gów, któ­rzy mieli pro­ble­my z za­pew­nie­niem suk­ce­sji swym po­tom­kom.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nortumbria ż.

Wiktionary


norw.

skrót od: nor­we­ski


SJP.pl

skrót

 (1.1) = nor­we­ski

Wiktionary


norweg

1. koń rasy nor­we­skiej;
2. kot rasy nor­we­skiej le­śnej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek na­ro­do­wo­ści nor­we­skiej, oby­wa­tel Nor­we­gii, miesz­ka­niec Nor­we­gii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wielu Nor­we­gów miesz­ka w Szwe­cji.

 (1.1) Po­dob­no sta­ty­stycz­ny Nor­weg na­le­ży do kil­ku­na­stu or­ga­ni­za­cji po­za­rzą­do­wych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔrvɛk, AS: norvek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norwegia ż., norweski mrz., norweskość ż.

:: fż. Norweżka ż.

 przym. norweski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. Norwerczyk

Wiktionary


norwegia

pań­stwo w Eu­ro­pie ze sto­li­cą w Oslo; Kró­le­stwo Nor­we­gii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Eu­ro­pie ze sto­li­cą w Oslo;

Wiktionary

Nor­we­gia (bokmål lub ny­norsk), ofi­cjal­nie Kró­le­stwo Nor­we­gii – pań­stwo w Eu­ro­pie Pół­noc­nej bę­dą­ce mo­nar­chią kon­sty­tu­cyj­ną, któ­re­go te­ry­to­rium obej­mu­je za­chod­nią i pół­noc­ną część Pół­wy­spu Skan­dy­naw­skie­go, Jan Mayen, Sval­bard, Wyspę Bo­u­ve­ta, Wyspę Pio­tra I i Lo­fo­ty.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Nor­we­gii cena ener­gii elek­trycz­nej wy­no­si około 45 øre za ki­lo­wat.

 (1.1) Nor­we­gia jest kra­jem eu­ro­pej­skim, le­żą­cym w Skan­dy­na­wii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈvɛɟja, AS: norveǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norweski mrz., Norweg mos.

:: fż. Norweżka ż.

 przym. norweski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazwa oficjalna: Królestwo Norwegii

Wiktionary


norwegizacja

na­rzu­ca­nie komuś lub przyj­mo­wa­nie przez kogoś nor­we­skie­go ję­zy­ka i oby­cza­jów


SJP.pl


norweski

zwią­za­ny z Nor­we­gią


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Nor­we­gia lub Nor­we­gów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język urzę­do­wy Nor­we­gii;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nor­we­scy pił­ka­rze po raz ko­lej­ny wy­gra­li z Danią.

 (2.1) W Nor­we­gii mówi się po nor­we­sku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈvɛsʲci, AS: norvesʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norwegia ż., Norweg mos., Norweżka ż., norweskość ż.

Wiktionary


norweskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem nor­we­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem nor­we­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku nor­we­skim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈvɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: norveskoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


norweskość

→ nor­we­ski


SJP.pl

Patrz:

norweski

norweżka

oby­wa­tel­ka Nor­we­gii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta lub dziew­czy­na na­ro­do­wo­ści nor­we­skiej lub oby­wa­tel­ka Nor­we­gii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔrˈvɛʃka, AS: norveška

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norweski mrz., Norwegia ż.

:: fm. Norweg mos.

 przym. norweski

Wiktionary


norwich

Nor­wich (//) – mia­sto i dy­strykt nie­me­tro­po­li­tal­ny we wschod­niej An­glii. Oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny hrab­stwa Nor­folk, po­ło­żo­ne przy uj­ściu rzeki Wen­sum do rzeki Yare.

Wikipedia


norwidiana

wszyst­ko, co do­ty­czy życia i twór­czo­ści Nor­wi­da


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) liter. au­to­gra­fy i do­ku­men­ty do­ty­czą­ce Cy­pria­na Ka­mi­la Nor­wi­da

 (1.2) druk. księg. wy­daw­nict­wa zwią­za­ne z Cy­pria­nem Ka­mi­lem Nor­wi­dem i jego twór­czo­ścią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pro­fe­so­ro­wi udało się ze­brać sporą licz­bę nor­wi­dia­nów.

 (1.2) W księ­gar­ni mu­ze­al­nej ku­pisz ostat­nie nor­wi­dia­na.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidowskość ż., norwidysta m., norwidystyka ż.

 przym. norwidowski, Norwidowski

 przysł. norwidowsko

Wiktionary


norwidolog

ba­dacz, znaw­ca twór­czo­ści Cy­pria­na Ka­mi­la Nor­wi­da


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. li­te­ra­tu­roz­naw­ca ba­da­ją­cy twór­czość i życie Cy­pria­na Ka­mi­la Nor­wi­da

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Księ­gar­nia uni­wer­sy­tec­ka pro­wa­dzi sprze­daż dzieł wy­bit­nych nor­wi­do­lo­gów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidowskość ż., norwidologia ż.

:: fż. norwidolożka ż.

Wiktionary


norwidologia

ba­da­nia nad twór­czo­ścią Nor­wi­da


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. nauka o życiu i twór­czo­ści Cy­pria­na Ka­mi­la Nor­wi­da

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mi­cha­li­na wy­kła­da nor­wi­do­lo­gię na uni­wer­sy­te­cie w Poz­na­niu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidolog mos.

 przym. norwidologiczny

Wiktionary


norwidolożka

→ nor­wi­do­log


SJP.pl

Patrz:

norwidolog

norwidowski

do­ty­czą­cy twór­czo­ści Cy­pria­na Ka­mi­la Nor­wi­da


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) liter. do­ty­czą­cy życia i twór­czo­ści Cy­pria­na Ka­mi­la Nor­wi­da, cha­rak­te­ry­stycz­ny, ty­po­wy dla Nor­wi­da lub jego twór­czo­ści, taki jak u Nor­wi­da

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W jego twór­czo­ści od­naj­du­je­my licz­ne od­wo­ła­nia do nor­wi­dow­skiej pro­fe­ty­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidiana lm nm., norwidowskość ż., norwidysta m., norwidystyka ż.

 przym. Norwidowski

 przysł. norwidowsko

Wiktionary


norwidowskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest zwią­za­ne albo przy­po­mi­na twór­czość Cy­pria­na Ka­mi­la Nor­wi­da

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidolog mos., norwidiana lm nm., norwidysta m., norwidystyka ż.

 przym. norwidowski, Norwidowski

Wiktionary


norwidysta

znaw­ca twór­czo­ści Nor­wi­da


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. znaw­ca twór­czo­ści Cy­pria­na Ka­mi­la Nor­wi­da

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pro­fe­sor za wszel­ką cenę chciał z nas zro­bić nor­wi­dy­stów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidiana lm nm., norwidowskość ż., norwidystyka ż.

:: fż. norwidystka ż.

 przym. norwidowski, Norwidowski

Wiktionary


norwidystka

→ nor­wi­dy­sta


SJP.pl

Patrz:

norwidysta

norwidystyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. ba­da­nia nad twór­czo­ścią Cy­pria­na Ka­mi­la Nor­wi­da

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pod ko­niec życia li­te­ra­tu­roz­naw­ca poś­wie­cił się cał­ko­wi­cie nor­wi­dy­sty­ce.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norwidiana lm nm., norwidowskość ż., norwidysta m.

 przym. Norwidowski, norwidowski

Wiktionary


norychta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. warsz­tat

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk warstat, werksztela

Wiktionary


norycki

koń no­ryc­ki - stara rasa koni po­cią­go­wych, po­cho­dzą­ca od cięż­kich koni spro­wa­dzo­nych przez Rzy­mian do pro­win­cji No­ri­cum; no­ri­ker


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z No­ri­cum, do­ty­czą­cy No­ri­cum

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Noricum n.

 przym. noryjski

Wiktionary


noryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z No­ri­cum, do­ty­czą­cy No­ri­cum

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Noricum n.

 przym. norycki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) norycki

Wiktionary


noryk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. drugi wiek póź­ne­go tria­su, trwa­ją­cy 216,5 – 203,6 mi­lio­nów lat temu;

Wiktionary

Noryk – w stra­ty­gra­fii pię­tro gór­ne­go tria­su w era­te­mie me­zo­zo­icz­nym, trwa­ją­ce w za­leż­no­ści od przyj­mo­wa­ne­go po­dzia­łu tria­su od około 13 mi­lio­nów lat do pra­wie 19 mln lat. Do­kład­ny czas jego trwa­nia jest przed­mio­tem spo­rów. Do 2012 roku Mię­dzy­na­ro­do­wa Ko­mi­sja Stra­ty­gra­fii przyj­mo­wa­ła, że noryk roz­po­czął się 216,5 ± 2,0 mln lat temu a za­koń­czył 203,6 ± 1,5 mln lat temu; w roku 2013 Ko­mi­sja po­pra­wi­ła da­to­wa­nie na ok. 227–208,5 mln lat temu. Młod­sze pię­tro od kar­ni­ku, a star­sze od re­ty­ku.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔrɨk, AS: noryk

Wiktionary


norylsk

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Kraju Kras­no­jar­skim Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej, le­żą­ce poza kołem pod­bie­gu­no­wym;

Wiktionary

No­rylsk ( Норильск, "No­rilsk") – mia­sto zam­knię­te w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji w Kraju Kras­no­jar­skim, w Taj­myr­skim Doł­ga­no-Nie­niec­kim ra­jo­nie. No­rylsk jest jed­nym z naj­bar­dziej wy­su­nię­tych na pół­noc miast na świe­cie.

W 2020 mia­sto li­czy­ło 181 830 miesz­kań­ców i pod­le­ga bez­poś­red­nio wła­dzy w Kraju Kras­no­jar­skim.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wy­stę­po­wał póź­niej na de­skach scen w No­ryl­sku (da­le­ko na pół­no­cy Rosji), da­ge­stań­skiej Ma­chacz­ka­le, nad­woł­żań­skim Sta­lin­gra­dzie, Le­nin­gra­dzie i Mosk­wie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔrɨlsk, AS: norylsk

Wiktionary

Powiązane:

 przym. norylski

Wiktionary


norylski

→ No­rylsk


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z No­ryl­skiem

Wiktionary

Patrz:

Norylsk

Przykłady

 (1.1) Re­la­cja B. Skar­gi do­ty­czy­ła prze­de wszyst­kim li­czą­ce­go około 5 tys. osób no­ryl­skie­go obozu ko­bie­ce­go, który od jed­ne­go z czte­rech mę­skich spec­ła­grów od­dzie­lo­ny był ogro­dze­niem z drutu kol­cza­ste­go.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norylsk mrz.

Wiktionary


norymberczyk

miesz­ka­niec No­rym­ber­gi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec No­rym­ber­gi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norymberga ż.

:: fż. norymberka ż.

 przym. norymberski

Wiktionary


norymberga

mia­sto w Niem­czech


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Niem­czech, po­ło­żo­ne we Fran­ko­nii, w kraju związ­ko­wym Ba­wa­ria;

 (1.2) geogr. adm. po­wiat w kraju związ­ko­wym Ba­wa­ria

Wiktionary

No­rym­ber­ga ( Nürnberg, wschod­nio­frank. "Nämberch") – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Ba­wa­ria, w re­jen­cji Środ­ko­wa Fran­ko­nia, sie­dzi­ba "Pla­nungs­re­gion Nürnberg". Po­ło­żo­ne nad rzeką Pe­gnitz (nieco po­wy­żej jej uj­ścia do rzeki Re­gnitz), go­spo­dar­cza i kul­tu­ral­na sto­li­ca Fran­ko­nii, dru­gie co do wiel­ko­ści mia­sto w Ba­wa­rii.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa, AS: norỹmberga

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norymberczyk mos., norymberka ż., norymberszczyzna ż.

 przym. norymberski

Wiktionary


norymberka

miesz­kan­ka No­rym­ber­gi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka No­rym­ber­gi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norymberga ż.

:: fm. norymberczyk mos.

 przym. norymberski

Wiktionary


norymberski

przy­miot­nik od: No­rym­ber­ga


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z No­rym­ber­gą, do­ty­czą­cy No­rym­ber­gi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zo­sta­je dru­gie sko­ja­rze­nie, nie wiem, czy lep­sze. Z dzie­wi­cą no­rym­ber­ską. No, z tą że­laz­ną panną, w któ­rej za­my­ka­no he­re­ty­ków i po­dej­rza­nych o czary.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. norymberszczyzna ż., Norymberga ż., norymberczyk mos., norymberka ż.

Wiktionary


norymberszczyzna

daw­niej: drob­ne przed­mio­ty do­mo­we­go użyt­ku, drob­na ga­lan­te­ria wy­ra­bia­na w No­rym­ber­dze; to­wa­ry no­rym­ber­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. to­wa­ry z No­rym­ber­gi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Norymberga ż., norymberczyk mos., norymberka ż.

 przym. norymberski

Wiktionary


noryt

mag­mo­wa skała głę­bi­no­wa


SJP.pl

Noryt – mag­mo­wa skała głę­bi­no­wa, na­le­żą­ca do grupy skał za­sa­do­wych, od­mia­na gabra. W skła­dzie mi­ne­ral­nym prze­wa­ża­ją krysz­ta­ły pla­gio­kla­zów oraz pi­rok­se­nów rom­bo­wych (hi­per­sten), poza tym wy­stę­pu­ją nie­wiel­kie ilo­ści oli­wi­nu i horn­blen­dy. Barwa ciem­no­zie­lo­na lub czar­na. Za­le­ga w pre­kam­bryj­skich ska­łach po­dło­ża pół­noc­no-wschod­niej Pol­ski.

Wikipedia


norzyca

cho­ro­ba konia ob­ja­wia­ją­ca się trud­ną do za­go­je­nia raną, pow­sta­ją­ca wsku­tek uży­wa­nia nie­od­po­wied­nie­go sio­dła lub uprzę­ży


SJP.pl

No­rzy­ca ( Но́рыца; Норица) – wieś na Bia­ło­ru­si, w re­jo­nie po­staw­skim ob­wo­du wi­teb­skie­go, około 32 km na wschód od Po­staw.

Wikipedia


norzyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nory lub z nią zwią­za­ny


SJP.pl


norówka

gła­zek no­rów­ka - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ku­sa­ko­wa­tych


SJP.pl


nos

1. na­rząd po­wo­nie­nia;
2. wy­su­nię­ta, zwę­żo­na część cze­goś, dziób


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. część twa­rzy po­wy­żej ust, mię­dzy ocza­mi, na­rząd zmy­słu węchu, część ukła­du od­de­cho­we­go, rów­nież u zwie­rząt;

 (1.2) ko­niec buta

 (1.3) dziób sa­mo­lo­tu

 (1.4) stpol. dziób

 (1.5) środ. kos­met. zob. per­fu­miarz.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) bia­ły­stok. al­ko­ho­lik

Wiktionary

Nosy u ssa­ków

Nos – wy­nio­słość w obrę­bie twa­rzy sta­no­wią­ca drogę prze­pły­wu po­wie­trza w pro­ce­sie od­dy­cha­nia. Po­wie­trze prze­cho­dzą­ce przez nos zo­sta­je ocie­plo­ne i na­wil­żo­ne. Do­cie­ra póź­niej do oko­li­cy wę­cho­wej znaj­du­ją­cej się w jego gór­nej czę­ści. Sub­stan­cje che­micz­ne za­war­te w po­wie­trzu są roz­pu­szcza­ne w ślu­zie i po­bu­dza­ją wtedy licz­ne re­cep­to­ry znaj­du­ją­ce się w oko­li­cy wę­cho­wej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mały wąsik pod kul­fo­nia­stym nosem po­ru­szył się na boki, a ręka po­pra­wi­ła bły­ska­wicz­nie mo­nokl i wy­gła­dzi­ła si­wie­ją­ce baki. Szczu­pa­czyń­ska do­strze­gła, że ły­si­nę za­sła­nia­ła po­życz­ka, fi­ne­zyj­na wpraw­dzie, lecz da­le­ce nie­wy­star­cza­ją­ca.

 (1.2) Te stare buty mają nosy za­dar­te do góry.

 (1.3) Na nosie bom­bow­ca umie­szczo­no dział­ko.

 (1.1) – Je­dy­ną osobą zdol­ną stwo­rzyć kom­po­zy­cję za­pa­cho­wą jest per­fu­miarz w bran­ży zwany Nosem – ob­ja­śnia pani w bia­łym la­bo­ra­to­ryj­nym kitlu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔs, AS: nos

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosówka ż., nosacz m., Nosal m., e-nos m., nosowanie n., nosowość ż., nosacizna ż.

:: zdrobn. nosek m., noseczek m.

:: zgrub. nochal m., nosisko n.

 czas. nosować ndk.

 przym. nosowy, nosówkowy, nosaty, przynosowy, beznosy

 przysł. nosowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) środ.; gw-pl|Grudziądz. kinol, żart. kichawa; reg. pozn. kliber, kluber, kluka; lwów|pachniarz.

 (1.3) dziób

 (1.5) kompozytor zapachowy / zapachów, perfumiarz

Wiktionary


nosacizna

bak­te­ryj­na cho­ro­ba zwie­rząt ho­dow­la­nych rza­dziej do­mo­wych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wet. przew­le­kła, za­kaź­na i za­raź­li­wa cho­ro­ba zwie­rząt nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­nych;

Wiktionary

No­sa­ciz­na ( Mal­le­us, glan­ders) – przew­le­kła za­kaź­na i za­raź­li­wa cho­ro­ba zwie­rząt nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­nych wy­wo­ła­na przez pa­łecz­kę no­sa­ciz­ny (G-, tle­no­wa). No­sa­ciz­na jest naj­czę­ściej cho­ro­bą koni. Mogą też za­cho­ro­wać ko­to­wa­te i mię­so­żer­ne. Może też być nie­bez­piecz­ną zo­o­no­zą dla ludzi. []

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pa­łecz­ki no­sa­ciz­ny wni­ka­ją do or­ga­niz­mu głów­nie po­przez prze­wód po­kar­mo­wy, do­dat­ko­wo mogą wni­kać przez skórę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosacz m., nos mos./mrz.

Wiktionary


nosacz

1. ro­śli­no­żer­na małpa wą­sko­no­sa z grupy kocz­ko­da­nów; nosal;
2. czło­wiek ma­ją­cy wiel­ki nos; nosal


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba z wiel­kim nosem

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Na­sa­lis lar­va­tus|Wurmb|ref=tak., wiel­ko­no­sa małpa wy­stę­pu­ją­ca na Bor­neo;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wczo­raj jakiś no­sacz pytał się o Ge­rar­da.

 (2.1) Memy z no­sa­cza­mi za­czę­ły po­ja­wiać się w 2007 roku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos mrz., nosacizna ż.

 przym. nosaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nosal

 (2.1) nosacz sundajski, nosacz trąbowy

Wiktionary


nosal

1. ro­śli­no­żer­na małpa wą­sko­no­sa z grupy kocz­ko­da­nów; no­sacz;
2. czło­wiek ma­ją­cy wiel­ki nos; no­sacz;
3. część hełmu ot­war­te­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. część szy­sza­ka za­kry­wa­ją­ca nos

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nosal – szczyt w Ta­trach Za­chod­nich
  • nosal – część hełmu
  • Mar­cin Nosal – pol­ski dy­plo­ma­ta

Wikipedia


nosalewice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • No­sa­le­wi­ce – wieś w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Przed­bórz
  • No­sa­le­wi­ce – osada leśna w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Przed­bórz
  • No­sa­le­wi­ce – gro­ma­da

Wikipedia


nosalewo

No­sa­le­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim, w gmi­nie Pnie­wy.

Wieś szla­chec­ka No­sa­lie­wo po­ło­żo­na była w 1580 roku w po­wie­cie poz­nań­skim wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

W są­siedzt­wie wsi prze­bie­ga gra­ni­ca Sie­ra­kow­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go oraz nie­czyn­na linia ko­le­jo­wa Sza­mo­tu­ły–Mię­dzy­chód.

Wikipedia


nosalin

No­sa­lin – (niem. Nitz­lin) wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie sła­wień­skim, w gmi­nie Po­sto­mi­no.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.

Wikipedia


nosarzewski

naz­wi­sko


SJP.pl


nosatka

roz­szczep­ka no­sat­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych


SJP.pl


nosaty

po­sia­da­ją­cy cha­rak­te­ry­stycz­ny nos


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wiel­ki nos

 (1.2) pot. środ. chory na no­sa­ciz­nę

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos mrz., nosacz mzw., nosatka ż.

 przym. nosowy, przynosowy

Wiktionary


nosean

mi­ne­rał, gli­no­krze­mian sodu


SJP.pl

No­se­an – mi­ne­rał na­le­żą­cy do gro­ma­dy krze­mia­nów. Na­le­ży do grupy ska­le­niow­ców.

Wy­stę­pu­je pra­wie wy­łącz­nie w mło­dych ska­łach wy­lew­nych. Bar­dzo do­brze wyksz­tał­co­ne krysz­ta­ły można zna­leźć nad La­a­cher See w gó­rach Eifel w por­wa­kach za­wie­ra­ją­cych m.in. sa­ni­dyn.

Wikipedia


noseczek

zdrob­nie­nie od: nosek


SJP.pl


nosek

zdrob­nie­nie od: nos


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: nos

 (1.2) mały nos

 (1.3) przen. pot. skrzyd­la­ty owoc klonu

 (1.4) obuw. część buta, która okry­wa palce

Wiktionary

Nosek – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie dział­dow­skim, w gmi­nie Lidz­bark. Miej­sco­wość jest po­ło­żo­na w od­le­gło­ści ok. 150 m od gra­ni­cy wo­je­wództ­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔsɛk, AS: nosek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos m., noseczek m., nosunio m., nochal m., nanośnik mrz.

 przym. nosowy, przynosowy

 przysł. nosowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) noseczek m., nosunio m.

Wiktionary


nosema

pier­wot­niak z pod­ty­pu spo­row­ców peł­za­ko­wa­tych


SJP.pl


nosemoza

za­raź­li­wa cho­ro­ba prze­wo­du po­kar­mo­we­go pszczół do­ro­słych, wy­wo­ły­wa­na przez pier­wot­nia­ki z ro­dza­ju no­se­ma; no­ze­mo­za


SJP.pl

No­se­mo­za (cho­ro­ba spo­row­co­wa, "no­se­mo­sis apium") – cho­ro­ba za­raź­li­wa pszczół do­ro­słych wy­wo­ła­na przez spo­row­ce (mi­kro­spo­ry­dia) z ro­dza­ju "No­se­ma": "No­se­ma apis" lub "No­se­ma ce­ra­nae", które ata­ku­ją ko­mór­ki na­błon­ka je­li­ta środ­ko­we­go, skut­kiem czego jest nie­do­ży­wie­nie i osła­bie­nie cho­rych osob­ni­ków.In­fek­cja usz­ka­dza je­li­to środ­ko­we pszczo­ły, po­wo­du­jąc mart­wi­cę tkan­ki je­li­to­wej. Utrud­nia to pszczo­łom tra­wie­nie po­kar­mu i wchła­nia­nie skład­ni­ków odżyw­czych. Naj­groź­niej­sza dla ro­bot­nic i trut­ni.

Wikipedia


nosewicz

naz­wi­sko


SJP.pl


nosferatu

1. imię wam­pi­ra, ty­tu­ło­we­go bo­ha­te­ra fil­mów "Nos­fe­ra­tu wam­pir" i "Nos­fe­ra­tu - sym­fo­nia grozy"; od­po­wied­nik wam­pi­ra Dra­cu­li;
2. nazwa wam­pi­ra lub ich klanu w grach RPG


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nos­fe­ra­tu|ref., ro­dzaj ryb z ro­dzi­ny pie­lę­gni­co­wa­tych

 (1.2) icht. ryba z ro­dza­ju nos­fe­ra­tu (1.1)

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nos­fe­ra­tu – sym­fo­nia grozy – film grozy z 1922
  • Nos­fe­ra­tu wam­pir – film grozy z 1979
  • Nos­fe­ra­tu – film grozy z 2024
  • Nos­fe­ra­tu – klan wam­pi­rów w Świe­cie Mroku
  • Nos­fe­ra­tu – klan wam­pi­rów w Nowym Świe­cie Mroku
  • Nos­fe­ra­tu – album mu­zycz­ny ze­spo­łu XIII. Století
  • Nos­fe­ra­tu – in­ter­ne­to­wy sin­gel grupy Sam­he­in Witch Kil­laz
  • Nos­fe­ra­tu – bry­tyj­ski ze­spół gra­ją­cy go­tyc­ki rock

Wikipedia


nosiciel

osob­nik zdro­wy, wy­le­czo­ny z za­kaź­nej cho­ro­by, w któ­re­go or­ga­niz­mie znaj­du­ją się za­raz­ki cho­ro­bot­wór­cze, niesz­kod­li­we dla niego sa­me­go, ale mo­gą­ce za­ka­zić oto­cze­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. or­ga­nizm za­wie­ra­ją­cy bak­te­rie, wi­ru­sy lub w inny spo­sób dot­knię­ty cho­ro­bą, sam nie cier­pią­cy z po­wo­du jej ob­ja­wów, lecz mo­gą­cy nią za­ra­żać;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten nar­ko­man jest no­si­cie­lem wi­ru­sa HIV.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈɕit͡ɕɛl, AS: nośićel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niesienie n., noszenie n., znoszenie n., przenoszenie n., nosicielstwo n., nosze nmos. lm., nośność ż., przenośność ż., noszowy m., nioska ż.

:: fż. nosicielka ż.

 czas. nieść ndk., nosić ndk., znosić ndk., przenosić ndk., przenieść dk.

 przym. nośny, przenośny, noszowy

 przysł. nośnie, przenośnie

Wiktionary


nosicielka

ko­bie­ta bę­dą­ca osob­ni­kiem zdro­wym, wy­le­czo­nym z za­kaź­nej cho­ro­by, w któ­re­go or­ga­niz­mie znaj­du­ją się za­raz­ki cho­ro­bot­wór­cze, niesz­kod­li­we dla niego sa­me­go, ale mo­gą­ce za­ka­zić oto­cze­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: no­si­ciel

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Córka ko­bie­ty bę­dą­cej no­si­ciel­ką he­mo­fi­lii może być no­si­ciel­ką lub może być zdro­wa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔɕiˈt͡ɕɛlka, AS: nośićelka

Wiktionary

Powiązane:

 zob. nosiciel.

Wiktionary


nosicielstwo

bycie no­si­cie­lem za­raz­ków


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stan po­sia­da­nia w or­ga­niz­mie pa­to­ge­nów, które nie po­wo­du­ją ob­ja­wów cho­ro­bo­wych

Wiktionary

No­si­ciel­stwo (no­si­ciel­stwo mi­kro­bio­lo­gicz­ne) – w mi­kro­bio­lo­gii i cho­ro­bach za­kaź­nych jest to stan, w któ­rym dany pa­to­gen wy­stę­pu­je w or­ga­niz­mie go­spo­da­rza, ale nie po­wo­du­je ob­ja­wów kli­nicz­nych cho­ro­by. Może na­stą­pić wsku­tek za­ka­że­nia be­zob­ja­wo­we­go albo po prze­cho­ro­wa­niu cho­ro­by, kiedy to za­ra­zek nie zo­sta­nie usu­nię­ty z or­ga­niz­mu wyz­dro­wia­łej osoby.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nosiciel mos.

Wiktionary


nosicz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) tra­garz gór­ski

Wiktionary

No­sicz (słow. "nosič") – ta­trzań­ski tra­garz cha­rak­te­ry­stycz­ny dla sło­wac­kiej czę­ści Tatr. Jest to osoba do­star­cza­ją­ca do schro­nisk gór­skich wszyst­ko, co jest po­trzeb­ne do ich funk­cjo­no­wa­nia, na przy­kład pa­li­wo, wodę, je­dze­nie. Ła­dun­ki no­si­czów ważą 60–80 kg, za­rów­no w lecie, jak i zimie. W dro­dze po­wrot­nej na­to­miast zno­szą oni w dół śmie­ci ze schro­nisk.

Wikipedia


nosidełka

zdrob­nie­nie od: no­si­dło


SJP.pl


nosidełko

zdrob­nie­nie od: no­si­dło


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ro­dzaj ple­ca­ka lub torby słu­żą­cych do no­sze­nia ma­łe­go dziec­ka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oczy­wi­ście, no­si­deł­ko nie jest wska­za­ne je­dy­nie w pier­wszych mie­sią­cach po po­ro­dzie czy wy­łącz­nie w okre­sie nie­mow­lę­cym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosidło n., nosze nmos., noszowy m., nioska ż., niesienie n., noszenie n.

 czas. nieść ndk., nosić ndk.

 przym. noszowy

Wiktionary


nosidła

przy­rząd do no­sze­nia wia­der z wodą; ko­ro­my­sło


SJP.pl


nosidło

przy­rząd do no­sze­nia wia­der z wodą; ko­ro­my­sło


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. coś, co służy do no­sze­nia cze­goś lub kogoś

Wiktionary

No­si­dło (ang. Frame Carry) – kon­ku­ren­cja za­wo­dów si­ła­czy.

Za­da­niem za­wod­ni­ka jest prze­nie­sie­nie w obu dło­niach cię­ża­ru, na okre­ślo­nym dy­stan­sie, w jak naj­krót­szym cza­sie. Za­wod­nik może wie­lo­krot­nie opu­szczać cię­żar na po­dło­że.

No­si­dło ma formę ota­cza­ją­cej za­wod­ni­ka ramy. Masa wy­no­si naj­czę­ściej od 320 kg do 400 kg, dłu­gość trasy do 20 m.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. noszenie n.

:: zdrobn. nosidełko n.

 czas. nosić ndk., przenosić ndk., zanosić ndk., wynosić ndk.

Wiktionary


nosidłowy

→ no­si­dło


SJP.pl

Patrz:

nosidło

nosigrosz

daw­niej: wo­re­czek na pie­nią­dze; kabza, kiesa, sa­kiew­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. wo­re­czek do no­sze­nia i prze­cho­wy­wa­nia pie­nię­dzy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. kiesa, portmonetka, sakiewka

Wiktionary


nosio

pie­szczot­li­wie: nos


SJP.pl


nosisko

po­spo­li­cie: wiel­ki, niez­grab­ny nos; kinol


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zgrub. nos

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos mos./mrz.

Wiktionary


nosisław

imię mę­skie


SJP.pl


nosiwo

ma­te­riał tran­spor­to­wa­ny przez prze­no­śnik


SJP.pl

No­si­wo – ła­du­nek tran­spor­to­wa­ny za po­mo­cą urzą­dzeń tran­spor­tu bli­skie­go, ta­kich jak np. prze­no­śni­ki ta­śmo­we czy ku­beł­ko­we, wcią­gni­ki, cię­gni­ki.

Wikipedia


nosiwoda

dawny zawód po­le­ga­ją­cy na do­star­cza­niu wody


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto nosi wodę w wia­drach

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔɕiˈvɔda, AS: nośivoda

Wiktionary


nosić

1. cho­dzić długo lub wie­lo­krot­nie z czymś w ręku, na ple­cach itp.; dźwi­gać
2. mieć coś przy sobie
3. cho­dzić w czymś (ubra­niu)
4. odz­na­czać się czymś
5. nosić się:
a) ubie­rać się wg ja­kiejś mody
b) o ubio­rze: być no­szo­nym
c) za­cho­wy­wać się


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) fi­zycz­nie trzy­ma­jąc zmie­niać po­ło­że­nie zew­nętrz­ne­go obiek­tu

 (1.2) o ubra­niu, oku­la­rach, zna­kach, itd mieć na sobie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nosić się (dk. brak)

 (2.1) ubie­rać się w jakiś spo­sób

 (2.2) być no­szo­nym (1.2) jako ubra­nie

 (2.3) po­ru­szać się, za­cho­wy­wać się w jakiś spo­sób

 (2.4) dążyć do cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ba­ga­żo­wy cały dzień nosi cięż­kie wa­liz­ki.

 (1.2) Zu­zan­na od dziec­ka nosi oku­la­ry.

 (1.2) W sta­ro­żyt­nym Egip­cie brody no­szo­ne były tylko przez naj­wyż­szych rangą miesz­kań­ców. Fa­ra­o­no­wie no­si­li fał­szy­we brody z drew­na lub me­ta­lu, do­cze­pia­ne do pod­bród­ka, co było sym­bo­lem wła­dzy naj­wyż­szej.

 (2.1) Nosił się z cu­dzo­ziem­ska, który strój z po­dró­ży od­by­wa­nych wraz z Bo­gu­sła­wem przy­wiózł […]

 (2.2) Ten płaszcz do­brze się nosi.

 (2.3) Latem nosił się zając za­ma­szy­ście – bra­kło mu tylko, że tak po­wiem, fajki w zę­bach i czap­ki na ucho.

 (2.4) Wyz­na­wał teraz ko­le­dze, iż tam w Kra­ko­wie nosił się z myślą o sa­mo­bój­stwie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔɕit͡ɕ, AS: nośić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosze nmos., nosiciel m., donosiciel m., donoszenie n., noszenie n., przynoszenie n., wynoszenie n., nios mrz., podniesienie n., nośnik mrz., nosiłki nmos., wzniesienie n., noszowy mos., nosidełko n., nanośnik mrz.

 czas. znosić, wznosić, nieść ndk., przenosić ndk., unosić ndk., donieść dk.

 przym. donośny, noszowy

Wiktionary


nosiłki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przy­rząd ułat­wia­ją­cy no­sze­nie cze­goś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈɕiwʲci, AS: nośiu̯ʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosze nmos., noszenie n., noszowy m.

 czas. nosić ndk.

 przym. noszowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nosze

Wiktionary


noskowicz

naz­wi­sko


SJP.pl


noskowski

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Adam No­skow­ski (zm. 1647) – pol­ski szlach­cic
  • An­drzej No­skow­ski (1492–1567) – rzym­sko­ka­to­lic­ki du­chow­ny, bi­skup
  • Flo­rian No­skow­ski vel Trąb­ski (XVI w.) – pol­ski szla­cic
  • Hie­ro­nim No­skow­ski (XVI w.) – pol­ski żoł­nierz
  • (1832–1881) – pol­ski wy­daw­ca
  • Jerzy No­skow­ski (1925–2023) – pol­ski in­ży­nier gór­nik
  • Łu­kasz No­skow­ski (1475–1532) – rek­tor Uni­wer­sy­te­tu Ja­giel­loń­skie­go
  • Ta­de­usz No­skow­ski (1976-1932) – pol­ski ma­larz i pe­da­gog
  • Wi­told No­skow­ski (1873–1939) – pol­ski dzien­ni­karz, kry­tyk li­te­rac­ki, te­a­tral­ny i mu­zycz­ny
  • Wła­dy­sław No­skow­ski (1841–1881) – pol­ski przy­rod­nik, dzien­ni­karz, li­te­rat
  • Wła­dy­sław No­skow­ski (1892–1969) – pol­ski dzien­ni­karz, kry­tyk mu­zycz­ny, kon­sul ho­no­ro­wy RP w Au­stra­lii, Nowej Ze­lan­dii i Samoa Za­chod­nim
  • Zyg­munt No­skow­ski (1846–1909) – pol­ski kom­po­zy­tor, dy­ry­gent i pe­da­gog

Wikipedia


noskowy

1. → nosek;
2. wy­dłu­żo­ny i zwy­kle szpi­cza­sty na końcu


SJP.pl


nosoczub

ro­zdaj pta­ków z rzędu wró­blo­wych


SJP.pl


nosogardziel

część no­so­wa gar­dła; jama no­so­wo-gar­dło­wa, no­so­gar­dło


SJP.pl


nosogardło

część no­so­wa gar­dła; jama no­so­wo-gar­dło­wa, no­so­gar­dziel


SJP.pl


nosogardłowy

→ no­so­gar­dło


SJP.pl

Patrz:

nosogardło

nosogeografia

nauka ba­da­ją­ca roz­mie­szcze­nie cho­rób ludzi i zwie­rząt na róż­nych ob­sza­rach ge­o­gra­ficz­nych i czyn­ni­ki zwią­za­ne z ich roz­prze­strze­nia­niem się; no­zo­ge­o­gra­fia


SJP.pl


nosologia

nauka zaj­mu­ją­ca się kla­sy­fi­ka­cją cho­rób i ich opi­sem; no­zo­lo­gia


SJP.pl


nosorogi

1. leg­wan no­so­ro­gi - ga­tu­nek ja­szczur­ki z ro­dzi­ny leg­wa­nów;
2. żmija no­so­ro­ga - ga­tu­nek ja­do­wi­te­go węża z ro­dzi­ny żmi­jo­wa­tych


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy w miej­scu nosa róg

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W wo­dzie bro­dzi­ły no­so­ro­gie di­no­za­u­ry.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosorożcowate lm nm., nosorożec mzw.

 przym. nosorożcowy

Wiktionary


nosorożce

ro­dzi­na du­żych ssa­ków z rzędu nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­nych; no­so­roż­co­wa­te


SJP.pl

No­so­roż­ce (Rhi­no­ce­ro­ti­nae) – po­dro­dzi­na ssa­ków ko­pyt­nych z ro­dzi­ny no­so­roż­co­wa­tych (Rhi­no­ce­ro­ti­dae).

Wikipedia


nosorożcowate

ro­dzi­na du­żych ssa­ków z rzędu nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­nych; no­so­roż­ce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Rhi­no­ce­ro­ti­dae|Gray|ref=tak., ro­dzi­na du­żych ssa­ków z rzędu nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­nych;

Wiktionary

No­so­roż­co­wa­te, no­so­roż­ce (Rhi­no­ce­ro­ti­dae) – ro­dzi­na du­żych ssa­ków z rzędu nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­nych (Pe­ris­so­dac­ty­la). Kie­dyś li­czy­ła 70 ro­dza­jów, z któ­rych obec­nie żyją 4 li­czą­ce 5 ga­tun­ków. Osią­ga­ją dość duże roz­mia­ry i masę ciała. Naj­więk­szym przed­sta­wi­cie­lem ro­dzi­ny jest no­so­ro­żec biały.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ciała no­so­roż­co­wa­tych są ma­syw­ne i cięż­kie, okry­te grubą skórą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosorożec mzw.

 przym. nosorogi, nosorożcowy

Wiktionary


nosorożcowaty

o ce­chach no­so­roż­co­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


SJP.pl


nosorożcowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z no­so­roż­cem, do­ty­czą­cy no­so­roż­ca, wła­ści­wy no­so­roż­co­wi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stare czasz­ki sło­nio­we, no­so­roż­co­we, wo­lie­ra z krzy­czą­cy­mi pa­puż­ka­mi, trzci­no­wy dach, ty­sią­ce kwia­tów, palmy, susza, upał i cień pod man­gow­ca­mi, no i zimne piwo z lodu - to jest Na­man­ga.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosorożec mrz., nosorożcowate n. lm.

 przym. nosorogi

Wiktionary


nosorożec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Rhi­no­ce­ros|ref=tak., duży ssak z rzędu nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­nych;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No­so­roż­ce za­miesz­ku­ją sa­wan­ny Afry­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔsɔˈrɔʒɛt͡s, AS: nosorožec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosorożcowate lm nm.

 przym. nosorogi, nosorożcowy

Wiktionary


nosorożyca

sa­mi­ca no­so­roż­ca


SJP.pl


nosowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. cecha ar­ty­ku­la­cyj­na dźwię­ków mowy po­le­ga­ją­ca na tym, że część po­wie­trza pod­czas ar­ty­ku­la­cji prze­cho­dzi przez jamę no­so­wą, po­nie­waż pod­nie­bie­nie mięk­kie jest opu­szczo­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Naj­wię­cej przy­kła­dów z no­so­wo­ścią za­cho­wa­ną w po­sta­ci odręb­nej gło­ski no­so­wej znaj­du­je­my w naj­bar­dziej na po­łud­nie wy­su­nię­tym ob­sza­rze Ma­ce­do­nii, czyli na te­re­nie gwar so­luń­skich, ko­stur­skich i kor­czań­skich.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos mrz.

 przym. nosowy, przynosowy

Wiktionary


nosowski

naz­wi­sko


SJP.pl


nosowy

przy­miot­nik od: nos (zwy­kle w zna­cze­niu: na­rząd po­wo­nie­nia), np. prze­gro­da no­so­wa


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) anat. zwią­za­ny z nosem, do­ty­czą­cy nosa

 (1.2) fonet. o gło­sce, przy wy­ma­wia­niu któ­rej część lub ca­łość wy­dy­cha­ne­go po­wie­trza prze­cho­dzi przez jamę no­so­wą

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈsɔvɨ, AS: nosovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nanośnik mrz., nos m., nochal m., nosisko n., nosek mrz., nosowość ż.

 przym. nosaty, nosówkowy, przynosowy

Wiktionary


nosościski

prze­sta­rza­le, żar­to­bli­wie: bi­no­kle, oku­la­ry


SJP.pl


nospa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ka­mien­ny chod­nik pod strze­chą domu

Wiktionary


nostalgia

1. tęs­kno­ta za kra­jem oj­czy­stym;
2. tęs­kno­ta za czymś, co mi­nę­ło; me­lan­cho­lia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) tęs­kno­ta, zwła­szcza za kra­jem oj­czy­stym

Wiktionary

No­stal­gia (gr. νóστος, "po­wrót do domu", i ἄλγος, "ból") – dosk­wie­ra­ją­ca tęs­kno­ta za oj­czyz­ną (kra­jem oj­czy­stym), a także tęs­kno­ta za czymś przesz­łym, co utr­wa­li­ło się w pa­mię­ci.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈstalʲɟja, AS: nostalʹǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nostalgiczność ż.

 przym. nostalgiczny

 przysł. nostalgicznie

Wiktionary


nostalgiczka

ko­bie­ta cier­pią­ca na no­stal­gię, tęs­knią­ca za czymś utra­co­nym


SJP.pl


nostalgicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób no­stal­gicz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten pier­wszy bal w swoim życiu prze­ży­ją na pewno ra­do­śnie choć może tro­chę no­stal­gicz­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔstalʲˈɟit͡ʃʲɲɛ, AS: nostalʹǵičʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nostalgia ż., nostalgiczność ż.

 przym. nostalgiczny

Wiktionary


nostalgiczność

→ no­stal­gicz­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co no­stal­gicz­ne; cecha tych, któ­rzy są no­stal­gicz­ni

Wiktionary

Patrz:

nostalgiczny

Powiązane:

 rzecz. nostalgia ż.

 przym. nostalgiczny

 przysł. nostalgicznie

Wiktionary


nostalgiczny

do­ty­czą­cy no­stal­gii, wy­ra­ża­ją­cy tęs­kno­tę za oj­czyz­ną, za czymś, co za­pa­dło w pa­mięć lub co sobie wy­o­bra­żo­no


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) książk. taki, który wy­ra­ża, od­czu­wa lub wzbu­dza no­stal­gię; jest pełen tęs­kno­ty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Paź­dzier­nik, jak żaden inny mie­siąc, jest wy­jąt­ko­wo no­stal­gicz­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔstalʲˈɟit͡ʃnɨ, AS: nostalʹǵičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nostalgia ż., nostalgiczność ż.

 przysł. nostalgicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) melancholijny, tęskny

Wiktionary


nostalgik

osoba cier­pią­ca na no­stal­gię, tęs­knią­ca za czymś utra­co­nym, np. oj­czyz­ną, mi­nio­ny­mi cza­sa­mi itp.


SJP.pl


nostradamus

prze­no­śnie: pro­rok, któ­re­go prze­po­wied­nie są nie­jas­ne, wy­kręt­ne


SJP.pl

No­stra­da­mus ( Mi­chel de No­stre­da­me; ur. 14 grud­nia 1503 w Saint-Remy, zm. 2 lipca 1566 w Salon-de-Pro­ven­ce) – fran­cu­ski ap­te­karz, astro­log i autor pro­roctw, okul­ty­sta, mi­styk, ka­ba­li­sta, ba­dacz wie­dzy ta­jem­nej, do­rad­ca kró­lo­wej Fran­cji, Ka­ta­rzy­ny Me­dy­cej­skiej.

