# bałt

dawniej: wielki bęben tatarski

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. członek narodu lub dawnego plemięemienia, posługującego się jednym z języków bałtyckich;

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Bałtowie zamieszkują tereny nad wschodnim wybrzeżem Bałtyku.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bawt, AS: bau̯t

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bałtyk m., Bałtyka ż.

:: fż. Bałtyjka ż.

przym. bałtyjski, bałtycki, nadbałtycki

temsłow. bałto-

Wiktionary

# bałt.

skrót od: bałtycki, bałtyjski

SJP.pl

# bałtolog

specjalista w dziedzinie bałtologii; naukowiec badający kulturę i języki ludów nadbałtyckich; baltolog, bałtysta

SJP.pl

# bałtologia

nauka o kulturze, języku i historii ludów nadbałtyckich; baltologia

SJP.pl

Bałtystyka, bałtologia lub filologia bałtycka – gałąź wiedzy humanistycznej, której głównym przedmiotem badań są języki, literatura, kultura oraz dzieje narodów bałtyjskich. Ze względu na podział tych narodów, można wydzielić jej poddyscypliny: lituanistykę, letonistykę oraz prutenistykę. W Polsce głównymi ośrodkami badań bałtystycznych są: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Uniwersytet Warszawski.

Wikipedia

# bałtolożka

→ bałtolog; baltolożka

SJP.pl

# bałtosłowianie

członek ludu indoeuropejskiego

SJP.pl

# bałtosłowianin

członek ludu indoeuropejskiego

SJP.pl

# bałtosłowiański

dotyczący Bałtosłowian, charakterystyczny dla Bałtosłowian

SJP.pl

# bałtów

dawniej: wielki bęben tatarski

SJP.pl

Polsce

- Bałtów – wieś w woj. lubelskim, w pow. puławskim, w gminie Żyrzyn
- Bałtów – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. ostrowieckim, w gminie Bałtów

- Bałtów – gmina wiejska
- Bałtów – gromada

Wikipedia

# bałtowie

1. wieś w województwie lubelskim;
2. wieś w województwie świętokrzyskim

SJP.pl

Bałtowie – indoeuropejska grupa ludnościowa, zamieszkująca obszar Europy Środkowej, głównie południowo-wschodnie wybrzeża Morza Bałtyckiego i posługująca się językami bałtyckimi.

Wikipedia

# bałtowski

przymiotnik od: Bałtów

SJP.pl

# bałtroczyk

nazwisko

SJP.pl

# bałtycki

1. → Bałtyk;
2. dotyczący Bałtów, charakterystyczny dla Bałtów; bałtyjski

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Łotwa leży pośrodku trzech republik bałtyckich.

(1.1) Biżuteria z bursztynu bałtyckiego ucieszyła panią kanclerz.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bawˈtɨt͡sʲci, AS: bau̯tycʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bałtyckość ż., Bałtyk mrz., Bałt mos., Bałtyjka ż., Bałtyka ż.

przym. nadbałtycki, południowobałtycki, wschodniobałtycki, zachodniobałtycki, północnobałtycki

przysł. bałtycko

Wiktionary

# bałtycko

przysłówek

(1.1) na sposób bałtycki, tak jak robione jest na Bałtyku

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bałtyckość ż., Bałtyk mrz., Bałtyka ż.

przym. bałtycki, nadbałtycki

Wiktionary

# bałtyckość

→ bałtycki

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bałtyckie, bałtycki charakter czegoś

Wiktionary

#### Patrz:

bałtycki

#### Powiązane:

rzecz. Bałtyk mrz.

przym. bałtycki

przysł. bałtycko

Wiktionary

# bałtyjka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. członkini narodu lub dawnego plemięemienia, posługującego się jednym z języków bałtyckich;

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bawˈtɨjka, AS: bau̯tyi ̯ka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bałtyk m., Bałtyka ż.

:: fm. Bałt m.

przym. bałtyjski, bałtycki

temsłow. bałto-

Wiktionary

# bałtyjsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto i port morski w Rosji, w obwodzie królewieckim, leżące po obu stronach Cieśniny Piławskiej;

Wiktionary

Bałtyjsk, Piława (ros. Балтийск, Bałtijsk; dawn. niem. Pillau) – miasto i port morski w Rosji, w obwodzie królewieckim, na Mierzei Wiślanej, po obu stronach Cieśniny Piławskiej u wejścia do Zalewu Wiślanego. W 2020 roku liczyło ok. 33,7 tys. mieszkańców.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W Bałtyjsku istniała jedna z największych bałtyckich baz marynarki wojennej ZSRR.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bałtyk mrz., Bałtyka ż.

przym. bałtyjski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) hist. Piława (do 1946)

Wiktionary

# bałtyjski

1. dotyczący Bałtów, charakterystyczny dla Bałtów; bałtycki;
2. → Bałtyjsk

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) etn. związany z Bałtami

(1.2) geogr. związany z Bałtyjskiem

Wiktionary

#### Patrz:

Bałtyjsk

#### Powiązane:

rzecz. Bałtyka ż., Bałtyk mrz., Bałtyjsk mrz., Bałt mos., Bałtyjka ż.

przym. nadbałtycki

Wiktionary

# bałtyk

Morze Bałtyckie; morze w Europie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. Morze Bałtyckie

Wiktionary

Morze Bałtyckie, Bałtyk – morze śródlądowe na szelfie kontynentalnym w północnej Europie. Połączone z Morzem Północnym przez Cieśniny Duńskie (Sund, Mały Bełt, Wielki Bełt), Kattegat, Skagerrak oraz Limfjorden.

Za zachodnią granicę Bałtyku Właściwego przyjmuje się cieśninę Sund i próg podwodny ciągnący się na głębokości 18–20 m od przylądka Gedser Odde (wyspa Falster) do przylądka Darsser Ort (wyspa Darß); na wschód od tej linii znajduje się akwen Bałtyku Zachodniego o powierzchni ok. 8000 km² nazywany przez Niemców także Ostsee (Morze Wschodnie); akwen ten obejmuje m.in. część wód Cieśnin Duńskich (oprócz Małego i Wielkiego Bełtu), a także mniejsze: Alsenbelt (płd. część Małego Bełtu), Fehmarnbelt, Langelandsbælt. Przynależność cieśnin duńskich i Kattegatu do Morza Bałtyckiego jest różnie ujmowana, w zależności od konwencji.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na Bałtyku od kilku dni panuje sztorm.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbawtɨk, AS: bau̯tyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bałtyckość ż., Bałt mos., Bałtyjka ż., Bałtyka ż., Bałtyjsk m., Bałtów m., Bałta ż., bałtystyka ż., bałtystka ż., bałtysta mos.

przym. bałtycki, nadbałtycki, bałtyjski, bałtowski, bałcki

przysł. bałtycko

temsłow. bałto-

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Morze Bałtyckie

Wiktionary

# bałtyka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geol. kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;

Wiktionary

Bałtyka – kraton, do końca ordowiku samodzielny kontynent. Współcześnie odpowiada jej prekambryjska platforma wschodnioeuropejska. Pod koniec ordowiku kolidowała z Awalonią, kiedy to zapoczątkowane zostały wczesnokaledońskie ruchy górotwórcze (faza takońska). Pod koniec syluru wskutek kolizji z Laurencją weszła w skład Laurosji.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bawˈtɨka, AS: bau̯tyka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bałtyk m., Bałt mos., Bałtyjka ż., Bałtyjsk m., Bałtów m., Bałta ż.

przym. bałtycki, nadbałtycki, bałtyjski, bałtowski, bałcki

przysł. bałtycko

temsłow. bałto-

Wiktionary

# bałtysta

osoba badająca kulturę i języki ludów nadbałtyckich; baltolog; bałtolog

SJP.pl

# bałtystka

specjalistka w zakresie bałtologii

SJP.pl

# bałtystyka

nauka o językach bałtyckich

SJP.pl

Bałtystyka, bałtologia lub filologia bałtycka – gałąź wiedzy humanistycznej, której głównym przedmiotem badań są języki, literatura, kultura oraz dzieje narodów bałtyjskich. Ze względu na podział tych narodów, można wydzielić jej poddyscypliny: lituanistykę, letonistykę oraz prutenistykę. W Polsce głównymi ośrodkami badań bałtystycznych są: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Uniwersytet Warszawski.

Wikipedia

# bałtyzm

zapożyczenie leksykalne lub gramatyczne z języków bałtyckich

SJP.pl

Bałtyzm – zapożyczenie leksykalne lub gramatyczne z języków bałtyckich.

Jednym z najpopularniejszych bałtyzmów w języku polskim jest nazwa grupy etnicznej – Kurpie. Jest to zapożyczenie z języka pruskiego i oznacza „buty”.

Wikipedia

# bałuch

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) łow. hałas tworzony w kniei przez naganiaczy

(1.2) łow. gwara. oko

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) zgiełk, rozgwar

Wiktionary

# bałucha

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. bałamut, gaduła

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. bałuszyć ndk.

Wiktionary

# bałucianin

mieszkaniec Bałut

SJP.pl

# bałucianka

mieszkanka Bałut

SJP.pl

Bałucianka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Rymanów.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.

Wikipedia

# bałuciara

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) łódź. mieszkanka Bałut

(1.2) łódź. prostaczka

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Z Bałut jestem. Bałuciara ze mnie.

(1.2) Z niej to taka prawdziwa bałuciara, prymityw taki.

Wiktionary

#### Powiązane:

forma męska bałuciarz

rzecz. Bałuty

przym. bałucki

Wiktionary

# bałuciarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) łódź. mieszkaniec Bałut

(1.2) łódź. chuligan

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jesteś chojniak czy bałuciarz?

(1.2) Wzięła takiego bałuciarza to jom potem tłukł.

Wiktionary

#### Powiązane:

forma żeńska bałuciara

rzecz. Bałuty

przym. bałucki

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) chłopak z Bałut, Antek z Bałut

Wiktionary

# bałucki

→ Bałuty

SJP.pl

#### Patrz:

Bałuty

# bałuk

nazwisko

SJP.pl

# bałuszanka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. mięta zielona

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bałuszónka

Wiktionary

# bałuszónka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. mięta zielona

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bałuszanka

Wiktionary

# bałuszyć

bałuszyć oczy - wytrzeszczać oczy w celu wypatrzenia czegoś lub ze zdziwienia

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. dużo gadać

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. hałasować

(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. kłamać, mamić

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bałucha mos.

Wiktionary

# bałut

nazwisko

SJP.pl

# bałuty

dzielnica Łodzi

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) jedna z dzielnic Łodzi;

Wiktionary

Bałuty – do 31 grudnia 1992 r. dzielnica Łodzi. Bałuty były drugą, co do wielkości, dzielnicą: obejmują pow. 78,9 km². Zamieszkuje je największa liczba ludności w stosunku do pozostałych dzielnic – ok. 191,6 tys. mieszkańców.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Mieszkam na Bałutach.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: baˈwutɨ, AS: bau̯uty

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bałuciarz m., bałuciara ż., Bałuciak m.

przym. bałucki

Wiktionary

# bałwan

1. spieniona fala morska
2. wypchany cietrzew lub jego podobizna

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) figura człowieka ulepiona ze śniegu;

(1.2) etn. rel. figura bożka pogańskiego

(1.3) łow. wypchany cietrzew lub udająca go makieta używane na wabia

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) książk. spieniona fala morska

(2.2) przest. wielka bryła, wielki kawał, słup; również jednostka bryłowa urobku np. soli; Gloger.

(2.3) stpol. słup, bryła soli

(2.4) stpol. drewniany kloc

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) pot. pogard. głupek, tuman

Wiktionary

- bałwan – posąg bóstwa pogańskiego
- bałwan soli – obrobiona przez górników bryła soli
- bałwan śniegowy – nieforemna figura ze śniegu podobna do postaci ludzkiej
- bałwan – duża fala morska
- bałwan, cień (gwara myśliwska) – wypchany cietrzew lub jego makieta używany na wabia
- Bałwan – wieś w Bułgarii

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dzieci ulepiły ogromnego bałwana.

(1.2) Lecz się zmieszali z poganami i nauczyli się ich uczynków; poczęli czcić ich bałwany.

(2.2) Każdy bałwan ma mieć własną miarę łokci 4, tj. wzdłuż miar 3 a czwartą miarę wszerz, także i wmiąż.

(3.1) Ty bałwanie! Czemu to zrobiłeś?!

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbawvãn, AS: bau̯vãn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bałwanica ż., bałwanienie n., zbałwanienie n.

:: zdrobn. bałwanek mzw.

czas. bałwanić ndk., bałwanieć ndk., zbałwanieć dk.

przym. bałwankowy, bałwaniasty

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) posążek, figurka

(2.1) grzywacz

(1.3) cień, bałwanek

(3.1) baran, bęcwał, głupiec, głupek, cymbał, debil, dureń, idiota, imbecyl, jełop, kretyn, młotek, tępak, tuman, osioł, palant, przygłup, półgłówek

Wiktionary

# bałwanek

1. figurka kaczki umieszczana na wodzie przez myśliwych
2. mały bałwan

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zdrobn. od: bałwan

(1.2) mały posążek

(1.3) mały bałwan śniegowy

(1.4) łow. gliniana figurka dzikiej kaczki umieszczana na wodzie w celu przywabienia kaczorów lub całych stad

(1.6) bałwan zabawka lub ozdoba

Wiktionary

Bałwanek, ang. The snowman – brytyjski film animowany z 1982 roku.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.6) Na choince wisiały szklane szyszki, mikołaje i bałwanki.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bawˈvãnɛk, AS: bau̯vãnek

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bałwan m., bałwanica ż., bałwanienie n., bałwaństwo n.

czas. bałwanić (się), bałwanieć

przym. bałwaniasty, bałwanisty, bałwanowaty, bałwanowy, bałwański

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.5) bałwan, cień

Wiktionary

# bałwanić

1. burzyć, spieniać wodę, tworzyć na niej wielkie fale;
2. bałwanić się:
a) o wodzie: burzyć się, spieniać się, kłębić się;
b) potocznie, o kimś: trwonić czas, barłożyć się

SJP.pl

# bałwanica

obelżywie o kobiecie, dziewczynie nieinteligentnej

SJP.pl

Bałwanica (Cymodocea K.D.Koenig) – rodzaj traw morskich należący do rodziny bałwanicowatych (Cymodoceaceae), obejmujący 4 gatunki występujące w litoralu mórz i oceanów klimatu zwrotnikowego i podzwrotnikowego Starego Świata.

Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od mitycznej nereidy Cymodoce, opiekunki Posejdona.

Wikipedia

# bałwanieć

stawać się bałwanem; głupieć, tumanieć

SJP.pl

# bałwanowaty

głupkowaty; potocznie:
1. nierozgarnięty, głupawy, przygłupi;
2. będący wyrazem głupoty, bezmyślności

SJP.pl

# bałwański

pogański, bałwochwalczy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) stpol. pogański, bałwochwalczy

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bawˈvãj̃sʲci, AS: bau̯vãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

# bałwaństwo

głupota

SJP.pl

# bałwian

dawniej: bożodrzew gruczołkowaty (gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych)

SJP.pl

# bałwochwalca

1. człowiek oddający cześć bożkom, bałwanom; poganin;
2. człowiek bezkrytycznie hołdujący jakimś zasadom, wielbiący kogoś

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) czciciel bożków

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na zewnątrz są psy, guślarze, rozpustnicy, zabójcy, bałwochwalcy i każdy, kto kłamstwo kocha i nim żyje.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bałwochwalczość ż., bałwochwalstwo n.

:: fż. bałwochwalczyni ż.

przym. bałwochwalczy

przysł. bałwochwalczo

Wiktionary

# bałwochwalczo

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób bałwochwalczy

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bałwochwalczy

rzecz. bałwochwalczyni ż., bałwochwalca mos., bałwochwalczość ż., bałwochwalstwo n.

Wiktionary

# bałwochwalczość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bałwochwalcze; cecha tych, którzy są bałwochwalczy

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bałwochwalczy

przysł. bałwochwalczo

rzecz. bałwochwalca mos., bałwochwalstwo n., bałwochwalczyni ż.

Wiktionary

# bałwochwalczy

właściwy bałwochwalcy; bezkrytyczny

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z bałwochwalstwem lub bałwochwalcą, dotyczący bałwochwalstwa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kapłani oskarżyli ich o bałwochwalczy proceder.

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bałwochwalczo

rzecz. bałwochwalczyni ż., bałwochwalca mos., bałwochwalczość ż., bałwochwalstwo n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pogański; przest. bałwański

Wiktionary

# bałwochwalczyni

1. poganka;
2. przen. bezkrytyczna wielbicielka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) czcicielka bożków

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bałwochwalczość ż., bałwochwalstwo n.

:: fm. bałwochwalca m.

przym. bałwochwalczy

przysł. bałwochwalczo

Wiktionary

# bałwochwalić

1. dawniej, w religii: uwielbiać, czcić jakiegoś bożka;
2. przenośnie: oddawać cześć komuś lub czemuś; czcić

SJP.pl

# bałwochwalski

dawniej: bałwochwalczy

SJP.pl

# bałwochwalstwo

oddawanie czci boskiej idolom, czyli wyobrażeniom bóstw; idololatria; idolatria

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rel. pejor. kult bożków (bałwanów);

(1.2) przen. bezkrytyczne uwielbienie osoby lub rzeczy

Wiktionary

Bałwochwalstwo, idolatria (gr. eidolon „obraz, posąg”, latreia „kult”) – grzech w religiach abrahamowych, polegający w podstawowym znaczeniu na oddawaniu czci wizerunkom bogów czy bóstw – bałwanom, idolom.W szerszym znaczeniu bałwochwalstwem może być także np. przywiązywanie nadmiernej wagi do spraw doczesnych kosztem Boga.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Prorocy opowiadali się jawnie przeciwko bałwochwalstwu członków narodu wybranego.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bałwochwalczyni ż., bałwochwalca mos., bałwochwalczość ż.

przym. bałwochwalczy

przysł. bałwochwalczo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) idolatria, idololatria

Wiktionary

# bałyk

1. wędzony grzbiet jesiotra;
2. podkradanie się psa myśliwskiego na brzuchu ku zwierzynie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) łow. podkradanie się psa myśliwskiego na brzuchu ku zwierzynie

Wiktionary

Bałyk (ros. балык, z tureckiego słowa oznaczającego rybę) – wędzony filet ryby z pozostawioną skórą, zazwyczaj pochodzący z jesiotra lub pstrąga (ale też np. sazana, łososia, amura, czy szczupaka). Danie pochodzi najprawdopodobniej z Uzbekistanu, ale zostało spopularyzowane w kuchni rosyjskiej, gdzie jest przyrządzane na wiele różnych sposobów.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. bałykowanie n.

czas. bałykować ndk.

Wiktionary

# bałykować

1. o psie myśliwskim: czołgać się, pełzać na brzuchu;
2. dawniej: chodzić na czworakach; raczkować

SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) przest. (także. łódź.

(1.2) łow. o psie myśliwskim: czołgać się na brzuchu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na ojców wyrzekacie, że głupie, a sami ani za grosz pomyślenia nie macie a jeno jak te dzieci, co jeszcze bałykują, cudze powtarzacie!

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bałykowanie n., bałyk mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) raczkować

(1.2) pełzać, czołgać się

Wiktionary

# bałykowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przest. chodzenie na czworakach

(1.2) łow. o psie myśliwskim: czołganie się

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. bałykować

rzecz. bałyk mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) raczkowanie

(1.2) pełzanie

Wiktionary

# bbc

[czytaj: bi-bi-s-i] skrót od: British Broadcasting Corporation (Brytyjska Korporacja Radiofoniczna); publiczna telewizja i radio w Wielkiej Brytanii

SJP.pl

# bbk

Bydgoski Bank Komunalny SA

SJP.pl

# bbl

skrót od: Be Back Later - wracam później; bbl

SJP.pl

Baryłka (ang. barrel) – jednostka objętości (ok. 159 l) cieczy i ciał sypkich, poza krajami anglosaskimi używana głównie w handlu ropą naftową.

- 1 baryłka ropy naftowej (skrót: 1 bbl) = 42 galony amerykańskie = 158,987295 l (~159 l) – standardowa jednostka objętości w przemyśle naftowym.
- 1 baryłka brytyjska (skrót: 1 Imp.bl.) = 36 galonów brytyjskich = 163,6416 l (~164 l) – używana w Wielkiej Brytanii w handlu piwem.

Wikipedia

# bbn

skrót od: Biuro Bezpieczeństwa Narodowego

SJP.pl

# bbq

skrót, rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) = kulin. barbecue

Wiktionary

# bbwr

skrót od:
a) Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem (organizacja polityczna działająca w latach 1928-1935);
b) Bezpartyjny Blok Wspierania Reform (partia polityczna działająca w latach 1993-1997)

SJP.pl

skrótowiec

(1.1) = polit. Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem

(1.2) = polit. Bezpartyjny Blok Wspierania Reform

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛ‿bɛ‿vu‿ˈɛr, AS: be‿be‿vu‿er

Wiktionary

# bbwr-owiec

członek BBWR (Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem lub Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform); bebewuerowiec

SJP.pl

# bc

skrót od:
1. Biuro Certyfikacji;
2. Bank Częstochowa

SJP.pl

bc – uniksowy kalkulator dowolnej precyzji (zarówno przed, jak i po przecinku). Umożliwia operowanie liczbami w dowolnych systemach liczbowych (wejście możliwe w systemie maksymalnie szesnastkowym, wyjście w dowolnie dużym), wykonywanie skryptów itd.

Pierwotnie program opierał się na programie dc, tłumacząc zapis infiksowy na postfiksowy (odwrotna notacja polska), jednak obecnie wersja GNU jest autonomicznym programem.

bc posiada składnię podobną do języka C.

Wikipedia

# bcc

[czytaj: be-ce-CE] skrót od: Business Centre Club - polska organizacja biznesowa

SJP.pl

- bcc (ang. body-centered cubic) – układ krystalograficzny regularny przestrzennie centrowany
- Business Centre Club
- Blind carbon copy – pole w poczcie e-mail do wysyłania wiadomości do wielu osób jednocześnie z ukryciem ich adresów przed resztą adresatów.
- Brunstad Conference Center, Norwegia
- rak podstawnokomórkowy

Wikipedia

# bcg

[czytaj: be-ce-GIE albo be-se-ŻE] (skrót od: bacille Calmette-Guérin albo bacillus Calmette-Guérin) rodzaj szczepionki przeciwgruźliczej

SJP.pl

# bch

[czytaj: be-CHA] skrót od: Bataliony Chłopskie - konspiracyjna organizacja polskiego ruchu ludowego podczas II wojny światowej

SJP.pl

skrótowiec, przymiotnik relacyjny

(1.1) inform. …używany tylko w wyrażeniach „kod BCH”, „kodowanie BCH” i podobnych: związany z klasą kodów korekcyjnych generowanych przy użyciu wielomianów nad ciałami skończonymi

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Główną zaletą kodów BCH jest możliwość dokładnego określenia liczby korygowanych błędów w czasie projektowania kodu.

Wiktionary

# bch-owiec

potocznie: członek BCh (Batalionów Chłopskich); bechowiec

SJP.pl

# bch-owski

→ BCh (Bataliony Chłopskie); bechowski

SJP.pl

# bd

[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: be-de] bardzo dobry, bardzo dobrze (ocena szkolna); bd.; częściej: bdb., bdb (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)

SJP.pl

# bd.

[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: be-de] bardzo dobry, bardzo dobrze (ocena szkolna); bd; częściej: bdb., bdb (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)

SJP.pl

# bdb

[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: be-de-be] bardzo dobry, bardzo dobrze (ocena szkolna); bdb.; rzadziej: bd lub bd. (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)

SJP.pl

# bdb.

[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: be-de-be] bardzo dobry, bardzo dobrze (ocena szkolna); bdb; rzadziej: bd. lub bd (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)

SJP.pl

skrót

(1.1) = eduk. bardzo dobry (ocena szkolna), też: bardzo dobre (zachowanie)

(1.2) = praw. bliższych danych brak

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) 5

Wiktionary

# bdd

chorobliwy lęk związany z przekonaniem o nieestetycznym wyglądzie własnego ciała; dysmorfofobia

SJP.pl

# bdelijum

(1.1) stpol. bdelium

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Drogie kamienie, jeż to słowie bdelijum.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bdelion, bdelium

Wiktionary

# bdelion

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. daw. gatunek drzewa nazwa systematyczna|Commiphora africana|ref=tak.

(1.2) bot. daw. żywica bdelionu (1.1)

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Ta, która płynie około ziemi Hewilath, gdzie się rodzi złoto; a złoto tej ziemi jest najlepsze; i tam też znajdują bdelion i kamień onychin.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1-2) bdelium, stpol. bdelijum

Wiktionary

# bdelium

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) bot. daw. gatunek drzewa nazwa systematyczna|Commiphora africana|ref=tak.

(1.2) bot. daw. żywica bdelium (1.1)

Wiktionary

Bdelium lub bdellium – wonna żywica wymieniona w Biblii, identyfikowana z żywicą drzewa lub krzewu Commiphora africana. Gatunek ten występuje w całej niemal Afryce.

Nazwa bdelium pochodzi od hebrajskiego słowa beḍōlaḥ, które występuje w dwóch miejscach w Biblii: w Księdze Liczb (11,7) i Księdze Rodzaju (2,12). W Biblii Tysiąclecia tłumaczenie to brzmi tak” „Manna zaś była podobna do nasion kolendra i miała wygląd bdelium”. W przypisie do tego słowa jest wyjaśnienie, że bdelium to rodzaj żywicy, a badacze roślin biblijnych N. H. Moldenke i A. L. Moldenke twierdzą, że jest to żywica z rośliny Commiphora africana.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Żywicę bdelium wymieniono razem ze złotem i onyksem wśród bogactw ziemi Chawila, którą okrążała rzeka Piszon (jedna z czterech odnóg rzeki wypływającej z Edenu).

