natrętniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: na­tręt­nie


SJP.pl


natrętniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: na­tręt­ny


SJP.pl


natrętność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest na­tręt­ne; cecha tych, któ­rzy są na­tręt­ni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. natręctwo n., natręt m., natrętnik m., natrętnica ż.

 przym. natrętny

 przysł. natrętnie

Wiktionary


natrętny

1. na­przy­krza­ją­cy się komuś, na­tar­czy­wie do­ma­ga­ją­cy się cze­goś, wtrą­ca­ją­cy się do nie swo­ich spraw; na­tar­czy­wy, na­mol­ny;
2. nie­da­ją­cy spo­ko­ju, ab­sor­bu­ją­cy umysł, draż­nią­cy zmy­sły; uprzy­krzo­ny, uciąż­li­wy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się komuś na­przy­krza, taki, który nie daje spo­ko­ju, po­wra­ca lub pow­ta­rza się

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prze­cho­dząc koło ba­za­ru sły­sza­łem na­tręt­ny krzyk prze­ku­pek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈtrɛ̃ntnɨ, AS: natrẽntny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. natrętność ż., natręctwo n., natręt mos./mrz., natręcik mos./mrz., natrętnik mos., natręciuch mos., natrętnica ż.

 przysł. natrętnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. natarczywy, namolny, nachalny; posp. upierdliwy

Wiktionary


natto

po­tra­wa ze sfer­men­to­wa­nych zia­ren soi, tra­dy­cyj­ne danie kuch­ni ja­poń­skiej


SJP.pl

Natto, nattō (jap. 納豆) – tra­dy­cyj­na ja­poń­ska po­tra­wa przy­go­to­wy­wa­na ze sfer­men­to­wa­nych przez "Ba­cil­lus sub­ti­lis" zia­ren soi. Po­pu­lar­na od okre­su Nara.

Wikipedia


nattokinaza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. enzym zmniej­sza­ją­cy krze­pli­wość krwi

Wiktionary


natufijski

kul­tu­ra na­tu­fij­ska - kul­tu­ra me­zo­li­tu wy­stę­pu­ją­ca na te­re­nach Bli­skie­go Wscho­du; kul­tu­ra na­tuf­ska


SJP.pl


natufski

na­tuf­ska kul­tu­ra - kul­tu­ra me­zo­li­tu wy­stę­pu­ją­ca na te­re­nach Bli­skie­go Wscho­du


SJP.pl


natura

1. cechy wro­dzo­ne i uspo­so­bie­nie czło­wie­ka;
2. przy­ro­da wraz z za­cho­dzą­cy­mi w niej zja­wi­ska­mi i pro­ce­sa­mi;
3. przy­ro­da jako siła spraw­cza, kształ­tu­ją­ca or­ga­niz­my, zwła­szcza ludzi;
4. stan pier­wot­ny śro­do­wi­ska, niez­mie­nio­ny przez cy­wi­li­za­cję;
5. cechy cha­rak­te­ry­stycz­ne dla okre­ślo­nych rze­czy, zja­wisk itp.


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przy­ro­da i wszyst­ko, co w niej za­cho­dzi z wy­łą­cze­niem pro­duk­tów dzia­łal­no­ści czło­wie­ka;

 (1.2) ogół cech czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia

 (1.3) daw. pro­duk­ty sta­no­wią­ce śro­dek płat­ni­czy

Wiktionary

Przy­ro­da, in. na­tu­ra ( na­tu­ra ‘przy­ro­da’, φύσις "[phy­sis]" ‘na­tu­ra’) – w naj­szer­szym zna­cze­niu wszechś­wiat, rze­czy­wi­stość. Ter­min ten obej­mu­je także zja­wi­ska fi­zycz­ne oraz życie – bez uwz­ględ­nie­nia wyt­wo­rów i od­dzia­ły­wa­nia ludzi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Vimes, stwo­rzo­ny przez na­tu­rę jako jeden z tych męż­czyzn, któ­rzy nie są zdol­ni do po­ca­ło­wa­nia pu­blicz­nie włas­nej żony, po­kle­pał ją bez­rad­nie po ra­mie­niu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈtura, AS: natura

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naturalizacja ż., naturysta mos., naturyzm mrz., naturalność ż., naturalizowanie n., naturalista mos.

 czas. naturalizować ndk.

 przym. naturalny

 przysł. naturalnie

 wykrz. naturalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przyroda

Wiktionary


naturalista

→ na­tu­ra­lizm


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) filoz. fi­lo­zof, który głosi po­glą­dy w nur­cie na­tu­ra­liz­mu

 (1.2) liter. pi­sarz, który two­rzy w nur­cie na­tu­ra­liz­mu li­te­rac­kie­go

 (1.3) szt. ar­ty­sta, który two­rzy w nur­cie na­tu­ra­liz­mu

 (1.4) daw. przy­rod­nik

Wiktionary

Patrz:

naturalizm

Przykłady

 (1.1) Tym­cza­sem na­tu­ra­li­sta za­prze­cza, ja­ko­by od­po­wie­dzi na nur­tu­ją­ce czło­wie­ka py­ta­nia mo­ral­ne eg­zy­sto­wa­ły an­te­ce­dent­nie, że są nie­za­leż­ne od in­dy­wi­du­al­nych od­po­wie­dzi lub zdol­no­ści do ich udzie­la­nia, że ich no­śni­kiem jest wspól­no­ta.

 (1.4) Sław­ny na­tu­ra­li­sta M. Au­du­bon do­niósł z od­le­gło­ści 100 mil do portu Union, pod szer. półn. 49°,10, że od­krył zwie­rzę ssące, któ­re­by stać się mogło wiel­ce uży­tecz­nem. Zwie­rzę to po­dob­ne jest do kan­gu­ra. sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnaturaˈlʲista, AS: naturalʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. natura ż., naturalność ż., naturyzm m., naturysta m., naturystka ż., naturalizm m., naturalizowanie n., wynaturzanie n., wynaturzenie n.

:: fż. naturalistka ż.

 czas. naturalizować ndk., wynaturzać ndk., wynaturzyć dk.

 przym. naturalistyczny, naturalny

 przysł. naturalistycznie, naturalnie

 wykrz. naturalnie

Wiktionary


naturalistka

→ na­tu­ra­li­sta


SJP.pl

Patrz:

naturalista

naturalistyczny

→ na­tu­ra­lizm


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy na­tu­ra­liz­mo­wi, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się na­tu­ra­liz­mem

Wiktionary

Patrz:

naturalizm

Powiązane:

 rzecz. naturalizm m., naturalista m., naturalistka ż., naturalizacja ż., naturalizowanie n.

 czas. naturalizować ndk.

Wiktionary


naturalizacja

na­da­nie cu­dzo­ziem­co­wi oby­wa­tel­stwa pań­stwa, w któ­rym za­miesz­kał


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. na­da­nie cu­dzo­ziem­co­wi oby­wa­tel­stwa pań­stwa, na te­ry­to­rium któ­re­go się osied­lił;

 (1.2) biol. pro­ces utr­wa­la­nia się ob­ce­go ga­tun­ku w nowym śro­do­wi­sku;

Wiktionary

Zo­bacz też: Na­tu­ra­li­za­cja (bio­lo­gia).

Na­tu­ra­li­za­cja ( na­tu­ra­li­sa­tion) – na­da­nie cu­dzo­ziem­co­wi oby­wa­tel­stwa pań­stwa, na te­ry­to­rium któ­re­go się osied­lił. Na­tu­ra­li­za­cja naj­czę­ściej do­ty­czy imi­gran­tów przy­by­wa­ją­cych z przy­czyn eko­no­micz­nych, ale także uchodź­ców ucie­ka­ją­cych ze swo­je­go kraju w oba­wie przed prze­śla­do­wa­niem oraz współ­mał­żon­ków w związ­ku, w któ­rym jedna ze stron jest cu­dzo­ziem­cem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Moja ro­dzi­na od 20 lat żyje w Niem­czech i jest po na­tu­ra­li­za­cji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnaturalʲiˈzat͡sʲja, AS: naturalʹizacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. natura ż., naturalizm m., naturalista m., naturalistka ż., naturalizowanie n., znaturalizowanie n., naturyzm ż., naturysta m., naturystka ż.

 czas. naturalizować ndk., znaturalizować dk.

 przym. naturalizacyjny, naturalistyczny, naturalny, naturystyczny

 przysł. naturalnie, naturalistycznie, naturystycznie

 wykrz. naturalnie

Wiktionary


naturalizacyjny

→ na­tu­ra­li­za­cja


SJP.pl

Patrz:

naturalizacja

naturalizm

1. kie­ru­nek w li­te­ra­tu­rze i sztu­ce pow­sta­ły w dru­giej po­ło­wie XIX w., któ­re­go głów­nym za­ło­że­niem było wier­ne re­je­stro­wa­nie zja­wisk życia, bez ich se­lek­cji i oceny;
2. uwy­dat­nie­nie cze­goś nie­przy­jem­ne­go, bru­tal­ne­go, brzyd­kie­go;
3. w fi­lo­zo­fii: kie­ru­nek fi­lo­zo­ficz­ny tłu­ma­czą­cy ca­łość zja­wisk, rów­nież du­cho­wych, dzia­ła­niem praw przy­ro­dy;
4. w pe­da­go­gi­ce: kie­ru­nek gło­szą­cy ko­niecz­ność do­sto­so­wa­nia dzia­łań wy­cho­waw­czych do na­tu­ry dziec­ka; bio­e­ty­ka;
5. w so­cjo­lo­gii: kie­ru­nek pow­sta­ły w dru­giej po­ło­wie XIX w., gło­szą­cy po­do­bień­stwo praw roz­wo­ju spo­łecz­ne­go do praw przy­ro­dy i za­kła­da­ją­cy moż­li­wość sto­so­wa­nia w so­cjo­lo­gii metod nauk przy­rod­ni­czych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. uwy­pu­kle­nie cze­goś bru­tal­ne­go

 (1.2) filoz. kie­ru­nek usi­łu­ją­cy tłu­ma­czyć wszyst­kie zja­wi­ska dzia­ła­niem praw na­tu­ry;

 (1.3) liter. szt. kie­ru­nek pow­sta­ły we Fran­cji w XIX w., za­kła­da­ją­cy jak naj­wier­niej­sze uka­zy­wa­nie życia, pod­kre­śla­ją­cy czyn­ni­ki bio­lo­gicz­ne to­wa­rzy­szą­ce czło­wie­ko­wi; ;

 (1.4) pedag. kie­ru­nek opar­ty na za­ło­że­niu, że pracę wy­cho­waw­czą na­le­ży przy­sto­so­wać do psy­cho­lo­gicz­nej na­tu­ry dziec­ka

 (1.5) so­cjol. kie­ru­nek za­kła­da­ją­cy, że spo­łe­czeń­stwo jest in­te­gral­ną czę­ścią przy­ro­dy, a jej prawa rzą­dzą pro­ce­sa­mi spo­łecz­ny­mi;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • na­tu­ra­lizm (fi­lo­zo­fia)
  • na­tu­ra­lizm (li­te­ra­tu­ra)
  • na­tu­ra­lizm (so­cjo­lo­gia)
  • na­tu­ra­lizm (pe­da­go­gi­ka)
  • na­tu­ra­lizm (sztu­ka)
  • na­tu­ra­lizm (teatr)
  • na­tu­ra­lizm etycz­ny
  • na­tu­ra­lizm bio­lo­gicz­ny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Moja sio­stra zre­zy­gno­wa­ła z czy­ta­nia tej książ­ki. Po­wie­dzia­ła, że nie mogła znieść na­tu­ra­liz­mu wielu scen.

 (1.4) Nasza nowa przedsz­ko­lan­ka opie­ra swoją pracę z dzieć­mi na za­sa­dach na­tu­ra­liz­mu – wy­da­je mi się, że widać już dobre efek­ty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnatuˈralʲism̥, AS: naturalʹism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naturalista m., naturalistka ż., naturalizacja ż., naturalizowanie n.

 przym. naturalistyczny

 przysł. naturalistycznie

 czas. naturalizować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) weryzm

Wiktionary


naturalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­tu­ra­li­zo­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naturalizacja ż., natura ż., naturalizm m., naturalista m., naturalistka ż., znaturalizowanie n., naturyzm ż., naturysta m., naturystka ż.

 czas. naturalizować ndk., znaturalizować dk.

 przym. naturalizacyjny, naturalistyczny, naturalny, naturystyczny

 przysł. naturalnie, naturalistycznie, naturystycznie

 wykrz. naturalnie

Wiktionary


naturalizowany

taki, który się na­tu­ra­li­zo­wał, np. na­tu­ra­li­zo­wa­na cu­dzo­ziem­ka


SJP.pl


naturalizować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zna­tu­ra­li­zo­wać)

 (1.1) po­wo­do­wać na­tu­ra­li­za­cję

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny na­tu­ra­li­zo­wać się

 (2.1) pod­le­gać na­tu­ra­li­za­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieco ponad po­ło­wę wyz­naw­ców bud­dyz­mu sta­no­wią Szwaj­ca­rzy […], a wśród nich wiele na­tu­ra­li­zo­wa­nych ko­biet z Taj­lan­dii – żon Szwaj­ca­rów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naturalizacja ż., natura ż., naturalizm m., naturalista m., naturalistka ż., naturalizowanie n., znaturalizowanie n., naturyzm ż., naturysta m., naturystka ż.

 czas. znaturalizować dk.

 przym. naturalizacyjny, naturalistyczny, naturalny, naturystyczny

 przysł. naturalnie, naturalistycznie, naturystycznie

 wykrz. naturalnie

Wiktionary


naturalnie

1. wła­ści­wy na­tu­rze, przy­ro­dzie, zgod­ny z pra­wa­mi na­tu­ry, ut­wo­rzo­ny, pow­sta­ły, od­by­wa­ją­cy bez udzia­łu czło­wie­ka;
2. niesz­tucz­ny, praw­dzi­wy;
3. wy­ni­ka­ją­cy z czy­jejś na­tu­ry; wro­dzo­ny; szcze­ry; nie­wy­mu­szo­ny;
4. zro­bio­ny z su­row­ców wy­stę­pu­ją­cych w na­tu­rze


SJP.pl

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób na­tu­ral­ny, zgod­nie z na­tu­rą

 (1.2) w spo­sób oczy­wi­sty

wy­krzy­knik

 (2.1) wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy apro­ba­tę, pot­wier­dze­nie

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­tu­ral­nie – album Na­tu­ral Dread Kil­laz
  • Na­tu­ral­nie – album Stash­ki
  • Na­tu­ral­nie – mi­nial­bum Te-Trisa
  • Na­tu­ral­nie, Sadie
  • Na­tu­ral­nie Pol­ska

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nawet jeśli pu­blicz­ność są­dzi­ła, że „dzicy” za­cho­wu­ją się cał­ko­wi­cie „na­tu­ral­nie” – jedli, ką­pa­li się, tań­czy­li, ro­bi­li dłu­ban­kę z pnia drze­wa – wi­do­wi­sko było w dużej mie­rze re­ży­se­ro­wa­ne.

 (1.1) Kwas mle­ko­wy jest jed­nym z naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­nych kwa­sów w przy­ro­dzie, pow­sta­je także na­tu­ral­nie w na­szym or­ga­niz­mie.

 (1.2) W ce­lach obron­nych osad­ni­cy wy­bra­li na­tu­ral­nie te­re­ny wy­so­ko po­ło­żo­ne.

 (2.1) – Po­ży­czysz mi stówę? / – Na­tu­ral­nie! Łącz­nie bę­dziesz mi winny osiem­set zło­tych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnatuˈralʲɲɛ, AS: naturalʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naturalizowanie n., naturalizacja ż., naturalność ż., natura ż., naturalista mos.

 czas. naturalizować ndk.

 przym. naturalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) oczywiście

Wiktionary


naturalniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: na­tu­ral­nie


SJP.pl


naturalniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: na­tu­ral­ny


SJP.pl


naturalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co na­tu­ral­ne

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnatuˈralnɔɕt͡ɕ, AS: naturalność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. natura ż., naturalista mos.

 przym. naturalny

 przysł. naturalnie

 wykrz. naturalnie

Wiktionary


naturalny

1. wła­ści­wy na­tu­rze, przy­ro­dzie, zgod­ny z pra­wa­mi na­tu­ry, ut­wo­rzo­ny, pow­sta­ły, od­by­wa­ją­cy bez udzia­łu czło­wie­ka;
2. niesz­tucz­ny, praw­dzi­wy;
3. wy­ni­ka­ją­cy z czy­jejś na­tu­ry; wro­dzo­ny; szcze­ry; nie­wy­mu­szo­ny;
4. zro­bio­ny z su­row­ców wy­stę­pu­ją­cych w na­tu­rze


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla na­tu­ry

 (1.2) wy­ko­na­ny z su­row­ców wy­stę­pu­ją­cych w na­tu­rze

 (1.3) naj­bar­dziej po­wszech­ny, zwy­kły

 (1.4) mat. bę­dą­cy licz­bą na­tu­ral­ną, czyli nie­u­jem­ną (albo we­dług in­nych de­fi­ni­cji do­dat­nią) licz­bą cał­ko­wi­tą.

 (1.5) mat. o lo­ga­ryt­mie: o pod­sta­wie e=2,718281828…

 (1.6) kulin. o na­bia­le: bez do­dat­ków sma­ko­wych, np. owo­ców

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­tu­ral­ny in­stynkt ło­so­sia każe mu na czas roz­ro­du pły­nąć w górę rzeki.

 (1.2) Chciał­bym miesz­kać w domu z su­row­ców na­tu­ral­nych, a nie z be­to­nu i pla­sti­ku.

 (1.3) Na­tu­ral­ny po­rzą­dek rze­czy jest taki, że naj­pierw cho­dzi­my do szko­ły, a póź­niej do pracy.

 (1.4) Po­tę­ga o wy­kład­ni­ku na­tu­ral­nym daje się przed­sta­wić jako wie­lo­krot­ne mno­że­nie.

 (1.6) Kup mi kefir na­tu­ral­ny, nie lubię owo­co­wych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnatuˈralnɨ, AS: naturalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. natura ż., naturalność ż., nienaturalność ż., naturalizacja ż., naturalizowanie n., znaturalizowanie n., naturalizm m., naturalista m., naturalistka ż., naturyzm m., naturysta m., naturystka ż., naturszczyk m.

 czas. naturalizować ndk., znaturalizować dk.

 przym. naturalistyczny, naturszczykowski, naturystyczny

 przysł. naturalnie, naturalistycznie

 wykrz. naturalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) prawdziwy, rzeczywisty, przyrodniczy

 (1.3) normalny, standardowy, zwyczajny

Wiktionary


nature

Na­tu­re – jedno z naj­star­szych i naj­bar­dziej pre­sti­żo­wych cza­so­pism na­u­ko­wych. Uka­zu­je się jako ilu­stro­wa­ny ty­god­nik. Zo­sta­ło za­ło­żo­ne przez Nor­ma­na Loc­ky­e­ra. Pier­wszy numer uka­zał się 4 li­sto­pa­da 1869 roku – po­ru­szo­ne w nim te­ma­ty obej­mo­wa­ły m.in. za­py­la­nie kwia­tów kwit­ną­cych w zimie, spot­ka­nie nie­miec­kich przy­rod­ni­ków i le­ka­rzy w Inns­bruc­ku, stan po­dróż­ni­ka Da­vi­da Li­ving­sto­ne’a czy ot­war­cie Ka­na­łu Su­e­skie­go.

Wikipedia


naturo

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp od: na­tu­ra

Wiktionary


naturocentryczny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który sta­wia na­tu­rę, przy­ro­dę w cen­trum waż­no­ści i uwagi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naturocentryczność ż., naturocentryzm m.

 przysł. naturocentrycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ekocentryczny, biocentryczny

Wiktionary


naturopata

osoba le­czą­ca me­to­da­mi na­tu­ral­ny­mi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. spe­cja­li­sta w za­kre­sie na­tu­ro­pa­tii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naturopatia ż.

Wiktionary


naturopatia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. kon­tro­wer­syj­na forma te­ra­pii, w któ­rej nie wy­ko­rzy­stu­je się syn­te­tycz­nych far­ma­ce­u­ty­ków ani chi­rur­gii;

Wiktionary

Ten ar­ty­kuł opi­su­je te­o­rie, me­to­dy lub czyn­no­ści niez­god­ne ze współ­czes­ną wie­dzą me­dycz­ną.

Na­tu­ro­pa­tia to forma me­dy­cy­ny kom­ple­men­tar­nej i ho­li­stycz­nej, opie­ra­ją­ca się na za­ło­że­niu, że ciało, umysł, emo­cje i dusza two­rzą nie­ro­zer­wal­ną ca­łość, a celem te­ra­pii jest przy­wró­ce­nie rów­no­wa­gi na wszyst­kich po­zio­mach życia po­przez usu­wa­nie przy­czyn cho­rób, a nie tylko ich ob­ja­wów.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. neuropata mrz., naturopata mos.

Wiktionary


naturopatka

→ na­tu­ro­pa­ta


SJP.pl

Patrz:

naturopata

naturopatyczny

→ na­tu­ro­pa­tia


SJP.pl

Patrz:

naturopatia

naturoterapeutka

→ na­tu­ro­te­ra­pe­u­ta


SJP.pl

Patrz:

naturoterapeuta

naturoterapia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. te­ra­pia bez wy­ko­rzy­sty­wa­nia leków na re­cep­tę i chi­rur­gii

Wiktionary


naturszczyk

1. osoba bio­rą­ca udział w fil­mie lub przed­sta­wie­niu nie­bę­dą­ca za­wo­do­wym ak­to­rem;
2. osoba zaj­mu­ją­ca się jakąś dzie­dzi­ną bez wyksz­tał­ce­nia za­wo­do­we­go w tym kie­run­ku


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zaj­mu­ją­ca się jakąś dzia­łal­no­ścią bez for­mal­ne­go wyksz­tał­ce­nia, zwła­szcza aktor

Wiktionary


naturszczykowski

→ na­tur­szczyk


SJP.pl

Patrz:

naturszczyk

naturysta

osoba prze­by­wa­ją­ca na zew­nątrz nago dla kon­tak­tu z na­tu­rą


SJP.pl


naturystka

→ na­tu­ry­sta


SJP.pl

Patrz:

naturysta

naturystyczny

→ na­tu­ryzm


SJP.pl

Patrz:

naturyzm

naturyzm

prze­by­wa­nie nago na świe­żym po­wie­trzu w wie­lo­o­so­bo­wych gru­pach, w myśl idei życia zgod­ne­go z pra­wa­mi na­tu­ry


SJP.pl

Na­tu­ryzm lub nu­dyzm – prak­ty­ko­wa­nie wspól­nej na­go­ści w miej­scach spe­cjal­nie wy­dzie­lo­nych albo odo­sob­nio­nych ma­ją­ce na celu zbli­że­nie się do życia bliż­sze­go na­tu­rze. Na­tu­ry­ści wy­po­czy­wa­ją nago w wa­run­kach, w któ­rych ubiór nie speł­nia po­zy­tyw­nej funk­cji i przesz­ka­dza, a więc pod­czas pla­żo­wa­nia, ką­pie­li, ko­rzy­sta­nia z sauny i łaźni.

Wikipedia


naturzysta

osoba po­tra­fią­ca na­sta­wiać kręgi krę­go­słu­pa tak, aby nie uci­ska­ły ko­rzon­ków ner­wo­wych; krę­garz


SJP.pl


natusiewicz

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ja­ni­na Na­tu­sie­wicz-Mirer – pol­ska dzia­łacz­ka spo­łecz­na
  • Ry­szard Na­tu­sie­wicz – pol­ski ar­chi­tekt i ry­sow­nik
  • Marek Na­tu­sie­wicz – pol­ski ar­chi­tekt ur­ba­ni­sta

Wikipedia


natwarzać

1. two­rząc, po­wo­do­wać pow­sta­nie cze­goś w dużej licz­bie;
2. ob­my­ślać zbyt wiele cze­goś


SJP.pl


natychmiast

w tej samej chwi­li, bezz­włocz­nie, mo­men­tal­nie


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) bar­dzo szyb­ko, bez zwło­ki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­tych­miast mu­sisz je­chać do szpi­ta­la!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈtɨxmʲjast, AS: natyχmʹi ̯ast

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. natychmiastowość

 przym. natychmiastowy

 przysł. natychmiastowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezwłocznie, od razu, teraz, bezzwłocznie; gw. Śląsk Cieszyński oroz

Wiktionary


natychmiastowo

przy­słó­wek

 (1.1) od razu, teraz

 (1.2) bar­dzo szyb­ko, bły­ska­wicz­nie, nagle

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Albo po­da­cie sobie teraz ręce na zgodę, albo wy­no­cha! Na­tych­mia­sto­wo!

 (1.1) Jak in­for­mu­je sę­dzia Łyś, w przy­pad­ku po­zy­tyw­ne­go roz­pa­trze­nia spra­wy dla by­łe­go posła, de­cyz­ja o moż­li­wo­ści opu­szcze­nia za­kła­du kar­ne­go wy­da­wa­na jest na­tych­mia­sto­wo.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnatɨxmʲjaˈstɔvɔ, AS: natyχmʹi ̯astovo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. natychmiastowy

 przysł. natychmiast

 rzecz. natychmiastowość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) natychmiast

Wiktionary


natychmiastowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest na­tych­mia­sto­we

Wiktionary

Powiązane:

 przym. natychmiastowy

 przysł. natychmiastowo, natychmiast

Wiktionary


natychmiastowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się na­tych­miast, bar­dzo szyb­ko po ja­kimś wy­da­rze­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kse­no­fo­bicz­ny ar­ty­kuł spot­kał się z na­tych­mia­sto­wą re­ak­cją am­ba­sa­dy.

 (1.1) Nowa tech­no­lo­gia poz­wa­la na na­tych­mia­sto­we uru­cho­mie­nie kom­pu­te­ra.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. natychmiastowość ż.

 przysł. natychmiast, natychmiastowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezzwłoczny, niezwłoczny, błyskawiczny, momentalny, piorunujący, rychły

Wiktionary


natykać

na­ty­kać się - wpa­dać, na­tra­fiać na kogoś, na coś, spo­ty­kać kogoś lub coś nie­spo­dzie­wa­nie; na­po­ty­kać


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. nat­knąć)

 (1.1) przest. naw­sa­dzać czego wiele

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny na­ty­kać się (dk. nat­knąć się)

 (2.1) spo­ty­kać nie­spo­dzie­wa­nie

 (2.2) daw. zde­rzać się

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zestyk mrz., przetykacz mrz., tknięcie n.

 czas. wytknąć, wytykać, zetknąć, stykać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nadziewać, wtykać

 (2.1) napotykać, natrafiać, spotykać

Wiktionary


natylnik

część uprzę­ży umoż­li­wia­ją­ca ha­mo­wa­nie


SJP.pl


natynkowy

przy­miot­nik

 (1.1) bud. taki, który umie­szczo­no na tynku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnatɨ̃ŋˈkɔvɨ, AS: natỹŋkovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. tynk mrz., tynkarz mos.

Wiktionary


natyrany

po­tocz­nie: taki, który się na­ty­rał, zmę­czył się wy­ko­ny­wa­niem cięż­kiej pracy; uha­ro­wa­ny, ste­ra­ny, sty­ra­ny, za­ty­ra­ny, spra­co­wa­ny


SJP.pl


natyrać

po­tocz­nie: na­ty­rać się - bar­dzo się zmę­czyć, utru­dzić się czymś; uty­rać się, za­ty­rać się, na­tru­dzić się, spra­co­wać się


SJP.pl


natywista

→ na­ty­wizm


SJP.pl

Patrz:

natywizm

natywistka

→ na­ty­wi­sta


SJP.pl

Patrz:

natywista

natywistyczny

→ na­ty­wizm


SJP.pl

Patrz:

natywizm

natywizm

1. w fi­lo­zo­fii, psy­cho­lo­gii: po­gląd, we­dług któ­re­go pewne po­ję­cia i wie­dza jest czło­wie­ko­wi wro­dzo­na, wcze­śniej­sza od tej na­by­tej z doś­wiad­cze­niem;
2. ruch po­li­tycz­ny uz­na­ją­cy wyż­szość praw au­toch­to­nicz­nej lud­no­ści ja­kie­goś te­ry­to­rium nad pra­wa­mi póź­niej­szych imi­gran­tów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) te­o­ria, która za­kła­da ist­nie­nie w umy­śle idei wro­dzo­nych

Wiktionary

Ra­cjo­na­lizm ge­ne­tycz­ny, na­ty­wizm, in­na­tyzm – po­gląd do­ty­czą­cy na­tu­ry źró­deł poz­na­nia (ge­ne­zy poz­na­nia), prze­ciw­sta­wia­ją­cy się em­pi­ryz­mo­wi ge­ne­tycz­ne­mu. We­dług ra­cjo­na­li­stów ge­ne­tycz­nych umysł ludz­ki dzię­ki samej swo­jej kon­struk­cji ma wie­dzę lub upo­sa­że­nie men­tal­ne, które są wcze­śniej­sze od doś­wiad­cze­nia (prze­de wszyst­kim zmy­sło­we­go). Wie­dza ta ma cha­rak­ter pewny i po­prze­dza wszel­kie poz­na­nie nie tylko w sen­sie cza­so­wym (jako „wie­dza wro­dzo­na”), ale prze­de wszyst­kim jako wa­ru­nek wszel­kie­go poz­na­nia.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. natywny

Wiktionary


natywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest na­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są na­tyw­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. natywny

 przysł. natywnie

Wiktionary


natywny

1. wy­wo­dzą­cy się z da­ne­go ludu, domu, kraju; ro­dzi­my;
2. wła­ści­wy da­ne­mu ob­sza­ro­wi;
3. na­tu­ral­nie wy­stę­pu­ją­cy w or­ga­niz­mie żywym;
4. wła­ści­wy da­ne­mu śro­do­wi­sku in­for­ma­tycz­ne­mu, pro­gra­mo­wi, ję­zy­ko­wi pro­gra­mo­wa­nia itp.


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, jak w wa­run­kach na­tu­ral­nych

 (1.2) in­form. wła­ści­wy da­ne­mu śro­do­wi­sku in­for­ma­tycz­ne­mu, pro­gra­mo­wi, ję­zy­ko­wi pro­gra­mo­wa­nia itd.

 (1.3) ro­dzi­my

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈtɨvnɨ, AS: natyvny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. natywizm m., natywista m., natywność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) naturalny

 (1.2) standardowy

 (1.3) macierzysty, rodzimy

Wiktionary


natężenie

1. roz­cią­gnąć albo na­cią­gnąć coś; na­piąć; na­prę­żyć
2. wzmoc­nić, wy­tę­żyć, uczy­nić moc­niej­szym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­si­le­nie danej cechy w od­nie­sie­niu do okre­ślo­nej normy lub skali

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • w na­u­kach ści­słych, tech­ni­ce i tech­no­lo­gii
    • na­tę­że­nie pola elek­trycz­ne­go, naj­czę­ściej oz­na­cza­ne E
    • na­tę­że­nie pola ma­gne­tycz­ne­go, naj­czę­ściej oz­na­cza­ne H
    • na­tę­że­nie prądu elek­trycz­ne­go, naj­czę­ściej oz­na­cza­ne I
    • na­tę­że­nie prze­pły­wu, czę­sto oz­na­cza­ne J
    • na­tę­że­nie pro­mie­nio­wa­nia
    • na­tę­że­nie ruchu
    • na­tę­że­nie świa­tła
    • na­tę­że­nie dźwię­ku
    • na­tę­że­nie Planc­ka
    • na­tę­że­nie oś­wiet­le­nia
    • fon

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bel to bar­dzo duża jed­nost­ka, od­po­wia­da­ją­ca bar­dzo dużym zmia­nom w na­tę­że­niu dźwię­ku, dla­te­go w prak­ty­ce używa się mniej­szej jed­nost­ki – dzie­sią­tej czę­ści bela, czyli de­cy­be­la.

 (1.1) Był dzień na­stęp­ny, wszę­dzie pa­no­wa­ła sza­rość, nie­wia­ry­god­na sza­rość w róż­nych na­tę­że­niach, czer­wo­ny był sza­ra­wy, i zie­lo­ny, i żółty, wszyst­ko sza­ro­bu­re.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnatɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ, AS: natẽũ̯žẽńe

Wiktionary


natężyć

1. roz­cią­gnąć albo na­cią­gnąć coś; na­piąć; na­prę­żyć
2. wzmoc­nić, wy­tę­żyć, uczy­nić moc­niej­szym


SJP.pl


natłaczać

1. po­wo­do­wać prze­mie­szcza­nie się dużej ilo­ści cze­goś dzię­ki wyt­wa­rza­ne­mu ci­śnie­niu;
2. od­ci­skać trój­wy­mia­ro­wy wzór na po­wierzch­ni cze­goś; wy­tła­czać;
3. na­tar­czy­wie przy­cho­dzić na myśl w dużej licz­bie; na­tła­czać się;
4. na­tła­czać się - gro­ma­dzić się stop­nio­wo w dużej ilo­ści lub licz­bie


SJP.pl


natłoczka

pier­ścień lub opa­ska z ela­stycz­ne­go ma­te­ria­łu, sto­so­wa­ne do uszczel­nie­nia tło­ków, cy­lin­drów i rur; man­sze­ta


SJP.pl


natłok

ogrom, nawał cze­goś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bar­dzo duża ilość przed­mio­tów lub ludzi zgro­ma­dzo­na w ja­kimś miej­scu

 (1.2) nagłe po­ja­wie­nie się cze­goś w dużym na­si­le­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­tłok ludzi na tym kon­cer­cie był tak duży, że mu­sie­li­śmy wyjść.

 (1.2) Na­tłok re­klam stał się nie do znie­sie­nia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. tłok mrz., tłoczarnia ż.

 czas. tłoczyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rzesza, czereda

 (1.2) ogrom, nawał

Wiktionary


natłuc

1. tłu­kąc, ro­zbić wiele cze­goś;
2. zabić wiele zwie­rząt;
3. pobić kogoś


SJP.pl


natłumaczyć

1. dużo tłu­ma­czyć, prze­tłu­ma­czyć wiele tek­stów
2. na­tłu­ma­czyć się - dać wiele wy­ja­śnień, zmę­czyć się tłu­ma­cze­niem


SJP.pl


natłuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­tłu­szczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnatwuʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: natu̯uščãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. natłuszczać ndk., natłuścić dk.

 rzecz. natłuszczenie n., tłuszcz m., tłuszczak m.

 przym. tłusty

 przysł. tłusto

Wiktionary


natłuszczać

sma­ro­wać coś tłu­szczem


SJP.pl


natłuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­tłu­ścić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnatwuʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: natu̯uščẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. natłuścić dk., natłuszczać ndk.

 rzecz. natłuszczanie, tłuszcz

 przym. tłusty

 przysł. tłusto

Wiktionary


natłuścić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. na­tłu­szczać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|na­tłu­szczać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Było to nie­miec­kie pa­ra­bel­lum za­wi­nię­te w na­tłu­szczo­ne szma­ty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈtwuɕt͡ɕit͡ɕ, AS: natu̯uśćić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. natłuszczanie n., natłuszczenie n., tłuszcz mrz., tłuścioszek m.

 przym. tłusty

Wiktionary


naubijać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) ubić (cze­goś) wiele; ubić (coś) wiele razy

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny na­u­bi­jać się (ndk. brak)

 (2.1) zmę­czyć się ubi­ja­niem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuˈbʲijät͡ɕ, AS: nau̯ubʹii ̯äć

Wiktionary


naubliżać

na­wy­my­ślać komuś; na­u­rą­gać, na­wy­zy­wać


SJP.pl

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) ubli­żyć wiele razy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuˈblʲiʒat͡ɕ, AS: nau̯ublʹižać

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ubliżać, ubliżyć

Wiktionary


nauczalny

taki, z któ­re­go można się cze­goś na­u­czyć, na­da­ją­cy się do na­u­cza­nia


SJP.pl


nauczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­u­czać.

Wiktionary

Na­u­cza­nie – pro­ces dy­dak­tycz­ny w dzia­łal­no­ści wyk­wa­li­fi­ko­wa­ne­go na­u­czy­cie­la, o cha­rak­te­rze pla­no­wym, ce­lo­wej pracy z pod­mio­tem kształ­ce­nia, ukie­run­ko­wa­nej na wy­po­sa­że­nie słu­cha­czy czy ucz­niów w tre­ści na­u­cza­nia, umie­jęt­no­ści i na­wy­ki oraz roz­wi­ja­nie tych uzdol­nień.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnawuˈt͡ʃãɲɛ, AS: nau̯učãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nauczać, uczyć

 rzecz. nauczanka ż., naukowość ż., naukowiec mos., nauczenie n., nauczycielka ż., nauka ż., uczeń m., nauczyciel mos., uczony mos.

 przym. naukowy, nauczycielski, uczony

Wiktionary


nauczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. środ. na­u­czy­ciel­ka klas 1–3

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­ja­wi­ło się więc ko­lej­ne wyz­wa­nie dla na­u­czan­ki. Co zro­bię, gdy we wrze­śniu sy­tu­a­cja epi­de­mio­lo­gicz­na po­gor­szy się i przyj­dzie mi pro­wa­dzić zdal­ne na­u­cza­nie z pier­wszo­kla­si­sta­mi?!

 (1.1) Naj­wię­cej do­sta­wa­ło się na­u­czy­cie­lom wczes­nosz­kol­nym, wia­do­mo, w końcu to one, na­u­czan­ki, roz­po­czy­na­ły szkol­ną edu­ka­cję i uczy­ły dzie­ci pod­staw „wszyst­kie­go”.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nauczanie n., nauczyciel mos., nauczycielka ż., nauczycielstwo n.

 przym. nauczycielski

 czas. nauczać ndk., nauczyć dk.

Wiktionary


nauczać

cza­sow­nik

 (1.1) uczyć; prze­ka­zy­wać komuś wie­dzę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­u­czy­ciel na­u­czył chłop­ców grać w piłkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈwut͡ʃat͡ɕ, AS: nau̯učać

Wiktionary

Powiązane:

 czas. uczyć, pouczać

 rzecz. nauczanka ż., naukowość ż., naukowiec mos., nauka ż., nauczanie n., nauczenie n., nauczyciel m., nauczycielka ż., uczeń m., uczony mos., nauczka ż.

 przym. nauczycielski, uczony, uczniowski

Wiktionary


nauczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­ka­za­nie komuś wie­dzy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cho­dze­nie w kółko z cięż­ką ra­dio­sta­cją na ple­cy­e­cach to sku­tecz­ny spo­sób na na­u­cze­nie się stop­ni woj­sko­wych, a bicie po twa­rzy po­ma­ga utrzy­mać dy­scy­pli­nę na zbiór­ce - wy­ja­śni­li oskar­że­ni.

 (1.1) Ope­ro­wa­nie ste­a­di­ca­mem wy­ma­ga dużo więk­szej wpra­wy i do­słow­nie na­u­cze­nia się po­ru­sza­nia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: nau̯učẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nauczyć dk., nauczać ndk., uczyć ndk.

 rzecz. naukowość ż., nauczyciel m., nauczycielka ż., nauczanie n.

 przym. wyuczalny

Wiktionary


nauczka

prze­stro­ga pow­sta­ła w wy­ni­ku przy­kre­go doś­wiad­cze­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­stro­ga na przysz­łość pow­sta­ła w wy­ni­ku przy­kre­go doś­wiad­cze­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naukowość ż., nauka ż., naukowiec m., uczeń mos.

 czas. nauczać

 przym. naukowy

Wiktionary


nauczyciel

1. osoba, która za­wo­do­wo zaj­mu­je się edu­ka­cją - ucze­niem, kształ­ce­niem kogoś; edu­ka­tor;
2. prze­no­śnie: czyn­nik kształ­tu­ją­cy czy­jąś świa­do­mość, np.: Doś­wiad­cze­nie jest naj­lep­szym na­u­czy­cie­lem.


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zaj­mu­ją­ca się na­u­cza­niem;

Wiktionary

Na tę stro­nę wska­zu­je „na­u­czy­ciel­ka”. Zo­bacz też: film Na­u­czy­ciel­ka.

Na­u­czy­ciel (fe­mi­na­tyw na­u­czy­ciel­ka) – osoba zaj­mu­ją­ca się na­u­cza­niem, ob­da­rzo­na od­po­wied­nim au­to­ry­te­tem i kom­pe­tent­na do prze­ka­zy­wa­nia wie­dzy. Zaz­wy­czaj od­po­wied­nio przy­go­to­wa­ny spe­cja­li­sta wy­ko­nu­ją­cy pracę za­wo­do­wo.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ślicz­ne córki na­u­czy­cie­la śpie­wa­ły do wtóru oj­cow­skim skrzyp­kom. Star­szej, Pe­la­gii, prze­lot­nej sym­pa­tii (bo czo­ło­wą adre­sat­ką „tęs­knot” gim­naz­ja­li­stów była panna Olim­pia Drwę­ska, o iście olim­pij­skiej uro­dzie), wpi­sał 19-letni Janek w imion­nik dwa wier­sze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.

 (1.1) Nasi na­u­czy­cie­le da­rzy­li nas, mimo wszyst­ko, ogrom­nym za­u­fa­niem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuˈt͡ʃɨt͡ɕɛl, AS: nau̯učyćel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nauczycielstwo n., nauczanie n., nauczenie n., nauka ż., uczeń m., uczenie n.

:: fż. nauczycielka ż.

 czas. nauczać ndk., nauczyć dk., uczyć ndk.

 przym. nauczycielski, wyuczalny

 przysł. nauczycielsko, uczenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. bakalarz, metr, pot. belfer, pot. psor

Wiktionary


nauczyciel-wychowawca

osoba bę­dą­ca jed­no­cze­śnie na­u­czy­cie­lem i wy­cho­waw­cą


SJP.pl


nauczycielka

ko­bie­ta trud­nią­ca się za­wo­do­wo ucze­niem kogoś, udzie­la­niem lek­cji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) eduk. ko­bie­ta, która zaj­mu­je się na­u­cza­niem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moi ro­dzi­ce po­pro­si­li na­u­czy­ciel­kę, aby zwra­ca­ła więk­szą uwagę na moje pro­ble­my z or­to­gra­fią.

 (1.1) Obie na­u­czy­ciel­ki były dla sie­bie jak sio­stry.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawut͡ʃɨˈt͡ɕɛlka, AS: nau̯učyćelka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. uczenie n., nauczanie n., nauczenie n., nauczycielstwo n., nauka ż., uczeń m.

:: fm. nauczyciel m.

 czas. uczyć ndk., nauczać ndk.

 przym. nauczycielski, wyuczalny

 przysł. nauczycielsko, uczenie

Wiktionary


nauczycielowy

prze­sta­rza­łe: taki, który na­le­ży do na­u­czy­cie­la lub jest zwią­za­ny z na­u­czy­cie­lem; bel­fer­ski, ba­ka­lar­ski, na­u­czy­ciel­ski


SJP.pl


nauczycielski

do­ty­czą­cy na­u­czy­cie­la, zwią­za­ny z na­u­czy­cie­lem


SJP.pl

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do na­u­czy­cie­la

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) do­ty­czą­cy na­u­czy­cie­la, zwią­za­ny z na­u­czy­cie­lem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zaraz panu po­ka­żę, gdzie znaj­du­je się pokój na­u­czy­ciel­ski.

 (1.1) Wy­bacz są­sie­dzie, ale skąd z jed­nej na­u­czy­ciel­skiej pen­sji i ko­re­pe­ty­cji oraz z kre­dy­tem za dom wzìęlibyśmy pie­nią­dze na drugi sa­mo­chód?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawut͡ʃɨˈt͡ɕɛlsʲci, AS: nau̯učyćelsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nauczanka ż., nauka ż., nauczycielstwo n., nauczanie n., nauczyciel mos., nauczycielka ż.

 czas. nauczać ndk., uczyć ndk.

 przysł. nauczycielsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) profesorski

 (2.1) dydaktyczny, pedagogiczny

Wiktionary


nauczycielsko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób na­u­czy­ciel­ski

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nauczyciel mos., nauczycielka ż.

 przym. nauczycielski

Wiktionary


nauczycielstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. zbio­ro­wość na­u­czy­cie­li

 (1.2) zaw. zawód, za­ję­cie na­u­czy­cie­la

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No­we­li­za­cja Karty na­u­czy­cie­la zo­sta­ła opro­te­sto­wa­na przez Zwią­zek Na­u­czy­ciel­stwa Pol­skie­go.

 (1.2) Przez dwa lata zaj­mo­wał się na­u­czy­ciel­stwem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawut͡ʃɨˈt͡ɕɛlstfɔ, AS: nau̯učyćelstfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nauczanka ż., nauczyciel mos., nauczycielka ż.

 przym. nauczycielski

 czas. uczyć

Wiktionary


nauczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uczyć)

 (1.1) prze­ka­zać komuś wie­dzę

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny na­u­czyć się (ndk. uczyć się)

 (2.1) zdo­być pewną wie­dzę lub umie­jęt­ność

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Ucz­nio­wie le­piej opa­nu­ją wie­dzę hi­sto­rycz­ną, je­że­li na lek­cjach ge­o­gra­fii na­u­czą się czy­ta­nia mapy, będą znać uksz­tał­to­wa­nie lub kli­mat te­re­nów, na któ­rych roz­gry­wa­ły się ważne wy­da­rze­nia hi­sto­rycz­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈwut͡ʃɨt͡ɕ, AS: nau̯učyć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nauczanka ż., naukowość ż., nauczenie n., uczeń mos., uczony mos., nauczyciel mos., nauka ż.

 czas. przyuczyć, uczyć ndk.

 przym. uczony, wyuczalny, uczniowski

Wiktionary


nauk.

skrót od: nauka, na­u­ko­wy, na­u­koz­naw­stwo, na­u­koz­naw­czy


SJP.pl


nauka

1. kształ­ce­nie, po­u­cza­nie
2. usy­ste­ma­ty­zo­wa­na wie­dza ludz­ka
3. zbiór myśli, po­glą­dów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. usy­ste­ma­ty­zo­wa­na, wie­lo­krot­nie rze­czo­wo we­ry­fi­ko­wa­na i rze­tel­na wie­dza;

 (1.2) pro­ces ucze­nia (sie­bie lub kogoś)

 (1.3) ze­spół po­glą­dów, dok­try­na

 (1.4) po­u­cze­nie, rada

 (1.5) rel. na­u­cza­nie lub wy­kład w ko­ście­le

Wiktionary

Nauka – róż­nie de­fi­nio­wa­ny ele­ment kul­tu­ry, odz­na­cza­ją­cy się dą­że­niem do wie­dzy. Po­ję­cie nauki jest wie­loz­nacz­ne z kilku przy­czyn:

Próba de­fi­ni­cji nauki to jeden z celów fi­lo­zo­fii nauki, kon­kret­niej jej epi­ste­mo­lo­gicz­nej czę­ści. Przy­kła­do­wym za­gad­nie­niem jest tu pro­blem de­mar­ka­cji – próba roz­poz­na­nia pse­u­do­na­uk i pa­ra­na­uk ogól­nym kry­te­rium, czyli ści­słe okre­śle­nie me­to­dy na­u­ko­wej. Przez to epi­ste­mo­lo­gia nauki prze­ni­ka się z me­to­do­lo­gią – innym dzia­łem na­u­koz­naw­stwa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Roz­wój wie­dzy zo­stał jed­nak gwał­tow­nie za­ha­mo­wa­ny w XIV wieku, kiedy re­li­gij­ni fun­da­men­ta­li­ści prze­ko­na­li wład­ców, że na­le­ży zdła­wić naukę i fi­lo­zo­fię w całym is­lam­skim im­pe­rium, po­nie­waż nowe od­kry­cia pod­wa­ża­ją boską wsze­chwie­dzę.

 (1.2) Dziś wie­czo­rem mam sporo nauki.

 (1.5) Zaraz po nauce re­ko­lek­cyj­nej po dzie­ci przy­je­dzie au­to­bus szkol­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈwuka, AS: nau̯uka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. uczony mos., uczeń mos., naukowiec mos., nauczyciel mos., nauczycielka ż., nauczycielstwo n., naukowość ż., nauczenie n., nauczanie n., uczniak m., nieuk m., uczelnia ż., naukowczyni ż., uczennica ż., uczona ż., nauczanka ż., nieuctwo n.

:: zdrobn. nauczka ż.

 czas. nauczać ndk., nauczyć dk., douczać ndk., douczyć dk., wyuczać ndk., wyuczyć dk., pouczać ndk., przyuczyć dk., uczyć ndk.

 przym. naukowy, nauczycielski, uczony, wyuczany, uczniowski, uczniacki, wyuczalny

 przysł. naukowo, uczenie, nauczycielsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) uczenie się

Wiktionary


naukawy

si­lą­cy się na na­u­ko­wość


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. po­gard. pse­u­do­na­u­ko­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zda­niem pani pro­fe­sor Raźny Po­la­ków czeka „de­ban­de­ry­za­cja”. To ko­lej­ny na­u­ka­wy ter­min z jej wy­wo­du.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuˈkavɨ, AS: nau̯ukavy

Wiktionary


naukobus

au­to­bus wy­po­sa­żo­ny w sprzęt na­u­ko­wy


SJP.pl


naukochłonność

→ na­u­ko­chłon­ny


SJP.pl

Patrz:

naukochłonny

naukochłonny

wy­ma­ga­ją­cy prze­pro­wa­dze­nia wielu badań na­u­ko­wych


SJP.pl


naukometria

Na­u­ko­me­tria – ilo­ścio­we ba­da­nia roz­wo­ju nauki jako pro­ce­su in­for­ma­cyj­ne­go.

Wikipedia


naukometryczny

→ na­u­ko­me­tria


SJP.pl

Patrz:

naukometria

naukowczyni

→ na­u­ko­wiec


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta za­wo­do­wo zaj­mu­ją­ca się dzia­łal­no­ścią na­u­ko­wą

Wiktionary

Patrz:

naukowiec

Przykłady

 (1.1) Na­u­kow­czy­ni już od de­ka­dy zaj­mu­je się ba­da­niem me­cha­niz­mów roz­wo­ju ssa­ków i ich za­rod­ków.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) badaczka, uczona

Wiktionary


naukowiec

osoba pra­cu­ją­ca na­u­ko­wo


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek zaj­mu­ją­cy się nauką;

Wiktionary

Na­u­ko­wiec, uczo­ny – osoba pra­cu­ją­ca na­u­ko­wo, ek­spert w pew­nej dzie­dzi­nie nauki, sto­su­ją­cy w pro­wa­dzo­nych przez sie­bie ba­da­niach od­po­wied­nie me­to­dy na­u­ko­we, osoba „po­szu­ku­ją­ca od­po­wie­dzi na py­ta­nia, na które do­tych­czas nikt nie od­po­wie­dział, za po­mo­cą metod umoż­li­wia­ją­cych udo­wod­nie­nie od­po­wie­dzi”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na­u­ko­wiec nie jest twór­cą praw­dy, ale jej od­kryw­cą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuˈkɔvʲjɛt͡s, AS: nau̯ukovʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieuk mos., naukowość ż., nauczka ż., nauka ż., nauczanie n.

:: fż. naukowczyni ż.

 czas. nauczać ndk.

 przym. naukowy

 przysł. naukowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uczony

Wiktionary


naukowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób na­u­ko­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W na­szej kli­ni­ce sto­su­je­my wy­łącz­nie naj­no­wsze, na­u­ko­wo udo­ku­men­to­wa­ne me­to­dy le­cze­nia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naukowiec mos., nauka ż., naukowość ż., uczeń mos.

 przym. naukowy

Wiktionary


naukowo-badawczy

na­u­ko­wy i ba­daw­czy


SJP.pl


naukowo-dydaktyczny

na­u­ko­wy i dy­dak­tycz­ny


SJP.pl


naukowo-literacki

na­u­ko­wy i li­te­rac­ki


SJP.pl


naukowo-mistyczny

na­u­ko­wy i mi­stycz­ny


SJP.pl


naukowo-pedagogiczny

na­u­ko­wy i pe­da­go­gicz­ny


SJP.pl


naukowo-produkcyjny

na­u­ko­wy i pro­duk­cyj­ny


SJP.pl


naukowo-szkoleniowy

na­u­ko­wy i szko­le­nio­wy


SJP.pl


naukowo-techniczny

na­u­ko­wy i tech­nicz­ny


SJP.pl


naukowo-wychowawczy

na­u­ko­wy i wy­cho­waw­czy


SJP.pl


naukowoinformacyjny

do­ty­czą­cy in­for­ma­cji na­u­ko­wej


SJP.pl


naukowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest na­u­ko­we

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nauka ż., nauczka ż., naukowiec m., nauczanie n., nauczenie n.

 czas. nauczać ndk., nauczyć dk.

 przym. naukowy

 przysł. naukowo

Wiktionary


naukowy

1. zwią­za­ny z nauką, zgod­ny z za­sa­da­mi, me­to­da­mi nauki;
2. zwią­za­ny z kształ­ce­niem się, ma­ją­cy na celu na­u­cza­nie; szkol­ny


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nauką

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten ar­ty­kuł to przy­kład na­u­ko­we­go beł­ko­tu, nic z niego nie wy­ni­ka, ale brzmi mą­drze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuˈkɔvɨ, AS: nau̯ukovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naukowiec mos., nauka ż., uczeń mos., naukowość ż., nauczanie n., nauczka ż.

 przysł. naukowo

Wiktionary


naukoznawca

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie wie­dzy obej­mu­ją­cej m.in. hi­sto­rię i te­o­rię nauki oraz me­to­do­lo­gię nauk


SJP.pl


naukoznawczy

zwią­za­ny z dzie­dzi­ną wie­dzy obej­mu­ją­cą m.in. hi­sto­rię i te­o­rię nauki oraz me­to­do­lo­gię nauk


SJP.pl


naukoznawczyni

spe­cja­list­ka w dzie­dzi­nie wie­dzy obej­mu­ją­cej m.in. hi­sto­rię i te­o­rię nauki oraz me­to­do­lo­gię nauk


SJP.pl


naukoznawstwo

dzie­dzi­na wie­dzy obej­mu­ją­ca m.in. hi­sto­rię i te­o­rię nauki oraz me­to­do­lo­gię nauk


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dział wie­dzy, któ­re­go przed­mio­tem są me­to­dy i osią­gnię­cia na­u­ko­we;

Wiktionary

Na­u­koz­naw­stwo – ter­min ro­zu­mia­ny dwo­ja­ko:

Na­u­koz­naw­stwo zaj­mu­je się pro­ble­ma­ty­ką ra­cjo­nal­ne­go wpły­wa­nia na roz­wój nauk (w po­żą­da­nym kie­run­ku) środ­ka­mi spo­łecz­ny­mi; do­kład­niej jest to ze­staw ta­kich badań nad na­u­ka­mi, jakie mają zwięk­szyć po­ten­cjał i efek­tyw­ność w wy­ko­rzy­sta­niu ka­pi­ta­łu in­te­lek­tu­al­ne­go (ludz­kie­go i struk­tu­ral­ne­go).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W roku aka­de­mic­kim 2011/2012 w Ka­to­lic­kim Uni­wer­sy­te­cie Lu­bel­skim zo­sta­ły uru­cho­mio­ne pier­wsze w Pol­sce stu­dia z za­kre­su na­u­koz­naw­stwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawukɔˈznafstfɔ, AS: nau̯ukoznafstfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naukoznawca m.

 przym. naukoznawczy

 przysł. naukoznawczo

Wiktionary


nauma

imię żeń­skie


SJP.pl


naumachia

wi­do­wi­sko przed­sta­wia­ją­ce bitwę mor­ską, urzą­dza­ne na je­zio­rach w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie


SJP.pl

Na­u­ma­chia (łac. z gr. ναυμαχία "naumachía", dosł. „wojna mor­ska”; lm "na­u­ma­chiae") – w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie urzą­dza­ne dla sze­ro­kiej pu­blicz­no­ści wi­do­wi­sko przed­sta­wia­ją­ce bitwę mor­ską, czę­sto od­by­wa­ją­ce się w spe­cjal­nie przy­sto­so­wa­nym am­fi­te­a­trze. Także am­fi­te­a­tral­na kon­struk­cja wy­po­sa­żo­na w roz­le­gły basen dla roz­gry­wa­nia po­ka­zo­wych bitew.

Wikipedia


naumiany

po­tocz­nie: taki, który się na­u­miał (na­u­czył się cze­goś)


SJP.pl


naumiewać

żar­to­bli­wie: na­u­mie­wać się - wy­u­czać się


SJP.pl


naumieć

na­u­mieć się - po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: na­u­czyć się


SJP.pl


naumiuk

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Jan Na­u­miuk – pol­ski hi­sto­ryk, pi­sarz
  • Józef Na­u­miuk – pol­ski du­chow­ny
  • To­masz Na­u­miuk - pol­ski ope­ra­tor fil­mo­wy

Wikipedia


naumowicz

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Iwo Na­u­mo­wicz – pol­ski raper
  • Józef Na­u­mo­wicz – rzym­sko­ka­to­lic­ki du­chow­ny
  • Paweł Na­u­mo­wicz – rzym­sko­ka­to­lic­ki du­chow­ny
  • Wik­tor Na­u­mo­wicz – pol­ski te­ni­si­sta sto­ło­wy i ziem­ny

Wikipedia


naunet

egip­skie pra­bó­stwo wy­o­bra­ża­ne w po­sta­ci węża, uo­sa­bia­ją­ce wody ziem­skie­go pra­o­ce­a­nu


SJP.pl

Na­u­net (Nunut) (eg. "N’wnt") – egip­skie pra­bó­stwo żeń­skie uo­sa­bia­ją­ce pra­wo­dy (pra­o­ce­an) w cha­o­sie he­lio­po­li­tań­skie­go sy­ste­mu wie­rzeń.

W wie­rze­niach her­mo­po­li­tań­skich wy­o­bra­ża­ne w po­sta­ci węża. Razem ze swoją męską formą (Nun) Na­u­net sta­no­wi­ła pier­wszą z par her­mo­po­li­tań­skiej Og­do­a­dy, two­rząc razem an­dro­gy­nicz­ną jed­ność. Wśród bóstw kos­mo­go­nii mem­fic­kiej, te aspek­ty męsko-żeń­skie łą­czył w sobie Ptah, okre­śla­ny jako bó­stwo „pra­sta­re”.

Wikipedia


nauplion

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto por­to­we w Gre­cji, we wschod­niej czę­ści Pe­lo­po­ne­zu;

Wiktionary

Na­u­plion (także Naf­plion/Naf­plio; ngr. Ναύπλιο, sta­roż. Ναυπλία "Nauplía") – mia­sto w Gre­cji, na Pe­lo­po­ne­zie, w ad­mi­ni­stra­cji zde­cen­tra­li­zo­wa­nej Pe­lo­po­nez, Gre­cja Za­chod­nia i Wyspy Joń­skie, w re­gio­nie Pe­lo­po­nez, w jed­nost­ce re­gio­nal­nej Ar­go­li­da. Sie­dzi­ba gminy Na­u­plion. W 2021 roku li­czy­ło 14 532 miesz­kań­ców.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) Nafplio, Nafplion

Wiktionary


nauplius

pe­la­gicz­na larwa wielu sko­ru­pia­ków; pły­wik


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • pły­wik – larwa sko­ru­pia­ków
  • Na­u­plius (mi­to­lo­gia)

Wikipedia


naupychać

upch­nąć wiele cze­goś; po­u­py­chać


SJP.pl


naura

wy­krzy­knik

 (1.1) slang. mło­dzież. zwrot uży­wa­ny przy że­gna­niu się z kimś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Naura, idę do śpiul­ko­lo­tu!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnawra, AS: nau̯ra

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. na razie, narcia, narka, nara

 wykrz. narka, nara, na razie, narcia

 rzecz. narka, nara ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) do widzenia, do zobaczenia, na razie, cześć (na pożegnanie), narcia, narka, pa, do zobaczyska, nara, narazicho

Wiktionary


nauranka

[czy­taj: nał­ran­ka] oby­wa­tel­ka Nauru; Na­u­ru­an­ka


SJP.pl


naurańczyk

[czy­taj: nał­rań­czyk] oby­wa­tel Nauru; Na­u­ru­ań­czyk


SJP.pl


naurański

→ Nauru; na­u­ru­ań­ski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Nauru, wy­wo­dzą­cy się z Nauru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten na­u­rań­ski sztan­gi­sta od­no­si suk­ce­sy na are­nie mię­dzy­na­ro­do­wej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuˈrãj̃sʲci, AS: nau̯urãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Naoero n., Nauru n., Nauruańczyk mos., Nauruanka ż.

Wiktionary


nauru

[czy­taj: nałru] język Na­u­rań­czy­ków - miesz­kań­ców Nauru, kraju w Oce­a­nii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa w Oce­a­nii

 (1.2) geogr. polit. pań­stwo w Oce­a­nii na wy­spie Nauru (1.1);

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈwuru, AS: nau̯uru

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nauruańczyk mos., Nauruanka ż., Naurańczyk mos., Nauranka ż., nauruański mrz.

 przym. nauruański, naurański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Naoero

 (1.2) Naoero, urz. Republika Naoero

Wiktionary


nauruanka

[czy­taj: nał­ru­an­ka] oby­wa­tel­ka Nauru; Na­u­ran­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Nauru

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuruˈwãŋka, AS: nau̯uruu̯ãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nauru n.

:: fm. Nauruańczyk mos.

 przym. nauruański, naurański

Wiktionary


nauruańczyk

[czy­taj: nał­ru­ań­czyk] oby­wa­tel Nauru; Na­u­rań­czyk


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Nauru

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuruˈwãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: nau̯uruu̯ãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nauru n.

:: fż. Nauruanka ż.

 przym. nauruański, naurański

Wiktionary


nauruański

→ Nauru; na­u­rań­ski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Nauru

 (1.2) od­no­szą­cy się do wyspy Nauru

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język urzę­do­wy Nauru,

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuruˈwãj̃sʲci, AS: nau̯uruu̯ãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Naoero n., Nauru n., Nauruańczyk mos., Nauruanka ż.

Wiktionary


nauruańskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem na­u­ru­ań­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem na­u­ru­ań­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku na­u­ru­ań­skim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawuruˈwãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: nau̯uruu̯ãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


naurywać

1. urwać wiele cze­goś;
2. na­u­ry­wać się - na­mę­czyć się ury­wa­niem


SJP.pl


naurzynać

1. urz­nąć wiele cze­goś;
2. na­u­rzy­nać się - na­mę­czyć się urzy­na­niem


SJP.pl


nausitous

mo­dra­szek na­u­si­to­us - ga­tu­nek mo­ty­la dzien­ne­go z ro­dzi­ny mo­drasz­ko­wa­tych


SJP.pl


nausuwać

1. usu­nąć wiele cze­goś;
2. na­u­su­wać się - na­mę­czyć się usu­wa­niem


SJP.pl


nausznik

osło­na na ucho; część hełmu lub czap­ki okry­wa­ją­ca ucho


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) każda z dwóch osłon na uszy

 (1.2) hist. wojsk. część hełmu osła­nia­ją­ca ucho

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈwuʃʲɲik, AS: nau̯ušʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nausznica ż., ucho n., uszko n.

 przym. nausznikowy, uszny

 przysł. na ucho

Wiktionary


nauszniki

osło­na na ucho; część hełmu lub czap­ki okry­wa­ją­ca ucho


SJP.pl


nauszny

za­kła­da­ny na uszy, znaj­du­ją­cy się na uszach


SJP.pl


nauta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. mia­sto w Peru

Wiktionary


nautilus

1. gło­wo­nóg czte­ros­krzel­ny o wie­lo­ko­mo­ro­wej, spi­ral­nie zwi­nię­tej musz­li, wy­stę­pu­ją­cy w kilku ga­tun­kach; ło­dzik;
2. pu­char o cza­szy z wy­po­le­ro­wa­nej i zdo­bio­nej musz­li, uży­wa­ny w XVI-XVIII w.


SJP.pl

rze­czow­nik

 (1.1) szt. de­ko­ra­cyj­ny pu­char, któ­re­go cza­szę sta­no­wi musz­la śli­ma­ka mor­skie­go.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­u­ti­lus – pla­no­wa­na sta­cja or­bi­tal­na firmy Bi­ge­low Ae­ro­spa­ce
  • – ro­dzaj gło­wo­no­gów z rzędu ło­dzi­ków
  • na­u­ti­lus – pu­cha­ry wy­ko­na­ne z musz­li
  • „Na­u­ti­lus” – nazwa okrę­tów:
    • „Na­u­ti­lus” – pier­wszy okręt pod­wod­ny Ro­ber­ta Ful­to­na
    • „Na­u­ti­lus” – fik­cyj­ny okręt pod­wod­ny ka­pi­ta­na Nemo z po­wie­ści Ju­liu­sza Verne’a
    • USS „Na­u­ti­lus” – okrę­ty ame­ry­kań­skie
    • HMS „Na­u­ti­lus” – bry­tyj­ski okręt pod­wod­ny
    • „Na­u­ti­lus” – wło­ski okręt pod­wod­ny z 1913, głów­ny okręt swo­je­go typu
    • „Na­u­ti­lus” – fran­cu­ski pod­wod­ny sta­wiacz min z okre­su mię­dzy­wo­jen­ne­go i II wojny świa­to­wej, jedna z sze­ściu jed­no­stek typu Sap­hir
  • „Na­u­ti­lus” – pol­ska na­gro­da li­te­rac­ka dla li­te­ra­tu­ry fan­ta­stycz­nej
  • Na­u­ti­lus – me­ne­dżer pli­ków śro­do­wi­ska GNOME

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ozdo­bą ko­lek­cji mu­ze­al­nej jest na­u­ti­lus wy­ko­na­ny w no­rym­ber­skim warsz­ta­cie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈwtʲilus, AS: nau̯tʹilus

Wiktionary

Powiązane:

 przyr. -nauta

Wiktionary


nautofon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­rząd do na­da­wa­nia sy­gna­łów dźwię­ko­wych pod­czas mgły, usta­wia­ny na wy­brze­żu mor­skim lub na la­tar­niow­cach

Wiktionary

Na­u­to­fon (na­zy­wa­ny też cza­sa­mi "bucz­kiem mgło­wym") – urzą­dze­nie sto­so­wa­ne na stat­kach i sta­łych zna­kach na­wi­ga­cyj­nych, słu­żą­ce do na­da­wa­nia sy­gna­łów dźwię­ko­wych na morzu w cza­sie mgły. Jego dźwięk sły­chać w od­le­gło­ści do 20 km.

Dźwięk wyt­wa­rza­ny jest przez mem­bra­nę po­bu­dza­ną do drgań elek­tro­ma­gne­sem.

Wikipedia


nautolog

spe­cja­li­sta ba­da­ją­cy hi­sto­rię roz­wo­ju por­tów, że­glu­gi i stocz­ni


SJP.pl


nautologia

dzie­dzi­na nauki ba­da­ją­ca hi­sto­rię roz­wo­ju por­tów, że­glu­gi i stocz­ni


SJP.pl

Zo­bacz też: Na­u­to­lo­gia (cza­so­pis­mo).

Na­u­to­lo­gia (od gr. "na­u­ti­kós" = okrę­to­wy, że­glar­ski i "logos" = słowo, myśl, ro­zu­mo­wa­nie) – nauka o roz­wo­ju że­glu­gi, jej hi­sto­rii (rów­nież o por­tach i stocz­niach) i zwią­za­nych z nią dzie­dzi­nach po­krew­nych.

Wikipedia


nautyczny

zwią­za­ny z że­glar­stwem


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) mar. żegl. zwią­za­ny z na­u­ty­ką, do­ty­czą­cy na­u­ty­ki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nautyka ż.

 przyr. -nauta

Wiktionary


nautyka

dzie­dzi­na wie­dzy zwią­za­na z że­glar­stwem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. żegl. nauka o że­glo­wa­niu;

 (1.2) żegl. cechy jed­nost­ki pły­wa­ją­cej de­cy­du­ją­ce o jej że­glow­no­ści

Wiktionary

Na­u­ty­ka ina­czej wie­dza na­u­tycz­na (od gr. "na­u­ti­kós" = okrę­to­wy, że­glar­ski i "naús" = sta­tek) – dzie­dzi­na wie­dzy, obej­mu­ją­ca de­wia­cję, locję, na­wi­ga­cję, astro­no­mię na­u­tycz­ną, me­te­o­ro­lo­gię i wie­dzę że­glar­ską, po­trzeb­ną do bez­piecz­nej że­glu­gi.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nautyczny

 przyr. -nauta

Wiktionary


nautykać

na­u­ty­kać się - na­mę­czyć się uty­ka­niem, na­cho­dzić się


SJP.pl


nautykwariat

an­tyk­wa­riat sprze­da­ją­cy przed­mio­ty zwią­za­ne z ma­ry­ni­sty­ką i że­glar­stwem


SJP.pl


nauzyka

bo­ha­ter­ka "Ody­sei", córka Al­ki­no­o­sa; Na­u­zy­kaa


SJP.pl


nauzykaa

bo­ha­ter­ka "Ody­sei", córka Al­ki­no­o­sa; Na­u­zy­ka


SJP.pl

Na­u­zy­kaa (gr. Ναυσικάα Nausikáa) – w mi­to­lo­gii grec­kiej kró­lew­na Fe­a­ków. Jest bo­ha­ter­ką jed­ne­go z epi­zo­dów "Ody­sei" au­tor­stwa Ho­me­ra.

Była córką króla Al­ki­no­o­sa i Arete. W "Ody­sei" Atena po­słu­ży­ła się dziew­czy­ną, aby pomóc Ody­se­u­szo­wi w po­wro­cie na Itakę, po tym gdy fale wy­rzu­ci­ły ro­zbit­ka na niez­na­ną wyspę, którą Homer naz­wał "Sche­ria" (praw­do­po­dob­nie jest to wyspa "Ker­ky­ra").

Wikipedia


naużalać

na­u­ża­lać się - po­ża­lić się na kogoś lub coś przez pe­wien czas; po­u­ża­lać się


SJP.pl


navara

model sa­mo­cho­du marki Nis­san


SJP.pl


navarin

[czy­taj: na­wa­rę] po­tra­wa w po­sta­ci du­szo­nej ba­ra­ni­ny z wa­rzy­wa­mi i ko­rze­nia­mi


SJP.pl

Na­va­rin (fr. "ragoût d'agne­au") – fran­cu­ska po­tra­wa mięs­no-wa­rzyw­na, ro­dzaj ragoût.

Znana rów­nież w kuch­ni mię­dzy­na­ro­do­wej po­tra­wa ser­wo­wa­na naj­czę­ściej w okre­sie wio­sen­nym. Przy­rzą­dza­na z du­szo­nej w tłu­szczu ja­gnię­ci­ny (z ło­pat­ki) oraz z mło­dych wio­sen­nych wa­rzyw. Jako do­dat­ki służą po­kro­jo­ne w cząst­ki po­mi­do­ry i nie­wiel­kie gla­zu­ro­wa­ne ce­bul­ki ("na­vets") z ziem­nia­ka­mi.

Wikipedia


navarra

Na­war­ra;
1. kra­i­na hi­sto­rycz­na w Pi­re­ne­jach hisz­pań­skich i fran­cu­skich, za­miesz­ki­wa­na przez Ba­sków;
2. re­gion au­to­no­micz­ny w Hisz­pa­nii w kra­i­nie Na­var­ra


SJP.pl


navasana

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) grupa asan po­le­ga­ją­cych na unie­sie­niu wy­pro­sto­wa­nych nóg

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pozycja okrętu, okręt

Wiktionary


navicert

zaś­wiad­cze­nie wy­da­wa­ne w cza­sie wojny w pań­stwie ne­u­tral­nym przez przed­sta­wi­cie­li dy­plo­ma­tycz­nych stro­ny wo­ju­ją­cej, stwier­dza­ją­ce, że sta­tek i jego ła­du­nek spraw­dzo­no i że może on pły­nąć do portu ne­u­tral­ne­go; na­wi­cert


SJP.pl


nawa

1. część ko­ścio­ła, w któ­rej zwy­kle usta­wio­ne są ławki dla wier­nych;
2. daw­niej: sta­tek, okręt


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. głów­na, wy­dzie­lo­na dla wier­nych część ko­ścio­ła po­mię­dzy kruch­tą, przy wej­ściu, a pre­zbi­te­rium;

 (1.2) daw. podn. okręt, sta­tek

 (1.3) podn. ogół grupy spo­łecz­nej, na­ro­do­wej lub re­li­gij­nej w spe­cjal­nych wy­ra­że­niach

Wiktionary

Nawa – część ko­ścio­ła po­ło­żo­na mię­dzy pre­zbi­te­rium a kruch­tą, przez­na­czo­na dla wier­nych.

Oprócz świą­tyń jed­no­na­wo­wych wy­stę­pu­ją dwu-, trzy-, pię­cio- oraz sied­mio­na­wo­we. Nawy są zaz­wy­czaj roz­dzie­lo­ne rzę­dem pod­pór – słu­pów, fi­la­rów lub ko­lumn. Śred­nio­wiecz­ne ko­ścio­ły ba­zy­li­ko­we były trój- lub pię­cio­na­wo­we, o nawie głów­nej dwa razy szer­szej i dwa razy wyż­szej od naw bocz­nych (trój­na­wo­we – ka­te­dra w Char­tres, ka­te­dra w Reims; pię­cio­na­wo­we – ko­ściół St.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ciot­ka Lu­cy­na siada prze­waż­nie w nawie bocz­nej.

 (1.2) Za­pie­ni­ła się woda pod dzio­bem nawy ku­piec­kiej.

 (1.3) Nie strasz­ne są Nawie Pio­tro­wej od­mę­ty li­ber­ty­niz­mu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnava, AS: nava

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nawowy

 rzecz. podnawka ż.

Wiktionary


nawab

nabab;
1. czło­wiek bar­dzo bo­ga­ty, ma­jęt­ny; bo­gacz, kre­zus, ro­ke­fe­ler;
2. dawny za­rząd­ca pro­win­cji lub wład­ca ksią­stew­ka w pół­noc­nych In­diach


SJP.pl


nawadniacz

urzą­dze­nie lub śro­dek słu­żą­cy do na­wad­nia­nia gleby, ro­ślin albo or­ga­niz­mu


SJP.pl


nawadniająco

→ na­wad­niać


SJP.pl

Patrz:

nawadniać

nawadnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wad­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnavadʲˈɲä̃ɲɛ, AS: navadʹńä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawadniać

 rzecz. wodniczka ż., bezwodzie n., woda ż.

Wiktionary


nawadniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­wod­nić)

 (1.1) do­pro­wa­dzać wodę

 (1.2) na­sy­cać wodą

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny na­wad­niać się (dk. na­wod­nić się)

 (2.1) za­bez­pie­czać cał­ko­wi­cie w za­po­trze­bo­wa­nie na wodę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nida na­wad­nia bory w na­szym po­wie­cie.

 (1.2) Tre­nu­jąc, pa­mię­taj o tym, żeby od­po­wied­nio na­wad­niać swoje ciało.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wodniczka ż., bezwodzie n., nawadnianie n., woda ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nawodniać

 (2.1) nawodniać się

Wiktionary


nawaga

ryba z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych


SJP.pl


nawahijka

człon­ki­ni ple­mie­nia in­diań­skie­go


SJP.pl


nawahijski

zwią­za­ny z Na­wa­ho, ple­mie­niem in­diań­skim


SJP.pl


nawaho

ple­mię in­diań­skie; Na­wa­ho­wie


SJP.pl


nawahowie

In­dia­nie Ame­ry­ki Pół­noc­nej


SJP.pl

Na­wa­ho­wie, Na­wa­ho ( Na­va­jo Na­tion, w Na­a­be­e­hó Dine'é) – naj­więk­sza grupa et­nicz­na In­dian Ame­ry­ki Pół­noc­nej w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, li­czą­ca w 2021 roku 399 494 osoby.

Naj­wię­cej z nich (około 173 tys.) za­miesz­ku­je re­zer­wat po­ło­żo­ny na te­re­nie sta­nów Ari­zo­na, Nowy Mek­syk oraz Utah.

Wikipedia


nawakszucki

przy­miot­nik od: Na­wak­szut (sto­li­ca Ma­u­re­ta­nii)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Na­wak­szut

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnavaˈkʃut͡sʲci, AS: navakšucʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nawakszut mrz., nawakszutczyk mos., nawakszutka ż.

Wiktionary


nawakszut

sto­li­ca Ma­u­re­ta­nii (dawna pol­ska nazwa: Nu­ak­szott)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Ma­u­re­ta­nii;

Wiktionary

Na­wak­szut ( ‏نواكشوط‎, "Nawākšūṭ"; No­u­ak­chott) – sto­li­ca Ma­u­re­ta­nii, po­ło­żo­na w za­chod­niej czę­ści kraju, 4 km od wy­brze­ża At­lan­ty­ku. Na­wak­szut jest rów­nież sto­li­cą wy­dzie­lo­ne­go dy­stryk­tu sto­łecz­ne­go w Ma­u­re­ta­nii. W 2013 roku mia­sto li­czy­ło ok. 958 tys. miesz­kań­ców.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: naˈvakʃut, AS: navakšut

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawakszutczyk mos., nawakszutka ż.

 przym. nawakszucki

Wiktionary


nawakszutczyk

miesz­ka­niec Na­wak­szu­tu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Na­wak­szu­tu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnavaˈkʃuṭt͡ʃɨk, AS: navakšuṭčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nawakszut mrz.

:: fż. nawakszutka ż.

 przym. nawakszucki

Wiktionary


nawakszutka

miesz­kan­ka Na­wak­szu­tu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Na­wak­szu­tu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnavaˈkʃutka, AS: navakšutka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nawakszut mrz.

:: fm. nawakszutczyk mos.

 przym. nawakszucki

Wiktionary


nawalacz

ktoś, kto na­wa­la, nie wy­wią­zu­je się z obo­wiąz­ków


SJP.pl


nawalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wa­lać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawalać, nawalić

 rzecz. nawalność ż.

Wiktionary


nawalanka

1. po­tocz­nie: bójka;
2. po­tocz­nie: nie­wy­wią­zy­wa­nie się z po­wie­rzo­ne­go za­da­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. bójka

 (1.2) pot. kłót­nia

Wiktionary


nawalanko

1. po­tocz­nie: bójka;
2. po­tocz­nie: nie­wy­wią­zy­wa­nie się z po­wie­rzo­ne­go za­da­nia


SJP.pl


nawalać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. na­wa­lić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|na­wa­lić.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny na­wa­lać się

 (2.1) pot. bić się

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawalić się, nawalić

 rzecz. nawalność ż., nawalony mos., nawalanie n., nawalanka ż.

 przym. nawalny, nawalony

Wiktionary


nawalczyć

na­wal­czyć się - zmę­czyć się długą walką; na­wo­jo­wać się


SJP.pl


nawalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wa­lić.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawalić

 rzecz. nawał mrz., nawalność ż.

Wiktionary


nawalić

1. waląc jedno po dru­gim zgro­ma­dzić wiele cze­goś w jed­nym miej­scu
2. po­tocz­nie:
a) za­wieść; zep­suć się
b) na­wa­lić się - ze­brać się w wiel­kiej licz­bie, ilo­ści; dużo wypić


SJP.pl

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. na­wa­lać)

 (1.1) pot. za­wieść w czymś, nie zdo­łać zro­bić cze­goś z włas­nej winy

 (1.2) pot. zep­suć się

 (1.3) pot. naz­rzu­cać, na­u­kła­dać, zgro­ma­dzić wiele rze­czy w jed­nym miej­scu; także: przy­być gdzieś w dużej licz­bie

 (1.4) posp. pot. wy­da­lić od­cho­dy

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny na­wa­lić się

 (2.1) pot. upić się

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Gdyby „Nord” miała ra­dio­sta­cję, to po awa­rii aku­mu­la­to­rów i pop­su­ciu się wszyst­kie­go, co mo­gło­by na­wa­lić, szu­ka­no by nas już od mie­sią­ca.

 (2.1) - Mu­sia­łem się mocno na­wa­lić – przer­wał nie­cier­pli­wie tan­cerz – skoro nie pa­mię­tam na­sze­go spot­ka­nia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawalność ż., nawalony mos., nawalanie n., nawalenie n., nawał mrz., nawała ż.

 czas. nawalać ndk.

 ims. nawalony

 przym. nawalony, nawalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. schrzanić, pot. zawalić, pot. spieprzyć, wulg. zjebać, wulg. spierdolić

 (1.2) pot. spieprzyć się, pot. schrzanić się, wulg. zjebać się, wulg. spierdolić się

 (1.3) wulg. najebać, wulg. nakurwić

 (1.4) pot. narobić, wulg. nasrać, wulg. najebać

 (2.1) pot. schlać się, pot. nabzdryngolić się, spić się, wulg. najebać się, wulg. napierdolić się, wulg. nakurwić się

Wiktionary


nawalnie

przy­słó­wek

 (1.1) przest. z gwał­tow­no­ścią

 (1.2) przest. w gro­ma­dzie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawalność ż., nawalony mos., nawał mrz., nawała ż.

 przym. nawalny, nawalony

Wiktionary


nawalniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: na­wal­nie


SJP.pl


nawalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. burz­li­wość, dzi­kość

 (1.2) daw. gwał­tow­na burza

 (1.3) daw. przen. sy­tu­a­cja kry­zy­so­wa

 (1.4) daw. na­je­cha­nie, za­ję­cie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawalanie n., nawalenie n., nawalony mos.

 czas. nawalać ndk., nawalić dk.

 przym. nawalny, nawalony

 przysł. nawalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nawałnica

 (1.4) nawała

Wiktionary


nawalny

1. zwy­kle o opa­dach at­mos­fe­rycz­nych: bar­dzo silny, gwał­tow­ny;
2. daw­niej:
a) gro­mad­ny, wy­stę­pu­ją­cy w dużej ilo­ści;
b) na­tar­czy­wy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ude­rza­ją­cy sil­nie, z gwał­tow­no­ścią

 (1.2) daw. po­ja­wia­ją­cy się gro­mad­nie, w dużej ilo­ści

 (1.3) daw. na­ce­cho­wa­ny nie­u­stę­pli­wo­ścią, bar­dzo na­tręt­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nad ko­ścio­łem ka­te­dral­nym / Śnież­no­bia­łe ptaki lecą, / Jak gwiazd de­szczem lśnią na­wal­nym, / Jak lil­ja­mi błę­kit kwie­cą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawałnica ż., nawalony mos., nawalność ż., nawał mrz., nawała ż.

 czas. nawalać ndk., nawalić dk.

 przym. nawalony

 przysł. nawalnie

Wiktionary


nawalony

1. waląc jedno po dru­gim zgro­ma­dzić wiele cze­goś w jed­nym miej­scu
2. po­tocz­nie:
a) za­wieść; zep­suć się
b) na­wa­lić się - ze­brać się w wiel­kiej licz­bie, ilo­ści; dużo wypić


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) posp. bę­dą­cy pod wpły­wem al­ko­ho­lu lub nar­ko­ty­ków

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) posp. osoba nie­trzeź­wa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego na­wa­lo­na babka awan­tu­ru­je się w skle­pie.

 (1.1) Na im­pre­zie u Kazka naj­bar­dziej na­wa­lo­ny był chyba Mi­chał.

 (2.1) Jakiś na­wa­lo­ny leżał na przy­stan­ku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawalność ż., nawał mrz., nawała ż.

 czas. nawalać ndk., nawalić dk., nawalić się dk.

 przym. nawalny

 przysł. nawalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pijany, wulg. najebany

 (2.1) pijany, pijak

Wiktionary


nawaniacz

sub­stan­cja do­da­wa­na do bez­won­ne­go pa­li­wa ga­zo­we­go; odo­rant


SJP.pl


nawanialnia

urzą­dze­nie do na­wa­nia­nia pa­li­wa ga­zo­we­go (gazu ziem­ne­go) związ­kiem che­micz­nym THT, sto­so­wa­ne na sta­cjach ga­zo­wych


SJP.pl

Na­wa­nial­nia – urzą­dze­nie sto­so­wa­ne na sta­cjach ga­zo­wych słu­żą­ce do na­wa­nia­nia pa­li­wa ga­zo­we­go (gazu ziem­ne­go) związ­kiem che­micz­nym THT (te­tra­hy­dro­tio­fen).

Na­wa­nia­nie sto­so­wa­ne jest ze wzglę­du na bez­pie­czeń­stwo użyt­kow­ni­ków, gdyż łat­wo­pal­ny i gro­żą­cy wy­bu­chem gaz ziem­ny jest bez­won­ny.

Wikipedia


nawaniać

na­da­wać woń (za­pach)


SJP.pl


nawannowy

przy­sto­so­wa­ny do umo­co­wa­nia bez­poś­red­nio obok wanny, np. pa­ra­wan na­wan­no­wy


SJP.pl


nawapnik

lśniś na­wap­nik - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny ska­ku­no­wa­tych


SJP.pl


nawapnić

1. na­wieźć glebę na­wo­zem wap­nio­wym w celu jej odk­wa­sze­nia; zwap­no­wać;
2. w cu­krow­nict­wie: pod­dać sok bu­ra­cza­ny dzia­ła­niu wapna;
3. na­sy­cić wodę wap­niem w celu oczy­szcze­nia jej ze szkod­li­wych sub­stan­cji


SJP.pl


nawar

skała krze­mion­ko­wa pow­sta­ją­ca w po­bli­żu gej­ze­rów


SJP.pl


nawara

naz­wi­sko


SJP.pl


nawarczeć

o psie: wiele razy war­knąć na kogoś, na coś


SJP.pl


nawarczyk

miesz­ka­niec Na­war­ry (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej i re­gio­nu w Hisz­pa­nii)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Na­war­ry

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­war­czyk po­wie­dział to, Na­war­czyk zro­bił tamto, Na­war­czyk zbyt­nio się zbli­żył z del­fi­nem, Na­war­czyk knuje in­try­gi z takim a takim do­stoj­ni­kiem z Wiel­kiej Rady.

 (1.1) Nie­miec, po­dob­nie jak Bre­toń­czyk czy Na­war­czyk, oz­na­czał miesz­kań­ca pro­win­cji o odręb­nej kul­tu­rze, a nie przed­sta­wi­cie­la in­ne­go na­ro­du. W epoce prze­dre­wo­lu­cyj­nej nie po­słu­gi­wa­no się we Fran­cji ka­te­go­rią na­ro­du.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nawarra ż.

:: fż. Nawarka ż.

 przym. nawarski

Wiktionary


nawarka

miesz­kan­ka Na­war­ry (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej i re­gio­nu w Hisz­pa­nii)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. zupa z mle­kiem

Wiktionary


nawarra

Na­var­ra;
1. kra­i­na hi­sto­rycz­na w Pi­re­ne­jach hisz­pań­skich i fran­cu­skich, za­miesz­ki­wa­na przez Ba­sków;
2. re­gion au­to­no­micz­ny w Hisz­pa­nii w kra­i­nie Na­war­ra


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na nad Za­to­ką Bi­skaj­ską, nieg­dyś sa­mo­dziel­ne kró­le­stwo, obec­nie po­dzie­lo­na mię­dzy Fran­cję i Hisz­pa­nię;

 (1.2) geogr. adm. wspól­no­ta au­to­no­micz­na w Hisz­pa­nii

Wiktionary

Na­war­ra ( Na­var­ra, Na­var­re, bask. "Na­far­roa") – kra­i­na hi­sto­rycz­na w za­chod­niej czę­ści Pi­re­ne­jów na po­gra­ni­czu Hisz­pa­nii i Fran­cji. Pod zwierzch­nict­wem Na­war­ry znaj­do­wa­ła się nieg­dyś rów­nież część fran­cu­skie­go de­par­ta­men­tu Pyrénées-At­lan­ti­qu­es, obec­nie znana jako Dolna Na­war­ra (fr. "Basse-Na­var­re").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Sto­li­cą Na­war­ry jest Pam­pe­lu­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈvarːa, AS: nava•ra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nawarczyk mos., Nawarka ż.

 przym. nawarski

Wiktionary


nawarski

przy­miot­nik od: Na­war­ra (Na­var­ra)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Na­war­rą, do­ty­czą­cy Na­war­ry, po­cho­dzą­cy z Na­war­ry

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Mie­czy­sław Na­war­ski
  • Na­po­le­on Na­war­ski

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nowe par­tie pra­wi­co­we, które uzy­ska­ły tylko 41 man­da­tów, wraz z mo­nar­chi­sta­mi i ka­to­li­ka­mi stwo­rzy­ły tak zwaną „mniej­szość agrar­ną”, a kar­li­ści i ba­skij­scy na­cjo­na­li­ści – ko­a­li­cję ba­skij­sko-na­war­ską.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nawarra ż., Nawarczyk mos., Nawarka ż.

Wiktionary


nawarzyć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) daw. (współcz. gwara.) na­go­to­wać

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. ugo­to­wać

 (1.3) gw-pl|Za­ol­zie. na­ro­bić (kło­po­tów)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. warzywo n.

Wiktionary


nawał

1. na­tłok, przy­tła­cza­ją­ce mnó­stwo;
2. napad; na­tar­cie; na­cie­ra­ją­ce woj­sko


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. przy­tła­cza­ją­ca, duża ilość, mnó­stwo cze­goś

 (1.2) daw. fala

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawalony mos., nawała ż., nawałnica ż., nawalenie n.

 czas. nawalić dk.

 przym. nawalny, nawalony

 przysł. nawalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) natłok, nawałnica

Wiktionary


nawała

1. mnó­stwo, na­tłok; nawał;
2. na­cie­ra­ją­ce woj­sko; atak, na­tar­cie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) podn. na­cie­ra­ją­ce wro­gie woj­ska

 (1.2) wojsk. in­ten­syw­ny atak na ro­dzi­me po­zy­cje

 (1.3) książk. na­gro­ma­dze­nie przy­tła­cza­ją­ce­go mnó­stwa

 (1.4) przest. silna ulewa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wie­śnia­cy szu­ka­li schro­nie­nia przed na­wa­łą dzi­ku­sów w gro­dach za rzeką.

 (1.2) Część za­bu­do­wy ru­nę­ła pod na­wa­łą ar­ty­le­ryj­ską w so­bot­nie po­po­łud­nie.

 (1.3) Skrzy­żo­wa­nie zo­sta­ło za­blo­ko­wa­ne na­wa­łą riksz.

 (1.4) Pod­czas wtor­ko­wej na­wa­ły ulice Je­ro­zo­li­my za­mie­ni­ły się w po­to­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawał mrz., nawalony mos.

 przym. nawalny, nawalony

 przysł. nawalnie

 czas. nawalić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nawałnica

 (1.3) nawał

 (1.4) nawałnica

Wiktionary


nawałka

naz­wi­sko


SJP.pl


nawałnica

1. gwał­tow­ne zja­wi­sko at­mos­fe­rycz­ne po­łą­czo­ne z sil­nym wia­trem, np. ulewa, burza, gra­do­bi­cie, śnie­ży­ca, wi­chu­ra; za­wie­ru­cha;
2. wstrząs dzie­jo­wy; re­wo­lu­cja, re­be­lia;
3. gwał­tow­ny atak woj­ska lub na­pie­ra­ją­ce­go tłumu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. gwał­tow­na burza po­łą­czo­na z sil­nym wia­trem

 (1.2) książk. bar­dzo ob­fi­ty gwał­tow­ny deszcz, śnieg, wiatr itp.

 (1.3) książk. przen. o wstrzą­sie dzie­jo­wym

 (1.4) książk. o ata­ku­ją­cym woj­sku; także o na­pie­ra­ją­cym tłu­mie ludzi

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) Przed na­wał­ni­cą bol­sze­wic­ką mu­sia­łem ucho­dzić z Pe­ters­bur­ga na Sy­ber­ję je­szcze w r. 1918.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnavawʲˈɲit͡sa, AS: navau̯ʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawał mrz.

 przym. nawałnicowy, nawalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) burza, huragan, orkan, szkwał, sztorm, wichura

 (1.2) buran, śnieżyca, zadymka, zamieć, zawierucha

 (1.3) nawał, nawała

 (1.4) atak, najście, napaść, napór, nawała, szturm

Wiktionary


nawałnik

ptak z ro­dzi­ny na­wał­ni­ków, po­dob­ny do mewy; bu­rzyk


SJP.pl


nawałnikowate

o ce­chach na­wał­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


SJP.pl


nawałnikowaty

o ce­chach na­wał­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


SJP.pl


nawałność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. na­wał­ni­ca: gwał­tow­na burza, pod­czas któ­rej na­stę­pu­je nagły wzrost pręd­ko­ści wia­tru w po­łą­cze­niu z nagłą zmia­ną jego kie­run­ku; także gwał­tow­na ulewa, śnie­ży­ca, wi­chu­ra, za­wie­ru­cha, hu­ra­gan

 (1.2) daw. gwał­tow­ny napór, impet; gwał­tow­ność, burz­li­wość

Wiktionary

Przykłady

 (1.1-2) [Szlach­cic z ru­bie­ży, wy­cho­wa­ny w cią­głej gro­zie ko­zac­kiej i ta­tar­skiej, prze­ję­ty myślą o nie­bez­pie­czeń­stwach, jakie oj­czyź­nie od bun­tów, od za­go­nów i od całej po­tę­gi tu­rec­kiej gro­zi­ły, wi­dział w tych za­my­słach nie­mal zba­wie­nie oj­czyz­ny, wie­rzył świę­cie, że uwiel­bia­ny przez niego, jak i przez wszyst­kich kre­sow­ców het­man, ani na chwi­lę się nie za­wa­ha, gdy o pom­no­że­nie po­tę­gi Rze­czy­po­spo­li­tej cho­dzi, więc] je­chał z ra­do­ścią w sercu[,] mimo za­wiei, błęd­nych dróg[,] i na­wał­no­ści.

 (1.1) [Kiedy] wiel­ką na­wał­no­ścią, [/ Kiedy wiel­ką fal prze­wa­gą /] Bici, na mor­skich roz­ru­chach[,] / Utra­ci­li­śmy ar­ma­dę; [/ Gdy in­fant zo­stał w łań­cu­chach; / Gdy te wie­ści, jędze blade, / Roz­ko­ły­sa­ne przez dzwo­ny, / Przy­le­cia­ły do Li­zbo­ny / Z wia­trem, co po morzu dy­szał; / Kiedy król o nich usły­szał, / To bez żadnéj sic. pra­wie skar­gi / Wpadł w me­lan­cho­lie ser­decz­ne, / A z me­lan­cho­lii w le­tar­gi, / A z le­tar­gów we sny wiecz­ne.]

 (1.1) ​Na­wał­ność w pię­kną od­mie­nił po­go­dę, / [Uci­chły burze, i w po­myśl­nym biegu / Cie­szą się, pa­trząc na spo­ko­y­ną sic. [spo­koj­ną] wodę, / Za sty­rem Pana przy­bi­li do brze­gu.]

 (1.1) Gdy­być za­wsze czło­wiek pa­mię­tał na na­wał­ność i burzę, toć by nigdy nie trze­ba mu pu­szczać się na morze.

 (1.1) Wtem ze wszyst­kich stron nagła na­wał­ność się wzru­szy, rzuca nawą tu, ow­dzie i boki jej kru­szy.

 (1.1) przen.

 (1.2) [Za­wrza­ło w chmu­rach, zas­rebr­nia­ły stru­gi / Dżdżu z gło­śnym szu­mem, jak wez­bra­ne rzeki, / A] choć na­wał­ność burzy posz­ła stro­ną, / Dzień na­stał słot­ny [i z twa­rzą zga­szo­ną.]

 (1.2) przen.

Wiktionary


naważka

za­da­na ilość sub­stan­cji od­mie­rzo­na przy po­mo­cy wagi


SJP.pl


naważyć

po­tocz­nie: ważąc, przy­go­to­wać od­po­wied­nią ilość cze­goś


SJP.pl


nawcinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|naw­ci­nać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawcinać dk.

Wiktionary


nawdychany

taki, który się naw­dy­chał


SJP.pl


nawet

nadto, także, rów­nież


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) …wy­ra­ża­ją­ca zdzi­wie­nie mó­wią­ce­go wy­wo­ła­ne jakąś nie­ty­po­wą lub nie­o­cze­ki­wa­ną sy­tu­a­cją

 (1.2) …wy­ra­ża­ją­ca obo­jęt­ność mó­wią­ce­go wobec czy­je­goś wy­bo­ru

Wiktionary

Nawet – siód­my stu­dyj­ny, so­lo­wy, a ósmy w ogóle (nie li­cząc płyty z 2000 roku pt. „Ka­wa­łek Cie­nia” wy­da­nej w ra­mach pro­jek­tu „Złota ko­lek­cja”) album pol­skie­go wy­ko­naw­cy po­ez­ji śpie­wa­nej Grze­go­rza Tur­na­ua, wy­da­ny w 2002 roku przez Po­ma­ton EMI. Na­gra­nia prze­pro­wa­dzo­no mię­dzy czerw­cem a wrze­śniem 2002 roku w Stu­dio Nie­u­stra­szo­nych Łow­ców Dźwię­ków oraz Cen­trum Sztu­ki i Tech­ni­ki Ja­poń­skiej „Mangg­ha” w Kra­ko­wie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nawet chle­ba nie było.

 (1.2) Jeśli chcesz je­chać, to pro­szę bar­dzo, mo­żesz po­le­cieć nawet do Au­stra­lii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnavɛt, AS: navet

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. śl. aji

Wiktionary


nawetka

daw­niej: czó­łen­ko, na­rzę­dzie ko­ścia­ne zło­żo­ne z dwóch pły­tek po­łą­czo­nych w środ­ku słup­kiem, na który na­wi­ja się nici


SJP.pl


nawi

śro­do­wi­sko­wo: na­wi­ga­cja sa­mo­cho­do­wa


SJP.pl


nawia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mit­słow. dusza zmar­łe­go;

Wiktionary


nawias

1. znak pi­sar­ki, zwy­kle w kształ­cie pary łuków, który od­dzie­la wy­ra­zy lub zda­nia wtrą­co­ne albo ubocz­ne wy­ja­śnie­nia, uwagi;
2. każdy z tych łuków;
3. w ma­te­ma­ty­ce: znak ma­te­ma­tycz­ny ma­ją­cy kształt pary łuków lub kla­mer, który wy­dzie­la część wy­ra­że­nia al­ge­bra­icz­ne­go i wska­zu­je, jaka po­win­na być ko­lej­ność dzia­łań w tym wy­ra­że­niu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. mat. pa­rzy­sty znak gra­ficz­ny w po­sta­ci łuków lub kla­mer zwró­co­nych w prze­ciw­ne stro­ny, który gru­pu­je lub wy­o­dręb­nia tekst lub sym­bo­le i pełni pewną umow­ną rolę – pi­śmien­ni­czą, ma­te­ma­tycz­ną, pro­gra­mi­stycz­ną, w za­pi­sie che­micz­nym itp.;

 (1.2) ty­pogr. każdy z dwóch łuków bę­dą­cych ele­men­tem na­wia­su (1.1)

Wiktionary

Na­wia­sy – znaki pi­sar­skie, uży­wa­ne z re­gu­ły pa­rzy­ście, przez­na­czo­ne do uj­mo­wa­nia mię­dzy nie tek­stu lub sym­bo­li.

Na­wia­sów używa się w tek­stach do lo­gicz­ne­go wy­dzie­le­nia ich mniej waż­nych frag­men­tów. W na­wia­sy uj­mu­je się ko­men­ta­rze, wy­ja­śnie­nia, uzu­peł­nie­nia tek­stu głów­ne­go. Ge­ne­ral­nie jed­nak na­du­ży­wa­nie na­wia­sów w pol­skim tek­ście jest niew­ska­za­ne. Za­le­ca się uży­cie ra­czej in­nych zna­ków in­ter­punk­cyj­nych jak prze­cin­ki czy myśl­ni­ki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ten tekst w na­wia­sie trze­ba po­pra­wić, bo jest pra­wie niez­ro­zu­mia­ły.

 (1.2) Dzia­ła­nia ma­te­ma­tycz­ne w na­wia­sach wy­ko­nu­je­my za­wsze w pier­wszej ko­lej­no­ści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnavʲjas, AS: navʹi ̯as

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nawiasowy

 rzecz. nawiasik mrz.

Wiktionary


nawiasem

1. znak pi­sar­ki, zwy­kle w kształ­cie pary łuków, który od­dzie­la wy­ra­zy lub zda­nia wtrą­co­ne albo ubocz­ne wy­ja­śnie­nia, uwagi;
2. każdy z tych łuków;
3. w ma­te­ma­ty­ce: znak ma­te­ma­tycz­ny ma­ją­cy kształt pary łuków lub kla­mer, który wy­dzie­la część wy­ra­że­nia al­ge­bra­icz­ne­go i wska­zu­je, jaka po­win­na być ko­lej­ność dzia­łań w tym wy­ra­że­niu


SJP.pl


nawiasik

zdrob­nie­nie od: na­wias


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od na­wias

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawias m.

Wiktionary


nawiasowanie

pro­blem na­wia­so­wa­nia ciągu ma­cie­rzy - pro­blem zna­le­zie­nia ta­kich na­wia­sów dla ilo­czy­nu ma­cie­rzy, by zmi­ni­ma­li­zo­wać łącz­ny koszt wszyst­kich mno­żeń


SJP.pl


nawiasowy

po­zo­sta­ją­cy z czymś w luź­nym związ­ku; przy­god­ny, ubocz­ny, wtrą­co­ny


SJP.pl


nawiać

1. po­tocz­nie: uciec;
2. na­nieść cze­goś, na­pę­dzić siłą prądu po­wie­trza, nad­mu­chać;
3. po­wiać na coś lub kogoś


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. na­wie­wać)

 (1.1) prze­mie­ścić do wew­nątrz cze­goś ru­chem po­wie­trza

 (1.2) pot. opu­ścić po­spiesz­nie ja­kieś miej­sce, w któ­rym nie chce się prze­by­wać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W ciągu trzech ostat­nich dni na­wia­ło tu je­szcze wię­cej śnie­gu.

 (1.2) To u niej poz­na­łem Da­wi­da Bur­lu­ka, star­sze­go ko­le­gę Ma­ja­kow­skie­go, poetę i ma­la­rza, który miał forsę i fi­nan­so­wał go za młodu, a po re­wo­lu­cji szczę­śli­wie na­wiał do Ame­ry­ki.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawiewać ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nadmuchać

 (1.2) uciec; pot. zwiać

Wiktionary


nawicert

zaś­wiad­cze­nie wy­da­wa­ne w cza­sie wojny w pań­stwie ne­u­tral­nym przez przed­sta­wi­cie­li dy­plo­ma­tycz­nych stro­ny wo­ju­ją­cej, stwier­dza­ją­ce, że sta­tek i jego ła­du­nek spraw­dzo­no i że może on pły­nąć do portu ne­u­tral­ne­go; na­vi­cert


SJP.pl


nawidzić

daw­niej: na­wie­dzić;
1. o ka­ta­kliz­mach, nie­szczę­ściach itp.: wy­da­rzyć się, przy­nieść szko­dy;
2. przy­być w od­wie­dzi­ny, od­wie­dzić


SJP.pl


nawiedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wie­dzać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawiedzić, nawiedzać ndk.

Wiktionary


nawiedzać

1. o ka­ta­kliz­mach, nie­szczę­ściach itp.: wy­da­rzać się, przy­no­sić szko­dy;
2. o uczu­ciach, my­ślach, snach: po­ja­wiać się, nękać;
3. książ­ko­wo: po­ja­wiać się w od­wie­dzi­nach;
4. o mo­cach nad­przy­ro­dzo­nych: ob­da­rzać łaską, na­peł­niać natch­nie­niem lub po­wo­do­wać opę­ta­nie, do­ty­kać sza­leń­stwem


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­wie­dzić)

 (1.1) po­ja­wiać się jako dra­ma­tycz­na sy­tu­a­cja zew­nętrz­na

 (1.2) po­ja­wiać się w świa­do­mo­ści

 (1.3) przy­by­wać i od­dzia­ły­wać jako siła nad­przy­ro­dzo­na

 (1.4) podn. przy­cho­dzić z wi­zy­tą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawiedzanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dotykać, nękać, ogarniać

 (1.2) chwytać, nękać, ogarniać, prześladować

 (1.4) odwiedzać

Wiktionary


nawiedzić

1. o ka­ta­kliz­mach, nie­szczę­ściach itp.: wy­da­rzyć się, przy­nieść szko­dy;
2. o uczu­ciach, my­ślach, snach: po­ja­wić się, doś­wiad­czyć;
3. książ­ko­wo: po­ja­wić się w od­wie­dzi­nach;
4. o mo­cach nad­przy­ro­dzo­nych: ob­da­rzyć łaską, na­peł­nić natch­nie­niem lub spo­wo­do­wać opę­ta­nie, dot­knąć sza­leń­stwem


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|na­wie­dzać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­mi­mo klę­ski gra­do­wej jaka na­wie­dzi­ła w tym roku Husz­lew człon­ko­wie stra­ży opo­dat­ko­wa­li się na cele or­ga­ni­za­cyj­ne (1 złoty mie­sięcz­nie) i za­an­ga­żo­wa­li ka­pel­mi­strza (Tur­ski).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawiedzanie n., nawiedzenie n.

Wiktionary


nawiedzona

ko­bie­ta niez­rów­no­wa­żo­na psy­chicz­nie, po­dej­rza­na o opę­ta­nie przez złe moce


SJP.pl


nawiedzony

opa­no­wa­ny jakąś manią; fa­na­tycz­ny


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­wie­dzo­ny – po­wieść Shir­ley Jack­son
  • Na­wie­dzo­ny – ame­ry­kań­ski film z 1995,
  • Na­wie­dzo­ny – ame­ry­kań­ski film z 1999, ekra­ni­za­cja po­wie­ści, re­ma­ke filmu Na­wie­dzo­ny dom z 1963
  • Na­wie­dzo­ny dom

Wikipedia


nawiert

1. wy­ko­ny­wa­nie płyt­kie­go wgłę­bie­nia wier­tłem; na­wier­ca­nie;
2. płyt­kie wgłę­bie­nie wy­ko­na­ne za po­mo­cą wier­tła


SJP.pl


nawiertak

krót­ki, me­ta­lo­wy pręt uży­wa­ny przy na­wier­ca­niu ot­wo­rów


SJP.pl

Na­wier­tak (wier­tło cen­tru­ją­ce) - jest na­rzę­dziem obro­to­wym słu­żą­cym do na­wier­ceń pod póź­niej wy­ko­ny­wa­ne ot­wo­ry. Sto­su­je się go w przy­pad­ku ko­niecz­no­ści wier­ce­nia na po­chy­łych po­wierzch­niach lub gdy po­wierzch­nia nie jest pła­ska lub w przy­pad­ku wier­ce­nia na­rzę­dzia­mi wiot­ki­mi, ma­ją­cy­mi ten­den­cje do bicia po­przecz­ne­go.

Wikipedia


nawiertka

me­cha­nizm umoż­li­wia­ją­cy prze­wier­ca­nie rur wo­do­cią­go­wych i ka­na­li­za­cyj­nych bez za­my­ka­nia prze­pły­wu cie­czy


SJP.pl


nawiertnica

urzą­dze­nie do wy­ko­ny­wa­nia płyt­kich wgłę­bień, głów­nie w kru­chym ma­te­ria­le


SJP.pl


nawierzchnia

górna war­stwa jezd­ni


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) górna część drogi, placu, chod­ni­ka;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Śli­ska na­wierzch­nia może być przy­czy­ną groź­nych wy­pad­ków.

 (1.1) Jazda po mo­krej na­wierzch­ni wy­dłu­ża drogę ha­mo­wa­nia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈvʲjɛʃxʲɲa, AS: navʹi ̯ešχʹńa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wierzch m.

 przym. nawierzchniowy, wierzchni

Wiktionary


nawierzchniowy

→ na­wierzch­nia


SJP.pl

Patrz:

nawierzchnia

nawiesić

na­wie­sić się - daw­niej: zwie­sić się nad czymś


SJP.pl


nawieszać

wie­sza­jąc, umie­szczać gdzieś, na czymś wiele cze­goś


SJP.pl


nawieszenie

na­wie­sić się - daw­niej: zwie­sić się nad czymś


SJP.pl


nawietrzna

stro­na stat­ku lub łodzi wy­sta­wio­na w kie­run­ku, z któ­re­go wieje wiatr


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mors. żegl. burta od stro­ny wia­tru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na na­wietrz­nej po­wo­li pły­nę­ła fre­ga­ta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈvʲjɛṭʃna, AS: navʹi ̯eṭšna

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nawietrzny

Wiktionary


nawietrznik

urzą­dze­nie wy­ko­rzy­stu­ją­ce ener­gie wia­tru lub za­sa­dę dzia­ła­nia róż­ni­cy tem­pe­ra­tur w celu spo­wo­do­wa­nia na­pły­wu po­wie­trza do po­mie­szczeń


SJP.pl


nawietrzność

Na­wietrz­ność – zja­wi­sko wy­stę­pu­ją­ce na stat­kach z na­pę­dem ża­glo­wym, po­le­ga­ją­ce na dą­że­niu jed­nost­ki do skrę­ca­nia w kie­run­ku, z któ­re­go wieje wiatr (ostrze­nia), mimo ne­u­tral­ne­go po­ło­że­nia steru. Za­cho­wa­nie takie jest spo­wo­do­wa­ne bra­kiem zrów­no­wa­że­nia ża­glo­we­go, co może być stałą cechą jed­nost­ki, lub skut­kiem ce­lo­we­go dzia­ła­nia.

Wikipedia


nawietrzny

przy­miot­nik

 (1.1) mors. żegl. znaj­du­ją­cy się po stro­nie, na którą wieje wiatr

 (1.2) mors. żegl. ma­ją­cy ten­den­cję do sa­mo­ist­ne­go obra­ca­nia dzio­ba w stro­nę wia­tru

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈvʲjɛṭʃnɨ, AS: navʹi ̯eṭšny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawietrzna ż., wiatr m.

 przym. nawietrzna

Wiktionary


nawiew

do­star­cza­nie świe­że­go po­wie­trza do po­mie­szcze­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stru­mień wpro­wa­dza­ne­go po­wie­trza

 (1.2) techn. in­sta­la­cja lub ele­ment sy­ste­mu wen­ty­la­cyj­ne­go słu­żą­cy do wdmu­chi­wa­nia po­wie­trza

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawiewać

 rzecz. wiew mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) nadmuch, wentylacja

 (1.2) dmuchawa

Wiktionary


nawiewać

o prą­dzie po­wie­trza: na­no­sić, na­pę­dzać, na­sy­py­wać cze­goś


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­wiać)

 (1.1) prze­mie­szczać do wew­nątrz cze­goś ru­chem po­wie­trza

 (1.2) pot. opu­szczać po­spiesz­nie ja­kieś miej­sce, w któ­rym nie chce się prze­by­wać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Śnieg na­wie­wa­ny przez wiatr przy­czy­nił się rów­nież do wy­pad­ku w pod­czę­sto­chow­skich Łoj­kach.

 (1.2) Węgry na­to­miast oka­za­ły się pier­wszym w Unii kra­jem, który otrzy­mał mię­dzy­na­ro­do­wą pomoc w ub.r., aby uni­knąć ban­kruct­wa, gdy in­we­sto­rzy po­czę­li ma­so­wo na­wie­wać z tego kraju.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawiew m.

 czas. nawiać dk.

 przym. nawiewny, nawiewowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nadmuchiwać

 (1.2) uciekać; pot. zwiewać

Wiktionary


nawiewnik

urzą­dze­nie do wen­ty­la­cji po­mie­szczeń


SJP.pl


nawieść

ścią­gnąć, skie­ro­wać, na­pro­wa­dzić wiele cze­goś, przy­wieść


SJP.pl


nawieźć

1. po­tocz­nie: na­gro­ma­dzić wiele osób lub wiele osób w jed­nym miej­scu;
2. użyź­nić glebę na­wo­zem; wy­na­wo­zić, zna­wo­zić (śro­do­wi­sko­wo)


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) roln. do­ko­na­ny od|na­wo­zić.

 (1.2) do­ko­na­ny od|na­wo­zić. (wożąc, zbie­rać coś)

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawozić

 rzecz. nawóz mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) użyźnić

Wiktionary


nawigacja

1. że­glu­ga wodna lub po­wietrz­na;
2. dzie­dzi­na nauki o spo­so­bach pro­wa­dze­nia stat­ku lub sa­mo­lo­tu we­dług wyz­na­czo­nej trasy, okre­śla­nia ich po­ło­że­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) astr. lotn. żegl. nauka o pro­wa­dze­niu stat­ków wod­nych lub po­wietrz­nych

 (1.2) astro­na­ut. lotn. żegl. pro­wa­dze­nie stat­ku, sa­mo­lo­tu lub po­ja­zdu kos­micz­ne­go

 (1.3) pot. urzą­dze­nie do pro­wa­dze­nia po­ja­zdu

Wiktionary

Na­wi­ga­cja (łac. "na­vi­ga­tio" "że­glu­ga" od "na­vi­ga­re" "że­glo­wać" z "navis" "sta­tek") – dział wie­dzy zaj­mu­ją­cy się okre­śla­niem bie­żą­ce­go po­ło­że­nia oraz op­ty­mal­nej drogi do celu dla ludzi, stat­ków, po­ja­zdów lą­do­wych i in­nych prze­mie­szcza­ją­cych się obiek­tów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Sy­ste­my na­wi­ga­cji sa­te­li­tar­nej stają się coraz bar­dziej przy­stęp­ny­mi ce­no­wo i łatwo do­stęp­ny­mi na­rzę­dzia­mi.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawigować

 rzecz. nawigator m., nawigraf m., nawigowanie n.

 przym. nawigacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) żegluga, żeglowanie

Wiktionary


nawigacyjny

zwią­za­ny z na­wi­ga­cją


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z na­wi­ga­cją, do­ty­czą­cy na­wi­ga­cji, ma­ją­cy za­sto­so­wa­nie w na­wi­ga­cji, od­po­wied­ni do na­wi­ga­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) - Głowę bym dał, że to jakiś przy­rząd na­wi­ga­cyj­ny - rzekł pół­gło­sem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnavʲiɡaˈt͡sɨjnɨ, AS: navʹigacyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawigacja ż., nawigowanie n., nawigator m., nawigatorka ż.

 czas. nawigować ndk.

 przysł. nawigacyjnie

Wiktionary


nawigator

1. czło­nek za­ło­gi stat­ku wy­spe­cja­li­zo­wa­ny w za­kre­sie za­gad­nień na­wi­ga­cji;
2. daw­niej: że­glarz


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) żegl. lotn. ofi­cer na po­kła­dzie stat­ku lub sa­mo­lo­tu zaj­mu­ją­cy się na­wi­ga­cją

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) urzą­dze­nie wyz­na­cza­ją­ce trasę, po­ło­że­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­wi­ga­tor prze­szedł kurs kar­to­gra­ficz­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnavʲiˈɡatɔr, AS: navʹigator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawigacja ż., nawigowanie n.

:: fż. nawigatorka ż.

 czas. nawigować ndk.

 przym. nawigacyjny

 przysł. nawigacyjnie

Wiktionary


nawigatorka

człon­ki­ni za­ło­gi stat­ku wod­ne­go lub po­wietrz­ne­go od­po­wie­dzial­na za za­da­nia zwią­za­ne z za­gad­nie­nia­mi na­wi­ga­cji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spe­cja­list­ka na­wi­ga­cji

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nawigacyjny

 rzecz. nawigator mos./mrz.

Wiktionary


nawigowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wi­go­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawigacja ż., nawigator m., nawigatorka ż.

 czas. nawigować ndk.

 przym. nawigacyjny

 przysł. nawigacyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sterowanie

Wiktionary


nawigraf

urzą­dze­nie na stat­ku do wyz­na­cza­nia pręd­ko­ści wia­tru


SJP.pl


nawijadło

przy­rząd do na­wi­ja­nia nici, przę­dzy


SJP.pl


nawijak

ele­ment urzą­dze­nia zwi­ja­ją­cy, ro­lu­ją­cy coś, np. przę­dzę, pa­pier


SJP.pl


nawijalnia

miej­sce w fa­bry­ce, w któ­rym od­by­wa się na­wi­ja­nie wy­pro­du­ko­wa­ne­go to­wa­ru na na­wi­jar­kach


SJP.pl


nawijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wi­jać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawijak m., nawijadło n., nawijalnia ż., nawijarka ż., nawijacz m., nawijaczka ż., nawijka ż., nawinięcie n.

 czas. nawijać ndk., nawinąć dk.

Wiktionary


nawijać

1. okrę­cać, zwi­jać coś na czymś;
2. po­tocz­nie: mówić długo i bez przerw


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­wi­nąć)

 (1.1) zwi­jać coś na coś

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) pot. mówić dużo i nie­przer­wa­nie

 (2.2) pot. sta­rać się komuś za­im­po­no­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny na­wi­jać się (dk. na­wi­nąć się)

 (3.1) być na­wi­ja­nym na coś

 (3.2) pot. po­ja­wiać się nie­spo­dzie­wa­nie w chwi­li, gdy jest się po­trzeb­nym

 (3.3) pot. znaj­do­wać się przy­pad­ko­wo w danym miej­scu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawijak m., nawijadło n., nawijalnia ż., nawijarka ż., nawijacz m., nawijaczka ż., nawijka ż., nawijanie n., nawinięcie n.

 czas. nawinąć dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) motać, nakręcać, okręcać, owijać

 (2.1) bajdurzyć, gadać (godzinami), ględzić

 (2.2) bajerować

 (3.2) nadarzać się

Wiktionary


nawijka

1. po­tocz­nie: roz­mo­wa;
2. śro­do­wi­sko­wo: płyn­ne wy­ko­ny­wa­nie ut­wo­rów hip-ho­po­wych; flow


SJP.pl


nawikula

na­czy­nie do prze­cho­wy­wa­nia ka­dzi­dła, przy­po­mi­na­ją­ce łódkę


SJP.pl


nawilgacać

czy­nić wil­got­nym, na­sy­cać wil­go­cią; na­wil­żać, wil­żyć, zwil­żać, za­wil­ga­cać, uwil­got­niać


SJP.pl


nawilgatniacz

przy­rząd do na­sy­ca­nia wil­go­cią słomy, lnu itp. w ro­szar­niach


SJP.pl


nawilgać

prze­sią­kać wil­go­cią


SJP.pl


nawilgnięty

taki, który na­wil­gnął; na­wil­gły


SJP.pl


nawilgocenie

uczy­nić wil­got­nym, na­sy­cić wil­go­cią; na­wil­żyć, zwil­żyć, na­wil­got­nić, za­wil­go­cić, uwil­got­nić


SJP.pl


nawilgocić

uczy­nić wil­got­nym, na­sy­cić wil­go­cią; na­wil­żyć, zwil­żyć, na­wil­got­nić, za­wil­go­cić, uwil­got­nić


SJP.pl


nawilgotnić

uczy­nić wil­got­nym, na­sy­cić wil­go­cią; na­wil­żyć, zwil­żyć, na­wil­go­cić, za­wil­go­cić, uwil­got­nić


SJP.pl


nawilgły

taki, który na­wilgł; na­wil­gnię­ty


SJP.pl


nawilżający

czy­nić wil­got­nym, na­sy­cać wil­go­cią; wil­żyć, na­wil­ga­cać, za­wil­ga­cać, uwil­got­niać


SJP.pl

Patrz:

nawilżać

nawilżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wil­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnavʲilˈʒãɲɛ, AS: navʹilžãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawilżenie n., odwilż ż.

 czas. nawilżać ndk., nawilżyć dk.

Wiktionary


nawilżać

czy­nić wil­got­nym, na­sy­cać wil­go­cią; wil­żyć, na­wil­ga­cać, za­wil­ga­cać, uwil­got­niać


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­wil­żyć)

 (1.1) na­sy­cać coś wil­go­cią; spra­wiać, że po­wierzch­nia cze­goś staje się lekko wil­got­na

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈvʲilʒat͡ɕ, AS: navʹilžać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. odwilż ż., nawilżacz m., nawilżarka ż., nawilżenie n., nawilżanie n.

Wiktionary


nawilżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wil­żyć.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prze­su­wa­nie się cie­czy łzo­wej po ro­gów­ce na­stę­pu­je dzię­ki ru­chom po­wiek, które roz­pro­wa­dza­ją cien­ką po­wło­kę płynu za­bez­pie­cza­jąc jej pra­wi­dło­we na­wil­że­nie i wła­ści­wo­ści op­tycz­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnavʲilˈʒɛ̃ɲɛ, AS: navʹilžẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawilżyć dk., nawilżać ndk.

 rzecz. nawilżanie n., odwilż ż.

Wiktionary


nawilżyć

uczy­nić wil­got­nym, na­sy­cić wil­go­cią; zwil­żyć, na­wil­got­nić, na­wil­go­cić, za­wil­go­cić, uwil­got­nić


SJP.pl


nawinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wi­nąć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawijak m., nawijadło n., nawijalnia ż., nawijarka ż., nawijacz m., nawijaczka ż., nawijka ż., nawijanie n.

 czas. nawijać ndk., nawinąć dk.

Wiktionary


nawino

Na­wi­no (niem. "Naf­fin") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie bia­ło­gardz­kim, w gmi­nie Bia­ło­gard. W la­tach 1975–1998 wieś na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go. W roku 2007 wieś li­czy­ła 142 miesz­kań­ców.

Wikipedia


nawinąć

okrę­cić, zwi­nąć coś na czymś


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|na­wi­jać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny na­wi­nąć się

 (2.1) zo­stać na­wi­nię­tym

 (2.2) pot. zja­wić się tam gdzie się jest po­trzeb­nym

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈvʲĩnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: navʹĩnõńć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawijak m., nawijadło n., nawijalnia ż., nawijarka ż., nawijacz m., nawijaczka ż., nawijka ż., nawijanie n., nawinięcie n.

 czas. nawijać ndk.

Wiktionary


nawis

1. zwie­sza­ją­ca się część cze­goś
2. część ka­dłu­ba stat­ku wod­ne­go na dzio­bie lub rufie wy­chy­lo­na ponad po­wierzch­nię wody


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nawis dzio­bo­wy – wy­sta­ją­ca ponad po­wierzch­nię wody część dzio­bo­wa stat­ku wod­ne­go
  • nawis ru­fo­wy – wy­sta­ją­ca ponad po­wierzch­nię wody część ru­fo­wa stat­ku wod­ne­go
  • nawis śnież­ny – na­gro­ma­dze­nie śnie­gu

Wikipedia


nawistny

daw­niej: miły, przy­jaz­ny


SJP.pl


nawisły

nisko się zwie­sza­ją­cy, wi­szą­cy nad kimś lub czymś; zwi­sa­ją­cy, na­wi­śnię­ty


SJP.pl


nawitać

na­wi­tać się - na­sy­cić się, zmę­czyć się wi­ta­niem


SJP.pl


nawiązanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wią­zać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Te­le­wiz­ja po­in­for­mo­wa­ła o na­wią­za­niu sto­sun­ków dy­plo­ma­tycz­nych po­mię­dzy Re­pu­bli­ką Bots­wa­ny i Re­pu­bli­ką Ka­me­ru­nu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawiązywanie n., nawiązka ż.

 czas. nawiązywać ndk., nawiązać dk.

Wiktionary


nawiązać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. na­wią­zy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|na­wią­zy­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny na­wią­zać się (ndk. na­wią­zy­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|na­wią­zy­wać się.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wiązać, nawiązywać ndk.

 rzecz. nawiązanie n., nawiązka ż., nawiązywanie n.

Wiktionary


nawiązka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, co prze­kra­cza ko­niecz­ną ilość, zwła­szcza prze­wi­dy­wa­ny zysk lub na­leż­ną płat­ność

 (1.2) kara pie­nięż­na sta­no­wią­ca odsz­ko­do­wa­nie za wy­rzą­dzo­ną krzyw­dę

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: na­wią­zek

Wiktionary

na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Na­wiąz­ka – śro­dek kom­pen­sa­cyj­ny bę­dą­cy re­ak­cją na po­peł­nie­nie czynu za­bro­nio­ne­go.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nawiązanie n., nawiązywanie n.

 czas. nawiązać

Wiktionary


nawiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wią­zy­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawiązanie n., nawiązka ż.

 czas. nawiązywać ndk., nawiązać dk.

Wiktionary


nawiązywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­wią­zać)

 (1.1) przy­cze­piać wią­za­niem coś do cze­goś

 (1.2) za­czy­nać lub wzna­wiać kon­takt, sto­sun­ki

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­wią­zać)

 (2.1) przy­wo­ły­wać jako wzór

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny na­wią­zy­wać się (dk. na­wią­zać się)

 (3.1) o re­la­cjach wyt­wa­rzać obu­stron­nie po­zy­tyw­ne więzi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawiązanie n., nawiązywanie n.

 czas. nawiązać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łączyć, przyczepiać, przywiązywać

 (1.2) zaczynać

 (2.1) odnosić się, odwoływać się, przywoływać

 (3.1) powstawać, rodzić się

Wiktionary


nawić

1. uwić wiele cze­goś;
2. nawić się - zmę­czyć się wi­ciem cze­goś


SJP.pl


nawiśnięty

nisko się zwie­sza­ją­cy, wi­szą­cy nad kimś lub czymś; zwi­sa­ją­cy, na­wi­sły


SJP.pl


nawka

śro­do­wi­sko­wo: na­wi­ga­cja sa­mo­cho­do­wa


SJP.pl


nawkurzać

po­tocz­nie: naw­ku­rzać się - być zde­ner­wo­wa­nym czę­sto lub przez dłuż­szy czas; na­zło­ścić się


SJP.pl


nawlec

1. na­ni­zać coś na coś dłu­gie­go, cien­kie­go;
2. po­tocz­nie: na­gro­ma­dzić, ścią­gnąć dużo cze­goś, np. naw­lec drze­wa na ogni­sko


SJP.pl


nawleczka

re­gio­nal­nie: po­szew­ka na po­dusz­kę, pie­rzy­nę; po­włocz­ka


SJP.pl


nawlekać

cza­sow­nik

 (1.1) prze­mie­szczać przez mały otwór z jed­nej stro­ny na drugą

Wiktionary

Powiązane:

 czas. wlec

Wiktionary


nawlewać

wlać wiele cze­goś


SJP.pl


nawnosić

wnieść wiele cze­goś


SJP.pl


nawodnik

na­wod­nik rzecz­ny - ga­tu­nek gąbek słod­ko­wod­nych


SJP.pl


nawodnikowate

ro­dzi­na ro­ślin okry­to­na­sien­nych


SJP.pl


nawodny

1. po­ło­żo­ny, wzno­szą­cy się na wo­dzie;
2. ży­ją­cy nad wodą, na wo­dzie


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się na wo­dzie lub nad wodą

 (1.2) osied­la­ją­cy się na wo­dzie lub nad wodą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pol­skie okrę­ty za­to­pi­ły 7 okrę­tów na­wod­nych, 2 okrę­ty pod­wod­ne i 39 tran­spor­tow­ców nie­przy­ja­cie­la.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wodowanie n.

Wiktionary


nawodować

1. na­peł­nić wodą zbior­nik pa­ro­wo­zu lub wa­go­nu ko­le­jo­we­go; zwo­do­wać;
2. spu­ścić dużo stat­ków na wodę


SJP.pl


nawodzice

Na­wo­dzi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie san­do­mier­skim, w gmi­nie Kli­mon­tów. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Na­wo­dzi­ce, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Kli­mon­tów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.

Wikipedia


nawodzić

daw­niej:
1. na­pro­wa­dzać, na­kie­ro­wy­wać;
2. pow­le­kać, za­bar­wiać, na­pu­szczać czymś


SJP.pl


nawoi

rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Uzbe­ki­sta­nie, po­ło­żo­ne w do­li­nie Za­raf­sza­nu;

Wiktionary

Nawoi ( Na­vo­iy, Навои, "Nawoj"; do 1958 "Ker­mi­ne") – mia­sto w Uzbe­ki­sta­nie, 150 km na pół­noc­ny za­chód od Sa­mar­kan­dy, sto­li­ca wi­la­je­tu na­woj­skie­go, w do­li­nie Za­raf­sza­nu. Mia­sto w sta­ro­żyt­no­ści le­ża­ło na Szla­ku Jed­wab­nym.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nawojski

Wiktionary


nawoj

imię mę­skie


SJP.pl

Nawoj – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Imię to skła­da się z dwóch czło­nów: "na" ("naj") oraz "woj" ("wo­jow­nik"). Miało ono cha­rak­ter ży­czą­cy i miało spra­wić, że ten, kto je nosi, bę­dzie do­brym (naj­lep­szym) wo­jow­ni­kiem. Jego żeń­skim od­po­wied­ni­kiem jest imię Na­wo­ja.

Wikipedia


nawojczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Na­woj­ki lub z nią zwią­za­ny


SJP.pl


nawojka

imię żeń­skie


SJP.pl

Na­woj­ka – pier­wsza stu­dent­ka Uni­wer­sy­te­tu Kra­kow­skie­go, która na po­cząt­ku XV w. przy­je­cha­ła do Kra­ko­wa z Wiel­ko­pol­ski, by w prze­bra­niu chło­pa­ka móc uczest­ni­czyć w wy­kła­dach uni­wer­sy­tec­kich. Ko­bie­ty nie miały bo­wiem wów­czas prawa do stu­dio­wa­nia. Dziew­czy­na zo­sta­ła zde­ma­sko­wa­na przed sa­my­mi eg­za­mi­na­mi ba­ka­lar­ski­mi. Po­sta­wio­na przed sądem wyz­na­ła, że użyła ta­kie­go pod­stę­pu „z mi­ło­ści do nauki”. Póź­niej tra­fi­ła do klasz­to­ru, a po ja­kimś cza­sie zo­sta­ła w nim mi­strzy­nią ("ma­gi­stra") i prze­ło­żo­ną.

Wikipedia


nawojowa

wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim


SJP.pl

Na­wo­jo­wa – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim, w gmi­nie Na­wo­jo­wa. Sie­dzi­ba gminy Na­wo­jo­wa na gra­ni­cy Be­ski­du Są­dec­kie­go i Be­ski­du Ni­skie­go.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Na­wo­jo­wa. W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa no­wo­są­dec­kie­go.

Wikipedia


nawojowianin

miesz­ka­niec Na­wo­jo­wej


SJP.pl


nawojowianka

miesz­kan­ka Na­wo­jo­wej


SJP.pl


nawojowski

przy­miot­nik od: Na­wo­jo­wa


SJP.pl


nawojski

naz­wi­sko


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nawoi (mia­stem w Uzbe­ki­sta­nie)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nawoi

Wiktionary


naworski

naz­wi­sko


SJP.pl


nawowy

przy­miot­nik od: nawa, np. kor­pus na­wo­wy


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z nawą, do­ty­czą­cy nawy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wy­wier­cą ot­wo­ry w mu­rach na­wo­wych tuż pod wi­tra­ża­mi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawa ż.

Wiktionary


nawozić

użyź­niać glebę na­wo­zem


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­wieźć)

 (1.1) roln. wzbo­ga­cać glebę na­wo­zem

 (1.2) wożąc, zbie­rać co w ja­kimś miej­scu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny na­wo­zić się

 (2.1) spę­dzić dużo czasu na wo­że­niu i zmę­czyć się tym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Co to zna­czy do­brze upra­wiać zie­mię? Do­brze orać. A po dru­gie? Orać. A po trze­cie? Na­wo­zić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawiezienie n., nawożenie n., nawóz mrz.

 czas. nawieźć dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) użyźniać

Wiktionary


nawoływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wo­ły­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawoływać

Wiktionary


nawoływać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) wy­da­jąc okrzy­ki, przy­wo­ły­wać kogoś lub coś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawoływanie n.

 czas. wołać

Wiktionary


nawpierdalać

wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. na­wrzu­cać;
2. naw­pier­da­lać się - zjeść, spo­żyć dużą ilość (cze­goś)


SJP.pl


nawpuszczać

wpu­ścić wiele osób lub wiele cze­goś


SJP.pl


nawpychać

1. wepch­nąć po kolei, wiele razy; pow­py­chać;
2. naw­py­chać się -
a) po­tocz­nie: na­jeść się;
b) o wielu: wejść do­kądś siłą; pow­py­chać się


SJP.pl


nawracalny

zwią­za­ny z na­wra­ca­niem na jakąś wiarę; na­wró­ce­nio­wy


SJP.pl


nawracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wra­cać.

 (1.2) zob. pro­na­cja.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­wra­ca­nie w bio­lo­gii – pro­na­cja, ro­ta­cja wew­nętrz­na
  • Na­wra­ca­nie w re­li­gioz­naw­stwie – pro­ze­li­tyzm

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nawrócenie n., nawrót m., nawrócony mos., nawracacz mrz.

 czas. nawracać dk., nawrócić dk.

 przym. nawrócony

Wiktionary


nawracać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­wró­cić)

 (1.1) kie­ro­wać do po­przed­niej drogi, w uprzed­nie miej­sce

 (1.2) rel. po­bu­dzać wiarę przez przy­ję­cie nowej re­li­gii lub po­przez po­wrót do życia zgod­ne­go z za­sa­da­mi swo­jej wiary

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­wró­cić)

 (2.1) zmie­niać kie­ru­nek na po­przed­ni

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny na­wra­cać się (dk. na­wró­cić się)

 (3.1) rel. po­bu­dzać włas­ną wiarę przez przy­ję­cie nowej re­li­gii lub po­przez po­wrót do życia zgod­ne­go z za­sa­da­mi swo­jej wiary; sta­wać się re­li­gij­nym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawracanie n., nawrócenie n., nawrót mrz., nawrócony mos.

 przym. nawracający, nawrotowy, nawrócony

 czas. nawrócić, wracać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cofać, zawracać

 (2.1) cofać się, wracać

Wiktionary


nawrat

naz­wi­sko


SJP.pl


nawrocki

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­wroc­ki – pol­skie naz­wi­sko.
  • Alek­san­der Na­wroc­ki (1940–2022) – pol­ski poeta, pro­za­ik i ese­i­sta
  • Bo­le­sław Na­wroc­ki (1877–1946) – pol­ski ma­larz, sym­bo­li­sta, pej­za­ży­sta, por­tre­ci­sta
  • Bo­le­sław Na­wroc­ki (1924–2008) – pol­ski praw­nik, pia­ni­sta, mu­zy­ko­log, na­u­czy­ciel aka­de­mic­ki, me­ce­nas sztu­ki, ko­lek­cjo­ner, ba­dacz te­re­no­wy, spo­łecz­nik
  • Grze­gorz Na­wroc­ki – pol­ski muzyk
  • Jacek Na­wroc­ki (ur. 1965) – pol­ski siat­karz, tre­ner
  • Jan Na­wroc­ki (ujed­noz­nacz­nie­nie)
  • Ja­nusz Na­wroc­ki (ur. 1961) – pol­ski pił­karz
  • Jerzy Na­wroc­ki (ujed­noz­nacz­nie­nie)
  • Karol Na­wroc­ki (ur. 1983) – Pre­zy­dent Rze­czy­po­spo­li­tej Pol­skiej od 6 sierp­nia 2025, hi­sto­ryk i dzia­łacz spo­łecz­no-sa­mo­rzą­do­wy
  • Marek Na­wroc­ki (ur. 1954) – pol­ski ma­te­ma­tyk
  • Mi­chał Na­wroc­ki (ujed­noz­nacz­nie­nie)

Wikipedia


nawrocko

Na­wroc­ko (niem. Lie­ben­fel­de) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie my­śli­bor­skim, w gmi­nie My­śli­bórz.

W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Na­wroc­ko, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie My­śli­bórz. W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.

Wikipedia


nawrot

ro­śli­na lecz­ni­cza z ro­dzi­ny szorst­ko­list­nych


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­wrot (Lit­ho­sper­mum) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ogó­recz­ni­ko­wa­tych
  • An­drzej Na­wrot (ur. 1938) – pol­ski pro­jek­tant wzor­nict­wa i ar­chi­tekt wnętrz
  • Bar­ba­ra Na­wrot (ur. 1958) – pol­ska ko­szy­kar­ka
  • Ce­za­ry Na­wrot (1931–2004) – pol­ski pro­jek­tant wzor­nict­wa prze­my­sło­we­go
  • Cze­sław Na­wrot (1942–2019) – pol­ski wio­ślarz
  • Da­riusz Na­wrot (ur. 1962) – pol­ski hi­sto­ryk
  • Ed­ward Na­wrot (1947–2005) – pol­ski du­chow­ny rzym­sko­ka­to­lic­ki, hi­sto­ryk
  • Fe­liks Na­wrot (1917–1941) – pol­ski woj­sko­wy i dzia­łacz nie­pod­le­gło­ścio­wy
  • Jan Na­wrot (ur. 1943) – pol­ski en­to­mo­log
  • Ja­nusz Na­wrot (ur. 1960) – pol­ski du­chow­ny rzym­sko­ka­to­lic­ki, te­o­log
  • Jo­an­na Kleć­kow­ska-Na­wrot – pol­ska le­kar­ka we­te­ry­na­rii
  • Jo­lan­ta Na­wrot (ur. 1992) – pol­ska po­et­ka

Wikipedia


nawrotek

po­tocz­nie: zmia­na kie­run­ku jazdy na prze­ciw­ny


SJP.pl


nawrotka

po­tocz­nie: zmia­na kie­run­ku jazdy na prze­ciw­ny


SJP.pl


nawrotnik

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych;
2. daw­niej: na­ga­niacz zwie­rzy­ny w kie­run­ku my­śli­we­go


SJP.pl

Na­wrot­nik (ang. "re­ver­ser") – prze­łącz­nik przez­na­czo­ny do zmia­ny kie­run­ku wi­ro­wa­nia sil­ni­ka w ruchu.

Wikipedia


nawrzały

daw­niej:
1. taki, który na­sią­knął czymś;
2. taki, który się czymś prze­jął;
3. taki, który przy­wy­knął do cze­goś


SJP.pl


nawrzosak

wąt­lak na­wrzo­sak - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


SJP.pl


nawrócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) skie­ro­wa­nie na po­przed­nie miej­sce; po­now­ne po­ja­wie­nie się

 (1.2) na­wią­za­nie do cze­goś, co się po­przed­nio mó­wi­ło, my­śla­ło

 (1.3) rel. po­wrót do wiary lub zmia­na wyz­na­nia

 (1.4) zmia­na wyz­na­wa­nych po­glą­dów;

Wiktionary

Na­wró­ce­nie (od gr. "ἐπιστρέφω", "epi­stre­fo" „za­wra­cać”) – prze­mia­na du­cho­wa, przy­ję­cie ja­kie­goś sy­ste­mu war­to­ści, po­glą­dów i zasad.

Wikipedia

Przykłady

 (1.3) W au­to­bio­gra­ficz­nym wier­szu „Bi­brow­ski” Gał­czyń­ski pró­bo­wał pod­su­mo­wać swój skręt na prawo czy wręcz na­wró­ce­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawracanie n., nawrót m., nawrócony mos.

 czas. nawracać dk., nawrócić dk.

 przym. nawrócony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.4) metanoja

Wiktionary


nawróceniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. ktoś, kto zmie­nił wyz­na­nie

Wiktionary


nawróceniowy

zwią­za­ny z na­wra­ca­niem na jakąś wiarę; na­wra­cal­ny


SJP.pl


nawrócić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. na­wra­cać)

 (1.1) skie­ro­wać na po­przed­nią drogę, w uprzed­nie miej­sce

 (1.2) rel. po­bu­dzić wiarę przez przy­ję­cie nowej re­li­gii lub po­przez po­wrót do życia zgod­ne­go z za­sa­da­mi swo­jej wiary

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. na­wra­cać)

 (2.1) zmie­nić kie­ru­nek na po­przed­ni

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny na­wró­cić się (ndk. na­wra­cać się)

 (3.1) rel. po­bu­dzić włas­ną wiarę przez przy­ję­cie nowej re­li­gii lub po­przez po­wrót do życia zgod­ne­go z za­sa­da­mi swo­jej wiary; stać się re­li­gij­nym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawracanie n., nawrócenie n., nawrót mrz., nawrócony mos.

 czas. nawracać ndk.

 przym. nawracający, nawrotowy, nawrócony

Wiktionary


nawrócony

taki, który się na­wró­cił


SJP.pl

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: na­wró­cić

przy­miot­nik

 (2.1) wyz­na­ją­cy nową wiarę

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) męż­czyz­na wyz­na­ją­cy nową wiarę lub po­now­nie wie­rzą­cy

Wiktionary

Na­wró­co­ny – no­we­la Bo­le­sła­wa Prusa po raz pier­wszy pu­bli­ko­wa­na na ła­mach "Ka­len­da­rza hu­mo­ry­stycz­ne­go „Muchy” dla po­rząd­nych ludzi na rok 1881". Pier­wsze wy­da­nie książ­ko­we uka­za­ło się w 1946 roku. Tłu­ma­czo­ny: m.in. na j. nie­miec­ki i ro­syj­ski

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nawracanie n., nawrócenie n.

 czas. nawracać ndk., nawrócić dk.

Wiktionary


nawrót

1. po­wró­ce­nie do po­przed­nie­go stanu, pow­tór­ne wy­ko­na­nie cze­goś, pow­tó­rze­nie się, np. na­wrót cho­ro­by;
2. za­wró­ce­nie, po­wrót do po­przed­nie­go kie­run­ku; zwrot;
3. miej­sce, w któ­rym się za­wró­ci­ło


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. po­now­ne wy­stą­pie­nie cze­goś, pow­tó­rze­nie się

 (1.2) sport. zwrot do tyłu

 (1.3) techn. przy­wró­ce­nie po­przed­nie­go kie­run­ku ruchu ma­szy­ny

 (1.4) rzad. miej­sce za­wró­ce­nia

 (1.5) daw. zwró­ce­nie cze­goś, za­do­śću­czy­nie­nie cze­muś

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­wrót (pły­wa­nie)
  • Na­wrót cho­ro­by
  • Na­wrót ka­pi­lar­ny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po ty­god­niu na­stą­pił nagły na­wrót cho­ro­by.

 (1.1) Tak, to na­wrót two­jej mi­ło­ści w We­ne­cji stał się przy­czy­ną mej roz­pa­czy i mojej zbrod­ni.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawracać ndk., nawrócić dk.

 przym. nawrotny, nawrotowy

 rzecz. nawracanie n., nawrócenie n.

Wiktionary


nawsie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gwara. teren wsi nie­na­le­żą­cy do ni­ko­go (np. droga mię­dzy za­bu­do­wa­nia­mi, pa­stwi­sko)

 (1.2) gwara. łąka przy dro­dze

 (1.3) gwara. pusta prze­strzeń wsi słu­żą­ca naj­czę­ściej za pa­stwi­sko

Wiktionary

Zo­bacz też: Naw­sie w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Naw­sie – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rop­czyc­ko-sę­dzi­szow­skim, w gmi­nie Wie­lo­po­le Skrzyń­skie. Wieś ma sta­tus so­łect­wa. Leży nad rzeką Wie­lo­pol­ką do­pły­wem Wi­sło­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa rze­szow­skie­go.

Wikipedia


nawstrząsać

1. wstrząs­nąć wiele razy;
2. naw­strzą­sać się - zmę­czyć się wstrzą­sa­niem


SJP.pl


nawszczywa

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Za­ol­zie. od­wie­dzi­ny, go­ście

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawszczywić dk.

Wiktionary


nawszczywić

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. od­wie­dzić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawszczywa nmos.

Wiktionary


nawtrajać

naw­tra­jać się - po­spo­li­cie: zjeść dużo cze­goś; naw­tran­ża­lać się


SJP.pl


nawtranżalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. na­je­dze­nie się do syta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wtranżolenie n., wtranżalanie n.

 czas. wtranżolić dk., wtranżalać ndk., nawtranżalać się dk.

Wiktionary


nawtranżalać

naw­tran­ża­lać się - po­spo­li­cie: zjeść dużo cze­goś; naw­tra­jać się


SJP.pl


nawtykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|naw­ty­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnaftɨˈkãɲɛ, AS: naftykãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nawtykać dk., wtykać ndk.

 rzecz. wetknięcie n., wtykanie n.

Wiktionary


nawtykać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) pot. pow­kła­dać dużo ja­kichś ele­men­tów

 (1.2) pot. posp. po­wie­dzieć komuś wiele przy­krych rze­czy

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny naw­ty­kać się

 (2.1) pot. posp. na­jeść się

 (2.2) pot. spę­dzić dużo czasu, zmę­czyć się wty­ka­niem cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Naw­ty­ka­łem się plin­dza­mi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈftɨkat͡ɕ, AS: naftykać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawtykanie n., wetknięcie n., wtykanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) zwymyślać

 (2.1) nawtranżalać się

Wiktionary


nawycinać

wy­ciąć wiele cze­goś


SJP.pl


nawyczka

po­tocz­nie: nawyk, zwy­kle szkod­li­wy


SJP.pl


nawyk

przyz­wy­cza­je­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) psych. na­by­ta skłon­ność do me­cha­nicz­ne­go wy­ko­ny­wa­nia ja­kiejś czyn­no­ści, wy­ni­ka­ją­ca z czę­ste­go jej wy­ko­ny­wa­nia, także: sama ta czyn­ność;

Wiktionary

Nawyk – w ter­mi­no­lo­gii psy­cho­lo­gii za­u­to­ma­ty­zo­wa­na czyn­ność (spo­sób za­cho­wa­nia, re­a­go­wa­nia), którą na­by­wa się w wy­ni­ku ćwi­cze­nia (głów­nie przez pow­ta­rza­nie).

Nawyk za­u­to­ma­ty­zo­wa­ny to wy­u­czo­ny skład­nik za­cho­wa­nia się jed­nost­ki ut­wo­rzo­ny przez świa­do­me ucze­nie się, po­przez z góry za­mie­rzo­ne usta­le­nie i au­to­ma­ty­za­cję czyn­no­ści pier­wot­nie nie­a­u­to­ma­ty­zo­wa­nej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Złym na­wy­kiem jest od­kła­da­nie nauki na potem. Za­wsze się to koń­czy źle.

 (1.1) Al­ko­ho­lizm to uza­leż­nie­nie od al­ko­ho­lu, silna po­trze­ba picia i utra­ta kon­tro­li nad na­wy­ka­mi zwią­za­ny­mi z pi­ciem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnavɨk, AS: navyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawyczka ż.

 czas. nawykać ndk., nawyknąć dk.

 przym. nawykły, nawykowy

 przysł. nawykowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przyzwyczajenie, zwyczaj, obyczaj, nałóg, nawyczka, maniera

Wiktionary


nawykać

przyz­wy­cza­jać się


SJP.pl


nawyknąć

na­brać ja­kie­goś na­wy­ku, przyz­wy­cza­je­nia


SJP.pl


nawykowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób na­wy­ko­wy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawyk m., nawykowość ż.

 przym. nawykowy

Wiktionary


nawykowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest na­wy­ko­we

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nawykowy

 przysł. nawykowo

Wiktionary


nawykowy

zwy­kle w ter­mi­no­lo­gii me­dycz­nej: wie­lo­krot­nie pow­ta­rza­ny lub pow­ta­rza­ja­cy się, bę­dą­cy wy­ni­kiem na­wy­ku, np. ka­szel na­wy­ko­wy


SJP.pl


nawykłość

daw­niej: nawyk, przyz­wy­cza­je­nie


SJP.pl


nawykły

taki, który na­wykł; przyz­wy­cza­jo­ny


SJP.pl


nawylegiwać

na­wy­le­gi­wać się - spę­dzić dużo czasu na wy­le­gi­wa­niu się


SJP.pl


nawymądrzać

na­wy­mą­drzać się - spę­dzić dłuż­szy czas na wy­mą­drza­niu się


SJP.pl


nawypisywać

wy­pi­sać wiele cze­goś


SJP.pl


nawyprawiać

zro­bić wiele cze­goś złego lub nie­mą­dre­go


SJP.pl


nawyrzekać

1. wy­rze­kać wiele razy, przez dłuż­szy czas;
2. na­wy­rze­kać się:
a) spę­dzić od­po­wied­nią ilość czasu na na­rze­ka­niu lub wy­rze­ka­niu;
b) poś­wię­cić się wiele razy; po­wy­rze­kać się


SJP.pl


nawysłuchiwać

na­wy­słu­chi­wać się - wy­słu­chać wiele cze­goś


SJP.pl


nawytłukiwać

wy­tłuc w więk­szej licz­bie


SJP.pl


nawywozić

wiele cze­goś wy­wieźć lub wy­wieźć wiele razy


SJP.pl


nawzajem

1. obo­pól­nie, dwu­stron­nie; wza­jem­nie;
2. odw­za­jem­nia­jąc się za coś;
3. tak samo, także;
4. daw­niej: na od­wrót


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) o wy­ko­ny­wa­niu czyn­no­ści przez pod­miot zbio­ro­wy każdy tak samo dla in­ne­go

 (1.2) przy po­dzię­ko­wa­niu za ży­cze­nia uży­wa­ny do ży­cze­nia tego sa­me­go ży­czą­ce­mu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wi­ta­ją­cy się po­da­wa­li sobie naw­za­jem dło­nie.

 (1.2) – Smacz­ne­go! / – Dzię­ku­ję, naw­za­jem!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈvzajɛ̃m, AS: navzai ̯ẽm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wzajemność ż.

 przym. wzajemny

 przysł. wzajemnie, wzajem

Wiktionary

Synonimy:

 (1) = wzajemnie

 (1.2) również, także

Wiktionary


nawzdychać

naw­zdy­chać się - wzdy­cha­jąc długo i wiele razy, dać wyraz sil­nym emo­cjom; wyw­zdy­chać się


SJP.pl


nawój

1. w warsz­ta­tach tkac­kich jeden z dwóch wałów: nawój na­daw­czy, na który na­wi­ja się os­no­wę i nawój od­bior­czy, na który na­wi­ja się go­to­wą tka­ni­nę
2. przę­dza na­wi­nię­ta do tka­nia


SJP.pl


nawóz

zbiór nie­zbęd­nych dla ro­ślin skład­ni­ków, po­da­wa­ny naj­czę­ściej do gleby


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogrod. roln. śro­dek po­cho­dze­nia or­ga­nicz­ne­go słu­żą­cy do po­lep­sza­nia ja­ko­ści gleby;

 (1.2) ogrod. roln. śro­dek po­cho­dze­nia nie­or­ga­nicz­ne­go słu­żą­cy do po­lep­sza­nia ja­ko­ści gleby

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnavus, AS: navus

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nawożenie n.

 czas. nawozić ndk., nawieźć dk., przenawozić dk.

 przym. nawozowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nawóz naturalny

 (1.2) nawóz sztuczny

Wiktionary


nawęd

ryba denna z ro­dzi­ny żab­ni­co­wa­tych; żab­ni­ca


SJP.pl


nawędrować

na­wę­dro­wać się - na­sy­cić się, zmę­czyć się wę­dro­wa­niem


SJP.pl


nawęglanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­wę­glać.

Wiktionary

Na­wę­gla­nie – za­bieg ciepl­ny po­le­ga­ją­cy na dy­fu­zyj­nym na­sy­ce­niu wę­glem war­stwy po­wierzch­nio­wej obra­bia­ne­go ma­te­ria­łu. Na­wę­gla­niu pod­da­je się stale ni­sko­wę­glo­we (do 0,25% za­war­to­ści węgla), by zmo­dy­fi­ko­wać włas­no­ści war­stwy wierzch­niej ma­te­ria­łu w dal­szych fa­zach obrób­ki np.

Wikipedia

Powiązane:

 czas. nawęglać

Wiktionary


nawęza

amu­let sło­wiań­ski chro­nią­cy przed magią i za­pew­nia­ją­cy szczę­ście jego po­sia­da­czo­wi


SJP.pl

Na­wę­za – amu­let sło­wiań­ski.

Na­wę­zy na­le­ża­ły do ele­men­tów magii bier­nej, a ich za­da­niem była ochro­na przed uro­kiem, cza­ra­mi i za­pew­nie­nie po­sia­da­czo­wi szczę­ścia. Mogły to być kły dzi­kich zwie­rząt, pła­skie ka­my­ki z na­tu­ral­ny­mi ot­wo­ra­mi, musz­le (zwła­szcza kauri, "Cy­pra­ea mo­ne­ta"), kości, a także ska­mie­nia­łe be­lem­ni­ty, które uwa­ża­no za strzał­ki pio­ru­no­we. Za na­wę­zy uwa­ża­no też niek­tó­re ro­śli­ny, szcze­gól­nie te, któ­rym przy­pi­sy­wa­no po­nad­na­tu­ral­ne od­dzia­ły­wa­nie (lub­czyk, al­ra­u­na itp).

Wikipedia


nawłociowy

→ na­włoć


SJP.pl

Patrz:

nawłoć

nawłoka

1. w ło­wiect­wie: gruby sznur do naw­le­ka­nia i ścią­ga­nia sieci ry­bac­kich lub ło­wiec­kich;
2. gwa­ro­wo: ro­dzaj sznur­ka do przy­wią­zy­wa­nia kierp­ców


SJP.pl

Na­wło­ka ( Навалака; Наволока) – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie wi­teb­skim, w re­jo­nie mior­skim, w siel­so­wie­cie Nowy Po­host.

Wikipedia


nawłoć

ozdob­na by­li­na o żół­tych kwia­tach


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. wie­lo­let­nia ro­śli­na ros­ną­ca na po­la­nach, w za­ro­ślach i wid­nych la­sach;

Wiktionary

Na­włoć ("So­li­da­go") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych. Na­le­ży do niego ponad 130 ga­tun­ków. Więk­szość z nich wy­stę­pu­je w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, po­je­dyn­cze ga­tun­ki rosną na­tu­ral­nie w Eu­ro­pie, Azji i Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej. W Pol­sce ro­dzi­mym ga­tun­kiem jest tylko na­włoć po­spo­li­ta "S.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ką­piel z do­dat­kiem na­wło­ci dzia­ła ko­rzyst­nie na zwiot­cza­łą skórę i mię­śnie.

Wiktionary


nawłóczka

daw­niej: grub­sza igła do naw­le­ka­nia


SJP.pl


naypyidaw

[czy­taj: nejp­ji­do] sto­li­ca Mjan­my


SJP.pl

rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Mjan­my;

Wiktionary

Na­y­py­i­daw (– ; birm. "kró­lew­ska sto­li­ca", "sie­dzi­ba kró­lów", za­pi­sy­wa­ne cza­sem rów­nież jako Nay Pyi Taw) – sto­li­ca Mjan­my od li­sto­pa­da 2005. Ofi­cjal­ną nazwę nowej sto­li­cy ogło­szo­no 27 marca 2006 roku, w świę­to woj­ska bir­mań­skie­go. Pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści Na­y­py­i­daw jest trze­cim, po Ran­gu­nie i Man­da­la­ju, mia­stem w Mjan­mie.

Wikipedia


naz.

skrót od: naz­wi­sko, nazwa


SJP.pl


nazad

1. gwa­ro­wo: z po­wro­tem, do tyłu;
2. okrzyk kie­ru­ją­cy konia do tyłu


SJP.pl

wy­krzy­knik

 (1.1) ko­men­da uży­wa­na do konia w za­przę­gu, na­ka­zu­ją­ca jazdę do tyłu

przy­słó­wek spo­so­bu

 (2.1) wstecz, za sie­bie, w tył

 (2.2) z po­wro­tem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnazat, AS: nazat

Wiktionary


nazajutrz

na­stęp­ne­go dnia; jutro


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) książk. na drugi dzień, ko­lej­ne­go dnia

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­za­jutrz (ang. The Day After) – film z 1983 w re­ży­se­rii Ni­cho­la­sa Me­y­e­ra
  • Na­za­jutrz (ang. The Mor­ning After) – film z 1986 w re­ży­se­rii Sid­ne­ya Lu­me­ta
  • Na­za­jutrz (ang. After the Day Be­fo­re, węg. Másnap) – film z 2004 w re­ży­se­rii At­ti­la Ja­nis­cha

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na­za­jutrz o świ­cie ka­ra­wa­na go­to­wa była do po­cho­du.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈzajuṭʃ, AS: nazai ̯uṭš

Wiktionary

Powiązane:

 czas. jutrać

 rzecz. jutro n.

 przysł. jutro

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) następnego dnia

Wiktionary


nazalizacja

ar­ty­ku­la­cja do­dat­ko­wa gło­ski z udzia­łem jamy no­so­wej; prze­ję­cie no­so­wo­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fonet. po­ja­wie­nie się re­zo­nan­su no­so­we­go w brzmie­niu sa­mo­gło­ski;

 (1.2) jęz. re­gu­lar­na wy­mia­na spół­gło­sek na po­cząt­ku wy­ra­zu, cha­rak­te­ry­stycz­na zwła­szcza dla ję­zy­ków cel­tyc­kich;

Wiktionary

Na­za­li­za­cja – w naj­szer­szym zna­cze­niu uno­so­wie­nie, czyli przy­ję­cie przez gło­skę cech no­so­wo­ści, na przy­kład w oto­cze­niu in­nych gło­sek no­so­wych (zob. asy­mi­la­cja fo­ne­tycz­na).