Wikipedia


nostro

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bank. ra­chu­nek na­sze­go banku utrzy­my­wa­ny w obcym banku do celów roz­li­cze­nio­wych

Wiktionary


nostryfikacja

uz­na­nie za­gra­nicz­ne­go dy­plo­mu, ty­tu­łu lub stop­nia na­u­ko­we­go albo za­wo­do­we­go za rów­no­waż­ny z kra­jo­wym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urz. uz­na­nie za­gra­nicz­ne­go dy­plo­mu, ty­tu­łu lub stop­nia na­u­ko­we­go za rów­no­waż­ny z jego od­po­wied­ni­kiem w danym kraju;

Wiktionary

na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

No­stry­fi­ka­cja (łac. no­ster – nasz, fa­ce­re – czy­nić) – pro­ce­du­ra uz­na­wa­nia waż­no­ści stop­ni na­u­ko­wych, ty­tu­łów za­wo­do­wych oraz in­nych dy­plo­mów i świa­dectw uzy­ska­nych w in­nych kra­jach, prze­pro­wa­dza­na przez od­po­wied­nie kra­jo­we jed­nost­ki, np. ku­ra­to­ria oś­wia­ty lub rady wy­dzia­łów uczel­ni wyż­szych, upraw­nio­nych do na­da­wa­nia ana­lo­gicz­ne­go stop­nia na­u­ko­we­go w tym kraju, który „uz­na­je sto­pień za włas­ny”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Skoń­czy­łem prawo, uzy­ska­łem no­stry­fi­ka­cję dy­plo­mu w Cam­brid­ge i wró­ci­łem, by ot­wo­rzyć prze­wód dok­tor­ski o uwz­ględ­nie­niu prawa Unii Eu­ro­pej­skiej w pol­skiej rze­czy­wi­sto­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nostryfikant m.

 czas. nostryfikować dk./ndk.

 przym. nostryfikacyjny

Wiktionary


nostryfikacyjny

przy­miot­nik od: no­stry­fi­ka­cja


SJP.pl


nostryfikant

osoba, która uzy­ska­ła uz­na­nie swo­je­go za­gra­nicz­ne­go dy­plo­mu, ty­tu­łu lub stop­nia na­u­ko­we­go albo za­wo­do­we­go za rów­no­waż­ny z kra­jo­wym


SJP.pl


nostryfikować

do­ko­ny­wać uz­na­nia za­gra­nicz­ne­go dy­plo­mu lub świa­dect­wa za rów­no­waż­ne z kra­jo­wym


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni dwu­a­spek­to­wy

 (1.1) urz. uznać lub uz­na­wać za­gra­nicz­ny dy­plom, tytuł lub sto­pień na­u­ko­wy za rów­no­waż­ny z jego od­po­wied­ni­kiem w danym kraju

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No­stry­fi­ko­wa­ła wpraw­dzie dy­plom le­kar­ski, ale pra­co­wa­ła jako sprzą­tacz­ka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nostryfikacja ż., nostryfikant m.

 przym. nostryfikacyjny

Wiktionary


nostrzyk

ro­śli­na ziel­na o przy­jem­nym za­pa­chu i żół­tych kwia­tach, sto­so­wa­na w sta­nach za­pal­nych skóry, do pro­duk­cji kos­me­ty­ków, a daw­niej jako przy­nę­ta na ryby


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Me­li­lo­tus|ref=tak|Mill.., ro­dzaj mio­do­daj­nych ro­ślin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych;

Wiktionary

No­strzyk ("Me­li­lo­tus") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych (mo­tyl­ko­wa­tych) "Fa­ba­ce­ae". Na­le­żą do niego 23 ga­tun­ki. Wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach Sta­re­go Świa­ta, jako in­tro­du­ko­wa­ne rosną też na in­nych kon­ty­nen­tach. Nazwa na­u­ko­wa na­wią­zu­je do jed­nej z grup ro­ślin w sta­ro­żyt­nej tak­so­no­mii lu­do­wej opi­sy­wa­nych jako lotos, czy do­kład­niej „mio­do­wy lotos”.

Wikipedia


nosy

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) plu­ral|nos.

Wiktionary

Nosy – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie pia­se­czyń­skim, w gmi­nie Tar­czyn.

Wieś szla­chec­ka Nossy po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie tar­czyń­skim ziemi war­szaw­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa war­szaw­skie­go.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔsɨ, AS: nosy

Wiktionary


noszczyk

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Bar­tło­miej No­szczyk (ur. 1965) – pol­ski chi­rurg, na­u­czy­ciel aka­de­mic­ki, dok­tor ha­bi­li­to­wa­ny nauk me­dycz­nych
  • Woj­ciech No­szczyk (ur. 1935) – pro­fe­sor nauk me­dycz­nych, chi­rurg

Wikipedia


nosze

przy­rząd, skła­da­ją­cy się zwy­kle z dwóch drąż­ków po­łą­czo­nych płót­nem, przez­na­czo­ny do prze­no­sze­nia cho­rych, ran­nych lub zmar­łych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) med. sprzęt do ręcz­ne­go prze­no­sze­nia cho­rych lub ran­nych;

Wiktionary

Nosze – urzą­dze­nie me­dycz­ne umoż­li­wia­ją­ce tran­spor­to­wa­nie cho­re­go lub ran­ne­go w po­zy­cji le­żą­cej. Sto­so­wa­ne przez różne służ­by ra­tow­ni­cze, sta­no­wią pod­sta­wo­we wy­po­sa­że­nie am­bu­lan­su sa­ni­tar­ne­go.

Tra­dy­cyj­ne nosze skła­da­ją się z dwóch po­dłuż­nych ele­men­tów (czę­sto drew­nia­nych), któ­rych końce sta­no­wią uchwy­ty tran­spor­to­we.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Drugi ra­tow­nik prze­cis­nął się obok Bro­dzia­ka i w chwi­li, gdy koń­ców­ka noszy zna­la­zła się przy drzwiach, zwol­nił jakiś za­czep i po­dob­ny ste­laż z kół­ka­mi opadł na dół, sta­bi­li­zu­jąc wózek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosiciel mos., noszenie n., przenoszenie n., niesienie n., przeniesienie n., nosidło n., nosidełko n., noszowy m., nośnik m., nosiłki m., nośność ż., znoszenie n., zniesienie n.

 czas. nosić ndk., przenosić ndk., nieść ndk., przenieść dk., znosić ndk., znieść dk.

 przym. noszowy, nośny

Wiktionary


noszenie

1. cho­dzić długo lub wie­lo­krot­nie z czymś w ręku, na ple­cach itp.; dźwi­gać
2. mieć coś przy sobie
3. cho­dzić w czymś (ubra­niu)
4. odz­na­czać się czymś
5. nosić się:
a) ubie­rać się wg ja­kiejś mody
b) o ubio­rze: być no­szo­nym
c) za­cho­wy­wać się


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nosić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mama i bab­cia pa­da­ły z nóg, od no­sze­nia go bo­la­ły je ra­mio­na i wy­krzy­wia­ły się krę­go­słu­py, oczy za­my­ka­ły się z nie­wy­spa­nia – a ono wrze­szcza­ło.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: nošẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wznosić, znosić, nosić ndk., nieść ndk., donosić ndk., donieść dk., wynosić ndk., wynieść dk., przynosić ndk., przynieść dk.

 rzecz. nosiciel mos., zaniesienie n., noszowy mos., nosze nmos., nosiłki nmos., nosidło, nosidełko, donosiciel, donoszenie, wynoszenie, przynoszenie

 przym. noszowy

Wiktionary


noszki

rzad­ko: małe nosze


SJP.pl


noszowa

→ nosze


SJP.pl

Patrz:

nosze

noszowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. gmina w Cze­chach;

Wiktionary

No­szo­wi­ce (cz. Nošovice, niem. Nos­cho­witz) – wieś gmin­na na Ślą­sku Cie­szyń­skim w Cze­chach, w kraju mo­raw­sko-ślą­skim (po­wiat Fry­dek-Mi­stek).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. noszowiczanin m., noszowiczanka ż.

 przym. noszowicki

Wiktionary


noszowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z gminą No­szo­wi­ce, do­ty­czą­cy gminy No­szo­wi­ce

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Noszowice nmos.

Wiktionary


noszowy

→ nosze


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z no­sza­mi, do­ty­czą­cy noszy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) sa­ni­ta­riusz, ra­tow­nik wyz­na­czo­ny do noszy

Wiktionary

Patrz:

nosze

Powiązane:

 rzecz. nosiciel mos., nosze nmos., noszenie n., przenoszenie n., niesienie n., przeniesienie n., nosidło n., nosidełko n., nośnik m., nosiłki m., nośność ż., znoszenie n., zniesienie n.

 czas. nosić ndk., przenosić ndk., nieść ndk., przenieść dk., znosić ndk., znieść dk.

 przym. nośny

Wiktionary


nosówka

1. za­kaź­na, nie­bez­piecz­na, czę­sto śmier­tel­na cho­ro­ba wi­ru­so­wa zwie­rząt, głów­nie psów;
2. sa­mo­gło­ska no­so­wa


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wet. groź­na cho­ro­ba za­kaź­na psów;

 (1.2) jęz. sa­mo­gło­ska no­so­wa

 (1.3) wet. zob. no­sów­ka kotów., pan­le­u­ko­pe­nia

Wiktionary

No­sów­ka ( Fe­bris ca­tarr­ha­lis et ner­vo­sa canum lub Fe­bris ca­tarr­ha­lis in­fec­tio­sa canum; di­stem­per) – wy­so­ce za­kaź­na, wi­ru­so­wa cho­ro­ba pso­wa­tych, z kom­pli­ka­cja­mi w po­sta­ci wtór­nych za­ka­żeń bak­te­ryj­nych. Wy­stę­pu­je po­wszech­nie na całym świe­cie. Na­le­ży, wraz z par­wo­wi­ro­zą, do naj­groź­niej­szych cho­rób za­kaź­nych psów. Za­cho­ro­wa­nie może na­stą­pić u psów w każ­dym wieku, naj­czę­ściej wy­stę­pu­je u szcze­niąt w wieku 2–5 mie­się­cy. Ce­chu­je się wy­so­ką śmier­tel­no­ścią i cięż­kim prze­bie­giem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jeśli pies zdech­nie na no­sów­kę, to nie wolno ku­po­wać na­stęp­ne­go przez pół roku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈsufka, AS: nosufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nos m.

 przym. nosówkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) samogłoska nosowa

Wiktionary


nosówkowy

przy­miot­nik od: no­sów­ka


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. zwią­za­ny z no­sów­ka­mi, do­ty­czą­cy no­só­wek (sa­mo­gło­ski no­so­wej)

 (1.2) wet. zwią­za­ny z no­sów­ką, do­ty­czą­cy no­sów­ki (cho­ro­by)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosówka ż., nos mrz.

 przym. nosowy, przynosowy

Wiktionary


not

1. ofi­cjal­ne pismo urzę­do­we, zwła­szcza pismo rządu jed­ne­go pań­stwa do dru­gie­go;
2. ocena;
3. krót­ki ar­ty­kuł, wzmian­ka w pra­sie;
4. przy­pis; ob­ja­śnie­nie; uwaga na mar­gi­ne­sie


SJP.pl

skró­to­wiec

 (1.1) = Na­czel­na Or­ga­ni­za­cja Tech­nicz­na;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • NOT – skrót Na­czel­nej Or­ga­ni­za­cji Tech­nicz­nej
  • NOT – skrót oz­na­cza­ją­cy Nor­dic Op­ti­cal Te­le­sco­pe
  • NOT – pol­ski ze­spół roc­ko­wy za­ło­żo­ny w 1999 roku
  • NOT – album grupy NOT

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔt, AS: not

Wiktionary


not-owski

→ NOT (Na­czel­na Or­ga­ni­za­cja Tech­nicz­na); no­tow­ski


SJP.pl


nota

1. ofi­cjal­ne pismo urzę­do­we, zwła­szcza pismo rządu jed­ne­go pań­stwa do dru­gie­go;
2. ocena;
3. krót­ki ar­ty­kuł, wzmian­ka w pra­sie;
4. przy­pis; ob­ja­śnie­nie; uwaga na mar­gi­ne­sie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) eduk. ocena czy­jejś pracy, po­stę­pów w nauce itp.

 (1.2) adm. ofi­cjal­ne pismo urzę­do­we, w szcze­gól­no­ści mię­dzy­rzą­do­we

 (1.3) uwaga za­pi­sa­na na mar­gi­ne­sie tek­stu

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nota dy­plo­ma­tycz­na: ofi­cjal­ne pismo mię­dzy­rzą­do­we­zo­bacz też: me­mo­ran­dum, aide-mémoire
  • ocena wy­ni­ków w nauce, w spor­cie, opi­nia o czy­jejś pracy
  • w pi­śmien­nict­wie: uwagi za­pi­sa­ne na mar­gi­ne­sie tek­stu­zo­bacz też: glosa, di­da­ska­lia, ad­den­da
  • nota re­dak­cyj­na: re­dak­cyj­ny ko­men­tarz do pu­bli­ko­wa­ne­go tek­stu.
  • nota księ­go­wa: uni­wer­sal­ny dowód księ­go­wy słu­żą­cy do­ku­men­to­wa­niu tran­sak­cji dla któ­rych nie prze­wi­dzia­no odręb­nych for­mu­la­rzy
    • nota od­set­ko­wa: żą­da­nie za­pła­ty od­se­tek
    • nota ob­cią­że­nio­wa: żą­da­nie za­pła­ty za do­star­czo­ne pro­duk­ty
  • nota sy­gna­li­za­cyj­na: in­for­ma­cja o nie­pra­wi­dło­wo­ściach stwier­dzo­nych pod­czas kon­tro­li skar­bo­wej
  • nota dłuż­na: ro­dzaj pa­pie­rów war­to­ścio­wych w USA
  • nota: do­ku­ment ko­ściel­ny (w tym noty dok­try­nal­ne)

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔta, AS: nota

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notatka ż., notka ż., notatnik mrz.

 czas. notować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) komentarz, uwaga

Wiktionary


notabene

tyle co: w do­dat­ku, do tego; na­wia­sem mó­wiąc, praw­dę mó­wiąc


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) na­wia­sem mó­wiąc, zresz­tą, poza tym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) …i w końcu, kiedy wszy­scy po­wo­li tra­ci­li­śmy już na­dzie­ję, a po­szu­ki­wa­nia miały być od­wo­ła­ne, sze­re­go­wy Gre­go­ry Sta­vic­ky – któ­re­go no­ta­be­ne oj­ciec ku­po­wał kie­dyś bułki w pol­skiej pie­kar­ni na Mil­wa­u­kee Ave­nue w Chi­ca­go – od­na­lazł na głę­bo­ko­ści dwóch stóp swo­je­go ko­le­gi, pod pia­chem – upra­gnio­ny mi­kro­fon…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔtaˈbɛ̃nɛ, AS: notabẽne

Wiktionary


notabl

1. zna­ko­mi­tość; osoba po­wszech­nie znana i sza­no­wa­na;
2. do­rad­ca kró­lew­ski w daw­nej Fran­cji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba ob­da­rza­na sza­cun­kiem

Wiktionary


notacja

zbiór ja­kichś sym­bo­li


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pe­wien ści­śle okre­ślo­ny spo­sób za­pi­su

 (1.2) zbiór zna­ków no­ta­cji (1.1)

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • no­ta­cja pol­ska
  • no­ta­cja Łu­ka­sie­wi­cza
  • no­ta­cja wę­gier­ska
  • no­ta­cja mu­zycz­na
  • no­ta­cja sza­cho­wa
  • no­ta­cja na­u­ko­wa
  • no­ta­cja strzał­ko­wa
  • no­ta­cja du­że­go O (no­ta­cja Lan­da­ua)
  • no­ta­cja RPN
  • no­ta­cja BNF
  • no­ta­cja BPMN
  • No­ta­cja Bar­ke­ra

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈtat͡sʲja, AS: notacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notatnik mrz., notatka ż., notka ż.

Wiktionary


notacyjny

→ no­ta­cja


SJP.pl

Patrz:

notacja

notar

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. no­ta­riusz

Wiktionary

NOTAR (skrót od ang. nazwy "NO TAil Rotor" – "bez wir­ni­ka ogo­no­we­go") – sy­stem rów­no­wa­że­nia mo­men­tu re­ak­cyj­ne­go (opo­ro­we­go) po­cho­dzą­ce­go od wir­ni­ka no­śne­go śmi­głow­ców, opra­co­wa­ny przez McDonnell Do­u­glas He­li­cop­ter Sy­stems.

Celem sy­ste­mu jest za­stą­pie­nie wir­ni­ka ogo­no­we­go śmi­głow­ców, co zna­czą­co wpły­wa na zmniej­sze­nie ha­ła­su i bez­pie­czeń­stwo użyt­ko­wa­nia tych stat­ków po­wietrz­nych.

Wikipedia


notarialny

od­no­szą­cy się do no­ta­riu­sza, no­ta­ria­tu


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do no­ta­riu­sza lub no­ta­ria­tu, zwią­za­ny z no­ta­riu­szem lub no­ta­ria­tem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za do­ko­na­nie czyn­no­ści no­ta­rial­nej nie­wy­mie­nio­nej w prze­pi­sach po­prze­dza­ją­cych mak­sy­mal­na staw­ka wy­no­si 200 zł.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notariat m., notariusz m.

 przysł. notarialnie

Wiktionary


notariat

no­ta­riu­szo­stwo;
1. zawód, urząd no­ta­riu­sza;
2. biuro, kan­ce­la­ria no­ta­riu­sza;
3. bu­dy­nek, w któ­rym znaj­du­je się biuro, kan­ce­la­ria no­ta­riu­sza;
4. zbio­ro­wo: no­ta­riu­sze


SJP.pl

No­ta­riat – in­sty­tu­cja po­mo­cy praw­nej, która ma na celu za­pew­nie­nie bez­pie­czeń­stwa obro­tu praw­ne­go i jego zgod­no­ści z obo­wią­zu­ją­cym pra­wem. No­ta­riu­sze do­ko­nu­ją czyn­no­ści no­ta­rial­nych w spra­wach praw­nych, któ­rym stro­ny są obo­wią­za­ne lub pra­gną nadać formę no­ta­rial­ną, m.in. spo­rzą­dza­ją akty praw­ne, są świad­ka­mi skła­da­nia pod­pi­sów i spo­rzą­dza­nia do­ku­men­tów. Forma no­ta­ria­tu opar­te­go na 2. mo­de­lach: ła­ciń­skim i an­glo­sa­skim, jest róż­no­rod­na w róż­nych pań­stwach.

Wikipedia


notariusz

1. urzęd­nik le­gi­ty­mu­ją­cy się wyksz­tał­ce­niem praw­ni­czym, po­wo­ła­ny do spo­rzą­dza­nia aktów praw­nych, np. umów kupna-sprze­da­ży, da­ro­wizn, uwie­rzy­tel­nia­nia i poś­wiad­cza­nia do­ku­men­tów, spo­rzą­dza­nia te­sta­men­tów, przyj­mo­wa­nia do­ku­men­tów na prze­cho­wa­nie itp.; re­jent;
2. w daw­nej Pol­sce: urzęd­nik do­ko­nu­ją­cy wpi­sów i wy­pi­sów z ksiąg są­do­wych, kie­ru­ją­cy kan­ce­la­rią kró­lew­ską i ar­chi­wum; re­jent, re­gent;
3. w daw­nej Pol­sce: se­kre­tarz kanc­le­rza i pod­kanc­le­rza; re­jent, re­gent;
4. w daw­nych mia­stach pol­skich: urzęd­nik (pi­sarz) kan­ce­la­rii miej­skiej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. urzęd­nik spo­rzą­dza­ją­cy akty praw­ne na żą­da­nie stron

 (1.2) hist. urzęd­nik w daw­nej Pol­sce kie­ru­ją­cy kan­ce­la­rią kró­lew­ską i ar­chi­wum

 (1.3) hist. urzęd­nik kan­ce­la­rii miej­skiej w daw­nej Pol­sce

Wiktionary

No­ta­riusz (etym. łac. "no­ta­rius", pi­sarz, ste­no­graf, daw­niej w Pol­sce "re­jent") – zawód za­u­fa­nia pu­blicz­ne­go wy­ko­ny­wa­ny przez osobę upo­waż­nio­ną przez wła­dzę pań­stwo­wą do stwier­dza­nia pew­nych fak­tów, ma­ją­cych zna­cze­nie praw­ne (np. włas­no­ręcz­no­ści pod­pi­sów, zgod­no­ści od­pi­sów, daty czyn­no­ści itp.) oraz współ­dzia­ła­nia przy spo­rzą­dza­niu pew­nych aktów praw­nych (np. umowy sprze­da­ży, da­ro­wiz­ny, aktu poś­wiad­cze­nia dzie­dzi­cze­nia itp.).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. notariat mrz.

:: fż. notariuszka ż.

 przym. notarialny, notariuszowski

 przysł. notarialnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rejent; gw. Górny Śląsk notar

 (1.2) regent

Wiktionary


notariuszka

→ no­ta­riusz


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. urzęd­nicz­ka spo­rzą­dza­ją­ca akty praw­ne na żą­da­nie stron

Wiktionary

Patrz:

notariusz

Powiązane:

 rzecz. notariusz mos.

Wiktionary


notariuszostwo

no­ta­riat;
1. zawód, urząd no­ta­riu­sza;
2. biuro, kan­ce­la­ria no­ta­riu­sza;
3. bu­dy­nek, w któ­rym znaj­du­je się biuro, kan­ce­la­ria no­ta­riu­sza


SJP.pl


notariuszowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z no­ta­riu­szem, do­ty­czą­cy no­ta­riu­sza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notariusz mos.

Wiktionary


notatka

1. krót­ki tekst; za­pi­sek, uwaga;
2. krót­ka wia­do­mość w pra­sie, wzmian­ka;
3. kart­ka z krót­kim za­pi­sa­nym tek­stem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) krót­ki tekst, ma­ją­cy na celu przy­pom­nie­nie ja­kiejś in­for­ma­cji

 (1.2) ro­bo­cze, odręcz­ne za­pi­ski, np. z wy­kła­dów, z pracy kon­cep­cyj­nej

 (1.3) kart­ka za­wie­ra­ją­ca no­tat­kę (1.1-2)

Wiktionary

No­tat­ka – krót­ki tekst o cha­rak­te­rze in­for­ma­cyj­nym, na­sta­wio­ny na prze­kaz da­nych, wy­róż­nia­ją­cy się zro­zu­mia­ło­ścią przed­sta­wia­nych wia­do­mo­ści: rze­czo­wo­ścią i zwię­zło­ścią. W no­tat­ce umie­szcza­ne są naj­waż­niej­sze in­for­ma­cje w spo­sób skró­to­wy i upo­rząd­ko­wa­ny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na mar­gi­ne­sie książ­ki były dziw­ne no­tat­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈtatka, AS: notatka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notes m., notesik m., notatnik m., notatniczek m., nota ż., notowanie n., zanotowanie n., notacja ż., wynotowanie n., odnotowanie n., notka ż.

 czas. notować ndk., zanotować dk., wynotować dk., odnotować dk.

 przym. notatkowy, notacyjny

Wiktionary


notatki

1. krót­ki tekst; za­pi­sek, uwaga;
2. krót­ka wia­do­mość w pra­sie, wzmian­ka;
3. kart­ka z krót­kim za­pi­sa­nym tek­stem


SJP.pl


notatkowy

→ no­tat­ka


SJP.pl

Patrz:

notatka

notatniczek

zdrob­nie­nie od: no­tat­nik


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od no­tat­nik

 (1.2) mały no­tat­nik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔtatʲˈɲit͡ʃɛk, AS: notatʹńiček

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notatnik m., notatka ż., notka ż.

 czas. notować ndk.

Wiktionary


notatnik

1. ze­szyt do no­ta­tek;
2. forma li­te­rac­ka za­wie­ra­ją­ca wra­że­nia i prze­my­śle­nia au­to­ra spi­sa­ne w po­sta­ci luź­nych no­ta­tek


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ze­szyt do za­pi­sków

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy wi­dzie­li­ście gdzieś mój no­tat­nik?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈtatʲɲik, AS: notatʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nota ż., notes m., notesik m., notatka ż., notowanie n., zanotowanie n., wynotowywanie n., wynotowanie n., notacja ż., odnotowywanie n., odnotowanie n.

:: zdrobn. notatniczek m.

 czas. notować ndk., zanotować dk., wynotowywać ndk., wynotować dk., odnotowywać ndk., odnotować dk.

 przym. notacyjny, notatkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) notes, kajet, daw. raptularz; reg. śl. spisewnik

Wiktionary


notatnikowy

→ no­tat­nik


SJP.pl

Patrz:

notatnik

note

[czy­taj: nołt] model sa­mo­cho­du marki Nis­san


SJP.pl

Note ( ノート zapis sty­li­zo­wa­ny note) – ja­poń­ski ser­wis in­ter­ne­to­wy, który roz­po­wszech­nia tek­sty, zdję­cia, ilu­stra­cje, mu­zy­kę i filmy. Zo­stał uru­cho­mio­ny w kwiet­niu 2014 roku. Ha­słem prze­wod­nim ser­wi­su jest „Twórz, łącz, do­star­czaj”. Jest rów­nież uży­wa­ny jako ofi­cjal­na stro­na in­ter­ne­to­wa wielu firm i osób pry­wat­nych.

Wikipedia


notebook

[czy­taj: nołt­buk] prze­no­śny kom­pu­ter oso­bi­sty, mniej­szy od lap­to­pa


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­wiel­ki kom­pu­ter prze­no­śny, skła­da­ny jak książ­ka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na ko­mu­nię teraz ku­pu­je się no­te­bo­o­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔdbuk, AS: nodbuk

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) laptop

Wiktionary


notebookowy

→ no­te­bo­ok [czy­taj: nołt­bu­ko­wy]


SJP.pl


notecki

przy­miot­nik od: Noteć


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z No­te­cią, do­ty­czą­cy No­te­ci

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Noteć ż.

Wiktionary


notes

mały ze­szyt na za­pi­ski, no­tat­ki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) plik zszy­tych kar­tek pa­pie­ru, zwy­kle w sztyw­nej opra­wie, który służy do za­pi­sy­wa­nia oso­bi­stych no­ta­tek;

Wiktionary

Na tę stro­nę wska­zu­je „No­tat­nik”. Zo­bacz też: pro­gram kom­pu­te­ro­wy „No­tat­nik” w sy­ste­mie Mi­cro­soft Win­dows.

Notes, no­tat­nik, no­te­sik – plik zszy­tych kar­tek pa­pie­ru, zwy­kle w sztyw­nej opra­wie, który służy do za­pi­sy­wa­nia oso­bi­stych no­ta­tek.

Notes elek­tro­nicz­ny rów­nież służy do za­pi­sy­wa­nia no­ta­tek, lecz no­tat­ki za­miast na pa­pie­rze są pre­zen­to­wa­ne na wyś­wiet­la­czu i za­pi­sy­wa­ne za po­mo­cą kla­wia­tu­ry lub ry­si­kiem i pis­mem odręcz­nym na do­ty­ko­wym wyś­wiet­la­czu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔtɛs, AS: notes

Wiktionary

Powiązane:

 czas. notować ndk.

 rzecz. notatnik m., notatka ż.

:: zdrobn. notesik

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zeszyt, kajet, notatnik

Wiktionary


notesik

zdrob­nie­nie od: notes


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od notes

 (1.2) mały notes

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Woźna za­pi­sa­ła nasze naz­wi­ska w swoim no­te­si­ku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈtɛɕik, AS: noteśik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notka ż., notes m., notatka ż., notatnik m.

 czas. notować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) notes, notatnik, kajet

Wiktionary


noteć

1. rzeka w Pol­sce;
2. ko­szy­kar­ski ze­spół z Ino­wroc­ła­wia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, prawy do­pływ Warty;

Wiktionary

Noteć ( Netze) – rzeka o dłu­go­ści 391 km w Pol­sce. Naj­więk­szy do­pływ Warty. Po­wierzch­nia do­rze­cza wy­no­si 17,300 km². Siód­ma pod wzglę­dem dłu­go­ści i szó­sta pod wzglę­dem po­wierzch­ni do­rze­cza rzeka Pol­ski.

Noteć prze­pły­wa przez trzy wo­je­wództ­wa: ku­jaw­sko-po­mor­skie, wiel­ko­pol­skie oraz lu­bu­skie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Noteć jest siód­mą pod wzglę­dem dłu­go­ści rzeką w Pol­sce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔtɛt͡ɕ, AS: noteć

Wiktionary

Powiązane:

 przym. notecki, nadnotecki

Wiktionary


notis

pi­sem­ne po­wia­do­mie­nie o go­to­wo­ści stat­ku do przy­ję­cia ła­dun­ku lub do jego wy­ła­do­wa­nia


SJP.pl


notka

zdrob­nie­nie od: nota


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) krót­ki tekst z uwa­ga­mi lub do­dat­ko­wy­mi in­for­ma­cja­mi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Notki-psot­ki nio­sły plot­ka­ot­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔtka, AS: notka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. notes m., notesik m., notatnik m., notatniczek m., nota ż., notowanie n., zanotowanie n., notacja ż., wynotowanie n., odnotowanie n., notatka ż.

 czas. notować ndk., zanotować dk., wynotować dk., odnotować dk.

 przym. notatkowy, notacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dopisek, komentarz, uwaga

Wiktionary


notofagus

drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny bu­ko­wa­tych; bukan


SJP.pl


notogea

jeden z ob­sza­rów zo­o­ge­o­gra­ficz­nych, trak­to­wa­ny jako kró­le­stwo lub pań­stwo świa­ta zwie­rzę­ce­go, obej­mu­ją­cy Au­stra­lię z Tas­ma­nią, Nową Gwi­neę, Nową Ze­lan­dię oraz wyspy Po­li­nez­ji


SJP.pl


notokaktus

ro­śli­na z ro­dzi­ny kak­tu­so­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca w ste­po­wych re­jo­nach Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej


SJP.pl

No­to­kak­tus ("Pa­ro­dia" syn. "No­to­cac­tus") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny kak­tu­so­wa­tych. Ro­dzaj obej­mu­je 15 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w Bra­zy­lii i Ar­gen­ty­nie. W Pol­sce niek­tó­re ga­tun­ki są upra­wia­ne jako ro­śli­ny do­nicz­ko­we.

Wikipedia


notoryczność

→ no­to­rycz­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co no­to­rycz­ne; cecha tych, któ­rzy są no­to­rycz­ni

Wiktionary

Patrz:

notoryczny

Powiązane:

 przym. notoryczny

Wiktionary


notoryczny

1. stale po­stę­pu­ją­cy w nie­wła­ści­wy spo­sób;
2. o zja­wi­skach ne­ga­tyw­nych: cią­gle się pow­ta­rza­ją­cy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pejor. po­wszech­nie znany

 (1.2) nie­u­stan­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No­to­rycz­ny zło­dziej zo­stał za­re­je­stro­wa­ny przez ka­me­rę.

 (1.2) Ile­kroć roz­ma­wiam z Syl­we­strem, wiem, że nie mogę mu za­u­fać, gdyż jest on no­to­rycz­nym kłam­cą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔtɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: notoryčny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. notorycznie

 rzecz. notoryczność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) osławiony

 (1.2) stały, ciągły, systematyczny, permanentny

Wiktionary


notoryjność

w pra­wie: cecha pew­nej oko­licz­no­ści prze­są­dza­ją­ca o tym, że jest ona znana i w związ­ku z tym udo­wad­nia­nie jej jest zbęd­ne


SJP.pl

No­to­ryj­ność (z łac. "no­to­rius" „znany” od "nosco" „znam”) – w pra­wie pro­ce­so­wym cecha pew­nej oko­licz­no­ści, która prze­są­dza o tym, że oko­licz­ność ta jest znana i w związ­ku z tym udo­wad­nia­nie jej jest zbęd­ne. Nie wy­klu­cza to jed­nak prze­pro­wa­dza­nia do­wo­du prze­ciw­ne­go.

Wikipedia


notoryjny

w pra­wie: cią­gle się pow­ta­rza­ją­cy, po­wszech­nie znany


SJP.pl


notos

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. bóg i uo­so­bie­nie wia­tru po­łud­nio­we­go, utoż­sa­mia­ny z rzym­skim Au­ste­rem;

Wiktionary

Notos (także Notus; gr. Νότος Nótos ‘po­łud­nie’ (stro­na świa­ta), łac. Notus ‘wiatr po­łud­nio­wy’, Au­ster ‘wiatr po­łud­nio­wy’, ‘po­łud­nie’) – w mi­to­lo­gii grec­kiej bóg i uo­so­bie­nie wia­tru po­łud­nio­we­go, utoż­sa­mia­ny z rzym­skim Au­ste­rem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Notos uo­sa­biał silny, go­rą­cy i wil­got­ny wiatr, nio­są­cy de­szcze i mgły, wie­ją­cy z po­łud­nia.

 (1.1) Kult No­to­sa był roz­po­wszech­nio­ny wśród że­gla­rzy i rol­ni­ków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔtɔs, AS: notos

Wiktionary

Powiązane:

 przym. Notosowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Auster, Notus

Wiktionary


nototenia

ryba oko­nioksz­tałt­na z ro­dzi­ny no­to­te­nio­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca w wo­dach an­tark­tycz­nych; no­to­te­nia mar­mur­ko­wa


SJP.pl


nototeniowate

ro­dzi­na mor­skich ryb z rzędu oko­nioksz­tałt­nych


SJP.pl

No­to­te­nio­wa­te (No­tot­he­nii­dae) – ro­dzi­na mor­skich ryb oko­nioksz­tałt­nych.

Wikipedia


notoungulat

wy­mar­ły ssak ko­pyt­ny


SJP.pl


notoungulaty

rząd pier­wot­nych ssa­ków ko­pyt­nych, o krót­kich koń­czy­nach, opie­ra­ją­cych się na środ­ko­wym palcu, ży­ją­cych od pa­le­o­ce­nu do plej­sto­ce­nu, głów­nie w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej


SJP.pl

No­to­un­gu­la­ty (No­to­un­gu­la­ta) – wy­mar­ły rząd pry­mi­tyw­nych ssa­ków ko­pyt­nych.

Po­zy­cja fi­lo­ge­ne­tycz­na no­to­un­gu­la­tów bu­dzi­ła wiele kon­tro­wer­sji. Su­ge­ro­wa­no ich po­kre­wień­stwo m.in. z Afrot­he­ria i szczer­ba­ka­mi. Ba­da­nia sek­wen­cji ko­pal­ne­go ko­la­ge­nu su­ge­ru­ją, że no­to­un­gu­la­ty są naj­bli­żej spo­krew­nio­ne z li­top­ter­na­mi, a ich naj­bliż­si ży­ją­cy obec­nie krew­ni to nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­ne.

Wikipedia


notowanie

1. za­pi­sy­wać coś dla pa­mię­ci;
2. re­je­stro­wać ist­nie­ją­cy stan rze­czy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|no­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔtɔˈvãɲɛ, AS: notovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. notować

 rzecz. notatka ż., notka ż., notatnik mrz.

Wiktionary


notowany

1. za­pi­sy­wać coś dla pa­mię­ci;
2. re­je­stro­wać ist­nie­ją­cy stan rze­czy


SJP.pl


notować

1. za­pi­sy­wać coś dla pa­mię­ci;
2. re­je­stro­wać ist­nie­ją­cy stan rze­czy


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) za­pi­sy­wać wy­kład, czy­jąś wy­po­wiedź

 (1.2) być no­to­wa­nym (1.1) zwy­kle w kar­to­te­kach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uczeń pil­nie no­tu­je to co mówi wy­kła­dow­ca.

 (1.2) Ten męż­czyz­na był wie­lo­krot­nie no­to­wa­ny przez funk­cjo­na­riu­sza po­li­cji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈtɔvat͡ɕ, AS: notovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nota ż., notka ż., notatka ż., notatnik m., notatniczek m., notes m., notesik m., notowanie n.

 czas. zanotować dk., wynotować dk., wynotowywać ndk., odnotować dk., odnotowywać ndk.

 ims. notowany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zapisywać

 (1.2) spisywać

Wiktionary


notowski

przy­miot­nik od: NOT (Na­czel­na Or­ga­ni­za­cja Tech­nicz­na); NOT-owski


SJP.pl


nottingham

[czy­taj: NOtingam] mia­sto w An­glii


SJP.pl

Not­ting­ham – mia­sto ("city") i dy­strykt ("uni­ta­ry aut­ho­ri­ty") w środ­ko­wej An­glii, w hrab­stwie Not­ting­hams­hi­re, po­ło­żo­ne nad rzeką Trent. Leży 73,2 km na pół­noc­ny wschód od mia­sta Bir­ming­ham i 177,3 km na pół­noc­ny za­chód od Lon­dy­nu. W samym mie­ście żyje 336 990 miesz­kań­ców, a w ota­cza­ją­cej je ko­nur­ba­cji – 666 358 (2001). Not­ting­ham jest wspom­nia­na w Do­mes­day Book (1086) jako "Sno­ting(e)ham/quin".

Wikipedia


nottinghamczyk

[czy­taj: no­tin­gem­czyk] miesz­ka­niec Not­ting­ha­mu


SJP.pl


nottinghamka

[czy­taj: no­tin­gem­ka] miesz­kan­ka Not­ting­ha­mu


SJP.pl


nottinghamski

→ Not­ting­ham [czy­taj: no­tin­gem­ski]


SJP.pl


notus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mi­trzym. zob. Au­ster.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Notus – w mi­to­lo­gii rzym­skiej bóg i uo­so­bie­nie wia­tru po­łud­nio­we­go i po­łud­nio­wej stro­ny świa­ta
  • Notus – mia­sto w USA, w sta­nie Idaho, w hrab­stwie Ca­ny­on
  • Notus Fi­nan­se (daw­niej Dom Kre­dy­to­wy Notus)

Wikipedia

Powiązane:

 przym. Notusowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Auster, Notos

Wiktionary


notyfikacja

1. ofi­cjal­ne za­wia­do­mie­nie, po­da­nie do wia­do­mo­ści waż­ne­go faktu, po­sta­no­wie­nia itp., zwła­szcza w sto­sun­kach dy­plo­ma­tycz­nych;
2. po­wia­do­mie­nie wy­staw­cy lub in­do­san­ta weks­la lub czeku o od­mo­wie za­pła­ty przez tra­sa­ta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­wia­do­mie­nie ge­ne­ro­wa­ne au­to­ma­tycz­nie przez stro­ny, pro­gra­my, ko­mu­ni­ka­to­ry in­ter­ne­to­we czy apli­ka­cje mo­bil­ne

Wiktionary


notyfikacyjny

zwią­za­ny z no­ty­fi­ka­cją


SJP.pl


notyfikować

ofi­cjal­nie po­wia­da­miać (po­wia­do­mić) o waż­nym fak­cie lub de­cyz­ji, zwła­szcza w sto­sun­kach dy­plo­ma­tycz­nych


SJP.pl

cza­sow­nik

 (1.1) po­wia­da­miać

Wiktionary


noumen

no­u­me­non; w fi­lo­zo­fii:
1. we­dług Pla­to­na: isto­ta rze­czy poz­na­wal­na tylko za po­mo­cą ro­zu­mu, a nie ob­ser­wa­cji;
2. we­dług Kanta: rzecz sama w sobie, byt rze­czy­wi­sty, ale nie­poz­na­wal­ny


SJP.pl


noumenalny

→ no­u­men [czy­taj: no­me­nal­ny]


SJP.pl


noumenon

no­u­men; w fi­lo­zo­fii:
1. we­dług Pla­to­na: isto­ta rze­czy poz­na­wal­na tylko za po­mo­cą ro­zu­mu, a nie ob­ser­wa­cji;
2. we­dług Kanta: rzecz sama w sobie, byt rze­czy­wi­sty, ale nie­poz­na­wal­ny


SJP.pl


nouruz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) irań­skie świę­to no­we­go roku i wios­ny ob­cho­dzo­ne w dzień rów­no­no­cy wio­sen­nej;

Wiktionary

No­u­ruz ( ‏نوروز‎, czyli „nowy dzień”; wer­sje w in­nych ję­zy­kach za­pi­sy­wa­ne jako "Nev­ruz", "Ne­wroz", "Nav­ruz", "No­wruz", "Naurız", "No­o­ruz", "Nov­ruz", "Nav­rez") – tra­dy­cyj­ne irań­skie świę­to no­we­go roku, ob­cho­dzo­ne w dniu rów­no­no­cy wio­sen­nej, od 2010 ob­cho­dzo­ne na are­nie mię­dzy­na­ro­do­wej (ang. In­ter­na­tio­nal No­wruz Day).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔwrus, AS: nou̯rus

Wiktionary


nous

po­ję­cie sta­ro­żyt­nej fi­lo­zo­fii grec­kiej; ro­zum­na, pier­wsza przy­czy­na ist­nie­nia rze­czy­wi­sto­ści


SJP.pl

Nous (gr. "νοῦς") – słowo po­cho­dzą­ce z greki, w do­słow­nym zna­cze­niu "duch", "roz­są­dek", "in­te­lekt", "rozum", w zna­cze­niu prze­no­śnym:

U Ary­sto­te­le­sa nous roz­dzie­lo­ny jest na część ak­tyw­ną i część pa­syw­ną, aspekt przy­czy­no­wo­ści i aspekt wie­dzy.

He­ra­klit najw­cze­śniej my­ślał o ro­zu­mie: „Czło­wiek po­sia­da sub­tel­niej­szy organ poz­naw­czy”

Wikipedia


novak

naz­wi­sko


SJP.pl


novalis

No­va­lis, wła­ści­wie Georg Phi­lipp Frie­drich Fre­i­herr von Har­den­berg (ur. 2 maja 1772 w Ober­wie­der­stedt, nie­da­le­ko Hett­stedt w Sak­so­nii, zm. 25 marca 1801 w Weißenfels) – nie­miec­ki poeta i pro­za­ik, jeden z naj­waż­niej­szych przed­sta­wi­cie­li okre­su wczes­ne­go ro­man­tyz­mu w Niem­czech.

Wikipedia


novara

No­va­ra – mia­sto i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Pie­mon­tu, w pro­win­cji No­va­ra, po­ło­żo­ne w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści kraju, na za­chód od Me­dio­la­nu. We­dług da­nych na rok 2004 gminę za­miesz­ki­wa­ło 101 921 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 989,5 os./km².

Mia­sto ist­nie­je od sta­ro­żyt­no­ści, a od IV wieku jest sie­dzi­bą bi­skup­stwa.

Wikipedia


novartis

mię­dzy­na­ro­do­wa firma far­ma­ce­u­tycz­na


SJP.pl

Na tę stro­nę wska­zu­je „CIBA”. Zo­bacz też: CIBA Bo­li­via – klub sza­cho­wy.

No­var­tis AG – szwaj­car­skie przed­się­bior­stwo far­ma­ce­u­tycz­ne, pow­sta­ło w 1996 roku w wy­ni­ku fuzji spó­łek Ciba-Geigy i San­doz. Jego sie­dzi­ba znaj­du­je się w Ba­zy­lei.

W Pol­sce No­var­tis AG dzia­ła przez spół­kę za­leż­ną No­var­tis Po­land Sp. z o.o. pod ta­ki­mi mar­ka­mi jak: No­var­tis, Lek, San­doz, Alcon, Hexal, Ciba Vi­sion oraz Nest­le Nu­tri­tion. Po­sia­da dwa za­kła­dy pro­duk­cyj­ne: w Stry­ko­wie i War­sza­wie.