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1-2) bdelion, stpol. bdelijum

Wiktionary

# bdk

Bank Depozytowo-Kredytowy SA

SJP.pl

# bdo

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) = adm. baza danych odpadowych

Wiktionary

# bdsm

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy

(1.1) seks. spektrum dobrowolnych relacji i zachowań seksualnych z zakresu dominacji, zadawania bólu, dyscypliny, kar i niewolenia;

Wiktionary

BDSM (ang. Bondage, Discipline/Dominance, Sadism/Submission, Masochism - "krępowanie", "dyscyplinowanie"/"dominacja", "sadyzm"/"uległość", "masochizm") – zbiór praktyk erotycznych skupionych wokół odczuwania bólu, relacji uległości i dominacji oraz różnego rodzaju fetyszy.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. BDSM-owy

Wiktionary

# bdsm-owy

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z BDSM-em, dotyczący BDSM-u

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. BDSM m.

skr. BDSM

Wiktionary

# bdw

skrótowiec

(1.1) = slang. internetowy byle do weekendu

Wiktionary

# be

1. nazwa litery B;
2. wyraz naśladujący zwierzęce beczenie, głównie owcy; bee;
3. w zwrotach (do) dzieci: brzydki, zły itp. lub coś brzydkiego, złego itp.

SJP.pl

wykrzyknik

(1.1) dźwięk. wyraz naśladujący dźwięk wydawany przez owcę lub barana

w funkcji przymiotnika

(2.1) w mowie skierowanej do dzieci: brzydki, zły, brudny

rzeczownik, rodzaj nijaki

(3.1) jęz. nazwa litery b

Wiktionary

Belgia:

- Bê – walońska nazwa miejscowości Beez

Inne:

- .be – krajowa domena internetowa najwyższego poziomu przypisana dla stron internetowych z Belgii
- Be – symbol pierwiastka chemicznego Berylu
- °Bé – stopień w skali Baumégo
- Be (Бб, nazwa cyrylicka: бэ) – druga litera podstawowej cyrylicy.
- Be – amerykańskie przedsiębiorstwo
- Be – album muzyczny zespołu BTS
- Be – album muzyczny rapera Commona
- Be – singel zespołu Voo Voo

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Beeeee! — beczała owca.

(2.1) Nie jedz tego, to jest be!

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ, AS: be

Wiktionary

#### Powiązane:

(1.1)

rzecz. beczenie n.

czas. beczeć ndk., zabeczeć dk., pobekiwać ndk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(2.1) fe, fuj

Wiktionary

# bea

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż., forma imienia Beata

Wiktionary

- Bea – gmina w Aragonii (Hiszpania)
- BEA – British European Airways

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Bea

źródła.

== Bea (język angielski.) ==

wymowa.

IPA|biː.

homofony|b|be|bee.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) imię|angielski|ż. Bea, forma imienia Beatrix

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

# beaciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Beaty lub z nią związany

SJP.pl

# beagle

[czytaj: bigl] rasa psa gończego

SJP.pl

Beagle – rasa psa, należąca do grupy psów gończych, posokowców i psów ras pokrewnych, typu wyżłowatego. Zaklasyfikowana do sekcji psów gończych, w podsekcji psy gończe małe. Podlega próbom pracy.

Wikipedia

# bean

beanus; dawniej:
1. nowo przyjęty na uczelnię student; żak
2. głupiec, gamoń

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. nowicjusz na uczelni, rozpoczynający studia, żak, fryc

Wiktionary

Bean – wieś w Anglii, w hrabstwie Kent, w dystrykcie Dartford. Leży 25 km na północny zachód od miasta Maidstone i 31 km na wschód od centrum Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 1557 mieszkańców.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛãn, AS: beãn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beania ż., beanus mos.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) beanus

Wiktionary

# beania

dawniej:
1. okres, w którym nowo przyjęty żak poddawany był próbom cierpliwości, wytrzymałości itp.;
2. przyjęcie żaka do grona studentów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) okres poddawania żaków (beanów) próbom cierpliwości, czy wytrzymałości

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bean, beanus

Wiktionary

# beanie

beanus; dawniej:
1. nowo przyjęty na uczelnię student; żak
2. głupiec, gamoń

SJP.pl

# beanus

bean; dawniej:
1. nowo przyjęty na uczelnię student; żak
2. gamoń; głupiec

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. eduk. bean

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beania ż., bean m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bean

Wiktionary

# beat

[czytaj: bit]
1. rockowa muzyka rozrywkowa popularna w latach 60. XX wieku, charakteryzująca się silnie zaznaczonym rytmem; bit, bigbit, big-beat, mocne uderzenie;
2. w muzyce: równomierne uderzenie odmierzające kolejne takty utworu; bit

SJP.pl

- Beat – biskup Seo de Urgel w latach 850–857
- Beat – imię męskie
- Beat (muzyka) – podkład rytmiczny
- Beat (gatunek muzyczny) – nurt muzyki pop-rockowej, czasem także big beat
- Beat (album)
- Beat (film 1997) – film południowokoreański
- Beat (film 1998) – film japoński
- Beat (film 2000) – film amerykański w reżyserii Gary'ego Walkowa

Wikipedia

# beata

imię żeńskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Beata – żeński odpowiednik imienia Beat, pochodzi od łac. beatus oznaczającego błogosławiona, przynosząca szczęście, szczęśliwa.

W Polsce imię jest popularne w XXI wieku. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 279226 kobiet o imieniu Beata nadanym jako imię pierwsze (21. miejsce wśród imion żeńskich).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Czy ktoś pamięta ostatnie imieniny Beaty?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈata, AS: beata

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beatyfikowanie n., beatyfikant m., beatyfikantka ż., beatyfikator m., beatyfikatorka ż., beatyfikacja ż., Beatrycze ż.

:: zdrobn. Beatka ż., Becia ż.

:: fm. Beat m.

czas. beatyfikować ndk.

przym. Beatowy, beatyfikacyjny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) zdrobn. Beatka, Becia, Beti

Wiktionary

# beatbox

[czytaj: bitboks] rytmiczne tworzenie rozmaitych dźwięków przy pomocy narządów mowy, powiązane z kulturą hiphopową; beatboxing

SJP.pl

Beatbox – forma rytmicznego tworzenia dźwięków – np. perkusji, linii basowej, głosów zwierząt, scratchy za pomocą narządów mowy – ust, języka, krtani, gardła czy przepony. Technika, przez niektórych określana jako hip-hopowy odwrót od maszyn poprzez naśladowanie głosem rytmów i dźwięków, paradoksalnie inspirowana jest estetyką maszynistyczną.

Nazwę zjawiska można zapisać na kilka sposobów: "beatbox", "human beatbox", "beatboxing"; niekiedy funkcjonuje spolszczony "bitboks".

Wikipedia

# beatboxer

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) muz. muzyk tworzący beatbox

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beatbox m.

Wiktionary

# beatboxing

[czytaj: bitboksing] rytmiczne tworzenie rozmaitych dźwięków przy pomocy narządów mowy, powiązane z kulturą hiphopową; beatbox

SJP.pl

# beatboxowy

→ beatbox [czytaj: bitboksowy]

SJP.pl

# beatka

zdrobnienie od: Beata (imię żeńskie)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Beata

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Pojechałyśmy z panią Beatką odwiedzić pana Zdzisia.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beata ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Becia, Beti

Wiktionary

# beatlemania

[czytaj: bitelmania] fanatyczne uwielbienie zespołu muzycznego The Beatles

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zjawisko ogromnej popularności w latach 60. XX w. zespołu The Beatles;

Wiktionary

Wikipedia

# beatles

[czytaj: bitels] bitels, bitles (rzadziej);
1. członek zespołu The Beatles;
2. potocznie: chłopak o długich włosach

SJP.pl

The Beatles – brytyjski rockowy zespół muzyczny z Liverpoolu, działający w latach 1960–1970. Przez większość tego okresu (w latach 1962–1969) w jego skład wchodzili John Lennon, Paul McCartney, George Harrison i Ringo Starr.

Beatlesi wywodzą się z zespołu The Quarrymen, w którym występowali Lennon, McCartney i Harrison. Do 1962 występowali głównie w Liverpoolu i Hamburgu, gdzie odbyli kilka serii koncertów i poznali swojego późniejszego menedżera, Briana Epsteina. W 1962 rozpoczęli współpracę z producentem George’em Martinem, z którym pracowali do końca działalności. W tym samym roku wydali debiutancki singiel „Love Me Do”, a w 1963 – pierwszy album pt. Please Please Me, który okazał się bestsellerem na terenie Wielkiej Brytanii. Na ten sam rok datuje się początki beatlemanii, czyli ogromnej popularności Beatlesów, charakteryzującej się histerycznymi reakcjami fanów. W 1964 zespół po raz pierwszy wystąpił w Stanach Zjednoczonych, a zrealizowany tam odcinek programu The Ed Sullivan Show z ich udziałem zgromadził największą telewizyjną publiczność w historii kraju. Beatlesi stali się tym samym prekursorami brytyjskiej inwazji, polegającej na rosnącej popularności brytyjskich muzyków w Stanach i na całym świecie.

Wikipedia

# beatlesi

[czytaj: bitels] bitels, bitles (rzadziej);
1. członek zespołu The Beatles;
2. potocznie: chłopak o długich włosach

SJP.pl

The Beatles – brytyjski rockowy zespół muzyczny z Liverpoolu, działający w latach 1960–1970. Przez większość tego okresu (w latach 1962–1969) w jego skład wchodzili John Lennon, Paul McCartney, George Harrison i Ringo Starr.

Beatlesi wywodzą się z zespołu The Quarrymen, w którym występowali Lennon, McCartney i Harrison. Do 1962 występowali głównie w Liverpoolu i Hamburgu, gdzie odbyli kilka serii koncertów i poznali swojego późniejszego menedżera, Briana Epsteina. W 1962 rozpoczęli współpracę z producentem George’em Martinem, z którym pracowali do końca działalności. W tym samym roku wydali debiutancki singiel „Love Me Do”, a w 1963 – pierwszy album pt. Please Please Me, który okazał się bestsellerem na terenie Wielkiej Brytanii. Na ten sam rok datuje się początki beatlemanii, czyli ogromnej popularności Beatlesów, charakteryzującej się histerycznymi reakcjami fanów. W 1964 zespół po raz pierwszy wystąpił w Stanach Zjednoczonych, a zrealizowany tam odcinek programu The Ed Sullivan Show z ich udziałem zgromadził największą telewizyjną publiczność w historii kraju. Beatlesi stali się tym samym prekursorami brytyjskiej inwazji, polegającej na rosnącej popularności brytyjskich muzyków w Stanach i na całym świecie.

Wikipedia

# beatlesówka

[czytaj: bitelsówka] bitelsówka, bitlesówka;
1. płaska, owalna czapka z daszkiem, popularna w latach 60. XX wieku; bitelsówa;
2. rodzaj gitary akustycznej używanej m.in. przez członków grupy The Beatles;
3. skórzany but z płaskim obcasem i cholewką ponad kostkę, używany w jeździectwie; rollingstonka, sztyblet

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odzież. owalna i płaska czapka z daszkiem z lat 60. XX wieku

(1.2) muz. gitara akustyczna typowa dla członków The Beatles

(1.3) skórzany but jeździecki z cholewką ponad kostkę i płaskim obcasem

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bitelsówa ż., bitels m., beatles m.

przym. bitelsowski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bitelsówa

(1.3) rollingstonka, sztyblet

Wiktionary

# beatlesówki

[czytaj: bitelsówka] bitelsówka, bitlesówka;
1. płaska, owalna czapka z daszkiem, popularna w latach 60. XX wieku; bitelsówa;
2. rodzaj gitary akustycznej używanej m.in. przez członków grupy The Beatles;
3. skórzany but z płaskim obcasem i cholewką ponad kostkę, używany w jeździectwie; rollingstonka, sztyblet

SJP.pl

# beatlesowski

[czytaj: bitlesowski lub bitelsowski] bitelsowski, bitlesowski;
1. nawiązujący do twórczości zespołu The Beatles, taki jak w muzyce tego zespołu;
2. związany z subkulturą młodzieżową lat sześćdziesiątych XX wieku, naśladującą styl lansowany przez ten zespół

SJP.pl

# beatniczka

→ beatnik [czytaj: bitniczka]; bitniczka

SJP.pl

# beatnik

[czytaj: bitnik] przedstawiciel grupy młodzieży zbuntowanej przeciwko normom społecznym i wyrażający ten bunt w różnych ekscesach; bitnik

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. liter. członek amerykańskiego ruchu literacko-kulturowego lat pięćdziesiątych XX wieku

Wiktionary

Beatnicy, bitnicy (ang. beat generation) – nieformalny awangardowy ruch literacko-kulturowy, propagujący idee anarchistycznego indywidualizmu, nonkonformizmu i swobody twórczej, który powstał w latach 50. XX w. w USA.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) war. bitnik

Wiktionary

# beatnikowski

→ beatnik; bitnikowski

SJP.pl

# beatniks

[czytaj: bitniks] grupa młodzieży zbuntowanej przeciwko normom społecznym i wyrażającej ten bunt w różnych ekscesach; bitnicy, beatnicy, the beat

SJP.pl

# beatowy

→ beat [czytaj: bitowy]

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) muz. związany z beatem, dotyczący beatu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Piosenkarz skomponował także mszę beatową.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beat mrz.

Wiktionary

# beatrice

[czytaj: beatris]
1. obce imię żeńskie;
2. miasto w USA, w stanie Nebraska

SJP.pl

- Beatrycze – imię żeńskie

Miejscowości w USA:

- Beatrice – miejscowość w stanie Alabama, w hrabstwie Monroe
- Beatrice – miasto w stanie Nebraska, w hrabstwie Gage

Inne:

- Beatrice – węgierska grupa muzyczna
- Beatrice – wiersz Sary Teasdale

Wikipedia

# beatriks

obce imię żeńskie

SJP.pl

Beatrycze – imię żeńskie pochodzenia włoskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „przynosząca szczęście”. Użyte w Boskiej komedii Dantego.

Beatrycze imieniny obchodzi 18 stycznia, 13 lutego, 10 maja, 29 lipca, 29 sierpnia, 1 września i 25 listopada.

Wikipedia

# beatrycze

imię żeńskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Beatrycze – imię żeńskie pochodzenia włoskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „przynosząca szczęście”. Użyte w Boskiej komedii Dantego.

Beatrycze imieniny obchodzi 18 stycznia, 13 lutego, 10 maja, 29 lipca, 29 sierpnia, 1 września i 25 listopada.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛaˈtrɨt͡ʃɛ, AS: beatryče

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beata ż.

Wiktionary

# beatty

Miejscowości w USA:

- Beatty – jednostka osadnicza w stanie Nevada, w hrabstwie Nye

Gminy w USA:

- Beatty (ang. Beatty Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie St. Louis

Wikipedia

# beatyfikacja

uznanie przez Kościół katolicki osoby zmarłej za błogosławioną

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Beatyfikację poprzedza proces beatyfikacyjny, w którym ustala się, czy dana osoba zasługuje na wyniesienie na ołtarze.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛatɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: beatyfʹikacʹi ̯a

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beatyfikowanie n., beatyfikant m., beatyfikantka ż., beatyfikator m., beatyfikatorka ż., Beata ż., Beat m.

czas. beatyfikować ndk.

przym. beatyfikacyjny

Wiktionary

# beatyfikacyjny

przymiotnik od: beatyfikacja

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący beatyfikacji, związany z beatyfikacją

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Beatyfikację poprzedza proces beatyfikacyjny, w którym ustala się, czy dana osoba zasługuje na wyniesienie na ołtarze.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beata ż., beatyfikowanie n., beatyfikacja ż.

czas. beatyfikować

Wiktionary

# beatyfikować

w Kościele katolickim: zaliczyć, zaliczać w poczet błogosławionych

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) rel. oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kościół beatyfikuje po wcześniejszym przeprowadzeniu procesu.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beatyfikacja ż., beatyfikowanie n., Beata ż.

przym. beatyfikacyjny

Wiktionary

# beatyfikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rel. dokonywanie beatyfikacji

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beatyfikacja ż., Beata ż.

czas. beatyfikować ndk.

przym. beatyfikacyjny

Wiktionary

# beauce

[czytaj: bos]
1. region w północnej Francji;
2. region w Quebecu (prowincji Kanady)

SJP.pl

Beauce może oznaczać:

- Beauce – region naturalny we Francji;
- Beauce – region Quebecu (Kanada).

Wikipedia

# beauceron

[czytaj: boseran] rasa psów pasterskich; owczarek z Beauce, owczarek francuski beauceron

SJP.pl

Owczarek francuski Beauceron – jedna z ras psów należących do psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Podlega próbom pracy.

Wikipedia

# beaufort

[czytaj: bofort]1. François Beaufort de Vendôme, książę (1616-69), jeden z gł. przywódców frondy, admirał francuski;
2. Francis Beaufort (1774-1856), irlandzki fizyk i matematyk

SJP.pl

Antarktyda:

- Beaufort Island – wyspa

Australia:

- Beaufort – miasto w stanie Wiktoria

Francja:

- Beaufort – gmina w regionie Franche-Comté
- Beaufort – gmina w regionie Langwedocja-Roussillon
- Beaufort – gmina w regionie Midi-Pireneje
- Beaufort – gmina w regionie Nord-Pas-de-Calais
- Beaufort – gmina w regionie Rodan-Alpy, w departamencie Isère
- Beaufort – gmina w regionie Rodan-Alpy, w departamencie Sabaudia
- Beaufort-Blavincourt – gmina
- Beaufort-en-Anjou – gmina
- Beaufort-en-Argonne – gmina
- Beaufort-en-Santerre – gmina
- Beaufort-Orbagna – gmina
- Beaufort-sur-Gervanne – gmina

Wikipedia

# beaujolais

[czytaj: bożoLE] czerwone wino burgundzkie, charakteryzujące się krótkim okresem dojrzewania

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) enol. wino burgundzkie o lekkim, owocowym charakterze produkowane w okolicach francuskiego regionu Beaujolais;

Wiktionary

- Beaujolais – rodzaj czerwonego wina burgundzkiego z regionu Beaujolais
- Beaujolais – region historyczny Francji

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Zaproszeni goście degustując beaujolais mogli oglądać akwarele, oleje, pastele, druk cyfrowy i rzeźby inspirowane częstochowska hutą.

Wiktionary

# beaumarchais

[czytaj: bomarSZE] nazwisko, m.in. Pierre Augustin Caron de Beaumarchais (1732-1799) - pisarz francuski

SJP.pl

Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais, wym. [pjɛʁ bomaʁˈʃɛ] (ur. 24 stycznia 1732 w Paryżu, zm. 18 maja 1799 tamże) – francuski dramaturg i pisarz, zegarmistrz, harfista, śpiewak, kompozytor, dyplomata, finansista, wolnomularz, podejrzewany także o bycie szpiegiem.

Wikipedia

# beaumont

## Geografia

### Belgia

- Beaumont – osada w mieście Stavelot
- Beaumont – miasto w Regionie Walońskim, w prowincji Hainaut, w okręgu Thuin

### Francja

- Beaumont – gmina w regionie Owernia, departament Górna Loara
- Beaumont – gmina w regionie Owernia, departament Puy-de-Dôme
- Beaumont – gmina w regionie Burgundia
- Beaumont – gmina w regionie Limousin
- Beaumont – gmina w regionie Lotaryngia
- Beaumont – gmina w regionie Midi-Pireneje
- Beaumont – gmina w regionie Poitou-Charentes
- Beaumont – gmina w regionie Rodan-Alpy, departament Górna Sabaudia
- Beaumont – gmina w regionie Rodan-Alpy, departament Ardèche
- Beaumont-de-Lomagne – gmina
- Beaumont-du-Gâtinais – gmina
- Beaumont-du-Lac – gmina
- Beaumont-du-Ventoux – gmina
- Beaumont-en-Argonne – gmina
- Beaumont-en-Beine – gmina
- Beaumont-en-Verdunois – gmina
- Beaumont-en-Véron – gmina
- Beaumont-Hague – miejscowość
- Beaumont-Hamel – gmina
- Beaumont-la-Ronce – miejscowość
- Beaumont-le-Hareng – gmina
- Beaumont-le-Roger – gmina
- Beaumont-les-Nonains – miejscowość
- Beaumont-lès-Randan – gmina
- Beaumont-Louestault – gmina
- Beaumont-Monteux – gmina
- Beaumont-Pied-de-Bœuf
- Beaumont-Saint-Cyr – gmina
- Beaumont-Sardolles – gmina
- Beaumont-sur-Dême – gmina
- Beaumont-sur-Grosne – gmina
- Beaumont-sur-Sarthe – gmina
- Beaumont-sur-Vesle – gmina
- Beaumont-sur-Vingeanne – gmina

### Haiti

- Beaumont – gmina

### Irlandia

- Beaumont – dzielnica Dublina

### Kanada

- Beaumont – miasto w prowincji Alberta

### Nowa Zelandia

- Beaumont – gmina

### Stany Zjednoczone

- Beaumont – miasto w stanie Kalifornia, w hrabstwie Riverside
- Beaumont – miejscowość w stanie Missisipi, w hrabstwie Perry
- Beaumont – miasto w stanie Teksas, w hrabstwie Jefferson

### Wielka Brytania

- Beaumont – miejscowość w Esseksie (Anglia)
- Beaumont – miejscowość w Kumbrii (Anglia)
- Beaumont Chase – civil parish
- Beaumont Hill – wieś
- Beaumont Leys – dzielnica Leicester

## Osoby

- Baron Beaumont
- Charles de Beaumont – brytyjski antykwariusz
- Francis Beaumont – angielski pisarz
- François de Beaumont (1512–1587) – francuski dowódca wojskowy, hugenota
- Germaine Beaumont – francuska pisarka
- Harry Beaumont – amerykański aktor
- Jean de Beaumont – francuski hrabia
- Jean Thérèse de Beaumont d’Autichamp (1738–1831) – francuski generał
- Jeanne Marie Leprince de Beaumont – francuska pisarka
- John Beaumont – angielski szlachcic
- John Michael Beaumont – brytyjski arystokrata
- Kathryn Beaumont – brytyjsko-amerykańska aktorka
- Léonce Élie de Beaumont (1798–1874) – francuski geolog
- Lyne Beaumont – kanadyjska pływaczka
- Marc Beaumont
- Maxime Beaumont – francuski kajakarz
- Mike Beaumont – brytyjski żuzlowiec
- Muriel Beaumont – angielska aktorka
- Natasha Beaumont – malezyjska aktorka
- Richard Beaumont – nowozelandzki wioślarz
- Scott Beaumont – brytyjski kolarz
- Timothy Beaumont – brytyjski polityk
- Wentworth Beaumont

## Inne

- Beaumont – diecezja w Stanach Zjednoczonych
- Beaumont – hrabstwo
- Beaumont – dawny kanadyjski producent samochodów
- Beaumont – model samochodu

Wikipedia

# beauvoir

[czytaj: bowuAR] nazwisko, m.in. Simone de Beauvoir (1908-1986) - pisarka francuska

SJP.pl

- Beauvoir (Manche) – francuska gmina w regionie Dolna Normandia
- Beauvoir (Yonne) – francuska gmina w regionie Burgundia
- Beauvoir (Sekwana i Marna) – francuska gmina w regionie Île-de-France
- Beauvoir (Oise) – francuska gmina w regionie Pikardia

Wikipedia

# bębas

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) poznań. żart. malec

Wiktionary

# bebe

mały kołnierzyk o zaokrąglonych rogach

SJP.pl

Bebe, właśc. María Nieves Rebolledo Vila (ur. 9 maja 1978 w Valencia de Alcántara) – hiszpańska piosenkarka.

Wikipedia

# bebech

potocznie: brzuch; bandzioch, bańdzioch, brzucho, wancioch, wancioł

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) posp. brzuch

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. żołądek

(1.3) gwara. więz. brzuch, żołądek

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Żech sie naćkoł, aż mi bebech wywaliło.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛbɛx, AS: bebeχ

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bebechy nmos.

czas. wybebeszyć dk.

przym. bebechowaty

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.3) gwara. więz. ambasada, bandzioch, samara

Wiktionary

# bebechowaty

przedstawiający rozterki duszy, ale w sposób zbyt powierzchowny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) posp. przedstawiający rozterki duszy ze zbyt prymitywną ekspresją

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bebech mrz.

Wiktionary

# bebechowy

→ bebech, → bebechy

SJP.pl

#### Patrz:

bebech, → bebechy

# bebechy

pospolicie:
1. wnętrzności;
2. wewnętrzne części czegoś

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) pot. wnętrzności, jelita, flaki

(1.2) pot. wewnętrzne części czegoś, np. samochodu lub urządzenia

(1.3) daw. pot. przezwisko osoby o wielkim brzuchu, w lp. wielki brzuch

Wiktionary

Bebechy (ukr. Бебехи) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie szeptyckim.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Zaś oglądacie te filmy, co w nich ino bebechy fruwają.

(1.2) Ten komputer kupiłem cztery lata temu, ale wymieniłem już większość bebechów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈbɛxɨ, AS: bebeχy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bebech m.

czas. wybebeszyć dk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) flaki, wnętrzności, trzewia

Wiktionary

# bebel

nazwisko

SJP.pl

Osoby o nazwisku Bebel:

- August Bebel − niemiecki polityk socjaldemokratyczny
- Bronisław Bebel − polski siatkarz, olimpijczyk
- Jan Bebel − polski artysta fotografik
- Jolanta Bebel − trener szermierki, olimpijka

Wikipedia

# bęben

1. perkusyjny instrument muzyczny
2. cylindryczna lub wieloboczna podstawa kopuły
3. część składowa różnych maszyn i urządzeń

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

(1.2) archit. wieloboczna, eliptyczna lub cylindryczna podbudowa pod kopułą;

(1.3) pot. grub. także gw-pl|Warszawa, Łódź. brzuch, zwłaszcza ciężarnej

(1.4) część jakiegoś urządzenia o kształcie walca

Wiktionary

- bęben – instrument muzyczny
  - bęben klepsydrowaty
  - bęben mały (werbel, bębenek, tamburo militare)
  - bęben neolityczny
  - bęben obręczowy
  - bęben podłużny (taraban)
  - bęben stożkowy
  - bęben wielki (tołumbas, tamburo grande)
  - bębenek baskijski (tamburyn)
  - tamburyn prowansalski (mały bęben podłużny)

  Wikipedia

  #### Przykłady

  (1.1) Dobosz uderzał w bęben z całej siły.

  (1.3) Ślubu jeszcze nie było, a ona już z bębnem chodzi.

  Wiktionary

  #### Wymowa:

  IPA: ˈbɛ̃mbɛ̃n, AS: bẽmbẽn

  Wiktionary

  #### Powiązane:

  rzecz. bębnienie n., bębniarz m., bębnista m., odbębnianie n., odbębnienie n.