W węż­szym zna­cze­niu jest to tzw. prze­sło­nię­cie (irl. "uru") – re­gu­lar­na wy­mia­na spół­gło­sek na po­cząt­ku wy­ra­zu, cha­rak­te­ry­stycz­na zwła­szcza dla ję­zy­ków cel­tyc­kich, za­cho­dzą­ca w okre­ślo­nych wa­run­kach syn­tak­tycz­nych i mor­fo­lo­gicz­nych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) W or­to­gra­fii na­za­li­za­cję oz­na­cza się w ję­zy­kach cel­tyc­kich naj­czę­ściej po­przez po­sta­wie­nie przed danym wy­ra­zem li­te­ry od­po­wia­da­ją­cej no­we­mu dźwię­ko­wi (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnazalʲiˈzat͡sʲja, AS: nazalʹizacʹja

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. denazalizacja ż.

 czas. nazalizować ndk.

 przym. znazalizowany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) unosowienie

 (1.2) przesłonięcie

Wiktionary


nazalizować

w ję­zy­koz­naw­stwie: na­da­wać gło­sce re­zo­nans gło­so­wy


SJP.pl


nazaplatać

na­za­pla­tać się - po­tocz­nie: zmę­czyć się za­pla­ta­niem cze­goś


SJP.pl


nazar

naz­wi­sko


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ezot. szkla­ny amu­let ma­ją­cy chro­nić przed złym okiem;

Wiktionary

Nazar, zwany też okiem Fa­ti­my lub okiem pro­ro­ka – amu­let

ma­ją­cy chro­nić przed „złym okiem”. Nazwa nazar jest po­cho­dze­nia arab­skie­go i zna­czy tyle co spoj­rze­nie.

Amu­le­ty nazar wy­ko­nu­je się naj­czę­ściej ze szkła. Mają one formę błę­kit­nej kro­pli lub tar­czy z na­ma­lo­wa­ny­mi kon­cen­trycz­nie okrę­ga­mi na prze­mian bia­ły­mi jas­no­nie­bie­ski­mi i ciem­no­nie­bie­ski­mi. Z tego wzglę­du by­wa­ją cza­sem na­zy­wa­ne „błę­kit­nym okiem”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ko­rze­nie na­za­ru się­ga­ją sta­ro­żyt­no­ści.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) oko Fatimy, oko proroka, złe oko

Wiktionary


nazarabiać

uzy­skać wy­star­cza­ją­cą ilość pie­nię­dzy


SJP.pl


nazarejczycy

1. nazwa na­da­na chrze­ści­ja­nom przez daw­nych Żydów, Gre­ków i Rzy­mian; na­za­re­tań­czyk;
2. czło­nek sekty chrze­ści­jań­skiej ist­nie­ją­cej do IV wieku, która za­cho­wa­ła prawo moj­że­szo­we i niek­tó­re ży­dow­skie tra­dy­cje obrzę­do­we, np. obrze­za­nie


SJP.pl

Nie mylić z: Na­zi­rej­czy­cy.

Na­za­rej­czy­cy (lub Na­zo­rej­czy­cy; grec­kie: Ναζωραῖοι) – nazwa na­da­na chrze­ści­ja­nom w ju­da­iź­mie pier­wsze­go wieku; pier­wsze uży­cie tego ter­mi­nu znaj­du­je się w Dzie­jach Apo­stol­skich (Dzie­je 24:5), gdzie apo­stoł Paweł zo­sta­je oskar­żo­ny przez Ter­tul­lu­sa przed rzym­skim pro­ku­ra­to­rem An­to­niu­szem Fe­lik­sem w Ce­za­rei Nad­mor­skiej o bycie przy­wód­cą sekty Na­za­rej­czy­ków („πρωτοστάτην τε τῆς τῶν Ναζωραίων αἱρέσεως”).

Wikipedia


nazarejczyk

1. nazwa na­da­na chrze­ści­ja­nom przez daw­nych Żydów, Gre­ków i Rzy­mian; na­za­re­tań­czyk;
2. czło­nek sekty chrze­ści­jań­skiej ist­nie­ją­cej do IV wieku, która za­cho­wa­ła prawo moj­że­szo­we i niek­tó­re ży­dow­skie tra­dy­cje obrzę­do­we, np. obrze­za­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kult. daw. Jezus Chry­stus

 (1.2) kult. daw. okre­śle­nie chrze­ści­ja­ni­na sto­so­wa­ne przez żydów

 (1.3) rel. czło­nek sekty ju­de­o­chrze­ści­jań­skiej;

 (1.4) rel. czło­nek me­to­dy­stycz­ne­go Ko­ścio­ła Na­za­rej­czy­ka

 (1.5) rel. wta­jem­ni­czo­ny ka­płan w man­da­iz­mie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tak miało się speł­nić słowo Pro­ro­ków: Naz­wa­ny bę­dzie Na­za­rej­czy­kiem.

 (1.2) Stwier­dzi­li­śmy, że czło­wiek ten jest przy­wód­cą sekty na­za­rej­czy­ków, sze­rzy za­ra­zę i wzbu­dza nie­po­ko­je wśród wszyst­kich Żydów na świe­cie.

 (1.3) Opis na­za­rej­czy­ków z IV wieku po­da­je Epi­fa­niusz z Sa­la­mi­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nazaret m., nazaretańczyk m., nazaretanka ż.

:: fż. nazarejka ż.

 przym. nazaretański, nazarejski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Galilejczyk

 (1.2) goj

 (1.3) judeochrześcijanin

Wiktionary


nazarejka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Najś­więt­szej Ro­dzi­ny z Na­za­re­tu; na­za­re­tan­ka


SJP.pl


nazarejski

→ Na­za­ret


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przest. na­za­re­tań­ski

Wiktionary

Patrz:

Nazaret

Przykłady

 (1.1) Je­zu­sie Na­za­rej­ski, co jest nie tak z tymi ludź­mi?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nazaret m., nazarejczyk m., nazaretańczyk m.

 przym. nazareński, nazaretański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazareński, nazaretański

Wiktionary


nazarenizm

kie­ru­nek w ma­lar­stwie pier­wszej po­ło­wy XIX wieku, na­wią­zu­ją­cy do kla­sycz­nej i idyl­licz­nej sty­li­sty­ki, ek­spo­nu­ją­cy mo­ty­wy re­li­gij­ne i pa­trio­tycz­ne


SJP.pl


nazaret

mia­sto w Iz­ra­e­lu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w pół­noc­nym Iz­ra­e­lu;

Wiktionary

Na­za­ret ( ‏נצרת‎, "Na­ce­rat"; ‏الناصرة‎, "An-Na­si­ra") – naj­więk­sze mia­sto Dy­stryk­tu Pół­noc­ne­go w Iz­ra­e­lu.

Jest to naj­więk­sze arab­skie mia­sto w kraju i dla­te­go czę­sto jest na­zy­wa­ne „arab­ską sto­li­cą Iz­ra­e­la”. Sta­no­wi go­spo­dar­czą, po­li­tycz­ną, kul­tu­ral­ną i me­dial­ną sto­li­cę iz­ra­el­skich Ara­bów. Na­stro­je pa­nu­ją­ce w mie­ście są waż­nym wskaź­ni­kiem na­stro­jów pa­nu­ją­cych w arab­skiej spo­łecz­no­ści Iz­ra­e­la.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Karol przez jakiś czas miesz­kał u kla­ry­sek w Na­za­re­cie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈzarɛt, AS: nazaret

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nazaretańczyk mos., nazaretanka ż., nazarejczyk mos.

 przym. nazaretański, nazarejski, nazareński

Wiktionary


nazaretanka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Najś­więt­szej Ro­dzi­ny z Na­za­re­tu; na­za­rej­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Na­za­re­tu

 (1.2) rel. za­kon­ni­ca z ka­to­lic­kie­go Zgro­ma­dze­nia Sióstr Najś­więt­szej Ro­dzi­ny z Na­za­re­tu

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) W izbie pa­mię­ci w klasz­to­rze na­za­re­ta­nek można obej­rzeć licz­ne pa­miąt­ki po Pry­ma­sie Ty­siąc­le­cia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nazaret mrz.

:: fm. nazaretańczyk mos., nazarejczyk mos.

 przym. nazaretański

Wiktionary


nazaretanki

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Najś­więt­szej Ro­dzi­ny z Na­za­re­tu; na­za­rej­ka


SJP.pl


nazaretańczycy

nazwa na­da­na chrze­ści­ja­nom przez daw­nych Żydów, Gre­ków i Rzy­mian; na­za­rej­czyk


SJP.pl


nazaretańczyk

nazwa na­da­na chrze­ści­ja­nom przez daw­nych Żydów, Gre­ków i Rzy­mian; na­za­rej­czyk


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Na­za­re­tu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do­wód­ca wy­pła­cił na­za­re­tań­czy­kom na­leż­ny żołd.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nazaret m.

:: fż. nazaretanka ż.

 przym. nazaretański, nazarejski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazarejczyk

Wiktionary


nazaretański

→ Na­za­ret; na­za­reń­ski


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Na­za­re­tu, zwią­za­ny z Na­za­re­tem

 (1.2) rel. od­no­szą­cy się do na­za­re­ta­nek, zwią­za­ny z na­za­re­tan­ka­mi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przez dłuż­szy czas Domek Na­za­re­tań­ski, zwany obec­nie Lo­re­tań­skim, stał na wol­nym po­wie­trzu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nazaret mrz., nazaretańczyk mos., nazarejczyk mos., nazaretanka ż.

 przym. nazarejski, nazareński

Wiktionary


nazarewicz

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ka­ta­rzy­na Na­za­re­wicz (ur. 1958) – dzien­ni­kar­ka
  • Ry­szard Na­za­re­wicz (1921-2008) – hi­sto­ryk, pod­puł­kow­nik MO
  • Wi­told Na­za­re­wicz (ur. 1954) – ame­ry­kań­ski i pol­ski fizyk

Wikipedia


nazareńczycy

grupa nie­miec­kich i au­striac­kich ar­ty­stów, dzia­ła­ją­cych w Rzy­mie w pier­wszej po­ło­wie XIX wieku


SJP.pl

Na­za­reń­czy­cy (niem. "Na­za­re­ner") – sto­wa­rzy­sze­nie ma­la­rzy, głów­nie nie­miec­kich i au­striac­kich, dzia­ła­ją­cych w Rzy­mie, a na­stęp­nie w in­nych czę­ściach Eu­ro­py, od 1818 roku do lat 40. XIX wieku.

Wikipedia


nazareńczyk

czło­nek grupy nie­miec­kich i au­striac­kich ar­ty­stów, dzia­ła­ją­cych w Rzy­mie w pier­wszej po­ło­wie XIX wieku


SJP.pl


nazareński

→ Na­za­ret; na­za­re­tań­ski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) przest. na­za­re­tań­ski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I rzekł do mnie: Jam jest Jezus Na­za­reń­ski, któ­re­go ty prze­śla­du­jesz.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nazaret m.

 przym. nazarejski, nazaretański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazarejski

Wiktionary


nazaruk

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Emi­lia Na­za­ruk (Der­kow­ska, ur. 1975) – pol­ska wo­ka­list­ka roc­ko­wa
  • Ja­nusz Na­za­ruk (ur. 1948) – pol­ski po­li­tyk, poseł na Sejm
  • Mike Na­za­ruk (1921–1955) – ame­ry­kań­ski kie­row­ca wy­ści­go­wy
  • Osyp Na­za­ruk (1883–1940) – ukra­iń­ski dzia­łacz spo­łecz­ny i po­li­tycz­ny, ad­wo­kat, dzien­ni­karz i pu­bli­cy­sta
  • Sła­wo­mir Na­za­ruk (ur. 1975) – pol­ski pił­karz
  • Wia­cze­sław Na­za­ruk (ur. 1941) – ra­dziec­ki ani­ma­tor

Wikipedia


nazary

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

Wiktionary

Na­za­riasz, Na­za­ry – imię po­cho­dze­nia grec­kie­go, oz­na­cza­ją­ce „od­da­ny Bogu”. Wśród pa­tro­nów tego imie­nia – mę­czen­nik Na­za­ry (I wiek).

Na­za­riasz i Na­za­ry imie­ni­ny ob­cho­dzą 16 paź­dzier­ni­ka.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Nazaria ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Nazariasz

Wiktionary


nazałatwiać

za­łat­wić wiele cze­goś


SJP.pl


nazbierać

1. ze­brać cze­goś wiele lub do­sta­tecz­ną ilość;
2. na­zbie­rać się: ze­brać się, zgro­ma­dzić się w dużej ilo­ści, licz­bie


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) ze­brać wiele, do­sta­tecz­ną ilość lub licz­bę czego

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny na­zbie­rać się

 (2.1) ze­brać się w dużej ilo­ści lub licz­bie

 (2.2) zo­stać ze­bra­nym w dużej ilo­ści lub licz­bie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uzbierać, zgromadzić

Wiktionary


nazbyt

za bar­dzo, prze­sad­nie, w dużym stop­niu


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) zbyt, nad­mier­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Colon miał przy­kle­jo­ne na twa­rzy kilka ka­wał­ków bi­buł­ki w miej­scach, gdzie go­le­nie prze­bie­ga­ło na­zbyt en­tuz­ja­stycz­nie, ale poza tym wy­glą­dał o wiele le­piej.

Wiktionary


nazca

pła­sko­wyż w Peru


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nazca – pła­sko­wyż w Peru, na któ­rym znaj­du­ją się „Ry­sun­ki z Nazca”
  • Nazca – mia­sto w Peru
  • Nazca – rzeka
  • Nazca – pre­ko­lum­bij­ska kul­tu­ra po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­ska

Wikipedia


nazewnictwo

nazwy miej­sco­we i oso­bo­we


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. ogół nazw włas­nych, tj. oso­bo­wych i miej­sco­wych oraz dział ję­zy­koz­naw­stwa zaj­mu­ją­cy się nimi

 (1.2) nauk. ogół nazw w danej dzie­dzi­nie

Wiktionary

Na­zew­nict­wo (ina­czej "no­men­kla­tu­ra") – zbiór zasad okre­śla­ją­cy re­gu­ły na­da­wa­nia cha­rak­te­ry­stycz­nych nazw dla danej dzie­dzi­ny. Umoż­li­wia stan­da­ry­za­cję nazw, poz­wa­la­jąc tym samym na łatwe do­da­wa­nie no­wych ele­men­tów do słow­ni­ka. 

Sy­ste­ma­tycz­ne na­zew­nict­wo jest bar­dzo ważne w che­mii (szcze­gól­nie w che­mii or­ga­nicz­nej) oraz bio­lo­gii (szcze­gól­nie w sy­ste­ma­ty­ce or­ga­niz­mów ży­wych).

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Istot­ne novum w sto­sun­ku do po­przed­niej struk­tu­ry, nie­za­leż­nie od za­sto­so­wa­ne­go na­zew­nict­wa, po­le­ga­ło na ut­wo­rze­niu osob­ne­go De­par­ta­men­tu Kon­su­lar­ne­go.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nazewniczy

 rzecz. nazywanie n., nazwisko n., nazwa ż.

 czas. nazywać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) onomastyka

 (1.2) mianownictwo, nomenklatura, terminologia

Wiktionary


nazewniczy

do­ty­czą­cy na­zew­nict­wa


SJP.pl


nazganiać

po­tocz­nie: zgro­ma­dzić wielu ludzi lub wiele zwie­rząt w jed­nym miej­scu; na­spę­dzać


SJP.pl


nazgarniać

1. zgar­nąć dużo ja­kie­goś ma­te­ria­łu;
2. po­tocz­nie: zdo­być dużo cze­goś war­to­ścio­we­go


SJP.pl


nazi

[czy­taj: nac-i lub naz-i] czło­nek Na­ro­do­wo­so­cja­li­stycz­nej Nie­miec­kiej Par­tii Ro­bot­ni­ków (NSDAP); na­zi­sta, fa­szy­sta, hit­le­ro­wiec


SJP.pl


nazielny

pyr­gun na­ziel­ny - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny ska­ku­nów


SJP.pl


naziemek

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny na­ziem­ko­wa­tych


SJP.pl


naziemkowate

o ce­chach na­ziem­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


SJP.pl

Na­ziem­ko­wa­te ("Al­ba­trel­la­ce­ae" Nuss) – ro­dzi­na grzy­bów znaj­du­ją­ca się w rzę­dzie go­łąb­kow­ców ("Rus­su­la­les").

Wikipedia


naziemkowaty

o ce­chach na­ziem­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


SJP.pl


naziemnica

świa­tłów­ka na­ziem­ni­ca - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny sów­ko­wa­tych


SJP.pl


naziemnik

krze­czek na­ziem­nik - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny po­goń­co­wa­tych


SJP.pl


naziemnopączkowe

o ce­chach na­ziem­no­pącz­ko­wych (grupa ro­ślin)


SJP.pl


naziemnopączkowy

o ce­chach na­ziem­no­pącz­ko­wych (grupa ro­ślin)


SJP.pl


naziemny

1. znaj­du­ją­cy się, od­by­wa­ją­cy się lub wy­ko­ny­wa­ny na po­wierzch­ni ziemi;
2. ma­ją­cy pędy lub ko­rze­nie wy­ra­sta­ją­ce nad po­wierzch­nię ziemi;
3. o niek­tó­rych ga­tun­kach zwie­rząt: ży­ją­cy na ziemi


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) o umiej­sco­wie­niu na po­wierzch­ni ziemi

 (1.2) bot. ros­ną­cy nad po­wierzch­nią ziemi

 (1.3) zool. pro­wa­dzą­cy tryb życia na po­wierzch­ni ziemi, a nie na drze­wach czy in­nych po­zio­mach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Siły na­ziem­ne i od­dzia­ły śmi­ga­czy śnież­nych zo­sta­ją na po­wierzch­ni, by kupić im nieco czasu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ziemia ż.

 przym. ziemny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nadziemny

Wiktionary


nazimek

1. w gwa­rze my­śliw­skiej: młody zając uro­dzo­ny w je­sie­ni
2. zwie­rzę do­mo­we nie ma­ją­ce je­szcze roku, zo­sta­wio­ne na zimę do ho­do­wa­nia


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • An­drzej Stop­ka Na­zi­mek (1868-1934), pi­sarz, ba­dacz fol­klo­ru, na­u­czy­ciel
  • Bro­ni­sław Na­zi­mek (1883-), ofi­cer żan­dar­me­rii Woj­ska Pol­skie­go, sa­mo­rzą­do­wiec w II RP
  • Do­bie­sław Na­zi­mek (1945-), che­mik
  • Eu­ge­niusz Na­zi­mek (1927-1959), żuż­lo­wiec
  • Lud­wik Na­zi­mek (1890-1922), ofi­cer pilot Woj­ska Pol­skie­go II RP
  • Paweł Na­zi­mek, ba­si­sta
  • Piotr Na­zi­mek (1963-), pił­karz

Wikipedia


naziol

po­tocz­nie, po­gard­li­wie: na­zi­sta lub ne­o­na­zi­sta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. neol. na­zi­sta, na­cjo­na­li­sta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bo wszyst­ko się może zda­rzyć, je­że­li to­le­ro­wa­ni na co dzień na­zio­le po­trak­tu­ją prze­marsz Ro­sjan, jak mają w zwy­cza­ju trak­to­wać Pa­ra­dę Rów­no­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naziolstwo n., nazizm m., nazista m., nazistka n.

:: fż. naziolka ż.

 przym. naziolski, nazistowski

Wiktionary


naziolka

→ na­ziol


SJP.pl

Patrz:

naziol

naziolski

→ na­ziol


SJP.pl

Patrz:

naziol

naziolstwo

po­tocz­nie:
1. bycie na­zi­stą;
2. ogół na­zi­stów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogół na­zio­li

Wiktionary


naziom

1. uksz­tał­to­wa­nie pio­no­we lub po­zio­me po­wierzch­ni ziemi
2. grunt przy­le­ga­ją­cy do bocz­nych ścian fun­da­men­tu
3. grunt po­kry­wa­ją­cy strop bu­dow­li po­dziem­nej


SJP.pl


naziołek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) po­gard. lek­cew. na­cjo­na­li­sta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naziol m., nazizm mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) naziol

Wiktionary


nazira

w li­te­ra­tu­rze Bli­skie­go i Środ­ko­we­go Wscho­du: utwór po­e­tyc­ki na­wią­zu­ją­cy do fabuł i wąt­ków te­ma­tycz­nych po­dej­mo­wa­nych w po­e­ma­cie in­ne­go, naj­czę­ściej wy­bit­ne­go, au­to­ra


SJP.pl


nazireat

cza­so­wy lub do­ży­wot­ni ślub poś­wię­ce­nia się Bogu


SJP.pl

Nie mylić z: Na­za­rej­czy­cy.

Na­zi­re­at (od ‏נזיר‎, "nazir" – "poś­wię­ce­nie") – opi­sa­ny w Bi­blii i opar­ty na pra­wie Moj­że­sza, cza­so­wy lub wie­czy­sty ślub peł­ne­go poś­wię­ce­nia się Bogu. Osoba skła­da­ją­ca śluby, czyli na­zi­rej­czyk (na­zy­rej­czyk), zo­bo­wią­zy­wa­ła się – na czas trwa­nia ślu­bów – do:

Wikipedia


nazirejczyk

osoba, która zło­ży­ła re­li­gij­ny ślub szcze­gól­ne­go poś­wię­ce­nia się Bogu


SJP.pl


naziskin

rzad­ko: skin bę­dą­cy jed­no­cze­śnie na­zi­stą


SJP.pl


nazista

czło­nek Na­ro­do­wo­so­cja­li­stycz­nej Nie­miec­kiej Par­tii Ro­bot­ni­ków (NSDAP); nazi, fa­szy­sta, hit­le­ro­wiec


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. polit. zwo­len­nik na­ziz­mu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do znu­dze­nia już nie­jed­no­krot­nie była mowa o tym, że ma­gicz­nych na­zi­stów wy­my­ślo­no, ge­nial­nie zresz­tą, za cza­sów kanc­le­rza Ade­na­u­e­ra, by odium winy za zbrod­nie zdjąć z nie­miec­kie­go na­ro­du. […] Nie ma zbrod­ni nie­miec­kich, są na­zi­stow­skie. […] Kim byli na­zi­ści? Tego bli­żej nie wia­do­mo.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈʑista, AS: naźista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nazizm m., nacysta m., nazi m., naziol m.

:: fż. nazistka ż.

 przym. nazistowski, nacystowski, denazyfikacyjny

 czas. denazyfikować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazi, nacysta, hitlerowiec; pot. naziol

Wiktionary


nazistka

człon­ki­ni nie­miec­kiej par­tii na­ro­do­wo­so­cja­li­stycz­nej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: na­zi­sta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W mło­do­ści była na­zist­ką, a po woj­nie uda­wa­ła fi­lan­trop­kę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈʑistka, AS: naźistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nazizm m.

:: fm. nazista m.

 przym. nazistowski

Wiktionary


nazistowski

→ na­zizm, → na­zi­sta; na­cy­stow­ski


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) polit. zwią­za­ny z na­ziz­mem lub na­zi­sta­mi, do­ty­czą­cy na­ziz­mu lub na­zi­stów

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla na­ziz­mu lub na­zi­stów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) An­ty­se­mi­tyzm ob­ję­ty był pro­gra­mem par­tii hit­le­row­skiej i gło­szo­ny przez na­zi­stow­ską naukę.

 (1.1) Niem­cy prze­gra­ły wojnę, prze­sta­ły sta­no­wić ce­sar­stwo, po­nio­sły stra­ty te­ry­to­rial­ne na za­cho­dzie na rzecz Fran­cji, na wscho­dzie – na rzecz odro­dzo­nej Pol­ski, ale za­cho­wa­ły toż­sa­mość pań­stwo­wą i na­ro­do­wą. Nie­miec­kie „my” po­zo­sta­ło to samo, a go­rycz wiel­kiej prze­gra­nej prze­ro­dzi­ła się w strasz­ny na­cjo­na­li­stycz­ny re­wan­żyzm – psy­cho­lo­gicz­ne źró­dło na­zi­stow­skie­go obłę­du.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. denazyfikacja ż., nazizm m., nazista m., nazistka ż., nazistowskość ż., naziol m., naziolka ż., naziolstwo n.

 przym. naziolski, pronazistowski, denazyfikacyjny

 czas. denazyfikować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) narodowosocjalistyczny

Wiktionary


nazistowskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co na­zi­stow­skie

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nazistowski

 rzecz. nazizm mrz.

Wiktionary


nazizm

zbrod­ni­cza dok­try­na i na­cjo­na­li­stycz­ny ruch po­li­tycz­ny stwo­rzo­ne przez Adol­fa Hit­le­ra; na­ro­do­wy so­cja­lizm, hit­le­ryzm, na­cyzm (rzad­ko)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. polit. dok­try­na po­li­tycz­na i ide­o­lo­gia pań­stwo­wa III Rze­szy nie­miec­kiej, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się m.in. na­cjo­na­liz­mem, ra­siz­mem, an­ty­ko­mu­niz­mem, an­ty­par­la­men­ta­ryz­mem, kor­po­ra­cjo­niz­mem i kul­tem wodza;

Wiktionary

Na­zizm ( Na­zis­mus, skrót od "Na­tio­nal­so­zia­lis­mus"), rów­nież na­ro­do­wy so­cja­lizm, hit­le­ryzm, na­cyzm – ide­o­lo­gia Na­ro­do­wo­so­cja­li­stycz­nej Nie­miec­kiej Par­tii Ro­bot­ni­ków (niem. NSDAP) za­ło­żo­nej po I woj­nie świa­to­wej. Nie­miec­ka skraj­na od­mia­na fa­szyz­mu, za­li­cza­na do skraj­nej pra­wi­cy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mimo że na­zizm był skraj­nie an­ty­ko­mu­ni­stycz­ny, Niem­cy za­war­ły pakt o nie­a­gre­sji ze Związ­kiem Ra­dziec­kim.

 (1.1) W 1942 roku ek­spa­try­da To­masz Mann tłu­ma­czył Ame­ry­ka­nom, że źró­deł na­ziz­mu na­le­ży szu­kać w osza­la­łej in­fla­cji po I woj­nie świa­to­wej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnaʑism̥, AS: naźism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. denazyfikacja ż., nazistowskość m., nazista m., nazistka ż., naziol m., naziołek m.

 przym. nazistowski, denazyfikacyjny

 przysł. nazistowsko

 czas. denazyfikować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nacyzm, narodowy socjalizm, brunatny faszyzm, hitleryzm

Wiktionary


naziębnąć

rzad­ko: zięb­nąć przez dłuż­szy czas; zmarz­nąć, zzięb­nąć


SJP.pl


naziębły

rzad­ko: zięb­nąć przez dłuż­szy czas; zmarz­nąć, zzięb­nąć


SJP.pl


nazjanz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. sta­ro­żyt­ne mia­sto w Ka­pa­do­cji w Azji Mniej­szej;

Wiktionary

Naz­janz (gr. Ναζιανζός, łac. Na­zian­zus) – sta­ro­żyt­ne mia­sto w za­chod­niej Ka­pa­do­cji, w Azji Mniej­szej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W chwi­li na­ro­dzin Grze­go­rza bi­sku­pem Naz­jan­zu był jego włas­ny oj­ciec.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nazjańczyk mos.

 przym. nazjański

Wiktionary


nazjańczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sta­roż. miesz­ka­niec Naz­jan­zu

 (1.2) sta­roż. osoba po­cho­dzą­ca z Naz­jan­zu, uro­dzo­na w Naz­jan­zie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nazjanz mrz.

 przym. nazjański

Wiktionary


nazjański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Naz­jan­zu, zwią­za­ny z Naz­jan­zem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nazjańczyk m., Nazjanz mrz.

Wiktionary


nazmyślać

po­tocz­nie: po­wie­dzieć wiele kłam­li­wych rze­czy; na­kła­mać, nał­gać, na­fan­taz­jo­wać


SJP.pl


naznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|naz­na­czać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. naznaczać ndk.

Wiktionary


naznosić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) pot. no­sząc coś, zgro­ma­dzić cze­goś dużo w ja­kimś miej­scu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tata naz­no­sił do domu ja­kichś ru­pie­ci. Mówi, że bę­dzie skła­dał mo­to­lot­nię.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naznoszenie n.

 czas. przenosić

Wiktionary


nazod

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nazad, z po­wro­tem

Wiktionary


nazranowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Naz­ra­niem, do­ty­czą­cy Naz­ra­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nazrań mrz.

 przym. nazrański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazrański

Wiktionary


nazrań

sto­li­ca In­gu­sze­tii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w In­gu­sze­tii;

Wiktionary

Naz­rań (ros. Назра́нь, ing. Наьсара) – mia­sto w Rosji, na za­cho­dzie Ni­zi­ny Cze­czeń­skiej. Sto­li­ca In­gu­sze­tii do 2000 roku. Po­pu­la­cja: 122 261 (2020). W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł spo­żyw­czy, elek­tro­tech­nicz­ny oraz dzie­wiar­ski.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Gwał­co­ne ko­bie­ty, zma­sa­kro­wa­ne dzie­ci, to, że cia­ła­mi na­szych po­le­głych kar­mi­li świ­nie, że do Naz­ra­nia przy­jeż­dża­ły całe tran­spor­ty zwłok, wy­pa­tro­szo­nych, bez or­ga­nów wew­nętrz­nych – wspo­mi­na Ma­rie­ta.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nazrański, nazranowski

Wiktionary


nazrański

przy­miot­nik od: Naz­rań (mia­sto w Rosji)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Naz­ra­niem, do­ty­czą­cy Naz­ra­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nazrań mrz.

 przym. nazranowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazranowski

Wiktionary


nazrzucać

zrzu­cić wiele cze­goś


SJP.pl


nazw.

skrót od: naz­wi­sko


SJP.pl


nazwa

wyraz lub kilka wy­ra­zów oz­na­cza­ją­cych kogoś lub coś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wyraz lub ter­min okre­śla­ją­cy coś

Wiktionary

Nazwa – obok zda­nia i funk­to­ra jedna z trzech głów­nych ka­te­go­rii syn­tak­tycz­nych, wy­róż­nio­nych w te­o­rii ka­te­go­rii syn­tak­tycz­nych. Nazwa to każde wy­ra­że­nie zło­żo­ne lub pro­ste, które przy danym jego ro­zu­mie­niu może peł­nić funk­cję pod­mio­tu lub orzecz­ni­ka w zda­niu pod­mio­to­wo-orzecz­ni­ko­wym. Nie­kie­dy okre­śla się nazwy jako wy­ra­że­nia mo­gą­ce peł­nić funk­cję pod­mio­tu, nie funk­cję pod­mio­tu i orzecz­ni­ka.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przed­sta­wio­ny w ni­niej­szej książ­ce prze­gląd za­gad­nień mie­szczą­cych się pod zbior­czą nazwą "odory" na pewno nie usa­tys­fak­cjo­nu­je przed­sta­wi­cie­li wszyst­kich dzie­dzin nauki (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnazva, AS: nazva

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nazwisko n., nazewnictwo, nazwanie, nazywanie

 czas. nazywać ndk., nazwać dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) imię, tytuł, miano, określenie

Wiktionary


nazwanie

nadać komuś lub cze­muś nazwę; nadać imię


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|naz­wać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znany po­li­tyk mu­siał dwu­krot­nie prze­pra­szać za naz­wa­nie dzien­ni­ka­rza chłyst­kiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈzvãɲɛ, AS: nazvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nazwać dk., nazywać ndk.

 rzecz. nazwa, nazwisko, nazywanie

Wiktionary


nazwać

nadać komuś lub cze­muś nazwę; nadać imię


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. na­zy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|na­zy­wać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W kilku miej­sco­wo­ściach San­do­mier­szczyz­ny Igna­cy Bo­er­ner z ra­mie­nia PPS usu­nął wła­dze car­skie i za­pro­wa­dził pol­ski język urzę­do­wa­nia; naz­wa­no ten epi­zod "re­pu­bli­ką ostro­wiec­ką".

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnazvat͡ɕ, AS: nazvać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nazwanie n., nazywanie n., nazwa ż., przezwisko n., nazwisko n.

Wiktionary


nazwisko

nazwa ro­do­wa, wspól­ne dla całej ro­dzi­ny miano, które dzie­ci biorą zaz­wy­czaj po ojcu, a żona po mężu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nazwa włas­na ro­dzi­ny, do któ­rej dana osoba na­le­ży;

 (1.2) daw. nazwa, okre­śle­nie cze­goś

Wiktionary

Naz­wi­sko – nazwa ro­dzi­ny, do któ­rej dana osoba na­le­ży. Wspól­nie z imie­niem (imio­na­mi) sta­no­wi pod­sta­wę iden­ty­fi­ka­cji osoby w więk­szo­ści kul­tur i ludów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mo­żesz prze­li­te­ro­wać swoje naz­wi­sko?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈzvʲiskɔ, AS: nazvʹisko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nazwanie n., nazywanie n., nazwa ż., nazewnictwo n.

 czas. nazywać ndk., nazwać dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) godność, imionisko

Wiktionary


nazwiskowy

→ naz­wi­sko


SJP.pl

Patrz:

nazwisko

nazwlekać

po­tocz­nie: zgro­ma­dzić dużo cze­goś z wielu miejsc; na­ścią­gać


SJP.pl


nazwotwórczy

wpły­wa­ją­cy na two­rze­nie nazw, two­rzą­cy nazwę


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. ma­ją­cy zwią­zek z pow­sta­wa­niem nazw lub wpły­wa­ją­cy na ten pro­ces

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nazwotwórstwo n.

Wiktionary


nazwowy

→ nazwa


SJP.pl

Patrz:

nazwa

nazyfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­zy­fi­ko­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nazyfikować ndk.

Wiktionary


nazyrejczyk

w Iz­ra­e­lu: osoba umart­wia­ją­ca się, poś­wię­ca­ją­ca się Bogu; na­zi­ra


SJP.pl


nazywalny

da­ją­cy się naz­wać


SJP.pl


nazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­zy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnazɨˈvãɲɛ, AS: nazyvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nazwa ż., nazwisko n., nazwanie n., nazewnictwo n.

 czas. nazywać ndk., nazwać dk.

 przym. nazewniczy

Wiktionary


nazywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. naz­wać)

 (1.1) okre­ślać nazwą, mia­nem

 (1.2) na­da­wać nazwę lub imię

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny na­zy­wać się (dk. naz­wać się)

 (2.1) nosić dane imię, naz­wi­sko lub nazwę, być zna­nym pod tym imie­niem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszy­scy na­zy­wa­li go szczę­ścia­rzem.

 (1.1) Do po­ło­wy XVII wieku na­zy­wa­no bra­to­wą jątr­wią.

 (2.1) — Jak się na­zy­wa ta ko­bie­ta? — Ona się na­zy­wa An­ge­li­ka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈzɨvat͡ɕ, AS: nazyvać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przezwisko n., nazewnictwo, nazwa, nazwisko, pozew, wyzwisko, zew, nazwanie, nazywanie

 czas. pozywać ndk., pozwać dk., wyzywać ndk., wyzwać dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zwać, określać

 (2.1) zwać się, mieć na imię, nosić imię, być nazywanym

Wiktionary


nazębny

1. znaj­du­ją­cy się na zę­bach;
2. ka­mień na­zęb­ny - złogi soli wa­pien­nych wy­dzie­la­ją­cych się na szyj­kach zębów


SJP.pl


nazłazić

na­zła­zić się -
1. zleźć się w dużej licz­bie;
2. zmę­czyć się scho­dze­niem


SJP.pl


nazłoszczony

taki, który się na­zło­ścił; na­pie­nio­ny


SJP.pl


naówczas

książ­ko­wo: w owym cza­sie; wów­czas, wtedy


SJP.pl


nać

ło­dyż­ki ro­ślin oko­po­wych z list­ka­mi; natka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogrod. na­ziem­na część ro­ślin oko­po­wych (ło­dy­ga i li­ście)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nać pie­trusz­ki jest bar­dzo aro­ma­tycz­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nat͡ɕ, AS: nać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. natka ż.

 przym. naciowy

Wiktionary


naćkać

gwa­ro­wo:
1. gęsto upa­ko­wać, po­na­kła­dać;
2. nać­kać się - prze­jeść się


SJP.pl


naćpany

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) posp. odu­rzo­ny nar­ko­ty­ka­mi

 (1.2) posp. na­je­dzo­ny lub prze­je­dzo­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ćpun mos., ćpunka ż., ćpacz mos., ćpanie n., naćpanie n., oćpanie n., zaćpanie n.

 czas. ćpać ndk., naćpać się dk., oćpać dk., zaćpać dk.

 przym. ćpuński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) slang. spizgany

Wiktionary


naćpać

nać­pać się -
1. na­jeść się do prze­sy­tu;
2. po­tocz­nie: odu­rzyć się nar­ko­ty­ka­mi


SJP.pl


naładowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­ła­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawadɔˈvãɲɛ, AS: nau̯adovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. naładować dk., ładować dk.

 rzecz. ładowarka, ładowanie, ładunek

Wiktionary


naładować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. na­ła­do­wy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|na­ła­do­wy­wać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mier­ni­kiem in­ten­syw­no­ści pro­mie­nio­wa­nia, na które jest na­ra­żo­ny no­szą­cy do­zy­metr, jest szyb­kość ro­zła­do­wy­wa­nia się na­ła­do­wa­ne­go uprzed­nio elek­tro­sko­pu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawaˈdɔvat͡ɕ, AS: nau̯adovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ładowarka ż., naładowanie n., ładowanie n.

 czas. ładować

Wiktionary


nałajać

prze­sta­rza­le:
1. zwy­my­ślać, zga­nić ostro;
2. na­ła­jać się:
a) zwy­my­ślać, zga­nić długo, do woli;
b) zga­nić się wza­jem­nie


SJP.pl


nałamać

po­ła­mać wiele cze­goś


SJP.pl


nałamywać

rzad­ko: łamać wiele cze­goś


SJP.pl


nałanek

na­ła­nek kło­siec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych


SJP.pl


nałazić

po­tocz­nie:
1. na­przy­krzać się komuś, na­cho­dzić kogoś;
2. na­su­wać się na coś


SJP.pl


nałgać

po­tocz­nie: po­wie­dzieć wiele kłam­li­wych rze­czy; na­kła­mać, naz­my­ślać, na­fan­taz­jo­wać


SJP.pl


nałkać

nał­kać się - zmę­czyć się pła­ka­niem; na­pła­kać się, na­ry­czeć się


SJP.pl


nałkowski

naz­wi­sko


SJP.pl


nałogowiec

osoba ule­ga­ją­ca ja­kie­muś na­ło­go­wi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek ma­ją­cy nałóg

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nałóg m.

 przym. nałogowy

 przysł. nałogowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uzależniony

Wiktionary


nałogowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób na­ło­go­wy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nałóg m., nałogowiec m., nałogowość ż.

 przym. nałogowy

Wiktionary


nałogowość

rzad­ko:
1. cecha osoby, która ma nałóg - szkod­li­wy dla zdro­wia nawyk, np. na­ło­go­wość pa­la­cza;
2. cecha osoby, która ma nałóg - za­ko­rze­nio­ne przyz­wy­cza­je­nie, np. na­ło­go­wość kar­cia­rza


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest na­ło­go­we; cecha tych, któ­rzy są na­ło­go­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nałogowy

 przysł. nałogowo

Wiktionary


nałogowy

1. taki, który ma nałóg - szkod­li­wy dla zdro­wia nawyk, np. na­ło­go­wy pa­lacz;
2. taki, który ma nałóg - za­ko­rze­nio­ne przyz­wy­cza­je­nie, np. na­ło­go­wy kar­ciarz


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy na­ło­gu, z na­ło­giem

 (1.2) po­wo­du­ją­cy nałóg

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moja bab­cia jest na­ło­go­wą pa­lacz­ką, po­tra­fi wy­pa­lić nawet dwie pacz­ki dzien­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nałóg m., nałogowiec m., nałogowość ż.

 przysł. nałogowo

Wiktionary


nałokietnik

ochra­niacz na­kła­da­ny na staw łok­cio­wy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ochra­niacz na­kła­da­ny na ło­kieć

Wiktionary

Na­ło­kiet­nik (ang. "elbow pad") – ro­dzaj ochra­nia­cza na­kła­da­ne­go na ło­kieć, uży­wa­ne­go pod­czas upra­wia­nia niek­tó­rych spor­tów lub przy wy­ko­ny­wa­niu niek­tó­rych prac. Sto­su­je się go prze­de wszyst­kim tam, gdzie ist­nie­je bez­poś­red­nie lub poś­red­nie nie­bez­pie­czeń­stwo usz­ko­dze­nia bądź kon­tuz­ji łokci.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnawɔˈcɛtʲɲik, AS: nau̯oḱetʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 zob. łokieć.

Wiktionary


nałożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|na­ło­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnawɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: nau̯ožẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. rozkładać, nałożyć dk.

Wiktionary


nałożnica

prze­sta­rza­łe: ko­bie­ta ży­ją­ca z męż­czyz­ną w nie­ślub­nym związ­ku; kon­ku­bi­na


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ko­bie­ta ży­ją­ca bez ślubu z męż­czyz­ną, który stoi wyżej w hie­rar­chii spo­łecz­nej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A te na­łoż­ni­ce nie były przy­pad­kiem two­i­mi żo­na­mi? Znowu coś mi się nie zga­dza­ło w sto­sun­ku do daw­nych kro­nik. – Były… Jed­nak wie­lo­żeń­stwo nie było w Eu­ro­pie modne.

 (1.1) Męż­czyz­ni mogli praw­nie mieć trzy żony, ale nie­każ­dy ich tyle mógł utrzy­mać razem, możni tylko oprócz pra­wej mał­żon­ki, utrzy­my­wa­li na­łoż­ni­ce (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. łoże n., łóżko n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) konkubina

Wiktionary


nałożnik

męż­czyz­na utrzy­mu­ją­cy sto­sun­ki sek­su­al­ne z ko­bie­tą bez za­war­cia związ­ku mał­żeń­skie­go; ko­cha­nek, utrzy­ma­nek, amant


SJP.pl


nałożyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. na­kła­dać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|na­kła­dać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny na­ło­żyć się (ndk. na­kła­dać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|na­kła­dać się.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­ło­ży­ła mu na ta­lerz ucz­ci­wy kawał mięsa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈwɔʒɨt͡ɕ, AS: nau̯ožyć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nakładanie n., nałożenie n., łoże n.

 czas. nakładać, rozkładać, odłożyć

Wiktionary


nałużyn

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych, obej­mu­ją­cy 34 ga­tun­ki


SJP.pl

Na­łu­żyn ("Leea") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych ("Vi­ta­ce­ae"), cza­sem wy­o­dręb­nia­ny w mo­no­ty­po­wą ro­dzi­nę na­łu­ży­no­wa­te "Le­e­a­ce­ae". Obej­mu­je 45 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją głów­nie w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji, ale za­sięg ro­dza­ju obej­mu­je też pół­noc­ną Au­stra­lię, dwa ga­tun­ki rosną w tro­pi­kal­nej Afry­ce i na Ma­da­ga­ska­rze.

Wikipedia


nałużynowate

o ce­chach na­łu­ży­no­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


SJP.pl


nałużynowaty

o ce­chach na­łu­ży­no­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


SJP.pl


nałykany

w gwa­rze ucz­niow­skiej: pi­ja­ny


SJP.pl


nałykać

na­ły­kać się -
1. poł­knąć dużą ilość cze­goś;
2. spę­dzić dłuż­szy czas na wdy­cha­niu cze­goś; naw­dy­chać się;
3. doz­nać sil­ne­go przy­kre­go uczu­cia; na­jeść się;
4. przys­wo­ić szyb­ko wiele tre­ści;
5. od­czuć za­do­wo­le­nie lub skut­ki wy­wo­ła­ne in­ten­syw­ny­mi emo­cja­mi


SJP.pl


nałóg

1. coś czę­sto pow­ta­rza­ne­go, szkod­li­we­go dla zdro­wia
2. po­tocz­nie: przyz­wy­cza­je­nie, nawyk


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. chro­nicz­na po­trze­ba do­star­cza­nia szkod­li­wych bodź­ców do or­ga­niz­mu czło­wie­ka, zwy­kle sprzecz­na z jego wolą i in­te­lek­tem;

 (1.2) za­ko­rze­nio­ny nawyk lub upo­do­ba­nie zaz­wy­czaj oce­nia­ne ne­ga­tyw­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pa­le­nie, al­ko­hol, ha­zard i inne na­ło­gi zmie­ni­ły go we wrak czło­wie­ka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnawuk, AS: nau̯uk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nałogowiec m.

 przym. nałogowy

 przysł. nałogowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uzależnienie, nawyk

Wiktionary


nałęcki

naz­wi­sko


SJP.pl


nałęcz

1. biała chust­ka, na­rzu­ca­na zgod­nie ze śred­nio­wiecz­nym zwy­cza­jem ry­ce­rzo­wi przez dziew­czy­nę, w celu ura­to­wa­nia go przed ka­tow­skim to­po­rem, co zo­bo­wią­zy­wa­ło jed­no­cze­śnie ry­ce­rza do po­ślu­bie­nia wy­ba­wi­ciel­ki; na­łęcz­ka;
2. ro­dzaj ręcz­ni­ka, wstę­gi, pod­pa­ski;
3. ele­ment de­ko­ra­cyj­ny w kształ­cie łuku, umie­szczo­ny nad drzwia­mi lub okna­mi, sta­no­wią­cy część skła­do­wą ar­ka­dy; ar­chi­wol­ta


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­łęcz – herb szla­chec­ki
  • Na­łęcz – osada w woj. ku­jaw­sko-po­mor­skim, w pow. cheł­miń­skim, w gmi­nie Stol­no
  • Na­łęcz – bocz­ni­ca szla­ko­wa w po­bli­żu wsi Na­łę­czów
  • Daria Na­łęcz (1951–2022) – pol­ski hi­sto­ryk
  • Eu­ge­niusz Na­łęcz (1940–2015) – pol­ski na­u­czy­ciel, wi­ce­wo­je­wo­da ostro­łęc­ki
  • Ga­briel Woj­ciech Na­łęcz (1703-1767) – cho­rą­ży do­brzyń­ski
  • Józef Ma­ciej Na­łęcz (ur. ok. 1750, zm. ???) – cho­rą­ży do­brzyń­ski
  • Ka­ta­rzy­na Peł­czyń­ska-Na­łęcz (ur. 1970) – pol­ska so­cjo­log, pod­se­kre­tarz stanu w MSZ
  • Marek Na­łęcz – pol­ski na­u­ko­wiec, dr hab. nauk tech­nicz­nych
  • Ma­ciej Na­łęcz (1922-2009) – pol­ski bio­cy­ber­ne­tyk, poseł na sejm
  • Mar­cin Na­łęcz-Nie­sio­łow­ski – pol­ski dy­ry­gent, dr hab.
  • Sta­ni­sław Na­łęcz-Ko­rze­niow­ski (1899-1974) – pol­ski ofi­cer wy­wia­du woj­sko­we­go i urzęd­nik kon­su­lar­ny

Wikipedia


nałęczka

biała chust­ka, na­rzu­ca­na zgod­nie ze śred­nio­wiecz­nym zwy­cza­jem ry­ce­rzo­wi przez dziew­czy­nę, w celu ura­to­wa­nia go przed ka­tow­skim to­po­rem, co zo­bo­wią­zy­wa­ło jed­no­cze­śnie ry­ce­rza do po­ślu­bie­nia wy­ba­wi­ciel­ki; na­łęcz


SJP.pl

Na­łęcz­ka – sta­ro­pol­ska nazwa chu­sty słu­żą­cej jako ko­bie­cy zawój na głowę lub ręcz­nik.

W ar­chi­tek­tu­rze na­łęcz­ka oz­na­cza obłe obrze­że­nie na czole skle­pie­nia albo wokół skle­pio­ne­go łuku.

Wikipedia


nałęczowianin

miesz­ka­niec Na­łę­czo­wa


SJP.pl


nałęczowianka

1. miesz­kan­ka Na­łę­czo­wa;
2. marka wody mi­ne­ral­nej


SJP.pl

Na­łę­czo­wian­ka – akra­to­pe­ga wy­do­by­wa­na z uję­cia po­ło­żo­ne­go w war­stwie wo­do­no­śnej po­zio­mu pa­le­o­ceń­sko – gór­no­kre­do­we­go.

Na­łę­czo­wian­ka jest wodą ni­sko­so­do­wą, śred­nioz­mi­ne­ra­li­zo­wa­ną, z prze­wa­gą wo­do­ro­wę­gla­nów wap­nia i ma­gne­zu. Cha­rak­te­ry­zu­je się pra­wie ze­ro­wą za­war­to­ścią azo­ta­nów i azo­ty­nów, co świad­czy o jej czy­sto­ści che­micz­nej.

Wikipedia


nałęczowski

przy­miot­nik od: Na­łę­czów


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Na­łę­czo­wa, zwią­za­ny z Na­łę­czo­wem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nałęczów m., nałęczowianin m., nałęczowianka ż.

Wiktionary


nałęczów

1. biała chust­ka, na­rzu­ca­na zgod­nie ze śred­nio­wiecz­nym zwy­cza­jem ry­ce­rzo­wi przez dziew­czy­nę, w celu ura­to­wa­nia go przed ka­tow­skim to­po­rem, co zo­bo­wią­zy­wa­ło jed­no­cze­śnie ry­ce­rza do po­ślu­bie­nia wy­ba­wi­ciel­ki; na­łęcz­ka;
2. ro­dzaj ręcz­ni­ka, wstę­gi, pod­pa­ski;
3. ele­ment de­ko­ra­cyj­ny w kształ­cie łuku, umie­szczo­ny nad drzwia­mi lub okna­mi, sta­no­wią­cy część skła­do­wą ar­ka­dy; ar­chi­wol­ta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim;

Wiktionary

Na­łę­czów (daw­niej: Na­łę­czów-Zdrój) – mia­sto w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie pu­ław­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Na­łę­czów. Hi­sto­rycz­nie po­ło­żo­ny jest w Ma­ło­pol­sce (po­cząt­ko­wo w ziemi san­do­mier­skiej, a na­stęp­nie w ziemi lu­bel­skiej). We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2019 r. Na­łę­czów li­czył 3753 miesz­kań­ców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przez Na­łę­czów prze­pły­wa­ją dwie rzeki: By­stra i Bo­chot­ni­czan­ka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈwɛ̃n͇t͡ʃuf, AS: nau̯ẽṇčuf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nałęczowianin m., nałęczowianka ż.

 przym. nałęczowski

Wiktionary


nań

na niego


SJP.pl

forma ścią­gnię­ta

 (1.1) książk. na niego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spoj­rza­ła nań z wy­rzu­tem.

 (1.1) Wtedy Rafał przy­czoł­gał się do niego i runął nań z boku.

 (1.1) Mści­sław za mały kwa­dran­sik zjawi się śród ocze­ku­ją­ce­go nań to­wa­rzy­stwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nãɲ, AS: nãń

Wiktionary


naści

wy­krzy­knie­nie dawne lub gwa­ro­we: masz! weź!


SJP.pl

wy­krzy­knik

 (1.1) daw. masz! weź!

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) a to mi pa­cior­ki przy­wieź­li, a to czę­sto gęsto bułkę z mia­sta i mó­wi­li: „Naści, Jewuś, naści, boś mi naj­mi­lej­sza…”

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnaɕt͡ɕi, AS: naśći

Wiktionary


naście

po­tocz­nie: kil­ka­na­ście


SJP.pl

li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) pot. kil­ka­na­ście

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kiedy mia­łem na­ście lat, pod­ko­chi­wa­łem się w swo­jej na­u­czy­ciel­ce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnaɕt͡ɕɛ, AS: naśće

Wiktionary

Powiązane:

 licz. nasty

 temsłow. -naście

Wiktionary


naścielać

na­ście­łać;
1. ście­ląc, na­kła­dać gdzieś dużo cze­goś;
2. ście­ląc, przy­go­to­wy­wać wiele miejsc do spa­nia


SJP.pl


naściemniać

po­tocz­nie: na­kła­mać, na­ba­jać


SJP.pl


naścienny

mo­co­wa­ny na ścia­nie


SJP.pl


naścierwek

na­ścier­wek ru­do­no­gi - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny prze­kra­sko­wa­tych


SJP.pl


naściełać

na­ście­lać;
1. ście­ląc, na­kła­dać gdzieś dużo cze­goś;
2. ście­ląc, przy­go­to­wy­wać wiele miejsc do spa­nia


SJP.pl


naśladowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wzo­ro­wa­nie się w po­stę­po­wa­niu, dzia­ła­niu na za­cho­wa­niu in­nych, po­stę­po­wa­nie w spo­sób po­dob­ny jak robią coś inni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naśladownictwo n., naśladowca m., naśladowczyni ż., naśladownik m., naśladowniczka ż., naśladowniczość ż.

 czas. naśladować ndk.

 przym. naśladowczy, naśladowniczy, naśladowny

 przysł. naśladowczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) imitowanie, kopiowanie; pot. małpowanie, papugowanie

Wiktionary


naśladować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pow­ta­rzać po kimś jakąś czyn­ność

 (1.2) stpol. iść za kimś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wedle świa­dect­wa prze­ka­za­ne­go przez Plu­tar­cha fi­lo­zof z Ab­de­ry jed­noz­nacz­nie uj­mo­wał wza­jem­ny sto­su­nek sztu­ki oraz przy­ro­dy: czło­wiek stał się ucz­niem zwie­rząt i na­śla­du­jąc pa­ją­ka, ja­skół­kę, ła­bę­dzia czy sło­wi­ka, zna­lazł me­to­dy tka­nia, bu­do­wa­nia, śpie­wu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnaɕlaˈdɔvat͡ɕ, AS: naśladovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naśladownik mos., ślad m., naśladowca m., naśladownictwo n., naśladowanie n., naśladowniczka ż.

 przysł. naśladowczo

 przym. naśladowczy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) imitować, udawać

Wiktionary


naśladowca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która kogoś na­śla­du­je, wzo­ru­je się na kimś

Wiktionary

Na­śla­dow­ca (ang. "Blo­od­li­ne") – po­wieść kry­mi­nal­na bry­tyj­skie­go pi­sa­rza Marka Bil­ling­ha­ma z 2009. Pol­skie wy­da­nie książ­ki uka­za­ło się w 2012 w tłu­ma­cze­niu Ro­ber­ta P. Lip­skie­go.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) We­ge­ta­ria­nizm to opcja, któ­rej na­śla­dow­ca­mi są prze­de wszyst­kim bud­dy­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naśladownictwo n., naśladowanie n.

:: fż. naśladowczyni ż.

 przym. naśladowczy, naśladowniczy

 czas. naśladować

 przysł. naśladowczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) imitator, odtwórca

Wiktionary


naśladowczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób na­śla­dow­czy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ab­so­lut­ne miary i ich sto­sun­ki wi­dział Durer w na­tu­rze, lecz nie uwa­żał, że wy­star­czy odt­wo­rzyć na­śla­dow­czo kształ­ty na­tu­ral­ne. Na­tu­rę trze­ba poz­nać i z poz­na­nych zasad (miar) kształ­tu­ją­cych zbu­do­wać włas­ny układ.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naśladowca m., naśladowczyni ż., naśladowanie n., naśladownictwo n.

 czas. naśladować ndk.

 przym. naśladowczy

Wiktionary


naśladowczy

przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy na­śla­do­wa­niu i na­śla­dow­cy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naśladowanie n., naśladowca m., naśladowczyni ż., naśladownictwo n.

 czas. naśladować ndk.

 przysł. naśladowczo

Wiktionary


naśladowczyni

ko­bie­ta na­śla­du­ją­ca kogoś, wzo­ru­ją­ca się na kimś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: na­śla­dow­ca

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnaɕladɔfˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: naśladofčỹńi

Wiktionary

Powiązane:

 zob. naśladowca.

Wiktionary


naśladownictwo

wzo­ro­wa­nie się; rze­czy wy­ko­ny­wa­ne na wzór cze­goś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­śla­do­wa­nie kogoś, wzo­ro­wa­nie się na kimś

Wiktionary

Na­śla­dow­nict­wo lub imi­ta­cja – za­cho­dzą­cy pod­czas so­cja­li­za­cji pro­ces ucze­nia się za­cho­wań, po­le­ga­ją­cy na pow­ta­rza­niu przez jed­nost­kę za­ob­ser­wo­wa­nych za­cho­wań in­nych. W węż­szym zna­cze­niu od­no­si się ono do pow­ta­rza­nia za­cho­wań przed­sta­wi­cie­li włas­ne­go ga­tun­ku i wy­ko­rzy­sty­wa­nia ich do tych sa­mych celów. W po­dej­ściu me­me­tycz­nym na­śla­dow­nict­wo jest pro­ce­sem, w wy­ni­ku któ­re­go re­pli­ku­ją się memy bę­dą­ce in­struk­cja­mi za­cho­wań dla jed­no­stek.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) się­gnął do myśli fran­cu­skie­go kla­sy­ka (…), który twier­dził, że spo­i­stość spo­łecz­na opie­ra się na na­śla­dow­nict­wie. Ist­nie­ją dwie pod­sta­wo­we formy na­śla­dow­nict­wa: oby­czaj i moda.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naśladowca m., naśladowczyni ż., naśladowanie n.

 czas. naśladować ndk.

 przym. naśladowczy

 przysł. naśladowczo

Wiktionary


naśladowniczka

na­śla­dow­czy­ni, kon­ty­nu­a­tor­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ta, która na­śla­du­je

 (1.2) przen. uczen­ni­ca, zwo­len­nicz­ka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­u­czy­ciel na próż­no szu­kał u uczen­nic na­śla­dow­ni­czek w swo­jej pasji do en­to­mo­lo­gii.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naśladowanie n.

:: fm. naśladownik m.

 czas. naśladować ndk.

Wiktionary


naśladownik

urzą­dze­nie na­śla­du­ją­ce dzia­ła­nie urzą­dze­nia rze­czy­wi­ste­go lub re­al­nych wa­run­ków np. at­mos­fe­rycz­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. na­śla­dow­ca

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pan An­to­ni miał w swo­ich sy­nach praw­dzi­wych na­śla­dow­ni­ków.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naśladowanie n.

:: fż. naśladowniczka ż.

 czas. naśladować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) naśladowca

Wiktionary


naśladownikowate

ro­dzi­na pa­ją­ków


SJP.pl

Na­śla­dow­ni­ko­wa­te (Mi­me­ti­dae) – ro­dzi­na pa­ją­ków z po­drzę­du Opist­hot­he­la. Za­rów­no pol­ską, jak i ła­ciń­ską nazwę na­u­ko­wą zaw­dzię­cza­ją zdol­no­ściom mi­me­tycz­nym. W Pol­sce wy­stę­pu­ją 4 ga­tun­ki: guzoń pa­ję­czarz ("Ero fur­ca­ta"), guzoń gar­bu­sek ("Ero ap­ha­na"), "Ero cam­brid­gei", "Ero tu­ber­cu­la­ta".

Wikipedia


naślennik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara. na­stęp­ca

Wiktionary


naślepić

na­śle­pić się - po­tocz­nie: na­tru­dzić się in­ten­syw­nym lub dłu­gim pa­trze­niem


SJP.pl


naśliniać

mocno zwil­żać śliną


SJP.pl


naślinić

1. mocno zwil­żyć, po­bru­dzić śliną; uśli­nić;
2. na­śli­nić się -
a) wy­dzie­lić dużą ilość śliny;
b) spę­dzić dużo czasu na zwil­ża­niu śliną;
c) po­tocz­nie: zbyt ot­war­cie oka­zać ocho­tę na coś; po­śli­nić się


SJP.pl


naśliwiec

na­śli­wiec li­li­pu­cik - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


SJP.pl

Naś­łi­wiec ("Te­trops") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny zgrzy­pi­ko­wych.

Wikipedia


naśmiecić

po­roz­rzu­cać, na­no­sić śmie­ci, na­ro­bić nie­po­rząd­ku


SJP.pl

cza­sow­nik quasi-prze­chod­ni do­ko­na­ny (dk. śmie­cić)

 (1.1) roz­rzu­cić śmie­ci w ja­kimś miej­scu; zro­bić nie­po­rzą­dek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naśmiecenie n.

 czas. śmiecić ndk., zaśmiecić dk.

 przym. śmieciowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nabrudzić, war. zaśmiecić

Wiktionary


naśmiecone

gdzieś jest na­śmie­co­ne - ktoś gdzieś na­śmie­cił


SJP.pl


naśnieżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wyt­wa­rza­nie i do­sy­py­wa­nie sztucz­ne­go śnie­gu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnaɕɲɛˈʒãɲɛ, AS: naśńežãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. naśnieżenie n., śnieg m.

 czas. naśnieżać ndk., naśnieżyć dk.

 przym. śnieżny, śniegowy, zaśnieżony

Wiktionary


naśnieżać

roz­sy­py­wać sztucz­ny śnieg na ja­kimś te­re­nie


SJP.pl


naśnieżny

or­ga­nizm na­śnież­ny - ro­śli­na lub zwie­rzę ży­ją­ce na śnie­gu; or­ga­nizm ni­wal­ny, or­ga­nizm hie­mal­ny


SJP.pl


naśnieżyć

roz­sy­pać sztucz­ny śnieg na ja­kimś te­re­nie


SJP.pl


naśpiewać

naś­pie­wać się - spę­dzić dłuż­szy czas na śpie­wa­niu; wyś­pie­wać się


SJP.pl


naświetlanie

1. pod­da­wać coś dzia­ła­niu pro­mie­ni sło­necz­nych lub sztucz­nych;
2. wy­ja­śniać coś;
3. pod­da­wać ma­te­ria­ły świa­tło­czu­łe dzia­ła­niu świa­tła


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|naś­wiet­lać.

 (1.2) po­je­dyn­czy za­bieg po­le­ga­ją­cy na naś­wiet­la­niu (1.1)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnaɕfʲjɛˈtlãɲɛ, AS: naśfʹi ̯etlãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. naświetlać ndk.

 rzecz. światło n.

 przym. świetlany, światły

Wiktionary


naświetlarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) druk. po­ligr. urzą­dze­nie przez­na­czo­ne do naś­wiet­la­nia klisz lub blach przy po­mo­cy la­se­ra;

Wiktionary

Naś­wiet­lar­ka, fo­to­naś­wiet­lar­ka – urzą­dze­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ne w po­li­gra­fii do na­no­sze­nia me­to­dą op­tycz­ną obra­zu dru­ko­we­go bez­poś­red­nio na formę dru­ko­wą lub na formę ko­pio­wą słu­żą­cą póź­niej do wy­ko­na­nia formy dru­ko­wej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po spraw­dze­niu po­praw­no­ści me­ry­to­rycz­nej i tech­nicz­nej na­stę­pu­je pro­duk­cja klisz, czyli naś­wiet­le­nie z wy­ko­rzy­sta­niem naś­wiet­lar­ki. (z In­ter­ne­tu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnaɕfʲjɛˈtlarka, AS: naśfʹi ̯etlarka

Wiktionary


naświetlać

1. pod­da­wać coś dzia­ła­niu pro­mie­ni sło­necz­nych lub sztucz­nych;
2. wy­ja­śniać coś;
3. pod­da­wać ma­te­ria­ły świa­tło­czu­łe dzia­ła­niu świa­tła


SJP.pl


naświetle

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ar­chit. wą­skie okien­ko ponad fra­mu­gą drzwi albo okna

 (1.2) ar­chit. okien­ko przy obry­sie bu­dyn­ku wpu­szcza­ją­ce świa­tło do piw­nic

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nadświetle

 (1.2) doświetlacz

Wiktionary


naświetlenie

1. ilość ener­gii prze­ka­za­na po­wierzch­ni przez pro­mie­nio­wa­nie (świetl­ne); ek­spo­zy­cja;
2. spo­sób pre­zen­ta­cji lub in­ter­pre­ta­cji cze­goś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|naś­wiet­lić.

Wiktionary

Naś­wiet­le­nie – pro­ces pa­da­nia świa­tła na ma­te­riał świa­tło­czu­ły, dzię­ki czemu pow­sta­je na nim obraz uta­jo­ny. Pra­wi­dło­we naś­wiet­le­nie jest klu­czo­wym ele­men­tem w pro­ce­sie pow­sta­wa­nia zdję­cia. Jeśli świa­tła naś­wiet­la­ją­ce­go jest za mało, zdję­cie bę­dzie za ciem­ne, nie­doś­wiet­lo­ne. Ana­lo­gicz­nie, gdy świa­tła jest za dużo, zdję­cie bę­dzie prześ­wiet­lo­ne.

Wikipedia

Powiązane:

 czas. naświetlić

 rzecz. światło n.

 przym. świetlany, światły

Wiktionary


naświetleniowy

→ naś­wiet­le­nie


SJP.pl

Patrz:

naświetlenie

naświetlić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. naś­wiet­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|naś­wiet­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: naˈɕfʲjɛtlʲit͡ɕ, AS: naśfʹi ̯etlʹić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. światło n., naświetlenie n.

 przym. świetlany, światły

Wiktionary


naświetlnia

ka­bi­na w ko­pal­ni z lam­pa­mi kwar­co­wy­mi do naś­wiet­la­nia gór­ni­ków


SJP.pl


naświnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. zro­bie­nie nie­po­rząd­ku

 (1.2) pot. na­ro­bie­nie lub na­o­po­wia­da­nie świństw

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. świntuch mos., świnia ż., świnienie n.

 czas. naświnić dk., świnić ndk.

 przym. świni, świński

Wiktionary


naświnione

po­tocz­nie: gdzieś jest naś­wi­nio­ne - ktoś gdzieś naś­wi­nił; na­sy­fio­ne


SJP.pl


naświnić

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. świ­nić)

 (1.1) pot. zro­bić nie­po­rzą­dek

 (1.2) pot. na­ro­bić świństw

 (1.3) pot. na­o­po­wia­dać świństw

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jak tu naś­wi­nisz, to bę­dziesz po sobie sprzą­tał!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. świntuch mos., świniarka ż., naświnienie n., świnia ż., świniak mzw., świniarz mos., świnina ż.

 czas. uświnić, świnić ndk.

 przym. świni, świński

Wiktionary


naświntuszyć

po­tocz­nie:
1. zro­bić coś niez­god­ne­go z obo­wią­zu­ją­cy­mi nor­ma­mi oby­cza­jo­wy­mi;
2. na­bru­dzić, na­śmie­cić


SJP.pl


naświstać

rzad­ko: naś­wi­stać się - spę­dzić dłuż­szy czas na świ­sta­niu


SJP.pl


nażarty

po­spo­li­cie: na­je­dzo­ny, syty; ob­żar­ty


SJP.pl


nażelować

na­ło­żyć żel na włosy; wy­że­lo­wać


SJP.pl


nażerać

po­tocz­nie: na­że­rać się - jeść dużo i łap­czy­wie


SJP.pl


nażreć

naż­reć się - o zwie­rzę­tach lub wul­gar­nie o lu­dziach: na­jeść się do syta, zjeść dużo i łap­czy­wie


SJP.pl


nażynać

zży­nać pewną, do­sta­tecz­ną ilość cze­goś


SJP.pl


nażyć

nażyć się - doś­wiad­czyć wiele w życiu, prze­żyć wiele


SJP.pl


nażyłka

pa­prot­nik z ro­dzi­ny Ma­rat­tia­ce­ae (rzędu Ma­rat­tia­les)


SJP.pl


nażąć

1. ściąć od­po­wied­nią ilość cze­goś;
2. nażąć się - na­mę­czyć się przy żęciu


SJP.pl


nażłopanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|naż­ło­pać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nażłopać dk.

Wiktionary


nażłopany

po­tocz­nie: taki, który się naż­ło­pał (upił); oż­ło­pa­ny


SJP.pl


nażłopać

po­tocz­nie: naż­ło­pać się - napić się dużo, do syta; opić się, oż­ło­pać się


SJP.pl


nb

sym­bol niobu, pier­wiast­ka che­micz­ne­go


SJP.pl

skrót

 (1.1) = no­ta­be­ne → za­u­waż do­brze

Wiktionary

Wymowa:

IPA: n̥p, AS: n̦p

Wiktionary


nb.

skrót od:
1. no­ta­be­ne; n.b. (rza­dziej);
2. nabój; nab.


SJP.pl

skrót

 (1.1) = no­ta­be­ne

 (1.2) = nie­o­bec­ny, skrót sto­so­wa­ny głów­nie na li­stach obec­no­ści

Wiktionary

nb. – drugi album pol­skiej grupy chło­pie­cej 4Dre­a­mers, wy­da­ny 1 marca 2019 przez Uni­ver­sal Music Pol­ska. No­mi­na­cja do Fry­de­ry­ka 2020 w ka­te­go­rii «Album Roku Mu­zy­ka Dzie­cię­ca i Mło­dzie­żo­wa».

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Re­ży­se­rem filmu jest Wła­dy­sław Pa­si­kow­ski, nb. mój ko­le­ga ze szko­ły.

 (1.2) Adam­ski Józef – ob.

 Ba­czyń­ski Artur – ob.

 Czuma Jan – nb.

Wiktionary


nba

[czy­taj: en-bi-EJ] skrót od: ang. Na­tio­nal Ba­sket­ball As­so­cia­tion - Na­ro­do­we Sto­wa­rzy­sze­nie Ko­szy­ków­ki, ame­ry­kań­ska za­wo­do­wa liga ko­szy­ków­ki


SJP.pl

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. ame­ry­kań­sko-ka­na­dyj­ska liga ko­szy­kar­ska;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W po­cząt­kach lat 70. Mark Cuban, wów­czas 12-letni chło­piec, prze­ko­ny­wał swo­ich ro­dzi­ców, że zo­sta­nie gwia­zdo­rem ame­ry­kań­skiej ligi ko­szy­ków­ki NBA.

Wiktionary


nbc

ame­ry­kań­ska sieć te­le­wi­zyj­na


SJP.pl

skró­to­wiec

 (1.1) = ekon. na­ro­do­wy bank cen­tral­ny

Wiktionary

NBC (od Na­tio­nal Bro­ad­ca­sting Com­pa­ny) – ame­ry­kań­ska sieć te­le­wi­zyj­na (pier­wot­nie ra­dio­wa) z sie­dzi­bą w Roc­ke­fel­ler Cen­ter, Nowy Jork. Jest czę­ścią me­dial­ne­go kon­cer­nu NBCUniversal. Do­star­cza au­dy­cji ponad 200 ame­ry­kań­skim sta­cjom te­le­wi­zyj­nym. Wła­ści­ciel sieci, NBCUniversal, od 2011 roku na­le­ży w 51% do firmy Com­cast, zaś 49% nadal do GE.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿bɛ‿ˈt͡sɛ, AS: ẽn‿be‿ce

Wiktionary


nbp

Na­ro­do­wy Bank Pol­ski


SJP.pl

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub ni­ja­ki

 (1.1) = adm. ekon. Na­ro­do­wy Bank Pol­ski;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pre­zes NBP może uczest­ni­czyć w po­sie­dze­niach Sejmu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿bɛ‿ˈpɛ, AS: ẽn‿be‿pe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. enbepowski

Wiktionary


ncbir

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = adm. Na­ro­do­we Cen­trum Badań i Roz­wo­ju;

Wiktionary


nck

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = Nie­miec­ki Czer­wo­ny Krzyż

 (1.2) = No­wo­huc­kie Cen­trum Kul­tu­ry

 (1.3) = Nad­bał­tyc­kie Cen­trum Kul­tu­ry

 (1.4) = Na­ro­do­we Cen­trum Kul­tu­ry

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nad­bał­tyc­kie Cen­trum Kul­tu­ry w Gdań­sku
  • Na­ro­do­we Cen­trum Kryp­to­lo­gii w War­sza­wie
  • Na­ro­do­we Cen­trum Kul­tu­ry w War­sza­wie
  • No­wo­huc­kie Cen­trum Kul­tu­ry w Kra­ko­wie
  • Kod NCK – kod umoż­li­wia­ją­cy usu­nię­cie blo­ka­dy SIM-lock w te­le­fo­nach ko­mór­ko­wych.
  • Nie­miec­ki Czer­wo­ny Krzyż

Wikipedia


ncl

skrót od: Na­tio­nal Cen­tral Li­bra­ry - Na­ro­do­wa Bi­blio­te­ka Cen­tral­na


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • NCL – kod ISO 3166-1 alfa-3 dla Nowej Ka­le­do­nii
  • NCL – kod IATA portu lot­ni­cze­go New­cast­le In­ter­na­tio­nal
  • Nor­we­gian Cru­i­se Line – ame­ry­kań­skie przed­się­bior­stwo że­glu­go­we

Wikipedia


nd

sym­bol ne­o­dy­mu, pier­wiast­ka che­micz­ne­go


SJP.pl

skró­to­wiec

 (1.1) = kolej. na­staw­nia dy­spo­nu­ją­ca

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Na­ro­do­wa De­mo­kra­cja
  • ne­o­dym
  • dwuz­nak nd
  • nie­dzie­la – sym­bol w ka­len­da­rzu oz­na­cza­ją­cy dzień ty­god­nia

Wikipedia


nd.

skrót od: nie­dzie­la; ndz., niedz.


SJP.pl

skrót

 (1.1) = nie do­ty­czy

Wiktionary


ndebele

język afry­kań­ski z grupy bantu, jeden z ję­zy­ków urzę­do­wych RPA


SJP.pl

Nde­be­le ("Nde­be­le Po­łud­nio­wi") – grupa ludów za­miesz­ku­ją­cych pro­win­cje Trans­wal, Lim­po­po, Mpu­ma­lan­ga i Ga­u­teng w Re­pu­bli­ce Po­łud­nio­wej Afry­ki. W 2001 roku ich li­czeb­ność wy­no­si­ła ok. 700 ty­się­cy. Ich odła­mem są Ma­ta­be­le ("Nde­be­le Pół­noc­ni") z Zim­bab­we.

Wikipedia


ndk

skrót od: nie­do­ko­na­ny


SJP.pl


ndm

skrót od: nie­od­mien­ny (zgod­nie ze zwy­cza­jem); ndm. (rzad­ko)


SJP.pl


ndm.

skrót od: nie­od­mien­ny (zgod­nie z za­sa­da­mi); ndm (czę­ściej)


SJP.pl


ndp

[skrót czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie albo po­tocz­nie: en-de-pe] nie­od­po­wied­nie (ocena szkol­na z za­cho­wa­nia); ndp. (skrót może być za­koń­czo­ny krop­ką - zgod­nie z re­gu­łą, lub nie - zgod­nie ze zwy­cza­jem)


SJP.pl


ndp.

[skrót czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie albo po­tocz­nie: en-de-pe] nie­od­po­wied­nie (ocena szkol­na z za­cho­wa­nia); ndp (skrót może być za­koń­czo­ny krop­ką - zgod­nie z re­gu­łą, lub nie - zgod­nie ze zwy­cza­jem)


SJP.pl


ndst

[skrót czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie lub po­tocz­nie: en-de-es-te] nie­do­sta­tecz­ny (ocena szkol­na); ndst. (skrót może być za­koń­czo­ny krop­ką - zgod­nie z re­gu­łą, lub nie - zgod­nie ze zwy­cza­jem)


SJP.pl

skrót

 (1.1) = nie­do­sta­tecz­ny

 (1.2) = nie­do­sta­tecz­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­u­czy­ciel­ka od­da­ła kla­sów­ki. Na mojej było na­pi­sa­ne: 1 punkt, ndst.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ndst.

Wiktionary


ndst.

[skrót czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie lub po­tocz­nie: en-de-es-te] nie­do­sta­tecz­ny (ocena szkol­na); ndst (skrót może być za­koń­czo­ny krop­ką - zgod­nie z re­gu­łą, lub nie - zgod­nie ze zwy­cza­jem)


SJP.pl


ndz.

skrót od: nie­dzie­la; niedz., nd.


SJP.pl


ndżamena

sto­li­ca Czadu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Czadu;

Wiktionary

Ndża­me­na (arab. نجامينا, fr. "Ndja­me­na", także: "N’Dja­me­na") – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Czadu, po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści kraju, na pra­wym brze­gu rzeki Szari, nie­da­le­ko uj­ścia rzeki Lo­go­ne.

Ndża­me­na jest głów­nym oś­rod­kiem po­li­tycz­nym, ad­mi­ni­stra­cyj­nym, go­spo­dar­czym, na­u­ko­wym i kul­tu­ral­nym kraju.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Walki uci­chły w sto­li­cy Czadu Ndża­me­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: n͇d͡ʒãˈmɛ̃na, AS: ṇǯãmẽna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ndżameńczyk mos., ndżamenka ż.

 przym. ndżameński

Wiktionary


ndżamenka

miesz­kan­ka Ndża­me­ny (sto­li­cy Czadu)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ndża­me­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: n͇d͡ʒãˈmɛ̃nka, AS: ṇǯãmẽnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ndżamena ż.

:: fm. ndżameńczyk mos.

 przym. ndżameński

Wiktionary


ndżameńczyk

miesz­ka­niec Ndża­me­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ndża­me­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: n͇d͡ʒãˈmɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: ṇǯãmẽĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ndżamena ż.

:: fż. ndżamenka ż.

 przym. ndżameński

Wiktionary


ndżameński

przy­miot­nik od: Ndża­me­na


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Ndża­me­na

Wiktionary

Wymowa:

IPA: n͇d͡ʒãˈmɛ̃j̃sʲci, AS: ṇǯãmẽĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ndżamena ż., ndżameńczyk mos., ndżamenka ż.

Wiktionary


ne

1. sym­bol neonu, pier­wiast­ka che­micz­ne­go;
2. skrót od: Księ­ga Ne­he­mia­sza - jedna z ksiąg bi­blij­nych, wcho­dzą­ca w skład Sta­re­go Te­sta­men­tu


SJP.pl

sym­bol

 (1.1) chem. neon (pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 10)

skrót

 (2.1) = Księ­ga Ne­he­mia­sza

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ne – sym­bol pier­wiast­ka neon
  • Ne – znak ja­poń­skich sy­la­ba­riu­szy hi­ra­ga­na (ね) i ka­ta­ka­na (ネ)
  • Ne – si­glum Księ­gi Ne­he­mia­sza
  • Ne – miej­sco­wość we Wło­szech
  • NE – skrót od ang. North-East, oz­na­cza kie­ru­nek pół­noc­ny wschód
  • NE – kod ISO 3166-2 stanu Ne­bra­ska w USA
  • NE – kod ISO 3166-1 Nigru
  • .ne – do­me­na in­ter­ne­to­wa przy­pi­sa­na do Nigru
  • n.e. – skrót od oz­na­cze­nia „na­szej ery”
  • New Exe­cu­ta­ble – for­mat pli­ków wy­ko­ny­wal­nych EXE
  • NE – kan­ton Neuchâtel w Szwaj­ca­rii (oz­na­cze­nie ko­do­we ISO 3166-2)
  • NE (ang. not eva­lu­a­ted) – oz­na­cze­nie ga­tun­ków o je­szcze nie­o­sza­co­wa­ny stop­niu za­gro­że­nia w Czer­wo­nej księ­dze ga­tun­ków za­gro­żo­nych IUCN

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Neon to pier­wia­stek o sym­bo­lu Ne i licz­bie ato­mo­wej 10 w ukła­dzie okre­so­wym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ˈɛ, AS: ẽn‿e

Wiktionary

Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

 (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne

 (2.1) BibliaPL.

tłumaczenia.

* angielski: (2.1) Neh, Ne

* esperanto: (2.1) Neĥ

* hiszpański: (2.1) Neh

* włoski: (2.1) Ne

źródła.

== Ne (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrót

 (1.1) = bibl. Book of Nehemiah → Ne, Księga Nehemiasza

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

 (1.1) Book of Nehemiah; skr. Neh

Wiktionary


neandertal

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nie­wiel­ka do­li­na w Niem­czech, w oko­li­cach Düsseldorfu; miej­sce od­na­le­zie­nia pier­wsze­go szkie­le­tu ne­an­der­tal­czy­ka;

Wiktionary

Ne­an­der­tal ( Ne­an­der­tal, przed re­for­mą pi­sow­ni w roku 1901: "Ne­an­dert­hal") – do­li­na rzeki, około 10 km od Düsseldorfu w Na­dre­nii Pół­noc­nej-West­fa­lii w Niem­czech. Nazwę zaw­dzię­cza Jo­a­chi­mo­wi Ne­an­de­ro­wi, na­u­czy­cie­lo­wi, te­o­lo­go­wi i kom­po­zy­to­ro­wi z Düsseldorfu, []. Do­li­nę naz­wa­no tak na po­cząt­ku XIX wieku, wcze­śniej na­zy­wa­no ją po pro­stu „Die Ge­ste­i­ne” („Skały”) albo „Das Hunds­klipp” („Psie Ur­wi­ska”).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. neandertalczyk mos., neandertalka ż.

 przym. neandertalski

Wiktionary


neandertalczyk

1. pier­wot­ny czło­wiek ży­ją­cy w okre­sie plej­sto­ce­nu (400-24 tys. lat temu), uwa­ża­ny za po­przed­ni­ka lub przod­ka homo sa­piens;
2. w prze­no­śni: ktoś nie­o­krze­sa­ny; bru­tal, gbur


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pa­le­o­an­trop. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Homo ne­an­dert­ha­len­sis|ref=tak., wy­mar­ły ga­tu­nek z ro­dza­ju czło­wiek (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Homo|ref=tak.) lub pod­ga­tu­nek czło­wie­ka ro­zum­ne­go;

 (1.2) przen. ekspr. osoba nie­o­krze­sa­na

Wiktionary

Czło­wiek ne­an­der­tal­ski, ne­an­der­tal­czyk ("Homo ne­an­dert­ha­len­sis") – wy­mar­ły przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju "Homo" (czło­wiek), znany z plej­sto­ce­nu (ok. 400 000 do ok. 24 500 lat temu), w za­leż­no­ści od au­to­rów kla­sy­fi­ko­wa­ny jako pod­ga­tu­nek czło­wie­ka ro­zum­ne­go – "Homo sa­piens ne­an­dert­ha­len­sis" – lub odręb­ny od niego ga­tu­nek – "Homo ne­an­dert­ha­len­sis".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Już ne­an­der­tal­czy­cy opa­no­wa­li umie­jęt­ność roz­nie­ca­nia ognia.

 (1.2) Co za ne­an­der­tal­czyk! Nie dość, że pod­czas ko­la­cji cały czas śmiał się głup­ko­wa­to z ot­war­tą gębą, to je­szcze na ko­niec kazał mi za nas oboje za­pła­cić, bo „nie miał pie­nię­dzy”!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛãndɛrˈtalt͡ʃɨk, AS: neãndertalčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Neandertal m.

:: fż. neandertalka ż.

 przym. neandertalski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) człowiek neandertalski

Wiktionary


neandertalka

→ ne­an­der­tal­czyk


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pa­le­o­an­trop. sa­mi­ca czło­wie­ka ne­an­der­tal­skie­go

Wiktionary

Patrz:

neandertalczyk

Powiązane:

 rzecz. Neandertal m.

:: fm. neandertalczyk mos.

 przym. neandertalski

Wiktionary


neandertalski

przy­miot­nik

 (1.1) dosł. zwią­za­ny z Ne­an­der­ta­lem

 (1.2) an­trop. zwią­za­ny z ne­an­der­tal­czy­ka­mi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Była m.in. zupa rybna z pul­pe­ta­mi, ła­zan­ki z ka­pu­stą po ne­an­der­tal­sku, mio­do­wy orze­szek, przys­mak z dak­ty­la­mi i pie­ro­gi z ko­min­ków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛãndɛrˈtalsʲci, AS: neãndertalsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neandertalczyk mos., Neandertal m., neandertalka ż.

Wiktionary


neapol

mia­sto w po­łud­nio­wych Wło­szech


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wych Wło­szech po­ło­żo­ne nad Za­to­ką Ne­a­po­li­tań­ską; sto­li­ca Kam­pa­nii;

Wiktionary

Ne­a­pol ( Na­po­li ([],), nap. Nàpule, Ne­a­po­lis z gr. "he nea polis" (wy­mo­wa [] lub []), dosł. „nowe mia­sto”) – mia­sto po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wych Wło­szech, nad Za­to­ką Ne­a­po­li­tań­ską. Sto­li­ca re­gio­nu Kam­pa­nia oraz Pro­win­cji Ne­a­pol. Mia­sto po­ło­żo­ne jest u pod­nó­ża We­zu­wiu­sza.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wa­ka­cje chce­my spę­dzić w Ne­a­po­lu.

 (1.1) Za­pew­ne mało kto z Czy­tel­ni­ków wie, że Ne­a­pol jest naj­bar­dziej fa­szy­stow­skim mia­stem świa­ta. Tu na MSI i AN od za­koń­cze­nia Wojny re­gu­lar­nie gło­so­wa­ło 40-45% elek­to­ra­tu. Idąc tedy wy­brze­żem Santa Lucia i pa­trząc na zamek Jajko (Ca­stel dell'Ovo) na­le­ży pa­mię­tać, że co drugi mi­ja­ją­cy nas Włoch to… fa­szy­sta!

 (1.1) Wpraw­dzie Ne­a­pol zo­stał za­ło­żo­ny przez Gre­ków i język grec­ki wciąż był tam po­wszech­nie uży­wa­ny, lecz w ne­a­po­li­tań­skim re­gio­nie Kam­pa­nii osied­lo­no wielu rzym­skich we­te­ra­nów z ini­cja­ty­wy Ce­za­ra, a je­szcze licz­niej­si ocze­ki­wa­li na przyz­na­nie dzia­łek ziemi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈapɔl, AS: neapol

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neapolitańczyk mos., neapolitanka ż., daw. neapolczyk mos.

 przym. neapolitański, neapolski

Wiktionary


neapolczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. lub rzad. ne­a­po­li­tań­czyk, miesz­ka­niec Ne­a­po­lu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Neapol m., neapolitańczyk mos.

:: fż. neapolitanka ż.

 przym. neapolitański, neapolski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neapolitańczyk

Wiktionary


neapolitanka

miesz­kan­ka Ne­a­po­lu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ne­a­po­lu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛapɔlʲiˈtãnka, AS: neapolʹitãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Neapol mrz.

:: fm. neapolitańczyk mos.

 przym. neapolitański

Wiktionary


neapolitańczyk

miesz­ka­niec Ne­a­po­lu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ne­a­po­lu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miesz­ka­niec Me­dio­la­nu nigdy nie zro­zu­mie ne­a­po­li­tań­czy­ka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: neapolʹitãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Neapol m.

:: fż. neapolitanka ż.

 przym. neapolitański

Wiktionary


neapolitański

przy­miot­nik od: Ne­a­pol


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Ne­a­po­lem lub ne­a­po­li­tań­czy­ka­mi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oprócz ope­ro­wych arii Car­re­ras śpie­wał słyn­ne ne­a­po­li­tań­skie pie­śni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci, AS: neapolʹitãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neapolczyk mos., Neapol m., neapolitańczyk m., neapolitanka ż.

 przym. neapolski

Wiktionary


neapolitańskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem ne­a­po­li­tań­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem ne­a­po­li­tań­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku ne­a­po­li­tań­skim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: neapolʹitãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


neapolski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. lub daw. zwią­za­ny z Ne­a­po­lem, do­ty­czą­cy Ne­a­po­lu, po­cho­dzą­cy z Ne­a­po­lu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W czerw­cu 1443 r., pod­czas przy­go­to­wań do kam­pa­nii an­ty­tu­rec­kiej, Ce­sa­ri­ni obie­cy­wał kró­lo­wi Wła­dy­sła­wo­wi pomoc floty m.in. pa­pie­skiej, we­nec­kiej, ara­goń­skiej i ne­a­pol­skiej, bur­gundz­kiej, me­dio­lań­skiej i jo­an­ni­tów z Rodos.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Neapol mrz., neapolczyk mos.

 przym. neapolitański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neapolitański

Wiktionary


nearktyczny

→ ne­ark­ty­ka


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ne­ark­ty­ki, zwią­za­ny z Ne­ark­ty­ką

Wiktionary

Patrz:

nearktyka

Przykłady

 (1.1) Po­nad­to zaw­le­czo­ny zo­stał do ne­ark­tycz­nej Ame­ry­ki Pół­noc­nej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nearktyka ż.

Wiktionary


nearktyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. zool. ob­szar zo­o­ge­o­gra­ficz­ny obej­mu­ją­cy część Mek­sy­ku, Ame­ry­kę Pół­noc­ną i Gren­lan­dię;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tun­drach Ne­ark­ty­ki wy­stę­pu­je piż­mo­wół.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nearktyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kraina nearktyczna

Wiktionary


nebelung

pół­dłu­go­wło­sa od­mia­na kota ro­syj­skie­go nie­bie­skie­go


SJP.pl


nebo

ba­bi­loń­ski bóg opie­kuń­czy pi­sa­rzy i pi­śmien­nict­wa; Nabu


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nebo – bi­blij­na góra nad Mo­rzem Mart­wym w Jor­da­nii
  • Nebo – sta­ro­żyt­ne bi­blij­ne mia­stecz­ko, dzi­siaj sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne Khir­bet el-Muk­ha­y­y­et w Jor­da­nii
  • Nebo – w mi­to­lo­gii ba­bi­loń­skiej syn boga Mar­du­ka
  • Nebo – ro­dzaj skor­pio­na z ro­dzi­ny Scor­pio­ni­dae
  • Nebo – mia­sto w sta­nie Qu­e­ens­land
  • Nebo – wieś w sta­nie Il­li­no­is, w hrab­stwie Pike
  • Nebo – mia­sto w sta­nie Ken­tuc­ky, w hrab­stwie Hop­kins
  • Nebo (ang. Nebo Towns­hip) – gmina w sta­nie Ka­ro­li­na Pół­noc­na, w hrab­stwie McDowell
  • Nebo (ang. Nebo Towns­hip) – gmina w sta­nie Da­ko­ta Pół­noc­na, w hrab­stwie Bow­man
  • Nebo – typ ro­syj­skie­go ra­da­ru woj­sko­we­go
  • Nebo – utwór chor­wac­kiej pio­sen­kar­ki Niny Ba­drić

Wikipedia


nebokadnezar

Ne­bo­kad­ne­zar II - wład­ca Ba­bi­lo­nu; Na­bu­cho­do­no­zor II


SJP.pl


nebraska

→ Ne­bra­ska (stan w USA)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. stan USA ze sto­li­cą w Lin­coln i naj­więk­szym mia­stem Omaha;

Wiktionary

Ne­bra­ska () – stan w środ­ko­wej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych. Usta­no­wio­ny w 1867 roku, był 37. sta­nem, który przy­stą­pił do fe­de­ra­cji. W 2024 roku osią­gnął 2 mln miesz­kań­ców. Sto­li­cą stanu jest Lin­coln, naj­więk­szym mia­stem – Omaha.

Stan leży w obrę­bie pasa ku­ku­ry­dzia­ne­go i jest wio­dą­cym sta­nem pod wzglę­dem zbio­rów ku­ku­ry­dzy.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɛˈbraska, AS: nebraska

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nebraski, nebraskański

Wiktionary


nebraski

→ Ne­bra­ska (stan w USA)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ne­bra­ską, do­ty­czą­cy Ne­bra­ski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pięć dni na ne­bra­skiej wsi, w czy­jejś chat­ce nad błot­ni­stym brze­giem rzeki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nebraska ż.

 przym. nebraskański

Wiktionary


nebrasko

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od Ne­bra­ska

Wiktionary


nebularny

w astro­no­mii: od­no­szą­cy się do sku­pisk gazu i pyłu mię­dzyg­wiezd­ne­go; mgła­wi­co­wy


SJP.pl


nebulium

daw­niej, w fi­zy­ce i astro­no­mii: hi­po­te­tycz­ny pier­wia­stek che­micz­ny od­kry­ty w wid­mie od­le­głych gwiazd


SJP.pl


nebulizacja

spo­sób po­da­wa­nia leku bez­poś­red­nio do płuc lub os­krze­li za po­mo­cą spe­cjal­ne­go in­ha­la­to­ra


SJP.pl

Ne­bu­li­za­cja – ro­dzaj za­bie­gu me­dycz­ne­go. Po­le­ga na po­da­wa­niu pa­cjen­to­wi płyn­nych leków w po­sta­ci roz­py­lo­nej mgieł­ki (ae­ro­zo­lu) me­to­dą in­ha­la­cji po­przez usta, rurkę in­tu­ba­cyj­ną lub przez otwór tra­che­o­to­mij­ny - bez­poś­red­nio do ukła­du od­de­cho­we­go. Służy do tego in­ha­la­tor do ne­bu­li­za­cji.

Wikipedia


nebulizator

ro­dzaj in­ha­la­to­ra słu­żą­cy do po­da­wa­nia leków bez­poś­red­nio do os­krze­li


SJP.pl


nebulizer

urzą­dze­nie do po­da­wa­nia leków w po­sta­ci ae­ro­zo­lu do in­ha­la­cji; ne­bu­li­za­tor


SJP.pl


nec

[czy­taj: nek] pro­dukt firmy NEC; NEC


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Mart­wi­cze za­pa­le­nie jelit z ang. ne­cro­ti­zing en­te­ro­co­li­tis, NEC
  • NEC Nij­me­gen
  • NEC Cor­po­ra­tion
  • Na­tio­nal Eco­no­mic Co­un­cil

Wikipedia


necik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od net

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie net, lecz tylko mały necik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. net m.

Wiktionary


neckar

[czy­taj: nekar] rzeka w Niem­czech, prawy do­pływ Renu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w po­łud­nio­wo-za­chod­nich Niem­czech, prawy do­pływ Renu;

Wiktionary

Nec­kar – rzeka w po­łud­nio­wo-za­chod­nich Niem­czech, prawy do­pływ Renu. Dłu­gość 367 km, po­wierzch­nia do­rze­cza 13,9 tys. km². Źró­dła w Vil­lin­gen-Schwen­nin­gen w gó­rach Schwarz­wal­du, na wy­so­ko­ści 706 m n.p.m. W dol­nym biegu pły­nie w głę­bo­kiej i wą­skiej do­li­nie u po­łud­nio­we­go pod­nó­ża ma­sy­wu Oden­wald.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bieg wy­pad­ków wska­zu­je jed­nak, że udzie­le­nie wy­dat­nej po­mo­cy Pa­la­ty­na­to­wi w ów­czes­nej sy­tu­a­cji mi­li­tar­nej, wobec sła­bo­ści sił ba­deń­skich, spo­wo­do­wa­ło­by na­tych­mia­sto­wy marsz na­przód sto­ją­ce­go nad Nec­ka­rem kor­pu­su wojsk gen. Pe­uc­ke­ra i za­miast Pa­la­ty­na­tu – Ba­de­nia zna­la­zła­by się w ręku wroga.

Wiktionary


neckermann

naz­wi­sko


SJP.pl


necking

[czy­taj: ne­king] pie­szczo­ty gór­nej po­ło­wy ciała


SJP.pl


necko

je­zio­ro w Au­gu­sto­wie


SJP.pl

Necko – je­zio­ro w Au­gu­sto­wie (ma­kro­re­gion – Po­je­zie­rze Li­tew­skie, me­zo­re­gion – Rów­ni­na Au­gu­stow­ska), w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie au­gu­stow­skim, w gmi­nie Au­gu­stów. Zbior­nik wodny 2 klasy.

Necko na­le­ży do typu po­lo­dow­co­wych je­zior ryn­no­wych. Je­zio­ro ma dość do­brze roz­wi­nię­tą linię brze­go­wą, w więk­szo­ści (70%) po­ro­śnię­tą lasem, z licz­ny­mi pia­szczy­sty­mi pla­ża­mi.

Wikipedia


neclik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. fryzj. kok

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk dudlik

Wiktionary


neczypor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ne­czy­por schy­lo­ny, prze­su­wa­jąc się mię­dzy krza­ka­mi, wbiegł na pa­gó­rek, skąd mógł wi­dzieć chatę na prze­ciw le­żą­cą.

Wiktionary


necówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. po­tra­wa re­gio­nal­na, klops z mięsa mie­lo­ne­go z po­lęd­wicz­ką w środ­ku, pie­czo­ny w wie­przo­wej siat­ce otrzew­nej;

Wiktionary

Ne­ców­ka (nec) – re­gio­nal­ny ro­dzaj pie­cze­ni wyt­wa­rza­ny na te­re­nie Ślą­ska Cie­szyń­skie­go, []. Jest to po­lęd­wicz­ka wie­przo­wa umie­szczo­na w klop­sie a na­stęp­nie owi­nię­ta "necem" (tzn. wie­przo­wą siat­ką otrzew­ną) i upie­czo­na. Go­to­wy wyrób ma kształt owal­ny i ok. 20 cm dłu­go­ści.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pie­czeń, zwana ne­ców­ką, jest po­pu­lar­ną po­tra­wą na Ślą­sku.

Wiktionary


nedeżów

Ne­de­żów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Jar­czów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Jar­czów. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 243 miesz­kań­ców.

Wikipedia


nef

śred­nio­wiecz­ny sta­tek to­wa­ro­wy


SJP.pl

Nef (od łac. "navis" – sta­tek) – typ stat­ku to­wa­ro­we­go uży­wa­ny w XII-XIII wieku w za­chod­niej Eu­ro­pie.

Kon­struk­cja nefu wzo­ro­wa­na była na kna­rach lub na stat­ku nor­mandz­kim. Był jed­nak więk­szy od knary, a sto­su­nek jego dłu­go­ści do sze­ro­ko­ści wy­no­sił 3:1. Pier­wsze nefy za­czę­ły się po­ja­wiać już w dru­giej po­ło­wie XI wieku. Uży­wa­no ich prze­de wszyst­kim we flo­cie fran­cu­skiej, an­giel­skiej, hisz­pań­skiej i por­tu­gal­skiej.

Wikipedia


nefelia

biała plam­ka na ro­gów­ce oka lub paz­nok­ciu


SJP.pl


nefelin

mi­ne­rał z grupy ska­le­niow­ców, gli­no­krze­mian sodu i po­ta­su


SJP.pl

Ne­fe­lin – mi­ne­rał z grupy krze­mia­nów szkie­le­to­wych, jest ska­le­niow­cem. Jest dość po­spo­li­ty i sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­ny.

Nazwa po­cho­dzi od gr. "nep­he­le" = chmu­ra, mgła (R.J. Hauy - 1800 r.) - wcho­dząc w re­ak­cję z kwa­sa­mi po­wo­du­je ich męt­nie­nie.

Wikipedia


nefelinit

skała mag­mo­wa wul­ka­nicz­na za­li­cza­na do fo­i­dy­tów


SJP.pl

Ne­fe­li­nit – na­le­żą­ca do fo­i­dy­tów skała mag­mo­wa, wul­ka­nicz­na o struk­tu­rze drob­no­ziar­ni­stej, por­fi­ro­wej, przy czym cia­sto skal­ne jest afa­ni­to­we (szkli­ste). Barwa czar­na lub ciem­no­sza­ra, rza­dziej jas­no­sza­ra. Fe­no­krysz­ta­ły re­pre­zen­to­wa­ne są głów­nie przez augit ty­ta­no­wy i ne­fe­lin, ska­le­nie nie wy­stę­pu­ją.

Wikipedia


nefelinowy

→ ne­fe­lin


SJP.pl

Patrz:

nefelin

nefelometr

przy­rząd op­tycz­ny uży­wa­ny do po­mia­ru stop­nia zmęt­nie­nia cie­czy


SJP.pl

Ne­fe­lo­metr (nazwa po­cho­dzi od grec­kie­go słowa „nep­hos" (chmu­ra)) – przy­rząd op­tycz­ny słu­żą­cy do po­mia­ru stę­że­nia czą­ste­czek sta­łych za­wie­szo­nych w cie­czy lub gazie na pod­sta­wie po­mia­ru na­tę­że­nia świa­tła roz­pro­szo­ne­go przez za­wie­si­ny. Umoż­li­wia oz­na­cze­nie stę­że­nia za­wie­si­ny w rozt­wo­rze oraz roz­mia­rów i masy jej czą­stek.

Wikipedia


nefelometria

sto­so­wa­na w che­mii ana­li­tycz­nej me­to­da okre­śla­nia ilo­ścio­we­go zmęt­nie­nia rozt­wo­rów w opar­ciu o po­mia­ry prze­pu­szczal­no­ści i roz­pro­sze­nia świa­tła


SJP.pl

Ne­fe­lo­me­tria – me­to­da ana­li­zy in­stru­men­tal­nej wy­ko­rzy­stu­ją­ca efekt Tyn­dal­la i słu­żą­ca do usta­la­nia stę­że­nia rozt­wo­ru ko­lo­i­dal­ne­go. Wiąz­ka świa­tła prze­cho­dząc przez rozt­wór ko­lo­i­dal­ny ulega roz­pro­sze­niu i staje się wi­docz­na w po­sta­ci stoż­ka Tyn­dal­la. Po­miar in­ten­syw­no­ści świa­tła roz­pro­szo­ne­go poz­wa­la na oz­na­cze­nie stę­że­nia sub­stan­cji roz­pra­sza­ją­cej świa­tło.

Wikipedia


nefelometryczny

→ ne­fe­lo­metr


SJP.pl

Patrz:

nefelometr

neferetiti

żona Amen­ho­te­pa IV Ech­na­to­na, króla egip­skie­go; Ne­fer­ti­ti; Ne­fre­te­te


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Praw­do­po­dob­nie Ne­fe­re­ti­ti dosz­ła do wła­dzy, jako re­gent­ka w imie­niu ma­ło­let­nie­go Tu­tan­cha­mo­na.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Nefretete, Nefertiti

Wiktionary


nefertiti

żona Amen­ho­te­pa IV Ech­na­to­na, króla egip­skie­go; Ne­fe­re­ti­ti; Ne­fre­te­te


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.

Wiktionary

-M17-X1:N35:N5-F35-F35-F35-F35-M18-X1:Z4-B1-

Ne­fer­ne­fe­ru­a­ton-Ne­fer­ti­ti („Pię­kna jest pię­kność Atona, pię­kna, która nad­cho­dzi/na­desz­ła/przy­by­ła”) – mał­żon­ka fa­ra­o­na Ech­na­to­na z XVIII dy­na­stii.

Po­cho­dze­nie Ne­fer­ti­ti nie jest jasne. Przed­sta­wia się te­o­rię, ja­ko­by była księż­nicz­ką mi­tan­nij­ską – co tłu­ma­czy­ło­by jej imię, utoż­sa­mia się ją też z Ta­du­he­pą. Przyj­mu­je się także, że była córką do­rad­cy dworu Aja, który wstą­pił na tron po śmier­ci Tu­tan­cha­mo­na.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Praw­do­po­dob­nie Ne­fer­ti­ti dosz­ła do wła­dzy, jako re­gent­ka w imie­niu ma­ło­let­nie­go Tu­tan­cha­mo­na.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Nefretete, Neferetiti

Wiktionary


nefoplankton

część ae­ro­plank­to­nu, or­ga­niz­my plank­to­nicz­ne (żywe glony, bak­te­rie i grzy­by) wy­stę­pu­ją­ce w kro­pel­kach wody chmur, po opad­nię­ciu z de­szczem na po­wierzch­nię ziemi mogą po­wo­do­wać zak­wi­ty


SJP.pl

Ne­fo­plank­ton – żywe glony, grzy­by i bak­te­rie wy­stę­pu­ją­ce w kro­pel­kach wody chmur. Ne­fo­plank­ton jest czę­ścią ae­ro­plank­to­nu.

Wikipedia


nefoskop

Ne­fo­skop (gr. "néphos" – chmu­ra, "skopéō" – pa­trzę, ob­ser­wu­ję) – przy­rząd me­te­o­ro­lo­gicz­ny słu­żą­cy do wyz­na­cza­nia kie­run­ku ruchu chmur oraz ich pręd­ko­ści. Po po­łą­cze­niu ob­ser­wa­cji z in­for­ma­cją o wy­so­ko­ści chmur może także słu­żyć do osza­co­wa­nia ich rze­czy­wi­stej pręd­ko­ści prze­mie­szcza­nia się.

Wikipedia


nefralgia

w me­dy­cy­nie: pro­mie­niu­ją­cy ból oko­li­cy ner­ko­wej


SJP.pl


nefrektomia

ope­ra­cja chi­rur­gicz­na po­le­ga­ją­ca na usu­nię­ciu nerki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. chi­rur­gicz­ne usu­nię­cie nerki;

Wiktionary

Ne­frek­to­mia – chi­rur­gicz­ne usu­nię­cie nerki.

Wska­za­nia­mi do tego za­bie­gu mogą być m.in. no­wot­wór zło­śli­wy nerki, za­bu­rze­nie funk­cji nerki w wy­ni­ku upo­śle­dze­nia ukr­wie­nia – nie­dokr­wie­nie lub zawał nerki, cięż­kie nad­ci­śnie­nie na­czy­nio­wo­ner­ko­we, cięż­kie wo­do­ner­cze (np. w prze­bie­gu uro­pa­tii za­po­ro­wej w ka­mi­cy ner­ko­wej) oraz ro­po­ner­cze, a także, rza­dziej w ostat­nich la­tach, gruź­li­ca nerki. Wy­ko­ny­wa­na rów­nież w celu po­bra­nia na­rzą­du do tran­splan­ta­cji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jeśli druga nerka jest zdro­wa, ne­frek­to­mia nie po­wo­du­je za­bu­rzeń w pro­duk­cji moczu i nie upo­śle­dza spraw­no­ści fi­zycz­nej cho­re­go.

Wiktionary


nefretete

żona Amen­ho­te­pa IV Ech­na­to­na, króla egip­skie­go; Ne­fer­ti­ti; Ne­fe­re­ti­ti


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Praw­do­po­dob­nie Ne­fre­te­te dosz­ła do wła­dzy, jako re­gent­ka w imie­niu ma­ło­let­nie­go Tu­tan­cha­mo­na.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Nefertiti, Neferetiti

Wiktionary


nefrocyt

jedna z pa­rzy­stych ko­mó­rek znaj­du­ją­cych się wzdłuż serca owa­dów


SJP.pl


nefrolepis

pa­proć z ro­dzi­ny pa­prot­ko­wa­tych, po­cho­dzą­ca z te­re­nów rów­ni­ko­wych; sze­ro­ko upra­wia­na jako ro­śli­na do­nicz­ko­wa i szklar­nio­wa; ner­czy­łusk


SJP.pl

Ne­fro­le­pis, ner­czy­łusk ("Neph­ro­le­pis") – ro­dzaj pa­pro­ci za­li­cza­ny do mo­no­ty­po­wej ro­dzi­ny Neph­ro­le­pi­da­ce­ae. Obej­mu­je 19 ga­tun­ków (baza "Plants of the World on­li­ne" wy­mie­nia 28, w tym 5 po­cho­dze­nia mie­szań­co­we­go). Za­sięg tych ro­ślin obej­mu­je całą stre­fę mię­dzyz­wrot­ni­ko­wą, naj­da­lej na pół­noc się­ga­jąc po Pół­wy­sep Ko­re­ań­ski i Wyspy Ja­poń­skie, a na po­łud­niu po Wyspę Pół­noc­ną na Nowej Ze­lan­dii.

Wikipedia


nefrolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ne­fro­lo­gii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. le­karz spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się roz­poz­na­wa­niem, pro­fi­lak­ty­ką i le­cze­niem cho­rób nerek

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) med. le­kar­ka spe­cja­list­ka ne­fro­lo­gii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy w sta­cjach dia­liz czę­sto za­trud­nia się ne­fro­lo­gów?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛfˈrɔlɔk, AS: nefrolok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nefrologia ż.

:: fż. nefrolożka ż.

 przym. nefrologiczny

 przysł. nefrologicznie

Wiktionary


nefrologia

dział me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­cy się dia­gno­sty­ką, le­cze­niem i pro­fi­lak­ty­ką cho­rób nerek


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. dział me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­cy się bu­do­wą, funk­cja­mi i cho­ro­ba­mi nerek

Wiktionary

Ne­fro­lo­gia (gr. "neph­ros": „nerka", "logia": „nauka”) – dzie­dzi­na me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­ca się dia­gno­sty­ką, le­cze­niem nie­chi­rur­gicz­nym (w odróż­nie­niu od uro­lo­gii) i pro­fi­lak­ty­ką cho­rób nerek i dróg mo­czo­wych. W Pol­sce le­ka­rze ne­fro­lo­dzy są szko­le­ni w ra­mach dwóch spe­cja­li­za­cji: ne­fro­lo­gia i ne­fro­lo­gia dzie­cię­ca. Kon­sul­tan­tem kra­jo­wym ne­fro­lo­gii od 15 paź­dzier­ni­ka 2016 jest prof. dr hab. n. med. Ry­szard Gel­lert, a ne­fro­lo­gii dzie­cię­cej prof. dr hab. Da­nu­ta Zwo­liń­ska (od 21 czerw­ca 2018).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nefrolog m.

 przym. nefrologiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) urologia

Wiktionary


nefrologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z ne­fro­lo­gią, do­ty­czą­cy ne­fro­lo­gii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nefrologia ż., nefrolog mos.

Wiktionary


nefrolożka

→ ne­fro­log


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. le­kar­ka spe­cja­list­ka zaj­mu­ją­cy się roz­poz­na­wa­niem, pro­fi­lak­ty­ką i le­cze­niem cho­rób nerek

Wiktionary

Patrz:

nefrolog

Powiązane:

 rzecz. nefrolog mos./ż.

Wiktionary


nefron

pod­sta­wo­wa jed­nost­ka struk­tu­ral­na i czyn­no­ścio­wa nerki, część wy­dziel­ni­cza ka­na­li­ku ner­ko­we­go


SJP.pl

Ne­fron – pod­sta­wo­wa jed­nost­ka funk­cjo­nal­no-struk­tu­ral­na nerki. Skła­da się z dwóch za­sad­ni­czych czę­ści: ciał­ka ner­ko­we­go (kłę­bu­szek ner­ko­wy + to­reb­ka kłę­busz­ka) oraz ka­na­li­ka ner­ko­we­go. Licz­ba ne­fro­nów w nerce czło­wie­ka jest cechą osob­ni­czą – wahać się może od 1 do 4 mln.

Wikipedia


nefropatia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. stan cho­ro­bo­wy w ner­kach, cho­ro­ba nerek

Wiktionary

Ne­fro­pa­tia – pro­ces cho­ro­bo­wy do­ty­czą­cy nerek.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɛfrɔˈpatʲja, AS: nefropatʹi ̯a

Wiktionary


nefroskop

przy­rząd op­tycz­ny do wzier­ni­ko­wa­nia wnę­trza nerki


SJP.pl


nefrostomia

prze­to­ka wyt­wo­rzo­na na miąż­szu nerki


SJP.pl


nefrotoksyczność

cecha cze­goś, co po­wo­du­je usz­ko­dze­nie nerek


SJP.pl

Ne­fro­tok­sycz­ność — tok­sycz­ny lub de­struk­cyj­ny wpływ niek­tó­rych sub­stan­cji che­micz­nych, w tym leków i me­ta­li cięż­kich na ko­mór­ki nerek. Ist­nie­je wiele przy­czyn i form ne­fro­tok­sycz­no­ści.

Ne­fro­tok­sycz­no­ści nie na­le­ży mylić z fak­tem, że niek­tó­re leki wy­da­la­ne głów­nie przez nerki wy­ma­ga­ją do­sto­so­wa­nia dawki z po­wo­du upo­śle­dzo­nej czyn­no­ści tego na­rzą­du (np. he­pa­ry­na, czy niek­tó­re an­ty­bio­ty­ki).

Wikipedia


nefrotoksyczny

po­wo­du­ją­cy usz­ko­dze­nie nerek


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zdol­ny do po­wo­do­wa­nia usz­ko­dzeń nerek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zna­ko­mi­ty an­ty­bio­tyk gen­ta­my­cy­na, sku­tecz­ny w wielu cho­ro­bach, ma tę brzyd­ką wadę, że jest ne­fro­tok­sycz­ny i może usz­ka­dzać słuch.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nefrotoksyczność ż., nefrotoksyna ż.

 przym. nefrotoksycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) środek nefrotoksyczny • działanie nefrotoksyczne

Wiktionary


nefrotoksyna

sub­stan­cja dzia­ła­ją­ca tok­sycz­nie na nerki


SJP.pl


nefrotomia

Ne­fro­to­mia – za­bieg ope­ra­cyj­ny na­cię­cia miąż­szu nerki. Zaz­wy­czaj wy­ko­ny­wa­ny jest w celu usu­nię­cia ka­mie­nia ner­ko­we­go.

Wikipedia


nefrotyczny

→ ne­fro­za


SJP.pl

Patrz:

nefroza

nefroureterektomia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. chi­rur­gicz­ne usu­nię­cie nerki z całym mo­czo­wo­dem oraz ro­ze­tą z pę­che­rza mo­czo­we­go

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ureterektomia ż.

Wiktionary


nefroza

przew­le­kła cho­ro­ba nerek


SJP.pl


nefrydium

cew­ko­wa­ty, pa­rzy­sty na­rząd wy­dal­ni­czy u bez­krę­gow­ców


SJP.pl

Ne­fry­dium – ogól­na nazwa cew­ko­wa­te­go, pa­rzy­ste­go na­rzą­du wy­dal­ni­cze­go, któ­re­go za­da­niem jest wy­pro­wa­dze­nie na zew­nątrz or­ga­niz­mu zbęd­nych pro­duk­tów me­ta­bo­liz­mu. Ter­min ten jest zwy­kle sto­so­wa­ny w od­nie­sie­niu do bez­krę­gow­ców (zwła­szcza pier­ście­nic), rza­dziej do stru­now­ców (np. lan­cet­ni­ka).

Wikipedia


nefryt

skała me­ta­mor­ficz­na barwy zie­lo­nej lub bia­łej; cenny ka­mień ozdob­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów;

 (1.2) bot. ogrod. od­mia­na gro­chu

Wiktionary

Ne­fryt (gr. "neph­ros" – nerka; na­zy­wa­ny także żadem am­fi­bo­lo­wym) – skała me­ta­mor­ficz­na ut­wo­rzo­na w wy­ni­ku wielu skom­pli­ko­wa­nych pro­ce­sów me­ta­so­ma­tycz­nych oraz zwią­za­nych z tek­to­ni­ką usko­ko­wą i dzia­łal­no­ścią ci­śnień kie­run­ko­wych tzw. "stres­su".

Jest skałą pra­wie mo­no­mi­ne­ral­ną ut­wo­rzo­ną pra­wie w ca­ło­ści z am­fi­bo­li wap­nio­wo-że­la­zo­wo-ma­gne­zo­wych sze­re­gu ak­ty­no­li­tu, tj.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ka­ra­wa­ny ob­ju­czo­nych wiel­błą­dów kro­czy­ły jed­wab­nym szla­kiem nio­sąc jed­wab, ne­fryt i złoto.

 (1.1) Celem przyś­wie­ca­ją­cym twór­com ce­la­do­nu było stwo­rze­nie ta­niej imi­ta­cji dro­gie­go ne­fry­tu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛfrɨt, AS: nefryt

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nefrytowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) żad amfibolowy

Wiktionary


nefrytowy

→ ne­fryt


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wy­ko­na­ny z ne­fry­tu

Wiktionary

Patrz:

nefryt

Powiązane:

 rzecz. nefryt m.

Wiktionary


nefrytyczny

ze­spół ne­fry­tycz­ny - ze­spół ob­ja­wów usz­ko­dze­nia śród­błon­ka ka­pi­lar kłę­busz­ków ner­ko­wych


SJP.pl


neftali

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) hist. etn. nazwa jed­ne­go z daw­nych ple­mię­e­mion Iz­ra­e­la

 (2.2) hist. geogr. jeden z re­gio­nów Iz­ra­e­la w pół­noc­nej czę­ści tego kraju

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiel­kie zna­cze­nie dla bi­blij­nej opo­wie­ści o lu­dzie wy­bra­nym, jakie przy­pi­su­je się Ja­ku­bo­wi, wy­ni­ka z faktu, że dwu­na­stu jego synów (Ruben, Sy­me­on, Lewi, Juda, Is­sa­char, Za­bu­lon, Józef, Be­nia­min, Dan, Nef­ta­li, Gad , Aser) dało po­czą­tek tzw. dwu­na­stu ple­mię­e­mio­nom Iz­ra­e­la, po tym, jak sam Jakub zy­skał to imię - Iz­ra­el, a jego po­tom­ko­wie od tego czasu będą na­zy­wać sie­bie Bnej Iz­ra­el, Iz­ra­e­li­ci, sy­no­wie Iz­ra­e­la.

 (1.1) Cadyk Nef­ta­li przy­cho­dził do sy­na­go­gi o świ­ta­niu.

 (2.2) Opu­ścił jed­nak Na­za­ret, przy­szedł i osiadł w Ka­far­na­um nad je­zio­rem, na po­gra­ni­czu Za­bu­lo­na i Nef­ta­le­go.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Naftali

 (2.1) Naftali

 (2.2) Naftali

Wiktionary


negacja

1. prze­cze­nie cze­muś lub odrzu­ce­nie cze­goś; ne­go­wa­nie, kwe­stio­no­wa­nie, za­prze­cza­nie;
2. w lo­gi­ce:
a) dzia­ła­nie na jed­nym ar­gu­men­cie, przy­po­rząd­ko­wu­ją­ce mu prze­ciw­ną war­tość lo­gicz­ną; prze­cze­nie, za­prze­cze­nie;
b) za­prze­cze­nie zda­nia twier­dzą­ce­go; zda­nie po­sta­ci: nie­praw­da, że (zda­nie twier­dzą­ce)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­prze­cze­nie, prze­ci­wień­stwo

 (1.2) odrzu­ce­nie, pod­wa­ża­nie słusz­no­ści

 (1.3) log. mat. za­prze­cze­nie w lo­gi­ce, sym­bol od­po­wia­da­ją­cy słowu „nie”;

Wiktionary

Ne­ga­cja (z łac. "ne­ga­tio"), za­prze­cze­nie – po­ję­cie lo­gi­ki i ję­zy­koz­naw­stwa o kilku zna­cze­niach:

W lo­gi­ce for­mal­nej, np. ra­chun­ku zdań, ne­ga­cja ma różne za­pi­sy:

Od­czy­tu­je się to "nie­praw­da, że p" lub "nie jest tak, że p". Inny sym­bol ne­ga­cji – zwła­szcza jako funk­cji bo­o­low­skiej i bram­ki lo­gicz­nej – to an­giel­ska par­ty­ku­ła NOT.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Ruch anar­chi­stycz­ny odz­na­czał się cał­ko­wi­tą ne­ga­cją ist­nie­ją­ce­go po­rząd­ku spo­łecz­ne­go.

 (1.3) Czy znasz wzór na ne­ga­cję al­ter­na­ty­wy?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈɡat͡sʲja, AS: negacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abnegacja n., negatyw m., abnegat m., abnegatka ż., negowanie n., zanegowanie n., negatywność ż.

 czas. negować ndk., zanegować dk.

 przym. negatywny, negatywowy

 przysł. negatywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1,3) zaprzeczenie

Wiktionary


negacjonista

1. osoba za­prze­cza­ją­ca ist­nie­niu zbrod­ni Ho­lo­ka­u­stu;
2. po­tocz­nie: osoba bę­dą­ca za wy­stą­pie­niem swo­je­go pań­stwa z Unii Eu­ro­pej­skiej;
3. osoba za­prze­cza­ją­ca cze­muś, co jest po­wszech­nie, na­u­ko­wo uz­na­wa­ne za praw­dzi­we


SJP.pl


negacjonistka

→ ne­ga­cjo­ni­sta


SJP.pl

Patrz:

negacjonista

negacjonistyczny

→ ne­ga­cjo­nizm


SJP.pl

Patrz:

negacjonizm

negacjonizm

1. za­prze­cza­nie ist­nie­nia zbrod­ni Ho­lo­ka­u­stu; kłam­stwo oś­wię­cim­skie, re­wiz­jo­nizm Ho­lo­ca­u­stu;
2. za­prze­cza­nie cze­muś, co jest po­wszech­nie, na­u­ko­wo uz­na­wa­ne za praw­dzi­we, np. ne­ga­cjo­nizm kli­ma­tycz­ny


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • ne­ga­cjo­nizm, re­wiz­jo­nizm Ho­lo­ca­u­stu
  • ne­ga­cjo­nizm kli­ma­tycz­ny

Wikipedia


negacyjny

→ ne­ga­cja


SJP.pl

Patrz:

negacja

negat

po­tocz­nie: osoba na­sta­wio­na ne­ga­tyw­nie do wszyst­kie­go, co ją ota­cza


SJP.pl


negaton

elek­tron o ujem­nym ła­dun­ku elek­trycz­nym; ne­ga­tron


SJP.pl


negator

osoba zwal­cza­ją­ca jakiś po­gląd, za­prze­cza­ją­ca cze­muś


SJP.pl


negatoskop

przy­rząd słu­żą­cy do oglą­da­nia ne­ga­ty­wów lub dia­po­zy­ty­wów rent­ge­no­lo­gicz­nych


SJP.pl

Ne­ga­to­skop – urzą­dze­nie słu­żą­ce do prze­glą­da­nia ne­ga­ty­wów. Naj­czę­ściej sto­so­wa­ne w me­dy­cy­nie do prze­glą­da­nia zdjęć rent­ge­now­skich (bę­dą­cych wła­śnie ne­ga­ty­wa­mi) w pra­cow­niach RTG, ga­bi­ne­tach le­kar­skich, sa­lach ope­ra­cyj­nych, izbach przy­jęć. Zbu­do­wa­ne są ze źró­dła świa­tła, któ­re­go na­tę­że­nie może być re­gu­lo­wa­ny oraz jed­no­li­cie podś­wiet­la­nej, ma­to­wej, bia­łej, przez­ro­czy­stej płyty, na któ­rej umie­szcza się zdję­cie rent­ge­now­skie.

Wikipedia


negatron

elek­tron o ujem­nym ła­dun­ku elek­trycz­nym; ne­ga­ton


SJP.pl


negatyw

1. obraz fo­to­gra­ficz­ny na któ­rym od­wró­co­ne są barwy i war­to­ści to­nal­ne;
2. ma­te­riał świa­tło­czu­ły z takim utr­wa­lo­nym obra­zem;
3. ujem­na, nie­ko­rzyst­na stro­na cze­goś; minus, man­ka­ment;
4. od­wrot­ny kształt cze­goś, np. od­cisk cze­goś w pla­stycz­nym ma­te­ria­le lub forma od­lew­ni­cza


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fot. obraz na kli­szy fo­to­gra­ficz­nej lub ta­śmie fil­mo­wej ma­ją­cy od­wró­co­ne barwy;

 (1.2) fot. pot. kli­sza ne­ga­ty­wo­wa

 (1.3) od­cisk wzor­co­we­go przed­mio­tu, uży­wa­ny jako forma lub ma­try­ca do two­rze­nia jego kopii

 (1.4) przen. nie­ko­rzyst­na stro­na cze­goś

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) slang. ne­ga­tyw­ny ko­men­tarz w ser­wi­sie in­ter­ne­to­wym

Wiktionary

Ne­ga­tyw – od­wrot­ność po­zy­ty­wu (ory­gi­na­łu). W ko­pio­wa­niu brył ne­ga­ty­wem na­zy­wa się sy­me­trycz­ne od­ci­śnię­cie ory­gi­na­łu, czyli ma­try­cę.

W fo­to­gra­fii jest to obraz, w któ­rym od­wró­co­no jas­ność tonów w sto­sun­ku do ory­gi­na­łu, z uwz­ględ­nie­niem peł­nej skali dy­na­mi­ki no­śni­ka (np.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɛˈɡatɨf, AS: negatyf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negacja ż., negatywność ż., negowanie n., zanegowanie n.

 czas. negować ndk., zanegować dk.

 przym. negatywny, negatywowy

 przysł. negatywnie

Wiktionary


negatywa

daw­niej: sprze­ciw pod­czas gło­so­wa­nia, a zwła­szcza czar­na gałka bę­dą­ca zna­kiem tego sprze­ci­wu


SJP.pl


negatywista

książ­ko­wo: osoba z nie­chęt­nym sto­sun­kiem do świa­ta i ludzi, odrzu­ca­ją­ca przy­ję­te za­sa­dy


SJP.pl


negatywistka

→ ne­ga­ty­wi­sta


SJP.pl

Patrz:

negatywista

negatywistyczny

→ ne­ga­ty­wizm


SJP.pl

Patrz:

negatywizm

negatywizm

1. po­sta­wa po­le­ga­ją­ca na kwe­stio­no­wa­niu do­tych­cza­so­wych osią­gnięć w róż­nych dzie­dzi­nach nauki, sztu­ki itp. lub za­prze­cza­niu ich war­to­ści;
2. nie­uz­na­wa­nie ogól­nie przy­ję­tych zasad lub war­to­ści;
3. ten­den­cja do prze­ciw­sta­wia­nia się po­le­ce­niom, igno­ro­wa­nia ich lub dzia­łań od­wrot­nych od ocze­ki­wa­nych


SJP.pl

Ne­ga­ty­wizm (kon­tra­for­mizm) (u dzie­ci i mło­dzie­ży) – ten­den­cja do za­cho­wa­nia niez­god­ne­go z ocze­ki­wa­nia­mi oto­cze­nia, po­ja­wia­ją­ca się już w wieku przedsz­kol­nym, kiedy dziec­ko „spraw­dza swoje siły” i czę­sto używa słowa „nie”, ale szcze­gól­nie wy­raź­nie w okre­sie doj­rze­wa­nia, kiedy jest wy­ra­zem nie­za­do­wo­le­nia z kon­tro­li ze stro­ny ro­dzi­ców i na­u­czy­cie­li. Ne­ga­ty­wizm dzie­li się na czyn­ny i bier­ny.

Wikipedia


negatywnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ne­ga­tyw­ny, ujem­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Skut­ki prze­sto­ju spo­wo­do­wa­ne­go przez epi­de­mię wkrót­ce się ukażą, ne­ga­tyw­nie od­dzia­łu­jąc na go­spo­dar­kę kraju.

 (1.1) Mo­żesz być spo­koj­na: test cią­żo­wy wy­szedł ne­ga­tyw­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negatyw m., negatywność ż., negacja ż.

 przym. negatywny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekorzystnie

Wiktionary


negatywniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ne­ga­tyw­nie


SJP.pl


negatywniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ne­ga­tyw­ny; bar­dziej ne­ga­tyw­ny


SJP.pl


negatywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ne­ga­tyw­ne, pe­sy­mi­stycz­ne, po­nu­re, ma­ją­ce zły wpływ

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɡaˈtɨvnɔɕt͡ɕ, AS: negatyvność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negatyw m., negacja ż.

 przym. negatywny

 przysł. negatywnie

Wiktionary


negatywny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ko­rzyst­ny dla kogoś, zły, nie­wła­ści­wy

 (1.2) wy­ra­ża­ją­cy kry­ty­kę, de­za­pro­ba­tę lub sprze­ciw; prze­czą­cy

 (1.3) stwier­dza­ją­cy nie­ist­nie­nie lub brak cze­goś (w ba­da­niu, ek­spe­ry­men­cie, doś­wiad­cze­niu)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Firmy od­czu­wa­ją­ce ne­ga­tyw­ne skut­ki kry­zy­su są zmu­szo­ne do ob­ni­że­nia marży firmy i re­ne­go­cja­cji kon­trak­tów. Prze­kła­da się to na spa­dek za­mó­wień, a co za tym idzie zmniej­sze­nie przy­cho­dów od­czu­wa­ne przez 6 na 10 ba­da­nych przed­się­biorstw.

 (1.2) Jeśli cią­gle bę­dziesz z ne­ga­tyw­nym na­sta­wie­niem pod­cho­dził do nauki, to nie zaj­dziesz w życiu da­le­ko.

 (1.3) To bar­dzo po­zy­tyw­na wia­do­mość – Wynik testu na obec­ność HIV był ne­ga­tyw­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɡaˈtɨvnɨ, AS: negatyvny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. negacyjny

 rzecz. negacja ż., negatywa ż., negatyw m., negatywizm m., negatywista m., negatywność ż.

 czas. negować

 przysł. negatywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-3) przeczący

 (1.1) pejoratywny

Wiktionary


negatywowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ne­ga­ty­wem, do­ty­czą­cy ne­ga­ty­wu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negatyw m., negacja ż.

Wiktionary


negeb

bi­blij­na kra­i­na na po­łud­niu ziemi Ka­na­an, utoż­sa­mia­na z ob­sza­rem pu­sty­ni Negev


SJP.pl


negentropia

w te­o­rii sy­ste­mów i cy­ber­ne­ty­ce: miara stop­nia or­ga­ni­za­cji; ujem­na en­tro­pia, ne­ga­tyw­na en­tro­pia


SJP.pl

Ne­gen­tro­pia (ne­ga­tyw­na en­tro­pia, ujem­na en­tro­pia, ek­stro­pia) – w te­o­rii sy­ste­mów i cy­ber­ne­ty­ce – miara stop­nia or­ga­ni­za­cji. Sta­no­wi róż­ni­cę po­mię­dzy mak­sy­mal­ną moż­li­wą war­to­ścią en­tro­pii – od­po­wia­da­ją­cą cał­ko­wi­tej de­zor­ga­ni­za­cji sy­ste­mu, a jej ak­tu­al­ną war­to­ścią. Przy de­zor­ga­ni­za­cji sy­ste­mu ne­gen­tro­pia ma­le­je, pod­czas gdy en­tro­pia wzra­sta i – na od­wrót – wzro­sto­wi or­ga­ni­za­cji od­po­wia­da za­wsze wzrost ne­gen­tro­pii.

Wikipedia


negew

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wy­żyn­na pu­sty­nia na po­łud­niu Iz­ra­e­la;

Wiktionary

Negew (hebr. הַנֶּגֶב, "Ha-Negew"; arab. النقب, "An-Nukab") – pu­sty­nia wy­żyn­na na po­łud­niu Iz­ra­e­la.

Po­ło­żo­na na wy­so­ko­ści od 500 do 900 me­trów n.p.m., zaj­mu­je po­wierzch­nię ponad 13 000 km² czyli około 60% po­wierzch­ni Iz­ra­e­la. Na Ne­ge­wie wy­stę­pu­ją je­dy­nie rzeki okre­so­we. Słyn­ny jest naj­więk­szy kra­ter kra­so­wy na Ziemi – Ramon.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. negewski

Wiktionary


negewski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ne­ge­wem, do­ty­czą­cy Ne­ge­wu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Negew mrz.

Wiktionary


negging

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) prak­ty­ka po­ni­ża­nia po­le­ga­ją­ca na kom­ple­men­to­wa­niu, które uraża czy­jeś po­czu­cie war­to­ści

Wiktionary


negidalski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ne­gi­da­la­mi, do­ty­czą­cy Ne­gi­da­lów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język ne­gi­dal­ski;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Negidalowie lm m.

Wiktionary


neglegentia

książ­ko­wo: lek­ce­wa­że­nie, za­nied­ba­nie


SJP.pl


negligente

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: nied­ba­le, obo­jęt­nie


SJP.pl


negliż

nie­kom­plet­ny, nied­ba­ły ubiór, dzien­na lub nocna bie­liz­na


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) nie­kom­plet­ny, nied­ba­ły ubiór, dzien­na lub nocna bie­liz­na

 (1.2) ro­dzaj ubio­ru noc­ne­go

 (1.3) pot. na­gość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. półnegliż

 przym. roznegliżowany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) nagość

Wiktionary


negliżować

prze­sta­rza­le: za­nied­by­wać, lek­ce­wa­żyć, igno­ro­wać


SJP.pl


negliżyk

zdrob­nie­nie od: ne­gliż


SJP.pl


negocjacja

roz­mo­wa, któ­rej celem jest doj­ście do po­ro­zu­mie­nia


SJP.pl


negocjacje

per­trak­ta­cje;
1. wspól­ne wy­ja­śnie­nie, przed­sta­wie­nie po­glą­dów;
2. roz­mo­wa dy­plo­ma­tycz­na pro­wa­dzo­na przez upo­waż­nio­nych przed­sta­wi­cie­li dwu lub więk­szej licz­by państw; ro­ko­wa­nia;
3. tar­go­wa­nie się ze sprze­da­ją­cym w celu uzy­ska­nia niż­szej ceny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) roz­mo­wy pro­wa­dzo­ne przez upo­waż­nio­nych przed­sta­wi­cie­li dwu lub więk­szej licz­by państw, or­ga­ni­za­cji itp.

Wiktionary

Ne­go­cja­cje – dwu­stron­ny pro­ces ko­mu­ni­ko­wa­nia się, któ­re­go celem jest osią­gnię­cie po­ro­zu­mie­nia, gdy przy­najm­niej jedna stro­na nie zga­dza się z daną opi­nią lub z danym roz­wią­za­niem sy­tu­a­cji. Ne­go­cja­cje to spo­sób po­ro­zu­mie­nia się w celu roz­wią­za­nia kon­flik­tu oraz doj­ścia do po­ro­zu­mie­nia obyd­wu stron, pro­ces wza­jem­ne­go po­szu­ki­wa­nia ta­kie­go roz­wią­za­nia, które sa­tys­fak­cjo­no­wa­ło­by za­an­ga­żo­wa­ne w kon­flikt stro­ny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W przy­pa­da­ją­cą jutro trze­cią rocz­ni­cę ot­war­cia ne­go­cja­cji człon­kow­skich z UE, Pol­ska ma po­ło­wę, czyli 15 zam­knię­tych ob­sza­rów ro­ko­wań.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negocjowanie n., negocjator m., negocjatorka ż.

 czas. negocjować ndk.

 przym. negocjacyjny, negocjowalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pertraktacje

Wiktionary


negocjacyjny

zwią­za­ny z ne­go­cja­cją


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ne­go­cja­cji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negocjowanie n., negocjator m., negocjatorka ż., negocjacje lm.

 czas. negocjować ndk.

 przym. negocjowalny

Wiktionary


negocjator

osoba pro­wa­dzą­ca ukła­dy, ne­go­cja­cje


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba bę­dą­ca przed­sta­wi­cie­lem któ­rejś ze stron ne­go­cja­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gdy po­li­cjan­ci zo­ba­czy­li w jego ręku nóż, zre­zy­gno­wa­li z wy­wa­że­nia drzwi i wez­wa­li ne­go­cja­to­ra.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negocjacje nmos.

:: fż. negocjatorka ż.

 czas. negocjować ndk., wynegocjować dk., zanegocjować dk.

 przym. negocjacyjny, negocjowalny

Wiktionary


negocjatorka

ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca ukła­dy, ne­go­cja­cje


SJP.pl


negocjatorski

→ ne­go­cja­tor


SJP.pl

Patrz:

negocjator

negocjowalność

→ ne­go­cjo­wal­ny


SJP.pl

Patrz:

negocjowalny

negocjowalny

da­ją­cy się ne­go­cjo­wać, moż­li­wy do ne­go­cja­cji


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który może pod­le­gać ne­go­cja­cjom

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negocjacje lm., negocjowanie n., wynegocjowanie n., negocjator mos., negocjatorka ż., negocjowalność ż., negocjacyjność ż.

 czas. negocjować ndk., wynegocjować dk.

 przym. negocjacyjny

 przysł. negocjacyjnie

Wiktionary


negocjowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ne­go­cjo­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. negocjować ndk.

 rzecz. negocjacje nmos.

 przym. negocjacyjny, negocjowalny

Wiktionary


negocjować

1. wspól­nie coś wy­ja­śniać, przed­sta­wiać po­glą­dy; per­trak­to­wać;
2. pro­wa­dzić ne­go­cja­cje - ro­ko­wa­nia, per­trak­ta­cje; per­trak­to­wać;
3. tar­go­wać się w celu uzy­ska­nia niż­szej ceny


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ne­go­cjo­wać)

 (1.1) pro­wa­dzić roz­mo­wy w celu usta­no­wie­nia kom­pro­mi­su lub doj­ścia do po­ro­zu­mie­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Będąc na wy­ciecz­ce w Ko­lum­bii klient ne­go­cjo­wał cenę to­wa­ru z ek­spe­dient­ką.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɡɔˈt͡sʲjɔvat͡ɕ, AS: negocʹi ̯ovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negocjowanie n., negocjacje, negocjator, negocjatorka

 przym. negocjacyjny, negocjowalny

Wiktionary


negowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ne­go­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɡɔˈvãɲɛ, AS: negovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. negować

 rzecz. negatyw mzw./mrz., negacja ż.

Wiktionary


negować

prze­czyć, za­prze­czać


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) za­prze­czać

 (1.2) odrzu­cać, pod­wa­żać słusz­ność cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie ne­gu­ję po­trze­by wpro­wa­dze­nia zmian.

 (1.2) Ate­i­ści ne­gu­ją ist­nie­nie Boga.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈɡɔvat͡ɕ, AS: negovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negowanie n., negacja, negatyw

 przym. negatywny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przeczyć, zaprzeczać, odmawiać

 (1.2) kwestionować, podważać, odrzucać

Wiktionary


negowski

naz­wi­sko


SJP.pl


negr

prze­sta­rza­łe: po­gard­li­wie o Mu­rzy­nie; Negr


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) obraź. czar­no­skó­ry

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛkr̥, AS: nekr̦

Wiktionary


negri

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ada Negri (1891–1945) – wło­ska pi­sar­ka
  • Adel­chi Negri (1876–1912) – wło­ski le­karz, mi­kro­bio­log i pa­to­log
  • Ale­xan­dre Negri (ur. 1981) – bra­zy­lij­ski pił­karz
  • An­to­nio Negri (1933–2023) – wło­ski etyk i mark­si­stow­ski fi­lo­zof po­li­tycz­ny i pi­sarz
  • Luigi Negri (1941-2021) – wło­ski du­chow­ny ka­to­lic­ki
  • Marco Negri (ur. 1955) – wło­ski siat­karz
  • Marco Negri (ur. 1970) – wło­ski pił­karz
  • Os­val­do Negri – pił­karz ar­gen­tyń­ski
  • Pola Negri (1897-1987) – pol­ska, mię­dzy­na­ro­do­wa gwia­zda kina nie­me­go
  • Negri – gmina w okrę­gu Bacău
  • Negri – wieś w okrę­gu Bacău, w gmi­nie Motoșeni
  • Torre de’ Negri

Wikipedia


negro

[czy­taj: rijo negro] Rio Negro;
1. rzeka w Bra­zy­lii;
2. rzeka w Urug­wa­ju;
3. rzeka w Ar­gen­ty­nie


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Negro (Rio Negro) – rzeka w Bra­zy­lii
  • Negro (Río Negro) – nazwa kil­ku­na­stu rzek w kra­jach hisz­pań­sko­ję­zycz­nych
  • Do­na­to Negro – wło­ski du­chow­ny
  • Paolo Negro – wło­ski pił­karz

Wikipedia


negroid

czło­wiek o bru­nat­nej skó­rze, czar­nych, skrę­co­nych wło­sach, pła­skim nosie i gru­bych, wy­wi­nię­tych war­gach, za­miesz­ku­ją­cy Afry­kę, Au­stra­lię i Me­la­nez­ję


SJP.pl


negroidalny

przy­miot­nik od: ne­gro­id


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) an­trop. ma­ją­cy cechy ne­gro­i­dów, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ne­gro­i­dów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rasa ne­gro­i­dal­na o ciem­nym od­cie­niu skóry wyksz­tał­ci­ła się w toku ewo­lu­cji w celu ochro­ny przed ra­kiem skóry na te­re­nach o wy­so­kim stop­niu na­sło­necz­nie­nia…

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negroid m.

Wiktionary


negroni

kok­tajl al­ko­ho­lo­wy przy­go­to­wy­wa­ny z trzech rów­nych por­cji ginu, słod­kie­go wer­mu­tu i gorz­kie­go li­kie­ru, głów­nie cam­pa­ri


SJP.pl

Ne­gro­ni – kok­tajl al­ko­ho­lo­wy przy­go­to­wy­wa­ny z trzech rów­nych por­cji ginu, słod­kie­go wer­mu­tu i gorz­kie­go li­kie­ru (naj­czę­ściej Cam­pa­ri).

Napój po raz pier­wszy po­da­no praw­do­po­dob­nie w roku 1919 we flo­renc­kiej ka­wiar­ni "Ca­so­ni" na żą­da­nie hra­bie­go Ca­mil­la Ne­gro­nie­go, który chciał, aby do jego ulu­bio­ne­go drin­ka "Ame­ri­ca­no" za­mie­nio­no wodę ga­zo­wa­ną na gin.

Wikipedia


negroponte

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ne­gro­pon­te – dawna nazwa grec­kiej wyspy Eubea
  • John Ne­gro­pon­te – ame­ry­kań­ski dy­plo­ma­ta

Wikipedia


negryci

czło­nek grupy ni­sko­ro­słych ludów au­toch­to­nicz­nych za­miesz­ku­ją­cych po­łud­nio­wo-wschod­nią Azję


SJP.pl

Ne­gry­ci ( Ne­gri­to) – ni­sko­ro­słe ludy au­toch­to­nicz­ne, wy­ka­zu­ją­ce cechy ne­gro­i­dal­ne, za­miesz­ku­ją­ce trud­no do­stęp­ne re­jo­ny Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej, zwła­szcza Fi­li­pi­ny (Ae­to­wie, Ati), Pół­wy­sep Ma­laj­ski (Se­man­go­wie) i An­da­ma­ny (An­da­ma­nie). Po­słu­gu­ją się ję­zy­ka­mi z ro­dzin au­stro­ne­zyj­skiej, au­stro­az­ja­tyc­kiej oraz ję­zy­ka­mi an­da­mań­ski­mi, a obec­nie także j. an­giel­skim.

Wikipedia


negrycki

do­ty­czą­cy Ne­gry­tów, wła­ści­wy Ne­gry­tom


SJP.pl


negrytka

człon­ki­ni grupy ni­sko­ro­słych ludów au­toch­to­nicz­nych za­miesz­ku­ją­cych po­łud­nio­wo-wschod­nią Azję


SJP.pl


negryto

czło­nek grupy ni­sko­ro­słych ludów au­toch­to­nicz­nych za­miesz­ku­ją­cych po­łud­nio­wo-wschod­nią Azję


SJP.pl


negus

tytuł ce­sa­rza Etio­pii


SJP.pl


nehemiasz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) bibl. imię|pol­ski|m.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ne­he­miasz (Bi­blia)
  • Księ­ga Ne­he­mia­sza
  • Ne­he­miasz (imię)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rada wy­dzia­łu nie po­zo­sta­wi­ła Ne­he­mia­szo­wi wy­bo­ru, mu­siał ska­pi­tu­lo­wać.

 (1.1) W nie­dzie­lę od­wie­dzi­li­śmy z Ne­he­mia­szem jego brata w Cie­szy­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. Nehemiaszowy

Wiktionary


nehemiaszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Ne­he­mia­sza

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ktoś ukradł Ne­he­mia­szo­wy tor­ni­ster.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nehemiasz mos.

Wiktionary


nehring

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Beata Neh­ring (1930–2009) – pol­ska ar­chi­tekt wnętrz, ma­lar­ka, gra­fik
  • Ed­ward Neh­ring (1892–1951) – pol­ski ogrod­nik, autor po­dręcz­ni­ków szkol­nych, za­wod­nik, dzia­łacz i tre­ner spor­to­wy
  • Maria Sym­pli­cy­ta Neh­ring – prze­ło­żo­na żeń­skich zgro­ma­dzeń za­kon­nych
  • Piotr Neh­ring (1963–2018) – pol­ski dzien­ni­karz zwią­za­ny z Ga­ze­tą Wy­bor­czą
  • Prze­my­sław Neh­ring (ur. 1967) – pol­ski fi­lo­log kla­sycz­ny
  • Sta­ni­sław Neh­ring (1888–1934) – pol­ski dzia­łacz pań­stwo­wy i so­cja­li­stycz­ny, sa­mo­rzą­do­wiec, poseł na Sejm II ka­den­cji (1928–1930)
  • Szy­mon Neh­ring (ur. 1995) – pol­ski pia­ni­sta
  • Wła­dy­sław Neh­ring (1830–1909) – pol­ski ję­zy­koz­naw­ca i hi­sto­ryk, ba­dacz ję­zy­ka sta­ro­sło­wiań­skie­go
  • Zofia Neh­ring (1910–1972) – pol­ska łyż­wiar­ka szyb­ka, re­kor­dzist­ka świa­ta, mi­strzy­ni i re­pre­zen­tant­ka Pol­ski

Wikipedia


neil

[czy­taj: nil] obce imię mę­skie


SJP.pl


nejman

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • An­drzej Nej­man – pol­ski aktor, re­ży­ser, pre­zen­ter te­le­wi­zyj­ny, tłu­macz
  • To­masz Nej­man – pol­ski woj­sko­wy

Wikipedia


nejtyczanka

czte­ro­ko­ło­wy po­jazd konny z wy­pla­ta­nym pod­wo­ziem; naj­ty­czan­ka


SJP.pl


nejwa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w po­łą­cze­niu z rzeką Rież two­rzy Nicę;

Wiktionary


nek

wznie­sie­nie o stro­mych i ur­wi­stych sto­kach, zbu­do­wa­ne z law za­krze­płych w ko­mi­nie wul­ka­nicz­nym; szyja wul­ka­nicz­na, rdzeń wul­ka­nicz­ny


SJP.pl

skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka

 (1.1) = techn. na­sy­co­na elek­tro­da ka­lo­me­lo­wa;

Wiktionary

Nek – wznie­sie­nie o stro­mych i ur­wi­stych sto­kach, zbu­do­wa­ne z od­por­nych na pro­ce­sy eroz­ji law za­krze­płych w ko­mi­nie wul­ka­nicz­nym. Ty­po­wym przy­kła­dem neku jest Hvannadalshnúkur.

Wikipedia


nekenzaur

ro­dzaj di­no­za­u­ra z ro­dzi­ny ty­ta­no­za­u­rów


SJP.pl

Ne­ken­za­ur ("Ne­u­qu­en­sa­u­rus au­stra­lis") – di­no­za­ur z ro­dzi­ny ty­ta­no­za­u­rów (Ti­ta­no­sa­u­ri­dae).

Żył w epoce póź­nej kredy (ok. 71 mln lat temu) na te­re­nach Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej. Dłu­gość ciała 10–15 m. Jego szcząt­ki zna­le­zio­no w Ar­gen­ty­nie i Urug­wa­ju.

Wikipedia


nekielski

przy­miot­nik od: Nekla


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Neklą, do­ty­czą­cy Nekli

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nekla ż.

Wiktionary


nekla

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;

Wiktionary

Zo­bacz też: Nekla w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Nekla (niem. "Nec­klau") – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wrze­siń­skim, po­ło­żo­ne przy dro­dze kra­jo­wej nr 92

z Poz­na­nia do Wrze­śni. Sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Nekla.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɛkla, AS: nekla

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nekielka

 przym. nekielski

Wiktionary


neklanin

miesz­ka­niec Nekli (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


neklanka

miesz­kan­ka Nekli (mia­sta w Pol­sce)


SJP.pl


nekrobioza

pro­ces po­wol­ne­go za­mie­ra­nia ko­mó­rek lub tka­nek, bę­dą­cy eta­pem nor­mal­ne­go cyklu ży­cio­we­go or­ga­niz­mu lub ma­ją­cy zwią­zek z in­fek­cja­mi bądź in­ne­go ro­dza­ju za­bu­rze­nia­mi cho­ro­bo­wy­mi; obu­mie­ra­nie


SJP.pl

Ne­kro­bio­za, obu­mie­ra­nie – pro­ces po­wol­ne­go za­mie­ra­nia ko­mó­rek po­prze­dzo­ny róż­ny­mi zmia­na­mi zwy­rod­nia­ją­cy­mi. Czę­sto po nim na­stę­pu­je od­no­wa i za­stą­pie­nie obu­mar­łych ko­mó­rek mło­dy­mi (np. na­skó­rek).

Wikipedia


nekrobiznes

dzia­łal­ność go­spo­dar­cza zwią­za­na z prze­cho­wy­wa­niem i tran­spor­tem zwłok, or­ga­ni­za­cją po­chów­ków itp.


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) neol. biz­nes zwią­za­ny z prze­cho­wy­wa­niem, tran­spor­tem zwłok, or­ga­ni­za­cją po­chów­ków itp.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przed­się­bior­cy zaj­mu­ją­cy się ne­kro­biz­ne­sem żą­da­ją wpro­wa­dze­nia cer­ty­fi­ka­tów pot­wier­dza­ją­cych od­po­wied­nią ja­kość tru­mien.

 (1.1) Do tej pory po­li­cja w związ­ku z ne­kro­biz­ne­sem za­trzy­ma­ła sie­dem osób.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛkrɔˈbʲiznɛs, AS: nekrobʹiznes

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biznes funeralny

Wiktionary


nekrocenoza

na­gro­ma­dze­nie róż­nych ga­tun­ków ko­pal­nych i ich szcząt­ków, bez żad­ne­go po­rząd­ku i związ­ku, zwy­kle na­nie­sio­ne w jedno miej­sce; cmen­ta­rzy­sko, ta­na­to­ce­no­za


SJP.pl

Ne­kro­ce­no­za [] – ze­spół szcząt­ków or­ga­niz­mów obu­mar­łych w róż­nym cza­sie lub róż­nych miej­scach i na­gro­ma­dzo­nych w jed­nym miej­scu.

Ne­kro­ce­no­za, ta­na­to­ce­no­za - "cmen­ta­rzy­sko", zbio­ro­wi­sko zgro­ma­dzo­nych na dnie zbior­ni­ka wod­ne­go lub na brze­gu szcząt­ków mart­wych or­ga­niz­mów, np. odsyp musz­lo­wy (lip­to­ce­no­za)

Wikipedia


nekroceramika

ce­ra­mi­ka znaj­do­wa­na w gro­bach z niek­tó­rych okre­sów kul­tur po­gań­skich


SJP.pl


nekrofag

zwie­rzę ży­wią­ce się mart­wy­mi cia­ła­mi in­nych zwie­rząt, np. sęp, hiena, sza­kal; tru­po­jad; pad­li­no­żer­ca


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ekol. zwie­rzę odży­wia­ją­ce się pa­dły­mi zwie­rzę­ta­mi

Wiktionary

Ne­kro­fa­gi ("ne­crop­ha­ga"), tru­po­ja­dy, pad­li­no­żer­cy (gr. "ne­krós" „trup”, "phágo" „jem, po­że­ram”) – or­ga­niz­my (np. owady) odży­wia­ją­ce się mart­wy­mi zwie­rzę­ta­mi, np. sępy, hieny, niek­tó­re owady, np. larwy chrzą­szczy z ro­dzi­ny Silp­hi­dae ("zo­o­ne­crop­ha­ga") lub ro­śli­na­mi, np. larwy Ano­bii­dae ("phy­to­ne­crop­ha­ga").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kon­do­ry i sępy na­le­żą do ne­kro­fa­gów.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) padlinożerca, trupojad, trupożerca

Wiktionary


nekrofagia

po­że­ra­nie zwłok in­nych osob­ni­ków swo­je­go lub in­ne­go ga­tun­ku; pad­li­no­żer­ność


SJP.pl

Ne­kro­fa­gia (gr. "ne­krós" – „mart­wy”, "phageín" – „po­że­rać”) – odży­wia­nie się pad­li­ną, zja­da­nie mart­wych ciał osob­ni­ków włas­ne­go i in­nych ga­tun­ków.

Zwie­rzę­ta, które w ca­ło­ści lub czę­ścio­wo zja­da­ją inne mart­we zwie­rzę­ta, na­zy­wa­ne są ne­kro­fa­ga­mi lub pad­li­no­żer­ca­mi, są to np. sępy i hieny. Także owady wy­ko­rzy­stu­ją ma­te­rię w sta­nie roz­kła­du jako źró­dło pro­te­in, np. żuki gno­jo­we, chrzą­szcze z ro­dzi­ny omar­li­co­wa­tych, niek­tó­re ga­tun­ki z ro­dzi­ny ku­sa­ko­wa­tych, niek­tó­re ga­tun­ki mu­chó­wek.

Wikipedia


nekrofil

med. czło­wiek cier­pią­cy na ne­kro­fi­lię


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) seks. osoba czu­ją­ca po­ciąg sek­su­al­ny do mart­wych ciał

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) XV-wiecz­ny Gil­les de Rais, zwany Si­no­bro­dym, był praw­dzi­wym mon­strum, okrut­ni­kiem, sa­dy­stą i ne­kro­fi­lem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nekrofilia ż.

:: fż. nekrofilka

 przym. nekrofilski

Wiktionary


nekrofilia

de­wia­cja sek­su­al­na po­le­ga­ją­ca na od­czu­wa­niu po­trze­by kon­tak­tów sek­su­al­nych ze zwło­ka­mi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) seks. pa­ra­fi­lia po­le­ga­ją­ca na po­cią­gu sek­su­al­nym do mart­wych ciał;

Wiktionary

Ne­kro­fi­lia (ang. "ne­crop­hi­lia" z gr. "νεκρός, ne­krós" – „mart­wy”, "φιλία, filía" – „mi­łość”; inne nazwy: ta­na­to­fi­lia, ne­kro­la­gnia) – za­bu­rze­nie pre­fe­ren­cji sek­su­al­nych; stan, w któ­rym bodź­cem sty­mu­lu­ją­cym sek­su­al­nie mogą być ludz­kie zwło­ki. Skłon­ność ta może być jed­nak wy­ge­ne­ra­li­zo­wa­na do wszyst­kich obiek­tów, które danej jed­nost­ce ko­ja­rzą się ze śmier­cią bądź zwło­ka­mi (np. śpią­ce osoby).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po­rów­nu­jąc te sceny, ocie­ra­ją­ce się o sa­dyzm i ne­kro­fi­lię, z do­tych­czas za­ko­do­wa­ny­mi po­sta­wa­mi ame­ry­kań­skich żoł­nie­rzy, choć­by z cza­sów wojny w Wiet­na­mie, nie spo­sób oprzeć się wra­że­niu, że od tam­te­go czasu coś zo­sta­ło prze­ła­ma­ne w ame­ry­kań­skiej men­tal­no­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nekrofil m., nekrofilka m.

 przym. nekrofilski

Wiktionary


nekrofilka

→ ne­kro­fil


SJP.pl

Patrz:

nekrofil

nekrofilny

→ ne­kro­fil


SJP.pl

Patrz:

nekrofil

nekrofilski

→ ne­kro­fil


SJP.pl

Patrz:

nekrofil

nekrofobia

cho­ro­bli­wy lęk przed zwło­ka­mi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. psych. cho­ro­bli­wy strach przed zwło­ka­mi, śmier­cią

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛkrɔˈfɔbʲja, AS: nekrofobʹi ̯a

Wiktionary


nekrograf

twór­ca re­kon­struk­cji dzie­jów zwłok danej osoby


SJP.pl


nekrografia

re­kon­struk­cja dzie­jów zwłok danej osoby


SJP.pl


nekrolans

po­tocz­nie: wy­ko­rzy­sty­wa­nie śmier­ci w celu przy­cią­gnię­cia do sie­bie uwagi i sta­nia się po­pu­lar­nym


SJP.pl


nekrolatria

od­da­wa­nie czci re­li­gij­nej zmar­łym; kult zmar­łych wią­żą­cy się zwy­kle z kul­tem przod­ków


SJP.pl

Ne­kro­la­tria (gr. ‘kult zmar­łych’ od "ne­kros" ‘mart­wy’ i "latreía" ‘służ­ba’) – cześć od­da­wa­na zmar­łym. Jest na­stęp­stwem wiary w życie po­za­gro­bo­we. Zew­nętrz­ną formą kultu są obrzę­dy zwią­za­ne z po­chów­kiem zmar­łych oraz okre­so­we upa­mięt­nia­nie zmar­łych.

Wikipedia


nekrolog

za­wia­do­mie­nie o śmier­ci po­da­ne do ogól­nej wia­do­mo­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) no­tat­ka pra­so­wa lub ar­ty­kuł poś­wię­co­ny zmar­łej oso­bie;

 (1.2) afisz z za­wia­do­mie­niem o czy­jejś śmier­ci i ter­mi­nie po­grze­bu

Wiktionary

Zo­bacz też: Ne­kro­log – al­bań­ski film fa­bu­lar­ny z 1994 roku.

Ne­kro­log (gr. "ne­kros" „trup”, "logos" „słowo”) – in­for­ma­cja o śmier­ci danej osoby, po­da­na do pu­blicz­nej wia­do­mo­ści.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mo­dest na­pi­sał przy­ja­cie­lo­wi ser­decz­ny po śmier­ci ne­kro­log i ry­chło za nim po­dą­żył.

 (1.2) Wy­ka­li­gra­fo­wał czar­nym tu­szem na bry­sto­lu kilka ne­kro­lo­gów i póź­nym wie­czo­rem roz­wie­sił je po wsi: na przy­stan­ku au­to­bu­sów, na bi­blio­te­ce, na przy­droż­nych drze­wach, na dzwon­ni­cy koło ko­ścio­ła, no i oczy­wi­ście na bra­mie cmen­ta­rza.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈkrɔlɔk, AS: nekrolok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nekrologia ż.

 przym. nekrologowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) klepsydra

Wiktionary


nekrologia

1. daw­niej część cza­so­pis­ma poś­wię­co­na ne­kro­lo­gom;
2. spis osób zmar­łych


SJP.pl


nekrologiczny

→ ne­kro­lo­gia


SJP.pl

Patrz:

nekrologia

nekrologowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ne­kro­lo­giem, do­ty­czą­cy ne­kro­lo­gu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W niek­tó­rych to­mach za­mie­szcza­ne są rów­nież krót­kie noty ne­kro­lo­go­we in­for­mu­ją­ce o śmier­ci współ­czes­nych ety­mo­lo­gów […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛkrɔlɔˈɡɔvɨ, AS: nekrologovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nekrolog m.

Wiktionary


nekromancja

1. w fan­ta­sy: ma­gicz­na zdol­ność oży­wia­nia i kon­tro­lo­wa­nia zwłok;
2. wró­że­nie po­le­ga­ją­ce na wy­wo­ły­wa­niu du­chów zmar­łych i py­ta­niu ich o przysz­łość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ezot. wró­że­nie po­le­ga­ją­ce na wy­wo­ły­wa­niu du­chów zmar­łych w celu uzy­ska­nia od nich wie­dzy o przysz­ło­ści;

 (1.2) fant. oży­wia­nie tru­pów

Wiktionary

Ne­kro­man­cja (gr. νεκρομαντεία "nekromanteía") – forma prak­tyk ma­gicz­nych, w któ­rej cza­ru­ją­cy ("ne­kro­man­ta") przy­zy­wa duchy zmar­łych w celu poz­na­nia praw­do­po­dob­nych wer­sji przysz­ło­ści lub w ce­lach włas­nych (np. usług). Słowo "ne­kro­man­cja" po­cho­dzi od grec­kie­go "νεκρός ne­krós" – „mart­wy” oraz "μαντεία" – „wró­żyć”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ne­kro­man­cja, czyli sztu­ka wy­wo­ły­wa­nia du­chów zmar­łych i pra­gnie­nie kon­sul­to­wa­nia się z nimi, prak­ty­ko­wa­na była już w sta­ro­żyt­no­ści.