Wikipedia


novell

No­vell, Inc. – ame­ry­kań­skie przed­się­bior­stwo spe­cja­li­zu­ją­ce się w sie­cio­wych sy­ste­mach ope­ra­cyj­nych ta­kich jak NetWare i SUSE Linux.

Wikipedia


novelletta

no­we­le­ta;
1. mu­zy­ka: nie­wiel­ki utwór in­stru­men­tal­ny, prze­waż­nie na for­te­pian, o luźno po­łą­czo­nych te­ma­tach;
2. rzad­ko: nie­dłu­gi utwór li­te­rac­ki o cha­rak­te­rze no­we­li


SJP.pl


novellowski

→ No­vell


SJP.pl

Patrz:

Novell

novial

No­vial (no­wial) – język po­moc­ni­czy opra­co­wa­ny w 1928 roku przez duń­skie­go ling­wi­stę Ot­to­na Je­sper­se­na i za­pre­zen­to­wa­ny w książ­ce "An In­ter­na­tio­nal Lan­gu­a­ge". Był próbą po­go­dze­nia cech sche­ma­tycz­nych i na­tu­ra­li­stycz­nych w ję­zy­kach sztucz­nych. W la­tach 1930, 1934 i 1948 był kil­ka­krot­nie mo­dy­fi­ko­wa­ny.

Wikipedia


novum

coś no­we­go, nie­daw­no wpro­wa­dzo­ne­go; no­wość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) coś no­we­go, no­wość

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowość

Wiktionary


now

skrót od: Na­ro­do­wa Or­ga­ni­za­cja Woj­sko­wa


SJP.pl

skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju żeń­skie­go

 (1.1) = Na­ro­do­wa Or­ga­ni­za­cja Woj­sko­wa

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • NOW – Na­ro­do­wa Or­ga­ni­za­cja Woj­sko­wa,
  • Now – mo­szaw w Iz­ra­e­lu, po­ło­żo­ny w Sa­mo­rzą­dzie Re­gio­nu Golan, w Dy­stryk­cie Pół­noc­nym, w Iz­ra­e­lu,
  • Now – osied­le typu miej­skie­go w Ta­dży­ki­sta­nie (wi­la­jet sog­dyj­ski) ; 14 300 miesz­kań­ców (2008),
  • Now – album stu­dyj­ny ze­spo­łu Black Uhuru,
  • Now – album stu­dyj­ny Ten Years After,
  • Now – album stu­dyj­ny Shani Twain,
  • NOW – album stu­dyj­ny Gi­ru­ga­mesh
  • NOW – jeden z wa­rian­tów ty­tu­łu ka­na­dyj­skie­go ma­ga­zy­nu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Ogro­dzo­nej koło Cie­szy­na mogą spo­czy­wać żoł­nie­rze NOW, która dzia­ła­ła na te­re­nie od Wa­do­wic po Cie­szyn.

Wiktionary


nowa

po­tocz­nie: ko­bie­ta nowa, po­cząt­ku­ją­ca w ja­kimś za­wo­dzie


SJP.pl

forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) M. i W. ż. lp. od: nowy

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) astr. układ pod­wój­ny gwiazd pro­wa­dzą­cy na sku­tek ich od­dzia­ły­wań do wy­bu­chu

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nowa – wieś w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie bo­le­sła­wiec­kim, w gmi­nie Bo­le­sła­wiec
  • Nowa – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie wi­teb­skim, w re­jo­nie bra­sław­skim
  • Nie­za­leż­na Ofi­cy­na Wy­daw­ni­cza NOWA – wy­daw­nict­wo dru­gie­go obie­gu, za­ło­żo­ne przez Mi­ro­sła­wa Cho­jec­kie­go; od 1989 dzia­ła­ła le­gal­nie jako „superNOWA”
  • Nowa – se­rial tv
  • Nowa kla­sycz­na (z łac. Nova) – gwia­zda zmien­na; zob. także su­per­no­wa
  • Nowa TV – pol­ska sta­cja te­le­wi­zyj­na
  • Nova

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowiusieńki, nowiuteńki, nowiutki, nowiuśki, nowy

 rzecz. nowy mos., nówka ż.

Wiktionary


nowacja

1. za­war­cie nowej wer­sji umowy;
2. daw­niej: in­no­wa­cja


SJP.pl

No­wa­cja ( no­va­tio, od­no­wie­nie) – in­sty­tu­cja prawa zo­bo­wią­zań, czyn­ność praw­na pro­wa­dzą­ca do umo­rze­nia ist­nie­ją­ce­go zo­bo­wią­za­nia po­przez za­stą­pie­nie go nowym sto­sun­kiem obli­ga­cyj­nym.

Na sku­tek no­wa­cji dłuż­nik zo­bo­wią­zu­je się wzglę­dem wie­rzy­cie­la za jego zgodą speł­nić inne świad­cze­nie niż to, do któ­re­go był do­tych­czas zo­bo­wią­za­ny, ewen­tu­al­nie świad­czyć wpraw­dzie to samo świad­cze­nie, lecz z innej pod­sta­wy praw­nej. W obu tych przy­pad­kach ist­nie­ją­cy dług wy­ga­sa.

Wikipedia


nowacki

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Alek­san­der No­wac­ki (ur. 1944) – pio­sen­karz i kom­po­zy­tor
  • Al­fred No­wac­ki (1896-1945) – fa­bry­kant, dzia­łacz kon­spi­ra­cyj­ny.
  • Da­riusz No­wac­ki (ur. 1965) – kry­tyk li­te­rac­ki
  • Hen­ryk Józef No­wac­ki (ur. 1946) – ar­cy­bi­skup
  • Ja­nusz No­wac­ki (ur. 1958) – en­to­mo­log
  • Jerzy No­wac­ki (ur. 1947) – ma­te­ma­tyk
  • Jerzy No­wac­ki (1894-1974) – pol­ski po­li­tyk i dy­plo­ma­ta
  • Ka­zi­mierz No­wac­ki (1928-1996) – hi­sto­ryk sztu­ki
  • Krzysz­tof No­wac­ki (ur. 1986) – żuż­lo­wiec
  • Mar­cin No­wac­ki (ur. 1981) – pol­ski pił­karz, po­moc­nik
  • Paweł No­wac­ki (1905-1979) – pol­ski au­to­ma­tyk i elek­tro­tech­nik
  • Piotr No­wac­ki (ur. 1979) − pol­ski ry­sow­nik ko­mik­so­wy

Wikipedia


nowacyjny

→ no­wa­cja


SJP.pl

Patrz:

nowacja

nowaczek

naz­wi­sko


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od nowak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowak m., Nowak mrz.

Wiktionary


nowaczewski

naz­wi­sko


SJP.pl


nowaczyk

naz­wi­sko


SJP.pl


nowaczyzna

wieś w Pol­sce


SJP.pl

No­wa­czyz­na (niem. "Ne­u­manns­ruh") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ostródz­kim, w gmi­nie Łukta w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie Prus Gór­nych. Na wschód od miej­sco­wo­ści znaj­du­je się je­zio­ro Marąg.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

Wikipedia


nowaczyński

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Adolf No­wa­czyń­ski (ur. 1876, zm. 1944) – pol­ski pi­sarz, dra­ma­turg, sa­ty­ryk, poeta, dzia­łacz po­li­tycz­ny i spo­łecz­ny
  • Win­cen­ty No­wa­czyń­ski (ur. 1883, zm. 1940) – puł­kow­nik pie­cho­ty Woj­ska Pol­skie­go

Wikipedia


nowak

jedno z naj­czę­ściej wy­stę­pu­ją­cych wśród Po­la­ków naz­wisk


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. no­wi­cjusz

 (1.2) daw. ktoś nowy w danym śro­do­wi­sku

Wiktionary

Nowak (forma żeń­ska: Nowak, No­wa­ko­wa, No­wa­ków­na, licz­ba mnoga: No­wa­ko­wie) – naj­po­pu­lar­niej­sze naz­wi­sko w Pol­sce. We­dług bazy PESEL 20 stycz­nia 2026 naz­wi­sko to no­si­ło 99 738 Polek i 98 387 Po­la­ków. Łącz­nie naz­wi­sko to no­si­ło 198 125 oby­wa­te­li Pol­ski.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nowicjusz m., nowość ż., nowina ż., nowinka ż.

:: zdrobn. nowaczek m.

 przym. nowy, nowiowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowicjusz

 (1.2) przybysz

Wiktionary


nowakiewicz

naz­wi­sko


SJP.pl


nowakowski

naz­wi­sko


SJP.pl

No­wa­kow­ski (forma żeń­ska: No­wa­kow­ska, licz­ba mnoga: No­wa­kow­scy). Jest jed­nym z naj­po­pu­lar­niej­szych naz­wisk w Pol­sce – nosi je ok. 50 tys. osób.

Naz­wi­sko to, jest jed­nym z wa­rian­tów naz­wi­ska Nowak, oz­na­cza ono przyj­mu­ją­ce­go wiarę, no­wi­cju­sza.

Przy­najm­niej część osób z rodu No­wa­kow­skich po­sia­da po­cho­dze­nie szla­chec­kie.

Wikipedia


nowakowy

taki jak u No­wa­ka, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla No­wa­ka


SJP.pl


nowalgina

nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­bó­lo­we­go i prze­ciw­go­rącz­ko­we­go, za­wie­ra­ją­ce­go me­ta­mi­zol; Py­ral­gi­na


SJP.pl


nowalia

młode wa­rzy­wo uka­zu­ją­ce się po raz pier­wszy w danym roku; no­wa­lij­ka


SJP.pl


nowalijka

młode wa­rzy­wo uka­zu­ją­ce się po raz pier­wszy w danym roku; no­wa­lia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) młode wa­rzy­wo po­ja­wia­ją­ce się po raz pier­wszy w se­zo­nie

Wiktionary

No­wa­lij­ka – młode wa­rzy­wo uka­zu­ją­ce się po raz pier­wszy w sprze­da­ży w nowym se­zo­nie wios­ną. Do no­wa­li­jek za­li­cza się mię­dzy in­ny­mi::

Pol­skie no­wa­lij­ki szklar­nio­we są do­stęp­ne w hand­lu od marca do maja, zaś pol­skie no­wa­lij­ki ros­ną­ce na polu tra­fia­ją do klien­tów do­pie­ro na prze­ło­mie maja i czerw­ca.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɔvaˈlʲijka, AS: novalʹii ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowy, nowiowy

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowina ż., nowy mos., nówka ż.

Wiktionary


nowalijkowy

→ no­wa­lij­ka


SJP.pl

Patrz:

nowalijka

nowara

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Aloj­zy No­wa­ra – pol­ski na­u­czy­ciel, radny miej­ski i dzia­łacz spo­łecz­ny
  • Hen­ryk No­wa­ra – pol­ski bok­ser i tre­ner, olim­pij­czyk
  • Józef No­wa­ra – pol­ski sza­bli­sta i tre­ner, olim­pij­czyk
  • Le­sław No­wa­ra – pol­ski poeta, afo­ry­sta i praw­nik
  • Ma­rian No­wa­ra – pol­ski pił­karz

Wikipedia


nowator

czło­wiek wpro­wa­dza­ją­cy coś no­we­go w ja­kiejś dzie­dzi­nie; in­no­wa­tor


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wpro­wa­dza­ją­cy jakąś no­wość, coś no­we­go w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie

Wiktionary

No­wa­tor, wła­ści­wie Paweł Lip­ski (ur. 3 maja 1985 w Opocz­nie), znany rów­nież jako Nowi i NWTR – pol­ski raper, pio­sen­karz, muzyk, kom­po­zy­tor i autor tek­stów. Ab­sol­went szko­ły mu­zycz­nej I stop­nia w kla­sie for­te­pia­nu. Czło­nek for­ma­cji TeOeR. Pro­wa­dzi także so­lo­wą dzia­łal­ność ar­ty­stycz­ną. Przez znacz­ny okres ka­rie­ry utoż­sa­mia­ny ze sceną mu­zy­ki hip-ho­po­wej, rów­no­le­gle two­rzy pod włas­nym naz­wi­skiem w sty­li­sty­ce po­po­wej.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈvatɔr, AS: novator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowatorstwo n., nowatorszczyzna ż.

:: fż. nowatorka ż.

 przym. nowatorski, nowiowy

 przysł. nowatorsko, nowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) innowator, nowinkarz, pionier

Wiktionary


nowatorka

ko­bie­ta wpro­wa­dza­ją­ca coś no­we­go w ja­kiejś dzie­dzi­nie; in­no­wa­tor­ka


SJP.pl


nowatorski

nowo wpro­wa­dzo­ny, od­kryw­czy, nie­tra­dy­cyj­ny


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wpro­wa­dza­ją­cy coś no­we­go w ja­kiejś dzie­dzi­nie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowość ż., nówka ż., nowy mos., nowator m., nowatorka ż., nowatorstwo n., nowatorskość ż.

 przysł. nowatorsko, nowo

 przym. nowy, nowiowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) innowacyjny, niekonwencjonalny, nietradycyjny, odkrywczy, oryginalny, pionierski, rewolucyjny, śmiały, świeży

Wiktionary


nowatorskość

→ no­wa­tor­ski


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest no­wa­tor­skie; cecha tych, któ­rzy są no­wa­tor­scy

Wiktionary

Patrz:

nowatorski

Powiązane:

 przym. nowatorski, nowiowy

 przysł. nowatorsko

 rzecz. nów mrz., Nowak mrz.

Wiktionary


nowatorstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wpro­wa­dza­nie cze­goś no­we­go

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nówka ż., nowy mos., nowość ż., nowator m., nowatorka ż., nowatorszczyzna ż.

 przym. nowatorski, nowy

 przysł. nowatorsko, nowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) awangarda, antytradycjonalizm, innowacja, unowocześnienie, awangardowość, innowacyjność, pionierstwo

Wiktionary


nowatorzyć

śro­do­wi­sko­wo: wpro­wa­dzać in­no­wa­cje; dzia­łać po no­wa­tor­sku


SJP.pl


nowe

książ­ko­wo: to, co nowe, po­stę­po­we


SJP.pl

rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;

Wiktionary

Nowe ( Ne­u­en­burg) – mia­sto w woj. ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Nowe.

Nowe uzy­ska­ło lo­ka­cję miej­ską przed 1280 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ne po 1310 roku, po­now­ne na­da­nie praw miej­skich w 1350 roku. We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2025 r. Nowe li­czy­ło 5364 miesz­kań­ców.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɔvɛ, AS: nove

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowski

Wiktionary


nowek

naz­wi­sko


SJP.pl

Nowek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie kie­lec­kim, w gmi­nie Ło­pusz­no. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Wikipedia


nowela

1. krót­ki utwór be­le­try­stycz­ny;
2. usta­wa, która czę­ścio­wo zmie­nia obo­wią­zu­ją­cą usta­wę


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. krót­ki utwór li­te­rac­ki pi­sa­ny prozą i ma­ją­cy pro­stą zwię­złej fa­bu­le

 (1.2) praw. usta­wa czę­ścio­wo zmie­nia­ją­ca albo uzu­peł­nia­ją­ca obo­wią­zu­ją­cą usta­wę

Wiktionary

No­we­la (wł. "no­vel­la" – no­wość) – krót­ki utwór li­te­rac­ki, pi­sa­ny prozą, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się jed­no­wąt­ko­wą fa­bu­łą wy­raź­nie za­ry­so­wa­ną i skon­den­so­wa­ną akcją głów­ną, mocno udra­ma­ty­zo­wa­ną, która zmie­rza do punk­tu kul­mi­na­cyj­ne­go (pu­en­ty). Jest to jedna z od­mian epiki, spe­cy­ficz­ne, opo­wia­da­nia.

Wikipedia


noweleta

no­ve­let­ta;
1. mu­zy­ka: nie­wiel­ki utwór in­stru­men­tal­ny, prze­waż­nie na for­te­pian, o luźno po­łą­czo­nych te­ma­tach;
2. rzad­ko: nie­dłu­gi utwór li­te­rac­ki o cha­rak­te­rze no­we­li


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. utwór (naj­czę­ściej for­te­pia­no­wy) o luź­nej kom­po­zy­cji, zło­żo­ny z sze­re­gu nie­za­leż­nych te­ma­tów o wspól­nym ryt­mie;

 (1.2) liter. rzad. krót­ka no­we­la

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No­we­le­ta (…), wpro­wa­dzo­na do mu­zy­ki przez Schu­man­na[,] jest czemś w ro­dza­ju no­we­li li­te­rac­kiej, ro­man­tyzm mu­zycz­ny bo­wiem czę­sto czer­pał natch­nie­nie z li­te­ra­tu­ry.

 (1.2) Niek­tó­re roz­dzia­ły w „Rze­czach drob­nych" — są to mi­nia­tu­ro­we no­we­le­ty, lub wyr­wa­ne jakby frag­men­ty po­wie­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. noweletka ż.

Wiktionary


noweletka

zdrob­nie­nie od: no­we­le­ta


SJP.pl


nowelista

pi­sarz two­rzą­cy no­we­le, krót­kie ut­wo­ry be­le­try­stycz­ne


SJP.pl


nowelistka

→ no­we­li­sta


SJP.pl

Patrz:

nowelista

nowelistyczny

od­no­szą­cy się do no­we­li, no­we­li­sty­ki, no­we­li­sty


SJP.pl


nowelizacja

1. czę­ścio­wa zmia­na obo­wią­zu­ją­cych ustaw, prze­pi­sów, za­rzą­dzeń;
2. adap­ta­cja filmu na po­wieść


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. usta­wa zmie­nia­ją­ca po­przed­nią usta­wę

 (1.2) praw. przy­ję­cie nowej lub od­no­wio­nej usta­wy;

Wiktionary

No­we­li­za­cja (z no­vel­la „no­wość” od no­vel­lae (con­sti­tu­tio­nes, leges) „nowe (sta­tu­ty, prawa)” od no­vel­lus „nowy; młody; świe­ży” z novus „nowy”), pot. "no­we­la" – czę­ścio­wa zmia­na obo­wią­zu­ją­ce­go aktu pra­wo­daw­cze­go przez inny akt nor­ma­tyw­ny tej samej albo wyż­szej mocy praw­nej, póź­niej wy­da­ny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) W 2011 r. pow­stał ko­mi­tet ini­cja­ty­wy usta­wo­daw­czej, który za­pro­po­no­wał zmia­nę za­sa­dy na­li­cza­nia ja­no­si­ko­we­go, czyli no­we­li­za­cję usta­wy o do­cho­dach jed­no­stek sa­mo­rzą­du te­ry­to­rial­ne­go.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowelizator mos., nowelizowanie n.

 czas. nowelizować ndk., znowelizować dk.

 przym. nowelizacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowela

 (1.2) nowela

Wiktionary


nowelizacyjny

zwią­za­ny z no­we­li­za­cją


SJP.pl


nowelizator

ten, kto prze­pro­wa­dza no­we­li­za­cję prze­pi­sów praw­nych


SJP.pl


nowelizatorka

ko­bie­ta, która prze­pro­wa­dza no­we­li­za­cję prze­pi­sów praw­nych


SJP.pl


nowelizować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zno­we­li­zo­wać)

 (1.1) praw. wpro­wa­dzać zmia­ny lub po­praw­ki do prze­pi­sów praw­nych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowelizacja ż., nowelizowanie n.

 przym. nowelizacyjny

 czas. znowelizować

Wiktionary


nowelka

zdrob­nie­nie od: no­we­la


SJP.pl


nowellia

ro­dzaj msza­ków z rzędu mesz­kow­ców


SJP.pl


nowember

daw­niej: li­sto­pad


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. li­sto­pad

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kto tego nie wie, bę­dzie mi może przy­ga­niał, żem to w no­wem­brze chciał mni­chem zo­sta­wać, a w de­cem­brze do stanu mał­żeń­skie­go się za­bie­ram.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈvɛ̃mbɛr, AS: novẽmber

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowembrowy

Wiktionary


nowembrowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. li­sto­pa­do­wy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowember m.

Wiktionary


nowenna

w li­tur­gii ka­to­lic­kiej: ro­zło­żo­ne na dzie­więć okre­sów (zwy­kle dni) na­bo­żeń­stwo po­prze­dza­ją­ce więk­sze świę­to lub uro­czy­sto­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. w ka­to­li­cyz­mie prak­ty­ka de­wo­cyj­na po­le­ga­ją­ca na pow­ta­rza­niu dzie­wię­cio­krot­nie, w tych sa­mych od­stę­pach czasu, zwy­kle przed więk­szy­mi uro­czy­sto­ścia­mi ko­ściel­ny­mi, spe­cjal­nej mod­lit­wy lub mod­litw;

Wiktionary

No­wen­na (od novem – dzie­więć) – cy­klicz­ne na­bo­żeń­stwo pa­ra­li­tur­gicz­ne w Ko­ścio­łach chrze­ści­jań­skich lub pry­wat­na mod­lit­wa, za­no­szo­na do Boga lub świę­tych przez dzie­więć ko­lej­nych dni, mie­się­cy lub lat. No­wen­ny są doz­wo­lo­ne, a nawet za­le­ca­ne przez wła­dze ko­ściel­ne, ale wciąż nie mają wła­ści­we­go i w pełni usta­lo­ne­go miej­sca w li­tur­gii Ko­ścio­ła.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Lora od­ma­wia no­wen­nę pom­pe­jań­ską.

 (1.1) Wie­czo­rem po no­wen­nie przy­stro­i­my ka­pli­cę.

Wiktionary


nowennowy

→ no­wen­na


SJP.pl

Patrz:

nowenna

nowi

forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) M. i W. mos. lm. od: nowy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔvʲi, AS: novʹi

Wiktionary


nowianin

miesz­ka­niec No­we­go (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowianka

miesz­kan­ka No­we­go (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl

No­wian­ka ( Навіянка, "Na­wi­jan­ka"; Новиянка, "No­wi­jan­ka") – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie gro­dzień­skim, w re­jo­nie we­re­now­skim, w siel­so­wie­cie Pi­ro­gań­ce, w po­bli­żu gra­ni­cy Litwą.

W XIX w. fol­wark. W dwu­dzie­sto­le­ciu mię­dzy­wo­jen­nym ma­ją­tek ziem­ski i za­ścia­nek le­żą­ce w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie no­wo­gródz­kim, w po­wie­cie lidz­kim, do 11 kwiet­nia 1929 w gmi­nie Sied­li­szcze, na­stęp­nie w gmi­nie We­re­nów. Po II woj­nie świa­to­wej w gra­ni­cach Związ­ku Ra­dziec­kie­go. Od 1991 w nie­pod­le­głej Bia­ło­ru­si.

Wikipedia


nowica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • No­wi­ca – wieś w woj. dol­no­ślą­skim, w pow. ole­śnic­kim, w gmi­nie Do­bro­szy­ce
  • No­wi­ca – wieś w woj. ma­ło­pol­skim, w pow. gor­lic­kim, w gmi­nie Uście Gor­lic­kie
  • No­wi­ca – wieś w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w pow. bra­niew­skim, w gmi­nie Wil­czę­ta
  • No­wi­ca – dawna gmina
  • No­wi­ca – dawna gro­ma­da
  • No­wi­ca – wieś w re­jo­nie ka­łu­skim ob­wo­du iwa­no­fran­kow­skie­go
  • No­wi­ca – hro­ma­da te­ry­to­rial­na w re­jo­nie ka­łu­skim ob­wo­dzie iwa­no­fran­kiw­ski

Wikipedia


nowicjacik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od no­wi­cjat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowicjat m.

Wiktionary


nowicjacki

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z no­wi­cja­tem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W klasz­to­rach no­wi­cjac­kich ści­śle prze­strze­ga­ne są re­gu­ły za­kon­ne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowicjusz, nowicjuszka, nowicjat

 przym. nowiowy

Wiktionary


nowicjat

1. przy­go­to­wa­nie kan­dy­da­tów do za­ko­nu, okres próby w za­ko­nie; pro­ba­cja;
2. po­mie­szcze­nie dla kan­dy­da­tów do za­ko­nu od­by­wa­ją­cych próbę


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. okres prób­ny kan­dy­da­ta do za­ko­nu;

 (1.2) rel. część klasz­to­ru przez­na­czo­na dla od­by­wa­ją­cych no­wi­cjat (1.1)

 (1.3) rel. grupa za­kon­ni­ków wspól­nie od­by­wa­ją­ca no­wi­cjat (1.1)

Wiktionary

No­wi­cjat (łac. "no­vi­tia­tum") – nie dłuż­szy niż dwu­let­ni okres roz­po­czy­na­ją­cy życie we wspól­no­cie za­kon­nej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mas­seo odbył no­wi­cjat w Miej­skiej Górce.

 (1.2) Oso­bom po­stron­nym nie wolno wcho­dzić na no­wi­cjat bez zgody ma­gi­stra.

 (1.3) Było upal­nie i cały no­wi­cjat po­je­chał nad wodę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈvʲit͡sʲjat, AS: novʹicʹi ̯at

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowicjusz m., nowicjuszka ż., nowicjacik mrz.

 przym. nowicjacki, nowiowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) probacja

Wiktionary


nowicjusz

1. czło­wiek po­cząt­ku­ją­cy w ja­kiejś dzie­dzi­nie;
2. kan­dy­dat do za­ko­nu w okre­sie no­wi­cja­tu; pro­bant


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. czło­wiek nie­po­sia­da­ją­cy doś­wiad­cze­nia, po­cząt­ku­ją­cy w ja­kimś za­wo­dzie

 (1.2) rel. kan­dy­dat do za­ko­nu, od­by­wa­ją­cy w nim no­wi­cjat

Wiktionary

No­wi­cjusz – w Ko­ście­le ka­to­lic­kim osoba od­by­wa­ją­ca no­wi­cjat w za­ko­nie, czyli przy­go­to­wu­ją­ca się do zło­że­nia sto­sow­nych ślu­bów, pod­da­ją­ca się pro­ce­som: spraw­dze­nia swo­je­go po­wo­ła­nia i for­ma­cji du­cho­wej.

No­wi­cju­szem na­zy­wa się rów­nież osobę nową w ja­kimś śro­do­wi­sku lub po­cząt­ku­ją­cą w ja­kimś za­wo­dzie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie wie­dział, gdzie wło­żyć ręce, był no­wi­cju­szem.

 (1.2) W chó­rze było tak zimno, że no­wi­cju­sze dzwo­ni­li zę­ba­mi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowicjuszostwo n., nowicjat m.

:: fż. nowicjuszka ż.

 przym. nowicjuszowski, nowicjacki, nowiowy

 przysł. nowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. żółtodziób, daw. nowak

Wiktionary


nowicjuszka

1. ko­bie­ta po­cząt­ku­ją­ca w ja­kiejś dzie­dzi­nie;
2. kan­dy­dat­ka do za­ko­nu w okre­sie no­wi­cja­tu; pro­bant­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. ko­bie­ta nie po­sia­da­ją­ca doś­wiad­cze­nia

 (1.2) rel. kan­dy­dat­ka do za­ko­nu, od­by­wa­ją­ca w nim no­wi­cjat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie chcie­li jej wpu­ścić na stok, była je­szcze no­wi­cjusz­ką.

 (1.2) Na spot­ka­nie z ojcem świę­tym przy­by­ły wszyst­kie po­stu­lant­ki i no­wi­cjusz­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowicjat m., nowicjuszostwo n.

:: fm. nowicjusz m.

 przym. nowicjacki, nowicjuszowski, nowiowy

 przysł. nowo

Wiktionary


nowicki

naz­wi­sko, m.in. An­drzej No­wic­ki (1953-2000) - pol­ski gi­ta­rzy­sta ba­so­wy, grał w ze­spo­le Per­fect


SJP.pl

No­wic­ki (forma żeń­ska: No­wic­ka; licz­ba mnoga: No­wic­cy) – pol­skie naz­wi­sko, po­cho­dzą­ce od przy­dom­ka "„nowy”". Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ło je 46379 osób.

Wikipedia


nowiczok

dom­nie­ma­ny ro­syj­ski śro­dek bo­jo­wy o dzia­ła­niu pa­ra­li­tycz­no-drgaw­ko­wym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. ro­dzaj broni che­micz­nej;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Nikt nie po­drzu­cił ci no­wi­czo­ka do sa­mo­cho­du – za­strzegł.

Wiktionary


nowik

jed­no­ko­mór­ko­wy glon słod­ko­wod­ny z ro­dzi­ny spręż­nic, mi­kro­sko­pij­nej wiel­ko­ści; klo­ste­rium


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Grze­gorz Nowik – hi­sto­ryk
  • Nowik (glon) – Clo­ste­rium – ro­dzaj z ro­dzi­ny des­mi­dii
  • Nowik (ssaki) – ro­dzaj gry­zo­ni z ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych
  • „Nowik” – ro­syj­ski krą­żow­nik
  • – ro­syj­ski/ra­dziec­ki ni­szczy­ciel
  • Nowik – po­tocz­nie o ulicy Nowy Świat w War­sza­wie
  • Nowik – osada w woj. dol­no­ślą­skim, w pow. trzeb­nic­kim, w gmi­nie Żmi­gród
  • Nowik – przy­sió­łek wsi Potok Mały w woj. świę­to­krzy­skim, w pow. ję­drze­jow­skim, w gmi­nie Ję­drze­jów

Wikipedia


nowina

nowa wia­do­mość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nowa wia­do­mość

 (1.2) przest. to, co się zda­rza pier­wszy raz

 (1.3) daw. grunt wzię­ty świe­żo pod upra­wę

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • no­wi­na:
  • No­wi­na – wieś w woj. dol­no­ślą­skim, w pow. ząb­ko­wic­kim, w gmi­nie Zię­bi­ce
  • No­wi­na – część wsi Za­czop­ki w woj. lu­bel­skim, w pow. bial­skim, w gmi­nie Ro­kit­no
  • No­wi­na – część wsi Sie­mierz w woj. lu­bel­skim, w pow. to­ma­szow­skim, w gmi­nie Ra­cha­nie
  • No­wi­na – część wsi Fa­ci­miech w woj. ma­ło­pol­skim, w pow. kra­kow­skim, w gmi­nie Ska­wi­na
  • No­wi­na – część wsi Po­zo­wi­ce w woj. ma­ło­pol­skim, w pow. kra­kow­skim, w gmi­nie Ska­wi­na
  • No­wi­na – część wsi Wiel­kie Drogi w woj. ma­ło­pol­skim, w pow. kra­kow­skim, w gmi­nie Ska­wi­na
  • No­wi­na – część wsi Po­rę­ba Wiel­ka w woj. ma­ło­pol­skim, w pow. li­ma­now­skim, w gmi­nie Niedź­wiedź
  • No­wi­na – część wsi Grzmu­cin w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. ra­dom­skim, w gmi­nie Gózd
  • No­wi­na – część wsi Nowa Wieś w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. so­cha­czew­skim, w gmi­nie Rybno
  • No­wi­na – osada w woj. po­mor­skim, w pow. słup­skim, w gmi­nie Po­tę­go­wo
  • No­wi­na – część wsi Isteb­na w woj. ślą­skim, w pow. cie­szyń­skim, w gmi­nie Isteb­na

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈvʲĩna, AS: novʹĩna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowość ż., nowalijka ż., nowicjusz mos., nowicjuszka ż., nówka ż.

:: zdrobn. nowinka ż.

 przym. nowy, nowiowy

 przysł. nowo

 temsłow. nowo-

 czas. ponawiać ndk., ponowić dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowinka, news, wieść

Wiktionary


nowinecki

przy­miot­nik od: No­win­ka


SJP.pl


nowiniarski

→ no­wi­niarz


SJP.pl

Patrz:

nowiniarz

nowinka

1. wia­do­mość, czę­sto o cha­rak­te­rze plot­ki;
2. nowo wpro­wa­dzo­na rzecz; nowy prąd, kie­ru­nek


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mało ważna, błaha wia­do­mość, no­wi­na, czę­sto o cha­rak­te­rze plot­ka­ot­ki

 (1.2) rzecz nowa, świe­żo wpro­wa­dzo­na

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • No­win­ka – wieś w woj. pod­la­skim, w pow. au­gu­stow­skim, w gmi­nie No­win­ka
  • No­win­ka – osada leśna w woj. pod­la­skim, w pow. au­gu­stow­skim, w |gmi­nie No­win­ka
  • No­win­ka – część wsi Ogrod­ni­ki w woj. pod­la­skim, w pow. haj­now­skim, w gmi­nie Narew
  • No­win­ka – część wsi Mi­kła­sze­wo w woj. pod­la­skim, w pow. haj­now­skim, w gmi­nie Na­rew­ka
  • No­win­ka – wieś w woj. pod­la­skim, w pow. so­kól­skim, w gmi­nie Dą­bro­wa Bia­ło­stoc­ka
  • No­win­ka – wieś w woj. pod­la­skim, w pow. so­kól­skim, w gmi­nie Ko­ry­cin
  • No­win­ka – wieś w woj. pod­la­skim, w pow. so­kól­skim, w gmi­nie Sidra
  • No­win­ka – ko­lo­nia ko­lo­nii Miej­skie No­wi­ny w woj. pod­la­skim, w pow. so­kól­skim, w gmi­nie So­kół­ka
  • No­win­ka – wieś w woj. pod­la­skim, w pow. so­kól­skim, w gmi­nie Szu­dzia­ło­wo
  • No­win­ka – wieś w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w pow. el­blą­skim, w gmi­nie Tolk­mic­ko
  • No­win­ka – wieś w ob­wo­dzie gro­dzień­skim, w re­jo­nie mo­stow­skim, w siel­so­wie­cie Mosty, nad Niem­nem
  • No­win­ka – dawna oko­li­ca szla­chec­ka i za­ścia­nek w ob­wo­dzie gro­dzień­skim, w re­jo­nie smor­goń­skim, w siel­so­wie­cie Krewo.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈvʲĩnka, AS: novʹĩnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowak mos., nowina ż., nowinkarz m., nowinkarstwo n., nowość ż., nówka ż., nowy mos.

 przym. nowinkarski, nowy, nowiowy

 przysł. nowo

Wiktionary


nowinkarski

→ no­win­kar­stwo


SJP.pl

Patrz:

nowinkarstwo

nowinkarstwo

1. wpro­wa­dza­nie no­wych rze­czy, prą­dów, kon­cep­cji;
2. za­mi­ło­wa­nie do no­wi­nek, go­nie­nie za no­wo­ścia­mi, zwła­szcza ga­dże­ta­mi tech­nicz­ny­mi;
3. daw­niej: zbie­ra­nie i pow­ta­rza­nie za­sły­sza­nych wia­do­mo­ści, no­wi­nek; plot­kar­stwo


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wpro­wa­dza­nie no­wych rze­czy, prą­dów, kie­run­ków

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowinka ż.

Wiktionary


nowinkarz

1. osoba z za­mi­ło­wa­niem zbie­ra­ją­ca i sze­rzą­ca usły­sza­ne wia­do­mo­ści, no­wi­ny;
2. osoba chęt­nie przyj­mu­ją­ca i wpro­wa­dza­ją­ca rze­czy nowe, szcze­gól­nie nowe prądy, kie­run­ki


SJP.pl


nowinkowy

→ no­win­ka


SJP.pl

Patrz:

nowinka

nowiny

nowa wia­do­mość


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • No­wi­ny – część mia­sta Lu­blin
  • No­wi­ny – część mia­sta Niem­cza
  • No­wi­ny – część mia­sta Wę­grów
  • No­wi­ny – wieś w pow. wroc­ław­skim, w gmi­nie Ko­bie­rzy­ce
  • No­wi­ny – część wsi Pi­skor­czyn w pow. ry­piń­skim, w gmi­nie Brzu­ze
  • No­wi­ny – wieś w pow. włoc­ław­skim, w gmi­nie Cho­decz
  • No­wi­ny – część wsi Do­brze­le­wi­ce w pow. włoc­ław­skim, w gmi­nie Kowal
  • No­wi­ny – część wsi Czaj­no w pow. włoc­ław­skim, w gmi­nie Lu­bra­niec
  • No­wi­ny – osada w pow. żniń­skim, w gmi­nie Żnin
  • No­wi­ny – osada leśna w pow. żniń­skim, w gmi­nie Żnin
  • No­wi­ny – ko­lo­nia wsi Szóst­ka w pow. bial­skim, w gmi­nie Dre­lów
  • No­wi­ny – wieś w pow. chełm­skim, w gmi­nie Chełm

Wikipedia


nowiowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z no­wiem, do­ty­czą­cy nowiu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Warto za­poz­nać się z po­niż­szą listą i wresz­cie po­czuć pełen no­wio­wy po­ten­cjał.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nów m., nowy mos., nowość ż., nowina ż., nowinka ż., nówka ż., odnawianie n., odnowienie n., wznawianie n., wznowienie n., nowicjusz m., nowicjuszka ż., nowicjat m., ponawianie n., ponowienie n., Nowak m., nowak m., Nowaki nmos., nowalijka ż., nowator m., renowatorka ż., renowacja ż., odnawialność ż., nowatorskość ż., nowacja ż., Nowaczewo n., Nowaczkowo n., Nowaczyzna ż.

 czas. odnawiać ndk., odnowić dk., wznawiać ndk., wznowić dk., ponawiać ndk., ponowić dk.

 przym. nowy, nowiutki, nowiusieńki, nowicjacki, renowacyjny, nowatorski, odnawialny

 przysł. nowo, na nowo, nowatorsko

Wiktionary


nowiuchny

zdrob­nie­nie od: nowy; no­wiu­si, no­wiuś­ki, no­wiut­ki, no­wiu­teń­ki, no­wiu­sień­ki


SJP.pl


nowiusi

zdrob­nie­nie od: nowy; no­wiut­ki, no­wiuś­ki, no­wiuch­ny, no­wiu­teń­ki, no­wiu­sień­ki


SJP.pl


nowiusieńki

zdrob­nie­nie od: nowy; no­wiu­si, no­wiuś­ki, no­wiuch­ny, no­wiu­teń­ki, no­wiut­ki


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pot. pieszcz. zdrobn. od: no­wiuś­ki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ledwo co po­ło­żo­ny, no­wiu­sień­ki as­falt zo­stał czę­ścio­wo zer­wa­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvʲjüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: novʹi ̯üśė̃ńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nówka, nowy, nowa

 przym. nowiuchny, nowiuteńki, nowiutki, nowiuśki, nowy, nowiowy

Wiktionary


nowiuteńki

zdrob­nie­nie od: nowy; no­wiu­si, no­wiuś­ki, no­wiuch­ny, no­wiut­ki, no­wiu­sień­ki


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: nowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pro­ble­mem był dach bi­blio­te­ki, co praw­da no­wiu­teń­ki, ale jak się oka­za­ło wad­li­wy, bo prze­cie­ka­ją­cy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvʲjuˈtɛ̃ɲci, AS: novʹi ̯utẽńḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nówka, nowy, nowa

 przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiutki, nowiuśki, nowy

Wiktionary


nowiutki

zdrob­nie­nie od: nowy; no­wiu­si, no­wiuś­ki, no­wiuch­ny, no­wiu­teń­ki, no­wiu­sień­ki


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nowy, świe­żo ku­pio­ny lub zro­bio­ny, nie uży­wa­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przed domem stał no­wiut­ki Mer­ce­des.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈvʲjutʲci, AS: novʹi ̯utʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nówka, nowy, nowa

 przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiuteńki, nowiuśki, nowy, nowiowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowy, świeży, świeżutki, najnowszy, prosto spod igły

Wiktionary


nowiuśki

zdrob­nie­nie od: nowy; no­wiu­si, no­wiut­ki, no­wiuch­ny, no­wiu­teń­ki, no­wiu­sień­ki


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: nowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rok temu nie miał prawa jazdy, a dziś już jeź­dzi no­wiuś­kim autem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈvʲjüɕci, AS: novʹi ̯üśḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nówka ż., nowy m., nowa ż.

 przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiuteńki, nowiutki, nowy

Wiktionary


nowizna

coś no­we­go, wcze­śniej nie­wy­ko­ny­wa­ne­go, pier­wszyz­na


SJP.pl

No­wiz­na (niem. "Ne­u­dorf (Eule)") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie dzier­żo­niow­skim, w gmi­nie Dzier­żo­niów.

Wikipedia


nowiński

→ No­wi­ny (wieś w Pol­sce)


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Bro­ni­sław No­wiń­ski (zm. 1922) – pol­ski szlach­cic, bur­mistrz Le­żaj­ska
  • Krzysz­tof No­wiń­ski (1938–2007) – pol­ski ar­che­o­log, dzien­ni­karz, pu­bli­cy­sta
  • Ma­rian No­wiń­ski (1897–1977) – pol­ski bo­ta­nik, rol­nik, le­śnik
  • Ma­rian No­wiń­ski (1944–2017) – pol­ski ma­larz i gra­fik
  • Ry­szard No­wiń­ski – pol­ski ho­ke­i­sta
  • Sta­ni­sław No­wiń­ski – pol­ski tech­nik agro­nom, poseł
  • Ta­de­usz No­wiń­ski (1900–?) – major ka­wa­le­rii Woj­ska Pol­skie­go, ofi­cer Od­dzia­łu II Szta­bu Głów­ne­go
  • To­masz No­wi­na-No­wiń­ski (zm. 1830) – pre­po­zyt ge­ne­ral­ny mie­chow­ski, prze­ło­żo­ny bo­żo­grob­ców pol­skich
  • Wie­sław No­wiń­ski – pol­ski na­u­ko­wiec, pro­fe­sor
  • Woj­ciech No­wiń­ski (1948–2019) – pol­ski pił­karz ręcz­ny, tre­ner piłki ręcz­nej, ko­men­ta­tor spor­to­wy

Wikipedia


nowo

przy­słó­wek

 (1.1) nie­daw­no, tyle co

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mi­chał miesz­ka w tym nowo wy­bu­do­wa­nym bloku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔvɔ, AS: novo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowy, nowatorski, nowiowy

 rzecz. nów mrz., nowość ż., nowicjusz m., nowicjuszka ż., nowatorstwo n., nowator m., nowatorka ż., nowinka ż., nowina ż., nowy mos., nówka ż.

 czas. wznowić

Wiktionary


nowoangielski

1. aster no­wo­an­giel­ski - ro­śli­na ozdob­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych; aster ame­ry­kań­ski, mar­ci­nek no­wo­an­giel­ski;
2. bo­jo­wiec no­wo­an­giel­ski - rasa kur o dłu­gich no­gach


SJP.pl


nowoatoński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nowym Ato­nem, do­ty­czą­cy No­we­go Atonu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Aton mrz.

Wiktionary


nowobabiloński

pań­stwo no­wo­ba­bi­loń­skie - sta­ro­żyt­ne pań­stwo na Bli­skim Wscho­dzie ze sto­li­cą w Ba­bi­lo­nie


SJP.pl


nowobelgijski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nowej Bel­gii, zwią­za­ny z Nową Bel­gią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Belgia ż.

Wiktionary


nowobilski

naz­wi­sko


SJP.pl


nowobogacka

ko­bie­ta, która do­ro­bi­ła się ma­jąt­ku nie­ko­niecz­nie cięż­ką pracą, lecz wy­ko­rzy­stu­jąc ko­nek­sje, ukła­dy, sta­ra­ją­ca się na­śla­do­wać za­moż­ne war­stwy spo­łe­czeń­stwa; nu­wo­rysz­ka; par­we­niusz­ka


SJP.pl


nowobogacki

ty­czą­cy się ludzi nie­daw­no wzbo­ga­co­nych nie­ko­niecz­nie cięż­ką pracą, nu­wo­ry­szy i ich cha­rak­te­ry­stycz­ne­go braku kul­tu­ry, do­bre­go smaku (np. no­wo­bo­gac­ki prze­pych, no­wo­bo­gac­ki ban­kier); par­we­niu­szow­ski; nu­wo­ry­szow­ski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pejor. od nie­daw­na wzbo­ga­co­ny i osten­ta­cyj­nie to uka­zu­ją­cy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pejor. osoba, która nie­daw­no się wzbo­ga­ci­ła, a wciąż nie­ma­ją­ca do­bre­go smaku, oby­cia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowobogactwo n., nowobogackość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dorobkiewiczowski

 (2.1) dorobkiewicz, nuworysz, parweniusz

Wiktionary


nowobogackość

za­ra­bia­nie du­żych sum pie­nięż­nych nie­ko­niecz­nie cięż­ką pracą, lecz wy­ko­rzy­stu­jąc ko­nek­sje, ukła­dy, zyski i skut­ki bę­dą­ce efek­tem ta­kich dzia­łań; par­we­niu­szo­stwo, nu­wo­ry­szo­stwo, no­wo­bo­gact­wo


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest no­wo­bo­gac­kie; cecha tych, któ­rzy są no­wo­bo­gac­cy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowobogacki

 przysł. nowobogacko

 rzecz. nowobogacki mos.