  :: zdrobn. bębenek m.

  czas. bębnić ndk., odbębniać ndk., odbębnić dk.

  przym. bębnowy, bębenkowy

  Wiktionary

  #### Synonimy:

  (1.2) tambur

  (1.3) brzuch, bęc

  Wiktionary

# bębenek

1. część mechanizmu rewolweru;
2. mały bęben (instrument muzyczny), także zabawka;
3. potocznie błona bębenkowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: bęben

(1.2) muz. mały bęben, membranofon służący do grania rytmów

(1.3) anat. zob. błona bębenkowa.

(1.4) zasobnik na naboje w kolcie

Wiktionary

- Bęben mały – instrument perkusyjny
- Bębenek (in. błona bębenkowa) – element anatomiczny ucha

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) A nasz synuś potrafi grać już na bębenku.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃mˈbɛ̃nɛk, AS: bẽmbẽnek

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bęben m., bębnienie n., odbębnienie n., odbębnianie n., bębniarz m.

czas. bębnić ndk., odbębnić dk., odbębniać ndk.

przym. bębenkowy, bębnowy

Wiktionary

# bębeniarz

przestarzale: osoba grająca na bębnie; bębniarz, bębenista, bębnista

SJP.pl

# bębenista

przestarzale: osoba grająca na bębnie; bębniarz, bębeniarz, bębnista

SJP.pl

# bębenkowiec

krótka broń palna z bębenkiem pełniącym funkcję magazynka; rewolwer

SJP.pl

# bębenkowy

przymiotnik od: bębenek

SJP.pl

# bebeszyć

potocznie:
1. usuwać organy wewnętrzne z zabitego zwierzęcia; patroszyć;
2. nieporządnie wyjmować coś z jakiegoś wnętrza, rozrzucać wokół; rozgrzebywać

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. wybebeszyć)

(1.1) pot. wyjmować wnętrzności z martwego zwierzęcia lub człowieka

(1.2) pot. bezładnie opróżniać coś, zwykle szukając czegoś

(1.3) pot. usiłować dokładnie poznać treść czegoś, np. dokumentu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Patrzący wilkiem milicjanci w hełmach w milczeniu bebeszyli plecaki.

Wiktionary

# bebewuerowiec

osoba należąca do BBWR (Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem lub Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform); BBWR-owiec

SJP.pl

# bebewuerowski

związany z BBWR (Bezpartyjnym Blokiem Współpracy z Rządem lub z Bezpartyjnym Blokiem Wspierania Reform); BBWR-owski

SJP.pl

# bebizacja

solmizacja albo czytanie nut głosem z wymawianiem zgłosek: la, be, ce, de, me, fe, ge (dzisiaj: do, re, mi, fa, sol, la, si); bobizacja

SJP.pl

# beblać

czasownik

(1.1) pot. łódź. gw-pl|Górny Śląsk. mówić niezrozumiale

(1.2) gw-pl|Poznań. mówić bzdury

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) pot. Co on tam beble pod nosem?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛblat͡ɕ, AS: beblać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beblanie n., beblok m.

Wiktionary

# beblanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|beblać.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. beblać ndk.

Wiktionary

# bęblik

bęblik strojny, bęblik dwuplamek - gatunki chrząszczy z rodziny bęblikowatych

SJP.pl

# bęblikowate

o cechach bęblikowatych (rodzina chrząszczy)

SJP.pl

Bęblikowate (Malachiidae) – rodzina owadów z podrzędu chrząszczy wielożernych. Należą do niej drapieżne gatunki chrząszczy o metalicznym zabarwieniu.

Przykładowe gatunki

- bęblik dwuplamek (Malachius bipustulatus)
- bęblik strojny (Malachius aeneus)

Wikipedia

# bęblikowaty

o cechach bęblikowatych (rodzina chrząszczy)

SJP.pl

# bębniarka

→ bębniarz; bębnistka

SJP.pl

# bębniarski

→ bębniarz

SJP.pl

#### Patrz:

bębniarz

# bębniarstwo

zajęcie bębniarza

SJP.pl

# bębniarz

przestarzale: osoba grająca na bębnie; bębeniarz, bębenista, bębnista

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba grająca na bębnach

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bęben n., bębnienie n., bębenek mrz., odbębnianie n.

czas. bębnić

przym. bębnowy

Wiktionary

# bębnić

1. grać na bębnie;
2. uderzać w coś wielokrotnie wytwarzając niskie dźwięki;
3. potocznie: rozpowiadać coś, powtarzać wielokrotnie

SJP.pl

czasownik niedokonany

(1.1) grać na bębnie

(1.2) wielokrotnie stukać, uderzać w coś powodując odgłos

(1.3) pot. wydawać głuche dźwięki

(1.4) pot. rozgłaszać coś

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Jej kroki na kocich łbach bębnią jak niedawno kopyta końskie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃mbʲɲit͡ɕ, AS: bẽmbʹńić

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bęben m., bębenek m., bębnienie n., bębnista m., bębniarz m., bębeniarz m., bębenica m., bębenista m., odbębnianie n., bębnowanie n.

czas. odbębnić

przym. bębnowy, bębenkowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bić

(1.2) stukać, walić, łomotać

(1.4) rozgłaszać, rozgadywać

Wiktionary

# bębnica

patologiczne zwiększenie objętości powietrza w żołądku i jelitach, któremu towarzyszy uczucie pełności; wzdęcie brzucha

SJP.pl

Wzdęcie, bębnica (łac. meteorismus, stgr. τύμπανο) – objaw chorobowy związany z obecnością nadmiernej ilości gazów w jelitach, odczuwany przez pacjenta jako uczucie wypełnienia jelit gazem. Jest to jeden z najczęściej występujących objawów ze strony układu pokarmowego.

Wikipedia

# bębnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|bębnić.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. bębnić

rzecz. bęben m., bębenek mrz., odbębnianie n., bębnowanie n., bębniarz mos.

przym. bębnowy

Wiktionary

# bębnista

przestarzale: osoba grająca na bębnie; bębeniarz, bębniarz, bębenista

SJP.pl

# bębnistka

→ bębnista; bębniarka

SJP.pl

# bębnować

poddawać obróbce wibrościernej w mieszarce bębnowej

SJP.pl

# bębnowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) techn. oczyszczanie drobnych odlewów przez ich wzajemne ocieranie się podczas ruchu w wolno obracającym się bębnie

Wiktionary

Obróbka wibrościerna (także: obróbka rotościerna, wibracyjno-ścierna, rotacyjno-ścierna; bębnowanie) – obróbka mechaniczna powierzchni niewielkich elementów prowadzona w tumblerach z wsadem tychże detali oraz materiału ściernego lub polerskiego. Stosowana najczęściej w jubilerstwie do polerowania biżuterii metalowej, elementów z tworzyw sztucznych, naturalnych kości i kamieni szlachetnych oraz procesach gratowania i odtłuszczania, a także w ręcznej elaboracji amunicji do czyszczenia uprzednio odstrzelonych łusek.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. bęben m., bębnienie n.

czas. bębnować ndk., bębnić ndk.

Wiktionary

# bębnowy

związany z bębnem

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) techn. mający postać bębna, wykorzystujący do działania bęben

(1.2) muz. dotyczący bębna lub bębnów, związany z bębnem

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bęben m., bębenek m., bębnienie n., bębnista m., bębniarz m., bębeniarz m., bębenica m., bębenista m., odbębnianie n.

czas. odbębnić, bębnić

przym. bębenkowy

Wiktionary

# bebok

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. straszydło

Wiktionary

Bobo – nadprzyrodzona istota z polskiego folkloru, prawdopodobnie demon z wierzeń słowiańskich. Innymi nazwami tej istoty są: bobok (Wielkopolska, Małopolska), babok (Kujawy), bebok (Śląsk), bobek, bobik (Kraj morawsko-śląski).

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|babok, babołk, bobok.

Wiktionary

# bebop

[czytaj: bibop] bibop;
1. styl jazzowy charakteryzujący się krótkimi frazami melodycznymi, dużą improwizacją oraz ekspresją gry;
2. muzyka w tym stylu

SJP.pl

Bebop (również rebop, lub po prostu bop) – styl jazzowy z początków lat 40. XX wieku. Powstał na wschodnim wybrzeżu USA. Główni twórcy: Charlie Parker (ps. Bird), Dizzy Gillespie, Thelonious Monk, Fats Navarro, Bud Powell. W porównaniu z wcześniejszymi stylami muzyki jazzowej, np. swingiem, charakteryzował się dużą swobodą interpretacyjną, improwizacją, bogatą rytmiką, skokowo rozwijaną melodią i przyspieszeniem frazy. Dał początek jazzowi nowoczesnemu.

Wikipedia

# bebopowy

→ bebop; bibopowy, bopowy

SJP.pl

# bebzon

potocznie: duży brzuch; beerceps, kałdun, bęben, bojler, maciek

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. żart. brzuch, a zwłaszcza gruby czyli tzw. mięsień piwny

Wiktionary

# bebzun

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. białystok. kujawy. duży brzuch

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bebech, bęben, brzuszysko, kałdun, mięsień piwny, bebzon

Wiktionary

# bebłek

bebłek błotny - roślina roczna z rodziny krwawnicowatych, występująca na miejscach wilgotnych

SJP.pl

# bebły

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) poznań. pomyje

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wyglóndoł, jakby mu kto wymborek bebłów na glace wyloł.

Wiktionary

# bęc

pac; potocznie:
1. wykrzyknik nazywający dźwięk spowodowany uderzeniem kogoś lub czegoś w coś, np.: Bęc! - spadały jabłka z drzewa.;
2. w użyciu czasownikowym: o uderzeniu kogoś lub czegoś w coś, np.: Stracił równowagę i bęc na ziemię.

SJP.pl

wykrzyknik onomatopeiczny

(1.1) …naśladujący odgłos upadku, uderzenia

(1.2) …naśladujący nagłe zdarzenie, nagłą czynność

(1.3) w użyciu czasownikowym: …o uderzeniu kogoś lub czegoś w coś

(1.4) w użyciu czasownikowym: …o nagłym zdarzeniu, nagłej czynności

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bęcki

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) reg. śl. pac.

Wiktionary

# bęcaty

przymiotnik

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zakalcowaty

Wiktionary

# bécaud

[czytaj: beKO] nazwisko

SJP.pl

# bechatka

wojskowa kurtka polowa noszona w zimie przez polskich żołnierzy

SJP.pl

Bechatka (także Panterka) – potoczna nazwa kurtki polowej w zimie noszonej przez polskich żołnierzy oraz funkcjonariuszy służb mundurowych w składzie ubioru polowego zimowego. Obecnie zastępowane w Wojsku Polskim przez komplety goretexowe.

Wikipedia

# becherovka

czeski likier ziołowy; becherowka

SJP.pl

Becherovka – ziołowy likier z Czech. Zawiera wodę, wysokojakościowy alkohol, naturalny cukier i specyficzną gorzką mieszankę około 32 ziół i przypraw. Została wprowadzona do sprzedaży w 1807. Nazywana jest 13. źródłem karlowarskiego uzdrowiska. Właścicielem marki do końca II wojny światowej była rodzina Becher, a od 2023 jest nim koncern Maspex.

Wikipedia

# becherowka

czeski likier ziołowy; becherovka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) czeski likier ziołowy;

Wiktionary

Becherovka – ziołowy likier z Czech. Zawiera wodę, wysokojakościowy alkohol, naturalny cukier i specyficzną gorzką mieszankę około 32 ziół i przypraw. Została wprowadzona do sprzedaży w 1807. Nazywana jest 13. źródłem karlowarskiego uzdrowiska. Właścicielem marki do końca II wojny światowej była rodzina Becher, a od 2023 jest nim koncern Maspex.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛxɛˈrɔfka, AS: beχerofka

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) becherovka

Wiktionary

# bechnyć

czasownik nieprzechodni dokonany

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. uderzyć, runąć

Wiktionary

# bechowiec

potocznie: członek BCh (Batalionów Chłopskich); BCh-owiec

SJP.pl

Bechowiec – polski pistolet maszynowy opracowany i produkowany przez Henryka Strąpocia i grupę osób z Ostrowca. Produkowany w warunkach konspiracyjnych, od lata 1943 do lipca 1944. Wyprodukowano ok. 11 szt. Pistolety były używane przez żołnierzy Batalionów Chłopskich, od których pochodzi skrót nazwy umieszczonej na broni.

Wikipedia

# bechowski

przymiotnik od: BCh (Bataliony Chłopskie); BCh-owski

SJP.pl

# bechstein

[czytaj: bechsztajn] fortepian marki Bechstein

SJP.pl

# bechtać

przestarzale: wrogo usposabiać; jątrzyć, podpuszczać

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) podjudzać, jątrzyć, buntować, wrogo usposabiać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bechtanie n.

Wiktionary

# bechtanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) namawianie do złego, wrogie usposabianie

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. bechtać ndk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) judzenie, jątrzenie

Wiktionary

# bechter

pancerz wschodni używany w Polsce w XVI i XVII wieku zamiast kolczugi

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. wojsk. rodzaj pancerza pochodzącego ze wschodu, wykonanego z prostokątnych żelaznych płytek połączonych ze sobą kolczugą;

Wiktionary

Bechter – rodzaj pancerza pochodzenia wschodniego, wykonanego z prostokątnych żelaznych płytek połączonych ze sobą żelaznymi kółkami (plecionką kolczą). Płytki w pionie były połączone zachodząc na siebie, tworząc zwarte, pionowe rzędy, natomiast w poziomie połączone były z odstępami. Pancerz ten mógł być wyposażony w elementy wykonane wyłącznie z plecionki kolczej, takie jak rękawy czy fartuch. Bechter zakładano dzięki rozcięciu umiejscowionemu pod szyją lub z boku, zapinanemu na sprzączki lub zawiązywanemu rzemykami.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) war. bechtyr

Wiktionary

# becik

zdrobnienie od: bet

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) podłużna pierzynka dla niemowląt, zginana w połowie;

(1.2) zdrobn. od bet

Wiktionary

Becik – rodzaj okrycia wypełnionego puchem, ociepliną lub cienką gąbką, którym przykrywa i otula się niemowlę. Klasyczny, używany niegdyś becik miał kształt długiego prostokąta. Dziecko kładło się na jednej połówce, druga służyła za przykrycie. Całość związywało się troczkami przyszytymi do boków. Część przy główce niemowlęcia często była obszyta falbanką.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛt͡ɕik, AS: bećik

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bet m., becikowe n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bet

Wiktionary

# becikowe

jednorazowe świadczenie pieniężne wypłacane rodzicom za urodzenie dziecka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) świadczenie finansowe wypłacane rodzicom nowo narodzonego dziecka

Wiktionary

Jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka (potocznie: becikowe) – świadczenie rodzinne, przysługujące rodzicom dziecka, opiekunowi prawnemu bądź faktycznemu, z tytułu urodzenia się dziecka.

Warunki nabywania prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka określa ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Świadczenie wypłacane jest od 9 lutego 2006, jednorazowo, w wysokości 1000 zł. Od 1 stycznia 2013 r. prawo do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka, jest uzależnione od kryterium dochodowego, które wynosi 1922 zł miesięcznie w przeliczeniu na osobę w rodzinie. Powyższe zmiany wynikają z ustawy z dnia 12 października 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych, która w dniu 15 listopada 2012 r. została opublikowana w Dzienniku Ustaw (poz. 1255). Obejmuje wszystkie narodziny żywych dzieci począwszy od 9 listopada 2005.

Wikipedia

#### Patrz:

becik, → becikowe

#### Przykłady

(1.1) Do otrzymania becikowego niezbędne jest zaświadczenie, że kobieta odbyła przynajmniej jedno badanie lekarskie w czasie ciąży.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛt͡ɕiˈkɔvɛ, AS: bećikove

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. becik m.

Wiktionary

# becikowy

→ becik, → becikowe

SJP.pl

#### Patrz:

becik, → becikowe

# beck

[czytaj: bek] nazwisko

SJP.pl

- Adolf Beck – polski neurofizjolog, profesor fizjologii
- Beck – muzyk rockowy
- Aaron T. Beck – psychiatra, twórca terapii poznawczej
- C.H. Beck – niemieckie wydawnictwo (tematyka: prawo, podatki, ekonomia)
- Conrad Beck – szwajcarski kompozytor
- Franz Beck – niemiecki kompozytor
- Gloria Beck – pisarz
- Herman Beck – niemiecki muzykolog
- Irena Beck – polska dziennikarka
- Jakob Sigismund Beck – filozof niemiecki
- Jean Beck – alzacki muzykolog
- Jeff Beck – muzyk rockowy
- Johann Beck – amerykański dyrygent i kompozytor
- Józef Beck – polski polityk międzywojenny
- Karol Beck – słowacki tenisista
- Kurt Beck – niemiecki polityk socjaldemokratyczny
- Leopold Beck – polski dziennikarz
- Ludwig Beck – niemiecki wojskowy
- Owen Beck – bokser jamajski
- Ulrich Beck – niemiecki socjolog

Wikipedia

# beckenbauer

Osoby:

- Franz Beckenbauer (1945–2024) – niemiecki piłkarz, ojciec Stephana
- Stephan Beckenbauer (1968–2015) – niemiecki piłkarz, syn Franza

Wikipedia

# becker

[czytaj: beker] nazwisko

SJP.pl

Miejscowości w USA:

- Becker – miasto w stanie Minnesota, w hrabstwie Sherburne

Gminy w USA:

- Becker (ang. Becker Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Cass
- Becker (ang. Becker Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Sherburne
- Becker (ang. Becker Township) – gmina w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Roberts

Wikipedia

# beckermann

[czytaj: BEkerman] nazwisko

SJP.pl

- Ansgar Beckermann (ur. 1945) – niemiecki filozof
- Eberhard Beckermann (1576-1641) – generał z czasów wojny trzydziestoletniej

Wikipedia

# beckers

[czytaj: bekers] nazwisko

SJP.pl

Beckers – szwedzka firma założona w 1865 roku, będąca jednym z największych producentów środków chemicznych. W Polsce w roku 2002 firma Beckers wraz z Polifarbem i Tikkurilą weszła w skład spółki TBD SA (od 2007 „Tikkurila Polska SA”).

18 grudnia 2020 roku ogłoszono przejęcie nordyckiego koncernu Tikkurila, właściciela marki Beckers, przez PPG Industries.

Wikipedia

# beckett

[czytaj: beket] nazwisko, np. Samuel Beckett (1906-89), pisarz irlandzki

SJP.pl

Miejscowości:

- Beckett (New Jersey)
- Beckett (Ohio)
- Beckett Ridge (Ohio)

Ludzie:

- Arthur William a Beckett (1844–1909), angielski dziennikarz i intelektualsta
- Christopher Beckett, 4. Baron Grimthorpe (1915–2003)
- Edmund Beckett, 1. baron Grimthorpe (1816–1905)
- Edward John Beckett, 5. baron Grimthorpe
- Ernest Beckett, 2. baron Grimthorpe (1856–1917)
- Gilbert Abbott à Beckett (1811–1856) angielski komediopisarz
- Gilbert Arthur a Beckett (1837–1891) brytyjski pisarz
- John Beckett (polityk) (1894–1964) brytyjski polityk Partii Pracy
- John Beckett (piłkarz) (1892–1981) amerykański piłkarz
- John Archibald Beckett (1906–1947) lotnik RAF
- John Beckett (prawnik) szkocki prawnik, państwowy radca prawny Szkocji
- Sir John Beckett, 2. baronet, PC, FRS (1775–1847) brytyjski prawnik i polityk
- John S. Beckett (1927–2007) irlandzki muzyk, kompozytor i dyrygent
- Josh Beckett (1980–) amerykański baseballista
- Lenny Beckett (1980–) australijski rugbysta
- Margaret Beckett (1943–) brytyjska polityk
- Ralph Beckett, 3. baron Grimthorpe
- Samuel Beckett (1906–1989) irlandzki noblista w dziedzinie literatury
- Scotty Beckett (1929–1968) amerykański aktor dziecięcy
- Simon Beckett (1960–) brytyjski pisarz i dziennikarz
- Wendy Beckett (1930–) „Siostra Wendy” południowoafrykańska zakonnica i osobowość telewizyjna
- Beckett muzyk z Saint Vincent i Grenadyn
- William Beckett wokalista grupy The Academy Is...
- W.N.T. Beckett (1893–1941) brytyjski oficer marynarki

Wikipedia

# beckham

[czytaj: bekham] nazwisko

SJP.pl

- David Beckham – piłkarz angielski, mąż Victorii Beckham
- Victoria Beckham – projektantka mody, piosenkarka, członkini Spice Girls, żona Davida Beckhama

Zobacz też:

- Podkręć jak Beckham – film komediowy

Wikipedia

# bęcki

potocznie:
1. dotkliwe pobicie kogoś; wycisk;
2. dotkliwa lekcja, nauczka

SJP.pl

# beckmannia

[czytaj: bekMAnia] rodzaj wieloletniej rośliny z rodziny traw; bekmania

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. pospolita trawa pastewna podmokłych łąk eurazjatyckich;

Wiktionary

Bekmania (Beckmannia Host) – rodzaj roślin należących do rodziny wiechlinowatych. Obejmuje dwa gatunki występujące w strefie umiarkowanej Europy (w zachodniej tylko jako introdukowane), Azji i Ameryki Północnej. W Polsce rośnie jako zadomowiony antropofit bekmania robaczkowata (B. eruciformis).

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛkˈmãɲja, AS: bekmãńi ̯a

Wiktionary

# bęckować

potocznie: uderzać z niewielką siłą

SJP.pl

# bęckowy

→ bęcki

SJP.pl

#### Patrz:

bęcki

# bęcnąć

potocznie:
1. przewrócić się;
2. uderzyć się o coś

SJP.pl

# bęcnięcie

potocznie:
1. przewrócić się;
2. uderzyć się o coś

SJP.pl

# bęcnięty

potocznie: taki, który bęcnął w coś (uderzył się o coś)

SJP.pl

# becquerel

[czytaj: bekeREL] nazwisko, m.in. Antoine Henri Becquerel (1852-1908) - francuski fizyk i chemik; w 1896 r. odkrył promieniotwórczość uranu, za co w 1903 r. otrzymał Nagrodę Nobla

SJP.pl

- Becquerel – rodzina paryskich fizyków:
  - Antoine César Becquerel
  - Alexandre Edmond Becquerel – syn Antoine'a
  - Henri Becquerel – laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki, syn Alexandre'a, wnuk Antoine'a
- (6914) Becquerel – planetoida pasa głównego
- bekerel – jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI

Wikipedia

# bécu

[czytaj: beKI] nazwisko

SJP.pl

# bęcwał

obraźliwe określenie kogoś bezmyślnego

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) pogard. osoba bezmyślna (i często leniwa)

(1.2) osoba leniwa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ten bęcwał nawet nie odrobił zadań.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃nt͡sfaw, AS: bẽncfau̯

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bandzwoł m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bałwan, baran, błazen, cep, ciećwierz, ciołek, cymbał, debil, idiota, kapuściana głowa, matoł, półgłówek, przygłup, tępak, tłuk, jełop, osioł, niedołęga, niemrawiec, safanduła

(1.2) leń, próżniak, wałkoń

Wiktionary

# becyrk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. gw-pl|Kresy. komisariat

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na widok tej ostatniej, p. Arturowi wróciła cała jego fantazya, i przyznał w duchu, że jeśli Austryacy do dręczenia swoich więźni politycznych nie używają innych instrumentów, jak tylko takie, to w gruncie niema nic powabniejszego nad protokół w becyrku. sic.

Wiktionary

# beczeć

potocznie, lekceważąco: brzydko, fałszywie śpiewać

SJP.pl

czasownik

(1.1) stpol. brzęczeć, buczeć

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃n͇t͡ʃɛt͡ɕ, AS: bẽṇčeć

Wiktionary

# beczek

1. duże naczynie w kształcie walca o wypukłych ściankach, wykonywane często z drewnianych klepek ujętych blaszanymi obręczami;
2. figura akrobatyczna w lotnictwie;
3. beczka prochu - miejsce, gdzie może dojść do wojny lub gwałtownego konfliktu;
4. beczka śmiechu - sytuacja wywołująca śmiech

SJP.pl

# beczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|beczeć.

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wówczas usłyszałem beczenie owieczek i ryki wołów. (z Odysei)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: bečẽńe

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. beczeć

rzecz. bek mos./mrz.

Wiktionary

# beczka

1. duże naczynie w kształcie walca o wypukłych ściankach, wykonywane często z drewnianych klepek ujętych blaszanymi obręczami;
2. figura akrobatyczna w lotnictwie;
3. beczka prochu - miejsce, gdzie może dojść do wojny lub gwałtownego konfliktu;
4. beczka śmiechu - sytuacja wywołująca śmiech

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;

(1.2) lotn. rodzaj akrobacji powietrznej;

(1.3) środ. mot. samochód mercedes model W123

(1.4) mat. bryła obrotowa o kształcie przypominającym beczkę (1.1);

(1.5) gw-pl|Bukowina. kwiat wierzby

(1.6) daw. środ. polit. członkini bojówki

Wiktionary

Beczka – cylindryczne, wyoblone pośrodku naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, najczęściej dębowych, spiętych metalowymi obręczami z taśmy zwanej bednarką.

Rzemieślnik wytwarzający beczki nazywany jest bednarzem. Przemysłowa wytwórnia beczek to beczkarnia. Kształt beczki pozwala stosunkowo łatwo przetaczać i manipulować nią przy przeładunku. Tradycyjne drewniane beczki powszechnie stosuje się przy fermentacji i dojrzewaniu piwa, wina, brandy, sherry czy whisky.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jestem producentem beczek dębowych.

(1.2) Na pokazach lotniczych pilot zaprezentował beczkę.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛt͡ʃka, AS: bečka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beczkowatość ż.

:: zdrobn. beczułka ż.

czas. beczkować ndk.

przym. beczkowy, beczkowaty, beczułkowaty

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.5) kocanki, kocianki

Wiktionary

# beczkarnia

1. warsztat, w którym produkuje się beczki;
2. pomieszczenie, w którym przechowuje się beczki

SJP.pl

# beczkować

umieszczać coś w beczkach

SJP.pl

# beczkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pakowanie czegoś do beczki

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beczka ż., beka ż., beczkarnia ż.

czas. beczkować

przym. beczkowy, beczkowaty

przysł. beczkowo, beczkowato

Wiktionary

# beczkowatość

→ beczkowaty

SJP.pl

#### Patrz:

beczkowaty

# beczkowaty

przypominający kształtem beczkę

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) kształtem przypominający beczkę

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Młodszy - najwyraźniej czeladnik - był potężnie zbudowanym mężczyzną koło dwudziestki, z krótko ogoloną, beczkowatą głową na byczym karku.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛt͡ʃkɔˈvatɨ, AS: bečkovaty

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beka ż., beczka ż., beczułka ż., beczkowanie n.

czas. beczkować

przym. beczkowy

przysł. beczkowato

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pękaty

Wiktionary

# beczkowóz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) samochód lub przyczepa z cysterną (beczką) do przewozu wody lub innych płynów

Wiktionary

Beczkowóz – wóz konny z przymocowaną beczką na wodę. Pełnił rolę wozu strażackiego oraz zbiornika na wodę dla ludności.