 (1.1) He­ka­te była grec­ką bo­gi­nią cza­rów, magii, ne­kro­man­cji, widm i roz­dro­ży.

 (1.1) Chrze­ści­ja­nie nie po­win­ni zaj­mo­wać się ne­kro­man­cją.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nekromanta m., nekromant m., nekromantka ż., nekromantyczność ż.

 przym. nekromantyczny

Wiktionary


nekromancki

→ ne­kro­man­ta


SJP.pl

Patrz:

nekromanta

nekromania

fa­scy­na­cja śmier­cią i zmar­ły­mi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. fa­scy­na­cja śmier­cią i zmar­ły­mi

Wiktionary


nekromanta

1. w fan­ta­sy: mag oży­wia­ją­cy i kon­tro­lu­ją­cy zwło­ki;
2. osoba wy­wo­łu­ją­ca duchy zmar­łych w celu poz­na­nia praw­do­po­dob­nych wer­sji przysz­ło­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba prak­ty­ku­ją­ca ne­kro­man­cję

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nekromantka ż., nekromancja ż.

Wiktionary


nekromantka

→ ne­kro­man­ta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fant. ko­bie­ta po­sia­da­ją­ca moc ani­ma­cji, oży­wia­nia tru­pów

Wiktionary

Patrz:

nekromanta

Powiązane:

 rzecz. nekromancja ż.

:: fm. nekromanta m.

Wiktionary


nekromantyczny

→ ne­kro­man­cja


SJP.pl

Patrz:

nekromancja

nekronim

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) imię na­da­ne po na­ro­dzi­nach oso­bie, która oka­za­ła się transpł­cio­wa lub nie­bi­nar­na, a któ­re­go ta osoba prze­sta­ła uży­wać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gdy spot­ka­li­śmy się je­szcze przed pu­bli­ka­cją wy­wia­du, po­wie­dział mi, że po­pra­wił dzien­ni­kar­kę, że nie ma trzech córek, tylko dwie i syna. Nie wie­dzia­łem tylko, że po­ja­wi się mój ne­kro­nim, ale w pełni ro­zu­miem, dla­cze­go tak się stało.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) deadname

Wiktionary


nekropol

ne­kro­po­lia, ne­kro­po­la;
1. sta­ro­żyt­ny lub wczes­no­chrze­ści­jań­ski cmen­tarz;
2. duży, za­byt­ko­wy cmen­tarz


SJP.pl


nekropola

ne­kro­po­lia, ne­kro­pol;
1. sta­ro­żyt­ny lub wczes­no­chrze­ści­jań­ski cmen­tarz;
2. duży, za­byt­ko­wy cmen­tarz


SJP.pl


nekropolia

ne­kro­po­la, ne­kro­pol;
1. sta­ro­żyt­ny lub wczes­no­chrze­ści­jań­ski cmen­tarz;
2. duży, za­byt­ko­wy cmen­tarz


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. wiel­ki i zwy­kle za­byt­ko­wy cmen­tarz, na któ­rym po­cho­wa­ne są słyn­ne osoby i znane rody

 (1.2) hist. sta­ro­żyt­ny lub wczes­no­chrze­ści­jań­ski cmen­tarz

Wiktionary

Ne­kro­po­lia, ne­kro­po­la (gr. νεκρόπολις "ne­kro­po­lis", mia­sto umar­łych) – sta­ro­żyt­ny lub wczes­no­chrze­ści­jań­ski cmen­tarz usy­tu­o­wa­ny w po­bli­żu mia­sta albo inny stary cmen­tarz o dużej po­wierzch­ni, zwła­szcza taki, na któ­rym po­cho­wa­ni są człon­ko­wie zna­nych rodów i lu­dzie sław­ni.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ka­pli­cę przed­po­grze­bo­wą oraz samą ne­kro­po­lię uro­czy­ście poś­wię­cił ar­cy­bi­skup czę­sto­chow­ski Sta­ni­sław Nowak.

 (1.2) Na­u­kow­cy biorą udział w pro­jek­cie ba­daw­czym ma­ją­cym na celu po­wierzch­nio­we prze­ba­da­nie te­re­nu całej ne­kro­po­li w Sak­ka­rze.

Wiktionary


nekrosadyzm

skraj­na forma sa­dyz­mu, de­wia­cja sek­su­al­na ob­ja­wia­ją­ca się do­pro­wa­dza­niem do śmier­ci osoby, z którą od­by­wa się sto­su­nek sek­su­al­ny


SJP.pl


nekroskopia

są­do­wo-le­kar­skie oglę­dzi­ny zwłok osoby zmar­łej śmier­cią gwał­tow­ną w celu stwier­dze­nia obra­żeń ciała i przy­czy­ny zgonu


SJP.pl


nekrospermia

obec­ność w moczu mart­wych plem­ni­ków


SJP.pl

Ne­kro­sper­mia – ter­min oz­na­cza­ją­cy brak ży­wot­no­ści plem­ni­ków w sper­mie.

Wikipedia


nekrotyczny

→ ne­kro­za


SJP.pl

Patrz:

nekroza

nekroza

mart­wi­ca;
1. miej­sco­we obu­mar­cie tka­nek lub na­rzą­du ży­we­go or­ga­niz­mu, bę­dą­ce wy­ni­kiem np. nie­dokr­wie­nia, opa­rze­nia, odm­ro­że­nia, dzia­ła­nia tok­syn bak­te­ryj­nych;
2. czę­ścio­we lub cał­ko­wi­te za­mie­ra­nie ko­mó­rek i tka­nek ro­ślin­nych, głów­nie z po­wo­du sta­rze­nia się ro­ślin


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. nie­od­wra­cal­ny pro­ces obu­mie­ra­nia ko­mó­rek lub tka­nek spo­wo­do­wa­ny ura­zem, nie­dokr­wie­niem, za­ka­że­niem, tok­sy­na­mi lub in­ny­mi czyn­ni­ka­mi pa­to­lo­gicz­ny­mi

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • ne­kro­za – pro­ces po­wol­ne­go obu­mie­ra­nia tka­nek
    • ne­kro­za Fo­ur­nie­ra
  • ne­kro­za – ro­dzaj śmier­ci ko­mór­ki
  • ne­kro­za – obu­mie­ra­nie tka­nek ro­ślin­nych

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nekrotyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) martwica

Wiktionary


nekrozo

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: ne­kro­za

Wiktionary


nekrydium

ko­mór­ka cha­rak­te­ry­stycz­na dla nit­ko­wa­tych sinic, która za­pa­da się i po­wo­du­je przer­wa­nie nici; ko­mór­ka wklę­sła


SJP.pl


nektar

1. napój bę­dą­cy gę­stym prze­cie­rem owo­co­wym;
2. sok wy­dzie­la­ny przez słu­pek kwia­to­wy;
3. coś bar­dzo smacz­ne­go;
4. mi­tycz­ny napój bogów da­ją­cy nie­śmier­tel­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. pszcz. słod­ki sok wy­dzie­la­ny przez kwia­ty

 (1.2) spoż. gęsty napój z prze­cie­ru owo­co­we­go

 (1.3) mitgr. napój bogów da­ją­cy im nie­śmier­tel­ność

 (1.4) pot. słod­ki, smacz­ny napój

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nek­tar – wy­dzie­li­na miod­ni­ków zwa­nych nek­ta­ria­mi, przy­nę­ta dla owa­dów
  • nek­tar – napój z prze­cie­ru owo­co­we­go
  • nek­tar – w mi­to­lo­gii grec­kiej napój bogów
  • Nek­tar – ze­spół mu­zycz­ny
  • Nek­tar – Piwo marki Ty­skie wy­pro­du­ko­wa­ne dla Ba­nia­lu­ka
  • Nek­ta­riusz – imię mę­skie
  • nek­tar­ni­ki (Nec­ta­ri­nii­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych
  • Kryp­to­nim Nek­tar – pol­ski film fa­bu­lar­ny

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɛktar, AS: nektar

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nektaryna ż.

 przym. nektarowy

Wiktionary


nektareczek

nek­ta­re­czek błę­kit­ny - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ko­li­bro­wa­tych


SJP.pl


nektarium

gru­czo­ło­wy organ ro­ślin mio­do­daj­nych, wy­dzie­la­ją­cy nek­tar; miod­nik


SJP.pl


nektarnik

ptak o dłu­gim dzio­bie, ży­wią­cy się nek­ta­rem kwia­to­wym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nec­ta­ri­nii­dae|ref=tak.;

Wiktionary


nektarniki

ptak o dłu­gim dzio­bie, ży­wią­cy się nek­ta­rem kwia­to­wym


SJP.pl

Nek­tar­ni­ki, cu­krzy­ki (Nec­ta­ri­nii­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes), obej­mu­ją­ca około stu czter­dzie­stu ga­tun­ków pta­ków. Wy­stę­pu­ją w Afry­ce, po­łud­nio­wej Azji i Oce­a­nii, jeden ga­tu­nek – nek­tar­nik ciem­no­gar­dły ("Cin­ny­ris ju­gu­la­ris") – także w Au­stra­lii.

Wikipedia


nektarodajny

za­wie­ra­ją­cy nek­tar, do­star­cza­ją­cy nek­ta­ru


SJP.pl


nektarować

wy­dzie­lać nek­tar przez kwia­ty ro­śli­ny


SJP.pl


nektarowy

przy­miot­nik od: nek­tar


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy nek­ta­ru, o ce­chach nek­ta­ru

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nektar mrz.

Wiktionary


nektaryna

nek­ta­ryn­ka;
1. od­mia­na brzosk­wi­ni zwy­czaj­nej;
2. owoc tej od­mia­ny z gład­ką (nie­wło­cha­tą) skór­ką


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pru­nus per­si­ca|var=nu­ci­per­si­ca|ref=tak. / nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pru­nus per­si­ca|var=nec­ta­ri­na|ref=tak., od­mia­na brzosk­wi­ni zwy­czaj­nej o owo­cach z gład­ką skór­ką;

 (1.2) owoc nek­ta­ry­ny (1.1)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛktaˈrɨ̃na, AS: nektarỹna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nektar m.

:: zdrobn. nektarynka ż.

 przym. nektarynkowy

Wiktionary


nektarynka

nek­ta­ry­na;
1. od­mia­na brzosk­wi­ni zwy­czaj­nej;
2. owoc tej od­mia­ny z gład­ką (nie­wło­cha­tą) skór­ką


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogrod. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pru­nus per­si­ca var. nu­ci­per­si­ca|ref=tak., nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pru­nus per­si­ca var. nec­ta­ri­na|ref=tak. od­mia­na brzosk­wi­ni zwy­czaj­nej o owo­cach z gład­ką skór­ką;

 (1.2) spoż. owoc nek­ta­ryn­ki (1.1)

Wiktionary

Nek­ta­ryn­ka ("Pru­nus per­si­ca" var. "nu­ci­per­si­ca") – od­mia­na (a wła­ści­wie grupa od­mian) brzosk­wi­ni zwy­czaj­nej, którą od brzosk­wi­ni odróż­nia prze­de wszyst­kim gład­ka (nie­wło­cha­ta) skór­ka owo­ców. Po­cho­dze­nie nek­ta­ry­nek przez długi czas było za­gad­ką. Po­dej­rze­wa­no, że jest to mie­sza­niec brzosk­wi­ni i śliwy. Jed­nak ba­da­nia ge­ne­tycz­ne wy­ka­za­ły, że brak cha­rak­te­ry­stycz­ne­go om­sze­nia to sku­tek ujaw­nie­nia się genu re­ce­syw­ne­go, od­po­wie­dzial­ne­go za tę cechę ro­śli­ny.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɛktaˈrɨ̃nka, AS: nektarỹnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nektaryna

 przym. nektarynkowy

Wiktionary


nektarynkowy

→ nek­ta­ryn­ka


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) przym. od nek­ta­ryn­ka

Wiktionary

Patrz:

nektarynka

Wymowa:

IPA: ˌnɛktarɨ̃ŋˈkɔvɨ, AS: nektarỹŋkovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nektaryna, nektarynka

Wiktionary


nektarynowy

→ nek­ta­ry­na


SJP.pl

Patrz:

nektaryna

nektarzyk

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny nek­tar­ni­ków


SJP.pl


nekton

or­ga­niz­my zwie­rzę­ce swo­bod­nie po­ru­sza­ją­ce się w toni wod­nej, ma­ją­ce zdol­ność prze­ciw­sta­wia­nia się nur­to­wi, np. owady, gady i ryby


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekol. ze­spół or­ga­niz­mów ak­tyw­nie pły­wa­ją­cych w zbior­ni­kach wod­nych

Wiktionary

Nek­ton (gr. "nēktón" ‘pły­wa­ją­ce’) – wszyst­kie zwie­rzę­ta zdol­ne do po­ru­sza­nia się wbrew prą­dom wod­nym (w prze­ci­wień­stwie do swo­bod­nie uno­szą­ce­go się plank­to­nu), wy­stę­pu­ją­ce w przy­brzeż­nych i w ot­war­tych wo­dach je­zior, mórz i oce­a­nów. Do grupy tej za­li­cza­ją się: ryby, kilka rzę­dów gadów (żół­wie, węże, kro­ko­dy­le), ssaki (np.

Wikipedia


nektria

nek­tria ta­trzań­ska - ga­tu­nek grzy­ba z ro­dzi­ny Bio­nec­tria­ce­ae (rzędu ro­zet­kow­ców)


SJP.pl


nel

imię żeń­skie


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • NEL – od­no­ga ga­zo­cią­gu Nord Stre­am
  • NEL – sy­stem oceny war­to­ści ener­ge­tycz­nej pasz
  • NEL – oz­na­cze­niem po­wia­tu ełc­kie­go na pol­skich ta­bli­cach re­je­stra­cyj­nych
  • Riaan Nel – po­łud­nio­wo­a­fry­kań­ski nie­peł­no­spraw­ny ko­larz
  • Nel Raw­li­son – bo­ha­ter­ka po­wie­ści W pu­sty­ni i w pu­szczy
  • Nel Ząb­kow­ska (NEL) – pol­ska wo­ka­list­ka
  • Nel – imię żeń­skie

Wikipedia


nela

imię żeń­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

 (1.2) zdrobn. od Kor­ne­lia

Wiktionary

Na tę stro­nę wska­zu­je „Nel”. Zo­bacz też: ga­zo­ciąg NEL.

NEL – oz­na­cze­nie li­te­ro­we po­wia­tu ełc­kie­go na ta­bli­cach re­je­stra­cyj­nych po­ja­zdów w Pol­sce

Nela – imię żeń­skie, pow­sta­łe jako usa­mo­dziel­nio­ne zdrob­nie­nie imion z za­koń­cze­niem -"nela" lub po­dob­nym, ta­kich jak na przy­kład Kor­ne­lia lub Pe­tro­ne­la.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nela to ładne imię dla dziew­czyn­ki.

 (1.2) Moja są­siad­ka ma na imię Kor­ne­lia, ale wszy­scy mówią na nią Nela.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aniela ż.

Wiktionary


neliny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Neli lub z nią zwią­za­ny


SJP.pl


nell

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nell – ame­ry­kań­ski dra­mat psy­cho­lo­gicz­ny z 1994
  • Mi­cha­el Nell – sko­czek nar­ciar­ski

Wikipedia


nelly

[czy­taj Neli] obce imię żeń­skie


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nelly – imię żeń­skie
  • Nelly – ame­ry­kań­ski raper
  • Nelly Fur­ta­do – ka­na­dyj­ska wo­ka­list­ka
  • Nel­ly­nus afri­ca­nus linn – nie­wiel­ki ssak afry­kań­ski

Wikipedia


nelma

ryba z ro­dzi­ny ło­so­sio­wa­tych


SJP.pl

Nelma ("Ste­no­dus nelma") – ga­tu­nek dużej ryby ło­so­sioksz­tałt­nej, za­li­cza­ny do sie­jo­wa­tych (Co­re­go­ni­nae). Wcze­śniej kla­sy­fi­ko­wa­ny był jako pod­ga­tu­nek bia­ło­ry­bi­cy.

Wikipedia


nelofobia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. lęk przed szkłem

Wiktionary


nelson

chwyt w za­pa­sach


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nel­son – imię mę­skie po­cho­dze­nia cel­tyc­kie­go
  • nel­son – chwyt w za­pa­sach
  • HMS „Nel­son” oraz HMS „Lord Nel­son” – nazwy bry­tyj­skich okrę­tów
  • Barry Nel­son – ame­ry­kań­ski aktor
  • Ho­ra­tio Nel­son – bry­tyj­ski ad­mi­rał
  • Le­o­nard Nel­son – nie­miec­ki fi­lo­zof
  • Jo­seph S. Nel­son – ka­na­dyj­ski zo­o­log
  • Nélson Pe­re­i­ra (ur. 1975)
  • Nélson Mar­cos (ur. 1983)
  • Nel­son – rzeka w Ka­na­dzie
  • Nel­son – mia­sto w Nowej Ze­lan­dii
    • Nel­son – jeden z 16 re­gio­nów Nowej Ze­lan­dii

Wikipedia


nelsonka

na­czy­nie, w któ­rym po­da­je się zrazy nel­soń­skie


SJP.pl


nelsoński

do­ty­czą­cy Nel­so­na


SJP.pl


nelumbo

wodna by­li­na z ro­dzi­ny grzy­bie­nio­wa­tych, o du­żych sil­nie pach­ną­cych kwia­tach ko­lo­ru bia­łe­go, ró­żo­we­go lub żół­te­go; lotos, nu­rzy­kłąb, nu­rzy­bób


SJP.pl


nem

jed­nost­ka war­to­ści odżyw­czej po­kar­mu


SJP.pl


nemalit

mi­ne­rał, włó­kni­sta od­mia­na bru­cy­tu


SJP.pl


nematocyd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) śro­dek ni­cie­nio­bój­czy, uniesz­kod­li­wia­ją­cy ni­cie­nie (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ne­ma­to­da|ref=tak.);

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W la­tach sześć­dzie­sią­tych i sie­dem­dzie­sią­tych DBCP był po­wszech­nie sto­so­wa­ny w rol­nict­wie jako pe­sty­cyd, ne­ma­to­cyd (śro­dek ni­cie­nio­bój­czy) i fu­mi­gant (śro­dek do od­dy­mia­nia gleby).

Wiktionary


nematolog

zo­o­log ba­da­ją­cy ni­cie­nie


SJP.pl


nematologia

dział zo­o­lo­gii zaj­mu­ją­cy się ni­cie­nia­mi pa­so­ży­ta­mi ro­ślin i owa­dów


SJP.pl

Ne­ma­to­lo­gia – dział bio­lo­gii, któ­re­go obiek­tem ba­daw­czym są "Ne­ma­to­des", czyli ni­cie­nie. Opi­sa­no już 25 tys. ga­tun­ków ni­cie­ni, z któ­rych wię­cej niż po­ło­wa jest pa­so­żyt­ni­cza. Cał­ko­wi­tą licz­bę ga­tun­ków ni­cie­ni sza­cu­je się na około 1 mi­lion.

Ba­da­nia ge­ne­ty­ki mo­le­ku­lar­nej or­ga­niz­mu mo­de­lo­we­go ni­cie­ni Ca­e­nor­hab­di­tis ele­gans po­mo­gły dla An­drew Z.

Wikipedia


nematyk

cie­kły krysz­tał, w któ­rym wszyst­kie mo­le­ku­ły upo­rząd­ko­wa­ne są w jed­nym kie­run­ku, sto­so­wa­ny do bu­do­wy wyś­wiet­la­czy cie­kło­kry­sta­licz­nych


SJP.pl


nemea

mia­sto w sta­ro­żyt­nej Gre­cji


SJP.pl

Nemea (gr. Νεμέα) – miej­sco­wość w Gre­cji, w ad­mi­ni­stra­cji zde­cen­tra­li­zo­wa­nej Pe­lo­po­nez, Gre­cja Za­chod­nia i Wyspy Joń­skie, w re­gio­nie Pe­lo­po­nez, w jed­nost­ce re­gio­nal­nej Ko­ryn­tia. Sie­dzi­ba gminy Nemea. W 2011 roku li­czy­ła 3853 miesz­kań­ców.

Po­ło­żo­ny w kot­li­nie sta­ro­grec­ki oś­ro­dek kul­to­wy w sta­ro­żyt­nej Ar­go­li­dzie, obec­nie sta­no­wi­sko ar­che­o­lo­gicz­ne wraz z mu­ze­um zna­le­zisk.

Wikipedia


nemeczek

naz­wi­sko


SJP.pl


nemegtozaur

ro­dzaj di­no­za­u­ra z in­fra­rzę­du za­u­ro­po­dów


SJP.pl

Ne­meg­to­za­ur ("Ne­meg­to­sa­u­rus mon­go­lien­sis") – za­u­ro­pod z grupy ty­ta­no­za­u­rów, z ro­dzi­ny ne­meg­to­za­u­rów (Ne­meg­to­sa­u­ri­dae).

Żył w epoce póź­nej kredy na te­re­nach Azji. Dłu­gość ciała ok. 7 m. Jego szcząt­ki zna­lazł w Chi­nach i Mon­go­lii pol­ski pa­le­on­to­log Alek­san­der No­wiń­ski.

Wikipedia


nemejski

przy­miot­nik od: Nemea (miej­sco­wość lub do­li­na w Ar­go­li­dzie)


SJP.pl


nemeth

[czy­taj: NEmet] naz­wi­sko


SJP.pl


nemezis

prze­no­śnie: nie­u­bła­ga­na, ka­rzą­ca spra­wied­li­wość; ne­me­zys


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. zob. Ne­me­zys.

Wiktionary

Ne­me­zis (także Ne­me­zys; Νέμεσις Némesis, Ne­me­sis, "Ri­va­li­tas" ‘po­sta­no­wie­nie’, ‘ro­zda­ją­ca to, co na­leż­ne’) – w mi­to­lo­gii grec­kiej bo­gi­ni zem­sty, spra­wied­li­wo­ści i przez­na­cze­nia. Na­zy­wa­na ko­bie­tą bez winy i wsty­du. Znana była także jako Adra­ste­ja (gr. Ἀδράστεια "Adrásteia", łac.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nyks ucho­dzi­ła za córkę Cha­o­su i matkę He­me­ry, Ne­me­zis, Lyssy, Apate, Fi­lo­tes, Ge­ra­sa, Mo­mo­sa, Mo­ro­sa, Hyp­no­sa i Ta­na­to­sa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛ̃ˈmɛzʲis, AS: nẽmezʹis

Wiktionary

Powiązane:

 zob. Nemezys.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Nemezys

Wiktionary


nemezja

ro­śli­na jed­no­rocz­na z ro­dzi­ny tręd­ni­ko­wa­tych, o drob­nych, sil­nie krze­wią­cych się kwia­tach, ze­bra­nych w luźne grona


SJP.pl

Ne­mez­ja – imię żeń­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go, żeń­ski od­po­wied­nik imion: Ne­mez­jusz i Ne­me­zy. Wy­wo­dzi się od słowa "némesis", oz­na­cza­ją­ce­go „przy­dzie­le­nie tego, co się komu na­le­ży”, które stało się w mi­to­lo­gii nazwą uo­so­bie­nia spra­wied­li­wo­ści (Ne­me­zis).

Pa­tron­ką tego imie­nia jest bł. Ne­mez­ja Valle, dzię­ki któ­rej Ne­mez­ja imie­ni­ny ob­cho­dzi 18 grud­nia.

Wikipedia


nemezjusz

imię mę­skie


SJP.pl

Ne­mez­jusz, Ne­me­zy – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go. Wy­wo­dzi się od słowa "némesis", oz­na­cza­ją­ce­go "przy­dzie­le­nie tego, co się komu na­le­ży", które stało się w mi­to­lo­gii nazwą uo­so­bie­nia spra­wied­li­wo­ści (Ne­me­zis). Ist­nie­je kilku świę­tych pa­tro­nów tego imie­nia.

Wikipedia


nemezys

prze­no­śnie: nie­u­bła­ga­na, ka­rzą­ca spra­wied­li­wość; ne­me­zis


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) podn. przen. nie­u­bła­ga­na, ka­rzą­ca spra­wied­li­wość

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛ̃ˈmɛzɨs, AS: nẽmezys

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nemezys ż., Nemezis ż., nemezis ż., Nemezja ż., Nemezjan mos., Nemezy mos., Nemezjusz mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nemezis

Wiktionary


nemiroff

marka wódek i firma


SJP.pl

Ne­mi­roff – ukra­iń­ska marka wódek i jeden z naj­więk­szych[] pro­du­cen­tów al­ko­ho­li na świe­cie. Pro­duk­ty sprze­da­wa­ne są w ponad 80 kra­jach świa­ta. Firma jest jed­nym z trzech świa­to­wych li­de­rów[] do­star­cza­ją­cych wódkę do skle­pów Duty Free. Marka ta sta­no­wi 40% wódek ek­spor­to­wa­nych z Ukra­i­ny. Firma jest ek­spor­te­rem nr 1 wszyst­kich wódek z Ukra­i­ny i znaj­du­je się w gro­nie 100 naj­więk­szych po­dat­ni­ków Ukra­i­ny.

Wikipedia


nemnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) środ. prze­stęp. wziąć (czę­sto wbrew czy­jejś woli: za­brać, ukraść)

 (1.2) środ. prze­stęp. zła­pać (kogoś)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jakby pani była sobie tę tru­piar­nię tam ogląd­nę­ła, to by­ła­by pani na­pew­no zemd­la­ła. Cho­ciaż niek­tó­rzy, to z tych um­rzy­ków nic sobie nie ro­bi­li i przy­cho­dzi­li tam poto tylko, aby nie­bo­szczy­ko­wi coś nem­nąć. Prze­ko­na­łem się o tem na włas­ne oczy, bo jak jed­ne­go dnia wie­czo­rem… wi­dzia­łem je­szcze ta­kie­go trupa w bu­ci­kach, to na drugi dzień, ten sam trup leżał już bez butów.

 (1.1) gw-pl|Lwów.: Mnie na­ma­wiał Jóźko ze Znie­sie­nia, aby ja przy­stał do ich­niej pacz­ki. Oni chcie­li pójść do jed­ne­go ży­do­skie­go banku po go­dzi­nach urzen­do­wych nad ranym i nem­nąć tym zło­dzie­jom pare ty­sien­cy z kasy. sic.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) zob. złapać.; środ. przestęp. capnąć, łyknąć, zahaczyć

Wiktionary


nemo

1. wul­kan w ar­chi­pe­la­gu Wysp Ku­ryl­skich;
2. ka­pi­tan Nemo - bo­ha­ter po­wie­ści Ju­liu­sza Verne'a;
3. model sa­mo­cho­du marki Ci­tro­en


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nemo Mett­ler – szwaj­car­ski raper, zwy­cięz­ca 68. Kon­kur­su Pio­sen­ki Eu­ro­wiz­ji w Malmö (2024)
  • Ka­pi­tan Nemo – bo­ha­ter po­wie­ści Ju­liu­sza Verne’a
  • Ka­pi­tan Nemo – pol­ski pio­sen­karz
  • Nemo – wul­kan w ar­chi­pe­la­gu Wysp Ku­ryl­skich
  • Nemo – sin­gel fiń­skiej grupy Night­wish
  • Gdzie jest Nemo? – film ani­mo­wa­ny o amp­hi­prio­nie Nemo
  • NEMO – cen­trum nauki w Am­ster­da­mie
  • NEMO – fiń­ski moź­dzierz sa­mo­bież­ny kal. 120 mm
  • Nemo – sin­gel pol­skie­go ra­pe­ra Young Igie­go jego al­bu­mu stu­dyj­ne­go, za­ty­tu­ło­wa­ne­go Kon­fet­ti
  • Nemo – pse­u­do­nim ka­na­dyj­sko-fiń­skiej ar­cy­mi­strzy­ni sza­cho­wej, chiń­skie­go po­cho­dze­nia

Wikipedia


nemrod

prze­no­śnie: za­pa­lo­ny, za­go­rza­ły my­śli­wy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) podn. żart. za­pa­lo­ny my­śli­wy, wy­śmie­ni­ty łowca

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nem­ro­do­wie ślą­scy z lu­bo­ścią uży­wa­li cie­szy­nek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nemrod m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) myśliwy, łowca

Wiktionary


nencki

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Leon Nenc­ki
  • Mar­ce­li Nenc­ki

Wikipedia


neneman

naz­wi­sko


SJP.pl


neni

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nie ma

Wiktionary


nenia

1. sta­ro­rzym­ska pieśń śpie­wa­na na po­grze­bach;
2. w XVI-XVIII wieku: ża­łob­ny utwór li­te­rac­ki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: pieśń ża­łob­na, tren, la­men­ta­cja, ele­gia

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nenia – pie­śni ża­łob­ne
  • Nenia – bo­gi­ni rzym­ska

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɛ̃ɲja, AS: nẽńi ̯a

Wiktionary


nenufar

ro­śli­na wodna z ro­dzi­ny grzy­bie­nio­wa­tych ma­ją­ca pły­wa­ją­ce, duże, skó­rza­ste li­ście; grą­żel


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nymp­ha­ea alba|L.|ref=tak., grzy­bień biały, ro­śli­na wodna

 (1.2) pot. kwiat ne­nu­fa­ra (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Część ło­ży­ska w tym miej­scu była za­ro­śnię­ta i okry­ta kwit­ną­cy­mi ne­nu­fa­ra­mi, które bar­dzo się po­do­ba­ły pan­nie Bar­ba­rze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛ̃ˈnufar, AS: nẽnufar

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) grzybień, lilia wodna, grążel

Wiktionary


nenycz

naz­wi­sko


SJP.pl


neo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • NEO (Near-Earth Ob­jects) – obiek­ty bli­skie Ziemi – pla­ne­to­i­dy, ko­me­ty i duże me­te­o­ro­i­dy, któ­rych or­bi­ty znaj­du­ją się bli­sko (od­le­głość pe­ry­he­lium < 1,3 j.a.) or­bi­ty Ziemi i które mogą w związ­ku z tym ...
  • Neo – po­stać fik­cyj­na z serii fil­mów Ma­trix
  • Neo 1973 – model smart­fo­na
  • NEO – wę­gier­ska grupa mu­zycz­na
  • NEO – pol­ska, mło­dzie­żo­wa grupa mu­zycz­na
  • N.E.O. – album stu­dyj­ny grupy mu­zycz­nej Pięć Dwa
  • Neo – nick Filip Kub­skie­go, pol­skie­go gra­cza w grach z serii Co­un­ter-Stri­ke

Wikipedia


neo-

prze­dro­stek

 (1.1) nowy, nie­daw­ny

 (1.2) współ­czes­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) neofi­lo­lo­gia, neofita, neolit, neolo­gizm

 (1.2) neoko­lo­nia­lizm, neona­zizm

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛɔ, AS: neo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) nowo-

Wiktionary


neo-grunge

[czy­taj: ne­o­grandż] styl w mo­dzie na­wią­zu­ją­cy do stylu mu­zycz­ne­go grun­ge, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się ory­gi­nal­ny­mi kom­bi­na­cja­mi i wie­lo­war­stwo­wo­ścią, w ko­lo­ry­sty­ce opie­ra się na ko­lo­rach na­tu­ry, z ma­te­ria­łów pre­fe­ru­je dzia­ni­nę, fla­ne­lę i tweed


SJP.pl


neoanarchistka

→ ne­o­a­nar­chi­sta


SJP.pl

Patrz:

neoanarchista

neoanarchistyczny

→ ne­o­a­nar­chizm


SJP.pl

Patrz:

neoanarchizm

neoanarchizm

współ­czes­na wer­sja anar­chiz­mu, ide­o­lo­gii gło­szą­cej zbęd­ność pań­stwa i jego in­sty­tu­cji oraz po­wszech­ną wol­ność i rów­ność


SJP.pl


neoarchaik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. jeden z okre­sów ge­o­lo­gicz­nych;

Wiktionary

Ne­o­ar­cha­ik (ang. "Ne­o­ar­che­an")

W Ne­o­ar­cha­i­ku praw­do­po­dob­nie pow­stał pier­wszy su­per­kon­ty­nent, ut­wo­rzo­ny z La­u­ren­tii, Bal­ti­ki, za­chod­niej Au­stra­lii oraz Na­mi­bii. Wtedy też być może roz­po­czę­ła się fo­to­syn­te­za tle­no­wa

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔarˈxajik, AS: neoarχai ̯ik

Wiktionary


neoawangarda

Ne­o­a­wan­gar­da (fr.“avant-avant-garde”, druga awan­gar­da) – kie­ru­nek w kul­tu­rze i sztu­ce. Fala no­wa­tor­skich dążeń, która po­ja­wi­ła się w Eu­ro­pie na prze­ło­mie lat 50. i 60. Wiele w niej na­wią­zań do kul­tu­ro­we­go buntu z po­cząt­ków wieku; w kry­ty­ce na­wią­zu­ją­ca do haseł z tam­tych lat, uzu­peł­nio­na prze­drost­kiem “neo-” szcze­gól­nie mocno za­ry­so­wa­na świa­do­mość kry­zy­su kul­tu­ry.

Wikipedia


neoawangardowy

→ ne­o­a­wan­gar­da


SJP.pl

Patrz:

neoawangarda

neobank

in­sty­tu­cja fi­nan­so­wa dzia­ła­ją­ca wy­łącz­nie cy­fro­wo, bez od­dzia­łów fi­zycz­nych


SJP.pl

Ne­o­bank – bank bez­poś­red­ni, cał­ko­wi­cie cy­fro­wy, który do­cie­ra do klien­ta je­dy­nie w for­mie zdal­nej – za po­mo­cą apli­ka­cji mo­bil­nych i po­przez plat­for­my in­ter­ne­to­we.

Można wy­róż­nić trzy za­sad­ni­cze mo­de­le funk­cjo­no­wa­nia tych ban­ków:

W li­te­ra­tu­rze przed­mio­tu spo­ty­ka się także po­gląd, że banki dzia­ła­ją­ce w for­mie cy­fro­wej, które nie po­sia­da­ją li­cen­cji ban­ko­wej na pełną dzia­łal­ność, na­zy­wa­ne są ne­o­ban­ka­mi, na­to­miast te, które li­cen­cję po­sia­da­ją, okre­śla­ne są mia­nem chal­len­ger ban­ków.

Wikipedia


neobehawiorysta

zwo­len­nik ne­o­be­ha­wio­ryz­mu


SJP.pl


neobehawiorystka

→ ne­o­be­ha­wio­ry­sta


SJP.pl

Patrz:

neobehawiorysta

neobehawiorystyczny

→ ne­o­be­ha­wio­ryzm


SJP.pl

Patrz:

neobehawioryzm

neobehawioryzm

[czy­taj: ne­o­be­ha­wio­ryzm albo ne­o­bi­he­wio­ryzm] od­mia­na be­ha­wio­ryz­mu kon­cen­tru­ją­ca się na ba­da­niu zło­żo­nych czyn­no­ści i za­cho­wań


SJP.pl


neobolszewizm

1. współ­czes­na wer­sja dok­try­ny po­li­tycz­nej Le­ni­na i jego fi­lo­zo­fii spra­wo­wa­nia wła­dzy;
2. pe­jo­ra­tyw­ne okre­śle­nie róż­nych prze­ja­wów dom­nie­ma­nej lub rze­czy­wi­stej le­wi­co­wo­ści


SJP.pl


neobuddaizm

współ­czes­na wer­sja bud­dyz­mu


SJP.pl


neocardina

[czy­taj: ne­o­kar­di­na] nazwa hand­lo­wa leku ro­ślin­ne­go wspo­ma­ga­ją­ce­go pracę serca i krą­że­nie, za­wie­ra­ją­ce­go wy­cią­gi z głogu, kon­wa­lii i kozł­ka le­kar­skie­go; Kar­diol


SJP.pl


neocenzura

cen­zu­ra wpro­wa­dzo­na po­now­nie po okre­sie, w któ­rym nie obo­wią­zy­wa­ła


SJP.pl


neoceratozaur

przed­sta­wi­ciel grupy di­no­za­u­rów z po­drzę­du te­ro­po­dów


SJP.pl


neoceratozaury

grupa di­no­za­u­rów z po­drzę­du te­ro­po­dów


SJP.pl

Ne­o­ce­ra­to­za­u­ry (Ne­o­ce­ra­to­sa­u­ria) to grupa te­ro­po­dów ut­wo­rzo­na przez No­va­sa w 1991, Obec­nie de­fi­niu­je się tę grupę jako obej­mu­ją­cą ostat­nie­go wspól­ne­go przod­ka ga­tun­ków "Ce­ra­to­sa­u­rus na­si­cor­nis" i "Abe­li­sa­u­rus co­ma­hu­en­sis" (zmo­dy­fi­ko­wa­na de­fi­ni­cja Holt­za z 1994).

Wikipedia


neocharyzmatyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. czło­nek wspól­not ne­o­cha­ryz­ma­tycz­nych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. charyzmatyk mos.

Wiktionary


neochrystianizm

współ­czes­na wer­sja chrze­ści­jań­stwa po­sze­rzo­na o do­dat­ko­wą ide­o­lo­gię lub ele­men­ty in­nych wie­rzeń


SJP.pl


neochrześcijanin

osoba wyz­na­ją­ca ne­o­chrze­ści­jań­stwo


SJP.pl


neochrześcijanka

ko­bie­ta wyz­na­ją­ca ne­o­chrze­ści­jań­stwo


SJP.pl


neodarwinista

→ ne­o­dar­wi­nizm


SJP.pl

Patrz:

neodarwinizm

neodarwinistka

→ ne­o­dar­wi­ni­sta


SJP.pl

Patrz:

neodarwinista

neodarwinistyczny

→ ne­o­dar­wi­nizm


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­dar­wi­niz­mem

Wiktionary

Patrz:

neodarwinizm

Powiązane:

 rzecz. neodarwinizm m., neodarwinista m.

Wiktionary


neodarwinizm

jeden z kie­run­ków w ewo­lu­cjo­niz­mie, przyj­mu­ją­cy za je­dy­ny czyn­nik ewo­lu­cji or­ga­niz­mów dobór na­tu­ral­ny


SJP.pl

Ne­o­dar­wi­nizm – kie­ru­nek ewo­lu­cjo­niz­mu pow­sta­ły pod ko­niec XIX wieku, który za­kła­da, że je­dy­nym me­cha­niz­mem ewo­lu­cji or­ga­niz­mów jest dobór na­tu­ral­ny, zaś cechy na­by­te w trak­cie on­to­ge­ne­zy, czyli roz­wo­ju osob­ni­cze­go, nie są dzie­dzi­czo­ne.

Wikipedia


neodym

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Nd, z sze­re­gu lan­ta­now­ców


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Nd i licz­bie ato­mo­wej 60;

Wiktionary

Ne­o­dym (Nd, łac. "ne­o­dy­mium") – pier­wia­stek che­micz­ny, lan­ta­no­wiec. Nazwa po­cho­dzi od grec­kich słów "neos" i "di­dy­mos" da­ją­cych razem okre­śle­nie „nowy bliź­niak”. Zo­stał od­kry­ty w 1885 roku wraz z pra­ze­o­dy­mem przez Carla Auera von Wels­ba­cha w wy­ni­ku roz­dzie­le­nia tzw. dy­dy­mu na dwa osob­ne pier­wiast­ki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie wła­ści­wo­ści che­micz­ne ma ne­o­dym?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈɔdɨ̃m, AS: neodỹm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neodymowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. Nd

Wiktionary


neodymowy

→ ne­o­dym


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ne­o­dy­mu

Wiktionary

Patrz:

neodym

Powiązane:

 rzecz. neodym m.

Wiktionary


neoekspresjonistka

→ ne­o­ek­spre­sjo­ni­sta


SJP.pl

Patrz:

neoekspresjonista

neoekspresjonistyczny

→ ne­o­ek­spre­sjo­nizm


SJP.pl

Patrz:

neoekspresjonizm

neoekspresjonizm

ten­den­cja w sztu­ce, na­wią­zu­ją­ca do ek­spre­sjo­niz­mu fi­gu­ra­tyw­ne­go, lecz bar­dziej agre­syw­na w for­mach


SJP.pl

Ne­o­ek­spre­sjo­nizm, rów­nież no­wo­ek­spre­sjo­nizm, Nowa Ek­spre­sja – trend w sztu­ce współ­czes­nej, któ­re­go po­cząt­ki można od­na­leźć w póź­nych la­tach 60., prze­ży­wa­ją­cy swój rozk­wit w la­tach 80. XX wieku.

Pow­stał w kon­tra­ście do mod­ne­go wów­czas mi­ni­ma­liz­mu, kon­cep­tu­a­liz­mu i ab­strak­cji ge­o­me­trycz­nej.

Wikipedia


neoendecki

→ ne­o­en­de­cja


SJP.pl

Patrz:

neoendecja

neoendemit

ga­tu­nek pow­sta­ły na ogra­ni­czo­nym w na­tu­ral­ny spo­sób ob­sza­rze, nie­mo­gą­cy się dalej roz­prze­strze­niać


SJP.pl

Ne­o­en­de­mit – młody fi­lo­ge­ne­tycz­nie tak­son pow­sta­ły na danym, ogra­ni­czo­nym w na­tu­ral­ny spo­sób ob­sza­rze (np. wyspa, góry), poza któ­rym nie zdą­żył lub nie zdo­łał się dalej roz­prze­strze­nić.

Wikipedia


neoewolucjonista

zwo­len­nik ne­o­e­wo­lu­cjo­niz­mu


SJP.pl


neoewolucjonistka

→ ne­o­e­wo­lu­cjo­ni­sta


SJP.pl

Patrz:

neoewolucjonista

neoewolucjonistyczny

→ ne­o­e­wo­lu­cjo­nizm


SJP.pl

Patrz:

neoewolucjonizm

neoewolucjonizm

Ne­o­e­wo­lu­cjo­nizm − współ­czes­ny nurt w na­u­kach spo­łecz­nych na­wią­zu­ją­cy do kla­sycz­ne­go ewo­lu­cjo­niz­mu. Re­zy­gnu­je m.in. z tezy o jed­no­kie­run­ko­wym roz­wo­ju całej ludz­ko­ści od form pry­mi­tyw­nych do spo­łe­czeń­stwa cy­wi­li­zo­wa­ne­go. Naj­więk­szy roz­wój tego nurtu za­u­wa­ża się po II woj­nie świa­to­wej. Ne­o­e­wo­lu­cjo­nizm po­sia­da zna­czą­cych przed­sta­wi­cie­li także i dziś.

Wikipedia


neofaszysta

zwo­len­nik ne­o­fa­szyz­mu, ruchu po­li­tycz­ne­go pow­sta­łe­go po II woj­nie świa­to­wej, na­wią­zu­ją­ce­go do ide­o­lo­gii fa­szy­stow­skich


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. zwo­len­nik ne­o­fa­szyz­mu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔfaˈʃɨsta, AS: neofašysta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neofaszyzm m.

:: fż. neofaszystka ż.

 przym. neofaszystowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) eufem. zamawiacz pięciu piw

Wiktionary


neofaszystka

→ ne­o­fa­szy­sta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. zwo­len­nicz­ka ne­o­fa­szyz­mu

Wiktionary

Patrz:

neofaszysta

Powiązane:

 rzecz. faszołek mzw., faszyzm mrz., neofaszysta mos., neofaszyzm mrz.

 przym. neofaszystowski

Wiktionary


neofaszystowski

przy­miot­nik

 (1.1) polit. zwią­za­ny z ne­o­fa­szyz­mem, wła­ści­wy ne­o­fa­szyz­mo­wi lub ne­o­fa­szy­stom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ce­za­ry Mi­że­jew­ski (PPS) jest ini­cja­to­rem in­ter­pe­la­cji do mi­ni­stra spra­wied­li­wo­ści w spra­wie de­le­ga­li­za­cji or­ga­ni­za­cji ne­o­fa­szy­stow­skich i skraj­nej pra­wi­cy w Pol­sce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔfaʃɨˈstɔfsʲci, AS: neofašystofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. faszyzm mrz., faszołek mzw., neofaszyzm m., neofaszysta m., neofaszystka ż.

Wiktionary


neofaszyzm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. współ­czes­na dok­try­na po­li­tycz­na lub ide­o­lo­gia, na­wią­zu­ją­ca do fa­szyz­mu;

Wiktionary

Ne­o­fa­szyzm – skraj­nie pra­wi­co­wy ruch po­li­tycz­ny dzia­ła­ją­cy po II woj­nie świa­to­wej, na­wią­zu­ją­cy do fa­szyz­mu. Jego ce­cha­mi są ek­stre­mal­ny na­cjo­na­lizm, ra­sizm, kse­no­fo­bia oraz opo­zy­cja wobec li­be­ra­liz­mu, mark­siz­mu i myśli le­wi­co­wej. Go­spo­dar­czo ne­o­fa­szy­ści pro­mu­ją po­stu­la­ty cha­rak­te­ry­stycz­ne dla pra­wi­co­we­go po­pu­liz­mu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥, AS: neofašysm̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. faszyzm mrz., faszołek mzw., neofaszysta m., neofaszystka ż., neofaszystowskość ż.

 przym. neofaszystowski

 przysł. neofaszystowsko

Wiktionary


neofeudalizm

współ­czes­na forma fe­u­da­liz­mu z nie­rów­no­ścia­mi i za­leż­no­ścią od elit


SJP.pl


neoficki

→ ne­o­fi­ta; pro­ze­lic­ki


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ne­o­fi­ty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neofita mos.

Wiktionary


neofictwo

ne­o­fi­tyzm;
1. żar­li­we, czę­sto fa­na­tycz­ne wyz­na­wa­nie ja­kiejś re­li­gii, ide­o­lo­gii, którą przy­ję­ło się nie­daw­no;
2. stan bycia ne­o­fi­tą, nowym wyz­naw­cą ja­kiejś re­li­gii


SJP.pl


neofilolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ne­o­fi­lo­lo­gii


SJP.pl


neofilologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dział fi­lo­lo­gii zaj­mu­ją­cy się ję­zy­ka­mi no­wo­żyt­ny­mi;

Wiktionary

Ne­o­fi­lo­lo­gia – nauka ba­da­ją­ca język i pi­śmien­nict­wo jed­ne­go z no­wo­żyt­nych na­ro­dów. Wśród dzia­łów ne­o­fi­lo­lo­gii wy­róż­nia się an­gli­sty­kę, ger­ma­ni­sty­kę, ro­ma­ni­sty­kę i sla­wi­sty­kę.

Prze­dro­stek „neo-” wska­zu­je na odręb­ność ne­o­fi­lo­lo­gii od fi­lo­lo­gii kla­sycz­nej, która z kolei zaj­mu­je się do­rob­kiem li­te­rac­kim i ję­zy­ka­mi sta­ro­żyt­nych Gre­ków i Rzy­mian.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. neofilologiczny

Wiktionary


neofilologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­fi­lo­lo­gią, do­ty­czą­cy ne­o­fi­lo­lo­gii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neofilologia ż., neofilolog mos. / ż.

Wiktionary


neofilolożka

→ ne­o­fi­lo­log


SJP.pl

Patrz:

neofilolog

neofita

pro­ze­li­ta;
1. osoba, która nie­daw­no przy­ję­ła ja­kieś wyz­na­nie;
2. nowy, żar­li­wy wyz­naw­ca ja­kiejś dok­try­ny, nauki lub ide­o­lo­gii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który zmie­nił wyz­na­nie na inne

 (1.2) nowy, żar­li­wy wyz­naw­ca ja­kiejś dok­try­ny, nauki lub ide­o­lo­gii

Wiktionary

Ne­o­fi­ta (łac. "ne­op­hy­tus" – nowo na­wró­co­ny, z gr. νεόφυτος, "ne­óp­hy­tos" – na nowo za­sa­dzo­ny) – osoba, która nie­daw­no przy­ję­ła jakąś wiarę. Okre­śle­nie sto­so­wa­ne naj­czę­ściej w od­nie­sie­niu do chrze­ści­jań­stwa. Do XV wieku ne­o­fi­ta nie mógł przyj­mo­wać god­no­ści ko­ściel­nych, póź­niej jed­nak, po­cząt­ko­wo w Hisz­pa­nii, a na­stęp­nie na grun­cie ca­łe­go Ko­ścio­ła, znie­sio­no to ogra­ni­cze­nie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) I tak je­szcze w dal­szym ciągu księ­ga ta wy­ja­wia­ła tyle, ile wolno było wie­dzieć ne­o­fi­cie (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neofityzm m., neofictwo n.

:: fż. neofitka ż.

 przym. neoficki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) prozelita

Wiktionary


neofitka

→ ne­o­fi­ta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. ko­bie­ta, która przyj­mu­je albo nie­daw­no przy­ję­ła ja­kieś wyz­na­nie, zaz­wy­czaj chrze­ści­jań­skie

Wiktionary

Patrz:

neofita

Powiązane:

 rzecz. neofita m.

Wiktionary


neofityzm

ne­o­fict­wo;
1. żar­li­we, czę­sto fa­na­tycz­ne wyz­na­wa­nie ja­kiejś re­li­gii, ide­o­lo­gii, którą przy­ję­ło się nie­daw­no;
2. stan bycia ne­o­fi­tą, nowym wyz­naw­cą ja­kiejś re­li­gii


SJP.pl


neofobia

cho­ro­bli­wy lęk przed zmia­na­mi i wszel­ką no­wo­ścią


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. psych. fobia przed no­wo­ścia­mi, no­win­ka­mi

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔˈfɔbʲja, AS: neofobʹi ̯a

Wiktionary


neofolk

współ­czes­ny ga­tu­nek mu­zycz­ny na­wią­zu­ją­cy do mu­zy­ki lu­do­wej; nowa mu­zy­ka lu­do­wa


SJP.pl

Ne­o­folk – oz­na­cza do­słow­nie „nowa mu­zy­ka lu­do­wa”, "dark­folk" oz­na­cza zaś „mrocz­na mu­zy­ka lu­do­wa”, ale obie nazwy oz­na­cza­ją ten sam styl mu­zycz­ny.

Mu­zy­ka ta wy­wo­dzi się z post punku i in­du­stria­lu, lecz ma także ko­rze­nie w mu­zy­ce lu­do­wej, w mu­zy­ce ne­o­kla­sycz­nej oraz „irish folku”.

Wikipedia


neofolkowy

→ ne­o­folk


SJP.pl

Patrz:

neofolk

neofowista

zwo­len­nik ne­o­fo­wiz­mu (kie­run­ku w ma­lar­stwie na­wią­zu­ją­ce­go do fo­wiz­mu)


SJP.pl


neofowizm

kie­ru­nek w świa­to­wym ma­lar­stwie dru­giej po­ło­wy XX wieku, na­wią­zu­ją­cy do fo­wiz­mu; ne­o­ek­spre­sjo­nizm


SJP.pl

Ne­o­fo­wizm lub ne­o­ab­strak­cjo­nizm – kie­ru­nek w świa­to­wym ma­lar­stwie z końca lat 70., na­wią­zu­ją­cy do doś­wiad­czeń fo­wiz­mu i ab­strak­cjo­niz­mu.

Grupa nie­miec­kich ma­la­rzy (Ra­i­ner Fet­ting, Sa­lo­me, Bernd Zim­mer oraz Hel­mut Mid­den­dorf) złą­czy­ła się około 1978 r.

Wikipedia


neofunkcjonalizm

te­o­ria, gło­szą­ca, że pro­ces in­te­gra­cji może po­su­wać się do przo­du po­przez okre­śla­nie ko­lej­nych ob­sza­rów wspól­nej po­li­ty­ki, które z kolei obej­mą inne sek­to­ry; kon­tra­stu­je z dą­że­niem do in­te­gra­cji pro­wa­dzą­cej do fe­de­ra­liz­mu


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • ne­o­funk­cjo­na­lizm w po­li­to­lo­gii
  • ne­o­funk­cjo­na­lizm w so­cjo­lo­gii

Wikipedia


neogea

ob­szar zo­o­ge­o­gra­ficz­ny obej­mu­ją­cy kra­i­nę ne­o­tro­pi­kal­ną


SJP.pl


neogen

młod­szy po­do­kres trze­cio­rzę­du


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. drugi okres ery ke­no­zo­icz­nej;

Wiktionary

Ne­o­gen ( , „nowy” + γίγνομαι, „ro­dzić”) – młod­szy okres ery ke­no­zo­icz­nej trwa­ją­cy od 23,03 do 2,58 mln lat temu. Dzie­li się na:

Gelas, daw­niej ostat­nie pię­tro plio­ce­nu, w nowym po­dzia­le jest naj­niż­szym pię­trem plej­sto­ce­nu i za­li­cza się do okre­su czwar­to­rzę­du.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɛˈɔɡɛ̃n, AS: neogẽn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neogeński, neogeniczny

Wiktionary


neogeński

przy­miot­nik

 (1.1) geol. do­ty­czą­cy ne­o­ge­nu, wy­stę­pu­ją­cy, pow­sta­ły w ne­o­ge­nie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔˈɡɛ̃j̃sʲci, AS: neogẽĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neogen m.

Wiktionary


neognatyczne

tak­son obej­mu­ją­cy więk­szość dzi­siej­szych pta­ków, wy­róż­nio­ny na pod­sta­wie bu­do­wy pod­nie­bie­nia


SJP.pl


neognatyczny

o ce­chach ne­o­gna­tycz­nych (in­fra­gro­ma­da pta­ków)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) syst. ornit. zob. ptaki ne­o­gna­tycz­ne.

Wiktionary


neogotycki

zwią­za­ny z ne­o­go­ty­kiem


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wy­ko­rzy­stu­ją­cy ele­men­ty cha­rak­te­ry­stycz­ne dla go­ty­ku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jadąc tram­wa­jem przez Za­łę­że, mi­ja­my pię­kny ne­o­go­tyc­ki ko­ściół pod wez­wa­niem św. Jó­ze­fa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neogotyk m., neogotyckość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowogotycki

Wiktionary


neogotyk

1. styl w sztu­ce, zwła­szcza w ar­chi­tek­tu­rze, wy­ko­rzy­stu­ją­cy ele­men­ty cha­rak­te­ry­stycz­ne dla go­ty­ku;
2. bu­dow­la w tym stylu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. ar­chit. na­wią­zy­wa­nie do go­ty­ku w ar­chi­tek­tu­rze i sztu­ce

 (1.2) ar­chit. bu­dow­la ne­o­go­tyc­ka

Wiktionary

Ne­o­go­tyk (styl ne­o­go­tyc­ki) – styl w ar­chi­tek­tu­rze, a także rze­mio­śle ar­ty­stycz­nym, na­wią­zu­ją­cy for­mal­nie do go­ty­ku, pow­sta­ły około po­ło­wy XVIII wieku w An­glii i trwa­ją­cy do po­cząt­ku XX wieku, za­li­cza­ny do hi­sto­ryz­mu.

Naj­czę­ściej spo­ty­ka się ko­ścio­ły na­wią­zu­ją­ce do kon­ty­nen­tal­nych go­tyc­kich lub ro­zbu­do­wa­ne go­tyc­kie (ka­te­dra w Ko­lo­nii, ka­te­dra św. Wita w Pra­dze) oraz bu­dow­le wzo­ro­wa­ne na go­ty­ku an­giel­skim (zamek w Kór­ni­ku, Świą­ty­nia Mi­ło­sier­dzia i Mi­ło­ści w Płoc­ku).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. neogotycki

 rzecz. gotyk mrz.

Wiktionary


neografia

nauka o odręcz­nym pi­śmie no­wo­żyt­nym


SJP.pl

Ne­o­gra­fia ( νέος "néos" „nowy” + γραφή "graphḗ" „pismo”) – nauka o odręcz­nym pi­śmie no­wo­żyt­nym i no­wo­czes­nym (tj. po­czą­wszy od XVI wieku), prze­ka­za­nym na ma­te­ria­le nietr­wa­łym. Ne­o­gra­fia jest jedną z nauk po­moc­ni­czych hi­sto­rii.

Wikipedia


neogramatyczka

przed­sta­wi­ciel­ka grupy ję­zy­koz­naw­ców nie­miec­kich z końca XIX wieku, z tzw. szko­ły lip­skiej; mło­do­gra­ma­tycz­ka


SJP.pl


neogramatyczny

→ ne­o­gra­ma­tyk; mło­do­gra­ma­tycz­ny


SJP.pl


neogramatyk

przed­sta­wi­ciel grupy ję­zy­koz­naw­ców nie­miec­kich z końca XIX wieku, z tzw. szko­ły lip­skiej; mło­do­gra­ma­tyk


SJP.pl


neoheglista

zwo­len­nik ne­o­he­gliz­mu


SJP.pl


neoheglistka

→ ne­o­he­gli­sta


SJP.pl

Patrz:

neoheglista

neoheglizm

kie­ru­nek fi­lo­zo­ficz­ny, na­wią­zu­ją­cy do niek­tó­rych ele­men­tów dok­try­ny Hegla


SJP.pl

Ne­o­he­glizm – różne nurty re­cep­cji fi­lo­zo­fii G.W.F. Hegla od po­ło­wy wieku XIX do po­cząt­ków wieku XX. O ile w przy­pad­ku fi­lo­zo­fii nie­miec­kiej, ne­o­he­glizm był drugą falą za­in­te­re­so­wań He­glem, co upraw­nia­ło uży­wa­nie prze­drost­ka "neo", o tyle w in­nych kra­jach miała miej­sce pier­wsza re­cep­cja jego fi­lo­zo­fii. Ne­o­he­glizm roz­pa­da się na na­stę­pu­ją­ce od­mia­ny:

Wikipedia


neohellenista

zwo­len­nik ne­o­hel­le­niz­mu


SJP.pl


neohellenistka

→ ne­o­hel­le­ni­sta


SJP.pl

Patrz:

neohellenista

neohellenistyczny

→ ne­o­hel­le­nizm; ne­o­hel­leń­ski


SJP.pl


neohellenizm

kie­ru­nek roz­wi­ja­ją­cy się w XVIII wieku, na­wią­zu­ją­cy do li­te­ra­tu­ry i sztu­ki sta­ro­grec­kiej


SJP.pl


neohelleński

→ ne­o­hel­le­nizm; ne­o­hel­le­ni­stycz­ny


SJP.pl


neohesperydyna

sub­stan­cja sło­dzą­ca z grupy gli­ko­zy­dów, co najm­niej kil­ka­set razy słod­sza od sa­cha­ro­zy


SJP.pl


neohitlerowiec

zwo­len­nik hit­le­ryz­mu


SJP.pl


neohitlerowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­hit­le­ryz­mem, do­ty­czą­cy ne­o­hit­le­ryz­mu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neohitlerowiec mos., neohitleryzm mrz.

 przym. hitlerowski

Wiktionary


neohumanista

zwo­len­nik ne­o­hu­ma­niz­mu


SJP.pl


neohumanistka

→ ne­o­hu­ma­ni­sta


SJP.pl

Patrz:

neohumanista

neohumanistyczny

→ ne­o­hu­ma­nizm


SJP.pl

Patrz:

neohumanizm

neohumanizm

kie­ru­nek w pe­da­go­gi­ce opie­ra­ją­cy pro­gram wy­cho­wa­nia na fi­lo­lo­gii i kul­tu­rze kla­sycz­nej


SJP.pl


neoidealista

zwo­len­nik ne­o­i­de­a­liz­mu


SJP.pl


neoidealistka

→ ne­o­i­de­a­li­sta


SJP.pl

Patrz:

neoidealista

neoidealizm

Ne­o­i­de­a­lizm – po­gląd na po­li­ty­kę mię­dzy­na­ro­do­wą pod­kre­śla­ją­cy prak­tycz­ną war­tość mo­ral­no­ści, w szcze­gól­no­ści zaś sza­cun­ku dla praw czło­wie­ka i nie­pod­le­gło­ści na­ro­do­wej.

Ide­a­lizm zy­skał po­now­nie na zna­cze­niu pod ko­niec XX wieku. Pow­sta­ły w ten spo­sób ne­o­i­de­a­lizm odz­wier­cied­la roz­cza­ro­wa­nie amo­ral­ną po­li­ty­ką siły, cha­rak­te­ry­stycz­ną dla ery su­per­mo­carstw.

Wikipedia


neoimperialny

→ ne­o­im­pe­ria­lizm


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­im­pe­ria­liz­mem, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się ne­o­im­pe­ria­liz­mem

Wiktionary

Patrz:

neoimperializm

Przykłady

 (1.1) Po­li­ty­kę współ­czes­nej Rosji cha­rak­te­ry­zu­je się czę­sto jako ne­o­im­pe­rial­ną. Łączy się to ści­śle z kon­cep­cją ro­syj­skie­go świa­ta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neoimperializm m., neoimperialista m.

 przysł. neoimperialnie

Wiktionary


neoimpresjonista

ma­larz ma­lu­ją­cy w nur­cie ne­o­im­pre­sjo­niz­mu


SJP.pl


neoimpresjonistka

→ ne­o­im­pre­sjo­ni­sta


SJP.pl

Patrz:

neoimpresjonista

neoimpresjonistyczny

→ ne­o­im­pre­sjo­nizm


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­im­pre­sjo­niz­mem

Wiktionary

Patrz:

neoimpresjonizm

Powiązane:

 rzecz. neoimpresjonizm m., neoimpresjonista m.

Wiktionary


neoimpresjonizm

Ne­o­im­pre­sjo­nizm – kie­ru­nek w ma­lar­stwie fran­cu­skim, za­po­cząt­ko­wa­ny ok. 1880 roku przez Ge­or­ges’a Se­u­ra­ta i dą­żą­cy do zre­for­mo­wa­nia im­pre­sjo­niz­mu po­przez za­stą­pie­nie li­rycz­nej im­pro­wi­za­cji ści­słą me­to­dą bu­do­wa­nia obra­zu z wy­ko­rzy­sta­niem na­u­ko­wych zdo­by­czy op­ty­ki, ana­li­zy świa­tła i ko­lo­ru, fiz­jo­lo­gii i psy­cho­lo­gii wi­dze­nia. Ter­min zo­stał stwo­rzo­ny przez kry­ty­ka sztu­ki Félixa Fénéona.

Wikipedia


neoinstytucjonalizm

Ne­o­in­sty­tu­cjo­na­lizm (współ­czes­ny in­sty­tu­cjo­na­lizm) – ko­rze­ni tego kie­run­ku upa­tru­je się w tzw. szko­le hi­sto­rycz­nej, któ­rej roz­wój na­stą­pił w Niem­czech.

Roz­wój te­o­rii ne­o­in­sty­tu­cjo­nal­nej roz­po­czął się na prze­ło­mie lat 70. i 80. XX wieku. Naj­star­szą kon­cep­cją za­li­cza­ną do jej do­rob­ku jest za­pro­po­no­wa­na przez Da­vi­da Sil­ver­ma­na te­o­ria dzia­ła­nia (ang.

Wikipedia


neointegrystka

→ ne­o­in­te­gry­sta


SJP.pl

Patrz:

neointegrysta

neokantowski

przy­miot­nik

 (1.1) filoz. do­ty­czą­cy ne­o­kan­tyz­mu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neokantyzm m., neokantysta m., neokantystka ż.

Wiktionary


neokantysta

zwo­len­nik kie­run­ku fi­lo­zo­ficz­ne­go pow­sta­łe­go w dru­giej po­ło­wie XIX w., na­wią­zu­ją­ce­go do dok­try­ny Kanta


SJP.pl


neokantystka

zwo­len­nicz­ka kie­run­ku fi­lo­zo­ficz­ne­go pow­sta­łe­go w dru­giej po­ło­wie XIX w., na­wią­zu­ją­ce­go do dok­try­ny Kanta


SJP.pl


neokantyzm

Ne­o­kan­tyzm – nurt fi­lo­zo­ficz­ny za­po­cząt­ko­wa­ny w dru­giej po­ło­wie XIX wieku, który wy­ra­żał sprze­ciw wobec he­gliz­mu oraz ma­te­ria­liz­mu przy­ro­doz­naw­cze­go. Nazwa "ne­o­kan­tyzm" po­cho­dzi stąd, że ne­o­kan­ty­ści szu­ka­li in­spi­ra­cji w fi­lo­zo­fii Kanta.

Wikipedia


neokapitalista

zwo­len­nik ne­o­ka­pi­ta­liz­mu


SJP.pl


neokapitalistka

→ ne­o­ka­pi­ta­li­sta


SJP.pl

Patrz:

neokapitalista

neokapitalistyczny

→ ne­o­ka­pi­ta­lizm


SJP.pl

Patrz:

neokapitalizm

neokapitalizm

współ­czes­na po­stać ka­pi­ta­liz­mu, w któ­rej jego kla­so­wy cha­rak­ter jest za­ma­sko­wa­ny


SJP.pl


neokatechumen

czło­nek ruchu od­no­wy re­li­gij­nej w Ko­ście­le ka­to­lic­kim


SJP.pl


neokatechumenalny

→ ne­o­ka­te­chu­me­nat


SJP.pl

Patrz:

neokatechumenat

neokatechumenat

ka­to­lic­ki ruch od­no­wy re­li­gij­nej


SJP.pl


neokatechumenka

człon­ki­ni ruchu od­no­wy re­li­gij­nej w Ko­ście­le ka­to­lic­kim


SJP.pl


neokeynesizm

dok­try­na eko­no­micz­na (od naz­wi­ska J.M.Ke­y­ne­sa - an­giel­skie­go ma­te­ma­ty­ka i eko­no­mi­sty)


SJP.pl

Ne­o­ke­y­ne­sizm – dok­try­na eko­no­micz­na sta­no­wią­ca syn­te­zę mo­ne­ta­ryz­mu i ke­y­ne­siz­mu, bę­dą­ca jego na­tu­ral­ną ewo­lu­cją na sku­tek kry­zy­sów naf­to­wych, pod­czas któ­rych te­o­ria Ke­y­ne­sa zda­wa­ła się za­wo­dzić.

Jest to nurt he­te­ro­ge­nicz­ny, ce­chu­je się dużą róż­no­rod­no­ścią, trud­no więc zna­leźć ele­men­ty bę­dą­ce we­dług wszyst­kich za­li­cza­nych do ne­o­ke­y­ne­siz­mu eko­no­mi­stów klu­czo­we.

Wikipedia


neokicz

pow­sta­ły nie­daw­no wyt­wór o małej war­to­ści ar­ty­stycz­nej


SJP.pl


neoklasycystyczny

→ ne­o­kla­sy­cyzm


SJP.pl

Patrz:

neoklasycyzm

neoklasycyzm

ten­den­cje w sztu­ce, li­te­ra­tu­rze, mu­zy­ce i ar­chi­tek­tu­rze XIX i XX w. na­wią­zu­ją­ce do kla­sy­cyz­mu, re­ne­san­su lub ba­ro­ku


SJP.pl

Ne­o­kla­sy­cyzm (neo- z gr. "νέος" nowy i kla­sy­cyzm z łac. "clas­si­cus" pier­wszo­rzęd­ny) – nurt w kul­tu­rze i sztu­ce za­chod­niej, ce­chu­ją­cy się in­spi­ra­cją sztu­ką an­tycz­ną. Wy­wo­dzi się z Rzymu, głów­nie dzię­ki no­tat­kom Jo­han­na Jo­a­chi­ma Winc­kel­man­na, w mo­men­cie od­kry­cia Pom­pei oraz Her­ku­la­num, jed­nak jego po­pu­lar­ność szyb­ko ro­zesz­ła się po całej Eu­ro­pie, gdy po­ko­le­nie mło­dych eu­ro­pej­skich ar­ty­stów za­koń­czy­ło Grand Tour i po­wró­ci­ło z Włoch do włas­nych kra­jów z nowo od­kry­ty­mi ide­a­ła­mi an­tycz­ny­mi.

Wikipedia


neoklasyczny

→ ne­o­kla­syk


SJP.pl

Patrz:

neoklasyk

neoklasyk

ar­ty­sta two­rzą­cy w stylu ne­o­kla­sy­cy­stycz­nym, na­wią­zu­ją­cy w twór­czo­ści do kla­sy­cyz­mu, re­ne­san­su lub ba­ro­ku


SJP.pl


neokolonialista

zwo­len­nik ne­o­ko­lo­nia­liz­mu


SJP.pl


neokolonialistyczny

→ ne­o­ko­lo­nia­lizm


SJP.pl

Patrz:

neokolonializm

neokolonializm

uza­leż­nie­nie po­li­tycz­ne i eko­no­micz­ne daw­nych kra­jów ko­lo­nial­nych, for­mal­nie nie­pod­le­głych, od państw wy­so­ko roz­wi­nię­tych


SJP.pl

Ne­o­ko­lo­nia­lizm – kon­ty­nu­a­cja lub po­now­ne na­rzu­ce­nie im­pe­ria­li­stycz­nych rzą­dów przez pań­stwo (zaz­wy­czaj byłe mo­car­stwo ko­lo­nial­ne) nad innym nie­pod­le­głym pań­stwem (zaz­wy­czaj byłą ko­lo­nią).

Ne­o­ko­lo­nia­lizm przyj­mu­je formę im­pe­ria­liz­mu eko­no­micz­ne­go, glo­ba­li­za­cji, im­pe­ria­liz­mu kul­tu­ro­we­go i po­mo­cy wa­run­ko­wej w celu wy­war­cia wpły­wu lub kon­tro­li nad kra­jem roz­wi­ja­ją­cym się, w miej­sce wcze­śniej­szych metod cha­rak­te­ry­stycz­nych dla ko­lo­nia­liz­mu: bez­poś­red­niej kon­tro­li mi­li­tar­nej lub poś­red­niej kon­tro­li po­li­tycz­nej (he­ge­mo­nii).

Wikipedia


neokolonialny

→ ne­o­ko­lo­nia­lizm, → ne­o­ko­lo­nia­li­sta


SJP.pl

Patrz:

neokolonializm, → neokolonialista

neokom

star­sza epoka kredy


SJP.pl

Ne­o­kom – nie­for­mal­na jed­nost­ka stra­ty­gra­ficz­na dol­nej kredy.

Naj­czę­ściej do ne­o­ko­mu za­li­cza się czte­ry naj­niż­sze pię­tra kredy: ber­rias, wa­lan­żyn, ho­te­ryw, bar­rem. W takim sen­sie trak­to­wał ne­o­kom Al­ci­de d’Or­bi­gny wpro­wa­dza­jąc w 1842 tę jed­nost­kę do stra­ty­gra­fii, jako dolną część dol­nej kredy.

Wikipedia


neokomski

przy­miot­nik od: ne­o­kom


SJP.pl


neokomuna

1. z nie­chę­cią o ne­o­ko­mu­niz­mie, współ­czes­nej wer­sji ide­o­lo­gii mark­si­stow­skiej, ale odrzu­ca­ją­cych ko­mu­ni­stycz­ny to­ta­li­ta­ryzm;
2. pe­jo­ra­tyw­ne okre­śle­nie róż­nych prze­ja­wów dom­nie­ma­nej lub rze­czy­wi­stej le­wi­co­wo­ści; ne­o­bol­sze­wizm


SJP.pl


neokomunista

zwo­len­nik współ­czes­nych ru­chów ko­mu­ni­stycz­nych, wy­wo­dzą­cych się z ide­o­lo­gii mark­si­stow­skiej


SJP.pl


neokomunistka

→ ne­o­ko­mu­ni­sta


SJP.pl

Patrz:

neokomunista

neokomunizm

nie­for­mal­na nazwa współ­czes­nych ru­chów ko­mu­ni­stycz­nych, wy­wo­dzą­cych się z ide­o­lo­gii mark­si­stow­skiej, ale odrzu­ca­ją­cych ko­mu­ni­stycz­ny to­ta­li­ta­ryzm


SJP.pl

Ne­o­ko­mu­nizm − nie­for­mal­na nazwa nurtu spo­łecz­no-po­li­tycz­ne­go. Re­pre­zen­tu­je on za­sad­ni­cze te­o­rie spo­łecz­no-go­spo­dar­cze za­war­te w dzie­łach Ka­ro­la Mark­sa i Fry­de­ry­ka En­gel­sa. Od­ci­na się czę­ścio­wo lub cał­ko­wi­cie od metod dzia­ła­nia dyk­ta­tu­ry ko­mu­ni­stycz­nej. Po­le­ga on na re­a­li­za­cji idei ko­mu­niz­mu w no­wych wa­run­kach, za­sa­dy i po­glą­dy są adap­ta­cją ko­mu­niz­mu i mark­siz­mu do no­wych wa­run­ków spo­łecz­nych.

Wikipedia


neokonfucjanista

zwo­len­nik ne­o­kon­fu­cja­niz­mu


SJP.pl


neokonfucjanizm

kie­ru­nek w fi­lo­zo­fii chiń­skiej pow­sta­ły pod­czas pa­no­wa­nia dy­na­stii Song (960–1279) jako od­no­wie­nie kon­fu­cja­niz­mu o orien­ta­cji tra­dy­cyj­nej, pod­bu­do­wa­ny du­a­li­stycz­ną kos­mo­lo­gią i an­tro­po­lo­gią fi­lo­zo­ficz­ną


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. filoz. kie­ru­nek w chiń­skiej fi­lo­zo­fii pow­sta­ły w okre­sie pa­no­wa­nia dy­na­stii Sung, na­wią­zu­ją­cy do tra­dy­cyj­ne­go kon­fu­cja­niz­mu;

Wiktionary

Ne­o­kon­fu­cja­nizm – ter­min uży­wa­ny w od­nie­sie­niu do ro­dza­ju kon­fu­cja­niz­mu, któ­re­go kształ­to­wa­nie się przy­pa­da na okres pa­no­wa­nia dy­na­stii Song (960 – 1279) i Ming (1368–1644). Szko­ła do­mi­no­wa­ła w Chi­nach do dy­na­stii Qing włącz­nie (1644 – 1911), do­kład­ny za­kres jest jed­nak współ­cze­śnie przed­mio­tem kon­tro­wer­sji.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. neokonfucjański

Wiktionary


neokonfucjański

→ ne­o­kon­fu­cja­nizm


SJP.pl

Patrz:

neokonfucjanizm

neokonserwatysta

zwo­len­nik dok­try­ny spo­łecz­nej i po­li­tycz­nej na­wią­zu­ją­cej do za­ło­żeń kon­ser­wa­tyz­mu XIX w.


SJP.pl


neokonserwatystka

zwo­len­nicz­ka dok­try­ny spo­łecz­nej i po­li­tycz­nej na­wią­zu­ją­cej do za­ło­żeń kon­ser­wa­tyz­mu XIX w.


SJP.pl


neokonserwatyzm

Ne­o­kon­ser­wa­tyzm (skró­to­wo ne­o­con) – dok­try­na po­li­tycz­na, ruch po­li­tycz­ny w USA pow­sta­ły w la­tach 60 XX w., bę­dą­cy spe­cy­ficz­nie ame­ry­kań­ską od­mia­ną kon­ser­wa­tyz­mu. Łączy kla­sycz­ne war­to­ści kon­ser­wa­tyw­ne z ele­men­ta­mi li­be­ra­liz­mu, głów­nie go­spo­dar­cze­go.

Wikipedia


neolamarkista

zwo­len­nik ne­o­la­mar­kiz­mu


SJP.pl


neolamarkizm

Ne­o­la­mar­kizm – jeden z kie­run­ków ewo­lu­cjo­niz­mu, prze­ciw­sta­wia­ją­cy się dar­wi­niz­mo­wi, ne­gu­jąc bądź ogra­ni­cza­jąc zna­cze­nie do­bo­ru na­tu­ral­ne­go w pro­ce­sie ewo­lu­cji or­ga­niz­mów. Od kla­sycz­ne­go la­mar­kiz­mu prze­jął tezę o dzie­dzi­cze­niu cech na­by­tych, a poz­na­nie czyn­ni­ków i me­cha­niz­mów ewo­lu­cji ogra­ni­czył do wy­ja­śnie­nia przy­czyn dzie­dzicz­nej zmien­no­ści.

Wikipedia


neolib

lek­ce­wa­żą­co: ne­o­li­be­rał


SJP.pl


neoliberalista

zwo­len­nik ne­o­li­be­ra­liz­mu


SJP.pl


neoliberalistka

→ ne­o­li­be­ra­li­sta


SJP.pl

Patrz:

neoliberalista

neoliberalizm

1. kie­ru­nek we współ­czes­nej eko­no­mii gło­szą­cy za­sa­dy li­be­ra­liz­mu go­spo­dar­cze­go, do­pu­szcza­ją­cy jed­nak in­ge­ren­cję pań­stwa w go­spo­dar­kę tam, gdzie nie spraw­dza­ją się za­sa­dy wol­no­ryn­ko­we;
2. kie­ru­nek we współ­czes­nej po­li­ty­ce przyj­mu­ją­cy za pod­sta­wę prze­strze­ga­nie praw jed­nost­ki i oso­bi­stą od­po­wie­dzial­ność ludzi za swój los


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekon. nurt we współ­czes­nej myśli eko­no­micz­nej gło­szą­cy za­sa­dy li­be­ra­liz­mu go­spo­dar­cze­go i wol­ne­go rynku przy ogra­ni­czo­nej do mi­ni­mum in­ge­ren­cji pań­stwa w go­spo­dar­kę;

Wiktionary

Ne­o­li­be­ra­lizm ( ne­o­li­be­ra­lism) – wie­loz­nacz­ne okre­śle­nie ma­ją­ce opi­sy­wać nurty w hi­sto­rii myśli eko­no­micz­nej, które łączy po­pie­ra­nie róż­no­ra­ko ro­zu­mia­ne­go wol­no­ryn­ko­we­go li­be­ra­liz­mu.

Współ­cze­śnie po­ję­cie to – w oder­wa­niu od jego pier­wot­ne­go hi­sto­rycz­ne­go kon­tek­stu – funk­cjo­nu­je głów­nie jako ogól­ne, pe­jo­ra­tyw­ne okre­śle­nie po­li­ty­ki po­strze­ga­nej jako nad­mier­nie le­se­fe­ry­stycz­na, ma­ją­ca za­nied­by­wać dobro spo­łe­czeń­stwa z po­wo­du bezwz­ględ­nej nie­uf­no­ści wobec za­wod­no­ści pań­stwa i przez dą­że­nie do ma­so­wej pry­wa­ty­za­cji, de­re­gu­la­cji, za­ci­ska­nia pasa wy­dat­ków pu­blicz­nych, re­duk­cji po­dat­ków oraz mi­ni­ma­li­za­cji in­ge­ren­cji po­li­tycz­nych w go­spo­dar­kę.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ne­o­li­be­ra­lizm w swo­ich za­ło­że­niach głosi, iż ka­pi­tał nie ma już cha­rak­te­ru na­ro­do­we­go, ale to tylko Pol­ska wpro­wa­dzi­ła pełną li­be­ra­li­za­cję usług ban­ko­wych, na czym nie­wąt­pli­wie zbi­ja­ją dziś for­tu­ny za­gra­nicz­ne in­sty­tu­cje fi­nan­so­we.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neoliberał m., neoliberalność ż.

 przym. neoliberalny

Wiktionary


neoliberalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ne­o­li­be­ral­ne; cecha tych, któ­rzy są ne­o­li­be­ral­ni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neoliberalizm m., neoliberał m.

 przym. neoliberalny

Wiktionary


neoliberalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­li­be­ra­liz­mem, do­ty­czą­cy ne­o­li­be­ra­liz­mu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­wrót do kon­cep­cji ne­o­li­be­ral­nych (ne­o­kon­ser­wa­tyw­nych) na­stą­pił w dość ostrej for­mie w la­tach sie­dem­dzie­sią­tych XX w.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neoliberalizm m., neoliberalność ż., neoliberał mos.

Wiktionary


neoliberał

→ ne­o­li­be­ra­lizm


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. zwo­len­nik ne­o­li­be­ra­liz­mu

Wiktionary

Patrz:

neoliberalizm

Przykłady

 (1.1) Ko­a­li­cja dwóch ne­o­li­be­ral­nych par­tii by­ła­by czy­tel­nym sy­gna­łem, że ne­o­li­be­ra­ło­wie, wi­dząc w son­da­żach utra­tę za­u­fa­nia wy­bor­ców, w de­spe­rac­kich so­ju­szach szu­ka­ją dla sie­bie ra­tun­ku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neoliberalizm mrz., neoliberalność ż.

:: fż. neoliberałka ż.

 przym. neoliberalny

Wiktionary


neoliberałka

→ ne­o­li­be­rał


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. zwo­len­nicz­ka ne­o­li­be­ra­liz­mu

Wiktionary

Patrz:

neoliberał

Powiązane:

 rzecz. neoliberał mos.

Wiktionary


neolist

list tra­dy­cyj­ny przy­go­to­wy­wa­ny i wy­sy­ła­ny przez in­ter­net


SJP.pl


neolit

epoka ka­mie­nia gła­dzo­ne­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. koń­co­wy okres epoki ka­mie­nia

Wiktionary

Ne­o­lit (gr. "néos" „nowy” i "líthos" „ka­mień”), młod­sza epoka ka­mie­nia, epoka ka­mie­nia gła­dzo­ne­go – ostat­ni okres epoki ka­mie­nia (po­prze­dza­ją­cy epokę brązu). Jego cha­rak­te­ry­stycz­ne cechy to upra­wa ro­ślin i ho­dow­la zwie­rząt oraz stałe osady. Pro­ces prze­cho­dze­nia ze zbie­ract­wa-ło­wiect­wa na ni­niej­sze formy po­zy­ski­wa­nia po­kar­mów naz­wa­no „re­wo­lu­cją ne­o­li­tycz­ną”. W ne­o­li­cie roz­wi­ja­ły się też nowe tech­ni­ki obrób­ki ka­mie­nia, takie jak gła­dze­nie po­wierzch­ni i wier­ce­nie ot­wo­rów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na te­re­nach Pol­ski ne­o­lit trwał w la­tach 5200-1900 p.n.e.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈɔlʲit, AS: neolʹit

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neolityczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) młodsza epoka kamienia, epoka kamienia gładzonego

Wiktionary


neolityczny

do­ty­czą­cy ne­o­li­tu


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ży­ją­cy/ma­ją­cy miej­sce w ne­o­li­cie lub po­cho­dzą­cy/wy­wo­dzą­cy się z niego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­zo­sta­ło­ści ta­kich ne­o­li­tycz­nych (i póź­niej­szych) kon­struk­cji od­kry­to za­rów­no w Eu­ro­pie, jak i na in­nych kon­ty­nen­tach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: neolʹityčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neolit

Wiktionary


neologiczny

rzad­ko: ma­ją­cy cechy ne­o­lo­giz­mu - wy­ra­zu, zwro­tu lub zna­cze­nia wy­ra­zu nowo ut­wo­rzo­ne­go w ja­kimś ję­zy­ku


SJP.pl


neologista

daw­niej: czło­wiek two­rzą­cy ne­o­lo­giz­my - wy­ra­zy, zwro­ty lub zna­cze­nia wy­ra­zu nowo ut­wo­rzo­ne w ja­kimś ję­zy­ku


SJP.pl


neologizm

wyraz, zwrot lub zna­cze­nie wy­ra­zu nowo ut­wo­rzo­ne w ja­kimś ję­zy­ku


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. wyraz lub wy­ra­że­nie, które nie­daw­no po­ja­wi­ło się w danym ję­zy­ku;

Wiktionary

Ne­o­lo­gizm (z νεος + λογός „nowe słowo”) – nowy ele­ment ję­zy­ko­wy (zwła­szcza lek­sy­kal­ny) wyksz­tał­co­ny na grun­cie da­ne­go ję­zy­ka, pew­nej jego od­mia­ny lub – dla celów ar­ty­stycz­nych – w ra­mach tek­stu li­te­rac­kie­go.

Cza­sem utoż­sa­mia się ne­o­lo­giz­my z po­ję­ciem in­no­wa­cji ję­zy­ko­wych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Gdy kom­pu­te­ry po­ja­wi­ły się w Pol­sce, po­cho­dzą­cy z an­giel­skie­go ne­o­lo­gizm „kli­knię­cie” długo nie był ak­cep­to­wa­ny przez wielu ludzi, któ­rzy wo­le­li ist­nie­ją­ce już w ję­zy­ku pol­skim okre­śle­nie „mlask” lub „mla­ska­nie”.

 (1.1) Praw­do­po­dob­nie z każ­dym waż­niej­szym wy­na­laz­kiem ludz­ko­ści wiąże się nazwa, która po­cząt­ko­wo była ne­o­lo­giz­mem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔˈlɔɟism̥, AS: neoloǵism̦

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neologiczny

Wiktionary


neologizmowy

→ ne­o­lo­gizm


SJP.pl

Patrz:

neologizm

neomachista

zwo­len­nik ne­o­ma­chiz­mu


SJP.pl


neomachizm

te­o­ria fi­lo­zo­ficz­na au­striac­kie­go fi­zy­ka i fi­lo­zo­fa Ern­sta Macha, roz­wi­ja­na i uzu­peł­nia­na przez jego na­stęp­ców


SJP.pl


neomaltuzjanista

zwo­len­nik ne­o­mal­tuz­ja­niz­mu


SJP.pl


neomaltuzjanizm

współ­czes­na te­o­ria, wg. któ­rej ogra­ni­cze­nie przy­ro­stu lud­no­ści może roz­wią­zać trud­no­ści eko­no­micz­ne i spo­łecz­ne pań­stwa


SJP.pl


neomariawityzm

współ­czes­na wer­sja ma­ria­wi­tyz­mu


SJP.pl


neomarksista

zwo­len­nik ne­o­mark­siz­mu - kie­run­ku fi­lo­zo­ficz­ne­go


SJP.pl


neomarksistka

→ ne­o­mark­si­sta


SJP.pl

Patrz:

neomarksista

neomarksistowski

→ ne­o­mark­sizm


SJP.pl

Patrz:

neomarksizm

neomarksizm

kie­ru­nek fi­lo­zo­ficz­ny odrzu­ca­ją­cy le­ni­now­ską in­ter­pre­ta­cję mark­siz­mu, po­pu­lar­ny w dru­giej po­ło­wie XX wieku w kra­jach za­chod­nich


SJP.pl

Ne­o­mark­sizm – kie­ru­nek fi­lo­zo­ficz­ny, odrzu­ca­ją­cy le­ni­now­ską in­ter­pre­ta­cję mark­siz­mu, po­pu­lar­ny w dru­giej po­ło­wie XX wieku w kra­jach za­chod­nich. Łą­czył mark­sizm z fi­lo­zo­fią Hegla i wią­zał go z eg­zy­sten­cja­liz­mem, struk­tu­ra­liz­mem i psy­cho­a­na­li­zą. Ne­o­mark­sizm roz­wi­ja­li zwła­szcza przed­sta­wi­cie­le szko­ły frank­furc­kiej, był on też in­spi­ra­cją dla nowej le­wi­cy.

Wikipedia


neomerkantylista

zwo­len­nik ne­o­mer­kan­ty­liz­mu


SJP.pl


neomerkantylistyczny

zwią­za­ny z ne­o­mer­kan­ty­liz­mem, do­ty­czą­cy ne­o­mer­kan­ty­liz­mu


SJP.pl


neomerkantylizm

pro­tek­cjo­nizm go­spo­dar­czy sto­so­wa­ny w hand­lu za­gra­nicz­nym po II woj­nie świa­to­wej przez kraje wy­so­ko roz­wi­nię­te w celu ochro­ny ich bi­lan­su płat­ni­cze­go i zwięk­sze­nia do­cho­dów z cła


SJP.pl

Ne­o­mer­kan­ty­lizm – kon­cep­cja go­spo­dar­cza, która ma swoje ko­rze­nie w tra­dy­cyj­nym mer­kan­ty­liz­mie, ale zo­sta­ła do­sto­so­wa­na do współ­czes­nych re­a­liów. Obej­mu­je ona zbiór idei i stra­te­gii, które sku­pia­ją się na pro­mo­wa­niu sil­nej roli pań­stwa w go­spo­dar­ce, ochro­nie na­ro­do­wych in­te­re­sów eko­no­micz­nych oraz utrzy­ma­niu rów­no­wa­gi hand­lo­wej.

Wikipedia


neomodernistyczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­mo­der­niz­mem, do­ty­czą­cy ne­o­mo­der­niz­mu

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) po­dob­ny do ne­o­mo­der­niz­mu, ma­ją­cy cechy ne­o­mo­der­niz­mu

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Nie­rzad­ko ne­o­mo­der­ni­stycz­na jest tylko fa­sa­da bu­dyn­ku, co stoi w jaw­nej sprzecz­no­ści z mo­der­ni­stycz­ną ideą trak­to­wa­nia bu­dyn­ku jako ca­ło­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neomodernista mos., neomodernizm mrz.

Wiktionary


neomodernizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filoz. szt. nurt fi­lo­zo­ficz­ny pod­da­ją­cy kry­ty­ce fi­lo­zo­fię post­mo­der­ni­stycz­ną

 (1.2) ar­chit. styl ar­chi­tek­to­nicz­ny prze­ło­mu XX i XXI w., na­wią­zu­ją­cy do mo­der­niz­mu;

Wiktionary

Ne­o­mo­der­nizm – styl ar­chi­tek­to­nicz­ny prze­ło­mu XX i XXI w., na­wią­zu­ją­cy do re­per­tu­a­ru form prze­strzen­nych i de­ta­lu mo­der­niz­mu.

Ne­o­mo­der­nizm sta­no­wi od po­cząt­ku lat 80. re­ak­cję na prze­pych eklek­tycz­ne­go post­mo­der­niz­mu i pro­test wobec po­pu­liz­mu w ar­chi­tek­tu­rze, po­szu­ku­jąc w pro­sto­cie od­po­wied­nie­go środ­ka wy­ra­zu dla współ­czes­no­ści.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Przy­kła­dem ne­o­mo­der­niz­mu w ar­chi­tek­tu­rze może być za­bu­do­wa osied­la w poz­nań­skich Na­ra­mo­wi­cach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neomodernista mos.

 przym. neomodernistyczny

Wiktionary


neomycyna

an­ty­bio­tyk o dzia­ła­niu bak­te­rio­bój­czym, sto­so­wa­ny głów­nie przy za­bie­gach chi­rur­gicz­nych jamy brzusz­nej, w za­ka­że­niach dróg mo­czo­wych i je­li­to­wych oraz przy cho­ro­bach skóry


SJP.pl

Ne­o­my­cy­na – wie­lo­funk­cyj­ny or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, na­tu­ral­ny an­ty­bio­tyk za­li­cza­ny do grupy an­ty­bio­ty­ków ami­no­gli­ko­zy­do­wych pro­du­ko­wa­ny przez "Strep­to­my­ces fra­diae". Głów­nie sto­so­wa­ny zew­nętrz­nie, rzad­ko w po­sta­ci do­ust­nej. Z prze­wo­du po­kar­mo­we­go wchła­nia się w ok. 3%, a nie jest sto­so­wa­ny pa­ren­te­ral­nie ze wzglę­du na tok­sycz­ność.

Wikipedia


neon

1. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Ne i licz­bie ato­mo­wej 10, gaz szla­chet­ny wy­stę­pu­ją­cy w at­mos­fe­rze;
2.
a) po­tocz­nie: ja­rze­nio­wa lampa elek­trycz­na w po­sta­ci szkla­nej rury, sto­so­wa­na m.in. jako ozdo­ba; rura ja­rze­nio­wa;
b) napis z ta­kich lamp


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Ne i licz­bie ato­mo­wej 10;

 (1.2) pot. lampa elek­trycz­na ja­rze­nio­wa w po­sta­ci szkla­nej rury

 (1.3) pot. szyld, re­kla­ma zbu­do­wa­na z przez­ro­czy­stych rurek wy­peł­nio­nych ne­o­nem (1.1), który pod wpły­wem prądu elek­trycz­ne­go świe­ci;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. nazwa niek­tó­rych ga­tun­ków ryb z ro­dzi­ny ką­sa­czo­wa­tych; ; ;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Neon z Ni­ko­me­dii – świę­ty ka­to­lic­ki, mę­czen­nik
  • neon (pier­wia­stek) – pier­wia­stek che­micz­ny
  • po­tocz­na nazwa lampy ne­o­no­wej – ro­dza­ju lampy wy­ła­dow­czej
  • neon (re­kla­ma) – świe­cą­ca re­kla­ma wy­ko­na­na z lampy ne­o­no­wej
  • Neon – ame­ry­kań­skie przed­się­bior­stwo zaj­mu­ją­ce się dy­stry­bu­cją i pro­duk­cją fil­mów
  • ga­tun­ki ryb z ro­dzi­ny ką­sa­czo­wa­tych:
    • neon czar­ny (Hyp­hes­so­bry­con her­ber­ta­xel­ro­di)
    • neon czer­wo­ny (Pa­ra­che­i­ro­don axel­ro­di)
    • neon In­ne­sa (Pa­ra­che­i­ro­don in­ne­si)
  • Dodge Neon – typ sa­mo­cho­du oso­bo­we­go
  • Neon Ge­ne­sis Evan­ge­lion – ja­poń­ski se­rial anime
  • Neon – album Jaya Seana

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie wła­ści­wo­ści che­micz­ne ma neon?

 (1.2) Ko­lo­ro­we neony są sym­bo­lem noc­ne­go życia każ­de­go du­że­go mia­sta.

 (2.1) Czym na­le­ży kar­mić neony?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛɔ̃n, AS: neõn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neonówka ż., neonizacja ż.

:: zdrobn. neonik m., neonek m.

 przym. neonowy, neonówkowy

 przysł. neonowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. Ne

Wiktionary


neonacjonalista

zwo­len­nik ne­o­na­cjo­na­liz­mu (współ­czes­nej wer­sji na­cjo­na­liz­mu)


SJP.pl


neonacysta

osoba wyz­na­ją­ca ide­o­lo­gię na­zi­stow­ską w okre­sie po II woj­nie świa­to­wej; ne­o­na­zi­sta


SJP.pl


neonacystka

→ ne­o­na­cy­sta; ne­o­na­zist­ka


SJP.pl


neonatolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ne­o­na­to­lo­gii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. le­karz, spe­cja­li­sta ne­o­na­to­lo­gii

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) med. le­kar­ka, spe­cja­list­ka ne­o­na­to­lo­gii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Każdy szpi­tal z po­łoż­nict­wem musi za­trud­niać ne­o­na­to­lo­gów.

 (2.1) Pani ne­o­na­to­log zba­da­ła moje dziec­ko zaraz po po­ro­dzie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔ̃naˈtɔlɔk, AS: neõnatolok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neonatologia ż.

:: fż. neonatolożka ż.

 przym. neonatologiczny

 przysł. neonatologicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) neonatolożka

Wiktionary


neonatologia

dział me­dy­cy­ny poś­wię­co­ny zdro­wiu i roz­wo­jo­wi no­wo­rod­ków


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. spe­cja­li­za­cja me­dycz­na zaj­mu­ją­ca się no­wo­rod­ka­mi, ich roz­wo­jem, scho­rze­nia­mi i wa­da­mi roz­wo­jo­wy­mi;

 (1.2) pot. med. od­dział szpi­ta­la, kli­ni­ki lub szko­ły me­dycz­nej, który zaj­mu­je się ne­o­na­to­lo­gią (1.1)

Wiktionary

Ne­o­na­to­lo­gia (łac. "ne­o­na­tus": „no­wo­ro­dek”) – prio­ry­te­to­wa dzie­dzi­na me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­ca się dia­gno­sty­ką i le­cze­niem cho­rób dzie­ci w okre­sie pre­na­tal­nym i no­wo­rod­ko­wym (w tym wcze­śnia­ków), a także opie­ką nad no­wo­rod­ka­mi zdro­wy­mi (ocena pra­wi­dło­wo­ści roz­wo­ju, roz­wią­zy­wa­nie pro­ble­mów z lak­ta­cją i kar­mie­niem pier­sią). W Pol­sce ne­o­na­to­lo­gia jest jedną ze spe­cja­li­za­cji le­kar­skich, a jej kon­sul­tan­tem kra­jo­wym od 23 lipca 2018 jest prof. dr hab. Ewa Hel­wich.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Baśka leży na ne­o­na­to­lo­gii gi­ne­ko­lo­gicz­nej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔ̃natɔˈlɔɟja, AS: neõnatoloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neonatolog mos.

 przym. neonatologiczny

 przysł. neonatologicznie

Wiktionary


neonatologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z ne­o­na­to­lo­gią, do­ty­czą­cy ne­o­na­to­lo­gii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ma­leń­stwo jest teraz na od­dzia­le ne­o­na­to­lo­gicz­nym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neonatolog mos., neonatologia ż.

Wiktionary


neonatolożka

→ ne­o­na­to­log


SJP.pl

Patrz:

neonatolog

neonaturalistka

→ ne­o­na­tu­ra­li­sta


SJP.pl

Patrz:

neonaturalista

neonatus

no­wo­ro­dek


SJP.pl


neonazista

osoba wyz­na­ją­ca ide­o­lo­gię na­zi­stow­ską w okre­sie po II woj­nie świa­to­wej; ne­o­na­cy­sta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. zwo­len­nik ne­o­na­ziz­mu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bli­sko 10 ty­się­cy osób uda­rem­ni­ło prze­marsz ne­o­na­zi­stów uli­ca­mi Ber­li­na, blo­ku­jąc spon­ta­nicz­nie trasę de­mon­stra­cji skraj­nej pra­wi­cy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔ̃naˈʑista, AS: neõnaźista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neonazizm m., neonacysta m.

:: fż. neonazistka

 przym. neonazistowski, neonacystowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neonacysta, eufem. zamawiacz pięciu piw

Wiktionary


neonazistka

→ ne­o­na­zi­sta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwo­len­nicz­ka na­ziz­mu usi­łu­ją­ca re­a­li­zo­wać ide­o­lo­gię na­zi­sto­wa­ską po dru­giej woj­nie świa­to­wej

Wiktionary

Patrz:

neonazista

Powiązane:

 rzecz. neonazista mos., neonazizm mrz.

 przym. neonazistowski

Wiktionary


neonazistowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­na­ziz­mem, do­ty­czą­cy ne­o­na­ziz­mu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Była uro­czy­sta msza świę­ta, marsz z fla­ga­mi i kon­cert ne­o­na­zi­stow­skiej grupy, który odbył się w klu­bie na­le­żą­cym do Po­li­tech­ni­ki Bia­ło­stoc­kiej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neonazizm m., neonazista m., neonazistka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. neonacystowski

Wiktionary


neonazistowsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ne­o­na­zi­stow­ski

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neonazizm mrz.

Wiktionary


neonazizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. ide­o­lo­gia od­wo­łu­ją­ca się do na­ziz­mu, na­zizm odra­dza­ja­cy się po dru­giej woj­nie świa­to­wej;

Wiktionary

Ne­o­na­zizm – współ­czes­ny skraj­nie pra­wi­co­wy ruch po­li­tycz­ny zmie­rza­ją­cy do bu­do­wy ustro­ju opar­te­go na na­ziz­mie.

Głosi na­drzęd­ność in­te­re­sów na­ro­do­wych umie­szcza­jąc je jed­nak w szer­szym kon­tek­ście su­pre­ma­cji ra­so­wej. Odrzu­ca za­ło­że­nia ko­mu­niz­mu i li­be­ral­nej de­mo­kra­cji.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔ̃ˈnaʑism̥, AS: neõnaźism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neonazista m., neonazistka m., neonazistowskość ż.

 przym. neonazistowski

 przysł. neonazistowsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neonacyzm

Wiktionary


neonek

1. zdrob­nie­nie od: neon (ryba);
2. zdrob­nie­nie od: neon (lampa); ne­o­nik


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pa­ra­che­i­ro­don in­ne­si|ref=tak., neon In­ne­sa, mała, po­cho­dzą­ca z Peru, słod­ko­wod­na ryba z czer­wo­nym tyłem i nie­bie­skim, świe­cą­cym pasem wzdłuż ciała, po­pu­lar­na jako ryba ak­wa­rio­wa;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈɔ̃nɛk, AS: neõnek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neon m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neon Innesa, bystrzyk neonowy

Wiktionary


neoniarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rze­mieśl­nik pro­du­ku­ją­cy neony

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neon m., neonizacja ż., neonówka ż.

 przym. neonowy

Wiktionary


neonik

mały neon (lampa); ne­o­nek


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od neon

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neon m., neonizacja ż.

Wiktionary


neonikotynoid

ne­u­ro­ak­tyw­ny in­sek­ty­cyd che­micz­nie spo­krew­nio­ny z ni­ko­ty­ną


SJP.pl


neonila

imię żeń­skie


SJP.pl


neonizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­po­sa­że­nie, przy­o­zdo­bie­nie w neony; pla­no­wy­a­no­we in­sta­lo­wa­nie ne­o­nów w prze­strze­ni pu­blicz­nej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ne­o­ni­za­cja przy­bie­ra na sile. Kie­dyś wzru­szał mały ne­o­nik w Ale­jach Je­ro­zo­lim­skich: CEBULA. Teraz ra­czej re­kla­mu­je się przed­mio­ty trwal­sze i bar­dziej luk­su­so­we, ce­bu­la nie jest w mo­dzie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neon m., neonik m., neonówka ż., neoniarz m., neoniarstwo n.

 przym. neonowy, neonówkowy, neoniarski

 przysł. neonowo

Wiktionary


neonomenklatura

nowa no­men­kla­tu­ra osoby z mia­no­wa­nia po­li­tycz­ne­go


SJP.pl


neonormacol

[czy­taj: ne­o­nor­ma­kol] nazwa hand­lo­wa leku zio­ło­we­go sto­so­wa­ne­go w za­par­ciach i za­bu­rze­niach pe­ry­stal­ty­ki jelit, za­wie­ra­ją­ce­go agar, ko­rzeń se­le­ra i korę kru­szy­ny


SJP.pl


neonowy

→ neon


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy neonu (pier­wiast­ka che­micz­ne­go)

 (1.2) do­ty­czą­cy neonu (ele­men­tu świetl­ne­go)

Wiktionary

Patrz:

neon

Powiązane:

 rzecz. neoniarz mrz., neonizacja ż., neon m., neonówka ż.

Wiktionary


neontolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie ne­on­to­lo­gii


SJP.pl


neontologia

dzie­dzi­na nauki zaj­mu­ją­ca się ży­wy­mi or­ga­niz­ma­mi ży­ją­cy­mi współ­cze­śnie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. nauka o współ­czes­nych or­ga­niz­mach

Wiktionary

Ne­on­to­lo­gia – część bio­lo­gii zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem or­ga­niz­mów ży­ją­cych współ­cze­śnie. Po­ję­cie używa się w prze­ci­wień­stwie do pa­le­on­to­lo­gii, która zaj­mu­je się or­ga­niz­ma­mi ko­pal­ny­mi.

Wikipedia


neontologiczny

→ ne­on­to­lo­gia


SJP.pl

Patrz:

neontologia

neonówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. lamp­ka ne­o­no­wa

 (1.2) pot. wkrę­tak ne­o­no­wy

 (1.3) pot. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pa­ra­che­i­ro­don in­ne­si|ref=tak., neon In­ne­sa, mała, po­cho­dzą­ca z Peru, słod­ko­wod­na ryba z czer­wo­nym tyłem i nie­bie­skim, świe­cą­cym pasem wzdłuż ciała, po­pu­lar­na jako ryba ak­wa­rio­wa;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ne­o­nów­ka – ro­dzaj elek­trycz­ne­go źró­dła świa­tła.
  • Neo-Nówka – pol­ski ka­ba­ret

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔ̃ˈnufka, AS: neõnufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neoniarz mrz., neon m., neonizacja ż.

 przym. neonowy, neonówkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) neon Innesa, bystrzyk neonowy; pot. neonek

Wiktionary


neopentekostalizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. trze­cia fala pen­te­ko­sta­liz­mu, która nie ogra­ni­cza­ła się tylko do ko­ścio­łów zie­lo­noś­wiąt­ko­wych lecz roz­sze­rza­ła swoje wpły­wy na inne wyz­na­nia chrze­ści­jań­skie;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ne­o­pen­te­ko­sta­lizm nie jest więc zja­wi­skiem jed­no­rod­nym i Gif­ford skłon­ny jest do wy­o­dręb­nie­nia czte­rech fal lub tren­dów, które w ciągu wspom­nia­nych dwu­dzie­stu lat po­ja­wi­ły się w Gha­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neopentekostalistyczny, pentekostalny

 rzecz. pentekostalizm mrz.

Wiktionary


neopilina

mię­czak z gro­ma­dy jed­no­tar­czow­ców, je­dy­ny współ­cze­śnie ży­ją­cy jej przed­sta­wi­ciel, o nie­wiel­kiej gło­wie, dłu­gim tu­ło­wiu po­kry­tym nie­wiel­ką stoż­ko­wą musz­lą, z ser­cem o dwóch pa­rach przed­sion­ków i parze komór


SJP.pl


neopitagoreizm

Ne­o­pi­ta­go­re­izm – ogól­na nazwa sta­ro­żyt­nych, śred­nio­wiecz­nych i re­ne­san­so­wych nur­tów fi­lo­zo­ficz­nych czer­pią­cych z nauk Pi­ta­go­ra­sa i uz­na­ją­cych się za kon­ty­nu­a­to­rów pi­ta­go­re­iz­mu.

W III i II w.p.n.e. szko­ła pi­ta­go­rej­ska po­du­pa­dła, a jej nauki ule­gły w znacz­nej mie­rze za­pom­nie­niu.

Wikipedia


neoplan

marka au­to­bu­sów i au­to­ka­rów


SJP.pl

Ne­o­plan – marka au­to­bu­sów pro­du­ko­wa­nych przez AG, do 2008 funk­cjo­no­wa­ło odręb­ne przed­się­bior­stwo – Ne­o­plan Bus GmbH.

Wikipedia


neoplastycyzm

styl w sztu­ce za­po­cząt­ko­wa­ny w la­tach 20. XX wieku, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się ogra­ni­cze­niem uży­wa­nych barw do 3 pod­sta­wo­wych, ge­o­me­trycz­no­ścią kształ­tów i pro­sto­pa­dło­ścią linii


SJP.pl


neoplastyczny

→ ne­o­plaz­ja


SJP.pl

Patrz:

neoplazja

neoplatonik

zwo­len­nik, przed­sta­wi­ciel jed­ne­go z ostat­nich wiel­kich sy­ste­mów fi­lo­zo­ficz­nych sta­ro­żyt­no­ści, na­wią­zu­ją­ce­go do fi­lo­zo­fii Pla­to­na; ne­o­pla­toń­czyk, no­wo­pla­toń­czyk


SJP.pl


neoplatonizm

Ne­o­pla­to­nizm – fi­lo­zo­fia pow­sta­ła w II wieku n.e. w Alek­san­drii pod wpły­wem myśli Pla­to­na oraz po­li­te­iz­mu grec­ko-rzym­skie­go. Naj­wy­bit­niej­szy­mi przed­sta­wi­cie­la­mi ne­o­pla­to­niz­mu byli Plo­tyn, Por­fi­riusz (III wiek n.e.), Sy­ryj­czyk Jam­blich (IV wiek n.e.) i przy­wód­ca ateń­skiej szko­ły ne­o­pla­toń­skiej Pro­klos (V wiek n.e.).

Wikipedia


neoplatonka

→ ne­o­pla­toń­czyk


SJP.pl

Patrz:

neoplatończyk

neoplatończyk

zwo­len­nik, przed­sta­wi­ciel jed­ne­go z ostat­nich wiel­kich sy­ste­mów fi­lo­zo­ficz­nych sta­ro­żyt­no­ści, na­wią­zu­ją­ce­go do fi­lo­zo­fii Pla­to­na; ne­o­pla­to­nik, no­wo­pla­toń­czyk


SJP.pl


neoplatoński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) filoz. zwią­za­ny z ne­o­pla­to­niz­men lub ne­o­pla­to­ni­ka­mi, do­ty­czą­cy ne­o­pla­to­niz­mu lub ne­o­pla­to­ni­ków

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔplaˈtɔ̃j̃sʲci, AS: neoplatõĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neoplatonizm m., neoplatonik m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowoplatoński

Wiktionary


neoplazja

nie­kon­tro­lo­wa­ne nam­na­ża­nie się ko­mó­rek or­ga­niz­mu przeksz­tał­co­nych w ko­mór­ki no­wot­wo­ro­we, symp­tom stanu prze­dra­ko­we­go


SJP.pl


neopoganin

wyz­naw­ca re­li­gii ne­o­po­gań­skiej, przed­chrze­ści­jań­skich wie­rzeń re­li­gij­nych ja­kie­goś kraju


SJP.pl


neopoganka

→ ne­o­po­ga­nin


SJP.pl

Patrz:

neopoganin

neopogański

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­po­ga­niz­mem, do­ty­czą­cy ne­o­po­ga­niz­mu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔpɔˈɡãj̃sʲci, AS: neopogãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neopoganizm m.

Wiktionary


neopogaństwo

ogól­ne okre­śle­nie róż­nych re­li­gii na­wią­zu­ją­cych do wie­rzeń przed­chrze­ści­jań­skich na danym ob­sza­rze lub w kraju


SJP.pl


neopopiwek

po­tocz­nie: ro­dzaj po­dat­ku od wy­na­gro­dzeń, który za­stą­pił w 1993 roku wcze­śniej­szy po­da­tek od po­nad­nor­ma­tyw­nych wy­na­gro­dzeń, zwany po­piw­kiem


SJP.pl


neopozytywista

zwo­len­nik ne­o­po­zy­ty­wiz­mu


SJP.pl


neopozytywistka

→ ne­o­po­zy­ty­wi­sta


SJP.pl

Patrz:

neopozytywista

neopozytywistyczny

→ ne­o­po­zy­ty­wizm


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­po­zy­ty­wiz­mem

Wiktionary

Patrz:

neopozytywizm

Powiązane:

 rzecz. neopozytywizm m., neopozytywista m., neopozytywistka ż.

Wiktionary


neopozytywizm

kie­ru­nek w fi­lo­zo­fii XX w. uwa­ża­ją­cy, że praw­dzi­wą wie­dzą jest je­dy­nie wie­dza opar­ta na doś­wiad­cze­niu


SJP.pl


neopren

nie­pal­ny ka­u­czuk syn­te­tycz­ny, od­por­ny na oleje i roz­pu­szczal­ni­ki; po­lich­lo­ro­pren


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. nazwa hand­lo­wa syn­te­tycz­ne­go ka­u­czu­ku chlo­ro­pe­no­we­go, który w po­sta­ci spie­nio­nej jest lek­kim i wy­trzy­ma­łym ma­te­ria­łem stos­wa­nym m.in. do pro­duk­cji ska­fan­drów nur­ko­wych;

Wiktionary

Ne­o­pren, po­lich­lo­ro­pren, ka­u­czuk po­lich­lo­ro­pre­no­wy – nazwa hand­lo­wa ka­u­czu­ku syn­te­tycz­ne­go otrzy­my­wa­ne­go w wy­ni­ku po­li­me­ry­za­cji emul­syj­nej chlo­ro­pre­nu (2-chlo­ro­bu­ta-1,3-dienu). W po­rów­na­niu z ka­u­czu­kiem na­tu­ral­nym i tra­dy­cyj­ny­mi ka­u­czu­ka­mi syn­te­tycz­ny­mi, opar­ty­mi na bu­ta­die­nie, ma więk­szą od­por­ność na oleje i roz­pu­szczal­ni­ki or­ga­nicz­ne, wol­niej rów­nież ulega sta­rze­niu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: nɛˈɔprɛ̃n, AS: neoprẽn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neoprenowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kauczuk chloroprenowy

Wiktionary


neoprenowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­pre­nem, do­ty­czą­cy ne­o­pre­nu, wy­ko­na­ny z ne­o­pre­nu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neopren m.

Wiktionary


neoprezbiter

du­chow­ny, który nie­daw­no przy­jął świę­ce­nia ka­płań­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kośc. pre­zbi­ter w pier­wszym roku po przy­ję­ciu świę­ceń

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bi­skup po­pro­sił ne­o­pre­zbi­te­rów, by sta­nę­li wokół oł­ta­rza.

 (1.1) Panie z so­da­li­cji ma­riań­skiej zło­ży­ły księ­dzu ne­o­pre­zbi­te­ro­wi ży­cze­nia.

 (1.1) W nie­dzie­lę oj­ciec ne­o­pre­zbi­ter bę­dzie udzie­lał bło­go­sła­wień­stwa pry­mi­cyj­ne­go.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. prezbiter m., prezbiterium n., prezbiterat m., prezbiterianin m., prezbiterianka ż., prezbiterianizm m.

 przym. prezbiterialny, prezbiteriański

Wiktionary


neoprofes

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. za­kon­nik, który skła­da lub wła­śnie zło­żył śluby

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wśród ne­o­pro­fe­sów było nie­wie­lu mło­dych za­kon­ni­ków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔˈprɔfɛs, AS: neoprofes

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. profesja ż., profes m., profeska ż.

:: fż. neoprofeska ż.

Wiktionary


neoprofeska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. za­kon­ni­ca, która do­pie­ro co zło­ży­ła śluby za­kon­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jutro rano ne­o­pro­fe­ski na­wie­dzą grób za­ło­ży­cie­la swo­je­go zgro­ma­dze­nia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. profes, profesja, neoprofes, profeska

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) osoba konsekrowana, zakonnica, profeska

Wiktionary


neoprokurator

pro­ku­ra­tor po­wią­za­ny z ne­o­sę­dzia­mi


SJP.pl


neoproterozoiczny

przy­miot­nik

 (1.1) przym. od ne­o­pro­te­ro­zo­ik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔprɔtɛrɔzɔˈjit͡ʃnɨ, AS: neoproterozoi ̯ičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neoproterozoik

Wiktionary


neoproterozoik

ostat­nia era pro­te­ro­zo­i­ku, trwa­ją­ca 458 mi­lio­nów lat


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. ostat­nia, naj­młod­sza era (lub era­tem) pro­te­ro­zo­i­ku, trwa­ją­ca 1000 – 542 mi­lio­nów lat temu;

Wiktionary

Ne­o­pro­te­ro­zo­ik (ang. "Ne­o­pro­te­ro­zo­ic")

W erze tej pow­sta­ły złoża ropy naf­to­wej w dy­stryk­cie At­ha­ba­ska, w Ka­na­dzie, a także sól ka­mien­na w Afry­ce Za­chod­niej i Au­stra­lii.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔprɔtɛrɔˈzɔjik, AS: neoproterozoi ̯ik

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neoproterozoiczny

Wiktionary


neoprotestancki

do­ty­czą­cy no­wszych nur­tów pro­te­stan­tyz­mu


SJP.pl


neopsychoanaliza

nurt w psy­cho­a­na­li­zie za­prze­cza­ją­cy, że głów­nym czyn­ni­kiem wa­run­ku­ją­cym oso­bo­wość jest popęd sek­su­al­ny i przy­pi­su­ją­cy tę rolę czyn­ni­kom kul­tu­ro­wym i spo­łecz­nym


SJP.pl


neorealista

zwo­len­nik ne­o­re­a­liz­mu


SJP.pl


neorealistka

zwo­len­nicz­ka ne­o­re­a­liz­mu


SJP.pl


neorealistyczny

→ ne­o­re­a­lizm


SJP.pl

Patrz:

neorealizm

neorealizm

ruch ar­ty­stycz­ny w li­te­ra­tu­rze, pla­sty­ce i fil­mie


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • ne­o­re­a­lizm – nurt w sztu­ce
  • ne­o­re­a­lizm – nurt w fi­lo­zo­fii
  • ne­o­re­a­lizm wło­ski – nurt ar­ty­stycz­ny
  • ne­o­re­a­lizm – nurt ba­da­nia sto­sun­ków mię­dzy­na­ro­do­wych

Wikipedia


neoregelia

Ne­o­re­ge­lia ("Ne­o­re­ge­lia" L.B. Sm.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bro­me­lio­wa­tych ("Bro­me­lia­ce­ae"). Obej­mu­je 97–125 ga­tun­ków. Wszyst­kie wy­stę­pu­ją w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej, we wschod­niej i po­łud­nio­wej czę­ści Bra­zy­lii oraz w Ama­zo­nii. Cen­trum zróż­ni­co­wa­nia jest Mata Atlântica we wschod­niej Bra­zy­lii, gdzie rosną 102 ga­tun­ki.

Wikipedia


neorenesans

Ne­o­re­ne­sans – nurt w ar­chi­tek­tu­rze XIX-wiecz­ne­go hi­sto­ryz­mu, na­wią­zu­ją­cy for­mal­nie do ar­chi­tek­tu­ry re­ne­san­so­wej. W kra­jach Eu­ro­py Środ­ko­wej na­wią­zy­wa­no prze­de wszyst­kim do tzw. re­ne­san­su pół­noc­ne­go.

Te­o­re­tycz­ny grunt dla roz­wo­ju ne­o­re­ne­san­su zo­stał przy­go­to­wa­ny już na po­cząt­ku XIX w.

Wikipedia


neorokoko

nurt w sztu­kach pla­stycz­nych XIX wieku na­wią­zu­ją­cy do ro­ko­ka


SJP.pl


neorokokowy

→ ne­o­ro­ko­ko


SJP.pl

Patrz:

neorokoko

neoromanizm

Przy­kła­dy bu­dow­li ne­o­ro­mań­skich

Ne­o­ro­ma­nizm (styl ne­o­ro­mań­ski) – nurt w ar­chi­tek­tu­rze i sztu­ce XIX-wiecz­ne­go hi­sto­ryz­mu, na­wią­zu­ją­cy do ar­chi­tek­tu­ry ro­mań­skiej.

Ne­o­ro­ma­nizm roz­wi­nął się w ar­chi­tek­tu­rze póź­niej niż ne­o­go­tyk, od­wrot­nie niż hi­sto­rycz­ne epoki, na któ­rych się wzo­ro­wa­ły.

Wikipedia


neoromantyczka

zwo­len­nicz­ka lub przed­sta­wi­ciel­ka ne­o­ro­man­tyz­mu


SJP.pl


neoromantyczny

→ ne­o­ro­man­tyzm


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) liter. szt. zwią­za­ny z ne­o­ro­man­tyz­mem

Wiktionary

Patrz:

neoromantyzm

Przykłady

 (1.1) Sar­ka­jąc na to, że się na nim poz­nać nie umia­no, chwy­ta za pióro, kru­szy kopie za pow­sta­łą w r. 1832 ne­o­ro­man­tycz­ną szko­łą, która mu­zy­kę miała pchnąć na nowe tory a za któréj przed­sta­wi­cie­la Ber­lioz sie­bie uwa­żał, tak jak Wik­tor Hugo za jéj re­pre­zen­tan­ta w pi­śmien­nict­wie ucho­dził.

 (1.1) Wie­deń nie chciał jed­nak zra­żać Po­la­ków, zwła­szcza mło­dzie­ży, która wy­cho­wy­wa­ła się w ne­o­ro­man­tycz­nej at­mos­fe­rze "Mło­dej Pol­ski".

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neoromantyzm mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) modernistyczny

Wiktionary


neoromantyk

ba­dacz lub pa­sjo­nat ne­o­ro­man­tyz­mu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. szt. przed­sta­wi­ciel, zwo­len­nik ne­o­ro­man­tyz­mu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ne­o­ro­man­ty­cy prze­ma­wia­li ję­zy­kiem na­pu­szo­nym i sztucz­nym (…) i wy­ra­ża­li naj­chęt­niej tre­ści uczu­cio­we, prze­ży­wa­ne przez sie­bie lub przez bo­ha­te­rów, z któ­ry­mi się utoż­sa­mia­li.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neoromantyzm mrz.

Wiktionary


neoromantyka

ba­dacz lub pa­sjo­nat ne­o­ro­man­tyz­mu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. ne­o­ro­man­tyzm

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od ne­o­ro­man­tyk

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W te­a­trach pol­skich zy­ska­ła od po­cząt­ku obec­ne­go stu­le­cia prawo oby­wa­tel­stwa wiel­ka ro­man­tycz­na po­ez­ja i wiz­jo­ner­skie płody ne­o­ro­man­ty­ki.

Wiktionary


neoromantyzm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. szt. kie­ru­nek w li­te­ra­tu­rze i sztu­ce na prze­ło­mie XIX i XX w. wy­ka­zu­ją­cy pewne po­do­bień­stwa do ro­man­tyz­mu

 (1.2) muz. kie­ru­nek w mu­zy­ce pow­sta­ły w Niem­czech w dru­giej po­ło­wie XIX w., po­le­ga­ją­cy na odrzu­ce­niu sche­ma­tów i ka­no­nów kla­sycz­nych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego ak­tyw­ność pi­sar­ska przy­pa­dła na schył­ko­wy już okres ne­o­ro­man­tyz­mu pol­skie­go […]

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neoromantyczny

 rzecz. neoromantyk mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) modernizm, Młoda Polska

Wiktionary


neoscholastyczny

→ ne­os­cho­la­sty­ka


SJP.pl

Patrz:

neoscholastyka

neoscholastyk

przed­sta­wi­ciel, zwo­len­nik ne­os­cho­la­sty­ki


SJP.pl


neoscholastyka

przed­sta­wi­ciel, zwo­len­nik ne­os­cho­la­sty­ki


SJP.pl

Ne­os­cho­la­sty­ka – nurt fi­lo­zo­ficz­ny od­na­wia­ją­cy fi­lo­zo­fię scho­la­stycz­ną. Współ­czes­na ne­os­cho­la­sty­ka za­po­cząt­ko­wa­na zo­sta­ła en­cy­kli­ką Leona XIII – "Ae­ter­ni Pa­tris". Leon XIII wez­wał do za­an­ga­żo­wa­nia się ka­to­li­ków w pracę fi­lo­zo­ficz­ną i przy­ję­cie w niej jed­ne­go wzor­ca - scho­la­sty­ki, w szcze­gól­no­ści w for­mie na­da­nej przez To­ma­sza z Ak­wi­nu.

Wikipedia


neosecesjonistka

→ ne­o­se­ce­sjo­ni­sta


SJP.pl

Patrz:

neosecesjonista

neosem.

skrót od: ne­o­se­man­tyzm, ne­o­se­man­tycz­ny


SJP.pl


neosemantyczny

→ ne­o­se­man­tyzm


SJP.pl

Patrz:

neosemantyzm

neosemantyzacja

Ne­o­se­man­ty­za­cja – na­da­wa­nie wy­ra­zom (lek­se­mom) no­wych zna­czeń lub po­sze­rza­nie ich ist­nie­ją­cych zna­czeń. Oprócz ne­o­se­man­ty­za­cji do­ko­nu­ją­cej się pod wpły­wem obcym (por. kal­ko­wa­nie) roz­wi­ja się ne­o­se­man­ty­za­cja ro­dzi­ma. Do no­wszych ne­o­se­man­tyz­mów w ję­zy­ku pol­skim na­le­żą np. okre­śle­nia „na­gło­śnić”, „wy­ci­szyć spra­wę”, „wnio­sko­wać o coś”, „ko­mór­ka” (te­le­fon ko­mór­ko­wy).

Wikipedia


neosemantyzm

wyraz już ist­nie­ją­cy, któ­re­mu na­da­no nowe zna­cze­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. wyraz, który już ist­nie­je w danym ję­zy­ku, jed­nak przy­pi­sa­no mu nowe zna­cze­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przy­kła­dem ne­o­se­man­tyz­mu jest uży­cie słowa „wieża” na okre­śle­nie sprzę­tu do odt­wa­rza­nia mu­zy­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛɔsɛ̃ˈmãntɨsm̥, AS: neosẽmãntysm̦

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neosemantyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neologizm znaczeniowy / semantyczny, nowoznacznik

Wiktionary


neoslawistyczny

→ ne­os­la­wizm


SJP.pl

Patrz:

neoslawizm

neoslawizm

Ne­os­la­wizm ( νέος "néos" „nowy” + Slavi „Sło­wia­nie”) – ruch po­li­tycz­ny pow­sta­ły pod ko­niec XIX wieku wy­ra­sta­ją­cy z i jed­no­cze­śnie kry­tycz­ny wobec pans­la­wiz­mu. Pow­stał wsku­tek dzia­łal­no­ści na­ro­do­wych dzia­ła­czy cze­skich.

Głów­ną ideą ne­os­la­wi­stów była wspól­na obro­na te­re­nów za­miesz­ka­nych przez Sło­wian przed pan­ger­ma­ni­stycz­ną ek­span­sją nie­miec­ką.

Wikipedia


neospasmina

nazwa hand­lo­wa ro­ślin­ne­go leku uspo­ka­ja­ją­ce­go, za­wie­ra­ją­ce­go zwy­kle me­li­sę i wa­le­ria­nę; Ne­o­spaz­mi­na


SJP.pl


neospazmina

nazwa hand­lo­wa ro­ślin­ne­go leku uspo­ka­ja­ją­ce­go, za­wie­ra­ją­ce­go zwy­kle me­li­sę i wa­le­ria­nę; Ne­o­spas­mi­na


SJP.pl


neostrada

nazwa usłu­gi do­stę­pu do sze­ro­ko­pas­mo­we­go In­ter­ne­tu pro­wa­dzo­nej przez Te­le­ko­mu­ni­ka­cję Pol­ską


SJP.pl

Ne­o­stra­da – usłu­ga Oran­ge Pol­ska (do kwiet­nia 2012 r. Te­le­ko­mu­ni­ka­cji Pol­skiej) opar­ta na tech­no­lo­gii ADSL, ADSL2+, VDSL2 (Ne­o­stra­da Fiber) lub FTTH oraz na stan­dar­dzie wy­ma­ga­ją­cym uży­cia kom­pa­ty­bil­ne­go mo­de­mu do po­łą­czeń in­ter­ne­to­wych. Usłu­ga umoż­li­wia stały do­stęp do In­ter­ne­tu tylko na ana­lo­go­wej linii te­le­fo­nicz­nej lub de­dy­ko­wa­nym łączu FTTH.

Wikipedia


neosędzia

sę­dzia po­wo­ła­ny przez upo­li­tycz­nio­ną Kra­jo­wą Radę Są­dow­nict­wa (po re­for­mie z 2017)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) neol. publ. polit. praw. sę­dzia po­wo­ła­ny z udzia­łem Kra­jo­wej Rady Są­dow­nict­wa po jej re­for­mie w 2017 roku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tym razem sąd […] zadał py­ta­nie pre­ju­dy­cjal­ne o to, czy TSUE może zba­dać […], czy z ne­o­sę­dzią w ogóle zo­stał sku­tecz­nie na­wią­za­ny sto­su­nek służ­bo­wy.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neosędziowski

 rzecz. sędzia mos./ż.

Wiktionary


neosłowiański

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ne­os­la­wiz­mem, bę­dą­cy zwo­len­ni­kiem ne­os­la­wiz­mu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wła­śnie z ne­o­po­gań­stwa et­nicz­ne­go wy­wo­dzi się ne­o­sło­wiań­skie ruchy re­li­gij­ne lub pa­ra­re­li­gij­ne, od­wo­łu­ją­ce się do przed­chrze­ści­jań­skich wie­rzeń i tra­dy­cji kul­tu­ro­wych, mi­to­lo­gii lo­kal­nych i prak­tyk ry­tu­al­no-ma­gicz­nych.

Wiktionary


neotektoniczny

→ ne­o­tek­to­ni­ka


SJP.pl

Patrz:

neotektonika

neotelewizja

model te­le­wiz­ji, w któ­rym kła­dzie się naj­więk­szy na­cisk na roz­ryw­kę


SJP.pl

Ne­o­te­le­wiz­ja (neo-tv) – ter­min za­po­cząt­ko­wa­ny w la­tach 80. XX w. przez Um­ber­ta Eco. Okre­śla ro­dzaj te­le­wiz­ji, która "mówi sama o Sobie". Ogra­ni­cze­nie in­for­ma­cji zew­nętrz­nych, mak­sy­ma­li­za­cja tre­ści wew­nętrz­nych to głów­na cecha tego ro­dza­ju me­diów. Do­sko­na­ły­mi przy­kła­da­mi na sto­so­wa­nie tej tech­ni­ki są róż­ne­go ro­dza­ju gale czy ob­cho­dy uś­wiet­nia­ją­ce dzia­łal­ność te­le­wiz­ji.

Wikipedia


neotenia

1. za­cho­wa­nie umie­jęt­no­ści dzie­cię­cych u do­ro­słych osob­ni­ków
2. zdol­ność płcio­we­go rozm­na­ża­nia się larw niek­tó­rych zwie­rząt


SJP.pl

Ne­o­te­nia (gr. "teínein" ‘na­pi­nać’, ‘roz­cią­gać’) – zdol­ność płcio­we­go rozm­na­ża­nia się or­ga­niz­mów we wczes­nych eta­pach on­to­ge­ne­zy (np. larw niek­tó­rych zwie­rząt), wy­stę­pu­ją­ca w na­stęp­stwie przy­spie­szo­ne­go w sto­sun­ku do resz­ty ciała roz­wo­ju na­rzą­dów roz­rod­czych (ne­o­te­nia pełna albo zu­peł­na), a także za­trzy­ma­nie u osob­ni­ków do­ro­słych pew­nych cech in­fan­tyl­nych (ne­o­te­nia nie­peł­na albo nie­zu­peł­na).

Wikipedia


neoteniczny

→ ne­o­te­nia


SJP.pl

Patrz:

neotenia

neoterycy

Ne­o­te­ry­cy (od gr. "hoi ne­o­te­roi po­ie­tai", do­słow­nie „poeci młod­si”, łac. "po­e­tae novi") – ter­min oz­na­cza­ją­cy grupę mło­dych po­e­tów rzym­skich dzia­ła­ją­cych w po­ło­wie I wieku p.n.e.

Ne­o­te­ry­cy zer­wa­li z rzym­ską tra­dy­cją wiel­kich epo­sów hi­sto­rycz­nych. Wzo­ru­jąc się na po­ez­ji hel­le­ni­stycz­nej, zwła­szcza alek­san­dryj­skiej, pre­fe­ro­wa­li ut­wo­ry nie­wiel­kich roz­mia­rów (epi­gra­my, frasz­ki, krót­kie scen­ki, pie­śni we­sel­ne i ża­łob­ne, epyl­lia – małe po­e­ma­ty epic­kie), lecz wy­cy­ze­lo­wa­ne do per­fek­cji (np.

Wikipedia


neotomista

zwo­len­nik ne­o­to­miz­mu, współ­czes­nej wer­sji re­li­gij­no-fi­lo­zo­ficz­ne­go nurtu ide­o­we­go, za­po­cząt­ko­wa­ne­go przez św. To­ma­sza z Ak­wi­nu


SJP.pl


neotomistka

→ ne­o­to­mi­sta


SJP.pl

Patrz:

neotomista

neotomistyczny

→ ne­o­to­mizm


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ne­o­to­miz­mem

Wiktionary

Patrz:

neotomizm

Powiązane:

 rzecz. neotomizm m., neotomista m.

Wiktionary


neotomizm

współ­czes­na wer­sja to­miz­mu, te­i­stycz­ne­go nurtu fi­lo­zo­fii To­ma­sza z Ak­wi­nu, roz­wi­ja­na głów­nie w na łonie Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go


SJP.pl

Ne­o­to­mizm – współ­czes­na wer­sja to­miz­mu, głów­ny kie­ru­nek fi­lo­zo­ficz­ny ne­os­cho­la­sty­ki, po­pu­lar­ny w łonie ka­to­li­cyz­mu. Ne­o­to­mi­ści opo­wia­da­ją się za tzw. kla­sycz­ną kon­cep­cją fi­lo­zo­fii, ak­cen­tu­ją róż­ni­cę mię­dzy nauką a re­li­gią i sztu­ką; za „fi­lo­zo­fię pier­wszą” uz­na­ją te­o­rię bytu. Istot­ny­mi wy­róż­ni­ka­mi ne­o­to­miz­mu są: re­a­lizm, plu­ra­lizm, hy­le­mor­fizm, teizm, in­te­lek­tu­a­lizm, kla­sycz­na kon­cep­cja praw­dy, umiar­ko­wa­ny re­a­lizm po­ję­cio­wy.

Wikipedia


neototalitarny

→ ne­o­to­ta­li­ta­ryzm


SJP.pl

Patrz:

neototalitaryzm

neototalitaryzm

współ­czes­na od­mia­na to­ta­li­ta­ryz­mu opar­ta na mięk­kich me­cha­niz­mach kon­tro­li (np. język, pro­ce­du­ry, tech­no­lo­gia) za­miast ma­so­wej prze­mo­cy


SJP.pl


neotrockista

zwo­len­nik ne­o­troc­kiz­mu


SJP.pl


neotrockizm

nurt ide­o­lo­gicz­ny po II woj­nie świa­to­wej, bę­dą­cy próbą przy­sto­so­wa­nia kon­cep­cji L. Troc­kie­go do współ­czes­nych wa­run­ków po­li­tycz­nych


SJP.pl


neotropikalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. biol. zwią­za­ny z kra­i­ną ne­o­tro­pi­kal­ną, do­ty­czą­cy kra­i­ny ne­o­tro­pi­kal­nej

Wiktionary


neotyp

w tak­so­no­mii: za­stęp­czy przed­sta­wi­ciel wzor­co­wy


SJP.pl

Ne­o­typ (gr. νέος „nowy” τύπος „od­bi­cie, wzór, znak, od­cisk”) – w tak­so­no­mii jest to okaz wyz­na­cza­ny za­miast okazu ty­po­we­go da­ne­go tak­so­nu. Autor opisu no­we­go tak­so­nu zaz­wy­czaj w do­ku­men­ta­cji jego opisu zo­sta­wia do prze­cho­wa­nia jego ty­po­wy okaz, tzw. ho­lo­typ lub lek­to­typ. Gdy jed­nak taki okaz nie zo­stał wyz­na­czo­ny, zo­stał zgu­bio­ny lub uległ zni­szcze­niu, wyz­na­cza­ny jest okaz za­stęp­czy – ne­o­typ. Cza­sa­mi rolę ne­o­ty­pu peł­nić może ilu­stra­cja lub zdję­cie.

Wikipedia


neowagina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wa­gi­na ufor­mo­wa­na w pro­ce­sie ko­rek­ty płci, w przy­pad­ku nie­wyksz­tał­ce­nia się po­chwy w wy­ni­ku za­bu­rzeń roz­wo­ju sek­su­al­ne­go albo pod­czas re­kon­struk­cji de­fek­tów (po ope­ra­cji no­wot­wo­ru, ura­zie)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od­po­wied­nio tech­nicz­nie wy­ko­na­na in­wer­sja za­pew­nia dobre umiej­sco­wie­nie ne­o­wa­gi­ny i zmniej­sza ry­zy­ko wy­pa­da­nia na­rzą­du.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wagina ż., waginizm m., waginoza ż.

 przym. waginalny, waginowy, waginiczny

 przysł. waginalnie

Wiktionary


neowitalista

zwo­len­nik ne­o­wi­ta­liz­mu


SJP.pl


neowitalizm

XIX-wiecz­ny nurt fi­lo­zo­ficz­ny gło­szą­cy po­gląd, że życia or­ga­nicz­ne­go nie można cał­ko­wi­cie wy­pro­wa­dzić z pro­ce­sów fi­zycz­no-che­micz­nych


SJP.pl


neoznaczek

zna­czek pocz­to­wy ku­po­wa­ny w in­ter­ne­cie, przez­na­czo­ny do sa­mo­dziel­ne­go wy­dru­ko­wa­nia


SJP.pl


neozoik

era w dzie­jach Ziemi, która roz­po­czę­ła się po okre­sie kredy i trwa do dziś; era ke­no­zo­icz­na, ke­no­zo­ik


SJP.pl


neozwiązek

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) śro­do­wi­sko­wo: po­gard­li­wie o OPZZ jako kon­ty­nu­a­cji pod­po­rząd­ko­wa­nych par­tii związ­ków za­wo­do­wych w PRL-u


SJP.pl


neoński

po­tocz­nie: zwią­za­ny z Ne­o­ka­te­chu­me­na­tem, ka­to­lic­kim ru­chem re­li­gij­nym; ne­o­ka­te­chu­me­nal­ny


SJP.pl


nep

(od ro­syj­skie­go: no­wa­ja eko­no­mi­cze­ska­ja po­li­ti­ka - nowa po­li­ty­ka eko­no­micz­na) po­li­ty­ka go­spo­dar­cza wczes­ne­go Związ­ku Ra­dziec­kie­go, wpro­wa­dzo­na cza­so­wo dla od­bu­do­wa­nia kraju po za­pa­ści z cza­sów ko­mu­niz­mu wo­jen­ne­go; NEP


SJP.pl


nepal

kraj fe­de­ral­ny w Azji Po­łud­nio­wej, w Hi­ma­la­jach


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Azji;

Wiktionary

Nepal, ofi­cjal­nie Fe­de­ral­na De­mo­kra­tycz­na Re­pu­bli­ka Ne­pa­lu ( नेपाल trl. "Nepāl", trb. "Nepal") – de­mo­kra­tycz­na re­pu­bli­ka fe­de­ral­na w Azji Po­łud­nio­wej, po­ło­żo­na w środ­ko­wej czę­ści Hi­ma­la­jów, gra­ni­czą­ca na pół­no­cy z Chi­na­mi, a na po­łud­niu, wscho­dzie i za­cho­dzie z In­dia­mi, bez do­stę­pu do morza.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Sto­li­cą Ne­pa­lu jest Kat­man­du.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛpal, AS: nepal

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nepalski mrz., Nepalczyk mos., Nepalka ż.

 przym. nepalski

Wiktionary


nepalczyk

oby­wa­tel Ne­pa­lu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Ne­pa­lu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ty­be­tań­czy­cy tę rze­ko­mą, ta­jem­ni­czą, bu­dzą­cą strach isto­tę na­zy­wa­ją kan­gu­li, Ne­pal­czy­cy na­to­miast yeti.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈpalt͡ʃɨk, AS: nepalčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nepal mrz., nepalski mrz.

:: fż. Nepalka ż.

 przym. nepalski

Wiktionary


nepali

język ne­pal­ski


SJP.pl


nepalka

oby­wa­tel­ka Ne­pa­lu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Ne­pa­lu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈpalka, AS: nepalka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nepal mrz., nepalski mrz.

:: fm. Nepalczyk mos.

 przym. nepalski

Wiktionary


nepalski

zwią­za­ny z Ne­pa­lem


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Nepal

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język urzę­do­wy Ne­pa­lu;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈpalsʲci, AS: nepalsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nepal mrz., Nepalczyk mos., Nepalka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) nepali

Wiktionary


nepalskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem ne­pal­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem ne­pal­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku ne­pal­skim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈpalskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: nepalskoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


neper

jed­nost­ka uży­wa­na zwła­szcza w te­le­ko­mu­ni­ka­cji do wy­ra­ża­nia wzmoc­nie­nia lub tłu­mie­nia mocy elek­trycz­nej, na­tę­że­nia prądu itp.


SJP.pl

Neper – bez­wy­mia­ro­wa lo­ga­ryt­micz­na jed­nost­ka miary wiel­ko­ści ilo­ra­zo­wych, oz­na­cza­na sym­bo­lem Np, sto­so­wa­na w elek­tro­tech­ni­ce i aku­sty­ce, naz­wa­na na cześć Johna Na­pie­ra (1550-1617), któ­re­go zla­ty­ni­zo­wa­ne naz­wi­sko brzmia­ło „Neper”.

Sto­su­nek dwu wiel­ko­ści po­lo­wych for­mu­la_1 i for­mu­la_2 w ne­pe­rach jest de­fi­nio­wa­ny przez jego lo­ga­rytm na­tu­ral­ny for­mu­la_3

Wikipedia


nepomucen

imię mę­skie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

Wiktionary

Ne­po­mu­cen – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Żeń­ski od­po­wied­nik to Ne­po­mu­ce­na.

Ne­po­mu­cen imie­ni­ny ob­cho­dzi: 17 paź­dzier­ni­ka.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɛpɔ̃ˈmut͡sɛ̃n, AS: nepõmucẽn

Wiktionary


nepomucenostwo

Ne­po­mu­cen z mał­żon­ką; Ne­po­mu­ce­no­wie


SJP.pl


nepomucenowie

Ne­po­mu­cen z mał­żon­ką; Ne­po­mu­ce­no­stwo


SJP.pl


nepomucenowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Ne­po­mu­ce­na lub z nim zwią­za­ny


SJP.pl


nepot

krew­ny, ulu­bie­niec osoby wpły­wo­wej, po­pie­ra­ny przez nią


SJP.pl


nepotka

→ nepot


SJP.pl

Patrz:

nepot

nepotyczny

→ ne­po­tyzm; ne­po­ty­stycz­ny


SJP.pl


nepotysta

czło­wiek wpły­wo­wy, po­pie­ra­ją­cy krew­nych, przy­ja­ciół


SJP.pl


nepotystka

→ ne­po­ty­sta


SJP.pl

Patrz:

nepotysta

nepotystyczny

→ ne­po­tyzm; ne­po­tycz­ny


SJP.pl


nepotyzm

1. da­wa­nie pier­wszeń­stwa krew­nym i zna­jo­mym przy ob­sa­dza­niu sta­no­wisk; ku­mo­ter­stwo, fa­wo­ry­tyzm;
2. daw­niej: udzie­la­nie przez pa­pie­ży przy­wi­le­jów swoim krew­nym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ob­sa­dza­nie pod­le­głych sobie sta­no­wisk krew­ny­mi

 (1.2) daw. pre­fe­ro­wa­nie przez pa­pie­ży swo­ich krew­nych przy udzie­la­niu przy­wi­le­jów

Wiktionary

Ne­po­tyzm ( nepos – wnuk, po­to­mek) – fa­wo­ry­zo­wa­nie człon­ków ro­dzi­ny przy ob­sa­dza­niu sta­no­wisk i przy­dzie­la­niu god­no­ści.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W mojej fir­mie sze­rzy się ne­po­tyzm.

 (1.1) Post­ko­mu­nizm w tym ro­zu­mie­niu jest hy­bry­dą, w któ­rej są równi i rów­niej­si, skom­pli­ko­wa­ne, czę­sto sprzecz­ne, szyb­ko zmie­nia­ją­ce się prze­pi­sy służą po­szcze­gól­nym gru­pom in­te­re­sów, a klien­te­lizm, ne­po­tyzm, kon­for­mizm i ko­rup­cja są na po­rząd­ku dzien­nym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈpɔtɨsm̥, AS: nepotysm̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nepot m., nepotysta m., nepotyczność ż.

 przym. nepotyczny

Wiktionary


neptek

w gwa­rze miej­skiej: nie­do­raj­da, ofer­ma


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) lek­cew. osoba nie­za­rad­na lub nie­zdar­na

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten nep­tek ci to spar­ta­czy.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) miernota, oferma, pomiotło, pętak, partacz

Wiktionary


neptun

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Np


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Np i licz­bie ato­mo­wej 93;

Wiktionary

Nep­tun – ga­zo­wy ol­brzym, ósma, naj­dal­sza od Słoń­ca pla­ne­ta w Ukła­dzie Sło­necz­nym, czwar­ta pod wzglę­dem śred­ni­cy oraz trze­cia pod wzglę­dem masy. Nep­tun jest ponad 17 razy ma­syw­niej­szy od Ziemi i ma­syw­niej­szy od swo­je­go „bliź­nia­ka” Urana, który ma masę pra­wie 15 razy więk­szą od masy Ziemi. Krąży wokół Słoń­ca w od­le­gło­ści około 30 razy więk­szej niż dy­stans Zie­mia-Słoń­ce. Nazwa po­cho­dzi od rzym­skie­go boga mórz Nep­tu­na. Jego sym­bol astro­no­micz­ny to, sty­li­zo­wa­ny trój­ząb Nep­tu­na.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie wła­ści­wo­ści che­micz­ne ma nep­tun?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛptũn, AS: neptũn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Neptun mos.

 przym. neptunowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. Np

Wiktionary


neptuniczny

zwią­za­ny z ży­wio­łem wod­nym, oce­a­nem, np. for­ma­cje nep­tu­nicz­ne - skały osa­do­we pow­sta­łe wsku­tek dzia­ła­nia wody


SJP.pl


neptunit

mi­ne­rał, krze­mo­ty­ta­nian sodu, po­ta­su, że­la­za i man­ga­nu


SJP.pl

Nep­tu­nit – bar­dzo rzad­ki mi­ne­rał z ro­dzi­ny krze­mia­nów. Nep­tu­nit zo­stał naz­wa­ny w 1893 roku przez szwedz­kie­go mi­ne­ra­lo­ga Gu­sta­va Flin­ka (1848–1931) na cześć Nep­tu­na, rzym­skie­go boga morza. Nazwa ta zo­sta­ła na­da­na ze wzglę­du na bli­skie po­wią­za­nie nep­tu­ni­tu w jego ty­po­wej lo­ka­li­za­cji w Narssârssuk na Gren­lan­dii z egi­ry­nem naz­wa­nym na cześć "Ægira", boga morza i zwie­rząt mor­skich w mi­to­lo­gii nor­dyc­kiej.

Wikipedia


neptunizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. geol. te­o­ria ge­o­lo­gicz­na gło­szą­ca, że wszyst­kie skały na Ziemi pow­sta­ły w wy­ni­ku kry­sta­li­za­cji i osa­dza­nia się sub­stan­cji mi­ne­ral­nych z wody mor­skiej

Wiktionary

Nep­tu­nizm – jeden z daw­nych kie­run­ków w ge­o­lo­gii, funk­cjo­nu­ją­cy na prze­ło­mie XVIII i XIX wieku, bę­dą­cy w opo­zy­cji do plu­to­niz­mu. Nazwa wy­wo­dzi się od rzym­skie­go boga mórz – Nep­tu­na. Nep­tu­nizm za­kła­dał, że wszyst­kie skały pow­sta­ły po­przez kry­sta­li­za­cję lub osa­dza­nie ze śro­do­wi­ska wod­ne­go. Kon­cep­cja ta oka­za­ła się słusz­na w ogra­ni­czo­nym stop­niu, je­dy­nie w od­nie­sie­niu do niek­tó­rych skał osa­do­wych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W XVIII wieku nep­tu­nizm do­mi­no­wał w ge­o­lo­gii, zanim zo­stał oba­lo­ny przez te­o­rię wul­ka­niz­mu.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neptuniczny

 rzecz. Neptun mzw./mos.

Wiktionary


neptunowy

→ nep­tun


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy nep­tu­nu (pier­wiast­ka)

Wiktionary

Patrz:

neptun

Powiązane:

 rzecz. neptun m.

Wiktionary


ner

zgru­bie­nie od: nerka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. rzeka środ­ko­wo­pol­ska, prawy do­pływ Warty;

Wiktionary

Ner – rzeka w środ­ko­wej Pol­sce, pły­nie przez wo­je­wództ­wo łódz­kie i wiel­ko­pol­skie, na Wy­so­czyź­nie Ła­skiej i w Kot­li­nie Kol­skiej, prawy do­pływ środ­ko­wej Warty, o dłu­go­ści 134 km. W dol­nym od­cin­ku pra­do­lin­nym daw­niej za­ba­gnio­ne dno do­li­ny jest obec­nie ure­gu­lo­wa­ne i użyt­ko­wa­ne pod łąki. Mak­sy­mal­na roz­pię­tość wahań sta­nów wody w dol­nym biegu wy­no­si 3,5 m.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z tego miej­sca wy­pły­wa­ją wspom­nia­ne wcze­śniej rzeki (a wła­ści­wie rze­czuł­ki) i tu wła­śnie miały miej­sce pier­wot­ne źró­dła Neru.

Wiktionary


nera

zgru­bie­nie od: nerka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) grub. slang. od: nerka

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nera (Rosja) – rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji
  • Nera (Ru­mu­nia) – rzeka w Ru­mu­nii
  • Nera (Wło­chy) – rzeka we Wło­szech

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kie­dyś w Nysie to mo­głeś do­stać gu­mo­wą pałą po ne­rach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerka ż., nereczka ż.

Wiktionary


nercza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Kraju Za­baj­kal­skim, lewy do­pływ Szył­ki;

Wiktionary

Ner­cza ( Нерча, "Nier­cza") – rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Kraju Za­baj­kal­skim, lewy do­pływ Szył­ki. Jej dłu­gość wy­no­si 580 km; do­rze­cze zaj­mu­je po­wierzch­nię 27 500 km².

Źró­dła rzeki znaj­du­ją się w pa­śmie Olok­miń­ski Sta­no­wik. Pły­nie ona sze­ro­ką do­li­ną w kie­run­ku po­łud­nio­wym.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Nerczyńsk m.

 przym. nerczyński

Wiktionary


nerczan

ga­tu­nek sko­ru­pia­ka z ro­dzi­ny ho­ma­ro­wa­tych; lan­gu­styn­ka, ho­ma­rzec


SJP.pl


nerczyca

przew­le­kłe scho­rze­nie nerek, bę­dą­ce na­stęp­stwem wielu cho­rób za­kaź­nych albo za­tru­cia


SJP.pl


nerczyłusk

pa­proć z ro­dzi­ny pa­prot­ko­wa­tych, po­cho­dzą­ca z te­re­nów rów­ni­ko­wych; sze­ro­ko upra­wia­na jako ro­śli­na do­nicz­ko­wa i szklar­nio­wa; ne­fro­le­pis


SJP.pl


nerczyńsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej, w Kraju Za­baj­kal­skim, nad Ner­czą;

Wiktionary

Ner­czyńsk ( Нерчинск, "Nier­czinsk") – mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej (w Kraju Za­baj­kal­skim), nad Ner­czą (do­pływ Szył­ki).

Za­ło­żo­ne w 1654 jako oś­ro­dek hand­lu fu­tra­mi i wa­row­nia, w któ­rej w 1689 Rosja za­war­ła z Chi­na­mi pier­wszy trak­tat re­gu­lu­ją­cy gra­ni­cę mię­dzy obu pań­stwa­mi; od 1696 mia­sto i sie­dzi­ba okrę­gu gór­ni­cze­go (sre­bro, ołów), na­le­żą­ce­go do dóbr rzą­do­wych (od 1704); na obec­nym miej­scu od 1812.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nerczyński

 rzecz. Nercza ż.

Wiktionary


nerczyński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ner­czą (rzeką w Rosji)

 (1.2) zwią­za­ny z Ner­czyń­skiem (mia­stem w Rosji)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nercza ż., Nerczyńsk mrz.

Wiktionary


nerd

osoba za­fa­scy­no­wa­na na­u­ka­mi ści­sły­mi, kom­pu­te­ra­mi i grami kom­pu­te­ro­wy­mi, czę­sto nie­przy­sto­so­wa­na do życia w spo­łe­czeń­stwie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba pa­sjo­nu­ją­ca się na­u­ka­mi ści­sły­mi, in­for­ma­ty­ką, grami kom­pu­te­ro­wy­mi itp. kosz­tem nie­przy­sto­so­wa­nia do życia spo­łecz­ne­go, nie­zdol­no­ści utrzy­my­wa­nia sto­sun­ków to­wa­rzy­skich lub nied­ba­ło­ści o formę fi­zycz­ną;

Wiktionary

Zo­bacz też: N.E.R.D (ze­spół roc­ko­wy).

Nerd – osoba prze­sad­nie fa­scy­nu­ją­ca się na­u­ka­mi ści­sły­mi, zwła­szcza in­for­ma­ty­ką, oraz grami kom­pu­te­ro­wy­mi. Sy­no­ni­micz­nym okre­śle­niem nerda jest geek.

Ste­re­o­typ nerda pa­ro­dio­wa­ły m.in. filmy z cyklu "Zem­sta fra­je­rów" ("Re­ven­ge of the Nerds").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tylko nerd po­tra­fi sie­dzieć na IRC-u więk­szą część doby.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛrt, AS: nert

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) geek

Wiktionary


nerdka

ko­bie­ta za­fa­scy­no­wa­na na­u­ka­mi ści­sły­mi, kom­pu­te­ra­mi i grami kom­pu­te­ro­wy­mi, czę­sto nie­przy­sto­so­wa­na do życia w spo­łe­czeń­stwie


SJP.pl


nerdowski

→ nerd; ner­do­wy


SJP.pl


nerdowy

→ nerd; ner­dow­ski


SJP.pl


nerdy

osoba za­fa­scy­no­wa­na na­u­ka­mi ści­sły­mi, kom­pu­te­ra­mi i grami kom­pu­te­ro­wy­mi, czę­sto nie­przy­sto­so­wa­na do życia w spo­łe­czeń­stwie


SJP.pl


nerdzik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: nerd

Wiktionary


nerdzić

po­tocz­nie: poś­wię­cać więk­szość czasu na gry kom­pu­te­ro­we i prze­glą­da­nie in­ter­ne­tu


SJP.pl


nereczka

zdrob­nie­nie od: nerka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: nerka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈrɛt͡ʃka, AS: nerečka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerka ż., nera ż.

 przym. nerkowy

Wiktionary


nereczki

zdrob­nie­nie od: nerka


SJP.pl


nerecznica

Ne­recz­ni­ca ("Dry­op­te­ris") – ro­dzaj pa­pro­ci na­le­żą­cych do ro­dzi­ny ne­recz­ni­co­wa­tych ("Dry­op­te­ri­da­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 400 ga­tun­ków (348 jest zwe­ry­fi­ko­wa­nych we­dług "Plants of the World on­li­ne"). Są to śred­niej wiel­ko­ści pa­pro­cie na­ziem­ne. Ro­dzaj jest kos­mo­po­li­tycz­ny. W Pol­sce udo­ku­men­to­wa­no wy­stę­po­wa­nie 11 ga­tun­ków.

Wikipedia


nereida

we­dług mi­to­lo­gii grec­kiej: nimfa mor­ska


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mitgr. nimfa mor­ska

 (1.2) zool. pier­ście­ni­ca z ro­dzi­ny ne­re­id (Ne­re­i­di­dae)

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ne­re­i­da – księ­życ Nep­tu­na
  • ne­re­i­da – po­spo­li­ty wie­lo­szczet na­le­żą­cy do pier­ście­nic. Ten wie­lo­szczet jest dra­pież­ni­kiem, ale po­ma­ga w oczy­szcza­niu wody mor­skiej
  • Ne­re­i­da – w mi­to­lo­gii grec­kiej każda z nimf mor­skich, córek Ne­re­u­sa
  • „Néréïde” – nazwa fran­cu­skich okrę­tów
  • „Ne­re­i­de” – nazwa wło­skich okrę­tów

Wikipedia


neretwa

rzeka w Bośni i Her­ce­go­wi­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Bośni i Her­ce­go­wi­nie i Chor­wa­cji, ucho­dzą­ca do Adria­ty­ku;

Wiktionary

Ne­ret­wa ("Ne­ret­va") – rzeka w Bośni i Her­ce­go­wi­nie i Chor­wa­cji, ucho­dzą­ca do Adria­ty­ku. Naj­więk­sza i naj­dłuż­sza rzeka po wschod­niej stro­nie ba­se­nu Adria­ty­ku. Dłu­gość: 225 km, w tym 203 km w Bośni i Her­ce­go­wi­nie, 22 km w Chor­wa­cji. Śred­ni prze­pływ w mie­ście Met­ko­vić (około 20 km od uj­ścia): 378 m³/s. Po­wierzch­nia do­rze­cza: 9106 km².

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Do Adria­ty­ku ucho­dzą rzeki Pad i Ne­ret­wa.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neretwiański

Wiktionary


neretwiański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ne­ret­wą, do­ty­czą­cy Ne­ret­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do­pie­ro w r. 997, doża Piotr II Or­se­o­lo, zła­mał po­tę­gę ne­ret­wiań­skich kor­sa­rzy i za­pew­nił pa­no­wa­nie We­ne­cji na dal­ma­tyń­skich wy­brze­żach uwsp..

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Neretwa ż.

Wiktionary


nereus

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ne­re­us – pla­ne­to­i­da o nu­me­rze ka­ta­lo­go­wym 4660
  • Ne­re­us (Ne­re­usz) – w mi­to­lo­gii grec­kiej bóg mor­ski, syn Pon­to­sa, oj­ciec Ne­re­id
  • La­brus ne­re­us (war­gacz me­ru­la) – ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny war­ga­czo­wa­tych
  • USS „Ne­re­us” – nazwa okrę­tów US Navy
  • Ne­re­usz – imię mę­skie
  • Ne­re­usz Osta­szew­ski – poseł na Sejm Czte­ro­let­ni
  • Filip Ne­re­usz (Filip Neri) – świę­ty zw. Apo­sto­łem Rzymu
  • „Ni­refs” – grec­ki okręt pod­wod­ny z okre­su mię­dzy­wo­jen­ne­go i II wojny świa­to­wej
  • „Ni­refs” – grec­ki okręt pod­wod­ny z lat 70. XX wieku

Wikipedia


nerka

1. organ w ciele zwie­rząt i ludzi, słu­żą­cy m.in. do fil­tro­wa­nia krwi;
2. na­czy­nie w kształ­cie tego or­ga­nu, uży­wa­ne m.in. przy opa­trun­kach;
3. nie­wiel­ka sa­szet­ka na pasku;
4. nie­wiel­ki mebel z bla­tem w kształ­cie nerki lub ziar­na fa­so­li;
5. ga­tu­nek ło­so­sia pa­cy­ficz­ne­go; łosoś czer­wo­ny;
6. sztucz­na nerka - apa­rat me­dycz­ny za­stę­pu­ją­cy pracę nerek


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. na­rząd w ukła­dzie wy­dal­ni­czym zwie­rząt;

 (1.2) środ. na­czy­nie w kształ­cie nerki (1.1) uży­wa­ne w szpi­ta­lu

 (1.3) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|On­cor­hyn­chus nerka|ref=tak., ga­tu­nek ło­so­sia;

 (1.4) pot. sa­szet­ka no­szo­na na pasku

Wiktionary

Nerka (łac. "ren", gr. "neph­ros") – na­rząd ukła­du mo­czo­wo-płcio­we­go peł­nią­cy rolę wy­dal­ni­czą (pro­duk­cja moczu), re­gu­la­cyj­ną (utrzy­ma­nie ho­me­o­sta­zy) i en­do­kryn­ną (pro­duk­cja i de­gra­da­cja hor­mo­nów).