Wiktionary


nowobogactwo

za­ra­bia­nie du­żych sum pie­nięż­nych nie­ko­niecz­nie cięż­ką pracą, lecz wy­ko­rzy­stu­jąc ko­nek­sje, ukła­dy, zyski i skut­ki bę­dą­ce efek­tem ta­kich dzia­łań; par­we­niu­szo­stwo, nu­wo­ry­szo­stwo, no­wo­bo­gac­kość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. lek­cew. prze­ja­wy na­głe­go wzbo­ga­ce­nia się, nad­mier­ne de­mon­stro­wa­nie stanu ma­jąt­ko­we­go, zwy­kle w spo­sób po­zba­wio­ny gustu i klasy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W jego domu pełno jest oznak no­wo­bo­gact­wa: złote klam­ki, sztu­ka­te­ria na su­fi­tach i łuki Kar­wow­skie­go.

 (1.1) Nie lubię Krzyś­ka za jego no­wo­bo­gact­wo. Po­pi­su­je się no­wy­mi sa­mo­cho­da­mi, zło­tym ze­gar­kiem, a słoma mu z butów wy­sta­je.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowobogacki

 rzecz. nowobogacki mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dorobkiewiczostwo, parweniuszostwo, nuworyszostwo

Wiktionary


nowobrzeski

przy­miot­nik od: Nowe Brze­sko


SJP.pl


nowobrzeszczanin

miesz­ka­niec No­we­go Brze­ska (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowobrzeszczanka

miesz­kan­ka No­we­go Brze­ska (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowobrzeźnicki

przy­miot­nik od: Nowa Brzeź­ni­ca


SJP.pl


nowobytomianin

miesz­ka­niec No­we­go By­to­mia


SJP.pl


nowobytomianka

miesz­kan­ka No­we­go By­to­mia


SJP.pl


nowobytomski

przy­miot­nik od: Nowy Bytom


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do No­we­go By­to­mia, zwią­za­ny z Nowym By­to­miem

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla No­we­go By­to­mia lub no­wo­by­to­mian, ma­ją­cy cechy lub wła­ści­wo­ści przy­pi­sy­wa­ne No­we­mu By­to­mio­wi lub no­wo­by­to­mia­nom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­ję­cia od­bę­dą się w No­wo­by­tom­skim Domu Kul­tu­ry.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Bytom mrz., nowobytomianin mos., nowobytomianka ż.

Wiktionary


nowochrzczeniec

czło­nek pro­te­stanc­kiej grupy wyz­na­nio­wej prak­ty­ku­ją­cej chrzest osób do­ro­słych, a nie dzie­ci; ana­bap­ty­sta


SJP.pl


nowochrzczeńcy

czło­nek pro­te­stanc­kiej grupy wyz­na­nio­wej prak­ty­ku­ją­cej chrzest osób do­ro­słych, a nie dzie­ci; ana­bap­ty­sta


SJP.pl


nowochrześcijanin

nowo na­ro­dzo­nym chrze­ści­ja­nin


SJP.pl


nowocień

naz­wi­sko


SJP.pl


nowoczerkask

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wej Rosji, w ob­wo­dzie ro­stow­skim;

Wiktionary

No­wo­czer­kask ( Новочеркасск) – mia­sto w po­łud­nio­wej Rosji, w ob­wo­dzie ro­stow­skim, nad Ak­sa­jem (do­pływ Donu). Około 168 tys. miesz­kań­ców (2020).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowoczerkaski

Wiktionary


nowoczerkaski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z No­wo­czer­ka­skiem, do­ty­czą­cy No­wo­czer­ka­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowoczerkask mrz.

Wiktionary


nowoczesność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co no­wo­czes­ne

Wiktionary

No­wo­czes­ność (ang. "mo­der­ni­ty", fr. "modernité") – w fi­lo­zo­fii po­sta­wa za­kła­da­ją­ca pry­mat ro­zu­mu jako tran­scen­den­tal­nej normy spo­łecz­nej. Okre­sem rozk­wi­tu idei zwią­za­nych z no­wo­czes­no­ścią jest okres oś­wie­ce­nia. Pow­sta­nie post­mo­der­niz­mu (po-no­wo­czes­ność) wią­za­ne jest z klę­ską lub odrzu­ce­niem pro­jek­tu no­wo­czes­no­ści.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowoczesny, nienowoczesny

 rzecz. unowocześnienie n., nów mrz.

Wiktionary


nowoczesny

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla no­wych cza­sów, współ­czes­ny

 (1.2) po­stę­po­wy, nie­za­co­fa­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten ar­chi­tekt za­pro­jek­to­wał wiele no­wo­czes­nych bu­dyn­ków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈt͡ʃɛsnɨ, AS: novočesny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nów mrz., unowocześnienie n., nowoczesność ż., ponowoczesność ż.

 czas. unowocześniać

 przysł. nowocześnie

Wiktionary


nowocześniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: no­wo­cze­śnie


SJP.pl


nowocześniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: no­wo­czes­ny


SJP.pl


nowodelhijski

→ Nowe Delhi [czy­taj: no­wo­de­lij­ski]; del­hij­ski


SJP.pl


nowodruk

No­wo­druk – od­bit­ka wy­ko­na­na z ory­gi­nal­nych form dru­ko­wych na zle­ce­nie pocz­ty lub in­sty­tu­cji nie­pocz­to­wej, dla celów pa­miąt­ko­wych, do­ku­men­ta­cyj­nych, hand­lo­wych. No­wo­dru­ki mogą pow­sta­wać po za­koń­cze­niu druku znacz­ków lub ca­ło­stek do użyt­ku pocz­to­we­go.

Wikipedia


nowoduninowski

→ Nowy Du­ni­nów (wieś w Pol­sce)


SJP.pl


nowodworski

1. przy­miot­nik od: Nowy Dwór;
2. przy­miot­nik od: Nowy Dwór Ma­zo­wiec­ki; no­wod­wor­sko­ma­zo­wiec­ki;
3. przy­miot­nik od: Nowy Dwór Gdań­ski; no­wod­wor­skog­dań­ski


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przym. od No­wod­wór, Nowy Dwór, Nowy Dwór Gdań­ski, Nowy Dwór Ma­zo­wiec­ki

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Adam No­wod­wor­ski (1572—1634) — bi­skup ka­mie­niec­ki, prze­my­ski oraz poz­nań­ski
  • Bar­tło­miej No­wod­wor­ski (1552—1625) — ka­wa­ler mal­tań­ski, fun­da­tor gim­naz­jum w Kra­ko­wie
  • Ce­za­ry No­wod­wor­ski ps. Głóg (1916—1944) — ka­pi­tan, sko­czek ci­cho­ciem­ny
  • Fran­ci­szek No­wod­wor­ski (1859—1924) — ad­wo­kat, sę­dzia, po­li­tyk, pu­bli­cy­sta i dzia­łacz spo­łecz­ny
  • Jan No­wod­wor­ski (zm. przed 1638) – kasz­te­lan ra­cią­ski, poseł
  • Jan No­wod­wor­ski (1837-1893) – hi­sto­ryk, na­u­czy­ciel, pu­bli­cy­sta
  • Jan Ed­ward No­wod­wor­ski (1876-1954) – ad­wo­kat, poseł
  • Leon No­wod­wor­ski (1889—1941) — ad­wo­kat, radca praw­ny ban­ków, dzie­kan Rady Ad­wo­kac­kiej
  • Mi­chał No­wod­wor­ski (1831—1896) — bi­skup płoc­ki, wy­daw­ca, pu­bli­cy­sta
  • Sta­ni­sław No­wod­wor­ski (1873—1931) — praw­nik, po­li­tyk, dzia­łacz spo­łecz­ny, mi­ni­ster
  • Wi­told No­wod­wor­ski (1907—1978) — hi­sto­ryk, bi­blio­te­karz, wi­ce­dy­rek­tor Bi­blio­te­ki KUL w Lu­bli­nie

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Nowodwór m., Nowy Dwór m., Nowodworzanin m., Nowodworzanka ż.

Wiktionary


nowodworskogdański

przy­miot­nik od: Nowy Dwór Gdań­ski; no­wod­wor­ski


SJP.pl


nowodworskomazowiecki

przy­miot­nik od: Nowy Dwór Ma­zo­wiec­ki; no­wod­wor­ski


SJP.pl


nowodworzanin

miesz­ka­niec No­we­go Dworu


SJP.pl


nowodworzanka

miesz­kan­ka No­we­go Dworu


SJP.pl

No­wod­wo­rzan­ka – część mia­sta No­we­go Dworu Ma­zo­wiec­kie­go (SIMC 0921208), w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie no­wod­wor­skim. Leży w po­łud­nio­wej czę­ści No­we­go Dworu, na po­łud­nie od głów­nej linii ko­le­jo­wej i sta­cji PKP. Od za­cho­du gra­ni­czy z Kępą No­wod­wor­ską.

Wikipedia


nowodwór

nazwa kilku wsi w Pol­sce


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • No­wod­wór – wieś w woj. lu­bel­skim, w pow. lu­bar­tow­skim, w gmi­nie Lu­bar­tów
  • No­wod­wór – wieś w woj. lu­bel­skim, w pow. ryc­kim, w gmi­nie No­wod­wór
  • No­wod­wór – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. miń­skim, w gmi­nie Sien­ni­ca
  • No­wod­wór – gro­ma­da w po­wie­cie lu­bar­tow­skim
  • No­wod­wór – gro­ma­da w po­wie­cie ryc­kim
  • No­wod­wór-Ko­lo­nia

Wikipedia


nowodębianin

miesz­ka­niec Nowej Dęby (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowodębianka

miesz­kan­ka Nowej Dęby (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowodębski

przy­miot­nik od: Nowa Dęba


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nową Dębą, do­ty­czą­cy Nowej Dęby

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Dęba ż.

Wiktionary


nowofalowiec

re­ży­ser filmu no­wo­czes­ne­go, tzw. nowej fali


SJP.pl


nowofalowy

1. zwią­za­ny z nowym, in­no­wa­cyj­nym po­dej­ściem, prze­ła­mu­ją­cy do­tych­cza­so­we normy lub tra­dy­cje; awan­gar­do­wy;
2. zwią­za­ny z Nową Falą - nur­tem w po­ez­ji pol­skiej i kinie fran­cu­skim


SJP.pl


nowofundland

pies z rasy po­cho­dzą­cej z Nowej Fund­lan­dii; no­wo­fund­land­czyk; wo­do­łaz


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kynol. rasa psa wy­ho­do­wa­na na Nowej Fund­lan­dii w Ka­na­dzie;

Wiktionary

No­wo­fund­land – rasa psa za­li­cza­na do grupy mo­lo­sów w typie gór­skim, wy­ho­do­wa­na na Nowej Fund­lan­dii w Ka­na­dzie – stąd jej nazwa. Po­cząt­ko­wo użyt­ko­wa­na była przez ry­ba­ków jako pies po­cią­go­wy, a współ­cze­śnie jako pies-to­wa­rzysz i pies ra­tow­ni­czy. Po­tocz­nie na­zy­wa­ny jest wo­do­ła­zem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Psy no­wo­fund­lan­dy ura­to­wa­ły wielu to­ną­cych ludzi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowofundlandczyk mzw., Nowa Fundlandia ż., Nowofundlandczyk mos., Nowofundlandka ż.

 przym. nowofundlandzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowofundlandczyk, wodołaz

Wiktionary


nowofundlandczyk

pies z rasy po­cho­dzą­cej z Nowej Fund­lan­dii; no­wo­fund­land; wo­do­łaz


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kynol. rasa psa wy­ho­do­wa­na na Nowej Fund­lan­dii w Ka­na­dzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Są­siad­ka czę­sto cho­dzi ze swoim no­wo­fund­land­czy­kiem nad zalew.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Fundlandia ż., nowofundland mzw., Nowofundlandczyk mos., Nowofundlandka ż.

 przym. nowofundlandzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowofundland, wodołaz

Wiktionary


nowofundlandka

miesz­kan­ka Nowej Fund­lan­dii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nowej Fund­lan­dii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Fundlandia ż.

:: fm. Nowofundlandczyk mos.

 przym. nowofundlandzki

Wiktionary


nowofundlandzki

przy­miot­nik od: Nowa Fund­lan­dia


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nową Fund­lan­dią, do­ty­czą­cy Nowej Fund­lan­dii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prze­la­tu­ją bo­wiem przez pięć stref cza­so­wych (w sumie jest sie­dem: stre­fa ju­koń­ska, pa­cy­ficz­na, gór­ska, cen­tral­na, wschod­nia, at­lan­tyc­ka, no­wo­fund­landz­ka).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowofundlandczyk mzw., nowofundland mzw., Nowa Fundlandia ż., Nowofundlandczyk mos., Nowofundlandka ż.

Wiktionary


nowogard

mia­sto w Pol­sce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;

Wiktionary

No­wo­gard ( Na­u­gard) – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie go­le­niow­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej No­wo­gard, po­ło­żo­ne na Po­brze­żu Szcze­ciń­skim, na wschod­nim skra­ju Pu­szczy Go­le­niow­skiej, nad Je­zio­rem No­wo­gardz­kim, przy dro­dze ek­spre­so­wej S6 i linii ko­le­jo­wej Szcze­cin – Ko­ło­brzeg. Sie­dzi­ba tu­tej­sze­go de­ka­na­tu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈvɔɡart, AS: novogart

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowogardzki

Wiktionary


nowogardzianin

miesz­ka­niec No­wo­gar­du


SJP.pl


nowogardzianka

miesz­kan­ka No­wo­gar­du


SJP.pl


nowogardzki

przy­miot­nik od: No­wo­gard


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z No­wo­gar­dem, do­ty­czą­cy No­wo­gar­du

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowogard mrz.

Wiktionary


nowogrecki

zwią­za­ny z Gre­cją współ­czes­ną, no­wo­żyt­ną


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Gre­cją no­wo­żyt­ną, do­ty­czą­cy Gre­cji no­wo­żyt­nej

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. współ­czes­ny język grec­ki uży­wa­ny po­wszech­nie w Gre­cji i na Cy­prze;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈɡrɛt͡sʲci, AS: novogrecʹḱi

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) język nowogrecki, grecki nowożytny, greka nowożytna, demotyk, demotyka

Wiktionary


nowogrodzianin

miesz­ka­niec No­wo­gro­du


SJP.pl


nowogrodzianka

miesz­kan­ka No­wo­gro­du


SJP.pl


nowogrodziec

mia­sto w Pol­sce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;

Wiktionary

No­wo­gro­dziec (tuż po woj­nie "No­wim­burk", niem. "Na­um­burg am Queis") – mia­sto le­żą­ce na DOLNYM ŚLĄSKU (Dol­nym Ślą­sku), w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie bo­le­sła­wiec­kim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej No­wo­gro­dziec. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. je­le­nio­gór­skie­go.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈɡrɔd͡ʑɛt͡s, AS: novogroʒ́ec

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowogrodziecki

Wiktionary


nowogrodziecki

→ No­wo­gro­dziec


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z No­wo­grodź­cem, do­ty­czą­cy No­wo­grodź­ca

Wiktionary

Patrz:

Nowogrodziec

Powiązane:

 rzecz. Nowogrodziec mrz.

Wiktionary


nowogrodzki

przy­miot­nik od: No­wo­gród


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z No­wo­gro­dem, do­ty­czą­cy No­wo­gro­du

 (1.2) zwią­za­ny z No­wo­gro­dem Wiel­kim, do­ty­czą­cy No­wo­gro­du Wiel­kie­go

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈɡrɔt͡sʲci, AS: novogrocʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowogród m., Nowogródek m.

 przym. nowogródzki

Wiktionary


nowogrodźczanin

miesz­ka­niec No­wo­grodź­ca (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowogrodźczanka

miesz­kan­ka No­wo­grodź­ca (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowogród

1. No­wo­gród, No­wo­gród Bo­brzań­ski - mia­sta w Pol­sce;
2. No­wo­gród Wiel­ki, Niżni No­wo­gród - mia­sta w Rosji;
3. No­wo­gród Sie­wier­ski, No­wo­gród Wo­łyń­ski - mia­sta na Ukra­i­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, na Pod­la­siu;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi w Pol­sce

 (1.3) geogr. zob. No­wo­gród Wiel­ki.

Wiktionary

No­wo­gród – mia­sto w woj. pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim, nad Nar­wią, ok. 15 km od Łomży. Jest sie­dzi­bą gminy miej­sko-wiej­skiej No­wo­gród. No­wo­gród po­ło­żo­ny jest na skar­pie, na­prze­ciw­ko uj­ścia Pisy do Narwi. Rzeki te sta­no­wią szla­ki spły­wów ka­ja­ko­wych, łą­cząc do­rze­cze Wisły z Wiel­ki­mi Je­zio­ra­mi Ma­zur­ski­mi.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɔˈvɔɡrut, AS: novogrut

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowogródek m.

 przym. nowogrodzki, nowogródzki

Wiktionary


nowogródczanin

miesz­ka­niec No­wo­gród­ka


SJP.pl


nowogródczanka

miesz­kan­ka No­wo­gród­ka


SJP.pl


nowogródczyzna

re­gion no­wo­gródz­ki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. re­gion wokół No­wo­gród­ka, obej­mu­ją­cy w przy­bli­że­niu ob­szar daw­ne­go wo­je­wództ­wa no­wo­gródz­kie­go

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od­bu­do­wa­na na Wi­leń­szczyź­nie i No­wo­gród­czyź­nie kon­spi­ra­cja dzia­ła­ła sku­tecz­nie do po­ło­wy 1945 r., kiedy zo­sta­ła spraw­nie ewa­ku­o­wa­na na te­re­ny Pol­ski cen­tral­nej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowogródek mrz.

 przym. nowogródzki

Wiktionary


nowogródecki

przy­miot­nik od: No­wo­gró­dek (mia­sto na Bia­ło­ru­si); no­wo­gródz­ki


SJP.pl


nowogródek

1. mia­sto na Bia­ło­ru­si (daw­niej na Lit­wie);
2. No­wo­gró­dek Po­mor­ski - wieś w Pol­sce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. osada w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w gmi­nie Czer­ni­ko­wo

 (1.2) geogr. mia­sto na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie gro­dzień­skim;

Wiktionary

No­wo­gró­dek ( Навагрудак, "Na­wah­ru­dak"; lit. Na­u­gar­du­kas; Новогрудок, "No­wo­gru­dok") – mia­sto na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie gro­dzień­skim, na Wy­so­czyź­nie No­wo­gródz­kiej, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na re­jo­nu no­wo­gródz­kie­go. W 2018 roku li­czy­ło ok. 29,4 tys. miesz­kań­ców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jak da­le­ko jest z No­wo­gród­ka do To­ru­nia?

 (1.2) Pod­czas wiel­kiej wojny Na­po­le­o­na z Rosją w 1812 do No­wo­gród­ka po­wró­ci­ły pol­skie woj­ska.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowogródzki, nowogrodzki

 rzecz. Nowogród mrz., Nowogródczyzna ż.

Wiktionary


nowogródzki

przy­miot­nik od: No­wo­gró­dek (mia­sto na Bia­ło­ru­si); no­wo­gró­dec­ki


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z No­wo­gród­kiem, do­ty­czą­cy No­wo­gród­ka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈɡrut͡sʲci, AS: novogrucʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowogródek m., Nowogród m., Nowogródczyzna ż.

 przym. nowogrodzki

Wiktionary


nowogwinejczyk

miesz­ka­niec Nowej Gwi­nei


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nowej Gwi­nei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Gwinea ż.

:: fż. Nowogwinejka ż.

 przym. nowogwinejski

Wiktionary


nowogwinejka

ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nowej Gwi­nei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Gwinea ż.

:: fm. Nowogwinejczyk mos.

 przym. nowogwinejski

Wiktionary


nowogwinejski

przy­miot­nik od: Nowa Gwi­nea


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nową Gwi­neą, do­ty­czą­cy Nowej Gwi­nei, po­cho­dzą­cy z Nowej Gwi­nei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Gwinea ż., Nowogwinejczyk mos., Nowogwinejka ż.

Wiktionary


nowogórski

przy­miot­nik od: Nowa Góra


SJP.pl


nowohebrajski

urzę­do­wy język Iz­ra­e­la odt­wo­rzo­ny w XX wieku z he­braj­skie­go


SJP.pl


nowohebrydzki

przy­miot­nik od: Nowe He­bry­dy


SJP.pl


nowohucianin

miesz­ka­niec Nowej Huty


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nowej Huty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Huta ż., nowohuciak m.

:: fż. nowohucianka ż.

 przym. nowohucki, nowohuciański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. nowohuciak

Wiktionary


nowohucianka

miesz­kan­ka Nowej Huty


SJP.pl


nowohucki

przy­miot­nik od: Nowa Huta


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nową Hutą, do­ty­czą­cy Nowej Huty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Huta ż., nowohucianin mos., nowohucianka ż.

Wiktionary


nowohumanistka

→ no­wo­hu­ma­ni­sta


SJP.pl

Patrz:

nowohumanista

nowohumanistyczny

→ no­wo­hu­ma­nizm


SJP.pl

Patrz:

nowohumanizm

nowojaworowsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;

Wiktionary

No­wo­ja­wo­rowsk (ukr. Новояворівськ – No­wo­ja­wo­riwśk) – mia­sto na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie lwow­skim, w re­jo­nie ja­wo­row­skim, na Pła­sko­wy­żu Tar­no­grodz­kim, sie­dzi­ba hro­ma­dy No­wo­ja­wo­rowsk. Liczy 31 366 miesz­kań­ców (2022). Za­ło­żo­ne w roku 1965.

W mie­ście uro­dził się Ihor Mi­ha­łewś­kyj, pił­karz wy­stę­pu­ją­cy m.in. w Kar­pa­tach Lwów, GKS Beł­cha­tów i Mo­to­rze Lu­blin.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowojaworowski

Wiktionary


nowojaworowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy No­wo­ja­wo­row­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowojaworowsk m.

Wiktionary


nowojiczyński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nowym Ji­czy­nem, do­ty­czą­cy No­we­go Ji­czy­na

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Jiczyn mrz.

Wiktionary


nowojorczaneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: No­wo­jor­czan­ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowojorczanka ż.

Wiktionary


nowojorczanin

miesz­ka­niec No­we­go Jorku (mia­sta); No­wo­jor­czyk


SJP.pl


nowojorczanka

miesz­kan­ka No­we­go Jorku (mia­sta); No­wo­jor­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka No­we­go Jorku (mia­sta)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔjɔrˈt͡ʃãnka, AS: novoi ̯orčãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Jork m., Nowojorczyk m., Nowojorczanka ż.

:: fm. nowojorczyk m.

 przym. nowojorski

Wiktionary


nowojorczyk

miesz­ka­niec No­we­go Jorku (mia­sta); No­wo­jor­cza­nin


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec No­we­go Jorku (mia­sta)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ist­nie­je ste­re­o­typ, że no­wo­jor­czy­cy nie prze­pa­da­ją za miesz­kań­ca­mi New Jer­sey.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈjɔrt͡ʃɨk, AS: novoi ̯orčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Jork m., Nowojorczyk m., Nowojorczanka ż.

:: fż. nowojorczanka ż.

 przym. nowojorski

Wiktionary


nowojorka

miesz­kan­ka No­we­go Jorku (mia­sta); No­wo­jor­czan­ka


SJP.pl


nowojorski

przy­miot­nik od: Nowy Jork


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy No­we­go Jorku, zwią­za­ny z Nowym Jor­kiem, po­cho­dzą­cy z No­we­go Jorku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jest spół­ką no­to­wa­ną na gieł­dach: lon­dyń­skiej i no­wo­jor­skiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈjɔrsʲci, AS: novoi ̯orsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Jork m., nowojorczyk mos., nowojorczanka ż., Nowojorczyk m., Nowojorczanka ż.

Wiktionary


nowojorskość

→ no­wo­jor­ski


SJP.pl

Patrz:

nowojorski

nowojowice

No­wo­jo­wi­ce ( Hal­ta­uf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wroc­ław­skim, w gmi­nie Żó­ra­wi­na.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.

Wikipedia


nowojowiec

No­wo­jo­wiec (niem. "No­wo­jo­witz", w la­tach 1934-1945 "Ne­u­en­wal­de") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie szczy­cień­skim, w gmi­nie Wiel­bark.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

Wikipedia


nowok

naz­wi­sko


SJP.pl


nowokaina

zwią­zek or­ga­nicz­ny, silny śro­dek miej­sco­wo znie­czu­la­ją­cy, sto­so­wa­ny głów­nie w chi­rur­gii, sto­ma­to­lo­gii i gi­ne­ko­lo­gii; po­lo­ka­i­na; pro­ka­i­na


SJP.pl


nowokainowy

→ no­wo­ka­i­na


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z no­wo­ka­i­ną, do­ty­czą­cy no­wo­ka­i­ny

Wiktionary

Patrz:

nowokaina

Powiązane:

 rzecz. nowokaina ż.

Wiktionary


nowokajetanówka

wieś w Pol­sce


SJP.pl

No­wo­ka­je­ta­nów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie chełm­skim, w gmi­nie Du­bien­ka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa chełm­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Du­bien­ka. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 19 miesz­kań­ców i była pięt­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy.

Wikipedia


nowokaledonka

miesz­kan­ka Nowej Ka­le­do­nii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nowej Ka­le­do­nii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Kaledonia ż.

:: fm. Nowokaledończyk mos.

 przym. nowokaledoński

Wiktionary


nowokaledończyk

miesz­ka­niec Nowej Ka­le­do­nii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nowej Ka­le­do­nii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Kaledonia ż.

:: fż. Nowokaledonka ż.

 przym. nowokaledoński

Wiktionary


nowokaledoński

przy­miot­nik od: Nowa Ka­le­do­nia


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Nową Ka­le­do­nią, do­ty­czą­cy Nowej Ka­le­do­nii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Kaledonia ż., Nowokaledończyk mos., Nowokaledonka ż.

Wiktionary


nowokarczemski

przy­miot­nik od: Nowa Karcz­ma


SJP.pl


nowokawęczyński

przy­miot­nik od: Nowy Ka­wę­czyn


SJP.pl


nowokolno

No­wo­kol­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie Janów. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Je­rze­go w Ja­no­wie.

Wikipedia


nowokonstantan

stop opo­ro­wy mie­dzi i man­ga­nu z do­miesz­ką glinu i że­la­za, wy­ko­rzy­sty­wa­ny do wy­ro­bu re­zy­sto­rów po­mia­ro­wych; inmet


SJP.pl


nowokorczynianin

miesz­ka­niec No­we­go Kor­czy­na


SJP.pl


nowokorczynianka

miesz­kan­ka No­we­go Kor­czy­na


SJP.pl


nowokorczyński

przy­miot­nik od: Nowy Kor­czyn


SJP.pl


nowokrytyczny

opie­ra­ją­cy się na my­ślach kry­ty­cyz­mu Kanta; ne­o­kan­tow­ski


SJP.pl


nowokubańsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, w Kraju Kras­no­dar­skim, nad rzeką Kubań;

Wiktionary

No­wo­ku­bańsk (ros. Новокубанск) – mia­sto w Rosji, w Kraju Kras­no­dar­skim, nad rzeką Kubań. Liczy 34 600 miesz­kań­ców (2005). No­wo­ku­bańsk zo­stał za­ło­żo­ny w 1867 r. przez ro­syj­skich żoł­nie­rzy-we­te­ra­nów wojny ka­u­ka­skiej. W la­tach 1942–1943 znaj­do­wał się pod oku­pa­cją hit­le­row­ską. Po II woj­nie świa­to­wej szyb­ki roz­wój, prawa miej­skie od 1966 r. Prze­mysł spo­żyw­czy, w tym wi­niar­ski.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowokubański

Wiktionary


nowokubański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z No­wo­ku­bań­skiem, do­ty­czą­cy No­wo­ku­bań­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowokubańsk mrz.

Wiktionary


nowokuźnieck

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej, w ob­wo­dzie ke­me­row­skim, nad Tomem;

Wiktionary

No­wo­kuź­nieck ( Новокузнецк, szor. "Aba-Tura", Aba-Tura, ałt. "Aba-Tura") – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej, w ob­wo­dzie ke­me­row­skim, nad Tomem (do­pływ Obu).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. kuźniecki, nowokuźniecki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Stalińsk (1932-1961)

Wiktionary


nowokuźniecki

przy­miot­nik od: No­wo­kuź­nieck, mia­sta w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy No­wo­kuź­niec­ka, zwią­za­ny z No­wo­kuź­niec­kiem, po­cho­dzą­cy z No­wo­kuź­niec­ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowokuźnieck mrz.

Wiktionary


nowolak

hand­lo­wa nazwa żywic fe­no­lo­wo‑for­mal­de­hy­do­wych


SJP.pl


nowolipie

ju­ry­dy­ka Za­ko­nu Sióstr Bry­gi­dek, za­ło­żo­na na po­cząt­ku XVII wieku


SJP.pl

No­wo­li­pie – ju­ry­dy­ka za­ło­żo­na na po­cząt­ku XVII wieku, na­le­żą­ca do Za­ko­nu Sióstr Bry­gi­dek. Znaj­do­wa­ła się na obec­nym Mu­ra­no­wie, w dziel­ni­cy Śród­mie­ście w War­sza­wie.

Wikipedia


nowolipki

1. osied­le w War­sza­wie;
2. osied­le w Gdań­sku


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • No­wo­lip­ki – osied­le w Gdań­sku, w dziel­ni­cach Piec­ki-Mi­go­wo, Su­cha­ni­no i Siedl­ce
  • No­wo­lip­ki – ob­szar Miej­skie­go Sy­ste­mu In­for­ma­cji w War­sza­wie, w dziel­ni­cy Wola
  • No­wo­lip­ki – ulica w War­sza­wie, w dziel­ni­cach Śród­mie­ście i Wola

Wikipedia


nowolipsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ple­szew­skim, w gmi­nie Chocz;

Wiktionary

No­wo­lipsk – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ple­szew­skim, w gmi­nie Chocz.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.

Wieś po­ło­żo­na jest na te­re­nie Pu­szczy Py­zder­skiej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wieś No­wo­lipsk leży na te­re­nie Pu­szczy Pyzdr­skiej.

 (1.1) Zna­lazł żonę w No­wo­lip­sku pod Cho­czem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowolipszczanin mos., nowolipszczanka ż.

 przym. nowolipski

Wiktionary


nowolipski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do No­wo­lip­ska, zwią­za­ny z No­wo­lip­skiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbie­ra­my grzy­by w no­wo­lip­skim lesie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowolipsk mrz., nowolipszczanin mos., nowolipszczanka ż.

Wiktionary


nowolipszczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec No­wo­lip­ska

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kilku no­wo­lip­szczan do­jeż­dża do pracy pe­ka­e­sem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowolipsk mrz.

:: fż. nowolipszczanka ż.

 przym. nowolipski

Wiktionary


nowolipszczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka No­wo­lip­ska

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na przy­stan­ku koło re­mi­zy wsia­dły dwie no­wo­lip­szczan­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowolipsk mrz.

:: fm. nowolipszczanin mos.

 przym. nowolipski

Wiktionary


nowomarchijski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nową Mar­chią, do­ty­czą­cy Nowej Mar­chii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Marchia ż.

Wiktionary


nowomałopolski

do­ty­czą­cy nowej, te­raź­niej­szej Ma­ło­pol­ski (bez Ma­ło­pol­ski Wschod­niej)


SJP.pl


nowomeksykański

→ Nowy Mek­syk (stan w USA)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nowym Mek­sy­kiem, do­ty­czą­cy No­we­go Mek­sy­ku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Meksyk mrz.

Wiktionary


nowomiastecki

przy­miot­nik od: Nowe Mia­stecz­ko


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nowym Mia­stecz­kiem, do­ty­czą­cy No­we­go Mia­stecz­ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowe Miasteczko n.

Wiktionary


nowomiejski

przy­miot­nik od: Nowe Mia­sto


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy nowej dziel­ni­cy mia­sta albo No­we­go Mia­sta – miej­sco­wo­ści lub dziel­ni­cy miej­skiej o ta­kiej naz­wie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowe Miasto n.

Wiktionary


nowomieszczanin

1. miesz­ka­niec No­we­go Mia­sta;
2. miesz­ka­niec No­we­go Mia­sta Lu­baw­skie­go;
3. miesz­ka­niec No­we­go Mia­sta nad Pi­li­cą


SJP.pl


nowomieszczanka

1. miesz­kan­ka No­we­go Mia­sta;
2. miesz­kan­ka No­we­go Mia­sta Lu­baw­skie­go;
3. miesz­kan­ka No­we­go Mia­sta nad Pi­li­cą


SJP.pl


nowomodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: no­wo­mod­nie


SJP.pl


nowomodny

zro­bio­ny we­dług naj­no­wszej mody


SJP.pl


nowomorawski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nową Mo­ra­wą, do­ty­czą­cy Nowej Mo­ra­wy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Morawa ż.

Wiktionary


nowomowa

język wła­dzy to­ta­li­tar­nej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) język wła­dzy i kon­tro­lo­wa­nych przez nią środ­ków prze­ka­zu w pań­stwach to­ta­li­tar­nych;

Wiktionary

No­wo­mo­wa ( new­spe­ak) – sztucz­ny język obo­wią­zu­ją­cy w fik­cyj­nym, to­ta­li­tar­nym pań­stwie Oce­a­nia, przed­sta­wio­nym w po­wie­ści "Rok 1984" (1949) Ge­or­ge’a Or­wel­la. Cha­rak­te­ry­zu­je się ten­den­cją do eli­mi­na­cji jak naj­więk­szej licz­by „nie­po­trzeb­nych” lub nie­ko­rzyst­nie (z punk­tu wi­dze­nia ide­o­lo­gii pań­stwo­wej) na­ce­cho­wa­nych wy­ra­zów przez za­stą­pie­nie ich sztucz­ny­mi ek­wi­wa­len­ta­mi, w celu stry­wia­li­zo­wa­nia ję­zy­ka (ogłu­pie­nie lud­no­ści) oraz wy­e­li­mi­no­wa­nia nie­pra­wo­myśl­no­ści przez takie prze­kon­stru­o­wa­nie ję­zy­ka, by nie­moż­li­we stało się sfor­mu­ło­wa­nie w myśli cze­go­kol­wiek, co go­dzi­ło­by w pa­nu­ją­cy reżim – za­rów­no przez mowę, jak i myśli (tzw.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ter­min „no­wo­mo­wa” stwo­rzył Ge­or­ge Or­well.

 (1.1) Po­wie­dzieć wręcz można, że no­wo­mo­wa to bezwz­ględ­ny triumf zi­de­o­lo­gi­zo­wa­nej formy nad tre­ścią.

Wiktionary


nowomowny

okaz­jo­na­lizm: na­le­żą­cy do no­wo­mo­wy - ję­zy­ka ko­mu­ni­stycz­nej pro­pa­gan­dy


SJP.pl


nowonabywczyni

ko­bie­ta, która świe­żo na­by­ła coś; nowa wła­ści­ciel­ka


SJP.pl


nowonarodzony

przy­miot­nik

 (1.1) rel. nowo na­ro­dzo­ny (wy­łącz­nie o Je­zu­sie jako dzie­cię­ciu)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noworodek

Wiktionary


nowonikołajewsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. No­wo­sy­birsk (nazwa sy­be­ryj­skie­go mia­sta mię­dzy 1904 a 1926 ro­kiem)

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowonikołajewski

Wiktionary


nowonikołajewski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy No­wo­ni­ko­ła­jew­ska albo po­cho­dzą­cy z No­wo­ni­ko­ła­jew­ska, zwią­za­ny z No­wo­ni­ko­ła­jew­skiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowonikołajewsk mrz.

Wiktionary


nowoorleanka

miesz­kan­ka No­we­go Or­le­a­nu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka No­we­go Or­le­a­nu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Orlean mrz.

:: fm. nowoorleańczyk mos.

 przym. nowoorleański

Wiktionary


nowoorleańczyk

miesz­ka­niec No­we­go Or­le­a­nu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec No­we­go Or­le­a­nu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Orlean mrz.

:: fż. nowoorleanka ż.

 przym. nowoorleański

Wiktionary


nowoorleański

przy­miot­nik od: Nowy Or­le­an


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Nowym Or­le­a­nem, do­ty­czą­cy No­we­go Or­le­a­nu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowoorleańczyk mos., Orlean mrz., nowoorleanka ż.

 przym. orleański

Wiktionary


nowoostrowianin

miesz­ka­niec No­wych Ostro­wów


SJP.pl


nowoostrowianka

miesz­kan­ka No­wych Ostro­wów


SJP.pl


nowoostrowski

przy­miot­nik od: Nowe Ostro­wy


SJP.pl


nowoperski

język no­wo­per­ski - język per­ski uży­wa­ny od IX wieku


SJP.pl


nowopiekucianin

miesz­ka­niec No­wych Pie­kut


SJP.pl


nowopiekucianka

miesz­kan­ka No­wych Pie­kut


SJP.pl


nowopiekucki

przy­miot­nik od: Nowe Pie­ku­ty


SJP.pl


nowopitagorejczyk

zwo­len­nik no­wo­pi­ta­go­re­iz­mu (alek­san­dryj­skie­go kie­run­ku fi­lo­zo­ficz­ne­go)


SJP.pl


nowoplatończyk

zwo­len­nik, przed­sta­wi­ciel jed­ne­go z ostat­nich wiel­kich sy­ste­mów fi­lo­zo­ficz­nych sta­ro­żyt­no­ści, na­wią­zu­ją­ce­go do fi­lo­zo­fii Pla­to­na; ne­o­pla­to­nik, ne­o­pla­toń­czyk


SJP.pl


nowopolski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Pol­ski w nowej sy­tu­a­cji po­li­tycz­nej, zwią­za­ny z Pol­ską w nowej sy­tu­a­cji po­li­tycz­nej

 (1.2) od­no­szą­cy się do No­wo­po­la, zwią­za­ny z No­wo­po­lem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W la­tach mię­dzy­wo­jen­nych wpro­wa­dzo­no no­wo­pol­ski sy­stem miar.

 (1.2) Torbę zna­le­zio­no na jed­nym z no­wo­pol­skich przy­stan­ków.

Wiktionary

Powiązane:

 (1.2)

 rzecz. Nowopole n., nowopolanin mos., nowopolanka ż.

Wiktionary


nowopłetwe

pod­gro­ma­da ryb pro­mie­nio­płet­wych


SJP.pl

No­wo­płet­we (Ne­op­te­ry­gii) – pod­gro­ma­da ryb pro­mie­nio­płet­wych obej­mu­ją­ca więk­szość współ­cze­śnie ży­ją­cych ga­tun­ków ryb.

Wikipedia


noworocznik

daw­niej: pismo pe­rio­dycz­ne wy­cho­dzą­ce raz do roku; al­ma­nach, ka­len­darz


SJP.pl


noworoczny

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z dniem No­we­go Roku

 (1.2) zwią­za­ny z roz­po­czy­na­ją­cym się ro­kiem ka­len­da­rzo­wym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ko­rzy­stam z okaz­ji i poz­wa­lam sobie prze­słać Panu Re­dak­to­ro­wi Ży­cze­nia Świą­tecz­ne i No­wo­rocz­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈrɔt͡ʃnɨ, AS: novoročny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Rok mrz., noworoczność ż., noworocznik mrz.

 przysł. noworocznie

Wiktionary


noworodek

dziec­ko od uro­dze­nia do ukoń­cze­nia 4 ty­god­ni życia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) czło­wiek lub zwie­rzę tuż po przyj­ściu na świat;

Wiktionary

No­wo­ro­dek – dziec­ko od uro­dze­nia do ukoń­cze­nia 4 ty­god­ni (28 dni).

Okres no­wo­rod­ko­wy jest cza­sem, w któ­rym na­stę­pu­je pełne przy­sto­so­wa­nie dziec­ka do zmie­nio­nych wa­run­ków po uro­dze­niu. U no­wo­rod­ków do­no­szo­nych okres ten wy­no­si 28 dni, u wcze­śnia­ków może ulec wy­dłu­że­niu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈrɔdɛk, AS: novorodek

Wiktionary

Powiązane:

 przym. noworodkowy, nowonarodzony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neonatus

Wiktionary


noworodkowy

→ no­wo­ro­dek


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy no­wo­rod­ka

Wiktionary

Patrz:

noworodek

Powiązane:

 rzecz. noworodek mzw.

Wiktionary


noworosja

1. kra­i­na hi­sto­rycz­na na te­re­nie dzi­siej­szej po­łud­nio­wo-wschod­niej Ukra­i­ny, Moł­da­wii, se­pa­ra­ty­stycz­ne­go Nadd­nie­strza oraz po­łud­nio­wo-za­chod­niej Rosji;
2. Fe­de­ra­cyj­na Re­pu­bli­ka No­wo­ro­sji - kon­fe­de­ra­cja dwóch sa­moz­wań­czych re­pu­blik lu­do­wych: Do­niec­kiej i Łu­gań­skiej w la­tach 2014-2015


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na nad brze­ga­mi Morza Czar­ne­go, cią­gną­ca się od Dnie­stru po Do­niec, wy­ło­ni­ła się jako nowa gu­ber­nia stwo­rzo­na z ziem za­bra­nych przez Rosję Tur­cji w XVIII w.;

 (1.2) geogr. polit. teren se­pa­ra­ty­stycz­nych okrę­gów wschod­niej Ukra­i­ny bę­dą­cych przed­mio­tem ro­szczeń i dzia­łań mi­li­tar­nych pro­wa­dzo­nych przez Rosję

Wiktionary

No­wo­ro­sja rów­nież kraj no­wo­ro­syj­ski ( Новоросія, Новороссия), po­tocz­nie: Nowa Rosja i Nowa Ruś – kra­i­na hi­sto­rycz­na na te­re­nie dzi­siej­szej po­łud­nio­wo-wschod­niej Ukra­i­ny, Moł­da­wii, se­pa­ra­ty­stycz­ne­go Nadd­nie­strza oraz po­łud­nio­wo-za­chod­niej Rosji. Ter­min No­wo­ro­sja wpro­wa­dzo­ny zo­stał w XVIII wieku w Im­pe­rium Ro­syj­skim na okre­śle­nie zdo­by­te­go w woj­nach z Tur­cją ob­sza­ru daw­nych Dzi­kich Pól, po­ło­żo­nych po­mię­dzy dol­nym Dnie­strem, Mo­rza­mi Czar­nym i Azow­skim a po­łud­nio­wą gra­ni­cą Ma­ło­ro­sji i Rze­czy­po­spo­li­tej sprzed 1793 roku.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Noworosyjsk m., Noworosjanin m., Noworosjanka ż.

 przym. noworosyjski

Wiktionary


noworosyjsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto por­to­we w Kraju Kras­no­dar­skim, w Rosji, nad Mo­rzem Czar­nym;

Wiktionary

No­wo­ro­syjsk (ros. Новороссийск, "No­wo­ros­sijsk") – mia­sto w Rosji, w Kraju Kras­no­dar­skim, jeden z głów­nych por­tów Morza Czar­ne­go.