Powszechność beczkowozów jeszcze po II wojnie światowej była spowodowana trudnościami w zaopatrzeniu w wodę ludności w małych miastach, które nie miały wodociągów, a studni niewystarczającą ilość. Poznań np. miał wodociąg dopiero od 1866 r., a Warszawa od 1886 r. i tylko w lewobrzeżnej części miasta. Mieszkańcy Pragi, Targówka, a także Czerniakowa i Powiśla, które otrzymały instalację wodociągową później, chodzili po wodę do studni lub beczkowozów z wiaderkami jak na wsi.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛt͡ʃˈkɔvus, AS: bečkovus

Wiktionary

# bęczkowski

nazwisko

SJP.pl

# beczkowy

związany z beczką

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do beczki, mający związek z beczką, pochodzący z beczki

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Napijmy się piwa beczkowego.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beczka ż., beczułka ż., beczkowanie n.

przym. beczkowaty

Wiktionary

# beczuana

brytyjski protektorat w południowej Afryce, w latach 1885-1966, obecnie niepodległe państwo Botswana

SJP.pl

Beczuana (od głównego plemienia Tsuanów) – brytyjski protektorat w południowej Afryce, w latach 1885–1966. Obecnie jest to niepodległe państwo Botswana. W latach 1909–1966 protektorat zarządzany był przez Wysokiego Komisarza. W latach 1965–1966 stolicą protektoratu było Gaborone. W latach 1885–1965 stolicą protektoratu było Mahikeng; powodowało to, że stolica Beczuany była eksklawą na terytorium innego państwa (Związku Południowej Afryki, a później RPA).

Wikipedia

# beczunia

zdrobniale: beka

SJP.pl

# beczuszka

zdrobnienie od: beczka; beczułka

SJP.pl

# beczułeczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: beczułka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beczułka ż.

Wiktionary

# beczułka

zdrobnienie od: beczka; beczuszka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: beczka

(1.2) mała beczka

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Psy bernardyny często przedstawiane są z beczułką alkoholu przytroczoną do szyi.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈt͡ʃuwka, AS: bečuu̯ka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beka ż., beczka ż., beczułkowate nmos.

:: zdrobn. beczułeczka ż.

czas. beczkować ndk.

przym. beczkowy, beczkowaty, beczułkowaty

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) baryłka, antałek

Wiktionary

# beczułkowate

o kształcie przypominającym beczkę

SJP.pl

Wikipedia

# beczułkowaty

o kształcie przypominającym beczkę

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) w kształcie beczułki

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beczka ż., beczułka ż.

Wiktionary

# beczwa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka na Morawach w Czechach, największy lewy dopływ Morawy;

Wiktionary

Beczwa (cz. Bečva; niem. Betschwa, Betsch) – rzeka na Morawach w Czechach, największy lewy dopływ Morawy. Długość – 61,5 km, powierzchnia dorzecza – 1625,7 km². Należy do zlewiska Morza Czarnego.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. Pobeczwie n.

przym. beczewski

Wiktionary

# beda

imię żeńskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Beda – imię męskie łączone z germańskim beadu, beado — "wojna, walka". Istnieje trzech świętych o tym imieniu, wśród nich najbardziej znanym jest Beda Czcigodny, angielski historyk, uczony i doktor Kościoła z VIII wieku.

Beda imieniny obchodzi 25 maja.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W 1899 roku papież Leon XIII podczas kanonizacji ogłosił Bedę doktorem Kościoła.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia. etym|łac|Beda.

uwagi.

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Bede

* czeski: (1.1) Beda m.

* francuski: (1.1) Bède m.

* hiszpański: (1.1) Beda m.

* łaciński: (1.1) Beda m.

* portugalski: (1.1) Beda m.

* rosyjski: (1.1) Беда m.

* słowacki: (1.1) Beda m.

* włoski: (1.1) Beda m.

źródła.

== Beda (język czeski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj męski żywotny, nazwa własna

(1.1) imię|czeski|m. Beda

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# będargowo

1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. jezioro w Polsce

SJP.pl

W Polsce

- Będargowo – wieś w woj. pomorskim, pow. wejherowskim, w gminie Szemud
- Będargowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, pow. choszczeńskim, w gminie Pełczyce
- Będargowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, pow. polickim, w gminie Kołbaskowo

Wikipedia

# bedeker

przewodnik dla turystów; baedeker

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) drukowany przewodnik turystyczny

Wiktionary

Bedeker – popularny przewodnik turystyczny wydawany przez niemieckie wydawnictwo Karla Baedekera. Właściwie baedeker od nazwiska wydawcy, ale przyjęła się spolszczona nazwa bedeker.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Ciotka Celina lubiła z bedekerem pod pachą włóczyć się ulicami Wrocławia.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈdɛkɛr, AS: bedeker

Wiktionary

# bedekerowy

przymiotnik od: bedeker

SJP.pl

# bedel

dawniej: woźny w zakładzie naukowym; pedel; tercjan

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. woźny (w szkole)

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) woźny, przest. tercjan

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

inna pisownia: pedel

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|woźny.

źródła.

== bedel (język afrykanerski.) ==

wymowa.

audio|LL-Q14196 (afr)-Oesjaar-bedel.wav.

znaczenia.

czasownik

(1.1) błagać

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛdɛl, AS: bedel

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) woźny, przest. tercjan

Wiktionary

# bedestan

turecka hala handlowa, w której sprzedaje się kosztowne przedmioty; odpowiednik europejskich sukiennic

SJP.pl

Bedestan – kryty targ specjalizujący się w sprzedaży towarów wartościowych; w Imperium Osmańskim rodzaj hali handlowej przeznaczonej na kosztowne artykuły, np. tkaniny. Odpowiednik europejskich sukiennic. W średniowiecznych krajach arabskich analogiczne budowle nazywano kajsarijjami.

Wikipedia

# bedford

nazwisko

SJP.pl

Bedford – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, ośrodek administracyjny hrabstwa Bedfordshire, w dystrykcie (unitary authority) Bedford, nad rzeką Great Ouse. W 2001 roku liczyło 82 448 mieszkańców, natomiast razem z miastem Kempston tworzy aglomerację liczącą 101 928 mieszkańców.

W pobliżu znajduje się fabryka cegieł, do której w latach 50. XX w. przyjechali pracownicy z Włoch, stanowiący dużą mniejszość w Bedford.

Wikipedia

# bedki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) kulin. poznań. grzyby

Wiktionary

# będków

nazwa kilku wsi w Polsce

SJP.pl

W Polsce

- Będków – osada w woj. łódzkim, w pow. bełchatowskim, w gminie Rusiec
- Będków – wieś w woj. łódzkim, w pow. pajęczańskim, w gminie Rząśnia
- Będków – wieś w woj. łódzkim, w pow. sieradzkim, w gminie Burzenin
- Będków – wieś w woj. łódzkim, w pow. tomaszowskim, w gminie Będków

- Będków – gmina
- Będków – gromada

Wikipedia

# będkowice

## Miejscowości w Polsce

- Będkowice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. wrocławskim, w gminie Sobótka
- Będkowice – wieś w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Wielka Wieś

Wikipedia

# będkowo

wieś w województwie dolnośląskim

SJP.pl

Będkowo (niem. Bentkau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Trzebnica.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Obecna nazwa została zatwierdzona 12 listopada 1946.

Wikipedia

# będkowski

przymiotnik od: Będków, Będkowice

SJP.pl

Będkowski (Sternberg Odmienny) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Sternberg.

Wikipedia

# bedleński

przymiotnik od: Bedlno

SJP.pl

# będlewo

Będlewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Stęszew. Stacje kolejowe w pobliżu Będlewa: Stęszew, Mosina.

Wieś Bendlewo położona była w 1580 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Będlewo, po jej zniesieniu w gromadzie Stęszew. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wikipedia

# bedlington

potocznie: pies rasy bedlington terrier

SJP.pl

Bedlington – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie North East England, w hrabstwie Northumberland. W 2001 r. miasto to zamieszkiwało 15400 osób.

W Bedlington został wyhodowany pies rasy Bedlington terrier.

W tym mieście ma swą siedzibę klub piłkarski - Bedlington Terriers F.C.

Wikipedia

# bedliszka

drobna muchówka z rodziny bedliszek; grzybolubka

SJP.pl

# bedliszki

rodzina owadów z rzędu muchówek; grzybiarkowate

SJP.pl

# bedliszkowate

rodzina muchówek obejmująca ponad 1500 gatunków

SJP.pl

Grzybiarkowate, bedliszkowate, bedliszki, grzybiarki (Mycetophilidae) – rodzina muchówek z podrzędu długoczułkich i infrarzędu Bibionomorpha. Larwy są mykofagiczne, rzadko drapieżne, a wyjątkowo parazytoidalne.

Wikipedia

# bedliszkowaty

o cechach bedliszkowatych (rodzina muchówek)

SJP.pl

# bedlno

nazwa kilku wsi w Polsce

SJP.pl

## Miejscowości w Polsce

Wg TERYT jest ich 4

- Bedlno – wieś w woj. lubelskim, w pow. radzyńskim, w gminie Radzyń Podlaski
- Bedlno – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Bedlno
- Bedlno – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. koneckim, w gminie Końskie
- Bedlno – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. świdwińskim, w gminie Świdwin

Wikipedia

# bednarczuk

nazwisko

SJP.pl

- Ágatha Bednarczuk
- Leszek Bednarczuk
- Władysław Bednarczuk

Wikipedia

# bednarczyk

nazwisko

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) uczeń (terminator) u bednarza; czeladnik bednarski

(1.2) syn bednarza

Wiktionary

- Adam Bednarczyk (1920–1999) – polski ekonomista, historyk amator, założyciel Muzeum Ziemi Iłżeckiej,
- Andrzej Bednarczyk (ur. 1961) – polski malarz, grafik, rysownik, rzeźbiarz, profesor sztuk plastycznych,
- Antoni Bednarczyk (1872–1941) – polski aktor,
- Czesław Bednarczyk (1912–1994) – polski poeta i prozaik,
- Dagmara Bednarczyk – polska saneczkarka, medalistka Mistrzostw Polski,
- Dominika Bednarczyk-Krzyżowska (ur. 1972) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna,
- Grażyna Bednarczyk – polska łyżwiarka,
- Grzegorz Bednarczyk (ur. 1956) – polski duchowny baptystyczny, w latach 1995-1999 przewodniczący Rady Kościoła Chrześcijan Baptystów w RP,
- Jan Bednarczyk (ur. 1950) – polski ekonomista, prorektor Politechniki Radomskiej im. Kazimierza Pułaskiego,
- Jan Bednarczyk – polski duchowny rzymskokatolicki, teolog i filozof,
- Jan Bednarczyk – polski samorządowiec, burmistrz gminy miejsko-wiejskiej Radków,
- Józef Bednarczyk (1875–1928) – polski polityk, działacz PSL „Piast”,
- Kazimierz Bednarczyk – polski sportowiec, medalista Mistrzostw Polski w kolarstwie przełajowym (1960),
- Krystyna Bednarczyk (1923–2011) – polska poetka emigracyjna,
- Krzysztof Bednarczyk (1925–1992) – polski duchowny baptystyczny, historyk Kościoła, publicysta, wydawca, członek władz naczelnych PKChB,
- Małgorzata Bednarczyk (ur. 1951) – polska ekonomistka, nauczyciel akademicki, profesor doktor habilitowany, działaczka polityczna,
- Marek Bednarczyk – polski działacz związkowy, przewodniczący Związku Zawodowego Administracji PKP (1997–2001),
- Marek Antoni Bednarczyk – polski informatyk, profesor nadzwyczajny Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych Wydział Zamiejscowy w Gdańsku,
- Mateusz Bednarczyk (ur. 1987) – polski futsalista,
- Michał Bednarczyk (ur. 1992) – polski piłkarz ręczny, grający na pozycji rozgrywającego,
- Monika Bednarczyk (ur. 1969) – polska siatkarka, reprezentantka i mistrzyni Polski,
- Paweł Bednarczyk – polski samorządowiec, burmistrz Tłuszcza,
- Piotr Bednarczyk (1914–2001) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy tarnowski
- Piotr Bednarczyk (ur. 1964) – polski oficer, pułkownik dyplomowany Sił Zbrojnych RP
- Piotr Bednarczyk (ur. 1985) – polski ilustrator, storybordzista i autor komiksowy
- Przemysław Bednarczyk – polski perkusista, członek grupy Hyperial,
- Sebastian Bednarczyk (ur. 1989) – polski lekkoatleta, sprinter,
- Sebastian Bednarczyk – polski muzyk, członek grupy Shannon, uczestnik projektu Ryczące Shannon,
- Tadeusz Bednarczyk (1913–2002) – polski działacz katolicko-narodowy, pułkownik WP, autor książek o tematyce historycznej, z wykształcenia ekonomista,
- Tomasz Bednarczyk (ur. 1986) – polski twórca muzyki elektronicznej,
- Wiesław Bednarczyk – polski geolog, prof. dr hab.,
- Zbigniew Bednarczyk (1934–2011) – polski aktor.
- Aneta Sosnowska z domu Bednarczyk (ur. 1974) – polska lekkoatletka, płotkarka.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Hanka zakochała się w przystojnym bednarczyku.

(1.2) Najstarszy bednarczyk ciągle gada o studiowaniu na uniwersytecie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛdˈnart͡ʃɨk, AS: bednarčyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bednarz m., bednarstwo n., bednarzowa ż., bednarnia ż., bednarka ż.

przym. bednarski

Wiktionary

# bednarek

1. potocznie: zawód bednarza;
2. taśma stalowa walcowana na gorąco

SJP.pl

- Bednarek – polskie nazwisko

Wikipedia

# bednarka

1. potocznie: zawód bednarza;
2. taśma stalowa walcowana na gorąco

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) inaczej bednarstwo

(1.2) inaczej bednarzowa

(1.3) kobieta bednarz

(1.4) bud. taśma stalowa o przekroju spłaszczonego prostokąta, zwijana w kręgi; używana m.in. w instalacjach odgromowych lub jako zbrojenie w stropach Kleina

Wiktionary

- bednarka – rodzaj taśmy stalowej

W Polsce

- Bednarka – wieś w woj. małopolskim
- Bednarka – potok, dopływ Łososiny
- Bednarka – potok, dopływ Ropy
- Bednarka – potok, dopływ Smolnika
- Bednarka (443 m) – wzniesienie w obrębie wsi Ryczów w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Ogrodzieniec
- Bednarka – specjalny obszar ochrony siedlisk sieci Natura 2000 położony w okolicach wsi Bednarka

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dariusz twierdzi, że bednarka jest dzisiaj zupełnie nieopłacalna.

(1.2) Stara bednarka chce, by synowie kontynuowali zawód jej męża.

(1.3) Weronika wierzy, że będąc bednarką zbliży się do tradycji i wyzwoli się duchowo.

(1.4) Uchwyty do rynien wykonano z niedrogiej bednarki.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛdˈnarka, AS: bednarka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bednarstwo n., bednarz m., bednarzowa ż., bednarczyk m.

przym. bednarski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bednarstwo

(1.2) bednarzowa

Wiktionary

# bednarkiewicz

nazwisko

SJP.pl

# bednarnia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce pracy bednarza, gdzie wytwarza się lub naprawia beczki ewentualnie inne naczynia z klepek

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Sztuka teatralna zostanie wystawiona w starej bednarni.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛdˈnarʲɲa, AS: bednarʹńa

Wiktionary

#### Powiązane:

zob. bednarz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) beczkarnia

Wiktionary

# bednarów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego;

Wiktionary

Bednarów – wieś w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego, założona w 1442 r. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Bednarów w powiecie stanisławowskim województwa stanisławowskiego. Wieś liczy 2431 mieszkańców.

Znajduje tu się stacja kolejowa Bednarów, położona na linii Stryj – Iwano-Frankiwsk (odcinek dawnej Galicyjskiej Kolei Transwersalnej).

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. bednarowski

Wiktionary

# bednarowicz

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Jędrzej Bednarowicz – polski koszykarz
- Zbigniew Bednarowicz – polski artysta plastyk, malarz, witrażysta i autor scenografii

Wikipedia

# bednarski

dotyczący bednarza lub bednarstwa

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący bednarza lub bednarstwa

Wiktionary

Ludzie noszący nazwisko Bednarski

- Adam Bednarski (1869–1941) – polski lekarz okulista
- Bohdan Bednarski (1914–1967) – polski lekarz i polityk, wiceminister zdrowia
- Feliks Bednarski (1911–2006) – polski teolog katolicki
- Henryk Bednarski – strona ujednoznaczniająca
- Hieronim Bednarski (1921–1953) – polski wojskowy, żołnierz Batalionów Chłopskich i Gwardii Ludowej
- Jacek Bednarski (1939–2008) – polski szachista
- Jan Bednarski (1860–1926) – polski lekarz, działacz narodowy
- Janusz Bednarski (1891–1908) – polski poeta
- Jarosław Bednarski (ur. 1975) – polski żużlowiec
- Kazimierz Bednarski – strona ujednoznaczniająca
- Krzysztof Bednarski – polski rzeźbiarz
- Michał Antoni Bednarski (1944–2022) – polski filolog klasyczny
- Stanisław Bednarski (1896–1942) – polski jezuita, Sługa Boży
- Stefan Bednarski (1868–1940) – polski adwokat
- Szczęsny Bednarski (1845–1913) – polski drukarz
- Włodzimierz Bednarski – strona ujednoznaczniająca
- Wojciech Bednarski (1841–1914) – polski pedagog
- Zbigniew Bednarski (ur. 1960) – polski oszczepnik
- Zenobiusz Bednarski (1923–2014) – polski lekarz ftyzjatra

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na wystawie zaprezentowano wiele zaskakujących zastosowań wyrobów bednarskich.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛdˈnarsʲci, AS: bednarsʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bednarstwo n., bednarczyk mos., bednarz m., bednarka ż., bednarzowa ż.

Wiktionary

# bednarstwo

rzemiosło bednarza

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gałąź rzemiosła bądź przemysłu drzewnego związana z wytwarzaniem i naprawą drewnianych naczyń z klepek (beczek, balii, maselnic)

Wiktionary

Bednarstwo (staropol. Łagiewnik) – dział rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem naczyń drewnianych techniką klepkową: beczek, kadzi, balii, fas, maselnic, dzieży i łopat do chleba, konewek, wiader, cebrzyków, wanienek, kufli. Bednarz wyrabia naczynia z drewna sosnowego, świerkowego, olchowego, lipowego, dębowego.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Moda na zdrową żywność i ludowe zdobnictwo daje realne szanse na dalszy rozwój bednarstwa w regionie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛdˈnarstfɔ, AS: bednarstfo

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bednarz m., bednarczyk m., bednarka ż., bednarzowa ż., bednarnia ż., bednarzowanie n.

przym. bednarski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bednarka

Wiktionary

# bednaruk

nazwisko

SJP.pl

# bednarz

rzemieślnik wyrabiający naczynia z klepek lub z drewna

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem

Wiktionary

- bednarz – rzemieślnik zajmujący się bednarstwem
- bednarz – sługa książęcy w słowiańskim grodzie, zajmujący się wyrobem naczyń z klepek drewnianych
- Bednarz – potok, dopływ Złotego Potoku
- Bednarz – potok, dopływ Kamieńczyk
- Bednarz – szczyt w północnej części Wzgórz Lipowych
- Bednarz Cove – niewielka zatoka przy antarktycznym wybrzeżu Budda (nazwa od nazwiska amerykańskiego marynarza, pracownika stacji polarnej Wilkes w 1958, Donalda Francisa Bednarza, 1930–1973)
- Bednarz – polskie (także niemieckie) nazwisko

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kupiłem u bednarza dwie dębowe beczki.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛdnaʃ, AS: bednaš

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bednarstwo n., bednarzowa ż., bednarnia ż., bednarka ż.

:: zdrobn. bednarczyk m.

przym. bednarski

Wiktionary

# bednarzowa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żona bednarza

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wczoraj pomagałam bednarzowej w przygotowaniach do wesela.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛdnaˈʒɔva, AS: bednažova

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bednarz m., bednarczyk mos., bednarstwo n., bednarzowanie n., bednarka ż.

przym. bednarski

Wiktionary

# bednarzować

środowiskowo: wykonywać zawód bednarza

SJP.pl

# bednarzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zajmowanie się bednarstwem, wykonywanie zawodu bednarza

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bednarstwo n., bednarnia ż., bednarz m., bednarzowa ż.

czas. bednarzować

Wiktionary

# bednarzowy

→ bednarz (dawniej); bednarski

SJP.pl

# bednia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stpol. kubeł

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛdʲɲa, AS: bedʹńa

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gbeł

Wiktionary

# bednorz

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Bartosz Bednorz − polski siatkarz
- Filip Bednorz − rzymskokatolicki duchowny
- Herbert Bednorz − rzymskokatolicki duchowny, doktor nauk społecznych i prawa, biskup
- Jan Bednorz − polski biolog
- Johannes Georg Bednorz – niemiecki mineralog i fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w roku 1987
- Robert Bednorz – niemiecki rzeźbiarz
- Zbyszko Bednorz − polski pisarz, poeta i działacz kulturalny

Wikipedia

# bedocja

gatunek słodkowodnej ryby z rzędu aterynokształtnych; aterynka

SJP.pl

Aterynka madagaskarska, bedocja, bedocja madagaskarska, bedocja czarnopręga (Bedotia geayi) – gatunek słodkowodnej ryby aterynokształtnej z rodziny Bedotiidae. Gatunek sprowadzony do Europy w roku 1953. Bywa hodowany w akwarium domowym.

Wikipedia

# będomin

wieś w Polsce

SJP.pl

Będomin (kasz. Bãdomino) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Nowa Karczma. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1284 roku w nadaniu księcia pomorskiego Mściwoja II na rzecz stryjecznej siostry Gertrudy. Na północ od Będomina znajduje się Jezioro Grabowskie. W będomińskim zabytkowym dworku szlacheckim z XVIII w. znajduje się Muzeum Hymnu Narodowego.

Wikipedia

# będomiński

przymiotnik od: Będomin

SJP.pl

# będów

wieś w województwie lubuskim

SJP.pl

Będów – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Czerwieńsk.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Wikipedia

# bedrykowce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie zaleszczyckim obwodu tarnopolskiego, położona nad rzeką Tupą;

Wiktionary

Bedrykowce (ukr. Бедриківці) – wieś na Ukrainie w rejonie czortkowskim należącym do obwodu tarnopolskiego.

Zachodnią część wsi stanowi dawniej odrębna wieś Żerawka (lub Żyrawka).

W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała strażnica KOP „Bedrykowce”.

Do 2020 w rejonie zaleszczyckim.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. bedrykowiecki

Wiktionary

# beduin

1. koczownik arabski;
2. potocznie, żartobliwie: Żyd

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemięemion krajów arabskich;

Wiktionary

Beduini (arab. ‏بدو‎ badū) – koczownicze lub półkoczownicze plemiona krajów arabskich, Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Nazwa wywodzi się od arabskiego określenia pustyni i zamieszkujących ją koczowników.

Do XX wieku głównym zajęciem Beduinów była hodowla (wielbłądów, owiec i kóz). Niektóre klany Beduinów mieszkają w namiotach i odbywają dalekie wędrówki ze swoimi stadami w poszukiwaniu pastwisk. Chów zwierząt jednak nie zapewnia im wystarczających środków do życia.Beduini byli odrębnym społeczeństwem podległym własnym przywódcom. Często rabowali karawany, w tym również te, które podróżowały do Mekki. Każdy władca musiał liczyć się z siłą Beduinów. Służyli również do tłumienia buntów chłopów. W Egipcie sprawowali kontrolę nad żeglugą w delcie Nilu.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jadąc z Jerozolimy do Jerycha widziałem obozowisko Beduinów.

(1.1) Był w Stanach Zjednoczonych, na wyspie Kubie, bił się z Beduinami w Afryce, polował na lwy i tygrysy i powrócił do kraju z ogorzałą twarzą, hartowny, poważny, ale już zupełnie spokojny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈdujĩn, AS: bedui ̯ĩn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beduin m., beduinka ż.

:: fż. Beduinka ż.

przym. beduiński

Wiktionary

# beduina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kraw. damski płaszcz z kapturem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Narzucił na żonę beduinę i podał jej ramię.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beduin mos., beduińskość ż., beduinka ż.

przym. beduiński

przysł. beduińsko

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) beduinka

Wiktionary

# beduini

1. koczownik arabski;
2. potocznie, żartobliwie: Żyd

SJP.pl

Beduini (arab. ‏بدو‎ badū) – koczownicze lub półkoczownicze plemiona krajów arabskich, Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Nazwa wywodzi się od arabskiego określenia pustyni i zamieszkujących ją koczowników.

Do XX wieku głównym zajęciem Beduinów była hodowla (wielbłądów, owiec i kóz). Niektóre klany Beduinów mieszkają w namiotach i odbywają dalekie wędrówki ze swoimi stadami w poszukiwaniu pastwisk. Chów zwierząt jednak nie zapewnia im wystarczających środków do życia.Beduini byli odrębnym społeczeństwem podległym własnym przywódcom. Często rabowali karawany, w tym również te, które podróżowały do Mekki. Każdy władca musiał liczyć się z siłą Beduinów. Służyli również do tłumienia buntów chłopów. W Egipcie sprawowali kontrolę nad żeglugą w delcie Nilu.

Wikipedia

# beduinka

koczowniczka arabska

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. członkini koczowniczych lub półkoczowniczych plemięemion krajów arabskich;

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beduinka ż.

:: fm. Beduin mos.

przym. beduiński

Wiktionary

# beduiński

→ Beduini

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z Beduinem; dotyczący Beduinów

Wiktionary

#### Patrz:

Beduini

#### Przykłady

(1.1) Zatrzymamy się przy obozowisku beduińskim w drodze do Jerycha.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beduina ż., beduińskość ż., Beduin mos., beduin mos., Beduinka ż., beduinka ż.

przysł. beduińsko

Wiktionary

# beduińsko

przysłówek

(1.1) na sposób beduiński, po beduińsku

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beduin mos., beduińskość ż., beduinka ż., beduina ż.

przym. beduiński

Wiktionary

# beduińskość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest beduińskie; cecha tych, którzy są beduińscy

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. beduiński

przysł. beduińsko

rzecz. beduina ż., beduin mos., beduinka ż.