Nerki są na­rzą­dem pa­rzy­stym, któ­re­go kształt przy­po­mi­na zwy­kle ziar­no fa­so­li, są ko­lo­ru czer­wo­no­brą­zo­we­go (wsku­tek dużej za­war­to­ści krwi). Kształt jest zmien­ny ga­tun­ko­wo; u koni prawa nerka ma ser­co­wa­ty kształt, u bydła obyd­wie nerki ce­chu­ją się kształ­tem nie­re­gu­lar­ne­go owalu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dry­blas nie miał na sobie pół­ko­żusz­ka ani dżin­sów, ani kur­tecz­ki od­sła­nia­ją­cej oko­li­ce nerek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛrka, AS: nerka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerczyca ż., nadnercze n., nerkowiec m., nerki, nerkówka

:: zdrobn. nereczka ż.

:: zgrub. nera ż.

 przym. nerkowy, wewnątrznerkowy, nerkowaty, nadnerczowy

 przysł. nerkowato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cynadra

Wiktionary


nerki

po­tra­wa z nerek zwie­rzę­cych


SJP.pl


nerkoserce

urzą­dze­nie me­dycz­ne przez­na­czo­ne dla no­wo­rod­ków i nie­mow­ląt z cięż­ką nie­wy­dol­no­ścią nerek lub serca


SJP.pl


nerkosz

ner­kosz je­sien­ny - owad z ro­dzi­ny ko­ziuł­ko­wa­tych


SJP.pl


nerkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem nerkę, po­dob­ny do nerki


SJP.pl


nerkowcowy

→ ner­ko­wiec


SJP.pl

Patrz:

nerkowiec

nerkowiec

po­tocz­nie: czło­wiek cho­ru­ją­cy na nerki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ga­tu­nek drze­wa z ro­dzi­ny na­ner­czo­wa­tych, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ana­car­dium oc­ci­den­ta­le|L.|ref=tak.;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerka ż.

Wiktionary


nerkowokomórkowy

rak ner­ko­wo­ko­mór­ko­wy - naj­częst­szy no­wot­wór zło­śli­wy nerek, sta­no­wią­cy 90% zmian zło­śli­wych tego na­rzą­du


SJP.pl


nerkowy

przy­miot­nik od: nerka


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. do­ty­czą­cy nerek

 (1.2) techn. o mi­kro­fo­nach: do­brze wy­chwy­tu­ją­cy dźwię­ki z boku oraz z przo­du, ale słabo z tyłu; z kie­run­ko­wym od­bio­rem dźwię­ku gra­ficz­nie po­dob­nym do nerki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nad­mier­ne wy­dzie­la­nie al­do­ste­ro­nu przez nad­ner­cza zmniej­sza ner­ko­we wy­da­la­nie Na+, zwięk­sza na­to­miast wy­da­la­nie z mo­czem K+, Mg2+ i NH4+.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛrˈkɔvɨ, AS: nerkovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerka ż., nereczka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) kardioidalny

Wiktionary


nerkozastępczy

za­stę­pu­ją­cy lub wspo­ma­ga­ją­cy funk­cje nerek


SJP.pl


nerkówka

cześć mięsa cie­lę­ce­go wraz z nerką


SJP.pl


nero

zgru­bie­nie od: nerka


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Grupa pro­gra­mów kom­pu­te­ro­wych Nero słu­żą­cych głów­nie do wy­pa­la­nia płyt pro­du­ko­wa­nych przez firmę Nero AG
    • pro­gram Nero BackItUp – two­rze­nie kopii za­pa­so­wych
    • pro­gram Nero Bur­ning ROM – na­gry­wa­nie płyt
    • pro­gram Nero BurnRights – usta­la­nie praw za­pi­su
    • pro­gram Nero CoverDesigner – pro­jek­to­wa­nie okła­dek płyt
    • pro­gram Nero DiscCopy Gad­get – ko­pio­wa­nie płyty jed­nym kli­knię­ciem
    • pro­gram Nero DiscSpeed – te­sto­wa­nie na­pę­dów
    • pro­gram Nero Ex­press (upro­szczo­na wer­sja Nero Bur­ning ROM) – na­gry­wa­nie płyt
    • pro­gram Nero Home – za­rzą­dza­nie pli­ka­mi mul­ti­me­dial­ny­mi
    • pro­gram Nero InfoTool – in­for­ma­cje o sy­ste­mie
    • pro­gram Nero MediaHub – or­ga­ni­za­tor me­diów
    • pro­gram Nero PhotoSnap – edy­cja fo­to­gra­fii

Wikipedia


nerobolil

nazwa hand­lo­wa leku ana­bo­licz­ne­go sto­so­wa­ne­go w le­cze­niu utra­ty masy ciała i za­bu­rzeń syn­te­zy bia­łek, za­wie­ra­ją­ce­go nan­dro­lon


SJP.pl


nerol

płyn­ny al­ko­hol otrzy­my­wa­ny z olej­ku z kwia­tów po­ma­rań­czy; sto­so­wa­ny w prze­my­śle kos­me­tycz­nym


SJP.pl

Nerol – or­ga­nicz­ny, zwią­zek che­micz­ny, ter­pen wy­stę­pu­ją­cy w olej­kach ete­rycz­nych: ber­ga­mo­to­wym i ne­ro­lo­wym. Ma za­pach róży.

Jest izo­me­rem ge­o­me­trycz­nym (o kon­fi­gu­ra­cji "Z") ge­ra­nio­lu. Sto­so­wa­ny jest w prze­my­śle per­fu­me­ryj­nym.

Wikipedia


neroli

ole­jek ro­ślin­ny otrzy­my­wa­ny z płat­ków kwia­tów drze­wa po­ma­rań­czy gorz­kiej


SJP.pl

Ne­ro­li – album bry­tyj­skie­go mu­zy­ka ek­spe­ry­men­tal­ne­go Bria­na Eno, wy­da­ny w 1993 roku przez All Sa­ints Re­cords. Skła­da się on z jed­nej, nie­mal go­dzin­nej am­bien­to­wej kom­po­zy­cji, skła­da­ją­cej się z przy­pad­ko­wych, ale za­ra­zem har­mo­nij­nych ele­men­tów.

Wikipedia


neron

1. Nero Cla­u­dius Dru­sus Ger­ma­ni­cus Ca­e­sar; (37-68) ce­sarz rzym­ski (od 54);
2. Nero Cla­u­dius Dru­sus; Neron Kla­u­diusz Dru­zus (38-9 r. p.n.e.), wódz rzym­ski


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. imię|pol­ski|m.

Wiktionary

Neron, "Lu­cius Do­mi­tius Ahe­no­bar­bus", po adop­cji "Nero Cla­u­dius Ca­e­sar Dru­sus Ger­ma­ni­cus" (ur. 15 grud­nia 37 w An­cjum, zm. 9 czerw­ca 68 w Rzy­mie) – ce­sarz rzym­ski od 13 paź­dzier­ni­ka 54 do swo­jej śmier­ci, syn Gne­ju­sza Do­mi­cju­sza Ahe­no­bar­bu­sa i Agry­pi­ny Młod­szej, póź­niej­szej żony ce­sa­rza Kla­u­diu­sza.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po­przed­nie­go dnia był na ucz­cie u Ne­ro­na, która prze­cią­gnę­ła się do późna w noc.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. Neronowy

Wiktionary


neronowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) hist. na­le­żą­cy do Ne­ro­na

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bie­głem do przy­le­głe­go domu Sa­bi­ny: pło­nął już kryp­to­por­ty­kus, i tu już ciżba nie­wol­ni­ków Ne­ro­no­wych nad­bie­ga­ła ni­szczyć, łamać, roz­wa­lać i łupić, z dziką chci­wo­ścią ra­bun­ku...

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Neron mrz.

Wiktionary


nerpa

ga­tu­nek foki; foka obrącz­ko­wa­na


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pusa hi­spi­da|ref=tak., mała foka o ciem­nym fu­trze z jas­ny­mi ko­li­sty­mi pla­ma­mi, żyje w głów­nie mo­rzach ark­tycz­nych;

Wiktionary

Nerpa ("Pusa") – ro­dzaj mor­skich ssa­ków z ro­dzi­ny fo­ko­wa­tych (Pho­ci­dae).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈnɛrpa, AS: nerpa

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) foka obrączkowana

Wiktionary


neruda

1. Pablo Ne­ru­da (wła­ści­wie Neftalí Ri­car­do Reyes Ba­su­al­to) (1904-73), poeta chi­lij­ski;
2. Jan Ne­ru­da (1834-91), pi­sarz cze­ski


SJP.pl


nervosol

śro­dek uspo­ka­ja­ją­cy i na­sen­ny sto­so­wa­ny w le­cze­niu ner­wic


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. zob. bu­pro­pion.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W szko­łach śred­nich jest ta­jem­ni­cą po­li­szy­ne­la, że mnó­stwo ucz­niów przed kla­sów­ka­mi i spraw­dzia­na­mi bie­rze środ­ki uspo­ka­ja­ją­ce, a na niek­tó­re lek­cje u niek­tó­rych na­u­czy­cie­li pra­wie wszy­scy cho­dzą „na pro­chach”, ner­vo­so­lu i in­nych „uspo­ka­ja­czach”.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bupropion

Wiktionary


nerw

1. splot włó­kien prze­wo­dzą­cych bodź­ce czu­cio­we i ru­cho­we mię­dzy móz­giem a in­ny­mi czę­ścia­mi ciała; fibra;
2. włó­kni­ste zgru­bie­nie w li­ściach ro­ślin; żyłka;
3. wro­dzo­na zdol­ność do cze­goś; ta­lent


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. med. splot włó­kien okry­tych wspól­ną otocz­ką, któ­re­go za­da­niem jest prze­wo­dze­nie bodź­ców czu­cio­wych i ru­cho­wych;

 (1.2) bot. włó­kno w ro­śli­nach, głów­nie li­ściach, słu­żą­ce prze­wo­dze­niu i wzmac­nia­niu;

 (1.3) książk. za­cię­cie do cze­goś

Wiktionary

Nerw ( ner­vus) – pę­czek róż­nej dłu­go­ści i gru­bo­ści włó­kien ner­wo­wych (wy­pu­stek ne­u­ro­nów – ak­so­nów) okry­tych wspól­ną otocz­ką, wcho­dzą­cych w skład ob­wo­do­we­go ukła­du ner­wo­we­go.

Zrąb nerwu sta­no­wi tkan­ka łącz­na wła­ści­wa, która dzie­li się na:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Naj­czę­ściej przew­le­kła ne­u­ro­pa­tia cu­krzy­co­wa ata­ku­je nerwy stóp i nóg, nieco rza­dziej nerwy dłoni i ra­mion.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛrf, AS: nerf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerwy nmos., nerwowość ż., nerwica ż., nerwus m., nerwuska ż., nerwacja ż., nerwiak m., nerwicowiec m., nerwizm m., nerwowiec m., nerwówa ż., nerwówka ż., nerwicowanie n., onerwie n., nerwik mrz.

 czas. nerwicować ndk., denerwować ndk., zdenerwować dk., wnerwiać ndk., wnerwić dk.

 przym. nerwowy, nerwicowy

 przysł. nerwowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) żyłka

 (1.3) żyłka, smykałka

Wiktionary


nerwacja

sieć wią­zek prze­wo­dzą­cych wy­cho­dzą­cych z ogon­ka li­ścio­we­go i roz­ga­łę­zia­ją­cych się w blasz­ce li­ścio­wej; uner­wie­nie li­ścia


SJP.pl


nerwiak

zwy­kle ła­god­ny i nie­zło­śli­wy no­wot­wór ob­wo­do­we­go ukła­du ner­wo­we­go, skła­da­ją­cy się z ko­mó­rek ner­wo­wych i włó­kien ner­wo­wych; ne­u­ro­ma


SJP.pl

Ner­wiak – rzad­ki, zwy­kle nie­zło­śli­wy no­wot­wór ob­wo­do­we­go ukła­du ner­wo­we­go, ut­wo­rzo­ny z wy­pu­stek ner­wo­wych lub osłon­ki łącz­not­kan­ko­wej, umiej­sco­wio­ny czę­sto w ka­na­le krę­go­wym.

Ma po­stać drob­nych, po­je­dyn­czych lub mno­gich czer­wo­no­bru­nat­nych guz­ków. Po­dob­nie przed­sta­wia się ut­ka­nie ner­wia­ka po­u­ra­zo­we­go, który może być przy­czy­ną bólów fan­to­mo­wych lub pie­ką­cych.

Wikipedia


nerwiakowłókniak

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) med. guzek lub guz o cha­rak­te­rze no­wot­wo­ru ła­god­ne­go;

Wiktionary

Ner­wia­ko­włó­kniak ( ne­u­ro­fi­bro­ma, ne­u­ro­fi­bro­ma) – guzek lub guz o cha­rak­te­rze no­wot­wo­ru ła­god­ne­go, wy­wo­dzą­cy się z ko­mó­rek Schwan­na. Zwy­kle mnogi, pow­sta­je z osło­nek ner­wów skóry ca­łe­go ciała, a także uner­wia­ją­cych na­rzą­dy wew­nętrz­ne i z ner­wów czasz­ko­wych. Ner­wia­ko­włó­knia­ki mogą ule­gać trans­for­ma­cji zło­śli­wej. Guzy te sta­no­wią część obra­zu kli­nicz­ne­go fa­ko­ma­toz: cho­ro­by Rec­kling­ha­u­se­na, czyli ner­wia­ko­włó­knia­ko­wa­to­ści typu 1, i ner­wia­ko­włó­knia­ko­wa­to­ści typu 2.

Wikipedia


nerwica

dłu­gotr­wa­łe za­bu­rze­nie czyn­no­ści oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go, ob­ja­wia­ją­ce się nad­mier­ną po­bud­li­wo­ścią, draż­li­wo­ścią, sta­na­mi lę­ko­wy­mi, ob­se­sja­mi, czę­sto bó­la­mi psy­cho­gen­ny­mi, de­pre­sją; ne­u­ro­za


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. med. za­bu­rze­nie czyn­no­ści oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się nad­mier­ną jego po­bud­li­wo­ścią i wzmo­żo­ny­mi re­ak­cja­mi na ne­ga­tyw­ne bodź­ce zew­nętrz­ne;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerw mrz., nerwy nmos., nerwus mos., denerwowanie n., nadenerwowanie n., poddenerwowanie n., podenerwowanie n., wydenerwowanie n., zdenerwowanie n., neurotycyzm mrz., neurotyczność ż.

 czas. denerwować ndk., nadenerwować dk., poddenerwować dk., podenerwować dk., wydenerwować dk., zdenerwować dk.

 przym. nerwicowy, nerwowy, podenerwowany, zdenerwowany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neuroza

Wiktionary


nerwicotwórczy

ma­ją­cy wpływ na pow­sta­wa­nie ner­wic


SJP.pl


nerwicować

wy­wo­ły­wać ner­wi­cę, de­ner­wo­wać


SJP.pl


nerwicowiec

osoba cier­pią­ca na ner­wi­cę


SJP.pl


nerwicowy

→ ner­wi­ca


SJP.pl

Patrz:

nerwica

nerwik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od nerw

Wiktionary

Ner­wik – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Purda. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

Nie­wiel­ka osada leśna na War­mii, po­ło­żo­na 2 km od drogi Olsz­tyn–Grze­grzół­ki, w do­li­nie rzecz­ki War­dę­gi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) To nie nerw, lecz tylko mały ner­wik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerw m.

Wiktionary


nerwiki

Ner­wi­ki (niem. "Nerf­ken", "Par­pe­la­u­ken") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie bar­to­szyc­kim, w gmi­nie Gó­ro­wo Iła­wec­kie. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

Wikipedia


nerwizm

te­o­ria uz­na­ją­ca na­drzęd­ną rolę ukła­du ner­wo­we­go w zja­wi­skach za­cho­dzą­cych w or­ga­niz­mie


SJP.pl


nerwoból

na­pa­dy bólu wzdłuż ner­wów wsku­tek za­ka­że­nia, za­tru­cia, ochło­dze­nia; ne­u­ral­gia; ne­wral­gia


SJP.pl


nerwowiec

osoba nie­od­por­na ner­wo­wo; ner­wus


SJP.pl


nerwowiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ner­wo­wo


SJP.pl


nerwowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ner­wo­wy, zdra­dza­ją­cy zde­ner­wo­wa­nie/pod­de­ner­wo­wa­nie/nie­po­kój

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Matka za­da­wa­ła ojcu nie­do­rzecz­ne py­ta­nia, ner­wo­wo ma­cha­jąc wach­la­rzem i wy­rzu­ca­jąc z sie­bie eg­zal­to­wa­ne "och!" i "ach!"

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛrˈvɔvɔ, AS: nervovo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nerwowy

 rzecz. nerwowość ż., nerw mrz., nerwy nmos., nerwus mos.

Wiktionary


nerwowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­bu­rze­nie sy­ste­mu ner­wo­we­go; prze­wraż­li­wie­nie, nad­mier­na po­bud­li­wość, skłon­ność do zde­ner­wo­wa­nia, roz­draż­nie­nie

 (1.2) wzbu­rzo­na, nie­spo­koj­na at­mos­fe­ra

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛrˈvɔvɔɕt͡ɕ, AS: nervovość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerw m., nerwy nmos., nerwus mos.

 przym. nerwowy

 przysł. nerwowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) agresywność, drażliwość, impulsywność, krewkość, nadpobudliwość, pobudliwość, wybuchowość; rozdrażnienie, zdenerwowanie

 (1.2) ferment, gorączka, gorączkowość, podekscytowanie, podniecenie, poruszenie, wrzenie

Wiktionary


nerwowy

1. do­ty­czą­cy ner­wów; sta­no­wią­cy nerw, bę­dą­cy ner­wem;
2. do­ty­czą­cy sy­ste­mu ner­wo­we­go;
3. świad­czą­cy o zde­ner­wo­wa­niu; nie­spo­koj­ny, gwał­tow­ny;
4. łatwo ule­ga­ją­cy roz­draż­nie­niu, zde­ner­wo­wa­niu


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny z ner­wa­mi, do­ty­czą­cy ner­wów

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) o czło­wie­ku: taki, który szyb­ko się de­ner­wu­je, ma słabe nerwy

 (2.2) świad­czą­cy o zde­ner­wo­wa­niu, na­pię­ciu, nie­po­ko­ju

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zwie­rzę­ta, choć nie wszyst­kie ich typy, są je­dy­ny­mi or­ga­niz­ma­mi, u któ­rych wy­stę­pu­ją ukła­dy mię­śnio­wy i ner­wo­wy.

 (2.1) Ner­wo­wy seter ugryzł mnie w łydkę.

 (2.2) Gdy po­li­cjan­ci za­czę­li się śmiać, zro­bi­łam się je­szcze bar­dziej ner­wo­wa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛrˈvɔvɨ, AS: nervovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerw m., nerwy nmos., nerwowość ż., nerwówka ż., nerwiak m., nerwica ż., nerwus m., nerwuska ż., denerwowanie n., zdenerwowanie n.

 czas. denerwować ndk., zdenerwować dk.

 przym. nerwicowy

 przysł. nerwowo, newicowo

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) agresywny, drażliwy, pobudliwy, przewrażliwiony, niecierpliwy, impulsywny, gwałtowny, niespokojny, przeczulony

Wiktionary


nerwus

po­tocz­nie: osoba łatwo tra­cą­ca pa­no­wa­nie nad sobą, re­a­gu­ją­ca ner­wo­wo, hi­ste­rycz­nie; fu­riat, rap­tus, zło­śnik, pie­kiel­nik, wy­bu­cho­wiec


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. czło­wiek ner­wo­wy, łatwo wpa­da­ją­cy w gniew

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Coś taki ner­wus, uspo­kój się.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛrvus, AS: nervus

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerw m., nerwy nmos., nerwowość ż., nerwacja ż., nerwówka ż., nerwówa ż., nerwica ż., nerwicowiec m., nerwowiec m.

 przym. nerwowy, nerwicowy

 przysł. nerwowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cholernik, choleryk, furiat, impetyk, kłębek nerwów, narwaniec, nerwicowiec, nerwowiec

Wiktionary


nerwuska

→ ner­wus


SJP.pl

Patrz:

nerwus

nerwy

1. sy­stem ner­wo­wy jako czyn­nik re­gu­lu­ją­cy stany psy­chicz­ne; od­por­ność, wy­trzy­ma­łość psy­chicz­na;
2. zde­ner­wo­wa­nie, iry­ta­cja


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) roz­draż­nie­nie, zde­ner­wo­wa­nie, nie­po­kój

 (1.2) psy­chicz­na od­por­ność

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lp. od: nerw

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W sześć mie­się­cy przy­ty­ła z ner­wów, a potem schu­dła gło­dząc się ponad 20 kilo.

 (1.2) Wy­łą­czył sil­nik, żeby nie sły­szeć szar­ga­ją­ce­go nerwy dźwię­ku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛrvɨ, AS: nervy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nerw, nerwowość, nerwica, nerwus, nerwuska, nerwacja, nerwiak, nerwicowiec, nerwizm, nerwowiec, nerwówa, nerwówka, nerwicowanie

 przym. nerwowy, nerwicowy

 czas. nerwicować

 przysł. nerwowo

Wiktionary


nerwówa

po­tocz­nie: ner­wo­wa, go­rącz­ko­wa at­mos­fe­ra; ner­wów­ka


SJP.pl


nerwówka

po­tocz­nie: ner­wo­wa, go­rącz­ko­wa at­mos­fe­ra; ner­wó­wa


SJP.pl


nerynga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu kłaj­pedz­kim.

Wiktionary

Ne­ryn­ga (lit. "Ne­rin­ga") – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne na Mie­rzei Ku­roń­skiej.

Ne­ryn­ga skła­da się z 4 daw­niej ry­bac­kich, a obec­nie tu­ry­stycz­nych wsi po­ło­żo­nych na mie­rzei: Juodkrantė, Pre­i­li, Per­val­ki i Nidy. Po­łą­cze­nie na­stą­pi­ło w 1961.

Mia­sto roz­cią­ga się wzdłuż mie­rzei na 50 km.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. neryński

Wiktionary


neryngowo

Ne­ryn­go­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wrze­siń­skim, w gmi­nie Wrze­śnia.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

W po­bli­żu miej­sco­wo­ści, choć for­mal­nie na te­re­nie wsi Go­zdo­wo, był przy­sta­nek kolei wą­sko­to­ro­wej Ne­ryn­go­wo.

Wikipedia


nerytyczny

stre­fa ne­ry­tycz­na - stre­fa wód przy­brzeż­nych ponad dnem li­to­ra­lu lub szel­fu kon­ty­nen­tal­ne­go mórz i oce­a­nów (rza­dziej je­zior), do­brze prześ­wiet­lo­na, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się róż­no­rod­no­ścią form życia


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. geogr. od­no­szą­cy się do stre­fy płyt­kich wód przy­brzeż­nych

Wiktionary


nesca

[czy­taj: neska] po­tocz­nie: kawa roz­pu­szczal­na; neska


SJP.pl


nescafé

marka kawy roz­pu­szczal­nej


SJP.pl

Nescafé – marka kaw roz­pu­szczal­nych po­cho­dzą­ca ze Szwaj­ca­rii i na­le­żą­ca do Nestlé od roku 1938. Nazwa jest po­łą­cze­niem dwóch wy­ra­zów: „Nestlé” i „café”. Do­stęp­ny na rynku w for­mie pro­duk­tów ta­kich jak:

Wikipedia


nesebyr

mia­sto w Buł­ga­rii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Buł­ga­rii, po­ło­żo­ne na nie­wiel­kim pół­wy­spie na wy­brze­żu Morza Czar­ne­go;

Wiktionary

Ne­se­byr (bułg. Несебър Nesebǎr) – mia­sto w Buł­ga­rii, w ob­wo­dzie Bur­gas i sie­dzi­ba gminy Ne­se­byr, po­ło­żo­ne na nie­wiel­kim pół­wy­spie na wy­brze­żu Morza Czar­ne­go, 14 157 miesz­kań­ców.

Mia­sto jest re­zer­wa­tem ar­chi­tek­to­nicz­nym i ar­che­o­lo­gicz­nym od 1956, a od 1983 za­byt­ki kul­tu­ry w mie­ście zo­sta­ły wpi­sa­ne na listę świa­to­we­go dzie­dzict­wa kul­tu­ry UNESCO.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nesebyrski

Wiktionary


nesebyrski

przy­miot­nik od: Ne­se­byr, mia­sto w Buł­ga­rii


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ne­se­by­rem, do­ty­czą­cy Ne­se­by­ru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W XIII i XIV wieku wyksz­tał­cił się tutaj ne­se­byr­ski styl ar­chi­tek­to­nicz­ny zwany „ma­lar­skim”, który spra­wia, że do dziś cerk­wie tutaj za­cho­wa­ne robią ogrom­ne wra­że­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nesebyr mrz.

Wiktionary


neseser

wa­li­zecz­ka lub to­reb­ka na po­dręcz­ne dro­biaz­gi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­wiel­ka wa­liz­ka lub torba na po­dręcz­ne przy­bo­ry, rze­czy oso­bi­ste, uży­wa­na w po­dró­ży;

Wiktionary

Ne­se­ser (z nécessaire – "nie­zbęd­ny, po­trzeb­ny") – ro­dzaj małej wa­liz­ki, przez­na­czo­nej do prze­no­sze­nia po­dręcz­nych dro­biaz­gów, np. do pracy lub w po­dró­ży

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Por­tier ra­por­to­wał, że ne­se­ser przy­wie­zio­no z dwor­ca przed go­dzi­ną…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈsɛsɛr, AS: neseser

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. neseserek m.

Wiktionary


neska

po­tocz­nie: kawa roz­pu­szczal­na; nesca


SJP.pl


nesonim

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. nazwa włas­na wyspy

Wiktionary


nesquik

po­pu­lar­ny napój ka­ka­o­wy w po­sta­ci pyłu do roz­pu­szcza­nia w mleku lub wo­dzie


SJP.pl

Nes­qu­ik – napój ka­ka­o­wy, sprze­da­wa­ny w po­sta­ci prosz­ku przez­na­czo­ne­go do roz­pu­szcza­nia w zim­nym lub cie­płym mleku lub wo­dzie, pro­du­ko­wa­ny od 1948 roku przez firmę Nestlé. W USA pro­dukt ten był sprze­da­wa­ny do 1999 roku pod nazwą "Nest­le Quik", kiedy to rów­nież i w tym kraju przy­ję­to nazwę "Nes­qu­ik".

Wikipedia


nesselrode

[czy­taj: ne­sel­rod] babka z bitą śmie­ta­ną i owo­ca­mi, po­sy­pa­na wiór­ka­mi cze­ko­la­do­wy­mi


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Fry­de­ryk Karol Nes­sel­ro­de (1786–1868) (ros. Fio­dor Nes­sel­ro­de) – Nie­miec w służ­bie ro­syj­skiej, od 1813 adiu­tant wiel­kie­go księ­cia Kon­stan­te­go, oj­ciec Marii Ka­ler­gis
  • Karl Ro­bert Nes­sel­ro­de (1780–1862) (ros. Карл Васильевич Нессельроде) – brat Fry­de­ry­ka Ka­ro­la Nes­sel­ro­de, w la­tach 1814–1856 mi­ni­ster spraw za­gra­nicz­nych Rosji
  • Wil­helm Karl Nes­sel­ro­de – oj­ciec Fry­de­ry­ka i Karla Nes­sel­ro­de

Wikipedia


nessos

Nes­sos (gr. Νέσσος Néssos, łac. Nes­sus) – w mi­to­lo­gii grec­kiej jeden z cen­ta­u­rów. Był synem Ik­sjo­na i Ne­fe­le.

Wikipedia


nesterenko

naz­wi­sko


SJP.pl


nesterowicz

naz­wi­sko


SJP.pl


nesteruk

naz­wi­sko


SJP.pl


nestlé

kon­cern spo­żyw­czy, znany głów­nie z wy­ro­bów cu­kier­ni­czych


SJP.pl

Nestlé S.A. – szwaj­car­skie przed­się­bior­stwo spo­żyw­cze za­ło­żo­ne przez nie­miec­kie­go far­ma­ce­u­tę Hen­rie­go Nestlé. Sie­dzi­ba przed­się­bior­stwa mie­ści się w Vevey, w kan­to­nie Vaud, w Szwaj­ca­rii.

Wikipedia


nestor

mądry, doś­wiad­czo­ny sta­rzec, bę­dą­cy naj­star­szym przed­sta­wi­cie­lem ja­kiejś grupy ludzi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. lub podn. naj­star­szy czło­nek zrze­sze­nia, naj­bar­dziej doś­wiad­czo­ny, naj­po­waż­niej­szy przed­sta­wi­ciel ja­kiejś zbio­ro­wo­ści; ktoś da­rzo­ny po­wszech­nym sza­cun­kiem

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. ptak dra­pież­ny o barw­nym upie­rze­niu i me­ta­licz­nym po­ły­sku;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ne­stor – imię mę­skie
  • Ne­stor – kro­ni­karz ruski, mnich pie­czer­skie­go mo­na­ste­ru w Ki­jo­wie
  • Ne­stor – w mi­to­lo­gii grec­kiej król Pylos, jeden z naj­star­szych uczest­ni­ków wojny tro­jań­skiej, mądry i doś­wiad­czo­ny sta­rzec, syn Ne­le­u­sa; bo­ha­ter Ilia­dy i Ody­sei Ho­me­ra
  • ne­stor – ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny ne­sto­rów
  • Ne­stor – pla­ne­to­i­da o nu­me­rze ka­ta­lo­go­wym 659
  • HMAS Ne­stor – au­stra­lij­ski ni­szczy­ciel z okre­su II wojny świa­to­wej
  • Ne­stor (Kry­stew) – buł­gar­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Ne­stor (Do­nen­ko) – bi­skup Ukra­iń­skie­go Ko­ścio­ła Pra­wo­sław­ne­go Pa­triar­cha­tu Mo­skiew­skie­go
  • Ne­stor (Pysyk) – bi­skup Ukra­iń­skie­go Ko­ścio­ła Pra­wo­sław­ne­go Pa­triar­cha­tu Ki­jow­skie­go
  • Ne­stor (Ani­si­mow) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Ne­stor (Fomin) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny
  • Ne­stor (Lu­bie­ran­ski) – ro­syj­ski bi­skup pra­wo­sław­ny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) B.B. King w cza­sie swej dłu­giej ka­rie­ry stał się ne­sto­rem sceny blu­e­so­wej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛstɔr, AS: nestor

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nestor m.

:: fż. nestorka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) matuzalem, matuzal, senior

Wiktionary


nestorianin

zwo­len­nik, wyz­naw­ca ne­sto­ria­niz­mu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. wyz­naw­ca, zwo­len­nik dok­try­ny ne­sto­ria­niz­mu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nestorianizm mrz.

:: fż. nestorianka ż.

 przym. nestoriański

Wiktionary


nestorianizm

chrze­ści­jań­ska he­rez­ja z V w., gło­szą­ca odręb­ność bo­skiej i ludz­kiej na­tu­ry Chry­stu­sa


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) teol. chrze­ści­jań­ska dok­try­na chry­sto­lo­gicz­na, która uz­na­je w Chry­stu­sie dwie osoby, boską i ludz­ką, oraz ne­gu­je kult Marii jako Matki Bo­skiej;

Wiktionary

Ne­sto­ria­nizm – chrze­ści­jań­ska dok­try­na chry­sto­lo­gicz­na za­po­cząt­ko­wa­na w la­tach 428–431 w wy­ni­ku kon­tro­wer­sji pow­sta­łej wokół na­u­cza­nia Ne­sto­riu­sza, pa­triar­chy Kon­stan­ty­no­po­la, na temat re­la­cji mię­dzy dwie­ma na­tu­ra­mi, boską i ludz­ką, Je­zu­sa Chry­stu­sa. Po­tę­pio­na jako he­rez­ja przez sobór efe­ski (431 r.), dała po­czą­tek licz­nym Ko­ścio­łom wschod­nim, które żyły w izo­la­cji od Wiel­kie­go Ko­ścio­ła.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nestorianin m., nestorianka ż.

 przym. nestoriański

Wiktionary


nestorianka

zwo­len­nicz­ka ne­sto­ria­niz­mu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. wyz­naw­czy­ni, zwo­len­nicz­ka dok­try­ny ne­sto­ria­niz­mu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nestorianizm m., nestorianin m.

 przym. nestoriański

Wiktionary


nestoriański

przy­miot­nik

 (1.1) rel. do­ty­czą­cy ne­sto­ria­niz­mu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nestorianizm m., nestorianin m., nestorianka ż.

Wiktionary


nestorka

mądra, doś­wiad­czo­na ko­bie­ta, bę­dą­ca naj­star­szą przed­sta­wi­ciel­ką ja­kiejś grupy ludzi


SJP.pl


nestorowicz

naz­wi­sko


SJP.pl

Ne­sto­ro­wicz (cz. "Ne­ste­ro­wicz") – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Pobóg.

Wikipedia


nestorowy

przy­miot­nik od: ne­stor


SJP.pl


nesycki

do­ty­czą­cy Nesy, sta­ro­żyt­ne­go mia­sta na te­re­nie dzi­siej­szej Tur­cji


SJP.pl


neszka

zdrob­nie­nie od: Agniesz­ka; Aga


SJP.pl


net

1. w te­ni­sie: otar­cie się piłki o siat­kę, szcze­gól­nie jako błąd przy ser­wo­wa­niu; w siat­ków­ce: otar­cie się piłki o siat­kę po ser­wi­sie;
2. po­tocz­nie: In­ter­net


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) pot. młodz. In­ter­net

Wiktionary

net – po­le­ce­nie sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go Mi­cro­soft Win­dows, i ReactOS (po­cho­dzą­ce z DOS) umoż­li­wia­ją­ce za­rzą­dza­nia i kon­fi­gu­ro­wa­nia sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go z wier­sza po­le­ceń. Po­le­ce­nie służy głów­nie do za­rzą­dza­nia za­so­ba­mi sie­cio­wy­mi. Jest rów­nież czę­ścią pro­gra­mu IBM PC Net­work Pro­gram for DOS.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mi­chał cią­gle sie­dzi na necie, pew­nie już nie wie, jak wy­glą­da pod­wór­ko.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛt, AS: net

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. necik mrz.

Wiktionary


neta

ro­dzaj sieci ry­bac­kiej


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Neta – wieś na Cy­prze
  • Neta – gaun wikas sa­mi­ti w za­chod­niej czę­ści Ne­pa­lu w stre­fie Lum­bi­ni w dy­stryk­cie Gulmi
  • Neta – gaun wikas sa­mi­ti w za­chod­niej czę­ści Ne­pa­lu w stre­fie Gan­da­ki w dy­stryk­cie Lam­jung
  • Neta – gaun wikas sa­mi­ti w za­chod­niej czę­ści Ne­pa­lu w stre­fie Bheri w dy­stryk­cie Surk­het
  • Neta Ba­rzi­laj – iz­ra­el­ska pio­sen­kar­ka
  • Neta Har­paz – iz­ra­el­ski po­li­tyk
  • Neta Al­chi­mi­ster – iz­ra­el­ska mo­del­ka
  • Rui Neta – por­tu­gal­ski pił­karz
  • Neta – sieć za­staw­na
  • Neta – bra­zy­lij­skie naz­wi­sko
  • Neta – chiń­ska marka sa­mo­cho­dów elek­trycz­nych
  • stro­ny z za­czy­na­ją­ce się na Neta

Wikipedia


netballowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z net­bal­lem, do­ty­czą­cy net­bal­lu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. netball m.

Wiktionary


netbook

[czy­taj: net­buk] mały kom­pu­ter prze­no­śny głów­nie do ko­rzy­sta­nia z in­ter­ne­tu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mały, kom­pu­ter prze­no­śny mniej­szy od no­te­bo­o­ka, przez­na­czo­ny głów­nie do prze­glą­da­nia In­ter­ne­tu, ko­rzy­sta­nia z apli­ka­cji on­li­ne oraz pro­gra­mów biu­ro­wych;

Wiktionary

Net­bo­ok – mały, prze­no­śny kom­pu­ter oso­bi­sty, zaz­wy­czaj tań­szy, lżej­szy i mniej wy­daj­ny od tra­dy­cyj­ne­go lap­to­pa, przez­na­czo­ny do prze­glą­da­nia In­ter­ne­tu, wi­de­o­roz­mów, apli­ka­cji on­li­ne oraz prac biu­ro­wych w po­dró­ży.

Net­bo­o­ki po­sia­da­ją zwy­kle sy­ste­my Linux, Win­dows Mo­bi­le, Win­dows XP lub Win­dows 7 oraz ener­go­o­szczęd­ne pro­ce­so­ry Intel Ce­le­ron M ULV, Intel Atom, VIA C7, VIA Nano lub AMD Ath­lon Neo.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rzad­ko ru­szam się z domu bez net­bo­o­ka. (z In­ter­ne­tu)

Wiktionary


netbsd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) in­form. unik­so­po­dob­ny sy­stem ope­ra­cyj­ny z ro­dzi­ny Ber­ke­ley Soft­wa­re Di­stri­bu­tion;

Wiktionary

NetBSD – wy­so­ce prze­no­śny, do­stęp­ny na wiele ar­chi­tek­tur sy­stem ope­ra­cyj­ny z ro­dzi­ny BSD (Unix), zgod­ny z normą POSIX.

Ofi­cjal­nym za­wo­ła­niem jest "Oczy­wi­ście, że [to] ob­słu­gu­je NetBSD" ( Of co­ur­se it runs NetBSD) – na­wią­zu­ją­ce do re­kor­do­wej licz­by ar­chi­tek­tur, na które prze­nie­sio­no sy­stem.

Wikipedia


netfliksowy

przy­miot­nik

 (1.1) pot. zwią­za­ny z Net­fli­xem, wy­pro­du­ko­wa­ny dla Net­fli­xa, do­stęp­ny na Net­flik­sie

Wiktionary


netflix

Net­flix – ame­ry­kań­skie przed­się­bior­stwo me­dial­ne z sie­dzi­bą w Los Gatos w sta­nie Ka­li­for­nia za­ło­żo­ne 29 sierp­nia 1997, od 16 stycz­nia 2007 bę­dą­ce wła­ści­cie­lem ser­wi­su VOD z tre­ścia­mi over-the-top ofe­ru­ją­ce­go za zry­czał­to­wa­ną opła­tą do­stęp do fil­mów i se­ria­li po­przez media stru­mie­nio­we.

Wikipedia


netflixowy

→ Net­flix


SJP.pl

Patrz:

Netflix

netia

firma te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­na


SJP.pl

Netia S.A. – jeden z naj­więk­szych pol­skich ope­ra­to­rów te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nych, część Grupy Pol­sat Plus. Do­staw­ca usług te­le­wi­zyj­nych, in­ter­ne­tu sta­cjo­nar­ne­go oraz mo­bil­ne­go dla użyt­kow­ni­ków pry­wat­nych, firm oraz in­sty­tu­cji. Za­trud­nia ok. 2000 osób w 70 lo­ka­li­za­cjach w Pol­sce. Od maja 2018 r. więk­szo­ścio­wy pa­kiet akcji Netia SA po­sia­da Cy­fro­wy Pol­sat S.A.

Wikipedia


netizen

śro­do­wi­sko­wo: czło­wiek bar­dzo czę­sto ko­rzy­sta­ją­cy z in­ter­ne­tu i ak­tyw­nie przy­czy­nia­ją­cy się do jego roz­wo­ju; oby­wa­tel in­ter­ne­tu


SJP.pl

Ne­ti­zen (ang. "net" – sieć, "ci­ti­zen" – oby­wa­tel) – „oby­wa­tel sieci”, ak­tyw­nie czło­nek spo­łecz­no­ści sie­cio­wych, za­an­ga­żo­wa­ny w po­dej­mo­wa­nie ak­tyw­no­ści o cha­rak­te­rze oby­wa­tel­skim, spo­łecz­nym i po­li­tycz­nym.

Po­ję­cie "ne­ti­zen" stało się w ostat­nich la­tach szcze­gól­nie po­pu­lar­ne w Chi­nach i Korei Po­łud­nio­wej, gdzie ist­nie­ją ak­tyw­ne grupy sie­cio­we.

Wikipedia


netlabel

przed­się­bior­stwo lub nie­for­mal­na grupa zaj­mu­ją­ca się dy­stry­bu­cją mu­zy­ki w in­ter­ne­cie


SJP.pl

Net­la­bel (na­zy­wa­ny rów­nież "on-line label", "web label" lub "mp3 label") – ogól­na nazwa firm i nie­for­mal­nych grup zaj­mu­ją­cych się szcze­gól­nym spo­so­bem dy­stry­bu­cji mu­zy­ki w In­ter­ne­cie, głów­nie w for­mie elek­tro­nicz­nej (w po­sta­ci skom­pre­so­wa­nych pli­ków MP3 lub Ogg Vor­bis).

Wikipedia


netnografia

et­no­gra­fia in­ter­ne­tu


SJP.pl


netografia

bi­blio­gra­fia tek­stów in­ter­ne­to­wych


SJP.pl


netograficzny

→ ne­to­gra­fia


SJP.pl

Patrz:

netografia

netoholiczka

ko­bie­ta uza­leż­nio­na od in­ter­ne­tu; in­ter­ne­to­ho­licz­ka, sie­cio­ho­licz­ka, cy­ber­ho­licz­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta uza­leż­nio­na od in­ter­ne­tu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. netoholizm m.

:: fm. netoholik

 przym. netoholiczny

Wiktionary


netoholik

osoba uza­leż­nio­na od in­ter­ne­tu; in­ter­ne­to­ho­lik, sie­cio­ho­lik, cy­ber­ho­lik


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba uza­leż­nio­na od in­ter­ne­tu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ne­to­ho­lik spę­dza tyle czasu przy kom­pu­te­rze, że w końcu mu się to prze­ja­da, za­czy­na się zwy­czaj­nie nu­dzić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. netoholizm m.

:: fż. netoholiczka

 przym. netoholiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) internetoholik, siecioholik

Wiktionary


netoholizm

uza­leż­nie­nie od in­ter­ne­tu; in­ter­ne­to­ho­lizm, sie­cio­ho­lizm, cy­ber­ho­lizm


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) uza­leż­nie­nie od In­ter­ne­tu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛtɔˈxɔlʲism̥, AS: netoχolʹism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. netoholik m., netoholiczka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) internetoholizm

Wiktionary


netokracja

wizja nowej elity wła­dzy epoki In­ter­ne­tu, w któ­rej na­czel­ną war­to­ścią jest in­for­ma­cja


SJP.pl

Ne­to­kra­cja (ang. "net" – sieć, "ari­sto­cra­cy" – ary­sto­kra­cja) – fik­cyj­na nowa klasa wyż­sza w te­o­re­tycz­nym spo­łe­czeń­stwie cy­fro­wym sta­no­wią­ca elitę in­for­ma­cyj­ną.

Wizja nowej rze­czy­wi­sto­ści przed­sta­wio­na zo­sta­ła w książ­ce "Ne­to­kra­cja. Nowa elita wła­dzy i życie po ka­pi­ta­liź­mie" Ale­xan­dra Barda i Jana Söderqvista, w któ­rej wła­dzę przej­mą "ne­to­kra­ci", zwani nową ary­sto­kra­cją, ary­sto­kra­cją sieci. W opi­sa­nej w tej pu­bli­ka­cji rze­czy­wi­sto­ści na­czel­ną war­to­ścią jest in­for­ma­cja.

Wikipedia


netokratyczny

→ ne­to­kra­cja


SJP.pl

Patrz:

netokracja

netowy

→ net (in­ter­net), → neta (sieć ry­bac­ka)


SJP.pl


netscape

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Net­sca­pe Na­vi­ga­tor – prze­glą­dar­ka in­ter­ne­to­wa
  • Net­sca­pe En­ter­pri­se Ser­ver – ser­wer WWW
  • Net­sca­pe Di­rec­to­ry Ser­ver – ser­wer LDAP
  • Net­sca­pe Vi­su­al JavaScript – zin­te­gro­wa­ne śro­do­wi­sko pro­gra­mi­stycz­ne
  • Net­sca­pe Cer­ti­fi­ca­te Ma­na­ge­ment Sy­stem – sy­stem za­rzą­dza­nia cer­ty­fi­ka­ta­mi
  • Net­sca­pe Com­mu­ni­ca­tions – przed­się­bior­stwo two­rzą­ce opro­gra­mo­wa­nie

Wikipedia


netsuke

mały przed­miot rzeź­bio­ny w drew­nie lub kości sło­nio­wej, kuty w me­ta­lu


SJP.pl

Net­su­ke (jap. 根付) – mi­nia­tu­ro­we rzeź­by uży­wa­ne w Ja­po­nii od około XV wieku, umie­szcza­ne na końcu sznu­ra, na któ­rym mo­co­wa­no do pasa ki­mo­na wo­re­czek, słu­żą­cy do no­sze­nia drob­nych przed­mio­tów lub inrō (ozdob­ny po­jem­nik na leki lub oso­bi­stą pie­częć).

Tra­dy­cyj­ny ja­poń­ski strój nie po­sia­dał kie­sze­ni.

Wikipedia


netto

w zna­cze­niu rze­czow­ni­ka: waga bez opa­ko­wa­nia


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) o cenie, pen­sji itp.: po od­li­cze­niu wszel­kich do­dat­ko­wych kosz­tów

 (1.2) o masie: bez opa­ko­wa­nia

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • masa netto – masa to­wa­ru bez opa­ko­wa­nia
  • war­tość netto – war­tość to­wa­ru (usłu­gi) bez po­dat­ku VAT
  • war­tość bie­żą­ca netto – wskaź­nik oceny efek­tyw­no­ści in­we­sty­cji
  • pro­dukt kra­jo­wy netto – war­tość pro­duk­tów wyt­wo­rzo­nych na te­ry­to­rium da­ne­go kraju
  • płaca netto – wy­na­gro­dze­nie wy­pła­ca­ne do ręki
  • zysk netto
  • stra­ta netto
  • cena netto
  • for­mat netto – roz­mia­ry karty go­to­we­go wy­ro­bu po­li­gra­ficz­ne­go (po ob­cię­ciu spa­dów)
  • (3175) Netto – pla­ne­to­i­da z pasa głów­ne­go aste­ro­id
  • Netto – duń­ska sieć su­per­mar­ke­tów
  • Netto – fran­cu­ska sieć su­per­mar­ke­tów

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Za­trzy­mu­je­my in­we­sty­cje, tnie­my kosz­ty i osią­ga­my dwu­dzie­sto­pro­cen­to­wy zysk netto, a prze­de wszyst­kim uważ­nie przy­glą­da­my się part­ne­rom…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛtːɔ, AS: ne•to

Wiktionary


nettop

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. kom­pu­ter typu mini desk­top przez­na­czo­ny do wy­ko­ny­wa­nia pod­sta­wo­wych zadań (głów­nie zwią­za­nych z In­ter­ne­tem), zu­ży­wa­ją­cy mniej ener­gii od tra­dy­cyj­ne­go kom­pu­te­ra oso­bi­ste­go;

Wiktionary

Net­top – typ kom­pu­te­ra mi­ni­desk­top lub przez­na­czo­ny do wy­ko­ny­wa­nia pod­sta­wo­wych zadań, ta­kich jak prze­glą­da­nie In­ter­ne­tu, do­stęp do apli­ka­cji sie­cio­wych i bo­ga­tych apli­ka­cji in­ter­ne­to­wych, do­ku­men­tów, audio/wideo itp.

Słowo „net­top” pow­sta­ło z po­łą­cze­nia słów „in­ter­net” i „desk­top”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Choć net­to­py po­ja­wi­ły się na rynku cał­kiem nie­daw­no, cie­szą się ogrom­ną po­pu­lar­no­ścią. (z In­ter­ne­tu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛtːɔp, AS: ne•top

Wiktionary


network

[czy­taj: ne­tłork lub ne­tłerk] sieć kom­pu­te­ro­wa, zwy­kle lo­kal­na


SJP.pl


networker

[czy­taj: ne­tłor­ker] osoba zaj­mu­ją­ca się net­wor­kin­giem - wy­mia­ną in­for­ma­cji, za­so­bów, moż­li­wo­ści dzię­ki sieci wza­jem­nych kon­tak­tów


SJP.pl


networkerka

[czy­taj: ne­tłor­ker­ka] ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się net­wor­kin­giem - wy­mia­ną in­for­ma­cji, za­so­bów, moż­li­wo­ści dzię­ki sieci wza­jem­nych kon­tak­tów


SJP.pl


networking

[czy­taj: ne­tłor­king] me­to­da po­pra­wy kon­ku­ren­cyj­no­ści re­gio­nu przy po­mo­cy sieci kon­tak­tów w wy­mia­rze re­gio­nal­nym, kra­jo­wym lub świa­to­wym


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Net­wor­king (pro­fi­lak­ty­ka) – dzia­ła­nia pro­fi­lak­tycz­ne po­dej­mo­wa­ne w sieci w celu prze­ciw­dzia­ła­niu pro­ble­mom spo­łecz­nym.
  • Net­wor­king (biz­nes) – pro­ces wy­mia­ny in­for­ma­cji, za­so­bów, wza­jem­ne­go po­par­cia i moż­li­wo­ści, pro­wa­dzo­ny dzię­ki ko­rzyst­nej sieci wza­jem­nych kon­tak­tów w biz­ne­sie.

Wikipedia


networkingowy

→ net­wor­king [czy­taj: ne­tłor­kin­go­wy]


SJP.pl


networkować

[czy­taj: ne­tłor­ko­wać] w biz­ne­sie: wy­mie­niać in­for­ma­cje, za­so­by, moż­li­wo­ści dzię­ki sieci wza­jem­nych kon­tak­tów


SJP.pl


netykieta

zbiór zasad przyz­wo­i­te­go za­cho­wa­nia w in­ter­ne­cie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zbiór zasad obo­wią­zu­ją­cych w In­ter­ne­cie, np. w spo­łecz­no­ściach in­ter­ne­to­wych, na fo­rach, IRC-u, cza­cie itp.;

Wiktionary

Ne­ty­kie­ta (ang. "net", z ang. sieć i "eti­qu­et­te" – ety­kie­ta) – zbiór zasad do­ty­czą­cych do­bre­go za­cho­wa­nia w In­ter­ne­cie. Jej celem jest mię­dzy in­ny­mi za­cho­wa­nie zdro­wej prze­strze­ni ko­mu­ni­ka­cji użyt­kow­ni­ków w In­ter­ne­cie.

Za­sa­dy ne­ty­kie­ty wy­ni­ka­ją wprost z ogól­nych zasad przyz­wo­i­to­ści lub są odz­wier­cied­le­niem nie­moż­li­wych do uję­cia w stan­dar­dy ogra­ni­czeń tech­nicz­nych wy­ni­ka­ją­cych z na­tu­ry danej usłu­gi In­ter­ne­tu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɛtɨˈcɛta, AS: netyḱeta

Wiktionary


netzel

naz­wi­sko


SJP.pl


neubrandenburg

[czy­taj: nojBRANdenburk] mia­sto w Niem­czech


SJP.pl

Ne­u­bran­den­burg (pol. hist. "Nowy Bra­ni­bórz", "Bra­ni­bór Nowy"), Vier-Tore-Stadt (pol. "Mia­sto czte­rech bram") – mia­sto po­wia­to­we w Niem­czech w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Me­klem­bur­gii-Po­mo­rza Przed­nie­go na Po­je­zie­rzu Me­klem­bur­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu ziem­skie­go Mec­klen­bur­gis­che Se­en­plat­te. Jest po­ło­żo­ne na pół­noc­nym skra­ju je­zio­ra Tol­len­se­see w po­bli­żu miej­sca, gdzie wy­pły­wa zeń rzeka Tol­len­se. Mia­sto obej­mu­je także wzgó­rze Dat­ze­berg, na któ­rym wy­bu­do­wa­no osied­le blo­ków miesz­kal­nych.

Wikipedia


neufchâtel

[czy­taj: noszaTEL] fran­cu­ski ser pod­puszcz­ko­wy


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Neufchâtel-en-Bray – gmina
  • Neufchâtel-en-Sa­os­no­is – gmina
  • Neufchâtel-Har­de­lot – gmina
  • Neufchâtel-sur-Aisne – gmina
  • Neufchâtel – dawna nazwa mia­sta Neuchâtel
  • Jean I. de Neufchâtel – fran­cu­ski dy­plo­ma­ta
  • Jean II. de Neufchâtel – fran­cu­ski dy­plo­ma­ta
  • Neufchâtel - ser fran­cu­ski
  • Neuchâtel

Wikipedia


neugebauer

[czy­taj: noj­ge­ba­łer] naz­wi­sko


SJP.pl


neuma

dawny znak no­ta­cji mu­zycz­nej, uży­wa­ny zwła­szcza w za­pi­sie cho­ra­łu gre­go­riań­skie­go


SJP.pl


neuman

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ne­u­man – hisz­pań­ski ze­spół mu­zycz­ny
  • Andrés Ne­u­man (ur. 1977) – hisz­pań­ski pi­sarz, poeta, ese­i­sta i tłu­macz
  • Do­mi­nik Ne­u­man (ur. 1995) – cze­ski ko­larz szo­so­wy
  • Jan Aloj­zy Ne­u­man (1902–1941) – pol­ski ar­ty­sta fo­to­graf, pu­bli­cy­sta
  • To­masz Ne­u­man, Tomas Ne­u­mann (ur. 1951) – pol­ski aktor na stałe miesz­ka­ją­cy w Szwe­cji
  • Wła­dy­sław Ne­u­man (1893–1945) – pol­ski dy­plo­ma­ta
  • Ne­u­mann

Wikipedia


neumann

[czy­taj: noj­man] naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Abra­ham Ne­u­mann (1873–1942) – pol­ski ma­larz i gra­fik
  • Adam Ne­u­mann (ur. 1959) – pol­ski sa­mo­rzą­do­wiec
  • Ale­xan­der Ne­u­mann (1861–1947) – au­striac­ki ar­chi­tekt
  • Al­fred Ne­u­mann (1865–1920) – nie­miec­ki le­karz
  • Al­fred Ne­u­mann (1909–2001) – nie­miec­ki po­li­tyk i dzia­łacz ko­mu­ni­stycz­ny
  • An­ge­lo Ne­u­mann (1838–1910) – au­striac­ki śpie­wak ope­ro­wy
  • An­nett Ne­u­mann (ur. 1970) – nie­miec­ka ko­lar­ka to­ro­wa
  • Balt­ha­sar Ne­u­mann (1687–1753) – nie­miec­ki ar­chi­tekt i in­ży­nier woj­sko­wy
  • Bernd Ne­u­mann (ur. 1942) – nie­miec­ki po­li­tyk
  • Carl Ne­u­mann (1860–1934) – nie­miec­ki hi­sto­ryk kul­tu­ry i sztu­ki
  • Carl Gott­fried Ne­u­mann (1832–1925) – nie­miec­ki ma­te­ma­tyk
  • Ca­spar Ne­u­mann (1648–1715) – nie­miec­ki du­chow­ny i uczo­ny

Wikipedia


neumatyczny

zwią­za­ny z ne­u­ma­mi, daw­ny­mi zna­ka­mi no­ta­cji mu­zycz­nej, np. zapis ne­u­ma­tycz­ny - zapis mu­zy­ki za po­mo­cą neum


SJP.pl


neuralgia

na­pa­dy bólu wzdłuż ner­wów wsku­tek za­ka­że­nia, za­tru­cia, ochło­dze­nia; ner­wo­ból; ne­wral­gia


SJP.pl

Ne­u­ral­gia, ina­czej ne­wral­gia lub ner­wo­ból – ter­min z za­kre­su me­dy­cy­ny, użyty po raz pier­wszy w 1921 roku przez Har­ri­sa, zwią­za­ny z usz­ko­dze­niem nerwu ob­wo­do­we­go prze­no­szą­ce­go bodź­ce zmy­sło­we do mózgu. Ma cha­rak­ter ostry, rwący, szar­pią­cy, pro­mie­niu­je w ob­sza­rze uner­wie­nia okre­ślo­ne­go nerwu lub jego ga­łę­zi.

Wikipedia


neuralgiczny

[czy­taj: neł­ral­gicz­ny] do­ty­czą­cy ne­u­ral­gii (ne­wral­gii, ner­wo­bó­lu), na­pa­dów bólu


SJP.pl


neuralny

w me­dy­cy­nie: ner­wo­wy


SJP.pl


neuraminidaza

enzym wy­stę­pu­ją­cy w wi­ru­sach grypy od­po­wie­dzial­ny za roz­kład kwasu sja­lo­we­go


SJP.pl

Ne­u­ra­mi­ni­da­za (EC 3.2.1.18) – na­le­żą­cy do gli­ko­pro­te­in enzym od­po­wie­dzial­ny za roz­kład kwasu sja­lo­we­go, wy­stę­pu­ją­cy w wi­ru­sach grypy.

Enzym ten umoż­li­wia wi­ru­som opu­szcza­nie ko­mó­rek przez roz­pad błony ko­mór­ko­wej za­ra­żo­nej ko­mór­ki. Poz­wa­la on także na przy­łą­cze­nie się wi­ru­sa do błony ko­mór­ko­wej, co ułat­wia wni­ka­nie do wnę­trza ko­mór­ki (ne­u­ra­mi­ni­da­za ma duże po­wi­no­wact­wo do kwasu sja­lo­we­go re­cep­to­rów bło­no­wych).

Wikipedia


neurastenia

[czy­taj: neł­ra­ste­nia] jedna z po­sta­ci ner­wi­cy, wy­stę­pu­ją­ca czę­sto u osób po­zo­sta­ją­cych w dłu­gotr­wa­łym na­pię­ciu emo­cjo­nal­nym, prze­pra­co­wa­nych, ob­ja­wia­ją­ca się osła­bie­niem, draż­li­wo­ścią, za­bu­rze­nia­mi snu itp.


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. med. ner­wi­ca po­le­ga­ją­ca na po­bud­li­wo­ści, draż­li­wo­ści i szyb­kim wy­czer­py­wa­niem się ukła­du ner­wo­we­go;

Wiktionary

Ne­u­ra­ste­nia – naj­częst­sza po­stać ner­wi­cy ob­ja­wia­ją­ca się zwięk­szo­ną po­bud­li­wo­ścią i szyb­kim wy­czer­py­wa­niem się ukła­du ner­wo­we­go; nie­po­ko­jem, nie­moż­no­ścią sku­pie­nia uwagi, draż­li­wo­ścią, bó­la­mi w oko­li­cy serca, ko­ła­ta­niem serca, bó­la­mi głowy, za­bu­rze­nia­mi je­li­to­wy­mi, osła­bie­niem czyn­no­ści płcio­wych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Świa­do­mość tego – pisze, „po­wo­du­je, że boję się przysz­łe­go życia, jak ma­ry­narz morza, w które wy­pły­wa", oba­wiał się bo­wiem, czy uda mu się za­trzy­mać na obec­nym sta­dium ne­u­ra­ste­nii, czy też jego ak­tu­al­ny stan prze­ro­dzi się w „sza­leń­stwo".

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurastenik m., neurasteniczka ż., neurasteniczność ż.

 przym. neurasteniczny

 przysł. neurastenicznie

Wiktionary


neurasteniczka

[czy­taj: neł­ra­ste­nicz­ka] ko­bie­ta cier­pią­ca na ne­u­ra­ste­nię (jedna z po­sta­ci ner­wi­cy)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta cier­pią­ca na ne­u­ra­ste­nię

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Córka I se­kre­ta­rza, „ek­scen­trycz­na ne­u­ra­ste­nicz­ka, ota­cza­ją­ca się in­te­lek­tu­a­li­sta­mi, jo­ga­mi i okul­ty­sta­mi, która w la­tach sie­dem­dzie­sią­tych spra­wo­wa­ła wspól­nie z ojcem me­ce­nat nad kul­tu­rą (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurastenia ż., neurasteniczność ż.

:: fm. neurastenik

 przym. neurasteniczny

 przysł. neurastenicznie

Wiktionary


neurastenicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wła­ści­wy ne­u­ra­ste­ni­kom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Matka była zdro­wa jak tur, ale ne­u­ra­ste­nicz­nie twier­dzi­ła, że chora jest na wszyst­ko, ze szcze­gól­nym uwz­ględ­nie­niem serca. Wa­ha­ła się po­mię­dzy ner­wi­cą a usz­ko­dze­niem mię­śnia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurastenia ż., neurasteniczka ż., neurastenik m., neurasteniczność ż.

 przym. neurasteniczny

Wiktionary


neurasteniczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ne­u­ra­ste­nicz­ne; cecha tego, kto ne­u­ra­ste­nicz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurastenia ż., neurastenik m., neurasteniczka ż.

 przym. neurasteniczny

 przysł. neurastenicznie

Wiktionary


neurasteniczny

→ ne­u­ra­ste­nia


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) psych. wła­ści­wy ne­u­ra­ste­nii

Wiktionary

Patrz:

neurastenia

Powiązane:

 rzecz. neurastenia ż., neurasteniczność ż., neurastenik m., neurasteniczka ż.

 przysł. neurastenicznie

Wiktionary


neurastenik

[czy­taj: neł­ra­ste­nik] czło­wiek cier­pią­cy na ne­u­ra­ste­nię (jedna z po­sta­ci ner­wi­cy)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) psych. męż­czyz­na cier­pią­cy na ne­u­ra­ste­nię

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Je­stem ne­u­ra­ste­ni­kiem. Czło­wiek płyt­ki uśmie­cha się w ta­kich ra­zach nie­do­wie­rza­ją­co lub co gor­sza - pali pro­sto z mostu: - Ależ pan jest zdrów jak byk. Czło­wiek płyt­ki nie ro­zu­mie, że można mieć star­ga­ne nerwy, a po­mi­mo to - jeść, spać (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurastenia ż., neurasteniczność ż.

:: fż. neurasteniczka ż.

 przym. neurasteniczny

 przysł. neurastenicznie

Wiktionary


neurastenizować

rzad­ko: do­pro­wa­dzać do ne­u­ra­ste­nii


SJP.pl


neuroaktywny

dzia­ła­ją­cy na układ ner­wo­wy


SJP.pl


neuroanatomia

Ne­u­ro­a­na­to­mia – gałąź ana­to­mii zaj­mu­ją­ca się bu­do­wą ob­wo­do­we­go i oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go u czło­wie­ka i zwie­rząt. Rów­no­cze­śnie, sta­no­wi jedną z naj­star­szych ga­łę­zi ne­u­ro­bio­lo­gii.

W jej obrę­bie wy­róż­nia się mię­dzy in­ny­mi ne­u­ro­a­na­to­mię struk­tu­ral­ną, ba­da­ją­cą wy­łącz­nie wza­jem­ne sto­sun­ki struk­tur ne­u­ro­a­na­to­micz­nych, i ne­u­ro­a­na­to­mię czyn­no­ścio­wą, ba­da­ją­cą współ­dzia­ła­nie okre­ślo­nych struk­tur pod­czas okre­ślo­nych pro­ce­sów.

Wikipedia


neuroatypowość

→ ne­u­ro­a­ty­po­wy


SJP.pl

Patrz:

neuroatypowy

neuroatypowy

do­ty­czą­cy spo­so­bu my­śle­nia i funk­cjo­no­wa­nia, które różni się od ty­po­we­go


SJP.pl


neurobik

ak­tyw­no­ści po­pra­wia­ją­ce kon­dy­cję mózgu; tre­ning mózgu, fit­ness mózgu, tre­ning ko­gni­tyw­ny


SJP.pl


neurobiolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ne­u­ro­bio­lo­gii


SJP.pl


neurobiologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. ter­min na okre­śle­nie róż­nych dzie­dzin nauki, któ­rych przed­mio­tem badań jest układ ner­wo­wy;

Wiktionary

Ne­u­ro­bio­lo­gia – nie­jed­noz­nacz­ny ter­min oz­na­cza­ją­cy różne dzie­dzi­ny nauki, któ­rych przed­mio­tem ba­da­nia jest układ ner­wo­wy.

W ję­zy­ku pol­skim ter­min ten przyj­mu­je dwa zna­cze­nia. W węż­szym, tra­dy­cyj­nym ro­zu­mie­niu, ne­u­ro­bio­lo­gia sta­no­wi zbiór dy­scy­plin wy­łącz­nie bio­lo­gicz­nych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Głów­ny­mi dy­scy­pli­na­mi wcho­dzą­cy­mi w skład ko­gni­ty­wi­sty­ki są: ne­u­ro­bio­lo­gia, ne­u­rop­sy­cho­lo­gia, ne­u­ro­ko­gni­ty­wi­sty­ka, spo­łecz­na nauka poz­naw­cza, psy­cho­lo­gia poz­naw­cza, in­for­ma­ty­ka, sztucz­na in­te­li­gen­cja, ro­bo­ty­ka ko­gni­tyw­na, ję­zy­koz­naw­stwo ko­gni­tyw­ne, te­o­ria obli­czeń i te­o­ria in­for­ma­cji, an­tro­po­lo­gia kul­tu­ro­wa, fi­lo­zo­fia umy­słu oraz wy­bra­ne dzia­ły lo­gi­ki (zwła­szcza lo­gi­ka epi­ste­micz­na, dok­sa­stycz­na, se­man­ty­ka lo­gicz­na i te­o­ria sy­ste­mów de­duk­cyj­nych z jej twier­dze­nia­mi li­mi­ta­cyj­ny­mi).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurobiolog m.

 przym. neurobiologiczny

Wiktionary


neurobiologiczny

→ ne­u­ro­bio­lo­gia


SJP.pl

Patrz:

neurobiologia

neurobiolożka

→ ne­u­ro­bio­log


SJP.pl

Patrz:

neurobiolog

neuroblast

Ne­u­ro­blast – ko­mór­ka ma­cie­rzy­sta dla ne­u­ro­nów oraz ko­mó­rek gle­jo­wych. Ne­u­ro­bla­sty róż­ni­cu­ją się w kie­run­ku ne­u­ro­nów i ko­mó­rek gleju prze­de wszyst­kim w okre­sie em­brio­nal­nym, ale pro­ces ne­u­ro­ge­ne­zy za­cho­dzi rów­nież w móz­go­wiu ssa­ków w okre­sie post­na­tal­nym. Wy­ka­za­no obec­ność ne­u­ro­bla­stów w stre­fie przy­ziar­ni­stej za­krę­tu zę­ba­te­go i w stre­fie przy­ko­mo­ro­wej komór bocz­nych (ang. sub­ven­tri­cu­lar zone, SVZ)

Wikipedia


neuroblastoma

zło­śli­wy no­wot­wór współ­czul­ne­go ukła­du ner­wo­we­go; ner­wiak za­rod­ko­wy


SJP.pl


neuroborelioza

po­stać bo­re­lio­zy, w któ­rej do­cho­dzi do za­ję­cia cen­tral­ne­go i ob­wo­do­we­go ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba prze­no­szo­na przez chore kle­szcze, do­ty­ka­ją­ca układ ner­wo­wy i po­wo­du­ją­ca pro­ces za­pal­ny tkan­ki ner­wo­wej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Le­cze­nie ne­u­ro­bo­re­lio­zy po­le­ga na przyj­mo­wa­niu an­ty­bio­ty­ków.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) borelioza układu nerwowego

Wiktionary


neurochemiczny

→ ne­u­ro­che­mia


SJP.pl

Patrz:

neurochemia

neurochirurg

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie ne­u­ro­chi­rur­gii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. le­karz spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się ope­ra­cja­mi ukła­du ner­wo­we­go

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) med. le­kar­ka - spe­cja­list­ka w za­kre­sie ne­u­ro­chi­rur­gii

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Córka chce zo­stać ne­u­ro­chi­rur­giem dzie­cię­cym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛwrɔˈxʲirurk, AS: neu̯roχʹirurk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurochirurgia ż.

:: fż. neurochirurżka ż.

 przym. neurochirurgiczny

 przysł. neurochirurgicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) neurochirurżka

Wiktionary


neurochirurgia

dział me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­cy się chi­rur­gicz­nym le­cze­niem scho­rzeń ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. dział me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­cy się le­cze­niem ope­ra­cyj­nym i dia­gno­sty­ką czę­ści cho­rób ukła­du ner­wo­we­go;

Wiktionary

Ne­u­ro­chi­rur­gia – dzie­dzi­na me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­ca się dia­gno­sty­ką i le­cze­niem ope­ra­cyj­nym cho­rób ukła­du ner­wo­we­go. W ob­sza­rze za­in­te­re­so­wa­nia ne­u­ro­chi­rur­gii znaj­du­ją się: móz­go­wie, rdzeń krę­go­wy, nerwy ob­wo­do­we oraz układ na­czy­nio­wy, za­o­pa­tru­ją­cy te struk­tu­ry.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja, AS: neu̯roχʹirurʹǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurochirurg mos./ż.

 przym. neurochirurgiczny

Wiktionary


neurochirurgiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ne­u­ro­chi­rur­gią, do­ty­czą­cy ne­u­ro­chi­rur­gii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurochirurgia ż., neurochirurg mos./ż.

Wiktionary


neurochirurżka

→ ne­u­ro­chi­rurg


SJP.pl

Patrz:

neurochirurg

neurocybernetyczka

zwo­len­nicz­ka lub przed­sta­wi­ciel­ka ne­u­ro­cy­ber­ne­ty­ki


SJP.pl


neurocybernetyczny

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do ne­u­ro­cy­ber­ne­ty­ki, zwią­za­ny z ne­u­ro­cy­ber­ne­ty­ką

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stwo­rzy­ła ne­u­ro­cy­ber­ne­tycz­ny model przet­wa­rza­nia wy­o­bra­żeń zło­żo­nych sy­tu­a­cji lę­kot­wór­czych u cho­rych z afaz­ją.

 (1.1) Po­łą­czo­ny przez wy­myśl­ny sy­stem ne­u­ro­cy­ber­ne­tycz­ny z moim umy­słem był cząst­ką mnie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurocybernetyk mos., neurocybernetyka ż.

Wiktionary


neurocybernetyk

zwo­len­nik lub przed­sta­wi­ciel ne­u­ro­cy­ber­ne­ty­ki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie ne­u­ro­cy­ber­ne­ty­ki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mój brat jest ne­u­ro­cy­ber­ne­ty­kiem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurocybernetyka ż.

:: fż. neurocybernetyczka ż.

 przym. neurocybernetyczny

Wiktionary


neurocybernetyka

zwo­len­nik lub przed­sta­wi­ciel ne­u­ro­cy­ber­ne­ty­ki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cy­bern. dział bio­cy­ber­ne­ty­ki, cy­ber­ne­ty­ka mo­de­li ne­u­ro­lo­gicz­nych;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: ne­u­ro­cy­ber­ne­tyk

Wiktionary

Ne­u­ro­cy­ber­ne­ty­ka – dział bio­cy­ber­ne­ty­ki, zaj­mu­ją­cy się ana­li­zą i mo­de­lo­wa­niem pro­ce­sów przet­wa­rza­nia in­for­ma­cji i ste­ro­wa­nia w ukła­dach ner­wo­wych zwie­rząt i czło­wie­ka. Głów­ne kie­run­ki prac to m.in.:

Dzie­dzi­na ta pow­sta­ła dzię­ki osią­gnię­ciom twór­cy cy­ber­ne­ty­ki, Nor­ber­ta Wie­ne­ra, oraz znacz­ne­mu po­stę­po­wi w dzie­dzi­nie ne­u­ro­lo­gii i ne­u­ro­fiz­jo­lo­gii.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Roz­wój ne­u­ro­cy­ber­ne­ty­ki przy­czy­nił się do po­stę­pu w pe­da­go­gi­ce.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurocybernetyk mos., cybernetyk m., cybernetyka ż., biocybernetyka ż.

 przym. neurocybernetyczny

Wiktionary


neurocyt

[czy­taj: neł­ro­cyt] część ne­u­ro­nu ota­cza­ją­ca jądro ko­mór­ko­we wraz z ją­der­kiem; pe­ri­ka­rion


SJP.pl


neurodegeneracja

obu­mie­ra­nie ko­mó­rek ne­u­ro­nal­nych


SJP.pl


neurodegeneracyjny

po­wo­du­ją­cy obu­mie­ra­nie ko­mó­rek ne­u­ro­nal­nych


SJP.pl


neurodermatoza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. zob. ato­po­we za­pa­le­nie skóry.

Wiktionary


neurodydaktyk

in­ter­dy­scy­pli­nar­na dzie­dzi­na nauki, kon­cen­tru­ją­ca się na pracy mózgu i lep­szym zro­zu­mie­niu pro­ce­sów ucze­nia się oraz za­pa­mię­ty­wa­nia


SJP.pl


neurodydaktyka

in­ter­dy­scy­pli­nar­na dzie­dzi­na nauki, kon­cen­tru­ją­ca się na pracy mózgu i lep­szym zro­zu­mie­niu pro­ce­sów ucze­nia się oraz za­pa­mię­ty­wa­nia


SJP.pl


neuroendokrynolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie ne­u­ro­en­do­kry­no­lo­gii


SJP.pl


neuroetyka

in­ter­dy­scy­pli­nar­na dzie­dzi­na nauki zaj­mu­ją­ca się m.in. kwe­stia­mi etycz­ny­mi ne­u­ro­bio­lo­gii i badań nad móz­giem


SJP.pl

Ne­u­ro­e­ty­ka – ob­szar in­ter­dy­scy­pli­nar­nych badań na­u­ko­wych ukła­du ner­wo­we­go (głów­nie OUN), do­ty­czą­cych po­wią­zań etyki z ne­u­ro­bio­lo­gią, oraz za­sto­so­wań zgro­ma­dzo­nej wie­dzy w prak­ty­ce. Ne­u­ro­e­ty­ka po­cząt­ko­wo sta­no­wi­ła część bio­e­ty­ki, a współ­cze­śnie wy­kra­cza poza jej gra­ni­ce – zaj­mu­je się ne­u­ro­bio­lo­gicz­ny­mi pod­sta­wa­mi całej etyki.

Wikipedia


neurofarmakolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie ne­u­ro­far­ma­ko­lo­gii


SJP.pl


neurofarmakologia

nauka o far­ma­ko­lo­gii ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl

Ne­u­ro­far­ma­ko­lo­gia – dy­scy­pli­na na­u­ko­wa zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem wpły­wu leków na funk­cje ko­mór­ko­we w ukła­dzie ner­wo­wym oraz na me­cha­niz­my ne­u­ro­nal­ne, po­przez które leki wpły­wa­ją na za­cho­wa­nie.

Ist­nie­ją dwie głów­ne ga­łę­zie ne­u­ro­far­ma­ko­lo­gii: be­ha­wio­ral­na i mo­le­ku­lar­na.

Wikipedia


neurofibryla

mi­kro­sko­pij­ne włó­kien­ko w cy­to­plaz­mie ne­u­ro­nów, za po­mo­cą któ­re­go ko­mór­ki ner­wo­we od­bie­ra­ją i prze­ka­zu­ją bodź­ce


SJP.pl


neurofibrylarny

→ ne­u­ro­fi­bry­la


SJP.pl

Patrz:

neurofibryla

neurofizjolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ne­u­ro­fiz­jo­lo­gii


SJP.pl


neurofizjologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. fiz­jo­lo­gia ukła­du ner­wo­we­go

Wiktionary

Ne­u­ro­fiz­jo­lo­gia", "fiz­jo­lo­gia ukła­du ner­wo­we­go – dział bio­lo­gii, zaj­mu­ją­cy się funk­cjo­no­wa­niem po­szcze­gól­nych ele­men­tów oraz ca­ło­ści ukła­du ner­wo­we­go. Jest ści­śle po­wią­za­na z ne­u­rop­sy­cho­lo­gią, ne­u­ro­lo­gią, psy­chia­trią, eto­lo­gią i in­ny­mi na­u­ka­mi be­ha­wio­ral­ny­mi. Wcho­dzi w skład ne­u­ro­bio­lo­gii.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. neurofizjolog m.

 przym. neurofizjologiczny

Wiktionary


neurofizjolożka

→ ne­u­ro­fiz­jo­log


SJP.pl

Patrz:

neurofizjolog

neurogenetyczny

→ ne­u­ro­ge­ne­ty­ka


SJP.pl

Patrz:

neurogenetyka

neurogenetyka

dzie­dzi­na nauki ba­da­ją­ca wpływ genów na układ ner­wo­wy


SJP.pl


neurogeneza

pro­ces pow­sta­wa­nia no­wych ne­u­ro­nów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. pro­ces pow­sta­wa­nia ko­mó­rek ner­wo­wych

Wiktionary

Ne­u­ro­ge­ne­za ( ne­u­ro­ge­ne­sis ‘pow­sta­wa­nie ne­u­ro­nów’) – pro­ces pow­sta­wa­nia oraz róż­ni­co­wa­nia się (mor­fo­lo­gicz­ne­go oraz funk­cjo­nal­ne­go) no­wych ko­mó­rek tkan­ki ner­wo­wej, obej­mu­ją­cy za­rów­no ne­u­ro­ge­ne­zę wieku em­brio­nal­ne­go (pre­na­tal­ne­go), jak i ne­u­ro­ge­ne­zę wieku do­ro­słe­go (post­na­tal­ne­go).

Wikipedia


neurogeniczny

ma­ją­cy źró­dło w ukła­dzie ner­wo­wym, po­cho­dzą­cy z pro­ce­sów ner­wo­wych; ne­u­ro­gen­ny


SJP.pl


neurogenny

ma­ją­cy źró­dło w ukła­dzie ner­wo­wym, po­cho­dzą­cy z pro­ce­sów ner­wo­wych; ne­u­ro­ge­nicz­ny


SJP.pl


neurogeriatria

Ne­u­ro­ge­ria­tria – in­ter­dy­scy­pli­nar­na dzie­dzi­na wie­dzy, czer­pią­ca z ne­u­ro­lo­gii i ge­ria­trii, zaj­mu­ją­ca się za­bu­rze­nia­mi ne­u­ro­lo­gicz­ny­mi wieku po­desz­łe­go. Sta­rze­nie się spo­łe­czeństw im­pli­ku­je, ana­lo­gicz­nie jak w przy­pad­ku pe­dia­trii, pow­sta­wa­nie spe­cja­li­za­cji szcze­gó­ło­wych zwią­za­nych z cho­ro­ba­mi wieku po­desz­łe­go.

Wikipedia


neuroglej

ważny ele­ment odżyw­czy i ochron­ny dla ne­u­ro­nów


SJP.pl


neurografia

obra­zo­wa­nie prze­bie­gu włó­kien ner­wo­wych za po­mo­cą re­zo­nan­su ma­gne­tycz­ne­go


SJP.pl

Ne­u­ro­gra­fia, MRN (ang. Ma­gne­tic re­so­nan­ce ne­u­ro­grap­hy) – spo­sób obra­zo­wa­nia prze­bie­gu włó­kien ner­wo­wych przy po­mo­cy spe­cjal­nie zmo­dy­fi­ko­wa­ne­go re­zo­nan­su ma­gne­tycz­ne­go.

Tech­ni­ka ta poz­wa­la na wier­ne odw­zo­ro­wa­nie szcze­gó­łów ry­sun­ku ner­wo­we­go dzię­ki wzmoc­nie­niu sy­gna­łu przez nerwy, w odróż­nie­niu do braku ta­kie­go wzmoc­nie­nia z ota­cza­ją­cych je tka­nek.

Wikipedia


neurograficzny

→ ne­u­ro­gra­fi­ka


SJP.pl

Patrz:

neurografika

neurografika

me­to­da ar­ty­stycz­no-te­ra­pe­u­tycz­na łą­czą­ca w sobie psy­cho­lo­gię, ne­u­ro­bio­lo­gię i sztu­kę


SJP.pl


neurohormon

hor­mon wyt­wa­rza­ny przez ko­mór­ki tkan­ki ner­wo­wej, speł­nia­ją­cy rolę łącz­ni­ka ukła­du ner­wo­we­go i ukła­du hor­mo­nal­ne­go, np. wa­zo­pre­sy­na czy adre­na­li­na


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. hor­mon wyt­wa­rza­ny przez tkan­kę ner­wo­wą;

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neurohormonalny

Wiktionary


neurohormonalny

do­ty­czą­cy ne­u­ro­hor­mo­nów i ich dzia­ła­nia (np. za­bu­rze­nia ne­u­ro­hor­mo­nal­ne)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bio­chem. do­ty­czą­cy ne­u­ro­hor­mo­nów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kli­mek pod­kre­ślał, iż pod­czas po­ro­du w or­ga­niz­mie i psy­chi­ce ko­bie­ty za­cho­dzą głę­bo­kie zmia­ny, które mogą nie­kie­dy do­pro­wa­dzić do za­bu­rzeń ne­u­ro­hor­mo­nal­nych lub psy­chicz­nych o typie ner­wic, a cza­sem także psy­cho­zy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurohormon m.

Wiktionary


neuroinfekcja

za­ka­że­nie do­ty­czą­ce ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl


neuroinfekcyjny

→ ne­u­ro­in­fek­cja


SJP.pl

Patrz:

neuroinfekcja

neuroinformatyk

spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się przet­wa­rza­niem i ana­li­zą da­nych zbie­ra­nych z ludz­kie­go mózgu


SJP.pl


neuroinformatyka

dzie­dzi­na ba­daw­cza zaj­mu­ją­ca się przet­wa­rza­niem i ana­li­zą da­nych zbie­ra­nych z ludz­kie­go mózgu


SJP.pl

Ne­u­ro­in­for­ma­ty­ka to in­ter­dy­scy­pli­nar­na dzie­dzi­na ba­daw­cza poś­wię­co­na przet­wa­rza­niu i prze­pły­wie in­for­ma­cji w sy­ste­mie ner­wo­wym w celu za­sto­so­wa­nia ich w sy­ste­mach tech­nicz­nych. Obej­mu­je two­rze­nie mo­de­li obli­cze­nio­wych, na­rzę­dzi ana­li­tycz­nych i baz da­nych do udo­stęp­nia­nia, in­te­gra­cji i ana­li­zy da­nych ek­spe­ry­men­tal­nych oraz roz­wo­ju te­o­rii na temat funk­cji ukła­du ner­wo­we­go.

Wikipedia


neurokognitywistyczny

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ne­u­ro­ko­gni­ty­wi­sty­ki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurokognitywistyka ż., neurokognitywista m.

Wiktionary


neurokognitywistyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. dzie­dzi­na łą­czą­ca psy­cho­lo­gię z wie­dzą na temat funk­cjo­no­wa­nia mózgu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Głów­ny­mi dy­scy­pli­na­mi wcho­dzą­cy­mi w skład ko­gni­ty­wi­sty­ki są: ne­u­ro­bio­lo­gia, ne­u­rop­sy­cho­lo­gia, ne­u­ro­ko­gni­ty­wi­sty­ka, spo­łecz­na nauka poz­naw­cza, psy­cho­lo­gia poz­naw­cza, in­for­ma­ty­ka, sztucz­na in­te­li­gen­cja, ro­bo­ty­ka ko­gni­tyw­na, ję­zy­koz­naw­stwo ko­gni­tyw­ne, te­o­ria obli­czeń i te­o­ria in­for­ma­cji, an­tro­po­lo­gia kul­tu­ro­wa, fi­lo­zo­fia umy­słu oraz wy­bra­ne dzia­ły lo­gi­ki (zwła­szcza lo­gi­ka epi­ste­micz­na, dok­sa­stycz­na, se­man­ty­ka lo­gicz­na i te­o­ria sy­ste­mów de­duk­cyj­nych z jej twier­dze­nia­mi li­mi­ta­cyj­ny­mi).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurokognitywista m.

 przym. neurokognitywistyczny

Wiktionary


neurokognitywny

→ ne­u­ro­ko­gni­ty­wi­sty­ka


SJP.pl

Patrz:

neurokognitywistyka

neurokosmetyk

kos­me­tyk z sub­stan­cja­mi od­dzia­łu­ją­cy­mi na skór­ny układ ner­wo­wy


SJP.pl


neuroleptanalgezja

me­to­da znie­czu­le­nia ogól­ne­go


SJP.pl


neuroleptoanalgezja

znie­czu­le­nie osią­ga­ne przez do­żyl­ne po­da­nie krót­ko dzia­ła­ją­ce­go anal­ge­ty­ka nar­ko­tycz­ne­go (np. fen­ta­ny­lu) oraz sil­ne­go ne­u­ro­lep­ty­ka, po­wo­du­ją­ce anal­gez­ję i silną se­da­cję przy za­cho­wa­niu przy­tom­no­ści


SJP.pl

Ne­u­ro­lep­to­a­nal­gez­ja (NLA) – znie­czu­le­nie osią­ga­ne przez do­żyl­ne po­da­nie krót­ko dzia­ła­ją­ce­go anal­ge­ty­ku nar­ko­tycz­ne­go (np. fen­ta­ny­lu) oraz sil­ne­go ne­u­ro­lep­ty­ku (np. dro­pe­ri­dol), po­wo­du­ją­ce anal­gez­ję (znie­czu­le­nie) i silną se­da­cję (uspo­ko­je­nie) bez utra­ty przy­tom­no­ści. Pa­cjent nie od­czu­wa lęku ani bólu, jest uspo­ko­jo­ny psy­chicz­nie i ru­cho­wo, po­zba­wio­ny emo­cji i obo­jęt­ny na bodź­ce zew­nętrz­ne. Jed­no­cze­śnie ma za­cho­wa­ną świa­do­mość i utrzy­mu­je kon­takt z oto­cze­niem.

Wikipedia


neuroleptyczny

→ ne­u­ro­lep­tyk


SJP.pl

Patrz:

neuroleptyk

neuroleptyk

[czy­taj: neł­ro­lep­tyk] lek sto­so­wa­ny w le­cze­niu psy­choz i ner­wic; lek ne­u­ro­lep­tycz­ny, lek prze­ciwp­sy­cho­tycz­ny, lek psy­cho­ple­gicz­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. farm. lek psy­cho­tro­po­wy, który sto­su­je się w le­cze­niu psy­choz i ner­wic

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Raz na kwar­tał przy­cho­dził do niego psy­chia­tra, prze­pi­sy­wał ja­kieś ne­u­ro­lep­ty­ki i po pięt­na­stu mi­nu­tach zni­kał, za­pew­nia­jąc mnie, że sy­tu­a­cja jest sta­bil­na i na­le­ży kon­ty­nu­o­wać le­cze­nie, cier­pli­wie cze­ka­jąc na po­pra­wę.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neuroleptyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lek przeciwpsychotyczny

Wiktionary


neurolingwistyczny

→ ne­u­ro­ling­wi­sty­ka


SJP.pl

Patrz:

neurolingwistyka

neurolingwistyka

dzie­dzi­na ling­wi­sty­ki zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem mowy w po­wią­za­niu z pro­ce­sa­mi za­cho­dzą­cy­mi w mózgu


SJP.pl

Ne­u­ro­ling­wi­sty­ka − dy­scy­pli­na na po­gra­ni­czu ling­wi­sty­ki, psy­cho­lo­gii i ne­u­ro­lo­gii, ba­da­ją­ca me­cha­niz­my ner­wo­we w mózgu ludz­kim, które kon­tro­lu­ją ak­tyw­ność ję­zy­ko­wą, oraz zmia­ny kształ­tu­ją­ce się w mowie przy miej­sco­wych usz­ko­dze­niach mózgu. Ne­u­ro­ling­wi­sty­ka pró­bu­je na pod­sta­wie róż­nych za­bu­rzeń (afaz­ji, ją­ka­nia, dy­zar­trii) opra­co­wać model dzia­łal­no­ści mózgu w re­la­cji do mowy.

Wikipedia


neurolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ne­u­ro­lo­gii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. le­karz spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się pro­fi­lak­ty­ką, roz­poz­na­wa­niem i le­cze­niem cho­rób ukła­du ner­wo­we­go

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) med. le­kar­ka spe­cja­list­ka ne­u­ro­lo­gii

Wiktionary

Ne­u­ro­log – le­karz zaj­mu­ją­cy się dia­gno­sty­ką i le­cze­niem cho­rób ukła­du ner­wo­we­go, czyli ne­u­ro­lo­gią.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jeśli masz ja­kieś tiki, ko­niecz­nie mu­sisz iść z wi­zy­tą do ne­u­ro­lo­ga.

 (2.1) Te­re­sa chce zo­stać ne­u­ro­lo­giem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛwˈrɔlɔk, AS: neu̯rolok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurologia ż.

 przym. neurologiczny

 przysł. neurologicznie

Wiktionary


neurologia

[czy­taj: neł­ro­lo­gia] dział me­dy­cy­ny obej­mu­ją­cy cho­ro­by ukła­du ner­wo­we­go, z wy­jąt­kiem cho­rób psy­chicz­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. dział me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­cy się scho­rze­nia­mi ukła­du ner­wo­we­go;

Wiktionary

Ne­u­ro­lo­gia – dzie­dzi­na me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­ca się dia­gno­sty­ką, le­cze­niem i pro­fi­lak­ty­ką cho­rób ob­wo­do­we­go ukła­du ner­wo­we­go i oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go. Ne­u­ro­lo­gia i psy­chia­tria są dzie­dzi­na­mi po­krew­ny­mi, a niek­tó­re cho­ro­by są do­me­ną za­rów­no ne­u­ro­lo­ga jak i psy­chia­try. Ne­u­ro­lo­gia zaj­mu­je się głów­nie scho­rze­nia­mi, któ­rych po­dło­żem jest pro­ces usz­ka­dza­ją­cy układ ner­wo­wy, a psy­chia­tria z kolei zaj­mu­je się głów­nie cho­ro­ba­mi, któ­rych po­dło­żem jest bio­che­micz­ne za­bu­rze­nie funk­cjo­no­wa­nia mózgu jako ca­ło­ści.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌnɛwrɔˈlɔɟja, AS: neu̯roloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurolog m.

 przym. neurologiczny

Wiktionary


neurologiczny

→ ne­u­ro­lo­gia [czy­taj: neł­ro­lo­gicz­ny]


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. do­ty­czą­cy ne­u­ro­lo­gii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurologia ż., neurolog m.

Wiktionary


neurologopeda

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ne­u­ro­lo­go­pe­dii


SJP.pl


neurologopedia

spe­cja­li­za­cja lo­go­pe­dii zaj­mu­ją­ca się dia­gno­zą i le­cze­niem za­bu­rzeń mowy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dział lo­go­pe­dii zaj­mu­ją­cy się wa­da­mi mowy zwią­za­ny­mi z usz­ko­dze­niem ukła­du ner­wo­we­go

Wiktionary

Ne­u­ro­lo­go­pe­dia – dzie­dzi­na me­dy­cy­ny, sub­dy­scy­pli­na lo­go­pe­dii kli­nicz­nej zaj­mu­ją­ca się dia­gno­zo­wa­niem, te­ra­pią i re­ha­bi­li­ta­cją za­bu­rzeń mowy, ję­zy­ka, ko­mu­ni­ka­cji oraz czyn­no­ści pry­mar­nych (w szcze­gól­no­ści po­ły­ka­nia) wy­ni­ka­ją­cych z usz­ko­dzeń lub dys­funk­cji oś­rod­ko­we­go i ob­wo­do­we­go ukła­du ner­wo­we­go.

Wikipedia


neurologopedka

→ ne­u­ro­lo­go­pe­da


SJP.pl

Patrz:

neurologopeda

neurolożka

→ ne­u­ro­log


SJP.pl

Patrz:

neurolog

neuroma

[czy­taj: neł­ro­ma] zwy­kle ła­god­ny i nie­zło­śli­wy no­wot­wór ob­wo­do­we­go ukła­du ner­wo­we­go, skła­da­ją­cy się z ko­mó­rek ner­wo­wych i włó­kien ner­wo­wych; ner­wiak


SJP.pl


neuromast

ciał­ko czu­cio­we u krę­gow­ców wod­nych, re­je­stru­ją­ce ruch i kie­ru­nek prze­pły­wu wody


SJP.pl

Ne­u­ro­mast – me­cha­no­re­cep­to­ro­we ciał­ko czu­cio­we, wy­stę­pu­ją­ce w skó­rze i linii bocz­nej ryb oraz linii bocz­nej pła­zów (zwła­szcza ki­ja­nek). Jego za­da­niem jest re­je­stro­wa­nie za­bu­rzeń hy­dro­dy­na­micz­nych śro­do­wi­ska wod­ne­go. Duża licz­ba ne­u­ro­ma­stów umoż­li­wia m.in. od­naj­do­wa­nie prą­dów o od­po­wied­nim kie­run­ku i szyb­ko­ści czy lo­ka­li­zo­wa­nie w wo­dzie obiek­tów, w tym ofiar i dra­pież­ni­ków.

Wikipedia


neuromediator

zwią­zek che­micz­ny bio­rą­cy udział w prze­ka­zy­wa­niu im­pul­sów ner­wo­wych z ko­mó­rek do in­nych ko­mó­rek (za­rów­no ner­wo­wych jak i nie­ner­wo­wych, np. mię­śnio­wych); me­dia­tor, ne­u­ro­prze­kaź­nik, prze­kaź­nik ner­wo­wy, ne­u­ro­trans­mi­ter, trans­mi­ter


SJP.pl


neuromodulacja

me­to­da me­dycz­na i fiz­jo­te­ra­pe­u­tycz­na po­le­ga­ją­ca na mo­dy­fi­ko­wa­niu lub re­gu­lo­wa­niu im­pul­sów elek­trycz­nych oraz ak­tyw­no­ści ukła­du ner­wo­we­go za po­mo­cą bodź­ców fi­zycz­nych, elek­trycz­nych lub far­ma­ko­lo­gicz­nych


SJP.pl


neuromodulator

zwią­zek en­do­gen­ny ma­ją­cy wpływ na ne­u­ro­ny


SJP.pl


neuron

[czy­taj: neł­ron] pod­sta­wo­wa jed­nost­ka ukła­du ner­wo­we­go; ko­mór­ka ner­wo­wa wraz z wy­pust­ka­mi (ak­so­nem i den­dry­ta­mi), ma­ją­ca zdol­ność wyt­wa­rza­nia i prze­wo­dze­nia im­pul­sów ner­wo­wych; ne­u­ro­cyt


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. ro­dzaj elek­trycz­nie po­bud­li­wej ko­mór­ki zdol­nej do przet­wa­rza­nia i prze­wo­dze­nia in­for­ma­cji;

 (1.2) in­form. ele­ment sztucz­nej sieci ne­u­ro­no­wej, su­mu­ją­cy wej­ścia z róż­ny­mi wa­ga­mi i prze­pu­szcza­ją­cy tę sumę przez funk­cję ak­ty­wa­cji;

Wiktionary

Ne­u­ron, ko­mór­ka ner­wo­wa – ro­dzaj elek­trycz­nie po­bud­li­wej ko­mór­ki zdol­nej do przet­wa­rza­nia i prze­wo­dze­nia in­for­ma­cji w po­sta­ci sy­gna­łu elek­trycz­ne­go. Ne­u­ro­ny są pod­sta­wo­wym ele­men­tem ukła­du ner­wo­we­go zwie­rząt. Naj­wię­cej ne­u­ro­nów znaj­du­je się w oś­rod­ko­wym ukła­dzie ner­wo­wym, w skład któ­re­go wcho­dzi móz­go­wie oraz rdzeń krę­go­wy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Musz­ka owo­co­wa po­sia­da około 100 000 ne­u­ro­nów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛwrɔ̃n, AS: neu̯rõn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. neuronik m.

 przym. neuronowy

 temsłow. neuro-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) komórka nerwowa

Wiktionary


neuronalny

→ ne­u­ron; ne­u­ro­no­wy


SJP.pl


neuronauka

in­ter­dy­scy­pli­nar­na dzie­dzi­na na­u­ko­wa zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl

Ne­u­ro­na­u­ka – in­ter­dy­scy­pli­nar­na dzie­dzi­na na­u­ko­wa zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem ukła­du ner­wo­we­go, głów­nie OUN. Leży na po­gra­ni­czu wie­dzy me­dycz­nej, bio­lo­gicz­nej, bio­che­micz­nej, bio­fi­zycz­nej, in­for­ma­tycz­nej, psy­cho­lo­gicz­nej.

Wikipedia


neuronaukowczyni

spe­cja­list­ka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl


neuronaukowiec

spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl


neuronaukowy

→ ne­u­ro­na­u­ka


SJP.pl

Patrz:

neuronauka

neuronietypowość

→ ne­u­ro­nie­ty­po­wy


SJP.pl

Patrz:

neuronietypowy

neuronietypowy

o czło­wie­ku: taki, któ­re­go funk­cjo­no­wa­nie mózgu od­bie­ga od normy


SJP.pl


neuronowy

→ ne­u­ron; ne­u­ro­nal­ny


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ne­u­ro­nem, do­ty­czą­cy ne­u­ro­nu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neuron m.

Wiktionary


neuroobrazowanie

obra­zo­wa­nie struk­tu­ry i funk­cji mózgu


SJP.pl

Ne­u­ro­o­bra­zo­wa­nie – me­to­dy umoż­li­wia­ją­ce obra­zo­wa­nie struk­tu­ry i funk­cji mózgu. Me­to­dy ne­u­ro­o­bra­zo­wa­nia poz­wa­la­ją na ob­ser­wa­cję czyn­no­ści mózgu pod­czas prze­pro­wa­dza­nia wy­bra­nych pro­ce­sów, np. od­li­cza­nia co 3, za­pa­mię­ty­wa­nia twa­rzy, po­ru­sza­nia pal­cem wska­zu­ją­cym, czy­ta­nia słów, itd.

Wikipedia


neuroobrazowy

taki, który obra­zu­je struk­tu­ry i funk­cje mózgu


SJP.pl


neuropata

[czy­taj: neł­ro­pa­ta] osoba cier­pią­ca na ne­u­ro­pa­tię (cho­ro­bę ukła­du ner­wo­we­go)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. czło­wiek cier­pią­cy na ne­u­ro­pa­tię, po­dat­ny na scho­rze­nia ner­wo­we

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neuropatia ż.,

:: fż. neuropatka ż.

 przym. neuropatyczny

Wiktionary


neuropatia

[czy­taj: neł­ro­pa­tia] cho­ro­ba ukła­du ner­wo­we­go, zwła­szcza o po­dło­żu me­ta­bo­licz­nym lub zwy­rod­nie­nio­wym, ob­ja­wia­ją­ca się nad­wraż­li­wo­ścią emo­cjo­nal­ną, szyb­kim wy­czer­py­wa­niem się, za­bu­rze­nia­mi snu, bó­la­mi głowy itp.


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. stan cho­ro­bo­wy do­ty­ka­ją­cy nerwy, za­bu­rza­ją­cy prze­wo­dze­nie in­for­ma­cji ru­cho­wych i czu­cio­wych wzdłuż włó­kien ner­wo­wych, wy­wo­łu­ją­cy ból, dręt­wie­nie, mro­wie­nie, uczu­cie pa­le­nia i osła­bie­nia koń­czyn;

Wiktionary

Ne­u­ro­pa­tia ("ne­u­ro­pa­tia ob­wo­do­wa", "cho­ro­ba ner­wów ob­wo­do­wych", "za­pa­le­nie ner­wów ob­wo­do­wych") – stan cho­ro­bo­wy do­ty­czą­cy ob­wo­do­we­go ukła­du ner­wo­we­go. Usz­ko­dze­nie lub stan za­pal­ny za­bu­rza prze­wo­dze­nie in­for­ma­cji ru­cho­wych i czu­cio­wych wzdłuż włó­kien ner­wo­wych i oprócz bólu wy­wo­łu­je takie ob­ja­wy, jak dręt­wie­nie, mro­wie­nie, pa­le­nie koń­czyn, wra­że­nie osła­bie­nia koń­czyn.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Naj­czę­ściej przew­le­kła ne­u­ro­pa­tia cu­krzy­co­wa ata­ku­je nerwy stóp i nóg, nieco rza­dziej nerwy dłoni i ra­mion.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛwrɔˈpatʲja, AS: neu̯ropatʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neuropata m., neuropatka ż.

 przym. neuropatyczny

Wiktionary


neuropatka

→ ne­u­ro­pa­ta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. ko­bie­ta cier­pią­ca na ne­u­ro­pa­tię, po­dat­na na scho­rze­nia ner­wo­we

Wiktionary

Patrz:

neuropata

Powiązane:

 rzecz. neuropatia ż., neuropata m., neuropatologia ż.

 przym. neuropatyczny

Wiktionary


neuropatolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ne­u­ro­pa­to­lo­gii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie ne­u­ro­pa­to­lo­gii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neuropatologia ż.

:: fż. neuropatolożka ż.

 przym. neuropatologiczny

Wiktionary


neuropatologia

dział pa­to­lo­gii zaj­mu­ją­cy się zmia­na­mi cho­ro­bo­wy­mi wy­stę­pu­ją­cy­mi w cho­ro­bach ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl

Ne­u­ro­pa­to­lo­gia – dział pa­to­mor­fo­lo­gii zaj­mu­ją­cy się zmia­na­mi cho­ro­bo­wy­mi pow­sta­ją­cy­mi w wy­ni­ku cho­rób oś­rod­ko­we­go i ob­wo­do­we­go ukła­du ner­wo­we­go. W Pol­sce ne­u­ro­pa­to­lo­gia jest jedną ze spe­cja­li­za­cji le­kar­skich, a jej kon­sul­tan­tem kra­jo­wym od 5 marca 2020 jest prof. dr hab. Wie­sła­wa Graj­kow­ska.

Wikipedia


neuropatologiczny

→ ne­u­ro­pa­to­lo­gia


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z ne­u­ro­pa­to­lo­gią, do­ty­czą­cy ne­u­ro­pa­to­lo­gii

Wiktionary

Patrz:

neuropatologia

Powiązane:

 rzecz. neuropatolog mos., neuropatologia ż.

Wiktionary


neuropatolożka

→ ne­u­ro­pa­to­log


SJP.pl

Patrz:

neuropatolog

neuropatyczny

→ ne­u­ro­pa­tia


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z ne­u­ro­pa­tią

Wiktionary

Patrz:

neuropatia

Powiązane:

 rzecz. neuropatia ż., neuropata m., neuropatka ż.

Wiktionary


neuroplastyczność

→ ne­u­ro­pla­stycz­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdol­ność ukła­du ner­wo­we­go do re­ge­ne­ra­cji i re­struk­tu­ry­za­cji ne­u­ro­nów

Wiktionary

Ne­u­ro­pla­stycz­ność (pla­stycz­ność mózgu) – zdol­ność tkan­ki ner­wo­wej do two­rze­nia no­wych po­łą­czeń, ma­ją­cych na celu ich re­or­ga­ni­za­cję, adap­ta­cję, zmien­ność i sa­mo­na­pra­wę oraz pro­ce­sy ucze­nia się i pa­mię­ci. Jest to po­wszech­na cecha ne­u­ro­nów, wy­stę­pu­ją­ca na wszyst­kich pię­trach ukła­du ner­wo­we­go.

Wikipedia

Patrz:

neuroplastyczny

Synonimy:

 (1.1) plastyczność mózgu

Wiktionary


neuroplastyczny

o mózgu - zdol­ny do zmia­ny swo­jej struk­tu­ry i funk­cji w od­po­wie­dzi na doś­wiad­cze­nia


SJP.pl


neuroplegia

far­ma­ko­lo­gicz­ne ha­mo­wa­nie czyn­no­ści au­to­no­micz­ne­go ukła­du ner­wo­we­go, sto­so­wa­ne w le­cze­niu cho­rób psy­chicz­nych, w za­po­bie­ga­niu wstrzą­so­wi po­o­pe­ra­cyj­ne­mu i w ane­stez­jo­lo­gii


SJP.pl

Ne­u­ro­ple­gia to kon­tro­lo­wa­ne ha­mo­wa­nie au­to­no­micz­ne­go ukła­du ner­wo­we­go. Jest to me­to­da lecz­ni­cza po­le­ga­ją­ca na sto­so­wa­niu środ­ków far­ma­ko­lo­gicz­nych ob­ni­ża­ją­cych po­bud­li­wość au­to­no­micz­ne­go ukła­du ner­wo­we­go i ha­mu­ją­cych czyn­no­ści ustro­ju re­gu­lo­wa­ne przez ten układ (ob­ni­że­nie prze­mia­ny ma­te­rii, za­ha­mo­wa­nie re­gu­la­cji ciepl­nej, roz­sze­rze­nie na­czyń krwio­no­śnych, roz­kurcz mię­śni gład­kich, za­ha­mo­wa­nie czyn­no­ści wy­dziel­ni­czej gru­czo­łów).

Wikipedia


neuropoznawczy

od­no­szą­cy się do pro­ce­sów i funk­cji zwią­za­nych z móz­giem, które są od­po­wie­dzial­ne za my­śle­nie, ucze­nie się, pa­mięć i inne funk­cje poz­naw­cze


SJP.pl


neuroprzekaźnik

zwią­zek che­micz­ny bio­rą­cy udział w prze­ka­zy­wa­niu im­pul­sów ner­wo­wych z ko­mó­rek do in­nych ko­mó­rek (za­rów­no ner­wo­wych jak i nie­ner­wo­wych, np. mię­śnio­wych); prze­kaź­nik ner­wo­wy, me­dia­tor, ne­u­ro­me­dia­tor, ne­u­ro­trans­mi­ter, trans­mi­ter


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) biol. sub­stan­cja wy­dzie­la­na przez sy­nap­sy ko­mó­rek ner­wo­wych, która umoż­li­wia prze­ka­zy­wa­nie sy­gna­łów po­mię­dzy ko­mór­ka­mi ner­wo­wy­mi

Wiktionary

Ne­u­ro­prze­kaź­nik, ne­u­ro­trans­mi­ter, ne­u­ro­me­dia­tor – zwią­zek che­micz­ny, któ­re­go czą­stecz­ki prze­no­szą sy­gna­ły po­mię­dzy ne­u­ro­na­mi (ko­mór­ka­mi ner­wo­wy­mi) po­przez sy­nap­sy, a także z ko­mó­rek ner­wo­wych do mię­śnio­wych lub gru­czo­ło­wych. Naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ny­mi ne­u­ro­prze­kaź­ni­ka­mi są: glu­ta­mi­nian, GABA, ace­ty­lo­cho­li­na, do­pa­mi­na, no­ra­dre­na­li­na, adre­na­li­na, se­ro­to­ni­na, hi­sta­mi­na i in­su­li­na.

Wikipedia


neuroprzekaźnikowy

→ ne­u­ro­prze­kaź­nik


SJP.pl

Patrz:

neuroprzekaźnik

neuropsychiatra

le­karz spe­cja­li­zu­ją­cy się w dzie­dzi­nie ne­u­rop­sy­chia­trii


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie ne­u­rop­sy­chia­trii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neuropsychiatria ż.

 przym. neuropsychiatryczny

Wiktionary


neuropsychiatria

dział me­dy­cy­ny, nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem, roz­poz­na­wa­niem oraz le­cze­niem za­bu­rzeń psy­chicz­nych w or­ga­nicz­nych cho­ro­bach ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl

Ne­u­rop­sy­chia­tria - dzie­dzi­na me­dy­cy­ny, sta­no­wią­ca wspól­ną część psy­chia­trii i ne­u­ro­lo­gii. W ra­mach ne­u­rop­sy­chia­trii, za­bu­rze­nia funk­cji psy­chicz­nych i nie­pra­wi­dło­wo­ści za­cho­wań od­no­szo­ne są do struk­tur i czyn­no­ści oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go.

Do czasu wy­o­dręb­nie­nia się psy­chia­trii z ne­u­ro­lo­gii, co for­mal­nie na­stą­pi­ło w roku 1950, ter­min ne­u­rop­sy­chia­tria był bli­skoz­nacz­ny z samą psy­chia­trią.

Wikipedia


neuropsychiatryczny

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ne­u­rop­sy­chia­trii, zwią­za­ny z za­bu­rze­nia­mi psy­chicz­ny­mi w or­ga­nicz­nych cho­ro­bach ukła­du ner­wo­we­go

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cie­ka­wost­ką jest, że Szpi­tal Ne­u­rop­sy­chia­trycz­ny im. prof. Mie­czy­sła­wa Ka­czyń­skie­go, po­wszech­nie znany jako szpi­tal w Abra­mo­wi­cach, oraz pętla tro­lej­bu­so­wa Abra­mo­wi­ce nie znaj­du­ją się na te­re­nie tej dziel­ni­cy, ale w dziel­ni­cy Dzie­sią­ta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neuropsychiatria ż., neuropsychiatra m.

Wiktionary


neuropsycholog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ne­u­rop­sy­cho­lo­gii


SJP.pl


neuropsychologia

Ne­u­rop­sy­cho­lo­gia – dzie­dzi­na psy­cho­lo­gicz­na zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem i opi­sy­wa­niem związ­ków za­cho­dzą­cych mię­dzy ukła­dem ner­wo­wym a pro­ce­sa­mi poz­naw­czy­mi, głów­nie z per­spek­ty­wy kli­nicz­nej, ana­li­zu­jąc kon­sek­wen­cje usz­ko­dze­nia mózgu czło­wie­ka.

Jest to nauka z po­gra­ni­cza me­dy­cy­ny i psy­cho­lo­gii.

Wikipedia


neuropsychologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ne­u­rop­sy­cho­lo­gią, do­ty­czą­cy ne­u­rop­sy­cho­lo­gii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neuropsychologia ż.

Wiktionary


neuropsycholożka

→ ne­u­rop­sy­cho­log


SJP.pl

Patrz:

neuropsycholog

neurorehabilitacja

pro­ces sty­mu­la­cji i wspo­ma­ga­nia re­ge­ne­ra­cji oraz adap­ta­cji ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl


neurorozwojowy

do­ty­czą­cy roz­wo­ju ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy roz­wo­ju ukła­du ner­wo­we­go

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­bu­rze­nia ne­u­ro­roz­wo­jo­we to za­bu­rze­nia be­ha­wio­ral­ne i poz­naw­cze, któ­rych symp­to­my po­ja­wia­ją się w okre­sie roz­wo­jo­wym (…).

Wiktionary


neuroróżnorodność

→ ne­u­ro­róż­no­rod­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. społ. ter­min oz­na­cza­ją­cy uz­na­wa­nie i sza­no­wa­nie wy­jąt­ko­wych spo­so­bów funk­cjo­no­wa­nia mózgu po­szcze­gól­nych osób, obej­mu­jąc sze­reg róż­nic ne­u­ro­lo­gicz­nych, w tym ADHD, spek­trum au­tyz­mu, dys­lek­sję, sy­ne­stez­ję i inne bez pa­to­lo­gi­zo­wa­nia ich;

Wiktionary

Ne­u­ro­róż­no­rod­ność ( ne­u­ro­di­ver­si­ty) – okre­śle­nie na róż­no­rod­ność w roz­wo­ju i funk­cjo­no­wa­niu ludz­kich móz­gów w ta­kich sfe­rach jak to­wa­rzy­skość, ucze­nie się, uwaga, na­strój i in­nych funk­cji umy­sło­wych bez pa­to­lo­gi­zo­wa­nia ich. Ter­min wy­cho­dzi na­prze­ciw pa­nu­ją­cym po­glą­dom, że niek­tó­re za­bu­rze­nia ne­u­ro­roz­wo­jo­we są z na­tu­ry pa­to­lo­gicz­ne (me­dycz­ny model nie­peł­no­spraw­no­ści) i za­miast tego przyj­mu­ją spo­łecz­ny model nie­peł­no­spraw­no­ści, w któ­rym ba­rie­ry spo­łecz­ne są głów­nym czyn­ni­kiem, który po­wo­du­je „nie­peł­no­spraw­ność” ludzi.

Wikipedia

Patrz:

neuroróżnorodny

neuroróżnorodny

ter­min okre­śla­ją­cy osoby z za­bu­rze­nia­mi poz­naw­czy­mi, np. z ADHD, au­tyz­mem i dys­lek­sją


SJP.pl


neurosekrecja

wy­dzie­la­nie hor­mo­nów do krwio­bie­gu przez ko­mór­ki ner­wo­we


SJP.pl

Ne­u­ro­se­kre­cja – czyn­ność wy­dziel­ni­cza ne­u­ro­nu, która obej­mu­je wyt­wa­rza­nie wy­dzie­la­nej sub­stan­cji (ne­u­ro­se­kre­tu) z ko­mór­ki ner­wo­wej bez­poś­red­nio do ukła­du krą­że­nia.

Wikipedia


neurosekrecyjny

→ ne­u­ro­se­kre­cja


SJP.pl

Patrz:

neurosekrecja

neurospora

Ne­u­ro­spo­ra B.O. Dodge – ro­dzaj grzy­bów z typu wor­kow­ców ("Asco­my­co­ta"). Nazwa tak­so­nu po­cho­dzi od po­dob­nych do ner­wów pa­sków znaj­du­ją­cych się na jego asko­spo­rach.

Wikipedia


neurostymulacja

po­bu­dza­nie ukła­du ner­wo­we­go za po­mo­cą bodź­ców elek­trycz­nych, ma­gne­tycz­nych lub in­nych


SJP.pl


neurostymulator

urzą­dze­nie me­dycz­ne do sty­mu­la­cji ner­wów lub mózgu


SJP.pl

Ne­u­ro­sty­mu­la­tor (ang. ne­u­ro­sti­mu­la­tor) – jest za­si­la­nym przez ba­te­rię urzą­dze­niem za­pro­jek­to­wa­nym w celu elek­trycz­nej sty­mu­la­cji mózgu.

Ne­u­ro­sty­mu­la­to­ry są in­te­gral­ną czę­ścią chi­rur­gicz­nie wszcze­pia­nych ukła­dów ta­kich jak urzą­dze­nie do głę­bo­kiej sty­mu­la­cji mózgu (DBS) czy urzą­dze­nie do sty­mu­la­cji nerwu błęd­ne­go (VNS), wy­ko­rzy­sty­wa­nych w le­cze­niu cho­rób ukła­du ner­wo­we­go.

Wikipedia


neurotechnologia

dzie­dzi­na nauki i tech­no­lo­gii, która łączy ne­u­ro­lo­gię, in­ży­nie­rię, in­for­ma­ty­kę i bio­lo­gię


SJP.pl


neuroteologia

nauka ana­li­zu­ją­ca doś­wiad­cze­nia du­cho­we pod kątem pro­ce­sów za­cho­dzą­cych w mózgu czło­wie­ka


SJP.pl

Nie mylić z: ne­u­ro­e­to­lo­gia.

Ne­u­ro­te­o­lo­gia – dy­scy­pli­na na­u­ko­wa w ba­da­niach nad du­cho­wo­ścią. Jej me­to­do­lo­gia po­le­ga na uży­wa­niu ne­u­ro­lo­gicz­nych metod obra­zo­wa­nia pracy mózgu ta­kich jak np. EEG, fMRI, Po­zy­to­no­wa emi­syj­na to­mo­gra­fia kom­pu­te­ro­wa do usta­la­nia związ­ków po­mię­dzy ak­tyw­no­ścią mózgu a in­dy­wi­du­al­nym doś­wiad­cze­niem du­cho­wym.

Wikipedia


neurotoksyczność

→ ne­u­ro­tok­sycz­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. bio­chem. nie­po­żą­da­ne od­dzia­ły­wa­nie na układ ner­wo­wy wy­ni­ka­ją­ce z na­ra­że­nia na sub­stan­cje tok­sycz­ne

Wiktionary

Patrz:

neurotoksyczny

Powiązane:

 rzecz. neurotoksyna ż., neurotoksykologia ż., neurotoksykolog m., neurotoksykolożka ż.

 przym. neurotoksyczny

 przysł. neurotoksycznie

Wiktionary


neurotoksyczny

→ ne­u­ro­tok­sy­na


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) wy­wie­ra­ją­cy de­struk­cyj­ny wpływ na układ ner­wo­wy

Wiktionary

Patrz:

neurotoksyna

Powiązane:

 rzecz. neurotoksyczność ż.

Wiktionary


neurotoksyna

tok­sy­na upo­śle­dza­ją­ca funk­cje ukła­du ner­wo­we­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. sub­stan­cja dzia­ła­ją­ca de­struk­cyj­nie na układ ner­wo­wy;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurotoksyczność ż.

Wiktionary


neurotomia

chi­rur­gicz­ne prze­cię­cie nerwu


SJP.pl


neurotransmiter

zwią­zek che­micz­ny bio­rą­cy udział w prze­ka­zy­wa­niu im­pul­sów ner­wo­wych z ko­mó­rek do in­nych ko­mó­rek (za­rów­no ner­wo­wych jak i nie­ner­wo­wych, np. mię­śnio­wych); trans­mi­ter, ne­u­ro­prze­kaź­nik, prze­kaź­nik ner­wo­wy, me­dia­tor, ne­u­ro­me­dia­tor


SJP.pl


neurotransmitter

zwią­zek che­micz­ny bio­rą­cy udział w prze­ka­zy­wa­niu im­pul­sów ner­wo­wych z ko­mó­rek do in­nych ko­mó­rek (za­rów­no ner­wo­wych jak i nie­ner­wo­wych, np. mię­śnio­wych); trans­mit­ter, ne­u­ro­trans­mi­ter, trans­mi­ter, ne­u­ro­prze­kaź­nik, prze­kaź­nik ner­wo­wy


SJP.pl


neurotransplantacja

prze­szczep tkan­ki ner­wo­wej


SJP.pl


neurotyczka

[czy­taj: neł­ro­tycz­ka] ko­bie­ta chora na ner­wi­cę lub ma­ją­ca skłon­no­ści do re­ak­cji ner­wi­co­wych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: ne­u­ro­tyk

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛwrɔˈtɨt͡ʃka, AS: neu̯rotyčka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurotyk m., neurotyzm m., neuroza ż.

 przym. neurotyczny

Wiktionary


neurotyczność

Ek­stra­wer­sja

Wikipedia


neurotyczny

1. skłon­ny do re­ak­cji ner­wi­co­wych lub cier­pią­cy na ner­wi­cę;
2. wy­stę­pu­ją­cy na sku­tek za­bu­rzeń ner­wi­co­wych;
3. dzia­ła­ją­cy pod­nie­ca­ją­co, wy­wo­łu­ją­cy nie­po­kój


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy skłon­ność do ner­wi­co­wych re­ak­cji lub cier­pią­cy na ner­wi­cę

 (1.2) bę­dą­cy skut­kiem za­bu­rzeń ner­wi­co­wych

 (1.3) wy­wo­łu­ją­cy nie­po­kój

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Psy­cho­lo­go­wie róż­nych szkół są zgod­ni, że takie od­kry­cie przy­czy­ny, czy "fre­u­dow­skie odre­a­go­wa­nie", może uwol­nić czło­wie­ka od ne­u­ro­tycz­nych re­ak­cji lę­ko­wych.

 (1.3) Ocze­ki­wa­nie na po­wszech­ny kry­zys przy­bra­ło już roz­mia­ry nie­mal ne­u­ro­tycz­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛwrɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: neu̯rotyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurotyczność ż., neurotyzm m., neurotyk m., neurotyczka ż.

 przysł. neurotycznie

Wiktionary


neurotyk

[czy­taj: neł­ro­tyk] osoba cier­pią­ca na ner­wi­cę lub ma­ją­ca skłon­no­ści do re­ak­cji ner­wi­co­wych


SJP.pl


neurotypowość

→ ne­u­ro­ty­po­wy


SJP.pl

Za­su­ge­ro­wa­no, aby "Ne­u­ro­róż­no­rod­ność"

Ne­u­ro­ty­po­wość lub NT, skrót od ne­u­ro­lo­gicz­nej ty­po­wo­ści – ne­o­lo­gizm sto­so­wa­ny w spo­łecz­no­ści au­ty­stycz­nej jako spo­sób opisu osób spoza spek­trum au­tyz­mu. W swoim pier­wot­nym za­sto­so­wa­niu od­no­si się do każ­de­go, kto nie jest au­ty­stycz­ny lub nie ma umy­słu „po­krew­ne­go” wobec „au­ty­stycz­ne­go” umy­słu; ter­min zo­stał póź­niej za­wę­żo­ny w od­nie­sie­niu do osób o ści­śle ty­po­wej ne­u­ro­lo­gii, to zna­czy bez okre­ślo­nych róż­nic ne­u­ro­lo­gicz­nych.

Wikipedia

Patrz:

neurotypowy

neurotypowy

do­ty­czą­cy ty­po­we­go spo­so­bu my­śle­nia i funk­cjo­no­wa­nia


SJP.pl


neurotyzm

skłon­ność do ner­wo­wych re­ak­cji


SJP.pl


neuroza

[czy­taj: neł­ro­za] dłu­gotr­wa­łe za­bu­rze­nie czyn­no­ści oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go, ob­ja­wia­ją­ce się nad­mier­ną po­bud­li­wo­ścią, draż­li­wo­ścią, sta­na­mi lę­ko­wy­mi, ob­se­sja­mi, czę­sto bó­la­mi psy­cho­gen­ny­mi, de­pre­sją; ner­wi­ca


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. zob. ner­wi­ca.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neurotyczka ż.

Wiktionary


neurozwyrodnieniowy

zwią­za­ny z ne­u­ro­lo­gicz­ną zmia­ną pa­to­lo­gicz­ną, np. cho­ro­ba ne­u­roz­wy­rod­nie­nio­wa


SJP.pl


neurula

sta­dium roz­wo­jo­we za­rod­ka stru­now­ców, w któ­rym pow­sta­je cewka ner­wo­wa (rur­ko­wa­ta struk­tu­ra sta­no­wią­ca za­wią­zek ukła­du ner­wo­we­go)


SJP.pl


neuryt

wy­pust­ka ko­mór­ki ner­wo­wej słu­żą­ca do prze­wo­dze­nia im­pul­sów; akson; włó­kno osio­we


SJP.pl


neustadt

[czy­taj: nojsz­tad] mia­sto w Niem­czech


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Wie­ner Ne­u­stadt
  • Ne­u­stadt
  • Ne­u­stadt – dziel­ni­ca Bremy
  • Ne­u­stadt – dziel­ni­ca Flens­bur­ga
  • Ne­u­stadt – dziel­ni­ca Ham­bur­ga
  • Ne­u­stadt – okręg ad­mi­ni­stra­cyj­ny Mo­gun­cji
  • Ne­u­stadt am Kulm – mia­sto w kraju związ­ko­wym Ba­wa­ria, w po­wie­cie Ne­u­stadt an der Wald­na­ab
  • Ne­u­stadt am Rübenberge – mia­sto w kraju związ­ko­wym Dolna Sak­so­nia
  • Ne­u­stadt an der Aisch – mia­sto w kraju związ­ko­wym Ba­wa­ria
  • Ne­u­stadt an der Donau – mia­sto w kraju związ­ko­wym Ba­wa­ria
  • Ne­u­stadt an der Orla – mia­sto w kraju związ­ko­wym Tu­ryn­gia
  • Ne­u­stadt an der Wald­na­ab – mia­sto w kraju związ­ko­wym Ba­wa­ria, w po­wie­cie Ne­u­stadt an der Wald­na­ab

Wikipedia


neustadzki

→ Ne­u­stadt [czy­taj: NOJsztacki]; ne­usz­tadz­ki


SJP.pl


neuston

drob­ne or­ga­niz­my, głów­nie ro­ślin­ne, ży­ją­ce na po­wierzch­ni wód sto­ją­cych lub tuż pod nią, oraz owady śliz­ga­ją­ce się po po­wierzch­ni wody


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ze­spół or­ga­niz­mów ży­ją­cych na po­wierzch­ni wody lub tuż pod nią

Wiktionary

Ne­u­ston – ze­spół or­ga­niz­mów, któ­rych śro­do­wi­skiem życia jest błon­ka po­wierzch­nio­wa wody (gra­ni­ca wody i at­mos­fe­ry). Za­li­cza się do nich drob­ne or­ga­niz­my, mię­dzy in­ny­mi nart­ni­ki, po­śliz­gi, plu­skol­co­wa­te, larwy ko­ma­rów, bak­te­rie i wiele jed­no­ko­mór­ko­wych pier­wot­nia­ków, glony, oraz wrot­ki.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. neustonowy

Wiktionary


neustria

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na, pół­noc­no-za­chod­nia część pań­stwa Fran­ków, po­ło­żo­na na pół­noc od do­li­ny Loary;

Wiktionary

Ne­u­stria – kra­i­na hi­sto­rycz­na, pół­noc­no-za­chod­nia część pań­stwa Fran­ków. Po­ło­żo­na na pół­noc od do­li­ny Loary. Gra­ni­czy­ła z Bre­ta­nią (od za­cho­du), Ak­wi­ta­nią (od po­łud­nia), Bur­gun­dią (od po­łud­nio­we­go wscho­du) i Au­straz­ją (od pół­noc­ne­go wscho­du). Głów­ny­mi oś­rod­ka­mi Ne­u­strii w cza­sach Fran­ków były: Paryż, Reims, Or­le­an i So­is­sons.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. neustryjski

Wiktionary


neustryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ne­u­strią, do­ty­czą­cy Ne­u­strii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Neustria ż.

Wiktionary


neusztadzki

→ Ne­u­stadt [czy­taj: NOJsztacki]; ne­u­stadz­ki


SJP.pl


neutralistka

→ ne­u­tra­li­sta


SJP.pl

Patrz:

neutralista

neutralistyczny

→ ne­u­tra­lizm


SJP.pl

Patrz:

neutralizm

neutralizacja

1. osła­bia­nie lub eli­mi­no­wa­nie od­dzia­ły­wa­nia ja­kie­goś ne­ga­tyw­ne­go, nie­po­żą­da­ne­go czyn­ni­ka;
2. w che­mii: zo­bo­jęt­nia­nie kwasu za­sa­dą lub za­sa­dy kwa­sem;
3. w od­nie­sie­niu do en­zy­mów, su­ro­wic, an­ty­bio­ty­ków itp. sub­stan­cji: utra­ta ak­tyw­no­ści, okre­ślo­nych wła­ści­wo­ści czyn­nych, zanik lub za­ha­mo­wa­nie zdol­no­ści do re­ak­cji che­micz­nych; inak­ty­wa­cja;
4. uz­na­nie ja­kie­goś pań­stwa lub te­ry­to­rium za ne­u­tral­ne, wy­łą­cze­nie go z dzia­łań wo­jen­nych
5. w ję­zy­koz­naw­stwie: zanik cech róż­ni­cu­ją­cych fo­ne­my, znie­sie­nie opo­zy­cji ję­zy­ko­wej


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • ne­u­tra­li­za­cja – w che­mii: re­ak­cja zo­bo­jęt­nia­nia mię­dzy kwa­sem a za­sa­dą
  • ne­u­tra­li­za­cja – w pra­wie mię­dzy­na­ro­do­wym: zakaz przy­go­to­wy­wa­nia i pro­wa­dza­nia dzia­łań wo­jen­nych na danym te­ry­to­rium
  • ne­u­tra­li­za­cja – w pra­wie mię­dzy­na­ro­do­wym: uz­na­nie pań­stwa za ne­u­tral­ne
  • ne­u­tra­li­za­cja – w so­cjo­lo­gii: tech­ni­ka uspra­wied­li­wia­nia włas­nej winy
  • Ne­u­tra­li­za­cja - zja­wi­sko w fo­no­lo­gii
  • ne­u­tral­ność
  • obo­jęt­ność

Wikipedia


neutralizacyjny

zwią­za­ny z ne­u­tra­li­za­cją


SJP.pl


neutralizm

1. po­li­ty­ka za­gra­nicz­na po­le­ga­ją­ca na nie­przy­stę­po­wa­niu do pak­tów mi­li­tar­nych i na współ­pra­cy ze wszyst­ki­mi pań­stwa­mi;
2. bez­stron­na po­sta­wa wobec cu­dzych spraw i spo­rów; bez­stron­ność; ne­u­tral­ność;
3. brak od­dzia­ły­wań mię­dzy po­pu­la­cja­mi róż­nych ga­tun­ków ży­ją­cy­mi na tym samym te­re­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekol. ro­dzaj za­leż­no­ści mię­dzy­ga­tun­ko­wej, w któ­rej żadna z dwóch po­pu­la­cji nie wpły­wa na drugą

 (1.2) polit. po­li­ty­ka za­gra­nicz­na państw, które nie przy­stę­pu­ją do pak­tów mi­li­tar­nych oraz współ­pra­cu­ją ze wszyst­kim kra­ja­mi

Wiktionary

Ne­u­tra­lizm (łac. "ne­u­ter" 'żaden z dwu') – jedna z ne­u­tral­nych za­leż­no­ści mię­dzy­ga­tun­ko­wych, w któ­rej osob­ni­ki jed­ne­go ga­tun­ku nie wpły­wa­ją w żaden spo­sób na przed­sta­wi­cie­li dru­gie­go. W za­sa­dzie ne­u­tra­lizm jest bra­kiem od­dzia­ły­wań mię­dzy ga­tun­ka­mi. Przy­kła­dem po­pu­la­cji, mię­dzy któ­ry­mi za­cho­dzi ne­u­tra­lizm, mogą być po­pu­la­cje bo­cia­nów i si­ko­rek[].

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. neutratyw mrz.

Wiktionary


neutralizować

1. w che­mii: zmie­niać od­czyn za­sa­do­wy lub kwa­śny na obo­jęt­ny; zo­bo­jęt­niać;
2. w che­mii: po­zba­wiać en­zy­my, an­ty­bio­ty­ki itp. okre­ślo­nych wła­ści­wo­ści, np. bak­te­rio­bój­czych; inak­ty­wo­wać;
3. w far­ma­ko­lo­gii: śro­dek ne­u­tra­li­zu­ją­cy - zwią­zek che­micz­ny zo­bo­jęt­nia­ją­cy sok żo­łąd­ko­wy;
4. w po­li­ty­ce: usta­na­wiać ne­u­tral­ność pań­stwa lub ja­kie­goś te­ry­to­rium;
5. prze­no­śnie: czy­nić sła­bym, ła­god­nym lub niesz­kod­li­wym; osła­biać, ła­go­dzić, mo­de­ro­wać;
6. prze­no­śnie: eli­mi­no­wać, re­du­ko­wać


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zne­u­tra­li­zo­wać)

 (1.1) czy­nić ne­u­tral­nym, niesz­kod­li­wym

 (1.2) polit. czy­nić ne­u­tral­nym jakiś kraj lub in­sty­tu­cję

 (1.3) chem. czy­nić che­micz­nie obo­jęt­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ne­u­tra­li­zo­wać się (dk. zne­u­tra­li­zo­wać się)

 (2.1) sta­wać się ne­u­tral­nym; ule­gać ne­u­tra­li­za­cji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neutratyw mrz., neutralność ż., neutralizacja ż., neutralizowanie n.

 czas. zneutralizować dk.

 przym. neutralizacyjny, neutralny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) unieszkodliwiać

 (1.3) zobojętniać

Wiktionary


neutralność

→ ne­u­tral­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. sy­tu­a­cja pań­stwa, które nie bie­rze udzia­łu w woj­nie to­czą­cej się mię­dzy in­ny­mi pań­stwa­mi

 (1.2) pow­strzy­my­wa­nie się od udzia­łu w to­czą­cym się spo­rze, kon­flik­cie, za­tar­gu

 (1.3) cecha tego, co nie wy­ra­ża ocen i emo­cji

 (1.4) nie­wy­wie­ra­nie żad­ne­go wpły­wu w sen­sie fi­zycz­nym

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ne­u­tral­ność jako bez­stron­ność
  • Ne­u­tral­ność w sto­sun­kach mię­dzy­na­ro­do­wych: pań­stwo ne­u­tral­ne
  • Ne­u­tral­ność świa­to­po­glą­do­wa pań­stwa
  • Ne­u­tral­ność po­dat­ko­wa
  • Ne­u­tra­lizm
  • ne­u­tra­li­za­cja
  • obo­jęt­ność

Wikipedia

Patrz:

neutralny

Przykłady

 (1.1) O ne­u­tral­no­ści Szwaj­ca­rii za­de­cy­do­wa­ły uwa­run­ko­wa­nia hi­sto­rycz­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌnɛwuˈtralnɔɕt͡ɕ, AS: neu̯utralność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neutratyw mrz., neutron mrz., neutralizacja ż., neutralizowanie n., zneutralizowanie n.

 czas. neutralizować ndk., zneutralizować dk.

 przym. neutralny, neutronowy

 przysł. neutralnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezaangażowanie, nieingerencja, désintéressement

 (1.2) bezstronność, désintéressement

 (1.3) indyferentyzm, indyferencja, obojętność; pot. tumiwisizm

Wiktionary


neutralny

1. nie­o­po­wia­da­ją­cy się za żadną ze stron w spo­rze, nie­za­leż­ny od jego tron; bez­stron­ny;
2. w che­mii: nie­po­sia­da­ją­cy od­czy­nu kwa­śne­go ani za­sa­do­we­go; obo­jęt­ny;
3. w fi­zy­ce: nie­po­sia­da­ją­cy ła­dun­ku elek­trycz­ne­go ani pola ma­gne­tycz­ne­go; obo­jęt­ny, nie­od­dzia­łu­ją­cy;
4. za­cho­wu­ją­cy ne­u­tral­ność po­li­tycz­ną, nie­za­an­ga­żo­wa­ny w kon­flikt mię­dzy pań­stwa­mi, wy­łą­czo­ny z dzia­łań wo­jen­nych;
5. bę­dą­cy w poś­red­nim po­ło­że­niu, za­cho­wu­ją­cy równy dy­stans mię­dzy czymś a czymś;
6. nie­wy­ra­ża­ją­cy ocen ani emo­cji; zdy­stan­so­wa­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie opo­wia­da się za żadną ze stron w spo­rze, bez­stron­ny

 (1.2) taki, który za­cho­wu­je ne­u­tral­ność po­li­tycz­ną, nie uczest­ni­czy w woj­nie mię­dzy da­ny­mi pań­stwa­mi

 (1.3) taki, który nie wy­ra­ża ocen, sądów lub emo­cji

 (1.4) taki, który nie wy­wo­łu­je skut­ków (w do­my­śle zwy­kle ne­ga­tyw­nych)

Wiktionary

Przykłady

 (1.4) (…) wdy­cha­ny przez użyt­kow­ni­ków e-pa­pie­ro­sów ae­ro­zol nie jest, jak się po­wszech­nie uważa, cał­ko­wi­cie ne­u­tral­ny dla zdro­wia – może za­wie­rać szkod­li­we, ra­kot­wór­cze związ­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛwˈtralnɨ, AS: neu̯tralny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neutratyw mrz., neutralność ż.

 przysł. neutralnie

 czas. neutralizować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wyważony, obojętny, obiektywny

 (1.4) obojętny, bezpieczny

Wiktionary


neutratyw

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. rze­czow­nik bę­dą­cy nazwą o trwa­le usta­lo­nym ni­ja­kim ro­dza­ju gra­ma­tycz­nym

 (1.2) jęz. so­cjol. słowo ukute jako ne­u­tral­na wer­sja okre­śle­nia na­ce­cho­wa­ne­go płcio­wo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neutralność ż., neutron m., neutralizowanie n., zneutralizowanie n., neutralista m., neutralizm m.

 czas. neutralizować ndk., zneutralizować dk.

 przym. neutralny, neutronowy, neutralistyczny

 przysł. neutralnie, neutronowo, neutralistycznie

Wiktionary


neutrał

prze­sta­rza­łe: osoba zaj­mu­ją­ca równy dy­stans do prze­ciw­staw­nych opcji po­li­tycz­nych


SJP.pl


neutrino

czą­stecz­ka ele­men­tar­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się dużą prze­ni­kal­no­ścią


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fiz. trwa­ła cząst­ka ele­men­tar­na, na­le­żą­ca do lep­to­nów, ma­ją­ca ze­ro­wy ła­du­nek elek­trycz­ny i masę bli­ską zeru;

Wiktionary

Ne­u­tri­no ("ν") – cząst­ka ele­men­tar­na na­le­żą­ca do lep­to­nów. Jest po­sia­da­ją­cym masę spo­czyn­ko­wą fer­mio­nem o spi­nie rów­nym ½ i ze­ro­wym ła­dun­ku elek­trycz­nym. Ne­u­tri­na są cząst­ka­mi pod­sta­wo­wy­mi w mo­de­lu stan­dar­do­wym. Pow­sta­ją w re­ak­cjach roz­pa­du #PATRZ [[Sza­blon:Chem]], roz­pa­du mionu, roz­pa­du pionu i roz­pa­du taonu na przy­kład ne­u­tri­no elek­tro­no­we (#PATRZ) pod­czas roz­pa­du #PATRZ:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Do­pie­ro po upły­wie bli­sko trzy­dzie­stu lat, w 1956 r. Re­i­nes i Cowan prze­pro­wa­dzi­li ek­spe­ry­ment, który można uwa­żać za pier­wszy, bez­poś­red­ni, ek­spe­ry­men­tal­ny dowód ist­nie­nia ne­u­tri­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛwˈtrʲĩnɔ, AS: neu̯trʹĩno

Wiktionary


neutrinowy

→ ne­u­tri­no


SJP.pl

Patrz:

neutrino

neutrofil

ro­dzaj bia­łe­go ciał­ka krwi, od­po­wie­dzial­ne­go w or­ga­niz­mie za zwal­cza­nie drob­no­u­stro­jów; gra­nu­lo­cyt obo­jęt­no­chłon­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biała ko­mór­ka krwi, od­po­wie­dzial­na za zwal­cza­nie drob­no­u­stro­jów

Wiktionary

Ne­u­tro­fil, gra­nu­lo­cyt obo­jęt­no­chłon­ny – ro­dzaj ko­mó­rek ukła­du od­por­no­ścio­we­go. Ne­u­tro­fi­le sta­no­wią 50–75% le­u­ko­cy­tów i naj­licz­niej­szą po­pu­la­cję wśród gra­nu­lo­cy­tów. Peł­nią one za­sad­ni­czą rolę w dzia­ła­niu ukła­du im­mu­no­lo­gicz­ne­go nies­wo­i­ste­go i są pier­wszą linią obro­ny or­ga­niz­mu przed drob­no­u­stro­ja­mi cho­ro­bot­wór­czy­mi.

Wikipedia


neutrofilia

zbyt duża ilość gra­nu­lo­cy­tów obo­jęt­no­chłon­nych w obra­zie (roz­ma­zie) krwi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. zwięk­sze­nie licz­by gra­nu­lo­cy­tów obo­jęt­no­chłon­nych we krwi ob­wo­do­wej;

Wiktionary

Ne­u­tro­fi­lia – zwięk­sze­nie licz­by gra­nu­lo­cy­tów obo­jęt­no­chłon­nych we krwi ob­wo­do­wej po­wy­żej 8000/µl. Fiz­jo­lo­gicz­nie stan ten to­wa­rzy­szy ciąży, sta­nom stre­so­wym (ból, strach, emo­cje), a także daje się stwier­dzić po ob­fi­tych po­sił­kach.

Wikipedia


neutron

nietr­wa­ła, cięż­ka cząst­ka ele­men­tar­na w ją­drze ato­mo­wym, elek­trycz­nie obo­jęt­na


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. cząst­ka zło­żo­na z dwóch kwar­ków dol­nych i jed­ne­go gór­ne­go;

Wiktionary

Ne­u­tron (z ne­u­ter, obo­jęt­ny) – cząst­ka su­ba­to­mo­wa wy­stę­pu­ją­ca w ją­drach ato­mo­wych. Jest elek­trycz­nie obo­jęt­na, ma spin ½.

We­dług mo­de­lu stan­dar­do­we­go ne­u­tron jest cząst­ką zło­żo­ną, ha­dro­nem na­le­żą­cym do grupy ba­rio­nów, a do­kład­niej nu­kle­o­nów i skła­da się z dwóch kwar­ków dol­nych (d) i jed­ne­go gór­ne­go (u), zwią­za­nych ze sobą od­dzia­ły­wa­niem sil­nym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mo­de­ra­to­rem naj­czę­ściej bywa woda lub cięż­ka woda, rza­dziej już ostat­nio gra­fit, zaś re­flek­to­rem ma­te­riał o małym prze­kro­ju czyn­nym do wy­chwy­tu ne­u­tro­nów, a dużym na roz­pra­sza­nie ela­stycz­ne – prze­waż­nie beryl lub gra­fit.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛˈwutrɔ̃n, AS: neu̯utrõn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. neutronowy

 rzecz. neutratyw mrz., neutralność ż.

Wiktionary


neutronowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fiz. zwią­za­ny z ne­u­tro­na­mi, do­ty­czą­cy ne­u­tro­nów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pier­wsze do­kład­ne po­mia­ry ugięć wią­zek ne­u­tro­no­wych prze­pro­wa­dził fizyk ame­ry­kań­ski W. H. Zinn.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. neutratyw mrz., neutron mrz., neutralność ż.

 przysł. neutronowo

Wiktionary


neutropenia

ob­ni­że­nie licz­by gra­nu­lo­cy­tów obo­jęt­no­chłon­nych we krwi


SJP.pl

Ne­u­tro­pe­nia – stan he­ma­to­lo­gicz­ny po­le­ga­ją­cy na ob­ni­że­niu licz­by gra­nu­lo­cy­tów obo­jęt­no­chłon­nych po­ni­żej 1500/μl (po­ni­żej 500/μl – agra­nu­lo­cy­to­za). Przy­czy­na­mi ne­u­tro­pe­nii może być zwięk­szo­ne ni­szcze­nie ne­u­tro­fi­li lub ich zmniej­szo­ne wyt­wa­rza­nie oraz zła dy­stry­bu­cja.

Wikipedia


neutrum

w gra­ma­ty­ce: ro­dzaj ni­ja­ki


SJP.pl


nevada

stan w Sta­nach Zjed­no­czo­nych; Ne­wa­da


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. stan w za­chod­niej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych ze sto­li­cą Car­son City;

Wiktionary

Ne­va­da () – stan w za­chod­niej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych, siód­my pod wzglę­dem po­wierzch­ni (268 380 km²) i jeden z naj­rza­dziej za­lud­nio­nych (w 2017 roku 2 998 039 miesz­kań­ców). Stan ce­chu­je się gó­rzy­stym kra­jo­bra­zem, prze­wa­ża tu kli­mat pu­styn­no-ste­po­wy. Więk­szość lud­no­ści stanu miesz­ka w aglo­me­ra­cji Las Vegas, jedna piąta w samym mie­ście Las Vegas. Sto­li­cą stanu jest Car­son City.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Od cza­sów go­rącz­ki złota w Ne­va­dzie prze­wa­ża­li zwo­len­ni­cy swo­bód oby­wa­tel­skich.

Wiktionary


nevers

mia­sto we Fran­cji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w środ­ko­wej Fran­cji, w Bur­gun­dii, nad Loarą;

Wiktionary

Ne­vers – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Bur­gun­dia-Fran­che-Comté, w de­par­ta­men­cie Nièvre.

We­dług da­nych na rok 1990 gminę za­miesz­ki­wa­ło 41 968 osób, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 2422 osoby/km² (wśród 2044 gmin Bur­gun­dii Ne­vers pla­su­je się na 3. miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści, na­to­miast pod wzglę­dem po­wierzch­ni na miej­scu 543).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Maria Ka­zi­mie­ra uro­dzi­ła się w Ne­vers 28 czerw­ca 1641 r.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. newerski

Wiktionary


newa

rzeka w Rosji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, wy­pły­wa­ją­ca z je­zio­ra Ła­do­ga i ucho­dzą­ca do Za­to­ki Fiń­skiej;

Wiktionary

Newa ( Нева, "Niewa") – rzeka w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, dłu­gość 74 km; wy­pły­wa z je­zio­ra Ła­do­ga i ucho­dzi do Za­to­ki Fiń­skiej w Sankt Pe­ters­bur­gu.

Do­rze­cze Newy oprócz sto­sun­ko­wo nie­wiel­kie­go frag­men­tu mię­dzy Ła­do­gą a Bał­ty­kiem obej­mu­je całą zlew­nię Ła­do­gi, do któ­rej ucho­dzą m.in. Swir, Woł­chow i Vu­ok­si, stąd rzeka po­mi­mo nie­wiel­kiej dłu­go­ści na­le­ży, ze śred­nim prze­pły­wem ponad 2500 m³/s, do kilku naj­więk­szych w Eu­ro­pie, a z rzek ucho­dzą­cych do Bał­ty­ku – ma prze­pływ naj­więk­szy.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Newka ż.

 przym. newski

Wiktionary


newada

stan w Sta­nach Zjed­no­czo­nych; Ne­va­da


SJP.pl


newage'owski

→ New Age [czy­taj: niu­ej­dżow­ski]; ne­wa­ge'owy, niu­ej­dżow­ski


SJP.pl


newage'owy

→ New Age [czy­taj: niu­ej­dżo­wy]; ne­wa­ge'owski, niu­ej­dżow­ski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy New Age'owi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prze­kaz ne­wa­ge'owy dawno prze­stał być prze­sła­niem kontr­kul­tu­ro­wym, nadal jed­nak za­cho­wał aurę i atrak­cyj­ność myśli nie­o­fi­cjal­nej i he­te­ro­dok­syj­nej.

 (1.1) Widać to też w Pol­sce, gdzie, na dobrą spra­wę, ne­wa­ge'owy rynek je­szcze nie ist­nie­je, po­ja­wi­ły się jed­nak niek­tó­re jego od­mia­ny (ko­mer­cyj­na bio­e­ner­go­te­ra­pia, okul­ty­stycz­na li­te­ra­tu­ra i cza­so­pis­ma etc.).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. New Age, new age

Wiktionary


newari

jeden z ję­zy­ków ty­be­tań­skich


SJP.pl


newarski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ne­wa­ra­mi, do­ty­czą­cy Ne­wa­rów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język ne­war­ski;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Newar mos., Newarka ż.

Wiktionary


newbie

[czy­taj: niubi] slan­go­wo: po­cząt­ku­ją­cy, no­wi­cjusz


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. in­form. osoba po­cząt­ku­ją­ca w danej dzie­dzi­nie;

Wiktionary

New­bie – no­wi­cjusz; slan­go­wy ter­min, wy­wo­dzą­cy się z armii ame­ry­kań­skiej, oz­na­cza­ją­cy osobę po­cząt­ku­ją­cą, nie­doś­wiad­czo­ną w danej dzie­dzi­nie. Naj­czę­ściej uży­wa­ny w żar­go­nie in­for­ma­tycz­nym. Zwy­kle okre­śle­nie "new­bie" nie ma na­ce­cho­wa­nia ne­ga­tyw­ne­go a po­cząt­ku­ją­cy czę­sto są sza­no­wa­ni przez doś­wiad­czo­ne osoby za chęci nauki i roz­wo­ju.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) żółtodziób, początkujący, nowicjusz

Wiktionary


newcastle

[czy­taj: NJUkasl]
1. mia­sto w Au­stra­lii;
2. mia­sto w RPA


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nazwa miast w An­glii, Au­stra­lii, USA i RPA

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • New­cast­le upon Tyne – mia­sto w An­glii, w hrab­stwie Tyne and Wear
  • New­cast­le – miej­sco­wość w hrab­stwie Shrops­hi­re (An­glia)
  • New­cast­le-under-Lyme – mia­sto w An­glii, w hrab­stwie Staf­fords­hi­re
  • New­cast­le – mia­sto w Ir­lan­dii Pół­noc­nej w hrab­stwie Down
  • New­cast­le – mia­sto w Au­stra­lii, w sta­nie Nowa Po­łud­nio­wa Walia
  • New­cast­le – mia­sto w hrab­stwie Tip­pe­ra­ry
  • New­cast­le – mia­sto w hrab­stwie Wic­klow
  • New­cast­le – mia­sto w hrab­stwie Du­blin Po­łud­nio­wy
  • New­cast­le West – mia­sto w hrab­stwie Li­me­rick
  • New­cast­le – jed­nost­ka osad­ni­cza w sta­nie Ka­li­for­nia, w hrab­stwie Pla­cer
  • New­cast­le – mia­sto w sta­nie Maine, w hrab­stwie Lin­coln
  • New­cast­le – jed­nost­ka osad­ni­cza w sta­nie Maine, w hrab­stwie Lin­coln

Wikipedia


newel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto re­jo­no­we w Rosji, w ob­wo­dzie pskow­skim, po­ło­żo­ne nad je­zio­rem Newel;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Newel – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie brze­skim, w re­jo­nie piń­skim, w siel­so­wie­cie Choj­no
  • Newel – gmina w kraju związ­ko­wym Na­dre­nia-Pa­la­ty­nat, w po­wie­cie Trier-Sa­ar­burg
  • Newel – mia­sto
  • Newel – je­zio­ro

Wikipedia

Powiązane:

 przym. newelski

Wiktionary


newelski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z New­lem, do­ty­czą­cy Newla

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Newel mrz.

Wiktionary


newerski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ne­vers, do­ty­czą­cy Ne­vers

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Idę w ne­wer­skie pu­szcze z tym gro­tem utk­wio­nym • Bła­gać Boga stru­mie­niem łez nie­wy­su­szo­nym, (…)

 (1.1) Maria Ka­zi­mie­ra (=Maria Ka­zi­mie­ra) uro­dzi­ła się w Ne­vers 28 czerw­ca 1641 r. Oj­ciec jej słu­żył jako ka­pi­tan w gwar­dii szwaj­car­skiej księ­cia or­le­ań­skie­go, matka zaś była och­mi­strzy­nią u ksią­żąt ne­wer­skich.

 (1.1) Filip Au­gust, ksią­żę bur­gundz­ki, hra­bio­wie ne­wer­ski, bu­loń­ski, Saint Paul, Dam­pier­re, i inni pa­no­wie, oś­wiad­czy­li, iż odtąd, czy lenno bę­dzie po­dzie­lo­ne przez spa­dek, czy ina­czej, ca­łość bę­dzie za­wi­sła za­wsze od jed­ne­go pana, bez żad­ne­go pana poś­red­nie­ie­go.

 (1.1) Odepch­nię­ty przez damę, którą wy­brał na panią swego serca, uwa­żał, że po­stą­pi­ła z nim tak okrut­nie słu­cha­jąc rad księż­nicz­ki ne­wer­skiej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nevers n.

Wiktionary


newiz

w ge­o­lo­gii: jedno z pod­pię­ter oks­for­du (naj­niż­sze­go pię­tra gór­nej jury)


SJP.pl


newman

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • John Henry New­man – an­giel­ski świę­ty kar­dy­nał
  • Paul New­man – ame­ry­kań­ski aktor
  • New­man – mia­sto w sta­nie Ka­li­for­nia, w hrab­stwie Sta­nis­la­us
  • New­man – mia­sto w sta­nie Il­li­no­is, w hrab­stwie Do­u­glas
  • New­man Grove
  • New­man (ang. New­man Towns­hip) – gmina w sta­nie Il­li­no­is, w hrab­stwie Do­u­glas
  • New­man (ang. New­man Towns­hip) – gmina w sta­nie Ne­bra­ska, w hrab­stwie Sa­un­ders
  • New­man (ang. New­man Towns­hip) – gmina w sta­nie Da­ko­ta Pół­noc­na, w hrab­stwie Ward
  • New­man – mia­sto w sta­nie Au­stra­lia Za­chod­nia, w hrab­stwie East Pil­ba­ra
  • New­man/Haas Ra­cing
  • New­man/Haas Ra­cing (gra kom­pu­te­ro­wa)

Wikipedia


newport

[czy­taj: ńju­port]
1. nazwa wielu miej­sco­wo­ści w USA;
2. nazwa wielu miej­sco­wo­ści w Wiel­kiej Bry­ta­nii;
3. hrab­stwo w USA;
4. nazwa dwóch miast w Ir­lan­dii


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • New­port – wieś w osa­dzie Santa Bar­ba­ra, w kraju au­to­no­micz­nym Curaçao
  • New­port – mia­sto w hrab­stwie Tip­pe­ra­ry
  • New­port – mia­sto w hrab­stwie Mayo
  • New­port – mia­sto w sta­nie Ar­kan­sas, w hrab­stwie Jack­son
  • New­port – miej­sco­wość w sta­nie De­la­wa­re, w hrab­stwie New Cast­le
  • New­port – miej­sco­wość w sta­nie In­dia­na, w hrab­stwie Ver­mil­lion
  • New­port – mia­sto w sta­nie Ken­tuc­ky, w hrab­stwie Camp­bell
  • New­port – jed­nost­ka osad­ni­cza w sta­nie Maine, w hrab­stwie Pe­nob­scot
  • New­port – miej­sco­wość w sta­nie Maine, w hrab­stwie Pe­nob­scot
  • New­port – mia­sto w sta­nie Min­ne­so­ta, w hrab­stwie Was­hing­ton
  • New­port – wieś w sta­nie Ne­bra­ska, w hrab­stwie Rock
  • New­port – miej­sco­wość w sta­nie New Hamps­hi­re, w hrab­stwie Sul­li­van

Wikipedia


newralgia

na­pa­dy bólu wzdłuż ner­wów wsku­tek za­ka­że­nia, za­tru­cia, ochło­dze­nia; ner­wo­ból; ne­u­ral­gia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. ner­wo­ból

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nɛvˈralʲɟja, AS: nevralʹǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. newralgiczny

Wiktionary


newralgiczność

→ ne­wral­gicz­ny


SJP.pl

Patrz:

newralgiczny

newralgiczny

1.
a) ważny dla funk­cjo­no­wa­nia cze­goś;
b) nie­bez­piecz­ny, gro­żą­cy pow­sta­niem za­gro­że­nia;
2. do­ty­czą­cy ne­wral­gii (ne­u­ral­gii, ner­wo­bó­lu), na­pa­dów bólu


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) med. zwią­za­ny z ne­wral­gią, ner­wo­bó­lem

 (1.2) książk. ma­ją­cy dużą szan­sę na wy­wo­ła­nie kon­flik­tu lub za­gro­że­nia

 (1.3) książk. ważny, klu­czo­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Noc z piąt­ku na so­bo­tę jest ne­wral­gicz­na. To zja­wi­ska nie­prze­wi­dy­wal­ne.

 (1.3) North­brid­ge to układ, ob­słu­gu­ją­cy ne­wral­gicz­ne pod­sy­ste­my kom­pu­te­ra: pro­ce­sor i pa­mięć oraz, przez złą­cze AGP, gra­fi­kę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. newralgia ż., newralgiczność ż.

 przysł. newralgicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) istotny

Wiktionary


newroza

daw­niej: dłu­gotr­wa­łe za­bu­rze­nie czyn­no­ści oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go, ob­ja­wia­ją­ce się nad­mier­ną po­bud­li­wo­ścią, draż­li­wo­ścią, sta­na­mi lę­ko­wy­mi, ob­se­sja­mi, czę­sto bó­la­mi psy­cho­gen­ny­mi, de­pre­sją; ne­u­ro­za, ner­wi­ca


SJP.pl


news

[czy­taj: ńjus] nius;
1. po­tocz­nie: sen­sa­cyj­na wia­do­mość z ostat­niej chwi­li;
2. śro­do­wi­sko­wo: wia­do­mość w in­ter­ne­to­wej gru­pie dy­sku­syj­nej


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • wia­do­mość, in­for­ma­cja
  • patrz: NNTP i Use­net

Wikipedia


newski

przy­miot­nik od rzeki: Newa


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od Newa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pe­ters­bur­cza­nie (=Pe­ters­bur­ża­nie) win­szu­ją sobie zwy­kle, po po­wro­cie z po­dró­ży, że będą mogli pić znowu wodę new­ską, a ce­sarz Alek­san­der I, jak po­wia­da­ją, woził za­wsze z sobą, w cza­sie po­dró­ży, wodę new­ską we fla­szach.

 (1.1) W Le­nin­gra­dzie na roz­kaz Kwa­te­ry Głów­nej umac­nia­no ru­bież new­ską, na bazie new­skiej grupy ope­ra­cyj­nej roz­lo­ko­wy­wa­ła się tam 67. Armia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈnɛfsʲci, AS: nefsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Newa ż., Newka ż.

Wiktionary


newsletter

[czy­taj: nius­le­ter] biu­le­tyn lub cza­so­pis­mo wy­sy­ła­ne po­przez pocz­tę elek­tro­nicz­ną do pre­nu­me­ra­to­rów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) publ. biu­le­tyn in­ter­ne­to­wy, kol­por­to­wa­ny przez In­ter­net, głów­nie po­przez pocz­tę elek­tro­nicz­ną;

Wiktionary

News­let­ter – biu­le­tyn lub cza­so­pis­mo roz­sy­ła­ne do pre­nu­me­ra­to­rów za po­mo­cą pocz­ty elek­tro­nicz­nej.