W mie­ście jest sta­cja ko­le­jo­wa No­wo­ro­syjsk.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Noworosja ż., Noworosjanin m., Noworosjanka ż.

 przym. noworosyjski

Wiktionary


noworosyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z No­wo­ro­sją, do­ty­czą­cy No­wo­ro­sji

 (1.2) zwią­za­ny z No­wo­ro­syj­skiem, do­ty­czą­cy No­wo­ro­syj­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Noworosja ż., Noworosyjsk m., Noworosjanin m., Noworosjanka ż.

Wiktionary


noworozdolski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy No­we­go Ro­zdo­łu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Rozdół m.

Wiktionary


noworudzianin

miesz­ka­niec Nowej Rudy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nowej Rudy

Wiktionary

No­wo­ru­dzia­nin – lo­kal­ny ty­god­nik spo­łecz­no-kul­tu­ral­ny, uka­zu­ją­cy się od 9 li­sto­pa­da 2011 r. do 27 marca 2020 r. na te­re­nie trzech gmin: mia­sta Nowa Ruda, gminy Nowa Ruda oraz mia­sta i gminy Rad­ków.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ten za­gaj­nik na­le­ży do bo­ga­te­go no­wo­ru­dzia­ni­na.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Ruda ż.

:: fż. noworudzianka ż.

 przym. noworudzki

Wiktionary


noworudzianka

miesz­kan­ka Nowej Rudy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nowej Rudy

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Nowej Rudy, uro­dzo­na w Nowej Ru­dzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na wy­kład sta­wi­ły się młode no­wo­ru­dzian­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Ruda ż.

:: fm. noworudzianin m.

 przym. noworudzki

Wiktionary


noworudzki

przy­miot­nik od: Nowa Ruda


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nowej Rudy, zwią­za­ny z Nową Rudą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Roz­poz­nasz no­wo­rudz­ki herb?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Ruda ż., noworudzianin mos., noworudzianka ż.

Wiktionary


noworyta

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • An­drzej No­wo­ry­ta – pol­ski in­ży­nier che­mii
  • Cze­sła­wa No­wo­ry­ta – pol­ska te­ni­sist­ka sto­ło­wa
  • Eu­ge­niusz No­wo­ry­ta – pol­ski dy­plo­ma­ta i po­li­tyk
  • Łucja No­wo­ry­ta – pol­ska lek­ko­at­let­ka
  • Prze­my­sław No­wo­ry­ta – pol­ski łyż­wiarz fi­gu­ro­wy

Wikipedia


nowosad

naz­wi­sko


SJP.pl


nowosadzki

przy­miot­nik od: No­wo­sa­dy


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nowym Sadem, do­ty­czą­cy No­we­go Sadu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dru­giej ser­bi­za­cji chor­wac­kiej or­to­gra­fii pań­stwo do­ko­nu­je w 1954 roku w Umo­wie No­wo­sadz­kiej, w wy­ni­ku któ­rej wy­da­no w 1960 roku tzw. »No­wo­sad­ski pra­vo­pis«, lik­wi­du­ją­cy do­tych­cza­so­we róż­ni­ce na rzecz przy­ję­cia or­to­gra­fii serb­skiej (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Sad mrz.

Wiktionary


nowosarzynianin

miesz­ka­niec Nowej Sa­rzy­ny (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowosarzynianka

miesz­kan­ka Nowej Sa­rzy­ny (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowosarzyński

→ Nowa Sa­rzy­na; sa­rzyń­ski


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nową Sa­rzy­ną, do­ty­czą­cy Nowej Sa­rzy­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Sarzyna ż.

Wiktionary


nowosiedlice

No­wo­sied­li­ce (niem. "Ne­u­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ole­śnic­kim, w gmi­nie Do­bro­szy­ce.

Wikipedia


nowosiedliny

No­wo­sied­li­ny – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim, w gmi­nie Miast­ko­wo.

Wikipedia


nowosielski

naz­wi­sko


SJP.pl


nowosilcow

Ni­ko­łaj N. No­wo­sil­cow (1768-1838), hra­bia, po­li­tyk ro­syj­ski


SJP.pl


nowoskalmierzycki

→ Nowe Skal­mie­rzy­ce (mia­sto w Pol­sce); skal­mie­rzyc­ki


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z No­wy­mi Skal­mie­rzy­ca­mi, do­ty­czą­cy No­wych Skal­mie­rzyc

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowe Skalmierzyce nmos.

Wiktionary


nowoskalmierzyczanin

miesz­ka­niec No­wych Skal­mie­rzyc


SJP.pl


nowoskalmierzyczanka

miesz­kan­ka No­wych Skal­mie­rzyc


SJP.pl


nowosolanin

miesz­ka­niec Nowej Soli


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nowej Soli

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Nowej Soli, uro­dzo­na w Nowej Soli

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niem­cy aresz­to­wa­li no­wo­so­la­ni­na, który wczo­raj miał sta­nąć przed sądem za oszu­stwo na ponad mi­lion zł.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Sól ż.

:: fż. nowosolanka ż.

 przym. nowosolski

Wiktionary


nowosolanka

miesz­kan­ka Nowej Soli


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nowej Soli

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Nowej Soli, uro­dzo­na w Nowej Soli

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Sól ż.

:: fm. nowosolanin m.

 przym. nowosolski

Wiktionary


nowosolna

dziel­ni­ca Łodzi


SJP.pl

No­wo­sol­na – osied­le ad­mi­ni­stra­cyj­ne (jed­nost­ka po­moc­ni­cza gminy) we wschod­niej czę­ści Łodzi, w dziel­ni­cy Wi­dzew, obej­mu­ją­ce dawną po­dłódz­ką wieś o tej samej naz­wie. W No­wo­sol­nej znaj­du­je się sie­dzi­ba gminy No­wo­sol­na, w któ­rej skład No­wo­sol­na jed­nak od 1988 r. nie wcho­dzi.

Wikipedia


nowosolski

przy­miot­nik od: Nowa Sól


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nową Solą, do­ty­czą­cy Nowej Soli

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Sól ż., nowosolanin m., nowosolanka ż.

Wiktionary


nowostawianin

miesz­ka­niec No­we­go Stawu (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowostawianka

miesz­kan­ka No­we­go Stawu (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowostawski

przy­miot­nik od: Nowy Staw


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nowym Sta­wem, do­ty­czą­cy No­we­go Stawu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Staw mrz.

Wiktionary


nowostka

cie­ka­wost­ka, no­win­ka


SJP.pl


nowosuski

przy­miot­nik od: Nowa Sucha


SJP.pl


nowosybirsk

mia­sto w Rosji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji po­ło­żo­ne na środ­ko­wej Sy­be­rii, nad Obem;

Wiktionary

No­wo­sy­birsk ( Новосибирск, "No­wo­si­birsk"; w la­tach 1904–1925 No­wo­ni­ko­ła­jewsk) – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, na Sy­be­rii, nad rzeką Ob. Trze­cie co do licz­by miesz­kań­ców (1 620 162) mia­sto ro­syj­skie po Mosk­wie i Pe­ters­bur­gu. No­wo­sy­birsk jest uwa­ża­ny za nie­o­fi­cjal­ną sto­li­cę Sy­be­rii.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) No­wo­sy­birsk jest naj­więk­szym mia­stem na Sy­be­rii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk, AS: novosybʹirsk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowosybirszczanin mos., nowosybirszczanka ż.

 przym. nowosybirski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Nowonikołajewsk (1904-1925)

Wiktionary


nowosybirski

przy­miot­nik od: No­wo­sy­birsk


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy No­wo­sy­bir­ska, po­cho­dzą­cy z No­wo­sy­bir­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowosybirszczanin mos., nowosybirszczanka ż., Nowosybirsk mrz.

Wiktionary


nowosybirszczanin

miesz­ka­niec No­wo­sy­bir­ska


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec No­wo­sy­bir­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowosybirsk mrz.

:: fż. nowosybirszczanka ż.

 przym. nowosybirski

Wiktionary


nowosybirszczanka

miesz­kan­ka No­wo­sy­bir­ska


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka No­wo­sy­bir­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowosybirsk mrz.

:: fm. nowosybirszczanin mos.

 przym. nowosybirski

Wiktionary


nowoszachtyńsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wej czę­ści eu­ro­pej­skiej Rosji, w ob­wo­dzie ro­stow­skim;

Wiktionary

No­wo­szach­tyńsk ( Новошахтинск) – mia­sto w po­łud­nio­wej Rosji, w ob­wo­dzie ro­stow­skim. Mia­sto za­miesz­ku­je ok. 106,5 tys. miesz­kań­ców (2020).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowoszachtyński

Wiktionary


nowoszachtyński

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy No­wo­szach­tyń­ska, zwią­za­ny z No­wo­szach­tyń­skiem, po­cho­dzą­cy z No­wo­szach­tyń­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowoszachtyńsk mrz.

Wiktionary


nowoszkocki

przy­miot­nik od: Nowa Szko­cja (pro­win­cja i pół­wy­sep w Ka­na­dzie)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nową Szko­cją, do­ty­czą­cy Nowej Szko­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ok. 1870 za­ło­ga jed­ne­go z no­wosz­koc­kich bar­ków za­bi­ła ka­pi­ta­na i jego ro­dzi­nę, ster­ni­ków, ku­cha­rza oraz cie­ślę, po czym opu­ści­ła sta­tek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Szkocja ż.

Wiktionary


nowoszyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • No­wo­szy­ce – wieś w woj. dol­no­ślą­skim, w pow. ole­śnic­kim, w gmi­nie Ole­śni­ca
  • No­wo­szy­ce – ko­lo­nia w woj. dol­no­ślą­skim, w pow. zgo­rze­lec­kim, w gmi­nie Su­li­ków
  • No­wo­szy­ce – wieś w re­jo­nie dro­ho­byc­kim na­le­żą­cym do ob­wo­du lwow­skie­go
  • No­wo­szy­ce – przy­sta­nek ko­le­jo­wy w ww. wsi
  • No­wo­szy­ce – ma­ją­tek ziem­ski i dwór we wsi No­wo­łucz­ki

Wikipedia


nowosądecczyzna

re­gion no­wo­są­dec­ki; No­wo­są­dec­kie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. oko­li­ce No­we­go Sącza

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔsɔ̃ndɛt͡sˈt͡ʃɨzna, AS: novosõndecčyzna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Sącz m., Nowosądeckie n., Nowosądeczanin m., Nowosądeczanka ż., nowosądeczanin m., nowosądeczanka ż.

 przym. nowosądecki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Nowosądeckie

Wiktionary


nowosądecki

przy­miot­nik od: Nowy Sącz, No­wo­są­dec­kie (No­wo­są­dec­czyz­na)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) przym. od Nowy Sącz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tę ta­bli­cę ufun­do­wa­li mle­cza­rze z ca­łe­go wo­je­wództ­wa no­wo­są­dec­kie­go.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔsɔ̃nˈdɛt͡sʲci, AS: novosõndecʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Sącz, nowosądeczanin, nowosądeczanka, Nowosądecczyzna, Nowosądeczanin, Nowosądeczanka

Wiktionary


nowosądeckie

przy­miot­nik od: Nowy Sącz, No­wo­są­dec­kie (No­wo­są­dec­czyz­na)


SJP.pl


nowosądeczanin

miesz­ka­niec No­we­go Sącza


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec No­we­go Sącza

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z No­we­go Sącza, uro­dzo­na w Nowym Sączu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔsɔ̃ndɛˈt͡ʃãɲĩn, AS: novosõndečãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Sącz m., Nowosądecczyzna ż., Nowosądeckie n., Nowosądeczanin m., Nowosądeczanka ż.

:: fż. nowosądeczanka ż.

 przym. nowosądecki

Wiktionary


nowosądeczanka

miesz­kan­ka No­we­go Sącza


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka No­we­go Sącza

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z No­we­go Sącza, uro­dzo­na w Nowym Sączu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔsɔ̃ndɛˈt͡ʃãnka, AS: novosõndečãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Sącz m., Nowosądecczyzna ż., Nowosądeckie n., Nowosądeczanin m., Nowosądeczanka ż.

:: fm. nowosądeczanin m.

 przym. nowosądecki

Wiktionary


nowosłupianin

miesz­ka­niec Nowej Słupi


SJP.pl


nowosłupianka

miesz­kan­ka Nowej Słupi (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowosłupski

przy­miot­nik od: Nowa Słu­pia


SJP.pl


nowotaniec

No­wo­ta­niec – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie sa­noc­kim, w gmi­nie Bu­kow­sko. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży na Po­gó­rzu Bu­kow­skim nad po­to­kiem Piel­ni­ca. W 2011 wieś za­miesz­ki­wa­ły 423 osoby.

No­wo­ta­niec uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1444 roku, zde­gra­do­wa­ny w 1918 roku.

Wikipedia


nowotarski

→ Nowy Targ


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy No­we­go Targu, zwią­za­ny z Nowym Tar­giem, po­cho­dzą­cy z No­we­go Targu

Wiktionary

Patrz:

Nowy Targ

Przykłady

 (1.1) Na kilka lat przed wojną pow­sta­ło no­wo­tar­skie lot­ni­sko.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈtarsʲci, AS: novotarsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Targ mrz., nowotarżanin mos., nowotarżanka ż.

Wiktionary


nowotarżanin

miesz­ka­niec No­we­go Targu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec No­we­go Targu

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z No­we­go Targu, uro­dzo­na w Nowym Targu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No­wo­tar­ża­nin aresz­to­wa­ny za stal­king, groź­by i po­zba­wie­nie wol­no­ści ko­bie­ty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Targ m.

:: fż. nowotarżanka ż.

 przym. nowotarski

Wiktionary


nowotarżanka

miesz­kan­ka No­we­go Targu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka No­we­go Targu

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z No­we­go Targu, uro­dzo­na w Nowym Targu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spoś­ród na­sto­la­tek w gro­nie pół­fi­na­li­stek zna­la­zła się no­wo­tar­żan­ka - […] z I LO.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Targ m.

:: fm. nowotarżanin m.

 przym. nowotarski

Wiktionary


nowotczyński

naz­wi­sko


SJP.pl


nowotestamentalny

do­ty­czą­cy No­we­go Te­sta­men­tu, za­pi­sa­ny w Nowym Te­sta­men­cie, wła­ści­wy No­we­mu Te­sta­men­to­wi; no­wo­te­sta­men­to­wy


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy No­we­go Te­sta­men­tu, zwią­za­ny z Nowym Te­sta­men­tem, za­czerp­nię­ty z No­we­go Te­sta­men­tu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ma­te­usz na­le­ży do ksiąg no­wo­te­sta­men­tal­nych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Testament m.

 przym. nowotestamentowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowotestamentowy

Wiktionary


nowotestamentowo

przy­słó­wek

 (1.1) wła­ści­wie dla No­we­go Te­sta­men­tu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowotestamentowy

Wiktionary


nowotestamentowy

do­ty­czą­cy No­we­go Te­sta­men­tu, za­pi­sa­ny w Nowym Te­sta­men­cie, wła­ści­wy No­we­mu Te­sta­men­to­wi; no­wo­te­sta­men­tal­ny


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nowym Te­sta­men­tem, do­ty­czą­cy No­we­go Te­sta­men­tu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) rów­nież no­wo­te­sta­men­to­wy Bóg do­pu­szcza ofia­rę z czło­wie­ka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Testament m.

 przym. nowotestamentalny

 przysł. nowotestamentowo

Wiktionary


nowotka

naz­wi­sko


SJP.pl


nowotko

naz­wi­sko


SJP.pl


nowotnik

naz­wi­sko


SJP.pl


nowotny

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Albin No­wot­ny
  • Jens No­wot­ny
  • Wal­ter No­wot­ny
  • Woj­ciech No­wot­ny
  • Antonín Novotný (No­wot­ny)
  • Novotný

Wikipedia


nowotomyski

przy­miot­nik od: Nowy To­myśl


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przym. od Nowy To­myśl

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bur­mistrz za­gro­ził, że wraz z całą radą złoży man­dat. – Je­że­li już nic się nie da zmie­nić, to po­sta­ra­my się, żeby być gdzie­kol­wiek, byle nie w po­wie­cie no­wo­to­my­skim – dodał.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔtɔ̃ˈmɨsʲci, AS: novotõmysʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Tomyśl mrz., nowotomyślanin mos., nowotomyślanka ż.

Wiktionary


nowotomyślanin

miesz­ka­niec No­we­go To­my­śla


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec No­we­go To­my­śla

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z No­we­go To­my­śla, uro­dzo­na w Nowym To­my­ślu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔtɔ̃mɨɕˈlãɲĩn, AS: novotõmyślãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Tomyśl mrz.

:: fż. nowotomyślanka ż.

 przym. nowotomyski

Wiktionary


nowotomyślanka

miesz­kan­ka No­we­go To­my­śla


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka No­we­go To­my­śla

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z No­we­go To­my­śla, uro­dzo­na w Nowym To­my­ślu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔtɔ̃mɨɕˈlãnka, AS: novotõmyślãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Tomyśl mrz.

:: fm. nowotomyślanin mos.

 przym. nowotomyski

Wiktionary


nowotworowość

w me­dy­cy­nie: cecha cze­goś, co jest skut­kiem lub ob­ja­wem no­wot­wo­ru


SJP.pl


nowotworowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z no­wot­wo­rem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ge­ne­tycz­nie mo­dy­fi­ko­wa­ne szcze­pion­ki prze­ciw­no­wot­wo­ro­we po­bu­dza­ją układ od­por­no­ścio­wy pa­cjen­ta do roz­poz­na­wa­nia i ni­szcze­nia ko­mó­rek no­wot­wo­ro­wych, które nor­mal­nie po­zo­sta­ją bez­kar­ne.

 (1.1) Opi­sy­wa­ne w ba­da­nia obra­zo­we zmia­ny mają cha­rak­ter no­wot­wo­ro­wy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔtfɔˈrɔvɨ, AS: novotforovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowotwór m.

 przym. nienowotworowy, przeciwnowotworowy, paranowotworowy, antynowotorowy

 przysł. nowotworowo

Wiktionary


nowotworzeć

o ko­mór­ce or­ga­niz­mu: zmie­niać się na po­zio­mie DNA, pro­wa­dząc do pow­sta­nia no­wot­wo­ru; pod­da­wać się pro­ce­so­wi kar­cy­no­ge­ne­zy


SJP.pl


nowotwór

nie­kon­tro­lo­wa­ny, cho­ro­bli­wy roz­rost tkan­ki ustro­ju, nie­pod­po­rząd­ko­wa­ny pra­wi­dło­wym czyn­no­ściom or­ga­niz­mu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. cho­ro­ba roz­ro­sto­wa ludzi, zwie­rząt i ro­ślin po­le­ga­ją­ca na nie­kon­tro­lo­wa­nej pro­li­fe­ra­cji ko­mó­rek wy­wo­dzą­cych się z danej tkan­ki;

 (1.2) jęz. ne­o­lo­gizm, zwy­kle taki oce­nia­ny ne­ga­tyw­nie

Wiktionary

No­wot­wór (łac. "ne­o­plas­ma", skrót "npl.", od stgr. "νέος", nowy, i "πλάσμα", twór, wyt­wór, kształt) – grupa cho­rób, w któ­rych ko­mór­ki or­ga­niz­mu dzie­lą się w spo­sób nie­kon­tro­lo­wa­ny, a nowo pow­sta­łe ko­mór­ki no­wot­wo­ro­we nie róż­ni­cu­ją się w ty­po­we ko­mór­ki tkan­ki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) By­wa­ją no­wot­wo­ry ła­god­ne oraz zło­śli­we.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈvɔtfur, AS: novotfur

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowotworzenie n.

 przym. nowotworowy

 przysł. nowotworowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) guz, rak

Wiktionary


nowotyski

przy­miot­nik od: Nowe Tychy


SJP.pl


nowourengojski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy No­we­go Uren­go­ju albo po­cho­dzą­cy z No­we­go Uren­go­ju, zwią­za­ny z Nowym Uren­go­jem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Urengoj mrz.

Wiktionary


nowowarpieński

przy­miot­nik od: Nowe Warp­no


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nowym Warp­nem, do­ty­czą­cy Nowym Warp­nem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowe Warpno n.

Wiktionary


nowowarpnianin

miesz­ka­niec No­we­go Warp­na (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowowarpnianka

miesz­kan­ka No­we­go Warp­na (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nowowieczny

rzad­ko: wła­ści­wy nowym cza­som; no­wo­żyt­ny, współ­czes­ny


SJP.pl


nowowiejski

przy­miot­nik od: Nowa Wieś


SJP.pl


nowowierca

1. wyz­naw­ca nowej, zwła­szcza nie­chrze­ści­jań­skiej re­li­gii;
2. daw­niej: osoba przyj­mu­ją­ca nową wiarę lub taka, która nie­daw­no za­an­ga­żo­wa­ła się w gło­sze­nie ja­kiejś idei; ne­o­fi­ta


SJP.pl


nowowiśnicki

przy­miot­nik od: Nowy Wi­śnicz


SJP.pl


nowowiśniczanin

miesz­ka­niec No­we­go Wi­śni­cza (mia­sta w Pol­sce); Wi­śni­cza­nin


SJP.pl


nowowiśniczanka

miesz­kan­ka No­we­go Wi­śni­cza (mia­sta w Pol­sce); Wi­śni­czan­ka


SJP.pl


nowowolski

1. przy­miot­nik od: Nowa Wola (nazwa wielu wsi w Pol­sce);
2. przy­miot­nik od: No­wo­wo­la (wieś w Pol­sce)


SJP.pl


nowowołyńsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;

Wiktionary

No­wo­wo­łyńsk (ukr. Нововолинськ) – mia­sto po­ło­żo­ne w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny, w re­jo­nie wło­dzi­mier­skim ob­wo­du wo­łyń­skie­go. Leży przy dro­dze P15. Oś­ro­dek wy­do­by­cia węgla ka­mien­ne­go w Lwow­sko-Wo­łyń­skim Za­głę­biu Wę­glo­wym. Zo­sta­ło za­ło­żo­ne w 1951, prawa miej­skie uzy­ska­ło w 1957 r.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nowowołyński

Wiktionary


nowowólecki

przy­miot­nik od: Nowa Wólka (wieś w Pol­sce)


SJP.pl


nowozelandczyk

miesz­ka­niec Nowej Ze­lan­dii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Nowej Ze­lan­dii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔzɛˈlãnṭt͡ʃɨk, AS: novozelãnṭčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Zelandia ż.

:: fż. Nowozelandka ż.

 przym. nowozelandzki

Wiktionary


nowozelandka

miesz­kan­ka Nowej Ze­lan­dii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Nowej Ze­lan­dii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔzɛˈlãntka, AS: novozelãntka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Zelandia ż.

:: fm. Nowozelandczyk mos.

 przym. nowozelandzki

Wiktionary


nowozelandzki

do­ty­czą­cy Nowej Ze­lan­dii


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Nowa Ze­lan­dia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Roz­wią­za­nie no­wo­ze­landz­kie po­le­ga na przyj­mo­wa­niu przez rząd i pu­blicz­nym ogła­sza­niu śred­nio­o­kre­so­we­go wskaź­ni­ka prze­wi­dy­wa­nej in­fla­cji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔzɛˈlãnt͡sʲci, AS: novozelãncʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Zelandia ż., Nowozelandczyk mos., Nowozelandka ż.

Wiktionary


nowoznacznik

prze­sta­rza­le: ne­o­se­man­tyzm - wyraz już ist­nie­ją­cy, który uzy­skał nowe, do­dat­ko­we zna­cze­nie; ne­o­lo­gizm se­man­tycz­ny


SJP.pl


nowoładoski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nową Ła­do­gą, do­ty­czą­cy Nowej Ła­do­gi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowa Ładoga ż.

Wiktionary


nowołoskoniec

No­wo­ło­sko­niec – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie obor­nic­kim, w gmi­nie Obor­ni­ki.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy No­wo­ło­sko­niec, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Obor­ni­ki-Pół­noc. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

Wikipedia


nowoświatowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nowym Świa­tem, do­ty­czą­cy No­we­go Świa­ta lub No­we­go Świa­tu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowy Świat m.

Wiktionary


nowość

1. in­no­wa­cja, coś no­we­go, co do­pie­ro wesz­ło do użyt­ku;
2. cecha tego, co nowe;
3. dzie­ło li­te­rac­kie lub na­u­ko­we do­pie­ro co wy­sta­wio­ne lub wy­da­ne


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha cze­goś no­we­go

 (1.2) coś no­we­go

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Je­dy­ną za­le­tą tego sa­mo­cho­du jest jego no­wość, nie po­do­ba mi się ani de­sign, ani kolor.

 (1.2) Ten te­le­fon to no­wość na rynku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔvɔɕt͡ɕ, AS: novość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowak mrz., nów mrz., nowak mos., nowinka ż., nowatorstwo n., nowator m., nowatorka ż., odnawianie n., odnowienie n., nowina ż., nowy mos., nówka ż.

 przym. nowy, nowatorski, nowiowy

 przysł. nowo, nowatorsko

 czas. wznowić, odnawiać ndk., odnowić dk.

Wiktionary


nowożeniec

męż­czyz­na bez­poś­red­nio lub nie­dłu­go po ślu­bie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na świe­żo po ślu­bie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛt͡s, AS: novožẽńec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowożeńcy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pan młody

Wiktionary


nowożeńcy

męż­czyz­na bez­poś­red­nio lub nie­dłu­go po ślu­bie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) para mał­żeń­ska bez­poś­red­nio lub krót­ko po ślu­bie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|no­wo­że­niec.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • No­wo­żeń­cy – film z 2003 r.
  • No­wo­żeń­cy – film z 2007 r.
  • No­wo­żeń­cy – dawny te­le­tur­niej, na­da­wa­ny w TVP od roku 1995

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zaraz po ce­re­mo­nii za­wio­złem no­wo­żeń­ców do fo­to­gra­fa.

 (1.1) Zdą­ży­li­ście zło­żyć no­wo­żeń­com ży­cze­nia?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowożeniec mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) państwo młodzi

Wiktionary


nowożmigrodzianin

miesz­ka­niec No­we­go Żmi­gro­du


SJP.pl


nowożmigrodzianka

miesz­kan­ka No­we­go Żmi­gro­du


SJP.pl


nowożmigrodzki

przy­miot­nik od: Nowy Żmi­gród


SJP.pl


nowożytnik

hi­sto­ryk ba­da­ją­cy czasy no­wo­żyt­ne; znaw­ca hi­sto­rii no­wo­żyt­nej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. hi­sto­ryk ba­da­ją­cy okres no­wo­żyt­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pro­fe­sor uwa­ża­ny jest za do­bre­go no­wo­żyt­ni­ka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowożytność ż.

 przym. nowożytny

Wiktionary


nowożytność

epoka trwa­ją­ca od końca śred­nio­wie­cza po dzień dzi­siej­szy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. okres w dzie­jach ludz­ko­ści na­stę­pu­ją­cy po śred­nio­wie­czu;

Wiktionary

No­wo­żyt­ność – epoka w hi­sto­rii na­stę­pu­ją­ca we­dług tra­dy­cyj­nej pe­rio­dy­za­cji po śred­nio­wie­czu i po­prze­dza­ją­ca XIX wiek (jako epokę). Za jej datę po­cząt­ko­wą uz­na­je się naj­czę­ściej upa­dek Kon­stan­ty­no­po­la, a tym samym cy­wi­li­za­cji bi­zan­tyń­skiej (1453) lub od­kry­cie Ame­ry­ki przez Krzysz­to­fa Ko­lum­ba (1492).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po­dział na sta­ro­żyt­ność, śred­nio­wie­cze i no­wo­żyt­ność znaj­du­je za­sto­so­wa­nie prze­de wszyst­kim w hi­sto­rii Eu­ro­py, choć jest wy­ko­rzy­sty­wa­ny także w ba­da­niach nad kra­ja­mi po­za­e­u­ro­pej­ski­mi, szcze­gól­nie w opra­co­wa­niach syn­te­tycz­nych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowożytnik mos.

 przym. nowożytny, wczesnonowożytny

Wiktionary


nowożytny

od­no­szą­cy się do epoki no­wo­żyt­nej, trwa­ją­cej od końca śred­nio­wie­cza (ko­niec XV wieku) po dzień dzi­siej­szy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od: no­wo­żyt­ność: na­le­żą­cy do no­wo­żyt­no­ści, okre­śla­ją­cy no­wo­żyt­ność, uży­wa­ny w związ­ku z no­wo­żyt­no­ścią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­zy­ty­wizm jest szcze­gól­nie ty­po­wą po­sta­wą no­wo­żyt­ne­go okre­su. Ale nie tylko on. No­wo­żyt­ny jest ra­cjo­na­li­sta De­scar­tes z racji swej me­to­dy i aprio­ry­sta Kant z racji epi­ste­mo­lo­gicz­ne­go na­sta­wie­nia swej fi­lo­zo­fii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɔvɔˈʒɨtnɨ, AS: novožytny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowożytnik mos., nowożytność, ponowożytność, postnowożytność

 przym. ponowożytny, postnowożytny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowoczesny, współczesny

Wiktionary


nowrot

naz­wi­sko


SJP.pl


nowski

→ Nowe (mia­sto)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nowem, do­ty­czą­cy No­we­go

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nowe n.

Wiktionary


nowszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nowy


SJP.pl


nowus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) środ. rel. po­gard. głów­nie w śro­do­wi­sku tra­dy­cjo­na­li­stów ka­to­lic­kich: msza świę­ta w po­rząd­ku pro­mul­go­wa­nym w roku 1969 przez pa­pie­ża Pawła VI

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­stęp­nie zo­stał po­ru­szo­ny temat roz­wo­ju li­tur­gii tra­dy­cyj­nej, która gdzie­nieg­dzie w pełni za­stę­pu­je no­wu­sy.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowusowy

Wiktionary


nowy

1. nie­daw­no na­by­ty; świe­żo pow­sta­ły;
2. zaj­mu­ją­cy miej­sce po­przed­nie­go;
3. o lu­dziach: spo­ty­ka­ny po raz pier­wszy;
4. nie­daw­no wpro­wa­dzo­ny; od­kry­ty, współ­czes­ny;
5. ko­lej­ny, dal­szy;
6. gł. o ro­śli­nach: świe­żo wy­ro­sły; te­go­rocz­ny, młody


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ist­nie­ją­cy od nie­daw­na

 (1.2) taki, który po­ja­wił się na miej­scu po­przed­nie­go

 (1.3) ko­lej­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba, która do­pie­ro od nie­daw­na na­le­ży do da­ne­go śro­do­wi­ska

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nowy – pol­ska ko­me­dia oby­cza­jo­wa z 1969 roku.
  • Nowy – ame­ry­kań­ska ko­me­dia z 2002 roku.
  • Nowy – osied­le na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie brze­skim, w re­jo­nie ba­ra­no­wic­kim, w siel­so­wie­cie Nowa Mysz

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dość nowym sło­wem w pol­szczyź­nie jest „mar­ke­ting”.

 (1.2) Nasza nowa na­u­czy­ciel­ka fi­zy­ki za­wsze spóź­nia się na lek­cje.

 (1.3) Do no­we­go wy­da­nia na­szej ga­ze­ty do­łą­cza­my płytę CD.

 (2.1) Ucz­nio­wie nie­mi­le po­trak­to­wa­li no­we­go, wle­wa­jąc mu atra­ment do tor­ni­stra.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔvɨ, AS: novy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nów mrz., nowak mos., nowa ż., nowość ż., nówka ż., nowina ż., nowinka ż., nowalijka ż., nowatorstwo n., odnowienie n., odnawianie n.

 czas. wznowić, ponawiać, odnawiać ndk., odnowić dk.

 przym. nowiuchny, nowiusieńki, nowiuteńki, nowiutki, nowiuśki, nowatorski, odnawialny, nowiowy

 przysł. nowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) świeży

Wiktionary


nowęcin

No­wę­cin (kaszb. "Nowi Dwór", niem. "Ne­u­hof") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie lę­bor­skim, w gmi­nie Wicko, około 3 ki­lo­me­try na po­łud­nio­wy wschód od Łeby, nad je­zio­rem Sarb­sko.

Wikipedia


noys

jed­nost­ka ha­ła­śli­wo­ści


SJP.pl


nozdrzaki

rząd du­żych ssa­ków ży­wo­rod­nych z in­fra­gro­ma­dy ło­ży­skow­ców; sy­re­ny, brze­gow­ce


SJP.pl


nozdrze

jeden z dwóch ot­wo­rów nosa


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) anat. jeden z dwóch ot­wo­rów nosa

 (1.2) anat. część nosa osła­nia­ją­ca jedno z noz­drzy (1.1)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔzḍʒɛ, AS: nozḍže

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nozdrzowy

Wiktionary


nozdrzec

wieś w Pol­sce


SJP.pl

Noz­drzec – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie brzo­zow­skim, w gmi­nie Noz­drzec. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś leży na Po­gó­rzu Dy­now­skim, na lewym brze­gu Sanu przy uj­ściu Ba­rycz­ki.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Noz­drzec oraz rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Sta­ni­sła­wa Bi­sku­pa, na­le­żą­cej do de­ka­na­tu Dynów w ar­chi­die­cez­ji prze­my­skiej.

Wikipedia


nozdrzecki

przy­miot­nik od: Noz­drzec


SJP.pl


nozdrzowy

przy­miot­nik od: noz­drze


SJP.pl


nozemoza

za­raź­li­wa cho­ro­ba prze­wo­du po­kar­mo­we­go pszczół do­ro­słych, wy­wo­ły­wa­na przez pier­wot­nia­ki z ro­dza­ju no­se­ma; no­se­mo­za


SJP.pl


nozofobia

cho­ro­bli­wy lęk przed cho­ro­bą


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. cho­ro­bli­wy, na­tręt­ny lęk przed za­cho­ro­wa­niem na okre­ślo­ną cho­ro­bę;

Wiktionary

No­zo­fo­bia (gr. "nosos" – cho­ro­ba, "phó­bos" – strach) – cho­ro­bli­wy lęk przed za­cho­ro­wa­niem. Symp­to­ma­mi jej są trud­ne do zi­den­ty­fi­ko­wa­nia bóle, mdło­ści, nagłe wa­ha­nia po­zio­mu ener­gii. Ba­da­nia zwy­kle nie wy­ka­zu­ją żad­nych fak­tycz­nych pa­to­lo­gii, a dom­nie­ma­ne symp­to­my od­czu­wal­ne są ra­czej jako wspom­nie­nia rze­czy­wi­ście prze­by­tych fi­zycz­nych tra­u­ma­tyz­mów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Lęk przed za­cho­ro­wa­niem – lub no­zo­fo­bia – jest lę­kiem ata­wi­stycz­nym, po­dob­nie jak strach przed śmier­cią i sza­leń­stwem.

Wiktionary


nozogeografia

nauka ba­da­ją­ca roz­mie­szcze­nie cho­rób ludzi i zwie­rząt na róż­nych ob­sza­rach ge­o­gra­ficz­nych i czyn­ni­ki zwią­za­ne z ich roz­prze­strze­nia­niem się; no­so­ge­o­gra­fia


SJP.pl


nozolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie kla­sy­fi­ko­wa­nia cho­rób


SJP.pl


nozologia

nauka zaj­mu­ją­ca się kla­sy­fi­ka­cją cho­rób i ich opi­sem; no­so­lo­gia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. med. nauka zaj­mu­ją­ca się kla­sy­fi­ko­wa­niem i opi­sem cho­rób;

Wiktionary

No­zo­lo­gia ( νόσος, "nosos", „cho­ro­ba” + λόγος, "logos", „nauka”) – dzie­dzi­na wie­dzy me­dycz­nej, zaj­mu­ją­ca się po­dzia­łem (kla­sy­fi­ka­cją) cho­rób i ich opi­sem. Głów­ny po­dział kla­sy­fi­ka­cji cho­rób opie­ra się na ich etio­lo­gii, pa­to­ge­ne­zie oraz ob­ja­wach cho­ro­bo­wych.

Wikipedia


nozologiczny

→ no­zo­lo­gia


SJP.pl

Patrz:

nozologia

nołlajfienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|noł­laj­fić.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nołlajfić

Wiktionary


nołlajfić

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) slang. poś­wię­cać więk­szość czasu jed­nej czyn­no­ści za­nied­bu­jąc kon­tak­ty to­wa­rzy­skie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ileż można noł­laj­fić przed kom­pu­te­rem, i to tak dzień w dzień?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔwˈlajfʲit͡ɕ, AS: nou̯lai ̯fʹić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nołlajfienie n., nolife

Wiktionary


nołnejm

po­tocz­nie:
1. pro­dukt nie­mar­ko­wy lub mało zna­nej marki;
2. osoba, o któ­rej nikt nie sły­szał


SJP.pl


nośca

daw­niej: no­si­ciel - osoba no­szą­ca, roz­no­szą­ca, prze­no­szą­ca coś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. za­rząd­ca, za­wia­dow­ca

Wiktionary


nośnia

ele­ment urzą­dze­nia tran­spor­to­we­go, na któ­rym spo­czy­wa prze­no­szo­ny ma­te­riał


SJP.pl


nośniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nośny


SJP.pl


nośnik

1. urzą­dze­nie tran­spor­to­we;
2. coś co wy­ra­ża war­to­ści, za­wie­ra tre­ści cha­rak­te­ry­stycz­ne dla cze­goś;
3. ma­te­riał przez­na­czo­ny do prze­cho­wy­wa­nia, utr­wa­la­nia ja­kichś da­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) coś, co prze­ka­zu­je, prze­cho­wu­je, pro­pa­gu­je jakąś treść, in­for­ma­cję, ważne war­to­ści

 (1.2) techn. urzą­dze­nie tran­spor­tu­ją­ce coś

 (1.3) coś, po czym lub w czym coś prze­pły­wa, jest prze­no­szo­ne lub na czym coś się osa­dza

 (1.4) chem. sub­stan­cja do­da­wa­na do rozt­wo­ru w celu wy­dzie­le­nia z niego innej sub­stan­cji

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • fala nośna
  • no­śni­ki ła­dun­ku
  • no­śni­ki od­dzia­ły­wań
  • no­śnik da­nych
  • no­śnik ma­gne­tycz­ny
  • no­śnik funk­cji
  • no­śnik miary
  • no­śnik re­kla­my
  • no­śnik na­rzę­dzi
  • me­dium trans­mi­syj­ne

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Taśmy do stre­a­me­rów sta­no­wią zde­cy­do­wa­nie naj­tań­szy no­śnik pod wzglę­dem kosz­tów prze­cho­wy­wa­nia 1 MB da­nych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔɕɲik, AS: nośńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noszowy mos., nosze

 czas. nosić, przenosić

 przym. noszowy, nośny

Wiktionary


nośnikowy

→ no­śnik


SJP.pl

Patrz:

nośnik

nośność

1. mak­sy­mal­ne do­pu­szczal­ne ob­cią­że­nie;
2. cecha tego, co jest nośne


SJP.pl

No­śność – moż­li­wość prze­ję­cia przez ma­te­riał, złą­cze lub kon­struk­cję ob­cią­żeń zew­nętrz­nych. W wy­trzy­ma­ło­ści ma­te­ria­łów, po­ję­cie uży­wa­ne także dla okre­śle­nia pa­ra­me­trów do­pu­szczal­ne­go ob­cią­że­nia (no­śność wia­duk­tu lub mostu).

Okre­śle­nie uży­wa­ne jest rów­nież w kon­tek­ście:

Wikipedia


nośny

przez­na­czo­ny do tego, żeby coś dźwi­gać, żeby być ob­cią­żo­nym; zno­szą­cy duże ob­cią­że­nie


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) techn. da­ją­cy moż­li­wość prze­ję­cia przez ma­te­riał lub kon­struk­cję ob­cią­żeń zew­nętrz­nych

 (1.2) przez­na­czo­ny do prze­no­sze­nia da­le­ko

 (1.3) ma­ją­cy duży za­sięg; do­cie­ra­ją­cy da­le­ko

 (1.4) pot. taki, który jest zro­zu­mia­ły dla od­bior­cy

 (1.5) zdol­ny do zno­sze­nia jaj

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tym bu­dyn­ku kon­struk­cję nośną stro­pu sta­no­wi ruszt.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nosiciel mos., noszowy mos., nosze nmos., nośnik mrz., nośność ż.

 czas. znosić, nieść ndk., znieść dk.

 przym. noszowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podporowy

 (1.2) dalekonośny

 (1.4) przekonujący, przekonywający, wyrazisty, zrozumiały

 (1.5) nieśny

Wiktionary


nośpłat

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg. pozn. hand­larz szma­ta­mi, sta­rzyz­ną

 (1.2) reg. pozn. ober­wa­niec

Wiktionary


noż

wzmoc­nio­ne "no", np. Noż kurde!


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) pot. ekspr. …wy­ra­ża­ją­ca znie­cier­pli­wie­nie, iry­ta­cję itp.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Noż kurde, znowu mi opie­kun­ka od­mó­wi­ła opie­ki w so­bo­tę w ostat­niej chwi­li.

Wiktionary


nożewo

No­że­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostro­łęc­kim, w gmi­nie Ol­sze­wo-Borki.

Leży na pra­wym brze­gu Narwi przy dro­dze kra­jo­wej nr 61.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii NMP Kró­lo­wej Pol­ski w Ol­sze­wie-Bor­kach.

Wikipedia


nożice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. no­ży­ce

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk szyry

Wiktionary


nożny

1. zwią­za­ny z nogą, no­ga­mi (np. gru­czoł nożny);
2. wpra­wia­ny w ruch nogą, no­ga­mi (np. napęd nożny)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy nóg, zwią­za­ny z no­ga­mi

 (1.2) o na­rzę­dziach, przy­rzą­dach: uru­cha­mia­ny za po­mo­cą nogi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nóżęta nmos., nożęta nmos., odnóże n., nózia ż., noga ż., nóżka ż., nożysko n., nogawica ż., nogawka ż.

Wiktionary


nożoodporny

od­por­ny na prze­cię­cie lub prze­bi­cie nożem


SJP.pl


nożowaty

przy­po­mi­na­ją­cy nóż, ma­ją­cy wła­ści­wo­ści noża


SJP.pl


nożowce

osoba uży­wa­ją­ca w bój­kach i na­pa­dach noża; no­żow­nik


SJP.pl


nożowiec

osoba uży­wa­ją­ca w bój­kach i na­pa­dach noża; no­żow­nik


SJP.pl


nożowisko

część niek­tó­rych ma­szyn tną­cych, do któ­rej przyt­wier­dzo­ne są ostrza


SJP.pl


nożownictwo

1. pro­ce­der no­żow­ni­ka; ban­dy­tyzm;
2. rze­mio­sło wy­ra­bia­nia noży


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzem. wyt­wór­stwo noży

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nożownik mos., nóż mrz.

Wiktionary


nożowniczka

→ no­żow­nik


SJP.pl

Patrz:

nożownik

nożowniczy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy no­żow­nict­wa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nożownik mos., nóż mrz.

Wiktionary


nożownik

1. rze­mieśl­nik pro­du­ku­ją­cy noże i inne na­rzę­dzia tnące;
2. ban­dy­ta po­słu­gu­ją­cy się nożem przy na­pa­dzie; no­żo­wiec


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. rzem. rze­mieśl­nik pro­du­ku­ją­cy noże

 (1.2) krym. prze­stęp­ca po­słu­gu­ją­cy się nożem

 (1.3) czło­wiek wal­czą­cy przy po­mo­cy noża

Wiktionary

Zo­bacz też: No­żow­nik (film).