Wiktionary

# będzelin

Będzelin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łódzkim wschodnim, w gminie Koluszki.

W miejscowości znajduje się Szkoła Podstawowa im. Jana Brzechwy oraz Ochotnicza Straż Pożarna.

Wieś biskupstwa włocławskiego w powiecie brzezińskim województwa łęczyckiego w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Wikipedia

# będziechowo

wieś w województwie pomorskim

SJP.pl

Będziechowo (kaszb. Bãzechòwò, Bãzëchòwò lub też Bãdzëkòwò, niem. Bandsechow) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce.

W czasie funkcjonowania gromad wieś była siedzibą gromady Bezwola. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

We wsi był przystanek kolejowy Będziechowo.

Wikipedia

# będzienica

wieś w województwie podkarpackim

SJP.pl

Będzienica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie ropczycko-sędziszowskim, w gminie Iwierzyce.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Michała Archanioła w Nockowej, należącej do dekanatu Sędziszów Małopolski, diecezji rzeszowskiej.

Wikipedia

# będzin

miasto w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w województwie śląskim;

(1.2) geogr. jezioro na Pojezierzu Myśliborskim

Wiktionary

Będzin – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, siedziba powiatu będzińskiego, w Zagłębiu Dąbrowskim, będącym historyczną częścią zachodniej Małopolski, nad rzeką Czarną Przemszą i Brynicą, na Wyżynie Śląskiej, na terenie Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (GOP) i konurbacji katowickiej.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Od urodzenia mieszkam w Będzinie.

(1.2) Ostatnie wakacje spędziłem nad Będzinem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃ɲd͡ʑĩn, AS: bẽńʒ́ĩn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. będzinianin m., będzinianka ż.

przym. będziński

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|Byńdzin.

Wiktionary

# będziniak

potocznie: będzinianin (mieszkaniec Będzina)

SJP.pl

# będzinianin

mieszkaniec Będzina

SJP.pl

# będzinianka

mieszkanka Będzina

SJP.pl

# będzino

wieś w województwie zachodniopomorskim

SJP.pl

Będzino (do 1945 r. niem. Alt Banzin) – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Będzino przy drodze krajowej nr 11 i trasie linii kolejowej Koszalin-Kołobrzeg (przystanek Będzino). Miejscowość jest siedzibą gminy Będzino. Według danych z końca grudnia 2008 r. wieś miała 544 mieszkańców

Wikipedia

# będziński

przymiotnik od: Będzin

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z Będzinem, dotyczący Będzina; pochodzący z Będzina albo znajdujący się w nim

Wiktionary

Będziński (Bendziński) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Belina, z nobilitacji.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Do dnia dzisiejszego zachował się tylko jeden będziński kirkut.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Będzin mrz.

Wiktionary

# będzymin

Będzymin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Żuromin. Ma status sołectwa.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Floriana w Poniatowie.

Prywatna wieś szlachecka Będziemino położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 563.

Wikipedia

# bedłka

1. grzyb z rodziny bedłkowatych
2. w potocznym wyrażeniu: to dla mnie bedłka - bagatela, głupstwo

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. nazwa systematyczna|Agaricus|ref=tak., grzyb z rodziny bedłkowatych, z blaszkami na dolnej stronie kapelusza, występujący w gatunkach jadalnych (pieczarka, boczniak) i trujących (muchomor sromotnikowy)

(1.2) reg. grzyb w ogóle, w szczególności lichy, nieszlachetny

(1.3) reg. krosta na wargach dziecięcych

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛtw̥ka, AS: betu̯̦ka

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) daw. bdła, daw. bedła, przest. bedłek

(1.2) bełek, bełtk, będka, bedka

Wiktionary

# bedłkowate

rodzina grzybów blaszkowatych; bedłki

SJP.pl

Pieczarkowate (Agaricaceae Chevall.) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie pieczarkowców. W dawnych źródłach określana jako bedłkowate.

Wikipedia

# bedłkowaty

o cechach bedłkowatych (rodzina grzybów)

SJP.pl

# bedłkowce

dawna nazwa rzędu grzybów podstawkowych w klasie pieczarniaków; blaszkowce, pieczarkowce, bedłkowe

SJP.pl

Grzyby blaszkowe, blaszkowce, grzyby agarikoidalne, grzyby pieczarkopodobne (łac. agaricoid fungi, agaricoic basidiomycetes) – grzyby kapeluszowe o blaszkowatym hymenoforze należące do typu podstawczaków (Basidiomycota). Nazwa pochodzi od blaszek lub rodzaju Agaricus (pieczarka). Są przeciwieństwem boletoid fungi (boletoid basidiomycetes) – grzybów kapeluszowych o rurkowatym hymenoforze (brak polskiej nazwy).

Wikipedia

# bedłkowe

dawna nazwa rzędu grzybów podstawkowych w klasie pieczarniaków; blaszkowce, pieczarkowce, bedłkowce

SJP.pl

# bedłkowiec

grzyb z rzędu podstawkowych, o blaszkowym lub blaszkopodobnym hymenoforze; blaszkowiec, pieczarkowiec

SJP.pl

# bee

wyraz naśladujący zwierzęce beczenie, głównie owcy; be

SJP.pl

Bee – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Cusio Ossola.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 623 osoby, 207,7 os./km².

Wikipedia

# beecher

[czytaj: BIczer] nazwisko

SJP.pl

Miejscowości w USA:

- Beecher – wieś w stanie Illinois, w hrabstwie Will
- Beecher – jednostka osadnicza w stanie Michigan, w hrabstwie Genesee
- Beecher – miasto w stanie Wisconsin, w hrabstwie Marinette

Gminy w USA:

- Beecher (ang. Beecher Town) – gmina w stanie Wisconsin, w hrabstwie Marinette

Wikipedia

# beef

[czytaj: bif] środowiskowo: konflikt słowny raperów polegający na wytykaniu negatywnych cech przeciwnika w piosenkach hiphopowych

SJP.pl

Beef (ang. „kłótnia, sprzeczka”) – rodzaj konfliktu na tle artystycznym związany z szeroko pojętą kulturą hip-hop, dotyczy on zarówno DJ-ów, MC, jak i wytwórni płytowych. Beef składa się z co najmniej 2 dissów (wyzwisk). Swoimi korzeniami sięga wczesnych lat 70. XX w., zapoczątkowany przez nowojorskich DJ-ów, którzy występując w czasie swojego występu zachęcali uczestników do zabawy, jednocześnie podsycając entuzjazm zgromadzonych negatywnymi uwagami na temat innych wykonawców oraz zachwalaniem własnych umiejętności i osiągnięć.

Wikipedia

# beefmaster

[czytaj: bifmaster] amerykańska rasa bydła mięsnego

SJP.pl

# beema

potocznie: samochód lub motocykl marki BMW; bejca, beemka, beemwica

SJP.pl

Beema (znany także jako: Bumer, Bummer, Bimmer, Bumier, ros. Бумер) – rosyjski dramat kryminalny z 2003 roku.

Film jest fabularnym debiutem reżyserskim Piotra Busłowa – absolwenta moskiewskiej szkoły filmowej. W 2006 roku reżyser nakręcił drugą część (Beema 2), której akcja rozgrywa kilka lat później.

Wikipedia

# beemka

potocznie:
1. samochód lub motocykl marki BMW; bejca, beema, beemwica;
2. mała, lekka żaglówka klasy BM

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środ. mot. samochód marki BMW (1.1)

(1.2) środ. mot. motocykl marki BMW (1.1)

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Piotrek poderwał kolejną blacharę na tę swoją beemkę.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈɛ̃mka, AS: beẽmka

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bmw, BMW; pot. beema, beemwica, BMW-ica; środ. bawara, bawarka, beta, buma

(1.2) bmw, BMW; pot. beema, beemwica, BMW-ica; środ. bawara, bawarka, beta, buma

Wiktionary

# beemwica

potocznie: samochód lub motocykl marki BMW; bejca, beema, beemka

SJP.pl

# beenhakker

[czytaj: benhaker] nazwisko obce

SJP.pl

Leo Beenhakker (ur. 2 sierpnia 1942 w Rotterdamie, zm. 10 kwietnia 2025 tamże) – holenderski piłkarz, trener i działacz piłkarski.

Wikipedia

# beenowski

przymiotnik od: BN (Biblioteka Narodowa); BN-owski

SJP.pl

# beeper

[czytaj: biper] rodzaj urządzenia elektronicznego do przekazywania wiadomości; biper; pager

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) elektron. brzęczyk

(1.2) telekom. pager

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Spod kanapy usłyszeliśmy sygnał beepera.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbʲipɛr, AS: bʹiper

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) buzzer

Wiktionary

# beerceps

[czytaj: birceps] potocznie: bardzo duży brzuch; mięsień piwny, bojler, maciek

SJP.pl

# beerpong

[czytaj: birpong] zabawa, w której gracze trafiają piłeczką pingpongową do kubków z piwem po drugiej stronie stołu; beer pong

SJP.pl

# beethoven

[czytaj: betowen] nazwisko, np. Ludwig van Beethoven (1770-1827), kompozytor niemiecki

SJP.pl

- Ludwig van Beethoven – kompozytor i pianista niemiecki
- Beethoven – amerykański film familijny z 1992 roku
- Beethoven – amerykański serial animowany (1994-1995)
- Beethoven 2 – amerykańska komedia z 1993 roku
- Beethoven 3 – amerykańska komedia z 2000 roku
- Beethoven 4 – amerykańska komedia z 2001 roku
- Beethoven 5 – amerykańska komedia z 2003 roku
- Beethoven 6 – Wielka ucieczka – amerykańska komedia z 2008 roku
- Beethoven – Symfonie (Rattle) – CD box zawierający na pięciu płytach kompletne wydanie symfonii Ludwiga van Beethovena
- Beethoven (I Love to Listen to) – singel brytyjskiego duetu Eurythmics, wydany w 1987 roku
- (1815) Beethoven – planetoida

Wikipedia

# beethovenowski

[czytaj: betowenowski] dotyczący twórczości Beethovena, charakterystyczny dla Beethovena, mający cechy utworów Beethovena

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) muz. dotyczący życia i muzyki Ludwiga van Beethovena, charakterystyczny, typowy dla Beethovena lub jego muzyki, taki jak u Beethovena

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Już wiedzieli, że klapa, z Radia Santiago, które nie nadało zatem beethovenowskiej Symfonii heroicznej ani poloneza szopenowskiego, przygotowanych przez zamachowców na Dzień Triumfu.

Wiktionary

# befana

wróżka o wyglądzie wiedźmy, zgodnie z włoską tradycją przynosząca dzieciom prezenty na święto Trzech Króli

SJP.pl

Befana – wróżka o wyglądzie wiedźmy, dosyć złośliwa, która w tradycji włoskiej przynosi dzieciom prezenty w związku z Bożym Narodzeniem. Pełni tę samą rolę, co święty Mikołaj. Dzieci oczekują prezentów od Befany w noc z 5 na 6 stycznia w Święto Trzech Króli. Pochodzenie jej imienia ma przypuszczalnie związek z epifanią, czyli aktem objawienia.

Wikipedia

# befka

krawat stanowiący część szaty liturgicznej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj krawata w formie dwóch luźno zwisających sukiennych pasków, zwykle białych; atrybut duchownych chrześcijańskich, współcześnie głównie luterańskich, kalwińskich, anglikańskich i metodystycznych;

Wiktionary

Befka – krawat będący częścią szat liturgicznych używanych przez duchownych wielu Kościołów chrześcijańskich, współcześnie głównie luterańskich, kalwińskich, anglikańskich i metodystycznych. Dawniej używana także przez duchowieństwo katolickie. Nie należy jej mylić z koloratką, która jest elementem ubioru nieliturgicznego duchownych i często jest noszona pod strojem liturgicznym, a więc i pod befką. W okresie od XVII do XIX wieku befka stosowana była jednak także jako element pozaliturgicznego stroju duchownych protestanckich.

Wikipedia

# beforek

[czytaj: biforek] potocznie: spotkanie w gronie znajomych, poprzedzające główną imprezę towarzyską; beforka, biforek, biforka, bifor

SJP.pl

# beforka

[czytaj: biforek] potocznie: spotkanie w gronie znajomych, poprzedzające główną imprezę towarzyską; beforka, biforek, biforka, bifor

SJP.pl

# befsztyczek

zdrobnienie od: befsztyk

SJP.pl

# befsztyk

kawałek smażonego mięsa, najczęściej z polędwicy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) kulin. gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

Wiktionary

Stek (ang. steak, ze staronordyjskiego steik, czyli „smażyć”) – potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa. Mięso na steki zazwyczaj jest grillowane lub smażone z odrobiną oleju. Steki rybne można przyrządzić w piekarniku.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Odrazą napawa ją befsztyk krwisty, przepada natomiast za oleistą, mdłą chałwą.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛfʃtɨk, AS: befštyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: zdrobn. befsztyczek m.

przym. befsztykowy

Wiktionary

# befsztykowy

przymiotnik od: befsztyk

SJP.pl

# beg

tytuł urzędnika tureckiego; bej

SJP.pl

Beg (zapis stylizowany wielkimi literami: BEG) – singel izraelskiego piosenkarza i piosenkarki – Omera Adama oraz Netty.

Wikipedia

# bega

tytuł urzędnika tureckiego; bej

SJP.pl

- Bega – celtyckie imię żeńskie
- Bega – miasto w Australii w stanie Nowa Południowa Walia
- Bega – rzeka w Rumunii

Wikipedia

# begam

tytuł kobiet z książęcych rodów muzułmańskich w Indiach

SJP.pl

# begard

członek religijno-społecznego stowarzyszenia męskiego założonego około 1220 r. na wzór beginek, działającego w Niemczech, we Francji i we Włoszech, w Polsce od XVI w.; zlikwidowanego przez inkwizycję

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. rel. członek średniowiecznego heretyckiego bractwa propagującego ideał prostego życia

Wiktionary

Bégard (bret. Bear) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania, w departamencie Côtes-d’Armor.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 4906 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 135 osób/km² (wśród 1269 gmin Bretanii Bégard plasuje się na 85. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 183.).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Gerward przeniósł begardów do swoich dóbr w Dobrzejewicach, gdzie przebywali do śmierci.

Wiktionary

# begardzi

religijno-społeczne stowarzyszenie męskie założone około 1220 roku na wzór beginek

SJP.pl

Beginki i begardzi (beginat) – ruch religijny i społeczny wywodzący się z franciszkanizmu, głoszący, że człowiek może osiągnąć doskonałość bez pośrednictwa Kościoła, propagujący życie proste i ubogie.

Wikipedia

# beger

nazwisko

SJP.pl

# begiel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stpol. ciasto przyrządzane na oleju

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛɟɛl, AS: beǵel

Wiktionary

# begin

antylski taniec podobny do rumby; biguine, beguine, béguine

SJP.pl

## Osoby noszące nazwisko Begin

- Louis-Nazaire Bégin (1840-1925) – kanadyjski duchowny katolicki, arcybiskup Quebec w latach 1898-1925, kardynał.
- Floyd Begin (1902-1977) – amerykański duchowny katolicki, pierwszy biskup Oakland w latach 1962-1977
- Menachem Begin (1913-1992) – izraelski polityk, premier Izraela w latach 1977–1983, laureat Pokojowej Nagrody Nobla.
- Ze’ew Binjamin Begin, Benny Begin (ur. 1943) – izraelski geolog i polityk, członek Knesetu, minister, syn Menachema
- Peter Van den Begin (ur. 1964) – belgijski scenarzysta oraz aktor filmowy i telewizyjny

Wikipedia

# begina

antylski taniec podobny do rumby; biguine, beguine, béguine

SJP.pl

Beguine – powolny taniec ludowy z Martyniki, w metrum 4/4, obecnie należący do kanonu tańca towarzyskiego.

W latach trzydziestych XX wieku był lansowany, lecz bez powodzenia, w Paryżu. Swą popularność zdobył dopiero dzięki Cole Porterowi i jego piosence Begin the Beguine zaśpiewanej w musicalu Jubilee (1935) a wystawionym na nowojorskim Broadwayu.
W żargonie polskich muzyków taniec ten zwany jest powszechnie beginką.

Wikipedia

# beginaż

zespół budynków wraz z podwórzem i ogrodem, zamieszkiwany przez beginki (niezamężne kobiety tworzące laicką wspólnotę religijną)

SJP.pl

Beginaż (niderl. begijnhof, fr. béguinage) – miejsce, gdzie mieszkały beginki. Beginaże powstawały głównie w średniowieczu. Najczęściej spotyka się beginaże na terenie północnej i północno-wschodniej Francji, Belgii, Holandii oraz zachodnich i północno-zachodnich Niemiec.Zwykle jest to zespół niewielkich domków z małym kościołem lub kaplicą i szpitalem, w pobliżu szpitala znajdował się dom matki przełożonej. Beginaż otoczony był murem, w którym znajdowała się jedna lub więcej bram, łączące beginaż z miastem. W beginażu znajdowały się zwykle także: izolatka dla zakaźnie chorych, stajnia, kurnik, browar, ogrody i łąka. Domy w beginażu mogły być jedno- lub wieloosobowe (te dla mniej zamożnych beginek i nowicjuszek). Kiedy kobieta została przyjęta do grona beginek i było ją na to stać mogła wynająć lub kupić jeden z domów należących do wspólnoty. Po jej śmierci dom ponownie stawał się własnością wspólnoty beginek.

Wikipedia

# beginka

członkini laickiego żeńskiego zgromadzenia religijnego

SJP.pl

# beginki

członkini laickiego żeńskiego zgromadzenia religijnego

SJP.pl

Beginki i begardzi (beginat) – ruch religijny i społeczny wywodzący się z franciszkanizmu, głoszący, że człowiek może osiągnąć doskonałość bez pośrednictwa Kościoła, propagujący życie proste i ubogie.

Wikipedia

# beglerbeg

tytuł namiestnika zarządzającego prowincją w Turcji osmańskiej; bejlerbej; beglerbej

SJP.pl

# beglerbej

tytuł namiestnika zarządzającego prowincją w Turcji osmańskiej; beglerbeg; bejlerbej

SJP.pl

# begonia

roślina ozdobna, doniczkowa i kwietnikowa; ukośnica

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Begonia|ref=tak., roślina pochodzenia tropikalnego, hodowana jako roślina doniczkowa lub kwietnikowa ze względu na ozdobne liście i różnobarwne kwiaty;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na balkonie rosły surfinie i begonie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈɡɔ̃ɲja, AS: begõńi ̯a

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. begoniowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ukośnica

Wiktionary

# begonijka

zdrobnienie od: begonia

SJP.pl

# begoniowate

rodzina roślin z rzędu dyniowców; ukośnicowate

SJP.pl

Wikipedia

# begoniowce

rząd roślin z klasy dwuliściennych

SJP.pl

# begoniowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z begonią, dotyczący begonii

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. begonia ż., begoniowate nmos.

Wiktionary

# beguine

[czytaj: beGIN] antylski taniec w takcie 2/4, w tempie umiarkowanym, podobny do rumby; biguine, béguine

SJP.pl

Beguine – powolny taniec ludowy z Martyniki, w metrum 4/4, obecnie należący do kanonu tańca towarzyskiego.

W latach trzydziestych XX wieku był lansowany, lecz bez powodzenia, w Paryżu. Swą popularność zdobył dopiero dzięki Cole Porterowi i jego piosence Begin the Beguine zaśpiewanej w musicalu Jubilee (1935) a wystawionym na nowojorskim Broadwayu.
W żargonie polskich muzyków taniec ten zwany jest powszechnie beginką.

Wikipedia

# behapowiec

potocznie: pracownik odpowiedzialny za bezpieczeństwo i higienę pracy w danym zakładzie pracy

SJP.pl

# behapowski

przymiotnik od: BHP, bhp (bezpieczeństwo i higiena pracy)

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pot. związany z BHP, albo z behapowcem

Wiktionary

# behawior

[czytaj: behawior albo bihewior] w biologii: zachowanie się;
1. ogół reakcji lub każda uzewnętrzniająca się reakcja zwierzęcia;
2. sposób odpowiadania człowieka na bodźce zewnętrzne

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) antrop. biol. zachowanie się, odpowiadanie na bodźce środowiska

Wiktionary

Zachowanie (ang. behavior) – skoordynowane postępowanie organizmu w odniesieniu do określonego otoczenia w określonym czasie, różnego rodzaju reakcje na bodźce z otoczenia (układ bodziec – reakcja, ang. stimulus – reaction, S–R), np. wykonywane za pomocą grup mięśni reakcje ruchowe.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Pisał głównie o morfologii, taksonomii i behawiorze pająków współczesnych.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. behawioryzm mrz., behawiorysta mos., behawiorystka ż.

przym. behawioralny, behawiorystyczny

przysł. behawioralnie, behawiorystycznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) zachowanie

Wiktionary

# behawioralnie

→ behawioralny

SJP.pl

#### Patrz:

behawioralny

# behawioralność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest behawioralne

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. behawioryzm m.

przym. behawioralny, behawiorystyczny

przysł. behawioralnie

Wiktionary

# behawioralny

związany z zachowaniem

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) psych. związany z zachowaniem (behawiorem)

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Szkolenie psa opiera się na behawioralnych metodach nagradzania pozytywnych zachowań i ignorowania zachowań niepożądanych.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛxavʲjɔˈralnɨ, AS: beχavʹi ̯oralny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. behawior mrz., behawioryzm mrz., behawiorysta mos., behawiorystka ż., behawioralność ż.

przym. behawiorystyczny

przysł. behawioralnie, behawiorystycznie

Wiktionary

# behawiorysta

[czytaj: behawiorysta albo bihewiorysta] zwolennik behawioryzmu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przedstawiciel lub zwolennik behawioryzmu

(1.2) specjalista zajmujący się terapią zachowania zwierząt towarzyszących człowiekowi, głównie psów

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛxavʲjɔˈrɨsta, AS: beχavʹi ̯orysta

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. behawioryzm m.

:: fż. behawiorystka ż.

przym. behawioralny, behawiorystyczny

Wiktionary

# behawiorystka

kobieta zajmująca się behawiorystyką, czyli nauką o sposobach i motywach zachowania

SJP.pl

# behawiorystyczny

→ behawioryzm

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) psych. związany z behawiorystami, behawioryzmem

Wiktionary

#### Patrz:

behawioryzm

#### Powiązane:

rzecz. behawiorysta mos., behawioryzm mrz., behawior mrz., behawioralność ż.

przym. behawioralny

Wiktionary

# behawiorystyka

behawiorystyka zwierząt - psychologia zajmująca się badaniem i analizą zachowań zwierząt

SJP.pl

# behawioryzm

[czytaj: behawioryzm albo bihewioryzm] ukształtowany w Ameryce kierunek psychologiczny XX wieku, zakładający, że przedmiotem badań psychologicznych może być tylko zachowanie się ludzi lub zwierząt, a nie niemożliwe do poznania procesy psychiczne

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) psych. podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

Wiktionary

Behawioryzm (ang. behavior lub behaviour – zachowanie) – filozofia nauki o zachowaniu ludzi oraz zwierząt. W podejściu tym uznaje się istotną rolę:

- środowiska jako czynnika, który kontroluje zachowania organizmów
- indywidualnej historii uczenia się poprzez konsekwencje (historia wzmocnień). Według tego podejścia zachowanie jest odpowiedzią na stymulację środowiska, a przyczyną zachowania są jego przeszłe konsekwencje (środowisko jest dla organizmu informacją, czy w danej sytuacji konkretne zachowanie będzie wzmacniane czy nie).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W "ortodoksyjnej" wersji behawioryzmu najpierw występuje reakcja, następnie zaś bodziec.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. behawioralność ż., behawior m., behawiorysta m., behawiorystka ż.

przym. behawioralny, behawiorystyczny

Wiktionary

# behem

Behem (Behem I, Behm, Bem) – polski herb szlachecki, z nobilitacji.

Wikipedia

# behemot

biblijny potwór, niepokonana bestia

SJP.pl

Behemot (hebr. בהמות Bəhēmôth, Behemot, B'hemot „bestie; zwierzęta”; arab, بهيموث albo بهموت Bahīmūth) – nieprzetłumaczone imię zwierzęcia wspomnianego w Księdze Hioba, 40,15. Wraz z Lewiatanem jest on przedstawiony jako stworzenie dowodzące wielkości i mocy stwórczej Jahwe w opozycji do Hioba. Przedstawiony jako postać podobna do hipopotama lub słonia.

Wikipedia

# behenowy

kwas behenowy - organiczny związek chemiczny, występujący w orzeszkach ziemnych

SJP.pl

# beira

kraina historyczna w środkowej Portugalii

SJP.pl

- Beira – w mitologii szkockiej personifikacja zimy

Mozambik:

- Beira – miasto
- Beira – stacja kolejowa

Niemcy:

- Beira – szwabska nazwa miasta Kaufbeuren

Portugalia:

- Beira – kraina

Wikipedia

# beisa

gatunek ssaka z podrodziny antylopowców; oryks pręgoboki

SJP.pl

# bej

tytuł urzędnika tureckiego; beg

SJP.pl

Bej (pierwotnie beg; tur. bey) – tureckie słowo oznaczające wodza (np. janczarów, Tatarów krymskich).

Tytuł używany na terytorium państw tureckich, w tym Imperium Osmańskiego i Uzbekistanu oraz Persji i państwa mogolskiego, dodawany do imion przedstawicieli możnowładztwa, szczególnie w odniesieniu do osób pochodzenia turkijskiego. Niekiedy skracany był do formy Be.