Daw­niej (przed pow­sta­niem In­ter­ne­tu) była to forma szyb­kie­go cza­so­pis­ma na­u­ko­we­go po­wie­la­ne­go na kse­ro­ko­piar­ce i roz­sy­ła­ne­go do za­in­te­re­so­wa­nych pre­nu­me­ra­to­rów.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. newsletterowy

Wiktionary


newsletterowy

→ news­let­ter [czy­taj: nius­le­te­ro­wy]


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z news­let­te­rem, do­ty­czą­cy news­let­te­ra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. newsletter m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biuletynowy

Wiktionary


newsowiec

[czy­taj: niu­so­wiec] dzien­ni­karz zaj­mu­ją­cy się zbie­ra­niem i opra­co­wy­wa­niem ak­tu­al­nych wia­do­mo­ści dla środ­ków ma­so­we­go prze­ka­zu; re­por­ter


SJP.pl


newsowy

przy­miot­nik od: news


SJP.pl


newspeak

[czy­taj: nju­spik] sztucz­ny język pań­stwa to­ta­li­tar­ne­go, opi­sa­ny w po­wie­ści Ge­or­ge'a Or­wel­la "Rok 1984"; no­wo­mo­wa


SJP.pl


newsroom

[czy­taj: nius­rum] po­mie­szcze­nie w radiu lub te­le­wiz­ji, w któ­rym opra­co­wu­je się ser­wi­sy in­for­ma­cyj­ne


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­mie­szcze­nie te­le­wi­zyj­nej re­dak­cji pro­gra­mów in­for­ma­cyj­nych;

Wiktionary

News­ro­om (ang. "news" – wia­do­mość; "room" – pokój) – ter­min ze świa­ta me­diów, oz­na­cza­ją­cy po­mie­szcze­nie w re­dak­cji, gdzie pra­cu­ją dzien­ni­ka­rze, wy­daw­cy, pre­zen­te­rzy, re­por­te­rzy, oraz, pro­du­cen­ci i kie­row­ni­cy pro­duk­cji. Zaz­wy­czaj jest to, ni­czym nie­o­gra­ni­czo­na, prze­strzeń, w któ­rej każdy pra­cow­nik ma swoje biur­ko.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲusrũm, AS: ńusrũm

Wiktionary


newsweek

ame­ry­kań­ski ty­god­nik


SJP.pl

News­we­ek – ame­ry­kań­ski ty­god­nik spo­łecz­no-po­li­tycz­ny, który przed­sta­wia wy­da­rze­nia z kraju i ca­łe­go świa­ta, z róż­nych dzie­dzin życia.

Zo­stał za­ło­żo­ny przez by­łe­go re­dak­to­ra „Time’a” Tho­ma­sa J. C. Mar­ty­na. Pier­wszy numer pisma uka­zał się pod nazwą „News-Week” 17 lu­te­go 1933 (eg­zem­plarz kosz­to­wał 10 cen­tów), a w 1961 roku News­we­ek zo­stał za­ku­pio­ny przez Was­hing­ton Post Com­pa­ny.

Wikipedia


newton

[czy­taj: niu­ton] jed­nost­ka siły w Ukła­dzie SI; niu­ton


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Isaac New­ton – an­giel­ski uczo­ny
  • niu­ton (N) – jed­nost­ka siły w ukła­dzie SI
  • New­ton – obraz Wil­lia­ma Blake’a
  • „New­ton” – fran­cu­ski okręt pod­wod­ny z okre­su I wojny świa­to­wej
  • New­ton – jedno z pier­wszych urzą­dzeń PDA
  • XMM-New­ton – sa­te­li­ta na­u­ko­wy
  • Skala New­to­na – skala ter­mo­me­trycz­na
  • New­ton – kra­ter na Mar­sie
  • New­ton – miej­sco­wość w hrab­stwie Bed­fords­hi­re (An­glia)
  • New­ton – miej­sco­wość w hrab­stwie Cam­brid­ges­hi­re (An­glia)
  • New­ton – miej­sco­wość w Che­ster, w hrab­stwie Ches­hi­re (An­glia)
  • New­ton – miej­sco­wość w civil pa­rish Kings­ley, w hrab­stwie Ches­hi­re (An­glia)

Wikipedia


newtonium

hi­po­te­tycz­ny pier­wia­stek che­micz­ny za­pro­po­no­wa­ny przez Dy­mi­tra Men­de­le­je­wa w 1902 roku, który miał być cięż­szy od wszyst­kich zna­nych pier­wiast­ków; ko­ro­nium


SJP.pl


newtonowski

[czy­taj: niu­to­now­ski] taki jak u New­to­na, wy­wo­dzą­cy się z praw me­cha­ni­ki New­to­na; niu­to­now­ski


SJP.pl


nexia

[czy­taj: nek­sja] model sa­mo­cho­du marki Da­e­woo


SJP.pl


ney

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ney – gmina we Fran­cji
  • Ney – gmina w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Na­dre­nia-Pa­la­ty­nat, w po­wie­cie Rhein-Hunsrück
  • Ney – wieś w Sta­nach Zjed­no­czo­nych
  • Bog­dan Ney – pol­ski ge­o­de­ta
  • Elly Ney – nie­miec­ka pia­nist­ka
  • Mi­chel Ney – fran­cu­ski mar­sza­łek
  • Nora Ney – pol­ska ak­tor­ka
  • Roman Ney – pol­ski poseł
  • Te­o­fil Ney – major
  • Ney – in­stru­ment mu­zycz­ny
  • Grupa Bo­jo­wa SS Ney
  • Nay

Wikipedia


neymar

[czy­taj: nej­mar] obce imię mę­skie


SJP.pl

Ne­y­mar, właśc. Ne­y­mar da Silva San­tos Júnior (ur. 5 lu­te­go 1992 w Mogi das Cru­zes) – bra­zy­lij­ski pił­karz, wy­stę­pu­ją­cy na po­zy­cji na­past­ni­ka w bra­zy­lij­skim klu­bie San­tos FC, za­wod­nik re­pre­zen­ta­cji Bra­zy­lii w la­tach 2010–2026.

Ka­rie­rę se­nior­ską roz­po­czął w San­to­sie FC, w któ­rym za­de­biu­to­wał w 2009.

Wikipedia


nfi

[czy­taj: en-ef-I] skrót od: Na­ro­do­we Fun­du­sze In­we­sty­cyj­ne


SJP.pl

skró­to­wiec

 (1.1) = Na­ro­do­wy Fun­dusz In­we­sty­cyj­ny;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛf‿ˈi, AS: ẽn‿ef‿i

Wiktionary


nfjp

skró­to­wiec

 (1.1) jęz. = Na­ro­do­wy Fo­to­kor­pus Ję­zy­ka Pol­skie­go

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n ɛf jɔt pɛ, AS: ẽn ef i ̯ot pe

Wiktionary


nfl

skrót od: Na­tio­nal Fo­ot­ball Le­a­gue - za­wo­do­wa liga fo­ot­bal­lu ame­ry­kań­skie­go


SJP.pl


nfoz

[czy­taj: ENfoz] skrót od: Na­ro­do­wy Fun­dusz Ochro­ny Zdro­wia


SJP.pl


nfoś

[czy­taj: en-foś] skrót od: Na­ro­do­wy Fun­dusz Ochro­ny Śro­do­wi­ska


SJP.pl


nfośigw

skró­to­wiec

 (1.1) = Na­ro­do­wy Fun­dusz Ochro­ny Śro­do­wi­ska i Go­spo­dar­ki Wod­nej;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɛ̃n‿ɛf‿ɔ‿ɛɕ‿i‿ɟɛ‿ˈvu, AS: ẽn‿ef‿o‿eś‿i‿ǵe‿vu

Wiktionary


nfz

skrót od: Na­ro­do­wy Fun­dusz Zdro­wia


SJP.pl

skró­to­wiec, nazwa włas­na

 (1.1) = Na­ro­do­wy Fun­dusz Zdro­wia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) NFZ w ab­sur­dal­ny spo­sób roz­li­cza się ze szpi­ta­la­mi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ɛv‿ˈzɛt, AS: ẽn‿ev‿zet

Wiktionary


ngana

cho­ro­ba wielu ssa­ków w Afry­ce zwrot­ni­ko­wej, prze­no­szo­na głów­nie przez muchy tse-tse; na­ga­na


SJP.pl


nganasański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nga­na­sa­na­mi, do­ty­czą­cy Nga­na­sa­nów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język nga­na­sań­ski;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nganasanin mos., Nganasanka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tawgijski

 (2.1) tawgijski

Wiktionary


ngo

[czy­taj: engieO] or­ga­ni­za­cja po­za­rzą­do­wa


SJP.pl

Ngo – mia­sto we wschod­nim Kongu, w de­par­ta­men­cie Pla­te­a­ux. We­dług da­nych na rok 2007 li­czy­ło 10 121 miesz­kań­ców.

Wikipedia


ngoni

ro­dzaj lutni, tra­dy­cyj­ny in­stru­ment stru­no­wy szar­pa­ny, uży­wa­ny w kra­jach Afry­ki Za­chod­niej, zwła­szcza w Mali


SJP.pl

Ngoni, także An­go­ni – grupa ple­mion afry­kań­skich z grupy Bantu, odłam ludów Nguni, za­miesz­ku­ją­cych te­re­ny Ma­la­wi oraz część te­ry­to­rium Zam­bii, Mo­zam­bi­ku i Tan­za­nii. W 1983 r. ich li­czeb­ność wy­no­si­ła ok. 1 mln osób. Do ich tra­dy­cyj­nych zajęć za­li­cza się pa­ster­stwo i rol­nict­wo.

Wikipedia


ngr.

skrót

 (1.1) = no­wo­grec­ki

Wiktionary


ngui

1. była jed­nost­ka mo­ne­tar­na Zam­bii;
2. była jed­nost­ka mo­ne­tar­na Ma­la­wi


SJP.pl


ngultrum

jed­nost­ka mo­ne­tar­na Bhu­ta­nu (1 ngul­trum = 100 cze­tru­mów)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) monet. wa­lu­ta Bhu­ta­nu;

Wiktionary

Ngul­trum – ofi­cjal­na wa­lu­ta Bhu­ta­nu, wpro­wa­dzo­na w 1974, sztyw­no zwią­za­na z rupią in­dyj­ską w sto­sun­ku 1:1, która także jest le­gal­nym środ­kiem płat­ni­czym w Bhu­ta­nie. Ngul­trum jest ak­cep­to­wa­ny w tych sta­nach Indii, które gra­ni­czą z Bhu­ta­nem, lecz nie jest ak­cep­to­wa­ny w po­zo­sta­łej czę­ści Indii.

Wikipedia


ngunzizm

ruch re­li­gij­no-po­li­tycz­ny za­i­ni­cjo­wa­ny w 1921 roku na te­re­nie Konga Bel­gij­skie­go, prze­ja­wiał na­cjo­na­lizm i silne ten­den­cje an­ty­ko­lo­ni­za­tor­skie; kim­ban­gizm


SJP.pl


ngwane

pań­stwo w Afry­ce; Suazi


SJP.pl


ngwanejczyk

oby­wa­tel Ngwa­ne; Su­a­zyj­czyk


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Ngwa­ne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ngwane n.

:: fż. Ngwanejka ż.

 przym. ngwanejski

Wiktionary


ngwanejka

oby­wa­tel­ka Ngwa­ne; Su­a­zyj­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ngwa­ne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ngwane n.

:: fm. Ngwanejczyk mos.

 przym. ngwanejski

Wiktionary


ngwanejski

→ Ngwa­ne; ngwań­ski


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Ngwa­ne, do­ty­czą­cy Ngwa­ne (współcz. Suazi)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ngwane n., Ngwanejczyk mos., Ngwanejka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) suazyjski

Wiktionary


ngwański

→ Ngwa­ne; ngwa­nej­ski


SJP.pl


ngwee

[czy­taj: engłi] zdaw­ko­wa mo­ne­ta Zam­bii (100 ngwee = 1 kwa­cha); ngui


SJP.pl


nh

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = geogr. Nowa Huta

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nh – dwuz­nak wy­stę­pu­ją­cy w ję­zy­ku por­tu­gal­skim i wiet­nam­skim.
  • Nh – sym­bol pier­wiast­ka che­micz­ne­go ni­ho­nu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɛ̃n‿ˈxa, AS: ẽn‿χa

Wiktionary


nhl

Na­tio­nal Hoc­key Le­a­gue; ame­ry­kań­ska liga ho­ke­ja na lo­dzie


SJP.pl


ni

1. spój­nik, naj­czę­ściej w zna­cze­niu: ani;
2. nazwa jed­nej z liter al­fa­be­tu grec­kie­go; ny


SJP.pl

spój­nik współ­rzęd­ny

 (1.1) przest. ani

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) nazwa trzy­na­stej li­te­ry al­fa­be­tu grec­kie­go, „ν”;

par­ty­ku­ła

 (3.1) gwara. przest. nie

forma za­im­ka.

 (4.1) gw-pl|Ma­zu­ry. jej

 (4.2) gw-pl|Ma­zu­ry. mi

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • ni (ny) – li­te­ra al­fa­be­tu grec­kie­go
  • Ni – dwuz­nak
  • Ni – znak ja­poń­skich sy­la­ba­riu­szy
  • Ni – sym­bol che­micz­ny niklu
  • NI – skró­to­wa nazwa firmy Na­tio­nal In­stru­ments
  • Ni – gi­ta­rzy­sta ze­spo­łu Gi­ru­ga­mesh

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bo kto nie był ni razu czło­wie­kiem, • Temu czło­wiek nic nie po­mo­że.

 (2.1) Grec­ką li­te­rą ni bywa oz­na­cza­ny ki­ne­ma­tycz­ny współ­czyn­nik lep­ko­ści.

 (3.1) Bo ni ma ga­da­nia i co chcesz, to mów – ni ma jak Lwów!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲi, AS: ńi

Wiktionary

Powiązane:

 sp. ani

 partyk. ani, nie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ani

 (2.1) ny

 (3.1) nie

Wiktionary


niacyna

wi­ta­mi­na B3, pre­kur­sor ko­en­zy­mów, jej nie­do­bór po­wo­du­je pe­la­grę; wi­ta­mi­na PP; kwas ni­ko­ty­no­wy; amid kwasu ni­ko­ty­no­we­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. wi­ta­mi­na PP.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲaˈt͡sɨ̃na, AS: ńacỹna

Wiktionary


niacynamid

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. amid kwasu ni­ko­ty­no­we­go

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oz­na­ki nie­do­bo­ru nia­cy­na­mi­du to wy­syp­ki, za­par­cia, bie­gun­ka, de­zo­rien­ta­cja, czer­wo­na skóra, bóle głowy, pro­ble­my tra­wien­ne, afty, pro­ble­my z pa­mię­cią, lęki, de­pre­sja i/lub pa­ra­no­ja.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nikotynamid, witamina B3

Wiktionary


niacynowy

→ nia­cy­na


SJP.pl

Patrz:

niacyna

niagara

ro­dzaj spłucz­ki klo­ze­to­wej; gór­no­płuk


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na gra­ni­cy Ka­na­dy i Sta­nów Zjed­no­czo­nych;

 (1.2) geogr. wo­do­spad na rzece Nia­ga­ra (1.1);

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nia­ga­ra (wo­do­spad)
  • Nia­ga­ra (rzeka)
  • Fort Nia­ga­ra – hi­sto­rycz­ny fort nad rzeką Nia­ga­ra
  • Nia­ga­ra – kra­i­na ge­o­gra­ficz­na w Ka­na­dzie
  • Re­gion Nia­ga­ra – (ang. Re­gio­nal Mu­ni­ci­pa­li­ty of Nia­ga­ra) – jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na ka­na­dyj­skiej pro­win­cji On­ta­rio
  • Nia­ga­ra – film z 1953 roku
  • Nia­ga­ra – wiersz mo­der­ni­stycz­nej ame­ry­kań­skiej po­et­ki Ade­la­i­de Crap­sey
  • Nia­ga­ra – gra plan­szo­wa au­tor­stwa Tho­ma­sa Lies­chin­ga i wy­da­na przez Zoch Ver­lag
  • Nia­ga­ra – nazwa ko­do­wa pro­ce­so­ra UltraSPARC T1
  • Nia­ga­ra – mia­sto w sta­nie Nowy Jork, w hrab­stwie Nia­ga­ra
  • Nia­ga­ra – mia­sto w sta­nie Da­ko­ta Pół­noc­na, w hrab­stwie Grand Forks
  • Nia­ga­ra – mia­sto w sta­nie Wi­scon­sin, w hrab­stwie Ma­ri­net­te

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲaˈɡara, AS: ńagara

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niagarski

Wiktionary


niagarski

przy­miot­nik od: Nia­ga­ra


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z Nia­ga­rą, do­ty­czą­cy Nia­ga­ry (rzeki lub wo­do­spa­du)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na wy­so­ko­ściach od­sła­nia się za­sło­na, uka­zu­jąc błogo uśmiech­nię­tą pannę Mi­cha­się. Nagle - prze­ra­że­nie ścina jej twarz: fotel je­dzie ku nia­gar­skiej prze­pa­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niagara ż.

Wiktionary


niala

ro­dzaj afry­kań­skiej an­ty­lo­py


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tra­ge­lap­hus|Bla­in­vil­le|ref=tak., ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny ba­wo­łów;

 (1.2) zool. ssak z ro­dza­ju niala (1.1)

Wiktionary

Niala ("Tra­ge­lap­hus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny ba­wo­łów (Bo­vi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych (Bo­vi­dae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Młode niale są ubar­wio­ne po­dob­nie do do­ro­słych samic.

Wiktionary


nialamid

po­chod­na hy­dra­zy­ny, lek sto­so­wa­ny w sta­nach de­pre­syj­nych, a także w re­u­ma­tyz­mie i w ne­u­ral­gii


SJP.pl

Nia­la­mid – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, nie­se­lek­tyw­ny, nie­od­wra­cal­ny in­hi­bi­tor mo­no­a­mi­no­ok­sy­da­zy (MAOI) z grupy hy­dra­zyd sto­so­wa­ny w przesz­ło­ści jako lek prze­ciw­de­pre­syj­ny. Wy­co­fa­ny w 1974 roku ze wzglę­du na ry­zy­ko he­pa­to­tok­sycz­no­ści.

Dzia­ła­nia nie­po­żą­da­ne obej­mu­ją po­bu­dze­nie i bez­sen­ność, rza­dziej su­chość w ustach, za­wro­ty głowy, nie­wy­raź­ne wi­dze­nie i hi­po­ma­nię, a rzad­ko le­u­ko­pe­nię i za­pa­le­nie wą­tro­by.

Wikipedia


niamej

sto­li­ca Nigru; Nia­mey


SJP.pl


niamejczyk

miesz­ka­niec Nia­me­ju


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nia­mey

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲãˈmɛjt͡ʃɨk, AS: ńãmei ̯čyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niamey n.

:: fż. niamejka ż.

 przym. niamejski

Wiktionary


niamejka

miesz­kan­ka Nia­me­ju


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nia­mey

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲãˈmɛjka, AS: ńãmei ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niamey n.

:: fm. niamejczyk mos.

 przym. niamejski

Wiktionary


niamejski

przy­miot­nik od: Nia­mej (sto­li­ca Nigru)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Nia­mey

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od­po­wie­dział na sze­reg pytań, a prze­bieg roz­mo­wy opu­bli­ko­wał na­za­jutrz na pier­wszej stro­nie dzien­nik nia­mej­ski, „Le Sahel"`.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲãˈmɛjsʲci, AS: ńãmei ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niamey n., niamejczyk mos., niamejka ż.

Wiktionary


niamey

[czy­taj: nia­mej] sto­li­ca Nigru; Nia­mej


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki lub mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Nigru;

Wiktionary

Nia­mey (wym. Nja­mej""; dawny pol­ski eg­zo­nim: "Nia­mej") – sto­li­ca Nigru"" po­ło­żo­na nad rzeką Niger, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny dy­stryk­tu sto­łecz­ne­go Nia­mey.

Nia­mey jest oś­rod­kiem hand­lu, rze­mio­sła, prze­my­słu spo­żyw­cze­go, włó­kien­ni­cze­go, skó­rza­ne­go, ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych oraz cen­trum re­gio­nu upra­wy orzesz­ków ziem­nych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pod­czas za­mie­szek w Nia­mey stu­den­ci zni­szczy­li sa­mo­cho­dy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲãmɛj, AS: ńãmei ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niamejczyk mos., niamejka ż.

 przym. niamejski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Niamej

Wiktionary


niania

pie­szczot­li­wie o niań­ce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się za­wo­do­wo dzieć­mi, opie­ku­ją­ca się nimi

Wiktionary

Nia­nia (także: opie­kun/opie­kun­ka dziec­ka, niań­ka) – zaz­wy­czaj ko­bie­ta za­wo­do­wo trud­nią­ca się opie­ką oraz wy­cho­wy­wa­niem cu­dzych dzie­ci. Prze­waż­nie zaj­mu­je się dzieć­mi na­le­żą­cy­mi do jed­nej ro­dzi­ny i po­bie­ra za te czyn­no­ści wy­na­gro­dze­nie.

Daw­niej nia­nia była jedną ze słu­żą­cych w domu na­le­żą­cym do za­moż­nych pra­co­daw­ców, za­miesz­ku­jąc tam na stałe.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲä̃ɲa, AS: ńä̃ńa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niańczarnia ż., niańka ż., niańczenie n.

:: zdrobn. nianiusia ż.

 czas. niańczyć ndk., wyniańczyć dk.

 przym. niańczyny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) opiekunka

Wiktionary


nianiusia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od nia­nia

 (1.2) pieszcz. nia­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Różni róż­nie opo­wia­da­ją bajkę, ale my opo­wie­my ją tak, jak nam ją kie­dyś opo­wia­da­ła pocz­ci­wa i nigdy nie za­pom­nia­na nia­niu­sia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niania ż., niańczarnia ż., niańka ż., niańczenie n.

 czas. niańczyć ndk., wyniańczyć dk.

 przym. niańczyny

Wiktionary


niasa

1. Ma­la­wi; je­zio­ro w Afry­ce;
2. do 1963 nazwa afry­kań­skie­go pań­stwa Ma­la­wi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. je­zio­ro na­le­żą­ce do grupy Wiel­kich Je­zior Afry­kań­skich, po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wo-wschod­niej Afry­ce;

 (1.2) hist. polit. po­sia­dłość bry­tyj­ska po­ło­żo­na w po­łud­nio­wej Afry­ce, nad je­zio­rem Niasa (1.1), ist­nia­ła w la­tach 1907–1953;

 (1.3) geogr. adm. jedna z pro­win­cji Mo­zam­bi­ku, po­ło­żo­na w pół­noc­nej czę­ści kraju przy gra­ni­cy z Tan­za­nią;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niasa – je­zio­ro na po­gra­ni­czu Ma­la­wi, Mo­zam­bi­ku i Tan­za­nii
  • Niasa – pro­win­cja w Mo­zam­bi­ku
  • Niasa – dawna ko­lo­nia bry­tyj­ska na te­re­nie obec­ne­go Ma­la­wi

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) Malawi

Wiktionary


niańczyny

obej­mu­ją­cy, sta­no­wią­cy obo­wiąz­ki niani (np. niań­czy­ne prze­pi­sy) lub w ja­ki­kol­wiek inny spo­sób zwią­za­ny z nia­nią (np. niań­czy­na opie­ka)


SJP.pl


niańczyć

opie­ko­wać się małym dziec­kiem


SJP.pl


niańka

1. opie­kun­ka do dziec­ka
2. pot. osoba bar­dzo tro­szczą­ca się, zwy­kle prze­sad­nie, o kogoś


SJP.pl


nibelungowie

mi­tycz­ny naród


SJP.pl

Ni­be­lun­go­wie – lud mi­tycz­nych kar­łów z podań ger­mań­skich. Miesz­ka­li oni w po­dziem­nym pań­stwie, Ni­bel­he­i­mie, a ich za­ję­cia­mi były ko­wal­stwo i gór­nict­wo. Lud Ni­be­lun­gów swoją te­tra­lo­gią "Pier­ścień Ni­be­lun­ga" roz­sła­wił prze­de wszyst­kim nie­miec­ki kom­po­zy­tor Ri­chard Wa­gner. W wa­gne­row­skim cyklu z imie­nia wy­mie­nio­ny jest Al­be­ryk, który w "Zło­cie Renu" zdo­by­wa przy­wództ­wo nad Ni­be­lun­ga­mi, oraz jego brat, Mime. Ni­be­lun­giem w po­ło­wie jest także syn Al­be­ry­ka – Hagen.

Wikipedia


nibiru

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) hist. astr. ciało nie­bie­skie z ba­bi­loń­skich tek­stów w ję­zy­ku ar­ka­dyj­skim, iden­ty­fi­ko­wa­ne naj­czę­ściej jako Gwia­zda Po­lar­na lub Jo­wisz;

Wiktionary

Ni­bi­ru, Ne­bi­ru, Ne­be­ru (akad. "nēberu"; asyr. "nēburu") – słowo z ję­zy­ka aka­dyj­skie­go, naj­czę­ściej wy­stę­pu­ją­ce w ba­bi­loń­skich tek­stach li­te­rac­kich i hi­sto­rycz­nych, zwy­kle w kon­tek­stach zwią­za­nych z prze­kra­cza­niem/po­ko­ny­wa­niem rzek. Po­ja­wia się ono rów­nież, choć rza­dziej, w ba­bi­loń­skich tek­stach mi­to­lo­gicz­nych i astro­no­micz­nych, tym razem jako nazwa poś­wię­co­ne­go bogu Mar­du­ko­wi ciała nie­bie­skie­go.

Wikipedia


nibler

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ne do cię­cia ar­ku­szy bla­chy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Artur ob­słu­gi­wał ni­bler na bu­do­wie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲiblɛr, AS: ńibler

Wiktionary


niby

par­ty­ku­ła łą­czą­ca z czło­nem na­drzęd­nym człon po­rów­naw­czy


SJP.pl

przy­i­mek

 (1.1) przy­i­mek wy­ra­ża­ją­cy re­la­cję po­do­bień­stwa

spój­nik

 (2.1) spój­nik wy­ra­ża­ją­cy re­la­cję po­do­bień­stwa

par­ty­ku­ła

 (3.1) par­ty­ku­ła wy­ra­ża­ją­ca dy­stans mówcy wobec przy­ta­cza­ne­go sądu

 (3.2) par­ty­ku­ła wy­ra­ża­ją­ca nie­do­wie­rza­nie, obu­rze­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) On jest chudy niby szcza­pa.

 (2.1) Sie­dział w fo­te­lu niby na tro­nie.

 (3.1) Niby nic się nie stało, ale jed­nak coś się mię­dzy nami zmie­ni­ło.

 (3.1) Niby ma do tego prawo.

 (3.2) – Ponoć nie zda­łeś eg­za­mi­nu. – Niby ja?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲibɨ, AS: ńiby

Wiktionary

Powiązane:

 temsłow. niby-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jak

 (2.1) jak

Wiktionary


niby-

prze­dro­stek

 (1.1) quasi-

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) niby- + ar­ty­sta — ni­by­ar­ty­sta

 (1.1) niby- + nóżka — nibynóżka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲibɨ, AS: ńiby

Wiktionary

Powiązane:

 przyim. niby

 partyk. niby

Wiktionary


niby-amerykanin

ktoś, kto tylko z po­zo­ru jest Ame­ry­ka­ni­nem, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za Ame­ry­ka­ni­na


SJP.pl


niby-francuz

ktoś, kto tylko z po­zo­ru jest Fran­cu­zem, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za Fran­cu­za


SJP.pl


niby-polak

ktoś, kto tylko z po­zo­ru jest Po­la­kiem, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za Po­la­ka; pse­u­do-Polak


SJP.pl


niby-szwed

ktoś, kto tylko z po­zo­ru jest Szwe­dem, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za Szwe­da


SJP.pl


nibyartysta

lek­ce­wa­żą­co: marny ar­ty­sta, osoba nie­słusz­nie uwa­ża­na za ar­ty­stę; pse­u­do­ar­ty­sta


SJP.pl


nibyarystokrata

osoba stwa­rza­ją­ca po­zo­ry bycia ary­sto­kra­tą, nie­słusz­nie uwa­ża­na za ary­sto­kra­tę; pse­u­do­a­ry­sto­kra­ta


SJP.pl


nibybluzka

ubra­nie przy­po­mi­na­ją­ce z wy­glą­du bluz­kę


SJP.pl


nibychoroba

coś, co tylko z po­zo­ru jest cho­ro­bą, coś nie­słusz­nie uwa­ża­ne­go za cho­ro­bę; pse­u­do­cho­ro­ba


SJP.pl


nibychusteczka

przed­miot przy­po­mi­na­ją­cy chu­stecz­kę


SJP.pl


nibydemokratyczny

stwa­rza­ją­cy po­zo­ry de­mo­kra­tycz­ne­go; pse­u­do­de­mo­kra­tycz­ny


SJP.pl


nibyfrancuski

po­zor­nie fran­cu­ski, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za fran­cu­ski; pse­u­do­fran­cu­ski


SJP.pl


nibygotyk

styl ar­chi­tek­to­nicz­ny na­śla­du­ją­cy gotyk, bę­dą­cy imi­ta­cją go­ty­ku; pse­u­do­go­tyk


SJP.pl


nibygwiazda

od­le­głe ciało nie­bie­skie bę­dą­ce źró­dłem pro­mie­nio­wa­nia ra­dio­we­go; kwa­zar; kwa­sar


SJP.pl


nibyjagoda

typ owocu rze­ko­me­go, w któ­re­go wyksz­tał­ce­niu prócz za­ląż­ni słup­ka mają udział rów­nież inne czę­ści kwia­tu


SJP.pl

Ni­by­ja­go­da – typ owocu po­dob­ny do ja­go­dy. Pow­sta­je z za­ląż­ni oraz in­nych czę­ści kwia­tu. Ni­by­ja­go­dą są np. owoce dyni i po­rzecz­ki.

Wikipedia


nibyjęzyczkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy ję­zy­czek (wy­ro­stek u traw, zbóż lub wi­dła­ków)


SJP.pl


nibykapelusik

na­kry­cie głowy przy­po­mi­na­ją­ce wy­glą­dem mały ka­pe­lusz


SJP.pl


nibykobra

ni­by­ko­bra siat­ko­wa­na - ga­tu­nek węża z ro­dzi­ny zdrad­ni­co­wa­tych


SJP.pl


nibykomfort

po­zor­ny kom­fort; pse­u­do­kom­fort


SJP.pl


nibykomunistyczny

po­zor­nie ko­mu­ni­stycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za ko­mu­ni­stycz­ny; pse­u­do­ko­mu­ni­stycz­ny


SJP.pl


nibykuliste

o ce­chach ni­by­ku­li­stych (rząd grzy­bów)


SJP.pl


nibykulisty

o ce­chach ni­by­ku­li­stych (rząd grzy­bów)


SJP.pl


nibykultura

coś stwa­rza­ją­ce­go po­zo­ry kul­tu­ry, nie­słusz­nie uwa­ża­ne­go za kul­tu­rę; pse­u­do­kul­tu­ra


SJP.pl


nibylandia

ba­śnio­wa kra­i­na, wyspa z po­wie­ści Pio­truś Pan J.M. Bar­rie­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) liter. film. ba­śnio­wa kra­i­na za­miesz­ka­ła przez Pio­tru­sia Pana

Wiktionary

Ni­by­lan­dia (ang. "Ne­ver­land") – fik­cyj­na, uto­pij­na wyspa ze świa­ta po­wie­ści Pio­truś Pan J.M. Bar­rie­go, do któ­rej udają się dzie­ci i z niej przy­by­wa­ją. Ni­by­lan­dia jest kra­i­ną Wiecz­ne­go Dzie­ciń­stwa, Ma­rzeń i Wy­o­braź­ni. Tra­fia­ją do niej dzie­ci, które po­sia­da­ją wiarę, tak zwani Wy­brań­cy Pio­tru­sia. Ni­by­lan­dią rzą­dzi Pio­truś Pan. W oczach każ­de­go dziec­ka Ni­by­lan­dia wy­glą­da ina­czej.

Wikipedia


nibylewicowy

po­zor­nie le­wi­co­wy, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za le­wi­co­wy; pse­u­do­le­wi­co­wy


SJP.pl


nibylis

1. ro­dzaj dra­pież­ne­go ssaka z ro­dzi­ny pso­wa­tych;
2. ni­by­lis pam­pa­so­wy - ga­tu­nek dra­pież­ne­go ssaka z ro­dzi­ny pso­wa­tych; lis pam­pa­so­wy, li­so­sza­kal


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ly­ca­lo­pex|ref=tak., ro­dzaj ssa­ków dra­pież­nych z ro­dzi­ny pso­wa­tych (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ca­ni­dae|ref=tak.);

 (1.2) zool. zwie­rzę z ro­dza­ju ni­by­li­sów (1.1)

Wiktionary

Ni­by­lis ("Ly­ca­lo­pex") – ro­dzaj ssa­ków dra­pież­nych z ro­dzi­ny pso­wa­tych (Ca­ni­dae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Obok nich szy­bo­wa­ły ma­je­sta­tycz­ne kon­do­ry, a w dole bie­ga­ły pumy i ni­by­li­sy an­dyj­skie.

Wiktionary


nibyliść

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. spła­szcze­nie ga­łąz­ki peł­nią­ce funk­cję li­ścia

Wiktionary

Ni­by­li­ście, pa­ra­fi­lia – drob­ne twory wy­ra­sta­ją­ce mię­dzy list­ka­mi u niek­tó­rych ro­dza­jów mchów pla­gio­tro­po­wych (dwu­bocz­nie sy­me­trycz­nych i pło­żą­cych po ziemi), np. w ro­dza­ju tu­jo­wiec "Thu­i­dium". Mają one po­stać nit­ko­wa­tą, czę­sto są roz­ga­łę­zio­ne, cza­sem blasz­ko­wa­te, po­dob­ne do drob­nych liści (wów­czas też pod nazwą pse­u­do­pa­ra­fi­lia).

Wikipedia


nibyludowy

ma­ją­cy pewne cechy lu­do­we, na­śla­du­ją­cy lu­do­wość, ale nie­bę­dą­cy lu­do­wym; pse­u­do­lu­do­wy


SJP.pl


nibyluksusowy

po­zor­nie luk­su­so­wy, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za luk­su­so­wy; pse­u­do­luk­su­so­wy


SJP.pl


nibymarchwica

Ni­by­mar­chwi­ca ("Pa­chy­ple­u­rum" Ledeb.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych. Ga­tun­kiem ty­po­wym jest "Pa­chy­ple­u­rum al­pi­num" Ledeb.

Wikipedia


nibymilioner

osoba pra­gną­ca ucho­dzić za mi­lio­ne­ra, a nie­ma­ją­ca do tego żad­nych pod­staw


SJP.pl


nibynauka

sy­stem te­o­rii i metod błęd­nie uwa­ża­nych za na­u­ko­we; pse­u­do­na­u­ka


SJP.pl


nibynóżka

kurcz­li­wa wy­pust­ka plaz­ma­tycz­na wy­stę­pu­ją­ca u niek­tó­rych pier­wot­nia­ków oraz w niek­tó­rych ko­mór­kach zwie­rząt wie­lo­ko­mór­ko­wych; pse­u­do­po­dium


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. spe­cjal­na wy­pust­ka plaz­ma­tycz­ny­az­ma­tycz­na o zmien­nym kształ­cie, wy­stę­pu­ją­ca u niek­tó­rych pier­wot­nia­ków;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ni­by­nóż­ki speł­nia­ją dwie głów­ne funk­cje: lo­ko­mo­cyj­ną i po­kar­mo­wą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲibɨ̃ˈnuʃka, AS: ńibỹnuška

Wiktionary


nibyodbyt

u pier­wot­nia­ków: otwór, przez który są wy­da­la­ne nie­stra­wio­ne reszt­ki po­kar­mu; cy­to­py­ge


SJP.pl


nibyokno

coś, co tylko z po­zo­ru pełni funk­cję okna


SJP.pl


nibyokółek

ro­dzaj kwia­to­sta­nu z kwia­ta­mi roz­mie­szczo­ny­mi wokół pędu na jed­nym po­zio­mie; okó­łek po­zor­ny


SJP.pl


nibyorientalny

po­zor­nie orien­tal­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za orien­tal­ny; pse­u­do­o­rien­tal­ny


SJP.pl


nibyorzech

w bio­lo­gii: jeden z fał­szy­wych na­sien­ni­ków ro­ślin, któ­rych ko­ro­na zra­sta się z kie­li­chem, tward­nie­je w sko­ru­pę ro­ga­tą i na­śla­du­je na­sien­nik orze­cha


SJP.pl


nibyowoc

twór zło­żo­ny z kilku za­rod­ni oto­czo­nych osłon­ką, wy­stę­pu­ją­cy u pa­pro­ci wod­nych; spo­ro­kar­pium, spo­ro­karp


SJP.pl


nibypoeta

osoba pra­gną­ca ucho­dzić za poetę, a nie­ma­ją­ca do tego żad­nych pod­staw; pse­u­do­po­e­ta


SJP.pl


nibypojazd

coś, co tylko z po­zo­ru jest po­ja­zdem


SJP.pl


nibypolski

po­zor­nie pol­ski, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za pol­ski; pse­u­do­pol­ski


SJP.pl


nibypolszczyzna

coś, co tylko z po­zo­ru jest w ję­zy­ku pol­skim


SJP.pl


nibypraca

coś, co tylko z po­zo­ru jest pracą; pse­u­do­pra­ca


SJP.pl


nibyprofilaktyczny

po­zor­nie pro­fi­lak­tycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za pro­fi­lak­tycz­ny; pse­u­do­pro­fi­lak­tycz­ny


SJP.pl


nibyprątnik

ni­by­prąt­nik tor­fo­wy - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny pła­sko­me­rzy­ko­wa­tych


SJP.pl


nibyromantycznie

→ ni­by­ro­man­tycz­ny


SJP.pl

Patrz:

nibyromantyczny

nibysocjalistyczny

po­zor­nie so­cja­li­stycz­ny, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za so­cja­li­stycz­ny; pse­u­do­so­cja­li­stycz­ny


SJP.pl


nibytkankowce

przed­sta­wi­ciel pod­kró­le­stwa zwie­rząt, który nie wyksz­tał­cił wła­ści­wych tka­nek i or­ga­nów; bezt­kan­ko­wiec, przedt­kan­ko­wiec, niet­kan­ko­wiec


SJP.pl

Ni­byt­kan­kow­ce (Pa­ra­zoa), okre­śla­ne też jako przedt­kan­kow­ce, niet­kan­kow­ce (Ahi­sto­zoa), a daw­niej bezt­kan­kow­ce – pod­kró­le­stwo zwie­rząt (Ani­ma­lia) gru­pu­ją­ce zwie­rzę­ta, które w swoim roz­wo­ju nie wyksz­tał­ci­ły wła­ści­wych tka­nek, or­ga­nów (na­rzą­dów), ukła­du mię­śnio­we­go i ner­wo­we­go. Cha­rak­te­ry­zu­ją się dużą sa­mo­dziel­no­ścią ko­mó­rek. Ich ko­mór­ki zróż­ni­co­wa­ne są na war­stwy okry­wa­ją­cą i wew­nętrz­ną.

Wikipedia


nibytkankowiec

przed­sta­wi­ciel pod­kró­le­stwa zwie­rząt, który nie wyksz­tał­cił wła­ści­wych tka­nek i or­ga­nów; bezt­kan­ko­wiec, przedt­kan­ko­wiec, niet­kan­ko­wiec


SJP.pl


nibyuczony

osoba uwa­ża­ją­ca się za uczo­ne­go, ale nie­za­słu­gu­ją­ca na to miano; pse­u­do­u­czo­ny


SJP.pl


nibywęgierski

po­zor­nie wę­gier­ski, nie­słusz­nie uwa­ża­ny za wę­gier­ski


SJP.pl


nibyzabytek

coś, co tylko z po­zo­ru jest za­byt­kiem; pse­u­do­za­by­tek


SJP.pl


nibyznawca

osoba uwa­ża­ją­ca się za znaw­cę, ale nie­za­słu­gu­ją­ca na to miano; pse­u­doz­naw­ca


SJP.pl


nibyłodyga

Ni­by­ło­dy­ga – frag­ment ple­chy ma­kro­glo­nów przy­po­mi­na­ją­cy funk­cją i kształ­tem ło­dy­gę wy­stę­pu­ją­cą u ro­ślin na­czy­nio­wych.

U bru­nat­nic o zło­żo­nej, tkan­ko­wej bu­do­wie ni­by­ło­dy­ga okre­śla­na jest jako część ło­dy­goksz­tałt­na ple­chy lub ka­u­lo­id. Po­zo­sta­łe czę­ści ple­chy to chwyt­ni­ki (ry­zo­i­dy) i część li­ścioksz­tałt­na ().

Wikipedia


nibyśpiewak

osoba pra­gną­ca ucho­dzić za śpie­wa­ka, a nie­ma­ją­ca do tego żad­nych pod­staw


SJP.pl


nic

za­i­mek rze­czow­ny prze­czą­cy, sy­gna­li­zu­ją­cy nie­ist­nie­nie obiek­tu lub zda­rze­nia o wła­ści­wo­ściach okre­ślo­nych w danym zda­niu, np. nic (ni­cze­go) im nie bra­ku­je, to ni­cze­mu nie służy


SJP.pl

za­i­mek rze­czow­ny nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) …sy­gna­li­zu­ją­cy – zaz­wy­czaj w po­łą­cze­niu z prze­cze­niem – nie­ist­nie­nie obiek­tu lub zda­rze­nia o wła­ści­wo­ściach okre­ślo­nych w danym zda­niu

za­i­mek przy­słow­ny nie­o­kre­ślo­ny

 (2.1) …pod­kre­śla­ją­cy – w po­łą­cze­niu z prze­cze­niem – że w żad­nym stop­niu dane zda­rze­nie nie miało miej­sca

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • „nic” – słod­ka zupa mlecz­na
  • Nic – an­glo­ję­zycz­ne imię mę­skie, skrót od Ni­cho­las, cza­sa­mi od Do­mi­nic
  • Nic – pol­ski dra­mat fil­mo­wy z 1998 roku
  • Nic – album stu­dyj­ny pol­skie­go ra­pe­ra Sokół
  • NIC (ang. Net­work In­ter­fa­ce Card) – karta sie­cio­wa
  • NIC (ang. Ne­ga­ti­ve Im­pe­dan­ce Con­ver­ter) – kon­wer­ter ujem­no­im­pe­dan­cyj­ny
  • NIC – kod Ni­ka­ra­gui w stan­dar­dzie ISO 3166-1 alfa-3
  • NIC – kod IATA portu lot­ni­cze­go Ni­koz­ja
  • ni­cość
  • zbiór pusty
  • zero

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie mam ni­cze­go do sprze­da­nia.

 (1.1) Za­cho­wy­wał się jakby nic się nie stało.

 (2.1) On nic się nie odzy­wa.

 (3.1) To jest jedno wiel­kie nic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲit͡s, AS: ńic

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nicość ż.

 zaim. nikąd

Wiktionary


nica

daw­niej:
1. lewa stro­na cze­goś, zwła­szcza ubra­nia, tka­ni­ny;
2. re­gio­nal­nie: beza; dziś żywe w zwro­cie "obró­cić (prze­wró­cić) coś na nice":
a) obró­cić na lewą stro­nę
b) zmie­nić coś zu­peł­nie, prze­wró­cić do góry no­ga­mi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. lewa (wew­nętrz­na, od­wrot­na) stro­na ubra­nia, futra lub tka­ni­ny

Wiktionary

Nica (ros. Ница) – rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, prawy do­pływ Tury. Pły­nie po Ni­zi­nie Za­chod­nio­sy­be­ryj­skiej, przez te­ry­to­rium ob­wo­du swier­dłow­skie­go. Pow­sta­je przez po­łą­cze­nie rzek Nejwa i Rież.

Dłu­gość rzeki – 262 km, wraz z Nejwą – 556 km. Po­wierzch­nia zlew­ni 22 300 km². Śred­ni prze­pływ na 165 km od uj­ścia, w oko­li­cach mia­sta Irbit – 42,5 m³/s. Za­si­la­nie w prze­wa­ża­ją­cej czę­ści śnie­go­we. Skuta lodem od po­cząt­ku paź­dzier­ni­ka do końca kwiet­nia. Że­glow­na.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nicówka ż., nicowanie n., przenicowanie n.

 czas. nicować ndk., przenicować dk.

Wiktionary


nicam

[czy­taj: nikam] sy­stem na­da­wa­nia ste­re­o­fo­nicz­ne­go dźwię­ku cy­fro­we­go w te­le­wiz­ji ana­lo­go­wej


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Near In­stan­ta­ne­o­us Com­pan­ded Audio Mul­ti­plex – sy­stem na­da­wa­nia cy­fro­we­go dźwię­ku
  • Net­her­lands In­sti­tu­te for the Clas­si­fi­ca­tion of Au­dio­vi­su­al Media – in­sty­tut wy­sta­wia­ją­cy oceny grom kom­pu­te­ro­wym

Wikipedia


nicdobrego

nic­poń, la­da­co


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzad. daw. czło­wiek lek­ko­myśl­ny i nie­od­po­wie­dzial­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mały nic­do­bre­go imie­niem Ignaś, od­daw­na za­my­ślał ukraść sobie rybę sic..

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nicpoń, ladaco

Wiktionary


nice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. od­wrot­na stro­na cze­goś

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nice – pian­ki do zupy „nic"
  • Nicea (fr. Nice) – mia­sto we Fran­cji
  • OGC Nice – klub pił­kar­ski z sie­dzi­bą w Nicei
  • The Nice – bry­tyj­ska pro­gre­syw­na grupa roc­ko­wa
  • nice – ko­men­da sy­ste­mu Unix i Linux
  • Nice. – album grupy mu­zycz­nej Puffy AmiYumi
  • Nice – sin­gel ze­spo­łu Duran Duran
  • Nice – pio­sen­ka i sin­gel pol­skie­go ze­spo­łu LemON
  • Nice – jed­nost­ka osad­ni­cza w USA, w sta­nie Ka­li­for­nia, w hrab­stwie Lake

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲit͡sɛ, AS: ńice

Wiktionary


nicea

1. mia­sto we Fran­cji;
2. sta­ro­żyt­ne mia­sto w Azji, obec­nie: Iznik (Tur­cja)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. por­to­we mia­sto w po­łud­nio­wo-wschod­niej Fran­cji nad Mo­rzem Śró­dziem­nym;

 (1.2) geogr. hist. dawne mia­sto w śred­nio­wiecz­nej Bi­ty­nii, współ­cze­śnie İznik w Tur­cji;

Wiktionary

Nicea ( Nice, ; Nizza, Niça, Nissa) – mia­sto we Fran­cji, w re­gio­nie Pro­wan­sja-Alpy-La­zu­ro­we Wy­brze­że, w de­par­ta­men­cie Alpy Nad­mor­skie. Jest pią­tym co do wiel­ko­ści mia­stem Fran­cji z licz­bą lud­no­ści wy­no­szą­cą 342 295 osób w gra­ni­cach ad­mi­ni­stra­cyj­nych. Aglo­me­ra­cja jak i ma około 1 mi­lion miesz­kań­ców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nicea leży nad Mo­rzem Śró­dziem­nym, na La­zu­ro­wym Wy­brze­żu.

 (1.2) W 1207 r. umarł w Nicei pa­triar­cha grec­ki Kon­stan­ty­no­po­la Jan Ka­ma­te­ros.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈt͡sɛa, AS: ńicea

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nicejczyk mos., nicejka ż.

 przym. nicejski, postnicejski, przednicejski, ponicejski

Wiktionary


nicefor

imię mę­skie


SJP.pl

Ni­ce­for – imię mę­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go. Od grec­kie­go "Νικηφόρος (Ni­ki­fo­ros)", czyli „nio­są­cy zwy­cię­stwo”. Jego wschod­nio­sło­wiań­ską wer­sją jest Ni­ki­for.

Wikipedia


nicejczyk

wyz­naw­ca lub zwo­len­nik chrze­ści­jań­stwa zgod­ne­go z po­sta­no­wie­nia­mi so­bo­ru ni­cej­skie­go I


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nicei (mia­sta we Fran­cji)

 (1.2) hist. miesz­ka­niec Nicei (mia­sta w Tur­cji)

 (1.3) hist. kośc. wier­ny lub zwo­len­nik chrze­ści­jań­stwa zgod­ne­go z po­sta­no­wie­nia­mi so­bo­ru ni­cej­skie­go I

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ni­cej­czy­cy tłum­nie wy­le­gli na ulice swo­je­go mia­sta.

 (1.3) Toteż do­pie­ro po krót­kim epi­zo­dzie Ju­lia­na Apo­sta­ty i pa­no­wa­niu kilku ce­sa­rzy, na prze­mian ni­cej­czy­ków i arian, Te­o­doz­jusz Wiel­ki zadał aria­niz­mo­wi de­cy­du­ją­cy cios.

 (1.3) Klę­ska Wa­len­sa w bit­wie z Wi­zy­go­ta­mi pod Adria­no­po­lem w 378 r. dała po­czą­tek osta­tecz­ne­mu zwy­cię­stwu ni­cej­czy­ków nad aria­niz­mem.

 (1.3) Boś się prze­o­bra­zi­ła wśród Bur­gun­dów w arian­kę, więc wma­wiasz w sie­bie, iż nic cie­bie nie ob­cho­dzą spory chry­stoz­naw­cze mię­dzy ka­to­li­ka­mi pra­wo­sław­ny­mi, czyli ina­czej, jak na­zy­wa­ją po­gard­li­wie aria­nie nas – ni­cej­czy­ka­mi?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nicea ż.

:: fż. nicejka ż.

 przym. nicejski, postnicejski, przednicejski, ponicejski

Wiktionary


nicejka

wyz­naw­czy­ni lub zwo­len­nicz­ka chrze­ści­jań­stwa zgod­ne­go z po­sta­no­wie­nia­mi so­bo­ru ni­cej­skie­go I


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nicei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nicea ż.

:: fm. nicejczyk m.

 przym. nicejski, postnicejski

Wiktionary


nicejski

przy­miot­nik od: Nicea


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­cho­dzą­cy, wy­wo­dzą­cy się z Nicei; od­by­wa­ją­cy się, znaj­du­ją­cy się w Nicei; ma­ją­cy zwią­zek z Niceą (we Fran­cji)

 (1.2) hist. po­cho­dzą­cy, wy­wo­dzą­cy się z Nicei; od­by­wa­ją­cy się, znaj­du­ją­cy się w Nicei; ma­ją­cy zwią­zek z Niceą (obec­nie İznik w Tur­cji)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈt͡sɛjsʲci, AS: ńicei ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nicea ż., nicejczyk mos., nicejka ż.

 przym. postnicejski

Wiktionary


nicergolina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. lek roz­sze­rza­ją­cy na­czy­nia, pół­syn­te­tycz­na po­chod­na al­ka­lo­i­dów spo­ry­szu

Wiktionary

Ni­cer­go­li­na ( ni­cer­go­li­num) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, pół­syn­te­tycz­na po­chod­na er­go­li­ny, któ­rej struk­tu­ra na­tu­ral­nie wy­stę­pu­je w al­ka­lo­i­dach spo­ry­szu, ester kwasu 5-bro­mo­ni­ko­ty­no­we­go i 8-hy­drok­sy­me­ty­lo­wej po­chod­nej kwasu lu­mi­li­zer­go­we­go. Lek z grupy wa­zo­dy­la­ta­to­rów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie wolno sto­so­wać ni­cer­go­li­ny w cza­sie ciąży i okre­su lak­ta­cji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲit͡sɛrɡɔˈlʲĩna, AS: ńicergolʹĩna

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazwy handlowe: Nilogrin, Sermion

Wiktionary


nicestwo

daw­niej: ni­cość, nie­byt, nie­ist­nie­nie


SJP.pl


nicewicz

naz­wi­sko


SJP.pl


nich

forma za­im­ka.

 (1.1) D., B. i Ms. od: oni

 (1.2) D. i Ms. od: one

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) gwara. zo­o­techn. osoba zaj­mu­ją­ca się ka­stra­cją zwie­rząt

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲix, AS: ńiχ

Wiktionary


nicholas

[czy­taj: ni­ko­las]
1. imię obce;
2. naz­wi­sko obce


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • hrab­stwo Ni­cho­las (ang. Ni­cho­las Co­un­ty) – w sta­nie Ken­tuc­ky
  • hrab­stwo Ni­cho­las (ang. Ni­cho­las Co­un­ty) – w sta­nie Wir­gi­nia Za­chod­nia

Wikipedia


nichols

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ni­chols – mia­sto w sta­nie Iowa, w hrab­stwie Mu­sca­ti­ne
  • Ni­chols – mia­sto w sta­nie Nowy Jork, w hrab­stwie Tioga
  • Ni­chols – wieś w sta­nie Nowy Jork, w hrab­stwie Tioga
  • Ni­chols – miej­sco­wość w sta­nie Ka­ro­li­na Po­łud­nio­wa, w hrab­stwie Ma­rion
  • Ni­chols – wieś w sta­nie Wi­scon­sin, w hrab­stwie Ou­ta­ga­mie
  • Ni­chols (ang. Ni­chols Towns­hip) – gmina w sta­nie Ar­kan­sas, w hrab­stwie Con­way
  • Ni­chols (ang. Ni­chols Town) – gmina w sta­nie Nowy Jork, w hrab­stwie Tioga

Wikipedia


nicholson

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Bill Ni­chol­son – an­giel­ski pił­karz i tre­ner
  • Ha­rold Ni­chol­son – funk­cjo­na­riusz CIA
  • Jack Ni­chol­son – ame­ry­kań­ski aktor
  • Tyler Ni­chol­son − ka­na­dyj­ski snow­bo­ar­dzi­sta
  • Ni­chol­son – mia­sto w sta­nie Ge­or­gia, w hrab­stwie Jack­son
  • Ni­chol­son – mia­sto w sta­nie Pen­syl­wa­nia, w hrab­stwie Wy­o­ming
  • Ni­chol­son – mia­sto w sta­nie Mis­si­si­pi, w hrab­stwie Pearl River
  • Ni­chol­son (ang. Ni­chol­son Towns­hip) – gmina w sta­nie Pen­syl­wa­nia, w hrab­stwie Fa­y­et­te
  • Ni­chol­son (ang. Ni­chol­son Towns­hip) – gmina w sta­nie Pen­syl­wa­nia, w hrab­stwie Wy­o­ming
  • Port Ni­chol­son (port Wel­ling­ton) w Nowej Ze­lan­dii
  • (1831) Ni­chol­son – pla­ne­to­i­da
  • Ni­chol­son – kra­ter ude­rze­nio­wy w Te­ry­to­riach Pół­noc­no-Za­chod­nich w Ka­na­dzie

Wikipedia


nichrom

stop niklu i chro­mu (lub niklu, chro­mu i że­la­za), sto­so­wa­ny do wy­ro­bu ele­men­tów grzej­nych, ter­mo­e­le­men­tów oraz re­zy­sto­rów


SJP.pl


nici

1. bar­dzo cien­ki sznu­re­czek słu­żą­cy do szy­cia, tka­nia itp.;
2. cien­kie włó­kno pow­sta­łe z wy­dzie­li­ny z gru­czo­łów pa­ją­ków lub pocz­wa­rek mo­ty­li


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przen. nie­po­wo­dze­nie, nie­u­da­ne plany

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|nić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z moich wspa­nia­łych pla­nów wa­ka­cyj­nych nici.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲit͡ɕi, AS: ńići

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nić ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fiasko, klapa

Wiktionary


niciak

ro­dzaj nie­wiel­kich roz­mia­rów sto­li­ka lub wą­skiej ko­mo­dy przez­na­czo­ny do ro­bó­tek ręcz­nych


SJP.pl

Ni­ciak – ro­dzaj nie­wiel­kich roz­mia­rów sto­li­ka lub wą­skiej ko­mo­dy przez­na­czo­ny do ro­bó­tek ręcz­nych.

Sto­lik po­ja­wił się w An­glii i Fran­cji około po­ło­wy XVIII wieku.

Mebel ten był bar­dzo modny w XIX wieku. Wy­stę­po­wał w róż­nych for­mach, naj­czę­ściej w sty­lach bie­der­me­ier, Lud­wi­ka Fi­li­pa i eklek­tycz­nym.

Wikipedia


nicianka

ma­szy­no­wa ko­ron­ka ba­weł­nia­na


SJP.pl


niciany

wy­ko­na­ny z nici, naj­czę­ściej lnia­nych lub ba­weł­nia­nych


SJP.pl


niciarnia

dział fa­bry­ki włó­kien­ni­czej, w któ­rym wy­ra­bia się nici do haftu, szy­cia itp.


SJP.pl


niciarz

osoba za­wo­do­wo zaj­mu­ją­ca się łą­cze­niem blach tech­ni­ką ni­to­wa­nia


SJP.pl


niciejewski

naz­wi­sko


SJP.pl


nicielnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) część kros­na tkac­kie­go, ro­dzaj ramy ze stru­na­mi, przez które przew­le­ka się nitki os­no­wy;

Wiktionary

Ni­ciel­ni­ca (ang. "shed­ding de­vi­ce") – me­ta­lo­wa lub drew­nia­na rama bę­dą­ca czę­ścią kros­na tkac­kie­go.

Służy ona do roz­pi­na­nia strun, zwa­nych ni­ciel­ni­co­wy­mi, z ocz­ka­mi, przez które przew­le­ka się po­szcze­gól­ne nitki os­no­wy – przez jedną pa­rzy­ste, przez drugą nie­pa­rzy­ste. Pod­czas pod­no­sze­nia jed­nej ni­ciel­ni­cy na­stę­pu­je jed­no­czes­ne opu­szcza­nie dru­giej, co two­rzy przes­myk tkac­ki.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲit͡ɕɛlʲˈɲit͡sa, AS: ńićelʹńica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nić ż., nitka ż., nicień m., nitkowatość ż.

 przym. niciany, nitkowy, nitkowaty

Wiktionary


nicienie

typ zwie­rząt na­le­żą­cy do bez­krę­gow­ców


SJP.pl

Ni­cie­nie (Ne­ma­to­da) – typ zwie­rząt bez­krę­go­wych, wol­no­ży­ją­cych lub pa­so­żyt­ni­czych, daw­niej kla­sy­fi­ko­wa­nych jako gro­ma­da w typie obleń­ce.

Około 80 tys. ga­tun­ków ni­cie­ni jest pa­so­ży­ta­mi krę­gow­ców, z czego około 50 pa­so­ży­tu­je na czło­wie­ku (np. gli­sta ludz­ka, wło­sień kręty, owsik ludz­ki, tę­go­ry­jec dwu­nast­ni­cy). Niek­tó­re ga­tun­ki żyją w wo­dach szcze­li­no­wych znaj­du­ją­cych się nawet 3,6 km pod po­wierzch­nią ziemi – czyli głę­biej niż ja­kie­kol­wiek inne znane or­ga­niz­my wie­lo­ko­mór­ko­we.

Wikipedia


nicieniobójczy

za­bi­ja­ją­cy ni­cie­nie


SJP.pl


nicień

przed­sta­wi­ciel ni­cie­ni (Ne­ma­to­da), typu bez­krę­gow­ców


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ne­ma­to­da|Ru­dolp­hi|ref=tak., pa­so­żyt o wy­dłu­żo­nym, obłym ciele;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na kilka go­dzin przed uka­za­niem się ni­cie­nia pod skórą wy­stę­pu­ją za­wro­ty głowy, silne dusz­no­ści, na­pa­dy przy­po­mi­na­ją­ce astmę, nie­kie­dy wy­mio­ty i bie­gun­ka, a za­wsze do­kucz­li­we swę­dze­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nicielnica ż., nić ż.

 czas. nitkować

Wiktionary


niciowaty

przy­po­mi­na­ją­cy nić, po­dob­ny do nici


SJP.pl


niciowy

→ nić


SJP.pl

Patrz:

nić

niciński

naz­wi­sko


SJP.pl


nick

[czy­taj: nik] pse­u­do­nim, login przyj­mo­wa­ny przez użyt­kow­ni­ka In­ter­ne­tu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pse­u­do­nim uży­wa­ny w In­ter­ne­cie (na fo­rach, cza­tach, por­ta­lach spo­łecz­no­ścio­wych itp.);

Wiktionary

Nick (od nic­kna­me – pse­u­do­nim) – ciąg zna­ków two­rzą­cy iden­ty­fi­ka­tor, login itp., po któ­rym użyt­kow­nik jest roz­poz­na­wa­ny w po­szcze­gól­nych ser­wi­sach przez sy­stem i in­nych użyt­kow­ni­ków.

An­giel­skie słowo "nic­kna­me" pow­sta­ło z wcze­śniej­sze­go "eke­na­me" na sku­tek nie­po­praw­ne­go po­dzie­le­nia w wy­ra­że­niu z do­da­nym prze­dim­kiem "an eke­na­me" – "a ne­ke­na­me".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie wiem, jak on się na­zy­wa, znam tylko jego nick.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: nʲik, AS: nʹik

Wiktionary


nickelodeon

[czy­taj: ni­ke­lo­de­on] nazwa wczes­nych kin w USA


SJP.pl

Nic­ke­lo­de­on (skr. Nick) – ame­ry­kań­ski kanał te­le­wi­zyj­ny przez­na­czo­ny dla dzie­ci i mło­dzie­ży, uru­cho­mio­ny 1 grud­nia 1977 roku. Emi­to­wa­ny rów­nież w in­nych kra­jach, mię­dzy in­ny­mi w Wiel­kiej Bry­ta­nii, Au­stra­lii, a także w Pol­sce.

Wikipedia


nicnierobienie

żar­to­bli­wie: obi­ja­nie się, le­niu­cho­wa­nie, nie­wy­ko­ny­wa­nie żad­nych czyn­no­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­wy­ko­ny­wa­nie żad­nej czyn­no­ści

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲit͡sʲɲɛrɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńicʹńerobʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezczynność, zbijanie bąków, obijanie się, lenienie się, nierobienie niczego

Wiktionary


nicola

[czy­taj: ni­ko­la] wło­skie imię mę­skie


SJP.pl


nicolae

ru­muń­skie imię mę­skie


SJP.pl


nicolas

[czy­taj: nikoLA albo ni­ko­las] obce imię mę­skie


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ni­co­las Rocks – skały
  • Ni­co­las Ber­nar­do – bra­zy­lij­ski pił­karz
  • Ni­co­las Nunes Ferri – bra­zy­lij­ski pił­karz
  • Jean Ni­co­las – fran­cu­ski pił­karz
  • Mar­gu­e­ri­te Ni­co­las – fran­cu­ska lek­ko­at­let­ka
  • San­dro Ni­co­las – nie­miec­ki pio­sen­karz
  • Nicolás
  • Saint-Jean-Saint-Ni­co­las
  • Saint-Ni­co­las
  • San Ni­co­las

Wikipedia


nicole

[czy­taj: ni­ko­la] wło­skie imię mę­skie


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ni­ko­la – pol­ska forma imie­nia
  • Ni­co­le Sche­rzin­ger – wo­ka­list­ka, li­der­ka grupy Pus­sy­cat Dolls
  • Ni­co­le Hoh­loch – nie­miec­ka wo­ka­list­ka, la­u­re­at­ka kon­kur­su pio­sen­ki Eu­ro­wiz­ji w roku 1982
  • Ni­co­le – chi­lij­ska pio­sen­kar­ka, au­tor­ka tek­stów, gi­ta­rzyst­ka i pre­zen­ter­ka te­le­wi­zyj­na
  • Ni­co­le (Lot i Ga­ron­na) – mia­sto we Fran­cji
  • (1343) Ni­co­le – pla­ne­to­i­da z pasa głów­ne­go aste­ro­id

Wikipedia


nicowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ni­co­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. nicować ndk.

 rzecz. nica ż.

Wiktionary


nicować

prze­ra­biać jakąś część gar­de­ro­by, od­wra­ca­jąc tka­ni­nę na lewą stro­nę


SJP.pl

cza­sow­nik

 (1.1) wy­wra­cać tka­ni­nę na lewą stro­nę

 (1.2) stpol. wy­próż­niać

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: ńicovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nicowanie n., nica ż.

Wiktionary


nicość

1. nie­ist­nie­nie, nie­byt;
2. mar­ność, bez­war­to­ścio­wość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pust­ka, brak, nie­ist­nie­nie cze­goś

Wiktionary

Powiązane:

 zaim. nikąd

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebyt

Wiktionary


nicponiowaty

po­tocz­nie: bez­war­to­ścio­wy, lek­ko­myśl­ny


SJP.pl


nicpota

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań, Śląsk Cie­szyń­ski. nic­poń, urwis

Wiktionary


nicpotem

prze­sta­rza­łe:
1. ktoś nic nie­wart; łobuz, nic­poń;
2. do ni­cze­go; bez­war­to­ścio­wy, ba­dziew­ny


SJP.pl


nicpotok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nie­go­dzi­wiec

Wiktionary


nicpoń

ina­czej urwis, roz­ra­bia­ka


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) łaj­dak, hul­taj, czło­wiek bez­war­to­ścio­wy, lek­ko­myśl­ny

 (1.2) urwis, psot­nik, łobuz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Syna miał istot­nie, ale był to wiel­ki nic­poń, który do­szedł­szy lat, na­bro­ił Bóg wie co, a wresz­cie po­szedł w świat i znikł gdzieś bez śladu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲit͡spɔ̃ɲ, AS: ńicpõń

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łachmyta, łapserdak, drapichrust, gałgan, hultaj, huncwot, ladaco, nic dobrego, niecnota, obwieś, oczajdusza, psiadusza, psiajucha, psianoga, psubrat, ptaszek, utrapieniec; reg. śl. ożygon; daw. nicdobrego

Wiktionary


nicwart

prze­sta­rza­łe: nic­poń, nic­do­bre­go


SJP.pl


nicwałd

Nic­wałd (niem. "Nitz­wal­de") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie gru­dziądz­kim, w gmi­nie Gruta.

Wikipedia


niczego

za­i­mek rze­czow­ny prze­czą­cy, sy­gna­li­zu­ją­cy nie­ist­nie­nie obiek­tu lub zda­rze­nia o wła­ści­wo­ściach okre­ślo­nych w danym zda­niu, np. nic (ni­cze­go) im nie bra­ku­je, to ni­cze­mu nie służy


SJP.pl


niczegowaty

po­tocz­nie: nie naj­gor­szy, dość ładny, ni­cze­go sobie


SJP.pl


niczyj

za­i­mek przy­miot­ny prze­czą­cy;
1. nie­na­le­żą­cy do ni­ko­go;
2. nie­do­ty­czą­cy ni­ko­go; żaden


SJP.pl

za­i­mek przy­miot­ny prze­czą­cy

 (1.1) nie na­le­żą­cy do ni­ko­go/żad­nej osoby, nie po­cho­dzą­cy od ni­ko­go

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ko­lej­ne lato mija, a ja wciąż je­stem ni­czy­ja.

 (1.1) Nie będę ni­czy­ją słu­żą­cą!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲit͡ʃɨj, AS: ńičyi ̯

Wiktionary


niczym

spój­nik wpro­wa­dza­ją­cy po­rów­na­nie


SJP.pl

spój­nik

 (1.1) …przy­łą­cza­ją­cy wyraz lub wy­ra­że­nie, które okre­śla­ją pod­sta­wę po­rów­na­nia

przy­i­mek

 (2.1) …przy­łą­cza­ją­cy wyraz, który okre­śla pod­sta­wę po­rów­na­nia

forma za­im­ka.

 (3.1) lp. Ms. i N. od: nic

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Na au­to­stra­dzie sa­mo­cho­dy mkną ni­czym bły­ska­wi­ce.

 (3.1) Nie cier­pię roz­mów o wszyst­kim i o ni­czym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲit͡ʃɨ̃m, AS: ńičỹm

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jak

 (2.1) jak

Wiktionary


niczyporuk

naz­wi­sko


SJP.pl


niczława

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Dnie­stru;

Wiktionary

Nicz­ła­wa ( Нічлава "Nicz­ła­wa") – rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Dnie­stru.

Pły­nie przez obwód tar­no­pol­ski, dłu­gość rzeki 83 km. Prze­pły­wa m.in. przez Ko­py­czyń­ce, Ko­tów­kę, Ko­lę­dzia­ny i Bor­szczów.

Wikipedia


nid

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = Na­ro­do­wy In­sty­tut Dzie­dzict­wa;

Wiktionary


nida

nazwa rzeki, le­wo­brzeż­ny do­pływ Wisły


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w po­łud­nio­wej Pol­sce;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nida – w re­li­gii ży­dow­skiej ko­bie­ta pod­czas men­stru­a­cji, ry­tu­al­nie nie­czy­sta
  • MS Nida – sta­tek wodny
  • Eu­ge­ne Nida – ame­ry­kań­ski ję­zy­koz­naw­ca
  • Nida – mia­sto na Lit­wie
  • Nida – wieś w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, obok Nida (sta­cja ko­le­jo­wa)
  • Nida – obec­nie część mia­sta Ru­cia­ne-Nida, daw­niej sa­mo­dziel­na osada
  • Nida – mia­sto rzym­skie w Ger­ma­nii
  • Nida – rzeka, do­pływ Wisły
  • Nida – rzeka, do­pływ Słud­wi
  • Nida – stru­ga, do­pływ Ka­na­łu Tro­szyń­skie­go
  • Nida – nazwa gór­ne­go biegu rzeki Wkry
  • Nidda

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ro­zło­ży­li­śmy koce na pla­ża­a­ży nad Nidą.

 (1.1) W naj­węż­szym miej­scu ko­ry­to Nidy ma sze­ro­kość 6 m.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nidzica ż., Ponidzie n., nidziczanin mos., nidziczanka ż.

 przym. nidziański, nadnidziański, ponidzki

Wiktionary


nidecki

naz­wi­sko


SJP.pl


niderl.

skrót

 (1.1) = ni­der­landz­ki

Wiktionary


niderlandczyk

rzad­ko: miesz­ka­niec Ni­der­lan­dów; Ho­len­der


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ni­der­lan­dów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Re­pre­zen­ta­cyj­ne dzie­ła ka­mien­ne po 1580 roku na ogół wy­ko­ny­wa­ne były w warsz­ta­tach Me­klem­bur­gii, w któ­rych prze­wod­ni­mi ar­ty­sta­mi byli Ni­der­land­czy­cy współ­pra­cu­ją­cy z Ko­ma­ska­mi i miej­sco­wy­mi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niderlandy nmos.

:: fż. Niderlandka ż.

 przym. niderlandzki

Wiktionary


niderlandka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ni­der­lan­dów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niderlandy nmos.

:: fm. Niderlandczyk mos.

 przym. niderlandzki

Wiktionary


niderlandy

hi­sto­rycz­na nazwa ni­zin­nych te­re­nów le­żą­cych u uj­ścia rzek: Renu, Mozy i Skal­dy aż do Morza Pół­noc­ne­go, w póź­niej­szym okre­sie nazwa ob­ję­ła także Ar­de­ny i po­bli­skie wy­ży­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na skła­da­ją­ca się z ziem nad Mo­rzem Pół­noc­nym, nad rze­ka­mi: Renem, Mozą, Skal­dą i Emsem, obec­nie po­dzie­lo­na mię­dzy Ho­lan­dię, Bel­gię, Luk­sem­burg oraz w nie­wiel­kiej czę­ści Fran­cję i Niem­cy;

 (1.2) geogr. książk. rzad. Ho­lan­dia

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Kró­le­stwo Ni­der­lan­dów – pań­stwo, w któ­re­go skład wcho­dzą: kon­ty­nen­tal­na Ho­lan­dia oraz te­ry­to­ria nie­za­leż­ne Aruba, Curaçao i Sint Ma­ar­ten
  • Ni­der­lan­dy – kra­i­na hi­sto­rycz­na na te­ry­to­rium dzi­siej­sze­go Be­ne­luk­su
  • Ni­der­lan­dy Au­striac­kie – te­ry­to­rium w la­tach 1714–1797
  • Ni­der­lan­dy Bur­gundz­kie – te­ry­to­rium w la­tach 1384–1477
  • Ni­der­lan­dy Habs­bur­skie – te­ry­to­rium w la­tach 1482–1797
  • Ni­der­lan­dy Hisz­pań­skie – te­ry­to­rium w la­tach 1556–1714
  • Ni­der­lan­dy Po­łud­nio­we – ka­to­lic­ka część Ni­der­lan­dów
  • Kró­le­stwo Zjed­no­czo­nych Ni­der­lan­dów
  • Nowe Ni­der­lan­dy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Fa­ux­bo­ur­don był cha­rak­te­ry­stycz­ny dla stylu bur­gundz­kie­go, który w pięt­na­stym wieku kwitł na te­re­nie Ni­der­lan­dów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲidɛrˈlãndɨ, AS: ńiderlãndy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niderlandczyk mos., Niderlandka ż.

 przym. niderlandzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. do początku XIX wieku Belgia

 (1.2) Holandia

Wiktionary


niderlandzki

przy­miot­nik od: Ni­der­lan­dy


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­der­lan­da­mi, do­ty­czą­cy Ni­der­lan­dów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język uży­wa­ny w Ni­der­lan­dach

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲidɛrˈlãnt͡sʲci, AS: ńiderlãncʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niderlandy nmos., Niderlandczyk mos., Niderlandka ż.

Wiktionary


niderlandzkojęzyczny

1. po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem ni­der­landz­kim;
2. na­pi­sa­ny w ję­zy­ku ni­der­landz­kim;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się ję­zy­kiem ni­der­landz­kim


SJP.pl


nidowo

Ni­do­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie mal­bor­skim, w gmi­nie Nowy Staw. Leży na ob­sza­rze "Wiel­kich Żuław Mal­bor­skich". Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś kró­lew­ska po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w wo­je­wództ­wie mal­bor­skim. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.

Wikipedia


nidziański

przy­miot­nik od: Nida (rzeka)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nidą, do­ty­czą­cy Nidy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ponidzie n., Nida ż.

 przym. nadnidziański

Wiktionary


nidzica

1. mia­sto w Pol­sce;
2. rzeka w Pol­sce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ni­dzic­kim;

Wiktionary

Nie mylić z: Nie­dzi­ca.

Ni­dzi­ca (daw­niej "Ni­bork", Ne­i­den­burg) – mia­sto w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu ni­dzic­kie­go i gminy miej­sko-wiej­skiej Ni­dzi­ca, po­ło­żo­ne nad rzeką Nidą.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. mia­sto li­czy­ło 12 629 miesz­kań­ców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W her­bie Ni­dzi­cy znaj­du­je się męż­czyz­na z mie­czem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲiˈd͡ʑit͡sa, AS: ńiʒ́ica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ponidzie n., Nida ż., nidziczanin mos., nidziczanka ż.

 przym. nidzicki, nidzki

Wiktionary


nidzicki

przy­miot­nik od: Ni­dzi­ca


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ni­dzi­cą, do­ty­czą­cy Ni­dzi­cy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nidzica ż., nidziczanin m., nidziczanka ż.

Wiktionary


nidziczanin

miesz­ka­niec Ni­dzi­cy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ni­dzi­cy

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Ni­dzi­cy, uro­dzo­na w Ni­dzi­cy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nidzica ż., Nida ż.

:: fż. nidziczanka ż.

 przym. nidzicki, nidzki

Wiktionary


nidziczanka

miesz­kan­ka Ni­dzi­cy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ni­dzi­cy

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Ni­dzi­cy, uro­dzo­na w Ni­dzi­cy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ni­dzi­czan­ka wkrót­ce usły­szy za­rzut kie­ro­wa­nia pod wpły­wem al­ko­ho­lu, za który grozi jej do 2 lat po­zba­wie­nia wol­no­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nidzica ż., Nida ż.

:: fm. nidziczanin m.

 przym. nidzicki, nidzki

Wiktionary


nidzki

przy­miot­nik od: Nida (miej­sco­wość)


SJP.pl


nie

par­ty­ku­ła prze­czą­ca


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) za­prze­cze­nie w od­po­wie­dzi na py­ta­nie o praw­dzi­wość cze­goś

 (1.2) za­prze­cze­nie orze­cze­nia, także in­nych wy­ra­zów

 (1.3) pod­kre­śle­nie obo­jęt­no­ści mó­wią­ce­go co do czyn­no­ści

 (1.4) w po­łą­cze­niu z rze­czow­ni­kiem two­rzy za­prze­czo­ne zda­nie bez­pod­mio­to­we

 (1.5) wy­ra­ża zakaz

 (1.6) sto­so­wa­na w funk­cji sty­li­stycz­nej w celu uczy­nie­nia pro­po­zy­cji bądź su­ge­stii bar­dziej uprzej­my­mi

 (1.7) pot. uży­wa­na na końcu frazy, w celu wy­ra­że­nia chęci pot­wier­dze­nia jej praw­dzi­wo­ści przez współ­roz­mów­cę lub otrzy­ma­nia apro­ba­ty; czę­sto sto­so­wa­na wraz ze zmia­ną in­to­na­cji

forma za­im­ka.

 (2.1) B. od: ono

 (2.2) B. od: one

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • NIE – kryp­to­nim or­ga­ni­za­cji „Nie­pod­le­głość”, struk­tu­ry Armii Kra­jo­wej
  • „Nie” – ty­god­nik sa­ty­rycz­ny wy­da­wa­ny od 1990 w War­sza­wie
  • NIE – Nie­za­leż­na Ini­cja­ty­wa Edy­tor­ska
  • Nie Ha­is­heng – chiń­ski astro­na­u­ta

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) — Czy po­ży­czysz mi 50 zło­tych? — Nie!

 (1.2) Nie mam już pie­nię­dzy.

 (1.2) Dla­cze­go nie umy­łeś rąk?

 (1.3) Czego bym nie zro­bił, mój szef i tak uważa, że źle to robię.

 (1.4) Niek­tó­rych opi­nii nie spo­sób udo­wod­nić.

 (1.4) Nie spo­sób z nim kul­tu­ral­nie po­roz­ma­wiać.

 (1.5) Nie rób tego.

 (1.6) Nie na­pił­byś się piwa?

 (1.6) Nie wstą­pi­ła­by pani do mnie na chwi­lę?

 (2.2) Niek­tó­re grzy­by są tru­ją­ce, więc uwa­żaj na nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ, AS: ńe

Wiktionary

Powiązane:

 partyk. ni

 temsłow. nie-

 rzecz. ni n., niecierpek mzw.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.7) nieprawdaż, czyż nie, pot. co nie

Wiktionary


nie-

prze­dro­stek

 (1.1) jęz. pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych oz­na­cza­ją­cy…

:: (1.1.1) zaz­wy­czaj za­prze­cze­nie zna­cze­nia przy­miot­ni­ka pod­sta­wo­we­go; znacz­ny lub zni­ko­my sto­pień na­si­le­nia cechy, którą na­zy­wa przy­miot­nik pod­sta­wo­wy

:: (1.1.2) nie­moż­li­wość re­a­li­za­cji tego, co oz­na­cza cza­sow­nik, od któ­re­go po­cho­dzi przy­miot­nik

 (1.2) jęz. pier­wszy człon zło­żo­nych imie­sło­wów przy­miot­ni­ko­wych

 (1.3) jęz. pier­wszy człon rze­czow­ni­ków zło­żo­nych…

:: (1.3.1) oz­na­cza­ją­cy brak lub prze­ci­wień­stwo do tego, co oz­na­cza rze­czow­nik pod­sta­wo­wy

:: (1.3.2) sta­no­wią­cych nazwę wy­ko­naw­ców czyn­no­ści lub no­si­cie­li cech

:: (1.3.3) za­koń­czo­nych na -nie, -cie, oz­na­cza­ją­cy ich za­prze­cze­nie

 (1.4) jęz. pier­wszy człon przy­słów­ków zło­żo­nych ut­wo­rzo­nych od za­prze­czo­nych przy­miot­ni­ków, od imie­sło­wów czyn­nych lub od imie­sło­wów bier­nych

 (1.5) jęz. pier­wszy człon nie­licz­nych za­im­ków i li­czeb­ni­ków ma­ją­cych inne zna­cze­nie z prze­cze­niem „nie” i bez prze­cze­nia (w tym dru­gim przy­pad­ku pi­sa­ne osob­no)

 (1.6) jęz. pier­wszy człon cza­sow­ni­ków po­chod­nych od pod­staw dziś rzad­kich lub nie­u­ży­wa­nych

 (1.7) jęz. pier­wszy człon wy­ra­zów po­chod­nych, ut­wo­rzo­nych za po­mo­cą róż­nych su­fik­sów od in­nych wy­ra­zów po­łą­czo­nych z „nie-” lub od wy­ra­zów pod­sta­wo­wych, które mają „nie-” w swoim skła­dzie sło­wot­wór­czym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1.1) nie­dro­gi, nie­żo­na­ty, niez­drów, nie­głu­pi, nie­zły, nie­cie­ka­wy, nie­słod­ki, nie­du­ży

 (1.1.2) nie­wy­ko­nal­ny, nie­na­ma­cal­ny, nie­ty­kal­ny, nie­u­stan­ny, nie­wi­dzial­ny

 (1.2) nie­pa­lą­cy, nie­pi­szą­cy, nie­my­ślą­cy; nie­u­ży­wa­ny, nie­u­go­to­wa­ny, nie­na­pi­sa­ny

 (1.3.1) nie­po­go­da, nie­ła­ska, nie­takt, nie­od­po­wie­dzial­ność, niez­go­da, nie­po­wo­dze­nie; nie­stu­dent, nie­spor­to­wiec, nie­ka­to­lik; nie-Polak, nie-Ślą­zak

 (1.3.2) nie­rób, nie­wy­pał, nie­mo­wa

 (1.3.3) nie­pa­le­nie, nie­wy­ko­na­nie, niez­ro­zu­mie­nie, niew­pła­ce­nie

 (1.4) nieź­le, nie­ład­nie, nie­trud­no, nie­po­dob­na; niedr­wią­co, nie­ko­ją­co, nie­in­te­re­su­ją­co, nie­do­wie­rza­ją­co; nie­skoń­cze­nie, nie­wy­szu­ka­nie

 (1.5) nieco, nie­coś, niek­tó­ry, nie­ja­ki, nie­ja­ko, nies­wój (w zna­cze­niu „niez­drów”), nie­je­den (w zna­cze­niu „wielu”)

 (1.6) nie­do­ma­gać, nie­na­wi­dzić, nie­do­sły­szeć

 (1.7) nie­mow­lę­cy, niedź­wie­dzi, nie­wol­ni­czy, nie­dziel­ny; nie­uct­wo, nie­śmier­tel­nik, nie­pod­le­gło­ścio­wiec, nie­wy­ko­nal­ność, nie­cier­pli­wiec; nie­po­ko­ić, nie­na­wi­dzić, nie­wo­lić, nie­do­łęż­nieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ, AS: ńe

Wiktionary


nie-arab

osoba nie­bę­dą­ca Ara­bem


SJP.pl


nie-europejczyk

osoba nie­bę­dą­ca Eu­ro­pej­czy­kiem


SJP.pl


nie-górnoślązak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto nie jest Gór­no­ślą­za­kiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Go­ro­la­mi na Gór­nym Ślą­sku na­zy­wa­ją nie-Gór­no­ślą­za­ków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ‿ɡurnɔɕˈlɔ̃w̃zak, AS: ńe‿gurnoślõũ̯zak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. śl. gorol

Wiktionary


nie-japończyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1)  męż­czyz­na lub chło­piec, który nie jest Ja­poń­czy­kiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Japończyk mos.

Wiktionary


nie-kaszub

osoba nie­bę­dą­ca Ka­szu­bem


SJP.pl


nie-murzyn

osoba nie­bę­dą­ca Mu­rzy­nem


SJP.pl


nie-polak

osoba nie­bę­dą­ca Po­la­kiem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która nie jest na­ro­do­wo­ści pol­skiej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wielu nie-Po­la­ków miało wiel­kie za­słu­gi dla Pol­ski.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ‿ˈpɔlak, AS: ńe‿polak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. nie-Polka

 przym. niepolski

Wiktionary


nie-polka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta lub dziew­czy­na nie­pol­skiej na­ro­do­wo­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wielu Po­la­ków żeni się z Ukra­in­ka­mi, Bia­ło­ru­sin­ka­mi i in­ny­mi nie-Pol­ka­mi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ‿ˈpɔlka, AS: ńe‿polka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. nie-Polak

 przym. niepolski

Wiktionary


nie-turek

osoba nie­bę­dą­ca Tur­kiem


SJP.pl


nie-ślązak

osoba nie­bę­dą­ca Ślą­za­kiem


SJP.pl


nie-żyd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba na­ro­do­wo­ści nie­ży­dow­skiej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Okre­śle­nie „goj”, po­ja­wia­ją­ce się wie­lo­krot­nie w Torze, tłu­ma­czo­ne jest naj­czę­ściej jako „na­ro­dy” i oz­na­cza nie-Żydów, osoby spoza na­ro­du Iz­ra­e­la.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ‿ˈʒɨt, AS: ńe‿žyt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. nie-Żydówka

 przym. nieżydowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) goj

Wiktionary


nieabakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|aba­ko­wać.

Wiktionary


nieabdykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ab­dy­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛabdɨkɔˈvãɲɛ, AS: ńeabdykovãńe

Wiktionary


nieablaktowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ablak­to­wać.

Wiktionary


nieablegrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|able­gro­wać.

Wiktionary


nieabonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|abo­no­wać.

Wiktionary


nieabsolwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ab­sol­wo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛapsɔlvɔˈvãɲɛ, AS: ńeapsolvovãńe

Wiktionary


nieabsorbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ab­sor­bo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛapsɔrbɔˈvãɲɛ, AS: ńeapsorbovãńe

Wiktionary


nieabstrahowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ab­stra­ho­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛapstraxɔˈvãɲɛ, AS: ńeapstraχovãńe

Wiktionary


nieabszytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ab­szy­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛapʃɨtɔˈvãɲɛ, AS: ńeapšytovãńe

Wiktionary


nieachanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|achać.

Wiktionary


nieadaptowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|adap­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛadaptɔˈvãɲɛ, AS: ńeadaptovãńe

Wiktionary


nieadekwatnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­a­dek­wat­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieadekwatność ż.

 przym. nieadekwatny

Wiktionary


nieadekwatniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­a­dek­wat­nie


SJP.pl


nieadekwatny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. niez­god­ny z czymś, nie­do­kład­nie cze­muś od­po­wia­da­ją­cy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­po­koi mnie twoje za­cho­wa­nie. Twój wy­buch zło­ści był nie­a­dek­wat­ny do sy­tu­a­cji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieadekwatność ż.

 przysł. nieadekwatnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieodpowiedni

Wiktionary


nieadiustowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|adiu­sto­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛadʲjustɔˈvãɲɛ, AS: ńeadʹi ̯ustovãńe

Wiktionary


nieadministrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ad­mi­ni­stro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛadmʲĩɲistrɔˈvãɲɛ, AS: ńeadmʹĩńistrovãńe

Wiktionary


nieadoptowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|adop­to­wać.

Wiktionary


nieadornowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ador­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛadɔrnɔˈvãɲɛ, AS: ńeadornovãńe

Wiktionary


nieadorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ado­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛadɔrɔˈvãɲɛ, AS: ńeadorovãńe

Wiktionary


nieadresowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|adre­so­wać.

Wiktionary


nieafektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|afek­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛafɛktɔˈvãɲɛ, AS: ńeafektovãńe

Wiktionary


nieaferowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|afe­ro­wać.

Wiktionary


nieafirmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|afir­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛafʲirmɔˈvãɲɛ, AS: ńeafʹirmovãńe

Wiktionary


nieafiszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|afi­szo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛafʲiʃɔˈvãɲɛ, AS: ńeafʹišovãńe

Wiktionary


nieagitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|agi­to­wać.

Wiktionary


nieagresja

w sto­sun­kach mię­dzy­na­ro­do­wych: re­gu­lo­wa­nie wszyst­kich mię­dzy­na­ro­do­wych spo­rów środ­ka­mi po­ko­jo­wy­mi; pakt o nie­a­gre­sji - zo­bo­wią­za­nie się dwóch lub wię­cej państw do nie­wy­stę­po­wa­nia zbroj­ne­go prze­ciw­ko sobie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. nie­wy­stę­po­wa­nie zbroj­ne jed­ne­go pań­stwa prze­ciw­ko in­ne­mu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieagresywność ż.

 przym. nieagresywny

 przysł. nieagresywnie

Wiktionary


nieakcentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ak­cen­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛakt͡sɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: ńeakcẽntovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieakcentowany

Wiktionary


nieakcentowany

przy­miot­nik

 (1.1) jęz. nie­bę­dą­cy pod ak­cen­tem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieakcentowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezprzyciskowy

Wiktionary


nieakceptacja

brak ak­cep­ta­cji


SJP.pl


nieakceptowalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ak­cep­to­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ak­cep­to­wal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieakceptowalny, akceptowalny

 przysł. nieakceptowalnie, akceptowalnie

 rzecz. akcept mrz.

Wiktionary


nieakceptowalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest nie­moż­li­wy do za­ak­cep­to­wa­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zle­ce­nie gieł­do­we stop-loss za­bez­pie­cza in­we­sto­ra przed nie­ak­cep­to­wal­ną stra­tą.

 (1.1) Przy­ję­ty przez za­ło­gę Tu-154M po­ziom ry­zy­ka był nie­ak­cep­to­wal­ny, bio­rąc pod uwagę rangę i cha­rak­ter wy­ko­ny­wa­ne­go lotu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcept mrz., nieakceptowalność ż., nieakceptowanie n.

 przysł. nieakceptowalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nie do przyjęcia, bez akceptacji

Wiktionary


nieakceptowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ak­cep­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛakt͡sɛptɔˈvãɲɛ, AS: ńeakceptovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieakceptowalny

Wiktionary


nieakompaniowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|akom­pa­nio­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛakɔ̃mpãɲɔˈvãɲɛ, AS: ńeakõmpãńovãńe

Wiktionary


nieakredytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|akre­dy­to­wać.

Wiktionary


nieaktorzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ak­to­rzyć.

Wiktionary


nieaktualność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ak­tu­al­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ak­tu­al­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieaktualny

 przysł. nieaktualnie

Wiktionary


nieaktualny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest ak­tu­al­ny; prze­sta­rza­ły, stary

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Pan Gomel zadz­wo­nił do nas i po­wie­dział, że ofer­ta jest już nie­ak­tu­al­na

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieaktualność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wczorajszy

Wiktionary


nieaktywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak ak­tyw­no­ści, bez­czyn­ność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieaktywowanie n.

 przym. nieaktywny

Wiktionary


nieaktywny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie dzia­ła, nie jest ak­tyw­ny/włą­czo­ny do dzia­ła­nia

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛakˈtɨvnɨ, AS: ńeaktyvny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieaktywność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uśpiony, bezczynny, pasywny, bierny

Wiktionary


nieaktywowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ak­ty­wo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛaktɨvɔˈvãɲɛ, AS: ńeaktyvovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieaktywność ż.

Wiktionary


nieakuratność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­a­ku­rat­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­a­ku­rat­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieakuratny

 przysł. nieakuratnie

Wiktionary


nieakustyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­a­ku­stycz­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieakustyczny

 przysł. nieakustycznie

Wiktionary


niealergik

osoba nie­bę­dą­ca aler­gi­kiem


SJP.pl


niealimentacja

prze­stęp­stwo po­le­ga­ją­ce na uchy­la­niu się od pła­ce­nia ali­men­tów


SJP.pl

Nie­a­li­men­ta­cja – prze­stęp­stwo po­le­ga­ją­ce na uchy­la­niu się przez spraw­cę od cią­żą­ce­go na nim obo­wiąz­ku ali­men­ta­cyj­ne­go. Do prze­stęp­stwa do­cho­dzi, je­że­li łącz­na wy­so­kość pow­sta­łych wsku­tek tego za­le­gło­ści sta­no­wi rów­no­war­tość co najm­niej 3 świad­czeń okre­so­wych albo je­że­li opóź­nie­nie za­le­głe­go świad­cze­nia in­ne­go niż okre­so­we wy­no­si co najm­niej 3 mie­sią­ce. Od 31 maja 2017 r. prze­stęp­stwo to ma typ kwa­li­fi­ko­wa­ny.

Wikipedia


niealkalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|al­ka­li­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛalkalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńealkalʹizovãńe

Wiktionary


nieamarykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ama­ry­ko­wać.

Wiktionary


nieamerykanizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kult. nie­na­rzu­ca­nie kul­tu­ry ame­ry­kań­skiej, nie­prze­pro­wa­dza­nie ame­ry­ka­ni­za­cji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amerykanizowanie n.

Wiktionary


nieamnestionowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|am­ne­stio­no­wać.

Wiktionary


nieamortyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|amor­ty­zo­wać.

Wiktionary


nieamputowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|am­pu­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛãmputɔˈvãɲɛ, AS: ńeãmputovãńe

Wiktionary


nieanalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ana­li­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛãnalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńeãnalʹizovãńe

Wiktionary


nieanektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|anek­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛãnɛktɔˈvãɲɛ, AS: ńeãnektovãńe

Wiktionary


nieantretenowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|an­tre­te­no­wać.

Wiktionary


nieantydatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|an­ty­da­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛãntɨdatɔˈvãɲɛ, AS: ńeãntydatovãńe

Wiktionary


nieanulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|anu­lo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛãnulɔˈvãɲɛ, AS: ńeãnulovãńe

Wiktionary


nieapatycznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|apa­tycz­nieć.

Wiktionary


nieapelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ape­lo­wać.

Wiktionary


nieapetyczny

przy­miot­nik

 (1.1) znie­chę­ca­ją­cy do je­dze­nia

Wiktionary


nieaplikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|apli­ko­wać.

Wiktionary


nieaportowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|apor­to­wać.

Wiktionary


nieapostołowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|apo­sto­ło­wać.

Wiktionary


nieaprobowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|apro­bo­wać.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dezaprobowanie

Wiktionary


niearcheolog

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ar­che­o­lo­giem


SJP.pl


niearendowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|aren­do­wać.

Wiktionary


niearesztowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|aresz­to­wać.

Wiktionary


niearfowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ar­fo­wać.

Wiktionary


nieartykułowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ar­ty­ku­ło­wać.

Wiktionary


nieasfaltowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|as­fal­to­wać.

Wiktionary


nieasocjowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|aso­cjo­wać.

Wiktionary


nieastrologowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|astro­lo­go­wać.

Wiktionary


nieatakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ata­ko­wać.

Wiktionary


nieatandzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|atan­dzić.

Wiktionary


nieateizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ate­i­zo­wać.

Wiktionary


nieatrakcyjniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­a­trak­cyj­ny; bar­dziej nie­a­trak­cyj­ny


SJP.pl


nieatrakcyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest nie­a­trak­cyj­ny, bycie nie­a­trak­cyj­nym

 (1.2) cecha tego, co jest nie­a­trak­cyj­ne, brak atrak­cyj­no­ści

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛatrakˈt͡sɨjnɔɕt͡ɕ, AS: ńeatrakcyi ̯ność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieatrakcyjny

 przysł. nieatrakcyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) brzydota, szpetność, szpetota

Wiktionary


nieatrakcyjny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie przy­cią­ga za­in­te­re­so­wa­nia; po­zba­wio­ny atrak­cyj­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ofer­ta oka­za­ła się nie­a­trak­cyj­na.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieatrakcyjność ż.

Wiktionary


nieautentycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­a­u­ten­tycz­ny, fał­szy­wie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieautentyczność ż.

 przym. nieautentyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszczerze

Wiktionary


nieautentyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­a­u­ten­tycz­nie


SJP.pl


nieautentyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak au­ten­tycz­no­ści; cecha tego, co nie­a­u­ten­tycz­ne; cecha tego, kto jest nie­a­u­ten­tycz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieautentyczny

 przysł. nieautentycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszczerość, nieprawdziwość, fałszywość, kłamliwość, obłudność

Wiktionary


nieautentyczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny au­ten­tycz­no­ści, fał­szy­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oka­zu­je się ona nie­a­u­ten­tycz­na, pusta, nie­od­no­szą­ca się do tego, co zda­rzy­ło się w rze­czy­wi­sto­ści.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieautentyczność ż.

 przysł. nieautentycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszczery

Wiktionary


nieautochton

osoba nie­bę­dą­ca rdzen­nym miesz­kań­cem da­ne­go ob­sza­ru


SJP.pl


nieautonomiczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­a­u­to­no­micz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­a­u­to­no­micz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieautonomiczny

 przysł. nieautonomicznie

Wiktionary


niebabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­bieć.

Wiktionary


niebabranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­brać.

Wiktionary


niebachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­cho­wać.

Wiktionary


niebaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­czyć.

Wiktionary


niebacznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­bacz­ny, nie­u­waż­ny, nie­o­stroż­ny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebaczny

Wiktionary


niebaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. rzad. brak adek­wat­nej uwagi na coś, nie­do­pa­trze­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) „Ga­bi­net pe­ters­bur­ski – pisał Moch­nac­ki – od lat stu nie to czy­nił, co mógł, ale to tylko, co mu inni przez nie­bacz­ność czy­nić poz­wo­li­li”.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. baczność ż.

 wykrz. baczność

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedopatrzenie, nieuwaga, zaniedbanie

Wiktionary


niebaczny

bio­rą­cy się z braku roz­wa­gi, nie­o­patrz­ny (np. nie­bacz­ne słowa)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem roz­wa­gi, prze­zor­no­ści; nie­o­stroż­ny, nie­u­waż­ny; niez­wa­ża­ją­cy na coś, obo­jęt­ny

 (1.2) wy­ni­ka­ją­cy z braku roz­wa­gi, prze­zor­no­ści; nie­o­patrz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zdra­da jest jak po­piół z ognia, który choć daje cie­pło, za­wsze trawi coś w za­mian. Po­zo­sta­je i kusi nie­bacz­na na pie­kło, grzech, kłam­stwo, krzyw­dę i wszyst­ko wokół.

 (1.2) Ale Zbysz­ko mil­czał, al­bo­wiem stra­cił do niej zu­peł­nie dawną śmia­łość i bał się ją spło­szyć nie­bacz­nem sło­wem.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niebacznie

Wiktionary


niebadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|badać.

Wiktionary


niebagatelny

przy­miot­nik

 (1.1) cał­kiem istot­ny, nie­ma­łej wagi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Poza tym ist­nia­ła nie­ba­ga­tel­na kwe­stia mycia na­czyń – przy ośmiu, a czę­sto i dzie­wię­ciu je­dzą­cych wciąż oso­bach, ilość na­czyń można było li­czyć na tony i, co naj­gor­sze, nikt nie kwa­pił się do zmy­wa­nia.

Wiktionary


niebagrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­gro­wać.

Wiktionary


niebajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bajać.

Wiktionary


niebajerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­je­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbajɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńebai ̯erovãńe

Wiktionary


niebajtlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bajt­lo­wać.

Wiktionary


niebakteryjny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy związ­ku z bak­te­ria­mi; nie po­wo­do­wa­ny przez bak­te­rie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rzad. abakteryjny

Wiktionary


niebalangowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­lan­go­wać.

Wiktionary


niebanalność

nie­prze­cięt­ność; niez­wy­kłość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­ba­nal­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebanalny

 przysł. niebanalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekonwencjonalność, nieschematyczność, niestereotypowość, nieszablonowość, nietuzinkowość

Wiktionary


niebandażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ban­da­żo­wać.

Wiktionary


niebandurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ban­du­rzyć.

Wiktionary


niebanitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­ni­to­wać.

Wiktionary


niebarwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bar­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbarˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńebarvʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niebarykadowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­ry­ka­do­wać.

Wiktionary


niebatożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­to­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbatɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńebatožẽńe

Wiktionary


niebawem

po upły­wie krót­kie­go czasu; nie­dłu­go, wkrót­ce, nie­za­dłu­go


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) w nie­dłu­gim cza­sie, w naj­bliż­szym cza­sie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pla­nu­ję wy­strze­lić ją już nie­ba­wem, za kil­ka­na­ście mie­się­cy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈbavɛ̃m, AS: ńebavẽm

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wkrótce, niedługo, wnet, zaraz, bezzwłocznie, niezwłocznie, lada chwila, lada dzień, lada moment, na dniach, szybko, rychło

Wiktionary


niebawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bawić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńebavʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niebazgranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|baz­grać.

Wiktionary


niebazowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­zo­wać.

Wiktionary


niebałaganienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­ła­ga­nić.

Wiktionary


niebałamucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ba­ła­mu­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbawãmuˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńebau̯ãmucẽńe

Wiktionary


niebeczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|be­czeć.

Wiktionary


niebekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bekać.

Wiktionary


niebesztanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|besz­tać.

Wiktionary


niebetonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|be­to­no­wać.

Wiktionary


niebezpieczeństwo

stan za­gro­że­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sy­tu­a­cja za­gra­ża­ją­ca cze­muś lub komuś, mo­gą­ca wy­wo­łać szko­dy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ist­nie­je nie­bez­pie­czeń­stwo roz­prze­strze­nie­nia się ognia na ko­lej­ne bu­dyn­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfɔ, AS: ńebespʹi ̯ečẽĩ ̯stfo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebezpieczny, bezpieczny

 przysł. niebezpiecznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zagrożenie

Wiktionary


niebezpiecznie

przy­słó­wek

 (1.1) tak, iż jest to groź­nym, ry­zy­kow­nym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Most wi­szą­cy ko­ły­sze się nie­bez­piecz­nie w tę i z po­wro­tem, a dla tych z nas, któ­rzy cier­pią na akro­fo­bię, która jest wy­ra­fi­no­wa­nym sło­wem na lęk wy­so­ko­ści, po­ru­sza­nie się w po­wie­trzu na wy­so­ko­ści 15 me­trów sta­no­wi pewne wyz­wa­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbɛsˈpʲjɛt͡ʃʲɲɛ, AS: ńebespʹi ̯ečʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebezpieczeństwo n.

 przym. niebezpieczny, bezpieczny

 czas. ubezpieczyć

Wiktionary


niebezpieczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­bez­piecz­nie


SJP.pl


niebezpieczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­bez­piecz­ny


SJP.pl


niebezpieczny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który sta­no­wi nie­bez­pie­czeń­stwo: jest groź­ny, szkod­li­wy lub taki, który może spo­wo­do­wać wy­pa­dek lub coś złego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oto, ani mniej, ani wię­cej, tylko stwór naj­nie­bez­piecz­niej­szy i najsz­kod­li­wszy na ziemi, który się zwie: ba­zy­li­szek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbɛsˈpʲjɛt͡ʃnɨ, AS: ńebespʹi ̯ečny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebezpieczeństwo ż.

 przysł. niebezpiecznie

 czas. ubezpieczyć

 przym. bezpieczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) groźny

Wiktionary


niebezpośrednio

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­bez­poś­red­ni

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pośrednio

Wiktionary


niebełtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|beł­tać.

Wiktionary


niebianin

dom­nie­ma­ny miesz­ka­niec nieba, Olim­pu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) poet. miesz­ka­niec nieba (bo­go­wie, anio­ły)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Olim­pij­czy­cy, nie­bia­nie z Gre­cji, żywią się am­broz­ją i nek­ta­rem, dzię­ki któ­rym są wiecz­nie mło­dzi i nie­śmier­tel­ni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈbʲjä̃ɲĩn, AS: ńebʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebo, niebiańskość, niebiosa

:: fż. niebianka

 przym. niebiański

 przysł. niebiańsko

Wiktionary


niebianka

dom­nie­ma­na miesz­kan­ka nieba, Olim­pu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) poet. miesz­kan­ka nieba (bo­gi­ni)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈbʲjãŋka, AS: ńebʹi ̯ãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebo, niebiańskość, niebiosa

:: fm. niebianin

 przym. niebiański

 przysł. niebiańsko

Wiktionary


niebiański

taki jak w nie­bie, po­cho­dzą­cy z nieba; za­chwy­ca­ją­cy, roz­kosz­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z mi­tycz­nym nie­bem, do­ty­czą­cy tego nieba

 (1.2) bu­dzą­cy za­chwyt, po­dziw

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebiańskość ż., niebianin mos., niebianka ż., niebieski mos., niebo n.

 przysł. niebiańsko

 przym. niebieski, niebieskawy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebieski, nieziemski

 (1.2) wspaniały, zachwycający, doskonały, rozkoszny

Wiktionary


niebiańsko

przy­słó­wek

 (1.1) przy­jem­nie, błogo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebieski mos., niebianin mos., niebianka ż.

 przym. niebiański, niebieskawy, niebieski

Wiktionary


niebiańskość

→ nie­biań­ski


SJP.pl

Patrz:

niebiański

niebicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈbʲit͡ɕɛ, AS: ńebʹiće

Wiktionary


niebiednienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bied­nieć.

Wiktionary


niebieganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bie­gać.

Wiktionary


niebiegnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bie­gnąć.

Wiktionary


niebielistka

ro­śli­na z ro­dzi­ny go­rycz­ko­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca w 29 ga­tun­kach; swer­cja


SJP.pl

Nie­bie­list­ka, swer­cja ("Swer­tia" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny go­rycz­ko­wa­tych ("Gen­tia­na­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 150–160 ga­tun­ków. Naj­licz­niej przed­sta­wi­cie­le tego ro­dza­ju re­pre­zen­to­wa­ni są w Afry­ce i Azji, mniej licz­ne ga­tun­ki rosną w Eu­ro­pie i Ame­ry­ce Pół­noc­nej. W Pol­sce wy­stę­pu­je tylko jeden – nie­bie­list­ka trwa­ła ("Swer­tia pe­ren­nis"). Ła­ciń­ska nazwa ro­dza­ju po­cho­dzi od naz­wi­ska ży­ją­ce­go na prze­ło­mie XVI i XVII w. ho­len­der­skie­go ogrod­ni­ka – Em­ma­nu­e­la Swer­ta.

Wikipedia


niebierzmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bierz­mo­wać.

Wiktionary


niebiesiadowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bie­sia­do­wać.

Wiktionary


niebiesiech

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) daw. Ms. lm. od nie­bio­sa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pa­trzaj­cież, aby­ście nie gar­dzi­li żad­nym z tych ma­lucz­kich; al­bo­wiem wam po­wia­dam, iż Anio­ło­wie ich w nie­bie­siech za­wsze pa­trzą na obli­cze Ojca mo­je­go, który jest w nie­bie­siech. (zob. Mt. 18, 10) → wi­kiź­ró­dła

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈbʲjɛ̇ɕɛx, AS: ńebʹi ̯ėśeχ

Wiktionary


niebieskawo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­bie­ska­wy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskawy, niebieski

 rzecz. niebieski mos.

 przysł. niebiesko

 temsłow. niebiesko-

Wiktionary


niebieskawobiały

biały o od­cie­niu nie­bie­ska­wym


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) biały o nie­bie­ska­wym od­cie­niu

Wiktionary


niebieskawoczerwony

czer­wo­ny o od­cie­niu nie­bie­ska­wym


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) czer­wo­ny o nie­bie­ska­wym od­cie­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Orlik po­spo­li­ty ma kwia­ty nie­bie­ska­we, rza­dziej białe lub nie­bie­ska­wo­czer­wo­ne (…)

Wiktionary


niebieskawofioletowy

fio­le­to­wy o nie­bie­ska­wym od­cie­niu


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) fio­le­to­wy o nie­bie­ska­wym od­cie­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lilak ma nie­bie­ska­wo­fio­le­to­we, przy­jem­nie pach­ną­ce kwia­ty.

Wiktionary


niebieskawolila

1. lila o nie­bie­ska­wym od­cie­niu; nie­bie­ska­wo­li­lio­wy;
2. nie­bie­ska­wo­li­lio­wo


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) lila o nie­bie­ska­wym od­cie­niu

Wiktionary


niebieskawoliliowy

li­lio­wy o nie­bie­ska­wym od­cie­niu


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) li­lio­wy o nie­bie­ska­wym od­cie­niu

Wiktionary


niebieskawopopielaty

po­pie­la­ty o od­cie­niu nie­bie­ska­wym


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­pie­la­ty o nie­bie­ska­wym od­cie­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­krzyw­ni­ca jest wiel­ko­ści wró­bla, ale smu­klej­sza. Pierś i głowę ma nie­bie­ska­wo­po­pie­la­tą z brą­zo­wy­mi po­licz­ka­mi (…).

Wiktionary


niebieskawoszary

szary o od­cie­niu nie­bie­ska­wym


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) szary o nie­bie­ska­wym od­cie­niu

Wiktionary


niebieskawozielony

zie­lo­ny o od­cie­niu nie­bie­ska­wym, tur­ku­so­wy


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zie­lo­ny z nie­bie­ska­wym od­cie­niem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­bie­ska­wo­zie­lo­ne oczko wodne do­da­ło ogro­do­wi uroku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskavɔʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: ńebʹi ̯eskavoźelõny

Wiktionary


niebieskawość

→ nie­bie­ska­wy


SJP.pl

Patrz:

niebieskawy

niebieskawy

zbli­żo­ny do nie­bie­skie­go, nie do końca nie­bie­ski, pra­wie nie­bie­ski


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) w ko­lo­rze po­dob­nym do nie­bie­skie­go

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tu i tam, wy­ra­sta­ją­ce ponad pia­sek i ka­mie­nie kępy su­chej, ostrej, żół­tej jak słoma trawy. Krze­wy ró­żo­wych ber­be­ry­sów i nie­bie­ska­wych, wiot­kich ta­ma­rysz­ków.

 (1.1) Twarz męż­czyz­ny wy­da­ła jej się nie­bie­ska­wa, może z po­wo­du ciem­ne­go za­ro­stu na po­licz­kach i świa­tła lampy ga­zo­wej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ, AS: ńebʹi ̯eskavy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebieski mos., niebo n., niebieskość ż., niebieskawość ż., niebieszczenie n., zaniebieszczenie n.

 czas. niebieszczyć ndk., zaniebieścić dk.

 przym. niebieski, niebiański

 przysł. niebieskawo, niebiesko, niebiańsko

 temsłow. niebiesko-

Wiktionary


niebieski

ma­ją­cy kolor bezch­mur­ne­go nieba; błę­kit­ny, modry


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor pią­te­go pasma tęczy, taki jak kolor po­god­ne­go, bezch­mur­ne­go nieba, kwia­tu lnu itp.; ma­ją­cy kolor pod­sta­wo­wy;

 (1.2) przen. zob. za­chwy­ca­ją­cy; cu­dow­ny, nie­biań­ski.

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) emi­tu­ją­cy nie­bie­skie (1.1) świa­tło

 (2.2) astr. do­ty­czą­cy nieba jako po­zor­ne­go skle­pie­nia Ziemi

 (2.3) rel. do­ty­czą­cy nieba jako wy­o­bra­ża­ne­go miej­sca po­by­tu Boga, bogów, anio­łów, świę­tych itp.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) pot. zob. po­li­cjant.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Płat­ki nie­za­po­mi­naj­ki są nie­bie­skie.

 (1.1) Pan w nie­bie­skim dre­sie zbyt czę­sto oglą­dał się ner­wo­wo, przez co za bar­dzo rzu­cał się w oczy.

 (2.1) Nie­bie­ski laser zbu­do­wa­ny jest na bazie azot­ku galu.

 (2.2) Gwia­zdy i pla­ne­ta­a­ne­ty to ciała nie­bie­skie.

 (2.3) Na­wróć­cie się, bo bli­skie jest kró­le­stwo nie­bie­skie!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈbʲjɛsʲci, AS: ńebʹi ̯esʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebieskość ż., niebieskawość ż. , niebo n., niebiosa nmos., niebiosy nmos., niebiańskość ż., niebieszczenie n., zaniebieszczenie n., zniebieszczenie n.

 przym. niebieskawy, niebiański

:: zdrobn. niebieściutki, niebieściuchny

 przysł. niebiesko, niebieskawo, niebieściutko, niebiańsko

 czas. niebieszczeć ndk., zaniebieszczeć dk., zniebieszczeć dk., niebieszczyć ndk., zaniebieszczyć dk., niebieścieć ndk., zaniebieścieć dk., zniebieścieć dk., niebieścić ndk., zaniebieścić dk.

 temsłow. niebiesko-

Wiktionary

Synonimy:

 (1) daw. war. niebiesny

 (1.1) reg. pozn. modrakowy, gw. Górny Śląsk modry

 (1.2) ambrozyjski, arcy-piękny, błogi, boski, cudny, cudowny, czarujący, ładny, miły, miodowy, pełen wdzięku, piękny, powabny, przecudny, przecudowny, przepiękny, przesympatyczny, prześliczny, przeuroczy, przyjemny, przymilny, rozbrajający, rozkoszny, słodki, sympatyczny, śliczny, ujmujący, uroczy, urokliwy, wdzięczny, zniewalający

 (2.2) niebiański, podniebny

 (2.3) anielski, astralny, boski, boży, edeński, nadludzki, nadnaturalny, nadprzyrodzony, nadziemski, niebiański, niematerialny, nienaturalny, nieziemski, pański, ponadludzki, rajski, wybór, zaświatowy

 (3.1) funkcjonariusz, mundurowy, pan władza, policjant, stróż prawa; pot. smerf, glina, gliniarz

Wiktionary


niebiesko

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­skiej barwy, z obec­no­ścią nie­bie­sko­ści

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebieskość ż., niebieskawość ż., niebieszczenie n., zniebieszczenie n., zniebieszczanie n., zniebieszczenie n., niebo n., niebiosa ż., niebieski mos.

 czas. zaniebieścić, niebieszczyć ndk., zniebieszczyć dk., zaniebieszczać ndk., zaniebieszczyć dk., zniebieszczać ndk., zniebieszczyć dk.

 przym. niebieski, niebieskawy, niebieściutki

 przysł. niebieskawo, niebieściutko

Wiktionary


niebiesko-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na nie­bie­ski od­cień barwy okre­ślo­nej przez drugi człon zło­że­nia

 (1.2) pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na nie­bie­ską barwę jed­nej lub wielu czę­ści wie­lo­barw­nej ca­ło­ści

 (1.3) pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na nie­bie­ską barwę tego, co na­zy­wa drugi, rze­czow­ni­ko­wy człon zło­że­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) nie­bie­skolila • nie­bie­skoszary • nie­bie­skozie­lo­ny

 (1.2) nie­bie­sko-biały • nie­bie­sko-gra­na­to­wy • nie­bie­sko-zie­lo­ny

 (1.3) nie­bie­skogłowy • nie­bie­skooki • nie­bie­skoskrzy­dły

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebieski mos., niebieskość ż., niebieskawość ż. , niebo n., niebiosa nmos., niebiosy nmos., niebiańskość ż., niebieszczenie n., zaniebieszczenie n., zniebieszczenie n.

 czas. niebieszczeć ndk., zaniebieszczeć dk., zniebieszczeć dk., niebieszczyć ndk., zaniebieszczyć dk., niebieścieć ndk., zaniebieścieć dk., zniebieścieć dk., niebieścić ndk., zaniebieścić dk.

 przym. niebieski, niebieskawy

 przysł. niebieskawo

Wiktionary


niebiesko-biały

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści biały; biało-nie­bie­ski


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dwa ko­lo­ry: nie­bie­ski i biały

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­ni­żej rzęs roz­cią­ga­ły się dwa pię­kne, nie­bie­sko-białe je­zio­ra oczu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔ‿ˈbʲjawɨ, AS: ńebʹi ̯esko‿bʹi ̯au̯y

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biało-niebieski

Wiktionary


niebiesko-czerwony

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dwa ko­lo­ry: nie­bie­ski i czer­wo­ny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czerwono-niebieski

Wiktionary


niebiesko-fioletowy

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści fio­le­to­wy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bie­ski i fio­le­to­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na placu przed ba­zy­li­ką do­mi­no­wa­ły nie­bie­sko-fio­le­to­we pa­ra­sol­ki ka­wia­re­nek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔ‿fʲjɔlɛˈtɔvɨ, AS: ńebʹi ̯esko‿fʹi ̯oletovy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskofioletowy

Wiktionary


niebiesko-granatowy

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści gra­na­to­wy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bie­ski i gra­na­to­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­bie­sko-gra­na­to­we ma­sko­wa­nie przy­da­je się w ma­ry­nar­ce wo­jen­nej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔ‿ɡrãnaˈtɔvɨ, AS: ńebʹi ̯esko‿grãnatovy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskogranatowy, granatowoniebieski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) granatowo-niebieski

Wiktionary


niebiesko-lila

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści lila


SJP.pl


niebiesko-seledynowo-rdzawy

ma­ją­cy trzy ko­lo­ry: nie­bie­ski, se­le­dy­no­wy i rdza­wy


SJP.pl


niebiesko-szary

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści szary


SJP.pl


niebiesko-zielony

w czę­ści nie­bie­ski, w czę­ści zie­lo­ny; zie­lo­no-nie­bie­ski


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy dwa ko­lo­ry: nie­bie­ski i zie­lo­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wy­daw­nict­wa jakby się umó­wi­ły, bo wszyst­kie po­dręcz­ni­ki me­dy­cy­ny były nie­bie­sko-zie­lo­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔ‿ʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: ńebʹi ̯esko‿źelõny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zielono-niebieski

Wiktionary


niebiesko-żółty

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma dwa ko­lo­ry: nie­bie­ski iżół­ty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­wod­nicz­ki wy­stą­pi­ły w nie­bie­sko-żół­tych stro­jach.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) żółto-niebieski

Wiktionary


niebieskobiały

biały o od­cie­niu nie­bie­skim


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) biały o nie­bie­skim od­cie­niu

Wiktionary


niebieskoczarny

czar­ny o od­cie­niu nie­bie­skim


SJP.pl


niebieskoczelny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o nie­bie­skim czole

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) modroczelny

Wiktionary


niebieskodzioby

czu­bacz nie­bie­sko­dzio­by - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny czu­ba­czo­wa­tych


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma nie­bie­ski dziób

Wiktionary


niebieskofioletowy

fio­le­to­wy o od­cie­niu nie­bie­skim


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kolor fio­le­to­wy o od­cie­niu nie­bie­skim

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bie­ga­li od rana po nie­bie­sko­fio­le­to­wej łące.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔfʲjɔlɛˈtɔvɨ, AS: ńebʹi ̯eskofʹi ̯oletovy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebiesko-fioletowy

Wiktionary


niebieskofiołkowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­fioł­ko­wej barwy; w nie­bie­sko­fioł­ko­wym ko­lo­rze, od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskofiołkowy

Wiktionary


niebieskofiołkowy

fioł­ko­wy o od­cie­niu nie­bie­skim


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) fioł­ko­wy o nie­bie­skim od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niebieskofiołkowo

Wiktionary


niebieskogranatowy

gra­na­to­wy o od­cie­niu nie­bie­skim


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) gra­na­to­wy o od­cie­niu nie­bie­skim

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy w tych pla­ka­tów­kach jest też farba nie­bie­sko­gra­na­to­wa?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔɡrãnaˈtɔvɨ, AS: ńebʹi ̯eskogrãnatovy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebiesko-granatowy, granatowoniebieski

Wiktionary


niebieskogłowy

piona nie­bie­sko­gło­wa - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny pa­pu­go­wa­tych


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go głowa czę­ścio­wo lub cał­ko­wi­cie jest ko­lo­ru nie­bie­skie­go

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔɡˈwɔvɨ, AS: ńebʹi ̯eskogu̯ovy

Wiktionary


niebieskolicy

list­ko­gon­ka nie­bie­sko­li­ca - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny papug wschod­nich


SJP.pl


niebieskolila

lila o od­cie­niu nie­bie­skim


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) lila o od­cie­niu nie­bie­skim

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moja stara wy­my­śli­ła sobie sufit nie­bie­sko­li­la... Macie taką farbę?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔˈlʲila, AS: ńebʹi ̯eskolʹila

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskoliliowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebieskoliliowy

Wiktionary


niebieskoliliowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­li­lio­wej barwy; w nie­bie­sko­li­lio­wym ko­lo­rze, od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskoliliowy

Wiktionary


niebieskoliliowy

li­lio­wy o nie­bie­skim od­cie­niu


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) li­lio­wy o nie­bie­skim od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskolila

 przysł. niebieskoliliowo

Wiktionary


niebieskonogi

głup­tak nie­bie­sko­no­gi - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny głup­ta­ko­wa­tych


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma nie­bie­skie nogi

Wiktionary


niebieskoogonowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma nie­bie­ski ogon

Wiktionary


niebieskooki

ma­ją­cy oczy ko­lo­ru nie­bie­skie­go


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma nie­bie­skie oczy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za sto­łem sie­dział nie­bie­sko­o­ki chło­pak.

 (1.1) Jak przy­sta­ło na praw­dzi­wą nie­bie­sko­o­ką blon­dyn­kę, nie miała nigdy spe­cjal­nych pro­ble­mów z męż­czyz­na­mi.

 (1.1) - Dzień dobry - drzwi ot­wie­ra nie­bie­sko­o­ka dziew­czyn­ka w pa­sia­stym far­tusz­ku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔˈːci, AS: ńebʹi ̯esk•oḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebieskookość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) błękitnooki

Wiktionary


niebieskopióry

ma­ją­cy nie­bie­skie pióra


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma nie­bie­skie pióra lub pie­rze

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔˈpʲjurɨ, AS: ńebʹi ̯eskopʹi ̯ury

Wiktionary


niebieskoplamy

pa­tel­ni­ca nie­bie­sko­pla­ma - ga­tu­nek ja­do­wi­tej płaszcz­ki


SJP.pl


niebieskopopielato

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­po­pie­la­tej barwy; w nie­bie­sko­po­pie­la­tym ko­lo­rze, od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskopopielaty

Wiktionary


niebieskopopielaty

po­pie­la­ty o od­cie­niu nie­bie­skim


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­pie­la­ty o nie­bie­skim od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niebieskopopielato

Wiktionary


niebieskopurpurowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­pur­pu­ro­wej barwy; w nie­bie­sko­pur­pu­ro­wym ko­lo­rze, od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskopurpurowy

Wiktionary


niebieskopurpurowy

pur­pu­ro­wy o od­cie­niu nie­bie­skim


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pur­pu­ro­wy o nie­bie­skim od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niebieskopurpurowo

Wiktionary


niebieskorzytny

afry­kan­ka nie­bie­sko­rzyt­na - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny pa­pu­go­wa­tych


SJP.pl


niebieskosino

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­si­nej barwy; w nie­bie­sko­si­nym ko­lo­rze, od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskosiny

Wiktionary


niebieskosiny

siny o od­cie­niu nie­bie­skim


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) siny o nie­bie­skim od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niebieskosino

Wiktionary


niebieskoskrzydły

ma­ją­cy nie­bie­skie skrzy­dła


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma nie­bie­skie skrzy­dła

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔˈskʃɨdwɨ, AS: ńebʹi ̯eskoskšydu̯y

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) modroskrzydły

Wiktionary


niebieskoskóry

ma­ją­cy nie­bie­ską skórę


SJP.pl


niebieskoszaro

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­sza­rej barwy; w nie­bie­sko­sza­rym ko­lo­rze, od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskoszary

Wiktionary


niebieskoszary

szary o od­cie­niu nie­bie­skim


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) szary o od­cie­niu nie­bie­skim

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nad po­la­ną uno­sił się nie­bie­sko­sza­ry dym z ogni­ska.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔˈʃarɨ, AS: ńebʹi ̯eskošary

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niebieskoszaro

Wiktionary


niebieskoszyi

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma nie­bie­ską szyję

Wiktionary


niebieskouchy

kwia­tow­nik nie­bie­sko­u­chy - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny nek­tar­ni­ków


SJP.pl


niebieskozielonkawo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uży­ciem nie­bie­sko­zie­lon­ka­wej barwy; w nie­bie­sko­zie­lon­ka­wym ko­lo­rze, od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieskozielonkawy

Wiktionary


niebieskozielonkawy

nieco zie­lo­ny o nie­bie­skim od­cie­niu


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zie­lon­ka­wy o nie­bie­skim od­cie­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niebieskozielonkawo

Wiktionary


niebieskozielony

zie­lo­ny o od­cie­niu nie­bie­skim


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zie­lo­ny o od­cie­niu nie­bie­skim

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wod­nik wy­nu­rzył się z nie­bie­sko­zie­lo­nej ki­pie­li.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛskɔʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: ńebʹi ̯eskoźelõny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) turkusowy

Wiktionary


niebieskość

→ nie­bie­ski


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­bie­skie; cecha tych, któ­rzy są nie­bie­scy

Wiktionary

Patrz:

niebieski

Powiązane:

 przym. niebieski, niebieskawy

 przysł. niebiesko

 rzecz. niebieski mos.

 czas. zaniebieścić

 temsłow. niebiesko-

Wiktionary


niebiesny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. nie­bie­ski (także. przen.)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tak po­wie­dzia­łem, a ona, nie­bies­na bo­gun­ka, odrze­kła: / Z boga zro­dzo­ny Odys­sie, prze­myśl­ny synu La­er­ta, / Już was dziś wstrzy­my­wa­ła nie będę w swo­jem osied­lu, / Lecz wpierw inną ci drogę, nie­łat­wą, trza nie­o­chyb­nie / Odbyć; sic.

Wiktionary


niebieszczeć

zmie­niać kolor na nie­bie­ski


SJP.pl


niebieściutki

zdrob­nie­nie od: nie­bie­ski


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: nie­bie­ski

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛ̇ɕˈt͡ɕutʲci, AS: ńebʹi ̯ėśćutʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieski

 rzecz. niebieski mos.

 przysł. niebiesko

Wiktionary


niebieścić

zmie­niać kolor na nie­bie­ski


SJP.pl

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) spra­wiać, że coś staje się nie­bie­skie

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebieski

 rzecz. niebieski mos.

 temsłow. niebiesko-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zaniebieszczać

Wiktionary


niebieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bie­żeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńebʹi ̯ežẽńe

Wiktionary


niebiglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bi­glo­wać.

Wiktionary


niebigowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bi­go­wać.

Wiktionary


niebimbanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bim­bać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbʲĩmˈbãɲɛ, AS: ńebʹĩmbãńe

Wiktionary


niebinarność

ogół toż­sa­mo­ści płcio­wych, które wy­kra­cza­ją poza po­dział na męż­czyz­nę i ko­bie­tę; gen­der­qu­e­er


SJP.pl

Nie­bi­nar­ność, także: gen­der­qu­e­er, nie­bi­nar­ne toż­sa­mo­ści płcio­we – zbior­cze okre­śle­nie spek­trum toż­sa­mo­ści płcio­wych ("gen­der iden­ti­ty"), które nie są wy­łącz­nie mę­skie lub ko­bie­ce, i wy­cho­dzą w ten spo­sób poza tę po­la­ry­za­cję i bi­nar­ność.

Osoby nie­bi­nar­ne mogą iden­ty­fi­ko­wać się jako osoby o dwóch lub wię­cej toż­sa­mo­ściach płcio­wych

Wikipedia


niebinarny

1. skła­da­ją­cy się wy­łącz­nie z zer i je­dy­nek; zero-je­dyn­ko­wy;
2. skła­da­ją­cy się z dwóch prze­ciw­sta­wio­nych sobie czę­ści


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który nie iden­ty­fi­ku­je się z żadną z dwóch pod­sta­wo­wych płci

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebinarność ż.

 przysł. niebinarnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) genderqueer

Wiktionary


niebiosa

pod­nio­śle o nie­bie (po­zor­nym skle­pie­niu Ziemi lub wy­o­bra­żal­nej sie­dzi­bie Boga); nie­bio­sy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rzad. podn. fir­ma­ment, niebo

 (1.2) rel. podn. Bóg, Opatrz­ność

 (1.3) rel. podn. raj, niebo

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) Ojcze nasz! któ­ryś jest w nie­bie­siech! Święć się Imie Twoje.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛbʲjˈɔsa, AS: ńebʹi ̯osa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebieski mos., niebianka ż., niebianin mos., niebiosy lm nm., niebo n.

 temsłow. niebiesko-

 przym. niebieski

 przysł. niebiesko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebiosy

Wiktionary


niebioska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Re­szel. rzad. nie­za­po­mi­naj­ka

Wiktionary


niebiosy

pod­nio­śle o nie­bie (po­zor­nym skle­pie­niu Ziemi lub wy­o­bra­żal­nej sie­dzi­bie Boga); nie­bio­sa


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rzad. podn. niebo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ciesz­my się i pod nie­bio­sy / Wzno­śmy razem miłe głosy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebieski mos., niebiosa lm nm., niebo n.

 temsłow. niebiesko-

 przym. niebieski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebiosa

Wiktionary


niebisurmanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bi­sur­ma­nić.

Wiktionary


niebiurokratycznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|biu­ro­kra­tycz­nieć.

Wiktionary


nieblachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bla­cho­wać.

Wiktionary


nieblaknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bla­knąć.

Wiktionary


nieblichowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bli­cho­wać.

Wiktionary


nieblokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|blo­ko­wać.

Wiktionary


niebluźnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bluź­nić.

Wiktionary


niebo

1. po­zor­ne skle­pie­nie nad Zie­mią; fir­ma­ment, nie­bio­sa (pod­nio­śle);
2. w wielu re­li­giach:
a) sie­dzi­ba Boga, bogów, dusz zmar­łych;
b) Bóg, opatrz­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) astr. me­te­o­rol. część at­mos­fe­ry lub kos­mo­su wi­dzia­na z Ziemi jako ota­cza­ją­ca ją sfera;

 (1.2) rel. mi­tycz­ne miej­sce, gdzie prze­by­wa Bóg, bo­go­wie

 (1.3) przen. Bóg, bó­stwo

Wiktionary

Niebo – część at­mos­fe­ry oraz prze­strze­ni kos­micz­nej wi­dzia­nej z po­wierzch­ni do­wol­ne­go obiek­tu astro­no­micz­ne­go. Cza­sa­mi niebo de­fi­nio­wa­ne jest rów­nież jako gęsta po­wło­ka at­mos­fe­rycz­na pla­ne­ty.

Jako po­ję­cie astro­no­micz­ne niebo okre­śla­ne jest mia­nem sfery nie­bie­skiej. Jest to umow­ne skle­pie­nie, na któ­rym Słoń­ce, Księ­życ, pla­ne­ty i gwia­zdy prze­mie­szcza­ją się. Sfera nie­bie­ska po­dzie­lo­na jest na ob­sza­ry zwane kon­ste­la­cja­mi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niebo po­ciem­nia­ło, po­ja­wi­ły się chmu­ry.

 (1.2) Ka­to­li­cy wie­rzą, że po śmier­ci duszę czeka niebo, pie­kło lub czy­ściec.

 (1.3) Cóż nam robić, taki już wyrok nie­bios.

 (1.3) Niech się dzie­je wola nieba, // z nią się za­wsze zga­dzać trze­ba.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛbɔ, AS: ńebo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebiosa nmos., niebiosy nmos., niebieski m., niebianin m., niebianka ż., zaniebieszczenie n.

 czas. zaniebieścić dk.

 przym. niebieski, niebiański, niebieskawy

 przysł. niebiesko

 temsłow. niebiesko-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) raj, kraina wiecznej szczęśliwości, Elizjum, Pola Elizejskie, łono Abrahama, Królestwo Niebieskie

Wiktionary


niebodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bóść.

Wiktionary


nieboga

1. osoba bu­dzą­ca li­tość lub współ­czu­cie z po­wo­du sy­tu­a­cji, w ja­kiej się znaj­du­je; bie­dact­wo, bie­da­czek, nie­bo­żę;
2. daw­niej: uko­cha­na ko­bie­ta, na­rze­czo­na; naj­droż­sza


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ktoś lub coś, co budzi współ­czu­cie

 (1.2) przest. uko­cha­na ko­bie­ta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­ra­tuj nie­bo­gę, daj ka­wa­ląt­ko chle­ba dla moich głod­nych dzie­ci.

 (1.2) O mojaś ty, nie­bo­go!

 (1.1) Usły­sze­li­śmy ża­łos­ne mia­u­cze­nie, długą chwi­lę nie mo­gli­śmy zlo­ka­li­zo­wać miej­sca, skąd ta skar­ga do­cho­dzi… / a ten nie­bo­ga, mokry i wy­stra­szo­ny, wy­sta­wił łepek spod kupki chru­stu, w któ­rej się za­grze­bał i sie­dział cicho (:D) (Mi­łość) (<3)

 (1.1) No jak znasz życie Danuś [dana33], zaraz znaj­dą się ty­sią­ce krew­nych, któ­rych ten nie­bo­ga pew­nie nawet z fo­to­gra­fii nie znał, aby są­dzić się o spa­dek wie­czy­sty.

 (1.2) Oj gdzie ty[,] Jasiu[,] je­dziesz, / da darmo się za­wie­dziesz, / da darmo twoja droga, / da nie[ ]chce cię nie­bo­ga.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈbɔɡa, AS: ńeboga

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebogi

 rzecz. niebożę n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bidaka, bidul, biedactwo, biedaczek, biedaczysko, biedak, biedula, biedulek, biedulka, chudzina, chudzinka, nieboraczka, niebożątko, niebożę, nieszczęśnica, nędznica

 (1.2) najdroższa, narzeczona, ukochana

Wiktionary


niebogata

ko­bie­ta nie­za­moż­na


SJP.pl


niebogaty

czło­wiek nie­za­moż­ny


SJP.pl


niebogi

przy­miot­nik

 (1.1) nie­szczę­śli­wy

 (1.2) ubogi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieboga ż., niebożę n., niebożec

Wiktionary


nieboksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bok­so­wać.

Wiktionary


niebolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|boleć.

Wiktionary


niebombardowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bom­bar­do­wać.

Wiktionary


niebomblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bom­blo­wać.

Wiktionary


nieboraczek

zdrob­nie­nie od: nie­bo­rak


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od nie­bo­rak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieborak m.

Wiktionary


nieboraczka

zdrob­nie­nie od: nie­bo­rak


SJP.pl


nieboraczysko

zgru­bie­nie od: nie­bo­rak


SJP.pl


nieborak

współ­czu­ją­co o czło­wie­ku lub zwie­rzę­ciu; bie­dak, nie­szczę­śnik


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ze współ­czu­ciem o czło­wie­ku lub zwie­rzę­ciu

Wiktionary

Nie­bo­rak (ok. 1220 m) – garb w pół­noc­no-wschod­niej grani Ka­spro­we­go Wier­chu w pol­skich Ta­trach Za­chod­nich, po­mię­dzy No­sa­lo­wą Prze­łę­czą (1102 m) a Wy­so­kim (1287 m), od któ­re­go od­dzie­lo­ny jest prze­łącz­ką wcię­tą za­led­wie na ok. 3 m. Za­chod­nie stoki Nie­bo­ra­ka opa­da­ją do Do­li­ny By­strej, wschod­nie do Do­li­ny Ol­czy­skiej.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. nieboraka m./ż., nieboractwo n.

:: zdrobn. nieboraczek m.

:: zgrub. nieboraczysko

:: fż. nieboraczka ż.

 przym. nieboraczy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biedactwo, bidula

Wiktionary


nieborgowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bor­go­wać.

Wiktionary


nieborowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bo­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbɔrɔˈvãɲɛ, AS: ńeborovãńe

Wiktionary


nieborowianin

miesz­ka­niec Nie­bo­ro­wa (wsi w Pol­sce)


SJP.pl


nieborowianka

miesz­kan­ka Nie­bo­ro­wa (wsi w Pol­sce)


SJP.pl


nieborowice

Nie­bo­ro­wi­ce ( "Nie­bo­ro­witz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie gli­wic­kim, w gmi­nie Pil­cho­wi­ce. Nazwa wsi po­cho­dzi od imie­nia Nie­bo­ra.

W la­tach 1954–1959 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­bo­ro­wi­ce, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Żer­ni­ca. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.

Wikipedia


nieborowo

Nie­bo­ro­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie py­rzyc­kim, w gmi­nie Py­rzy­ce.

Wikipedia


nieborowski

przy­miot­nik od: Bo­ro­wa, Bo­ro­wie, Borów


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Józef Nie­bo­row­ski – pol­ski du­chow­ny rzym­sko­ka­to­lic­ki, mi­sjo­narz
  • Kac­per Józef Nie­bo­row­ski – pol­ski szlach­cic, urzęd­nik
  • Mar­cin Nie­bo­row­ski – pol­ski szlach­cic, urzęd­nik
  • Paul Nie­bo­row­ski – rzym­sko­ka­to­lic­ki du­chow­ny, pi­sarz i hi­sto­ryk

Wikipedia


nieborzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­bo­rzyn – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. cie­cha­now­skim, w gmi­nie Gru­dusk
  • Nie­bo­rzyn – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. płoń­skim, w gmi­nie Czer­wińsk nad Wisłą
  • Nie­bo­rzyn – wieś w woj. wiel­ko­pol­skim, w pow. ko­niń­skim, w gmi­nie Kle­czew
    • Nie­bo­rzyn (przy­sta­nek ko­le­jo­wy) – zlik­wi­do­wa­ny wą­sko­to­ro­wy przy­sta­nek ko­le­jo­wy w Nie­bo­rzy­nie

Wikipedia


nieborów

1. wieś w Pol­sce;
2. część mia­sta Stą­por­ków


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­bo­rów – wieś w woj. łódz­kim, w pow. ło­wic­kim, w gmi­nie Nie­bo­rów
  • Nie­bo­rów – nie­o­fi­cjal­na część wsi Hyżne, w woj. pod­kar­pac­kim, w pow. rze­szow­skim, w gmi­nie Hyżne
  • Nie­bo­rów Mały – część wsi Hyżne, w woj. pod­kar­pac­kim, w pow. rze­szow­skim, w gmi­nie Hyżne
  • Nie­bo­rów Wiel­ki – część wsi Hyżne, w woj. pod­kar­pac­kim, w pow. rze­szow­skim, w gmi­nie Hyżne
  • Nie­bo­rów – część mia­sta Stą­por­ków, w woj. świę­to­krzy­skim, w pow. ko­nec­kim, w gmi­nie Stą­por­ków
  • Nie­bo­rów – gmina wiej­ska w Pol­sce, w woj. łódz­kim, w pow. ło­wic­kim
  • Nie­bo­rów – dawna gro­ma­da w Pol­sce, w woj. łódz­kim, w pow. ło­wic­kim, w la­tach 1954–1972

Wikipedia


niebosiężnie

→ nie­bo­sięż­ny


SJP.pl

Patrz:

niebosiężny

niebosiężny

bar­dzo wy­so­ki


SJP.pl


nieboski

→ bóg


SJP.pl

Patrz:

bóg

nieboskłon

dolna część, krań­ce ko­pu­ły nieba; wid­no­krąg, ho­ry­zont, wid­no­kres


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. ko­pu­ła nieba, zwła­szcza jej dolna część

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rozg­wież­dżo­ny nie­bos­kłon zda­wał się być na wy­cią­gnię­cie ręki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈbɔskwɔ̃n, AS: ńebosku̯õn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) horyzont, niebo, firmament

Wiktionary


nieboszczka

zmar­ła ko­bie­ta


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która umar­ła

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­raz by­wa­łam z nie­boszcz­ką w klasz­to­rze bo­ni­fra­trów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. nieboszczyk m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zmarła, umarła

Wiktionary


nieboszczyca

daw­niej: nie­boszcz­ka


SJP.pl


nieboszczyk

zmar­ły męż­czyz­na


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek zmar­ły

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈbɔʃt͡ʃɨk, AS: ńeboščyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. nieboszczka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) denat, obraź. sztywny, świętej pamięci, trup, pot. umarlak, umrzyk, zmarły

Wiktionary


niebotyczny

1. bar­dzo wy­so­ki, się­ga­ją­cy nieba; nie­bo­sięż­ny;
2. wiel­ki, ogrom­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo wy­so­ki, wy­da­ją­cy się się­gać nieba

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebotyczność ż.

 przysł. niebotycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebosiężny

Wiktionary


niebotyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dra­pacz chmur

Wiktionary


niebowid

ho­dow­la­na od­mia­na ka­ra­sia zło­ci­ste­go


SJP.pl

Nie­bo­wid – od­mia­na ho­dow­la­na chiń­skiej po­pu­la­cji zło­tej rybki wy­wo­dzą­cej się od jed­ne­go z pod­ga­tun­ków ka­ra­sia zło­ci­ste­go – Ca­ras­sius au­ra­tus au­ra­tus, w ho­dow­li ak­wa­ry­stycz­nej po­pu­lar­nie zwa­ny­mi we­lo­na­mi.

Wikipedia


nieboznawca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. astro­nom

Wiktionary


niebożec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. nie­bo­szczyk

Wiktionary

Powiązane:

 zdrobn. nieboszczyk

 przym. niebogi

Wiktionary


niebożątko

zdrob­nie­nie od: nie­bo­żę


SJP.pl


niebożę

ze współ­czu­ciem, li­to­ścią o ja­kiejś isto­cie (zwy­kle mło­dej); bie­dact­wo


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. ze współ­czu­ciem o czło­wie­ku lub zwie­rzę­ciu cier­pią­cym lub posz­ko­do­wa­nym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oj, cóż za nie­bo­żę, któż go wspo­mo­że?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieboga ż.

:: zdrobn. niebożątko n.

 przym. niebogi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebożątko, nieborak, biedactwo, biedaczyna, reg. śl. boroczek

Wiktionary


niebradziażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bra­dzia­żyć.

Wiktionary


niebraknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bra­knąć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. brak mrz.

Wiktionary


niebrakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bra­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbrakɔˈvãɲɛ, AS: ńebrakovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. brak mrz.

Wiktionary


niebramowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bra­mo­wać.

Wiktionary


niebranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|brać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈbrãɲɛ, AS: ńebrãńe

Wiktionary


niebrawędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bra­wę­dzić.

Wiktionary


niebrechtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|brech­tać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbrɛxˈtãɲɛ, AS: ńebreχtãńe

Wiktionary


niebredzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bre­dzić.

Wiktionary


niebrnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|brnąć.

Wiktionary


niebrodacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bro­da­cieć.

Wiktionary


niebrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bro­dzić.

Wiktionary


niebrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|broić.

Wiktionary


niebronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bro­nić.

Wiktionary


niebronowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bro­no­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. bronowanie n.

Wiktionary


niebrudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bru­dzić.

Wiktionary


niebrukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bru­ko­wać.

Wiktionary


niebrzegów

Nie­brze­gów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie pu­ław­skim, w gmi­nie Pu­ła­wy.

Z są­sied­nim przy­siół­kiem Obła­py, po­ło­żo­nym na wschód od wsi nad Wie­przem, za za­ko­lem rzeki, two­rzy so­łect­wo.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie lu­bel­skim wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Wikipedia


niebrzmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|brzmieć.

Wiktionary


niebrzydki

dość ładny (np. nie­brzyd­ka oko­li­ca)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pot. cał­kiem ładny

Wiktionary


niebrzydowski

naz­wi­sko


SJP.pl


niebrzęczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|brzę­czeć.

Wiktionary


niebuchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|buch­nąć.

Wiktionary


niebudek

naz­wi­sko


SJP.pl


niebudowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbudɔˈvãɲɛ, AS: ńebudovãńe

Wiktionary


niebudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbuˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńebuʒẽńe

Wiktionary


niebujanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bujać.

Wiktionary


niebukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbukɔˈvãɲɛ, AS: ńebukovãńe

Wiktionary


niebuksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|buk­so­wać.

Wiktionary


niebulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bulić.

Wiktionary


niebulwersowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bul­wer­so­wać.

Wiktionary


niebumblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bum­blo­wać.

Wiktionary


niebumelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­me­lo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbũmɛlɔˈvãɲɛ, AS: ńebũmelovãńe

Wiktionary


niebuntowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bun­to­wać.

Wiktionary


nieburzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­rzyć.

Wiktionary


niebuszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bu­szo­wać.

Wiktionary


niebutwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|but­wieć.

Wiktionary


niebycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|być.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈbɨt͡ɕɛ, AS: ńebyće

Wiktionary


niebylec

wieś w Pol­sce


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­by­lec – mę­skie imię sło­wiań­skie
  • Nie­by­lec – wieś w po­wie­cie strzy­żow­skim, w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim
  • Nie­by­lec – gmina w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim
  • Nie­by­lec – dawna gro­ma­da

Wikipedia


niebylecki

→ Nie­by­lec


SJP.pl

Patrz:

Niebylec

niebyt

nie­ist­nie­nie, ni­cość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­ist­nie­nie, ni­cość

Wiktionary

Nie­byt, ni­cość – prze­ci­wień­stwo bytu; jedno z klu­czo­wych pojęć on­to­lo­gii.

Cza­sem po­da­je się nazwę "me­on­to­lo­gia" na oz­na­cze­nie „nauki o nie­by­cie”; jest to jed­nak ter­min prak­tycz­nie nie­u­ży­wa­ny – mię­dzy in­ny­mi dla­te­go, że moż­li­wo­ści roz­pra­wia­nia o ni­co­ści są ogra­ni­czo­ne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stwo­rze­nie wy­ło­ni­ło się z nie­by­tu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebycie n., niebytność ż.

 czas. nie (być)

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nicość, nic, nieistnienie

Wiktionary


niebywale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­by­wa­ły, nie­ty­po­wo, niez­wy­kle

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebywałość ż.

 przym. niebywały

Wiktionary


niebywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bywać.

Wiktionary


niebywałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­by­wa­łe; cecha tych, któ­rzy są nie­by­wa­li

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niebywały

 przysł. niebywale

Wiktionary


niebywały

niez­wy­kły, nie­zda­rza­ją­cy się czę­sto (np. nie­by­wa­ły odruch)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który pra­wie się nie zda­rza

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ge­ne­rał był Po­la­kiem i osten­ta­cyj­nie za­wsze mówił po pol­sku, nawet w urzę­dach. Znać było w jego wy­mo­wie pewne za­cię­cie i ak­cent ro­syj­ski, ale ów ak­cent pa­so­wał jakoś do jego wy­nio­słej fi­gu­ry, do gru­bej kurty szcze­gól­ne­go kroju, okrą­głej czap­ki z czer­wo­nym lam­pa­sem i nie­by­wa­łej wiel­ko­ści dasz­kiem, do su­kien­nych ka­ma­szów i si­wych pod­krę­co­nych wąsów.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niebywale

 rzecz. bywalec mos., niebywałość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nadzwyczajny, niespotykany, niezwykły, wyjątkowy

Wiktionary


niebzyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bzy­czeć.

Wiktionary


niebzykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bzy­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbzɨˈkãɲɛ, AS: ńebzykãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dk. niebzyknięcie

Wiktionary


niebzyknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bzy­knąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbzɨcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńebzyḱńė̃ńće

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ndk. niebzykanie

Wiktionary


niebąbelkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bą­bel­ko­wać.

Wiktionary


niebębnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bęb­nić.

Wiktionary


niebędzino

Nie­bę­dzi­no (kaszb. "Niebãdzëno" lub też "Nieòbãdzëno", "Òbãdzëno", niem. "Wo­ben­sin") – osada ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie lę­bor­skim, w gmi­nie Nowa Wieś Lę­bor­ska. Leży w za­chod­niej czę­ści gminy.

Wieś jest czę­ścią skła­do­wą so­łect­wa "Red­ko­wi­ce".

Wikipedia


niebędąca

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju żeń­skie­go cza­sow­ni­ka być

Wiktionary


niebędące

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju ni­ja­kie­go cza­sow­ni­ka być

 (1.2) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju nie­mę­sko­so­o­bo­we­go cza­sow­ni­ka być

Wiktionary


niebędący

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju mę­skie­go cza­sow­ni­ka być

 (1.2) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny ro­dza­ju mę­sko­so­o­bo­we­go cza­sow­ni­ka być

Wiktionary


niebłaganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bła­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbwaˈɡãɲɛ, AS: ńebu̯agãńe

Wiktionary


niebłagonadiożny

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. nie­pra­wo­myśl­ny, prze­ciw­ny wła­dzy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kon­ce­sjo­no­wa­na, sa­lo­no­wa opo­zy­cja – je­stem nie­bła­go­na­dioż­ny ale nie aż tak by pisać praw­dę do końca, pod­szczy­pu­ję ale robię wszyst­ko, by po­zo­stać na ekra­nie, by być za­pra­sza­nym itp.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbwaɡɔ̃naˈdʲjɔʒnɨ, AS: ńebu̯agõnadʹi ̯ožny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niebłagonadiożnost' ż., niebłagonadiożność ż.

Wiktionary


niebłaźnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|błaź­nić.

Wiktionary


niebłogosławienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bło­go­sła­wić.

Wiktionary


niebłyszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|bły­szczeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbwɨʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńebu̯yščẽńe

Wiktionary


niebłękitnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|błę­kit­nieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛbwɛ̃ŋʲcitʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńebu̯ẽŋʹḱitʹńė̃ńe

Wiktionary


niecackanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cac­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛt͡sat͡sˈkãɲɛ, AS: ńecackãńe

Wiktionary


niecapienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|capić.

Wiktionary


niecaplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ca­plo­wać.

Wiktionary


niecałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ca­ło­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛt͡sawɔˈvãɲɛ, AS: ńecau̯ovãńe

Wiktionary


niecały

przy­miot­nik

 (1.1) mniej niż cały

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mija nie­ca­ły rok, jak po­że­gna­li­śmy Jó­ze­fa.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepełny, niezupełny, niekompletny

Wiktionary


niecechowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ce­cho­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛt͡sɛxɔˈvãɲɛ, AS: ńeceχovãńe

Wiktionary


niecedowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) niez­rze­ka­nie się swo­ich praw na rzecz kogoś in­ne­go

 (1.2) o pań­stwie: nie­prze­ka­zy­wa­nie czę­ści swo­je­go te­ry­to­rium in­ne­mu pań­stwu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛt͡sɛdɔˈvãɲɛ, AS: ńecedovãńe

Wiktionary


niecedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ce­dzić.

Wiktionary


niecelebrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ce­le­bro­wać.

Wiktionary


niecelniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­cel­nie


SJP.pl


niecelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ce­lo­wać.

Wiktionary


niecelowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ce­lo­wy

Wiktionary


niecembrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cem­bro­wać.

Wiktionary


niecenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cenić.

Wiktionary


niecenzuralność

nie­przyz­wo­i­tość, wul­gar­ność


SJP.pl


niecerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ce­ro­wać.

Wiktionary


niech

część skła­do­wa wy­ra­żeń w try­bie roz­ka­zu­ją­cym


SJP.pl

par­ty­ku­ła wzmac­nia­ją­ca

 (1.1) …uży­wa­na do two­rze­nia trybu roz­ka­zu­ją­ce­go dla 3 os. lp. oraz 3 os. lm.

 (1.2) …do two­rze­nia groź­by w zda­niu wa­run­ko­wym kiedy, gdy tylko

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niech pan pój­dzie za mną.

 (1.1) Niech ona tu przyj­dzie.

 (1.2) Niech ja go tylko dorwę!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛx, AS: ńeχ

Wiktionary

Powiązane:

 partyk. niechaj, niechże

 czas. niechać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) proszę (zob. uwagi)

Wiktionary


niechabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cha­bić.

Wiktionary


niechadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cha­dzać.

Wiktionary


niechaj

prze­sta­rza­ły od­po­wied­nik "niech"


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) przest. zob. niech.

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: nie­chać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A nie­chaj na­ro­do­wie wżdy po­stron­ni znają, • Iż Po­la­cy nie gęsi, iż swój język mają!

Wiktionary

Powiązane:

 czas. niechać

 partyk. niech

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niech, niechajże

Wiktionary


niechajże

wzmoc­nio­ne "nie­chaj"


SJP.pl


niechanowo

wieś w Pol­sce


SJP.pl

Nie­cha­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Nie­cha­no­wo.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Nie­cha­no­wo i prze­bie­ga przez nią Szlak Pa­ła­ców i Dwo­rów Po­wia­tu Gnieź­nień­skie­go. We wsi znaj­du­ją się m.in.: szko­ła pod­sta­wo­wa, bi­blio­te­ka i dom kul­tu­ry.

Wikipedia


niechanowski

przy­miot­nik od: Nie­cha­no­wo


SJP.pl


niechapsnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chaps­nąć.

Wiktionary


niecharakterystyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­cha­rak­te­ry­stycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­cha­rak­te­ry­stycz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niecharakterystyczny

 przysł. niecharakterystycznie

Wiktionary


niecharakteryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cha­rak­te­ry­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxaraktɛrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńeχarakteryzovãńe

Wiktionary


niecharczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|char­czeć.

Wiktionary


niecharkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|char­kać.

Wiktionary


niechatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cha­to­wać.

Wiktionary


niechać

daw­niej: za­prze­sta­wać (za­prze­stać), po­zo­sta­wiać (po­zo­sta­wić) w spo­ko­ju


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni dwu­a­spek­to­wy

 (1.1) daw. za­prze­sta­wać cze­goś, zo­sta­wiać coś w spo­ko­ju

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (2.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. zo­sta­wić

 (2.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. poz­wo­lić sobie

 (2.3) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. po­le­cić, na­ka­zać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechanie n., poniechanie n., zaniechanie n.

 czas. poniechać dk., zaniechać dk.

 partyk. niechaj, niechajby, niechajże, niech, niechby, niechże, niechżeby, niechżeż, niechżeżby

Wiktionary


niechałturzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chał­tu­rzyć.

Wiktionary


niechby

'niech' po­łą­czo­ne z try­bem przy­pu­szcza­ją­cym


SJP.pl


niechcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chcieć.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) ro­bi­ła od­niech­ce­nia, z przy­ka­zu jeno, spo­glą­da­jąc pil­nie za gło­sem sta­re­go i do­szu­ku­jąc się go w pod­wó­rzu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈxt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńeχcẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niechcący

 ims. niechcący

Wiktionary


niechciany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go się nie chce

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈxʲt͡ɕãnɨ, AS: ńeχʹćãny

Wiktionary


niechcianów

Niech­cia­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie kut­now­skim, w gmi­nie Nowe Ostro­wy.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.

Wikipedia


niechcice

Niech­ci­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Roz­prza.

Wieś kró­lew­ska te­nu­ty ra­dom­szczań­skiej, po­ło­żo­na w po­wie­cie szad­kow­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go w końcu XVI wieku.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Niech­ci­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.

Wikipedia


niechciejstwo

po­tocz­nie: brak chęci do dzia­ła­nia


SJP.pl


niechcący

przy­słó­wek

 (1.1) nie­u­myśl­nie, nie­za­mie­rze­nie, przy­pad­ko­wo, nieś­wia­do­mie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny za­prze­czo­ny od: chcieć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niech­cą­cy roz­la­łam fi­li­żan­kę kawy na obrus i za­pla­mi­łam go na brą­zo­wo.

 (1.1) Zu­peł­nie niech­cą­cy pan­de­mia ob­na­ży­ła ogrom­ną ma­chi­nę sto­ją­cą za prak­ty­ką su­ro­ga­cji, któ­rej eu­ro­pej­ską sto­li­cą jest Ukra­i­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈxt͡sɔ̃nt͡sɨ, AS: ńeχcõncy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechcenie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieumyślnie

Wiktionary


niechechłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|che­chłać.

Wiktionary


niechlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chlać.

Wiktionary


niechlastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chla­stać.

Wiktionary


niechlipanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chli­pać.

Wiktionary


niechlorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chlo­ro­wać.

Wiktionary


niechlowski

przy­miot­nik od: Niech­lów


SJP.pl


niechluj

po­tocz­nie: czło­wiek brud­ny, za­nied­ba­ny, nie­po­rząd­ny; bru­das, flej­tuch, fleja


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba nie dba­ją­ca o swój po­rząd­ny wy­gląd, o sta­ran­ne wy­ko­ny­wa­nie pracy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten niech­luj nie mył wło­sów od dwóch ty­god­ni!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛxluj, AS: ńeχlui ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechlujstwo n., niechlujność ż.

:: fż. niechlujka ż.

 przym. niechlujny

 przysł. niechlujnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) brudas, flejtuch, fleja, kocmołuch, prosię

Wiktionary


niechluja

po­tocz­nie: ko­bie­ta brud­na, za­nied­ba­na, nie­po­rząd­na; bru­da­ska, flej­tu­cha, fleja; także o męż­czyź­nie (z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym)


SJP.pl


niechlujnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób niech­luj­ny, nie­sta­ran­ny, nied­ba­ły

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Fi­gu­ry były wy­ma­lo­wa­ne tak niech­luj­nie, że odróż­nie­nie panny od niż­ni­ka moż­li­we było tylko dzię­ki temu, że niż­nik sie­dział na koniu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈxlujɲɛ, AS: ńeχlui ̯ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechlujność ż., niechlujstwo n., niechluj m.

 przym. niechlujny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niestarannie, niedbale

Wiktionary


niechlujniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niech­luj­nie


SJP.pl


niechlujniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niech­luj­ny


SJP.pl


niechlujność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­sta­ran­ne, po­zba­wio­ne schlud­no­ści

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈxlujnɔɕt͡ɕ, AS: ńeχlui ̯ność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechlujstwo n., niechluj m.

 przym. niechlujny

 przysł. niechlujnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niechlujstwo, niestaranność, bylejakość; pot. rozmemłanie, rozmamłanie

Wiktionary


niechlujny

wy­róż­nia­ją­cy się bra­kiem czy­sto­ści, po­rząd­ku; za­nied­ba­ny, brud­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie dba o czy­stość i po­rzą­dek

 (1.2) nie­sta­ran­ny, ge­ne­ru­ja­cy błędy, nied­ba­ły, byle jaki

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Ma­gi­ster z tru­dem mogła prze­czy­tać niech­luj­ne pismo le­ka­rza.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈxlujnɨ, AS: ńeχlui ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechluj m., niechluja ż., niechlujstwo n., niechlujność ż.

 przysł. niechlujnie, niechlujno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zapuszczony, brudny, nieporządny, niedbały, zaniedbany

 (1.2) partacki, niestaranny

Wiktionary


niechlujstwo

nied­ba­nie o po­rzą­dek, czy­stość; brud, za­nied­ba­nie


SJP.pl


niechlustanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chlu­stać.

Wiktionary


niechluśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chlus­nąć.

Wiktionary


niechlów

wieś w Pol­sce


SJP.pl

Niech­lów (niem. "Nech­lau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie gó­row­skim, w gmi­nie Niech­lów, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 324.

Wikipedia


niechmirów

Niech­mi­rów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Bu­rze­nin. Wieś leży nad rzeką Ole­śni­cą, 9 km od Bu­rze­ni­na, w są­siedzt­wie spo­rych ob­sza­rów le­śnych.

W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Niech­mi­rów, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Ka­mion­ka. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.

Wikipedia


niechobrz

Nie­chobrz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rze­szow­skim, w gmi­nie Bo­gu­chwa­ła. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­chobrz. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa rze­szow­skie­go.