No­żow­nik – w daw­nych cza­sach rze­mieśl­nik na pod­gro­dziu zaj­mu­ją­cy się wyt­wa­rza­niem noży. Dziś – okre­śle­nie hob­by­sty lub rze­mieśl­ni­ka za­wo­do­wo zaj­mu­ją­ce­go się po­wyż­szym. Cech no­żow­ni­ków jest wy­mie­nia­ny jako jeden z ponad sześć­dzie­się­ciu ce­chów obec­nych w Poz­na­niu w XVI w.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ta­sa­ki wiel­kie ro­bo­ty kra­kow­skich no­żow­ni­ków, na palec grube, gniótł mię­dzy wska­zu­ją­cym a śred­nim i kru­szył w ka­wa­ły.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nóż mrz., nożyk mrz., nożyczki nmos., nożownictwo n., nożyce nmos.

:: fż. nożowniczka ż.

 przym. nożowniczy, nożowy

Wiktionary


nożowy

→ nóż


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nożem, do­ty­czą­cy noża

Wiktionary

Patrz:

nóż

Powiązane:

 rzecz. nóż m., nożownik mos., nożyk mrz.

Wiktionary


nożoząb

ssak dra­pież­ny z epok plio­ceń­skiej i plej­sto­ceń­skiej, ma­ją­cy ol­brzy­mie kły


SJP.pl


nożołopatka

na­rzę­dzie łą­czą­ce nóż i ło­pat­kę


SJP.pl


nożyce

1. ręcz­ne na­rzę­dzie do cię­cia, zło­żo­ne z dwóch zwie­ra­ją­cych się ostrzy;
2. ma­szy­na do cię­cia przy uży­ciu zwie­ra­ją­cych się noży;
3. ćwi­cze­nie gim­na­stycz­ne, po­le­ga­ją­ce na na­śla­do­wa­niu wy­pro­sto­wa­ny­mi no­ga­mi ruchu nożyc;
4. no­ży­co­wa­te za­koń­cze­nie od­nó­ży u niek­tó­rych sko­ru­pia­ków; szczyp­ce, kle­szcze


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) na­rzę­dzie w po­sta­ci dwóch ru­cho­mych ostrzy umie­szczo­nych na wspól­nej osi, słu­żą­ce do cię­cia pa­pie­ru, ro­ślin i in­nych mniej twar­dych sub­stan­cji;

 (1.2) sport. ćwi­cze­nie gim­na­stycz­ne po­le­ga­ją­ce na wy­ma­chu nóg, leżąc na ple­cy­e­cach

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • no­życz­ki – na­rzę­dzie do cię­cia cien­kich ma­te­ria­łów
  • no­ży­ce ręcz­ne – na­rzę­dzie do cię­cia bla­chy
  • no­ży­ce ce­no­we – zja­wi­sko eko­no­micz­ne
  • pa­pier, ka­mień, no­ży­ce – gra to­wa­rzy­ska
  • No­ży­ce – je­zio­ro w Pol­sce
  • No­życz­ki – film prod. USA z 1991 r.
  • no­życz­ki chi­rur­gicz­ne – na­rzę­dzie chi­rur­gicz­ne
  • no­ży­ce wiert­ni­cze – na­rzę­dzie uży­wa­ne w wiert­nict­wie
  • no­ży­ce – nazwa prze­wrot­ki

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ogrod­nik przy­ciął krza­ki no­ży­ca­mi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈʒɨt͡sɛ, AS: nožyce

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nóż mrz.

:: zdrobn. nożyczki lm nm.

 przym. nożycowy

 przysł. nożycowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk nożice, szyry

Wiktionary


nożycowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem ot­war­te no­ży­ce


SJP.pl


nożycowy

→ no­ży­ce


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z no­ży­ca­mi, do­ty­czą­cy nożyc

Wiktionary

Patrz:

nożyce

Powiązane:

 rzecz. nożyce nmos., nożyczki nmos., nożyk mrz.

Wiktionary


nożyczki

na­rzę­dzie słu­żą­ce do prze­ci­na­nia m.in. pa­pie­ru, po­sia­da­ją­ce dwa ostrza


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) małe no­ży­ce;

Wiktionary

No­życz­ki, no­ży­ce – na­rzę­dzie słu­żą­ce do ręcz­ne­go prze­ci­na­nia i roz­ci­na­nia róż­nych ma­te­ria­łów przy uży­ciu małej siły.

No­życz­ki zo­sta­ły wy­na­le­zio­ne praw­do­po­dob­nie około XV w. p.n.e. w Egip­cie, ale współ­czes­ną kon­struk­cję wpro­wa­dzi­li Rzy­mia­nie ok. 100 p.n.e.[]

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie baw się no­życz­ka­mi w ten spo­sób, bo zro­bisz sobie krzyw­dę!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɔˈʒɨt͡ʃʲci, AS: nožyčʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nożyce nmos., nóż m., nożownik m., noga ż., nożyk mrz.

 przym. nożycowy, nożyczkowy

 przysł. nożycowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nożyce; gw. Górny Śląsk szczyrki

Wiktionary


nożyczkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z no­życz­ka­mi, do­ty­czą­cy no­ży­czek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nożyczki nmos.

Wiktionary


nożyczyn

No­ży­czyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Je­zio­ra Wiel­kie.

Wikipedia


nożycówka

no­ży­ców­ka po­spo­li­ta - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny mie­sier­ko­wa­tych


SJP.pl

No­ży­ców­ka ("Che­lo­sto­ma") – ro­dzaj owa­dów z ro­dzi­ny mie­sier­ko­wa­tych (Me­ga­chi­li­dae) z rzędu błon­kos­krzy­dłych. W Pol­sce stwier­dzo­no 6 ga­tun­ków, wszyst­kie to sa­mot­ni­ce z jed­nym po­ko­le­niem w roku. Pszczo­ły te są słabo owło­sio­ne, sa­mi­ce zbie­ra­ją pyłek w szczo­tecz­kę na spo­dzie od­wło­ka. Więk­szość ga­tun­ków jest wy­spe­cja­li­zo­wa­na po­kar­mo­wo. Cha­rak­te­ry­stycz­ną cechą ro­dza­ju jest wy­dłu­żo­ne, wal­co­wa­te ciało.

Wikipedia


nożyk

zdrob­nie­nie od: nóż


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: nóż; mały nóż

 (1.2) pot. ostrze wkła­da­ne do ma­szyn­ki do mięsa, go­lar­ki itp.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podaj mi nożyk do owo­ców.

 (1.2) Muszę wy­mie­nić no­ży­ki w ma­szyn­ce do mięsa, bo mocno się stę­pi­ły.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɔʒɨk, AS: nožyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nóż mrz., nożownik mos., nożyce nmos., nożyczki nmos.

 przym. nożowy, nożycowy, nożykowy

Wiktionary


nożykowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z no­ży­kiem, do­ty­czą­cy no­ży­ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nożyk m.

Wiktionary


nożyna

z po­li­to­wa­niem: noga, nóżka


SJP.pl


nożynko

Zo­bacz też: No­żyn­ko w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

No­żyn­ko (ka­szub. Nożënkò; niem. "Klein Nos­sin") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Czar­na Dą­brów­ka. Leży nad rzeką Sko­ta­wą. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.

Wikipedia


nożysko

1. zgru­bie­nie od: noga;
2. zgru­bie­nie od: nóż


SJP.pl


nożówka

1. niedź­wie­dziów­ka no­żów­ka - ga­tu­nek mo­ty­la;
2. wy­cin­ka no­żów­ka - ga­tu­nek mo­ty­la;
3. rybka ak­wa­rio­wa


SJP.pl

No­żów­ka ("Al­fa­ro cul­tra­tus)" – ga­tu­nek słod­ko­wod­nej ryby z ro­dzi­ny pię­knicz­ko­wa­tych (Po­e­ci­lii­dae).

Wikipedia


nożęta

pie­szczot­li­wie: małe nóżki; nó­żę­ta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. pieszcz. nogi dzie­ci

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Drob­ne piąst­ki i nosek, a nawet bose po­kur­czo­ne no­żę­ta, tu­li­ły się całą swoją słabą siłą do mat­czy­ne­go łona, jakg­dy­by usi­łu­jąc wejść tu w jakąś bez­piecz­ną kry­jów­kę i schro­nić się przed ży­ciem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. noga ż., nożysko n., nóżka ż., nóżęta lm nm.

 przym. nożny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nóżki; war. nóżęta

Wiktionary


np

1. sym­bol nep­tu­nu, pier­wiast­ka che­micz­ne­go;
2. sym­bol ne­pe­ra, jed­nost­ka uży­wa­nej do wy­ra­ża­nia wzmoc­nie­nia lub tłu­mie­nia mocy elek­trycz­nej, na­tę­że­nia prądu itp.


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Np – sym­bol pier­wiast­ka nep­tun
  • Np – sym­bol lo­ga­ryt­micz­nej jed­nost­ki miary neper
  • np. – skrót od „na przy­kład”
  • .np – do­me­na in­ter­ne­to­wa
  • np. – skrót uży­wa­ny w grach wie­lo­o­so­bo­wych od słów no pro­blem (pol. nie ma pro­ble­mu)
  • NP

Wikipedia


np.

skrót od: na przy­kład, czy­ta­ny jako całe wy­ra­że­nie


SJP.pl

skrót

 (1.1) = na przy­kład

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiele po­ja­zdów ma czte­ry koła, np. au­to­bu­sy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: na‿ˈpʃɨkwat, AS: na‿pšyku̯at

Wiktionary


npc

skró­to­wiec

 (1.1) med. cho­ro­ba Nie­man­na-Picka typu C;

 (1.2) in­form. pro­blem NP-zu­peł­ny;

 (1.3) w grach RPG: bo­ha­ter nie­bę­dą­cy gra­czem;

 (1.4) slang. pejor. osoba nudna, szara, po­strze­ga­na jako taka bez cha­rak­te­ru i włas­nych po­glą­dów

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • W in­for­ma­ty­ce – Pro­blem NP-zu­peł­ny – pro­blem zu­peł­ny w kla­sie NP.
  • W grach fa­bu­lar­nych i kom­pu­te­ro­wych skrót od­no­szą­cy się do bo­ha­te­ra nie­za­leż­ne­go.
  • Na­tio­nal Pro­vin­cial Cham­pions­hip – no­wo­ze­landz­kie mi­strzo­stwa pro­win­cji w rugby union

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿pɛ‿ˈt͡sɛ, AS: ẽn‿pe‿ce

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) rzad. BN

 (1.3-4) pot. enpek, enpecet

Wiktionary


npd

skrót od: Na­tio­nal­de­mo­kra­tis­che Par­tei De­utsch­lands - Na­ro­do­wo-De­mo­kra­tycz­na Par­tia Nie­miec


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nar­cy­stycz­ne za­bu­rze­nie oso­bo­wo­ści
  • Na­tio­nal­de­mo­kra­tis­che Par­tei De­utsch­lands – Na­ro­do­wo­de­mo­kra­tycz­na Par­tia Nie­miec – nie­miec­ka par­tia po­li­tycz­na
  • No­u­ve­au parti démocratique – Nowa Par­tia De­mo­kra­tycz­na – ka­na­dyj­ska par­tia po­li­tycz­na
  • Nowy Prze­kład Dy­na­micz­ny – pol­ski prze­kład Bi­blii
  • NPD Group

Wikipedia


npś

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = polit. społ. nowy po­rzą­dek świa­ta;

Wiktionary


nq

skró­to­wiec

 (1.1) posp. slang. zdrobn. narka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No to nq! Spa­dam już.

Wiktionary


nr

numer (skrót czy­ta­ny jako cały wyraz)


SJP.pl

skrót

 (1.1) = numer

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pu­blicz­ne Gim­naz­jum nr 1 w War­sza­wie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnũmɛr, AS: nũmer

Wiktionary


nra

skrót od: Na­czel­na Rada Ad­wo­kac­ka


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­czel­na Rada Ap­te­kar­ska
  • Na­czel­na Rada Ad­wo­kac­ka
  • Na­tio­nal Rifle As­so­cia­tion (Wiel­ka Bry­ta­nia) - or­ga­ni­za­cja strze­lect­wa spor­to­we­go w Wiel­kiej Bry­ta­nii za­ło­żo­na w 1859 r
  • Na­tio­nal Rifle As­so­cia­tion of Ame­ri­ca () – po­za­rzą­do­wa or­ga­ni­za­cja ame­ry­kań­ska
  • Na­tio­nal Re­co­ve­ry Ad­mi­ni­stra­tion () – dzia­ła­ją­ca w la­tach 1933-35 in­sty­tu­cja rządu Fran­kli­na De­la­no Ro­o­se­vel­ta, im­ple­men­tu­ją­ca Nowy Ład

Wikipedia


nrb

skró­to­wiec

 (1.1) = numer ra­chun­ku ban­ko­we­go

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Numer Ra­chun­ku Ban­ko­we­go
  • Numer Roz­li­cze­nio­wy Banku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) NRB nie za­wie­ra liter, kro­pek, prze­cin­ków, myśl­ni­ków ani in­nych zna­ków.

 (1.1) NRB skła­da się z 26 cyfr.

Wiktionary


nrd

[czy­taj: e-ner-DE] skrót od: Nie­miec­ka Re­pu­bli­ka De­mo­kra­tycz­na


SJP.pl

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki lub żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) = hist. geogr. polit. Nie­miec­ka Re­pu­bli­ka De­mo­kra­tycz­na

 (1.2) re­pre­zen­ta­cja NRD (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ber­lin Za­chod­ni był en­kla­wą na ob­sza­rze NRD.

 (1.2) Chło­pa­ki za­cią­gnę­li go do kina, potem Pa­we­łek zdo­był bi­le­ty na re­ci­tal Ewy De­mar­czyk, a potem był mecz ho­ke­jo­wy Pol­ska – NRD, na który posz­li całą gro­ma­dą i na prze­mian to wrze­szcze­li, to dęli w trąb­ki, do­pin­gu­jąc swo­ja­ków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ, AS: ẽn‿er‿de

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. NRD-owiec m., enerdowiec m.

 przym. NRD-owski, enerdowski

Wiktionary


nrd-owiec

oby­wa­tel NRD; ener­do­wiec


SJP.pl


nrd-owski

→ NRD (Nie­miec­ka Re­pu­bli­ka De­mo­kra­tycz­na); ener­dow­ski, de­de­e­row­ski, de­de­row­ski, DDR-owski


SJP.pl


nrem

numer (skrót czy­ta­ny jako cały wyraz)


SJP.pl


nrf

[czy­taj: en-er-EF] skrót od: Nie­miec­ka Re­pu­bli­ka Fe­de­ral­na


SJP.pl

skró­to­wiec

 (1.1) = Nie­miec­ka Re­pu­bli­ka Fe­de­ral­na

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­miec­ka Re­pu­bli­ka Fe­de­ral­na – ofi­cjal­na nazwa Nie­miec Za­chod­nich, sto­so­wa­na w Pol­sce do trak­ta­tu po­mię­dzy RFN a PRL w 1970 roku
  • NATO Re­spon­se Force – Siły Od­po­wie­dzi NATO
  • Na­tio­nal Re­ta­il Fe­de­ra­tion – sto­wa­rzy­sze­nie hand­lu de­ta­licz­ne­go

Wikipedia


nrf-owiec

po­tocz­nie: oby­wa­tel NRF (Nie­miec­kiej Re­pu­bli­ki Fe­de­ral­nej); ene­re­fo­wiec


SJP.pl


nrf-owski

→ NRF (Nie­miec­ka Re­pu­bli­ka Fe­de­ral­na); ene­re­fow­ski


SJP.pl


nrt

[czy­taj: en-er-TE] skrót an­giel­skie­go: Netto Re­gi­ster Ton­na­ge - sym­bol użyt­ko­wej po­jem­no­ści wnę­trza ka­dłu­ba stat­ku wod­ne­go (tzw. tonaż netto)


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • tona re­je­stro­wa netto
  • ni­ko­ty­no­wa te­ra­pia za­stęp­cza
  • Port lot­ni­czy Tokio-Na­ri­ta

Wikipedia


ns

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­ro­do­wy so­cja­lizm – ustrój po­li­tycz­ny III Rze­szy
  • Ne­der­land­se Spo­or­we­gen – ko­le­je ho­len­der­skie
  • Nasz Sy­stem – sy­stem li­cy­ta­cji bry­dżo­wej
  • Nuc­le­ar Ship – sta­tek o na­pę­dzie ato­mo­wym (zo­bacz też skró­ty przed imio­na­mi stat­ków)
  • Najś­więt­szy Sa­kra­ment – sa­kra­ment eu­cha­ry­stii
  • Ne­u­ros­hi­ma – gra RPG
  • Nowy Sącz – mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim

Wikipedia


nsa

1. skrót od: Na­czel­ny Sąd Ad­mi­ni­stra­cyj­ny, pol­ska in­sty­tu­cja pań­stwo­wa;
2. skrót od: Na­tio­nal Se­cu­ri­ty Agen­cy, ame­ry­kań­ska wew­nętrz­na agen­cja wy­wia­dow­cza


SJP.pl

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = Na­czel­ny Sąd Ad­mi­ni­stra­cyj­ny;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­czel­ny Sąd Ad­mi­ni­stra­cyj­ny
  • Na­tio­nal Se­cu­ri­ty Agen­cy

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛs‿ˈa, AS: ẽn‿es‿a

Wiktionary


nsdap

skrót od: Na­tio­nal­so­zia­li­stis­che De­uts­che Ar­be­i­ter­par­tei - Na­ro­do­wo­so­cja­li­stycz­na Nie­miec­ka Par­tia Ro­bot­ni­cza, nie­miec­ka par­tia fa­szy­stow­ska


SJP.pl


nsdap-owiec

czło­nek NSDAP


SJP.pl


nsi

skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka

 (1.1) = Na­ro­do­wa Stra­te­gia In­te­gra­cji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛs‿ˈi, AS: ẽn‿es‿i

Wiktionary


nspj

skró­to­wiec

 (1.1) rel. = Najś­więt­sze­go Serca Pana Je­zu­sa

 (1.2) hist. polit. = Nie­miec­ka So­cja­li­stycz­na Par­tia Jed­no­ści

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • NSPJ – Nie­miec­ka So­cja­li­stycz­na Par­tia Jed­no­ści
  • NSPJ – Najś­więt­sze Serce Pana Je­zu­sa

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kurs przed­mał­żeń­ski od­bę­dzie się w Pa­ra­fii NSPJ w Cho­rzo­wie-Ba­to­rym.

Wiktionary


nsz

Na­ro­do­we Siły Zbroj­ne, kon­spi­ra­cyj­na or­ga­ni­za­cja woj­sko­wa pow­sta­ła w Pol­sce 20 IX 1942 r.


SJP.pl

skró­to­wiec

 (1.1) = hist. wojsk. Na­ro­do­we Siły Zbroj­ne;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy mie­li­śmy tylko ka­za­nia­mi i wodą świę­co­ną zwal­czać or­ga­ni­za­to­rów ma­so­wych mor­dów, oprysz­ków z NSZ i po­gro­bow­ców re­żi­mu Be­re­zy?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛz‿ˈːɛt, AS: ẽn‿e•‿zet

Wiktionary


nsz-owiec

czło­nek Na­ro­do­wych Sił Zbroj­nych, kon­spi­ra­cyj­nej or­ga­ni­za­cji woj­sko­wej okre­su II wojny świa­to­wej


SJP.pl


nsz-owski

→ NSZ


SJP.pl

Patrz:

NSZ

nszz

skrót od: Nie­za­leż­ny Sa­mo­rząd­ny Zwią­zek Za­wo­do­wy


SJP.pl

skró­to­wiec

 (1.1) = Nie­za­leż­ny Sa­mo­rząd­ny Zwią­zek Za­wo­do­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) WZD Re­gio­nu Ślą­sko-Dą­brow­skie­go NSZZ „So­li­dar­ność”

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɛ̃n‿ɛz‿ːɛd‿ˈzɛt, AS: ẽn‿e•‿zed‿zet

Wiktionary


nt

Nowy Te­sta­ment; N.T. (skrót pi­sa­ny z krop­ka­mi lub bez, czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie)


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • NT (ang. near thre­a­te­ned) – skrót ga­tun­ku bli­skie­go za­gro­że­nia w Czer­wo­nej Księ­dze IUCN
  • NT (ang. New­fo­und­land Time) – czas no­wo­fund­landz­ki
  • NT – Nowy Te­sta­ment
  • Mi­cro­soft Win­dows NT
  • nu­kle­o­ty­dy
  • ne­u­ro­ten­sy­na
  • nad­ci­śnie­nie tęt­ni­cze
  • Nit (jed­nost­ka lu­mi­nan­cji)

Wikipedia


nt.

skrót od: na temat


SJP.pl

skrót

 (1.1) = na temat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szcze­gó­ło­we in­for­ma­cje nt. po­wyż­szych dzia­łań wraz z for­mu­la­rzem zgło­sze­nio­wym zo­sta­ną za­mie­szczo­ne w póź­niej­szych ter­mi­nach.

Wiktionary


ntfs

skrót od: New Tech­no­lo­gy File Sy­stem, w in­for­ma­ty­ce: sy­stem pli­ków w sy­ste­mach Mi­cro­soft Win­dows


SJP.pl

NTFS ( New Tech­no­lo­gy File Sy­stem) – stan­dar­do­wy sy­stem pli­ków sy­ste­mu Win­dows NT i jego na­stęp­ców (Win­dows 2000, Win­dows XP, Win­dows Ser­ver 2003, Win­dows Vista, Win­dows Ser­ver 2008, Win­dows 7, Win­dows 8, Win­dows Ser­ver 2012, Win­dows 10, Win­dows 11, Win­dows Ser­ver 2016, Win­dows Ser­ver 2019, Win­dows Ser­ver 2022, Win­dows Ser­ver 2025).

Wikipedia


ntg

skró­to­wiec

 (1.1) = slang. Nie Ta Grupa (dy­sku­syj­na)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po cho­le­rę da­jesz ogło­sze­nie na gru­pie, która jest ntg w sto­sun­ku do two­je­go ogło­sze­nia?

 (1.1) Gdyby post był bar­dzo NTG, pro­sił­bym o prze­kie­ro­wa­nie na od­po­wied­nią grupę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿tɛ‿ˈɟɛ, AS: ẽn‿te‿ǵe

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewłaściwie/mylnie skierowany

Wiktionary


ntsc

skrót od: Na­tio­nal Te­le­vi­sion Sy­stem Com­mit­tee, ame­ry­kań­ski oraz ja­poń­ski sy­stem ko­do­wa­nia obra­zu te­le­wi­zyj­ne­go


SJP.pl

NTSC – ame­ry­kań­ski sy­stem trans­mi­sji te­le­wiz­ji ana­lo­go­wej. Nazwa po­cho­dzi od pier­wszych liter nazwy or­ga­nu, który zat­wier­dził sy­stem – Na­tio­nal Te­le­vi­sion Sy­stem Com­mit­tee (pol. „Na­ro­do­wy Ko­mi­tet ds. Sy­ste­mu Te­le­wi­zyj­ne­go”).

NTSC jest sy­ste­mem sto­so­wa­nym w więk­szo­ści kra­jów Ame­ry­ki Pół­noc­nej, Środ­ko­wej, Po­łud­nio­wej i Azji.

Wikipedia


nu

1. wy­krzy­knik za­ka­zu­ją­cy cze­goś, naj­czę­ściej pow­tó­rzo­ny dwu- lub trzy­krot­nie, zwy­kle uży­wa­ny w roz­mo­wach z dzieć­mi (np. Nu, nu! Nie wolno, nie do­ty­kaj!);
2. re­gio­nal­ne: wy­krzy­knik za­chę­ca­ją­cy, przy­na­gla­ją­cy do dzia­ła­nia, ak­tyw­no­ści (np. Nu, dawaj, idzie­my!)


SJP.pl

wy­krzy­knik

 (1.1) wy­krzy­knik za­ka­zu­ją­cy cze­goś, naj­czę­ściej pow­tó­rzo­ny

 (1.2) = gwara. no

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nu, AS: nu

Wiktionary


nuakszott

sto­li­ca Ma­u­re­ta­nii; Na­wak­szut


SJP.pl


nuba

język, któ­rym mówią rdzen­ni miesz­kań­cy Nubii; język nu­bij­ski


SJP.pl


nubia

kra­i­na hi­sto­rycz­na w Afry­ce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na znaj­du­ją­ca się w pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce, w po­łud­nio­wym Egip­cie i pół­noc­nym Su­da­nie;

Wiktionary

Zo­bacz też: Nubia Tech­no­lo­gy – chiń­ski pro­du­cent urzą­dzeń mo­bil­nych.

Nubia (nub. Nobīn, ‏النُوبَة‎) – kra­i­na hi­sto­rycz­na w pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce obej­mu­ją­ca środ­ko­wy bieg Nilu po­mię­dzy Asu­a­nem a Char­tu­mem (mię­dzy VI a I ka­ta­rak­tą), obec­nie na te­re­nie po­łud­nio­we­go Egip­tu i pół­noc­ne­go Su­da­nu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Je­szcze na stu­diach udało się jej wy­je­chać na wy­pra­wę ba­daw­czą do Nubii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnubʲja, AS: nubʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nubijka ż., Nubijczyk mos.

 przym. nubijski

Wiktionary


nubijczycy

miesz­ka­niec Nubii


SJP.pl

Nu­bij­czy­cy – lud afry­kań­ski za­miesz­ku­ją­cy w sta­ro­żyt­no­ści re­jo­ny od I do V ka­ta­rak­ty na Nilu, czyli rejon zwany przez Egip­cjan Nubią.

Sta­ro­żyt­ni Nu­bij­czy­cy kil­ka­krot­nie pod­bi­li Egipt w róż­nych okre­sach dzie­jów tego pań­stwa. Nubia przy­ję­ła chrze­ści­jań­stwo w III wieku n.e., jako jedno z pier­wszych państw na świe­cie. Pań­stwo to, ze sto­li­cą w Don­go­li, przetr­wa­ło do wczes­ne­go śred­nio­wie­cza, gdy zo­sta­ło pod­bi­te przez Ara­bów. Ten pod­bój po­ło­żył kres ist­nie­niu Nu­bij­czy­ków jako na­ro­du.

Wikipedia


nubijczyk

miesz­ka­niec Nubii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nubii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nubia ż.

:: fż. Nubijka ż.

 przym. nubijski

Wiktionary


nubijka

miesz­kan­ka Nubii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nubii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nubia ż.

:: fm. Nubijczyk mos.

 przym. nubijski

Wiktionary


nubijski

przy­miot­nik od: Nubia


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nubią, do­ty­czą­cy Nubii, po­cho­dzą­cy z Nubii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na wy­sta­wie zna­la­zły się ozdo­by nu­bij­skie i sa­ha­ryj­skie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nubia ż., Nubijczyk mos., Nubijka ż.

Wiktionary


nubiologia

nauka ba­da­ją­ca dzie­je i kul­tu­rę Nubii


SJP.pl

Nu­bio­lo­gia zwana ina­czej ar­che­o­lo­gią Su­da­nu – nauka bę­dą­ca czę­ścią ar­che­o­lo­gii zaj­mu­ją­ca się kul­tu­rą ma­te­rial­ną oraz dzie­ja­mi Nubii, kra­i­ny hi­sto­rycz­nej znaj­du­ją­ca się w pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce, w po­łud­nio­wym Egip­cie i pół­noc­nym Su­da­nie mię­dzy VI a I ka­ta­rak­tą. Twór­cą ter­mi­nu był Ka­zi­mierz Mi­cha­łow­ski (1901–1981). Nu­bio­lo­gia jest nauką in­ter­dy­scy­pli­nar­ną do­ty­czą­cą sze­ro­ko po­ję­tych dzie­jów i kul­tu­ry Nubii, Etio­pii i Kop­tów.

Wikipedia


nubiologiczny

zwią­za­ny z nauką ba­da­ją­cą dzie­je i kul­tu­rę Nubii


SJP.pl


nubira

model sa­mo­cho­du marki Da­e­woo


SJP.pl


nubuk

skóra, głów­nie cie­lę­ca, uży­wa­na do pro­duk­cji obu­wia i ga­lan­te­rii skó­rza­nej


SJP.pl

Nubuk – wy­pra­wio­na mięk­ka skóra wy­koń­czo­na od stro­ny lica po jego uprzed­nim osz­li­fo­wa­niu po­le­ru­ją­cym. Jest ona naj­czę­ściej po­cho­dze­nia byd­lę­ce­go, cie­lę­ce­go lub wie­przo­we­go. Gar­bo­wa­na me­to­dą chro­mo­wą (w odróż­nie­niu od zam­szu gar­bo­wa­ne­go me­to­dą tłu­szczo­wą). Su­row­cem na nubuk mogą być tylko skóry o nie­wiel­kim usz­ko­dze­niu lica.

Wikipedia


nubukowy

→ nubuk


SJP.pl

Patrz:

nubuk

nucellus

część za­ląż­ka ro­śli­ny za­o­pa­tru­ją­ca prze­dro­śle w sub­stan­cje za­pa­so­we; oś­ro­dek


SJP.pl


nucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nucić.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nucić

Wiktionary


nuci

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3 os. lp. ter. od nucić

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nuci – gmina w okrę­gu Ilfov w Ru­mu­nii
  • Nuci – wieś w Ru­mu­nii, w okrę­gu Ilfov, w gmi­nie Nuci
  • Nuci – wieś w Ru­mu­nii, w okrę­gu Călărași, w gmi­nie Vasilați

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnut͡ɕi, AS: nući

Wiktionary


nucić

1. śpie­wać cicho lub śpie­wać jakąś me­lo­dię bez uży­cia słów;
2. po­e­tyc­ko:
a) o pta­kach: wy­da­wać me­lo­dyj­ne od­gło­sy;
b) o owa­dach: brzę­czeć


SJP.pl

cza­sow­nik

 (1.1) śpie­wać pół­gło­sem lub bez słów

 (1.2) poet. śpie­wać (o pta­kach)

 (1.3) poet. brzę­czeć (o owa­dach)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zby­szek cicho nucił Ewie ko­ły­san­kę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnut͡ɕit͡ɕ, AS: nućić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nucenie n.

 czas. zanucić dk.

Wiktionary


nuckowski

naz­wi­sko


SJP.pl


nucleus

[czy­taj: nu­kle­us] u ro­ślin kwia­to­wych: wew­nętrz­na część za­ląż­ka oto­czo­na osłon­ka­mi


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nuc­le­us (łac.) – jądro ko­mór­ko­we
  • Nuc­le­us – bry­tyj­ski ze­spół jaz­zo­wo-pro­gre­syw­ny, za­ło­żo­ny w 1969 roku przez Iana Carra
  • Nuc­le­us – album Sonny’ego Rol­lin­sa z 1975
  • Nuc­le­us – drugi stu­dyj­ny album szwedz­kiej grupy Anek­do­ten z 1995
  • Nuc­le­us – album Deeds of Flesh z 2020
  • Nuc­le­us – sy­stem ope­ra­cyj­ny dla kom­pu­te­rów Mera 300

Wikipedia


nucza

ce­dzi­dło; filtr o dzia­ła­niu okre­so­wym, ot­war­ty lub zam­knię­ty zbior­nik z dnem si­to­wym


SJP.pl


nuda

1. nie­przy­jem­ne sa­mo­po­czu­cie spo­wo­do­wa­ne bez­czyn­no­ścią, bra­kiem wra­żeń, mo­no­to­nią życia;
2. coś nud­ne­go, nie­cie­ka­we­go;
3. nudny męż­czyz­na, chło­pak; nu­dziarz


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan, gdy jest nudno, gdy nie dzie­je się nic cie­ka­we­go;

Wiktionary

Nuda – ne­ga­tyw­ny stan emo­cjo­nal­ny, po­le­ga­ją­cy na uczu­ciu wew­nętrz­nej pust­ki, zwy­kle spo­wo­do­wa­ny jed­no­staj­no­ścią, bra­kiem zmia­ny oto­cze­nia, bra­kiem bodź­ców, a cza­sa­mi cho­ro­bą.

Nuda to stan obo­jęt­no­ści i braku za­in­te­re­so­wa­nia. Jest trak­to­wa­na jako od­mia­na fru­stra­cji lub stre­su. Cza­sa­mi może do­pro­wa­dzić do in­nych sta­nów emo­cjo­nal­nych, jak np. agre­sji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ale nuda! Gdyby tylko przy­szedł Janek, może wtedy by­ło­by cie­ka­wiej.

 (1.1) Na próż­no ka­pe­la wy­gry­wa­ła skocz­ne dry­gan­ty, szta­je­ry i me­nu­e­ty, li­be­ria, w bia­łych kos­ma­tych sur­du­tach, nie­stru­dze­nie roz­no­si­ła słod­kie musz­ka­te­le i ali­kan­ty, a cza­ru­ją­ce go­spo­dy­nie usi­ło­wa­ły oży­wić gnu­śną za­ba­wę - nuda nie dała się roz­pro­szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnuda, AS: nuda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nudziarz m., nudziara ż., znudzenie n., nudności nmos.

 przym. nudny, nudnawy

 przysł. nudno, nudnie

 czas. znudzić, nudzić ndk., przynudzać ndk., zanudzać ndk., zanudzić dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) znudzenie

Wiktionary


nude

[czy­taj: njud] o ko­lo­rze: cie­li­sty


SJP.pl

Nude – album kon­cep­cyj­ny bry­tyj­skiej grupy Camel wy­da­ny w 1981 roku. Opo­wia­da o Hiroo Ono­dzie, ja­poń­skim żoł­nie­rzu po­rzu­co­nym na wy­spie pod­czas II wojny świa­to­wej, który nie wie, że wojna się skoń­czy­ła. Tekst pio­se­nek na­pi­sa­ła głów­nie Susan Ho­o­ver, z wy­jąt­kiem "Ple­a­se Come Home", któ­re­go twór­cą jest An­drew La­ti­mer. "Nude" jest ostat­nią płytą na któ­rej za­grał.

Wikipedia


nudelkula

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wałek do cia­sta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A jo ci po­wie­dzia­ła, że mosz od jutra szla­ban i już zaś nu­del­ku­la pój­dzie w ruch. (Duet Karo: Żo­necz­ka)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudelzupa ż., nudle lm nm.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wałek do ciasta

Wiktionary


nudelzupa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rosół z ma­ka­ro­nem

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. zupa z ma­ka­ro­nem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudle lm nm., nudelkula ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nudlowo zupa

Wiktionary


nudes

śro­do­wi­sko­wo: nagie lub pół­na­gie zdję­cie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdję­cie przed­sta­wia­ją­ce nagą osobę

Wiktionary


nudla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. ka­wa­łek ma­ka­ro­nu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Fater, nudla mocie na pysku!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudle nmos.

Wiktionary


nudle

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gw-pl|Poz­nań. kulin. ma­ka­ron (naj­czę­ściej do­mo­wej ro­bo­ty)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lubia rosół z nud­la­mi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudelzupa ż., nudelkula ż., nudla ż.

Wiktionary


nudnawo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) tro­chę nudno; nie­zbyt in­te­re­su­ją­co

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na wy­kła­dzie zro­bi­ło się nud­na­wo.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nudnawy

 rzecz. nudziarka ż.

Wiktionary


nudnawy

tro­chę nudny; przy­nud­na­wy


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) tro­chę nudny, nu­dzą­cy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rzą­do­wi po­zo­sta­je więc żmud­ne i nud­na­we dla szer­szej pu­blicz­no­ści „dy­scy­pli­no­wa­nie ko­a­li­cji”.

 (1.1) Oży­wia­ła nud­na­we ko­lum­ny „Prze­glą­du Ty­god­nio­we­go”, a póź­niej do­go­ry­wa­ją­ce­go „Życia Li­te­rac­kie­go”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nudˈnavɨ, AS: nudnavy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuda ż., nudzenie n., nudziara ż., nudziarka ż., nudziarstwo n., nudziarz mos., nudności lm nm., nudność ż.

 czas. nudzić ndk., nudzić się ndk., znudzić dk., znudzić się dk., przynudzać ndk., przynudzić dk., zanudzać ndk., zanudzać się ndk., zanudzić ndk., zanudzić się ndk.

 przym. nudny, nudziarski

 przysł. nudnawo, nudno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przynudnawy

Wiktionary


nudnie

przy­słó­wek

 (1.1) zob. nudno.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuda ż., nudzenie n., nudziarz m., nudność ż.

 czas. znudzić, nudzić ndk.

 przym. nudny

 przysł. nudno

Wiktionary


nudniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: nudno, nud­nie


SJP.pl


nudniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nudny


SJP.pl


nudno

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nudny, nie­cie­ka­wie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Każdy kto latał, wie, jak to jest. Czuje się trzy wy­mia­ry. Na ziemi jest nud­niej: cho­dzi­my tylko w lewo, w prawo albo pro­sto. Za­wsze ma­rzy­ło mi się, by la­ta­nie było bar­dziej po­pu­lar­ne.

 (1.1) Moim zda­niem z roku na rok jest nie­ste­ty coraz nud­niej, coraz gor­szy pro­gram itp.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudziarz m., nudziara ż., nudzenie n., zanudzanie n., przynudzanie n., nudziarstwo n., nudności nmos.

 czas. znudzić, nudzić ndk., zanudzać ndk., zanudzić dk., przynudzać ndk.

 przym. nudny, nudziarski, nudnawy

 przysł. nudnie

Wiktionary


nudności

cecha cze­goś nud­ne­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) med. mdło­ści, stan po­prze­dza­ją­cy wy­mio­ty

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., C., Ms., W. lp. od: nud­ność

Wiktionary

Nud­no­ści ( ναυτεία, łac. "na­u­sea", "vo­mi­tus", ang. "na­u­sea") – nie­przy­jem­ne, nie­bo­les­ne, su­biek­tyw­ne od­czu­cie sil­nej po­trze­by zwy­mio­to­wa­nia. Mogą mu to­wa­rzy­szyć: śli­no­tok, ta­chy­kar­dia, zbled­nię­cie skóry i pot­li­wość. Nud­no­ści zaz­wy­czaj po­prze­dza­ją wy­mio­ty i odru­chy wy­miot­ne, cho­ciaż mogą wy­stę­po­wać nie­za­leż­nie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Su­ro­wa fa­so­la za­wie­ra lek­ty­ny, które mogą wy­wo­łać wy­mio­ty, nud­no­ści i roz­wol­nie­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nudˈnɔɕt͡ɕi, AS: nudnośći

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nudność ż., nuda ż., nudzenie n., przynudzanie n.

 czas. znudzić, nudzić ndk., zanudzić dk., zanudzać ndk., wynudzić dk., przynudzać ndk.

 przym. nudny, nudnawy

 przysł. nudno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mdłości

Wiktionary


nudność

cecha cze­goś nud­ne­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nudne; cecha tych, któ­rzy są nudni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nudny, nudnawy

 przysł. nudnie

 rzecz. nudziarka ż., nudności nmos., nudziara ż.

Wiktionary


nudny

nie bu­dzą­cy za­in­te­re­so­wa­nia


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­wo­łu­ją­cy nudę, nie­bu­dzą­cy za­in­te­re­so­wa­nia, po­wo­du­ją­cy apa­tię i zmę­cze­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wy­kład był tak nudny, że część słu­cha­czy opu­ści­ła salę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnudnɨ, AS: nudny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudność ż., nudziarz mos., nudności nmos.

 czas. nudzić ndk., znudzić dk., zanudzać ndk., zanudzić dk.

 przym. nudziarski, nudnawy

 przysł. nudno, nudnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieciekawy, nieinteresujący, nużący, pot. drętwy, pot. nudziarski

Wiktionary


nudy

nudna ko­bie­ta, dziew­czy­na; nu­dzia­ra


SJP.pl


nudysta

osoba prze­by­wa­ją­ca na zew­nątrz nago


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba prze­by­wa­ją­ca to­wa­rzy­sko na zew­nątrz nago dla kon­tak­tu z na­tu­rą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nu­dy­ści twier­dzą, że nago le­piej się czują na łonie na­tu­ry.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈdɨsta, AS: nudysta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudyzm m., denudacja ż.

:: fż. nudystka ż.

 przym. nudystyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) naturysta

Wiktionary


nudystka

→ nu­dy­sta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: nu­dy­sta

Wiktionary

Patrz:

nudysta

Przykłady

 (1.1) Anka i Magda są nu­dyst­ka­mi i jeż­dżą co roku do Cha­łup.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈdɨstka, AS: nudystka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudyzm m.

:: fm. nudysta m.

 przym. nudystyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) naturystka

Wiktionary


nudystyczny

→ nu­dyzm; na­tu­ry­stycz­ny


SJP.pl


nudyzm

prze­by­wa­nie nago na po­wie­trzu dla peł­ne­go kon­tak­tu z na­tu­rą


SJP.pl


nudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nu­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: nuʒẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nudzić, znudzić

 przysł. nudno, nudnie

 rzecz. nudziarz m., nudności nmos., nudziarka ż.

 przym. nudziarski, nudnawy

Wiktionary


nudziak

kos­me­tyk o cie­li­stym ko­lo­rze


SJP.pl


nudziakowy

przy­miot­nik

 (1.1) pot. środ. w ko­lo­rze cie­li­stym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Paz­nok­cie nu­dzia­ko­we to świet­na baza do let­nich sty­li­za­cji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziak mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cielisty, nude

Wiktionary


nudziara

ko­bie­ta nudna


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: nu­dziarz

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈd͡ʑara, AS: nuʒ́ara

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nudziarz, nuda, nudziarstwo, nudność

 przym. nudziarski, nudnawy

 przysł. nudno

Wiktionary


nudziarka

→ nu­dziarz; nu­dzia­ra


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lek­cew. ko­bie­ta za­nu­dza­ją­ca to­wa­rzy­stwo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ona jest strasz­ną nu­dziar­ką, jak zacz­nie glę­dzić, to uśpi ci całe to­wa­rzy­cho.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuda ż., nudzenie n., nudziara ż., nudziarstwo n., nudziarz mos., nudności lm nm., nudność ż.

 czas. nudzić ndk., nudzić się ndk., znudzić dk., znudzić się dk., przynudzać ndk., przynudzić dk., zanudzać ndk., zanudzać się ndk., zanudzić ndk., zanudzić się ndk.

 przym. nudnawy, nudziarski, nudny

 przysł. nudnawo, nudno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lekcew. nudziara

Wiktionary


nudziarski

do­ty­czą­cy nu­dzia­rza; nudny, nu­dzą­cy


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nu­dziar­stwem, do­ty­czą­cy nu­dziar­stwa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nudziarstwo n., nudziarz m., nudziara ż., nudzenie n., zanudzenie n., znudzenie n.

 przysł. nudno

 przym. nudny, nudnawy

Wiktionary


nudziarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­ję­cie nu­dzia­rza

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nudnawy, nudziarski

 przysł. nudno

 rzecz. nudziarz mos., nudziarka ż., nudziara ż.

Wiktionary


nudziarz

męż­czyz­na nudny; te­tryk; zrzę­da


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek za­nu­dza­ją­cy in­nych, nudny czło­wiek, zrzę­da

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudziara ż., nudzenie n., zanudzanie n., przynudzanie n., nudziarstwo n.

 czas. znudzić, nudzić ndk., zanudzać ndk., zanudzić dk., przynudzać ndk.

 przym. nudny, nudziarski, nudnawy

 przysł. nudno, nudnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. maruda, nuda; reg. bałaguła

Wiktionary


nudzić

1. opo­wia­dać o czymś nie­cie­ka­wym; przy­nu­dzać;
2. po­wo­do­wać, że coś staje się nudne;
3. pot. pro­sić o coś, na­le­gać na coś dłuż­szy czas;
4. nu­dzić się:
a) nie mieć za­ję­cia, mę­czyć się z tego po­wo­du;
b) sta­wać się nud­nym


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) po­wo­do­wać nudę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nu­dzić się (dk. brak)

 (2.1) od­czu­wać nudę

 (2.2) stpol. pro­wincj. nie­po­ko­ić

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnud͡ʑit͡ɕ, AS: nuʒ́ić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nudziarka ż., nuda ż., nudzenie n., nudziarz m., nudności nmos., znudzenie n.

 czas. zanudzać dk., znudzić dk.

 przym. nudny, nudnawy

 przysł. nudno, nudnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zanudzać, męczyć; reg. śl. ciurczeć

Wiktionary


nufcio

zdrob­nie­nie od: Onu­fry (imię mę­skie)


SJP.pl


nufel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. smo­czek

Wiktionary


nugat

cia­stecz­ko na­dzie­wa­ne masą orze­cho­wą


SJP.pl

Nugat (łac. "nux", fr. "noix" – orze­chy) – ro­dzaj de­se­ru, skła­da­ją­ce­go się z masy z sy­ro­pu go­to­wa­ne­go z mio­dem, wy­mie­sza­nej z sie­ka­ny­mi orze­cha­mi wło­ski­mi lub mig­da­ła­mi oraz pianą ubitą z bia­łek, cza­sem z do­dat­kiem kakao.