Wikipedia

# béjart

[czytaj: beŻAR] nazwisko

SJP.pl

# bejbe

pieszczotliwie o ukochanej lub atrakcyjnej osobie; bejbi

SJP.pl

# bejbi

pieszczotliwie o ukochanej lub atrakcyjnej osobie; bejbe

SJP.pl

# bejbuś

pieszczotliwie o ukochanym lub atrakcyjnym mężczyźnie; bejbe, bejbi

SJP.pl

# bejbusia

pieszczotliwie o ukochanym lub atrakcyjnym mężczyźnie; bejbe, bejbi

SJP.pl

# bejc

bardzo rzadko: farba do drewna; bajca, bejca

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gwara więzienna pijak

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛjt͡s, AS: bei ̯c

Wiktionary

# bejca

1. farba do drewna; bajca;
2. zaprawa do nasion posiadająca właściwości grzybobójcze;
3. zaprawa farbiarska;
4. zaprawa z octu i korzeni do marynowania mięs;
5. potocznie: samochód lub motocykl marki BMW; beemka, beema, beemwica

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. roztwór do barwienia drewna;

(1.2) chem. włók. substancja używana do barwienia w przemyśle włókienniczym i garbarskim

(1.3) chem. roln. środek grzybobójczy do dezynfekcji nasion i ziaren

(1.4) spoż. zaprawa do marynowania mięs

(1.5) slang. samochód marki BMW

Wiktionary

- bejcowanie w gastronomii
- bejcowanie w rolnictwie i ogrodnictwie
- bejcowanie w technologii obróbki drewna

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na twoim miejscu pociągnęłabym tę półkę jasnokasztanową bejcą.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛjt͡sa, AS: bei ̯ca

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bejcowanie n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.4) bajca

Wiktionary

# bejcować

pokrywać powierzchnię, najczęściej drewnianą, bejcą

SJP.pl

# bejcowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) techn. pokrywanie powierzchni drewna bejcą

(1.2) rzem. w garbarstwie: oczyszczanie skóry przed jej garbowaniem

(1.3) roln. zaprawianie nasion środkami grzybobójczymi

Wiktionary

- bejcowanie w gastronomii
- bejcowanie w rolnictwie i ogrodnictwie
- bejcowanie w technologii obróbki drewna

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. bejca ż.

czas. bejcować ndk.

Wiktionary

# bejcowany

pokryty bejcą

SJP.pl

# bejdewind

wiatr wiejący od dziobu pod kątem ostrym do linii symetrii statku; bajdewind

SJP.pl

Bajdewind, też bejdewind, ćwierćwiatr (z niem. bei dem Wind – dosł. przy wietrze) – nazwa jednego z wiatrów pozornych. Bajdewind wieje z kierunków: pomiędzy wiatrem wiejącym prostopadle do burt jednostki (półwiatr), a wiatrem wiejącym od strony kąta martwego, czyli od strony dziobu jednostki. W zależności od wielkości kąta martwego danej jednostki przedział ten wynosi od ok. 30° do ok. 80°.

Wikipedia

# bejdok

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) reg. głupiec

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) I oto już stają! I oto ruszają! Już są o pół staja: elegant z Mosiny, pierdoła z Gądek i bejdok z Kłaja.

Wiktionary

# bejel

choroba zakaźna skóry zaliczana do krętkowic niewenerycznych, wywołana przez treponemy

SJP.pl

Bejel – jedna z krętkowic niewenerycznych. Przewlekła choroba okresu dziecięcego, charakteryzująca się występowaniem zmian skórnych i błon śluzowych wywołaną przez Treponema endemicum, czyli bakterię, która nie powoduje zmian dotyczących zębów, oka i układu nerwowego.

Wikipedia

# bejlerbej

tytuł namiestnika zarządzającego prowincją w Turcji osmańskiej; beglerbeg; beglerbej

SJP.pl

Wikipedia

# bejlis

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. gw-pl|Warszawa. żyd

Wiktionary

# bejm

w gwarze poznańskiej: pieniądz, zwykle polski

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) reg-pl|Poznań. pieniądz

Wiktionary

Bejm – ludowa nazwa niemieckiej monety 10-fenigowej stosowana do 1939 r. przez ludność niemiecką i polską na terenie byłego zaboru pruskiego.Stąd pochodzi gwarowe określenie poznańskie na pieniądze - bejmy.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Weź bejmy i leć po pyry.

(1.1) Kitram bejmy do kiejdy. → Chowam pieniądze do kieszeni.

Wiktionary

# bejnarowicz

nazwisko

SJP.pl

# bejowski

→ bej; bejowy

SJP.pl

# bejowy

→ bej; bejowski

SJP.pl

# bejra

rodzaj ssaków z podrodziny antylop, występujący w Etiopii i Somalii

SJP.pl

Bejra somalijska (Dorcatragus megalotis) – gatunek ssaka z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae), jedyny przedstawiciel rodzaju bejra (Dorcatragus).

Wikipedia

# bejrucki

→ Bejrut

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Bejrutu (stolicy Libanu)

Wiktionary

#### Patrz:

Bejrut

#### Przykłady

(1.1) Nazajutrz izraelskie lotnictwo wojskowe zaatakowało bejruckie przedmieścia Shiyyah.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛjˈrut͡sʲci, AS: bei ̯rucʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bejrut mrz., bejrutczyk mos., bejrutka ż.

Wiktionary

# bejrut

stolica Libanu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;

(1.2) geogr. adm. muhafaza w zachodnim Libanie;

Wiktionary

Bejrut (arab. ‏بيروت‎, Bayrūt, stgr. Βηρυτός) – stolica i największe miasto Libanu, leżące w środkowej części kraju. Liczy 2 060 363 mieszkańców (2012), większość pochodzenia arabskiego. Dawniej miasto było nazywane: Birutu, Berytos. Znajduje się w nim wiele zabytków i dobytku historycznego kraju.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jeśli ktoś organizowałby kiedyś konkurs na miejsce na świecie, które pokazuje niezłomność człowieka, to moim zdaniem mógłby do tej kategorii nominować Bejrut.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛjrut, AS: bei ̯rut

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bejrutczyk m., bejrutka ż.

przym. bejrucki

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) hist. Biruta, Berytus

Wiktionary

# bejrutczyk

mieszkaniec Bejrutu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Bejrutu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛjˈruṭt͡ʃɨk, AS: bei ̯ruṭčyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bejrut mrz.

:: fż. bejrutka ż.

przym. bejrucki

Wiktionary

# bejrutka

mieszkanka Bejrutu (stolicy Libanu)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Bejrutu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nadine jest paryżanką? Nie, ona jest bejrutką.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛjˈrutka, AS: bei ̯rutka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bejrut mrz.

:: fm. bejrutczyk mos.

przym. bejrucki

Wiktionary

# bejsbol

baseball, bejzbol;
1. dyscyplina sportowa wywodząca się z Ameryki Północnej, podobna do palanta;
2. kij do tej dyscypliny sportowej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sport. baseball (w spolszczonej pisowni)

(1.2) slang. kij bejsbolowy

Wiktionary

Baseball (pol. bejsbol) – sportowa gra zespołowa szczególnie popularna w Ameryce Północnej, Południowej i we wschodniej Azji.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Wdarł się z bejsbolem do meczetu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛjzbɔl, AS: bei ̯zbol

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. baseball m., baseballista mos., baseballistka ż., bejsbolista m., bejsbolówka ż.

przym. baseballowy, bejsbolowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1-2) baseball

Wiktionary

# bejsbolista

zawodnik uprawiający bejsbol; baseballista

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport. ktoś, kto gra w bejsbol, zawodowo lub rekreacyjnie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Klub odwiedził amerykański bejsbolista polskiego pochodzenia.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bejsbol mrz.

:: fż. bejsbolistka ż.

przym. bejsbolowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) baseballista

Wiktionary

# bejsbolistka

→ bejsbolista; baseballistka

SJP.pl

# bejsbolówka

baseballówka; potocznie:
1. czapka z zaokrąglonym daszkiem;
2. kurtka mająca przy pasie oraz na zakończeniach rękawów ściągacze o tym samym wzorze;
3. kij do gry w baseball

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sport. sportowe nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem, zazwyczaj z tyłu posiada regulowalne zapięcie

(1.2) lekkie okrycie wierzchnie wzorowane na bluzach amerykańskich klubów sportowych

Wiktionary

Bejsbolówka (także: baseballówka od ang. baseball cap) – sportowa czapka, wykonana z miękkiego materiału, z twardym daszkiem chroniącym oczy przed słońcem. Często posiada z tyłu pasek umożliwiający regulację rozmiaru. Pierwotnie noszona przez sportowców uprawiających baseball.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Irek lubi chodzić w bejsbolówce.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. baseball mrz., bejsbol mrz., baseballista mos., bejsbolista mos., baseballistka ż., bejsbolistka ż.

przym. baseballowy, bejsbolowy

Wiktionary

# bejsbolowy

→ bejsbol; baseballowy, bejzbolowy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z baseballem, dotyczący baseballu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Podszedł do szafy, by wyjąć kij bejsbolowy który przywiózł ze Stanów, i przywalić nim w kaloryfer.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. baseball m., bejsbol m., baseballista m., bejsbolista m., baseballistka ż., bejsbolistka ż., bejsbolówka ż.

przym. baseballowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) baseballowy

Wiktionary

# bejsce

wieś w województwie świętokrzyskim

SJP.pl

Bejsce – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, siedziba gminy Bejsce.

Wikipedia

# bejsceński

→ Bejsce (wieś w Polsce); bejski

SJP.pl

# bejski

→ Bejsce (wieś w Polsce); bejsceński

SJP.pl

# bejszczanin

mieszkaniec Bejsca

SJP.pl

# bejszczanka

mieszkanka Bejsca

SJP.pl

# bejt

popularna w gatunkach lirycznych Bliskiego Wschodu strofa dwuwersowa

SJP.pl

Bajt, bejt (z arab.) – typ wersu popularnego w poezji arabskiej i perskiej na Bliskim i Środkowym Wschodzie (zwłaszcza w gazelu i kasydzie). Składa się z określonej (zwykle parzystej) liczby stóp i posiada cezurę, która dzieli go na dwie równe części (półwersy), zwykle rymujące się ze sobą.

Wikipedia

# bejzbol

baseball, bejsbol;
1. dyscyplina sportowa wywodząca się z Ameryki Północnej, podobna do palanta;
2. kij do tej dyscypliny sportowej

SJP.pl

# bejzbolowy

→ bejzbol; baseballowy, bejsbolowy

SJP.pl

# bek

potocznie:
1. głos owcy lub kozy;
2. głos niektórych innych zwierząt, podobny do głosu owcy lub kozy;
3. brzydki, fałszywy śpiew;
4. głośny płacz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) odgłos beczenia zwierząt

(1.2) głośny płacz

(1.3) pot. odczasownikowy od|bekać.

(1.4) gw-pl|Bukowina. żarówka

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przest. obrońca w drużynie sportowej

(2.2) daw. środ. polit. członek bojówki

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(3.1) D. lm. od: beka

Wiktionary

Osoby:

- Aleksandr Bek – rosyjski pisarz
- Andrzej Bek – polski kolarz
- Antony Bek – angielski biskup
- Dionizy Bek – polski publicysta
- Ibrahim-bek – muzułmański przywódca
- Ivan Bek – jugosłowiański piłkarz
- Janusz Bek – polski ekonomista
- Jerzy Bek – polski kolarz
- Józef Bek – polski prawnik
- Lucyna Kałużna-Bek – polska koszykarka
- Mikuláš Bek – czeski muzykolog
- Wiesław Bek – polski dziennikarz

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na łące słychać było głośne beki owiec.

(1.2) Najskuteczniejszą obroną maluchów jest zawsze wielki bek w obecności dorosłych.

(1.3) Beki przy obcych ludziach są jeszcze bardziej niekulturalne.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛk, AS: bek

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bekowisko n., beczenie n., bekanie n.

czas. beczeć ndk., bekać ndk., beknąć dk.

przym. bekliwy, zabeczany

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) ryk, płacz, wycie

(1.4) łampoczka

Wiktionary

# beka

1. zgrubienie od: beczka;
2. to, co znajduje się w dużej beczce;
3. przenośnie: otyły, gruby człowiek; tłuścioch, baryła, pulpet, spaślak;
4. potocznie: ubaw, coś śmiesznego; heca, brecha, polewka, zlewa, zlew, zwała

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. nieistniejąca kaszubska osada rybacka w Polsce, w województwie pomorskim, u ujścia Redy;

(1.2) geogr. rezerwat przyrody w pobliżu dawnej osady Beka (1.1);

Wiktionary

- beka – dawna jednostka miary masy
- Beka – nieistniejąca już osada rybacka w Polsce
- „Beka” – ptasi rezerwat przyrody na Pobrzeżu Kaszubskim
- Beka – wieś w Słowenii

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛka, AS: beka

Wiktionary

# bekaa

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. żyzna dolina w Libanie, 30 km na wschód od Bejrutu;

(1.2) geogr. adm. muhafaza we wschodnim Libanie obejmująca dolinę Bekaa (1.1);

Wiktionary

Dolina Bekaa (arab. البقاع = Al-Bika) - żyzna dolina w Libanie, położona w rowie (obniżeniu) tektonicznym pomiędzy górami Liban na zachodzie i pasmem górskim Antylibanu na wschodzie.

Ma 150 km długości, szerokość na dnie wynosi 8-14 km; wysokość dna 700–1100 m n.p.m. Odwadniana przez rzeki Orontes (Nahr al-Asi) i Litani (Nahr al-Litani). Często występują tu trzęsienia ziemi.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) Al-Bika

(1.2) Al-Bika

Wiktionary

# bekać

1. czkać, odbijać się
2. bekać się - u jeleni i danieli: dokonywać aktu płciowego

SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) odbijać się

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Pociągnął łyk piwa z kufla i beknął siarczyście aż obudził się kot śpiący na piecu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛkat͡ɕ, AS: bekać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bek mrz.

czas. beknąć dk.

Wiktionary

# bekadło

dawna tuba strażacka do ogłaszania alarmu

SJP.pl

# bekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|bekać.

(1.2) łow. akt płciowy u jeleni i danieli

Wiktionary

Odbijanie, bekanie – uwolnienie gazu z układu trawiennego (głównie z przełyku i żołądka) przez usta. Czynności tej towarzyszy często charakterystyczny dźwięk i czasami odór.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. bek mos./mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) kopulacja, pokrywanie

Wiktionary

# bękarci

→ bękart

SJP.pl

#### Patrz:

bękart

# bękarcica

dawniej: bękartka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pogard. o dziewczynie z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Główną bohaterką jest La Vecchia - bękarcica, czarownica oskarżana przez wiejską społeczność o najgorsze uczynki - od spędzania płodów i spółkowania z demonami po kradzieże i rytualne morderstwa.

Wiktionary

# bękarcieć

psuć się, marnieć, degenerować się

SJP.pl

# bękarcik

zdrobnienie od: bękart

SJP.pl

# bękarcki

→ bękart

SJP.pl

#### Patrz:

bękart

# bekarda

ptak z rzędu wróblowych

SJP.pl

# bekardowate

o cechach bekardowatych (rodzina ptaków)

SJP.pl

Bekardowate (Tityridae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), podrzędu tyrankowców (Tyranni). Zasiedlają Amerykę Południową i Północną. Są to małej lub średniej wielkości ptaki, większość ma stosunkowo krótki ogon i duże głowy.

Wikipedia

# bekardowaty

o cechach bekardowatych (rodzina ptaków)

SJP.pl

# bekardzik

rodzaj ptaków z podrodziny bekardów

SJP.pl

# bękart

1. pogardliwie: dziecko ze związku pozamałżeńskiego; bastard;
2. w DTP, potocznie: błąd łamania tekstu polegający na pozostawieniu na początku łamu samotnego ostatniego wiersza akapitu (wiersz zawieszony)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) pogard. potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);

(1.2) obraź. z niesmakiem o niegrzecznym dziecku

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) środ. druk. błąd składu typograficznego, polegający na tym, że końcowy wiersz akapitu wypada na początku kolumny lub łamu;

(2.2) środ. druk. błąd składu typograficznego, polegający na tym, że pierwszy wiersz akapitu wypada samotnie na końcu kolumny lub łamu

(2.3) daw. gwara. górna część pieca kuchennego

Wiktionary

- bękart w rodzinie – nieślubne dziecko
- bękart (typografia) – błąd w łamaniu tekstu
- bękart – ludowe określenie niewielkiego klina przybijanego na przypustnice (przysuwnice) w celu miękkiego wygięcia okapu dachu
- bękart (bastard) – w średniowieczu i renesansie, miecz o nieokreślonym pochodzeniu i ze względu na swoją budowę (łączącą cechy mieczy jednoręcznych i długich) niesklasyfikowany w podstawowych typach broni białej. Ze względu na podobieństwa w długości i wadze, często mylony z mieczem długim.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Ten popularny malarz spłodził wielu bękartów.

(1.2) Te okropne bękarty drą się pod oknami tak, że pracować nie można.

(2.1) Naczelny załamał ręce: dawno nie widział w składzie tylu wdów i bękartów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃ŋkart, AS: bẽŋkart

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bękarctwo n., bękarstwo n.

:: fż. bękartka ż.

:: zdrobn. bękarciątko n., bękarcie n., bękarcik m.

przym. bękarci

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bastard; wylęganiec

(1.2) bachor

(2.1) błąd składu

(2.2) błąd składu, sierota, szewc

Wiktionary

# bękartka

→ bękart

SJP.pl

#### Patrz:

bękart

# bekas

ptak łowny z rodziny bekasowatych, o upierzeniu brunatnym z czarnymi, płowymi lub rdzawymi wzorami, zamieszkujący podmokłe okolice Eurazji, Afryki i Ameryki Północnej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. ptak zamieszkujący tereny podmokłe;

Wiktionary

Bekasowate, słonkowate (Scolopacidae) – rodzina ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Piszczą żałośnie w trzcinach szpaki, kraczą kurki wodne, pogwizdują bekasy, huczą bąki, kwakają ukryte stada kaczek, smutnie pośpiewują rybitwy; rytmicznie wyrzucając do lotu skrzydła kołyszą się kulony, srokosze kują żelazo na gałązkach olszyn, a wysoko na gałęziach sosen edukują swe dzieci, obrzydliwie wrzeszcząc, wrony-matki. (S. Żeromski: Zapomnienie)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛkas, AS: bekas

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bekasik m.

przym. bekasi

Wiktionary

# bekasi

tyczący się bekasa, np. bekasie pióro

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) charakterystyczny dla bekasa; dotyczący, odnoszący się do bekasa

Wiktionary

Bekasi (indonez. Kota Bekasi) – miasto w Indonezji na wyspie Jawa w prowincji Jawa Zachodnia w zespole miejskim Dżakarty.

Według danych szacunkowych z 2013 roku miasto liczyło 2 543 676 mieszkańców oraz zajmuje powierzchnie ponad 210 km². Przez miasto przepływają trzy główne rzeki: Cakung, Bekasi, Sunter.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛˈkaɕi, AS: bekaśi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bekas m., bekasik m., bekasowate nmos.

Wiktionary

# bekasik

średniej wielkości ptak łowny należący do rodziny bekasowatych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Lymnocryptes minimus|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

Wiktionary

Bekasik, bekas mały (Lymnocryptes minimus) – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Lymnocryptes. Nie wyróżnia się podgatunków.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛˈkaɕik, AS: bekaśik

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bekas mzw., bekasowate lm nm.

przym. bekasi

Wiktionary

# bekaśnica

gatunek ptaka z rzędu żurawiowych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Aramus guarauna|ref=tak., gatunek ptaka z rzędu żurawiowych;

Wiktionary

Bekaśnica (Aramus guarauna) – gatunek dużego ptaka, będącego jedynym przedstawicielem rodziny bekaśnic (Aramidae) z rzędu żurawiowych (Gruiformes). Zamieszkuje strefę międzyzwrotnikową Ameryki – od Meksyku i Florydy (Stany Zjednoczone) przez Karaiby po Argentynę. Nie jest zagrożony.

Wikipedia

# bekasowate

rodzina obejmująca ponad 80 gatunków ptaków z rzędu siewkowych, o charakterystycznych prostych i długich dziobach, których miękki czubek ułatwia odnajdywanie pożywienia w miękkim gruncie; występują na wszystkich kontynentach (oprócz Antarktydy)

SJP.pl

Bekasowate, słonkowate (Scolopacidae) – rodzina ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes).

Wikipedia

# bekasowaty

o cechach bekasowatych (rodzina ptaków)

SJP.pl

# bekerel

jednostka miary radioaktywności w układzie SI

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fiz. jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

Wiktionary

Bekerel, Bq – jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI (jednostka pochodna układu SI).

Próbka ma aktywność 1 Bq, gdy zachodzi w niej jeden rozpad promieniotwórczy na sekundę. Na przykład, jeśli jądra atomowe danego ciała emitują 1000 cząstek alfa na sekundę wskutek rozpadów alfa (i jednemu rozpadowi odpowiada emisja jednej cząstki alfa oraz nie zachodzą inne rodzaje rozpadów), to aktywność tego ciała jest równa 1000 Bq, czyli 1 kBq.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) skr. Bq

Wiktionary

# bekhend

backhand; w tenisie, ping-pongu itp.: uderzenie z lewej strony rakietą trzymaną w prawej ręce bądź ze strony prawej - trzymaną w lewej; w hokeju: przy uderzeniu z lewej strony kijem trzymanym niżej prawą ręką i na odwrót

SJP.pl

Bekhend (od ang. backhand, grzbiet ręki) – termin sportowy oznaczający uderzenie rakietą lub kijem w taki sposób, że w kierunku uderzenia skierowany jest grzbiet ręki. Zagrania takie spotykane są m.in. w tenisie, tenisie stołowym, speed-ballu, badmintonie i hokeju. W tenisie jest to uderzenie z lewej strony zewnętrzną stroną rakiety przez zawodników praworęcznych; u osób leworęcznych uderzenie z prawej strony.

Wikipedia

# bekhendowy

związany z bekhendem (backhandem); backhandowy

SJP.pl

# beki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) sport. podwórkowa gra w piłkę jeden na jednego polegająca na obronie swojego obszaru i przebijaniu piłki na obszar przeciwnika

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(2.1) plural|beka.

Wiktionary

# bekier

nazwisko

SJP.pl

# bekiesza

dawne męskie okrycie wierzchnie, podszyte futrem

SJP.pl

Bekiesza – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Cyców.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Wieś stanowi sołectwo gminy Cyców. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 372 mieszkańców.

Wikipedia

# bekieszka

zdrobnienie od: bekiesza

SJP.pl

# bekliwy

potocznie:
1. podobny do beku, beczenia;
2. skłonny do płaczu; mazgajowaty, płaksiwy

SJP.pl

# bekmania

rodzaj wieloletniej rośliny z rodziny traw; beckmannia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. zob. beckmannia.

Wiktionary

Bekmania (Beckmannia Host) – rodzaj roślin należących do rodziny wiechlinowatych. Obejmuje dwa gatunki występujące w strefie umiarkowanej Europy (w zachodniej tylko jako introdukowane), Azji i Ameryki Północnej. W Polsce rośnie jako zadomowiony antropofit bekmania robaczkowata (B. eruciformis).

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛkˈmãɲja, AS: bekmãńi ̯a

Wiktionary

# beknąć

rzadko: brzydko, fałszywie zaśpiewać

SJP.pl

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. bekać)

(1.1) dokonany od|bekać.

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)

(2.1) pot. ponieść karę

(2.2) gwara. więzienna ponieść karę

Wiktionary

#### Przykłady

(2.1) – A jakby życzliwa nie była, to się jej drugie oczko wyjmie – ciągnął z uśmiechem – i potem dobrze przechędoży. Za gwałt można beknąć, ale ślepa sprawców nie wskaże.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: beknõńć

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bek mrz., beknięcie n., bekanie n.

czas. bekać ndk.

Wiktionary

# beknięcie

rzadko: brzydko, fałszywie zaśpiewać

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|beknąć.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. beknąć

Wiktionary

# bekon

wyrób wędliniarski

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. odpowiednio przygotowana półtusza z młodego tucznika (lub jej część)

(1.2) kulin. wędzonka z bekonu (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zootechn. tucznik przeznaczony na półtusze i wędzonkę

Wiktionary

Boczek – pojęcie z dziedziny technologii żywności, oznaczające jedną z zasadniczych części półtuszy wieprzowej oraz potrawy z niej wykonywane.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Na śniadanie jemy zwykle jajka na bekonie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛkɔ̃n, AS: bekõn

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bekonowy

rzecz. bekonik mrz.

Wiktionary

# bekoniak

potocznie: tucznik przeznaczony na bekony

SJP.pl

# bekoniarnia

zakład zajmujący się wyrobem bekonów

SJP.pl

# bekoniarstwo

produkcja bekonów

SJP.pl

# bekonik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od bekon

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bekon m.

Wiktionary

# bekonowy

→ bekon

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z bekonem

przymiotnik

(2.1) zawierający bekon lub przypominający bekon smakiem, zapachem itp.

Wiktionary

#### Patrz:

bekon

#### Przykłady

(2.1) Kupiłam chipsy bekonowe na dworcu w snack-barze.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bekon mzw./mrz.

Wiktionary

# bekowisko

1. godowy okres u niektórych zwierząt leśnych (danieli i jeleni);
2. miejsce, gdzie zbierają się niektóre zwierzęta leśne (daniele i jelenie) w okresie godowym

SJP.pl

Bekowisko – okres godowy i miejsce godów danieli (Dama dama). Bekowisko odbywa się zwykle od połowy października do połowy listopada. W tym czasie, podobnie jak byki jelenia, byk daniela wydaje charakterystyczne odgłosy i gromadzi wokół siebie kilka łań - „chmarę”. Bekowisko to okres polowań na daniele-byki.

Wikipedia

# bekowy

potocznie: śmieszny, zabawny, komiczny

SJP.pl

przymiotnik jakościowy

(1.1) slang. młodz. zabawny, śmieszny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Alka wysłała mi wczoraj bekowego snapa.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈkɔvɨ, AS: bekovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beka ż.