Wikipedia


niechodki

buty dla dzie­ci, które je­szcze nie cho­dzą


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ma­lut­kie buty dla dziec­ka, które je­szcze nie cho­dzi

Wiktionary


niechodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cho­dzić.

Wiktionary


niechomikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cho­mi­ko­wać.

Wiktionary


niechorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cho­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxɔrɔˈvãɲɛ, AS: ńeχorovãńe

Wiktionary


niechorski

przy­miot­nik od: Nie­cho­rze


SJP.pl


niechorzanin

miesz­ka­niec Nie­cho­rza


SJP.pl


niechorzanka

miesz­kan­ka Nie­cho­rza


SJP.pl


niechorze

wieś w Pol­sce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś ry­bac­ka w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;

Wiktionary

Nie­cho­rze (do 1945 roku niem. "Horst", "Ost­se­e­bad Horst"; od 1945 po­cząt­ko­wo "Gniez­dzi­no", a na­stęp­nie "Ho­rze­wo") – wieś so­łec­ka w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w gmi­nie Rewal. Leży na Po­brze­żu Szcze­ciń­skim, Wy­brze­żu Trze­bia­tow­skim, nad Mo­rzem Bał­tyc­kim na pół­no­cy i je­zio­rem Liwia Łuża na po­łud­niu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie­cho­rze jest miej­sco­wo­ścią wy­po­czyn­ko­wą.

 (1.1) La­tar­nia mor­ska w Nie­cho­rzu znaj­du­je się na kli­fie.

 (1.1) Nie­cho­rze leży nad je­zio­rem Liwia Łuża.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈxɔʒɛ, AS: ńeχože

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechorzanin mos., niechorzanka ż.

 przym. niechorski

Wiktionary


niechorzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cho­rzeć.

Wiktionary


niechowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cho­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxɔˈvãɲɛ, AS: ńeχovãńe

Wiktionary


niechrapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chra­pać.

Wiktionary


niechromanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chro­mać.

Wiktionary


niechromolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chro­mo­lić.

Wiktionary


niechronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chro­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeχrõńė̃ńe

Wiktionary


niechrystianizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chry­stia­ni­zo­wać.

Wiktionary


niechrzanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrza­nić.

Wiktionary


niechrzczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrzcić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) De­cyz­ję o niechrz­cze­niu w mie­sią­cach let­nich pod­jął pro­boszcz.

Wiktionary


niechrzczeniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. nie­ochrz­czo­ne dziec­ko, zwła­szcza zmar­łe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ochrzcić

Wiktionary


niechrześcijanin

osoba nie­bę­dą­ca chrze­ści­ja­ni­nem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­wyz­na­ją­ca chrze­ści­jań­stwa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃ɲĩn, AS: ńeχšeśćii ̯ä̃ńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niechrześcijański

 przysł. niechrześcijańsko

Wiktionary


niechrześcijanka

ko­bie­ta nie bę­dą­ca wyz­naw­czy­nią re­li­gii chrze­ści­jań­skiej


SJP.pl


niechrześcijański

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie wyz­na­je chrze­ści­jań­skiej re­li­gii

 (1.2) taki, który nie jest zgod­ny z za­sa­da­mi chrze­ści­jań­stwa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechrześcijanin m.

 przysł. niechrześcijańsko

Wiktionary


niechrześcijańsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­chrze­ści­jań­ski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chłop wresz­cie już wie, że nie­spra­wied­li­wość po­cho­dzi od tych jed­no­stek, które to uczą go chrze­ści­jań­stwa, nie­chrze­ści­jań­sko go wy­ko­rzy­stu­ją i które mu roz­ka­zu­ją w be­zboż­nym - nie w jego, chłop­skim - ję­zy­ku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechrześcijanin m.

 przym. niechrześcijański

Wiktionary


niechrześcijańskość

→ nie­chrze­ści­jań­ski


SJP.pl

Patrz:

niechrześcijański

niechrząknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrzą­knąć.

Wiktionary


niechrząstnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrząst­nąć.

Wiktionary


niechrząśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrząs­nąć.

Wiktionary


niechrzęstnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrzęst­nąć.

Wiktionary


niechrzęszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrzę­ścić.

Wiktionary


niechrzęśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chrzęs­nąć.

Wiktionary


niechuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chu­chać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxuˈxãɲɛ, AS: ńeχuχãńe

Wiktionary


niechuchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chuch­nąć.

Wiktionary


niechwalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chwa­lić.

Wiktionary


niechwycenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chwy­cić.

Wiktionary


niechwytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chwy­tać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxfɨˈtãɲɛ, AS: ńeχfytãńe

Wiktionary


niechybianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) tra­fia­nie do celu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechybność ż.

 przym. niechybny

 przysł. niechybnie

 czas. chybiać

Wiktionary


niechybnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie do uni­knię­cia, na pewno, ko­niecz­nie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechybność ż., niechybianie n.

 przym. niechybny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bez ochyby, bez pochyby, bez wątpienia; niezawodnie, nieuchronnie

Wiktionary


niechybny

1. taki, który się z pew­no­ścią wy­da­rzy; nie­u­chron­ny
2. daw­niej: tra­fia­ją­cy do celu; celny


SJP.pl


niechylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chy­lić.

Wiktionary


niechędożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chę­do­żyć.

Wiktionary


niechętnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­chęt­ny, pełen nie­chę­ci

 (1.2) od­no­sząc się nie­przy­chyl­nie do kogoś lub cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Zie­mię upra­wia­no w spo­sób tra­dy­cyj­ny i nie­chęt­nie pa­trzo­no na wszel­kie, nie­licz­ne zresz­tą, no­win­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈxɛ̃ntʲɲɛ, AS: ńeχẽntʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechęć ż.

 czas. niechęcić ndk.

 przym. niechętny, niechętliwy, chutliwy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) nieżyczliwie, nieprzyjaźnie

Wiktionary


niechętny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­sko­ry, taki, który nie chcą­cy cze­goś zro­bić; także. wy­ra­ża­ją­cy nie­chęć, brak en­tuz­jaz­mu

 (1.2) nie­przy­chyl­nie na­sta­wio­ny do kogoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Pre­zy­dent Sta­nów Zjed­no­czo­nych Wo­o­drow Wil­son, dotąd nie­chęt­ny Po­la­kom, po­czy­nił im niek­tó­re obiet­ni­ce w cza­sie kam­pa­nii wy­bor­czej 1916 r.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈxɛ̃ntnɨ, AS: ńeχẽntny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niechęć ż.

 czas. niechęcić ndk.

 przym. niechętliwy, chutliwy

 przysł. niechętnie

Wiktionary


niechęć

brak chęci do cze­goś; nie­życz­li­wość, uprze­dze­nie wobec kogoś lub cze­goś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak chęci, pra­gnie­nia cze­goś

 (1.2) uprze­dze­nie, brak po­zy­tyw­nych uczuć wobec ja­kiejś osoby lub rze­czy

Wiktionary

Nie­chęć – pol­ski ze­spół jaz­zo­wy za­ło­żo­ny w War­sza­wie.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲɛxɛ̃ɲt͡ɕ, AS: ńeχẽńć

Wiktionary

Powiązane:

 czas. niechęcić ndk.

 przym. niechętny, niechętliwy, chutliwy, zniechęcony

 przysł. niechętnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) animozja, awersja, antypatia, wrogość

Wiktionary


niechłeptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chłep­tać.

Wiktionary


niechłodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chło­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxwɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeχu̯oʒẽńe

Wiktionary


niechłostanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|chło­stać.

Wiktionary


niechże

wzmoc­nio­ne "niech"


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) niech, nie­chaj

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A je­że­li De­me­triusz i jego rze­mieśl­ni­cy mają spra­wy prze­ciw komuś, to na rynku od­by­wa­ją się sądy, są też pro­kon­su­lo­wie, niech­że jedni dru­gich oskar­ża­ją.

Wiktionary

Powiązane:

 partyk. niech

 czas. niechać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niech, niechaj

Wiktionary


niechżeby

"niech­że" wraz z cząst­ką trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


SJP.pl


niechżeż

wzmoc­nio­ne "niech­że"


SJP.pl


niechżeżby

"niech­żeż" wraz z cząst­ką trybu przy­pu­szcza­ją­ce­go


SJP.pl


nieciecki

naz­wi­sko


SJP.pl


nieciecz

sta­ro­rze­cze


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­ciecz – rzeka w Kot­li­nie Szczer­cow­skiej, lewy do­pływ Wi­daw­ki
  • Nie­ciecz – je­zio­ro w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w pow. ełc­kim, w gmi­nie Ka­li­no­wo
  • Nie­ciecz – je­zio­ro (sta­ro­rze­cze Narwi) w woj. pod­la­skim, w pow. łom­żyń­skim, w gmi­nie Piąt­ni­ca
  • Nie­ciecz – wieś w woj. lu­bel­skim, w pow. pu­ław­skim, w gmi­nie Pu­ła­wy
  • Nie­ciecz – wieś w woj. lu­bu­skim, w pow. no­wo­sol­skim, w gmi­nie Nowe Mia­stecz­ko
  • Nie­ciecz – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. gar­wo­liń­skim, w gmi­nie Wilga
  • Nie­ciecz – wieś w siel­so­wie­cie du­bro­wień­skim re­jo­nu lidz­kie­go ob­wo­du gro­dzień­skie­go
  • Nie­ciecz – wieś w siel­so­wie­cie tar­now­skim re­jo­nu lidz­kie­go ob­wo­du gro­dzień­skie­go
  • Nie­ciecz Wło­ściań­ska – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. so­ko­łow­skim, w gmi­nie Sab­nie
  • Nie­ciecz-Dwór – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. so­ko­łow­skim, w gmi­nie Sab­nie

Wikipedia


nieciekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cie­kać.

Wiktionary


nieciekaw

przy­miot­nik

 (1.1) przest. zob. nie­cie­ka­wy. (forma orzecz­ni­ko­wa)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­cie­kaw je­stem świa­ta, // Ogrom­nych, pię­knych miast: // Nie wię­cej one po­wie­dzą, // Jak ten przy­droż­ny chwast.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieciekawy, ciekawy, ciekawski

 przysł. nieciekawie, ciekawie

 rzecz. ciekawska ż., ciekawski mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciekawy

Wiktionary


nieciekawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cie­ka­wić.

Wiktionary


nieciekawość

→ nie­cie­ka­wy


SJP.pl

Patrz:

nieciekawy

nieciekawy

przy­miot­nik

 (1.1) niew­zbu­dza­ją­cy za­in­te­re­so­wa­nia; zwy­czaj­ny, prze­cięt­ny

 (1.2) nie­przy­jem­ny, wzbu­dza­ją­cy obawy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na półce obok okien­ka, po­mię­dzy pla­sty­ko­wy­mi żoł­nie­rzy­ka­mi a kar­to­nem peł­nym dłu­go­pi­sów „Ze­ni­tu”, stało lu­ster­ko, w któ­rym Cesia uj­rza­ła swoje od­bi­cie: frag­ment źle ubra­nej, nie­cie­ka­wej dziew­czy­ny w na­ci­śnię­tej na oczy włócz­ko­wej czap­ce.

 (1.2) Sy­tu­a­cja jest tak nie­cie­ka­wa, że Jacek zo­stał wez­wa­ny na dy­wa­nik.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛˈkavɨ, AS: ńėćekavy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieciekawie

 przym. nieciekaw

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nudny, nieszczególny

Wiktionary


nieciepanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cie­pać.

Wiktionary


niecieplin

Nie­cie­plin – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gar­wo­liń­skim, w gmi­nie Gar­wo­lin.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Prze­mie­nie­nia Pań­skie­go w Gar­wo­li­nie.

Wieś kró­lew­ska po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gar­wo­liń­skim ziemi czer­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.

Wikipedia


nieciepnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciep­nąć.

Wiktionary


niecierlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cier­lić.

Wiktionary


niecierpek

ro­śli­na ziel­na lub pół­krzew z ro­dzi­ny nie­cierp­ko­wa­tych; bal­sa­mi­na


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Im­pa­tiens|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny nie­cierp­ko­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju nie­cier­pek (1.1)

Wiktionary

Nie­cier­pek ("Im­pa­tiens" L.) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny nie­cierp­ko­wa­tych. Na­le­ży do niego ok. 1070 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one prze­de wszyst­kim na ob­sza­rach tro­pi­kal­nych i sub­tro­pi­kal­nych Afry­ki i Azji. W Eu­ro­pie i Pol­sce ro­dzi­my jest tylko jeden ga­tu­nek – nie­cier­pek po­spo­li­ty "I.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niecierpliwość ż., niecierpkowate nmos.

 czas. nie cierpieć ndk.

 przym. niecierpliwy

 przysł. niecierpliwie

Wiktionary


niecierpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cier­pieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńėćerpʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niecierpkowate

o ce­chach nie­cierp­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


SJP.pl

Nie­cierp­ko­wa­te ("Bal­sa­mi­na­ce­ae" A. Rich. in Bory) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu wrzo­sow­ców. Na­le­żą do niej dwa ro­dza­je – jeden mo­no­ty­po­wy z ga­tun­kiem "Hy­dro­ce­ra tri­flo­ra" i drugi – nie­cier­pek "Im­pa­tiens" z około ty­sią­cem ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, Eu­raz­ji i Afry­ce. Do ro­dzi­mej flory Pol­ski na­le­ży tylko jeden ga­tu­nek nie­cierp­ka (nie­cier­pek po­spo­li­ty), ale kilka ko­lej­nych jest zaw­le­czo­nych i zdzi­cza­łych lub upra­wia­nych.

Wikipedia


niecierpkowaty

o ce­chach nie­cierp­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


SJP.pl


niecierpliwie

przy­słó­wek

 (1.1) oka­zu­jąc brak cier­pli­wo­ści, z nie­cier­pli­wo­ścią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na przy­by­cie przy­ja­cie­la cze­kał tym nie­cier­pli­wiej, że ów w żaden spo­sób się z nim nie kon­tak­to­wał.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛrˈplʲivʲjɛ, AS: ńėćerplʹivʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niecierpek mzw., niecierpliwość ż.

 czas. niecierpliwić się

 przym. niecierpliwy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jak kot z pęcherzem

Wiktionary


niecierpliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­cier­pli­wie


SJP.pl


niecierpliwić

1. wy­wo­ły­wać czy­jeś znie­cier­pli­wie­nie; de­ner­wo­wać, draż­nić
2. nie­cier­pli­wić się - ob­ja­wiać znie­cier­pli­wie­nie


SJP.pl


niecierpliwość

brak cier­pli­wo­ści, znie­cier­pli­wie­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak cier­pli­wo­ści, brak umie­jęt­no­ści cze­ka­nia na coś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛrˈplʲivɔɕt͡ɕ, AS: ńėćerplʹivość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zniecierpliwienie n., niecierpek mzw.

 czas. niecierpliwić

 przym. niecierpliwy

 przysł. niecierpliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zniecierpliwienie, popędliwość

Wiktionary


niecierpliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­cier­pli­wy


SJP.pl


niecierpliwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie umie długo cze­kać lub zno­sić cze­goś; taki, który nie ma cier­pli­wo­ści

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛrˈplʲivɨ, AS: ńėćerplʹivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niecierpliwość ż., niecierpek mzw.

 przysł. niecierpliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) w gorącej wodzie kąpany

Wiktionary


niecieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cie­szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńėćešẽńe

Wiktionary


nieciesławice

Nie­cie­sła­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie bu­skim, w gmi­nie Tu­czę­py. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Dawne czę­ści wsi – obiek­ty fiz­jo­gra­ficz­ne.

Wikipedia


niecikowski

naz­wi­sko


SJP.pl


nieciosanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cio­sać.

Wiktionary


nieciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ci­skać.

Wiktionary


nieciszów

Nie­ci­szów (daw­niej niem. "Nets­che") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ole­śnic­kim, w gmi­nie Ole­śni­ca.

Wikipedia


niecisław

imię mę­skie


SJP.pl

Nie­ci­sław – imię mę­skie nie­no­to­wa­ne w źró­dłach sta­ro­pol­skich, praw­do­po­dob­nie ne­o­lo­gizm z po­cząt­ku XIX wieku. Zło­żo­ne z czło­nu "Nieci-" ("wznie­cać, wzbu­dzać"), który jest nie­spo­ty­ka­ny w sta­ro­pol­skich imio­nach dwucz­ło­no­wych, oraz czło­nu "-sław" ("sława").

Wikipedia


niecisławostwo

Nie­ci­sław z mał­żon­ką; Nie­ci­sła­wo­wie


SJP.pl


niecisławowie

Nie­ci­sław z mał­żon­ką; Nie­ci­sła­wo­stwo


SJP.pl


niecisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nie­ci­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


SJP.pl


nieciulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciu­lać.

Wiktionary


nieciulnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciul­nąć.

Wiktionary


nieciupanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciu­pać.

Wiktionary


nieciupcianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciup­ciać.

Wiktionary


nieciupnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciup­nąć.

Wiktionary


nieciułanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciu­łać.

Wiktionary


nieciągliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­cią­gli­we

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieciągliwy

 przysł. nieciągliwie

Wiktionary


nieciągnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cią­gnąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇t͡ɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńėćõŋʹǵńė̃ńće

Wiktionary


nieciągłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­cią­głe

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Punkt nie­cią­gło­ści
  • Nie­cią­głość Con­ra­da
  • Nie­cią­głość Go­li­cy­na
  • Nie­cią­głość Gu­ten­ber­ga
  • Nie­cią­głość Leh­mann
  • Nie­cią­głość Mohorovičicia
  • Nie­cią­głość Re­pet­tie­go
  • Po­wierzch­nia nie­cią­gło­ści

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nieciągły

 przysł. nieciągle

Wiktionary


nieciągły

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest cią­gły, czyli wy­stę­pu­je z przer­wa­mi, skła­da się z od­dziel­nych czę­ści albo nie zmie­nia się płyn­nie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przerywany

Wiktionary


niecić

wznie­cać, po­wo­do­wać, zwy­kle o ogniu


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wznie­cić)

 (1.1) książk. lub daw. po­wo­do­wać pow­sta­wa­nie ognia (także w sen­sie me­ta­fo­rycz­nym)

 (1.2) po­wo­do­wać lub wzbu­dzać coś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nie­cić się (dk. wznie­cić się)

 (2.1) książk. lub daw. palić się

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Suche drew­no nie­ci­ło pożar ca­łe­go lasu.

 (1.1) Uko­cha­nie jest ra­czej skut­kiem, jest iskrą wy­pry­sku­ją­cą z in­ne­go ogni­ska - ogni­ska har­mo­nii, praw­dy, iskrą, która nie­raz i w moim sercu nieci ogień - pra­gnie­nie walk o wol­ność - o szczę­ście ludzi, sku­tych teraz krzyw­dą i złem świa­ta.

 (1.2) To - o czym do­wia­dy­wał się od Ba­ry­ki, na przy­kład o pra­cach Ga­jow­ca - nie­ci­ło w jego duszy zgry­zo­tę śmier­tel­ną, mękę ser­decz­ną, astmę du­cho­wą, która pod­ko­py­wa­ła jego zdro­wie fi­zycz­ne bar­dziej niż cho­ro­ba sama.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niecenie n., podniecanie n., podniecenie n., powzniecanie n., rozniecanie n., rozniecenie n., wzniecanie n., wniecenie n.

 czas. podniecać ndk., podniecić dk., powzniecać dk., rozniecać ndk., rozniecić dk., wzniecać ndk., wzniecić dk.

 przym. podniecający

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rozpalać, rozniecać

 (1.2) budzić

 (2.1) zapalać się, rozpalać się

Wiktionary


niecięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ciąć.

Wiktionary


niecka

1. drew­nia­ne, po­dłuż­ne na­czy­nie pół­ko­li­ste wy­drą­żo­ne w jed­nym ka­wał­ku drew­na, uży­wa­ne na wsi; nie­cuł­ka;
2. na­czy­nie z bla­chy lub drew­na, w kształ­cie ko­ry­ta z bocz­ny­mi uchwy­ta­mi, sto­so­wa­ne w ko­pal­niach do prze­no­sze­nia urob­ku;
3. ilość pro­duk­tu mie­szczą­ca się w ta­kich na­czy­niach; dawna miara po­jem­no­ści;
4. po­dłuż­ne ob­ni­że­nie te­re­nu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­czy­nie drew­nia­ne pół­ku­li­ste wy­drą­ża­ne w jed­nym ka­wał­ku drew­na, po­wszech­nie uży­wa­ne w do­mach - głów­nie na wsi - w XIX wieku

 (1.2) na­czy­nie - z bla­chy lub drew­na - w kształ­cie ko­ry­ta z bocz­ny­mi uchwy­ta­mi, sto­so­wa­ne w ko­pal­niach do prze­no­sze­nia urob­ku

 (1.3) nie­wiel­kie po­dłuż­ne ob­ni­że­nie te­re­nu, pow­sta­łe na sku­tek prze­mian gór­nej war­stwy sko­ru­py ziem­skiej

Wiktionary

Niec­ka

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stare bab­cie roz­czy­nia­ły w niec­ce po­ło­żo­nej na sło­mie, która w wi­gi­lię za­ście­la­ła po­dło­gę spe­cjal­ne cia­sto bez jaj, z któ­re­go pie­czo­no fi­gur­ki zwie­rząt do­mo­wych któ­ry­mi czę­sto­wa­no bydło, by się do­brze cho­wa­ło.

Wiktionary


nieckarz

naz­wi­sko


SJP.pl


nieckowaty

o po­wierzch­ni wzno­szą­cej się od środ­ka ku brze­gom; wgłę­bio­ny, za­pad­nię­ty, wklę­sły, wklę­śnię­ty


SJP.pl


nieckowe

przy­miot­nik od: niec­ka, np. skle­pie­nie niec­ko­we


SJP.pl


nieckowo

Niec­ko­wo (kaszb. "Niecekòwò") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Po­tę­go­wo. Leży nad je­zio­rem Niec­kow­skim. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.

Wikipedia


nieckowski

naz­wi­sko


SJP.pl


nieckowy

przy­miot­nik od: niec­ka, np. skle­pie­nie niec­ko­we


SJP.pl


niecniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: niec­nie


SJP.pl


niecniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: niec­ny; bar­dziej niec­ny


SJP.pl


niecnota

(r. męski) męż­czyz­na po­stę­pu­ją­cy źle, podle lub lek­ko­myśl­nie; la­da­co


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. albo żart. ktoś, kto po­stę­pu­je źle lub lek­ko­myśl­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A to ten kot, niec­no­ta / Sko­czył mi na po­dusz­kę z płota!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niecny mos., niecnotnik mos., niecność ż.

:: zdrobn. niecnotka

 przym. niecny

 przysł. niecnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łachmyta, łapserdak, drapichrust, gałgan, hultaj, huncwot, ladaco, nic dobrego, nicpoń

Wiktionary


niecność

→ niec­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co niec­ne; cecha tych, któ­rzy są niec­ni

Wiktionary

Patrz:

niecny

Powiązane:

 przym. niecny

 rzecz. niecny mos., niecnota mos./ż.

Wiktionary


niecny

ha­nieb­ny, nie­go­dzi­wy, zły


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. ha­nieb­ny, nie­go­dzi­wy, nik­czem­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) czło­wiek niec­ny (1.1)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niecność ż., niecnota ż.

 przysł. niecnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) drański, grzeszny, haniebny, hańbiący, karygodny, łajdacki, łotrowski, naganny, niechlubny, niegodny, niegodziwy, nieprawy, nieszlachetny, niesławny, niewybredny, nikczemny, niski, obrzydliwy, perfidny, podły, skandaliczny, szubrawy, uwłaczający, wredny, występny, zdrożny, zły; podn. bezecny

Wiktionary


nieco

odro­bi­nę, tro­chę


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) przy­słó­wek in­for­mu­ją­cy o nie­wiel­kim na­si­le­niu bądź za­kre­sie zja­wi­ska lub cechy

 (1.2) w nie­wiel­kim stop­niu in­ten­syw­niej

za­i­mek li­czeb­ny nie­o­kre­ślo­ny

 (2.1) za­i­mek in­for­mu­ją­cy o nie­wiel­kim na­si­le­niu bądź za­kre­sie zja­wi­ska lub cechy

 (2.2) za­i­mek in­for­mu­ją­cy o nie­wiel­kiej licz­bie (ilo­ści)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) On jest nieco roz­ko­ja­rzo­ny.

 (1.1) Nieco się bun­to­wał, ale dał się prze­ko­nać.

 (1.2) Teraz za­graj to nieco szyb­ciej.

 (2.1) Po­wi­nie­neś zdo­być się na nieco poś­wię­ce­nia.

 (2.2) Na ko­niec wlał jej nieco tru­ciz­ny do her­ba­ty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛt͡sɔ, AS: ńeco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trochę, co nieco

 (2.1-2) trochę, co nieco

Wiktionary


niecodziennie

przy­słó­wek

 (1.1) niez­wy­kle, nie­po­spo­li­cie, nie­prze­cięt­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Front domu ogo­ło­co­ny z fi­ra­nek i kwia­tów wy­glą­dał nie­co­dzien­nie i ża­ło­śnie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niecodzienność ż.

 przym. niecodzienny

 czas. dnieć

Wiktionary


niecodzienność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przy­miot­ni­ko­wy od|nie­co­dzien­ny.; cecha tego co rzad­kie, oso­bli­we

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niecodzienny

 przysł. niecodziennie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rzadkość, nieprzeciętność

Wiktionary


niecodzienny

przy­miot­nik

 (1.1) zda­rza­ją­cy się nie każ­de­go dnia; rzad­ko spo­ty­ka­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie­co­dzien­ne po­łą­cze­nie na po­cząt­ku spra­wia­ło wra­że­nie asłu­chal­ne­go i nie­przy­jem­ne­go, jed­nak z cza­sem na­bra­ło swego ro­dza­ju uroku i dziś jest nie­o­dłącz­nym ele­men­tem twór­czo­ści ra­pe­ra.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛt͡sɔˈd͡ʑɛ̃nːɨ, AS: ńecoʒ́ẽ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niecodzienność ż.

 przysł. niecodziennie

 czas. dnieć

Wiktionary


niecofanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cofać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛt͡sɔˈfãɲɛ, AS: ńecofãńe

Wiktionary


niecofniony

daw­niej: nie­od­wra­cal­ny, nie­od­wo­łal­ny, nie­u­ni­knio­ny


SJP.pl


niecoś

daw­niej: wzmoc­nio­ne "nieco"; dziś tylko w wy­ra­że­niu: coś nie­coś - tro­chę, nie­wie­le


SJP.pl


niecuchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cuch­nąć.

Wiktionary


niecudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cu­dzić.

Wiktionary


niecudzołożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cu­dzo­ło­żyć.

Wiktionary


niecumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cu­mo­wać.

Wiktionary


niecupanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cupać.

Wiktionary


niecułka

drew­nia­ne, po­dłuż­ne na­czy­nie pół­ko­li­sto wy­drą­żo­ne w jed­nym ka­wał­ku drew­na; po­jem­ność tegoż na­czy­nia; niec­ka


SJP.pl


niecwelenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cwe­lić.

Wiktionary


niecyckanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cyc­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛt͡sɨt͡sˈkãɲɛ, AS: ńecyckãńe

Wiktionary


niecykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cykać.

Wiktionary


niecykliczność

brak okre­so­wo­ści, pow­ta­rzal­no­ści; acy­klicz­ność


SJP.pl


niecytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cy­to­wać.

Wiktionary


niecyzelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cy­ze­lo­wać.

Wiktionary


nieczajenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czaić.

Wiktionary


nieczapkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czap­ko­wać.

Wiktionary


nieczatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cza­to­wać.

Wiktionary


nieczatów

Nie­cza­tów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ra­dom­skim, w gmi­nie Za­krzew.

W skład so­łect­wa wcho­dzą Nie­cza­tów i Ko­zin­ki. W 2023 so­łect­wo li­czy­ło 484 miesz­kań­ców.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka, po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ra­dom­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.

Wikipedia


nieczczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czcić.

Wiktionary


nieczekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cze­kać.

Wiktionary


nieczerpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czer­pać.

Wiktionary


nieczerwienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czer­wie­nić.

Wiktionary


nieczesanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|cze­sać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛt͡ʃɛˈsãɲɛ, AS: ńečesãńe

Wiktionary


nieczkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czkać.

Wiktionary


nieczknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czknąć.

Wiktionary


niecznianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czniać.

Wiktionary


nieczochranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czo­chrać.

Wiktionary


nieczucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czuć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. czucie n.

Wiktionary


nieczule

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bez uczuć, bez współ­czu­cia; w spo­sób po­zba­wio­ny wraż­li­wo­ści emo­cjo­nal­nej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieczułość ż.

 przym. nieczuły

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezdusznie, chłodno, obojętnie, szorstko

Wiktionary


nieczuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czu­wać.

Wiktionary


nieczułość

brak czu­ło­ści, obo­jęt­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przy­miot­ni­ko­wy od|nie­czu­ły.

 (1.2) od­por­ność na coś, nie­od­czu­wa­nie cze­goś (np. bólu)

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieczuły

 przysł. nieczule

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chłód, obojętność, oschłość, oziębłość

 (1.2) odporność, obojętność

Wiktionary


nieczuły

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wraż­li­wo­ści, współ­czu­cia, oka­zy­wa­nia re­ak­cji emo­cjo­nal­nych

 (1.2) od­por­ny na szkod­li­we wpły­wy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieczułość ż.

 przysł. nieczule

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewrażliwy, niewzruszony, bezwzględny, bezlitosny, beznamiętny, obojętny, zimny, zobojętniały

 (1.2) niewrażliwy, odporny

Wiktionary


nieczynienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czy­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛt͡ʃɨ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńečỹńė̃ńe

Wiktionary


nieczynny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­funk­cjo­nu­ją­cy, zam­knię­ty; nie­od­da­ny do użyt­ku; nie­na­da­ją­cy się do ek­splo­a­ta­cji

 (1.2) nie­wy­ko­nu­ją­cy żad­nej czyn­no­ści; nie­bę­dą­cy w sta­nie czyn­nym

 (1.3) chem. fiz. nie po­wo­du­ją­cy żad­nych zmian; nie­wy­wo­łu­ją­cy żad­nych re­ak­cji che­micz­nych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. czynienie n.

Wiktionary


nieczysto

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­czy­sty, nie­po­praw­ny lub nie­wła­ści­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Masz in­te­re­su­ją­cą barwę głosu, ale śpie­wasz strasz­nie nie­czy­sto.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈt͡ʃɨstɔ, AS: ńečysto

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieczystość ż., nieczystości nmos.

 przym. nieczysty

Wiktionary


nieczystości

śmie­ci, od­pad­ki, za­nie­czy­szcze­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) brudy, śmie­ci, od­cho­dy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do­zor­ca wylał nie­czy­sto­ści do ka­na­łu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieczystość ż.

 przym. nieczysty

 przysł. nieczysto

Wiktionary


nieczystość

brak czy­sto­ści - w zna­cze­niu ucz­ci­wo­ści, przyz­wo­i­to­ści (np. nie­czy­stość myśli) lub w zna­cze­niu nie­za­wie­ra­nia ob­cych skład­ni­ków (np. nie­czy­stość rasy)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. nie­za­cho­wy­wa­nie za­le­ceń lub przy­ka­zań swo­jej re­li­gii od­no­śnie życia sek­su­al­ne­go

 (1.2) przen. obec­ność ele­men­tów nie­po­żą­da­nych, za­kłó­ceń, do­mie­szek itp.

 (1.3) przen. nie­ucz­ci­wość, nie­trzy­ma­nie się reguł

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pa­try­cja od li­ce­um grze­szy­ła nie­czy­sto­ścią.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈt͡ʃɨstɔɕt͡ɕ, AS: ńečystość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieczystości nmos.

 przym. nieczysty

 przysł. nieczysto

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rozwiązłość

Wiktionary


nieczysty

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z na­ka­za­mi obo­wią­zu­ją­cej w danym śro­do­wi­sku etyki

 (1.2) po­zba­wio­ny skru­pu­łów

 (1.3) za­wie­ra­ją­cy obce, nie­po­żą­da­ne skład­ni­ki

 (1.4) mało wy­ra­zi­sty, za­ma­za­ny

 (1.5) o dźwię­ku: nie­wy­raź­ny w brzmie­niu, znieksz­tał­co­ny

 (1.6) o niek­tó­rych czyn­no­ściach: nie­pre­cy­zyj­ny, wy­ko­na­ny nie­do­kład­nie

 (1.7) sport. niez­god­ny z obo­wią­zu­ją­cy­mi prze­pi­sa­mi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dla fa­ry­ze­u­szy nie­czy­sty­mi byli wszy­scy cho­rzy.

 (1.3) W nie­czy­stym rozt­wo­rze pły­wa­ły ja­kieś cząst­ki.

 (1.4) Z po­wo­du nie­czy­ste­go obra­zu nie udało się im nic zo­ba­czyć.

 (1.5) Nie­czy­ste dźwię­ki draż­nią ucho.

 (1.7) To było nie­czy­ste za­gra­nie, o czym świad­czy de­cyz­ja sę­dziów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieczystość ż., nieczystości nmos.

 przysł. nieczysto

Wiktionary


nieczyszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czy­ścić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛt͡ʃɨʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńečyščẽńe

Wiktionary


nieczytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|czy­tać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieczytelny

 rzecz. nieczytelność ż.

Wiktionary


nieczytelność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­czy­tel­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­czy­tel­ni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieczytanie n., poczytność ż.

 przym. nieczytelny

 przysł. nieczytelnie

Wiktionary


nieczytelny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do od­czy­ta­nia, nie da­ją­cy się prze­czy­tać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Or­to­pe­dzie udzie­lo­no ofi­cjal­nej na­ga­ny za wy­pi­sy­wa­nie nie­czy­tel­nych re­cept.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieczytelność ż., nieczytanie n., poczytność ż.

 przysł. nieczytelnie

Wiktionary


nieczłowiek

w fan­ta­sty­ce: przed­sta­wi­ciel rasy innej niż ludz­ka, np. kras­no­lud, gnom, ni­zio­łek, elf itd.


SJP.pl


niedaleki

przy­miot­nik

 (1.1) po­ło­żo­ny w nie­du­żej od­le­gło­ści

 (1.2) nie­zbyt od­da­lo­ny w cza­sie

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niedaleko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bliski, pobliski

 (1.2) niedawny

Wiktionary


niedaleko

przy­słó­wek

 (1.1) dość bli­sko, nie­zbyt da­le­ko

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miesz­kam nie­da­le­ko. Wpad­niesz?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdaˈlɛkɔ, AS: ńedaleko

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedaleki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zob. blisko.

Wiktionary


niedalino

Nie­da­li­no (daw­niej: niem. "Ned­lin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Świe­szy­no, przy tra­sie drogi wo­je­wódz­kiej nr 167 i nad rzeką Radew.

We­dług da­nych z końca grud­nia 1999 r. wieś miała 497 miesz­kań­ców.

Wikipedia


niedamir

dawne imię mę­skie


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­da­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie
  • Nie­da­mir – możny wo­liń­ski z po­cząt­ku XII wieku
  • Nie­da­mir z Ca­in­gorn – po­stać z sagi o wiedź­mi­nie

Wikipedia


niedamirów

dawne imię mę­skie


SJP.pl

Nie­da­mi­rów (przed 1945 r. niem. "Kun­zen­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ka­mien­no­gór­skim, w gmi­nie Lu­baw­ka.

Wikipedia


niedamowo

Nie­da­mo­wo (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Jadamòwé; niem. "Nie­da­mo­wo") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ścier­skim, w gmi­nie Ko­ście­rzy­na. Le­ży­na wschod­nim krań­cu Po­je­zie­rza Ka­szub­skie­go.

Sie­dzi­ba so­łect­wa "Nie­da­mo­wo" o po­wierzch­ni 1166,70 ha.

Wikipedia


niedanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdãɲɛ, AS: ńedãńe

Wiktionary


niedanowo

Nie­da­no­wo (niem. "Nie­de­nau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ni­dzic­kim, w gmi­nie Ko­zło­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

W po­bli­żu wsi znaj­du­je się wiel­ki kur­han, zba­da­ny ar­che­o­lo­gicz­nie w la­tach 70. XX wieku.

Wikipedia


niedarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drzeć.

Wiktionary


niedarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|da­ro­wać.

Wiktionary


niedarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|da­ro­wy­wać.

Wiktionary


niedarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|da­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńedažẽńe

Wiktionary


niedarzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­da­rzyn – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. płoń­skim, w gmi­nie Ba­bo­sze­wo
  • Nie­da­rzyn – osada w woj. wiel­ko­pol­skim, w pow. wą­gro­wiec­kim, w gmi­nie Skoki
  • Nie­da­rzyn – gro­ma­da

Wikipedia


niedarzyno

Zo­bacz też: Nie­da­rzy­no w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Nie­da­rzy­no (ka­szub. "Niedarzëno", niem. "Med­der­sin") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Bo­rzy­tu­chom. Leży na Po­je­zie­rzu By­tow­skim. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wikipedia


niedasizm

po­tocz­nie: pe­sy­mi­stycz­na po­sta­wa opar­ta na prze­ko­na­niu, że cze­goś nie da się zro­bić


SJP.pl


niedaszów

Nie­da­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ja­wor­skim, w gmi­nie Mści­wo­jów, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 374. Wieś po­ło­żo­na jest 6 km na po­łud­nio­wy wschód od Ja­wo­ra na po­gra­ni­czu Rów­ni­ny Ja­wo­ra i Wzgórz Strze­gom­skich na­le­żą­cych do ma­kro­re­gio­nu Przed­gó­rze Su­dec­kie, na wy­so­ko­ści 200 m n.p.m., a naj­wyż­szym miej­scem w obrę­bie jest punkt o wy­so­ko­ści 213,0 m n.p.m.

Wikipedia


niedawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dawać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdaˈvãɲɛ, AS: ńedavãńe

Wiktionary


niedawno

przy­słó­wek

 (1.1) w nie­da­le­kiej przesz­ło­ści

Wiktionary

Nie­daw­no – pięt­na­sty sin­gel ze­spo­łu Lady Pank. Utwór po­cho­dzą­cy z tego sin­gla zna­lazł się póź­niej tylko na kom­pi­la­cji róż­nych wy­ko­naw­ców "Hit za hitem" (hity '98) oraz jako bonus na wy­da­nym w 2007 roku ze­sta­wie "Lady Pank – Box 13 CD".

Utwór ten zo­stał skom­po­no­wa­ny przez Jana Bo­ry­se­wi­cza do na­pi­sa­ne­go wcze­śniej tek­stu Jacka Sku­bi­kow­skie­go.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wi­dzi­my, jak nasi ko­le­dzy stają się nagle po­sła­mi, jak fa­ce­ci, któ­rzy nie­daw­no ro­bi­li w gacie ze stra­chu i nie chcie­li roz­kle­jać pro­ściut­kich ulo­tek, piszą sąż­ni­ste ar­ty­ku­la­sy, na­u­cza­jąc ludzi, co mają są­dzić o świe­cie i po­li­ty­ce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdavnɔ, AS: ńedavno

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedawny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ostatnio

Wiktionary


niedawny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­cho­dzi z nie­od­le­głej przesz­ło­ści

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niedawno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowy / najnowszy, świeży, ostatni

Wiktionary


niedałtowski

naz­wi­sko


SJP.pl


niedaś

żar­to­bli­wie: osoba czę­sto upie­ra­ją­ca się, że cze­goś nie da się zro­bić


SJP.pl


niedbale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nied­ba­ły

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdbalɛ, AS: ńedbale

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedbalstwo n., niedbałość ż.

 przym. niedbały, dbały

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niestarannie, byle jak

Wiktionary


niedbalec

czło­wiek nied­ba­ły, nie­po­rząd­ny, nie­sta­ran­ny; nied­ba­luch


SJP.pl


niedbalski

naz­wi­sko


SJP.pl


niedbalstwo

brak od­po­wied­niej dba­ło­ści o coś; za­nied­by­wa­nie cze­goś, nie­sta­ran­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­sta­ran­ność, nied­ba­łość, brak dba­ło­ści

Wiktionary

Nied­bal­stwo ( ne­gli­gen­tia, culpa) – po­ję­cie z za­kre­su te­o­rii prawa oz­na­cza­ją­ce nie­u­myśl­ne spo­wo­do­wa­nie szko­dy lub czynu za­bro­nio­ne­go. W za­leż­no­ści od epoki, ga­łę­zi prawa i przed­sta­wi­cie­li dok­try­ny bywa uj­mo­wa­na jako na­drzęd­na w sto­sun­ku do lek­ko­myśl­no­ści (jest wtedy uj­mo­wa­na jako nie­u­myśl­ność) lub rów­no­rzęd­na do niej (wtedy jest po­sta­cią nie­u­myśl­no­ści). Prze­ci­wień­stwem nied­bal­stwa jest di­li­gen­tia (łac. sta­ran­ność, tro­ska, de­li­kat­ność).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niedbałość ż., niedbanie n.

 przym. niedbały

 przysł. niedbale

Wiktionary


niedbaluch

po­tocz­nie:
1. osoba nie­sta­ran­na, ro­bią­ca coś nie­u­dol­nie; fu­szer, par­tacz;
2. osoba nied­ba­ją­ca o swój wy­gląd lub po­rzą­dek


SJP.pl


niedbanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dbać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdbãɲɛ, AS: ńedbãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedbalstwo n.

Wiktionary


niedbała

taki, który dba, tro­szczy się; tros­kli­wy, pie­czo­ło­wi­ty


SJP.pl


niedbałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak dba­ło­ści o co

 (1.2) cecha bycia lek­ce­wa­żą­cym w stylu, za­cho­wa­niu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedbalstwo n., niedbaluch mos.

 przym. niedbały

 przysł. niedbale

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedbalstwo, niestaranność

 (1.2) lekceważenie, nonszalancja

Wiktionary


niedbały

przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­nu­ją­cy coś nie­do­kład­nie

 (1.2) świad­czą­cy o braku sta­ran­no­ści

 (1.3) wy­ra­ża­ją­cy lek­ce­wa­że­nie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedbalstwo n., niedbaluch mos., niedbałość ż.

 przysł. niedbale

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lekkomyślny, niebaczny, niechlujny, nieostrożny, niestaranny, nieuważny

 (1.2) niechlujny, niefrasobliwy, niestaranny, partacki

 (1.3) lekceważący, nonszalancki, zbyt swobodny

Wiktionary


niedebatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ba­to­wać.

Wiktionary


niedechrystianizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­chry­stia­ni­zo­wać.

Wiktionary


niedecydowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­cy­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛt͡sɨdɔˈvãɲɛ, AS: ńedecydovãńe

Wiktionary


niededykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­dy­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛdɨkɔˈvãɲɛ, AS: ńededykovãńe

Wiktionary


niedeewangelizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­e­wan­ge­li­zo­wać.

Wiktionary


niedefilowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­fi­lo­wać.

Wiktionary


niedefiniowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­fi­nio­wać.

Wiktionary


niedefragmentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­frag­men­to­wać.

Wiktionary


niedeglomerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­glo­me­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛɡlɔ̃mɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńedeglõmerovãńe

Wiktionary


niedegradowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­gra­do­wać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­ste­ty na nic się zdały proś­by na­szych ki­bi­ców o nie­de­gra­do­wa­nie dru­ży­ny. (z In­ter­ne­tu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛɡradɔˈvãɲɛ, AS: ńedegradovãńe

Wiktionary


niedeklamowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­kla­mo­wać.

Wiktionary


niedekolonizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ko­lo­ni­zo­wać.

Wiktionary


niedekorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ko­ro­wać.

Wiktionary


niedekowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ko­wać.

Wiktionary


niedelektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­lek­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛlɛktɔˈvãɲɛ, AS: ńedelektovãńe

Wiktionary


niedeliberowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­li­be­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛlʲibɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńedelʹiberovãńe

Wiktionary


niedelikatniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­de­li­kat­nie


SJP.pl


niedelikatny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny de­li­kat­no­ści; taki, który za­cho­wu­je się lub wy­po­wia­da w spo­sób po­zba­wio­ny taktu i wy­czu­cia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedelikatność ż.

 przysł. niedelikatnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezceremonialny, nietaktowny, szorstki

Wiktionary


niedementowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­men­to­wać.

Wiktionary


niedemokratycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­de­mo­kra­tycz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedemokratyczność ż.

 przym. niedemokratyczny

Wiktionary


niedemokratyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­de­mo­kra­tycz­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedemokratyczny

 przysł. niedemokratycznie

Wiktionary


niedemokratyczny

przy­miot­nik

 (1.1) polit. bę­dą­cy za­prze­cze­niem de­mo­kra­cji; inny niż de­mo­kra­tycz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W okre­sie PRL (…) po­strze­ga­nie rów­no­ści wy­bo­rów było dość spe­cy­ficz­ne, w dużej mie­rze z uwagi na nie­de­mo­kra­tycz­ny cha­rak­ter wy­bo­rów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedemokratyczność ż.

 przysł. niedemokratycznie

Wiktionary


niedemokratyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­mo­kra­ty­zo­wać.

Wiktionary


niedemolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­mo­lo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛ̃mɔlɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽmolovãńe

Wiktionary


niedemonizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­mo­ni­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛ̃mɔ̃ɲizɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽmõńizovãńe

Wiktionary


niedemonstrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­mon­stro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛ̃mɔ̃w̃strɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽmõũ̯strovãńe

Wiktionary


niedemontowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­mon­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛ̃mɔ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽmõntovãńe

Wiktionary


niedenerwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ner­wo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛ̃nɛrvɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽnervovãńe

Wiktionary


niedenthal

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • An­to­ni Nie­dent­hal (1894-1976), ofi­cer
  • Chris Nie­dent­hal (1950-), fo­to­graf
  • Jan Nie­dent­hal (1906-1976), pro­ku­ra­tor, żoł­nierz, urzęd­nik
  • Ma­rian Nie­dent­hal (1891-), in­ży­nier, ofi­cer

Wikipedia


niedenuncjowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­nun­cjo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛ̃nũnt͡sʲjɔˈvãɲɛ, AS: ńedẽnũncʹi ̯ovãńe

Wiktionary


niedepaletyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­ro­zła­do­wy­wa­nie to­wa­ru z palet

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛpalɛtɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńedepaletyzovãńe

Wiktionary


niedepilowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­pi­lo­wać.

Wiktionary


niedeportowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­por­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛpɔrtɔˈvãɲɛ, AS: ńedeportovãńe

Wiktionary


niedeprecjatywny

przy­miot­nik

 (1.1) jęz. wy­ra­ża­ją­cy ne­u­tral­ny sto­su­nek do kogoś lub cze­goś, po­zba­wio­ny ne­ga­tyw­ne­go na­sta­wie­nia; nie de­pre­cja­tyw­ny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skr. ndepr.

Wiktionary


niedeprecjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­pre­cjo­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛprɛt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńedeprecʹi ̯õnovãńe

Wiktionary


niedeprymowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­pry­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛprɨ̃mɔˈvãɲɛ, AS: ńedeprỹmovãńe

Wiktionary


niedeptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dep­tać.

Wiktionary


niedeputowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­pu­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛputɔˈvãɲɛ, AS: ńedeputovãńe

Wiktionary


niederselters

[czy­taj: nider-zel­ters] wieś w nie­miec­kiej Hesji


SJP.pl


niedesztaplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­roz­kła­da­nie to­wa­ru ze szta­pli

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛʃtaplɔˈvãɲɛ, AS: ńedeštaplovãńe

Wiktionary


niedewaluowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­wa­lu­o­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: ńedevaluu̯ovãńe

Wiktionary


niedewastowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­wa­sto­wać.

Wiktionary


niedezawuowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­za­wu­o­wać.

Wiktionary


niedezelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­ze­lo­wać.

Wiktionary


niedezodoryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­zo­do­ry­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛzɔdɔrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńedezodoryzovãńe

Wiktionary


niedezynfekowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|de­zyn­fe­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɛzɨ̃nfɛkɔˈvãɲɛ, AS: ńedezỹnfekovãńe

Wiktionary


niediagnozowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dia­gno­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdʲjaɡnɔzɔˈvãɲɛ, AS: ńedʹi ̯agnozovãńe

Wiktionary


niediegetyczny

przy­miot­nik

 (1.1) film. (np. o dźwię­ku, mu­zy­ce) taki, który nie jest czę­ścią nar­ra­cji, sta­no­wią­cy tło, po­cho­dzą­cy spoza świa­ta przed­sta­wio­ne­go filmu i nie­sły­szal­ny dla po­sta­ci w nim wy­stę­pu­ją­cych

Wiktionary


niedmuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dmu­chać.

Wiktionary


niedmuchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dmuch­nąć.

Wiktionary


niednienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dnieć.

Wiktionary


niedobczyce

dziel­ni­ca Ryb­ni­ka


SJP.pl

Nie­dob­czy­ce (śl. "Ńy­dob­czy­ce", niem. "Niedobschütz", cz. "Nedobčice") – część mia­sta i dziel­ni­ca Ryb­ni­ka po­ło­żo­na w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści mia­sta. W la­tach 1955–1975 sta­no­wi­ły sa­mo­dziel­ne mia­sto. Liczy ponad 10 000 miesz­kań­ców.

Miej­sco­wość Nie­dob­czy­ce była w la­tach 1945–1954 sie­dzi­bą gminy Nie­dob­czy­ce.

Wikipedia


niedobczycki

przy­miot­nik od: Nie­dob­czy­ce


SJP.pl


niedobiałczenie

nie­do­biał­cze­nie krwi - spa­dek po­zio­mu biał­ka we krwi; hi­po­pro­te­i­ne­mia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. niski po­ziom biał­ka we krwi i w or­ga­niz­mie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) An­to­ni po­wró­cił z łagru z ce­cha­mi wy­ni­szcze­nia i nie­do­biał­cze­nia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔbʲjawˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńedobʹi ̯au̯čẽńe

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hipoproteinemia ż.

Wiktionary


niedobicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dobić.

Wiktionary


niedobijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­bi­jać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔbʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńedobʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


niedobitek

jedna z nie­licz­nych osób, które przetr­wa­ły po­grom


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba oca­la­ła z po­gro­mu, lu­do­bój­stwa, wię­zie­nia, ka­ta­stro­fy na­tu­ral­nej, itp., zaz­wy­czaj jedna z nie­licz­nych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oto nasi – te nie­szczęs­ne, wy­cień­czo­ne nie­do­bit­ki ła­grów i tiurm – będą teraz zmu­sze­ni bić się ramię w ramię z So­wie­ta­mi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. rzad. niedobitka ż.

Wiktionary


niedobitka

jedna z nie­licz­nych osób, które przetr­wa­ły po­grom


SJP.pl


niedoborowy

zwią­za­ny z nie­do­bo­rem, bra­kiem cze­goś, po­wo­du­ją­cy spa­dek cze­goś


SJP.pl


niedobrowolnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­do­bro­wol­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedobrowolność ż.

 przym. niedobrowolny

Wiktionary


niedobrowolność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­do­bro­wol­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­do­bro­wol­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedobrowolny

 przysł. niedobrowolnie

Wiktionary


niedobrowolny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­ni­ka­ją­cy z włas­nej woli, dzia­ła­ją­cy pod przy­mu­sem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ist­nie­je oczy­wi­ście róż­ni­ca mię­dzy do­bro­wol­nym odi­zo­lo­wa­niem się w gro­cie wraz z in­ny­mi ludź­mi a sa­mot­nym i nie­do­bro­wol­nym uwię­zie­niem w niej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔbrɔˈvɔlnɨ, AS: ńedobrovolny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedobrowolność ż.

 przysł. niedobrowolnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) konieczny, obowiązkowy, przymusowy

Wiktionary


niedobruszek

z ła­god­ną przy­ga­ną o uko­cha­nym


SJP.pl


niedobry

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny do­bro­ci

 (1.2) przy­no­szą­cy szko­dę

 (1.3) który jest wbrew za­sa­dom, ka­no­nom, war­to­ściom

 (1.4) taki, który nie jest od­po­wied­ni, nie pa­su­je

 (1.5) nie za­po­wia­da­ją­cy się, nie ro­ku­ją­cy

 (1.6) bez sta­ran­no­ści

 (1.7) bez op­ty­miz­mu

 (1.8) (o po­tra­wie) bez smaku lub o nie­wła­ści­wym smaku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Marty ro­dzi­ce są nie­do­brzy, bo nie poz­wa­la­ją jej bawić się z bied­niej­szy­mi.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niedobrze

Wiktionary

Synonimy:

 zły, słaby, kiepski, lichy, nędzny

 (1.1) diabelski, okropny, szatański

 (1.2) diabelski, szatański, szkodliwy, złośliwy

 (1.3) nieodpowiedni, obrazoburczy, zepsuty

 (1.4) amatorski, chałturniczy, do dupy, niedopasowany, niefachowy, nieodpowiedni, niestandardowy, niewłaściwy, prowizoryczny

 (1.5) marny, niepomyślny

 (1.6) byle jaki, leniwy, niesumienny

 (1.7) pesymistyczny

 (1.8) niesmaczny, obrzydliwy, ohydny, okropny, wstrętny

Wiktionary


niedobrze

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wła­ści­wy, zły, nie­po­myśl­ny, nie­szczę­śli­wy

 (1.2) źle pod wzglę­dem fi­zycz­nym

 (1.3) w spo­sób po­zba­wio­ny życz­li­wo­ści, nie­przy­jaz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie­do­brze, że zgu­bi­łeś in­deks.

 (1.2) Boli mnie głowa. Czuję się nie­do­brze.

 (1.3) Po­trak­to­wa­li mnie nie­do­brze. Byli wręcz bez­czel­ni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdɔbʒɛ, AS: ńedobže

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedobry

 rzecz. dobrota ż.

 przysł. dobrze

 wykrz. dobrze

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) źle

 (1.2) słabo

 (1.3) niemiło

Wiktionary


niedobycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dobyć.

Wiktionary


niedobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­by­wać.

Wiktionary


niedobór

1. brak, nie­do­sta­tek cze­goś
2. nad­wyż­ka roz­cho­dów nad przy­cho­da­mi; de­fi­cyt


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zbyt mała ilość cze­goś

Wiktionary

Nie­do­bór – w eko­no­mii sy­tu­a­cja, w któ­rej wiel­kość za­po­trze­bo­wa­nia jest więk­sza niż ilość ofe­ro­wa­na przy bie­żą­cej cenie ryn­ko­wej. W ra­chun­ko­wo­ści − ujaw­nio­na w toku in­wen­ta­ry­za­cji ujem­na róż­ni­ca po­mię­dzy sta­nem rze­czy­wi­stym skład­ni­ków ma­jąt­ku jed­nost­ki go­spo­dar­czej, a ich sta­nem ewi­den­cyj­nym (wy­ka­za­nym w księ­gach ra­chun­ko­wych).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdɔbur, AS: ńedobur

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedoborowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) deficyt

Wiktionary


niedocenianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ce­niać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przecena ż.

Wiktionary


niedocenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ce­nić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przecena ż.

Wiktionary


niedochodowy

przy­miot­nik

 (1.1) ekon. nie przy­no­szą­cy zy­sków, ale stra­ty

 (1.2) ekon. z za­sa­dy na­sta­wio­ny nie na osią­ga­nie zy­sków, ale na re­a­li­za­cję celów np. cha­ry­ta­tyw­nych, oś­wia­to­wych

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieopłacalny, niezyskowny, nierentowny, nieekonomiczny, deficytowy

 (1.2) non-profit

Wiktionary


niedochodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­cho­dzić.

Wiktionary


niedocieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­cie­rać.

Wiktionary


niedociągnięcie

brak po­trzeb­nej do­kład­no­ści, wad­li­wość wy­ko­na­nia cze­goś; wada, błąd


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak do­sko­na­ło­ści, wad­li­wość wy­ko­na­nia lub nie­do­pra­co­wa­nie cze­goś

Wiktionary


niedociśnieniowiec

czło­wiek ma­ją­cy nie­do­ci­śnie­nie tęt­ni­cze


SJP.pl


niedocukrzenie

cho­ro­bli­wy stan or­ga­niz­mu wy­ni­ka­ją­cy ze zbyt małej za­war­to­ści cukru we krwi; hi­po­gli­ke­mia


SJP.pl


niedoczas

1. sy­tu­a­cja w par­tii sza­cho­wej, kiedy gra­czo­wi grozi prze­gra­na z po­wo­du prze­kro­cze­nia li­mi­tu czasu;
2. po­tocz­nie: brak czasu na zro­bie­nie cze­goś, nie­na­dą­ża­nie z czymś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szach. sy­tu­a­cja w par­tii sza­cho­wej, kiedy jed­ne­mu lub obyd­woj­gu gra­czom grozi prze­gra­na z po­wo­du prze­kro­cze­nia li­mi­tu czasu

 (1.2) nie­na­dą­ża­nie, opóź­nia­nie się

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W ogrom­nym nie­do­cza­sie zo­ba­czył wiecz­nia­ka, ale wiecz­nia­ka nie było.

 (1.2) …wielu kur­san­tów to przed­sta­wi­cie­le hand­lo­wi, któ­rzy w wiecz­nym nie­do­cza­sie krążą po kraju.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdɔt͡ʃas, AS: ńedočas

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) niedostatek czasu

Wiktionary


niedoczekanie

za­po­wiedź utrud­nia­nia komuś re­a­li­za­cji cze­goś; także ostrze­że­nie, że nie wy­da­rzy się to, czego ktoś ocze­ku­je


SJP.pl

wy­krzy­knik

 (1.1) za­po­wiedź utrud­nia­nia komuś re­a­li­za­cji cze­goś

 (1.2) ostrze­że­nie, że nie wy­da­rzy lub nie wy­da­rzy­ło się to, czego ktoś ocze­ku­je

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|do­cze­kać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) My­ślał, że to on po­ka­że się pier­wszy przed ka­me­rą… ale nie­do­cze­ka­nie jego.

 (1.1) A jużci, oba­czą na­u­czy­ciel­kę, kiedy tu­tej­szym włosy na dłoni wy­ros­ną! Nie­do­cze­ka­nie wsio­ków!

 (1.2) Ona myśli pew­nie, że mnie osa­czy­ła? Ha, nie­do­cze­ka­nie!

Wiktionary

Powiązane:

 czas. doczekać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) po moim trupie

 (1.2) tu mi kaktus wyrośnie, już to widzę, nie ma tak łatwo

Wiktionary


niedoczepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­cze­pić.

Wiktionary


niedoczulica

upo­śle­dze­nie czu­cia po­wierz­chow­ne­go; hi­pe­stez­ja


SJP.pl


niedoczynnościowy

→ nie­do­czyn­ność


SJP.pl

Patrz:

niedoczynność

niedoczynność

nie­pra­wi­dło­we funk­cjo­no­wa­nie ja­kie­goś na­rzą­du w or­ga­niz­mie; hi­po­funk­cja


SJP.pl


niedoczynny

o na­rzą­dzie: funk­cjo­nu­ją­cy nie­pra­wi­dło­wo


SJP.pl


niedodanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dodać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedodawanie n.

Wiktionary


niedodatni

przy­miot­nik

 (1.1) mat. mniej­szy lub równy zero

Wiktionary


niedodawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­da­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔdaˈvãɲɛ, AS: ńedodavãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedodanie n.

Wiktionary


niedodiagnozować

po­sta­wić nie­peł­ną lub zbyt po­wierz­chow­ną dia­gno­zę


SJP.pl


niedodma

bez­po­wietrz­ność miąż­szu płuc­ne­go spo­wo­do­wa­na zam­knię­ciem os­krze­la do­pro­wa­dza­ją­ce­go po­wie­trze do okre­ślo­ne­go ob­sza­ru miąż­szu płuc­ne­go lub uci­skiem (nie­dod­ma z uci­sku)


SJP.pl

Nie­dod­ma (łac. "ate­lec­ta­sis") – bez­po­wietrz­ność miąż­szu płuc­ne­go spo­wo­do­wa­na zam­knię­ciem os­krze­la do­pro­wa­dza­ją­ce­go po­wie­trze do okre­ślo­ne­go ob­sza­ru miąż­szu płuc­ne­go lub uci­skiem (nie­dod­ma z uci­sku) bę­dą­cym skut­kiem obec­no­ści płynu w jamie opłuc­no­wej lub innej zmia­ny uci­ska­ją­cej na miąższ płuc­ny.

Wikipedia


niedodmowy

przy­miot­nik od: nie­dod­ma, np. zmia­ny nie­dod­mo­we


SJP.pl


niedofakturowanie

wy­sta­wić do­dat­ko­wą fak­tu­rę od­bior­cy


SJP.pl


niedoganianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ga­niać.

Wiktionary


niedogarek

prze­sta­rza­łe: nie­do­pa­lo­na reszt­ka cze­goś; nie­do­pa­łek


SJP.pl


niedogaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ga­szać.

Wiktionary


niedogodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­god­nie


SJP.pl


niedogodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co jest nie­do­god­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedogodny

 przysł. niedogodnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewygoda

Wiktionary


niedogodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­go­dzić.

Wiktionary


niedogodzina

go­dzi­na pracy nie­prze­pra­co­wa­na w danym okre­sie roz­li­cze­nio­wym


SJP.pl


niedogon

pro­dukt ubocz­ny fer­men­ta­cji al­ko­ho­lo­wej; fuzel


SJP.pl

Nie­do­gon (nie­do­go­ny, po­go­ny, fuzel, olej fuz­lo­wy; niem. "fusel") – pro­dukt ubocz­ny fer­men­ta­cji al­ko­ho­lo­wej, zbie­ra­ny w koń­co­wych eta­pach de­sty­la­cji za­cie­ru pod­czas pro­duk­cji spi­ry­tu­su su­ro­we­go. Jest to mie­sza­ni­na szkod­li­wych pro­duk­tów ubocz­nych fer­men­ta­cji, ta­kich jak al­ko­hol pen­ty­lo­wy, izo­bu­ty­lo­wy, pro­py­lo­wy oraz z estrów niż­szych kwa­sów tłu­szczo­wych.

Wikipedia


niedogorywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­go­ry­wać.

Wiktionary


niedogryzy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) roln. kępy wy­bu­ja­łych ro­ślin po­zo­sta­wio­ne przez zwie­rzę­ta na pa­stwi­sku

Wiktionary


niedoinformowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­in­for­mo­wać.

 (1.2) brak do­sta­tecz­nej, peł­nej wie­dzy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔjĩnfɔrmɔˈvãɲɛ, AS: ńedoi ̯ĩnformovãńe

Wiktionary


niedojadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ja­dać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. jadalność ż., niejadalność ż.

Wiktionary


niedojadać

mało jadać, mieć pro­ble­my z je­dze­niem


SJP.pl


niedojadek

żar­to­bli­wie: osoba nie­do­ja­da­ją­ca, wiecz­nie głod­na; gło­do­mór


SJP.pl


niedojazd

śro­do­wi­sko­wo: nie­po­ja­wie­nie się go­ścia w ho­te­lu po uprzed­niej re­zer­wa­cji noc­le­gu


SJP.pl


niedojda

(r. męski) nie­zdar­ny, nie­za­rad­ny męż­czyz­na; nie­do­łę­ga


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) ktoś nie­po­rad­ny lub nie­zdar­ny

Wiktionary


niedojdowaty

po­tocz­nie: nie­po­rad­ny, nie­zdar­ny, niez­ręcz­ny; nie­do­raj­do­wa­ty


SJP.pl


niedojeb

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wulg. czło­wiek nie­do­roz­wi­nię­ty psy­chicz­nie lub fi­zycz­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten nie­do­jeb nie umiał skoń­czyć nawet pod­sta­wów­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdɔjɛp, AS: ńedoi ̯ep

Wiktionary


niedojebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­je­bać.

Wiktionary


niedojechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­je­chać.

Wiktionary


niedojedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­jeść.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. jadalność ż., niejadalność ż.

Wiktionary


niedojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedoi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niedojeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­jeż­dżać.

Wiktionary


niedojrzalej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­doj­rza­le


SJP.pl


niedojrzałość

1. sta­dium roz­wo­jo­we po­prze­dza­ją­ce doj­rza­łość
2. brak doś­wiad­cze­nia, oby­cia


SJP.pl


niedojrzały

przy­miot­nik

 (1.1) o czło­wie­ku: nie­do­ro­sły; taki, który nie osią­gnął doj­rza­ło­ści, nie jest w pełni uksz­tał­to­wa­ny psy­chicz­nie lub fi­zycz­nie

 (1.2) o owocu, wa­rzy­wie: taki, który je­szcze nie na­da­je się do je­dze­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1)  Teraz dzię­ki Wam wiem, że mój Romeo tak na­praw­dę był nie­doj­rza­ły emo­cjo­nal­nie.

 (1.2) Cho­dzi­ły­śmy odtąd za mia­sto i jak kró­li­ki pod­ja­da­ły­śmy sa­ła­tę i mar­chew z ogród­ków dział­ko­wych albo zry­wa­ły­śmy nie­doj­rza­łe jabł­ka z przy­droż­nych drzew.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔjˈʒawɨ, AS: ńedoi ̯žau̯y

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedojrzałość ż.

 przysł. niedojrzale

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) młody, młodociany, niedoświadczony

 (1.2) zielony, stpol|nieźrzały.; gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie niezdrzały

Wiktionary


niedojrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doj­rze­wać.

Wiktionary


niedojście

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dojść.

Wiktionary


niedok.

skrót od: nie­do­ko­na­ny


SJP.pl


niedokarmianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­kar­miać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔkarˈmʲjä̃ɲɛ, AS: ńedokarmʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niedokonanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ko­nać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãɲɛ, AS: ńedokõnãńe

Wiktionary


niedokonany

przy­miot­nik

 (1.1) gram. opi­su­ją­cy czyn­ność trwa­ją­cą lub pow­ta­rza­ją­cą się

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: nie do­ko­nać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Licz­ne cza­sow­ni­ki do­ko­na­ne są ut­wo­rzo­ne od nie­do­ko­na­nych po­przez do­da­nie prze­drost­ka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ, AS: ńedokõnãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dokonanie n., niedokonaność ż.

Wiktionary


niedokonywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ko­ny­wać.

Wiktionary


niedokończony

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie do­pro­wa­dzo­ny do końca, nie ma­ją­cy za­koń­cze­nia

Wiktionary


niedokrewność

daw­niej: nie­dokr­wi­stość


SJP.pl


niedokrwienie

stan na­rzą­du, ży­wych tka­nek or­ga­niz­mu spo­wo­do­wa­ny nie­do­sta­tecz­nym do­pły­wem krwi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. lo­kal­ne za­bu­rze­nie ukr­wie­nia bę­dą­ce skut­kiem ogra­ni­cze­nia lub cał­ko­wi­te­go za­trzy­ma­nia do­pły­wu krwi do tkan­ki lub na­rzą­du;

Wiktionary

Nie­dokr­wie­nie (gr. ἰσχαιμία, "is­cha­e­mia", "isch" – ogra­ni­cze­nie, "haema" – krew) – lo­kal­ne za­bu­rze­nie ukr­wie­nia bę­dą­ce skut­kiem ogra­ni­cze­nia lub cał­ko­wi­te­go za­trzy­ma­nia do­pły­wu krwi do tkan­ki lub na­rzą­du. Na­stęp­stwem tego stanu jest nie­do­sta­tecz­na podaż tlenu i skład­ni­ków odżyw­czych. W efek­cie do­cho­dzi do nie­dot­le­nie­nia (hi­pok­sji), nie­do­ży­wie­nia, a osta­tecz­nie do mart­wi­cy tka­nek dot­knię­tych pro­ce­sem nie­dokr­wien­nym.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedokr̦fʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedokrwienny

Wiktionary


niedokrwienny

zwią­za­ny z nie­dokr­wie­niem - nie­do­sta­tecz­nym do­pły­wem krwi


SJP.pl


niedokrwiony

do­pro­wa­dzić wy­star­cza­ją­cą ilość krwi do na­rzą­dów i tka­nek ży­wych or­ga­niz­mów


SJP.pl


niedokrwistość

cho­ro­bli­wy brak do­sta­tecz­nej ilo­ści czer­wo­nych krwi­nek lub za­war­to­ści w nich he­mo­glo­bi­ny; ane­mia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba po­le­ga­ją­ca na niż­szym po­zio­mie niek­tó­rych skład­ni­ków krwi;

Wiktionary

Nie­dokr­wi­stość, ane­mia (łac. "ana­e­mia") – za­bu­rze­nie spo­wo­do­wa­ne przez:

Gdy nie­dokr­wi­stość na­ra­sta po­wo­li, jej ob­ja­wy są z re­gu­ły mało na­si­lo­ne i obej­mo­wać mogą uczu­cie zmę­cze­nia, osła­bie­nie, dusz­ność i mniej­szą wy­dol­ność fi­zycz­ną. Gdy ane­mia po­stę­pu­je szyb­ko, ob­ja­wa­mi są: uczu­cie de­zo­rien­ta­cji, wra­że­nie, jakby się miało zemd­leć, utra­ta przy­tom­no­ści i zwięk­szo­ne pra­gnie­nie.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕt͡ɕ, AS: ńedokr̦fʹistość

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anemia

Wiktionary


niedokrwisty

cier­pią­cy na ane­mię (nie­dokr­wi­stość); ane­micz­ny


SJP.pl


niedokręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­krę­cać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedokręcenie n.

Wiktionary


niedokuczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ku­czać.

Wiktionary


niedokuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ku­czyć.

Wiktionary


niedokunka

w gwa­rze my­śliw­skiej: młoda kuna


SJP.pl


niedokwas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. chem. tle­nek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiel­ką ilość bez­wod­nych nie­dok­wa­sów tym spo­so­bem otrzy­mu­je­my, że roz­ża­rza się ich me­ta­le bar­dzo mocno przy do­stę­pie po­wie­trza — i przez dłuż­szy czas utrzy­mu­je w tym sta­nie ta­ko­we.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedokwasek m.

 czas. niedokwaszać ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. tlenek

Wiktionary


niedokwasota

zbyt ni­skie stę­że­nie kwasu sol­ne­go w soku żo­łąd­ko­wym; nie­dok­wa­śność


SJP.pl


niedokwaśność

zbyt ni­skie stę­że­nie kwasu sol­ne­go w soku żo­łąd­ko­wym; nie­dok­wa­so­ta


SJP.pl


niedokwaśny

nie­dok­wa­śny nie­żyt żo­łąd­ka - zbyt ni­skie stę­że­nie kwasu sol­ne­go w soku żo­łąd­ko­wym; nie­dok­wa­śność, nie­dok­wa­so­ta


SJP.pl


niedokładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­kła­dać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dokładka ż.

Wiktionary


niedokładnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­do­kład­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈkwadʲɲɛ, AS: ńedoku̯adʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedokładny

 rzecz. niedokładność ż.

Wiktionary


niedokładniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­kład­nie


SJP.pl


niedokładniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­do­kład­ny


SJP.pl


niedokładność

brak do­kład­no­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­do­kład­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­do­kład­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedokładny

 przysł. niedokładnie

Wiktionary


niedokładny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­nu­ją­cy coś bez dba­ło­ści o do­kład­ność

 (1.2) wy­ko­na­ny nied­ba­le

 (1.3) nie­za­wie­ra­ją­cy wielu ele­men­tów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedokładność ż.

 przysł. niedokładnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedbały, niestaranny

 (1.2) byle jaki, niestaranny

 (1.3) nieprecyzyjny, ogólnikowy, pobieżny, szkicowy

Wiktionary


niedola

złe po­ło­że­nie, zły los, bieda, nie­po­wo­dze­nie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) złe po­ło­że­nie, zły los, bieda, nie­po­wo­dze­nie

Wiktionary

Nie­do­la – osada leśna w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie na­kiel­skim, w gmi­nie Nakło nad No­te­cią. Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Go­rzeń.

Fol­wark Nie­do­la za­ło­żo­no we wrze­śniu 1849 roku.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jed­nak po­mi­mo nie­do­li, po­tra­fią być ze sobą bli­sko, ko­chać się i trwać w zgo­dzie - nikt tu nie krzy­czy w de­spe­ra­cji "Jak żyć?!".

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdɔla, AS: ńedola

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bieda, pot. bryndza, mizeria, nędza, niedostatek, ubóstwo

Wiktionary


niedolaryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­la­ry­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔlarɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńedolaryzovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dolar m., niezdolaryzowanie n. dk.

 przym. dolarowy

Wiktionary


niedolas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. za­ro­śla roz­po­czy­na­ją­ce las

Wiktionary


niedolewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­le­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dolewka ż.

Wiktionary


niedoliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­li­czyć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. liczba ż.

Wiktionary


niedolisek

w gwa­rze my­śliw­skiej: młody lis


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) łow. nie­do­ro­sły lis, do wieku sze­ściu, dzie­wię­ciu mie­się­cy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. lis m., lisica ż., lisię n., liszka ż.

 przym. lisi

 przysł. lisio

Wiktionary


niedolot

nie­do­le­ce­nie do cze­goś


SJP.pl


niedoludnienie

nie­do­bór licz­bo­wy lud­no­ści na danym te­re­nie, po­wo­du­ją­cy nie­wy­ko­rzy­sta­nie moż­li­wo­ści (np. w sek­to­rze za­trud­nie­nia)


SJP.pl


niedomacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ma­cać.

Wiktionary


niedomaganie

stan cho­ro­by, za­słab­nię­cia itp.


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­do­ma­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔ̃maˈɡãɲɛ, AS: ńedõmagãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. niedomagać

Wiktionary


niedomagać

1. za­czy­nać cho­ro­wać, po­du­pa­dać na zdro­wiu
2. prze­no­śnie: nie funk­cjo­no­wać na­le­ży­cie


SJP.pl

cza­sow­nik

 (1.1) cho­ro­wać

 (1.2) źle funk­cjo­no­wać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Matka znowu nie­do­ma­ga.

 (1.2) Unij­na go­spo­dar­ka nie­do­ma­ga.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔ̃ˈmaɡat͡ɕ, AS: ńedõmagać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedomaganie n.

Wiktionary


niedomalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ma­lo­wać.

Wiktionary


niedomalowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ma­lo­wy­wać.

Wiktionary


niedomiar

za mało cze­goś, kogoś


SJP.pl


niedomiarowy

→ nie­do­miar


SJP.pl

Patrz:

niedomiar

niedomice

Nie­do­mi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie tar­now­skim, w gmi­nie Żabno.

Wikipedia


niedomieszkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­miesz­kać.

Wiktionary


niedominowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­mi­no­wać.

Wiktionary


niedomoga

1. osła­bie­nie czyn­no­ści ustro­jo­wej na­rzą­du, na sku­tek za­cho­dzą­cych w nim zmian cho­ro­bo­wych
2. prze­no­śnie (zwy­kle w licz­bie mno­giej): wady, braki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wada, braki, nie­do­sko­na­łość, nie­wy­dol­ność zdro­wot­na na­rzą­du

Wiktionary


niedomogi

ina­czej: wady, braki


SJP.pl


niedomykalność

w me­dy­cy­nie: brak moż­li­wo­ści cał­ko­wi­te­go zam­knię­cia cze­goś (zam­knię­cia się)


SJP.pl


niedomyty

przy­miot­nik

 (1.1) umyty nie­do­kład­nie, niech­luj­nie

 (1.2) pejor. brud­ny, nied­ba­ją­cy o hi­gie­nę oso­bi­stą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na brze­gach nie­do­my­te­go ta­le­rza są dro­bi­ny obia­du z po­przed­nie­go dnia.

 (1.2) Byłem byle jak ubra­ny, nie­do­my­ty i z gło­dem w oczach.

Wiktionary


niedomyślny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. taki, który się trud­no do­my­śla; mało by­stry

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kiedy oka­za­łem się nie­do­myśl­ny, wyz­na­ła wprost, że jest we mnie śmier­tel­nie za­ko­cha­na

 (1.1) Jak można być tak nie­do­myśl­nym?!

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niedomyślnie

Wiktionary


niedomówienie

1. nie­jas­ne, nie­peł­ne wy­po­wie­dze­nie się, unie­moż­li­wia­ją­ce lub utrud­nia­ją­ce jego cał­ko­wi­te zro­zu­mie­nie; nie­do­po­wie­dze­nie
2. w li­te­ra­tu­rze: fi­gu­ra re­to­rycz­na po­le­ga­ją­ca na przer­wa­niu wy­po­wie­dzi dla wy­wo­ła­nia więk­sze­go wra­że­nia


SJP.pl

Nie­do­mó­wie­nie, "zda­nie ur­wa­ne", ina­czej "apo­sio­pe­sis" (gr. ἀποσιώπησις "aposiṓpēsis") – fi­gu­ra re­to­rycz­na po­le­ga­ją­ca na przer­wa­niu wy­po­wie­dzi i po­rzu­ce­niu jej wątku mo­ty­wo­wa­nym wzru­sze­niem, odra­zą, wstyd­li­wo­ścią, przy czym nie­do­po­wie­dzia­ny ele­ment jest łatwo do­myśl­ny z kon­tek­stu wy­po­wie­dzi. Może być tzw. prze­mil­cze­niem po­stu­lu­ją­cym, czyli wy­ma­ga­ją­cym, żą­da­ją­cym uzu­peł­nie­nia.

Wikipedia


niedoniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­nieść.

Wiktionary


niedonosek

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: płód nie­do­no­szo­ny, wy­da­ny przedw­cze­śnie na świat


SJP.pl


niedonoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­no­sić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńedõnošẽńe

Wiktionary


niedopalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pa­lić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedopałek m., niedopałka ż.

Wiktionary


niedopasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pa­so­wać.

Wiktionary


niedopatrzenie

szko­da, po­mył­ka, brak wy­ni­ka­ją­cy z nie­u­wa­gi, prze­o­cze­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pa­trzyć.

 (1.2) brak do­sta­tecz­nej czuj­no­ści; omył­ka wsku­tek nie­u­wa­gi

Wiktionary

Powiązane:

 czas. popatrzyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niebaczność, nieuwaga, przeoczenie, niedbalstwo, roztargnienie

Wiktionary


niedopałek

koń­ców­ka spa­lo­ne­go pa­pie­ro­sa; pet, oku­rek


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­do­pa­lo­na po­zo­sta­łość pa­pie­ro­sa lub in­ne­go przed­mio­tu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten nie­do­pa­łek pa­pie­ro­sa ze śla­da­mi szmin­ki jest do­wo­dem, że od­wie­dzi­ła pani de­na­ta!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈpawɛk, AS: ńedopau̯ek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedopałka ż., niedopalenie n.

 ims. niedopalony

 czas. palić

 przym. palny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pet, ogarek, okurek; reg. pozn. kipa, sztąbel, sztrumel

Wiktionary


niedopałka

koń­ców­ka spa­lo­ne­go pa­pie­ro­sa; pet, oku­rek


SJP.pl


niedopicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stan, uczu­cie, w któ­rym or­ga­nizm od­czu­wa po­trze­bę wy­pi­cia wię­cej niż do­tych­czas

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pod­czas akcji był stu­pro­cen­to­wym gli­nia­rzem, a pi­ja­kiem sta­wał się do­pie­ro po pracy, pod­czas gdy Te­o­fil umie­jęt­nie po­tra­fił łą­czyć picie i obo­wiąz­ki służ­bo­we. Ale dziś jakoś nie po­łą­czył i teraz za­czy­nał od­czu­wać ne­ga­tyw­ne skut­ki nie­do­pi­cia.

Wiktionary


niedopierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pier­da­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔpʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńedopʹi ̯erdalãńe

Wiktionary


niedopilnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pil­no­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedopilnowany

Wiktionary


niedopisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pi­sać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedopisywanie n.

Wiktionary


niedopitek

osoba nie­ma­ją­ca dosyć picia


SJP.pl


niedopitki

resz­ta nie­do­pi­te­go na­po­ju; nie­do­pi­tek


SJP.pl


niedopity

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał wy­pi­ty do końca, nie do dna

 (1.2) pot. taki, który za mało wypił; nie zdą­żył się upić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzie­ci zo­sta­wi­ły po sobie na stole nie­do­pi­te kakao i nie­do­je­dzo­ne ka­nap­ki.

 (1.2) Ja­nusz źle się wczo­raj bawił, chyba był tro­chę nie­do­pi­ty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈpʲitɨ, AS: ńedopʹity

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedopitek m., niedopijanie n.

 czas. pić, upić, dopić

Wiktionary


niedopięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­piąć.

Wiktionary


niedopił

część pnia, któ­rej się nie prze­ci­na pod­czas ści­na­nia drze­wa; za­wia­sa


SJP.pl


niedopowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­po­wia­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: ńedopovʹi ̯adãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedopowiedzenie n.

Wiktionary


niedopowiedzenie

nie­jas­ne, nie­peł­ne wy­po­wie­dze­nie się, unie­moż­li­wia­ją­ce lub utrud­nia­ją­ce jego cał­ko­wi­te zro­zu­mie­nie; nie­do­mó­wie­nie


SJP.pl


niedoprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pra­wić.

Wiktionary


niedoprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pro­wa­dzać.

Wiktionary


niedoprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pro­wa­dzić.

Wiktionary


niedoprzęd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) włók. pół­pro­dukt przę­dzy w po­sta­ci roz­cią­gnię­tej, lekko skrę­co­nej ta­siem­ki włó­kien

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeśli pro­ces przę­dze­nia od­by­wa się na mokro (sto­so­wa­ny w przę­dzal­nict­wie lnu), to ta­siem­ka nie­do­przę­du za­nu­rza­na jest w ko­ry­cie z wodą, na­stęp­nie prze­cho­dzi przez ze­spół wał­ków roz­cią­ga­ją­cych, zo­sta­je skrę­co­na i na­wi­nię­ta na tzw. kopkę przę­dzal­ni­czą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedoprzędzarka ż.

Wiktionary


niedopuszczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można to­le­ro­wać

Wiktionary

Powiązane:

 czas. dopuszczać

 rzecz. niedopuszczanie n., niedopuszczenie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedozwolony, nieakceptowalny

Wiktionary


niedopuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pu­szczać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. puszczanie n., niedopuszczalność ż., niedopuszczenie n.

 przym. niedopuszczalny

 przysł. niedopuszczalnie

Wiktionary


niedopuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pu­ścić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od­mo­wa wy­ko­na­nia po­le­ce­nia prze­ło­żo­ne­go o od­su­nię­ciu lub nie­do­pu­szcze­niu do peł­nie­nia służ­by po­cią­ga za sobą od­po­wie­dzial­ność dy­scy­pli­nar­ną, wy­jąt­ka­mi są tu przy­pad­ki po­dyk­to­wa­ne cha­rak­te­rem służ­by lub wzglę­da­mi bez­pie­czeń­stwa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedopuszczalność ż., niedopuszczanie n.

 przym. niedopuszczalny

 przysł. niedopuszczalnie

Wiktionary


niedopłacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­pła­cić.

Wiktionary


niedopłata

1. za­pła­ce­nie sumy mniej­szej niż się na­le­ży;
2. suma, którą na­le­ży do­ło­żyć do usta­lo­nej na­leż­no­ści


SJP.pl


niedopłetwe

rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych; wę­go­rzoksz­tałt­ne


SJP.pl


niedopłetwy

o ce­chach nie­do­płet­wych (rząd ryb)


SJP.pl


niedorajda

(r. męski) męż­czyz­na nie­po­rad­ny, niez­ręcz­ny; nie­do­łę­ga


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) ktoś nie­po­rad­ny lub nie­zdar­ny

Wiktionary

Nie­do­raj­da – pol­ski film ko­me­dio­wy z 1937 w re­ży­se­rii Mie­czy­sła­wa Kra­wi­cza, o przy­go­dach me­cha­ni­ka Flor­ka (Adolf Dym­sza), który wcie­lić się musi w rolę syna i córki swo­je­go pra­co­daw­cy.

Wikipedia


niedorajdowaty

po­tocz­nie: nie­po­rad­ny, nie­zdar­ny, niez­ręcz­ny; nie­doj­do­wa­ty


SJP.pl


niedordzewienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dor­dze­wieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔrd͡zɛˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedorʒevʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niedoreprezentowany

wy­stę­pu­ją­cy rza­dziej, niż po­wi­nien w danej gru­pie lub kon­tek­ście


SJP.pl


niedorobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ro­bić.

Wiktionary


niedorostek

młody chło­pak, na­sto­la­tek, mło­kos


SJP.pl


niedorosłość

stan przed osią­gnię­ciem do­ro­sło­ści


SJP.pl


niedorosły

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który je­szcze nie jest do­ro­sły

 (1.2) taki, który do­ty­czy osoby nie­do­ro­słej (1.1)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dorosły mos., dorosłość ż., dorastanie n., dorośnięcie n.

 czas. dorastać ndk., dorosnąć dk., rosnąć ndk.

 przym. dorosły

 przysł. dorośle

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) młodzieńczy

Wiktionary


niedorozwinięty

1. za­ha­mo­wa­ny w pra­wi­dło­wym roz­wo­ju umy­sło­wym; nie­nor­mal­ny
2. słabo roz­wi­nię­ty fi­zycz­nie; kar­ło­wa­ty


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pot. psych. opóź­nio­ny lub za­ha­mo­wa­ny w roz­wo­ju umy­sło­wym

 (1.2) nie w pełni roz­wi­nię­ty; nie­cał­ko­wi­cie uksz­tał­to­wa­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedorozwój mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) upośledzony umysłowo

Wiktionary


niedorozwój

1. stan wy­ni­ka­ją­cy z za­ha­mo­wa­nia pra­wi­dło­we­go roz­wo­ju umy­sło­we­go, psy­chicz­ne­go lub fi­zycz­ne­go
2. nie­peł­ne uksz­tał­to­wa­nie się cze­goś, np. tkan­ki


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­zu­peł­ne uksz­tał­to­wa­nie się ja­kie­goś na­rzą­du

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedorozwinięty

 rzecz. rozwój mrz.

Wiktionary


niedorzecznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­do­rzecz­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈʒɛt͡ʃʲɲɛ, AS: ńedožečʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedorzeczny

 rzecz. niedorzeczność ż.

Wiktionary


niedorzeczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­rzecz­nie


SJP.pl


niedorzeczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­do­rzecz­ny


SJP.pl


niedorzecznik

żar­to­bli­wie: rzecz­nik mó­wią­cy same bzdu­ry


SJP.pl


niedorzeczność

coś nie­ma­ją­ce sensu, po­kry­cia w rze­czy­wi­sto­ści; bzdu­ra, ab­surd


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś bez sensu, nie ma­ją­ce uza­sad­nie­nia

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedorzeczny

 przysł. niedorzecznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) absurd, absurdalność, bezsens, bezsensowność, bzdura, bzdurność, nonsens, nonsensowność

Wiktionary


niedorzeczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie do rze­czy, nie­ma­ją­cy sensu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Co za nie­do­rzecz­ny po­mysł!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈʒɛt͡ʃnɨ, AS: ńedožečny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedorzeczność ż., niedorzeczeństwo n.

 przysł. niedorzecznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) absurdalny, bezsensowny, nonsensowny; pot. bzdurny, idiotyczny

Wiktionary


niedoróba

zgru­bie­nie od: nie­do­rób­ka


SJP.pl


niedoróbka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. coś, co nie zo­sta­ło zro­bio­ne do końca lub wy­ko­na­ne zo­sta­ło wad­li­wie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bubel, fuszerka

Wiktionary


niedorżnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dorż­nąć.

Wiktionary


niedosiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­sia­dać.

Wiktionary


niedosięgły

taki, któ­re­go nie da się do­się­gnąć, zdo­być, osią­gnąć; nie­do­stęp­ny; nie­do­się­żo­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) fi­zycz­nie nie­do­stęp­ny

 (1.2) tak wy­bit­ny, że wy­da­je się nie do osią­gnię­cia lub nie do do­rów­na­nia

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) war. niedosiężny

 (1.1) niedostępny, nieosiągalny, poza zasięgiem

 (1.2) bezkonkurencyjny, niedościgniony, nieosiągalny, wyjątkowy, poza zasięgiem

Wiktionary


niedosiężność

nie­o­sią­gal­ność


SJP.pl


niedosiężny

taki, któ­re­go nie da się do­się­gnąć, zdo­być, osią­gnąć; nie­do­stęp­ny; nie­do­się­gły


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) książk. taki, któ­re­go nie można do­się­gnąć

Wiktionary

Powiązane:

 czas. dosięgnąć dk.

 przym. dosięgły

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) książk. niedosięgły

Wiktionary


niedoskonale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­do­sko­na­ły

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedoskonałość ż.

 przym. niedoskonały

Wiktionary


niedoskonalej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­sko­na­le


SJP.pl


niedoskonalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­sko­na­lić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔskɔ̃naˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńedoskõnalẽńe

Wiktionary


niedoskonałość

brak do­sko­na­ło­ści; skaza, wada, błąd


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak do­sko­na­ło­ści

 (1.2) publ. w lm.: wady skóry twa­rzy, trą­dzik, wy­pry­ski, nie­rów­no­ści

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕt͡ɕ, AS: ńedoskõnau̯ość

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedoskonały

 przysł. niedoskonale

Wiktionary


niedoskonały

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­zba­wio­ny wad; po­sia­da­ją­cy słabe stro­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedoskonałość ż.

 przysł. niedoskonale

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ułomny, wadliwy

Wiktionary


niedoskwieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dosk­wie­rać.

Wiktionary


niedosmaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dos­ma­czać.

Wiktionary


niedosmaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dos­ma­czyć.

Wiktionary


niedostanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­stać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈstãɲɛ, AS: ńedostãńe

Wiktionary


niedostarczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­star­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔstarˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńedostarčãńe

Wiktionary


niedostarczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­star­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔstarˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńedostarčẽńe

Wiktionary


niedostatecznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­do­sta­tecz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzi­siaj w świe­cie pa­mię­ta się do­brze zbu­rze­nie muru ber­liń­skie­go, a nie­do­sta­tecz­nie pa­mię­ta się zda­rze­nia w Pol­sce.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedostateczny, dostateczny

 przysł. dostatecznie

 rzecz. niedostatek mrz., niedostateczny mrz., dostateczny mrz., niedostateczność ż.

Wiktionary


niedostateczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­do­sta­tecz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­do­sta­tecz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedostateczny

 przysł. niedostatecznie

 rzecz. niedostateczny mrz., niedostatek mrz.

Wiktionary


niedostateczny

ocena szkol­na; je­dyn­ka, jeden, pała (po­tocz­nie)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­wy­star­cza­ją­cy, zbyt mały, nie­speł­nia­ją­cy wy­ma­gań

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) urz. eduk. naj­niż­sza ocena szkol­na, sto­pień nie­do­sta­tecz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zwła­szcza ostat­ni Ja­giel­lo­no­wie w nie­do­sta­tecz­nym stop­niu do­pu­szcza­li do głosu szlach­tę, któ­rej żą­da­nia zwięk­sze­nia re­al­nej wła­dzy kró­lew­skiej po­zo­sta­wa­ły w opo­zy­cji do ła­god­nej po­li­ty­ki dworu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedostateczność ż., niedostatek m.

 przysł. niedostatecznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewystarczający, niezadowalający

 (2.1) skr. ndst.; symbol. 1

Wiktionary


niedostatek

1. brak środ­ków do życia, bieda
2. prze­sta­rza­le:
a) nie­wy­star­cza­ją­ca licz­ba cze­goś
b) wada, nie­do­cią­gnię­cie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zbyt mała ilość

 (1.2) brak środ­ków do życia

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nie­wy­star­cza­ją­ca, nie­do­sta­tecz­na ilość cze­goś
  • bieda w uję­ciu eko­no­micz­nym; w tym zna­cze­niu, w nie­do­stat­ku żyją lu­dzie, dy­spo­nu­ją­cy do­cho­da­mi po­ni­żej mi­ni­mum so­cjal­ne­go

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czy ty nie wi­dzisz, jak umie­ram z nie­do­stat­ku two­jej mi­ło­ści?

 (1.1) Stara Ber­ge­ro­wa na­u­czy­ła się dawać sobie radę po woj­nie mimo nie­do­stat­ku i licz­nych nie­po­wo­dzeń.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈstatɛk, AS: ńedostatek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedostateczny m., niedostateczność ż.

 przym. niedostateczny

 przysł. niedostatecznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) deficyt, niedobór, niedomiar

 (1.2) bieda, niezamożność, ubóstwo; pot. bryndza, mizeria; przest. chudoba, pauperyzm

Wiktionary


niedostawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­sta­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔstaˈvãɲɛ, AS: ńedostavãńe

Wiktionary


niedostrzegalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do do­strze­że­nia, zo­ba­cze­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedostrzegalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezauważalny, niewidzialny

Wiktionary


niedostrój

daw­niej: nie­do­stro­je­nie (cze­goś)


SJP.pl


niedostąpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­stą­pić.

Wiktionary


niedostępniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­stęp­nie


SJP.pl


niedostępniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­do­stęp­ny; bar­dziej nie­do­stęp­ny


SJP.pl


niedostępność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­do­stęp­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­do­stęp­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedostępny

 przysł. niedostępnie

Wiktionary


niedostępny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, do któ­re­go nie ma do­stę­pu, do któ­re­go nie każdy może do­trzeć

 (1.2) hand. ak­tu­al­nie nie­bę­dą­cy w ofer­cie hand­lo­wej lub w sprze­da­ży

 (1.3) te­le­kom. poza za­się­giem sieci lub ma­ją­cy wy­łą­czo­ny te­le­fon

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­miast wy­ko­rzy­sty­wać fakty nie­do­stęp­ne dla in­nych, praw­dzi­wy ge­niusz fi­nan­so­wy two­rzy fakty.

 (1.2) Towar ten jest obec­nie nie­do­stęp­ny w ma­ga­zy­nie.

 (1.3) Abo­nent cza­so­wo nie­do­stęp­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ, AS: ńedostẽmpny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedostępność ż.

 przysł. niedostępnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieosiągalny, nieprzystępny, niezdobyty

Wiktionary


niedostępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­stę­po­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńedostẽmpovãńe

Wiktionary


niedosycik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od nie­do­syt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedosyt m.

Wiktionary


niedosypianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­do­sy­piać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. niedosypiać ndk.

Wiktionary


niedosyt

po­czu­cie braku do­sta­tecz­ne­go za­spo­ko­je­nia ja­kiejś po­trze­by


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) uczu­cie nie­na­sy­ce­nia

Wiktionary

Nie­do­syt (ang. "Stay Hun­gry") – ame­ry­kań­ski film z 1976 roku w re­ży­se­rii Boba Ra­fel­so­na. W 1977 roku za rolę w tym fil­mie, w ka­te­go­rii "naj­bar­dziej obie­cu­ją­cy nowy aktor" zo­stał uho­no­ro­wa­ny Zło­tym Glo­bem Ar­nold Schwa­rze­neg­ger.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jej za­sa­dą było odejść od stołu z uczu­ciem lek­kie­go nie­do­sy­tu, ale jak tu nie po­ku­sić się na ka­wa­łek pie­czo­ne­go kur­cza­ka z wa­ria­cją le­śnych grzy­bów?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedosycik mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nienasycenie

Wiktionary


niedosytek

osoba nie­ma­ją­ca dosyć je­dze­nia; ła­kom­ca


SJP.pl


niedoszacowywać

sza­co­wać coś po­ni­żej rze­czy­wi­stej war­to­ści


SJP.pl


niedoszkwiołek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Za­ol­zie. słabe dziec­ko

Wiktionary


niedoszkwiołki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nie­doj­rza­łe owoce

Wiktionary


niedoszły

1. taki, który nie miał miej­sca, nie zda­rzył się mimo uprzed­nich pla­nów (nie­dosz­ły ślub)
2. o czło­wie­ku: taki, który nie urze­czy­wist­nił za­mie­rzeń (np. nie­dosz­ły ma­gi­ster)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie do­szedł do skut­ku, nie zo­stał zre­a­li­zo­wa­ny

 (1.2) o czło­wie­ku: taki, który nie osią­gnął za­mie­rzo­ne­go celu

Wiktionary


niedosłuch

upo­śle­dze­nie słu­chu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. za­bu­rze­nie funk­cjo­no­wa­nia na­rzą­du słu­chu

Wiktionary

Nie­do­słuch ( hy­po­a­cu­sis) – za­bu­rze­nie funk­cjo­no­wa­nia ucha po­le­ga­ją­ce na nie­pra­wi­dło­wym prze­wo­dze­niu lub od­bio­rze dźwię­ków. Czę­stość wy­stę­po­wa­nia nie­do­słu­chu ro­śnie z wie­kiem:

Nie­do­słuch może wy­stę­po­wać jako izo­lo­wa­ny objaw lub mogą mu to­wa­rzy­szyć inne ob­ja­wy oto­lo­gicz­ne, np. szumy uszne lub za­wro­ty głowy oraz po­za­o­to­lo­gicz­ne two­rzą­ce okre­ślo­ne jed­nost­ki cho­ro­bo­we.

Wikipedia


niedosłyszenie

słabo sły­szeć, mieć pro­ble­my ze słu­chem


SJP.pl


niedosłyszeć

słabo sły­szeć, mieć pro­ble­my ze słu­chem


SJP.pl

cza­sow­nik

 (1.1) mieć kło­po­ty ze słu­chem, słabo sły­szeć

Wiktionary


niedosłyszący

męż­czyz­na słabo sły­szą­cy, ma­ją­cy kło­po­ty ze słu­chem; głu­cha­wy, przy­głu­chy


SJP.pl

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: nie­do­sły­szeć

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba z ubyt­kiem słu­chu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔswɨˈʃɔ̃nt͡sɨ, AS: ńedosu̯yšõncy

Wiktionary

Powiązane:

 czas. słyszeć

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) słabosłyszący

Wiktionary


niedotknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dot­knąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈtʲcɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńedotʹḱńė̃ńće

Wiktionary


niedotlenianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dot­le­niać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedotlenienie n.

Wiktionary


niedotlenienie

stan or­ga­niz­mu wy­ni­ka­ją­cy z braku ta­kiej ilo­ści tlenu, jaka jest ko­niecz­na do pra­wi­dło­we­go funk­cjo­no­wa­nia ko­mó­rek, tka­nek lub na­rzą­du


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fizj. stan wy­ni­kły z nie­do­star­cze­nia or­ga­niz­mo­wi do­sta­tecz­nej ilo­ści tlenu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W na­stęp­stwie nie­dot­le­nie­nia mózgu pow­sta­je udar mózgu (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedotlenianie n.

Wiktionary


niedotrawowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych z grupy ko­me­li­no­wych


SJP.pl


niedotyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ty­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔtɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńedotyčẽńe

Wiktionary


niedotykalska

ko­bie­ta szcze­gól­nie draż­li­wa, obra­ża­ją­ca się z byle po­wo­du


SJP.pl


niedotykalski

czło­wiek szcze­gól­nie draż­li­wy, obraź­li­wy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto nie lubi być do­ty­ka­ny

 (1.2) przen. ktoś prze­wraż­li­wio­ny na swoim punk­cie

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) taki, który nie lubi być do­ty­ka­ny

 (2.2) przen. taki, który jest prze­wraż­li­wio­ny na swoim punk­cie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dotyk m., nietykalność ż., dotykanie n., dotknięcie n., tykanie n., tknięcie n., dotykalność ż.

:: fż. niedotykalska ż.

 czas. dotykać ndk., dotknąć dk., tykać ndk., tknąć dk.

 przym. dotykowy, dotykalny, niedotykalny, dotykalski, tykalny, nietykalny, bezdotykowy

 przysł. dotykowo

Wiktionary


niedotykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ty­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔtɨˈkãɲɛ, AS: ńedotykãńe

Wiktionary


niedoubrany

ubra­ny za mało ofi­cjal­nie lub ele­ganc­ko


SJP.pl


niedouczek

zdrob­nie­nie od: nie­do­uk


SJP.pl


niedouczony

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy grun­tow­ne braki w wie­dzy na jakiś temat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Osoby nie­do­u­czo­ne czę­sto wy­gła­sza­ją ka­te­go­rycz­ne sądy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔwuˈt͡ʃɔ̃nɨ, AS: ńedou̯učõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedouk m., niedouczenie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedokształcony, zielony

Wiktionary


niedouk

po­gard­li­wie o oso­bie ma­ją­cej braki w wyksz­tał­ce­niu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. czło­wiek nie­do­u­czo­ny, ma­ją­cy braki w wyksz­tał­ce­niu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdɔwuk, AS: ńedou̯uk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedouczenie n.

 przym. niedouczony

Wiktionary


niedowaga

ilość bra­ku­ją­ca do pra­wi­dło­wej wagi cze­goś


SJP.pl

Nie­do­wa­ga – stan nie­do­bo­ru masy ciała. Jest to okre­śle­nie naj­czę­ściej od­no­szą­ce się do ludzi.

Wikipedia


niedowarzony

słabo wyksz­tał­co­ny, ma­ją­cy braki w pod­sta­wo­wej wie­dzy; świad­czą­cy o nie­doj­rza­ło­ści


SJP.pl


niedowiarek

1. żar­to­bli­wie o kimś wiecz­nie nie­uf­nym, uspo­so­bio­nym scep­tycz­nie; scep­tyk
2. ktoś scep­tycz­nie od­no­szą­cy się do prawd wiary lub cał­kiem nie­wie­rzą­cy (okre­śle­nie sto­so­wa­ne zwy­kle przez wyz­naw­ców danej re­li­gii)


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba nie­do­wie­rza­ją­ca lub nie­wie­rzą­ca

 (1.2) pot. osoba scep­tycz­nie na­sta­wio­na do cze­goś przyj­mo­wa­ne­go przez in­nych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pod­nieś rękę i włóż ją do mego boku, i nie bądź nie­do­wiar­kiem, lecz wie­rzą­cym!

 (1.2) Prze­ciw­ni­cy ich, nie­do­wiar­ki, ostrze­ga­ją, że na re­wo­lu­cję za wcze­śnie, że ludu nie uś­wia­do­mi nikt w ciągu lat kilku, pod czuj­nem okiem wroga.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedowierzanie n.

 przym. niedowierzający, niedowierczy

 przysł. niedowierzliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) sceptyk

Wiktionary


niedowiarka

1. żar­to­bli­wie o kimś wiecz­nie nie­uf­nym, uspo­so­bio­nym scep­tycz­nie; scep­tyk
2. ktoś scep­tycz­nie od­no­szą­cy się do prawd wiary lub cał­kiem nie­wie­rzą­cy (okre­śle­nie sto­so­wa­ne zwy­kle przez wyz­naw­ców danej re­li­gii)


SJP.pl


niedowiarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) z punk­tu wi­dze­nia re­li­gii: po­wąt­pie­wa­nie, brak wiary, ate­izm

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedowierzanie, niewiara

Wiktionary


niedowidzenie

mieć wadę wzro­ku


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. upo­śle­dze­nie wi­dze­nia

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ambliopia

Wiktionary


niedowidzieć

mieć wadę wzro­ku


SJP.pl

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wi­dzieć nie­wy­raź­nie

Wiktionary


niedowidzący

taki, który słabo widzi


SJP.pl


niedowierzająco

przy­słó­wek

 (1.1) z nie­do­wie­rza­niem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedowierzanie n.

 przym. niedowierzający

Wiktionary


niedowierzający

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: do­wie­rzać

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) z bra­kiem wiary

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedowiarek mos., niedowierzanie n.

 przysł. niedowierzająco, niedowierzliwie, nie do wiary

 wykrz. nie do wiary

Wiktionary


niedowierzanie

książ­ko­wo: po­wąt­pie­wa­nie, nie­do­wie­rza­nie; nie­uf­ność, scep­ty­cyzm, po­dejrz­li­wość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie da­wa­nie wiary cze­muś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ha­lin­ka ma już dość tego cią­głe­go nie­do­wie­rza­nia w praw­dzi­wość jej uczuć.

 (1.1) Gość przy stole z ru­let­ką z nie­do­wie­rza­niem pa­trzył, jak kula za­trzy­mu­je się na osiem­dzie­siąt­ce.

 (1.1) O róż­nych już rze­czach sły­sza­łem, ale żeby ktoś prze­brał trupa i po­sta­wił na war­cie, żeby na mecz pójść, to naj­więk­szy idio­tyzm, z jakim mia­łem dotąd do czy­nie­nia – stwier­dził Fred Mar­cin­kow­ski, krę­cąc z nie­do­wie­rza­niem głową.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedowiarek mos.

 przym. niedowierzający, niedowierczy

 przysł. niedowierzająco

 ims. niedowierzający

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) powątpiewanie, nieufność, sceptycyzm

Wiktionary


niedowodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­wo­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńedovoʒẽńe

Wiktionary


niedowład

czę­ścio­we po­ra­że­nie mię­śni ru­cho­wych; pa­ra­pa­re­za


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. zmniej­sze­nie siły mię­śnio­wej lub ogra­ni­cze­nie za­kre­su ruchu, bądź czę­ścio­wa utra­ta moż­li­wo­ści ruchu;

Wiktionary

Nie­do­wład ( pa­re­sis) – zmniej­sze­nie siły lub ogra­ni­cze­nie za­kre­su ruchu pow­sta­łe naj­czę­ściej na sku­tek zmian or­ga­nicz­nych oś­rod­ko­wych, ob­wo­do­wych lub do­ty­czą­cych sa­me­go mię­śnia.

Wikipedia

Powiązane:

 czas. władać

 rzecz. władza ż.

Wiktionary


niedoznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doz­nać.

Wiktionary


niedoznawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doz­na­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔznaˈvãɲɛ, AS: ńedoznavãńe

Wiktionary


niedozowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­zo­wać.

Wiktionary


niedozwoloność

cecha tego, co jest nie­doz­wo­lo­ne; abu­zyw­ność


SJP.pl


niedozwolony

przy­miot­nik

 (1.1) urz. za­ka­za­ny ja­kimś prze­pi­sem, za­le­ce­niem itp.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tego sa­me­go dnia świę­to­chło­wi­cza­nin usły­szał za­rzu­ty po­sia­da­nia sub­stan­cji nie­doz­wo­lo­nych oraz przy­wła­szcze­nia do­ku­men­tów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔzvɔˈlɔ̃nɨ, AS: ńedozvolõny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedopuszczalny, zakazany; praw. abuzywny

Wiktionary


niedozór

daw­niej: brak do­zo­ru, nie­do­pa­trze­nie


SJP.pl


niedołowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ło­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔwɔˈvãɲɛ, AS: ńedou̯ovãńe

Wiktionary


niedołożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­ło­żyć.

Wiktionary


niedołączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|do­łą­czyć.

Wiktionary


niedołęga

(r. męski) męż­czyz­na niez­ręcz­ny, nie­po­rad­ny; nie­zda­ra, nie­do­raj­da


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) po­gard. czło­wiek nie­za­rad­ny ży­cio­wo

 (1.2) po­gard. czło­wiek fi­zycz­nie nie­spraw­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedołęstwo n.

 przym. niedołężny

 przysł. niedołężnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciamajda, fajtłapa, łajza, matołek, oferma

 (1.2) pokraka

Wiktionary


niedołęstwo

1. brak spraw­no­ści fi­zycz­nej; nie­po­rad­ność
2. nie­zdol­ność do dzia­ła­nia; nie­u­dol­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) słaba spraw­ność fi­zycz­na

 (1.2) nie­zdol­ność dzia­ła­nia, nie­u­dol­ność

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Gdzie jest nie­do­łę­stwo ma­te­rial­nej tech­ni­ki, jest też nie­do­łę­stwo ducha.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔˈwɛ̃w̃stfɔ, AS: ńedou̯ẽũ̯stfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedołęga m./ż.

 przym. niedołężny

 przysł. niedołężnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsilność, niesprawność, niezdolność, niewydolność

 (1.2) nieporadność, niezaradność; pot. ciapowatość, nieudacznictwo, niezgulstwo, ofermowatość, safandulstwo

Wiktionary


niedołężniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­do­łęż­nie


SJP.pl


niedołężniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­do­łęż­ny


SJP.pl


niedołężnieć

sta­wać się nie­do­łęż­nym, tra­cić spraw­ność fi­zycz­ną


SJP.pl


niedołężność

brak spraw­no­ści fi­zycz­nej, bez­sil­ność, nie­po­rad­ność; nie­do­łę­stwo


SJP.pl


niedołężny

ma­ją­cy ob­ni­żo­ną spraw­ność fi­zycz­ną, bę­dą­cy ob­ja­wem nie­spraw­no­ści; nie­u­dol­ny, nie­zdar­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy spraw­no­ści fi­zycz­nej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chi­lo­no­wi zaś istot­nie cho­dzi­ło o usu­nię­cie Gla­u­ka, który jak­kol­wiek po­desz­ły w le­ciech, nie był wcale nie­do­łęż­nym star­cem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedołężność ż., niedołęga mos./ż., niedołęstwo n.

 przysł. niedołężnie

 czas. niedołężnieć ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesprawny

Wiktionary


niedościgniony

nie­do­ści­gły;
1. taki, któ­re­go nie można do­ści­gnąć
2. taki, któ­re­mu nie można do­rów­nać; niez­rów­na­ny
3. taki, któ­re­go nie da się zdo­być; nie­o­sią­gal­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­mu nie da się do­rów­nać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­stać Marii Skło­dow­skiej-Curie jest nie­do­ści­gnio­nym wzo­rem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dościganie n.

 czas. dościgać ndk., doścignąć dk.

 przym. niedościgły

 przysł. niedościgle

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezrównany, niedościgły

Wiktionary


niedościgłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­do­ści­głe; cecha tych, któ­rzy są nie­do­ści­gli

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedościgły

 przysł. niedościgle

Wiktionary


niedościgły

nie­do­ści­gnio­ny;
1. taki, któ­re­go nie można do­ści­gnąć
2. taki, któ­re­mu nie można do­rów­nać; niez­rów­na­ny
3. taki, któ­re­go nie da się zdo­być; nie­o­sią­gal­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­mu nie da się do­rów­nać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Teraz nie­do­ści­głym wzo­rem jest dla mnie oczy­wi­ście Fran­cis Le­grand, gwia­zda świa­to­we­go wspi­na­nia wy­czy­no­we­go.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niedościgle

 rzecz. niedościgłość ż.

 przym. niedościgniony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedościgniony

Wiktionary


niedośpian

ro­dzaj ro­ślin ozdob­nych z ro­dzi­ny akan­to­wa­tych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hy­po­e­stes|L.|ref=tak. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny akan­to­wa­tych;

Wiktionary

Nie­doś­pian ("Hy­po­e­stes" Sol. ex R.Br.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny akan­to­wa­tych ("Acant­ha­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 150 ga­tun­ków (138 ga­tun­ków zwe­ry­fi­ko­wa­nych wy­mie­nia baza tak­so­no­micz­na Kew Gar­dens), przy czym niek­tó­re źró­dła za­li­cza­ją tu tylko ok. 40 ga­tun­ków.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie­doś­pia­ny nie są szcze­gól­nie wy­ma­ga­ją­ce w sto­sun­ku do po­dło­ża i mogą ros­nąć w każ­dej ty­po­wej ziemi kwia­to­wej, ale znacz­nie le­piej będą się czuły w do­brym, żyz­nym, próch­ni­czym po­dło­żu.

Wiktionary


niedośrodkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doś­rod­ko­wać.

Wiktionary


niedośrodkowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doś­rod­ko­wy­wać.

Wiktionary


niedoświadczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|doś­wiad­czać.

Wiktionary


niedoświadczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak doś­wiad­cze­nia, orien­ta­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Je­że­li jedna ze stron, wy­zy­sku­jąc przy­mu­so­we po­ło­że­nie, nie­do­łę­stwo lub nie­doś­wiad­cze­nie dru­giej stro­ny, w za­mian za swoje świad­cze­nie przyj­mu­je albo za­strze­ga [...].

 (1.1) Mło­dość i nie­doś­wiad­cze­nie pod­szep­nę­ły mu myśli do­da­ją­ce otu­chy.

 (1.1) Wresz­cie gdyby istot­nie [Józef] Za­ją­czek pod Cheł­mem za­wi­nił był nie­doś­wiad­cze­niem, to prze­cież póź­niej­sze jego odz­na­cze­nie się pod Goł­ko­wem i przy oblę­że­niu War­sza­wy wy­star­czy­ło­by do po­dre­pe­ro­wa­nia jego sławy.

 (1.1)  Z góry byłam uprze­dzo­ną[,] dokąd jadę[,] i niez­mier­nie cie­ka­wą… Mam­cia[,] lę­ka­jąc się mo­je­go nie­doś­wiad­cze­nia, ob­ja­śni­ła mi o wszyst­kim…

 (1.1) Praw­dę mó­wiąc, nie­doś­wiad­cze­nie pod­wa­ja­ło mi każdą pracę, [[nade wszyst­ko|nade[ ]wszyst­ko]] pi­śmien­ną.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedoświadczony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieświadomość

Wiktionary


niedoświadczony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy doś­wiad­cze­nia w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Arm­felt był jed­nak zbyt młody i zbyt nie­doś­wiad­czo­ny, aby mógł zo­stać do­rad­cą króla w spra­wach po­li­tycz­nych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedoświadczenie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zielony

Wiktionary


niedożywienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. nie­pra­wi­dło­wy stan or­ga­niz­mu bę­dą­cy skut­kiem trwa­ją­ce­go przez dłuż­szy czas nie­do­bo­ru skład­ni­ków po­kar­mo­wych, wy­ni­ka­ją­cy z nie­do­bo­ru okre­ślo­nych skład­ni­ków odżyw­czych w po­kar­mach lub z nie­wiel­kiej ilo­ści spo­ży­wa­nych po­kar­mów;

Wiktionary

Nie­do­ży­wie­nie (łac. "ina­ni­tio", ang. un­der­nu­tri­tion) – stan or­ga­niz­mu ży­we­go bę­dą­cy skut­kiem, zaz­wy­czaj prze­dłu­żo­ne­go, nie­do­bo­ru skład­ni­ków po­kar­mo­wych (naj­czę­ściej tłu­szczów i wę­glo­wo­da­nów) wy­ni­ka­ją­cym bądź z nie­do­bo­ru okre­ślo­nych skład­ni­ków w spo­ży­wa­nych po­kar­mach, bądź to z ich nie­wiel­kiej ilo­ści.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) 33.1% ze 100.000 ucz­niów prze­ba­da­nych na te­re­nie ca­łe­go kraju cier­pi z po­wo­du chro­nicz­ne­go nie­do­ży­wie­nia.

 (1.1) Czyn­ni­ki zwięk­sza­ją­ce ry­zy­ko po­wi­kłań po tra­che­o­to­mii to: oty­łość, pa­le­nie ty­to­niu, nie­do­ży­wie­nie, za­ży­wa­nie niek­tó­rych leków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedožyvʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedożywiony

Wiktionary


niedożywiony

taki, który za słabo się odży­wia; nie­od­po­wied­nio odży­wia­ny, słaby z braku po­ży­wie­nia


SJP.pl


niedrapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dra­pać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdraˈpãɲɛ, AS: ńedrapãńe

Wiktionary


niedrażnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|draż­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdraʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedražʹńė̃ńe

Wiktionary


niedrewnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drew­nieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdrɛvʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńedrevʹńė̃ńe

Wiktionary


niedrganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drgać.

Wiktionary


niedrobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dro­bić.

Wiktionary


niedrogi

przy­miot­nik

 (1.1) kosz­tu­ją­cy nie­wie­le, tani

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta kurt­ka była na­praw­dę nie­dro­ga.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdrɔɟi, AS: ńedroǵi

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niedrogo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tani

Wiktionary


niedrożność

w me­dy­cy­nie: brak swo­bod­ne­go ruchu gazów, tre­ści je­li­to­wej itp., wsku­tek zam­knię­cia lub zat­ka­nia się ja­kie­goś prze­wo­du w or­ga­niz­mie ludz­kim lub zwie­rzę­cym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zator, brak droż­no­ści – swo­bod­ne­go prze­pły­wu w prze­wo­dzie, rurze itd.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nie­droż­ność jelit
  • nie­droż­ność smół­ko­wa
  • nie­droż­ność tęt­nic ob­wo­do­wych
  • atrez­ja dwu­nast­ni­cy
  • atrez­ja dróg żół­cio­wych
  • nie­droż­ność od­by­tu
  • atrez­ja prze­ły­ku

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niedrożny

Wiktionary


niedrożny

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się nie­droż­no­ścią, bra­kiem swo­bod­ne­go prze­pły­wu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedrożność ż.

Wiktionary


niedrukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dru­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdrukɔˈvãɲɛ, AS: ńedrukovãńe

Wiktionary


niedrwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drwić.

Wiktionary


niedryblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dry­blo­wać.

Wiktionary


niedryganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dry­gać.

Wiktionary


niedrylowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dry­lo­wać.

Wiktionary


niedryndnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drynd­nąć.

Wiktionary


niedrzaków

Nie­drza­ków – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie kut­now­skim, w gmi­nie Strzel­ce.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.

Wieś kró­lew­ska "Nie­drza­ko­wo" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie go­sty­niń­skim ziemi go­sty­niń­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go.

Wikipedia


niedrzwicki

przy­miot­nik od: Niedrz­wi­ca Duża


SJP.pl


niedrążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drą­żyć.

Wiktionary


niedręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drę­czyć.

Wiktionary


niedrżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|drżeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdrʒɛ̃ɲɛ, AS: ńedržẽńe

Wiktionary


niedubbingowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dub­bin­go­wać.

Wiktionary


nieduch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. cho­ro­ba

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛdux, AS: ńeduχ

Wiktionary


niedudlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dud­lać.

Wiktionary


niedudnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dud­nić.

Wiktionary


niedukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dukać.

Wiktionary


niedumanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dumać.

Wiktionary


nieduszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dusić.

Wiktionary


nieduszpasterzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dusz­pa­ste­rzo­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. duszpasterski

Wiktionary


niedużo

przy­słó­wek, li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) nie­wie­le, mało

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zo­sta­ło mi nie­du­żo czasu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈduʒɔ, AS: ńedužo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieduży

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewiele, mało

Wiktionary


nieduży

przy­miot­nik

 (1.1) mały, nie­wiel­ki, nie­po­kaź­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Albo kras­no­lu­dy prze­bi­ły się do wiel­kiej geody, albo bar­dzo sta­ran­nie wy­ło­ży­ły ścia­ny i strop ja­ski­ni krysz­ta­ła­mi kwar­cu tak, by każda po­wierzch­nia od­bi­ja­ła świa­tło dwóch nie­du­żych świec pło­ną­cych na ko­lum­nach poś­rod­ku pia­szczy­ste­go po­dło­ża.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈduʒɨ, AS: ńedužy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niedużo

Wiktionary


niedwuznaczność

nie­wąt­pli­wość, jed­noz­nacz­ność, oczy­wi­stość unie­moż­li­wia­ją­ca dwo­ja­kie in­ter­pre­ta­cje


SJP.pl


niedwuznaczny

przy­miot­nik

 (1.1) jed­noz­nacz­ny, oczy­wi­sty

 (1.2) przest. nie­po­dej­rza­ny

Wiktionary


niedyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dygać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɨˈɡãɲɛ, AS: ńedygãńe

Wiktionary


niedymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dymać.

Wiktionary


niedymienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dymić.

Wiktionary


niedyndanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dyn­dać.

Wiktionary


niedyrygowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dy­ry­go­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɨrɨɡɔˈvãɲɛ, AS: ńedyrygovãńe

Wiktionary


niedyscernowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dy­scer­no­wać.

Wiktionary


niedyskrecja

brak dy­skre­cji; nie­de­li­kat­ność, nie­takt


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak dy­skre­cji, brak umie­jęt­no­ści za­cho­wa­nia ta­jem­ni­cy, nie­u­mie­jęt­ność mil­cze­nia w ja­kichś spra­wach

 (1.2) czyn nie­dy­skret­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɨsˈkrɛt͡sʲja, AS: ńedyskrecʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedyskretny

 przysł. niedyskretnie

Wiktionary


niedyskretnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­dy­skret­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedyskrecja ż.

 przym. niedyskretny

Wiktionary


niedyskryminacja

brak prze­śla­do­wa­nia czę­ści spo­łecz­no­ści na tle ra­so­wym, et­nicz­nym, re­li­gij­nym lub kul­tu­ro­wym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak dy­skry­mi­na­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) […] sy­stem war­to­ści: np. opar­ty na ka­te­go­riach życz­li­wo­ści po­wszech­nej ludzi, nie­dy­skry­mi­na­cji, mak­sy­ma­li­za­cji ludz­kich po­ten­cji psy­chicz­nych i po­czuć pełni życia, […].

 (1.1) War­to­ści te są wspól­ne Pań­stwom Człon­kow­skim w spo­łe­czeń­stwie opar­tym na plu­ra­liz­mie, nie­dy­skry­mi­na­cji, to­le­ran­cji, spra­wied­li­wo­ści, so­li­dar­no­ści oraz na rów­no­ści ko­biet i męż­czyzn.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɨskrɨ̃mʲĩˈnat͡sʲja, AS: ńedyskrỹmʹĩnacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedyskryminowanie n.

 przym. niedyskryminacyjny

Wiktionary


niedyskryminowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­sto­so­wa­nie dy­skry­mi­na­cji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedyskryminacja ż.

 przym. niedyskryminacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedyskryminacja

Wiktionary


niedyskutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dy­sku­to­wać.

Wiktionary


niedysponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dy­spo­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛdɨspɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńedyspõnovãńe

Wiktionary


niedyspozycja

cza­so­wy brak zdol­no­ści do pra­wi­dło­we­go, peł­ne­go funk­cjo­no­wa­nia


SJP.pl


niedywagowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dy­wa­go­wać.

Wiktionary


niedz.

skrót od: nie­dzie­la; ndz., nd.


SJP.pl

skrót

 (1.1) = nie­dzie­la

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Msza świę­ta w in­ten­cji gór­ni­ków – niedz., godz. 11.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedziela ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ndz.

Wiktionary


niedziak

naz­wi­sko


SJP.pl


niedziamdzianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dziam­dziać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dziamdzianie n.

Wiktionary


niedzianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dziać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈd͡ʑä̃ɲɛ, AS: ńėʒ́ä̃ńe

Wiktionary


niedziałanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzia­łać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑaˈwãɲɛ, AS: ńėʒ́au̯ãńe

Wiktionary


niedziałek

naz­wi­sko


SJP.pl


niedziałkowski

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Ja­nusz Nie­dział­kow­ski – pol­ski in­ży­nier, urzęd­nik
  • Karol An­to­ni Nie­dział­kow­ski – rzym­sko­ka­to­lic­ki du­chow­ny i pi­sarz
  • Krzysz­tof Nie­dział­kow­ski – pol­ski so­cjo­log
  • Marek Nie­dział­kow­ski – pol­ski wio­ślarz, olim­pij­czyk
  • Mie­czy­sław Nie­dział­kow­ski – pol­ski dzia­łacz so­cja­li­stycz­ny
  • Ste­fan Nie­dział­kow­ski – pol­ski aktor, mim, re­ży­ser, cho­re­o­graf, autor sce­na­riu­szy dla te­a­tru pan­to­mi­my, pe­da­gog

Wikipedia


niedzica

1. rzeka, do­pływ Du­naj­ca;
2. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim, w gmi­nie Łap­sze Niżne;

Wiktionary

Nie­dzi­ca ( Ne­de­ca, Nedec / Ne­decz / Nyz­necz, Net­zdorf / Ni­sitz) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim, w gmi­nie Łap­sze Niżne. Miej­sco­wość po­ło­żo­na jest u pd.-wsch. pod­nó­ży góry Ci­sów­ki (777 m) i Hom­bar­ku (743 m) – szczy­tów Pie­nin Spi­skich.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tuż za Nie­dzi­cą zła­pa­li­śmy gumę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedziczanin mos., niedziczanka ż.

 przym. niedzicki

Wiktionary


niedzicki

przy­miot­nik od: Nie­dzi­ca


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nie­dzi­cy, zwią­za­ny z Nie­dzi­cą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przed wie­ka­mi nie­dzic­ki zamek sta­no­wił wę­gier­ską straż­ni­cę na gra­ni­cy z Pol­ską.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niedzica ż., niedziczanin mos., niedziczanka ż.

Wiktionary


niedziczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzi­czeć.

Wiktionary


niedziedziczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzie­dzi­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑɛ̇d͡ʑiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńėʒ́ėʒ́ičẽńe

Wiktionary


niedziela

siód­my dzień ty­god­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) siód­my i ostat­ni dzień ty­god­nia;

 (1.2) gwara. ty­dzień

Wiktionary

Nie­dzie­la (', skrót ndz. lub niedz.) – dzień ty­god­nia wy­stę­pu­ją­cy po­mię­dzy so­bo­tą a po­nie­dział­kiem. Po­dob­nie jak w wielu in­nych kra­jach na­le­żą­cych do kręgu cy­wi­li­za­cji chrze­ści­jań­skiej, w Pol­sce nie­dzie­la jest dniem wol­nym od pracy i dniem świą­tecz­nym. Od 2018 r. wpro­wa­dza­no stop­nio­wo zakaz hand­lu w nie­dzie­le. Od 2020 roku zakaz hand­lu obo­wią­zu­je pra­wie we wszyst­kie nie­dzie­le.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pier­wszej nie­dzie­li po tym wy­pad­ku po­my­śla­łam, że prę­dzej czy póź­niej od­kry­to by u mnie pier­ścień, będąc więc w ko­ście­le uda­łam, że zna­la­złam go pod no­ga­mi, i po­ka­za­łam mojej matce, która orze­kła, że jest to bez wąt­pie­nia ka­wa­łek szkła, opraw­ny w tom­bak; za­le­ci­ła mi jed­nak, abym go scho­wa­ła do kie­sze­ni.

 (1.1) W nie­dzie­lę idzie się do ko­ścio­ła.

 (1.2) Spot­ka­my się za dwie nie­dzie­le.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈd͡ʑɛla, AS: ńėʒ́ela

Wiktionary

Powiązane:

 skr. niedz., ndz.

 przym. niedzielny

 przysł. niedzielnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Dzień Pański; reg. śl. niydziela

Wiktionary


niedzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzie­lić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jedną z zasad, które pa­mię­tam z pod­sta­wów­ki, jest nie­dzie­le­nie przez zero.

 (1.1) Z po­wo­du nie­dzie­le­nia się z ko­le­ga­mi przyl­gnę­ła do niego opi­nia ego­i­sty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńėʒ́elẽńe

Wiktionary


niedzielewski

naz­wi­sko


SJP.pl


niedzielka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od nie­dzie­la

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znów nie­dziel­ka za­wi­ta­ła, • Po­żą­da­na i wspa­nia­ła; • Wsta­wszy wesół wiel­cy, mali, • Czy­sto, pię­knie się ubra­li (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedziela ż.

 przym. niedzielny

 przysł. niedzielnie

Wiktionary


niedzielność

→ nie­dziel­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­dziel­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­dziel­ni

Wiktionary

Patrz:

niedzielny

Powiązane:

 przym. niedzielny

 przysł. niedzielnie

Wiktionary


niedzielny

zwią­za­ny z nie­dzie­lą; odś­więt­ny; nie­dziel­ny kie­row­ca - osoba rzad­ko jeż­dżą­ca sa­mo­cho­dem, o ma­łych umie­jęt­no­ściach w kie­ro­wa­niu po­ja­zdem


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się w nie­dzie­lę (nie­dzie­le), na­wią­zu­ją­cy do nie­dzie­li

 (1.2) przen. odś­więt­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do­brze wspo­mi­nam ostat­ni nie­dziel­ny obiad u te­ściów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈd͡ʑɛlnɨ, AS: ńėʒ́elny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedzielka ż., niedziela ż., niedzielność ż.

 przysł. niedzielnie

Wiktionary


niedzielski

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Adam Nie­dziel­ski (ur. 1973) – pol­ski eko­no­mi­sta i me­ne­dżer, mi­ni­ster zdro­wia
  • An­drzej Ta­de­usz Nie­dziel­ski (ur. 1961) – pol­ski astro­nom
  • Bar­tosz Nie­dziel­ski (1983–2018) – pol­ski dzien­ni­karz i dzia­łacz spo­łecz­ny
  • Jan Adam Nie­dziel­ski (1908–1995) – puł­kow­nik, ofi­cer Woj­ska Pol­skie­go
  • Jerzy Nie­dziel­ski ps. „Prus” (1924–1944) – pod­cho­rą­ży, uczest­nik pow­sta­nia war­szaw­skie­go jako żoł­nierz III plu­to­nu w 3. kom­pa­nii ba­ta­lio­nu „Pa­ra­sol” Armii Kra­jo­wej
  • Józef Nie­dziel­ski (1899–1938) – dzia­łacz ko­mu­ni­stycz­ny i związ­ko­wy
  • Le­szek Nie­dziel­ski (ur. 1942) – sa­ty­ryk pol­ski, czło­nek Ka­ba­re­tu Elita
  • Ma­rian Nie­dziel­ski (1884–1953) – ad­wo­kat war­szaw­ski, wy­stę­pu­ją­cy w wielu gło­śnych pro­ce­sach lat mię­dzy­wo­jen­nych
  • Mie­czy­sław Nie­dziel­ski, ps. Ży­wi­ciel, a także Woj­cie­chow­ski, Bo­ru­ta, Pa­pu­ga, Sa­dow­nik (1897–1980) – pod­puł­kow­nik, do­wód­ca II Ob­wo­du Armii Kra­jo­wej Żo­li­borz (krypt. XXII)
  • Rafał Nie­dziel­ski (1923–1943) – ci­cho­ciem­ny
  • Piotr Nie­dziel­ski (ur. 1991) – pol­ski za­wod­nik mie­sza­nych sztuk walki (MMA)
  • Roman Nie­dziel­ski (1911–1978) – pol­ski in­ży­nier me­cha­nik, do­cent i pier­wszy rek­tor Wyż­szej Szko­ły In­ży­nier­skiej w Rze­szo­wie (póź­niej­szej Po­li­tech­ni­ki).

Wikipedia


niedzielsko

Nie­dziel­sko – wieś cał­ko­wi­cie włą­czo­na w 1988 roku do Wie­lu­nia. W 1912 roku wy­bu­do­wa­no w Nie­dziel­sku cu­krow­nię „Wie­luń”, nie­czyn­ną od 2002 roku.

Wła­ści­cie­lem Nie­dziel­ska był oj­ciec kro­ni­ka­rza Jana Dłu­go­sza, rów­nież Jan Dłu­gosz.

Wikipedia


niedzierżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzier­żyć.

Wiktionary


niedziesiątkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzie­siąt­ko­wać.

Wiktionary


niedziunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dziu­nąć.

Wiktionary


niedziółka

naz­wi­sko


SJP.pl

Nie­dziół­ka – je­zio­ro ryn­no­we w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie mię­dzy­chodz­kim, w gmi­nie Sie­ra­ków, le­żą­ce na te­re­nie Kot­li­ny Go­rzow­skiej.

Wikipedia


niedziękowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzię­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ, AS: ńėʒ́ẽŋkovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. dziękczynny

Wiktionary


niedzwiecki

naz­wi­sko


SJP.pl


niedzwiedzki

naz­wi­sko


SJP.pl


niedzwonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dzwo­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛd͡zvɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeʒvõńė̃ńe

Wiktionary


niedów

Nie­dów – wieś w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie zgo­rze­lec­kim, w gmi­nie Zgo­rze­lec.

Wikipedia


niedążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dążyć.

Wiktionary


niedęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dąć.

Wiktionary


niedławienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dła­wić.

Wiktionary


niedłubanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dłu­bać.

Wiktionary


niedługi

przy­miot­nik

 (1.1) krót­ki; taki, który nie jest długi

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niedługo

Wiktionary


niedługo

przy­słó­wek

 (1.1) nie­ba­wem; o czymś, co ma się zda­rzyć w nie­da­le­kiej przysz­ło­ści

 (1.2) krót­ko

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­dłu­go za­bio­rę cię na wa­ka­cje.

 (1.2) Mi­łość go­rą­ca, sanna droga, kro­gul­cze pole – nie­dłu­go trwa­ją – jak mówi przy­sło­wie.

 (1.2) Mówił ra­czej nie­dłu­go.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈdwuɡɔ, AS: ńedu̯ugo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niedługi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebawem / wkrótce

Wiktionary


niedłużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dłu­żyć.

Wiktionary


niedźganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dźgać.

Wiktionary


niedźwiada

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. potok w Pol­sce


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niedź­wia­da – inna nazwa herbu szla­chec­kie­go Ra­wicz.
  • Niedź­wia­da – wieś w woj. lu­bel­skim, w pow. lu­bar­tow­skim, w gmi­nie Niedź­wia­da
  • Niedź­wia­da – wieś w woj. łódz­kim, w pow. ło­wic­kim, w gmi­nie Ło­wicz
  • Niedź­wia­da – wieś w woj. pod­kar­pac­kim, w pow. rop­czyc­ko-sę­dzi­szow­skim, w gmi­nie Rop­czy­ce
  • Niedź­wia­da – osada w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ostródz­kim, w gmi­nie Mał­dy­ty
  • Niedź­wia­da – gmina
  • Niedź­wia­da – gro­ma­da w po­wie­cie lu­bar­tow­skim
  • Niedź­wia­da – gro­ma­da w po­wie­cie ło­wic­kim
  • Niedź­wia­da – gro­ma­da w po­wie­cie rop­czyc­kim
  • Niedź­wia­da – potok, lewy do­pływ Szklar­ki
  • Niedź­wia­da Duża
  • Niedź­wia­da Mała

Wikipedia


niedźwiadek

mały niedź­wiedź


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: niedź­wiedź

 (1.2) młody niedź­wiedź

 (1.3) przen. za­baw­ka wy­o­bra­ża­ją­ca niedź­wiad­ka (1.1)

 (1.4) daw. przen. zool. skor­pion

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • niedź­wia­dek – mały niedź­wiedź, zwie­rzę
  • Niedź­wia­dek – część wsi Po­bło­cie w woj. po­mor­skim, w pow. wej­he­row­skim, w gmi­nie Linia
  • Niedź­wia­dek – przy­sió­łek wsi Ku­rze­lów w woj. świę­to­krzy­skim, w pow. wło­szczow­skim, w gmi­nie Wło­szczo­wa
  • Niedź­wia­dek – osada leśna w woj. wiel­ko­pol­skim, w pow. ostrze­szow­skim, w gmi­nie Czaj­ków
  • Niedź­wia­dek – jeden z pse­ud­no­ni­mów Le­o­pol­da Oku­lic­kie­go, ge­ne­ra­ła, ostat­nie­go ko­men­dan­ta Armii Kra­jo­wej
  • Niedź­wia­dek – dawna pol­ska nazwa gwia­zdo­zbio­ru Skor­pio­na
  • Niedź­wia­dek – rejon dziel­ni­cy Ursus w War­sza­wie
  • Niedź­wia­dek – przy­go­do­wy film fran­cu­sko-ame­ry­kań­ski z 1988 roku
  • Niedź­wia­dek – cze­ski film z 2007 roku w re­ży­se­rii Jana Hřebejka
  • Niedź­wia­dek – potok, prawy do­pływ po­to­ku Ka­si­nian­ka
  • niedź­wia­dek – pol­ska nazwa skor­pio­nów

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Patrz, có­recz­ko, to są niedź­wiad­ki!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niedźwiedź mrz., niedźwiednictwo n., niedźwiednik mos., niedźwiedzica ż., niedźwiedź mos./mzw., niedźwiedziątko n.

 przym. niedźwiedzi

 przysł. niedźwiedzio

Wiktionary


niedźwiadki

mały niedź­wiedź


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niedź­wiad­ki – część wsi Łom­ni­ca-Zdrój w woj. ma­ło­pol­skim, w pow. no­wo­są­dec­kim, w gmi­nie Piw­nicz­na-Zdrój
  • Niedź­wiad­ki – wieś w woj. wiel­ko­pol­skim, w pow. ra­wic­kim, w gmi­nie Pa­ko­sław
  • Niedź­wiad­ki – grupa ska­łek w Kar­ko­no­szach
  • Niedź­wiad­ki – opu­szczo­ny fol­wark na Lit­wie, w re­jo­nie wi­leń­skim, w gmi­nie Ła­wa­rysz­ki
  • Niedź­wiad­ki – prze­łęcz w Pie­ni­nach
  • Niedź­wiad­ki – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie wi­teb­skim, w re­jo­nie głę­boc­kim, w siel­so­wie­cie Ko­ro­by.
  • Niedź­wiad­ki – wznie­sie­nie w Gó­rach Wał­brzy­skich
  • Niedź­wiad­ki – wznie­sie­nie w Su­de­tach Środ­ko­wych w Gó­rach So­wich
  • Niedź­wiedź
  • Niedź­wia­dy

Wikipedia


niedźwiadkowy

przy­miot­nik od: niedź­wia­dek


SJP.pl


niedźwiadnik

sko­ru­piak z ro­dza­ju pu­stel­ni­kow­ców, ży­ją­cy w stre­fie przy­den­nej mórz cie­płych i go­rą­cych


SJP.pl


niedźwiecki

naz­wi­sko


SJP.pl


niedźwiednictwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pro­fe­sja niedź­wied­ni­ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedźwiedź m., niedźwiedziątko n., niedźwiednik m., Niedźwiednik m., Niedźwiedź m., niedźwiedziówka ż., Niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate nmos., niedźwiedzica ż., niedźwiadek m., niedźwiedzisko n.

 przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty, niedźwiedniczy, niedźwiedziowy

 przysł. niedźwiedziowato

Wiktionary


niedźwiednik

osoba tre­su­ją­ca i opro­wa­dza­ją­ca niedź­wie­dzie; sko­mo­roch


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) tre­ser, po­grom­ca niedź­wie­dzi

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niedź­wied­nik – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w woj. dol­no­ślą­skim, w pow. ząb­ko­wic­kim, w gmi­nie Zię­bi­ce
  • Niedź­wied­nik – osied­le w Gdań­sku, w dziel­ni­cy Brę­to­wo
  • Niedź­wied­nik – gro­ma­da
  • Niedź­wied­nik – szczyt w Kar­ko­no­szach
  • niedź­wied­nik (zawód) – osoba daw­niej za­wo­do­wo trud­nią­ca się po­ka­zy­wa­niem tre­so­wa­ne­go niedź­wie­dzia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niedź­wied­nik po­chwa­lił Boga, za­piał potem kiej kokot, za­be­czał jak baran, zar­żał niby ogier roz­grza­ny […].

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedźwiedź mos./mzw., niedźwiedziątko n., Niedźwiednik m., Niedźwiedź m., niedźwiedziówka ż., Niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate nmos., niedźwiedzica ż., niedźwiadek m., niedźwiedzisko n., niedźwiednictwo n.

 przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty, niedźwiedniczy

 przysł. niedźwiedziowato

Wiktionary


niedźwiedzi

1. na­le­żą­cy do niedź­wie­dzia; zro­bio­ny z futra lub mięsa niedź­wie­dzia (np. niedź­wie­dzia łapa)
2. taki jak u niedź­wie­dzia (np. niedź­wie­dzia siła)


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z niedź­wie­dziem, do­ty­czą­cy niedź­wie­dzia

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do niedź­wie­dzia

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) przy­po­mi­na­ją­cy niedź­wie­dzia

forma rze­czow­ni­ka.

 (4.1) D. lm. od niedź­wiedź

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niedź­wie­dzi – potok, do­pływ Stup­ni­cy
  • Niedź­wie­dzi – potok, do­pływ Wet­li­ny
  • Niedź­wie­dzi Potok, Niedź­wie­dzian­ka, Niedź­wie­dzi­ca

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po­wie­dział mi — rzekł Mie­szek — przy­sło­wie niedź­wie­dzie: • Że praw­dzi­wych przy­ja­ciół poz­na­je­my w bie­dzie.

 (2.1) W końcu, zwła­szcza od czasu, gdy Maćko po­czął pijać niedź­wie­dzie sadło, wi­dy­wa­li się pra­wie co­dzien­nie (…)

 (3.1) Nie wy­o­bra­żam go sobie na par­kie­cie, prze­cież on ma takie niedź­wie­dzie ruchy.

 (3.1) Bez wzglę­du na świę­ta, słów – jagód we mnie niedź­wie­dzi głód.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈd͡ʑvʲjɛ̇d͡ʑi, AS: ńėʒ́vʹi ̯ėʒ́i

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedźwiedziówka ż., niedźwiedź m., niedźwiedzica ż., niedźwiadek m., niedźwiedzisko n., niedźwiednictwo n., Niedźwiedź m., niedźwiednik m.

 przym. niedźwiedziowaty, niedźwiedziowy

 przysł. niedźwiedziowato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) misiowy

 (3.1) niedźwiedziowaty, misiowy, misiowaty

Wiktionary


niedźwiedzica

sa­mi­ca niedź­wie­dzia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. sa­mi­ca niedź­wie­dzia

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • niedź­wie­dzi­ca – sa­mi­ca niedź­wie­dzia
  • Niedź­wie­dzi­ca – wieś w woj. dol­no­ślą­skim, w pow. wał­brzy­skim, w gmi­nie Walim
  • Niedź­wie­dzi­ca – ko­lo­nia w woj. lu­bel­skim, w pow. bial­skim, w gmi­nie Ło­ma­zy
  • Niedź­wie­dzi­ca – wieś w woj. po­mor­skim, w pow. no­wod­wor­skim, w gmi­nie Ste­gna
  • Niedź­wie­dzi­ca – osada w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w pow. szczy­cień­skim, w gmi­nie Świę­taj­no
  • Niedź­wie­dzi­ca – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie brze­skim
  • Niedź­wie­dzi­ca – stru­ga w woj. pod­la­skim, prawy do­pływ Bie­brzy
  • Niedź­wie­dzi­ca – przy­sta­nek ko­le­jo­wy
  • Niedź­wie­dzi­ce
  • Mała Niedź­wie­dzi­ca
  • Wiel­ka Niedź­wie­dzi­ca

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Cię­żar­na niedź­wie­dzi­ca stała się ulu­bie­ni­cą od­wie­dza­ją­cych zoo.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇ˈd͡ʑit͡sa, AS: ńėʒ́vʹi ̯ėʒ́ica

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedźwiedź m., niedźwiedziątko n., niedźwiadek m., niedźwiedzisko n., niedźwiednictwo n., Niedźwiedź mrz., niedźwiednik mos., niedźwiedziówka ż.

 przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty, niedźwiedziowy

 przysł. niedźwiedziowato

Wiktionary


niedźwiedzie

1. ssak dra­pież­ny z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie
2. żar­to­bli­wie lub zło­śli­wie o czło­wie­ku niez­grab­nym, nie­u­mie­ją­cym się po­ru­szać lub za­cho­wać


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • niedź­wie­dzie – dra­pież­ne zwie­rzę­ta z ro­dzi­ny niedź­wie­dzio­wa­tych (Ur­si­dae)
  • Niedź­wie­dzie – osada w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w pow. pi­skim, w gmi­nie Pisz
  • Niedź­wie­dzie – wieś w woj. war­miń­sko-ma­zur­skim, w pow. szczy­cień­skim, w gmi­nie Szczyt­no
  • Niedź­wie­dzie – osada w woj. wiel­ko­pol­skim, w pow. ostrze­szow­skim, w gmi­nie Czaj­ków
  • Niedź­wie­dzie – wieś w okrę­gu wi­leń­skim, w re­jo­nie wi­leń­skim, w gmi­nie Ru­do­mi­no

Wikipedia


niedźwiedzina

1. mięso z niedź­wie­dzia;
2. z po­li­to­wa­niem, żar­to­bli­wie o niedź­wie­dziu


SJP.pl


niedźwiedzioodporny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który jest od­por­ny na dzia­ła­nie niedź­wie­dzi

Wiktionary


niedźwiedziowate

przy­po­mi­na­ją­cy po­sta­cią lub ru­cha­mi niedź­wie­dzia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ur­si­dae|G. Fis­cher|ref=tak., ro­dzi­na du­żych ssa­ków lą­do­wych z rzędu dra­pież­nych;

Wiktionary

Niedź­wie­dzio­wa­te (Ur­si­dae) – ro­dzi­na du­żych, wszyst­ko­żer­nych ssa­ków z po­drzę­du psoksz­tałt­nych (Ca­ni­for­mia) w obrę­bie rzędu dra­pież­nych (Car­ni­vo­ra) sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­nych na pół­ku­li pół­noc­nej. W za­pi­sie ko­pal­nym znane są od mio­ce­nu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ubar­wie­nie niedź­wie­dzio­wa­tych jest zaz­wy­czaj jed­no­barw­ne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedźwiedź mzw., Niedźwiedź mrz., niedźwiednictwo n., niedźwiednik mos., niedźwiedziówka ż.

 przym. niedźwiedziowaty, niedźwiedziowy

Wiktionary


niedźwiedziowatość

ogół cech przy­po­mi­na­ją­cych niedź­wie­dzia po­sta­cią lub spo­so­bem po­ru­sza­nia się


SJP.pl


niedźwiedziowaty

przy­po­mi­na­ją­cy po­sta­cią lub ru­cha­mi niedź­wie­dzia


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. przy­po­mi­na­ją­cy niedź­wie­dzia (po­sta­cią lub ru­cha­mi); niez­grab­ny, wiel­ki, ocię­ża­ły

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przed dy­sko­te­ką stał taki niedź­wie­dzio­wa­ty ochro­niarz.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇d͡ʑɔˈvatɨ, AS: ńėʒ́vʹi ̯ėʒ́ovaty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate nmos., niedźwiedź mzw., niedźwiedzica ż., niedźwiednictwo n., Niedźwiedź mrz., niedźwiednik mos., niedźwiątko n., niedźwiedzię n.

 przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowy

 przysł. niedźwiedziowato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedźwiedzi, niezręczny, niezgrabny

Wiktionary


niedźwiedziowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przest. zwią­za­ny z niedź­wie­dziem, do­ty­czą­cy niedź­wie­dzia

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) przest. na­le­żą­cy do niedź­wie­dzia

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) przest. przy­po­mi­na­ją­cy niedź­wie­dzia

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Le­śnik zaj­rzał ostroż­nie do niedź­wie­dzio­wej kry­jów­ki pod sta­rym dębem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate nmos., niedźwiedź mzw., niedźwiedzica ż., niedźwiednictwo n., Niedźwiedź mrz., niedźwiednik mos., niedźwiątko n., niedźwiedzię n., niedźwiedzisko n.

 przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty

 przysł. niedźwiedziowato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. niedźwiedzi

 (2.1) war. niedźwiedzi

 (3.1) war. niedźwiedzi

Wiktionary


niedźwiedzisko

duży, stary niedź­wiedź


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. od niedź­wiedź

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sta­re­mu niedź­wie­dzi­sku nie chcia­ło się wy­cho­dzić z gawry.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedźwiedziówka ż., niedźwiedź mzw., Niedźwiedź mrz., niedźwiednictwo n., niedźwiednik mos., niedźwiedzica ż.

 przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowy

Wiktionary


niedźwiedziówka

ga­tu­nek mo­ty­la noc­ne­go, że­ru­ją­ce­go na ro­śli­nach


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ent. motyl z po­dro­dzi­ny niedź­wie­dziów­ko­wa­tych (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Arc­tii­nae|ref=tak.)

Wiktionary

Niedź­wie­dziów­ka – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie no­wod­wor­skim, w gmi­nie Ste­gna. na ob­sza­rze Żuław Wi­śla­nych.

Osada jest czę­ścią skła­do­wą so­łect­wa Dwo­rek - Niedź­wie­dzi­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niedźwiedź m., niedźwiedziątko n., niedźwiednik m., Niedźwiednik m., Niedźwiedź ż., Niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate nmos., niedźwiednictwo n., niedźwiedzica ż., niedźwiadek m., niedźwiedzisko n., niedźwiedziówkowate nmos.

 przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty, niedźwiedniczy, niedźwiedziówkowaty, niedźwiedziowy

 przysł. niedźwiedziowato

Wiktionary


niedźwiedziówki

ga­tu­nek mo­ty­la noc­ne­go, że­ru­ją­ce­go na ro­śli­nach


SJP.pl


niedźwiedziówkowate

po­dro­dzi­na mo­ty­li z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych


SJP.pl

Niedź­wie­dziów­ko­wa­te (Arc­tii­nae) – licz­na w ga­tun­ki po­dro­dzi­na mo­ty­li z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych. Wcze­śniej miały rangę nie­za­leż­nej ro­dzi­ny. Zna­nych jest około 6000 ga­tun­ków.

Wikipedia


niedźwiedziątko

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: niedź­wie­dzię


SJP.pl


niedźwiedzię

mały niedź­wiedź


SJP.pl


niedźwiedzki

do­ty­czą­cy miej­sco­wo­ści: Niedź­wia­da, Niedź­wiedź


SJP.pl


niedźwiedź

1. ssak dra­pież­ny z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie
2. żar­to­bli­wie lub zło­śli­wie o czło­wie­ku niez­grab­nym, nie­u­mie­ją­cym się po­ru­szać lub za­cho­wać


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. duży, dra­pież­ny ssak po­kry­ty fu­trem z ro­dzi­ny niedź­wie­dzio­wa­tych (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ur­si­dae|ref=tak.);

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przen. żart. lub zło­śli­wie o czło­wie­ku niez­grab­nym, nie­zdar­nym, nie­u­mie­ją­cym się po­ru­szać lub za­cho­wać

 (2.2) fi­nans. środ. in­we­stor gieł­do­wy gra­ją­cy na spad­ki kur­sów akcji lub in­nych ak­ty­wów

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • niedź­wiedź:
  • # «duży ssak dra­pież­ny o ma­syw­nej bu­do­wie ciała, krót­kich koń­czy­nach, szcząt­ko­wym ogo­nie, po­kry­ty dłu­gim, gę­stym fu­trem»
  • # «o czło­wie­ku niez­grab­nym, nie­zdar­nym»
  • niedź­wiedź an­dyj­ski (an­do­niedź­wiedź oku­la­ro­wy)
  • niedź­wiedź bam­bu­so­wy (panda wiel­ka)
  • niedź­wiedź bru­nat­ny
  • niedź­wiedź czar­ny
  • niedź­wiedź hi­ma­laj­ski
  • niedź­wiedź ja­ski­nio­wy
  • niedź­wiedź ma­laj­ski (bi­ru­ang ma­laj­ski)
  • niedź­wiedź po­lar­ny
  • Niedź­wiedź – wieś w woj. dol­no­ślą­skim, w pow. ząb­ko­wic­kim, w gmi­nie Zię­bi­ce

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niedź­wiedź za­ry­czał i ude­rzył tu­ry­stę łapą.

 (1.1) Wów­czas wy­pa­dły z lasu dwa niedź­wie­dzie i roz­szar­pa­ły spoś­ród nich czter­dzie­ści dwoje dzie­ci.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇t͡ɕ, AS: ńėʒ́vʹi ̯ėć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niedźwiedziątko n., niedźwiednik mos., Niedźwiednik mrz., Niedźwiedź mrz., niedźwiedziówka ż., Niedźwiedziówka ż., niedźwiedziowate lm nm., niedźwiednictwo n.

:: fż. niedźwiedzica ż.

:: zdrobn. niedźwiadek mzw.

:: zgrub. niedźwiedzisko n.

 przym. niedźwiedzi, niedźwiedziowaty, niedźwiedniczy, niedźwiedziowy

 przysł. niedźwiedziowato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gwara. kudłacz, marucha; zdrobn. niedźwiadek, miś; gw. Górny Śląsk niydźwiydź

 (2.1) niezgrabiasz, niezdara, słoń

Wiktionary


niedźwiganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|dźwi­gać.

Wiktionary


niee-mailowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|e-ma­i­lo­wać.

Wiktionary


nieedukacyjny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. nie­po­sia­da­ją­cy wa­lo­rów edu­ka­cyj­nych, za­gra­ża­ją­cy nor­mal­ne­mu to­ko­wi kształ­ce­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kiedy za­sta­na­wia­li­śmy się nad wy­da­niem „Le­gen­dar­nych kra­dzie­ży”, przy­pu­szcza­li­śmy, że tę książ­kę po­ko­cha­ją dzie­ci, a ro­dzi­ce będą mieli z nią pro­blem. Bo jak to? Pu­bli­ka­cja dla dzie­ci o naj­więk­szych wła­ma­niach, kra­dzie­żach i oszu­stwach? Ja­kież to nie­e­du­ka­cyj­ne!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieedukacyjność ż.

Wiktionary


nieedukowalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­e­du­ko­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­e­du­ko­wal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieedukowalny

 przysł. nieedukowalnie

Wiktionary


nieedytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|edy­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːdɨtɔˈvãɲɛ, AS: ń•edytovãńe

Wiktionary


nieefektowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|efek­to­wać.

Wiktionary


nieefektywny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy do­brych wy­ni­ków

Wiktionary


nieegzaminowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eg­za­mi­no­wać.

Wiktionary


nieegzekwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eg­zek­wo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːɡzɛkfɔˈvãɲɛ, AS: ń•egzekfovãńe

Wiktionary


nieegzercytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eg­zer­cy­to­wać.

Wiktionary


nieegzorcyzmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eg­zor­cyz­mo­wać.

Wiktionary


nieegzystowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eg­zy­sto­wać.

Wiktionary


nieekonomiczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­e­ko­no­micz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­e­ko­no­micz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieekonomiczny

 przysł. nieekonomicznie

Wiktionary


nieekonomista

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca eko­no­mi­stą


SJP.pl


nieekscerpowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­scer­po­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːkst͡sɛrpɔˈvãɲɛ, AS: ń•ekscerpovãńe

Wiktionary


nieekskomunikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­sko­mu­ni­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːkskɔ̃mũɲikɔˈvãɲɛ, AS: ń•ekskõmũńikovãńe

Wiktionary


nieeksplikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­spli­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːksplʲikɔˈvãɲɛ, AS: ń•eksplʹikovãńe

Wiktionary


nieeksploatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­splo­a­to­wać.

Wiktionary


nieeksplodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­splo­do­wać.

Wiktionary


nieeksportowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ek­spor­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːkspɔrtɔˈvãɲɛ, AS: ń•eksportovãńe

Wiktionary


nieelastyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­e­la­stycz­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieelastyczny

 przysł. nieelastycznie

Wiktionary


nieelastyczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny ela­stycz­no­ści

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieelastyczność ż.

 przysł. nieelastycznie

Wiktionary


nieelegancki

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest ele­ganc­ki

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieelegancko

 rzecz. nieeleganckość ż.

Wiktionary


nieeleganckość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­e­le­ganc­kie; cecha tych, któ­rzy są nie­e­le­ganc­cy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieelegancki

 przysł. nieelegancko

Wiktionary


nieelektrolit

sub­stan­cja che­micz­na, która ani w sta­nie sto­pio­nym, ani w rozt­wo­rze wod­nym nie prze­wo­dzi prądu elek­trycz­ne­go


SJP.pl


nieelektryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|elek­try­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːlɛktrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ń•elektryzovãńe

Wiktionary


nieeliminowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eli­mi­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːlʲĩmʲĩnɔˈvãɲɛ, AS: ń•elʹĩmʹĩnovãńe

Wiktionary


nieemablowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ema­blo­wać.

Wiktionary


nieemancypowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eman­cy­po­wać.

Wiktionary


nieemigrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|emi­gro­wać.

Wiktionary


nieemitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|emi­to­wać.

Wiktionary


nieemocjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|emo­cjo­no­wać.

Wiktionary


nieepatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|epa­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːpatɔˈvãɲɛ, AS: ń•epatovãńe

Wiktionary


nieergonomiczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­er­go­no­micz­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieergonomiczny

 przysł. nieergonomicznie

Wiktionary


nieerygowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ery­go­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːrɨɡɔˈvãɲɛ, AS: ń•erygovãńe

Wiktionary


nieestetyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­e­ste­tycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­e­ste­tycz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieestetyczny

 przysł. nieestetycznie

Wiktionary


nieestetyczny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z wy­ma­ga­nia­mi este­ty­ki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pań­stwo jest warte ochro­ny za wszel­ką cenę, także za cenę nie­e­ste­tycz­ne­go so­ju­szu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːstɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ń•estetyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieestetyczność ż.

 przysł. nieestetycznie

Wiktionary


nieetycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­e­tycz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W przy­pad­ku gdyby zna­leź­li się oni w złej sy­tu­a­cji fi­nan­so­wej na sku­tek nie­e­tycz­ne­go za­cho­wa­nia dru­giej ze stron, aż 69% an­kie­to­wa­nych po­stą­pi­ło­by nie­e­tycz­nie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieetyczność ż.

 przym. nieetyczny

Wiktionary


nieetyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­e­tycz­ne; cecha tego, kto jest nie­e­tycz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieetyczny

 przysł. nieetycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuczciwość

Wiktionary


nieetyczny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z etyką

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To dzię­ki świa­do­mo­ści po­tra­fisz my­śleć lo­gicz­nie, do­ko­ny­wać wy­bo­rów, oce­niać, wy­o­dręb­niać to, co ko­rzyst­ne dla cie­bie od tego, co nie­ko­rzyst­ne i nie­e­tycz­ne, a także po­dej­mo­wać de­cyz­je.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ń•etyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieetyczność ż.

 przysł. nieetycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemoralny, niewłaściwy, niedobry

Wiktionary


nieeuklidesowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geom. nie­speł­nia­ją­cy ak­sjo­ma­tów ge­o­me­trii opi­sa­nych przez Eu­kli­de­sa w jego trak­ta­cie „Ele­men­ty”;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oz­na­cza to, iż moż­li­wa jest ma­te­ma­ty­ka z hi­po­te­zą con­ti­nu­um i cał­kiem inna – bez niej; sy­tu­a­cja dość po­dob­na, jak to było ponad stu­le­cie wcze­śniej z ge­o­me­trią nie­e­u­kli­de­so­wą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Euklides m.

 przym. euklidesowy

Wiktionary


nieeuroizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|eu­ro­i­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːwrɔjizɔˈvãɲɛ, AS: ń•eu̯roi ̯izovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezeuroizowanie n. dk.