We Fran­cji, Wło­szech, Hisz­pa­nii są mia­sta słyn­ne ze swo­ich nu­ga­tów (np.

Wikipedia


nugatowy

→ nugat


SJP.pl

Patrz:

nugat

nugget

brył­ka me­ta­lu, zwła­szcza szla­chet­ne­go, zna­le­zio­na w pia­sku, mule itp.; sa­mo­ro­dek, ro­dzi­mek


SJP.pl


nuggets

[czy­taj: na­gets] ka­wa­łek pie­czo­ne­go kur­cza­ka w pa­nier­ce; nug­get


SJP.pl


nugla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ma­ka­ron

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nudla

Wiktionary


nui

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa na­le­żą­ca do pań­stwa Tu­va­lu;

Wiktionary

Nui – atol na­le­żą­cy do ar­chi­pe­la­gu Tu­va­lu. W 2002 roku na atolu miesz­ka­ło 548 osób. Atol od­krył hisz­pań­ski po­dróż­nik Álvaro de Mendaña de Neyra 16 stycz­nia 1568 roku.

Na Nui znaj­du­je się szko­ła pod­sta­wo­wa (Val­pu­na Pri­ma­ry Scho­ol) i przedsz­ko­le (Pu­na­va­ni Pre-Scho­ol) (stan na 2014 rok).

Wikipedia


nujcja

ro­śli­na z ro­dzi­ny gą­zew­ni­ko­wa­tych; tro­pi­kal­ny pół­pa­so­żyt drzew i krze­wów


SJP.pl

Nuj­cja ("Nu­yt­sia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny gą­zew­ni­ko­wa­tych ("Lo­rant­ha­ce­ae"). Tak­son mo­no­ty­po­wy z jed­nym ga­tun­kiem – Nu­yt­sia flo­ri­bun­da. Jest on en­de­mi­tem Au­stra­lii Za­chod­niej, w któ­rej ro­śnie w re­jo­nie wy­brze­ży i do kil­ku­set ki­lo­me­trów w głąb lądu w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści stanu (na po­łud­nie od oko­lic Ge­rald­ton).

Wikipedia


nukijczyk

miesz­ka­niec Nuuk (sto­li­cy Gren­lan­dii)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nuuku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈcijt͡ʃɨk, AS: nuḱii ̯čyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nuuk

:: fż. nukijka ż.

 przym. nukijski

Wiktionary


nukijka

miesz­kan­ka Nuuk (sto­li­cy Gren­lan­dii)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nuuku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈcijka, AS: nuḱii ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nuuk mrz.

:: fm. nukijczyk mos.

 przym. nukijski

Wiktionary


nukijski

przy­miot­nik od: Nuuk (sto­li­ca Gren­lan­dii)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nu­u­kiem, do­ty­czą­cy Nuuku (sto­li­cy Gren­lan­dii)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nuuk mrz., nukijczyk mos., nukijka ż.

Wiktionary


nukleacja

pow­sta­wa­nie za­rod­ków nowej fazy, od któ­rych roz­po­czy­na się jej dal­szy wzrost; za­rod­ko­wa­nie


SJP.pl

Nu­kle­a­cja, za­rod­ko­wa­nie – po­cząt­ko­wy etap prze­mia­ny fa­zo­wej, pod­czas któ­re­go pow­sta­ją w sub­stan­cji nie­wiel­kie za­rod­ki nowej fazy.

Wikipedia


nuklearność

→ nu­kle­ar­ny


SJP.pl

Patrz:

nuklearny

nuklearny

1. zwią­za­ny z bro­nią ją­dro­wą;
2. zwią­za­ny z ją­drem ato­mo­wym; ją­dro­wy


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. do­ty­czą­cy jądra atomu

 (1.2) wojsk. do­ty­czą­cy broni dzia­ła­ją­cej na za­sa­dzie roz­szcze­pie­nia jądra atomu

 (1.3) wojsk. do­ty­czą­cy kon­flik­tu zbroj­ne­go z uży­ciem broni nu­kle­ar­nej (1.2)

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) Zwła­szcza kon­flikt su­e­ski spo­tę­go­wał świa­do­mość za­gro­że­nia za­gła­dą nu­kle­ar­ną.

 (1.3) Kiedy ter­ro­ry­ści za­a­ta­ko­wa­li Bli­ski Wschód i Ame­ry­kę Pół­noc­ną, ca­łe­mu świa­tu gro­ził śmier­tel­ny kon­flikt nu­kle­ar­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuklid mrz., nukleon m., nukleonika ż., nuklearyzacja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jądrowy

Wiktionary


nukleaza

enzym ka­ta­li­zu­ją­cy roz­kład kwa­sów nu­kle­i­no­wych na nu­kle­o­ty­dy; nu­kle­i­na­za


SJP.pl


nukleazy

enzym ka­ta­li­zu­ją­cy roz­kład kwa­sów nu­kle­i­no­wych na nu­kle­o­ty­dy; nu­kle­i­na­za


SJP.pl

Nu­kle­a­zy – en­zy­my prze­ci­na­ją­ce wią­za­nia fos­fo­die­stro­we w kwa­sach nu­kle­i­no­wych. Wy­ka­zu­ją różne stop­nie spe­cy­ficz­no­ści wobec sub­stra­tu, mogą dzia­łać wy­łącz­nie na jeden ro­dzaj kwasu nu­kle­i­no­we­go (np. ry­bo­nu­kle­a­zy, de­ok­sy­ry­bo­nu­kle­a­zy), rów­nież nie­wy­biór­czo na oba z nich. Ich szcze­gól­nym przy­pad­kiem są re­stryk­ta­zy, wy­ka­zu­ją­ce wy­so­ką spe­cy­ficz­ność dla okre­ślo­nej sek­wen­cji nu­kle­o­ty­dów w DNA, prze­ci­na­ją­ce nić wy­łącz­nie w tym miej­scu lub w jego po­bli­żu.

Wikipedia


nukleina

dawna nazwa kwasu nu­kle­i­no­we­go


SJP.pl


nukleinaza

enzym ka­ta­li­zu­ją­cy roz­kład kwa­sów nu­kle­i­no­wych na nu­kle­o­ty­dy; nu­kle­a­za


SJP.pl


nukleinazy

enzym ka­ta­li­zu­ją­cy roz­kład kwa­sów nu­kle­i­no­wych na nu­kle­o­ty­dy; nu­kle­a­za


SJP.pl


nukleofil

od­czyn­nik, który w re­ak­cji or­ga­nicz­nej od­da­je swoją parę elek­tro­nów w celu ut­wo­rze­nia no­we­go wią­za­nia z ato­mem węgla na­le­żą­cym do innej czą­stecz­ki


SJP.pl

Nu­kle­o­fil – czą­stecz­ka lub grupa, w któ­rej wy­stę­pu­je nad­miar elek­tro­nów i w od­po­wied­nich wa­run­kach może być ich do­no­rem.

W ogól­nym ro­zu­mie­niu tego ter­mi­nu nu­kle­o­fi­la­mi są wszyst­kie za­sa­dy Le­wi­sa, a zatem i Brønsteda. Na­le­ży jed­nak zwró­cić uwagę, że w che­mii or­ga­nicz­nej słowo nu­kle­o­fil ma zwy­kle węż­sze zna­cze­nie i od­no­si się do czą­ste­czek ata­ku­ją­cych atomy elek­tro­fi­lo­we, a nie­ko­niecz­nie sil­nie wią­żą­cych pro­to­ny.

Wikipedia


nukleoid

u or­ga­niz­mów pro­ka­rio­tycz­nych (tj. nie po­sia­da­ją­cych jąder ko­mór­ko­wych) ob­szar cy­to­plaz­my za­wie­ra­ją­cy ge­no­for sta­no­wią­cy od­po­wied­nik jądra ko­mór­ko­we­go; pro­ka­rion


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. gęsty ob­szar DNA w ko­mór­ce pro­ka­rio­tycz­nej, który nie jest od­dzie­lo­ny od cy­to­plaz­my

 (1.2) biol. rdzeń pe­rok­sy­so­mu

Wiktionary

Nu­kle­o­id ("pro­ka­rion") – ob­szar cy­to­plaz­my ko­mó­rek pro­ka­rio­tycz­nych, w któ­rym znaj­du­je się ko­li­sta nić kwasu de­ok­sy­ry­bo­nu­kle­i­no­we­go (DNA) w po­sta­ci ge­no­fo­ru. Jej od­po­wied­ni­kiem u eu­ka­rion­tów jest jądro ko­mór­ko­we, które do­dat­ko­wo oto­czo­ne jest błoną ją­dro­wą.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) genofor, prokarion

Wiktionary


nukleolus

twór wew­nątrz jądra ko­mór­ko­we­go, w któ­rym za­cho­dzi in­ten­syw­na syn­te­za RNA; ją­der­ko


SJP.pl


nukleon

wspól­na nazwa skład­ni­ków jądra ato­mo­we­go: pro­to­nu i ne­u­tro­nu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. pro­ton lub ne­u­tron;

 (1.2) fiz. w szer­szym zna­cze­niu: ba­rion zło­żo­ny tylko z kwar­ków gór­nych i dol­nych

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nuklearny

 rzecz. nuklid mrz.

Wiktionary


nukleonik

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie nu­kle­o­ni­ki


SJP.pl


nukleonika

nauka o pro­ce­sach ją­dro­wych i tech­no­lo­gii ją­dro­wej


SJP.pl


nukleonowy

→ nu­kle­on


SJP.pl

Patrz:

nukleon

nukleoplazma

płyn two­rzą­cy śro­do­wi­sko wew­nętrz­ne jądra ko­mór­ko­we­go; ka­rio­lim­fa


SJP.pl

Nu­kle­o­plaz­ma (ka­rio­lim­fa, ka­rio­plaz­ma, daw­niej "sok ją­dro­wy") – płyn o dużej lep­ko­ści i na­tu­rze ko­lo­i­du, w skład któ­re­go, oprócz wody i sub­stan­cji drob­no­czą­stecz­ko­wych, wcho­dzą wiel­ko­czą­stecz­ko­we związ­ki or­ga­nicz­ne (biał­ka, kwasy nu­kle­i­no­we itp.). Nu­kle­o­plaz­ma wy­peł­nia wnę­trze jądra ko­mór­ko­we­go i ota­cza ją­der­ko, chro­mo­so­my oraz biał­ka szkie­le­tu ją­dro­we­go or­ga­ni­zu­ją­ce chro­ma­ty­nę i przyt­wier­dza­ją­ce ją do błony ją­dro­wej.

Wikipedia


nukleoproteid

biał­ko zło­żo­ne, za­wie­ra­ją­ce jako grupę pro­ste­tycz­ną czą­stecz­kę kwasu nu­kle­i­no­we­go (DNA, RNA), wy­stę­pu­ją­ce w cy­to­plaz­mie, ją­drze ko­mór­ko­wym, chro­mo­so­mach, ry­bo­so­mach, a także w wi­ru­sach


SJP.pl


nukleoproteidy

biał­ko zło­żo­ne, za­wie­ra­ją­ce jako grupę pro­ste­tycz­ną czą­stecz­kę kwasu nu­kle­i­no­we­go (DNA, RNA), wy­stę­pu­ją­ce w cy­to­plaz­mie, ją­drze ko­mór­ko­wym, chro­mo­so­mach, ry­bo­so­mach, a także w wi­ru­sach


SJP.pl


nukleoproteinowy

→ nu­kle­o­pro­te­i­na


SJP.pl

Patrz:

nukleoproteina

nukleosom

od­ci­nek DNA o dłu­go­ści około 200 par zasad, jed­nost­ka struk­tu­ral­na chro­ma­ty­ny


SJP.pl

Nu­kle­o­som – jed­nost­ka struk­tu­ral­na chro­ma­ty­ny skła­da­ją­ca się z od­cin­ka DNA o dłu­go­ści ok. 200 par zasad, z któ­rych 146 na­wi­nię­tych jest na 8 hi­sto­nów rdze­nio­wych (po dwa hi­sto­ny H2A, H2B, H3 i H4 - tzw. ok­ta­mer hi­sto­no­wy) i two­rzy tzw. cząst­kę rdze­nio­wą lub rdzeń nu­kle­o­so­mu.

Wikipedia


nukleosynteza

1. w bio­lo­gii: pro­ces bio­syn­te­zy nu­kle­o­ty­dów z osta­tecz­nym wyt­wo­rze­niem w ko­mór­kach kwa­sów nu­kle­i­no­wych: DNA i RNA;
2. w fi­zy­ce: re­ak­cje ją­dro­we po­wo­du­ją­ce pow­sta­nie no­wych jąder ato­mo­wych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) astr. chem. fiz. pro­ces pow­sta­wa­nia jąder ato­mo­wych pier­wiast­ków che­micz­nych z pro­to­nów i ne­u­tro­nów, za­cho­dzą­cy w wa­run­kach wy­so­kich tem­pe­ra­tur i ci­śnień

Wiktionary

Nu­kle­o­syn­te­za – pro­ces, w któ­rym pow­sta­ją nowe jądra ato­mo­we w wy­ni­ku łą­cze­nia się nu­kle­o­nów, czyli pro­to­nów i ne­u­tro­nów, lub ist­nie­ją­cych już jąder ato­mo­wych i nu­kle­o­nów. Obec­ny skład izo­to­po­wy Wszechś­wia­ta jest głów­nie skut­kiem na­tu­ral­nej nu­kle­o­syn­te­zy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nasze ciała bu­du­ją pier­wiast­ki pow­sta­łe w wy­ni­ku nu­kle­o­syn­te­zy gwia­zdo­wej.

Wiktionary


nukleotyd

pod­sta­wo­wy skład­nik bu­dul­co­wy kwa­sów nu­kle­i­no­wych (DNA i RNA)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, pod­sta­wo­wy skład­nik struk­tu­ral­ny kwasu nu­kle­i­no­we­go

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnuklɛˈɔtɨt, AS: nukleotyt

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nukleotydowy

 rzecz. nuklid mrz.

Wiktionary


nukleotydaza

enzym roz­kła­da­ją­cy nu­kle­o­ty­dy na nu­kle­o­zy­dy i kwas fos­fo­ro­wy


SJP.pl


nukleotydazy

enzym roz­kła­da­ją­cy nu­kle­o­ty­dy na nu­kle­o­zy­dy i kwas fos­fo­ro­wy


SJP.pl


nukleotydy

pod­sta­wo­wy skład­nik bu­dul­co­wy kwa­sów nu­kle­i­no­wych (DNA i RNA)


SJP.pl

Nu­kle­o­ty­dy – or­ga­nicz­ne związ­ki che­micz­ne z grupy estrów fos­fo­ra­no­wych; są estra­mi nu­kle­o­zy­dów i kwasu fos­fo­ro­we­go (5'-fos­fo­ra­ny nu­kle­o­zy­dów).

Nu­kle­o­ty­dy sta­no­wią pod­sta­wo­we skład­ni­ki kwa­sów nu­kle­i­no­wych (DNA i RNA) oraz in­nych po­li­nu­kle­o­ty­dów, od­gry­wa­ją też zna­czą­cą rolę w me­ta­bo­liz­mie i prze­ka­zy­wa­niu sy­gna­łów w ko­mór­ce:

Wikipedia


nukleozyd

gli­ko­zyd zło­żo­ny z za­sa­dy azo­to­wej: pu­ry­no­wej (ade­ni­na lub gu­a­ni­na) lub za­sa­dy pi­ry­mi­dy­no­wej (cy­to­zy­na, ty­mi­na lub ura­cyl) oraz czę­ści cu­kro­wej w po­sta­ci pen­to­zy (ry­bo­za lub de­zok­sy­ry­bo­za), sta­no­wią­cy część kwasu nu­kle­i­no­we­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. zwią­zek che­micz­ny skła­da­ją­cy się z cukru i za­sa­dy azo­to­wej, po­łą­czo­nych wią­za­niem gli­ko­zy­do­wym; pod­sta­wo­wa jed­nost­ka two­rzą­ca nu­kle­o­ty­dy; głów­ny bu­du­lec kwa­sów nu­kle­i­no­wych

Wiktionary


nukleozydaza

enzym z grupy hy­dro­laz


SJP.pl


nukleozydazy

enzym z grupy hy­dro­laz


SJP.pl


nukleozydowy

→ nu­kle­o­zyd


SJP.pl

Patrz:

nukleozyd

nukleozydy

gli­ko­zyd zło­żo­ny z za­sa­dy azo­to­wej: pu­ry­no­wej (ade­ni­na lub gu­a­ni­na) lub za­sa­dy pi­ry­mi­dy­no­wej (cy­to­zy­na, ty­mi­na lub ura­cyl) oraz czę­ści cu­kro­wej w po­sta­ci pen­to­zy (ry­bo­za lub de­zok­sy­ry­bo­za), sta­no­wią­cy część kwasu nu­kle­i­no­we­go


SJP.pl

Nu­kle­o­zy­dy – or­ga­nicz­ne związ­ki che­micz­ne zbu­do­wa­ne z za­sa­dy azo­to­wej po­łą­czo­nej wią­za­niem β-"N"-gli­ko­zy­do­wym z pen­to­za­mi (ry­bo­zą, de­ok­sy­ry­bo­zą lub ry­bi­to­lem).

W za­leż­no­ści od ro­dza­ju za­sa­dy azo­to­wej wy­róż­nia się (wy­tłu­szcze­niem oz­na­czo­no):

Jeśli w skład nu­kle­o­zy­du wcho­dzi cu­kier de­ok­sy­ry­bo­za, nazwy od­po­wied­nich nu­kle­o­zy­dów na­le­ży po­prze­dzić prze­drost­kiem "de­ok­sy", np.

Wikipedia


nuklid

jądro ato­mo­we o okre­ślo­nym skła­dzie pro­to­nów i ne­u­tro­nów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. jądro atomu o okre­ślo­nej licz­bie nu­kle­o­nów;

Wiktionary

Nu­klid – ter­min dwuz­nacz­ny:

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nukleon m., nukleonika ż., nuklearyzacja ż., nukleofil m., nukleosom m., nukleacja ż., nukleozydy m., nukleotyd m.

 przym. nuklearny

Wiktionary


nuku'alofa

rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Tonga;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnukuwaˈlɔfa, AS: nukuu̯alofa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nukualofańczyk, nukualofanka

 przym. nukualofański

Wiktionary


nukualofa

sto­li­ca Tonga


SJP.pl


nukualofanka

miesz­kan­ka Nu­ku­a­lo­fy (sto­li­cy Tonga)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nuku'alofy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnukuwalɔˈfãŋka, AS: nukuu̯alofãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nuku'alofa ż.

:: fm. nukualofańczyk mos.

 przym. nukualofański

Wiktionary


nukualofańczyk

miesz­ka­niec Nu­ku­a­lo­fy (sto­li­cy Tonga)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nuku’alofy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnukuwalɔˈfãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: nukuu̯alofãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nuku'alofa ż., Nuku’alofa

:: fż. nukualofanka ż.

 przym. nukualofański

Wiktionary


nukualofański

przy­miot­nik od: Nu­ku­a­lo­fa (sto­li­ca i głów­ny port Tonga); nu­ku­a­lof­ski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Nuku'alofa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnukuwalɔˈfãj̃sʲci, AS: nukuu̯alofãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nukualofańczyk mos., nukualofanka ż., Nuku'alofa ż.

Wiktionary


nukualofski

przy­miot­nik od: Nu­ku­a­lo­fa (sto­li­ca i głów­ny port Tonga); nu­ku­a­lo­fań­ski


SJP.pl


nukufetau

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. atol na­le­żą­cy do pań­stwa Tu­va­lu;

Wiktionary

Nu­ku­fe­tau – atol na­le­żą­cy to ar­chi­pe­la­gu Tu­va­lu o po­wierzch­ni lą­do­wej 3 km².

Atol po­ło­żo­ny jest 106 km na pół­noc­ny za­chód od Fu­na­fu­ti. Liczy 35 ko­ra­lo­wych wysp (zwa­nych "motu"), uło­żo­nych w kształt pro­sto­ką­ta wokół la­gu­ny o po­wierzch­ni około 13 × 7 km. We­dług spisu z 2012 roku atol za­miesz­ku­je 536 ludzi. Więk­szość osób prze­by­wa na wy­spie Sa­va­ve (po­łud­nio­wo-za­chod­nia część Nu­ku­fe­tau), na któ­rej znaj­du­ją się dwie wio­ski: Au­lo­tu (331 osób) i Ma­ne­a­pa (191 osób)[].

Wikipedia


nukulaelae

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa na­le­żą­ca do pań­stwa Tu­va­lu;

Wiktionary

Nu­ku­la­e­lae – atol na­le­żą­cy do ar­chi­pe­la­gu Tu­va­lu o po­wierzch­ni lą­do­wej ok. 1,82 km². Skła­da się z co najm­niej 15 wysp. Na jed­nej z nich, Fan­ga­ua, znaj­du­je się osada Pe­pe­sa­la, w któ­rej miesz­ka 247 osób[].

Na atolu znaj­du­je się jedna szko­ła pod­sta­wo­wa (Fa­i­ki­mua Pri­ma­ry Scho­ol) i jedno przedsz­ko­le (Ulu­ko­loa Pre-Scho­ol) (stan na 2014 rok).

Wikipedia


nukunonu

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. atol ko­ra­lo­wy w ar­chi­pe­la­gu To­ke­lau, sta­no­wią­cy jed­nost­kę ad­mi­ni­stra­cyj­ną To­ke­lau, bę­dą­ce­go no­wo­ze­landz­kim te­ry­to­rium za­leż­nym;

Wiktionary

Nu­ku­no­nu – ko­ra­lo­wy atol w ar­chi­pe­la­gu To­ke­lau, na­le­żą­cy ad­mi­ni­stra­cyj­nie do te­ry­to­rium za­leż­ne­go Nowej Ze­lan­dii – To­ke­lau. Atol sta­no­wi jed­no­cze­śnie jed­nost­kę ad­mi­ni­stra­cyj­ną o ta­kiej samej naz­wie.

Atol ma po­wierzch­nię 5,46 km² (jest to naj­więk­szy atol ar­chi­pe­la­gu) i ota­cza wew­nętrz­ną la­gu­nę o po­wierzch­ni około 90 km².

Wikipedia


nukus

mia­sto w Uzbe­ki­sta­nie, sto­li­ca Ka­ra­kał­pa­cji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w za­chod­nim Uzbe­ki­sta­nie, na pra­wym brze­gu Amu-darii, na za­chod­nim skra­ju pu­sty­ni Kyzył-kum;

Wiktionary

Nukus (uzb. cyr. i ros. Нукус; karak. Нөкис, "Nókis") – mia­sto w za­chod­nim Uzbe­ki­sta­nie, na pra­wym brze­gu Amu-darii, na za­chod­nim skra­ju pu­sty­ni Kyzył-kum, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na Re­pu­bli­ki Ka­ra­kał­pac­kiej.

W 1939 r. mia­sto li­czy­ło ok. 10 tys. miesz­kań­ców, a w roku 1962 – ok.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nukuski

Wiktionary


nukuski

→ Nukus (mia­sto w Uzbe­ki­sta­nie)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nu­ku­sem, do­ty­czą­cy Nu­ku­su

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nukus mrz.

Wiktionary


nul

licz­ba okre­ślo­na sym­bo­lem 0; zero, nic


SJP.pl


nula

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż. zdrobn. Anula

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­raz wspo­mi­nam, jak Nula prze­czy­ta­ła w ga­ze­cie o psie, co to spadł z bal­ko­nu i zabił Bogu ducha win­ne­go prze­chod­nia.

 (1.1) Za­wie­zie­my Nulę na sta­cję do Dro­go­my­śla.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Anusia ż., Ania ż., Anula ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Anula

Wiktionary


nulifikacja

rzad­ko: unie­waż­nie­nie, ska­so­wa­nie; nul­li­fi­ka­cja


SJP.pl


nulka

1. znak gra­ficz­ny uży­wa­ny naj­czę­ściej przy ry­so­wa­niu wy­kre­sów funk­cji si­gnum oraz man­ty­sy;
2. ro­dzaj cyr­kla do kre­śle­nia okrę­gów o bar­dzo ma­łych śred­ni­cach; ze­row­nik


SJP.pl

Nulka – znak gra­ficz­ny przy­po­mi­na­ją­cy okrąg (czę­sto dla więk­szej czy­tel­no­ści po­gru­bio­ny) umie­szcza­ny na wy­kre­sach funk­cji. Naj­czę­ściej służy do zaz­na­cza­nia punk­tów nie­na­le­żą­cych do wy­kre­su funk­cji, po­cząt­ku pół­pro­stej, punk­tów nie­cią­gło­ści oraz ot­war­tych koń­ców prze­dzia­łów; rza­dziej in­nych punk­tów oso­bli­wych funk­cji.

Wikipedia


null

[czy­taj: nul] znak ste­ru­ją­cy o war­to­ści licz­bo­wej 0, in­for­mu­ją­cy o braku in­for­ma­cji, do­stęp­ny w sy­ste­mach ko­do­wa­nia zna­ków oraz głów­nych ję­zy­kach pro­gra­mo­wa­nia


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • li­te­rał pusty
  • null – znacz­nik w ję­zy­ku SQL
  • null (lub NUL) – znak ste­ru­ją­cy o war­to­ści licz­bo­wej 0
  • /dev/null
  • Null – po­wieść Szcze­pa­na Twar­do­cha

Wikipedia


nullifikacja

rzad­ko: unie­waż­nie­nie, ska­so­wa­nie; nu­li­fi­ka­cja


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ze­ro­wa­nie

Wiktionary

Nul­li­fi­ka­cja – za­bieg chi­rur­gicz­ny wy­ko­ny­wa­ny na zle­ce­nie, po­le­ga­ją­cy na usu­nię­ciu na­rzą­dów płcio­wych, ukła­du mo­czo­we­go cza­sa­mi rów­nież sut­ków oraz pępka[]. Osoby które pod­da­ły się za­bie­go­wi okre­śla się ter­mi­nem "Nullo".

Wikipedia


nullo

Nullo, wła­ści­wie Pa­try­cjusz Ko­cha­now­ski (ur. 14 maja 1982 w Wał­brzy­chu), znany rów­nież jako Nul­liz­ma­tyk – pol­ski raper i pro­du­cent mu­zycz­ny. Znany jest prze­de wszyst­kim z wy­stę­pów w gru­pie hip-ho­po­wej Trze­ci Wy­miar. Nullo pro­wa­dzi także so­lo­wą dzia­łal­ność ar­ty­stycz­ną. W 2018 roku wy­da­no płytę au­tor­skie­go pro­jek­tu Nul­liz­ma­ty­ka łą­czą­ce­go rap i śpiew Nulla w akom­pa­nia­men­cie ży­wych in­stru­men­tów i sam­pli pt. "Live Ses­sion".

Wikipedia


nullofobia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. pa­nicz­ny lęk przed odrzu­ce­niem

Wiktionary


nulo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. zero

Wiktionary


num.

skrót od: nu­miz­ma­ty­ka, nu­miz­ma­tycz­ny


SJP.pl


numea

sto­li­ca Nowej Ka­le­do­nii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. sto­li­ca Nowej Ka­le­do­nii, te­ry­to­rium za­leż­ne­go Fran­cji;

Wiktionary

Numea (fr. "Nouméa") – sto­li­ca Nowej Ka­le­do­nii, te­ry­to­rium za­leż­ne­go Fran­cji. Leży na po­łud­nio­wym wy­brze­żu wyspy Nowa Ka­le­do­nia, nad Mo­rzem Ko­ra­lo­wym Oce­a­nu Spo­koj­ne­go. Za­miesz­ku­je ją 94 285 miesz­kań­ców (2019)[]. Znaj­du­je się tu huta niklu (Do­niam­bo), mię­dzy­na­ro­do­wy port lot­ni­czy i mu­ze­um oraz ogród bo­ta­nicz­ny, a także ak­wa­rium mor­skie.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. numeanin mos., numeanka ż.

 przym. numeański

Wiktionary


numeanin

miesz­ka­niec Numei


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Numei

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈãɲĩn, AS: nũmeãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numea ż.

:: fż. numeanka ż.

 przym. numeański

Wiktionary


numeanka

miesz­kan­ka Numei


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Numei

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈãnka, AS: nũmeãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numea ż.

:: fm. numeanin mos.

 przym. numeański

Wiktionary


numeański

przy­miot­nik od: Numea


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Numeą, do­ty­czą­cy Numei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numea ż., numeanin mos., numeanka ż.

Wiktionary


numen

w re­li­gii sta­ro­żyt­ne­go Rzymu: ta­jem­ni­cza, bez­po­sta­cio­wa i nad­przy­ro­dzo­na siła pa­nu­ją­ca w świe­cie


SJP.pl

Numen (łac. po­tę­ga bó­stwa; wy­rocz­nia, l.mn. nu­mi­na) – w re­li­gii sta­ro­rzym­skiej ta­jem­ni­cza, bez­po­sta­cio­wa i nad­przy­ro­dzo­na siła pa­nu­ją­ca w świe­cie. Isto­tą re­li­gii był prze­de wszyst­kim oso­bi­sty sto­su­nek za­u­fa­nia do nu­me­nu. Po­sta­wę re­li­gij­ną okre­śla­ła za­leż­ność od nu­me­nu. W cza­sach ce­sar­stwa na­brał cech oso­bo­wych, np. Pales jako numen życia pa­ster­skie­go

Wikipedia


numenariusz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) astrol. pro­gno­za nu­me­ro­lo­gicz­na

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛ̃ˈnarʲjuʃ, AS: nũmẽnarʹi ̯uš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer mrz.

Wiktionary


numer

1. licz­ba umie­szczo­na na czymś
2. rzecz, rza­dziej czło­wiek, oz­na­czo­na ko­lej­ną licz­bą
3. ko­lej­ne wy­da­nie cza­so­pis­ma, ga­ze­ty, eg­zem­plarz
4. część pro­gra­mu ar­ty­stycz­ne­go
5. pot. chy­try, za­ska­ku­ją­cy wy­stę­pek
6. pokój ho­te­lo­wy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) licz­ba na­tu­ral­na, która iden­ty­fi­ku­je jakiś ele­ment ze zbio­ru

 (1.2) po­zy­cja w pro­gra­mie (zwy­kle w cyrku)

 (1.3) eg­zem­plarz cza­so­pis­ma z daną datą

 (1.4) iden­ty­fi­ka­tor za­wie­ra­ją­cy, mię­dzy in­ny­mi, cyfry;

 (1.5) przen. żart, prze­kręt, oszu­stwo

 (1.6) pot. ga­ga­tek

Wiktionary

Numer – oz­na­cze­nie przed­mio­tu, wy­ro­bu, po­ja­zdu, po­zy­cji na li­ście itp., np. numer re­je­stra­cyj­ny po­ja­zdu, numer te­le­fo­nu z nu­me­rem kie­run­ko­wym, numer użyt­kow­ni­ka ko­mu­ni­ka­to­ra in­ter­ne­to­we­go.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Za­wod­nik star­tu­je z nu­me­rem ósmym.

 (1.1) Nasz kan­dy­dat znaj­du­je się na li­ście numer osiem.

 (1.2) Koń­co­wy numer akro­ba­ty wzbu­dził westch­nie­nie po­dzi­wu na wi­dow­ni.

 (1.3) Czy wy­szedł już mar­co­wy numer „Mie­sięcz­ni­ka Wi­ki­pe­dy­sty”?

 (1.4) Jaki był numer re­je­stra­cyj­ny tego sa­mo­cho­du?

 (1.5) Za taki numer pój­dziesz sie­dzieć!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnũmɛr, AS: nũmer

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numeracja ż., denumeracja ż., numeratura ż., numerant m., numerantka ż., numerator m., numerariusz m., numerowanie n., ponumerowanie n.

:: zdrobn. numerek m., numereczek m.

 czas. numerować ndk., ponumerować dk.

 przym. numerowy, numeryczny, numerowany, ponumerowany, numeracyjny

 przysł. numerycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) liczba, pozycja, miejsce; skr. nr

 (1.3) wydanie

Wiktionary


numeracja

oz­na­cze­nie cze­goś nu­me­rem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sy­stem oz­na­cza­nia cze­goś nu­me­rem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pismo wy­cho­dzi­ło dru­ko­wa­ne iden­tycz­ną czcion­ką, z iden­tycz­ną wi­nie­tą i za­cho­wa­niem cią­gło­ści nu­me­ra­cji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈrat͡sʲja, AS: nũmeracʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numeryk m., ponumerowanie n., numer, numerowanie, numerek

 przym. numeracyjny, numerowy, numeryczny

 czas. numerować

Wiktionary


numeracyjny

→ nu­me­ra­cja


SJP.pl

Patrz:

numeracja

numerant

po­tocz­nie: osoba ro­bią­ca ka­wa­ły


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który wy­krę­ca nu­me­ry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer mrz., numerek mrz.

Wiktionary


numerantka

→ nu­me­rant


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ro­bią­ca ka­wa­ły

Wiktionary

Patrz:

numerant

numerariusz

czło­nek Opus Dei ży­ją­cy w ce­li­ba­cie i w peł­nej dy­spo­zy­cyj­no­ści wobec or­ga­ni­za­cji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek Opus Dei, który żyje w ce­li­ba­cie;

Wiktionary

Nu­me­ra­riusz lub nu­me­ra­ria (ko­bie­ta) – czło­nek Opus Dei ży­ją­cy w ce­li­ba­cie. Niek­tó­rzy z nich (w prak­ty­ce 20%) mogą zo­stać księż­mi pra­ła­tu­ry Opus Dei (se­mi­na­rium Dzie­ła to Ca­va­bian­ca). Nie skła­da on żad­nych ślu­bów, ale za­wie­ra z pra­ła­tu­rą umowę.

Bez­żen­ni męż­czyź­ni lub nie­za­męż­ne ko­bie­ty w pełni go­to­wi do prac apo­stol­skich i for­ma­cji in­nych wier­nych Pra­ła­tu­ry Opus Dei.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈrarʲjuʃ, AS: nũmerarʹi ̯uš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer m., supernumerariusz m., supernumeraria ż.

:: fż. numeraria ż.

Wiktionary


numerariuszka

→ nu­me­ra­riusz


SJP.pl

Patrz:

numerariusz

numerator

1. na­rzę­dzie do nu­me­ro­wa­nia;
2. urzą­dze­nie sy­gna­li­za­cyj­ne prze­sy­ła­ją­ce numer po­mie­szcze­nia, bu­dyn­ku itp., bę­dą­ce­go miej­scem na­da­nia wez­wa­nia


SJP.pl


numeratywny

zwią­za­ny z nu­me­ra­cją - oz­na­cze­niem ko­lej­no­ści przy uży­ciu nu­me­rów; nu­me­ra­cyj­ny


SJP.pl


numerek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: numer

 (1.2) za­wiesz­ka lub bre­lo­czek z umie­szczo­nym na nim nu­me­rem

 (1.3) pot. przen. seks. sto­su­nek sek­su­al­ny, zwła­szcza szyb­ki lub z pro­sty­tut­ką

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Za zgu­bio­ny nu­me­rek do szat­ni na­le­ży za­pła­cić karę w wy­so­ko­ści 10 zł.

 (1.3) Jacek za­li­czył wczo­raj dwa nu­mer­ki po dy­sko­te­ce w re­mi­zie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nũˈmɛrɛk, AS: nũmerek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer m., numeracja ż., numerowanie n., numerator m., numerant m., numerantka ż., ponumerowanie n., numeryk mos.

 przym. numerowy, numeryczny

 czas. numerować ndk.

Wiktionary


numeri

w me­try­ce an­tycz­nej: stopy dłuż­sze niż trzyz­gło­sko­we


SJP.pl


numerkomat

au­to­mat do przy­dzie­la­nia nu­mer­ków ocze­ku­ją­cym w ko­lej­ce; ko­lej­ko­mat


SJP.pl


numerkowy

→ nu­me­rek


SJP.pl

Patrz:

numerek

numerolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie nu­me­ro­lo­gii


SJP.pl


numerologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ezot. pse­u­do­na­u­ka ba­da­ją­ca rze­ko­me pro­fe­tycz­ne wła­ści­wo­ści i sym­bo­li­kę liczb oraz ich wpływ na ko­le­je losu;

Wiktionary

Ten ar­ty­kuł opi­su­je te­o­rie, me­to­dy lub czyn­no­ści niez­god­ne ze współ­czes­ną wie­dzą na­u­ko­wą.

Nu­me­ro­lo­gia – pse­u­do­na­u­ka ba­da­ją­ca mi­stycz­ne lub ma­gicz­ne wła­ści­wo­ści liczb; pro­gno­zo­wa­nie z liczb, opie­ra­ją­ce się na prze­ko­na­niu, że numer przy­po­rząd­ko­wa­ny da­ne­mu obiek­to­wi (numer domu, sa­mo­cho­du, te­le­fo­nu, za­ko­do­wa­ne pod po­sta­cią licz­by imię, itp.)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na przy­kład przy­wią­zy­wa­nie szcze­gól­ne­go zna­cze­nia do liczb (nu­me­ro­lo­gia) może mieć istot­ny wpływ na po­stę­po­wa­nie czło­wie­ka. Niek­tó­rzy lu­dzie ujaw­nia­ją głę­bo­kie prześ­wiad­cze­nie, że licz­by nie tylko sym­bo­li­zu­ją pewne po­ję­cia, przed­mio­ty, względ­nie osoby, ale mogą kształ­to­wać, w pew­nej mie­rze, losy ludzi lub umoż­li­wia­ją od­kry­cie przysz­łe­go biegu zda­rzeń.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numerolog mos., numerowanie n., ponumerowanie n.

 przym. numerologiczny, numeryczny

 przysł. numerologiczne

Wiktionary


numerologiczny

do­ty­czą­cy nu­me­ro­lo­gii


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z nu­me­ro­lo­gią, do­ty­czą­cy nu­me­ro­lo­gii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pa­trzy­łam, jak szyb­ko wy­ko­nu­je nu­me­ro­lo­gicz­ne obli­cze­nia na kart­ce.

 (1.1) Osoby z tej grupy nu­me­ro­lo­gicz­nej naj­le­piej spraw­dza­ją się jako ad­wo­ka­ci, sę­dzio­wie, osoby na wy­so­kich sta­no­wi­skach - w świe­cie biz­ne­su, po­li­ty­ki, me­dy­cy­ny.

 (1.1) To naj­bar­dziej ta­jem­ni­cza licz­ba wśród całej wi­bra­cji nu­me­ro­lo­gicz­nej.

 (1.1) Rok 2008 jest nie tylko nu­me­ro­lo­gicz­ną je­dyn­ką, która oz­na­cza nowe po­cząt­ki, czy Ro­kiem Szczu­ra, sym­bo­li­zu­ją­cym w chiń­skim ho­ro­sko­pie od­no­wę.

 (1.1) Ma­ciej Sto­lar­czyk – mocna nu­me­ro­lo­gicz­na 8. wróży mu po­wo­dze­nie, suk­ces, sławę. Może zro­bić świa­to­wą ka­rie­rę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numerologia ż., numerolog mos.

Wiktionary


numerolożka

→ nu­me­ro­log


SJP.pl

Patrz:

numerolog

numerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nu­me­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛrɔˈvãɲɛ, AS: nũmerovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. numerować ndk.

 rzecz. numeryk mos., ponumerowanie n., numeracja, numer, numerek, numerologia

 przym. numeryczny

Wiktionary


numerować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) na­da­wać cze­muś ko­lej­ne nu­me­ry, oz­na­czać coś nu­me­ra­mi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ek­spe­dy­cja spo­rzą­dza­ją­ca siat­kę po­mia­ro­wą przy­ję­ła dla każ­de­go szczy­tu w Ka­ra­ko­rum sym­bol K, a na­stęp­nie wierz­choł­ki nu­me­ro­wa­no od za­cho­du w kie­run­ku wschod­nim.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈrɔvat͡ɕ, AS: nũmerovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numerowy mos., numer m., numerek m., numeracja ż., numerowanie n., ponumerowanie n., numeryk m.

 przym. numeryczny, numerowy

Wiktionary


numerowy

przy­miot­nik od: numer


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z nu­me­rem, do­ty­czą­cy nu­me­ru

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przest. osoba od­płat­nie no­szą­ca bagaż pa­sa­że­rom ko­le­jo­wym

 (2.2) przest. słu­żą­cy w ho­te­lu

Wiktionary

Przykłady

 (2.2) Przez dzie­dzi­niec za­ja­zdu jak strza­ła przem­knął nu­me­ro­wy, sie­jąc po dro­dze świe­że de­szczuł­ki, które przy­wią­zy­wał do klu­czy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer mrz.

:: fż. numerowa ż.

 czas. numerować

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) bagażowy, tragarz

 (2.2) pokojowy

Wiktionary


numeryczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nu­me­rycz­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. numeryczny

 przysł. numerycznie

Wiktionary


numeryczny

w ma­te­ma­ty­ce:
1. wy­ra­żo­ny za po­mo­cą liczb; licz­bo­wy;
2. nu­me­rycz­ne me­to­dy - sto­so­wa­ne w wielu dzie­dzi­nach ma­te­ma­ty­ki me­to­dy opisu za­gad­nień, zja­wisk, pro­ce­sów za po­mo­cą roz­wią­zań licz­bo­wych


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z liczb lub cyfr

 (1.2) ope­ru­ją­cy na przy­bli­żo­nych war­to­ściach licz­bo­wych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Pro­szę wpro­wa­dzić kod na kla­wia­tu­rze nu­me­rycz­nej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũmɛˈrɨt͡ʃnɨ, AS: nũmeryčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numeryczność ż., numeryk m., ponumerowanie n., numeracja ż., numer, numerek, numerologia, numerowanie

 czas. numerować

 przysł. numerycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cyfrowy, liczbowy

Wiktionary


numeryk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mat. spe­cja­li­sta w za­kre­sie metod nu­me­rycz­nych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numer m., numerek m., numeracja ż., numerator m., numerowanie n.

 czas. numerować ndk.

 przym. numeryczny

Wiktionary


numida

miesz­ka­niec Nu­mi­dii (sta­ro­żyt­nej kra­i­ny w Afry­ce Pół­noc­nej); Nu­mi­dyj­czyk


SJP.pl


numidia

sta­ro­żyt­na kra­i­na w Afry­ce Pół­noc­nej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. hi­sto­rycz­ne kró­le­stwo Ber­be­rów w pół­noc­nej Afry­ce, obej­mu­ją­ce te­re­ny dzi­siej­szej Al­gie­rii i czę­ści Tu­nez­ji;

 (1.2) hist. geogr. pro­win­cja rzym­ska

Wiktionary

Nu­mi­dia – hi­sto­rycz­ne pań­stwo Ber­be­rów w pół­noc­nej Afry­ce. Obej­mo­wa­ło te­ry­to­ria na za­chód od Kar­ta­gi­ny i na wschód od Oranu. Póź­niej pro­win­cja rzym­ska oraz pro­win­cja ko­ściel­na ze sto­li­cą w Mi­le­we.