Wiktionary

# beksa

potocznie o kobiecie (dziewczynce), ciągle płaczącej bez istotnego powodu; także o mężczyźnie (chłopcu) z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński

(1.1) pot. ktoś skłonny do płaczu

Wiktionary

Beksa – amerykańska komedia muzyczna z 1990 roku, wyśmiewający tamtejsze stroje, zachowania, muzykę film satyryczny.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) beksa-lala, mazepa, mazgaj, płaczek, płaksa

Wiktionary

# beksa-lala

(r. żeński) potocznie o dziewczynce łatwo wpadającej w płacz; także o chłopcu, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym

SJP.pl

związek frazeologiczny

(1.1) pot. ktoś (najczęściej dziecko), kto często płacze

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jeszcze nigdy nie widziałem takiej beksy-lali, wciąż się maże.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛksa‿ˈlala, AS: beksa‿lala

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) beksa, mazgaj, płaksa

Wiktionary

# beksiak

nazwisko

SJP.pl

# beksiński

nazwisko

SJP.pl

osoby o nazwisku Beksiński:

- Mateusz Beksiński (1814–1886) – powstaniec listopadowy, przedsiębiorca, ojciec Władysława
- Władysław Beksiński (1850–1929) – inżynier architekt, syn Mateusza, ojciec Stanisława
- Stanisław Beksiński (1887–1953) – inżynier geometra, syn Władysława, ojciec Zdzisława
- Zdzisław Beksiński (1929–2005) – artysta malarz, rzeźbiarz, fotograf, syn Stanisława, ojciec Tomasza
- Tomasz Beksiński (1958–1999) – dziennikarz muzyczny, prezenter radiowy, tłumacz, syn Zdzisława

Wikipedia

# beksiwiej

stopień wyższy od przysłówka: beksiwie

SJP.pl

# beksiwy

dawniej: skłonny do beku (płaczu); płaczliwy

SJP.pl

# bektaszycki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z bektaszyzmem, dotyczący bektaszyzmu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bektaszyta mos., bektaszyzm m., bektaszijja ż., bektaszysta m., bektaszystka ż.

Wiktionary

# bektaszyta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. członek wspólnoty religijnej bektaszijja, powstałej w XIII w., będącej synkretyczną odmianą islamu łączącej w sobie elementy chrześcijańskie, zaratusztriańskie, szamańskie i ezoteryczne

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bektaszijja ż., bektaszyzm m.

:: fż. bektaszytka ż.

przym. bektaszycki

Wiktionary

# bekwarek

śpiewający ptak wędrowny z rodziny drozdów; słowik szary

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit. słowik szary

Wiktionary

Słowik szary, bekwarek (Luscinia luscinia) – gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae). Ptaki z tej grupy są najznakomitszymi śpiewakami. Śpiew ich jest donośny, niezwykle urozmaicony, o dużej skali tonów. Słowik przylatuje na tereny Polski w kwietniu-maju, a odlatuje do Afryki w sierpniu-wrześniu.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛˈkfarɛk, AS: bekfarek

Wiktionary

# bel

jednostka logarytmicznej miary stosunku energii lub mocy dwu sygnałów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fiz. bezwymiarowa jednostka wyrażająca porównanie dwu wielkości równe logarytmowi dziesiętnemu ich stosunku, zwykle stosowana do określania głośności, mocy akustycznej źródła dźwięku, stopnia wzmocnienia sygnału itp.;

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(2.1) D. lm. od bela

Wiktionary

- Bel – starożytne bóstwo semickie
- bel – logarytmiczna jednostka miary wielkości ilorazowych
- bel – kod ISO 639-2 języka białoruskiego

Zobacz też:

- Bel Air

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Bel to bardzo duża jednostka, odpowiadająca bardzo dużym zmianom w natężeniu dźwięku, dlatego w praktyce używa się mniejszej jednostki – dziesiątej części bela, czyli decybela.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛl, AS: bel

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) skr. B

Wiktionary

# bel-étage

[czytaj: beleTAŻ] pierwsze piętro pałacu lub domu o charakterze reprezentacyjnym, wyróżniające się większą wysokością pomieszczeń i bogatszą dekoracją; piano nobile

SJP.pl

# bela

1. gruba belka
2. zwój czegoś, najczęściej banknotów, materiału lub papieru
3. ilość papieru równa 10 ryzom

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zwój np. papieru, tkaniny

(1.2) opakowany prostopadłościan różnych sprasowanych materiałów np. wełny, liści tytoniu itp.

(1.3) włók. odmienna w różnych krajach jednostka masy

(1.4) druk. arkusze papieru w określonej liczbie

(1.5) duża belka

(1.6) gw-pl|Górny Śląsk. beczkowóz

Wiktionary

Osoby

- Bela – postać biblijna, syn Beniamina
- Bela B. – niemiecki muzyk punkrockowy
- Bela (1243-1269) – najmłodszy syn Beli IV, króla Węgier
- Bela I – król Węgier
- Bela II Ślepy – król Węgier
- Bela III – król Węgier
- Bela IV – król Węgier
- Bela V – król Węgier
- Béla Lugosi – aktor
- Małgorzata Bela – polska modelka

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛla, AS: bela

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belka ż., beluwa ż.

czas. belować

Wiktionary

# beladona

roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladonna, beladonna, belladona, wilcza jagoda

SJP.pl

# beladonna

roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladonna, belladona, beladona, wilcza jagoda

SJP.pl

# belafonte

Osoby o tym nazwisku:

- Harry Belafonte – amerykański piosenkarz, aktor filmowy i aktywista społeczny
- Shari Belafonte – amerykańska aktorka, piosenkarka, modelka i scenarzystka filmowa

Wikipedia

# belau

## Niemcy

1 gmina:

- Belau – gmina w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn, w powiecie Plön

## Palau

Palauska nazwa:

- Belau

## Osoby

- Jan Belau – żołnierz

Wikipedia

# belbas

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) lwów. grubas

Wiktionary

# belcanto

[czytaj: belkanto] styl muzyki wokalnej, a także technika wokalna w operze włoskiej XVII-XIX w.

SJP.pl

Bel canto, także belcanto (wł. dosłownie: piękny śpiew) – termin muzyczny używany w dwóch pokrewnych znaczeniach :

1. Technika wokalna bel canto – powstała we Włoszech w okresie baroku w środowisku szkoły neapolitańskiej.
     Jej istotą było położenie nacisku na piękno ludzkiego głosu i wirtuozerię wokalną. Tradycja ta była kontynuowana w XIX wieku w muzyce operowej przez kompozytorów takich jak: Gioacchino Rossini, Gaetano Donizetti czy Vincenzo Bellini.
2. Styl bel canto – styl w muzyce włoskiej powstały we wczesnym baroku (ok. 1630–1640) jako sprzeciw wobec założeń Cameraty florenckiej.
     Jego istotą było uznanie warstwy muzycznej za element równoważny wobec warstwy tekstowej oraz silne zróżnicowanie arii, recytatywu i arioso, stosowanych dla podkreślenia odpowiednio lirycznego, narracyjnego lub dramatycznego charakteru utworu.
     - Arie w stylu bel canto cechują się spokojną melodyką, bez wirtuozerii i kontrastujących motywów, często opartą na rytmice tańców stylizowanych, np. sarabandy lub courante. Frazy były zazwyczaj krótkie, zakończone typowymi kadencjami opartymi na triadzie harmonicznej. Wszystko to odróżnia stylistykę bel canto od stylistyki monodii akompaniowanej.
     - Recytatywy zbliżone były do mowy ludzkiej (recitativo secco).
     - Arioso – bardziej emocjonalne, było kontynuacją tradycji recytatywu szkoły florenckiej.

     Wikipedia

# belcantowy

→ belcanto [czytaj: belkantowy]

SJP.pl

# belebej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w Republice Baszkortostanu, w azjatyckiej części Rosji;

Wiktionary

Belebej (ros. Белебей, Bielebiej; baszk. Бәләбәй, Bäläbäj) – miasto w Republice Baszkirii, w Rosji, ośrodek administracyjny rejonu bielebiejewskiego. Miejscowość założono w 1715 roku, a prawa miejskie nadano w 1781.

W Belebeju urodzili się: Borys Nikołajewski, Władimir Bukowski, Inna Czurikowa.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. belebejski

Wiktionary

# belebejski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Belebejem, dotyczący Belebeju

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Frunze przeprowadził operację belebejską w gruncie rzeczy wbrew dowództwu Frontu.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belebej mrz.

Wiktionary

# belęcin

- Belęcin – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Siedlec
- Belęcin – osada leśna w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Siedlec
- Belęcin – dawna gromada z siedzibą w Belęcinie

Wikipedia

# beleczka

zdrobnienie od: belka; mały, krótki odcinek odpowiednio obrobionego pnia drzewa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: belka

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈlɛt͡ʃka, AS: belečka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belka ż.

Wiktionary

# belek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. belka

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: belka

Wiktionary

Belek – miejscowość turystyczna w dystrykcie Serik, prowincji Antalya, południowo-zachodniej Turcji nad Morzem Śródziemnym.

Miasto leży około 30 km od lotniska w Antalyi na równinie rzeki Kopru Cayi, u podnóża gór Taurus.

Atrakcją turystyczną okolicy jest park krajobrazowy z ponad 100 gatunkami zamieszkujących go ptaków oraz usytuowany w sosnowym lesie wodospad Kursunlu z ukrytą pod nim jaskinią, do której można się dostać tylko przez lustro wody.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|balek.

Wiktionary

# belemnit

wymarły mięczak kopalny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) paleont. nazwa systematyczna|Belemnitida|ref=tak. wymarły morski głowonóg;

Wiktionary

Belemnity (Belemnitida, z gr. belemnon – pocisk, strzała) – wymarły rząd morskich głowonogów należący do Decabrachia (dziesięciornice). Według niektórych systemów klasyfikacyjnych belemnity wraz z pokrewnymi rzędami (np. Aulacocerida i Phragmoteuthida) mają status nadrzędu Belemnoidea.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Belemnity pojawiły się w karbonie, a wymarły w eocenie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈlɛ̃mʲɲit, AS: belẽmʹńit

Wiktionary

# belenus

w mitologii celtyckiej: bóg płodności i słońca

SJP.pl

Beli, Belenus („lśniący”) – w mitologii brytańskiej, szczególnie w Galii (później od Italii po Brytanię), bóg płodności i słońca, mający w swej pieczy owce i bydło. Jego małżonką była Belisama. W Irlandii znany był jako Bile („święte drzewo”). Mógł być identyczny z Belatu-Cadrosem.

Wikipedia

# belerofon

kopalny ślimak morski, mający symetryczną muszlę zwiniętą w jednej płaszczyźnie

SJP.pl

# beletrysta

autor książek beletrystycznych

SJP.pl

# beletrystka

→ beletrysta

SJP.pl

#### Patrz:

beletrysta

# beletrystyczność

→ beletrystyczny

SJP.pl

#### Patrz:

beletrystyczny

# beletrystyczny

przymiotnik od: beletrystyka

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) liter. związany z beletrystyką

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beletrystyka ż., beletryzowanie n.

Wiktionary

# beletrystyka

1. ogół utworów zaliczanych do literatury pięknej;
2. utwory narracyjno-fabularne pisane prozą

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. twórczość prozatorska zaliczana do literatury pięknej, obejmująca powieść, opowiadanie, nowelę, reportaż literacki

Wiktionary

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛlɛˈtrɨstɨka, AS: beletrystyka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beletrysta m., beletrystka ż., beletryzacja ż., beletryzowanie n., beletryzator m., beletryzatorka ż.

czas. beletryzować ndk.

przym. beletryzacyjny, beletrystyczny

przysł. beletryzacyjnie, beletrystycznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) proza

Wiktionary

# beletryzacja

nadawanie tekstowi charakteru powieści, noweli, opowiadania itp.

SJP.pl

# beletryzacyjny

przymiotnik od: beletryzacja

SJP.pl

# beletryzator

osoba zajmująca się beletryzowaniem życiorysów, wspomnień itp., nadająca im formę beletrystyczną

SJP.pl

# beletryzatorka

kobieta zajmująca się beletryzowaniem życiorysów, wspomnień itp., nadająca im formę beletrystyczną

SJP.pl

# beletryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) liter. wplatanie elementów fikcji literackiej w narrację o zdarzeniach rzeczywistych

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W XVI w. jest zadaniem szczególnie skomplikowanym, jako że wtedy właśnie ożywia się dwukierunkowy ruch: beletryzowaniu form użytkowych towarzyszy utylitaryzowanie form artystycznych.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beletryzacja ż., beletryzator m., beletryzatorka ż., beletrystyka ż., beletrysta m., beletrystka ż.

czas. beletryzować

przym. beletryzacyjny, beletrystyczny

przysł. beletryzacyjnie, beletrystycznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) beletryzacja

Wiktionary

# belfast

największe miasto w Irlandii Północnej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Irlandii Północnej,

Wiktionary

Belfast (angielska wymowa: [ˈbɛlfɑːst]; irl. Béal Feirste) – stolica i największe miasto Irlandii Północnej, zlokalizowane w dystrykcie Belfast (hrabstwo Antrim). Zajmuje powierzchnię 132,50 km², licząc 341 877 mieszkańców (2019 r.).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Pożar, który wybuchł w 1708, prawie doszczętnie strawił Belfast.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛlfast, AS: belfast

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belfastczyk

Wiktionary

# belfastczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Belfastu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belfast mrz.

Wiktionary

# belfer

1. potocznie: nauczyciel;
2. pomocnik nauczyciela w żydowskiej szkole elementarnej o charakterze religijnym

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. lekcew. lub żart. nauczyciel

(1.2) gwara. więz. mądry, doświadczony więzień

(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. nauczyciel w szkole średniej

Wiktionary

- Belfer – amerykański film sensacyjny z 1996 w reżyserii Roberta Mandela
- Belfer – polski serial kryminalny z Maciejem Stuhrem w roli głównej
- Belfer – lekceważące lub żartobliwe określenie nauczyciela

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Belfer prawił młodzieży tradycyjne kazanie przed wspólnym wyjściem do kina.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛlfɛr, AS: belfer

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belferzyna mos., belferstwo n., belfrowanie n.

:: fż. belferka ż.

czas. belfrować ndk.

przym. belferski

przysł. belfersko

Wiktionary

# belferia

grupa belfrów, nauczycieli

SJP.pl

# belferka

1. pogardliwie: zawód, praca nauczyciela;
2. pogardliwie: nauczycielka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. nauczycielka

(1.2) pot. wykonywanie zawodu nauczyciela

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W technikum Gienek podkochiwał się w belferce.

(1.2) W każdym razie czuję najwyraźniej, iż jedyną uczciwą rzeczą, jaką winnam uczynić, jest poświęcenie tego lata belferce i rozpoczęcie istnienia o własnych siłach.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belferia ż., belferzyna mos., belferowanie n., belferstwo n., belfrowanie n., belferek mos.

:: fm. belfer mos.

czas. belfrować ndk.

przym. belferski

przysł. belfersko

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nauczycielka; pot. profesorka

(1.2) bakalarstwo, belferowanie, belferstwo, nauczycielstwo

Wiktionary

# belferski

przymiotnik od: belfer

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z belfrem, dotyczący belfra

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belferka ż., belfer mos., belferskość ż., belfrowanie n.

czas. belfrować ndk.

Wiktionary

# belferstwo

zawód nauczyciela; belferka

SJP.pl

# belfie

[czytaj: belfi] potocznie: selfie damskich pośladków

SJP.pl

# belforcki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Belfortem, dotyczący Belfortu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belfort mrz.

Wiktionary

# belfort

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté;

Wiktionary

Belfort (niem. Beffert, Beffort, Befort) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Territoire de Belfort, położone nad rzeką Savoureuse, w Bramie Burgundzkiej – obniżeniu pomiędzy dwoma pasmami górskimi – Wogezami na północy a Jurą na południu. W 2017 roku populacja gminy wynosiła 48 423 mieszkańców.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. belforcki

Wiktionary

# belfrować

ironicznie: pracować jako belfer (nauczyciel) w szkole

SJP.pl

# belfrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) lekcew. lub żart. wykonywanie zawodu nauczyciela (belfra)

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belfer m., belferzyna m., belferka ż., belferstwo n.

czas. belfrować

przym. belferski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) belferka, nauczanie, uczenie

Wiktionary

# belg

1. koń ciężkiej, zimnokrwistej rasy; brabanson
2. frank belgijski; belga

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) obywatel Belgii

Wiktionary

Belg – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Rhein-Hunsrück, wchodzi w skład gminy związkowej Kirchberg (Hunsrück).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Coraz mniej liczni obywatele Belgii uważają się za Belgów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛlk, AS: belk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belgia ż.

:: fż. Belgijka ż.

przym. belgijski

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

(1.1) Europejczyk

hiponimy.

(1.1) Brabantczyk, brukselczyk, Flamand, Walon

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. Belgia ż.

:: fż. Belgijka ż.

przym. belgijski

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Belgian

* arabski: (1.1) بلجيكي

* białoruski: (1.1) бельгіец m.

* białoruski (taraszkiewica): (1.1) бэльгіец m.

* bułgarski: (1.1) белгиец m.

* czeski: (1.1) Belgičan m.

* duński: (1.1) belgier w.

* esperanto: (1.1) belgo

* fiński: (1.1) belgialainen

* francuski: (1.1) Belge m.

* hiszpański: (1.1) belga m.

* interlingua: (1.1) Belga

* kataloński: (1.1) belga m.

* litewski: (1.1) belgas m.

* niderlandzki: (1.1) Belg m.

* niemiecki: (1.1) Belgier m.

* norweski (bokmål): (1.1) belgier m.

* nowogrecki: (1.1) Βέλγος m.

* rosyjski: (1.1) бельгиец m.

* szwedzki: (1.1) belgare w., belgier w.

* turecki: (1.1) Belçikalı

* ukraiński: (1.1) бельгієць m.

* węgierski: (1.1) belga

* włoski: (1.1) belga m.

źródła.

== Belg (język manx.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. Belgia

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# belg.

skrót od: belgijski

SJP.pl

skrót

(1.1) = belgijski

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

źródła.

== belg. (język słowacki.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrót

(1.1) = belgický → belgijski

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

źródła.

== belg. (język słowacki.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrót

(1.1) = belgický → belgijski

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

źródła.

== belg. (język słowacki.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrót

(1.1) = belgický → belgijski

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# belga

frank belgijski; belg

SJP.pl

Belga – belgijska agencja prasowa, z siedzibą w Schaerbeek (Bruksela).Założona w sierpniu 1920 roku przez Pierre-Marie Oliviera i Maurice Travailleura.

Wikipedia

# belgia

państwo w Europie ze stolicą w Brukseli; Królestwo Belgii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geogr. polit. państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

(1.2) hist. geogr. do początku XIX wieku: Niderlandy, ziemie położone nad Morzem Północnym między Francją a Niemcami

Wiktionary

Belgia, Królestwo Belgii (niderl. Koninkrijk België, fr. Royaume de Belgique, niem. Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie, w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej, ONZ oraz NATO.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Urodziłem się w Belgii.

(1.2) Belgia, powszechne nazwisko krajów nadmorskich, między Francją i Niemcami. Belgia sprzymierzona zamyka 7. prowincyj Rzeczypospolitej Holenderskiej; reszta po części do domu austriackiego i korony francuskiej należy uwsp..

(1.2) Belgia, bywsze imię Niderlandu, teraz należącego do Francji i na departamenta podzielona uwsp.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛlʲɟja, AS: belʹǵi ̯a

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belg mzw., belgijka ż., Belg mos., Belgijka ż., belgijskość ż.

przym. belgijski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Oficjalna nazwa: Królestwo Belgii

(1.2) Niderlandy

Wiktionary

# belgijczyk

dawniej: Belg (obywatel Belgii)

SJP.pl

# belgijka

1. inspekt o oknach dwuspadowych, zwróconych na wschód i zachód;
2. rodzaj porównawczej, sportowej gry scrabble

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obywatelka Belgii

Wiktionary

- belgijka – polski taniec pochodzenia francuskiego
- Belgijka – obywatelka Belgii
- belgijka – inspekt dwuspadowy
- Browning FN 1910, pot. belgijka – belgijski pistolet samopowtarzalny

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. Belgia ż.

:: fm. Belg mos.

przym. belgijski

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum rodz|Belg.

* angielski: (1.1) Belgian

* arabski: (1.1) بلجيكية ż.

* białoruski: (1.1) бельгійка ż.

* bułgarski: (1.1) белгийка ż.

* czeski: (1.1) Belgičanka ż.

* esperanto: (1.1) belgino

* fiński: (1.1) belgialainen

* francuski: (1.1) Belge ż.

* hiszpański: (1.1) belga ż.

* kataloński: (1.1) belga ż.

* litewski: (1.1) belgė ż.

* niderlandzki: (1.1) Belgische ż.

* niemiecki: (1.1) Belgierin ż.

* nowogrecki: (1.1) Βελγίδα ż.

* rosyjski: (1.1) бельгийка ż.

* słowacki: (1.1) Belgičanka ż.

* szwedzki: (1.1) belgiska w.

* ukraiński: (1.1) бельгійка ż.

* włoski: (1.1) belga ż.

źródła.

== Belgijka (język słoweński.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) Belgijka

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛlʲˈɟijka, AS: belʹǵii ̯ka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belgia ż.

:: fm. Belg mos.

przym. belgijski

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. Belgia ż.

:: fm. Belg mos.

przym. belgijski

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum rodz|Belg.

* angielski: (1.1) Belgian

* arabski: (1.1) بلجيكية ż.

* białoruski: (1.1) бельгійка ż.

* bułgarski: (1.1) белгийка ż.

* czeski: (1.1) Belgičanka ż.

* esperanto: (1.1) belgino

* fiński: (1.1) belgialainen

* francuski: (1.1) Belge ż.

* hiszpański: (1.1) belga ż.

* kataloński: (1.1) belga ż.

* litewski: (1.1) belgė ż.

* niderlandzki: (1.1) Belgische ż.

* niemiecki: (1.1) Belgierin ż.

* nowogrecki: (1.1) Βελγίδα ż.

* rosyjski: (1.1) бельгийка ż.

* słowacki: (1.1) Belgičanka ż.

* szwedzki: (1.1) belgiska w.

* ukraiński: (1.1) бельгійка ż.

* włoski: (1.1) belga ż.

źródła.

== Belgijka (język słoweński.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) Belgijka

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# belgijski

→ Belgia

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Belgii lub Belgów

Wiktionary

#### Patrz:

Belgia

#### Przykłady

(1.1) […] jednym z pierwszych artystów, którzy podjęli temat rwandyjskich czystek etnicznych, był autor komiksów – pochodzący z belgijskiego Liège Jean-Philippe Stassen.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛlʲˈɟijsʲci, AS: belʹǵii ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belg mzw., belgijka ż., Belgia ż., Belg m., Belgijka ż., belgijskość ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

(1.1) antybelgijski

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. belg mzw., belgijka ż., Belgia ż., Belg m., Belgijka ż., belgijskość ż.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Belgian

* arabski: (1.1) بلجيكي

* białoruski: (1.1) бельгійскі

* białoruski (taraszkiewica): (1.1) бэльгійскі

* bułgarski: (1.1) белгийски

* czeski: (1.1) belgický

* esperanto: (1.1) belga

* farerski: (1.1) belgiskur

* fiński: (1.1) belgialainen

* francuski: (1.1) belge

* hiszpański: (1.1) belga

* interlingua: (1.1) belge

* kataloński: (1.1) belga

* litewski: (1.1) belgiškas, belgų

* niderlandzki: (1.1) Belgisch

* niemiecki: (1.1) belgisch

* norweski (bokmål): (1.1) belgisk

* nowogrecki: (1.1) βέλγικος

* rosyjski: (1.1) бельгийский

* slovio: (1.1) belgju (белгйу)

* słowacki: (1.1) belgický

* słoweński: (1.1) belgijski

* szwedzki: (1.1) belgisk

* ukraiński: (1.1) бельгійський

* węgierski: (1.1) belga

* włoski: (1.1) belga

źródła.

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# belgijsko-holenderski

związany z Belgią i Holandią

SJP.pl

# belgijskość

→ belgijski

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest belgijskie; cecha tych, którzy są belgijscy

Wiktionary

#### Patrz:

belgijski

#### Przykłady

(1.1) Zastępcą zaś do spraw cywilnych został prezydent regencji kolońskiej, SS-Brf Eggert Reeder, reprezentant tradycji staropruskiej, wróg idei belgijskości.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belg mzw., Belgia ż., Belg mos., Belgijka ż.

przym. belgijski

przysł. belgijsko

Wiktionary

# belgrad

stolica Serbii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Serbii;

Wiktionary

Belgrad (serb. Београд, Beograd [beǒɡrad], starożytne Singidunum, daw. Białogród, węg. Nándorfehérvár) – stolica i największe miasto Serbii położone na północy kraju przy ujściu Sawy do Dunaju; jugosłowiańskie miasto-bohater.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W drugiej połowie XX wieku Belgrad był stolicą Jugosławii.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛlɡrat, AS: belgrat

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belgradczyk m., belgradka ż.

przym. belgradzki, podbelgradzki

Wiktionary

# belgradczyk

mieszkaniec Belgradu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Belgradu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛlˈɡraṭt͡ʃɨk, AS: belgraṭčyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belgrad mrz.

:: fż. belgradka ż.

przym. belgradzki

Wiktionary

# belgradka

mieszkanka Belgradu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Belgradu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛlˈɡratka, AS: belgratka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belgrad mrz.

:: fm. belgradczyk mos.

przym. belgradzki

Wiktionary

# belgradzki

→ Belgrad (stolica i największe miasto Serbii)

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z Belgradem (stolicą Serbii)

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wierzyłem, że belgradzcy i lublańscy intelektualiści mogą zainspirować reformę jugosłowiańskiego społeczeństwa.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛlˈɡrat͡sʲci, AS: belgracʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belgrad mrz., belgradczyk mos., belgradka ż.

Wiktionary

# belial

jeden z upadłych aniołów i czterech piekielnych książąt

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) bibl. jeden z upadłych aniołów w judaizmie i chrześcijaństwie;

Wiktionary

Belial, także: Beliar, Berial, Mroczny Starzec, Albatros (od hebr. ‏בְּלִיַּ֫עַל‎ belijja'al, czyli połączenie 'blj' – negacja i 'ja'al' – użytek) – jeden z upadłych aniołów (w niebie należał do chórów Cnót i Aniołów) i czterech piekielnych książąt (pozostali to Szatan, Lucyfer i Lewiatan), symbolizuje płodność ziemi, niezależność oraz kierunek geograficzny północ. Często jest utożsamiany z Szatanem.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) Beliar

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

etym2|hebr|בליעל|בְלִיַּעַל.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Belial

* niemiecki: (1.1) Belial m.

źródła.

== Belial (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik niepoliczalny, nazwa własna

(1.1) bibl. Belial

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Beliar

Wiktionary

# belieber

[czytaj: biliber] potocznie: fan Justina Biebera

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) środ. neol. fan Justina Biebera

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈlʲibɛr, AS: belʹiber

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: fż. belieberka ż.