Wiktionary


nieeuropejski

przy­miot­nik

 (1.1) nie­do­ty­czą­cy Eu­ro­py, niez­wią­za­ny z Eu­ro­pą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Europa ż.

 przym. europejski

Wiktionary


nieeuropejskość

→ nie­e­u­ro­pej­ski


SJP.pl

Patrz:

nieeuropejski

nieewakuowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ewa­ku­o­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ewakuowanie n.

Wiktionary


nieewangelizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ewan­ge­li­zo­wać.

Wiktionary


nieewinkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ewin­ko­wać.

Wiktionary


nieewokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ewo­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛːvɔkɔˈvãɲɛ, AS: ń•evokovãńe

Wiktionary


niefachowiec

osoba nie­bę­dą­ca fa­chow­cem w danej dzie­dzi­nie; laik


SJP.pl


niefajnie

przy­słó­wek

 (1.1) kiep­sko

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niefajny

Wiktionary


niefajność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­faj­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­faj­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niefajny

Wiktionary


niefajny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. zły, kiep­ski

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niefajność ż.

 przysł. niefajnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. kiepski, marny, żałosny, beznadziejny, denny, chałowy

Wiktionary


niefaksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fak­so­wać.

Wiktionary


niefalcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fal­co­wać.

Wiktionary


niefalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fa­lo­wać.

Wiktionary


niefandzolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fan­dzo­lić.

Wiktionary


niefanzolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fan­zo­lić.

Wiktionary


niefarbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|far­bo­wać.

Wiktionary


niefarcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|far­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfarˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńefarcẽńe

Wiktionary


niefarcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od nie­fart

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie nie­fart, lecz tylko mały nie­far­cik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niefart m.

Wiktionary


niefarmakologiczny

przy­miot­nik

 (1.1) nie bę­dą­cy pro­duk­tem far­ma­ko­lo­gii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) ECDC po­da­je, że za­sto­so­wa­nie w Chi­nach sze­ro­kie­go za­kre­su in­ter­wen­cji nie­far­ma­ko­lo­gicz­nych, w tym dy­stan­so­wa­nia spo­łecz­ne­go, o ty­dzień wcze­śniej mo­gło­by zmniej­szyć licz­bę przy­pad­ków COVID-19 o 65%.

Wiktionary


niefart

po­tocz­nie: nies­przy­ja­ją­ce oko­licz­no­ści, brak szczę­ścia; pech


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. nie­po­myśl­ny bieg zda­rzeń

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po raz drugi w tym meczu nie­fart miał Ja­ro­szyń­ski, od któ­re­go po­now­nie od­bi­ła się piłka i za­ła­ma­ny Miel­carz mu­siał wy­cią­gać fut­bo­lów­kę z siat­ki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛfart, AS: ńefart

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. niefarcik

 przym. niefartowny

 przysł. niefartem, niefartownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieszczęście, pech

Wiktionary


niefartem

po­tocz­nie: nies­przy­ja­ją­ce oko­licz­no­ści, brak szczę­ścia; pech


SJP.pl


niefascynowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fa­scy­no­wać.

Wiktionary


niefasetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fa­se­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfasɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńefasetovãńe

Wiktionary


niefaworyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fa­wo­ry­zo­wać.

Wiktionary


niefałszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fał­szo­wać.

Wiktionary


niefedrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fe­dro­wać.

Wiktionary


niefermentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fer­men­to­wać.

Wiktionary


niefetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fe­to­wać.

Wiktionary


niefiletowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fi­le­to­wać.

Wiktionary


niefilmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fil­mo­wać.

Wiktionary


niefilowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fi­lo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfʲilɔˈvãɲɛ, AS: ńefʹilovãńe

Wiktionary


niefinalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fi­na­li­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfʲĩnalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńefʹĩnalʹizovãńe

Wiktionary


niefiniszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fi­ni­szo­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. finiszowanie n.

Wiktionary


niefirmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fir­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfʲirmɔˈvãɲɛ, AS: ńefʹirmovãńe

Wiktionary


niefizyk

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca fi­zy­kiem


SJP.pl


nieflankowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|flan­ko­wać.

Wiktionary


niefolgowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fol­go­wać.

Wiktionary


nieformalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­for­mal­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­cząt­ko­wo ro­ko­wa­nia roz­po­czę­ły się nie­for­mal­nie, son­da­żo­wo, bez pro­to­ko­łu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieformalność ż.

 przym. nieformalny

Wiktionary


nieformalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­for­mal­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieformalny

 przysł. nieformalnie

Wiktionary


nieformalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma cha­rak­te­ru ofi­cjal­ne­go, nie opie­ra się na obo­wią­zu­ją­cych prze­pi­sach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­li­cjan­ci zo­sta­li za­wie­sze­ni w czyn­no­ściach służ­bo­wych za „nie­for­mal­ne kon­tak­ty ze świa­tem prze­stęp­czym”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfɔrˈmalnɨ, AS: ńeformalny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieformalnie

 rzecz. nieformalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzepisowy

Wiktionary


nieformatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|for­ma­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfɔrmatɔˈvãɲɛ, AS: ńeformatovãńe

Wiktionary


nieformowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|for­mo­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. formowanie n.

Wiktionary


niefortunniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ni­ka: nie­for­tun­nie


SJP.pl


niefortunny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­szczę­śli­wy, który nie ma szczę­ścia

 (1.2) który ma nie­po­myśl­ny prze­bieg

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cho­dzi­ło o uwol­nie­nie wię­zio­ne­go w Pol­sce ar­cyk­się­cia Mak­sy­mi­lia­na, nie­for­tun­ne­go ry­wa­la Zyg­mun­ta III pod­czas wol­nej elek­cji.

 (1.2) Nie­for­tun­na wy­po­wiedź nie­ra­dzą­ce­go sobie z ję­zy­kiem obcym urzęd­ni­ka pań­stwo­we­go była z jed­nej stro­ny dy­plo­ma­tycz­nym zgrzy­tem, z dru­giej – obiek­tem kpin, żar­tów i niez­li­czo­nych memów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛfɔrˈtũnːɨ, AS: ńefortũ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niefortunnie

Wiktionary


nieforytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fo­ry­to­wać.

Wiktionary


niefotografowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fo­to­gra­fo­wać.

Wiktionary


niefragowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fra­go­wać.

Wiktionary


niefrasobliwiec

czło­wiek nie­fra­so­bli­wy, lek­ko­myśl­ny


SJP.pl


niefrasobliwość

bez­tro­ska


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co nie­fra­so­bli­we; cecha tych, któ­rzy są nie­fra­so­bli­wi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jako eko­no­mi­sta je­stem prze­ciw­ny nawet od­dłu­ża­niu, gdyż sprzy­ja to nie­fra­so­bli­wo­ści w po­li­ty­ce fi­nan­so­wej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niefrasobliwiec m.

 przym. niefrasobliwy

 przysł. niefrasobliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lekkomyślność, beztroska, nieroztropność, płochość, pustota, trzpiotowatość

Wiktionary


niefrasobliwy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy pod wpły­wem zmart­wień, trosk

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ogól­nie rzecz bio­rąc, at­mos­fe­ra była luźna, lekka i nie­fra­so­bli­wa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niefrasobliwość ż.

 przysł. niefrasobliwie

 przym. frasobliwy

Wiktionary


niefrezowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fre­zo­wać.

Wiktionary


niefroterowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fro­te­ro­wać.

Wiktionary


niefrymarczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fry­mar­czyć.

Wiktionary


nieftiejugansk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto wy­dzie­lo­ne w Rosji, sto­li­ca Chan­ty-Man­syj­skie­go Okrę­gu Au­to­no­micz­ne­go – Jugry;

Wiktionary

Nief­tie­ju­gansk ( Нефтеюганск) – mia­sto w Rosji, w Chan­ty-Man­syj­skim Okrę­gu Au­to­no­micz­nym – Ju­grze. Mia­sto leży w Re­jo­nie Nief­tie­ju­gań­skim i jest jego cen­trum ad­mi­ni­stra­cyj­nym, samo jed­nak nie wcho­dzi w skład Re­jo­nu, sta­no­wiąc - po­dob­nie jak wszyst­kie więk­sze mia­sta – mia­sto wy­dzie­lo­ne Chan­ty-Man­syj­skie­go OA – Jugry.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nieftiejugański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Nieftiejugańsk

Wiktionary


nieftiejugański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nief­tie­ju­gan­skiem, do­ty­czą­cy Nief­tie­ju­gan­ska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieftiejugansk mrz.

Wiktionary


niefujarkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fu­jar­ko­wać.

Wiktionary


niefundnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fund­nąć.

Wiktionary


niefungowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fun­go­wać.

Wiktionary


niefunkcjonalność

nie­przy­sto­so­wa­nie lub złe, nie­pra­wi­dło­we przy­sto­so­wa­nie cze­goś do peł­nie­nia okre­ślo­nych funk­cji; dys­funk­cjo­nal­ność


SJP.pl


niefunkcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|funk­cjo­no­wać.

Wiktionary


niefurażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fu­ra­żo­wać.

Wiktionary


niefurmanienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fur­ma­nić.

Wiktionary


niefutrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|fu­tro­wać.

Wiktionary


niegacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gacić.

Wiktionary


niegadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gadać.

Wiktionary


niegalaretowacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ga­la­re­to­wa­cieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡalarɛtɔvaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńegalaretovacẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegalaretowanie

Wiktionary


niegalaretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ga­la­re­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡalarɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńegalaretovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegalaretowacenie

Wiktionary


niegardzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gar­dzić.

Wiktionary


niegarnirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gar­ni­ro­wać.

Wiktionary


niegarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ga­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡarɔˈvãɲɛ, AS: ńegarovãńe

Wiktionary


niegaszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gasić.

Wiktionary


niegaworzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ga­wo­rzyć.

Wiktionary


niegazowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ga­zo­wać.

Wiktionary


niegazowany

przy­miot­nik

 (1.1) spoż. nie­na­sy­co­ny dwut­len­kiem węgla

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wody nie­ga­zo­wa­ne gaszą pra­gnie­nie le­piej niż ga­zo­wa­ne.

Wiktionary


niegaśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gas­nąć.

Wiktionary


niegdakanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gda­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡdaˈkãɲɛ, AS: ńegdakãńe

Wiktionary


niegdysiejszy

dawny, mi­nio­ny, przesz­ły; zasz­ły, ów­czes­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) przest. taki, który był daw­niej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie ma związ­ku mię­dzy nieg­dy­siej­szym klu­bem a obec­nym sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡdɨˈɕɛ̇jʃɨ, AS: ńegdyśėi ̯šy

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niegdyś

 zaim. niegdyś

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dawny

Wiktionary


niegdyś

tyle co: daw­niej, kie­dyś


SJP.pl

za­i­mek nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) w przesz­ło­ści (zwy­kle od­le­głej), daw­niej, kie­dyś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nieg­dyś jęcz­mień był naj­po­pu­lar­niej­szym zbo­żem uży­wa­nym do pie­cze­nia chle­ba w Eu­ro­pie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛɡdɨɕ, AS: ńegdyś

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niegdysiejszy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ongi, ongiś

Wiktionary


niegestykulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ge­sty­ku­lo­wać.

Wiktionary


niegibalice

Nie­gi­ba­li­ce (nazwa obocz­na: Nie­gi­ba­li­ce-Fol­wark) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ra­dzie­jow­skim, w gmi­nie Bytoń.

Wikipedia


niegiercowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gier­co­wać.

Wiktionary


niegiglanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gi­glać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɟiɡˈlãɲɛ, AS: ńėǵiglãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. giglać

Wiktionary


niegilanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gilać.

Wiktionary


nieginięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ginąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ɟĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńėǵĩńė̃ńće

Wiktionary


niegipsowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gip­so­wać.

Wiktionary


niegięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|giąć.

Wiktionary


nieglajchszaltowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|glajch­szal­to­wać.

Wiktionary


nieglancowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|glan­co­wać.

Wiktionary


nieględzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|glę­dzić.

Wiktionary


niegmatwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gmat­wać.

Wiktionary


niegnanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gnać.

Wiktionary


niegniazdowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gnia­zdo­wać.

Wiktionary


niegniecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gnieść.

Wiktionary


niegnojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gnoić.

Wiktionary


niegocin

je­zio­ro w Pol­sce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. je­zio­ro mo­re­no­we w pół­noc­no-wschod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa miej­sco­wo­ści w Pol­sce lub ich czę­ści;

Wiktionary

Zo­bacz też: Nie­go­cin w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Nie­go­cin ( Löwentinsee) – je­zio­ro mo­re­no­we w Kra­i­nie Wiel­kich Je­zior w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim; po­wierzch­nia 2604 ha, głę­bo­kość do 39,7 m. Nie­go­cin jest trze­cim pod wzglę­dem roz­mia­rów ak­we­nem w Kra­i­nie Wiel­kich Je­zior Ma­zur­skich.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Obec­nie wody Nie­go­ci­na za­li­cza­ne są do III klasy czy­sto­ści.

 (1.2) Młody bo­ha­ter przy­szedł na świat w Nie­go­ci­nie na Ma­zo­wszu w 1900 roku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegocinianin mos., niegocinianka ż.

 przym. niegociński

Wiktionary


niegociński

zwią­za­ny z Nie­go­ci­nem, do­ty­czą­cy Nie­go­ci­na


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­go­ci­nem, do­ty­czą­cy Nie­go­ci­na (je­zio­ra)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niegocin mrz.

Wiktionary


niegodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­god­ny


SJP.pl


niegodność

cecha tego, co jest nie­god­ne


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­god­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­god­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niegodny

 przysł. niegodnie

Wiktionary


niegodny

1. wart cze­goś lub kogoś, za­słu­gu­ją­cy na coś
2. pełen po­czu­cia włas­nej war­to­ści, wy­ra­ża­ją­cy to po­czu­cie


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie za­słu­gu­ją­cy na co lub na kogo

 (1.2) bez ho­no­ru, god­no­ści

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegodność ż.

 przysł. niegodnie ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niegodzien, niewart

 (1.2) haniebny, hańbiący, niechlubny, niechwalebny, niegodziwy, nikczemny, ohydny, podły, skandaliczny, szmatławy, wstrętny

Wiktionary


niegodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|go­do­wać.

Wiktionary


niegodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|go­dzić.

Wiktionary


niegodzien

przy­miot­nik

 (1.1) przest. nie­god­ny, nie­wart cze­goś, nie­za­słu­gu­ją­cy na coś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­go­dzien je­stem pod­nieść oczu ku Tobie.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niegodny

Wiktionary


niegodziwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­go­dzi­wy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegodziwość ż., niegodziwiec m.

 przym. niegodziwy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podle, nikczemnie, nisko

Wiktionary


niegodziwiec

ktoś po­stę­pu­ją­cy nie­ucz­ci­wie, nie­god­nie, zdra­dziec­ko; nik­czem­nik


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. ktoś nie­go­dzi­wy, zły, nie­ucz­ci­wy, nik­czem­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Potem jed­nak służ­bę zna­la­zła, dziec­ko u tej pracz­ki za za­pła­tą zo­sta­wi­ła i przez czas jakiś nieź­le by jej było, gdyby zgry­zo­ta i ża­łość, i złość na tego nie­go­dziw­ca, co ją stąd wy­cią­gnął, a potem w naj­nie­szczę­śli­wszym po­ło­że­niu po­rzu­cił, nie pie­kły i nie mę­czy­ły tak, że su­knię na sobie cza­sem w drob­ne ka­wał­ki darła (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡɔˈd͡ʑivʲjɛt͡s, AS: ńegoʒ́ivʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegodziwość ż.

 przym. niegodziwy

 przysł. niegodziwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łotr, nędznik, łajdak, drań, nikczemnik

Wiktionary


niegodziwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­go­dzi­wie


SJP.pl


niegodziwość

nie­go­dzi­we po­stę­po­wa­nie, podły, nik­czem­ny czyn; po­dłość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. ha­nieb­ne, nie­go­dzi­we po­stę­po­wa­nie; wy­stę­pek za­słu­gu­ją­cy na po­tę­pie­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od dawna do­my­śla­łem się zdra­dy, ale pobyt jego w Vil­la­ca prze­ko­nał mnie o two­jej nie­go­dzi­wo­ści…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡɔˈd͡ʑivɔɕt͡ɕ, AS: ńegoʒ́ivość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegodziwiec m.

 przym. niegodziwy

 przysł. niegodziwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nikczemność, podłość, bezecność, haniebność, niecność

Wiktionary


niegodziwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­go­dzi­wy


SJP.pl


niegodziwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­stę­pu­je niesz­la­chet­nie, nie­ucz­ci­wie; także. świad­czą­cy o nie­go­dzi­wo­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) — Prze­stęp­cy, zbrod­nia­rze, lu­dzie nie­go­dzi­wi! — prze­mó­wił z dołu jeden z dru­i­dów, sta­rzec wspar­ty na dłu­gim po­so­chu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegodziwość ż., niegodziwiec m.

 przysł. niegodziwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nikczemny, niecny, nieuczciwy, podły, niski, haniebny

Wiktionary


niegodzóny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nie­od­po­wied­ni, nie­do­bra­ny

Wiktionary


niegolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|golić.

Wiktionary


niegolewo

Nie­go­le­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­to­my­skim, w gmi­nie Opa­le­ni­ca, 7 km na pół­noc od sie­dzi­by gminy.

Wikipedia


niegomir

dawne imię mę­skie


SJP.pl


niegonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gonić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńegõńė̃ńe

Wiktionary


niegooglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|go­o­glo­wać.

Wiktionary


niegorszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gor­szyć.

Wiktionary


niegospodarność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­rzą­dza­nie czymś w spo­sób przy­no­szą­cy stra­ty przez nie­ucz­ci­wość lub nie­u­mie­jęt­ność

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lik­wi­da­to­rzy pań­stwo­wych firm wy­ka­za­li się także wy­jąt­ko­wą nie­go­spo­dar­no­ścią w wy­dat­kach.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niegospodarny

 przysł. niegospodarnie

Wiktionary


niegoszowice

Nie­go­szo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Za­bie­rzów. In­te­gral­ną czę­ścią miej­sco­wo­ści jest przy­sió­łek So­wiar­ka.

Wikipedia


niegoszów

Nie­go­szów (niem. "Nits­chen­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Świd­ni­ca.

Wikipedia


niegosław

imię mę­skie


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­go­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie
  • Nie­go­sław – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie strze­lec­ko-dre­zde­nec­kim, w gmi­nie Dre­zden­ko
    • Nie­go­sław – dawna gro­ma­da
    • Nie­go­sław – dawna gmina wiej­ska

Wikipedia


niegosława

imię żeń­skie


SJP.pl

Nie­go­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Niego-" ("roz­kosz") i "-sława" ("sława"). Mogło oz­na­czać "tę, która sławi roz­kosz".

Wikipedia


niegosławice

wieś w Pol­sce


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­go­sła­wi­ce – wieś w woj. lu­bu­skim, w pow. ża­gań­skim, w gmi­nie Nie­go­sła­wi­ce
  • Nie­go­sła­wi­ce – wieś w woj. świę­to­krzy­skim, w pow. bu­skim, w gmi­nie Pa­ca­nów
  • Nie­go­sła­wi­ce – wieś w woj. świę­to­krzy­skim, w pow. ję­drze­jow­skim, w gmi­nie Wo­dzi­sław
  • Nie­go­sła­wi­ce – wieś w woj. świę­to­krzy­skim, w pow. piń­czow­skim, w gmi­nie Złota
  • Nie­go­sła­wi­ce – gmina wiej­ska
  • Nie­go­sła­wi­ce – gro­ma­da
  • Nie­go­sła­wi­ce – sta­cja ko­le­jo­wa

Wikipedia


niegosławicki

przy­miot­nik od: Nie­go­sła­wi­ce


SJP.pl


niegosławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nie­go­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


SJP.pl


niegosławostwo

Nie­go­sław z mał­żon­ką; Nie­go­sła­wo­wie


SJP.pl


niegosławowie

Nie­go­sław z mał­żon­ką; Nie­go­sła­wo­stwo


SJP.pl


niegosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nie­go­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


SJP.pl


niegotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|go­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡɔtɔˈvãɲɛ, AS: ńegotovãńe

Wiktionary


niegotowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał je­szcze wy­ko­na­ny do końca

 (1.2) nie bę­dą­cy go­to­wym do tego, co ma na­dejść

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprzygotowany, nieukończony, surowy; war. niegotów

 (1.2) nieprzygotowany, nieprzystosowany; war. niegotów

Wiktionary


niegowa

wieś w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie mysz­kow­skim


SJP.pl

Nie­go­wa – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie mysz­kow­skim, w gmi­nie Nie­go­wa.

Wikipedia


niegowiec

Nie­go­wiec – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostrow­skim, w gmi­nie Mał­ki­nia Górna.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Najś­więt­sze­go Serca Pana Je­zu­sa w Mał­ki­ni Gór­nej.

Wikipedia


niegowonice

Nie­go­wo­ni­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, w gmi­nie Łazy, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 790.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­go­wo­ni­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.

Wikipedia


niegowski

→ Nie­go­wa


SJP.pl

Patrz:

Niegowa

niegościnny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest go­ścin­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegościnność ż.

 przysł. niegościnnie

Wiktionary


niegrabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­bić.

Wiktionary


niegrabieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­bie­żyć.

Wiktionary


niegramatyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­gra­ma­tycz­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niegramatyczny

 przysł. niegramatycznie

 rzecz. gramatyka ż.

Wiktionary


niegramotny

po­tocz­nie: nie­wyksz­tał­co­ny, nie­o­by­ty


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pot. nie­u­mie­ją­cy czy­tać i pisać

 (1.2) pot. mało roz­gar­nię­ty, o ni­skim stop­niu in­te­li­gen­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Nie je­stem dot­knię­ty – prze­pra­szam za takie okre­śle­nie – łaską wiary, żeby uwie­rzyć, że ponad 200 tys. nie­gra­mot­nych i nie­roz­gar­nię­tych pol­skich wy­bor­ców posz­ło i nieś­wia­do­mie od­da­ło głos nie­waż­ny. Jest to dla mnie na­praw­dę bar­dzo dziw­na sy­tu­a­cja.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepiśmienny; pot. nieczytaty i niepisaty

 (1.2) niepojętny, nielotny, nierozgarnięty, tępy; pot. młotowaty, niekumaty

Wiktionary


niegraniczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­ni­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡrãɲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńegrãńičẽńe

Wiktionary


niegranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|grać.

Wiktionary


niegrasejowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­se­jo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡrasɛjɔˈvãɲɛ, AS: ńegrasei ̯ovãńe

Wiktionary


niegrasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­so­wać.

Wiktionary


niegratulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gra­tu­lo­wać.

Wiktionary


niegrillowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gril­lo­wać.

Wiktionary


niegromadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gro­ma­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡrɔ̃maˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńegrõmaʒẽńe

Wiktionary


niegroźny

przy­miot­nik

 (1.1) niesz­kod­li­wy, który nie sta­no­wi za­gro­że­nia dla ni­ko­go ani ni­cze­go

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Je­dy­ny wul­kan na wy­spie jest na szczę­ście zu­peł­nie nie­groź­ny.

 (1.1) Nie­groź­na u dzie­ci, ró­życz­ka może być nie­bez­piecz­na u ko­biet w ciąży.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niegroźnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpieczny

Wiktionary


niegrożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gro­zić.

Wiktionary


niegruchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gru­chać.

Wiktionary


niegruntowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|grun­to­wać.

Wiktionary


niegrupowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gru­po­wać.

Wiktionary


niegrygolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gry­go­lić.

Wiktionary


niegrywalność

→ nie­gry­wal­ny


SJP.pl

Patrz:

niegrywalny

niegryzienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gryźć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡrɨˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: ńegryźė̃ńe

Wiktionary


niegrzebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|grze­bać.

Wiktionary


niegrzecznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­grzecz­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈɡʒɛt͡ʃʲɲɛ, AS: ńegžečʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegrzeczność ż.

 przym. niegrzeczny

Wiktionary


niegrzeczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­grzecz­nie


SJP.pl


niegrzeczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­grzecz­ny


SJP.pl


niegrzeczności

formy za­cho­wa­nia się bę­dą­ce oz­na­ką złego za­cho­wa­nia


SJP.pl


niegrzeczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­grzecz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­grzecz­ni

 (1.2) ce­lo­we za­cho­wa­nie wobec kogoś, od­bie­ga­ją­ce od norm kul­tu­ry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegrzeczności nmos.

:: zdrobn. niegrzecznostka ż.

 przym. niegrzeczny, niegrzeczniutki, niegrzeczniuteńki

 przysł. niegrzecznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) faux pas, nieuprzejmość, grubiańskość, obcesowość, opryskliwość, nietakt, nietaktowność

Wiktionary


niegrzeczny

przy­miot­nik

 (1.1) za­cho­wu­ją­cy się nie­wła­ści­wie, nie­u­przej­my

 (1.2) o dziec­ku: nie­po­słusz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Nie­grzecz­ny uczeń ukłuł na­u­czy­ciel­kę cyr­klem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈɡʒɛt͡ʃnɨ, AS: ńegžečny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niegrzeczność ż.

 przysł. niegrzecznie

Wiktionary


niegrzeszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|grze­szyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńegžešẽńe

Wiktionary


niegrzmotnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|grzmot­nąć.

Wiktionary


nieguglanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gu­glać.

Wiktionary


nieguglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gu­glo­wać.

Wiktionary


niegumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gu­mo­wać.

Wiktionary


niegustowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gu­sto­wać.

Wiktionary


niegustowny

przy­miot­nik

 (1.1) w złym gu­ście, bez smaku

Wiktionary


niegwarantowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gwa­ran­to­wać.

Wiktionary


niegwałcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gwał­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡvawˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńegvau̯cẽńe

Wiktionary


niegwizdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gwi­zdać.

Wiktionary


niegwizdnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gwizd­nąć.

Wiktionary


niegwoździowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gwoź­dzio­wać.

Wiktionary


niegórowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gó­ro­wać.

Wiktionary


niegów

Nie­gów – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wysz­kow­skim, w gmi­nie Za­bro­dzie. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka "Nie­go­wo" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ka­mie­niec­kim ziemi nur­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.

Wikipedia


niegęganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gęgać.

Wiktionary


niegładzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gła­dzić.

Wiktionary


niegładzica

Nie­gła­dzi­ca ("Hip­po­glos­so­i­des pla­tes­so­i­des") – ga­tu­nek ryby flą­droksz­tałt­nej z ro­dzi­ny flą­dro­wa­tych (Ple­u­ro­nec­ti­dae).

Wikipedia


niegłaskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gła­skać.

Wiktionary


niegłodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|głod­nieć.

Wiktionary


niegłodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gło­do­wać.

Wiktionary


niegłodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gło­dzić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wy­jeż­dża­jąc na ko­lo­nie, po­pro­sił nas o nie­gło­dze­nie cho­mi­ka.

 (1.1) Pier­wszą za­sa­dą zdro­we­go od­chu­dza­nia jest nie­gło­dze­nie się.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡwɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńegu̯oʒẽńe

Wiktionary


niegłosowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gło­so­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡwɔsɔˈvãɲɛ, AS: ńegu̯osovãńe

Wiktionary


niegłoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|gło­sić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńegu̯ošẽńe

Wiktionary


niegłośny

przy­miot­nik

 (1.1) słabo sły­szal­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To śpie­wa­nie było nie­gło­śne, nie wzbu­dza­ło zbyt wiel­kie­go za­cie­ka­wie­nia prze­chod­niów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. głos mrz., niegłośność ż.

 przysł. niegłośno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niegłośny dzwonek • niegłośna rozmowa / muzyka

Wiktionary


niegłupi

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) dość roz­sąd­ny

 (1.2) taki, który nie jest głupi

 (1.3) pot. taki, który może się przy­dać i jest po­my­sło­wy

 (1.4) pot. spryt­ny, by­stry

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trze­ba przyz­nać, że był to wład­ca nie­głu­pi, lecz za­bra­kło mu pie­nię­dzy na re­a­li­za­cję swo­ich pla­nów do­ty­czą­cych pań­stwa.

 (1.3) Zdzi­sław Ku­rze­ja, le­gnic­ki kon­ser­wa­tor za­byt­ków, przy­chyl­nie pa­trzy na te plany i de­kla­ru­je współ­pra­cę. Trze­ba by tylko szyb­ko wy­ko­nać pro­jekt bu­dow­la­ny. – Po­mysł wy­da­je mi się re­al­ny i nie­głu­pi – oce­nia Zdzi­sław Ku­rze­ja.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niegłupio

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rozsądny, zdroworozsądkowy

 (1.3) pomysłowy, sensowny

Wiktionary


niegłębek

sie­ciech nie­głę­bek - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


SJP.pl


niehaftowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|haf­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxaftɔˈvãɲɛ, AS: ńeχaftovãńe

Wiktionary


niehajcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|haj­co­wać.

Wiktionary


niehajtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|haj­tać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxajˈtãɲɛ, AS: ńeχai ̯tãńe

Wiktionary


niehajtnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hajt­nąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxajtʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeχai ̯tʹńė̃ńće

Wiktionary


niehalo

po­tocz­nie: nie w po­rząd­ku; nie tak, nie halo


SJP.pl


niehalsowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hal­so­wać.

Wiktionary


niehamletyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ham­le­ty­zo­wać.

Wiktionary


niehamowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ha­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxãmɔˈvãɲɛ, AS: ńeχãmovãńe

Wiktionary


niehandlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hand­lo­wać.

Wiktionary


nieharanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|harać.

Wiktionary


nieharatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ha­ra­tać.

Wiktionary


nieharaśny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. brzyd­ki, nie­wy­da­rzo­ny

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. nies­macz­ny, nie­u­da­ny

Wiktionary


nieharcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|har­co­wać.

Wiktionary


niehardkodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hard­ko­do­wać.

Wiktionary


nieharmonijnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­har­mo­nij­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieharmonijność ż.

 przym. nieharmonijny

Wiktionary


nieharmonijność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­har­mo­nij­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­har­mo­nij­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieharmonijny

 przysł. nieharmonijnie

Wiktionary


nieharmonijny

przy­miot­nik

 (1.1) bez har­mo­nii; po­zba­wio­ny har­mo­nii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieharmonijność ż.

 przysł. nieharmonijnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dysharmoniczny, dysharmonijny, dysproporcjonalny, nieproporcjonalny, niezgrabny

Wiktionary


nieharowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ha­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxarɔˈvãɲɛ, AS: ńeχarovãńe

Wiktionary


niehasanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hasać.

Wiktionary


niehałasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ha­ła­so­wać.

Wiktionary


niehańbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hań­bić.

Wiktionary


nieheftowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hef­to­wać.

Wiktionary


niehejcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hej­cić.

Wiktionary


niehejtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hej­to­wać.

Wiktionary


nieheklowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|he­klo­wać.

Wiktionary


nieheteronormatywność

→ nie­he­te­ro­nor­ma­tyw­ny


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­he­te­ro­nor­ma­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­he­te­ro­nor­ma­tyw­ni

Wiktionary

Patrz:

nieheteronormatywny

Powiązane:

 przym. nieheteronormatywny

 przysł. nieheteronormatywnie

Wiktionary


nieheteronormatywny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który od­bie­ga od uo­gól­nio­nych cech, za­cho­wań i norm osób he­te­ro­sek­su­al­nych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieheteronormatywność ż.

 przysł. nieheteronormatywnie

Wiktionary


nieheteroseksualny

przy­miot­nik

 (1.1) ho­mo­sek­su­al­ny lub bi­sek­su­al­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mniej lub bar­dziej for­mal­ne związ­ki mał­żeń­skie ludzi o nie­he­te­ro­sek­su­al­nej orien­ta­cji były za­wie­ra­ne już od sta­ro­żyt­no­ści.

 (1.1) Zna­lazł się wresz­cie bat na jego nie­he­te­ro­sek­su­al­ny tyłek. Za udo­wod­nio­ne zła­ma­nie pro­hi­bi­cji pro­pa­pie­skiej ode­bra­no mu kon­ce­sję na al­ko­hol. A to dla knaj­py, nie tylko sej­mo­wej, oz­na­cza śmierć. Po­wol­ną i okrut­ną. W mę­kach strasz­nych.

Wiktionary


niehigienicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­hi­gie­nicz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niehigieniczność ż.

 przym. niehigieniczny

Wiktionary


niehigieniczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­hi­gie­nicz­ne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. higieniczność ż.

 przym. niehigieniczny, higieniczny

 przysł. niehigienicznie, higienicznie

Wiktionary


niehigieniczny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z pod­sta­wo­wy­mi za­sa­da­mi hi­gie­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wkła­da­nie za­ba­wek do buzi jest bar­dzo nie­hi­gie­nicz­ne – po­wie­dzia­ła mama.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxʲiɟɛ̇̃ˈɲit͡ʃnɨ, AS: ńeχʹiǵė̃ńičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niehigieniczność ż.

 przysł. niehigienicznie

Wiktionary


niehisteryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hi­ste­ry­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxʲistɛrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńeχʹisteryzovãńe

Wiktionary


niehistoryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|hi­sto­ry­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛxʲistɔrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńeχʹistoryzovãńe

Wiktionary


niehitlerowski

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest hit­le­row­ski, nie ma hit­le­row­skich cech

Wiktionary

Powiązane:

 przym. hitlerowski

Wiktionary


niehodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ho­do­wać.

Wiktionary


nieholowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ho­lo­wać.

Wiktionary


niehomeopata

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ho­me­o­pa­tą


SJP.pl


niehonor

nie­go­dzi­wy po­stę­pek


SJP.pl


niehonorowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ho­no­ro­we; cecha tych, któ­rzy są nie­ho­no­ro­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niehonorowy

 przysł. niehonorowo

Wiktionary


niehonorowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma ho­no­ru

 (1.2) niez­god­ny z po­czu­ciem ho­no­ru

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niehonorowo

 rzecz. niehonorowość ż., honor mrz.

 czas. honorować

Wiktionary


niehospitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ho­spi­to­wać.

Wiktionary


niehumanitarnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­hu­ma­ni­tar­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niehumanitarność ż.

 przym. niehumanitarny

Wiktionary


niehumanitarny

przy­miot­nik

 (1.1) prze­czą­cy hu­ma­ni­ta­ryz­mo­wi, ła­mią­cy normy tro­ski o czło­wie­ka i jego po­trze­by

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kiedy jedna grupa kon­tro­lu­je drugą grupę i używa nie­hu­ma­ni­tar­nych środ­ków, by pod­trzy­mać tę do­mi­na­cję, mamy do czy­nie­nia z apart­he­i­dem (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. humanitarysta m., humanitaryzm m.

 przysł. niehumanitarnie

Wiktionary


niehuśtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|huś­tać.

Wiktionary


nieidentyfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|iden­ty­fi­ko­wać.

Wiktionary


nieignorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|igno­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjiɡnɔrɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ignorovãńe

Wiktionary


nieilustrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ilu­stro­wać.

Wiktionary


nieimanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|imać.

Wiktionary


nieimitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|imi­to­wać.

Wiktionary


nieimponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|im­po­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjĩmpɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩmpõnovãńe

Wiktionary


nieimputowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|im­pu­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjĩmputɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩmputovãńe

Wiktionary


nieindagowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­da­go­wać.

Wiktionary


nieindoktrynowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­dok­try­no­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. indoktrynowanie n.

Wiktionary


nieindywidualizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­dy­wi­du­a­li­zo­wać.

Wiktionary


nieinformowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­for­mo­wać.

Wiktionary


nieingerencja

za­sa­da niew­trą­ca­nia się w cudze spra­wy; nie­in­ter­wen­cja


SJP.pl


nieinicjalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ini­cja­li­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjĩɲit͡sʲjalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩńicʹi ̯alʹizovãńe

Wiktionary


nieinkasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ka­so­wać.

Wiktionary


nieinkomodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ko­mo­do­wać.

Wiktionary


nieinkryminowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­kry­mi­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjĩŋkrɨ̃mʲĩnɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩŋkrỹmʹĩnovãńe

Wiktionary


nieinstalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­sta­lo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjĩw̃stalɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩũ̯stalovãńe

Wiktionary


nieinstruowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­stru­o­wać.

Wiktionary


nieinteligentnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­in­te­li­gent­ny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieinteligentny

Wiktionary


nieinteragowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­te­ra­go­wać.

Wiktionary


nieinteresowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­te­re­so­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩnteresovãńe

Wiktionary


nieinteresująco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­in­te­re­su­ją­cy, nudno, nie­cie­ka­wie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tak jest w I, II i III tomie, wresz­cie czy­tel­ni­ka za­czy­na to nu­dzić i nużyć, i ile­kroć przy­cho­dzą tego ro­dza­ju rozw­le­kłe in­ter­mez­za, prze­rzu­ca kart­ki, bo nie czuje wcale po­trze­by in­te­re­so­wa­nia się tym, co autor tak nie­in­te­re­su­ją­co opo­wie­dział.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieinteresujący

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieciekawie

Wiktionary


nieinternalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ter­na­li­zo­wać.

Wiktionary


nieinternowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ter­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjĩntɛrnɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩnternovãńe

Wiktionary


nieinterpretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ter­pre­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjĩntɛrprɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩnterpretovãńe

Wiktionary


nieinterwencja

za­sa­da niew­trą­ca­nia się w cudze spra­wy; nie­in­ge­ren­cja


SJP.pl


nieinterweniowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­ter­we­nio­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjĩntɛrvɛ̃ɲɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩntervẽńovãńe

Wiktionary


nieintonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­to­no­wać.

Wiktionary


nieinwazyjnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­in­wa­zyj­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gę­stość kości można zba­dać nie­in­wa­zyj­nie (nie ob­cią­ża­jąc w żaden spo­sób na­sze­go or­ga­niz­mu), za po­mo­cą ba­da­nia o naz­wie den­sy­to­me­tria.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieinwazyjność ż.

 przym. nieinwazyjny

Wiktionary


nieinwazyjny

przy­miot­nik

 (1.1) med. do­ty­czą­cy ba­da­nia lub za­bie­gu nie­wią­żą­ce­go się z in­ge­ren­cją w or­ga­nizm

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieinwazyjnie

Wiktionary


nieinwentaryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­spo­rzą­dza­nie spisu mie­nia z na­tu­ry

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjĩnvɛ̃ntarɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩnvẽntaryzovãńe

Wiktionary


nieinwestowanie

lo­ko­wać środ­ki fi­nan­so­we (ka­pi­tał) w róż­ne­go ro­dza­ju środ­ki i ak­tyw­no­ści go­spo­dar­cze w celu osią­gnię­cia ko­rzy­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|in­we­sto­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjĩnvɛstɔˈvãɲɛ, AS: ńei ̯ĩnvestovãńe

Wiktionary


nieironizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|iro­ni­zo­wać.

Wiktionary


nieirytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|iry­to­wać.

Wiktionary


nieiskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|iskać.

Wiktionary


nieislamizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|is­la­mi­zo­wać.

Wiktionary


nieistnienie

mieć miej­sce w rze­czy­wi­sto­ści; być; trwać; żyć


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fakt, że coś nie ist­nie­je

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjiˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńei ̯istʹńė̃ńe

Wiktionary


nieistotność

→ nie­i­stot­ny


SJP.pl

Patrz:

nieistotny

nieistotny

przy­miot­nik

 (1.1) bez zna­cze­nia, po­zba­wio­ny tre­ści; nie­waż­ny, błahy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To są nie­i­stot­ne aspek­ty spra­wy i nie wno­szą ni­cze­go no­we­go.

 (1.1) Stwier­dzo­no niez­nacz­ne, nie­i­stot­ne sta­ty­stycz­nie, zwięk­sze­nie licz­by krwi­nek bia­łych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛjiˈstɔtnɨ, AS: ńei ̯istotny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieistotność ż.

 przysł. nieistotnie

 czas. zaistnieć, istnieć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bagatelny, banalny, błahy, drobny, marginalny, peryferyjny, nieznaczący, niezauważalny, nieznaczny, poboczny, pomijalny, pusty, znikomy; posp. duperelny

Wiktionary


niejadalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ja­dal­ne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niejadek m., niejedzenie n., jadalny mrz., niedojadanie n., niedojedzenie n., podjadanie n.

 przym. niejadalny, jadalny

 czas. podjadać

Wiktionary


niejadalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­na­da­ją­cy się do je­dze­nia

 (1.2) nies­macz­ny, źle przy­rzą­dzo­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Ta zupa jest nie­ja­dal­na!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ, AS: ńėi ̯adalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niejedzenie n., niejadalność ż., niejadek m.

Wiktionary


niejadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jadać.

Wiktionary


niejadek

osoba (naj­czę­ściej dziec­ko), która mało je


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) dziec­ko, które je nie­chęt­nie lub bar­dzo mało

Wiktionary

Patrz:

niejadek

Przykłady

 (1.1) Agniesz­ka jest nie­jad­kiem, trze­ba wmu­szać jej każdy kęs.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈjadɛk, AS: ńėi ̯adek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niejadalność ż., niejedzenie n.

 przym. niejadalny

Wiktionary


niejadka

osoba (naj­czę­ściej dziec­ko), która mało je


SJP.pl

Patrz:

niejadek

niejadowity

przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­wie­ra­ją­cy jadu, nie­tru­ją­cy

Wiktionary


niejaki

za­i­mek nie­o­kre­ślo­ny; jakiś, pe­wien


SJP.pl

za­i­mek

 (1.1) jakiś, pe­wien, coś nie­o­kre­ślo­ne­go lub ktoś nie­o­kre­ślo­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈjäci, AS: ńėi ̯äḱi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pewien

Wiktionary


niejakiś

daw­niej: nie­ja­ki


SJP.pl


niejako

par­ty­ku­ła osła­bia­ją­ca do­słow­ność zna­cze­nia wy­ra­zu okre­śla­ją­ce­go


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) …wy­ra­ża­ją­ca nie­peł­ną do­słow­ność wy­ra­zu, któ­re­mu to­wa­rzy­szy

 (1.2) …wy­ra­ża­ją­ca po­do­bień­stwo, przy­po­mi­na­nie lub ko­ja­rze­nie się cze­goś z czymś innym

 (1.3) …wy­ra­ża­ją­ca ogra­ni­cze­nie za­kre­su sto­so­wa­nia cze­goś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na­wią­za­nie sto­sun­ków dy­plo­ma­tycz­nych nie­ja­ko wy­prze­dzi­ło odro­dze­nie nie­pod­le­głe­go pań­stwa pol­skie­go, po­nie­waż pa­pież Be­ne­dykt XV za zgodą władz nie­miec­kich zde­cy­do­wał ot­war­cie na­miast­ki nun­cja­tu­ry w War­sza­wie już 15 kwiet­nia 1918 r.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) w pewnym sensie, jakby, poniekąd, na swój sposób, jak gdyby

 (1.2) jak, jakby, niczym, jak gdyby

Wiktionary


niejapienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|japić.

Wiktionary


niejaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jarać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇jaˈrãɲɛ, AS: ńėi ̯arãńe

Wiktionary


niejasno

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób trud­ny do zro­zu­mie­nia, męt­nie, nie­wy­raź­nie, za­wi­le

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tench po­czął sobie coś nie­jas­no przy­po­mi­nać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈjasnɔ, AS: ńėi ̯asno

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niejasność ż.

 przym. niejasny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ogólnikowo

Wiktionary


niejasność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak jas­no­ści, do­o­kre­śle­nia, pre­cyz­ji; dwuz­nacz­ność, nie­jed­noz­nacz­ność, niez­ro­zu­mia­łość

 (1.2) spra­wa nie­jas­na, niez­ro­zu­mia­ła

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niejasny

 przysł. niejasno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zagmatwanie

Wiktionary


niejasny

przy­miot­nik

 (1.1) ciem­ny, słabo oś­wiet­lo­ny

 (1.2) trud­ny do zro­zu­mie­nia, mętny, za­wi­ły, bu­dzą­cy wąt­pli­wo­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) W jej domu na­to­miast ge­ne­a­lo­gia ojca czy matki na­su­wa­ła cią­głe py­ta­nia, na które otrzy­my­wa­ła nie­jas­ne od­po­wie­dzi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈjasnɨ, AS: ńėi ̯asny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niejasno

 rzecz. niejasność ż.

Wiktionary


niejawność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­jaw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­jaw­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niejawny

 przysł. niejawnie

Wiktionary


niejawny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest jawny, po­wszech­nie znany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pro­ce­sy to­czy­ły się w try­bie nie­jaw­nym, a oskar­że­ni nie mieli prawa do obro­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niejawność ż.

 przysł. niejawnie

 czas. jawić się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tajny

Wiktionary


niejebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jebać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇jɛˈbãɲɛ, AS: ńėi ̯ebãńe

Wiktionary


niejechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|je­chać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇jɛˈxãɲɛ, AS: ńėi ̯eχãńe

Wiktionary


niejeden

1. wię­cej niż jeden; sporo, wielu, wiele
2. wię­cej niż jeden, kilku ludzi, wiele ludzi itp.


SJP.pl

za­i­mek przy­miot­ny

 (1.1) wię­cej niż jeden

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) wię­cej niż jeden czło­wiek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ostat­nia z tych po­dró­ży trwa­ła ponad rok i dzię­ki temu mia­łem nie­jed­ną spo­sob­ność, by z bli­ska przyj­rzeć się po­li­tycz­nej rze­czy­wi­sto­ści Za­cho­du.

 (2.1) Jakże, cała wieś się jej bo­ja­ła; już pono nie­je­den po­czuł na sobie moc jej złych śle­piów, nie­jed­ne­go już po­krę­ci­ło albo roz­cho­rzał, gdy nań urok rzu­ci­ła. sic.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niejedna, niejedno

 zaim. niejedna, niejedno

 przysł. niejedno

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sporo, wielu

 (2.1) gw. Śląsk Cieszyński ponikiery

Wiktionary


niejednakowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie taki sam, nie­jed­no­li­ty pod wzglę­dem cech

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) różny, war. niejednaki

Wiktionary


niejednokrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) pow­ta­rza­jąc się kilka lub wiele razy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niejednokrotny

 przysł. niejednokroć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) częstokrotnie, parokrotnie; przest. niejednokroć

Wiktionary


niejednokrotność

→ nie­jed­no­krot­ny


SJP.pl

Patrz:

niejednokrotny

niejednokroć

rzad­ko: nie­jed­no­krot­nie, wie­le­kroć


SJP.pl

przy­słó­wek li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) przest. zob. nie­jed­no­krot­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niejednokrotny

 przysł. niejednokrotnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niejednokrotnie, częstokrotnie, parokrotnie

Wiktionary


niejednolicie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­jed­no­li­ty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zda­rza się, że ryby te są nie­jed­no­li­cie ubar­wio­ne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. jednolitość ż., niejednolitość ż.

 przym. jednolity, niejednolity

Wiktionary


niejednolitość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) skła­da­nie się z róż­nych ele­men­tów

 (1.2) niet­wo­rze­nie zwar­tej ca­ło­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wy­stę­po­wa­nie w nich in­hu­ma­cji i kre­ma­cji świad­czy o et­nicz­nej nie­jed­no­li­to­ści huń­skiej ordy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. jednolitość ż.

 przym. niejednolity

 przysł. niejednolicie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespójność

Wiktionary


niejednolity

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest jed­no­li­ty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niejednolitość ż.

 przysł. niejednolicie

Wiktionary


niejednomyślność

niez­god­ność opi­nii na jakiś temat; nie­jed­no­gło­śność


SJP.pl


niejednorodny

przy­miot­nik

 (1.1) zło­żo­ny z ele­men­tów o róż­nych ce­chach lub po­cho­dze­niu

Wiktionary


niejednostajność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­jed­no­staj­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niejednostajny

 przysł. niejednostajnie

Wiktionary


niejednoznacznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­jed­noz­nacz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niejednoznaczność ż.

 przym. niejednoznaczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwuznacznie, wieloznacznie

Wiktionary


niejednoznaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. cecha tego, co nie­jed­noz­nacz­ne, ma­ją­ce wię­cej niż jedno zna­cze­nie

 (1.2) książk. cecha tego, co nie­jed­noz­nacz­ne, am­bi­wa­lent­ne i dwuz­nacz­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Praw­do­po­do­bień­stwo po­ja­wie­nia się żeń­skie­go de­ry­wa­tu wzra­sta zwła­szcza w kon­tek­ście, w któ­rym orze­ka się coś rów­no­cze­śnie i o ko­bie­cie, i o męż­czyź­nie, co być może ma za­po­biec nie­po­ro­zu­mie­niom i nie­jed­noz­nacz­no­ściom (…).

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niejednoznaczny

 przysł. niejednoznacznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wieloznaczność, polisemantyczność, polisemiczność

 (1.2) ambiwalencja, ambiwalentność, dwuznaczność

Wiktionary


niejednoznaczny

przy­miot­nik

 (1.1) o wię­cej niż jed­nym zna­cze­niu; da­ją­cy się in­ter­pre­to­wać róż­no­ra­ko

 (1.2) taki, który wzbu­dza wąt­pli­wo­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pro­blem z po­li­ty­ką owego kraju leży w nie­jed­noz­nacz­nym po­dej­ściu do spraw so­cjal­nych.

 (1.2) Na ra­dio­gra­mie uwi­docz­nio­no cień nie­jed­noz­nacz­ny w obrę­bie pra­we­go płuca.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niejednoznaczność ż.

 przysł. niejednoznacznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wieloznaczny, ambiwalentny, dwuznaczny

 (1.2) niejasny, nieprzejrzysty, podejrzany, wątpliwy, zagmatwany

Wiktionary


niejedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jeść.

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • gło­dów­ka lecz­ni­cza
  • ine­dia
  • post

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇jɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńėi ̯eʒẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niejadalność ż., niejadek m.

 przym. niejadalny

Wiktionary


niejeżdżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jeź­dzić.

Wiktionary


niejeżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jeżyć.

Wiktionary


niejodłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jo­dło­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇jɔdwɔˈvãɲɛ, AS: ńėi ̯odu̯ovãńe

Wiktionary


niejudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ju­dzić.

Wiktionary


niejęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|jąć.

Wiktionary


niekablowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­blo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkablɔˈvãɲɛ, AS: ńekablovãńe

Wiktionary


niekadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­dzić.

Wiktionary


niekalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kalać.

Wiktionary


niekaligrafowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­li­gra­fo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkalʲiɡrafɔˈvãɲɛ, AS: ńekalʹigrafovãńe

Wiktionary


niekalikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­li­ko­wać.

Wiktionary


niekamerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­me­ro­wać.

Wiktionary


niekampienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kam­pić.

Wiktionary


niekamuflowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­mu­flo­wać.

Wiktionary


niekandydowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kan­dy­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkãndɨdɔˈvãɲɛ, AS: ńekãndydovãńe

Wiktionary


niekapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kapać.

Wiktionary


niekapek

blo­ka­da na bu­tel­ce, kubku itp. unie­moż­li­wia­ją­ca ka­pa­nie płynu; nie­ka­pek


SJP.pl


niekapitalista

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ka­pi­ta­li­stą


SJP.pl


niekapka

blo­ka­da na bu­tel­ce, kubku itp. unie­moż­li­wia­ją­ca ka­pa­nie płynu; nie­ka­pek


SJP.pl


niekapowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­po­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkapɔˈvãɲɛ, AS: ńekapovãńe

Wiktionary


niekapryszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­pry­sić.

Wiktionary


niekaralność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. praw. cecha tego, co jest nie­ka­ral­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ka­ra­ni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do po­da­nia o pracę na­le­ży obo­wiąz­ko­wo do­łą­czyć oś­wiad­cze­nie o sta­nie zdro­wia, zaś­wiad­cze­nie o nie­ka­ral­no­ści oraz zgodę na przet­wa­rza­nie da­nych oso­bo­wych.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekaralny

 przysł. niekaralnie

Wiktionary


niekarana

na­kła­dać, wy­mie­rzać karę * formy trybu roz­ka­zu­ją­ce­go "karaj" itp. prze­sta­rza­łe


SJP.pl


niekaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|karać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkaˈrãɲɛ, AS: ńekarãńe

Wiktionary


niekarany

na­kła­dać, wy­mie­rzać karę * formy trybu roz­ka­zu­ją­ce­go "karaj" itp. prze­sta­rza­łe


SJP.pl


niekarczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kar­czo­wać.

Wiktionary


niekarmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kar­mić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkarˈmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńekarmʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niekarnawałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kar­na­wa­ło­wać.

Wiktionary


niekartkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kart­ko­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kartkowanie n.

Wiktionary


niekarykaturowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­ry­ka­tu­ro­wać.

Wiktionary


niekasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­so­wać.

Wiktionary


niekastrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­stro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkastrɔˈvãɲɛ, AS: ńekastrovãńe

Wiktionary


niekaszlnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kaszl­nąć.

Wiktionary


niekatalogowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­ta­lo­go­wać.

Wiktionary


niekatoliczka

ko­bie­ta nie­bę­dą­ca ka­to­licz­ką


SJP.pl


niekatolik

osoba nie­bę­dą­ca ka­to­li­kiem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­bę­dą­ca człon­kiem Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go

Wiktionary


niekawaler

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ka­wa­le­rem; żo­na­ty


SJP.pl


niekawałkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ka­wał­ko­wać.

Wiktionary


niekazanice

Nie­ka­za­ni­ce ( Nekázanice, Oster­witz) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, w gmi­nie Bra­ni­ce, na Pła­sko­wy­żu Prud­nic­ko-Głub­czyc­kim.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.

Wikipedia


niekazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kazać.

Wiktionary


niekibicowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ki­bi­co­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇cibʲit͡sɔˈvãɲɛ, AS: ńėḱibʹicovãńe

Wiktionary


niekiblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ki­blo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ciblɔˈvãɲɛ, AS: ńėḱiblovãńe

Wiktionary


niekicanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kicać.

Wiktionary


niekichanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ki­chać.

Wiktionary


niekiciorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ki­cio­ro­wać.

Wiktionary


niekiedy

co pe­wien czas; cza­sa­mi


SJP.pl

przy­słó­wek czasu

 (1.1) książk. nie­zbyt czę­sto, w nie­re­gu­lar­nych od­stę­pach czasu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nad po­la­mi prze­cią­ga­ły nie­kie­dy chmu­ry roz­sy­pu­ją­ce deszcz.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̇ˈcɛdɨ, AS: ńėḱedy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czasem, czasami, od czasu do czasu; gw. Śląsk Cieszyński ponikiedy

Wiktionary


niekiereszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kie­re­szo­wać.

Wiktionary


niekierowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kie­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇cɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńėḱerovãńe

Wiktionary


niekiełkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kieł­ko­wać.

Wiktionary


niekiełznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kiełz­nać.

Wiktionary


niekimanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kimać.

Wiktionary


niekinoman

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ki­no­ma­nem


SJP.pl


niekipnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kip­nąć.

Wiktionary


niekiszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kisić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇ciˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńėḱišẽńe

Wiktionary


niekitranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ki­trać.

Wiktionary


niekiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kiwać.

Wiktionary


nieklajdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klaj­dać.

Wiktionary


nieklarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kla­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛklarɔˈvãɲɛ, AS: ńeklarovãńe

Wiktionary


nieklaskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kla­skać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛklaˈskãɲɛ, AS: ńeklaskãńe

Wiktionary


nieklasyfikowalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kla­sy­fi­ko­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­kla­sy­fi­ko­wal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieklasyfikowalny

 przysł. nieklasyfikowalnie

Wiktionary


nieklasyfikowalny

nie­moż­li­wy do przy­pi­sa­nia do kon­kret­nej ka­te­go­rii, grupy lub sche­ma­tu


SJP.pl


nieklatkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klat­ko­wać.

Wiktionary


nieklejenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kleić.

Wiktionary


nieklikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kli­kać.

Wiktionary


niekliknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kli­knąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛklʲicˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeklʹiḱńė̃ńće

Wiktionary


nieklopnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klop­nąć.

Wiktionary


niekludzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klu­dzić.

Wiktionary


nieklęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kląć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈklɛ̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeklẽńće

Wiktionary


nieklękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klę­kać.

Wiktionary


nieklęknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|klę­knąć.

Wiktionary


niekminienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kmi­nić.

Wiktionary


nieknowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kno­wać.

Wiktionary


niekochanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­chać.

Wiktionary

Nie­ko­cha­nie – utwór ze­spo­łu PIN i pier­wszy sin­gel pro­mu­ją­cy ich drugą płytę "Mu­zy­ko­pla­sty­ka", która uka­za­ła się w sierp­niu 2008.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔˈxãɲɛ, AS: ńekoχãńe

Wiktionary


niekodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔdɔˈvãɲɛ, AS: ńekodovãńe

Wiktionary


niekodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­dzić.

Wiktionary


niekoherentny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­spój­ny, wew­nętrz­nie sprzecz­ny lub od­mien­ny; nie­lo­gicz­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ, AS: ńekoχerẽntny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekoherencja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) absurdalny, niespójny

Wiktionary


niekohezyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­he­zyj­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekohezyjny

 przysł. niekohezyjnie

Wiktionary


niekojarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­ja­rzyć.

Wiktionary


niekojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|koić.

Wiktionary


niekokietowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­kie­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔcɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńekoḱetovãńe

Wiktionary


niekolaborowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­la­bo­ro­wać.

Wiktionary


niekolekcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­lek­cjo­no­wać.

Wiktionary


niekoleżeński

przy­miot­nik

 (1.1) po­stę­pu­ją­cy nie po ko­le­żeń­sku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekoleżeńskość ż.

Wiktionary


niekoleżeńskość

→ nie­ko­le­żeń­ski


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­le­żeń­skie; cecha tych, któ­rzy są nie­ko­le­żeń­scy

Wiktionary

Patrz:

niekoleżeński

Powiązane:

 przym. niekoleżeński

 przysł. niekoleżeńsko

Wiktionary


niekolidowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­li­do­wać.

Wiktionary


niekoligacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­li­ga­cić.

Wiktionary


niekolorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­lo­ro­wać.

Wiktionary


niekoloryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­lo­ry­zo­wać.

Wiktionary


niekolędowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­lę­do­wać.

Wiktionary


niekomasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­ma­so­wać.

Wiktionary


niekombajnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kom­baj­no­wać.

Wiktionary


niekombatant

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca kom­ba­tan­tem


SJP.pl


niekombatantka

→ nie­kom­ba­tant


SJP.pl

Patrz:

niekombatant

niekomedogenny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­ty­ka­ją­cy porów skóry

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃mɛdɔˈɡɛ̃nːɨ, AS: ńekõmedogẽ•ny

Wiktionary


niekomentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­men­to­wać.

Wiktionary


niekomfortowy

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny kom­for­tu, nie­wy­god­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­now­nie pro­sząc mnie o po­życz­kę sta­wiasz mnie w bar­dzo nie­kom­for­to­wej sy­tu­a­cji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃fɔrˈtɔvɨ, AS: ńekõũ̯fortovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dyskomfort m., komfort mrz.

 przysł. niekomfortowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewygodny

Wiktionary


niekompatybilność

niez­god­ność, nie­do­pa­so­wa­nie


SJP.pl


niekompensowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kom­pen­so­wać.

Wiktionary


niekompetencja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak od­po­wied­nich kom­pe­ten­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta­kiej tę­po­ty, po­łą­czo­nej z nie­kom­pe­ten­cją, be­zin­te­re­sow­nym szkod­nict­wem lub za­wi­ścią, za­kła­ma­niem i zwy­kłym łaj­dact­wem dawno nie wi­dzia­łem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kompetencja ż., niekompetentność ż.

 przym. niekompetentny

 przysł. niekompetentnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dyletanctwo, dyletantyzm, niekompetentność, niefachowość, niedoświadczenie, nieudolność, amatorstwo

Wiktionary


niekompetentnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­kom­pe­tent­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekompetencja ż., niekompetentność ż.

 przym. niekompetentny

Wiktionary


niekompetentność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kom­pe­tent­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­kom­pe­tent­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekompetentny

 przysł. niekompetentnie

 rzecz. niekompetencja ż.

Wiktionary


niekompetentny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy peł­nych kom­pe­ten­cji lub pro­fe­sjo­na­liz­mu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Odrzu­ca ona sta­wia­ne bu­dow­ni­czym promu za­rzu­ty i wska­zu­je, że był on wad­li­wie ek­splo­a­to­wa­ny, za­ło­ga nie­kom­pe­tent­na, a w chwi­li wy­pad­ku "Esto­nia" roz­wi­ja­ła nad­mier­ną pręd­kość.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ, AS: ńekõmpetẽntny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekompetencja ż., niekompetentność ż.

 przysł. niekompetentnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprofesjonalny, niefachowy

Wiktionary


niekomplementarność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co nie­kom­ple­men­tar­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekomplementarny

 przysł. niekomplementarnie

Wiktionary


niekompletność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kom­plet­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­kom­plet­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekompletny

 przysł. niekompletnie

Wiktionary


niekompletny

przy­miot­nik

 (1.1) niet­wo­rzą­cy kom­ple­tu, niet­wo­rzą­cy ca­ło­ści, nie­peł­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do za­wia­do­mie­nia o prze­stęp­stwie zo­sta­ły do­łą­czo­ne do­ku­men­ty, które zda­niem pro­ku­ra­tu­ry są jed­nak nie­kom­plet­ne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. komplet mrz., niekompletność ż.

 przysł. niekompletnie

Wiktionary


niekompletowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kom­ple­to­wać.

Wiktionary


niekomponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kom­po­no­wać.

Wiktionary


niekompromitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kom­pro­mi­to­wać.

Wiktionary


niekomunikatywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­mu­ni­ka­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ko­mu­ni­ka­tyw­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekomunikatywny

 przysł. niekomunikatywnie

 rzecz. komunikator mos./mrz.

Wiktionary


niekomunista

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca ko­mu­ni­stą


SJP.pl


niekoncelebrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­ce­le­bro­wać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pro­boszcz pod­jął de­cyz­ję o nie­kon­ce­le­bro­wa­niu pod­czas mszy nie­dziel­nych.

Wiktionary


niekoncentrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­cen­tro­wać.

Wiktionary


niekonfigurowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­fi­gu­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃nfʲiɡurɔˈvãɲɛ, AS: ńekõnfʹigurovãńe

Wiktionary


niekonfiskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­fi­sko­wać.

Wiktionary


niekonfliktowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kon­flik­to­we; cecha tych, któ­rzy są nie­kon­flik­to­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekonfliktowy

 przysł. niekonfliktowo

Wiktionary


niekonfliktowy

przy­miot­nik

 (1.1) uni­ka­ją­cy kon­flik­tów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Jest czło­wie­kiem nie­kon­flik­to­wym, który bu­du­je – w sen­sie do­słow­nym i prze­no­śnym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃nflʲikˈtɔvɨ, AS: ńekõnflʹiktovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekonfliktowość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kompromisowy, koncyliacyjny, ugodowy, ustępliwy

Wiktionary


niekonformista

osoba sprze­ci­wia­ją­ca się bez­kry­tycz­ne­mu ule­ga­niu obo­wią­zu­ją­cym nor­mom i po­glą­dom; non­kon­for­mi­sta


SJP.pl


niekonformistka

→ nie­kon­for­mi­sta; non­kon­for­mist­ka


SJP.pl


niekonfundowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­fun­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃nfũndɔˈvãɲɛ, AS: ńekõnfũndovãńe

Wiktionary


niekoniecznie

przy­słó­wek

 (1.1) op­cjo­nal­nie, nie za­wsze

 (1.2) być może

 (1.3) ra­czej nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cesia z westch­nie­niem po­my­śla­ła, że pło­mien­ni bru­ne­ci nie­ko­niecz­nie po­trzeb­ni są w każ­dej mi­nu­cie życia.

 (1.3) Ak­tyw­na walka o prawa zwie­rząt nie­ko­niecz­nie zwią­za­na jest z wiarą w re­in­kar­na­cję.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekonieczny

 rzecz. niekonieczność ż.

Wiktionary


niekonieczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­niecz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­ko­niecz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekonieczny

 przysł. niekoniecznie

Wiktionary


niekoniunkturalizm

po­sta­wa nie­po­le­ga­ją­ca na kie­ro­wa­niu się w życiu włas­nym in­te­re­sem


SJP.pl


niekonkludowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­klu­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃ŋkludɔˈvãɲɛ, AS: ńekõŋkludovãńe

Wiktionary


niekonkluzywnie

przy­słó­wek

 (1.1) bez wnio­sków, roz­strzy­gnię­cia, kon­kluz­ji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃ŋkluˈzɨvʲɲɛ, AS: ńekõŋkluzyvʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekonkluzywność

 przym. niekonkluzywny

Wiktionary


niekonkluzywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak da­wa­nia wnio­sków

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃ŋkluˈzɨvnɔɕt͡ɕ, AS: ńekõŋkluzyvność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekonkluzywny

 przysł. niekonkluzywnie

Wiktionary


niekonkluzywny

przy­miot­nik

 (1.1) unie­moż­li­wia­ją­cy wy­cią­gnię­cie jed­noz­nacz­nych wnio­sków

 (1.2) unie­moż­li­wia­ją­cy jed­noz­nacz­ną in­ter­pre­ta­cję; nie­bę­dą­cy je­dy­ną in­ter­pre­ta­cją

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃ŋkluˈzɨvnɨ, AS: ńekõŋkluzyvny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekonkluzywność ż.

 przysł. niekonkluzywnie

Wiktionary


niekonkurencyjny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie sta­no­wi kon­ku­ren­cji

Wiktionary

Powiązane:

 przym. konkurencyjny

Wiktionary


niekonsekwencja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak kon­sek­wen­cji; nie­spój­ność w dzia­ła­niu, wy­po­wie­dzi lub ro­zu­mo­wa­niu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekonsekwentny

 przysł. niekonsekwentnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespójność, sprzeczność

Wiktionary


niekonsekwentność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kon­sek­went­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­kon­sek­went­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekonsekwentny

 przysł. niekonsekwentnie

Wiktionary


niekonsekwentny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny kon­sek­wen­cji (np. w dzia­ła­niu, pla­nach); sprzecz­ny, nie­lo­gicz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sta­łym zmia­nom pod­le­gał na­to­miast sto­su­nek do ars aman­di, mi­ło­ści, wsty­du, pry­wat­no­ści, in­tym­no­ści, ka­te­go­rii czasu. Pew­nym - acz­kol­wiek nie­kon­sek­went­nym - zmia­nom ule­gał sto­su­nek do pracy i tzw. próż­no­wa­nia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃sɛˈkfɛ̃ntnɨ, AS: ńekõũ̯sekfẽntny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekonsekwencja ż., niekonsekwentność ż.

 przysł. niekonsekwentnie

Wiktionary


niekonserwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­ser­wo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃sɛrvɔˈvãɲɛ, AS: ńekõũ̯servovãńe

Wiktionary


niekonstatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­sta­to­wać.

Wiktionary


niekonstruktywny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie pro­wa­dzi do roz­wią­za­nia pro­ble­mu, nie przy­no­si ko­rzy­ści ani po­zy­tyw­ne­go efek­tu

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezproduktywny, nieskuteczny

Wiktionary


niekonstruowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­stru­o­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃struwɔˈvãɲɛ, AS: ńekõũ̯struu̯ovãńe

Wiktionary


niekonstytucyjnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­kon­sty­tu­cyj­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekonstytucyjność ż.

 przym. niekonstytucyjny, konstytutywny

Wiktionary


niekonstytucyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. niez­god­ność z kon­sty­tu­cją

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Try­bu­nał orzekł nie­kon­sty­tu­cyj­ność usta­wy PiS.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈt͡sɨjnɔɕt͡ɕ, AS: ńekõũ̯stytucyi ̯ność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekonstytucyjny

 przysł. niekonstytucyjnie

Wiktionary


niekonstytucyjny

przy­miot­nik

 (1.1) praw. niez­god­ny z kon­sty­tu­cją

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃stɨtuˈt͡sɨjnɨ, AS: ńekõũ̯stytucyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekonstytucyjność ż.

 przysł. niekonstytucyjnie

 przym. konstytutywny

 czas. konstytuować, ukonstytuować

Wiktionary


niekonsultowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­sul­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃sultɔˈvãɲɛ, AS: ńekõũ̯sultovãńe

Wiktionary


niekonsumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­su­mo­wać.

Wiktionary


niekontemplowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­tem­plo­wać.

Wiktionary


niekontentowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­ten­to­wać.

Wiktionary


niekontrastowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kon­tra­sto­we; cecha tych, któ­rzy są nie­kon­tra­sto­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekontrastowy

 przysł. niekontrastowo

Wiktionary


niekontrolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­tro­lo­wać.

przy­słó­wek

 (2.1) bez kon­tro­li

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃ntrɔlɔˈvãɲɛ, AS: ńekõntrolovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekontrolowany

Wiktionary


niekontrolowany

przy­miot­nik

 (1.1) nad któ­rym nikt nie ma kon­tro­li

 (1.2) mi­mo­wol­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie trud­no więc sobie wy­o­bra­zić, co może stać się z na­szym kra­jo­bra­zem, jeśli wy­ci­na­jąc drze­wa w spo­sób nie­kon­tro­lo­wa­ny, po­zba­wi­my go na­tu­ral­nej ochro­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃ntrɔlɔˈvãnɨ, AS: ńekõntrolovãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekontrolowanie n.

 przysł. niekontrolowanie

Wiktionary


niekontrowersyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kon­tro­wer­syj­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­kon­tro­wer­syj­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekontrowersyjny

 przysł. niekontrowersyjnie

Wiktionary


niekontuzjowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­tuz­jo­wać.

Wiktionary


niekontynuowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­ty­nu­o­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃ntɨ̃nuwɔˈvãɲɛ, AS: ńekõntỹnuu̯ovãńe

Wiktionary


niekonwencjonalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­kon­wen­cjo­nal­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego dzia­łal­ność na uczel­ni, jak i pi­sar­ska, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się wiel­ką cha­ryz­mą, in­te­lek­tu­al­nym zdy­scy­pli­no­wa­niem i nie­kon­wen­cjo­nal­no­ścią, zy­ska­ła wy­so­ką re­no­mę dla Uni­wer­sy­te­tu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃nvɛ̃nt͡sʲjɔ̃ˈnalnɔɕt͡ɕ, AS: ńekõnvẽncʹi ̯õnalność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekonwencjonalny

 przysł. niekonwencjonalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niebanalność, nieschematyczność, niestereotypowość, nieszablonowość, nietuzinkowość

Wiktionary


niekonwencjonalny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który wy­kra­cza poza usta­lo­ne sche­ma­ty

 (1.2) niez­god­ny z okre­ślo­ną tra­dy­cją

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pań­stwa skan­dy­naw­skie wy­róż­nia­ją się jako kraje, w któ­rych zmia­ny po­staw do nie­kon­wen­cjo­nal­nych spo­so­bów or­ga­ni­za­cji życia roz­wi­nę­ły się w naj­więk­szym stop­niu i w któ­rych zde­zin­sty­tu­cjo­na­li­zo­wa­ne formy ro­dzi­ny są naj­łat­wiej ak­cep­to­wa­ne i prak­ty­ko­wa­ne.

 (1.2) Ir­landz­ki za­wod­nik znany jest z nie­kon­wen­cjo­nal­ne­go stylu walki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃nvɛ̃nt͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ, AS: ńekõnvẽncʹi ̯õnalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekonwencjonalność ż.

 przysł. niekonwencjonalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) innowacyjny, niebanalny, nietypowy, oryginalny, dziwaczny, ekscentryczny, ekstrawagancki, nietradycyjny, niezwykły, nowatorski, nowy, odkrywczy, pionierski, prekursorski, śmiały

Wiktionary


niekonwertowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­wer­to­wać.

Wiktionary


niekonwojowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kon­wo­jo­wać.

Wiktionary


niekopanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kopać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔˈpãɲɛ, AS: ńekopãńe

Wiktionary


niekopcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kop­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔpˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńekopcẽńe

Wiktionary


niekopertowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­per­to­wać.

Wiktionary


niekopiowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­pio­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔpʲjɔˈvãɲɛ, AS: ńekopʹi ̯ovãńe

Wiktionary


niekopsnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kops­nąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔpˈsʲɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńekopsʹńė̃ńće

Wiktionary


niekopulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­pu­lo­wać.

Wiktionary


niekorelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­re­lo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔrɛlɔˈvãɲɛ, AS: ńekorelovãńe

Wiktionary


niekorespondowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­re­spon­do­wać.

Wiktionary


niekorkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kor­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔrkɔˈvãɲɛ, AS: ńekorkovãńe

Wiktionary


niekorodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­ro­do­wać.

Wiktionary


niekorzystanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­rzy­stać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekorzystny

Wiktionary


niekorzystnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­ko­rzyst­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chłop­cy wy­ko­nu­ją wszyst­ko, czego od nich ocze­ku­ję - pod­kre­śla tre­ner Skrzy­pek. - Jed­nak w meczu wy­glą­da to zu­peł­nie ina­czej, czyli nie­ko­rzyst­niej.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekorzystny

 rzecz. niekorzyść ż., niekorzystność ż.

 czas. skorzystać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ujemnie, niepomyślnie, nieprzychylnie

Wiktionary


niekorzystniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­ko­rzyst­nie


SJP.pl


niekorzystniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­ko­rzyst­ny


SJP.pl


niekorzystność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­rzyst­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekorzystny

 przysł. niekorzystnie

Wiktionary


niekorzystny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który przy­no­si stra­ty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po I woj­nie świa­to­wej w 1920 Olsz­tyn w wy­ni­ku nie­ko­rzyst­ne­go dla Pol­ski ple­bi­scy­tu nadal pod pa­no­wa­niem Nie­miec.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekorzystanie n., niekorzystność ż.

 przysł. niekorzystnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepomyślny

Wiktionary


niekorzyść

daw­niej: brak ko­rzy­ści, stra­ta; dziś w zwro­tach praw­ni­czych i wy­ra­że­niu "na (czy­jąś) nie­ko­rzyść" - z (czy­jąś) stra­tą, szko­dą


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. nie­po­żą­da­na utra­ta cze­goś, za­ist­nia­ła na sku­tek pew­ne­go zja­wi­ska lub czy­je­goś dzia­ła­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Fa­tal­ną nie­ko­rzy­ścią dla ka­to­li­cyz­mu w Chi­nach jest bez kwe­styi pa­tro­nat fran­cu­ski.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niekorzystnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) strata, szkoda; przest. dezawantaż

Wiktionary


niekoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kosić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńekošẽńe

Wiktionary


niekoszerność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­ko­szer­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekoszerny

 przysł. niekoszernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trefność

Wiktionary


niekoszerny

przy­miot­nik

 (1.1) rel. żyd. taki, który nie speł­nia wy­mo­gów ko­szer­no­ści wy­wo­dzą­cych się z Tory

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spo­ży­wa­nie mięsa z serem jest nie­ko­szer­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔˈʃɛrnɨ, AS: ńekošerny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. koszerność ż., niekoszerność ż.

 przym. koszerny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trefny

Wiktionary


niekosztowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kosz­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔʃtɔˈvãɲɛ, AS: ńekoštovãńe

Wiktionary


niekołowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ko­ło­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔwɔˈvãɲɛ, AS: ńekou̯ovãńe

Wiktionary


niekończenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|koń­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńekõĩ ̯ṇčẽńe

Wiktionary


niekpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kpić.

Wiktionary


niekradzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kraść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkraˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńekraʒẽńe

Wiktionary


niekrakanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kra­kać.

Wiktionary


niekrasow

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­kra­sow – ro­syj­skie naz­wi­sko po­cho­dzą­ce od przez­wi­ska некрас (brzy­dal).
  • (2907) Ne­kra­sov – pla­ne­to­i­da
  • An­driej Nie­kra­sow – ra­dziec­ki pi­sarz i ma­ry­narz
  • Ni­ko­łaj Nie­kra­sow – ro­syj­ski poeta, pi­sarz, kry­tyk i wy­daw­ca
  • Wik­tor Nie­kra­sow – ra­dziec­ki pi­sarz

Wikipedia


niekrasowiec

doń­ski Kozak, który osied­lił się w im­pe­rium os­mań­skim w 1740 roku


SJP.pl


niekraszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kra­sić.

Wiktionary


niekrasów

Nie­kra­sów (dawn. "Nie­kra­sów Uka­zo­wy") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie sta­szow­skim, w gmi­nie Osiek. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go. Przez wieś bie­gnie droga po­wia­to­wa nr 42341 (0813T – Wi­śniów­ka – Strze­go­mek – Strze­gom – Za­le­szcze – Mu­cha­rzew – Dą­bro­wa – Nie­kra­sów); oraz trzy drogi gmin­ne nr 4233019 (002668T – Nie­kra­sów – Mu­cha­rzew); nr 4233015 (002664T – droga kra­jo­wa nr 79 – Nie­kra­sów); nr 4233014 (002663T – Nie­kra­sów – Os­sa­la), w tym inne drogi gmin­ne nie­ze­wi­den­cjo­no­wa­ne.

Wikipedia


niekreowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kre­o­wać.

Wiktionary


niekreślanka

nie­kre­ślan­ka wierz­bów­ka - ga­tu­nek mo­ty­la


SJP.pl


niekreślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kre­ślić.

Wiktionary


niekrochmalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kroch­ma­lić.

Wiktionary


niekroczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kro­czyć.

Wiktionary


niekrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kroić.

Wiktionary


niekropień

1. po­le­wać pły­nem w po­sta­ci kro­pel; zra­szać;
2. o de­szczu: padać nie­zbyt in­ten­syw­nie;
3. po­tocz­nie: bić;
4. po­tocz­nie: strze­lać;
5. kro­pić się - po­le­wać się pły­nem w po­sta­ci kro­pel; opry­ski­wać się, pry­skać się; bić się; kro­pić się wza­jem­nie


SJP.pl


niekrwawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krwa­wić.

Wiktionary


niekrytykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kry­ty­ko­wać.

Wiktionary


niekrzepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krze­pić.

Wiktionary


niekrzyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krzy­czeć.

Wiktionary


niekrzyknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krzy­knąć.

Wiktionary


niekrzywdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krzyw­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkʃɨvˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńekšyvʒẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. krzywdzić

Wiktionary


niekrzywienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krzy­wić.

Wiktionary


niekrążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krą­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkrɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńekrõũ̯žẽńe

Wiktionary


niekręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krę­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkrɛ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńekrẽncẽńe

Wiktionary


niekrępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|krę­po­wać.

Wiktionary


niekształtność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nieksz­tałt­ne; cecha tych, któ­rzy są nieksz­tałt­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekształtny

 przysł. niekształtnie

Wiktionary


niekształtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kształ­to­wać.

Wiktionary


niektóry

1. zwy­kle w licz­bie mno­giej, w po­łą­cze­niu z rze­czow­ni­kiem: nie wszy­scy, nie wszyst­kie
2. zwy­kle w licz­bie mno­giej, w uży­ciu rze­czow­ni­ko­wym: nie wszy­scy; lu­dzie bli­żej nie­o­kre­śle­ni


SJP.pl

za­i­mek nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) pe­wien na­le­żą­cy do ja­kie­goś zbio­ru, ale nie każdy

 (1.2) niek­tó­rzy, niek­tó­re w uży­ciu rze­czow­ni­ko­wym pewne osoby

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niek­tó­re sa­mo­cho­dy mają kli­ma­ty­za­cję.

 (1.1) Czyn­ni­ki zwięk­sza­ją­ce ry­zy­ko po­wi­kłań po tra­che­o­to­mii to: oty­łość, pa­le­nie ty­to­niu, nie­do­ży­wie­nie, za­ży­wa­nie niek­tó­rych leków.

 (1.2) Niek­tó­rzy spóź­nia­ją się do pracy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈkturɨ, AS: ńektury

Wiktionary

Powiązane:

 zaim. który

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pewien, wybrany; ktoś

 (1.2) ktoś

Wiktionary


niektórzy

1. zwy­kle w licz­bie mno­giej, w po­łą­cze­niu z rze­czow­ni­kiem: nie wszy­scy, nie wszyst­kie
2. zwy­kle w licz­bie mno­giej, w uży­ciu rze­czow­ni­ko­wym: nie wszy­scy; lu­dzie bli­żej nie­o­kre­śle­ni


SJP.pl


niekucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kucać.

Wiktionary


niekucharzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ku­cha­rzyć.

Wiktionary


niekuchcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kuch­cić.

Wiktionary


niekucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kuć.

Wiktionary


niekujonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ku­jo­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkujɔ̇̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńekui ̯o̊̃ńė̃ńe

Wiktionary


niekukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kukać.

Wiktionary


niekukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ku­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkukɔˈvãɲɛ, AS: ńekukovãńe

Wiktionary


niekulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kulać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkuˈlãɲɛ, AS: ńekulãńe

Wiktionary


niekulturalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­kul­tu­ral­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nasz roz­mów­ca do­da­je, że przy­by­sze za­czę­li za­cho­wy­wać się nie­kul­tu­ral­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkultuˈralʲɲɛ, AS: ńekulturalʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekulturalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niegrzecznie

Wiktionary


niekulturalny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ce­chu­ją­cy się bra­kiem kul­tu­ry

 (1.2) świad­czą­cy o braku kul­tu­ry

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niekulturalnie

Wiktionary


niekumanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kumać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kumanie n.

Wiktionary


niekumaty

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ro­zum­ny

Wiktionary


niekumulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ku­mu­lo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkũmulɔˈvãɲɛ, AS: ńekũmulovãńe

Wiktionary


niekupczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kup­czyć.

Wiktionary


niekupienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kupić.

Wiktionary


niekupowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ku­po­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkupɔˈvãɲɛ, AS: ńekupovãńe

Wiktionary


niekurczliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­kurcz­li­we; cecha tych, któ­rzy są nie­kurcz­li­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekurczliwy

 przysł. niekurczliwie

Wiktionary


niekursko

zwią­za­ny z miej­sco­wo­ścią Kursk


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­kur­sko – wieś w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie czarn­kow­sko-trzcia­nec­kim, w gmi­nie Trzcian­ka
  • Nie­kur­sko – osada leśna w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie czarn­kow­sko-trzcia­nec­kim, w gmi­nie Trzcian­ka
  • Nie­kur­sko – dawna gmina wiej­ska ist­nie­ją­ca w la­tach 1945–1954
  • Nie­kur­sko – gro­ma­da

Wikipedia


niekurwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kur­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkurˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńekurvʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niekuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kusić.

Wiktionary


niekwalifikowalny

przy­miot­nik

 (1.1) adm. nie­moż­li­wy do za­ak­wa­li­fi­ko­wa­nia, do za­ak­cep­to­wa­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­da­tek VAT w tym pro­gra­mie ope­ra­cyj­nym jest wy­dat­kiem niek­wa­li­fi­ko­wal­nym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niekwalifikowalność ż.

Wiktionary


niekwestionowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kwe­stio­no­wać.

przy­słó­wek

 (2.1) w spo­sób nie da­ją­cy się zak­we­stio­no­wać, nie­wąt­pli­wie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkfɛstʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńekfestʹi ̯õnovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 (2.1) przym. niekwestionowany

Wiktionary


niekwestowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kwe­sto­wać.

Wiktionary


niekwiecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kwie­cić.

Wiktionary


niekwitnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kwit­nąć.

Wiktionary


niekwokanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kwo­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkfɔˈkãɲɛ, AS: ńekfokãńe

Wiktionary


niekąpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kąpać.

Wiktionary


niekąsanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kąsać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkɔ̃w̃ˈsãɲɛ, AS: ńekõũ̯sãńe

Wiktionary


niekętnarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kęt­na­ro­wać.

Wiktionary


niekładzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kłaść.

Wiktionary


niekłamanie

1. świa­do­mie mówić nie­praw­dę; łgać;
2. daw­niej: uda­wać coś, stwa­rzać po­zo­ry cze­goś, np. kła­mać ra­dość; łgać;
3. daw­niej: prze­czyć cze­muś, być z czymś w niez­go­dzie, np. kła­mać za­sa­dom; za­prze­czać, sprze­ci­wiać się


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kła­mać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛkwãˈmãɲɛ, AS: ńeku̯ãmãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niekłamany

Wiktionary


niekłamany

szcze­ry, praw­dzi­wy


SJP.pl


niekłócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|kłó­cić.

Wiktionary


nielajkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|laj­ko­wać.

Wiktionary


nielajśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lajs­nąć.

Wiktionary


nielakierowany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest po­kry­ty war­stwą la­kie­ru

Wiktionary


nielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈlãɲɛ, AS: ńelãńe

Wiktionary


nielansowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lan­so­wać.

Wiktionary


nielaserowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|la­se­ro­wać.

Wiktionary


nielasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|la­so­wać.

Wiktionary


nielatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|latać.

Wiktionary


nielecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|le­cieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlɛˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńelecẽńe

Wiktionary


nieleczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|le­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńelečẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieleczony

Wiktionary


nieleczony

przy­miot­nik

 (1.1) med. o pa­cjen­cie nie­pod­da­ny ani nie­pod­da­wa­ny za­bie­gom przy­wra­ca­ją­cym zdro­wie lub eli­mi­nu­ją­cym stan cho­ro­bo­wy

 (1.2) med. o cho­ro­bie nie­pod­da­ny ani nie­pod­da­wa­ny za­bie­gom eli­mi­nu­ją­cym lub ogra­ni­cza­ją­cym wpływ na or­ga­nizm

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Je­że­li nie­le­czo­ny pies prze­ży­je fazę ostrą za­tru­cia i nie wy­stą­pi u niego wstrząs, wów­czas ro­ko­wa­nie jest po­myśl­ne.

 (1.2) Nie­le­czo­na bo­re­lio­za może pro­wa­dzić do po­waż­nych cho­rób serca, ukła­du ner­wo­we­go lub sta­wów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlɛˈt͡ʃɔ̃nɨ, AS: ńelečõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. lecznictwo n., leczenie n., nieleczenie n.

 czas. leczyć ndk., wyleczyć dk.

 przym. leczniczy

 przysł. leczniczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) pot. zaniedbany

Wiktionary


nieledwie

par­ty­ku­ła uwy­dat­nia­ją­ca, że coś jest bli­skie cze­goś, ale nie jest iden­tycz­ne; nie­led­wo, nie­o­mal, bez mała, pra­wie że


SJP.pl


nieledwo

par­ty­ku­ła uwy­dat­nia­ją­ca, że coś jest bli­skie cze­goś, ale nie jest iden­tycz­ne; nie­led­wie, nie­o­mal, bez mała, pra­wie że


SJP.pl


nielegal

po­tocz­nie:
1. dzia­ła­nia nie­le­gal­ne;
2. pro­dukt nie­le­gal­ny (nie­o­ry­gi­nal­ny)


SJP.pl

Nie­le­gal – ro­dzaj al­bu­mu lub ut­wo­ru mu­zycz­ne­go, który zo­stał wy­pro­du­ko­wa­ny z uży­ciem sam­pli uzy­ska­nych bez zgody i wie­dzy wła­ści­cie­la praw au­tor­skich, a także ui­szcze­nia po­cho­dzą­cych z tego ty­tu­łu opłat. Za­an­ga­żo­wa­nie sa­mych wy­ko­naw­ców w pro­duk­cję, wy­da­nie i roz­po­wszech­nia­nie na­grań wpi­su­je się w ideę „zrób to sam”.

Wikipedia


nielegalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­le­gal­ny; niez­god­nie z pra­wem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Małem Ci­chem - na wez­wa­nie władz sa­mo­rzą­do­wych - ro­ze­bra­ny zo­stał ostat­nio przez wła­ści­cie­la nie­le­gal­nie wznie­sio­ny bu­dy­nek ga­stro­no­micz­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlɛˈɡalʲɲɛ, AS: ńelegalʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nielegalność ż., nielegalnik m., nielegał m., legalność ż.

 przym. nielegalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. na lewo

Wiktionary


nielegalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­le­gal­ne; sprzecz­ność z pra­wem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlɛˈɡalnɔɕt͡ɕ, AS: ńelegalność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nielegalnik m., nielegał mos.

 przym. nielegalny

 przysł. nielegalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezprawność, nieprawność; pot. trefność

Wiktionary


nielegalny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z pra­wem

 (1.2) pro­du­ko­wa­ny, uży­wa­ny, roz­po­wszech­nia­ny w spo­sób niez­god­ny z pra­wem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­le­gal­ny han­del kwit­nie w naj­lep­sze.

 (1.2) Na czar­nym rynku można kupić nie­le­gal­ne pro­gra­my kom­pu­te­ro­we.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlɛˈɡalnɨ, AS: ńelegalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nielegalność ż., legalność ż., nielegał mos.

 przysł. nielegalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezprawny, nieprawny, nieprawowity, niezgodny z prawem, niezgodny z przepisami, zakazany; daw. illegalny

 (1.2) piracki

Wiktionary


nielegał

agent wy­wia­du dzia­ła­ją­cy na te­re­nie ob­ce­go pań­stwa pod przy­kry­ciem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) (z ro­syj­skiej ter­mi­no­lo­gii wy­wia­dow­czej) agent albo ka­dro­wy pra­cow­nik wy­wia­du („nie­le­gal­ne­go”), który ope­ru­je na te­ry­to­rium ob­ce­go pań­stwa pod przy­kry­ciem, bez sta­tu­su dy­plo­ma­tycz­ne­go

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dobry nie­le­gał może wy­rzą­dzić Za­cho­do­wi wię­cej szkód niż setki kla­sycz­nych szpie­gów.

 (1.1) Po jego roz­wią­za­niu prze­szedł do pracy w MSW, gdzie pra­co­wał na sta­no­wi­sku szefa sek­cji fał­szo­wa­nia do­ku­men­tów. Wy­je­chał do Fran­cji jako „nie­le­gał", tzn. za­ma­sko­wa­ny re­zy­dent MSW.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nielegalność ż., nielegalnik m.

 przym. nielegalny

 przysł. nielegalnie

Wiktionary


nielegitymizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|le­gi­ty­mi­zo­wać.

Wiktionary


nielegnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lec.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlɛɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeleǵńė̃ńće

Wiktionary


nielekceważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lek­ce­wa­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlɛkt͡sɛvaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńelekcevažẽńe

Wiktionary


nieleniwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|le­ni­wieć.

Wiktionary


nielepice

Nie­le­pi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Za­bie­rzów.

Wieś po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim wcho­dzi­ła wraz z fol­war­kiem w 1662 roku w skład hrab­stwa tę­czyń­skie­go Łu­ka­sza Opa­liń­skie­go. W cza­sie II Rze­czy­po­spo­li­tej wieś na­le­ża­ła do po­wia­tu chrza­now­skie­go w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim.

Wikipedia


nielepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lepić.

Wiktionary


nielepkowice

Nie­lep­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­ro­sław­skim, w gmi­nie Wią­zow­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ru­skim, w 1739 roku na­le­ża­ła wraz z fol­war­kiem do klu­cza Ja­ro­sław Lu­bo­mir­skich. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa prze­my­skie­go.

Wikipedia


nieletalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie po­wo­du­je śmier­ci

Wiktionary


nieletni

mło­do­cia­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) pot. który nie osią­gnął peł­no­let­nio­ści

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) w pra­wie kar­nym: osoba, która w mo­men­cie po­peł­nie­nia czynu za­bro­nio­ne­go nie ukoń­czy­ła 17. roku życia

Wiktionary

Nie­let­ni – w ro­zu­mie­niu prawa kar­ne­go osoba, która w mo­men­cie po­peł­nie­nia czynu za­bro­nio­ne­go nie ukoń­czy­ła 17. roku życia. Od­po­wia­da ona kar­nie tylko w szcze­gól­nych przy­pad­kach, okre­ślo­nych w art. 10 § 2 i 2a ko­dek­su kar­ne­go.

W ro­zu­mie­niu usta­wy o wspie­ra­niu i re­so­cja­li­za­cji nie­let­nich, jako nie­let­nią, kwa­li­fi­ku­je się osobę:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ogó­łem stwier­dzo­no, że 74% mło­do­cia­nych prze­stęp­ców było ofia­ra­mi ja­kiejś formy prze­mo­cy do­mo­wej. Po­dob­ne wy­ni­ki badań uzy­ska­li Ame­ry­ka­nie (72% nie­let­nich ofiar prze­mo­cy do­mo­wej).

 (2.1) Syl­we­ster za pasem, już teraz jak grzy­by po de­szczu wy­ra­sta­ją skle­py i stra­ga­ny z pe­tar­da­mi, w po­go­ni za zy­skiem hand­low­cy za­po­mi­na­ją o obo­wią­zu­ją­cym za­ka­zie sprze­da­ży ar­ty­ku­łów pi­ro­tech­nicz­nych nie­let­nim […]

Wiktionary


nieletnia

młoda, nie­peł­no­let­nia dziew­czy­na


SJP.pl


nieletniość

nie­o­sią­gnię­cie wieku do­ro­słe­go; ma­ło­let­niość, nie­peł­no­let­niość


SJP.pl


nieleżakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|le­ża­ko­wać.

Wiktionary


nieleżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|leżeć.

Wiktionary


nieliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|li­czyć.

Wiktionary


nieliczni

skła­da­ją­cy się z wielu jed­no­stek; czę­sto się zda­rza­ją­cy


SJP.pl


nielicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w nie­wiel­kiej ilo­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) In­ny­mi skład­ni­ka­mi skały są drob­no wyksz­tał­co­ne ły­szczy­ki oraz nie­licz­nie wy­stę­pu­ją­ce chlo­ry­ty.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieliczność ż.

 przym. nieliczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jednostkowo, niepowszechnie, pojedynczo, rzadko, skromnie

Wiktionary


nieliczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­licz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­licz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieliczny

 przysł. nielicznie

 rzecz. liczba ż.

Wiktionary


nieliczny

przy­miot­nik

 (1.1) który nie jest licz­ny, któ­re­go nie jest dużo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gry­wa­no re­per­tu­ar świa­to­wy, pod­czas gdy nie­licz­ni dra­ma­tur­dzy pol­scy z tru­dem do­sta­wa­li się na scenę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈlʲit͡ʃnɨ, AS: ńelʹičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieliczność ż.

 przysł. nielicznie

Wiktionary


nieliderowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|li­de­ro­wać.

Wiktionary


nielikwidowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lik­wi­do­wać.

Wiktionary


nielimitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|li­mi­to­wać.

Wiktionary


nielinczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lin­czo­wać.

Wiktionary


nielinearność

brak za­cho­wa­nia chro­no­lo­gicz­nej ko­lej­no­ści lub sek­wen­cyj­ne­go po­rząd­ku


SJP.pl


nieliniowość

1. cecha ukła­du po­le­ga­ją­ca na tym, że war­tość wyj­ścio­wa nie jest wprost pro­por­cjo­nal­na do da­nych wej­ścio­wych;
2. cecha fa­bu­ły, w któ­rej hi­sto­ria nie jest pro­wa­dzo­na w jed­nym, okre­ślo­nym po­rząd­ku


SJP.pl

Nie­li­nio­wość – cecha ukła­du po­le­ga­ją­ca na tym, że war­tość wyj­ścio­wa nie jest wprost pro­por­cjo­nal­na do da­nych wej­ścio­wych.

W al­ge­brze ope­ra­tor lub funk­cja li­nio­wa for­mu­la_1 z de­fi­ni­cji ma speł­niać na­stę­pu­ją­ce włas­no­ści:

W przy­pad­ku nie­speł­nie­nia po­wyż­szych za­ło­żeń mamy do czy­nie­nia z nie­li­nio­wo­ścią.

Wikipedia


nieliski

przy­miot­nik od: Nie­lisz (wieś na Za­moj­szczyź­nie)


SJP.pl


nielisz

wieś w Pol­sce


SJP.pl

Nie­lisz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Nie­lisz, któ­rej jest sie­dzi­bą. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 837

, nad rzeką Wieprz, na któ­rej ut­wo­rzo­no sztucz­ny zbior­nik Nie­lisz z za­po­rą i elek­trow­nią wodną.

Wikipedia


nielitościwy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy li­to­ści

Wiktionary


nielituanizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|li­tu­a­ni­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlʲituwãɲizɔˈvãɲɛ, AS: ńelʹituu̯ãńizovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niezlituanizowanie dk.

Wiktionary


nielizanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lizać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlʲiˈzãɲɛ, AS: ńelʹizãńe

Wiktionary


niello

tech­ni­ka ozda­bia­nia zło­tych i srebr­nych przed­mio­tów po­le­ga­ją­ca na ryciu w nich wzo­rów i za­peł­nia­niu ich barw­ną pastą


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) szt. sztu­ka zdo­bie­nia me­ta­lo­wych przed­mio­tów;

Wiktionary

Niel­lo – me­to­da zdo­bie­nia przed­mio­tów me­ta­lo­wych, sto­so­wa­na w złot­nict­wie. Wzór wy­ry­ty w me­ta­lu wy­peł­nia się pastą zło­żo­ną z siarcz­ków sre­bra, mie­dzi i oło­wiu, a na­stęp­nie pod­da­je po­le­ro­wa­niu w celu uzy­ska­nia gra­na­to­we­go, czar­ne­go lub sza­fi­ro­wo-czar­ne­go ry­sun­ku, kon­tra­stu­ją­ce­go z tłem. Tech­ni­ka znana od sta­ro­żyt­no­ści, szcze­gól­nie po­pu­lar­na w śred­nio­wie­czu.

Wikipedia


nielogicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­lo­gicz­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nielogiczność ż.

 przym. nielogiczny

Wiktionary


nielogiczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­lo­gicz­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nielogiczny

 przysł. nielogicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alogiczność

Wiktionary


nielogiczny

przy­miot­nik

 (1.1) sprzecz­ny z pra­wi­dła­mi lo­gi­ki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nielogiczność ż.

 przysł. nielogicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alogiczny

Wiktionary


nielogowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lo­go­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlɔɡɔˈvãɲɛ, AS: ńelogovãńe

Wiktionary


nielojalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­lo­jal­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlɔˈjalʲɲɛ, AS: ńeloi ̯alʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nielojalność ż.

 przym. nielojalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdradziecko, niewiernie

Wiktionary


nielojalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­lo­jal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­lo­jal­ni

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛlɔˈjalnɔɕt͡ɕ, AS: ńeloi ̯alność

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nielojalnie

 przym. nielojalny

Wiktionary


nielojalny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny lo­jal­no­ści

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nielojalność ż.

 przysł. nielojalnie

Wiktionary


nielosowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lo­so­wać.

Wiktionary


nielot

1. taki nie­ma­ją­cy zdol­no­ści la­ta­nia;
2. nie­la­ta­ją­cy ptak ży­ją­cy w Nowej Ze­lan­dii; kiwi


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak, który nie lata;

Wiktionary

Nie­lot – ptak, który wtór­nie w wy­ni­ku ewo­lu­cji utra­cił zdol­ność lotu (z po­wo­du braku za­gro­żeń ze stro­ny dra­pież­ni­ków lub obra­nia innej stra­te­gii przetr­wa­nia). Obec­nie ist­nie­je około czter­dzie­stu ga­tun­ków nie­lot­nych pta­ków. W trak­cie ewo­lu­cji nie­zdol­ność do lotu po­ja­wia­ła się u pta­ków wie­lo­krot­nie i do­ty­czy­ła za­rów­no ga­tun­ków wod­nych jak i lą­do­wych. Jest to więc sztucz­na, po­li­fi­le­tycz­na grupa pta­ków.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na Ma­da­ga­ska­rze żyły więk­sze od niego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. lotnik mos., nielotność ż.

 przym. nielotny

Wiktionary


nielotność

cecha tego, co jest nie­lot­ne


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. za­tra­ce­nie zdol­no­ści lotu, zwią­za­ne z cał­ko­wi­tym przy­sto­so­wa­niem się pta­ków do życia na lą­dzie lub wo­dzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­lot­ność wśród pta­ków po­ja­wia się czę­sto u ga­tun­ków za­miesz­ku­ją­cych wyspy, gdzie brak dra­pież­ni­ków, które mo­gły­by im za­gra­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈlɔtnɔɕt͡ɕ, AS: ńelotność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nielot m.

 przym. nielotny

Wiktionary


nielotny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie może latać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mija dzień, dwa, ty­dzień, trze­ci ty­dzień, czwar­ty, wciąż wy­sy­łam de­pe­sze i wciąż przy­cho­dzi od­po­wiedź, że po­go­da nie­lot­na, nie mo­gli­śmy wy­słać.

 (1.1) Za­cią­ga­jąc pętlę na cia­łach nie­lot­nych, acz ruch­li­wych papug ścią­ga­łem je prze­mo­cą na zie­mię.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. lot mrz., nielot mzw., nielotność ż.

 przym. oblatany

Wiktionary


niels

imię mę­skie


SJP.pl


nielsbohr

[czy­taj: nils­bor] przej­ścio­wa nazwa bohru, pier­wiast­ka che­micz­ne­go


SJP.pl


nielsen

naz­wi­sko duń­skie


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niel­sen Media Re­se­arch
  • Bri­git­te Niel­sen – duń­ska ak­tor­ka, mo­del­ka, pre­zen­ter­ka i pio­sen­kar­ka
  • Con­nie Niel­sen – duń­ska ak­tor­ka
  • Jakob Niel­sen – duń­ski in­for­ma­tyk
  • Les­lie Niel­sen – ka­na­dyj­ski aktor fil­mo­wy i te­le­wi­zyj­ny

Wikipedia


nielubiany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go się nie lubi, nie wzbu­dza­ją­cy sym­pa­tii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Był jed­nak po­wszech­nie nie­lu­bia­ny przez ko­le­gów jako no­mi­nat po­li­tycz­ny i po­zo­sta­wał w izo­la­cji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛluˈbʲjãnɨ, AS: ńelubʹi ̯ãny

Wiktionary


nielubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lubić.

Wiktionary


nieludzie

w fan­ta­sty­ce: przed­sta­wi­ciel rasy innej niż ludz­ka, np. kras­no­lud, gnom, ni­zio­łek, elf itd.


SJP.pl


nieludzki

przy­miot­nik

 (1.1) nie taki, jaki po­wi­nien ce­cho­wać czło­wie­ka i sto­sun­ki mię­dzy ludź­mi

 (1.2) nie taki, jaki jest wła­ści­wy czło­wie­ko­wi, prze­ra­sta­ją­cy moż­li­wo­ści czy siły czło­wie­ka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Widmo utra­ty ma­jąt­ku cza­sem po­wo­du­je, że niek­tó­rzy stają się nie­ludz­cy.

 (1.2) Kiedy padł strzał, od­czuł nie­ludz­ki ból w pier­si, po­my­ślał nawet, że strze­lił do sie­bie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈlut͡sʲci, AS: ńelucʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieludzkość ż.

 przysł. nieludzko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) okrutny, bezlitosny

 (1.2) nadludzki, ogromny, wielki

Wiktionary


nielukrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lu­kro­wać.

Wiktionary


nielulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lulać.

Wiktionary


nielustrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lu­stro­wać.

Wiktionary


nielutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lu­to­wać.

Wiktionary


nielądowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lą­do­wać.

Wiktionary


nielęgowo

→ lę­go­wy


SJP.pl

Nie­lę­go­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­ściań­skim, w gmi­nie Ko­ścian.

Wikipedia

Patrz:

lęgowy

nielśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|lśnić.

Wiktionary


niem.

skrót od: nie­miec­ki


SJP.pl

skrót

 (1.1) = nie­miec­ki

Wiktionary


niema

ko­bie­ta nie­po­tra­fią­ca mówić; nie­mo­wa


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która nie jest w sta­nie mówić

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: niemy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemienie n., oniemienie n.

:: fm. niemy

 czas. niemieć ndk., oniemieć dk.

 przym. niemy

 przysł. niemo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemowa

Wiktionary


niemachanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­chać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃maˈxãɲɛ, AS: ńẽmaχãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. machać

Wiktionary


niemaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­czać.

Wiktionary


niemagazynowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­ga­zy­no­wać.

Wiktionary


niemaglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­glo­wać.

Wiktionary


niemailowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­i­lo­wać.

Wiktionary


niemajsterkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|maj­ster­ko­wać.

Wiktionary


niemal

pra­wie (że), o mało co; nie­mal­że, nie­o­mal, nie­o­mal­że, omal, omal­że


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) par­ty­ku­ła oz­na­cza­ją­ca, że wy­ra­że­nie, któ­re­go do­ty­czy nie jest zgod­ne z praw­dą, jed­nak nie­wie­le bra­ku­je, aby było

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­mal się z nią roz­mi­nął.

 (1.1) Na Pod­be­ski­dziu woda wy­le­wa nie­mal wszę­dzie.

 (1.1) W nie­mal całym wo­je­wództ­wie spa­dło bez­ro­bo­cie.

 (1.1) Bi­le­ty są nie­mal wy­prze­da­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̃mal, AS: ńẽmal

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) prawie, niemalże, nieomal, nieomalże, bez mała, jakby, niejako, nieledwie

Wiktionary


niemalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­lo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃malɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmalovãńe

Wiktionary


niemaltretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mal­tre­to­wać.

Wiktionary


niemalże

par­ty­ku­ła in­for­mu­ją­ca o bli­sko­ści osią­gnię­cia stanu, o któ­rym mowa; nie­o­mal, nie­mal


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) nie­mal

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chyba po raz pier­wszy An­gli­cy wy­zby­li się sno­bi­stycz­nej pow­ścią­gli­wo­ści i oto po­ka­zy­wa­li Lon­dyn no­wo­czes­ny, po­god­ny, barw­ny, hej, nie­mal­że pa­ry­sko ro­ze­śmia­ny.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zob. niemal.

Wiktionary


nieman

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto re­jo­no­we w Rosji, w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim;

Wiktionary

Nie­man, Ra­gne­ta ( Неман, Ra­gnit i Ragainė) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na re­jo­nu nie­man­skie­go. W 2021 roku li­czy­ło 10 765 miesz­kań­ców.

Miej­sco­wość po­ło­żo­na jest na lewym brze­gu Niem­na, przy gra­ni­cy z Litwą, ok. 8 km na wschód od Tylży.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niemański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Ragneta

Wiktionary


niemanie

po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: nie­po­sia­da­nie


SJP.pl


niemanipulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­ni­pu­lo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mãɲipulɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmãńipulovãńe

Wiktionary


niemanygowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­ny­go­wać.

Wiktionary


niemarkotnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mar­kot­nieć.

Wiktionary


niemarksista

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca mark­si­stą


SJP.pl


niemarmoryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mar­mo­ry­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃marmɔrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmarmoryzovãńe

Wiktionary


niemarmurkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mar­mur­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃marmurkɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmarmurkovãńe

Wiktionary


niemarnotrawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mar­no­tra­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃marnɔtraˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽmarnotravʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niemarnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mar­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃marnɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmarnovãńe

Wiktionary


niemartwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mart­wić.

Wiktionary


niemarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­rzyć.

Wiktionary


niemarznięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|marz­nąć.

Wiktionary


niemasturbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­stur­bo­wać.

Wiktionary


niemaszerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­sze­ro­wać.

Wiktionary


niematerialny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie bę­dą­cy ma­te­rią

 (1.2) nie do­ty­czą­cy spraw fi­nan­so­wych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niematerialność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedotykalny, niefizyczny

Wiktionary


niematkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mat­ko­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. matkowanie n.

Wiktionary


niematowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­to­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. matowanie n.

Wiktionary


niematowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­to­wieć.

Wiktionary


niemazurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ma­zu­rzyć.

Wiktionary


niemały

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest mały w od­nie­sie­niu do roz­mia­ru lub zna­cze­nia

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) duży, pokaźny, znaczny

Wiktionary


niemański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­ma­nem, do­ty­czą­cy Nie­ma­na

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieman mrz.

Wiktionary


niemce

1. w gwa­rze ucz­niow­skiej: lek­cja ję­zy­ka nie­miec­kie­go;
2. w pre­fe­ran­sie: gra po­le­ga­ją­ca na wzię­ciu jak najm­niej­szej licz­by lew


SJP.pl

Zo­bacz też: Niem­ce w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Niem­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na na Wy­so­czyź­nie Lu­bar­tow­skiej, w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie lu­bel­skim, w gmi­nie Niem­ce.

Wieś jest drugą (po Niedrz­wi­cy Dużej) naj­więk­szą wsią wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go[].

Wikipedia


niemcewicz

naz­wi­sko


SJP.pl


niemcewiczowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Niem­ce­wi­cza lub z nim zwią­za­ny


SJP.pl


niemcowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. szczyt w Be­ski­dzie Są­dec­kim

 (1.2) geogr. po­la­na w Be­ski­dzie Są­dec­kim

 (1.3) geogr. przy­sió­łek w Be­ski­dzie Są­dec­kim

 (1.4) geogr. część wsi Lip­ni­cy Mu­ro­wa­nej

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niem­co­wa – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim, w gmi­nie Piw­nicz­na-Zdrój
  • Niem­co­wa – część wsi Lip­ni­ca Wiel­ka
  • Niem­co­wa – szczyt w Be­ski­dzie Są­dec­kim
  • Niem­co­wa – po­la­na w Be­ski­dzie Są­dec­kim

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na Niem­co­wej znaj­do­wa­ła się szko­ła.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛmˈtsɔva

Wiktionary


niemcoznawca

spe­cja­li­sta w za­kre­sie wie­dzy o Niem­cach i o tym, co nie­miec­kie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kult. spe­cja­li­sta w za­kre­sie po­li­to­lo­gicz­nej, fi­lo­lo­gicz­nej, hi­sto­rycz­nej i kul­tu­ro­wej wie­dzy o kra­jach nie­miec­ko­ję­zycz­nych

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mt͡sɔˈznaft͡sa, AS: ńẽmcoznafca

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemcoznawczy

 rzecz. niemcoznawstwo n.

:: fż. niemcoznawczyni ż.

Wiktionary


niemcoznawczy

zwią­za­ny z wie­dzą o Niem­cach i o tym, co nie­miec­kie


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) przym. od niem­coz­naw­stwo

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mt͡sɔˈznaft͡ʃɨ, AS: ńẽmcoznafčy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemcoznawstwo, niemcoznawca, niemcoznawczyni

Wiktionary


niemcoznawczyni

spe­cja­list­ka w za­kre­sie wie­dzy o Niem­cach i o tym, co nie­miec­kie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spe­cja­list­ka w za­kre­sie po­li­to­lo­gicz­nej, fi­lo­lo­gicz­nej, hi­sto­rycz­nej i kul­tu­ro­wej wie­dzy o kra­jach nie­miec­ko­ję­zycz­nych

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mt͡sɔznafˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: ńẽmcoznafčỹńi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemcoznawczy

 rzecz. niemcoznawstwo, niemcoznawca

Wiktionary


niemcoznawstwo

wie­dza o Niem­cach i o tym, co nie­miec­kie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dy­scy­pli­na na­u­ko­wa obej­mu­ją­ca po­li­to­lo­gicz­ną, fi­lo­lo­gicz­ną, hi­sto­rycz­ną i kul­tu­ro­wą wie­dzę o kra­jach nie­miec­ko­ję­zycz­nych;

Wiktionary

Niem­coz­naw­stwo – dy­scy­pli­na na­u­ko­wa obej­mu­ją­ca po­li­to­lo­gicz­ną, fi­lo­lo­gicz­ną, hi­sto­rycz­ną i kul­tu­ro­wą wie­dzę o kra­jach nie­miec­ko­ję­zycz­nych, pow­sta­ła w hi­sto­rio­gra­fii pol­skiej po odzy­ska­niu nie­pod­le­gło­ści w 1918 roku.

W okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym tymi za­gad­nie­nia­mi zaj­mo­wał się In­sty­tut Bał­tyc­ki w To­ru­niu oraz Uni­wer­sy­tet Poz­nań­ski. Od 1945 r. głów­ny­mi oś­rod­ka­mi ba­daw­czy­mi stały się: Poz­nań (In­sty­tut Za­chod­ni), Opole (In­sty­tut Ślą­ski), Gdańsk (In­sty­tut Bał­tyc­ki).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mt͡sɔˈznafstfɔ, AS: ńẽmcoznafstfo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemcoznawczy

 rzecz. niemcoznawca, niemcoznawczyni

Wiktionary


niemcożerca

osoba ma­ją­ca wrogi sto­su­nek do wszyst­kie­go, co nie­miec­kie; ger­ma­no­żer­ca, ger­ma­no­fob


SJP.pl


niemcy

Re­pu­bli­ka Fe­de­ral­na Nie­miec; pań­stwo w Eu­ro­pie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Eu­ro­pie;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (2.1) naród nie­miec­ki;

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) M., W. lm. od: Nie­miec

Wiktionary

Niem­cy; Re­pu­bli­ka Fe­de­ral­na Nie­miec, RFN ( De­utsch­land; "Bun­des­re­pu­blik De­utsch­land", "BRD", [],) – pań­stwo fe­de­ra­cyj­ne po­ło­żo­ne w za­chod­niej i środ­ko­wej Eu­ro­pie. Skła­da się z 16 kra­jów związ­ko­wych (lan­dów), spoś­ród któ­rych jeden to jego sto­li­ca i za­ra­zem naj­więk­sze mia­sto – Ber­lin.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pro­du­cen­ta­mi umbry są głów­nie Cypr, An­glia, Fran­cja, Niem­cy i Ame­ry­ka.

 (2.1) Nie wolno za­po­mi­nać, że Niem­cy na­je­cha­li Pol­skę i zbu­rzy­li War­sza­wę, mor­du­jąc ty­sią­ce oby­wa­te­li.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̃mt͡sɨ, AS: ńẽmcy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemiecki

 rzecz. niemczura mos./ż., niemiec mrz., niemczyzna ż., Niemiec mos., Niemka ż., niemiecki mrz., niemieckość ż.

 przysł. niemiecko

 czas. niemczeć, niemczyć, zniemczać, zniemczeć, zniemczyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) RFN, ofic. Republika Federalna Niemiec, pot. Rajch, pot. Niemcownia

Wiktionary


niemcza

1. mia­sto w Pol­sce;
2. osada w Pol­sce;
3. wieś w Rosji


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;

Wiktionary

Niem­cza ( Nimptsch) – mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie dzier­żo­niow­skim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Niem­cza. Po­ło­żo­ne nad rzeką Ślęzą, na ob­sza­rze Wzgórz Niem­czań­sko-Strze­liń­skich. Hi­sto­rycz­nie leży na Dol­nym Ślą­sku. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. wał­brzy­skie­go.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̃mt͡ʃa, AS: ńẽmča

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemczański

Wiktionary


niemczanin

miesz­ka­niec Niem­czy


SJP.pl


niemczanka

miesz­kan­ka Niem­czy


SJP.pl


niemczański

przy­miot­nik od: Niem­cza


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niem­czą, do­ty­czą­cy Niem­czy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niemcza ż.

Wiktionary


niemczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­rzu­ca­nie komuś kul­tu­ry nie­miec­kiej i ję­zy­ka nie­miec­kie­go

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemczura mos./ż., zniemczenie n., Niemiec m., niemiecki mrz., niemieckość ż.

 przym. niemiecki

 czas. niemczeć, niemczyć, zniemczać, zniemczeć, zniemczyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) germanizacja

Wiktionary


niemczewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niem­cze­wo – wieś w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. płoc­kim, w gmi­nie Dro­bin
  • Niem­cze­wo – wieś w woj. po­mor­skim, w pow. słup­skim, w gmi­nie Dęb­ni­ca Ka­szub­ska
  • Niem­cze­wo – zlik­wi­do­wa­ny przy­sta­nek ko­le­jo­wy w Niem­cze­wie, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim

Wikipedia


niemczewski

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Adam Niem­czew­ski – pol­ski praw­nik i urzęd­nik pań­stwo­wy
  • Ma­rian Niem­czew­ski – pol­ski ma­larz i pe­da­gog
  • Za­cha­riasz Niem­czew­ski – pol­ski ma­te­ma­tyk

Wikipedia


niemczeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zniem­czeć)

 (1.1) przys­wa­jać kul­tu­rę i język nie­miec­ki, sta­wać się Niem­cem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W za­bo­rze mło­dzi niem­cze­li, uczę­szcza­jąc do au­striac­kich szkół.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niemcy lm m./lm nm., niemczenie n., niemiec mos./mrz., Niemiec mos., niemra ż., Niemra ż.

 czas. niemczyć ndk., niemczyć się ndk., zniemczeć dk., zniemczyć dk., zniemczyć się dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) germanizować się, niemczyć się

Wiktionary


niemczuk

naz­wi­sko


SJP.pl


niemczura

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. po­gard. lub żart. Nie­miec

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) przest. po­gard. lub żart. Niem­ka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jakże śmiesz­ny i nędz­ny był ten podły Niem­czu­ra, z rę­ka­mi pod­nie­sio­ne­mi do góry i z prze­ra­że­niem w głu­pich oczach....

 (2.1) Niem­czu­ra ka­za­ła jej za karę wziąć różę w piąst­kę i ścis­nąć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niemcy lm nm., niemczenie n., Niemiec mos., niemczyzna ż., niemieckość ż., Niemka ż., niemiecki mrz., niemra ż., zniemczanie n., zniemczenie n.

 czas. niemczyć ndk., niemczeć ndk., zniemczeć dk., zniemczyć dk., zniemczać ndk.

 przym. niemiecki

 przysł. niemiecko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Niemiec; pogard. adolf, germaniec, szkop, szwab, fryc, helmut

Wiktionary


niemczycki

naz­wi­sko


SJP.pl


niemczyk

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niem­czyk – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie cheł­miń­skim, w gmi­nie Pa­po­wo Bi­sku­pie
  • An­drzej Niem­czyk (1944–2016) – pol­ski siat­karz i tre­ner
  • Bar­ba­ra Her­mel-Niem­czyk (ur. 1943) – pol­ska siat­kar­ka i tre­ner­ka
  • Ed­mond Niem­czyk (1933–2009) – pol­sko-fran­cu­ski ma­larz
  • Ed­mund Niem­czyk (1933–2014) – pol­ski en­to­mo­log
  • Ed­ward Niem­czyk (1927–2008) – pol­ski spo­łecz­nik
  • Er­nest Niem­czyk (ur. 1941) – pol­ski ar­chi­tekt
  • Jan Bo­gu­sław Niem­czyk (1926–1990) – pol­ski du­chow­ny lu­te­rań­ski, bi­bli­sta
  • Jerzy Niem­czyk (1962–2022) – pol­ski eko­no­mi­sta
  • Krzysz­tof Niem­czyk (1938–1994) – pol­ski pi­sarz, ma­larz i per­for­mer
  • Leon Niem­czyk (1923–2006) – pol­ski aktor
  • Mag­da­le­na Niem­czyk (ur. 2003) – pol­ska lek­ko­at­let­ka, sprin­ter­ka

Wikipedia


niemczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Niem­czyn – wieś w woj. pod­la­skim, w pow. bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Czar­na Bia­ło­stoc­ka
  • Niem­czyn – osada leśna w woj. pod­la­skim, w pow. bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Czar­na Bia­ło­stoc­ka
  • Niem­czyn – wieś w woj. wiel­ko­pol­skim, w pow. wą­gro­wiec­kim, w gmi­nie Da­ma­sła­wek
  • Niem­czyn – gro­ma­da

Wikipedia


niemczysko

zgru­bie­nie od: Nie­miec; Niem­czy­sko


SJP.pl


niemczyzna

1. język nie­miec­ki;
2. to, co zwią­za­ne z Niem­ca­mi, ich kul­tu­rą, oby­cza­ja­mi i po­li­ty­ką


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. jęz. język nie­miec­ki

 (1.2) to, co nie­miec­kie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sa­na­cyj­na „Pol­ska Za­chod­nia” za­rzu­ca­ła mu wręcz for­so­wa­nie niem­czyz­ny wśród urzęd­ni­ków i ro­bot­ni­ków jego wy­dzia­łu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemczura mos./ż., Niemcy lm nm., Niemiec mos., Niemka ż., niemra ż., niemieckość ż., niemiecki mrz., niemczenie n., zniemczanie n., zniemczenie n.

 czas. niemczyć ndk., niemczeć ndk., zniemczeć dk., zniemczyć dk., zniemczać ndk.

 przym. niemiecki

 przysł. niemiecko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemiecki

Wiktionary


niemczyć

1. wy­mu­szać na kimś przy­ję­cie ję­zy­ka, kul­tu­ry, na­ro­do­wo­ści nie­miec­kiej; ger­ma­ni­zo­wać
2. niem­czyć się - sta­wać się Niem­cem, ule­gać ger­ma­ni­za­cji; niem­czeć, ger­ma­ni­zo­wać się


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zniem­czyć)

 (1.1) na­rzu­cać kul­tu­rę i język nie­miec­ki

 (1.2) na­da­wać cze­muś cha­rak­ter nie­miec­ki

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny niem­czyć się (dk. zniem­czyć się)

 (2.1) przys­wa­jać kul­tu­rę i język nie­miec­ki, sta­wać się Niem­cem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chcie­li niem­czyć miesz­kań­ców ma­ło­pol­skich miast.

 (1.2) Wła­dze niem­czy­ły sło­wiań­skie nazwy miast i wio­sek.

 (2.1) Ich wnuki za­czy­na­ły niem­czyć się i nie było na to rady.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niemcy lm m./lm nm., niemczenie n., niemiec mos./mrz., Niemiec mos., niemra ż., Niemra ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) germanizować, zniemczać

 (1.2) zniemczać

 (2.1) niemczeć

Wiktionary


niemczyński

naz­wi­sko


SJP.pl


niemcówka

wieś w Pol­sce


SJP.pl

Niem­ców­ka – przy­sió­łek wsi Su­cho­dół­ka w Pol­sce po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie opa­tow­skim, w gmi­nie Oża­rów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie tar­no­brze­skim.

Wikipedia


niemdlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mdleć.

Wiktionary


niemeczka

zdrob­nie­nie od: Niem­ka


SJP.pl


niemedytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|me­dy­to­wać.

Wiktionary


niemejlowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mej­lo­wać.

Wiktionary


niemelancholizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|me­lan­cho­li­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mɛlãnxɔlʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmelãnχolʹizovãńe

Wiktionary


niemen

rzeka na Bia­ło­ru­si i Lit­wie


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka pły­ną­ca przez Bia­ło­ruś, Litwę i Rosję;

Wiktionary

Nie­men ( Нёман – "Nio­man", lit. "", Неман – "Nie­man", Memel) – rzeka pły­ną­ca przez Bia­ło­ruś, Litwę i Rosję (obwód kró­le­wiec­ki) o dłu­go­ści 937 km. Wy­pły­wa z oko­lic Miń­ska. W gór­nym biegu ma kręty, me­an­dru­ją­cy prze­bieg, w dol­nym two­rzy za­ko­la i progi. Dzie­li się na dwa ra­mio­na (Ma­tro­sow­kę i Rusnė), ucho­dzi ośmio­ra­mien­ną deltą do Za­le­wu Ku­roń­skie­go (Morze Bał­tyc­kie).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czar­na Hań­cza, naj­dłuż­sza rzeka Su­wal­szczyz­ny, jest le­wo­brzeż­nym do­pły­wem Niem­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̃mɛ̃n, AS: ńẽmẽn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemeński

Wiktionary


niemenczyn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu wi­leń­skim.

Wiktionary

Nie­men­czyn ( Nemenčinė) – mia­sto na Lit­wie po­ło­żo­ne w re­jo­nie wi­leń­skim ok. 25 km na płn-wsch od Wilna przy uj­ściu rzeki Nie­men­czyn­ki (Nie­men­czy) ("Nemenčia") do Wilii ("Neris"), na hi­sto­rycz­nej Wi­leń­szczyz­nie. Mia­sto liczy 5 054 miesz­kań­ców, z któ­rych 56,5% sta­no­wią Po­la­cy. Mia­sto sta­no­wi sta­ro­stwo miej­skie Nie­men­czyn, jest ono także sie­dzi­bą gminy Nie­men­czyn.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niemenczynianin m., niemenczynianka ż.

 przym. niemenczyński

Wiktionary


niemenek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w pół­noc­nej Lit­wie i po­łud­nio­wej Łot­wie;

Wiktionary

Nie­me­nek ( Nemunėlis, Mēmele) – rzeka w pół­noc­nej Lit­wie i po­łud­nio­wej Łot­wie.

Wy­pły­wa z jez. Lūšna – 6 km na po­łud­nie od Ra­ki­szek i roz­cią­ga się na dy­stan­sie 191 km z czego 75 km leży na Lit­wie, 76 km sta­no­wi gra­ni­cę li­tew­sko-ło­tew­ską, a po­zo­sta­łe 40 km leży na Łot­wie. W Bow­sku łączy się z rzeką Musza, dając po­czą­tek Le­lu­pie. W wi­dłach Nie­men­ka i Muszy tuż przed miej­scem ich po­łą­cze­nia znaj­du­je się zamek Bow­ski.

Wikipedia


niemenowski

taki jak u Nie­me­na, wła­ści­wy Nie­me­no­wi, na­wią­zu­ją­cy do mu­zy­ki Nie­me­na itp.


SJP.pl


niemerdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mer­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mɛrˈdãɲɛ, AS: ńẽmerdãńe

Wiktionary


niemerowiński

przy­miot­nik

 (1.1) nie zwią­za­ny z Me­ro­win­ga­mi, nie do­ty­czą­cy Me­ro­win­gów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mɛrɔˈvʲĩj̃sʲci, AS: ńẽmerovʹĩĩ ̯sʹḱi

Wiktionary


niemerytoryczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­me­ry­to­rycz­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­me­ry­to­rycz­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemerytoryczny

 przysł. niemerytorycznie

Wiktionary


niemetal

pier­wia­stek che­micz­ny nie­bę­dą­cy me­ta­lem


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny, który nie wy­ka­zu­je żad­nych wła­ści­wo­ści me­ta­licz­nych, np. nie prze­wo­dzi prądu elek­trycz­ne­go;

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nie­me­tal – grupa pier­wiast­ków che­micz­nych
  • Nie­me­tal – gmina w kraju związ­ko­wym Dolna Sak­so­nia, w po­wie­cie Ga­tyn­ga

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Siar­ka jest nie­me­ta­lem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈmɛtal, AS: ńẽmetal

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemetaliczny, niemetalowy

Wiktionary


niemetaliczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który nie wy­ka­zu­je wła­ści­wo­ści cha­rak­te­ry­stycz­nych dla me­ta­li; nie jest me­ta­lem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemetal mrz.

 przym. niemetalowy

Wiktionary


niemetalowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) skła­da­ją­cy się z cze­goś in­ne­go niż metal; nie wy­ko­na­ny z me­ta­lu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemetal mrz.

 przym. niemetaliczny

Wiktionary


niemeyer

[czy­taj: NImajer] naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Arne Nie­me­y­er – nie­miec­ki pił­karz ręcz­ny
  • Frédéric Nie­me­y­er – ka­na­dyj­ski te­ni­si­sta, olim­pij­czyk
  • Horst Nie­me­y­er – nie­miec­ki ma­te­ma­tyk
  • Oscar Nie­me­y­er – bra­zy­lij­ski ar­chi­tekt
  • Peter Nie­me­y­er – nie­miec­ki pił­karz
  • (9246) Nie­me­y­er – pla­ne­to­i­da z pasa głów­ne­go aste­ro­id

Wikipedia


niemeński

przy­miot­nik od: Nie­men


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niem­nem, do­ty­czą­cy Niem­na

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W okre­sie wczes­ne­go i środ­ko­we­go ne­o­li­tu w po­łud­nio­wej Lit­wie za­cho­wa­ły się cha­rak­te­ry­stycz­ne dla kul­tu­ry nie­meń­skiej okre­su me­zo­li­tu na­rzę­dzia z krze­mie­nia, które się zmie­nia­ły po­wo­li.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niemen mrz.

Wiktionary


niemi

forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) M. i W. mos. lm. od: niemy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M. i W. lm. od: niemy

Wiktionary


niemianowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mia­no­wać.

Wiktionary


niemiara

daw­niej: brak umia­ru, roz­pu­sta, ob­żar­stwo, zby­tek; dziś tylko w wy­ra­że­niu: co nie­mia­ra - bar­dzo dużo, bez ogra­ni­czeń


SJP.pl


niemiaszek

lek­ce­wa­żą­co: Nie­miec; Nie­mia­szek


SJP.pl


niemiauczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mia­u­czeć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mʲjawˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmʹi ̯au̯čẽńe

Wiktionary


niemiauknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mia­u­knąć.

Wiktionary


niemica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­mi­ca – wieś w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Gol­cze­wo
  • Nie­mi­ca – wieś w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie sła­wień­skim, w gmi­nie Ma­le­cho­wo
  • Nie­mi­ca – rzeka w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim
  • Nie­mi­ca – gro­ma­da
  • Nie­mi­ca – zlik­wi­do­wa­ny przy­sta­nek gry­fic­kiej kolei wą­sko­to­ro­wej w Nie­mi­cy, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim

Wikipedia


niemiec

1. w gwa­rze ucz­niow­skiej: lek­cja ję­zy­ka nie­miec­kie­go;
2. w pre­fe­ran­sie: gra po­le­ga­ją­ca na wzię­ciu jak najm­niej­szej licz­by lew


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. uczn. język nie­miec­ki (przed­miot)

 (1.2) pot. uczn. język nie­miec­ki (lek­cja)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. pro­te­stant, lu­te­ra­nin

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­miec (naz­wi­sko)
  • Adam Nie­miec (ur. 1947) – pol­ski ko­szy­karz, in­ży­nier, olim­pij­czyk
  • Grze­gorz Nie­miec – pol­ski ofi­cer Stra­ży Gra­nicz­nej
  • Jan Nie­miec-Mo­roń­ski (1889–?) – pol­ski pod­puł­kow­nik dy­plo­mo­wa­ny pie­cho­ty Woj­ska Pol­skie­go II RP, ka­wa­ler Or­de­ru Vir­tu­ti Mi­li­ta­ri
  • Jan Nie­miec (1958–2020) – pol­ski i ukra­iń­ski du­chow­ny rzym­sko­ka­to­lic­ki, bi­skup po­moc­ni­czy die­cez­ji ka­mie­niec­kiej
  • Ja­nusz Nie­miec (ur. 1941) – pol­ski in­ży­nier, syn An­to­nie­go i Ja­ni­ny Żu­bry­dów
  • Józef Nie­miec (1939–2008) – dzia­łacz pań­stwo­wy, wi­ce­wo­je­wo­da no­wo­są­dec­ki
  • Ma­rian Nie­miec (ur. 1961) – pol­ski bi­skup lu­te­rań­ski
  • Mar­le­na Nie­miec (ur. 1997) – pol­ska po­et­ka
  • Piotr Nie­miec (ur. 1976) – pol­ski ma­te­ma­tyk
  • Piotr Nie­miec (ur. 1982) – pol­ski siat­karz
  • Prze­my­sław Nie­miec (ur. 1980) – pol­ski ko­larz szo­so­wy, olim­pij­czyk

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) pot. Zro­bi­łaś te ćwi­cze­nia na niem­ca?

 (1.2) pot. W środę mamy dwa niem­ce, bo che­mi­ca po­je­cha­ła ze swoją klasą na wy­ciecz­kę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niemcy lm m./lm nm., Niemiec mos.

 przym. niemiecki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) niemiecki

Wiktionary


niemiecki

1. zwią­za­ny z pań­stwem Niem­cy;
2. przy­miot­nik od: Niem­ce


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Niem­ca­mi, do­ty­czą­cy Niem­ców lub Nie­miec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język uży­wa­ny w Niem­czech, Au­strii i czę­ści Szwaj­ca­rii (język nie­miec­ki);

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­miec­kie au­to­stra­dy są naj­lep­sze na świe­cie.

 (1.1) Znaj­du­ją­ce się w niej nie­miec­kie sa­mo­lo­ty sta­no­wi­ły za­lą­żek pol­skie­go lot­nict­wa woj­sko­we­go.

 (2.1) Znam za­led­wie kilka słów po nie­miec­ku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡sʲci, AS: ńẽmʹi ̯ecʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemczura mos./ż., niemczenie n., niemiec mrz., Niemcy nmos., Niemiec m., Niemka ż., niemieckość ż., niemczyzna ż.

 przym. niemy, poniemiecki

 przysł. po niemiecku, niemiecko

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) niemczyzna

Wiktionary


niemiecko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób nie­miec­ki, po nie­miec­ku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Fe­u­set­te nie jest nie­miec­ko brzmią­cym naz­wi­skiem.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemiecki

 rzecz. niemczura mos./ż., niemiecki mrz., Niemcy lm nm., Niemiec mos., niemieckość ż., Niemka ż.

Wiktionary


niemiecko-polski

do­ty­czą­cy Nie­miec i Pol­ski


SJP.pl


niemieckojęzyczny

1. po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem nie­miec­kim;
2. na­pi­sa­ny w ję­zy­ku nie­miec­kim;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się ję­zy­kiem nie­miec­kim


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem nie­miec­kim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem nie­miec­kim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku nie­miec­kim

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) Od są­sied­nich sto­li­ków do­bie­ga­ły wy­bu­chy śmie­chu i nie­miec­ko­ję­zycz­ne okrzy­ki.

 (1.3) Niem­cy przy­go­to­wa­li wy­sta­wę pre­zen­tu­ją­cą głów­ne kie­run­ki w li­te­ra­tu­rze nie­miec­ko­ję­zycz­nej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ńẽmʹi ̯eckoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


niemieckość

ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla Nie­miec


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­miec­kie; cecha tych, któ­rzy są nie­miecc­cy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemczura mos./ż., Niemcy nmos., Niemiec m., Niemka ż., niemczenie n., zniemczenie n., niemiecki mrz.

 czas. niemczyć ndk., zniemczyć dk.

 przym. niemiecki

 przysł. niemiecko

Wiktionary


niemieczkowo

Nie­miecz­ko­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie obor­nic­kim, w gmi­nie Obor­ni­ki.

Wikipedia


niemielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mleć.

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­lić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mʲjɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmʹi ̯elẽńe

Wiktionary


niemienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­mieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽmʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. niemieć

 rzecz. niema ż.

Wiktionary


niemierzalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie daje się zmie­rzyć, obli­czyć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rów­nie ważne będą także po­żyt­ki nie­mie­rzal­ne, takie jak m.in. kre­o­wa­nie i utr­wa­la­nie po­zy­tyw­ne­go wi­ze­run­ku (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemierzalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewymierny, niepoliczalny, nieprzeliczalny, nieobliczalny

Wiktionary


niemierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmʹi ̯ežẽńe

Wiktionary


niemierzewo

Nie­mie­rze­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie mię­dzy­chodz­kim, w gmi­nie Kwilcz.

Wikipedia


niemierzyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­mie­rzy­ce – osada w Pol­sce, w woj. ma­zo­wiec­kim, w pow. cie­cha­now­skim, w gmi­nie Opi­no­gó­ra Górna
  • Nie­mie­rzy­ce – wieś w Pol­sce, w woj. wiel­ko­pol­skim, w pow. gro­dzi­skim, w gmi­nie Gra­no­wo

Wikipedia


niemierzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­mie­rzyn – część mia­sta Szcze­cin
  • Nie­mie­rzyn – dawne osied­le ad­mi­ni­stra­cyj­ne Szcze­ci­na, na­le­żą­ce do dziel­ni­cy Po­god­no
  • Nie­mie­rzyn – nie­funk­cjo­nu­ją­ca obec­nie za­jezd­nia tram­wa­jo­wa w Szcze­ci­nie, przeksz­tał­co­na w Mu­ze­um Tech­ni­ki i Ko­mu­ni­ka­cji
  • Nie­mie­rzyn – wieś w woj. łódz­kim, w pow. wie­luń­skim, w gmi­nie Ostró­wek
  • Nie­mie­rzy­no

Wikipedia


niemierzyno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­mie­rzy­no – osada w woj. za­chod­nio­po­mor­skim w pow. świd­wiń­skim w gmi­nie Poł­czyn-Zdrój
  • Nie­mie­rzy­no – wieś w woj. za­chod­nio­po­mor­skim w pow. świd­wiń­skim w gmi­nie Świd­win
  • Nie­mie­rzy­no – osada w woj. za­chod­nio­po­mor­skim, w pow. szcze­ci­nec­kim, w gmi­nie Bar­wi­ce

Wikipedia


niemierzyński

przy­miot­nik od: Nie­mie­rzyn


SJP.pl


niemierżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­rzić.

Wiktionary


niemieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­szać.

Wiktionary


niemieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­ścić.

Wiktionary


niemieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­sić.

Wiktionary


niemieszkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|miesz­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mʲjɛˈʃkãɲɛ, AS: ńẽmʹi ̯eškãńe

Wiktionary


niemiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mie­wać.

Wiktionary


niemieć

sta­wać się nie­mym


SJP.pl

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. onie­mieć)

 (1.1) tra­cić mowę, umie­jęt­ność wy­sło­wie­nia się

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W dzie­ciń­stwie Ce­le­sty­nie zda­rza­ło się nie­mieć ze stra­chu pod­czas burzy.

 (1.1) Jak śpie­wać, aby nie nie­mieć i nie mieć bólu gar­dła?

 (1.1) Za każ­dym razem, gdy ją wi­dział, nie­miał z za­chwy­tu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̃mʲjɛ̇t͡ɕ, AS: ńẽmʹi ̯ėć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemota m./ż., niemienie n.

 przym. niemy

 czas. dk. oniemieć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zaniemówić, zatchnąć się

Wiktionary


niemiganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|migać.

Wiktionary


niemignięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mi­gnąć.

Wiktionary


niemijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mijać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńẽmʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


niemilczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mil­czeć.

Wiktionary


niemilec

1. po­tocz­nie: osoba nie­przy­jem­na, nie­mi­ła;
2. slan­go­wo: wróg, prze­ciw­nik


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. rzad. ktoś nie­przy­jem­ny

 (1.2) slang. wróg, prze­ciw­nik

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta nasza pani od ma­te­ma­ty­ki to strasz­ny nie­mi­lec.

 (1.2) Co za nie­mi­lec!

 (1.2) Roz­wal tego nie­mil­ca!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈmʲilɛt͡s, AS: ńẽmʹilec

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) wróg, nieprzyjaciel

Wiktionary


niemilej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­mi­ło


SJP.pl


nieminięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|minąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mʲĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńẽmʹĩńė̃ńće

Wiktionary


niemiotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mio­tać.

Wiktionary


niemir

imię mę­skie


SJP.pl

Nie­mir, Nie­mirz, Nie­mierz – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "nie-" (ne­ga­cja) i "-mir" („pokój, spo­kój, dobro”). Być może oz­na­cza­ło „tego, kto nie zna po­ko­ju” albo pow­sta­ło przez ne­ga­cję imion z czło­nem "Mir-" (ta­kich, jak "Mi­ro­gniew" albo "Mi­ro­god").

Wikipedia


niemira

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Jan Nie­mi­ra (zm. po 1422/23) – bojar li­tew­ski, ko­niu­szy w. ks. Wi­tol­da, na­miest­nik po­łoc­ki
  • (zm. 1625) – wo­je­wo­da pod­la­ski
  • Karol Nie­mi­ra (1881–1965) – du­chow­ny ka­to­lic­ki, bi­skup po­moc­ni­czy die­cez­ji piń­skiej
  • Ru­dolf Nie­mi­ra (1886–1952) – ge­ne­rał Woj­ska Pol­skie­go
  • Le­o­ka­dia Nie­mi­ra (1909–1984) – tan­cer­ka, ak­tor­ka fil­mo­wa i te­a­tral­na, żoł­nierz AK
  • Józef Kwa­si­bor­ski
  • Ta­de­usz Ko­strzew­ski (zo­bacz Agat)
  • Jerzy Ra­dom­ski – żoł­nierz Pier­wszej Kom­pa­nii Ka­dro­wej
  • herbu Ja­strzę­biec
  • herbu Je­zie­rza
  • herbu Go­zda­wa
  • herbu Klam­ry

Wikipedia


niemirostwo

Nie­mir z mał­żon­ką; Nie­mi­ro­wie


SJP.pl


niemirowice

Nie­mi­ro­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie raw­skim, w gmi­nie Biała Raw­ska.

Wieś wy­stę­pu­je w 1404 r. jako Ny­e­my­ro­u­i­cze.

We wsi znaj­du­je się ka­pli­ca fi­lial­na pa­ra­fii św. Woj­cie­cha w Bia­łej Raw­skiej.

Wikipedia


niemirowie

naz­wi­sko


SJP.pl


niemirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Nie­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


SJP.pl


niemirski

→ Mirsk


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • An­drzej Nie­mir­ski
  • Ar­ka­diusz Nie­mir­ski
  • Nie­mir­ska

Wikipedia

Patrz:

Mirsk

niemitrężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mi­trę­żyć.

Wiktionary


niemizernienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mi­zer­nieć.

Wiktionary


niemizianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mi­ziać.

Wiktionary


niemiędolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mię­do­lić.

Wiktionary


niemięsopustowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mię­so­pu­sto­wać.

Wiktionary


niemiło

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­mi­ły, da­ją­cy nie­przy­jem­ne od­czu­cia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­mi­ło no­wo­tar­ski jar­mark bę­dzie wspo­mi­na­ła także An­giel­ka, któ­rej młoda dziew­czy­na wyr­wa­ła z ręki port­fel za­wie­ra­ją­cy 230 fun­tów i 100 zł.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈmʲiwɔ, AS: ńẽmʹiu̯o

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemiły

 przysł. niemile

Wiktionary


niemiłosiernie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­mi­ło­sier­ny

 (1.2) pot. pejor. bar­dzo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­trak­to­wa­li ich nie­mi­ło­sier­nie, ośmie­sza­jąc przed całą wsią.

 (1.2) Do ga­bi­ne­tu, kuś­ty­ka­jąc, wśliz­gnął się otyły po­da­gryk, krzy­wiąc się nie­mi­ło­sier­nie i po­sy­ku­jąc z bólu za każ­dym kro­kiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mʲiwɔˈɕɛrʲɲɛ, AS: ńẽmʹiu̯ośerʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemiłosierny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezlitośnie, okrutnie, bez pardonu

 (1.2) okropnie, niezmiernie, szalenie, nadzwyczaj, nad wyraz, wybitnie, niepomiernie, bezgranicznie, ekstremalnie

Wiktionary


niemiłosierny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. po­zba­wio­ny mi­ło­sier­dzia, nie­od­czu­wa­ją­cy li­to­ści ani współ­czu­cia

 (1.2) książk. wy­ni­ka­ją­cy z braku mi­ło­sier­dzia, świad­czą­cy o braku mi­ło­sier­dzia

 (1.3) trud­ny do znie­sie­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na zew­nątrz pa­no­wał nie­mi­ło­sier­ny upał, a w domu przy­jem­ny chłód.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mʲiwɔˈɕɛrnɨ, AS: ńẽmʹiu̯ośerny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemiłosierność ż., niemiłosierdzie n.

 przysł. niemiłosiernie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) bezlitosny, nielitościwy, okrutny, nieczuły

 (1.3) okropny, straszny

Wiktionary


niemiłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mi­ło­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mʲiwɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmʹiu̯ovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. miłować

Wiktionary


niemiłość

prze­sta­rza­le: brak mi­ło­ści; nie­przy­jaźń, wro­gość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. brak mi­ło­ści

Wiktionary

Nie­mi­łość (ros. Нелюбовь, "Nie­lu­bow") – ro­syj­ski dra­mat fil­mo­wy z 2017 roku w re­ży­se­rii An­drie­ja Zwia­gin­ce­wa.

Zdję­cia krę­co­no w ca­ło­ści w Mosk­wie. Świa­to­wa pre­mie­ra filmu miała miej­sce 18 maja 2017 roku pod­czas 70. MFF w Can­nes, gdzie obraz był wyś­wiet­la­ny w kon­kur­sie głów­nym i otrzy­mał osta­tecz­nie Na­gro­dę Jury. Pol­ska pre­mie­ra filmu miała miej­sce 2 lu­te­go 2018 roku.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. miłość ż.

Wiktionary


niemiły

przy­miot­nik

 (1.1) wy­wo­łu­ją­cy nie­przy­jem­ne uczu­cie

 (1.2) nie­sym­pa­tycz­ny, wred­ny, za­cho­wu­ją­cy się wobec in­nych w od­py­cha­ją­cy spo­sób

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moja te­ra­pe­ut­ka mó­wi­ła, że to wy­par­cie – psy­cho­lo­gicz­ny sza­cher-ma­cher mózgu, który sobie nie życzy pa­mię­tać o rze­czach nie­mi­łych.

 (1.1) Żonie mój od­dech nie­mi­ły, / i cuch­nę włas­nym dzie­ciom.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈmʲiwɨ, AS: ńẽmʹiu̯y

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niemiło, niemile

 przym. miły

 rzecz. miły mos.

Wiktionary


niemiśkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|miś­ko­wać.

Wiktionary


niemka

oby­wa­tel­ka Nie­miec


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta lub dziew­czy­na na­ro­do­wo­ści nie­miec­kiej, oby­wa­tel­ka Nie­miec

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moja matka była Niem­ką, oj­ciec – Fran­cu­zem. Ja je­stem prze­de wszyst­kim Eu­ro­pej­czy­kiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̃mka, AS: ńẽmka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niemcy nmos., Niemra ż., niemra ż., niemczyzna ż., niemiecki m.

:: fm. Niemiec

 przym. niemiecki

 przysł. niemiecko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pogard. Niemra / niemra

Wiktionary


niemkiewicz

naz­wi­sko


SJP.pl


niemknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mknąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃mʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńẽmʹḱńė̃ńće

Wiktionary


niemlaskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mla­skać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mlaˈskãɲɛ, AS: ńẽmlaskãńe

Wiktionary


niemniej

spój­nik pod­kre­śla­ją­cy, że coś się dzie­je, ma miej­sce wbrew temu, czego w danej sy­tu­a­cji można było ocze­ki­wać; mimo to


SJP.pl

spój­nik

 (1.1) książk. mimo to

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) […], cała ar­gu­men­ta­cja wy­da­wa­ła mu się celna i nie do oba­le­nia, niem­niej każda próba za­sto­so­wa­nia się do tych po­stu­la­tów koń­czy­ła się nie­po­wo­dze­niem, prze­to i za­czął po­wąt­pie­wać w ich sens.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛmʲɲɛ̇j, AS: ńemʹńėi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ale

Wiktionary


niemniemanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mnie­mać.

Wiktionary


niemnożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mno­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mnɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmnožẽńe

Wiktionary


niemobilność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co nie­mo­bil­ne; trud­ność wpro­wa­dze­nia w ruch; brak zdol­no­ści do prze­mie­szcza­nia, ako­mo­da­cji do no­wych wa­run­ków

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemobilny

 przysł. niemobilnie

Wiktionary


niemoc

1. brak sił fi­zycz­nych, sła­bość; nie­do­ma­ga­nie, cho­ro­ba;
2. brak sił wew­nętrz­nych, ener­gii, hartu ducha; bez­sil­ność, bier­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sła­bość

 (1.2) bez­sil­ność

 (1.3) med. im­po­ten­cja

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­czu­ła nagłą nie­moc w ko­la­nach.

 (1.2) Naj­gor­sze ze wszyst­kie­go było po­czu­cie cał­ko­wi­tej nie­mo­cy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̃mɔt͡s, AS: ńẽmoc

Wiktionary

Powiązane:

 przym. mocny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsilność, słabość, osłabienie

 (1.2) bezwładność

Wiktionary


niemocowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­co­wać.

Wiktionary


niemoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­czyć.

Wiktionary


niemodlin

mia­sto w Pol­sce


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;

Wiktionary

Nie­mod­lin ( Fal­ken­berg O.S., Fal­ken­berg Obersch­le­sien, Ńy­mod­lin) – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie opol­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Nie­mod­lin. Po­ło­żo­ne na Gór­nym Ślą­sku.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈmɔdlʲĩn, AS: ńẽmodlʹĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemodlinianin m., niemodlinianka ż.

 przym. niemodliński

Wiktionary


niemodlinianin

miesz­ka­niec Nie­mod­li­na


SJP.pl


niemodlinianka

miesz­kan­ka Nie­mod­li­na


SJP.pl


niemodliński

przy­miot­nik od: Nie­mod­lin


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­mod­li­nem, do­ty­czą­cy Nie­mod­li­na

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niemodlin mrz., niemodlinianin mos., niemodlinianka ż.

Wiktionary


niemodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­mod­nie


SJP.pl


niemodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­mod­ny


SJP.pl


niemodny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest w mo­dzie

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niemodnie

Wiktionary


niemodrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­drzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mɔˈḍʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmoḍžẽńe

Wiktionary


niemodyfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­dy­fi­ko­wać.

Wiktionary


niemojewko

Nie­mo­jew­ko (niem. "Ebers­wal­de")– wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Strzel­no.

Wikipedia


niemojewski

naz­wi­sko


SJP.pl

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • An­drzej Nie­mo­jew­ski (1864–1921) – poeta
  • Jakub Nie­mo­jew­ski (zm. 1586) – te­o­log
  • Jan Nie­mo­jew­ski (1526–1598) – praw­nik, te­o­log
  • Józef Nie­mo­jew­ski (1769–1839) – ge­ne­rał
  • Lech Nie­mo­jew­ski (1894–1952) – ar­chi­tekt
  • Sta­ni­sław Nie­mo­jew­ski (1560–1620) – sta­ro­sta

Wikipedia


niemojów

Nie­mo­jów (niem. "Ma­rient­hal") – wieś łań­cu­cho­wa w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Mię­dzy­le­sie.

Wikipedia


niemontowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mon­to­wać.

Wiktionary


niemoralnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­mo­ral­ny, źle

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. morale n., morał mrz., niemoralność ż.

 przym. niemoralny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amoralnie

Wiktionary


niemoralność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­mo­ral­ne; cecha tego, kto jest nie­mo­ral­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­mo­ral­ność to był wszak za­rzut, z jakim naj­więk­si pi­sa­rze fran­cu­scy spo­ty­ka­li się i we włas­nej oj­czyź­nie, zanim ich dzie­ła, te same, które były przed­mio­tem obu­rzeń, od­le­ża­ły się do­sta­tecz­nie i wy­pro­mo­wa­ły ich na szkol­nych kla­sy­ków.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemoralny

 przysł. niemoralnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amoralność, grzeszność

Wiktionary


niemoralny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z za­sa­da­mi po­strze­ga­ny­mi w danej spo­łecz­no­ści za dobre i słusz­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do­sta­łam nie­mo­ral­ną pro­po­zy­cję.

 (1.1) We­ga­nie nawet pro­duk­cję eko­lo­gicz­ną uwa­ża­ją za nie­mo­ral­ne wy­ko­rzy­sty­wa­nie zwie­rząt.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ, AS: ńẽmoralny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. moralizatorka ż., morał mrz., moralizowanie n., moralizatorstwo n., niemoralność ż.

 przym. moralny

 przysł. niemoralnie, moralnie

 czas. moralizować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieetyczny, amoralny

Wiktionary


niemordowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mor­do­wać.

Wiktionary


niemortyfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mor­ty­fi­ko­wać.

Wiktionary


niemorzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmožẽńe

Wiktionary


niemota

1. brak zdol­no­ści mó­wie­nia
2. (r. żeń­ski) ko­bie­ta wolno my­ślą­ca, nie­roz­gar­nię­ta; także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba po­le­ga­ją­ca na nie­moż­no­ści mó­wie­nia

 (1.2) nie­chęć do mó­wie­nia

 (1.3) pot. ktoś nie­roz­gar­nię­ty, mało in­te­li­gent­ny

Wiktionary

Nie­mo­ta – brak zdol­no­ści mó­wie­nia przy za­cho­wa­niu słu­chu, które może być spo­wo­do­wa­ne: usz­ko­dze­niem oś­rod­ka mowy w mózgu, np. wsku­tek urazu, wy­le­wu krwi, lub też cięż­kim za­bu­rze­niem psy­chicz­nym np. schi­zo­fre­nią.

Wikipedia

Powiązane:

 czas. niemieć

 przym. niemy

Wiktionary


niemotylkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mo­tyl­ko­wać.

Wiktionary


niemowa

(r. żeń­ski)
1. ko­bie­ta niema; także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym
2. pot. ko­bie­ta ma­ło­mów­na; mil­czek; także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba niema

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemowlak mzw.

 przym. niemy

Wiktionary


niemowlaczek

zdrob­nie­nie od: nie­mow­lak


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: nie­mow­lak

 (1.2) pieszcz. nie­mow­lę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mamy sze­ro­ki asor­ty­ment ubra­nek dla nie­mow­lacz­ków.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemowlak m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) noworodek

Wiktionary


niemowlak

dziec­ko nie­ma­ją­ce je­szcze roku; nie­mow­lę


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. małe dziec­ko nie­u­mie­ją­ce je­szcze mówić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na sali le­ża­ło kilka nie­mow­la­ków.

 (1.1) War­szaw­skie Mu­ze­um Na­ro­do­we prze­cho­wu­je por­tret nie­mow­la­ka na­ma­lo­wa­ne­go z per­spek­ty­wy od góry z punk­tu wi­dze­nia czule wzru­szo­ne­go ojca.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemowlę n., niemowlęctwo n., niemowa m.

:: zdrobn. niemowlaczek m.

 przym. niemowlęcy, niemy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemowlę, osesek, pot. bobas, dzidziuś

Wiktionary


niemowlątko

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: nie­mow­lę


SJP.pl


niemowlę

dziec­ko nie­ma­ją­ce je­szcze roku; nie­mow­lak


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) małe dziec­ko nie umie­ją­ce je­szcze mówić;

Wiktionary

Nie­mow­lę (okres nie­mow­lę­cy) – dziec­ko od uro­dze­nia do końca pier­wsze­go roku życia. Wy­o­dręb­nie­nie to w psy­cho­lo­gii roz­wo­jo­wej do­ko­ny­wa­ne ze wzglę­du na szcze­gól­ną wagę roz­wo­ju ma­łe­go dziec­ka w tym okre­sie. Wy­o­dręb­nie­nie okre­su nie­mow­lęct­wa jest ważne także z uwagi na mno­gość i in­ten­syw­ność prze­mian za­cho­dzą­cych w or­ga­niz­mie dziec­ka w tym cza­sie. Pier­wszy mie­siąc życia dziec­ka jest okre­sem no­wo­rod­ko­wym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W spo­łe­czeń­stwach, gdzie wa­run­ki hi­gie­nicz­ne są nie­od­po­wied­nie, kar­mie­nie nie­mow­lę­cia pier­sią jest do­brym spo­so­bem za­po­bie­ga­nia bie­gun­ce.

 (1.1) Udali się też z poś­pie­chem i zna­leź­li Ma­ry­ję, Jó­ze­fa i Nie­mow­lę, le­żą­ce w żło­bie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈmɔvlɛ, AS: ńẽmovle

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemowlęcy

 rzecz. niemowlęctwo n., niemowlak mzw.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemowlak, osesek, pot. bobas, dzidziuś

Wiktionary


niemowlęctwo

wiek nie­mow­lę­cy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okres roz­wo­ju czło­wie­ka obej­mu­ją­cy pier­wsze dwa­na­ście mie­się­cy życia od mo­men­tu na­ro­dzin

Wiktionary

Za­su­ge­ro­wa­no, aby "Nie­mow­lę" Nie opi­sa­no po­wo­du pro­po­zy­cji in­te­gra­cji.

Nie­mow­lęct­wo – okres roz­wo­ju czło­wie­ka (dziec­ka) obej­mu­ją­cy pier­wsze dwa­na­ście mie­się­cy życia od mo­men­tu na­ro­dzin. W tym cza­sie do­cho­dzi do in­ten­syw­ne­go roz­wo­ju ca­łe­go or­ga­niz­mu, ma­ni­fe­stu­ją­ce­go się przy­ro­stem masy ciała (trzy­krot­nym) i dłu­go­ści (o śred­nio 50%). Nigdy póź­niej czło­wiek nie roz­wi­ja się tak szyb­ko i tak wy­daj­nie.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niemowlak mzw., niemowlę n.

Wiktionary


niemowlęcy

przy­miot­nik od: nie­mow­lę (np. wiek nie­mow­lę­cy, odzież nie­mow­lę­ca)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy nie­mow­lę­cia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemowlę n., niemowlak mzw.

 przym. niemy

Wiktionary


niemożebniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­mo­żeb­nie


SJP.pl


niemożebny

nie­moż­li­wy; prze­sta­rza­le:
1. niez­no­śny, okrop­ny;
2. nie­da­ją­cy się urze­czy­wist­nić


SJP.pl


niemożliwe

1. da­ją­cy się wy­ko­nać, zre­a­li­zo­wać, urze­czy­wist­nić;
2. bę­dą­cy w za­kre­sie czy­ichś moż­li­wo­ści; do­stęp­ny;
3. taki, który może się zda­rzyć, za­ist­nieć;
4. po­tocz­nie: zno­śny, nie­zły, dość dobry


SJP.pl

Zo­bacz też: Nie­moż­li­we (album).

Nie­moż­li­we ( Lo im­po­si­ble) – hisz­pań­sko-ame­ry­kań­ski film ka­ta­stro­ficz­ny z 2012 roku w re­ży­se­rii Juana An­to­nio Ba­y­o­ny, opo­wia­da­ją­cy praw­dzi­wą hi­sto­rię doś­wiad­czeń ro­dzi­ny w trak­cie tsu­na­mi na Oce­a­nie In­dyj­skim w 2004 roku.