Nu­mi­dia po­ja­wia się po raz pier­wszy na kar­tach hi­sto­rii pod ko­niec III wieku p.n.e.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W któ­rym wieku Nu­mi­dia zo­sta­ła za­ję­ta przez le­gio­ny rzym­skie?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nũˈmʲidʲja, AS: nũmʹidʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numidyjczyk mos., Numida mos., Numidyjka ż.

 przym. numidyjski

Wiktionary


numidyjczyk

miesz­ka­niec Nu­mi­dii (sta­ro­żyt­nej kra­i­ny w Afry­ce Pół­noc­nej); Nu­mi­da


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nu­mi­dii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numidia ż., Numida mos.

:: fż. Numidyjka ż.

 przym. numidyjski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Numida mos.

Wiktionary


numidyjka

miesz­kan­ka Nu­mi­dii (sta­ro­żyt­nej kra­i­ny w Afry­ce Pół­noc­nej)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nu­mi­dii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numidia ż.

:: fm. Numidyjczyk mos., Numida mos.

 przym. numidyjski

Wiktionary


numidyjski

przy­miot­nik od: Nu­mi­dia (kraj sta­ro­żyt­ny)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Nu­mi­dią, do­ty­czą­cy Nu­mi­dii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Numidia ż., Numidyjczyk mos., Numida mos., Numidyjka ż.

Wiktionary


numinalny

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy nu­mi­no­sum

Wiktionary


numitor

Nu­mi­tor – w mi­to­lo­gii rzym­skiej król la­tyń­skie­go mia­sta Alba Longa, syn Pro­ka­sa, oj­ciec Rei Syl­wii, dziad Ro­mu­lu­sa i Re­mu­sa.

Po­zba­wio­ny wła­dzy przez swego brata Amu­liu­sa, odzy­skał ją przy po­mo­cy wnu­ków Ro­mu­lu­sa i Re­mu­sa.

Wikipedia


numizm.

skrót od: nu­miz­ma­ty­ka, nu­miz­ma­tycz­ny (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


SJP.pl


numizmat

dawna mo­ne­ta lub medal ma­ją­ce war­tość za­byt­ko­wą


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dawna mo­ne­ta lub medal o war­to­ści za­byt­ko­wej, bę­dą­ce przed­mio­tem badań albo ko­lek­cjo­no­wa­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ko­lek­cję włas­nych nu­miz­ma­tów prze­ka­za­ła do mu­ze­um para pre­zy­denc­ka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numizmatyk mos., numizmatyka ż.

 przym. numizmatyczny

Wiktionary


numizmatyczka

1. ko­lek­cjo­ner­ka monet, me­da­li ma­ją­cych war­tość za­byt­ko­wą; zbie­racz­ka nu­miz­ma­tów;
2. znaw­czy­ni nu­miz­ma­tów, spe­cja­list­ka ba­da­ją­ca i opi­su­ją­ca dawne mo­ne­ty i me­da­le


SJP.pl


numizmatyczny

→ nu­miz­mat


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nu­miz­ma­ty­ką

Wiktionary

Patrz:

numizmat

Przykłady

 (1.1) Pan Leon roz­wi­jał swoje za­in­te­re­so­wa­nia nu­miz­ma­tycz­ne we wczes­nej mło­do­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numizmat mrz., numizmatyk mrz., numizmatyka ż.

Wiktionary


numizmatyk

1. ko­lek­cjo­ner monet, me­da­li ma­ją­cych war­tość za­byt­ko­wą; zbie­racz nu­miz­ma­tów;
2. znaw­ca nu­miz­ma­tów, spe­cja­li­sta ba­da­ją­cy i opi­su­ją­cy dawne mo­ne­ty i me­da­le


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie nu­miz­ma­ty­ki, na­u­ko­wy ba­dacz hi­sto­rycz­nych monet

 (1.2) zbie­racz nu­miz­ma­tów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ka­ta­log monet rzym­skiej pro­win­cji w Hisz­pa­nii opra­co­wał nu­miz­ma­tyk z uni­wer­sy­te­tu w Sa­ra­gos­sie we współ­pra­cy z mu­ze­al­ni­ka­mi z Bar­ce­lo­ny.

 (1.2) Wy­mie­ni­łem się mo­ne­ta­mi z tym star­szym nu­miz­ma­ty­kiem z Ka­to­wic.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numizmat mrz., numizmatyka ż.

:: fż. numizmatyczka ż.

 przym. numizmatyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rzad. numolog

Wiktionary


numizmatyka

nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem, opi­sem i kla­sy­fi­ka­cją nu­miz­ma­tów (dawne mo­ne­ty lub me­da­le ma­ją­ce war­tość za­byt­ko­wą)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. hist. nauka po­moc­ni­cza hi­sto­rii zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem, opi­sem i kla­sy­fi­ko­wa­niem monet i me­da­li;

 (1.2) ko­lek­cjo­no­wa­nie nu­miz­ma­tów

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: nu­miz­ma­tyk

Wiktionary

Nu­miz­ma­ty­ka (łac. "nu­mis­ma­ti­ca" z νομισματική) – nauka po­moc­ni­cza hi­sto­rii zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem, opi­sem i sy­ste­ma­ty­zo­wa­niem nu­miz­ma­tów, w tym: monet, ban­kno­tów oraz in­nych zna­ków pie­nięż­nych, pod wzglę­dem hi­sto­rycz­nym, este­tycz­nym i tech­nicz­nym.

Ter­min ten po­cho­dzi od grec­kie­go "no­mis­ma", co pier­wot­nie było nazwą bi­zan­tyj­skie­go zło­te­go so­li­da.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Do­me­nę nu­miz­ma­ty­ki sta­no­wią ko­lek­cjo­no­wa­nie i kla­sy­fi­ko­wa­nie monet oraz ar­te­fak­tów me­da­lier­skich.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. numizmat mrz., numizmatyk mos.

 przym. numizmatyczny

Wiktionary


numulit

wy­mar­ły pier­wot­niak z gro­ma­dy ot­wor­nic, ży­ją­cy od okre­su kre­do­we­go do oli­go­ce­nu


SJP.pl


numulityczny

→ nu­mu­lit


SJP.pl

Patrz:

numulit

nuna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geol. naj­star­szy znany su­per­kon­ty­nent, który w pro­te­ro­zo­i­ku łą­czył więk­szość lądów Ziemi;

 (1.2) geogr. wieś w pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w gmi­nie Na­sielsk;

Wiktionary

}|-

Nuna – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie no­wod­wor­skim, w gmi­nie Na­sielsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) Kolumbia

Wiktionary


nunatak

skała wy­sta­ją­ca z lo­dow­ca


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. wznie­sie­nie wy­sta­ją­ce nad po­wierzch­nię lo­dow­ca lub lą­do­lo­du i ze­wsząd oto­czo­ne przez po­kry­wę lo­do­wą;

Wiktionary

Nu­na­tak (ka­la­al­li­sut: nu­na­taq) – wzgó­rze, szczyt wzno­szą­cy się nad po­wierzch­nię lą­do­lo­du i oto­czo­ny ze­wsząd przez po­kry­wę lo­do­wą.

Nu­na­ta­ki wy­stę­pu­ją w ob­sza­rach po­kry­tych lą­do­lo­dem (na Gren­lan­dii, An­tark­ty­dzie) lub w sil­nie zlo­do­wa­co­nych gó­rach np.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nũˈnatak, AS: nũnatak

Wiktionary


nunavut

rze­czow­nik, ro­dzaj męski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. jedno z trzech te­ry­to­riów ka­na­dyj­skich;

Wiktionary

Nu­na­vut (ang. wym. []; ᓄᓇᕗᑦ, wym. []) – te­ry­to­rium Ka­na­dy. Nu­na­vut w inuk­ti­tut oz­na­cza „nasz kraj”. Nu­na­vut gra­ni­czy od za­cho­du z Te­ry­to­ria­mi Pół­noc­no-Za­chod­ni­mi od po­łud­nia z Ma­ni­to­bą. Po­sia­da też po­łud­nio­wą gra­ni­cę mor­ską z Qu­e­be­kiem i On­ta­rio (przez Za­to­kę Hud­so­na) i na wscho­dzie po­przez Cie­śni­nę Da­vi­sa, Na­re­sa i Morze Baf­fi­na z Gren­lan­dią.

Wikipedia


nunchaku

[czy­taj: nun­cza­ku] broń, cep z dwóch ka­wał­ków drew­na po­łą­czo­nych łań­cu­chem; nun­cza­ku, nun­cza­ko


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ro­dzaj broni przy­po­mi­na­ją­cej cep;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nũn͇ˈt͡ʃaku, AS: nũṇčaku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nunczaku, nunczako

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nunczaku, nunczako

Wiktionary


nuncjatorski

→ nun­cja­tu­ra, → nun­cjusz


SJP.pl

Patrz:

nuncjatura, → nuncjusz

nuncjatura

1. przed­sta­wi­ciel­stwo dy­plo­ma­tycz­ne Wa­ty­ka­nu przy rzą­dzie ja­kie­goś pań­stwa;
2. urząd nun­cju­sza; okres spra­wo­wa­nia urzę­du przez nun­cju­sza


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kośc. dy­plo­ma­tycz­ne przed­sta­wi­ciel­stwo pa­pie­ża

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­wią­za­nie sto­sun­ków dy­plo­ma­tycz­nych nie­ja­ko wy­prze­dzi­ło odro­dze­nie nie­pod­le­głe­go pań­stwa pol­skie­go, po­nie­waż pa­pież Be­ne­dykt XV za zgodą władz nie­miec­kich zde­cy­do­wał ot­war­cie na­miast­ki nun­cja­tu­ry w War­sza­wie już 15 kwiet­nia 1918 r.

 (1.1) Wie­leb­ni oo. do­mi­ni­ka­nie wez­wa­li na­szych ojców do kurii bi­sku­piej, a nawet do nun­cja­tu­ry apo­stol­skiej, uwa­ża­jąc wspom­nia­ny cud za ba­jecz­kę (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnũnt͡sʲjaˈtura, AS: nũncʹi ̯atura

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuncjusz m.

Wiktionary


nuncjusz

stały przed­sta­wi­ciel dy­plo­ma­tycz­ny Wa­ty­ka­nu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) dy­plo­ma­tycz­ny przed­sta­wi­ciel Wa­ty­ka­nu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnũnt͡sʲjuʃ, AS: nũncʹi ̯uš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuncjatura ż.

Wiktionary


nunczako

broń, cep z dwóch ka­wał­ków drew­na po­łą­czo­nych łań­cu­chem; nun­cza­ku, nun­cha­ku


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. nun­cha­ku.

Wiktionary

Nun­cza­ko (jap. ヌンチャク nun­cha­ku) – ro­dzaj broni obu­cho­wej w for­mie dwóch pałek po­łą­czo­nych ze sobą za po­mo­cą łań­cu­cha lub linki (dziś ny­lo­no­wej, daw­niej wy­ko­na­nej z wło­sów z koń­skie­go ogona). Ist­nie­je błęd­na te­o­ria, iż broń pow­sta­ła ze zwy­kłe­go cepa, któ­rym młó­co­no ryż, lecz żaden z wiel­kich mi­strzów kobudō w Ja­po­nii (IOKA) jej nie pot­wier­dza.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nũn͇ˈt͡ʃakɔ, AS: nũṇčako

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nunchaku, nunczaku

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nunchaku, nunczaku

Wiktionary


nunczaku

broń, cep z dwóch ka­wał­ków drew­na po­łą­czo­nych łań­cu­chem; nun­cza­ko, nun­cha­ku


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. nun­cha­ku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nũn͇ˈt͡ʃaku, AS: nũṇčaku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nunchaku, nunczako

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nunchaku, nunczako

Wiktionary


nuoxi

ogól­na nazwa chiń­skich przed­sta­wień obrzę­do­wych z tan­ce­rza­mi w ma­skach


SJP.pl


nupcjalny

daw­niej: od­no­szą­cy się do we­se­la, ślubu; we­sel­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) przest. do­ty­czą­cy we­se­la czy ślubu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nupturient mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) weselny

Wiktionary


nupel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań, Górny Śląsk. smo­czek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. nuplik, nupelek

 czas. nuplać, ponuplać

Wiktionary


nupelflasza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dzie­cię­ca bu­tel­ka ze smocz­kiem

Wiktionary


nupturient

1. osoba zgła­sza­ją­ca w urzę­dzie za­miar za­war­cia mał­żeń­stwa;
2. daw­niej: na­rze­czo­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. ktoś pla­no­wa­ća­nu­ją­cy oże­nek

Wiktionary

Nup­tu­rient (łac. "nup­tu­riens", dop. "nup­tu­rien­tis") – w pra­wie rzym­skim, stąd także w pra­wie ka­no­nicz­nym oraz ro­dzin­nym osoba ma­ją­ca za­wrzeć zwią­zek mał­żeń­ski.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. nupturientka ż.

 przym. nupcjalny

Wiktionary


nupturientka

→ nup­tu­rient


SJP.pl

Patrz:

nupturient

nur

1. cał­ko­wi­te za­nu­rze­nie się w wo­dzie
2. ptak wodny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak wodny za­miesz­ku­ją­cy Ame­ry­kę Pół­noc­ną i pół­noc­ną część Eu­ro­py;

 (1.2) skok do wody

Wiktionary

Nur – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostrow­skim, w gmi­nie Nur.

Nur leży na pra­wym brze­gu Bugu. Sie­dzi­ba gminy Nur. Daw­niej mia­sto; uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1425 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ny w 1870 roku.

Mia­sto kró­lew­skie Ko­ro­ny Kró­le­stwa Pol­skie­go, w dru­giej po­ło­wie XVI wieku po­ło­żo­ne było w po­wie­cie nur­skim ziemi nur­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. Miej­sce obrad sej­mi­ków ziem­skich ziemi nur­skiej od XVI wieku do pier­wszej po­ło­wy XVIII wieku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Dał nura do je­zio­ra i tyle go wi­dzie­li­śmy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nur, AS: nur

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurzanie n., nurzec m., zanurkowanie n., nurkowanie n., nurek m., nury lm nm.

 czas. nurkować ndk., zanurkować dk.

 przym. nurkowy, nurowy

Wiktionary


nur-sułtan

dawna nazwa sto­li­cy Ka­zach­sta­nu


SJP.pl


nurag

stoż­ko­wa­ta wieża wznie­sio­na nad ka­mien­nym oł­ta­rzem, bu­do­wa­na na Sar­dy­nii przez Nu­ra­gij­czy­ków


SJP.pl

Nurag – stoż­ko­wa­ta wieża wznie­sio­na nad ka­mien­nym oł­ta­rzem bu­do­wa­ne na Sar­dy­nii przez Nu­ra­gij­czy­ków. Naj­star­sze da­to­wa­ne są na XV wiek p.n.e. Naj­wyż­sze z od­kry­tych wież osią­ga­ły nawet 20 me­trów wy­so­ko­ści.

Wieża zbu­do­wa­na jest z ka­mie­ni uło­żo­nych bez uży­cia za­pra­wy. Na zew­nętrz­nej po­wierzch­ni znaj­du­je się wiele wy­pu­stek i ma­łych okien. Nu­ra­gi były bu­do­wa­ne na wznie­sie­niach, czę­sto pow­sta­wa­ły przy nich wio­ski, które ko­rzy­sta­ły z nu­ra­gów jako for­ty­fi­ka­cji obron­nych.

Wikipedia


nuraghi

ro­dzaj bu­dow­li z epoki brązu


SJP.pl


nuragijski

cy­wi­li­za­cja nu­ra­gij­ska - sta­ro­żyt­na cy­wi­li­za­cja za­miesz­ku­ją­ca te­re­ny po­ło­żo­ne w dzi­siej­szych Wło­szech


SJP.pl


nurcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od nurt

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie nurt, lecz tylko mały nur­cik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurt m.

Wiktionary


nurczyński

naz­wi­sko


SJP.pl


nurecki

przy­miot­nik od: Nurek (mia­sto w Ta­dży­ki­sta­nie)


SJP.pl


nurek

1. osoba nur­ku­ją­ca za­wo­do­wo;
2. śro­do­wi­sko­wo: pił­karz pró­bu­ją­cy wy­mu­sić faul;
3. lek­ce­wa­żą­co: nurek śmiet­ni­ko­wy - prze­szu­ki­wacz śmiet­ni­ków


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek upra­wia­ją­cy nur­ko­wa­nie za­wo­do­wo lub w ce­lach spor­to­wych

 (1.2) środ. slang. drob­ny do­staw­ca złomu do punk­tu skupu; naj­czę­ściej w celu zdo­by­cia pie­nię­dzy na al­ko­hol

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) skok w wodę

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (3.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ce­ror­hin­ca mo­no­ce­ra­ta|ref=tak., ptak z ro­dzi­ny alk;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nurek – osoba upra­wia­ją­ca nur­ko­wa­nie
  • „Nurek” (I) – okręt-baza dla nur­ków Ma­ry­nar­ki Wo­jen­nej II RP
  • ORP „Nurek” (II) – okręt-baza dla nur­ków Ma­ry­nar­ki Wo­jen­nej II RP
  • Nurek – ptak z ro­dzi­ny alk
  • Nurek – wł. Norak, mia­sto w Ta­dży­ki­sta­nie
    • Za­po­ra Nu­rec­ka – za­po­ra wodna w Ta­dży­ki­sta­nie
  • Nurek – osada wsi Rę­dzi­ny w woj. łódz­kim, w pow. ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Żytno

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Co wy­ło­wi­li rzym­scy nur­ko­wie ze sta­ro­żyt­nych ka­na­łów?

 (1.2) Nurek re­gu­lar­nie za­bie­ra pusz­ki ze ścież­ki ro­we­ro­wej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnurɛk, AS: nurek

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nurkować

 rzecz. nur m., nurzec mzw., nurkowanie n., zanurkowanie n., nurzanie n., wynurzenie n.

 przym. nurkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (3.1) alka rogata

Wiktionary


nuristan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na w pół­noc­no-wschod­nim Af­ga­ni­sta­nie, przy gra­ni­cy z Pa­ki­sta­nem;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nuˈrʲistãn, AS: nurʹistãn

Wiktionary


nurka

norka eu­ro­pej­ska


SJP.pl


nurki

1. osoba nur­ku­ją­ca za­wo­do­wo;
2. śro­do­wi­sko­wo: pił­karz pró­bu­ją­cy wy­mu­sić faul;
3. lek­ce­wa­żą­co: nurek śmiet­ni­ko­wy - prze­szu­ki­wacz śmiet­ni­ków


SJP.pl


nurkiewicz

naz­wi­sko


SJP.pl


nurkowanie

1. cał­ko­wi­cie za­nu­rzać się w wo­dzie;
2. schy­lać się nisko, kry­jąc się;
3. o sa­mo­lo­cie: le­cieć po stro­mym torze w stro­nę ziemi;
4. śro­do­wi­sko­wo: upa­dać te­a­tral­nie, sy­mu­lu­jąc faul


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nur­ko­wać.

 (1.2) ska­ka­nie do wody

 (1.3) pły­wa­nie pod wodą;

 (1.4) przen. szyb­kie cho­wa­nie się w czymś

 (1.5) o sa­mo­lo­tach, pta­kach szyb­ki lot w dół

Wiktionary

Nur­ko­wa­nie – prze­by­wa­nie pod wodą przy wy­ko­rzy­sta­niu od­po­wied­nie­go sprzę­tu lub na tzw. za­trzy­ma­nym od­de­chu ("fre­e­di­ving"), w ce­lach re­kre­a­cyj­nych, spor­to­wych, na­u­ko­wych, tech­nicz­nych, ra­tun­ko­wych lub mi­li­tar­nych. Nur­ko­wa­nie z ak­wa­lun­giem (ang. "scuba di­ving") oraz nur­ko­wa­nie na za­trzy­ma­nym od­de­chu jest za­li­cza­ne do spor­tów ek­stre­mal­nych.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnurkɔˈvãɲɛ, AS: nurkovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nurkować ndk., zanurkować dk.

 rzecz. nurek mrz./mos., nur m., zanurkowanie n.

Wiktionary


nurkować

1. cał­ko­wi­cie za­nu­rzać się w wo­dzie;
2. schy­lać się nisko, kry­jąc się;
3. o sa­mo­lo­cie: le­cieć po stro­mym torze w stro­nę ziemi;
4. śro­do­wi­sko­wo: upa­dać te­a­tral­nie, sy­mu­lu­jąc faul


SJP.pl

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) pły­wać pod po­wierzch­nią wody

 (1.2) przen. pot. wcho­dzić pod coś cho­wa­jąc się

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dziś na ba­se­nie dzie­ci uczy­ły się nur­ko­wać.

 (1.1) Widzę nur­ku­ją­ce co chwi­lę tra­cze nu­ro­gę­si, tra­cze dłu­go­dzio­be i bie­lacz­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nurˈkɔvat͡ɕ, AS: nurkovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurek m., nur m., nurzec mzw., nurkowanie n., zanurkowanie n., nurzanie n.

 czas. zanurkować ndk.

 przym. nurkowy

Wiktionary


nurkowiec

sa­mo­lot bom­bo­wy o kon­struk­cji przy­sto­so­wa­nej do zrzu­ca­nia bomb pod­czas lotu nur­ko­we­go


SJP.pl


nurkowisko

miej­sce do nur­ko­wa­nia


SJP.pl


nurkowski

naz­wi­sko


SJP.pl


nurkowy

1. zwią­za­ny z nur­kiem lub z nur­ko­wa­niem, np. lot nur­ko­wy;
2. do­ty­czą­cy nurki


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nur­kiem i nur­ko­wa­niem, do­ty­czą­cy nurka i nur­ko­wa­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurek m., nur m., nurzaniec m., nurkowanie n., zanurkowanie n., nurzanie n., zanurzanie n., zanurzenie n., wynurzanie n., wynurzenie n.

 czas. nurkować ndk., zanurkować dk., nurzać ndk., zanurzać ndk., zanurzyć dk., wynurzać ndk., wynurzyć dk.

Wiktionary


nurmi

Nurmi – pol­ska or­ga­ni­za­cja ruchu oporu dzia­ła­ją­ca w po­łud­nio­wej Fran­cji, w okre­sie od wrze­śnia 1941 roku do po­ło­wy 1942 roku, zor­ga­ni­zo­wa­na przez por. Te­o­do­ra Dzierz­gow­skie­go. Siat­ka dy­wer­syj­no-szpie­gow­ska była pod­le­gła wy­wia­do­wi bry­tyj­skie­mu a jej głów­nym celem była głów­nie dzia­łal­ność wy­wia­dow­cza oraz or­ga­ni­zo­wa­nie punk­tów od­bio­ru zrzu­tów. Nurmi zo­sta­ła ro­zbi­ta przez fran­cu­ską po­li­cję w po­ło­wie 1942 roku, przy czym znacz­na część jej człon­ków zo­sta­ła aresz­to­wa­na.

Wikipedia


nurniczek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny alk


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. mały ptak mor­ski z ro­dzi­ny alk, z ro­dza­jów nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Aet­hia|ref=tak. i nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pty­cho­ramp­hus|ref=tak.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nurʲˈɲit͡ʃɛk, AS: nurʹńiček

Wiktionary


nurnik

1. ptak nad­mor­ski z ro­dzi­ny alk;
2. ro­dzaj tłoka w pom­pach wod­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cepp­hus|ref=tak., mor­ski ptak z ro­dzi­ny alk;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • ptaka z ro­dzi­ny alk, np.:
    • nur­nik zwy­czaj­ny
    • nur­nik ale­uc­ki
  • tłok nur­ni­ko­wy

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnurʲɲik, AS: nurʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurzec mzw.

Wiktionary


nurogęś

ptak wodny, ga­tu­nek tra­cza


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mer­gus mer­gan­ser|ref=tak., tracz nu­ro­gęś, ga­tu­nek du­że­go wod­ne­go ptaka z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych, grupy tra­czy;

Wiktionary

Nu­ro­gęś, tracz nu­ro­gęś ("Mer­gus mer­gan­ser") – ga­tu­nek du­że­go ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych (Ana­ti­dae), za­miesz­ku­ją­cy Eu­raz­ję i Ame­ry­kę Pół­noc­ną. Nie jest za­gro­żo­ny.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ, AS: nurogẽũ̯ś

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tracz nurogęś

Wiktionary


nurowate

mo­no­ty­po­wy rząd pta­ków ne­o­gna­tycz­nych; nury


SJP.pl


nurowaty

o ce­chach nu­ro­wa­tych (rząd pta­ków)


SJP.pl


nurowski

naz­wi­sko


SJP.pl


nursa

po­tocz­nie: pie­lę­gniar­ka


SJP.pl


nurse

[czy­taj: ners] an­giel­ska nia­nia lub pie­lę­gniar­ka


SJP.pl

Nurse – de­biu­tanc­ki album stu­dyj­ny The­ra­py? wy­da­ny przez A&M Re­cords. Na­gry­wa­ny w więk­szo­ści w Loco Stu­dio w Ca­er­le­on, z wy­jąt­kiem ut­wo­ru „Gone”, za­re­je­stro­wa­ne­go w An­na­moe. Sły­szal­ne jest na nim odej­ście ze­spo­łu od noise pun­ko­we­go brzmie­nia na rzecz bar­dziej in­du­strial­ne­go. Album zo­stał do­ce­nio­ny przez kry­ty­ków i osią­gnął po­zy­cję 38 w UK Al­bums Chart.

Wikipedia


nursja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. miej­sco­wość i gmina we Wło­szech, w re­gio­nie Um­bria, w pro­win­cji Pe­ru­gia;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Św. Be­ne­dykt uro­dził się około 480 roku w ape­niń­skiej miej­sco­wo­ści Nur­sja, po­ło­żo­nej na pół­noc od Rzymu.

 (1.1) Mówię, że mam kło­pot z imie­niem „Nor­cia”, która po pol­sku na­zy­wa się „Nur­sja”. Tro­chę jak z borgo i „gro­dem”. Mówię, że kiedy opo­wia­dam o trzę­sie­niu w Nur­sji, to jest to tak, jak gdyby mia­sto ru­nę­ło w ja­kiejś uczo­nej baśni, w te­o­lo­gicz­nym trak­ta­cie, w ła­ciń­skich cza­sach, nie dzi­siaj.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nursyjski

Wiktionary


nurski

przy­miot­nik od: Nur (wieś w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim)


SJP.pl


nurt

1. linia wyz­na­cza­ją­ca naj­więk­szą pręd­kość prze­pły­wu wody w rzece; bieg rzeki;
2. ten­den­cje w sztu­ce, fi­lo­zo­fii itp.


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hy­drol. stru­mień wody w rzece na jej środ­ku, który pły­nie szyb­ciej niż resz­ta

 (1.2) ten­den­cje w sztu­ce, fi­lo­zo­fii itp.

 (1.3) ciąg wy­da­rzeń

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nurt rzeki
  • ten­den­cja, dąż­ność w li­te­ra­tu­rze, sztu­ce, nauce np. Ne­o­re­a­lizm, Mi­ni­ma­lizm (sztu­ki pla­stycz­ne), De­for­ma­tyzm; prąd
  • Nurt. Pismo poś­wię­co­ne kul­tu­rze pol­skiej – mie­sięcz­nik wy­da­wa­ny od marca 1943 do maja 1944 w War­sza­wie
  • Nurt – mie­sięcz­nik wy­da­wa­ny od roku 1965 do 1990 w Poz­na­niu
  • Nowy Nurt – ogól­no­pol­ski dwu­ty­god­nik li­te­rac­ki
  • Nurt – pol­ska grupa mu­zycz­na
  • Nurt – de­biu­tanc­ki album grupy mu­zycz­nej Nurt
  • Nurt – opo­wie­ści bio­gra­ficz­ne Wac­ła­wa Be­ren­ta z 1934
  • Nurt – grupa ar­ty­stycz­na dzia­ła­ją­ca w Kra­ko­wie
  • Nurt – ro­bot­ni­czy ze­spół ama­tor­ski pow­sta­ły w 1952 r. w Nowej Hucie
  • Nurt – pse­u­do­nim mjr Eu­ge­niu­sza Ka­szyń­skie­go (1909-1976)
  • NURT – Ogól­no­pol­ski Nie­za­leż­ny Prze­gląd Form Do­ku­men­tal­nych

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czół­no pły­nę­ło spo­koj­nie, nie­sio­ne z nur­tem stru­mie­nia.

 (1.2) Two­rzył w nur­cie po­ez­ji me­ta­fi­zycz­nej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nurt, AS: nurt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurcik mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) prąd

 (1.2) kierunek, prąd, tendencja, trend

 (1.3) bieg, przebieg

Wiktionary


nurtować

1. o od­czu­ciach, doz­na­niach: prze­ni­kać kogoś na wskroś;
2. o cho­ro­bach: dawać się od­czu­wać, nie ujaw­nia­jąc się na zew­nątrz


SJP.pl


nurtowy

→ nurt


SJP.pl

Patrz:

nurt

nurtujący

1. o od­czu­ciach, doz­na­niach: prze­ni­kać kogoś na wskroś;
2. o cho­ro­bach: dawać się od­czu­wać, nie ujaw­nia­jąc się na zew­nątrz


SJP.pl


nurty

1. linia wyz­na­cza­ją­ca naj­więk­szą pręd­kość prze­pły­wu wody w rzece; bieg rzeki;
2. ten­den­cje w sztu­ce, fi­lo­zo­fii itp.


SJP.pl


nury

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ga­vii­for­mes|Shar­pe|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;

 (1.2) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ga­vii­dae|J.A. Allen|ref=tak., ro­dzi­na pta­ków z ro­dza­ju nurów (1.1)

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­skoz­wie­rzę­cy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: nur

Wiktionary

Zo­bacz też: Nury – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim.

Nury – mo­no­ty­po­wy rząd (Ga­vii­for­mes) i ro­dzi­na (Ga­vii­dae) pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych (Ne­o­gnat­hae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ptaki z rzędu nurów cięż­ko star­tu­ją do lotu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nur mzw.

Wiktionary


nurzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nu­rzać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurzec m., nur m., nurek m., zanurzanie n., wynurzanie n., zanurzenie n., wynurzenie n., nurkowanie n., zanurkowanie n.

 czas. nurzać ndk., zanurzać ndk., zanurzyć dk., wynurzać ndk., wynurzyć dk., nurkować ndk., zanurkować dk.

 przym. nurkowy

Wiktionary


nurzaniec

1. jeden z dwóch ga­tun­ków eu­ro­pej­skich pła­zów po­dob­nych do żab;
2. ro­śli­na wodna z ro­dzi­ny ża­bi­ście­ko­wa­tych, czę­sto ho­do­wa­na jako ro­śli­na ak­wa­rio­wa; wa­lis­ne­ria


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nu­rza­niec (Pe­lo­dy­tes), płaz z ro­dzi­ny nu­rzań­co­wa­tych
  • nu­rza­niec (Val­lis­ne­ria), ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ża­bi­ście­ko­wa­tych

Wikipedia


nurzać

1. za­głę­biać coś w ja­kimś pły­nie lub w czymś syp­kim;
2. nu­rzać się -
a) za­głę­biać się w wo­dzie lub czymś syp­kim;
b) po­tocz­nie: pła­wić się w zbyt­kach, luk­su­sach


SJP.pl


nurzec

nu­rzec mały - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny bu­rzy­ko­wa­tych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pe­le­ca­no­i­di­dae|ref=tak.;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nu­rzec – rzeka we wschod­niej Pol­sce i na Bia­ło­ru­si, prawy do­pływ Bugu
  • Nu­rzec – wieś w woj. pod­la­skim, w pow. biel­skim, w gmi­nie Boćki
  • Nu­rzec – wieś w woj. pod­la­skim, w pow. sie­mia­tyc­kim, w gmi­nie Nu­rzec-Sta­cja
  • Nu­rzec – sta­cja ko­le­jo­wa we wsi Nu­rzec-Sta­cja, w woj. pod­la­skim
  • Nu­rzec – dawna gmina wiej­ska ist­nie­ją­ca w la­tach 1952 -1954 w woj. bia­ło­stoc­kim
  • Nu­rzec – gro­ma­da w po­wie­cie biel­skim
  • Nu­rzec – gro­ma­da w po­wie­cie sie­mia­tyc­kim
  • Nowy Nu­rzec – przy­sta­nek ko­le­jo­wy
  • Nu­rzec-Sta­cja
  • Nu­rzec-Ki­sie­le­wo
  • Nu­rzec-Ko­lo­nia
  • nurce – ro­dzi­na pta­ków

Wikipedia

Powiązane:

 czas. nurkować

 rzecz. nurzanie n., nur, nurzyk, nurnik, nurek

Wiktionary


nurzec-stacja

osada w Pol­sce


SJP.pl

Nu­rzec-Sta­cja – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sie­mia­tyc­kim, w gmi­nie Nu­rzec-Sta­cja.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Nu­rzec-Sta­cja, rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii Matki Bożej Czę­sto­chow­skiej. Na­to­miast pra­wo­sław­ni miesz­kań­cy wsi na­le­żą do pa­ra­fii św. Dy­mi­tra w Żer­czy­cach.

Wikipedia


nurzecki

przy­miot­nik od: Nu­rzec, Nu­rzec Sta­cja


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nur­cem, do­ty­czą­cy Nurca

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nurzec mrz.

Wiktionary


nurzybób

wodna by­li­na z ro­dzi­ny grzy­bie­nio­wa­tych, o du­żych sil­nie pach­ną­cych kwia­tach ko­lo­ru bia­łe­go, ró­żo­we­go lub żół­te­go; lotus, ne­lum­bo, nu­rzy­kłąb, lotos


SJP.pl


nurzyk

ptak nad­mor­ski z ro­dzi­ny alk wy­glą­dem przy­po­mi­na­ją­cy ma­łe­go ping­wi­na


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Uria|ref=tak., ptak mor­ski gnież­dżą­cy się na ska­li­stych pół­noc­nych wy­brze­żach;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnuʒɨk, AS: nužyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nurzec mzw.

Wiktionary


nurzykłąb

wodna by­li­na z ro­dzi­ny grzy­bie­nio­wa­tych, o du­żych sil­nie pach­ną­cych kwia­tach ko­lo­ru bia­łe­go, ró­żo­we­go lub żół­te­go; lotos, ne­lum­bo, nu­rzy­bób


SJP.pl


nurzypląs

ro­dzaj mchów z ro­dzi­ny nu­rzy­plą­so­wa­tych


SJP.pl


nurzypląsowate

ro­dzi­na mchów


SJP.pl


nurzyński

naz­wi­sko


SJP.pl


nusajryta

wyz­naw­ca prądu re­li­gij­ne­go, jed­ne­go z odła­mów is­la­mu; ala­wi­ta


SJP.pl


nusajrytka

→ nu­saj­ry­ta


SJP.pl

Patrz:

nusajryta

nusbaum

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nus­ba­um – gmina w kraju związ­ko­wym Na­dre­nia-Pa­la­ty­nat, w po­wie­cie Eifel Bit­burg-Prüm
  • Hi­la­ry Nuss­ba­um (1820–1895) – pol­ski pu­bli­cy­sta, hi­sto­ryk i dzia­łacz spo­łecz­ny
  • Hen­ryk Nus­ba­um (1849–1937) – pol­ski le­karz ne­u­ro­log
  • Jan Nus­ba­um (1881–1927) – pol­ski ar­chi­tekt, ofi­cer woj­sko­wy, spor­to­wiec
  • Józef Nus­ba­um-Hi­la­ro­wicz (1859–1917) – pol­ski zo­o­log
  • Ro­za­lia Nus­ba­um-Hi­la­ro­wicz (1859–1933) – pol­ska przy­rod­nik
  • Cze­sław Nus­ba­um (1887–1965) – pol­ski pu­bli­cy­sta, poseł na Sejm Wi­leń­ski
  • Ta­de­usz Hi­la­ro­wicz (1887–1958) – pol­ski pro­fe­sor prawa ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go, wy­kła­dow­ca aka­de­mic­ki, dzia­łacz spo­łecz­ny i po­li­tycz­ny
  • Hen­ryk Hi­la­ro­wicz (1890–1941) – pol­ski chi­rurg
  • Nußbaum

Wikipedia


nut

rowek w drew­nie, w który wcho­dzi wy­pust­ka dru­gie­go ele­men­tu w miej­scu spo­je­nia


SJP.pl

Nut (egip. noc) — w mi­to­lo­gii egip­skiej bo­gi­ni nieba na­le­żą­ca do Wiel­kiej En­ne­a­dy. Nut była dziec­kiem Szu, boga po­wie­trza oraz Tef­nut uo­sa­bia­ją­cej wil­goć. Za męża oraz brata Nut Egip­cja­nie uz­na­wa­li Geba, re­pre­zen­tu­ją­ce­go Zie­mię. Taka per­so­ni­fi­ka­cja odróż­nia mi­to­lo­gię egip­ską od wielu in­nych, gdzie niebo ko­ja­rzo­no z pier­wiast­kiem mę­skim, a zie­mię z żeń­skim, np. Ura­nos i Gaja u Gre­ków.

Wikipedia


nuta

1. znak gra­ficz­ny okre­śla­ją­cy wy­so­kość i war­tość ryt­micz­ną dźwię­ku;
2. ton (np. śpie­wać na jed­nej nucie);
3. od­cień, za­bar­wie­nie;
4. po­tocz­nie: me­lo­dia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. znak gra­ficz­ny oz­na­cza­ją­cy dłu­gość trwa­nia dźwię­ku, a po umie­szcze­niu na pię­cio­li­nii także jego wy­so­kość

 (1.2) przen. de­li­kat­ne wra­że­nie zmy­sło­we: dźwię­ku, smaku lub za­pa­chu

 (1.3) slang. utwór mu­zycz­ny

 (1.4) zob. nuty.

Wiktionary

Nuta (od nota, znak) – znak gra­ficz­ny dźwię­ku mu­zycz­ne­go, okre­śla­ją­cy jego wy­so­kość i czas trwa­nia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Grasz w tym miej­scu fał­szy­wie. Spójrz jaka to nuta!

 (1.2) W jego py­ta­niu wy­czu­łam nutę iro­nii.

 (1.2) Lubię de­zo­do­ran­ty z nutą piżma.

 (1.3) Za­cze­pi­sta nuta, stary!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnuta, AS: nuta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nuty nmos., nutnik m.

:: zdrobn. nutka ż.

 przym. nutowy

Wiktionary


nutacja

wa­ha­dło­we zmia­ny na­chy­le­nia osi obro­tu ciała wzglę­dem nie­ru­cho­mej osi prze­cho­dzą­cej przez śro­dek obro­tu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. zja­wi­sko drga­nia osi obro­tu ciała pod­da­ne­go pre­ce­sji;

 (1.2) bot. ruch ro­ślin po­wo­do­wa­ny przez nie­rów­ny wzrost ich boków po­wo­du­ją­cy ich wy­gię­cie

Wiktionary

Nu­ta­cja (łac. "nu­ta­tio" ‘po­chy­la­nie się, chwia­nie się’) – zja­wi­sko po­le­ga­ją­ce na drga­niu osi obro­tu ciała pod­da­ne­go pre­ce­sji.

Nu­ta­cja po­ja­wia się, gdy wi­ru­ją­ca bryła nie ma osi sy­me­trii, nie wi­ru­je wokół osi sy­me­trii bądź mo­ment sił dzia­ła­ją­cych na bryłę (wzglę­dem punk­tu za­mo­co­wa­nia) nie jest równy zeru.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nutacyjny

Wiktionary


nutacyjny

zwią­za­ny z nu­ta­cją


SJP.pl


nutella

marka kre­mów orze­cho­wo-cze­ko­la­do­wych firmy Fer­re­ro


SJP.pl

Nu­tel­la – krem cu­kro­wo-tłu­szczo­wy z do­dat­kiem orze­chów la­sko­wych i kakao pro­duk­cji wło­skiej firmy Fer­re­ro. Jest wy­ko­rzy­sty­wa­ny do ka­na­pek, cia­stek, ciast (w tym tor­tów) i wielu in­nych słod­kich wy­ro­bów spo­żyw­czych.

Świa­to­wy Dzień Nu­tel­li jest ob­cho­dzo­ny 5 lu­te­go.

Wikipedia


nutka

zdrob­nie­nie od: nuta


SJP.pl


nutnik

1. pul­pit, sta­tyw do nut;
2. ze­szyt do za­pi­sy­wa­nia nut


SJP.pl


nutowy

1. przy­miot­nik od: nuta, np. zapis nu­to­wy;
2. rzad­ko: przy­miot­nik od: nut


SJP.pl


nutraceutyk

skład­nik w pro­duk­cie spo­żyw­czym, któ­re­mu przy­pi­su­je się dzia­ła­nie odżyw­cze i zdro­wot­ne


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) skład­nik odżyw­czy żyw­no­ści, któ­re­mu przy­pi­su­je się dzia­ła­nie lecz­ni­cze

Wiktionary


nutria

ssak z rzędu gry­zo­ni


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. zwie­rzę fu­ter­ko­we z ga­tun­ku nu­tria ame­ry­kań­ska (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|My­o­ca­stor co­y­pus|ref=tak.), pro­wa­dzą­ce ziem­no-wodny tryb życia;

 (1.2) skóra nu­trii (1.1) po wy­pra­wie­niu

Wiktionary

Nu­tria ("My­o­ca­stor") – ro­dzaj ssaka z po­dro­dzi­ny kol­cza­ków (Echi­my­i­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny kol­cza­ko­wa­tych (Echi­my­i­dae).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnutrʲja, AS: nutrʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nutriowy

Wiktionary


nutriceramid

ce­ra­mid bę­dą­cy skład­ni­kiem odżyw­czym szam­po­nu


SJP.pl


nutrie

futro z nu­trii


SJP.pl


nutrient

skład­nik po­kar­mo­wy nie­zbęd­ny do pra­wi­dło­we­go roz­wo­ju or­ga­niz­mu; sub­stan­cja odżyw­cza


SJP.pl


nutriety

futro ze skór ow­czych, o strzy­żo­nym i pro­sto­wa­nym wło­sie, far­bo­wa­nych na brą­zo­wo


SJP.pl


nutrigenetyczny

→ nu­tri­ge­ne­ty­ka


SJP.pl

Patrz:

nutrigenetyka

nutrigenetyka

nauka ba­da­ją­ca za­leż­no­ści mię­dzy ge­ne­tycz­ny­mi pre­dy­spo­zy­cja­mi a odży­wia­niem czło­wie­ka


SJP.pl


nutrigenomiczny

→ nu­tri­ge­no­mi­ka


SJP.pl

Patrz:

nutrigenomika

nutrigenomika

Nu­tri­ge­no­mi­ka – dział nauki zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem wpły­wu skład­ni­ków żyw­no­ści na re­gu­la­cję ek­spre­sji genów, które mogą wa­run­ko­wać m.in. wy­stę­po­wa­nie stanu zdro­wia lub cho­ro­by. Jed­nym z celów nu­tri­ge­no­mi­ki jest opra­co­wa­nie in­dy­wi­du­al­nej diety zmniej­sza­ją­cej ry­zy­ko wy­stą­pie­nia cho­ro­by i po­pra­wia­ją­cej stan zdro­wia po­szcze­gól­nych osób i spo­łe­czeństw. Ter­min nu­tri­ge­no­mi­ka czę­sto jest my­lo­ny z ter­mi­nem nu­tri­ge­ne­ty­ka.

Wikipedia


nutrikosmetyk

pre­pa­rat do sto­so­wa­nia wew­nętrz­ne­go, po­pra­wia­ją­cy kon­dy­cję wło­sów, skóry i paz­nok­ci


SJP.pl


nutriowate

ro­dzi­na ssa­ków z rzędu gry­zo­ni


SJP.pl


nutriowaty

o ce­chach nu­trio­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


SJP.pl


nutriowy

→ nu­tria


SJP.pl

Patrz:

nutria