Wikipedia


niemożliwość

coś nie do wy­ko­na­nia, zre­a­li­zo­wa­nia; nie­po­do­bień­stwo


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­moż­li­we

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemożliwy

 przysł. niemożliwie

 wykrz. niemożliwe

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemożność, niepodobieństwo, nieprawdopodobieństwo, nierealność

Wiktionary


niemożliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­moż­li­wy


SJP.pl


niemożliwy

nie do znie­sie­nia, nie do wy­trzy­ma­nia


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się urze­czy­wist­nić

 (1.2) bę­dą­cy nie do znie­sie­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Te­o­ria względ­no­ści mówi, że nie­moż­li­we jest prze­kro­cze­nie pręd­ko­ści świa­tła.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ, AS: ńẽmožlʹivy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemożliwość ż.

 czas. uniemożliwiać

 przysł. niemożliwie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abstrakcyjny, księżycowy, niedosiężny, nieosiągalny, nierealistyczny, nierealny, nieuchwytny, niewykonalny, nieziszczalny; przest. niemożebny

Wiktionary


niemożność

brak moż­li­wo­ści, spo­sob­no­ści


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zdol­no­ści do czynu, brak moż­no­ści

 (1.2) brak spo­sob­no­ści zre­a­li­zo­wa­nia cze­goś, brak moż­li­wo­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) W razie nie­moż­no­ści za­pew­nie­nia w tym okre­sie in­ne­go za­trud­nie­nia, pra­cow­ni­cy przy­słu­gu­ją świad­cze­nia okre­ślo­ne w odręb­nych prze­pi­sach.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsilność, nieumiejętność, niezdolność

 (1.2) niemożliwość

Wiktionary


niemra

po­gard­li­wie: Niem­ka; Niem­ra


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. Niem­ka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̃mra, AS: ńẽmra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemczura mos./ż., niemczyzna ż., Niemiec mos., Niemka ż.

 czas. niemczeć, niemczyć, zniemczać, zniemczeć, zniemczyć

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Niemra

Wiktionary


niemrawiec

śla­ma­za­ra, nie­do­łę­ga


SJP.pl


niemrawiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: niem­ra­wie, niem­ra­wo


SJP.pl


niemrawo

przy­słó­wek

 (1.1) bez ener­gii ży­cio­wej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cesia na­ma­ca­ła w ciem­no­ściach mięk­ką tka­ni­nę szla­fro­ka i niem­ra­wo wpy­cha­jąc dłoń w rękaw za­sta­na­wia­ła się, czy oj­ciec już po­szedł do pracy i czy nie za­pom­niał zo­sta­wić dla niej go­rą­cej wody na her­ba­tę.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemrawy

Wiktionary


niemrawość

→ niem­ra­wy


SJP.pl

Patrz:

niemrawy

niemrawy

po­wol­ny, śla­ma­zar­ny, ospa­ły; bę­dą­cy wy­ra­zem ta­kich cech


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) zbyt po­wol­ny i bez ener­gii

 (1.2) o nie­wiel­kiej in­ten­syw­no­ści

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemrawość ż.

 przysł. niemrawo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) flegmatyczny, nieruchawy, ociężały, rozlazły, rozmamłany / rozmemłany, ślamazarny

 (1.2) nikły, słaby

Wiktionary


niemrożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mro­zić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mrɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmrožẽńe

Wiktionary


niemruganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mru­gać.

Wiktionary


niemrugnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mru­gnąć.

Wiktionary


niemuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mu­czeć.

Wiktionary


niemulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mulić.

Wiktionary


niemultyplikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mul­ty­pli­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃multɨplʲikɔˈvãɲɛ, AS: ńẽmultyplʹikovãńe

Wiktionary


niemurowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mu­ro­wać.

Wiktionary


niemuzułmanin

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca wyz­naw­cą is­la­mu


SJP.pl


niemuzykalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak zdol­no­ści mu­zycz­nych

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemuzykalny

Wiktionary


niemuzykalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma zdol­no­ści mu­zycz­nych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ale sły­szę, na­praw­dę sły­szę rytm, a rymy same do mnie przy­bie­ga­ją. Mama się dziwi: prze­cież takie nie­mu­zy­kal­ne dziec­ko!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niemuzykalność ż.

Wiktionary


niemuzykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mu­zy­ko­wać.

Wiktionary


niemuśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mus­nąć.

Wiktionary


niemy

1. nie­o­dzy­wa­ją­cy się, onie­mia­ły;
2. nie­ma­ją­cy zdol­no­ści mó­wie­nia;
3. nie­wy­ra­żo­ny sło­wa­mi;
4. np. o gło­sce: nie­wy­ma­wia­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie może mówić

 (1.2) nie­wy­ma­wia­ny, taki, któ­re­go nie sły­chać (np. o li­te­rze)

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Tępo wo­dzi­łem pal­cem po ak­sa­mit­nej wy­ściół­ce, pod wiecz­kiem roz­dzia­wio­nym w nie­mym okrzy­ku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̃mɨ, AS: ńẽmy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niema ż., niemowa m./ż., niemota m./ż.

 czas. niemieć ndk.

 przysł. niemo

Wiktionary


niemycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|myć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈmɨt͡ɕɛ, AS: ńẽmyće

Wiktionary


niemycki

naz­wi­sko


SJP.pl


niemyjski

naz­wi­sko


SJP.pl


niemylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mylić.

Wiktionary


niemysłowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie prud­nic­kim, w gmi­nie Prud­nik;

Wiktionary

Nie­my­sło­wi­ce ( Bu­chels­dorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie prud­nic­kim, w gmi­nie Prud­nik. Hi­sto­rycz­nie leży na Gór­nym Ślą­sku, na ziemi prud­nic­kiej. Po­ło­żo­na jest na te­re­nie Ob­ni­że­nia Prud­nic­kie­go, bę­dą­ce­go czę­ścią Ni­zi­ny Ślą­skiej.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɲɛ̃mɨswɔˈvʲit͡sɛ, AS: ńẽmysu̯ovʹice

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemysłowicki

Wiktionary


niemysłowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1)  do­ty­czą­cy Nie­my­sło­wic, zwią­za­ny z Nie­my­sło­wi­ca­mi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niemysłowice nmos.

Wiktionary


niemysłów

Zo­bacz też: Ze­spół Przy­rod­ni­czo-Kra­jo­bra­zo­wy „Nie­my­słów”.

Nie­my­słów – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim, w gmi­nie Pod­dę­bi­ce. Po­ło­żo­na w od­le­gło­ści ok. 13 km na za­chód od Pod­dę­bic.

Nie­my­słów uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1563 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ny przed 1580 ro­kiem. Wieś ar­cy­bi­skup­stwa gnieź­nień­skie­go w po­wie­cie szad­kow­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go w końcu XVI wieku.

Wikipedia


niemyślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|my­śleć.

Wiktionary


niemówienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mówić.

Wiktionary


niemącenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mącić.

Wiktionary


niemączkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mącz­ko­wać.

Wiktionary


niemądry

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy małą wie­dzę, nie­zbyt mądry

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈmɔ̃ndrɨ, AS: ńẽmõndry

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niemądrze

 rzecz. mądrostka ż.

Wiktionary


niemądrzej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­mą­drze


SJP.pl


niemądrzejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­mą­dry; nie­mędr­szy


SJP.pl


niemęczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mę­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃mɛ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽmẽṇčẽńe

Wiktionary


niemędrszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­mą­dry; nie­mą­drzej­szy


SJP.pl


niemędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mę­dzić.

Wiktionary


niemęski

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) tchórz­li­wy, o sła­bym cha­rak­te­rze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uwa­żam twoje po­stę­po­wa­nie za nie­mę­skie.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niemęsko

 przym. męski

Wiktionary


niemęsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­mę­ski

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niemęski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. bez jaj

Wiktionary


niemęskość

→ nie­mę­ski


SJP.pl

Patrz:

niemęski

niemężatka

ko­bie­ta nie­za­męż­na


SJP.pl


niemłody

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest już młody; dość stary

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) […] nie­mło­dy męż­czyz­na, z mocno szpa­ko­wa­ty­mi wło­sa­mi i wą­sa­mi, z po­god­nym spoj­rze­niem sza­rych oczu, ocie­nio­nych gęstą si­wie­ją­cą brwią […]

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podstarzały

Wiktionary


niemłotkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|młot­ko­wać.

Wiktionary


niemścice

Niem­ści­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie sta­szow­skim, w gmi­nie Sta­szów. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży na tra­sie Sta­szów–Ku­roz­wę­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.

Dawne czę­ści wsi – obiek­ty fiz­jo­gra­ficz­ne.

Wikipedia


nienabieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­bie­rać.

Wiktionary


nienachalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­na­chal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­na­chal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nienachalny

 przysł. nienachalnie

Wiktionary


nienachodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­cho­dzić.

Wiktionary


nienachylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­chy­lać.

Wiktionary


nienachylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­chy­lić.

Wiktionary


nienaciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ci­skać.

Wiktionary


nienaciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­cią­gać.

Wiktionary


nienaciągnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­cią­gnąć.

Wiktionary


nienaciśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­cis­nąć.

Wiktionary


nienacjonalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­cjo­na­li­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nat͡sʲjɔ̃nalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnacʹi ̯õnalʹizovãńe

Wiktionary


nienacki

naz­wi­sko


SJP.pl


nienadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nadać.

Wiktionary


nienadarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­da­rzyć.

Wiktionary


nienadawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­da­wać.

Wiktionary


nienadchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­cho­dzić.

Wiktionary


nienadepnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dep­nąć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienadeptywanie n.

Wiktionary


nienadeptywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dep­ty­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nadɛptɨˈvãɲɛ, AS: ńẽnadeptyvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienadepnięcie n.

Wiktionary


nienadlatywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­la­ty­wać.

Wiktionary


nienadmienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­mie­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nadmʲjɛ̇̃ˈɲä̃ɲɛ, AS: ńẽnadmʹi ̯ė̃ńä̃ńe

Wiktionary


nienadmienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­mie­niać.

Wiktionary


nienadpicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­pić.

Wiktionary


nienadrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dra­biać.

Wiktionary


nienaduszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­du­sić.

Wiktionary


nienadużywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­du­ży­wać.

Wiktionary


nienadwyrężanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­wy­rę­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nadvɨrɛ̃w̃ˈʒãɲɛ, AS: ńẽnadvyrẽũ̯žãńe

Wiktionary


nienadwyrężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nad­wy­rę­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nadvɨrɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnadvyrẽũ̯žẽńe

Wiktionary


nienadymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dy­mać.

Wiktionary


nienadziewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dzie­wać.

Wiktionary


nienadzorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­dzo­ro­wać.

Wiktionary


nienadówka

wieś w Pol­sce


SJP.pl

Nie­na­dów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rze­szow­skim, w gmi­nie So­ko­łów Ma­ło­pol­ski. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Nie­na­dów­ka. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa rze­szow­skie­go.

Wikipedia


nienadęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nadąć.

Wiktionary


nienaelektryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­e­lek­try­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naɛlɛktrɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnaelektryzovãńe

Wiktionary


nienagannie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­na­gan­ny, bez za­rzu­tu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Łódka była nie­na­gan­nie czy­sta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naˈɡãɲːɛ, AS: ńẽnagã•ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienaganność ż.

 przym. nienaganny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) idealnie

Wiktionary


nienaganność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­na­gan­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­na­gan­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nienaganny

 przysł. nienagannie

Wiktionary


nienaganny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­da­ją­cy po­wo­du do ja­kich­kol­wiek za­rzu­tów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uprzej­my ge­ne­rał po­ja­wił się znowu i oś­wiad­czył nie­na­gan­ną fran­cu­szczyz­ną, że tekst rze­czy­wi­ście po­cho­dził ze szwaj­car­skiej ga­ze­ty.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienaganność ż.

 przysł. nienagannie

 czas. ganić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wzorowy, doskonały, bez zarzutu, nieskazitelny, bez skazy

Wiktionary


nienaginięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gi­nąć.

Wiktionary


nienaglenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­glić.

Wiktionary


nienagotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­go­to­wać.

Wiktionary


nienagradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gra­dzać.

Wiktionary


nienagranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­grać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naˈɡrãɲɛ, AS: ńẽnagrãńe

Wiktionary


nienagrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gro­dzić.

Wiktionary


nienagrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gry­wać.

Wiktionary


nienagłaśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gła­śniać.

Wiktionary


nienagłośnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­gło­śnić.

Wiktionary


nienahajcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­haj­co­wać.

Wiktionary


nienajechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­je­chać.

Wiktionary


nienajeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­jeż­dżać.

Wiktionary


nienakazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ka­zać.

Wiktionary


nienakierowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kie­ro­wać.

Wiktionary


nienakreślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kre­ślać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nakrɛɕˈlãɲɛ, AS: ńẽnakreślãńe

Wiktionary


nienakreślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kre­ślić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nakrɛɕˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnakreślẽńe

Wiktionary


nienakrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kry­wać.

Wiktionary


nienakręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­krę­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nakrɛ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: ńẽnakrẽncãńe

Wiktionary


nienakręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­krę­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nakrɛ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnakrẽncẽńe

Wiktionary


nienakładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kła­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nakwaˈdãɲɛ, AS: ńẽnaku̯adãńe

Wiktionary


nienakłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kła­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nakwãˈɲä̃ɲɛ, AS: ńẽnaku̯ãńä̃ńe

Wiktionary


nienakłonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kło­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nakwɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽnaku̯õńė̃ńe

Wiktionary


nienakłuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­kłu­wać.

Wiktionary


nienalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nalać.

Wiktionary


nienaleganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­le­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nalɛˈɡãɲɛ, AS: ńẽnalegãńe

Wiktionary


nienalewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­le­wać.

Wiktionary


nienależny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­na­le­żą­cy się, nie­przy­słu­gu­ją­cy komuś lub cze­muś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naˈlɛʒnɨ, AS: ńẽnaležny

Wiktionary


nienaliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­li­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nalʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńẽnalʹičãńe

Wiktionary


nienaliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­li­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nalʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnalʹičẽńe

Wiktionary


nienalinienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­li­nić.

Wiktionary


nienamalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ma­lo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nãmalɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnãmalovãńe

Wiktionary


nienamawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ma­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nãmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńẽnãmavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nienamierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­mie­rzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nãmʲjɛˈʒãɲɛ, AS: ńẽnãmʹi ̯ežãńe

Wiktionary


nienamierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­mie­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nãmʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnãmʹi ̯ežẽńe

Wiktionary


nienamówienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­mó­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽnãmuvʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nienaniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­nieść.

Wiktionary


nienanizanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ni­zać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nãɲiˈzãɲɛ, AS: ńẽnãńizãńe

Wiktionary


nienanizywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ni­zy­wać.

Wiktionary


nienaoliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­o­li­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naɔlʲiˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńẽnaolʹivʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nienaoliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­o­li­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naɔlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽnaolʹivʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nienapełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­peł­niać.

Wiktionary


nienapełnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­peł­nić.

Wiktionary


nienapierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pier­da­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃napʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńẽnapʹi ̯erdalãńe

Wiktionary


nienapierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pier­do­lić.

Wiktionary


nienapinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pi­nać.

Wiktionary


nienapisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pi­sać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃napʲiˈsãɲɛ, AS: ńẽnapʹisãńe

Wiktionary


nienapomknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pom­knąć.

Wiktionary


nienapotkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pot­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃napɔtˈkãɲɛ, AS: ńẽnapotkãńe

Wiktionary


nienapotykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­po­ty­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃napɔtɨˈkãɲɛ, AS: ńẽnapotykãńe

Wiktionary


nienaprawialność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­na­pra­wial­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nienaprawialny

Wiktionary


nienaprawialny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można na­pra­wić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mam dość pe­sy­mi­stycz­ny po­gląd na na­tu­rę rze­czy i uwa­żam, że świat jest ra­czej nie­na­pra­wial­ny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienaprawialność ż.

Wiktionary


nienaprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pra­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃napraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńẽnapravʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nienaprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pra­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃napraˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńẽnapravʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nienaprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pro­wa­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naprɔvaˈd͡zãɲɛ, AS: ńẽnaprovaʒãńe

Wiktionary


nienaprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pro­wa­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naprɔvaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnaprovaʒẽńe

Wiktionary


nienapędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pę­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃napɛ̃nˈd͡zãɲɛ, AS: ńẽnapẽnʒãńe

Wiktionary


nienapędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pę­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃napɛ̃nˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnapẽnʒẽńe

Wiktionary


nienapłynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­pły­nąć.

Wiktionary


nienaradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ra­dzać.

Wiktionary


nienarajenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ra­ić.

Wiktionary


nienarażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ra­zić.

Wiktionary


nienareperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­re­pe­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃narɛpɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnareperovãńe

Wiktionary


nienarodzony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się (je­szcze) nie na­ro­dził/uro­dził

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­na­ro­dzo­ny – ame­ry­kań­ski hor­ror z 1991 roku
  • Nie­na­ro­dzo­ny – taj­landz­ko-tan­zań­ski hor­ror z 2003
  • Nie­na­ro­dzo­ny – ame­ry­kań­ski hor­ror z 2009 roku
  • Nie­na­ro­dzo­ny – drugi album fiń­skiej grupy Mors Prin­ci­pium Est
  • Raj­mund Non­nat (łac. non­na­tus – nie­na­ro­dzo­ny)

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃narɔˈd͡zɔ̃nɨ, AS: ńẽnaroʒõny

Wiktionary


nienartowicz

naz­wi­sko


SJP.pl


nienaruszalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­na­ru­szal­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wpro­wa­dze­nie stanu wo­jen­ne­go mię­dzy in­ny­mi po­wo­du­je cza­so­we za­wie­sze­nie lub ogra­ni­cze­nie okre­ślo­nych w Kon­sty­tu­cji Pol­skiej Rzecz­po­spo­li­tej Lu­do­wej pod­sta­wo­wych praw oby­wa­te­li, a w szcze­gól­no­ści wol­no­ści i nie­ty­kal­no­ści oso­bi­stej oraz nie­na­ru­szal­no­ści miesz­kań.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienaruszenie n.

 przym. nienaruszalny

 przysł. nienaruszalnie

Wiktionary


nienaruszalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie może zo­stać na­ru­szo­ny, zmie­nia­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienaruszalność ż., nienaruszenie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nietykalny, niepodważalny

Wiktionary


nienaruszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ru­szać.

Wiktionary


nienaruszenie

prze­sta­rza­łe: bez usz­ko­dze­nia, zep­su­cia lub na­ru­sze­nia cze­goś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ru­szyć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienaruszalność ż.

 przym. nienaruszalny

 przysł. nienaruszalnie

Wiktionary


nienaruszony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał na­ru­szo­ny, za­cho­wał się w sta­nie pier­wot­nym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W tej opo­wie­ści wy­raź­nie roz­róż­nia się świat zin­du­stria­li­zo­wa­ny od świa­ta uto­pij­ne­go, w któ­rym na­tu­ra jest nie­na­ru­szo­na.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cały, nieporuszony, nietknięty, nieuszczuplony, niezmieniony

Wiktionary


nienarychtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­rych­to­wać.

Wiktionary


nienarysowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ry­so­wać.

Wiktionary


nienarzekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­rze­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naʒɛˈkãɲɛ, AS: ńẽnažekãńe

Wiktionary


nienarzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­rzu­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naʒuˈt͡sãɲɛ, AS: ńẽnažucãńe

Wiktionary


nienarzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­rzu­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naʒuˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnažucẽńe

Wiktionary


nienasiąknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­sią­knąć.

Wiktionary


nienastawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­sta­wiać.

Wiktionary


nienastawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­sta­wić.

Wiktionary


nienastrajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­stra­jać.

Wiktionary


nienastrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­stro­ić.

Wiktionary


nienastąpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­stą­pić.

Wiktionary


nienastępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­stę­po­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nastɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnastẽmpovãńe

Wiktionary


nienasycanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­sy­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nasɨˈt͡sãɲɛ, AS: ńẽnasycãńe

Wiktionary


nienasycenie

1. za­spo­ko­ić czyjś głód;
2. o wil­go­ci, za­pa­chu itp.: wy­peł­nić całą prze­strzeń, prze­po­ić;
3. spo­wo­do­wać wchło­nię­cie ja­kiejś sub­stan­cji;
4. na­sy­cić się:
a) za­spo­ko­ić głód; na­jeść się;
b) wy­peł­nić, prze­po­ić się czymś, np. wil­go­cią


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­sy­cić.

Wiktionary

Nie­na­sy­ce­nie – po­wieść fan­ta­stycz­na Sta­ni­sła­wa Igna­ce­go Wit­kie­wi­cza wy­da­na w dwóch czę­ściach ("Prze­bu­dze­nie" i "Obłęd") w 1930 w War­sza­wie w wy­daw­nict­wie „Dom Książ­ki Pol­skiej”.

"Nie­na­sy­ce­nie" uwa­ża­ne jest za naj­lep­szą po­wieść Wit­kie­wi­cza.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nasɨˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnasycẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nienasycony

Wiktionary


nienasycony

przy­miot­nik

 (1.1) nie­mo­gą­cy się na­sy­cić; nie­po­tra­fią­cy na­jeść się do syta

 (1.2) przen. niez­na­ją­cy umia­ru; stale pra­gną­cy wię­cej

 (1.3) chem. po­sia­da­ją­cy atomy węgla po­łą­czo­ne z in­ny­mi ato­ma­mi wią­za­nia­mi wie­lo­krot­ny­mi

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od nie na­sy­cić

Wiktionary

Nie­na­sy­co­ny (tytuł oryg. "In­sa­tia­ble") – ame­ry­kań­ski film te­le­wi­zyj­ny z 1984 roku w re­ży­se­rii Wil­lia­ma A. Gra­ha­ma; w Sta­nach Zjed­no­czo­nych znany także pod ty­tu­ła­mi "Ca­len­dar Girl Mur­ders" i "Vic­ti­mi­zed". W Pol­sce film znany też jako Mor­der­ca dziew­czyn z ka­len­da­rza.

Wikipedia

Przykłady

 (1.3) Tłu­szcze wła­ści­we są estra­mi gli­ce­ro­lu i kwa­sów tłu­szczo­wych, które mogą być na­sy­co­ne, czyli nie­za­wie­ra­ją­ce pod­wój­nych wią­zań, oraz nie­na­sy­co­ne, po­sia­da­ją­ce od jed­ne­go (kwasy jed­no­nie­na­sy­co­ne) do sze­ściu (kwasy wie­lo­nie­na­sy­co­ne) pod­wój­nych wią­zań mię­dzy ato­ma­mi węgla.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienasycenie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) łakomy, żarłoczny

 (1.2) zachłanny

Wiktionary


nienaszów

Nie­na­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­siel­skim, w gmi­nie Nowy Żmi­gród.

Nie­na­szów po­dzie­lo­ny jest na dwa so­łect­wa: "Nie­na­szów" i "Nie­na­szów So­śni­ny".

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą pa­ra­fii Wnie­bow­zię­cia Najś­więt­szej Maryi Panny, na­le­żą­cej do de­ka­na­tu Nowy Żmi­gród, die­cez­ji rze­szow­skiej.

Wikipedia


nienasłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­słać.

Wiktionary


nienaturalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­tu­ra­li­zo­wać.

Wiktionary


nienaturalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­na­tu­ral­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienaturalność ż.

 przym. nienaturalny

Wiktionary


nienaturalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­na­tu­ral­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nienaturalny

 przym. nienaturalistyczny

 przysł. nienaturalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sztuczność

Wiktionary


nienaturalny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który nie wy­ni­ka z praw na­tu­ry

 (1.2) niez­god­ny z nor­mal­nym po­rząd­kiem rze­czy

 (1.3) który nie wy­ni­ka z czy­jejś na­tu­ry

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃natuˈralnɨ, AS: ńẽnaturalny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nienaturalnie

 rzecz. nienaturalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) nieszczery

Wiktionary


nienatłuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­tłu­szczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃natwuʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńẽnatu̯uščãńe

Wiktionary


nienatłuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­tłu­ścić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃natwuʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnatu̯uščẽńe

Wiktionary


nienauczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­u­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nawuˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńẽnau̯učãńe

Wiktionary


nienauczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­u­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nawuˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnau̯učẽńe

Wiktionary


nienaukowiec

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca na­u­kow­cem


SJP.pl


nienaukowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­na­u­ko­we

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nienaukowy

 przysł. nienaukowie

Wiktionary


nienaukowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie ma cha­rak­te­ru na­u­ko­we­go

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nienaukowo

 rzecz. nienaukowość ż.

Wiktionary


nienawalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­wa­lać.

Wiktionary


nienawalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­wa­lić.

Wiktionary


nienawidzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­na­wi­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃navʲiˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnavʹiʒẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienawiść ż., nienawistnik m.

 czas. nienawidzić, znienawidzić

 przym. nienawistny

 przysł. nienawistnie

Wiktionary


nienawidzieć

daw­niej: nie­na­wi­dzić, np. "Był on nie­na­wi­dzia­ny za swój nie­to­wa­rzy­ski cha­rak­ter."


SJP.pl


nienawidzić

1. nie zno­sić kogoś, cze­goś, mieć o kimś, o czymś jak naj­gor­sze zda­nie; żywić do kogoś nie­na­wiść
2. nie­na­wi­dzić się - nie­na­wi­dzić jeden dru­gie­go


SJP.pl

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. znie­na­wi­dzić)

 (1.1) czuć nie­na­wiść do ja­kie­goś obiek­tu (osoby czy przed­mio­tu) lub po­ję­cia; być do cze­goś lub kogoś bar­dzo ne­ga­tyw­nie na­sta­wio­nym; mieć silną awer­sję, nie­chęć wobec cze­goś lub kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nie­na­wi­dzić się (dk. znie­na­wi­dzić się)

 (2.1) wza­jem­nie czuć nie­na­wiść; gdy jedna osoba nie znosi dru­giej ze wza­jem­no­ścią

 (2.2) od­czu­wać nie­na­wiść do sie­bie sa­me­go

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dla­cze­go ty mnie tak nie­na­wi­dzisz? Prze­cież nic ci nie zro­bi­łem…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naˈvʲid͡ʑit͡ɕ, AS: ńẽnavʹiʒ́ić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienawidzenie n., nienawiść ż., nienawistnik mos.

 czas. znienawidzić dk.

 przym. znienawidzony, nienawistny

 przysł. nienawistnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nie znosić, nie cierpieć

Wiktionary


nienawilżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­wil­żać.

Wiktionary


nienawinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­wi­nąć.

Wiktionary


nienawistnica

→ nie­na­wist­nik


SJP.pl

Patrz:

nienawistnik

nienawistnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­na­wist­ny, pełen nie­na­wi­ści

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naˈvʲistʲɲɛ, AS: ńẽnavʹistʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienawiść ż., nienawistnik m., nienawidzenie n., nienawistność ż.

 czas. znienawidzić, nienawidzić ndk.

 przym. nienawistny

Wiktionary


nienawistniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­na­wist­nie


SJP.pl


nienawistnik

osoba owład­nię­ta nie­na­wi­ścią


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto nie­na­wi­dzi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­na­wist­nik po pro­stu czeka. Jego celem jest zni­szcze­nie, po­łą­czo­ne z żądzą upo­ko­rze­nia wroga, do­ko­na­nia naj­wyż­sze­go aktu po­gar­dy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienawiść ż., nienawidzenie n.

 czas. znienawidzić, nienawidzić ndk.

 przym. nienawistny

 przysł. nienawistnie

Wiktionary


nienawistność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­na­wist­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­na­wist­ni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienawiść ż.

 przym. nienawistny

 przysł. nienawistnie

Wiktionary


nienawistny

1. wy­ra­ża­ją­cy nie­na­wiść (np. nie­na­wist­ne spoj­rze­nie)
2. wzbu­dza­ją­cy nie­na­wiść (np. nie­na­wist­ny są­siad)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) bu­dzą­cy nie­na­wiść

 (1.2) wy­ra­ża­ją­cy nie­na­wiść

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienawistność ż., nienawidzenie n., nienawistnik mos., nienawiść ż.

 czas. znienawidzić, nienawidzić ndk.

 przysł. nienawistnie

Wiktionary


nienawiść

wro­gość, wiel­ka nie­chęć do cze­goś lub kogoś


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) silna nie­chęć, awer­sja, wro­gość;

Wiktionary

Nie­na­wiść – bar­dzo silne uczu­cie nie­chę­ci wobec kogoś lub cze­goś, czę­sto po­łą­czo­ne z pra­gnie­niem, by obiekt nie­na­wi­ści spot­ka­ło coś złego.

Nie­na­wiść bywa prze­ciw­sta­wia­na mi­ło­ści i opi­sy­wa­na jako mę­czą­ce uczu­cie, na­stę­pu­ją­ce w wy­ni­ku bólu zwią­za­ne­go z uczu­ciem zra­nie­nia, zem­sty, wro­go­ści i oszu­ka­nia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Spek­takl jest me­ta­fo­rą ludz­kie­go losu. Mówi o mi­ło­ści, bólu, gnie­wie i nie­na­wi­ści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛ̃ˈnavʲiɕt͡ɕ, AS: ńẽnavʹiść

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienawistnik m., nienawistność ż., nienawidzenie n., znienawidzenie n.

 czas. nienawidzić ndk., znienawidzić dk.

 przym. nienawistny

 przysł. nienawistnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odium, detestacja

Wiktionary


nienawtykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|naw­ty­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naftɨˈkãɲɛ, AS: ńẽnaftykãńe

Wiktionary


nienazwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|naz­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naˈzvãɲɛ, AS: ńẽnazvãńe

Wiktionary


nienazwany

przy­miot­nik

 (1.1) nie po­sia­da­ją­cy nazwy

Wiktionary


nienazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­zy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nazɨˈvãɲɛ, AS: ńẽnazyvãńe

Wiktionary


nienaładowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ła­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nawadɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnau̯adovãńe

Wiktionary


nienałożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­ło­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nawɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnau̯ožẽńe

Wiktionary


nienałtowski

naz­wi­sko


SJP.pl


nienaśladowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|na­śla­do­wać.

Wiktionary


nienaświetlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|naś­wiet­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃naɕfʲjɛˈtlãɲɛ, AS: ńẽnaśfʹi ̯etlãńe

Wiktionary


nienaświetlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|naś­wiet­lić.

Wiktionary


nienażarty

przy­miot­nik

 (1.1) usta­wicz­nie głod­ny

Wiktionary


nienażraniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ską­piec, skne­ra

Wiktionary


nienegowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ne­go­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nɛɡɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnegovãńe

Wiktionary


nienewtonowski

płyn nie­new­to­now­ski, ciecz nie­new­to­now­ska - płyn nie­speł­nia­ją­cy hy­dro­dy­na­micz­ne­go prawa New­to­na


SJP.pl


nienicowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ni­co­wać.

Wiktionary


nieniec

czło­nek ludu sa­mo­dyj­skie­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) przed­sta­wi­ciel ludu sa­mo­jedz­kie­go, za­miesz­ku­ją­ce­go pół­noc­no-za­chod­nią Sy­be­rię

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tra­dy­cyj­nym miesz­ka­niem Nień­ców jest czum, stoż­ko­wy na­miot o owal­nej pod­sta­wie.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieniecki

 rzecz. nieniecki mrz.

:: fż. Nienka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. Samojed

Wiktionary


nieniecki

przy­miot­nik od: Nie­niec


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nień­ca­mi, do­ty­czą­cy Nień­ców

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język nie­niec­ki;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieniec mos., Nienka ż.

Wiktionary


nieniedomaganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nie­do­ma­gać.

Wiktionary


nieniemienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nie­mieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇̃ɲɛ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńė̃ńẽmʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nienienawidzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nie­na­wi­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇̃ɲɛ̃navʲiˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńė̃ńẽnavʹiʒẽńe

Wiktionary


nieniepokojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nie­po­ko­ić.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepokojony, nieniepokojony

Wiktionary


nieniepokojony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­bę­dą­cy nie­po­ko­jo­nym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sie­dzie­li­śmy sobie na we­ran­dzie nie­nie­po­ko­je­ni przez ni­ko­go.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieniepokojenie n., niepokojenie n.

 czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.

 przym. niepokojony

 ims. niepokojony

Wiktionary


nieniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nieść.

Wiktionary


nieniszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ni­szczyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇̃ɲiʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńė̃ńiščẽńe

Wiktionary


nienitkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nit­ko­wać.

Wiktionary


nieniuansowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|niu­an­so­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̇̃ɲuwãw̃sɔˈvãɲɛ, AS: ńė̃ńuu̯ãũ̯sovãńe

Wiktionary


nieniuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|niu­chać.

Wiktionary


nienka

człon­ki­ni ludu sa­mo­dyj­skie­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) przed­sta­wi­ciel­ka ludu sa­mo­jedz­kie­go, za­miesz­ku­ją­ce­go pół­noc­no-za­chod­nią Sy­be­rię

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieniecki

 rzecz. nieniecki mrz.

:: fm. Nieniec mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. Samojedka

Wiktionary


nienocowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|no­co­wać.

Wiktionary


nienominowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|no­mi­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nɔ̃mʲĩnɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnõmʹĩnovãńe

Wiktionary


nienormalna

ko­bie­ta chora psy­chicz­nie


SJP.pl


nienormalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­nor­mal­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nɔrˈmalʲɲɛ, AS: ńẽnormalʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nienormalny

 rzecz. nienormalny mos., nienormalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anormalnie

Wiktionary


nienormalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­chy­le­nie od normy

 (1.2) pot. prze­ja­wia­nie cech ty­po­wych dla za­bu­rzeń psy­chicz­nych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienormalny mos.

 przym. nienormalny

 przysł. nienormalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anomalia, anormalność, dziwactwo, nieprawidłowość, obcość, odchylenie, patologia, zakłócenie

 (1.2) dewiacyjność, obłąkanie, psychoza, szajba

Wiktionary


nienormalny

osoba chora psy­chicz­nie


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który od­bie­ga od pew­nej normy

 (1.2) posp. o czło­wie­ku: chory psy­chicz­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) posp. męż­czyz­na chory psy­chicz­nie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛnɔrˈmalnɨ, AS: ńenormalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nienormalność ż.

 przysł. nienormalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anormalny, nieprawidłowy, nietypowy, atypowy, anormatywny, niezwykły, patologiczny, aberracyjny, dewiacyjny, perwersyjny, inny, odmienny, szczególny, nienaturalny, niespotykany, wyjątkowy

 (1.2) niepoczytalny, niezrównoważony, obłąkany, półobłąkany, wpółobłąkany, pomylony, zboczony; pot. kopnięty, świrnięty, świrowaty, pieprznięty, pomylony, popaprany, porąbany, porypany, psychiczny, puknięty, rąbnięty, stuknięty, szajbnięty, szalony, szurnięty, trzepnięty, walnięty; wulg. pojebany, pierdolnięty

 (2.1) obłąkaniec, opętaniec, opętany, szaleniec, pomyleniec, pomylony, dewiant, dziwak, odmieniec; pot. czubek, czub, fioł, obłąkaniec, obłąkany, opętaniec, opętany, pomyleniec, pomylony, psychol, szajbus, szaleniec, szalony, świr, świrus, wariat, zajob; wybryk natury; daw. bzik

Wiktionary


nienormatywność

Nie­nor­ma­tyw­ność – zja­wi­sko po­le­ga­ją­ce na prze­kra­cza­niu normy.

Po­ję­cie nie­nor­ma­tyw­no­ści sto­so­wa­ne jest m.in. w na­u­kach spo­łecz­nych, prze­de wszyst­kim w psy­cho­lo­gii i so­cjo­lo­gii, na okre­śle­nie za­cho­wań wy­kra­cza­ją­cych poza normę spo­łecz­ną. Za­cho­wa­nie nie­nor­ma­tyw­ne może mieć cha­rak­ter stały lub epi­zo­dycz­ny. W przy­pad­ku trwa­łych za­cho­wań nie­nor­ma­tyw­nych można mówić o kształ­to­wa­niu się toż­sa­mo­ści nie­nor­ma­tyw­nej.

Wikipedia


nienoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nosić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnošẽńe

Wiktionary


nienotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|no­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nɔtɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnotovãńe

Wiktionary


nienowice

Nie­no­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­ro­sław­skim, w gmi­nie Ra­dym­no. Ma sta­tus so­łect­wa.

W II Rze­czy­po­spo­li­tej wieś w po­wie­cie ja­ro­sław­skim wo­je­wództ­wa lwow­skie­go. W 1945 na­cjo­na­li­ści ukra­iń­scy z OUN-UPA za­mor­do­wa­li tutaj 10 Po­la­ków, w tym 6 żoł­nie­rzy Woj­ska Pol­skie­go, oraz 5 Ukra­iń­ców za "zdra­dę spra­wy ukra­iń­skiej".

Wikipedia


nienowoczesny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest prze­sta­rza­ły

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nowoczesność ż.

Wiktionary


nienowotworowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie bę­dą­cy no­wot­wo­rem

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nowotworowy

Wiktionary


nienołlajfienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|noł­laj­fić.

Wiktionary


nienucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nucić.

Wiktionary


nienudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nu­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nuˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńẽnuʒẽńe

Wiktionary


nienumerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nu­me­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nũmɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnũmerovãńe

Wiktionary


nienurkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nur­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nurkɔˈvãɲɛ, AS: ńẽnurkovãńe

Wiktionary


nienęcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nęcić.

Wiktionary


nienękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|nękać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛ̃nɛ̃ŋˈkãɲɛ, AS: ńẽnẽŋkãńe

Wiktionary


nieobabuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oba­bu­chać.

Wiktionary


nieobalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oba­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbaˈlãɲɛ, AS: ńeobalãńe

Wiktionary


nieobalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oba­lić.

Wiktionary


nieobarczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obar­czyć.

Wiktionary


nieobchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­cho­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔpxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeopχoʒẽńe

Wiktionary


nieobcinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ci­nać.

Wiktionary


nieobciążanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­cią­żać.

Wiktionary


nieobciążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­cią­żyć.

Wiktionary


nieobdalno

przy­słó­wek

 (1.1) stpol. nie­da­le­ko

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbˈdalnɔ, AS: ńeobdalno

Wiktionary


nieobdarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­da­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbdarɔˈvãɲɛ, AS: ńeobdarovãńe

Wiktionary


nieobdarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­da­ro­wy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbdarɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńeobdarovyvãńe

Wiktionary


nieobdarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­da­rzyć.

Wiktionary


nieobecna

1. ist­nie­ją­cy w danym miej­scu, w danym okre­sie, w danej chwi­li;
2. bę­dą­cy przy czymś, znaj­du­ją­cy się gdzieś w danej chwi­li


SJP.pl


nieobecność

brak kogoś lub cze­goś w danym miej­scu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak kogoś w ja­kimś miej­scu

 (1.2) urz. opu­szcze­nie lek­cji, zajęć, dnia pracy itp.

 (1.3) przen. brak uwagi, brak kon­cen­tra­cji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzie­ci nie mogły po­go­dzić się z nie­o­bec­no­ścią ojca w ich życiu.

 (1.2) Mam ob­ni­żo­ne spra­wo­wa­nie, bo mia­łem dużo nie­u­spra­wied­li­wio­nych nie­o­bec­no­ści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔˈbɛt͡snɔɕt͡ɕ, AS: ńeobecność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieobecny mos.

 przym. nieobecny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) brak, absencja

 (1.2) absencja

 (1.3) rozkojarzenie, nieuwaga, dekoncentracja

Wiktionary


nieobecny

ktoś, kogo nie ma w danej chwi­li w danym miej­scu


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie ma tam, gdzie być po­wi­nien lub gdzie się go spo­dzie­wa

 (1.2) przen. bę­dą­cy my­śla­mi gdzie in­dziej

 (1.3) taki, który nie zaz­na­cza swo­je­go ist­nie­nia w ja­kiejś dzie­dzi­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) męż­czyz­na, któ­re­go nie ma w ja­kimś miej­scu

 (2.2) eufem. zmar­ły

Wiktionary

Nie­o­bec­ny (tytuł oryg. "Au­sen­te") – ar­gen­tyń­ski film fa­bu­lar­ny (dra­mat sty­li­zo­wa­ny na thril­ler) z 2011 roku, na­pi­sa­ny, wy­re­ży­se­ro­wa­ny i zmon­to­wa­ny przez Marco Ber­ge­ra, z Car­lo­sem Echevarríą i Ja­vie­rem De Pie­tro ob­sa­dzo­ny­mi w ro­lach na­u­czy­cie­la i ucz­nia, uwi­kła­nych w ho­mo­e­ro­tycz­ną in­try­gę. Pre­mie­ra filmu na­stą­pi­ła pod­czas Mię­dzy­na­ro­do­we­go Fe­sti­wa­lu Fil­mo­we­go w Ber­li­nie w lutym 2011; wów­czas re­ży­ser wy­róż­nio­ny zo­stał na­gro­dą Teddy. Film na­krę­co­ny zo­stał w Bu­e­nos Aires.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Krzy­siek, dla­cze­go wczo­raj byłeś nie­o­bec­ny na lek­cjach?

 (1.2) Ko­cha­nie, coś się stało? Je­steś taka nie­o­bec­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔˈbɛt͡snɨ, AS: ńeobecny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieobecność ż., nieobecna ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) zamyślony, zdekoncentrowany

Wiktionary


nieobejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obej­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbɛjmɔˈvãɲɛ, AS: ńeobei ̯movãńe

Wiktionary


nieobejrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obej­rzeć.

Wiktionary


nieobeszły

nie­da­ją­cy się obejść


SJP.pl


nieobeznany

przy­miot­nik

 (1.1) nie­zaz­na­jo­mio­ny z czymś; niez­na­ją­cy, nie­wie­dzą­cy cze­goś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieobeznanie n., obeznanie n., znanie n.

Wiktionary


nieobezwładnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obez­wład­niać.

Wiktionary


nieobezwładnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obez­wład­nić.

Wiktionary


nieobgryzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­gry­zać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ile razy pro­si­łam cię o nie­ob­gry­za­nie paz­nok­ci?!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbɡrɨˈzãɲɛ, AS: ńeobgryzãńe

Wiktionary


nieobicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obić.

Wiktionary


nieobiecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obie­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbʲjɛˈt͡sãɲɛ, AS: ńeobʹi ̯ecãńe

Wiktionary


nieobiecywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obie­cy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbʲjɛt͡sɨˈvãɲɛ, AS: ńeobʹi ̯ecyvãńe

Wiktionary


nieobiektywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­biek­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­o­biek­tyw­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieobiektywny

 przysł. nieobiektywnie

Wiktionary


nieobieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obie­rać.

Wiktionary


nieobjawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ja­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbʲjaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeobʹi ̯avʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieobjawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ja­wić.

Wiktionary


nieobjaśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ja­śniać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbʲjäɕˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeobʹi ̯äśńä̃ńe

Wiktionary


nieobjaśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ja­śnić.

Wiktionary


nieobjechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­je­chać.

Wiktionary


nieobjęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|objąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbʲˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeobʹi ̯ė̃ńće

Wiktionary


nieoblewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oble­wać.

Wiktionary


nieobliczalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­bli­czal­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieobliczalność ż.

 przym. nieobliczalny

Wiktionary


nieobliczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­o­bli­czal­ne, nie­po­li­czal­ne

 (1.2) cecha tego, co nie­o­bli­czal­ne, nie­prze­wi­dy­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­o­bli­czal­ni, nie­prze­wi­dy­wal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieobliczalny

 przysł. nieobliczalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepoliczalność

 (1.2) nieprzewidywalność

Wiktionary


nieobliczalny

1. nie­da­ją­cy się prze­wi­dzieć, wy­tłu­ma­czyć;
2. re­a­gu­ją­cy w spo­sób nie­o­cze­ki­wa­ny, nie­po­czy­tal­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można obli­czyć

 (1.2) nie­da­ją­cy się prze­wi­dzieć lub wy­tłu­ma­czyć

 (1.3) re­a­gu­ją­cy w spo­sób nie­o­cze­ki­wa­ny

Wiktionary

Nie­o­bli­czal­ny (ang. "Sha­dow Man") – ame­ry­kań­ski film sen­sa­cyj­ny z 2006 roku w re­ży­se­rii Mi­cha­el Ke­usch.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Utra­ta Sta­lin­gra­du mogła zatem po­cią­gnąć za sobą nie­o­bli­czal­ne kon­sek­wen­cje dla ca­łe­go sy­ste­mu ra­dziec­kiej obro­ny.

 (1.3) De­mo­nicz­ne wy­stę­py spra­wi­ły, że Rez­no­ra okrzy­knię­to naj­bar­dziej cha­ryz­ma­tycz­ną i nie­o­bli­czal­ną po­sta­cią sceny al­ter­na­tyw­nej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieobliczalność ż.

 przysł. nieobliczalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepoliczalny, nieprzeliczalny, niewymierny

 (1.2) nieprzewidywalny

 (1.3) nieprzewidywalny, niezrównoważony, impulsywny, szalony

Wiktionary


nieobliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obli­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔblʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeoblʹičãńe

Wiktionary


nieobliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obli­czyć.

Wiktionary


nieobligowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obli­go­wać.

Wiktionary


nieoblizywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obli­zy­wać.

Wiktionary


nieoblodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oblo­dzić.

Wiktionary


nieobmawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ma­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbmaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeobmavʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieobnażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­na­żać.

Wiktionary


nieobniżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ni­żać.

Wiktionary


nieobniżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ni­żyć.

Wiktionary


nieobowiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obo­wią­zy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbɔvʲjɔ̃w̃zɨˈvãɲɛ, AS: ńeobovʹi ̯õũ̯zyvãńe

Wiktionary


nieobrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­biać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbraˈbʲjä̃ɲɛ, AS: ńeobrabʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieobrabowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­bo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbrabɔˈvãɲɛ, AS: ńeobrabovãńe

Wiktionary


nieobrabowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­bo­wy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbrabɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńeobrabovyvãńe

Wiktionary


nieobracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbraˈt͡sãɲɛ, AS: ńeobracãńe

Wiktionary


nieobradowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­do­wać.

Wiktionary


nieobrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbraˈʒãɲɛ, AS: ńeobražãńe

Wiktionary


nieobrażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obra­zić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbraˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeobražẽńe

Wiktionary


nieobrobienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obro­bić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbrɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeobrobʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieobronny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał przy­sto­so­wa­ny do obro­ny

Wiktionary


nieobrośnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obros­nąć.

Wiktionary


nieobrzezanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obrze­zać.

Wiktionary


nieobrzyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obrzy­gać.

Wiktionary


nieobrócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obró­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbruˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńeobrucẽńe

Wiktionary


nieobrączkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obrącz­ko­wać.

Wiktionary


nieobsadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­sa­dzić.

Wiktionary


nieobserwowalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do za­ob­ser­wo­wa­nia w ja­ki­kol­wiek spo­sób

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­ob­ser­wo­wal­ny cha­rak­ter pro­duk­cji po­ten­cjal­nej stwa­rza trud­no­ści zwią­za­ne z jej sza­co­wa­niem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieobserwowalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepostrzegalny

Wiktionary


nieobserwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­ser­wo­wać.

Wiktionary


nieobsiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­sia­dać.

Wiktionary


nieobsikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­si­kać.

Wiktionary


nieobsikiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­si­ki­wać.

Wiktionary


nieobsmażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obs­ma­żyć.

Wiktionary


nieobsługiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­słu­gi­wać.

Wiktionary


nieobudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|obu­dzić.

Wiktionary


nieobwarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­wa­ro­wać.

Wiktionary


nieobwinianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­wi­niać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbvʲĩˈɲä̃ɲɛ, AS: ńeobvʹĩńä̃ńe

Wiktionary


nieobwinienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­wi­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbvʲĩˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeobvʹĩńė̃ńe

Wiktionary


nieobwąchiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ob­wą­chi­wać.

Wiktionary


nieobycie

obyć się -
1. dać sobie radę, po­ra­dzić sobie bez cze­goś; obejść się;
2. za­do­wo­lić się czymś, po­prze­stać na czymś (np. obył się drob­ną opła­tą);
3. przyz­wy­cza­ić się do cze­goś, os­wo­ić się z czymś


SJP.pl


nieobyczajniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­o­by­czaj­nie


SJP.pl


nieobyczajny

przy­miot­nik

 (1.1) przest. nie­mo­ral­ny, nie­przyz­wo­i­ty

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔbɨˈt͡ʃajnɨ, AS: ńeobyčai ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieobyczajność ż., obyczaj mrz., obyczajność ż.

 przym. obyczajny

 przysł. nieobyczajnie, obyczajnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemoralny, nieprzyzwoity

Wiktionary


nieobyty

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy obez­na­nia

 (1.2) nie­wy­ro­bio­ny to­wa­rzy­sko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieobeznany

 (1.2) nieogładzony, nieokrzesany, niewyrobiony, surowy

Wiktionary


nieocalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oca­lić.

Wiktionary


nieocenianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oce­niać.

Wiktionary


nieoceniony

niez­wy­kle cenny, po­moc­ny, dobry, nie da­ją­cy się oce­nić (np. nie­o­ce­nio­na pomoc, nie­o­ce­nio­ny czło­wiek)


SJP.pl


nieochlapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|och­la­pać.

Wiktionary


nieochronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ochro­nić.

Wiktionary


nieochrzczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ochrz­cić.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O nie­ochrz­cze­niu dziec­ka za­de­cy­do­wa­ły wzglę­dy na­tu­ry prak­tycz­nej.

Wiktionary


nieochędożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ochę­do­żyć.

Wiktionary


nieochładzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ochła­dzać.

Wiktionary


nieocieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ocie­rać.

Wiktionary


nieociulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ociu­lać.

Wiktionary


nieoclenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oclić.

Wiktionary


nieoczekiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ocze­ki­wać.

przy­słó­wek

 (2.1) nagle, nie­spo­dzie­wa­nie

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Marek wyz­nał mi nie­o­cze­ki­wa­nie, że jest we mnie za­ko­cha­ny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔt͡ʃɛciˈvãɲɛ, AS: ńeočeḱivãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieoczekiwany

 ims. nieoczekiwany

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) znienacka, nagle, niespodziewanie, raptownie, wtem, ni stąd ni zowąd, ni z gruszki, ni z pietruszki

Wiktionary


nieoczekiwaniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­o­cze­ki­wa­nie


SJP.pl


nieoczekiwany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nikt nie ocze­ki­wał, nie spo­dzie­wał się

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zda­rze­nie było zu­peł­nie nie­o­cze­ki­wa­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔt͡ʃɛciˈvãnɨ, AS: ńeočeḱivãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieoczekiwanie n.

 przysł. nieoczekiwanie

 czas. oczekiwać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespodziewany, zaskakujący

Wiktionary


nieoczyszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oczy­szczać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔt͡ʃɨʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeočyščãńe

Wiktionary


nieoczyszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oczy­ścić.

Wiktionary


nieoczywistość

cecha cze­goś, co nie jest oczy­wi­ste


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­czy­wi­ste

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieoczywisty

 przysł. nieoczywiście

Wiktionary


nieodbieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­bie­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdbʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeodbʹi ̯erãńe

Wiktionary


nieodbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­bi­jać.

Wiktionary


nieodbycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odbyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdˈbɨt͡ɕɛ, AS: ńeodbyće

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odbycie

Wiktionary


nieodbywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­by­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdbɨˈvãɲɛ, AS: ńeodbyvãńe

Wiktionary


nieodchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­cho­dzić.

Wiktionary


nieodchrząknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­chrzą­knąć.

Wiktionary


nieodchylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­chy­lić.

Wiktionary


nieodcinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ci­nać.

Wiktionary


nieodciążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­cią­żyć.

Wiktionary


nieodczepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­cze­pić.

Wiktionary


nieodczucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­czuć.

Wiktionary


nieodczuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­czu­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔṭt͡ʃuˈvãɲɛ, AS: ńeoṭčuvãńe

Wiktionary


nieodczytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­czy­tać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔṭt͡ʃɨˈtãɲɛ, AS: ńeoṭčytãńe

Wiktionary


nieodczytywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­czy­ty­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔṭt͡ʃɨtɨˈvãɲɛ, AS: ńeoṭčytyvãńe

Wiktionary


nieodczłowieczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odcz­ło­wie­czać.

Wiktionary


nieoddanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oddać.

Wiktionary


nieoddawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­da­wać.

Wiktionary


nieoddychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­dy­chać.

Wiktionary


nieoddziaływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­dzia­ły­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdʲd͡ʑawɨˈvãɲɛ, AS: ńeodʹʒ́au̯yvãńe

Wiktionary


nieoddzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­dzie­lać.

Wiktionary


nieodebranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ode­brać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdɛˈbrãɲɛ, AS: ńeodebrãńe

Wiktionary


nieodejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odej­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdɛjmɔˈvãɲɛ, AS: ńeodei ̯movãńe

Wiktionary


nieoderotyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ode­ro­ty­zo­wać.

Wiktionary


nieodgadniony

nie­moż­li­wy do od­gad­nię­cia; nie­po­ję­ty


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do od­gad­nię­cia, za­gad­ko­wy, nie­po­ję­ty, niez­głę­bio­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Obec­nie niek­tó­rzy do­pa­tru­ją się nie­od­gad­nio­nych za­my­słów Stwór­cy w niez­ro­zu­mia­łych za­cho­wa­niach kwar­ków czy ewo­lu­cji Wszechś­wia­ta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodgadnięcie n.

Wiktionary


nieodgadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­gad­nąć.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieodgadniony

Wiktionary


nieodgadły

nie­moż­li­wy do od­gad­nię­cia, prze­wi­dze­nia; nie­od­gad­nio­ny, nie­po­ję­ty, nie­zba­da­ny


SJP.pl


nieodgarnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­gar­nąć.

Wiktionary


nieodgarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ga­ro­wać.

Wiktionary


nieodgrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­gry­wać.

Wiktionary


nieodgrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­grzać.

Wiktionary


nieodgrzebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­grze­bać.

Wiktionary


nieodgwizdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odg­wi­zdać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdɡvʲizˈdãɲɛ, AS: ńeodgvʹizdãńe

Wiktionary


nieodhaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ha­czyć.

Wiktionary


nieodindywidualizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odin­dy­wi­du­a­li­zo­wać.

Wiktionary


nieodindywidualizowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odin­dy­wi­du­a­li­zo­wy­wać.

Wiktionary


nieodjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­je­bać.

Wiktionary


nieodjechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­je­chać.

Wiktionary


nieodjeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­jeż­dżać.

Wiktionary


nieodkiblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ki­blo­wać.

Wiktionary


nieodkitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ki­to­wać.

Wiktionary


nieodkluczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­klu­czyć.

Wiktionary


nieodkrycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­kryć.

Wiktionary


nieodkrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­kry­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtkrɨˈvãɲɛ, AS: ńeotkryvãńe

Wiktionary


nieodkręcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­krę­cić.

Wiktionary


nieodkurzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ku­rzać.

Wiktionary


nieodkurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ku­rzyć.

Wiktionary


nieodkładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­kła­dać.

Wiktionary


nieodliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­li­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeodlʹičãńe

Wiktionary


nieodliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­li­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeodlʹičẽńe

Wiktionary


nieodm.

skrót od: nie­od­mien­ny; ndm


SJP.pl


nieodmawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­ma­wiać.

Wiktionary


nieodmałpowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­mał­po­wać.

Wiktionary


nieodmienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­mie­nić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdmʲjɛ̇̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeodmʹi ̯ė̃ńė̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodmienianie

 przym. nieodmienny

Wiktionary


nieodmienność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­od­mien­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieodmienny

Wiktionary


nieodmienny

przy­miot­nik

 (1.1) gram. o wy­ra­zie: taki, który nie od­mie­nia się, który ma wszyst­kie formy gra­ma­tycz­ne takie same

 (1.2) przest. taki sam od dłuż­sze­go czasu, taki, który się nie zmie­nił

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W ję­zy­ku pol­skim wszyst­kie przy­słów­ki są nie­od­mien­ne.

 (1.2) Od lat hra­bia jeź­dził nie­od­mien­nym po­wo­zem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ, AS: ńeodmʹi ̯ẽ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. odmiana ż., nieodmienność ż., nieodmienienie n., nieodmienianie n.

 przysł. nieodmiennie

 czas. odmienić

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) stały

Wiktionary


nieodmierzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­mie­rzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdmʲjɛˈʒãɲɛ, AS: ńeodmʹi ̯ežãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodmierzenie n. dk.

Wiktionary


nieodmierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­mie­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdmʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeodmʹi ̯ežẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodmierzanie n. ndk.

Wiktionary


nieodmóżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­móż­dżać.

Wiktionary


nieodnawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­na­wiać.

Wiktionary


nieodniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­nieść.

Wiktionary


nieodnoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­no­sić.

Wiktionary


nieodnotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­no­to­wać.

Wiktionary


nieodnotowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­no­to­wy­wać.

Wiktionary


nieodnowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­no­wić.

Wiktionary


nieodpalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pa­lać.

Wiktionary


nieodparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ode­przeć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodpartość ż.

 przym. nieodparty

Wiktionary


nieodpartość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­od­par­te

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieodparty

 przysł. nieodparcie

 rzecz. nieodparcie n.

Wiktionary


nieodparty

taki, któ­re­go nie da się ode­przeć (np. nie­od­par­ty urok)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie spo­sób ode­przeć

 (1.2) taki, któ­re­mu nie da się oprzeć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodparcie n., nieodpartość ż.

 przysł. nieodparcie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepodważalny, nieprzezwyciężony, nieustępliwy, niezłomny

 (1.2) nieprzezwyciężony

Wiktionary


nieodpieprzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pie­przać.

Wiktionary


nieodpieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pie­przyć.

Wiktionary


nieodpierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opier­da­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtpʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńeotpʹi ̯erdalãńe

Wiktionary


nieodpisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pi­sać.

Wiktionary


nieodpoczywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­po­czy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtpɔt͡ʃɨˈvãɲɛ, AS: ńeotpočyvãńe

Wiktionary


nieodpowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­po­wia­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: ńeotpovʹi ̯adãńe

Wiktionary


nieodpowiedni

szkol­na ocena z za­cho­wa­nia


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­wła­ści­wy, nie­speł­nia­ją­cy wa­run­ków

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­od­po­wied­nie odży­wia­nie wy­wo­łu­je bóle brzu­cha.

 (1.1) Z po­wo­du nie­od­po­wied­nich wa­run­ków po­go­do­wych przer­wa­no mi­strzo­stwa świa­ta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi, AS: ńeotpovʹi ̯edʹńi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodpowiedniość ż.

 przysł. nieodpowiednio

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewłaściwy, niestosowny, nieadekwatny

Wiktionary


nieodpowiednio

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­od­po­wied­ni

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ, AS: ńeotpovʹi ̯edʹńo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodpowiedniość

 przym. nieodpowiedni

Wiktionary


nieodpowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­po­wie­dzieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtpɔvʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeotpovʹi ̯eʒẽńe

Wiktionary


nieodpowiedzialnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­od­po­wie­dzial­ny; bez po­czu­cia od­po­wie­dzial­no­ści za skut­ki swo­ich dzia­łań

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodpowiedzialność ż.

 przym. nieodpowiedzialny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lekkomyślnie, nierozważnie

Wiktionary


nieodpowiedzialność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­od­po­wie­dzial­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­od­po­wie­dzial­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieodpowiedzialny

 przysł. nieodpowiedzialnie

Wiktionary


nieodpowiedzialny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie po­czu­wa się do od­po­wie­dzial­no­ści za swoje czyny, nie prze­wi­du­je kon­sek­wen­cji, na któ­rym nie można po­le­gać

 (1.2) bę­dą­cy wy­ni­kiem, świa­dect­wem ta­kiej po­sta­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Skoń­czył stu­dia, za­ło­żył ro­dzi­nę, ale wciąż był nie­od­po­wie­dzial­ny jak na­sto­la­tek.

 (1.1) Ro­bert był nie­od­po­wie­dzial­ny, sia­dał za kie­row­ni­cą po pi­ja­ku.

 (1.2) Twoje po­stę­po­wa­nie było nie­od­po­wie­dzial­ne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑalnɨ, AS: ńeotpovʹi ̯ėʒ́alny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodpowiedzialność ż.

 przysł. nieodpowiedzialnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lekkomyślny, beztroski, niefrasobliwy, nierozważny, niedojrzały

Wiktionary


nieodprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pra­wiać.

Wiktionary


nieodprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pra­wić.

Wiktionary


nieodprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pro­wa­dzać.

Wiktionary


nieodpłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pła­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtpwaˈt͡sãɲɛ, AS: ńeotpu̯acãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodpłacenie dk.

Wiktionary


nieodpłacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pła­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtpwaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńeotpu̯acẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodpłacanie ndk.

Wiktionary


nieodpłatnie

przy­słó­wek

 (1.1) bez­płat­nie, bez po­bra­nia opła­ty, za darmo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) §4. Ska­za­nym nie po­sia­da­ją­cym wy­star­cza­ją­cych środ­ków pie­nięż­nych udo­stęp­nia się nie­od­płat­nie nie­zbęd­ne po­dręcz­ni­ki i po­mo­ce na­u­ko­we.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodpłatność ż.

 przym. nieodpłatny

Wiktionary


nieodpłatny

przy­miot­nik

 (1.1) bez po­bie­ra­nia opła­ty

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieodpłatnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpłatny, darmowy, niepłatny

Wiktionary


nieodpływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­pły­wać.

Wiktionary


nieodraczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odra­czać.

Wiktionary


nieodrastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odra­stać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. odrastanie n.

Wiktionary


nieodroczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odro­czyć.

Wiktionary


nieodrodny

bar­dzo ty­po­wy jako re­pre­zen­tant swo­ich przod­ków


SJP.pl


nieodrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odro­dzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdrɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńeodroʒẽńe

Wiktionary


nieodrysowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odry­so­wy­wać.

Wiktionary


nieodrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odry­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdrɨˈvãɲɛ, AS: ńeodryvãńe

Wiktionary


nieodrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odrzu­cać.

Wiktionary


nieodróżnialność

1. nie­moż­ność do­strze­że­nia róż­ni­cy mię­dzy kimś a kimś lub czymś a czymś; nie­roz­róż­nial­ność;
2. nie­moż­ność roz­poz­na­nia kogoś lub cze­goś wśród cze­goś


SJP.pl


nieodróżnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odróż­niać.

Wiktionary


nieodstawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­sta­wiać.

Wiktionary


nieodstępniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­od­stęp­nie


SJP.pl


nieodstępny

stale to­wa­rzy­szą­cy cze­muś lub komuś; nie­o­dłącz­ny


SJP.pl


nieodszumianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­szu­miać.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­od­szu­mia­nie zdjęć to głów­ny za­rzut, jaki sta­wia­li mu ko­le­dzy po fachu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔṭʃũˈmʲjä̃ɲɛ, AS: ńeoṭšũmʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodszumienie n.

Wiktionary


nieodszumienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­szu­mić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodszumianie n.

Wiktionary


nieodtajnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­taj­nić.

Wiktionary


nieodtwarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odt­wa­rzać.

Wiktionary


nieodwiedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­wie­dzać.

Wiktionary


nieodwołalnie

przy­słó­wek

 (1.1) bez od­wo­ła­nia, bez­po­wrot­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dy­rek­tor nie­od­wo­łal­nie zmie­nił po­li­ty­kę firmy.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieodwołalny

 rzecz. nieodwołalność ż.

Wiktionary


nieodwołalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­od­wo­łal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­od­wo­łal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieodwołalny

 przysł. nieodwołalnie

Wiktionary


nieodwołalny

da­ją­cy się od­wo­łać


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do od­wo­ła­nia, cof­nię­cia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nasze ul­ti­ma­tum mija z dniem 4 czerw­ca br. i jest nie­od­wo­łal­ne.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. odwołać

 rzecz. nieodwołalność ż.

 przysł. nieodwołalnie

Wiktionary


nieodwołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­wo­łać.

Wiktionary


nieodwracalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­od­wra­cal­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodwracalność ż.

 przym. nieodwracalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpowrotnie

Wiktionary


nieodwracalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­od­wra­cal­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieodwracalny

 przysł. nieodwracalnie

Wiktionary


nieodwracalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie można usu­nąć, cof­nąć; unie­moż­li­wia­ją­cy przy­wró­ce­nie do po­przed­nie­go stanu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To, co wy­da­rzy­ło się przez ostat­ni ty­dzień, prze­kro­czy­ło wszel­kie gra­ni­ce. W jej życiu do­ko­na­ła się nie­od­wra­cal­na zmia­na. Na za­wsze.

 (1.1) Pa­no­wa­nie wiel­kich przed­się­biorstw rów­nież na rynku hand­lo­wym jest per­spek­ty­wą nie­od­wra­cal­ną.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodwracalność ż.

 przysł. nieodwracalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezpowrotny

Wiktionary


nieodwracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­wra­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdvraˈt͡sãɲɛ, AS: ńeodvracãńe

Wiktionary


nieodznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odz­na­czać.

Wiktionary


nieodzowność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­dzow­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­o­dzow­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieodzowny

 przysł. nieodzownie

Wiktionary


nieodzowny

taki, bez któ­re­go nie da się obyć; ko­niecz­ny, nie­zbęd­ny, nie­za­stą­pio­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, bez któ­re­go nie można przetr­wać, nor­mal­nie funk­cjo­no­wać; ko­niecz­ny, nie­za­stą­pio­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tlen jest nie­o­dzow­ny do od­dy­cha­nia ko­mór­ko­we­go.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdˈzɔvnɨ, AS: ńeodzovny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodzowność ż.

 przysł. nieodzownie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) potrzebny, niezbędny, podstawowy, zasadniczy, wymagany

Wiktionary


nieodzyskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odzy­skać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdzɨˈskãɲɛ, AS: ńeodzyskãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodzyskiwanie ndk.

Wiktionary


nieodzyskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odzy­ski­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔdzɨsʲciˈvãɲɛ, AS: ńeodzysʹḱivãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieodzyskanie dk.

Wiktionary


nieodłącznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­dłącz­ny, nie­ro­zer­wal­nie

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieodłączny

Wiktionary


nieodłączny

stale to­wa­rzy­szą­cy cze­muś lub komuś (np. nie­o­dłącz­ny to­wa­rzysz, nie­o­dłącz­na cecha)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­wsze to­wa­rzy­szy komuś lub cze­muś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Strach – ten nie­o­dłącz­ny to­wa­rzysz małpy w la­bo­ra­to­rium, strach – ten nie­o­dłącz­ny to­wa­rzysz wiej­skie­go psa (…).

 (1.1) Isto­ta czło­wie­czeń­stwa jest nie­o­dłącz­na od Boga.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieodłącznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) inherentny

Wiktionary


nieodśnieżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­śnie­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtʲɕɲɛˈʒãɲɛ, AS: ńeotʹśńežãńe

Wiktionary


nieodśnieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|od­śnie­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtʲɕɲɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeotʹśńežẽńe

Wiktionary


nieodświeżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odś­wie­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtʲɕfʲjɛˈʒãɲɛ, AS: ńeotʹśfʹi ̯ežãńe

Wiktionary


nieodświeżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odś­wie­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtʲɕfʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeotʹśfʹi ̯ežẽńe

Wiktionary


nieodżałowanie

[czy­taj: od-ża­ło­wać]
1. prze­stać od­czu­wać żal z ja­kie­goś po­wo­du;
2. zde­cy­do­wać się na coś mimo zwią­za­nej z tym stra­ty


SJP.pl


nieodżywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odży­wać.

Wiktionary


nieodżywianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|odży­wiać.

Wiktionary


nieoferowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ofe­ro­wać.

Wiktionary


nieofiarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ofia­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔfʲjarɔˈvãɲɛ, AS: ńeofʹi ̯arovãńe

Wiktionary


nieofiarowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ofia­ro­wy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔfʲjarɔvɨˈvãɲɛ, AS: ńeofʹi ̯arovyvãńe

Wiktionary


nieoficjalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­fi­cjal­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔfʲiˈt͡sʲjalʲɲɛ, AS: ńeofʹicʹi ̯alʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieoficjalność ż.

 przym. nieoficjalny

Wiktionary


nieoficjalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie zo­stał po­da­ny ofi­cjal­nie do wia­do­mo­ści

 (1.2) taki, który nie od­po­wia­da ofi­cjal­nie usta­lo­nym for­mom

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieoficjalnie

Wiktionary


nieogar

po­tocz­nie: ba­ła­gan, nie­po­rzą­dek; baj­zel, bur­del


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) slang. osoba nie­o­gar­nia­ją­ca pod­sta­wo­wych kwe­stii; osoba nie­po­rad­na, nie­ro­zum­na

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈɔɡar, AS: ńeogar

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieogarnianie n., nieogarnięcie n.

 przym. nieogarnięty

Wiktionary


nieogarnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogar­niać.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ogarnąć

 rzecz. nieogar mos.

Wiktionary


nieogarniony

nie­da­ją­cy się ogar­nąć, zmie­rzyć, pojąć; niez­mie­rzo­ny


SJP.pl


nieogarnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogar­nąć.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ogarnąć

 rzecz. nieogar mos.

Wiktionary


nieogarnięty

przy­miot­nik

 (1.1) slang. nie­po­rad­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieogar mos.

Wiktionary


nieoglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oglą­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɡlɔ̃nˈdãɲɛ, AS: ńeoglõndãńe

Wiktionary


nieognojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogno­ić.

Wiktionary


nieogolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogo­lić.

Wiktionary


nieograniczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogra­ni­czać.

Wiktionary


nieograniczony

1. o czymś: ma­ją­cy nie­wiel­ki za­sięg;
2. o kimś: ma­ją­cy cias­ne ho­ry­zon­ty my­ślo­we; tępy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy żad­nych ogra­ni­czeń, ni­czym nie skrę­po­wa­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɡrãɲiˈt͡ʃɔ̃nɨ, AS: ńeogrãńičõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieograniczoność ż.

 przysł. nieograniczenie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezgraniczny, niezmierzony, bezmierny

Wiktionary


nieogrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogro­dzić.

Wiktionary


nieogrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogrzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔˈɡʒãɲɛ, AS: ńeogžãńe

Wiktionary


nieogrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogrze­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɡʒɛˈvãɲɛ, AS: ńeogževãńe

Wiktionary


nieogłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogła­szać.

Wiktionary


nieogłupianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogłu­piać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɡwuˈpʲjä̃ɲɛ, AS: ńeogu̯upʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieogłuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ogłu­szyć.

Wiktionary


nieokalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oka­lać.

Wiktionary


nieokantowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okan­to­wać.

Wiktionary


nieokazały

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy małe roz­mia­ry

 (1.2) pro­sty ja­ko­ścio­wo

Wiktionary


nieokazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oka­zy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔkazɨˈvãɲɛ, AS: ńeokazyvãńe

Wiktionary


nieokiełzanie

okiełz­nać;
1. w jeź­dziect­wie: za­ło­żyć wę­dzi­dło ko­nio­wi lub in­ne­mu zwie­rzę­ciu jucz­ne­mu;
2. prze­no­śnie: zmu­sić kogoś do po­słu­szeń­stwa, ukró­cić za­cho­wa­nia, na­wy­ki uz­na­wa­ne za szkod­li­we; po­ha­mo­wać, po­skro­mić, pow­ścią­gnąć


SJP.pl


nieokiełznanie

okieł­zać;
1. w jeź­dziect­wie: za­ło­żyć wę­dzi­dło ko­nio­wi lub in­ne­mu zwie­rzę­ciu jucz­ne­mu;
2. prze­no­śnie: zmu­sić kogoś do po­słu­szeń­stwa, ukró­cić za­cho­wa­nia, na­wy­ki uz­na­wa­ne za szkod­li­we; po­ha­mo­wać, po­skro­mić, pow­ścią­gnąć


SJP.pl


nieokiełznany

przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­da­ją­cy się pow­ścią­gnąć, po­ha­mo­wać, opa­no­wać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Skła­do­wa po­zio­ma i pio­no­wa od­dzia­łu­ją mię­dzy sobą, czy­niąc z In­ter­ne­tu me­dium dy­na­micz­ne, żywe, nawet nie­o­kiełz­na­ne, a przez to dla wielu ta­jem­ni­cze, więc groź­ne.

 (1.1) Cle­men­ce­au, sta­rzec 76-letni o niez­wy­kle żywej in­te­li­gen­cji i nie­o­kiełz­na­nej, a wie­kiem nie­o­sła­bio­nej ener­gii, mia­no­wa­ny zo­stał pre­ze­sem mi­ni­strów i mi­ni­strem wojny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieokiełznanie n., okiełznanie n., nieokiełznywanie n., okiełznywanie n., kiełzno n.

 czas. okiełznać dk., okiełznywać ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieujarzmiony

Wiktionary


nieoklaskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okla­ski­wać.

Wiktionary


nieokopcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okop­co­wać.

Wiktionary


nieokorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oko­ro­wać.

Wiktionary


nieokorowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oko­ro­wy­wać.

Wiktionary


nieokreślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okre­ślać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔkrɛɕˈlãɲɛ, AS: ńeokreślãńe

Wiktionary


nieokreślony

1. nie­da­ją­cy się okre­ślić, spre­cy­zo­wać; nie­u­sta­lo­ny, nie­jas­ny;
2. taki, któ­re­go nie okre­ślo­no, nie oz­na­czo­no; nie­oz­na­czo­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­jas­ny, nie­pre­cy­zyj­ny, nie­zu­peł­nie zde­fi­nio­wa­ny, nie­zu­peł­nie okre­ślo­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To pły­wa­ją­ce dzi­wact­wo o nie­o­kre­ślo­nych kształ­tach to nowy, niez­na­ny dotąd ga­tu­nek me­du­zy.

 (1.1) Jak dotąd prawa sta­ty­styk kwan­to­wych za­sto­so­wa­li­śmy wy­łącz­nie do fo­to­nów i fo­no­nów, a więc czą­stek, które mogą pow­sta­wać i zni­kać i licz­ba ich tym samym jest nie­o­kre­ślo­na.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ, AS: ńeokreślõny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieokreślenie n., nieokreśloność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieustalony, nieusystematyzowany, niewyraźny, niezdefiniowany, ogólnikowy, prowizoryczny, przybliżony, umowny

Wiktionary


nieokrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okry­wać.

Wiktionary


nieokrzesanie

nie­ma­ją­cy ogła­dy to­wa­rzy­skiej; pro­stac­ki, or­dy­nar­ny


SJP.pl


nieokrzesaniec

czło­wiek bez ma­nier, źle wy­cho­wa­ny; cham, pro­stak, gru­bia­nin, im­per­ty­nent


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­po­sia­da­ją­ca ogła­dy to­wa­rzy­skiej

Wiktionary


nieokrzesany

nie­ma­ją­cy ogła­dy to­wa­rzy­skiej; pro­stac­ki, or­dy­nar­ny


SJP.pl

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­po­sia­da­ją­cy ogła­dy to­wa­rzy­skiej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie przy­po­mi­na­ła sobie, by kie­dy­kol­wiek roz­ma­wia­ła z kimś tak nie­o­krze­sa­nym i bez­czel­nym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ, AS: ńeokšesãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieokrzesanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieobyty, prostacki, gburowaty, ordynarny

Wiktionary


nieokupowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oku­po­wać.

Wiktionary


nieokładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okła­dać.

Wiktionary


nieokłamywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|okła­my­wać.

Wiktionary


nieoliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oli­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeolʹivʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieomal

tyle co: pra­wie (że), o mało co; nie­mal


SJP.pl

par­ty­ku­ła

 (1.1) …książk. oz­na­cza­ją­ca, że wy­ra­że­nie, któ­re­go do­ty­czy nie jest zgod­ne z praw­dą, jed­nak nie­wie­le bra­ku­je, aby było

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prze­spa­łem śnia­da­nie, nie­o­mal prze­spał­bym obiad.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. nieomal że, nieomalże; prawie, niemalże, bez mała, jakby, niejako, nieledwie

Wiktionary


nieomawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oma­wiać.

Wiktionary


nieomdlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|mdleć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ, AS: ńeõmdlẽńe

Wiktionary


nieomieszkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|omiesz­kać.

Wiktionary


nieomijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|omi­jać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔ̃mʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńeõmʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieomurzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|omu­rzyć.

Wiktionary


nieomylnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­myl­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔ̃ˈmɨlʲɲɛ, AS: ńeõmylʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieomylność ż.

 przym. nieomylny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezbłędnie

Wiktionary


nieomylniejszy

dawny sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­o­myl­ny; bar­dziej nie­o­myl­ny


SJP.pl


nieomylność

nie­po­peł­nia­nie błę­dów; bez­błęd­ność, nie­za­wod­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­myl­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­o­myl­ni

Wiktionary

Nie­o­myl­ność – po­ję­cie i dog­mat w Ko­ście­le ka­to­lic­kim.

Za­kła­da, że Bóg po­wie­rzył Ko­ścio­ło­wi de­po­zyt Ob­ja­wie­nia. Po­nie­waż po­cho­dzi on od Boga, nie może za­wie­rać błędu ani po­mył­ki. Ko­ściół od po­cząt­ku swego ist­nie­nia jest prze­ko­na­ny o wier­no­ści w za­cho­wa­niu i prze­ka­zie prawd wiary. Aby Ob­ja­wie­nie przetr­wa­ło w Ko­ście­le nie­ska­żo­ne i toż­sa­me, Chry­stus wy­po­sa­żył go w spe­cjal­ny cha­ryz­mat zwany nie­o­myl­no­ścią.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nieomylny

 przysł. nieomylnie

Wiktionary


nieomylny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się nie myli

 (1.2) pewny, celny, wła­ści­wy komuś, kto się nie myli, świad­czą­cy o nie­o­myl­no­ści

 (1.3) daw. wolny od błę­dów i od­chy­leń

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Żą­da­nia, skłon­no­ści i na­mięt­no­ści ludz­kie nie są nigdy złemi, bo two­rzy je do­sko­na­ła i nie­o­myl­na na­tu­ra.

 (1.3) Uczyń, co twej krwi szla­chet­nej przy­stoi, / Mi­łość przy tobie nie­o­myl­na stoi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔ̃ˈmɨlnɨ, AS: ńeõmylny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieomylność ż.

 przysł. nieomylnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemylący się

 (1.3) idealny, prosty

Wiktionary


nieopadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­dać.

Wiktionary


nieopakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔpakɔˈvãɲɛ, AS: ńeopakovãńe

Wiktionary


nieopalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­lać.

Wiktionary


nieopalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­lić.

Wiktionary


nieopanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­no­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieopanowany

Wiktionary


nieopanowany

za­cho­wu­ją­cy spo­kój w każ­dej sy­tu­a­cji


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­pa­nu­ją­cy nad sobą; nie­pow­ścią­gli­wy, gwał­tow­ny

 (1.2) taki, nad któ­rym ktoś nie pa­nu­je; nie­za­leż­ny od czy­jej woli

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Więk­szość ludzi ry­cza­ła, re­cho­ta­ła, za­no­si­ła się wiel­kim, nie­o­pa­no­wa­nym śmie­chem.

 (1.1) Mógł uni­kać roz­mów, które koń­czy­ły się wy­bu­cha­mi nie­o­pa­no­wa­ne­go gnie­wu.

 (1.2) Uczy­ni­ła jakiś nie­o­pa­no­wa­ny ruch ręką i za­wa­dzi­ła o ta­lerz, zrzu­ca­jąc go na po­dło­gę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieopanowanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) gwałtowny

Wiktionary


nieoparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oprzeć.

Wiktionary


nieopatrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­try­wać.

Wiktionary


nieopatrzny

nie­o­stroż­ny, nie­roz­waż­ny, lek­ko­myśl­ny


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy kon­sek­wen­cją braku roz­wa­gi

 (1.2) taki, który za­cho­wu­je się nie­roz­waż­nie

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieopatrznie

 czas. popatrzyć

Wiktionary


nieopatulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opa­tu­lić.

Wiktionary


nieoperacyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­pe­ra­cyj­ne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieoperowanie n.

 przym. nieoperacyjny

Wiktionary


nieoperowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ope­ro­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieoperacyjność ż.

Wiktionary


nieopielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opie­lać.

Wiktionary


nieopieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opie­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔpʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeopʹi ̯erãńe

Wiktionary


nieopierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opier­da­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔpʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńeopʹi ̯erdalãńe

Wiktionary


nieopierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opier­do­lić.

Wiktionary


nieopierzony

1. o pta­kach: po­kry­ty, po­ro­sły pió­ra­mi;
2. o czło­wie­ku: świe­żo, led­wie opie­rzo­ny - taki, który do­pie­ro co osią­gnął doj­rza­łość


SJP.pl


nieopiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opie­wać.

Wiktionary


nieopisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opi­sać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔpʲiˈsãɲɛ, AS: ńeopʹisãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieopisywanie n.

 przym. nieopisany

Wiktionary


nieopisany

1. pi­sząc przed­sta­wić szcze­gó­ły wy­glą­du lub funk­cji cze­goś;
2. scha­rak­te­ry­zo­wać kogoś sło­wa­mi


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się opi­sać, wy­ra­zić

 (1.2) taki, który nie zo­stał opi­sa­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Osobą niez­wy­kłą i pełną nie­o­pi­sa­ne­go wdzię­ku była za­jeż­dża­ją­ca do Ma­łejw­si w naj­bar­dziej niez­wy­kłych po­rach dnia i nocy (i nigdy nie za­po­wia­da­ją­ca z góry swych wizyt) cio­cia Kasia Ba­wo­row­ska.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. opisanie n., nieopisanie n.

 przysł. nieopisanie

 czas. dk. opisać, ndk. opisywać

 przym. nieopisywalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezwykły, wielki, nadzwyczajny, niewysłowiony, niewypowiedziany, niezmierny

Wiktionary


nieopisywalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­moż­li­wy do opi­sa­nia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ka­pu­ściń­skie­go cenię za by­stre oko i zdol­ność opi­sy­wa­nia rze­czy te­o­re­tycz­nie "nie­o­pi­sy­wal­nych".

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔpʲisɨˈvalnɨ, AS: ńeopʹisyvalny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieopisywalnie, nieopisywanie

 przym. nieopisany

 rzecz. nieopisywanie n.

Wiktionary


nieopisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opi­sy­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔpʲisɨˈvãɲɛ, AS: ńeopʹisyvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieopisanie n. dk.

 przym. nieopisowy, nieopisywalny

Wiktionary


nieopiłowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opi­ło­wy­wać.

Wiktionary


nieopodal

w po­bli­żu, obok, nie­da­le­ko; nie opo­dal, opo­dal


SJP.pl

przy­i­mek

 (1.1) w są­siedzt­wie, oto­cze­niu

przy­słó­wek

 (2.1) w są­siedzt­wie, oto­cze­niu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moje ska­ne­ry wresz­cie od­naj­du­ją Świt, uno­szą­cą się w fo­te­lu ka­ta­pul­to­wym nie­o­po­dal po­wierzch­ni skały.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔˈpɔdal, AS: ńeopodal

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zob. blisko.

Wiktionary


nieoponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opo­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔpɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ńeopõnovãńe

Wiktionary


nieopowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opo­wia­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: ńeopovʹi ̯adãńe

Wiktionary


nieopowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opo­wie­dzieć.

Wiktionary


nieopracowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opra­co­wy­wać.

Wiktionary


nieopranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oprać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔˈprãɲɛ, AS: ńeoprãńe

Wiktionary


nieoprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opra­wiać.

Wiktionary


nieoprogramowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opro­gra­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ, AS: ńeoprogrãmovãńe

Wiktionary


nieoprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opro­wa­dzać.

Wiktionary


nieopryskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opry­ski­wać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. opryskiwanie n.

Wiktionary


nieopróżnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opróż­niać.

Wiktionary


nieoptowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|op­to­wać.

Wiktionary


nieoptymalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­op­ty­mal­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieoptymalny

 przysł. nieoptymalnie

Wiktionary


nieopublikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opu­bli­ko­wać.

Wiktionary


nieopuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opu­szczać.

Wiktionary


nieopylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opy­lać.

Wiktionary


nieopękanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opę­kać.

Wiktionary


nieopłacalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­o­pła­cal­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieopłacalny

 przysł. nieopłacalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedochodowość, nierentowność

Wiktionary


nieopłacalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie po­kry­wa po­nie­sio­nych kosz­tów i przy­no­si stra­ty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W pi­śmie na­czel­ni­ka wy­dzia­łu in­fra­struk­tu­ry ko­mu­nal­nej Jana Ga­li­cy prze­czy­tać można, że in­we­sty­cja z punk­tu wi­dze­nia władz mia­sta jest nie­o­pła­cal­na.

 (1.1) Za­czął od tego, że na paź­dzier­ni­ko­wym ple­num w 1956 roku chciał za­prze­stać nie­o­pła­cal­ne­go wy­wo­zu węgla do ZSRR.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieopłacalność ż.

 przysł. nieopłacalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) deficytowy, nierentowny, niedochodowy, nieekonomiczny, niezyskowny

Wiktionary


nieopłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opła­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔpwaˈt͡sãɲɛ, AS: ńeopu̯acãńe

Wiktionary


nieopłakiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|opła­ki­wać.

Wiktionary


nieoranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|orać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔˈrãɲɛ, AS: ńeorãńe

Wiktionary


nieorbitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|or­bi­to­wać.

Wiktionary


nieorg.

skrót od: nie­or­ga­nicz­ny


SJP.pl


nieorganiczny

przy­miot­nik

 (1.1) pow­sta­ją­cy bez ko­niecz­no­ści udzia­łu or­ga­niz­mów ży­wych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jaka jest róż­ni­ca w za­tru­ciu rtę­cią or­ga­nicz­ną a nie­or­ga­nicz­ną?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieorganik m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mineralny

Wiktionary


nieorganik

śro­do­wi­sko­wo: spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie che­mii nie­or­ga­nicz­nej


SJP.pl


nieorganizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|or­ga­ni­zo­wać.

Wiktionary


nieoryginalny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny ory­gi­nal­no­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) pol­ska kul­tu­ra jest nie­o­ry­gi­nal­na, pół­za­chod­nia, a półws­chod­nia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieoryginalność ż.

 przysł. nieoryginalnie

Wiktionary


nieorzeźwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|orzeź­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔʒɛʑˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńeožeźvʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


nieorzeźwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|orzeź­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔʒɛʑˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeožeźvʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


nieorżnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|orż­nąć.

Wiktionary


nieos.

skrót od: nie­o­so­bo­wy


SJP.pl


nieosiągalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­o­sią­gal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­o­sią­gal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieosiąganie n.

 przym. nieosiągalny

 przysł. nieosiągalnie

Wiktionary


nieosiągalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się osią­gnąć

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ, AS: ńeośõŋgalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieosiągalność ż., osiągalność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedostępny

Wiktionary


nieosiąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osią­gać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieosiągalność ż.

Wiktionary


nieosiągnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osią­gnąć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ńeośõŋʹǵńė̃ńće

Wiktionary


nieoskarżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oskar­żać.

Wiktionary


nieoskorupiony

przy­miot­nik

 (1.1) nie po­sia­da­ją­cy sko­ru­py

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pom­rów jest nie­o­sko­ru­pio­nym śli­ma­kiem lą­do­wym.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. oskorupiony

Wiktionary


nieosmalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|os­ma­lać.

Wiktionary


nieosobliwszy

dawny sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­o­so­bli­wy; bar­dziej nie­o­so­bli­wy


SJP.pl


nieostracyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ostra­cy­zo­wać.

Wiktionary


nieostrość

Nie­o­strość nazw po­le­ga na tym, że mimo za­poz­na­nia się z ce­cha­mi da­nych przed­mio­tów, nie o każ­dym po­tra­fi się orzec, czy jest on, czy nie jest de­sy­gna­tem okre­ślo­nej nazwy.

Wikipedia


nieostrożnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­stroż­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieostrożność ż.

 przym. nieostrożny

 przysł. ostrożnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieuważnie, lekkomyślnie, nieopatrznie

Wiktionary


nieostrożniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­o­stroż­nie


SJP.pl


nieostrożność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak ostroż­no­ści; po­stę­po­wa­nie lek­ko­myśl­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do wy­pad­ku dosz­ło przez nie­o­stroż­ność kie­row­cy.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. nieostrożnie, ostrożnie

 przym. nieostrożny

Wiktionary


nieostrożny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest ostroż­ny, który nie uważa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) By­li­śmy po pro­stu nie­o­stroż­ni, zbyt wiele za­u­fa­nia po­kła­da­li­śmy w na­szych mio­ta­czach i czuj­ni­kach, po­peł­ni­li­śmy błędy i po­no­si­my kon­sek­wen­cje.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ, AS: ńeostrožny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieostrożność ż.

 przysł. nieostrożnie, ostrożnie

Wiktionary


nieostry

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy tępe za­koń­cze­nie tnące

 (1.2) fot. wy­ko­na­ny z nie­wła­ści­wym usta­wie­niem ostro­ści

 (1.3) kulin. nie­po­sia­da­ją­cy ostre­go smaku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈɔstrɨ, AS: ńeostry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieostrość ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tępy

 (1.2) rozmyty, rozmazany

 (1.3) mdły

Wiktionary


nieostrzeganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ostrze­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔsṭʃɛˈɡãɲɛ, AS: ńeosṭšegãńe

Wiktionary


nieostrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ostrzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔˈsṭʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeosṭšẽńe

Wiktionary


nieoszacowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osza­co­wać.

Wiktionary


nieoszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oszczać.

Wiktionary


nieoszczędny

przy­miot­nik

 (1.1) trwo­nią­cy pie­nią­dze, źle go­spo­da­ru­ją­cy

 (1.2) taki, przy któ­rym na­stę­pu­je byt duże zu­ży­cie ja­kichś za­so­bów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moja żona jest wy­jąt­ko­wo nie­o­szczęd­na, wszyst­ko wy­da­je na ciu­chy i buty.

 (1.2) Po­win­ni­śmy kupić nową pral­kę, bo ta stara jest bar­dzo nie­o­szczęd­na.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieoszczędność ż.

 przysł. nieoszczędnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rozrzutny

 (1.2) nieekonomiczny

Wiktionary


nieoszczędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oszczę­dzać.

Wiktionary


nieoszukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oszu­ki­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔʃuciˈvãɲɛ, AS: ńeošuḱivãńe

Wiktionary


nieoszwabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osz­wa­biać.

Wiktionary


nieoszwabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osz­wa­bić.

Wiktionary


nieoszyldwachowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oszyld­wa­cho­wać.

Wiktionary


nieosądzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osą­dzać.

Wiktionary


nieosądzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osą­dzić.

Wiktionary


nieosłabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osła­biać.

Wiktionary


nieosłuchiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|osłu­chi­wać.

Wiktionary


nieotaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ota­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeotačãńe

Wiktionary


nieotarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|otrzeć.

Wiktionary


nieotoczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oto­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeotočẽńe

Wiktionary


nieotrząsanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|otrzą­sać.

Wiktionary


nieotwieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ot­wie­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔtfʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńeotfʹi ̯erãńe

Wiktionary


nieowocowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|owo­co­wać.

Wiktionary


nieowulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|owu­lo­wać.

Wiktionary


nieowłosiony

przy­miot­nik

 (1.1) nie ma­ją­cy wło­sów, nie­po­ro­śnię­ty wło­sa­mi

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔvwɔˈɕɔ̃nɨ, AS: ńeovu̯ośõny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezwłosy

Wiktionary


nieozdabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ozda­biać.

Wiktionary


nieoznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oz­na­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔznaˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeoznačãńe

Wiktionary


nieoznaczoność

Za­sa­da nie­oz­na­czo­no­ści He­i­sen­ber­ga, mó­wią­ca o tym, że nie można z do­wol­ną do­kład­no­ścią zmie­rzyć po­ło­że­nia i pręd­ko­ści da­ne­go obiek­tu.


SJP.pl


nieoznaczony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) mat. o ukła­dach rów­nań: taki, który ma nie­skoń­cze­nie wiele roz­wią­zań;

Wiktionary


nieoznajmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oz­naj­mić.

Wiktionary


nieozonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ozo­no­wać.

Wiktionary


nieośmielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ośmie­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɕmʲjɛˈlãɲɛ, AS: ńeośmʹi ̯elãńe

Wiktionary


nieośmieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ośmie­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɕmʲjɛˈʃãɲɛ, AS: ńeośmʹi ̯ešãńe

Wiktionary


nieośnieżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ośnie­żać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɕɲɛˈʒãɲɛ, AS: ńeośńežãńe

Wiktionary


nieośnieżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|ośnie­żyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɕɲɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńeośńežẽńe

Wiktionary


nieoświadczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oś­wiad­czać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɕfʲjaṭˈt͡ʃãɲɛ, AS: ńeośfʹi ̯aṭčãńe

Wiktionary


nieoświadczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oś­wiad­czyć.

Wiktionary


nieoświetlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oś­wiet­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔɕfʲjɛˈtlãɲɛ, AS: ńeośfʹi ̯etlãńe

Wiktionary


nieożenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|oże­nić.

Wiktionary


nieożywiony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest żywym or­ga­niz­mem

 (1.2) po­wol­ny, nudny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛɔʒɨˈvʲjɔ̃nɨ, AS: ńeožyvʹi ̯õny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abiotyczny, martwy

Wiktionary


niepachnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pach­nieć.

Wiktionary


niepachnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pach­nąć.

Wiktionary


niepacnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pac­nąć.

Wiktionary


niepaczkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pacz­ko­wać.

Wiktionary


niepadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|padać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpaˈdãɲɛ, AS: ńepadãńe

Wiktionary


niepadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|paść.

Wiktionary


niepaginowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­gi­no­wać.

Wiktionary


niepakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­ko­wać.

Wiktionary


niepalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|palić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpaˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńepalẽńe

Wiktionary


niepaletyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­u­kła­da­nie to­wa­ru na pa­le­tach

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpalɛtɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńepaletyzovãńe

Wiktionary


niepalikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­li­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpalʲikɔˈvãɲɛ, AS: ńepalʹikovãńe

Wiktionary


niepalnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pal­nąć.

Wiktionary


niepalność

nie­zdol­ność do pa­le­nia się


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­zdol­ność do pa­le­nia się

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpalnɔɕt͡ɕ, AS: ńepalność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepalny

Wiktionary


niepaląca

ko­bie­ta, która nie pali ty­to­niu


SJP.pl


niepalący

czło­wiek, który nie pali ty­to­niu


SJP.pl

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) za­prze­czo­ny imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: palić

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba, która nie pali pa­pie­ro­sów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpaˈlɔ̃nt͡sɨ, AS: ńepalõncy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. niepaląca

Wiktionary


niepamiętanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­mię­tać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpãmʲjɛ̃nˈtãɲɛ, AS: ńepãmʹi ̯ẽntãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepamięć ż.

Wiktionary


niepamięć

1. nie­pa­mię­ta­nie o kimś lub o czymś, za­pom­nie­nie;
2. osła­bie­nie lub utra­ta pa­mię­ci, zwła­szcza po ura­zach głowy, prze­by­tych cho­ro­bach, za­tru­ciach; am­nez­ja;
3. daw­niej: nie­przy­tom­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak pa­mię­ci o czymś lub kimś, za­pom­nie­nie

 (1.2) am­nez­ja

 (1.3) daw. nie­przy­tom­ność

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • Nie­pa­mięć na­stęp­cza – jeden z ro­dza­jów utra­ty pa­mię­ci
  • Nie­pa­mięć – ame­ry­kań­ski film akcji z ga­tun­ku scien­ce fic­tion z 2013 roku
  • Nie­pa­mięć – książ­ka pol­skie­go au­to­ra Marka Ste­la­ra z cyklu o po­din­spek­to­rze Da­riu­szu Su­de­rze
  • Am­nez­ja

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpãmʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ, AS: ńepãmʹi ̯ė̃ńć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepamiętanie n., pamięć ż.

 przym. niepamiętny

 przysł. niepamiętnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zapomnienie

Wiktionary


niepanierowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­nie­ro­wać.

Wiktionary


niepanikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­ni­ko­wać.

Wiktionary


niepanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpãnɔˈvãɲɛ, AS: ńepãnovãńe

Wiktionary


niepaplanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­plać.

Wiktionary


niepapugowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­pu­go­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpapuɡɔˈvãɲɛ, AS: ńepapugovãńe

Wiktionary


niepapusianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­pu­siać.

Wiktionary


nieparadowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­ra­do­wać.

Wiktionary


nieparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|przeć.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­par­cie na funk­cję zo­sta­ło wzię­te pod uwagę przy awan­sie in plus.

 (1.1) Pro­si­my o nie­par­cie na drzwi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈparʲt͡ɕɛ, AS: ńeparʹće

Wiktionary


nieparek

motyl nocny z ro­dzi­ny brud­nic, szkod­nik ja­bło­ni


SJP.pl


nieparka

motyl nocny z ro­dzi­ny brud­nic, szkod­nik ja­bło­ni


SJP.pl


nieparkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|par­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛparkɔˈvãɲɛ, AS: ńeparkovãńe

Wiktionary


nieparlamentarnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­cen­zu­ral­ny, na­ru­sza­ją­cy dobre oby­cza­je

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieparlamentarny

 rzecz. nieparlamentarność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niecenzuralnie, brukowo, brzydko, rynsztokowo

Wiktionary


nieparlamentarność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­kra­cza poza normy oby­cza­jo­we lub mo­ral­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Naj­czę­ściej były to wy­ra­zy, które bar­dzo łatwo po­win­ny się zna­leźć w tej ru­bry­ce ze wzglę­du na swą nie­par­la­men­tar­ność.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieparlamentarny

 przysł. nieparlamentarnie

Wiktionary


nieparlamentarny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­kra­cza­ją­cy poza normy oby­cza­jo­we lub mo­ral­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z sali pa­da­ły czę­sto nie­par­la­men­tar­ne epi­te­ty pod adre­sem rzą­dzą­cych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieparlamentarność ż.

 przysł. nieparlamentarnie

Wiktionary


nieparowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­ro­wać.

Wiktionary


niepartaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|par­ta­czyć.

Wiktionary


nieparzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­rzyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńepažẽńe

Wiktionary


nieparzystokopytne

o ce­chach cha­rak­te­ry­stycz­nych dla pa­rzy­sto­ko­pyt­nych, ty­po­wy dla pa­rzy­sto­ko­pyt­nych


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pe­ris­so­dac­ty­la|Owen|ref=tak., rząd du­żych, lą­do­wych ssa­ków ło­ży­sko­wych;

Wiktionary

Nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­ne (Pe­ris­so­dac­ty­la) – rząd du­żych, lą­do­wych ssa­ków z in­fra­gro­ma­dy ło­ży­skow­ców (Pla­cen­ta­lia). Po­ja­wi­ły się w pa­le­o­ge­nie (dolny eocen), sze­ro­ko się roz­prze­strze­nia­jąc. Żyły rów­nież na te­re­nie Pol­ski (no­so­ro­żec wło­cha­ty). Współ­cze­śnie re­pre­zen­to­wa­ne je­dy­nie przez ko­nio­wa­te, ta­pi­ry i no­so­roż­ce. Do ko­nio­wa­tych na­le­żą udo­mo­wio­ne konie i osły. Za­sied­la­ją te­re­ny Ame­ry­ki, Afry­ki i Azji, na­to­miast formy udo­mo­wio­ne rów­nież Eu­ro­pę i Au­stra­lię.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ko­nio­wa­te, ta­pi­ro­wa­te i no­so­roż­co­wa­te za­li­cza­my do nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­nych.

Wiktionary


nieparzystokopytny

o ce­chach cha­rak­te­ry­stycz­nych dla pa­rzy­sto­ko­pyt­nych, ty­po­wy dla pa­rzy­sto­ko­pyt­nych


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) ty­po­wy dla nie­pa­rzy­sto­ko­pyt­nych

Wiktionary


nieparzystosiekaczowiec

ssak z rzędu gry­zo­ni


SJP.pl


nieparzysty

przy­miot­nik

 (1.1) mat. nie­dzie­lą­cy się przez dwa

 (1.2) nie­wy­stę­pu­ją­cy w parze, pa­ra­mi, bę­dą­cy nie do pary

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpaˈʒɨstɨ, AS: ńepažysty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieparzystość ż.

 przysł. nieparzyście

Wiktionary


niepasiecznikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­siecz­ni­ko­wać.

Wiktionary


niepasienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|paść.

Wiktionary


niepasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­so­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpasɔˈvãɲɛ, AS: ńepasovãńe

Wiktionary


niepatriotycznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób nie­pa­trio­tycz­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) - Nie­pa­trio­tycz­nie - na­sę­pił się Pro­kop - brzmią twe słowa, bra­cie Szar­le­ju - Ga­da­ny pa­trio­tyzm - od­pa­ro­wał de­me­ryt - to ka­mu­flaż łaj­da­ków i szuj.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepatriotyczny

Wiktionary


niepatriotyczny

przy­miot­nik

 (1.1) sprze­ci­wia­ją­cy się pa­trio­tyz­mo­wi

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niepatriotycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) antypatriotyczny

Wiktionary


niepatrolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­tro­lo­wać.

Wiktionary


niepatroszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­tro­szyć.

Wiktionary


niepatrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­trzeć.

Wiktionary


niepałanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pałać.

Wiktionary


niepałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pa­ło­wać.

Wiktionary


niepchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pchać.

Wiktionary


niepchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pchnąć.

Wiktionary


niepedagogiczny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny z za­sa­da­mi pe­da­go­gi­ki

 (1.2) nie­na­le­żą­cy do grupy za­wo­do­wej na­u­czy­cie­li

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W szko­le po­wie­dzie­li, że sto­su­je­my nie­pe­da­go­gicz­ne me­to­dy wy­cho­waw­cze.

 (1.2) Każdy pra­cow­nik nie­pe­da­go­gicz­ny za­trud­nia­ny w szko­le sa­mo­rzą­do­wej musi speł­niać wa­ru­nek po­sia­da­nia peł­nej zdol­no­ści do czyn­no­ści praw­nych oraz ko­rzy­sta­nia z pełni praw pu­blicz­nych.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niepedagogicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewychowawczy

 (1.2) nienauczycielski

Wiktionary


niepedałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pe­da­ło­wać.

Wiktionary


niepeeselowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przym. niez­wią­za­ny z PSL-em, nie­do­ty­czą­cy PSL-u

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɛːsɛˈlɔfsʲci, AS: ńep•eselofsʹḱi

Wiktionary


niepensjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pen­sjo­no­wać.

Wiktionary


nieperfekcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|per­fek­cjo­no­wać.

Wiktionary


niepermanentność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­per­ma­nent­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­per­ma­nent­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepermanentny

 przysł. niepermanentnie

Wiktionary


nieperorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pe­ro­ro­wać.

Wiktionary


nieperswadowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pers­wa­do­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɛrsfadɔˈvãɲɛ, AS: ńepersfadovãńe

Wiktionary


niepewnie

przy­słó­wek

 (1.1) od: nie­pew­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­dziel­ni kie­row­cy jeż­dżą z re­gu­ły po­wo­li i nie­pew­nie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpɛvʲɲɛ, AS: ńepevʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepewność ż.

 przym. niepewny

 przysł. niepewno

Wiktionary


niepewniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­pew­ny; bar­dziej nie­pew­ny


SJP.pl


niepewność

brak pew­no­ści, wa­ha­nie się


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak pew­no­ści

Wiktionary

Nie­pew­ność – stan psy­chicz­ny, w któ­rym ktoś nie jest pewny praw­dzi­wo­ści da­ne­go zda­nia lub nie jest pewny skut­ków ja­kie­goś dzia­ła­nia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jak bo­wiem idzie nie o tech­no­lo­gię, a o im­pon­de­ra­bi­lia, to nie­pew­ność jest pod­sta­wo­wym se­kre­tem i za­sa­dą piłki noż­nej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpɛvnɔɕt͡ɕ, AS: ńepevność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepewny, pewien

 przysł. niepewnie, niepewno

 zaim. pewien

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezdecydowanie, wahanie, wątpienie

Wiktionary


niepewny

1. nie­chyb­ny;
2. godny za­u­fa­nia;
3. nie­wąt­pli­wy;
4. nie­za­wod­ny;
5. cał­ko­wi­cie prze­ko­na­ny o czymś


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) cięż­ki do prze­wi­dze­nia, nie­bez­piecz­ny, ry­zy­kow­ny; taki, który nie jest pewny, oczy­wi­sty, jasny

 (1.2) taki, na któ­rym nie można po­le­gać, nie za­u­fa­ny

 (1.3) chwiej­ny, ma­ją­cy wąt­pli­wo­ści lub wzbu­dza­ją­cy wąt­pli­wo­ści

 (1.4) bę­dą­cy oz­na­ką braky pew­no­ści sie­bie

Wiktionary

Przykłady

 (1.4) Jak na ama­tor­ski so­pran miała godną po­dzi­wu emi­sję i skalę, może odro­bi­nę nie­pew­ny dla sceny pro­fe­sjo­nal­nej, ale z ta­ki­mi wła­śnie ko­lo­ra­tu­ra­mi, jakie ro­bi­ły wra­że­nie na kras­no­lu­dach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpɛvnɨ, AS: ńepevny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepewność ż.

 przysł. niepewnie, niepewno

Wiktionary


niepełganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|peł­gać.

Wiktionary


niepełnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|peł­nić.

Wiktionary


niepełnoletni

1. osoba nie­peł­no­let­nia;
2. bę­dą­cy w wieku, w któ­rym nie uzy­ska­ło się je­szcze pełni praw oby­wa­tel­skich


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy doj­rza­łym

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba przed wkro­cze­niem w wiek doj­rza­ły

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mi­łość ich jest taka nie­peł­no­let­nia!

 (2.1) Do tego klubu nigdy nie wpu­szcza­ją nie­peł­no­let­nich.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɛwnɔˈlɛtʲɲi, AS: ńepeu̯noletʹńi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepełnoletniość ż., niepełnoletność ż.

:: fż. niepełnoletnia

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) młodociany, niedorosły, młody

 (2.1) chłopiec, chłopak, gołowąs, małolat, młodzieniec, młokos, nastolatek, nieletni, oberwaniec, smarkacz, szczeniak, sztubak, wyrostek, szczaw

Wiktionary


niepełnoletnia

taki, który osią­gnął peł­no­let­niość (we­dług Ko­dek­su Cy­wil­ne­go "peł­no­let­nim jest ten, kto ukoń­czył lat osiem­na­ście" oraz "przez za­war­cie mał­żeń­stwa ma­ło­let­ni uzy­sku­je peł­no­let­niość")


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dziew­czy­na przed wkro­cze­niem w wiek doj­rza­ły

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. M. lp. od nie­peł­no­let­ni

 (2.2) ż. W. lp. od nie­peł­no­let­ni

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Jest nie­peł­no­let­nia dziew­czy­na i nie ma nie­peł­no­let­niej dziew­czy­ny.

 (2.2) Moja droga nie­peł­no­let­nia dziew­czy­no!

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepełnoletni

 rzecz. niepełnoletni mos.

Wiktionary


niepełnoletniość

wiek, w któ­rym osoba fi­zycz­na nie ma je­szcze peł­nej zdol­no­ści do czyn­no­ści praw­nych (w Pol­sce do ukoń­cze­nia 18 lat); nie­peł­no­let­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. nie­po­sia­da­nie wieku okre­ślo­ne­go przez prawo jako wy­ma­ga­ny dla peł­no­let­nio­ści

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • ma­ło­let­niość
  • nie­let­niość
  • mło­do­cia­ność
  • peł­no­let­niość

Wikipedia

Powiązane:

 przym. niepełnoletni

 rzecz. niepełnoletni m.

Wiktionary


niepełnoletność

wiek, w któ­rym osoba fi­zycz­na nie ma je­szcze peł­nej zdol­no­ści do czyn­no­ści praw­nych (w Pol­sce do ukoń­cze­nia 18 lat); nie­peł­no­let­niość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. nie­peł­no­let­niość.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepełnoletni

 rzecz. niepełnoletni m.

Wiktionary


niepełnosprawna

ko­bie­ta ułom­na fi­zycz­nie lub upo­śle­dzo­na umy­sło­wo


SJP.pl


niepełnosprawność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bycie nie­peł­no­spraw­nym, cecha osoby nie­peł­no­spraw­nej

Wiktionary

Nie­peł­no­spraw­ność ( di­sa­bi­li­ty) – stan, który zna­czą­co utrud­nia oso­bie wy­ko­ny­wa­nie okre­ślo­nych ak­tyw­no­ści lub wcho­dze­nie w in­te­rak­cje z ota­cza­ją­cym ją świa­tem. Nie­peł­no­spraw­no­ści mogą mieć cha­rak­ter poz­naw­czy, ogól­no­roz­wo­jo­wy, in­te­lek­tu­al­ny, psy­chicz­ny, fi­zycz­ny, sen­so­rycz­ny lub mogą być wy­ni­kiem in­te­rak­cji wielu czyn­ni­ków.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pies ak­cep­tu­je osobę nie­peł­no­spraw­ną taką, jaka jest, nie przesz­ka­dza mu jej nie­peł­no­spraw­ność.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕt͡ɕ, AS: ńepeu̯nospravność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepełnosprawny m.

 przym. niepełnosprawny, niepełny

 przysł. niepełnosprawnie

Wiktionary


niepełnosprawny

męż­czyz­na ułom­ny fi­zycz­nie lub upo­śle­dzo­ny umy­sło­wo


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­o­sią­ga­ją­cy wy­star­cza­ją­cych władz fi­zycz­nych lub umy­sło­wych wsku­tek ułom­no­ści swego ciała

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba nie­peł­no­spraw­na (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) W na­szej kla­sie jest dwoje nie­peł­no­spraw­nych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ, AS: ńepeu̯nospravny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepełnosprawność ż.

:: fż. niepełnosprawna ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) upośledzony

 (2.1) inwalida, kaleka

Wiktionary


niepełnosprytny

po­tocz­nie: mało in­te­li­gent­ny lub nie­peł­no­spraw­ny in­te­lek­tu­al­nie


SJP.pl


niepełny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­peł­nio­ny po brze­gi

 (1.2) nie­o­bej­mu­ją­cy ca­ło­ści

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepełność ż., niepełnosprawność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) częściowy, niekompletny

Wiktionary


niepianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|piać.

Wiktionary


niepiaskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pia­sko­wać.

Wiktionary


niepiastowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pia­sto­wać.

Wiktionary


niepichcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pich­cić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʲixˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńepʹiχcẽńe

Wiktionary


niepicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpʲit͡ɕɛ, AS: ńepʹiće

Wiktionary


niepieczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|piec.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʲjɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepʹi ̯ečẽńe

Wiktionary


niepieczętowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­czę­to­wać.

Wiktionary


niepielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­lić.

Wiktionary


niepielgrzymowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|piel­grzy­mo­wać.

Wiktionary


niepielęgnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­lę­gno­wać.

Wiktionary


niepienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­nić.

Wiktionary


niepieniężnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) bank. praw. w for­mie innej niż za po­mo­cą go­tów­ki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) By ure­gu­lo­wać dług, przy­pro­wa­dził krowę, już bar­dziej nie­pie­nięż­nie nie można.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. pieniężny, niepieniężny

 przysł. pieniężnie

Wiktionary


niepieniężny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bank. praw. nie wy­pła­ca­ny lub nie pła­co­ny w pie­nią­dzach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oprócz tego prze­pi­sy do­pu­szcza­ją aport, czyli wkład nie­pie­nięż­ny do spół­ki.

 (1.1) Pomoc spo­łecz­na może być świad­czo­na w for­mie pie­nięż­nej lub nie­pie­nięż­nej.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. pieniężny

 przysł. niepieniężnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gotówkowy

Wiktionary


niepieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­przyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʲjɛˈpʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepʹi ̯epšẽńe

Wiktionary


niepieprznięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pieprz­nąć.

Wiktionary


niepierdnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pierd­nąć.

Wiktionary


niepierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­do­lić.

Wiktionary


niepierdolnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­dol­nąć.

Wiktionary


niepierdyknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­dy­knąć.

Wiktionary


niepierdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­dzieć.

Wiktionary


niepierdzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­dzie­lić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʲjɛrʲd͡ʑɛˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńepʹi ̯erʹʒ́elẽńe

Wiktionary


niepierniczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pier­ni­czyć.

Wiktionary


niepieskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­sko­wać.

Wiktionary


niepieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pie­ścić.

Wiktionary


niepijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pijać.

Wiktionary


niepijąca

ko­bie­ta, która nie pije al­ko­ho­lu; ab­sty­nent­ka


SJP.pl


niepijący

męż­czyz­na, który nie pije al­ko­ho­lu; ab­sty­nent


SJP.pl


niepikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pi­ko­wać.

Wiktionary


niepilnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pil­no­wać.

Wiktionary


niepisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pisać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʲiˈsãɲɛ, AS: ńepʹisãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepisany

Wiktionary


niepisany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest gwa­ran­to­wa­ny na pi­śmie; nie jest spi­sa­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W na­szej fir­mie obo­wią­zu­je nie­pi­sa­ne za­rzą­dze­nie pre­ze­sa, żeby z dzien­ni­ka­rza­mi nie roz­ma­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʲiˈsãnɨ, AS: ńepʹisãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepisanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ustny, zwyczajowy

Wiktionary


niepisowski

przy­miot­nik

 (1.1) przym. za­prze­czo­ny od PiS (Prawo i Spra­wied­li­wość); niez­wią­za­ny z PiS-em, nie­do­ty­czą­cy PiS-u

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpʲiˈsɔfsʲci, AS: ńepʹisofsʹḱi

Wiktionary


niepitraszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pi­tra­sić.

Wiktionary


niepiwkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|piw­ko­wać.

Wiktionary


niepięknienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pię­knieć.

Wiktionary


niepiśmienny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie umie pisać

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Okre­śle­nie po­cho­dzi z cza­sów, kiedy nie­pi­śmien­ny pra­cow­nik kar­bo­wał, czyli wy­ci­nał na kiju karby, oz­na­cza­ją­ce każdy, wy­jeż­dża­ją­cy z pola wóz snop­ków czy kar­to­fli.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepiśmienność ż., niepiśmiennictwo n.

 czas. pisać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. niegramotny

Wiktionary


niepiżdżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|piź­dzić.

Wiktionary


nieplanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­a­no­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛplãnɔˈvãɲɛ, AS: ńeplãnovãńe

Wiktionary


nieplanowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie ob­ję­ty pla­nem

Wiktionary


nieplanowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie opar­ty na pla­nie

Wiktionary


nieplażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­a­żo­wać.

Wiktionary


nieplecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­eść.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛplɛˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ńeplecẽńe

Wiktionary


nieplotkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­ot­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛplɔtkɔˈvãɲɛ, AS: ńeplotkovãńe

Wiktionary


nieplożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­o­żyć.

Wiktionary


nieplucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nieuć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈplut͡ɕɛ, AS: ńepluće

Wiktionary


niepluskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­u­skać.

Wiktionary


nieplądrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­ą­dro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛplɔ̃ndrɔˈvãɲɛ, AS: ńeplõndrovãńe

Wiktionary


niepobicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pobić.

Wiktionary


niepobiegnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­biec.

Wiktionary


niepobieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­bie­rać.

Wiktionary


niepobranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­brać.

Wiktionary


niepobudzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­bu­dzać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔbuˈd͡zãɲɛ, AS: ńepobuʒãńe

Wiktionary


niepobłękitnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­błę­kit­nieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔbwɛ̃ŋʲcitʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepobu̯ẽŋʹḱitʹńė̃ńe

Wiktionary


niepocałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ca­ło­wać.

Wiktionary


niepochlastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poch­la­stać.

Wiktionary


niepochodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­cho­dzić.

Wiktionary


niepochowany

przy­miot­nik

 (1.1) nie bę­dą­cy po­grze­ba­nym, za­sy­pa­nym w ziemi

Wiktionary

Nie­po­cho­wa­ny ( A te­me­tet­len ha­lott, Nepochovaný mŕtvy) – wę­gier­sko-pol­sko-sło­wac­ki film fa­bu­lar­ny z 2004 roku w re­ży­se­rii Márty Mészáros, z mu­zy­ką Zyg­mun­ta Ko­niecz­ne­go. Zdję­cia krę­co­no m.in. w Bu­da­pesz­cie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tuż przy murze twier­dzy le­ża­ły nie­po­cho­wa­ne ciała bro­nią­cych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pochowanie n.

 czas. pochować dk.

 przym. pochowany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepogrzebany

Wiktionary


niepochylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­chy­lać.

Wiktionary


niepochylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­chy­lić.

Wiktionary


niepochłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­chła­niać.

Wiktionary


niepochłonięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­chło­nąć.

Wiktionary


niepocieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­cie­szać.

Wiktionary


niepocieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­cie­szyć.

Wiktionary


niepoczekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­spę­dze­nie ja­kie­goś czasu na ocze­ki­wa­niu

Wiktionary


niepoczerwienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­czer­wie­nieć.

Wiktionary


niepocześnie

przy­słó­wek

 (1.1) przest. nie­po­zor­nie, nie­o­ka­za­le, skrom­nie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Vis-à-vis moje wy­glą­da­ło do tego stop­nia nie­po­cze­śnie i wy­sza­rza­nie, że je bra­łem za ja­kie­goś zwy­kłe­go skri­bę sic. [...]

 (1.1) [...] tem sic. więk­sza dla wać­pa­na chwa­ła, że wy­glą­da­jąc tak nie­po­cze­śnie, tak wiel­kich prze­wag już w życiu do­ko­na­łeś.

Wiktionary


niepoczołowice

Nie­po­czo­ło­wi­ce (do­dat­ko­wa nazwa w ka­szub. "Niepòczołowice") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Linia. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś leży na obrze­żu Ka­szub­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go na tra­sie daw­nej linii ko­le­jo­wej z Kar­tuz do Lę­bor­ka.

Wikipedia


niepoczworzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pocz­wo­rzyć.

Wiktionary


niepoczynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­czy­nać.

Wiktionary


niepoczytalność

cho­ro­bli­wy stan braku świa­do­mo­ści do­ko­ny­wa­nych czy­nów


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. brak moż­li­wo­ści roz­poz­na­nia zna­cze­nia swego czynu lub po­kie­ro­wa­nia swoim po­stę­po­wa­niem z po­wo­du cho­ro­by psy­chicz­nej, upo­śle­dze­nia umy­sło­we­go lub in­ne­go za­kłó­ce­nia czyn­no­ści psy­chicz­nych

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepoczytalny

 przysł. niepoczytalnie

Wiktionary


niepoczytalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest zdol­ny do kie­ro­wa­nia swoim po­stę­po­wa­niem z po­wo­du za­bu­rzeń psy­chicz­nych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepoczytalność ż., poczytalność ż.

 przym. poczytalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niespełna rozumu, niezrównoważony, obłąkany, posp. nienormalny

Wiktionary


niepoczęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­cząć.

Wiktionary


niepodanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|podać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈdãɲɛ, AS: ńepodãńe

Wiktionary


niepodawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­da­wać.

Wiktionary


niepodbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­bi­jać.

Wiktionary


niepodburzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­bu­rzać.

Wiktionary


niepodciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­cią­gać.

Wiktionary


niepoddanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­dać.

Wiktionary


niepoddawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­da­wać.

Wiktionary


niepodejmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dej­mo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔdɛjmɔˈvãɲɛ, AS: ńepodei ̯movãńe

Wiktionary


niepodejrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dej­rze­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔdɛjʒɛˈvãɲɛ, AS: ńepodei ̯ževãńe

Wiktionary


niepoderwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­der­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔdɛrˈvãɲɛ, AS: ńepodervãńe

Wiktionary


niepodgrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­grzać.

Wiktionary


niepodgrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­grze­wać.

Wiktionary


niepodjadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­ja­dać.

Wiktionary


niepodkradanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­kra­dać.

Wiktionary


niepodkreślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­kre­ślać.

Wiktionary


niepodleganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­le­gać.

Wiktionary


niepodległościowiec

czło­nek stron­nict­wa nie­pod­le­gło­ścio­we­go; osoba dą­żą­ca do nie­pod­le­gło­ści na­ro­du


SJP.pl


niepodległościowy

zwią­za­ny z walką o nie­pod­le­głość; wol­no­ścio­wy (np. hasła nie­pod­le­gło­ścio­we)


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) książk. zwią­za­ny z walką o nie­pod­le­głość, wy­ra­ża­ją­cy dąż­ność do nie­pod­le­gło­ści

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Je­ste­śmy świa­do­mi roli na­sze­go pisma w za­kre­sie: in­te­gra­cji śro­do­wisk nie­pod­le­gło­ścio­wych i pił­sud­czy­kow­skich; prze­ka­zy­wa­nia zasad i war­to­ści zwią­za­nych z tra­dy­cją za­rów­no na­ro­do­wą, jak i chrze­ści­jań­ską (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepodległość ż., niepodległościowiec m.

 przym. niepodległy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wolnościowy

Wiktionary


niepodległość

nie­za­leż­ność pań­stwa w de­cy­do­wa­niu o spra­wach wew­nętrz­nych i sto­sun­kach zew­nętrz­nych; su­we­ren­ność


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­za­leż­ność pań­stwa od in­nych państw pod wzglę­dem sto­sun­ków zew­nętrz­nych i spraw wew­nętrz­nych;

 (1.2) przest. nie­za­leż­ność oso­bi­sta, swo­bo­da dzia­ła­nia

Wiktionary

Nie­pod­le­głość – po­ję­cie z za­kre­su po­li­to­lo­gii lub psy­cho­lo­gii:

Niek­tó­re akty odzy­ska­nia nie­pod­le­gło­ści upa­mięt­nia­ne są jako świę­ta na­ro­do­we, np.:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pol­ska ogło­si­ła nie­pod­le­głość w 1918 roku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕt͡ɕ, AS: ńepodlegu̯ość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepodległościowiec m.

 przym. niepodległy, niepodległościowy

 przysł. niepodległościowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezawisłość, samostanowienie, suwerenność, wolność, autonomia; książk. independencja

Wiktionary


niepodległy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy nie­pod­le­głość; nie­za­leż­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɨ, AS: ńepodlegu̯y

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepodległość

 przym. niepodległościowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezawisły, suwerenny, autonomiczny, niezależny

Wiktionary


niepodlewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­le­wać.

Wiktionary


niepodmaślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­ma­ślać.

Wiktionary


niepodniecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­nie­cać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔdʲɲɛˈt͡sãɲɛ, AS: ńepodʹńecãńe

Wiktionary


niepodniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­nieść.

Wiktionary


niepodnoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­no­sić.

Wiktionary


niepodobieństwo

coś nie do wy­ko­na­nia, zre­a­li­zo­wa­nia; nie­moż­li­wość


SJP.pl


niepodobna

tyle co: nie można, nie spo­sób


SJP.pl

cza­sow­nik ułom­ny nie­do­ko­na­ny

 (1.1) książk. gdy coś jest nie­moż­li­we

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od nie­po­dob­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie­po­dob­na wstą­pić dwu­krot­nie do tej samej rzeki.

 (1.1) Mi­łość jest jak miód, ze sma­kiem można jej kosz­to­wać, ale nie­po­dob­na kąpać się w niej.

 (2.1) Ta noc do in­nych jest nie­po­dob­na • i leżę cicho, cicho przy twym boku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepodobieństwo n.

 przym. niepodobny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nie jest możliwe, nie można, nie da się

Wiktionary


niepodobnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­dob­ny

Wiktionary


niepodobny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­wy­ka­zu­ją­cy po­do­bień­stwa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W po­ko­ju ktoś do­brał się do wzmac­nia­cza, po­dłą­czył swój ma­ga­zy­nek, buch­nę­ła mu­zy­ka nie­po­dob­na do ni­cze­go, czego tu słu­cha­łem.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. modalny niepodobna

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daleki

Wiktionary


niepodpalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pa­lać.

Wiktionary


niepodpieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pie­przyć.

Wiktionary


niepodpieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pie­rać.

Wiktionary


niepodpierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pier­da­lać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔtpʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: ńepotpʹi ̯erdalãńe

Wiktionary


niepodpisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pi­sać.

Wiktionary


niepodpisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­pi­sy­wać.

Wiktionary


niepodpowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­po­wia­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔtpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: ńepotpovʹi ̯adãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepodpowiedzenie n. dk.

Wiktionary


niepodpowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­po­wie­dzieć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔtpɔvʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ńepotpovʹi ̯eʒẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepodpowiadanie n. ndk.

Wiktionary


niepodrasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dra­so­wać.

Wiktionary


niepodreptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­drep­tać.

Wiktionary


niepodrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dry­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔdrɨˈvãɲɛ, AS: ńepodryvãńe

Wiktionary


niepodrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­drzu­cać.

Wiktionary


niepodróżowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dró­żo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔdruʒɔˈvãɲɛ, AS: ńepodružovãńe

Wiktionary


niepodtapianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­ta­piać.

Wiktionary


niepodtrzymywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­trzy­my­wać.

Wiktionary


niepodważalnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­pod­wa­żal­ny, nie­zbi­cie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. podważanie n., niepodważalność ż.

 przym. niepodważalny

 czas. podważać ndk.

Wiktionary


niepodważalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­pod­wa­żal­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepodważalny

 przysł. niepodważalnie

Wiktionary


niepodważalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nie da się pod­wa­żyć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wtedy, choć z po­zo­ru sy­tu­a­cja wy­da­wa­ła się ewi­dent­na, opo­zy­cja miała kło­po­ty z do­star­cze­niem do sądu nie­pod­wa­żal­nych do­wo­dów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepodważalność ż.

 przysł. niepodważalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezdyskusyjny, bezsporny, bezsprzeczny, ewidentny, jaskrawy, oczywisty, jednoznaczny, namacalny, niedwuznaczny, niezaprzeczalny, niezbity, pewny, pozadyskusyjny, zrozumiały sam przez się

Wiktionary


niepodwijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­wi­jać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔdvʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńepodvʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


niepodwinięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­wi­nąć.

Wiktionary


niepodwiązanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­wią­zać.

Wiktionary


niepodwiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­wią­zy­wać.

Wiktionary


niepodwyższanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pod­wyż­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔdvɨʃˈːãɲɛ, AS: ńepodvy•šãńe

Wiktionary


niepodziałkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dział­ko­wać.

Wiktionary


niepodzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­po­dzie­lać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. podzielanie n.

 czas. niepodzielać ndk.

Wiktionary


niepodzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dzie­lić.

Wiktionary


niepodzielny

przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się po­dzie­lić, nie do po­dzia­łu

 (1.2) taki, który nie jest dzie­lo­ny z kimś; na­le­żą­cy do tylko jed­nej osoby; wy­łącz­ny

 (1.3) mat. nie­moż­li­wy do po­dzie­le­nia bez resz­ty

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈd͡ʑɛlnɨ, AS: ńepoʒ́elny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepodzielność ż.

 przysł. niepodzielnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) integralny

Wiktionary


niepodziewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dzie­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔd͡ʑɛˈvãɲɛ, AS: ńepoʒ́evãńe

Wiktionary


niepodziwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dzi­wiać.

Wiktionary


niepodziękowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dzię­ko­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔd͡ʑɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ, AS: ńepoʒ́ẽŋkovãńe

Wiktionary


niepodążanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dą­żać.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. podążanie n.

Wiktionary


niepodłączanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­dłą­czać.

Wiktionary


niepofatygowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­fa­ty­go­wać.

Wiktionary


niepogardzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­gar­dzać.

Wiktionary


niepogoda

stan złej, brzyd­kiej po­go­dy


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zła, nie­przy­jem­na po­go­da

 (1.2) przen. nie­od­po­wied­nia, zła sy­tu­a­cja

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W taką nie­po­go­dę le­piej zo­stać w domu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈɡɔda, AS: ńepogoda

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepogodny

 przysł. niepogodnie

Wiktionary


niepogodny

przy­miot­nik

 (1.1) dżdży­sty, poch­mur­ny, słot­ny

 (1.2) przen. nie­we­so­ły, poch­mur­ny, po­sęp­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈɡɔdnɨ, AS: ńepogodny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepogoda ż.

 przysł. niepogodnie

Wiktionary


niepogromny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. ła­god­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈɡrɔ̃mnɨ, AS: ńepogrõmny

Wiktionary


niepogrzebany

przy­miot­nik

 (1.1) nie bę­dą­cy po­cho­wa­nym, za­sy­pa­nym w ziemi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jego zwło­ki le­ża­ły nie­po­grze­ba­ne w miej­scu mordu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pogrzeb mrz.

 czas. pogrzebać dk.

 przym. pogrzebany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepochowany

Wiktionary


niepogrążenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­grą­żyć.

Wiktionary


niepohamowany

1. za­ha­mo­wać bieg cze­goś, zwol­nić, zmniej­szyć pręd­kość lub za­trzy­mać coś cał­ko­wi­cie;
2. po­ha­mo­wać (się) - opa­no­wać (się), pow­strzy­mać (się) od cze­goś


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się po­ha­mo­wać, pow­strzy­mać, pow­ścią­gnąć

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Hit­ler skwi­to­wał wia­do­mość o zdra­dzie wy­bu­chem nie­po­ha­mo­wa­nej wście­kło­ści.

Wiktionary


niepojechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­je­chać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔjɛˈxãɲɛ, AS: ńepoi ̯eχãńe

Wiktionary


niepojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poić.

Wiktionary


niepojmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|poj­mo­wać.

Wiktionary


niepojęcie

1. zro­zu­mieć, przy­jąć wy­ja­śnie­nie;
2. wziąć w po­sia­da­nie; za­wład­nąć


SJP.pl


niepojętny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma trud­no­ści z ro­zu­mie­niem i przys­wa­ja­niem wie­dzy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepojętność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tępy

Wiktionary


niepojęty

taki, który nie daje się pojąć; niez­ro­zu­mia­ły, nie­od­gad­nio­ny, ta­jem­ni­czy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­da­ją­cy się pojąć; trud­ny lub nie­moż­li­wy do wy­ja­śnie­nia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepojętość ż.

 przysł. niepojęcie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dziwny, niejasny, niewyjaśniony, niezrozumiały, tajemniczy

Wiktionary


niepokalana

1. książ­ko­wo: zhań­bić, zbez­cze­ścić, skom­pro­mi­to­wać, a daw­niej także: zbru­dzić, za­nie­czy­ścić coś;
2. po­ka­lać się: do­pu­ścić się cze­goś hań­bią­ce­go


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) teol. Matka Boska

 (1.2) ka­to­lic­ka uro­czy­stość Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia Najś­więt­szej Maryi Panny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Fran­cisz­ka­nie od­ma­wia­ją no­wen­nę do Nie­po­ka­la­nej.

 (1.2) Ter­cja­rze przy­stro­i­li ko­ściół na Nie­po­ka­la­ną.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokalaność ż., Niepokalanów m., niepokalanie n.

 przym. niepokalany

 przysł. niepokalanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Maryja, Matka Boża

Wiktionary


niepokalanek

nie­po­ka­la­nek po­spo­li­ty - krzew z ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych (wi­tuł­ko­wa­tych), ros­ną­cy dziko w ob­sza­rze śró­dziem­no­mor­skim; ba­ra­nek


SJP.pl

Nie­po­ka­la­nek ("Vitex" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny jas­no­to­wa­tych. Obej­mu­je ok. 210–250 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te rosną głów­nie w stre­fie tro­pi­kal­nej, z mniej licz­ny­mi ga­tun­ka­mi się­ga­ją­cy­mi stref umiar­ko­wa­nych obu pół­kul.

Licz­ne ga­tun­ki do­star­cza­ją war­to­ścio­we­go drew­na uży­wa­ne­go do celów kon­struk­cyj­nych, wy­ro­bu mebli, kolb, in­stru­men­tów mu­zycz­nych i in., do rzeź­bie­nia oraz wy­ko­rzy­sty­wa­ne­go jako opał.

Wikipedia


niepokalanie

1. książ­ko­wo: zhań­bić, zbez­cze­ścić, skom­pro­mi­to­wać, a daw­niej także: zbru­dzić, za­nie­czy­ścić coś;
2. po­ka­lać się: do­pu­ścić się cze­goś hań­bią­ce­go


SJP.pl

przy­słó­wek

 (1.1) bez na­ru­sze­nia dzie­wict­wa

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) za­prze­cze­nie do po­ka­la­nie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokalaność ż., Niepokalana ż., Niepokalanów m., niepokalanek m., niepokalanka ż.

 przym. niepokalany, niepokalanowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieskazitelnie

Wiktionary


niepokalanka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia Najś­więt­szej Marii Panny


SJP.pl


niepokalanki

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia Najś­więt­szej Marii Panny


SJP.pl

Nie­po­ka­lan­ki, właśc. Zgro­ma­dze­nie Sióstr Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia Najś­więt­szej Maryi Panny (łac. Con­gre­ga­tio So­ro­rum Im­ma­cu­la­tae Con­cep­tio­nis Be­a­tae Vir­gi­nis Ma­riae) – żeń­skie zgro­ma­dze­nie za­kon­ne.

Wikipedia


niepokalanowski

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Nie­po­ka­la­no­wa, zwią­za­ny z Nie­po­ka­la­no­wem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Klasa zwie­dzi­ła nie­po­ka­la­now­ski klasz­tor.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niepokalanów m., niepokalanie n.

 przym. podniepokalanowski

 przysł. niepokalanie

Wiktionary


niepokalaność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. stan bycia nie­po­ka­la­nym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wy­kład do­ty­czył nie­po­ka­la­no­ści jako przy­mio­tu ludz­kie­go.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niepokalana ż., Niepokalanów m., niepokalanek m., niepokalanka ż., niepokalanie n.

 przym. niepokalany

 przysł. niepokalanie

Wiktionary


niepokalany

przy­miot­nik

 (1.1) w sen­sie du­cho­wym: nie­o­bar­czo­ny winą czy zmazą

 (1.2) w sen­sie ma­te­rial­nym: bez skaz, nie­za­kłó­co­ny ni­czym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokalaność ż., Niepokalana ż., Niepokalanów m., niepokalanek m., niepokalanka ż., niepokalanie n.

 przysł. niepokalanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieskazitelny, nieskalany, bezgrzeszny, czysty

 (1.2) nieskazitelny, nieskalany, czysty

Wiktionary


niepokalanów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. tu­ryst. ze­spół klasz­tor­ny w Pa­prot­ni na Ma­zo­wszu;

Wiktionary

Nie­po­ka­la­nów – fran­cisz­kań­ski klasz­tor-sank­tu­a­rium („Gród Maryi”), po­ło­żo­ny na te­re­nie ar­chi­die­cez­ji war­szaw­skiej, we wsi Pa­prot­nia w gmi­nie Te­re­sin, w po­wie­cie so­cha­czew­skim. Klasz­tor, zaj­mu­ją­cy po­wierzch­nię 28 ha, znaj­du­je się przy linii ko­le­jo­wej nr 3 z War­sza­wy, w od­le­gło­ści ok.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z przed­wo­jen­nych bu­dyn­ków Nie­po­ka­la­no­wa do cza­sów obec­nych przetr­wa­ły tylko nie­licz­ne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Niepokalana ż., niepokalanek m., niepokalanka ż., niepokalaność ż., niepokalanie n.

 przym. niepokalanowski, niepokalany

 przysł. niepokalanie

Wiktionary


niepokaranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ka­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔkaˈrãɲɛ, AS: ńepokarãńe

Wiktionary


niepokazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ka­zać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔkaˈzãɲɛ, AS: ńepokazãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokazywanie ndk.

Wiktionary


niepokazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ka­zać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔkazɨˈvãɲɛ, AS: ńepokazyvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokazanie n.

Wiktionary


niepokaźniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­kaź­nie


SJP.pl


niepokaźny

przy­miot­nik

 (1.1) nie­du­ży i skrom­nie wy­glą­da­ją­cy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) [...] GMINA POLSKA LONDYN POŁUDNIE, sic. na przy­kład, choć skła­da się z nie­po­kaź­nej ilo­ści człon­ków, prze­cież zdo­ła­ła ze­brać i wy­go­spo­da­ro­wać spory ka­pi­tał [...]

Wiktionary


niepokoić

1. wpra­wiać kogoś w nie­po­kój, wzbu­dzać u kogoś obawę
2. zaj­mo­wać komuś czas, spra­wiać kło­pot
3. nie­po­ko­ić się - być nie­spo­koj­nym, nie­pew­nym, oba­wiać się


SJP.pl

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wzbu­dzać nie­po­kój, mart­wić

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny nie­po­ko­ić się

 (2.1) mieć obawy, mart­wić się

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Prze­pra­szam – po­wie­dzia­łem – że nie­po­ko­ję, ale chcia­łem wie­dzieć, którą mamy go­dzi­nę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈkɔjit͡ɕ, AS: ńepokoi ̯ić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokój m., niepokojenie n., zaniepokojenie n.

 czas. zaniepokoić dk.

 przysł. niepokojąco

 przym. niepokojący, niepokojony, nieniepokojony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aferować, przest. inkomodować

Wiktionary


niepokojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie­po­ko­ić.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokój m., zaniepokojenie n.

 czas. niepokoić ndk.

 przym. niepokojący, niepokojony, nieniepokojony

 przysł. niepokojąco

Wiktionary


niepokojony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­bu­dza­ny do nie­po­ko­ju

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: nie­po­ko­ić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Byłeś, ko­cha­ny ksią­żę nie­po­ko­jo­ny przez pro­ku­ra­to­ra ce­sar­skie­go i kto wie jakby się to było skoń­czy­ło, gdy­byś był po­zo­stał w Pa­ry­żu...

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieniepokojenie n., niepokojenie n.

 czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.

 przym. nieniepokojony

Wiktionary


niepokojąco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­ko­ją­cy kogoś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokój m., niepokojenie n., zaniepokojenie n.

 czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.

 przym. niepokojący

Wiktionary


niepokojący

wzbu­dza­ją­cy obawę, nie­po­kój, np. nie­po­ko­ją­ce ob­ja­wy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) wzbu­dza­ją­cy nie­po­kój; za­kłó­ca­ją­cy spo­kój

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od nie­po­ko­ić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z kli­nicz­ne­go punk­tu wi­dze­nia ra­port me­dycz­ny wy­ka­że, że po pro­ce­du­rze pa­cjent nie wy­ka­zy­wał nie­po­ko­ją­cych symp­to­mów, a cały za­bieg odbył się bez za­rzu­tu. Oso­bi­ście 2-1B do­dał­by: „Wy­glą­dał na osobę z na­dzie­ją w sercu”. Gdyby był poetą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokojenie n., niepokój mrz.

 czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.

 przysł. niepokojąco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alarmujący, zatrważający

Wiktionary


niepokonalny

nie­da­ją­cy się po­ko­nać, trud­ny do po­ko­na­nia


SJP.pl


niepokonanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ko­nać.

Wiktionary


niepokonany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go nigdy nie po­ko­na­no, który nie doz­nał po­raż­ki

 (1.2) taki, któ­re­go po­ko­nać nie można

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) niezwyciężony

Wiktionary


niepokonywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ko­ny­wać.

Wiktionary


niepokornie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­kor­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokorność ż.

 przym. niepokorny

Wiktionary


niepokorniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­kor­nie


SJP.pl


niepokorność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest nie­po­kor­ne; cecha tego, kto jest nie­po­kor­ny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta nie­po­kor­ność, nie­u­gię­tość i trzeź­wość spoj­rze­nia nie we wszyst­kich tek­stach pi­sa­rza do­cho­dzi z równą siłą do głosu, ona jed­nak, jak sądzę, sta­no­wi o swo­i­sto­ści i trwa­ło­ści dzie­ła Kra­siń­skie­go, o jego wy­jąt­ko­wym miej­scu w li­te­ra­tu­rze (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pokora ż.

 przym. niepokorny

 przysł. niepokornie

Wiktionary


niepokorny

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny po­ko­ry

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tybet jest dla Chin tym, czym kie­dyś była Al­gie­ria dla Fran­cji, Indie dla Wlk. Bry­ta­nii, czy Pol­ska dla car­skiej Rosji: najm­niej lo­jal­ną, naj­bar­dziej nie­po­kor­ną, a za­ra­zem sym­bo­licz­nie naj­waż­niej­szą pro­win­cją im­pe­rium.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈkɔrnɨ, AS: ńepokorny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niepokornie

 rzecz. niepokorność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krnąbrny, trudny, nieuległy

Wiktionary


niepokrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­kry­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔkrɨˈvãɲɛ, AS: ńepokryvãńe

Wiktionary


niepokutowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ku­to­wać.

Wiktionary


niepokój

obawa, nie­pew­ność, brak spo­ko­ju


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stan emo­cjo­nal­ny, który cha­rak­te­ry­zu­je się na­pię­ciem, po­bu­dze­niem psy­chicz­nym, bra­kiem rów­no­wa­gi

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: nie­po­ko­ić

Wiktionary

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:

  • nie­po­kój (psy­cho­lo­gia) – stan emo­cjo­nal­ny
  • Nie­po­kój – książ­ka Julii Leigh
  • Nie­po­kój – tom po­ez­ji Ta­de­u­sza Ró­że­wi­cza z 1947
  • Nie­po­kój – film z 2007
  • Nie­po­ko­je

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Za­praw­dę, od­po­wiedź moją dyk­tu­je nie­po­kój / wy­wo­ła­ny wew­nętrz­nym wzbu­rze­niem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛˈpɔkuj, AS: ńepokui ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepokojenie n., zaniepokojenie n.

 czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.

 przym. niespokojny, niepokojący

 przysł. niepokojąco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zaniepokojenie, obawa, zatroskanie, troska, zagubienie; stpol. tszczyca

Wiktionary


niepokłócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­kłó­cić.

Wiktionary


niepolecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­le­cać.

Wiktionary


niepolecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­le­cieć.

Wiktionary


niepoleganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­le­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔlɛˈɡãɲɛ, AS: ńepolegãńe

Wiktionary


niepolepszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­lep­szać.

Wiktionary


niepolerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­le­ro­wać.

Wiktionary


niepolewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­le­wać.

Wiktionary


niepoliczalność

nie­moż­ność po­li­cze­nia


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­po­li­czal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­li­czal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepoliczalny

 przysł. niepoliczalnie

 rzecz. liczba ż.

Wiktionary


niepoliczalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie daje się po­li­czyć

 (1.2) (o rze­czow­ni­kach) taki, który ma tylko licz­bę po­je­dyn­czą i nie może mieć prze­dim­ka nie­o­kre­ślo­ne­go

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɲɛpɔlʲiˈt͡ʃalnɨ, AS: ńepolʹičalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepoliczalność ż., policzalność ż., liczba ż.

 czas. policzyć, liczyć

 przym. liczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niewymierny

Wiktionary


niepoliczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­li­czyć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepolʹičẽńe

Wiktionary


niepolonista

rzad­ko: osoba nie­bę­dą­ca po­lo­ni­stą


SJP.pl


niepolowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­lo­wać.

Wiktionary


niepolski

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie jest pol­ski, nie ma pol­skich cech

 (1.2) obcy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W na­szym szpi­ta­lu pra­cu­je już trzech nie­pol­skich me­dy­ków.

 (1.2) Nie wpro­wa­dzaj­my nie­pol­skich zwy­cza­jów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nie-Polak mos., nie-Polka ż.

Wiktionary


niepolubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­lu­bić.

Wiktionary


niepomaganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ma­gać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔ̃maˈɡãɲɛ, AS: ńepõmagãńe

Wiktionary


niepomajtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­maj­tać.

Wiktionary


niepomalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ma­lo­wać.

Wiktionary


niepomiatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mia­tać.

Wiktionary


niepomiaukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mia­u­ki­wać.

Wiktionary


niepomierny

niez­wy­kle duży, in­ten­syw­ny


SJP.pl


niepomieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mie­ścić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔ̃mʲjɛʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: ńepõmʹi ̯eščẽńe

Wiktionary


niepomijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mi­jać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔ̃mʲiˈjä̃ɲɛ, AS: ńepõmʹii ̯ä̃ńe

Wiktionary


niepominięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mi­nąć.

Wiktionary


niepomknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pom­knąć.

Wiktionary


niepomordowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­mor­do­wać.

Wiktionary


niepomożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pomóc.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔ̃mɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: ńepõmožẽńe

Wiktionary


niepomylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­my­lić.

Wiktionary


niepomyślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­my­śleć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔ̃mɨɕˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńepõmyślẽńe

Wiktionary


niepomyślnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­myśl­ne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepomyślność ż.

 przym. niepomyślny

Wiktionary


niepomyślność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­po­myśl­ne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepomyślny

 przysł. niepomyślnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepowodzenie

Wiktionary


niepomyślny

przy­miot­nik

 (1.1) który nie jest po czy­jejś myśli, który komuś nie sprzy­ja

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ, AS: ńepõmyśl̦ny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. niepomyślnie

 rzecz. niepomyślność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niefortunny

Wiktionary


nieponawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­na­wiać.

Wiktionary


nieponsowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pon­so­wieć.

Wiktionary


nieponumerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­nu­me­ro­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔ̃nũmɛrɔˈvãɲɛ, AS: ńepõnũmerovãńe

Wiktionary


niepoopalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­o­pa­lać.

Wiktionary


niepopamiętanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pa­mię­tać.

Wiktionary


niepoparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­przeć.

Wiktionary


niepopełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­peł­niać.

Wiktionary


niepopełnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­peł­nić.

Wiktionary


niepopieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pie­przyć.

Wiktionary


niepopieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pie­rać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔpʲjɛˈrãɲɛ, AS: ńepopʹi ̯erãńe

Wiktionary


niepopiskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pi­ski­wać.

Wiktionary


niepopr.

skrót od: nie­po­praw­ny, nie­po­praw­nie


SJP.pl


niepoprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pra­wiać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔpraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: ńepopravʹi ̯ä̃ńe

Wiktionary


niepoprawnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­po­praw­ny, niez­god­nie z okre­ślo­ny­mi re­gu­ła­mi

 (1.2) w spo­sób nie­prze­wi­du­ją­cy lub nie­do­pu­szcza­ją­cy moż­li­wo­ści zmia­ny, po­pra­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po­tu­szyń­ski wy­stą­pił w stro­ju tu­rec­kim, suty zawój dźwi­gał na gło­wie, brodę za­pu­ścił, Al­la­cha imię miał na ustach, a choć po tu­rec­ku mówił nie­po­praw­nie, ale i tą odro­bi­ną zna­jo­mo­ści i mowy i zwy­cza­jów im­po­no­wał Krzecz­kow­skie­mu […]

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepoprawność ż.

 przym. niepoprawny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) błędnie, nieprawidłowo, niewłaściwie

Wiktionary


niepoprawność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­po­praw­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­praw­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepoprawny

 przysł. niepoprawnie

Wiktionary


niepoprawny

przy­miot­nik

 (1.1) niez­god­ny czę­ścio­wo lub zu­peł­nie z usta­lo­ny­mi re­gu­ła­mi

 (1.2) taki, który nie za­mie­rza lub nie daje się po­pra­wić

Wiktionary

Nie­po­praw­ny (fr. "L'in­cor­ri­gi­ble") – ko­me­dio­wy film fa­bu­lar­ny z 1975. Pow­stał na pod­sta­wie książ­ki Alex Va­ro­ux pt. "Ah mon pote".

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. niepoprawność ż.

 przysł. niepoprawnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) błędny, niedobry, niewłaściwy, zły

 (1.2) niereformowalny, niezmienny, zatwardziały

Wiktionary


niepoprzedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­prze­dzać.

Wiktionary


niepopularny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­cie­szą­cy się po­pu­lar­no­ścią, niez­na­ny

 (1.2) niez­god­ny z opi­nią ogółu, nie­lu­bia­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepopularność ż.

Wiktionary


niepopularyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­pu­la­ry­zo­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔpularɨzɔˈvãɲɛ, AS: ńepopularyzovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niespopularyzowanie dk.

Wiktionary


niepopylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­py­lać.

Wiktionary


nieporadniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­rad­nie


SJP.pl


nieporadność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. brak umie­jęt­no­ści ra­dze­nia sobie w czymś lub z czymś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈradnɔɕt͡ɕ, AS: ńeporadność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieporadny

 przysł. nieporadnie

Wiktionary


nieporadny

1. nie­u­mie­ją­cy sobie po­ra­dzić; nie­za­rad­ny; niew­praw­ny;
2. świad­czą­cy o braku umie­jęt­no­ści lub wpra­wy; niez­grab­ny, nie­fa­cho­wy


SJP.pl

przy­miot­nik

 (1.1) nie­po­tra­fią­cy sobie po­ra­dzić

 (1.2) świad­czą­cy o braku ra­dze­nia sobie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieporadność ż.

 przysł. nieporadnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekompetentny, niezgrabny

 (1.2) nieudany, niezręczny

Wiktionary


nieporadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ra­dzić.

Wiktionary


nieporastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ra­stać.

Wiktionary


nieporcjowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|por­cjo­wać.

Wiktionary


nieporozmawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­roz­ma­wiać.

Wiktionary


nieporozumienie

1. po­mył­ka, błąd wy­ni­ka­ją­cy z róż­nej oceny sy­tu­a­cji, in­ne­go zro­zu­mie­nia słów
2. spór, awan­tu­ra


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­mył­ka wy­ni­kła z nie­wła­ści­we­go zro­zu­mie­nia słów, sy­tu­a­cji

 (1.2) spór po­mię­dzy oso­ba­mi z po­wo­du róż­ni­cy zdań

 (1.3) sy­tu­a­cja, zja­wi­sko lub wy­da­rze­nie oce­nia­ne kry­tycz­nie jako nie­sto­sow­ne lub nie­roz­sąd­ne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tu za­czy­na się nie­po­ro­zu­mie­nie, które by­ło­by ko­micz­nym, gdyby z jego po­wo­du nie po­peł­nio­no tylu krzywd.

 (1.2) Kon­flik­ty ze wspól­ni­ka­mi, nie­po­ro­zu­mie­nia w związ­ku part­ner­skim, nie­uf­ność i po­dej­rze­nia o nie­ucz­ci­wość to spra­wy, które mogą za­koń­czyć się w urzę­dach, są­dach i in­sty­tu­cjach po­jed­naw­czych.

 (1.3) Nasze mał­żeń­stwo to było jedno wiel­kie nie­po­ro­zu­mie­nie!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńeporozũmʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) zatarg, scysja

Wiktionary


nieportretowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|por­tre­to­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔrtrɛtɔˈvãɲɛ, AS: ńeportretovãńe

Wiktionary


nieporuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ru­czyć.

Wiktionary


nieporuszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ru­szać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔruˈʃãɲɛ, AS: ńeporušãńe

Wiktionary


nieporuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ru­szyć.

przy­słó­wek

 (2.1) bez ruchu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔruˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ńeporušẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. poruszenie

 przym. nieporuszony

Wiktionary


nieporuszony

taki, który bar­dzo się czymś prze­jął, wzru­szył; nie­spo­koj­ny


SJP.pl


nieporwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|por­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔˈrvãɲɛ, AS: ńeporvãńe

Wiktionary


nieporysowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ry­so­wać.

Wiktionary


nieporywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­ry­wać.

Wiktionary


nieporzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­rzu­cać.

Wiktionary


nieporzygiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­rzy­gi­wać.

Wiktionary


nieporządeczek

zdrob­nie­nie od: nie­po­rzą­dek


SJP.pl


nieporządek

brak po­rząd­ku; nie­ład


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) brak po­rząd­ku

 (1.2) mat. per­mu­ta­cja ele­men­tów zbio­ru, nie­po­zo­sta­wia­ją­ca żad­ne­go ele­men­tu na swoim pier­wot­nym miej­scu;

Wiktionary

Nie­po­rzą­dek – per­mu­ta­cja ele­men­tów zbio­ru, która nie po­zo­sta­wia żad­ne­go ele­men­tu na swoim ory­gi­nal­nym miej­scu (in­ny­mi słowy nie po­sia­da żad­ne­go punk­tu sta­łe­go).

Licz­bę nie­po­rząd­ków da­ne­go n-ele­men­to­we­go zbio­ru oz­na­cza się sym­bo­lem pod­sil­ni !n, n¡ lub for­mu­la_1 (zwa­nej rów­nież „dolną sil­nią”).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po­zo­sta­wił wszyst­ko w ogrom­nym nie­po­rząd­ku.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieład; książk. stajnia Augiasza, stajnia augiaszowa; pot. bałagan, bajzel, chlew, dziada z babą brakuje, kipisz, kram, pieprznik, śmietnik; przen. pobojowisko; wulg. burdel, burdel na kółkach, pierdolnik, syf

Wiktionary


nieporządki

brak po­rząd­ku; nie­ład


SJP.pl


nieporządkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­rząd­ko­wać.

Wiktionary


nieporządnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób po­zba­wio­ny po­rząd­ku

 (1.2) w spo­sób skut­ku­ją­cy nie­po­rząd­kiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieporządność ż.

 przym. nieporządny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezplanowo, chaotycznie

 (1.2) bezładnie

Wiktionary


nieporządniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­rząd­nie


SJP.pl


nieporządniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: nie­po­rząd­ny; bar­dziej nie­po­rząd­ny


SJP.pl


nieporządność

brak po­rząd­ku, sta­ran­no­ści; niech­luj­ność, nied­ba­łość


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­po­rząd­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­rząd­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieporządny

 przysł. nieporządnie

Wiktionary


nieporządny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie utrzy­mu­je po­rząd­ku; nied­ba­le wy­ko­nu­ją­cy coś

 (1.2) ce­chu­ją­cy się bra­kiem po­rząd­ku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieporządność ż.

 przysł. nieporządnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niechlujny, niestaranny

 (1.1) chaotyczny, niechlujny, niestaranny, nieuporządkowany

Wiktionary


nieporównanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­rów­nać.

przy­słó­wek

 (2.1) w spo­sób nie­po­rów­na­ny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔruvˈnãɲɛ, AS: ńeporuvnãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. porównanie

 przym. nieporównany

Wiktionary


nieporównany

zna­leźć róż­ni­ce i cechy wspól­ne dwóch lub wię­cej rze­czy


SJP.pl


nieporównywalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest nie­po­rów­ny­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są nie­po­rów­ny­wal­ni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieporównywalny

 przysł. nieporównywalnie

Wiktionary


nieporównywalny

przy­miot­nik

 (1.1) nie da­ją­cy się po­rów­nać, zbyt różny/od­mien­ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. porównanie n., porównywanie n., nieporównywanie n., nieporównywalność ż., porównywalność ż.

 przysł. nieporównywalnie

 czas. porównać dk., porównywać ndk.

Wiktionary


nieporównywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­rów­ny­wać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔruvnɨˈvãɲɛ, AS: ńeporuvnyvãńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. nieporównywalny

Wiktionary


nieporęcianin

miesz­ka­niec Nie­po­rę­tu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Nie­po­rę­tu

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Nie­po­rę­tu, uro­dzo­na w Nie­po­rę­cie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieporęt m.

:: fż. nieporęcianka ż.

 przym. nieporęcki

Wiktionary


nieporęcianka

miesz­kan­ka Nie­po­rę­tu


SJP.pl

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Nie­po­rę­tu

 (1.2) ko­bie­ta, dziew­czy­na po­cho­dzą­ca z Nie­po­rę­tu, uro­dzo­na w Nie­po­rę­cie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieporęt m.

:: fm. nieporęcianin m.

 przym. nieporęcki

Wiktionary


nieporęcki

przy­miot­nik od: Nie­po­ręt


SJP.pl

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Nie­po­rę­tem, do­ty­czą­cy Nie­po­rę­tu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Nieporęt m., nieporęcianin m., nieporęcianka ż.

Wiktionary


nieporęczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: nie­po­ręcz­nie


SJP.pl


nieporęczny

przy­miot­nik

 (1.1) książk. nie­wy­god­ny w uży­ciu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieporęczność ż.

 przysł. nieporęcznie

Wiktionary


nieporęt

wieś w Pol­sce


SJP.pl

Nie­po­ręt – wieś so­łec­ka (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie le­gio­now­skim, w gmi­nie Nie­po­ręt. Leży nad Za­le­wem Ze­grzyń­skim, 25 ki­lo­me­trów od cen­trum War­sza­wy, 11 km od gra­nic sto­li­cy.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Nie­po­ręt.

Wikipedia


nieposadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sa­dzić.

Wiktionary


nieposesjonat

osoba nie­po­sia­da­ją­ca włas­no­ści ziem­skiej lub nie­ru­cho­mo­ści miej­skiej


SJP.pl


nieposiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sia­dać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔɕaˈdãɲɛ, AS: ńepośadãńe

Wiktionary


nieposiekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sie­kać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔɕɛˈkãɲɛ, AS: ńepośekãńe

Wiktionary


nieposmarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pos­ma­ro­wać.

Wiktionary


nieposolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­so­lić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔsɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: ńeposolẽńe

Wiktionary


niepospieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­spie­szać.

Wiktionary


niepospieszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­spie­szyć.

Wiktionary


niepospolicie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób niez­wy­kły, wy­jąt­ko­wy, rzad­ki, nie­ty­po­wy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za­cho­wy­wał się nie­po­spo­li­cie od­waż­nie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. niepospolitość ż.

 przym. niepospolity

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nadzwyczajnie, niezwykle, wyjątkowo

Wiktionary


niepospolitość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co nie­po­spo­li­te

Wiktionary

Powiązane:

 przym. niepospolity, pospolity

 przysł. pospolicie, niepospolicie

Wiktionary


nieposprzątanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pos­przą­tać.

Wiktionary


nieposrebrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|pos­re­brzać.

Wiktionary


niepostanawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sta­na­wiać.

Wiktionary


niepostarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sta­rzeć.

Wiktionary


niepostawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­sta­wić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌɲɛpɔstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ńepostavʹi ̯ė̃ńe

Wiktionary


niepostponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|post­po­no­wać.

Wiktionary


niepostrzeganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|nie|po­strze­gać.

Wiktionary