Wiktionary

# belin

polski herb szlachecki

SJP.pl

W Rumunii

- Belin – gmina w okręgu Covasna
- Belin – wieś w okręgu Covasna, w gminie Belin

W Polsce

- Belin – wieś w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Nowe Miasto

Inne

- Belin – barokowa opera słoweńska

Wikipedia

# belina

polski herb szlachecki

SJP.pl

- Belina (herb szlachecki)
- Belina – wieś w Polsce, w woj. świętokrzyskim, w pow. włoszczowskim, w gminie Krasocin
- Belina – wieś na Słowacji
- Michał Belina-Czechowski
- Władysław Belina-Prażmowski

Wikipedia

# belinda

imię żeńskie

SJP.pl

- Belinda (księżyc)
- Belinda (album Belindy Peregrin)
- Belinda (album Belindy Carlisle)
- Belinda (singel)
- Belinda (imię)
- Belinda (telenowela)

Wikipedia

# beliniak

żołnierz Pierwszego Pułku Ułanów Legionów Polskich, utworzonego w czasie I wojny światowej przez Władysława Zygmunta Belinę-Prażmowskiego

SJP.pl

# belizariusz

Belizariusz, łac. Flavius Belisarius, gr. Βελισάριος (ur. ok. 505, zm. w marcu 565) – wódz armii rzymskiej (bizantyjskiej), który prowadził zwycięskie kampanie wojenne w czasach panowania Justyniana I Wielkiego.

Wikipedia

# belize

[czytaj: beliz]
1. państwo w Ameryce Środkowej;
2. miasto w Belize

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

(1.2) geogr. miasto w Angoli

Wiktionary

Belize (w latach 1863–1981 Honduras Brytyjski) – państwo w Ameryce Środkowej leżące na półwyspie Jukatan, nad Morzem Karaibskim, od północy graniczące z Meksykiem (długość granicy 250 km), a na zachodzie z Gwatemalą (266 km). Jego stolicą jest Belmopan.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛˈlʲizɛ, AS: belʹize

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belizenka ż., Belizeńczyk mos.

przym. belizeński, probelizeński, antybelizeński

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) daw. Honduras Brytyjski

Wiktionary

# belizeńczyk

mieszkaniec miasta Belize

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) obywatel Belize

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: belʹizẽĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belize n.

:: fż. Belizenka ż.

przym. belizeński

Wiktionary

# belizenka

mieszkanka miasta Belize

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obywatelka Belize

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛlʲiˈzɛ̃nka, AS: belʹizẽnka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belize n.

:: fm. Belizeńczyk mos.

przym. belizeński

Wiktionary

# belizeński

→ Belize

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców

Wiktionary

#### Patrz:

Belize

#### Przykłady

(1.1) Urzędnik szczególnie pilnie studiował belizeńską wizę, wstemplowaną na Madison Avenue w Nowym Jorku przez ciemnoskórą piękność konsulatu.

(1.1) Posterunek belizeński od gwatemalskiego oddziela pas ziemi niczyjej, który należy przejść pieszo w szpalerze zasieków granicznych i plątaninaątaniny dżungli.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci, AS: belʹizẽĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belize n., Belizeńczyk m., Belizenka ż.

przym. probelizeński, antybelizeński

Wiktionary

# belka

1. odcinek odpowiednio obrobionego pnia drzewa;
2. element konstrukcyjny budowli lub maszyn;
3. naszywka na naramienniku lub na rękawie munduru, będąca oznaką rangi wojskowej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) długi, obrobiony pień drzewa

(1.2) techn. zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie

(1.3) wojsk. pot. naszywka oznaczająca rangę w służbach mundurowych

(1.4) techn. w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo

Wiktionary

Belka – poziomy lub ukośny element konstrukcyjny stosowany w budownictwie, przyjmujący obciążenia pionowe najczęściej pochodzące od poziomych żeber i płyt stropowych i przenoszący je na podpory (ściany, słupy, filary, kolumny). Belka pracuje głównie na zginanie i ścinanie; dodatkowo może też występować jej ściskanie lub rozciąganie. Może być wykonana z drewna, stali, betonu, żelbetu, czasem również z kamienia.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Musimy podeprzeć mur belkami.

(1.2) Ta belka potrzymuje dach.

(1.3) Oznaczeniem stopnia plutonowyutonowego są cztery poziome belki.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛlka, AS: belka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belkowanie n.

:: zdrobn. beleczka ż.

:: zgrub. bela ż.

przym. belkowy, belkowany

czas. belkować

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bal, dyl, bierwiono, kłoda; gw-pl|Górny Śląsk|balek, belek.

(1.2) dyl, dźwigar, legar; gw-pl|Górny Śląsk|balek, belek.

Wiktionary

# belkować

układać belki pod wiązania stropu, mostu

SJP.pl

# belkowanie

układ belek podtrzymujących strop

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|belkować.

(1.2) archit. hist. najwyższy, poziomy, trójdzielny człon starożytnych budowli spoczywający na kolumnach lub ścianach;

(1.3) archit. bud. zespół belek tworzących konstrukcję budowli;

Wiktionary

Pojęcie belkowanie ma dwa znaczenia:

- belkowanie w architekturze
- belkowanie w budownictwie

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) W skład klasycznego belkowania wchodzi architraw, fryz i gzyms.

(1.3) Odłożył derkę, raz jeszcze przeciągnął dłonią po belkowaniu dachu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛlkɔˈvãɲɛ, AS: belkovãńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) entablatura

Wiktionary

# belkowany

o suficie, moście: mający widoczne belki, stanowiące element konstrukcyjny

SJP.pl

# belkowe

przymiotnik od: belka

SJP.pl

# belkowy

przymiotnik od: belka

SJP.pl

# bell

śmigłowiec marki Bell

SJP.pl

## Miejscowości

### Australia

- Bell – miejscowość

### Niemcy

- Bell – gmina w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Mayen-Koblenz
- Bell (Hunsrück) – gmina w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Rhein-Hunsrück

Wikipedia

# belladona

roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladonna, beladonna, beladona, wilcza jagoda

SJP.pl

# belladonna

roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladona

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Atropa belladonna|L.|ref=tak., pokrzyk wilcza jagoda

(1.2) bot. rzad. nazwa systematyczna|Amaryllis belladonna|L.|ref=tak., amarylis

(1.3) trucizna z pokrzyku wilczej jagody

Wiktionary

- Pokrzyk wilcza jagoda – bylina z rodziny psiankowatych
- Joey Belladonna – amerykański muzyk
- Giorgio Belladonna – włoski brydżysta
- Belladonna – album grupy Nucleus
- Belladonna (aktorka)
- Belladonna coup – manewr brydżowy

Wikipedia

#### Przykłady

(1.3) Patrz! otworzyłem swoich żył łodygi, / W których skraplają się lecznicze zorze / I wrą śmiertelnych trucizn belladonny.

Wiktionary

# bellamy

Bellamy – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Alabama, w hrabstwie Sumter.

Wikipedia

# bellerofont

w mitologii greckiej:heros, bohater "Iliady" Homera

SJP.pl

Bellerofont (także Bellerofon, Bellerofontes, gr. Βελλεροφόντης Bellerophóntēs, łac. Bellerophon) – w mitologii greckiej heros, królewicz koryncki; bohater Iliady Homera.

Uchodził za syna Posejdona i Eurynome (Eurymeda). Jego „ludzkim” ojcem był król Glaukos, syn Syzyfa. Bawiąc się łukiem ojca zabił przypadkowo brata, za co został wygnany z dworu. Schronienie znalazł u króla Projtosa. Jego żona, Steneboja (Anateja), zakochała się w Bellerofoncie, ale ten nie odwzajemnił uczucia, za co oskarżyła go o zaloty do niej (motyw żony Putyfara). Król Projtos, nie chcąc naruszyć praw gościnności, wysłał Bellerofonta z listem do swego teścia, Jobatesa, króla Licji, by ten kazał zabić młodzieńca (stąd powiedzenie „list Bellerofonta”, łac. Bellerophontis litterae). Jobates wysłał Bellerofonta, aby zabił Chimerę, co ostatecznie mu się udało dzięki pomocy Pegaza, cudownego skrzydlatego rumaka, który wyskoczył z brzucha gorgony Meduzy, gdy Perseusz uciął jej głowę. Bellerofont zdołał okiełznać Pegaza. Wysłany na wojnę z Amazonkami powrócił z niej w triumfie, zabijając też po drodze atakujących z zasadzki zabójców. W nagrodę Jobates wydał za Bellerofonta swoją córkę Filonoe, z którą ten drugi miał troje dzieci: Isandrosa, Hippolochosa (ojca Glaukosa, który pod Troją zamienił zbroje z Diomedesem) i Laodamię (matkę Sarpendona). Z czasem utracił łaskę bogów z powodu pychy i został przez Zeusa strącony na ziemię, gdy próbował dostać się na Olimp na Pegazie; ślepy i chromy błąkał się później samotnie aż do śmierci.

Wikipedia

# bellingshausen

Bellingshausen (ros. Беллинсгаузен) – rosyjska (dawniej radziecka) stacja antarktyczna znajdująca się w Zatoce Collins na Wyspie Króla Jerzego w archipelagu Szetlandów Południowych. Była to jedna z pierwszych założonych stacji podczas radzieckiej wyprawy w 1968 roku. Na terenie stacji znajduje się cerkiew Trójcy Świętej.

Wikipedia

# bellini

Giovanni Bellini (1427 lub 1430-1516); wł. malarz epoki renesansu

SJP.pl

Osoby:

- Vincenzo Bellini – włoski kompozytor operowy
- Alberto Bellini – włoski siatkarz, grający na pozycji przyjmującego
- Davide Bellini – włoski siatkarz
- Jacopo Bellini – włoski malarz
- Gentile Bellini - włoski malarz, syn Jacopo
- Giovanni Bellini – włoski malarz, syn Jacopo, brat Gentile
- Giacinto Bellini – włoski malarz, aktywny w epoce baroku
- Gianpaolo Bellini – włoski piłkarz występujący na pozycji środkowego obrońcy
- Hilderaldo Bellini – brazylijski piłkarz

Wikipedia

# bellona

1. w mitologii rzymskiej: bogini wojny;
2. miejscowość i gmina we Włoszech;
3. wyspa w archipelagu Wysp Salomona;
4. polskie wydawnictwo

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mitrzym. bogini wojny, utożsamiana z grecką Enyo;

(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 28;

Wiktionary

## Geografia

- Bellona – miejscowość i gmina we Włoszech
- Bellona – wyspa w archipelagu Wysp Salomona

## Piśmiennictwo

- Bellona – polskie wydawnictwo

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Bellona uchodziła niekiedy za siostrę albo żonę Marsa.

(1.1) Przed świątynią Bellony na Polu Marsowym w Rzymie przyjmowano wodzów powracających ze zwycięskiej wojny oraz dokonywano aktu wypowiedzenia wojny ludom niegraniczącym z rzymskim państwem.

(1.1) Atrybutami Bellony były: pochodnia, miecz lub włócznia.

(1.2) Bellona porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛlˈːɔ̃na, AS: be•lõna

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Duelona, Duellona; Enyo

Wiktionary

# bellotto

Bellotto:

- Bernardo Bellotto
- Lorenzo Bellotto

Wikipedia

# bellucci

[czytaj: beluczczi] nazwisko obce

SJP.pl

# belmondo

[czytaj: belmąDO] nazwisko; m.in. Jean-Paul Belmondo - francuski aktor

SJP.pl

- Belmondo – polski raper i autor tekstów

Osoby o tym nazwisku:

- Jean-Paul Belmondo – francuski aktor i producent filmowy
- Paul Belmondo – francuski kierowca wyścigowy
- Stefania Belmondo – włoska biegaczka narciarska
- Vittorio Belmondo – włoski kierowca wyścigowy

Wikipedia

# belmopan

mieszkaniec Belmopanu; belmopańczyk

SJP.pl

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Belize;

Wiktionary

Belmopan – stolica Belize, położona w środkowej części kraju, około 80 km od wybrzeża Morza Karaibskiego, w dolinie rzeki Belize na wysokości 76 m n.p.m. Ludność miasta wynosi 16 435 mieszkańców (2007) – trzecie co do wielkości miasto w kraju.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

(1.1) kolokacje miejscowość|D=Belmopanu|Ms=Belmopanie.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. belmopanin mos., belmopanka ż.

przym. belmopański

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Belmopan

* baskijski: (1.1) Belmopan

* bułgarski: (1.1) Белмопан m.

* czeski: (1.1) Belmopan

* słowacki: (1.1) Belmopan m.

* szwedzki: (1.1) Belmopan n.

* ukraiński: (1.1) Бельмопан

* węgierski: (1.1) Belmopan

* włoski: (1.1) Belmopan ż.

źródła.

== Belmopan (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Belmopan

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛlˈmɔpãn, AS: belmopãn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belmopanin mos., belmopanka ż.

przym. belmopański

Wiktionary

# belmopańczyk

mieszkaniec Belmopanu; belmopanin

SJP.pl

# belmopanin

mieszkaniec Belmopanu; belmopańczyk

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Belmopanu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛlmɔˈpãɲĩn, AS: belmopãńĩn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belmopan mrz.

:: fż. belmopanka ż.

przym. belmopański

Wiktionary

# belmopanka

mieszkanka Belmopanu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Belmopanu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛlmɔˈpãnka, AS: belmopãnka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belmopan mrz.

:: fm. belmopanin mos.

przym. belmopański

Wiktionary

# belmopański

→ Belmopan (stolica Belize)

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do miasta Belmopan

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛlmɔˈpãj̃sʲci, AS: belmopãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Belmopan mrz., belmopanin mos., belmopanka ż.

Wiktionary

# belniak

nazwisko

SJP.pl

# belno

nazwa kilku wsi w Polsce

SJP.pl

W Polsce

- Belno – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Jeżewo
- Belno – wieś w woj. mazowieckim, w pow. gostynińskim, w gminie Gostynin
- Belno – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, w gminie Bieliny
- Belno – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, w gminie Zagnańsk
- Belno – gromada

Wikipedia

# belona

ryba z rzędu aterynokształtnych o bardzo smacznym mięsie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) icht. nazwa systematyczna|Belone belone|ref=tak., gatunek ryby morskiej o długim ciele;

Wiktionary

Belona, belona pospolita (Belone belone) – drapieżny gatunek morskiej ryby belonokształtnej z rodziny belonowatych (Belonidae). Poławiana dla smacznego mięsa.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Belony pływają w stadach blisko powierzchni wody.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈlɔ̃na, AS: belõna

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) belona pospolita

Wiktionary

# belonofobia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed ostrymi rzeczami (np. nożami, żyletkami)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛlɔ̃nɔˈfɔbʲja, AS: belõnofobʹi ̯a

Wiktionary

# belonokształtne

rząd ryb promieniopłetwych

SJP.pl

Belonokształtne (Beloniformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii).

Wikipedia

# belonokształtny

o cechach belonokształtnych (rząd ryb)

SJP.pl

# belonowate

rodzina ryb (około 25 gatunków) z gromady promieniopłetwych, występujących zarówno w morzach, jak i wodach słodkich głównie w strefach klimatu równikowego i podzwrotnikowego

SJP.pl

Belonowate (Belonidae) – rodzina drapieżnych ryb belonokształtnych (Beloniformes) charakteryzujących się silnie wydłużonym ciałem i długimi szczękami tworzącymi prosty dziób. Są poławiane gospodarczo.

Wikipedia

# belonowaty

o cechach belonowatych (rodzina ryb)

SJP.pl

# belontać

czasownik niedokonany

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mieszać

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. majdać, dyndać

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) (gwara.) Ale mi sie belonto w bebechach.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belontanie n., belowanie n.

czas. bałamoncić ndk.

Wiktionary

# belontanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|belontać.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. belontać ndk.

Wiktionary

# belotka

karciana gra hazardowa

SJP.pl

Belotka (Nemoossis belloci) – gatunek morskiej ryby z podrodziny belotkowatych (Pterothrissinae) w obrębie rodziny albulowatych (Albulidae).

Wikipedia

# belować

zwijać, formować coś w bele

SJP.pl

# belowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wzdęcie

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. belontać

Wiktionary

# belowy

→ bela

SJP.pl

#### Patrz:

bela

# belski

→ Belsk Duży, → Belsk Mały

SJP.pl

#### Patrz:

Belsk Duży, → Belsk Mały

# beluarda

1. bastion;
2. rodzaj machiny oblężniczej

SJP.pl

Beluarda lub beluard (z wł. baluardo) – początkowo obszerna baszta w fortyfikacji, w postaci tarasu, podobna do bastei. Użyta pierwotnie we Włoszech w XV w. W Polsce używana od XVI wieku do obrony najbardziej narażonych części fortyfikacji zamkowych, np. w Ogrodzieńcu i Tenczynku. Przyjmowała czasem formę baszty o dwóch kondygnacjach, lub wyposażonej częściowo lub całościowo w kazamaty. To także fragment fortyfikacji stałej

Inne znaczenie to dawne określenia na hulajgorod.

Wikipedia

# beludża

mieszkaniec Beludżystanu (krainy w południowo-wschodniej Azji)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. mieszkaniec Beludżystanu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W XVI w. Beludżowie utworzyli kilka feudalnych księstw.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beludżystan mrz., beludżi n.

:: fż. Beludżyjka ż.

przym. beludżyjski, beludżystański

Wiktionary

# beludżi

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jęz. język Beludżów;

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W beludżi pisano nawet bajki.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beludżyjski mrz., Beludżystan mrz., Beludża mos., Beludżyjka ż.

przym. beludżyjski

Wiktionary

# beludżyjka

mieszkanka Beludżystanu (krainy w południowo-wschodniej Azji)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. mieszkanka Beludżystanu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beludżystan mrz., beludżi n.

:: fm. Beludża mos.

przym. beludżyjski, beludżystański

Wiktionary

# beludżyjski

→ Beludża

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Beludżami, dotyczący Beludżów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język beludżyjski;

Wiktionary

#### Patrz:

Beludża

#### Powiązane:

rzecz. Beludżystan mrz., Beludża mos., Beludżyjka ż., beludżi mrz.

Wiktionary

# beludżystan

1. kraina historyczna na Bliskim Wschodzie;
2. zachodnia prowincja Pakistanu;
3. Sistan i Beludżystan - ostan (prowincja) w południowo-wschodnim Iranie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w południowo-zachodniej Azji;

(1.2) geogr. adm. prowincja w południowo-zachodnim Pakistanie;

Wiktionary

- Beludżystan – kraina historyczna
- Beludżystan – prowincja w Pakistanie
- Sistan i Beludżystan – prowincja w Iranie

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Koczownicza ludność Beludżystanu hodowała owce, wielbłądy, kozy i konie.

(1.2) Komunikacja w Beludżystanie zdaje się być słabo rozwinięta.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beludżyjski mrz., Beludża mos., beludżi n., Beludżyjka ż.

przym. beludżyjski, beludżystański

Wiktionary

# beludżystański

→ Beludżystan; beludżyjski

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Beludżystanem, dotyczący Beludżystanu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beludża mos., Beludżystan mrz., Beludżyjka ż.

Wiktionary

# beluria

sztuczna elegancja stylu

SJP.pl

# beluwa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. beczkowóz (do wywozu nieczystości z szamba)

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jo żech mioł klank w mobilniku jak plompa z beluwy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bela

Wiktionary

# belweder

1. budowla ogrodowa (np. pałacyk, pawilon, altana) na wzniesieniu, z tarasem, z którego roztacza się rozległy widok;
2. część budowli wysunięta ponad dach, zwykle z tarasem

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archit. widokowy budynek ogrodowy położony na wzniesieniu;

(1.2) archit. pałac usytuowany jak belweder (1.1), zwykle z rozległym widokiem na ogród

(1.3) archit. nadbudówka lub dodatkowe piętro nad najwyższym poziomem budynku, często z tarasem

(1.4) gw. więzienna areszt śledczy w Warszawie

Wiktionary

- belweder (architektura)
  - Belweder na wzgórzu Klausberg
  - Belweder na wzgórzu Pfingstberg
  - Belweder w Pradze
  - Belweder w Warszawie
  - Belweder w Wiedniu
- Belweder (telewizor) – marka polskiego odbiornika telewizyjnego
- Belweder – szczyt na Spitsbergenie, nazwany od Belwederu w Warszawie
- Belweder – szczyt na Wyspie Króla Jerzego
- Belweder – marka papierosów epoki PRL-u, sprzedawanych po 20 sztuk w eleganckich tekturowych pudełeczkach z rysunkiem warszawskiego Belwederu
- Belweder – gajówka w woj. lubelskim, w pow. kraśnickim, w gminie Gościeradów
- Belweder – wzgórze (wzniesienie) w paśmie Wzgórz Trzebnickich, w Obornikach Śląskich

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛlˈvɛdɛr, AS: belveder

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belwederczyk m.

przym. belwederski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.4) gw. więzienna centralniak, mokotów

Wiktionary

# belwederczyk

uczestnik ataku na Belweder w Warszawie, rozpoczynającego powstanie listopadowe

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. uczestnik ataku na Belweder w Warszawie rozpoczynającego powstanie listopadowe;

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Podchorążowie i belwederczycy, najściślej związani ze szlachtą, nie wyobrażali sobie jednak sprawy narodowej bez szlacheckiego kierownictwa i sami oddali władzę w ręce przeciwników.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belweder m.

przym. belwederski

Wiktionary

# belwederski

1. związany z belwederem, pałacykiem ogrodowym;
2. związany z Belwederem, pałacem w Warszawie, w Parku Łazienkowskim;
3. związany z urzędem Prezydenta RP, np. profesor belwederski - profesor mianowany przez Prezydenta RP

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z belwederem, dotyczący belwederu

(1.2) związany z warszawskim pałacem Belweder

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. belweder mrz., belwederczyk mos.

Wiktionary

# belzebub

potocznie:
1. ktoś zły, rodzaj wyzwiska;
2. diabeł, szatan, czart, bies

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) rel. w chrześcijaństwie: demon, władca piekieł i złych duchów;

(1.2) rel. diabeł

Wiktionary

Belzebub (hebr. בעל זבוב *ba‘al zəvûv, arab. بعل الذباب, gr. Βεελζεβούλ – dosł.: pan much i komarów, popularnie: władca much) – semickie imię demona, wodza demonów. Pojawia się ono w Ewangelii Łukasza, w opisie sytuacji, gdy Żydzi (faryzeusze i uczeni) oskarżają Jezusa, że mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy (Łk 11, 15). Bywał także nazywany karmazynowym królem bądź antychrystem. W niektórych kodeksach Nowego Testamentu pojawiają się ponadto inne greckie wersje zapisu Βεελζεβούλ, takie jak Βεζεβούλ i Βεελζεβούβ. Z tymi różnicami leksykalnymi nie wiążą się żadne nowe odcienie znaczeniowe. W celu pogodzenia tych rozbieżności leksykalnych, niektórzy egzegeci stosują zapisΒεελζεβούλ(β), który jednak nie wydaje się ani praktyczny, ani konieczny.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Lecz niektórzy z nich rzekli: «Przez Belzebuba, władcę złych duchów, wyrzuca złe duchy».

Wiktionary

# belzebubi

przymiotnik od: belzebub

SJP.pl

# bem

nazwisko

SJP.pl

- Adam Bem – ukraiński piłkarz
- Aleksander Bem – polski obrońca chłopów, uczestnik powstania miechowskiego Ludwika Mazarakiego
- Aleksander Bem – polski perkusista, wokalista i kompozytor
- Alfred Bem – rosyjski bibliotekarz, emigracyjny działacz społeczno-kulturalny, literaturoznawca, krytyk literacki, wykładowca akademicki, publicysta i pisarz
- Alfred Brunon Bem – polski działacz ruchu robotniczego
- Antoni Gustaw Bem – polski krytyk literacki
- Bernard Bem – polski piłkarz
- Daniel Bem – polski naukowiec, inżynier telekomunikacji
- Ewa Bem – polska piosenkarka i wokalistka jazzowa
- Henryk Bem – polski chemik, profesor PŁ
- Henryk Bem – polski żużlowiec
- Jan Bem – polski piłkarz
- Jan Bém – czechosłowacki lekkoatleta i trener
- Jerzy Bem – polski astronom
- Józef Bem – polski generał, dowódca artylerii w czasie powstania listopadowego, feldmarszałek armii tureckiej, naczelny wódz powstania węgierskiego 1848–1849 i zastępca wodza drugiej rewolucji wiedeńskiej
- Kazimierz Bem – polski i amerykański duchowny kalwiński, prawnik i historyk
- Mieczysław Bem – instruktor polskiego harcerstwa
- Sandra Ruth Lipsitz Bem – amerykańska psycholog
- Stanisław Bem – polski harcerz i żołnierz podziemia niepodległościowego, sierżant podchorąży AK
- Włodzimierz Bem de Cosban (1889–1954) –major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari

Wikipedia

# bema

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) archit. podium, trybuna, w kościele – podwyższona przestrzeń wokół ołtarza

(1.2) hist. podwyższenie dla mówców na agorze

Wiktionary

- bema (architektura) – mównica, podwyższenie, podium
- Bema – miejscowość i gmina we Włoszech
- Osiedle Bema – osiedle Białegostoku
- Ulica Józefa Bema – popularna nazwa ulic w Polsce

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) mównica, trybuna, podium

Wiktionary

# bemar

wanna podgrzewcza do przechowywania ciepłych potraw, stosowana głównie w zakładach gastronomicznych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) podgrzewany szeroki pojemnik na żywność służący do utrzymywania temperatury potraw;

Wiktionary

- Bemar (kuchnia) – wyposażenie kuchni
- bemar – choroba

Wikipedia

# bemarowy

związany z bemarem

SJP.pl

# bembenek

nazwisko

SJP.pl

# bembizm

nurt w renesansowej literaturze włoskiej określany jako arystokratyczny humanizm, opierający się na dziełach P. Bembo, propagatora czystości formy literackiej i kontynuowania tradycji Cycerona i Petrarki

SJP.pl

# bemit

minerał, wodorotlenek glinu; boehmit

SJP.pl

Bemit (także Boehmit) – minerał z gromady wodorotlenków. Główny składnik boksytów. Należy do minerałów rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.

Nazwa pochodzi od nazwiska niemiecko-czeskiego chemika Johanna Böhma (1895-1952), a nie od niemieckiego geologa i paleontologa Johannesa Böhma (1857-1938).

Wikipedia

# bemol

znak w notacji muzycznej obniżający dźwięki o pół tonu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. znak graficzny obniżający nutę o półton;

Wiktionary

Bemol (♭) – znak chromatyczny, obniżający wysokość dźwięku o pół tonu.

Bemol może być użyty jako znak przykluczowy (umieszczony bezpośrednio po kluczu). Obniża wówczas wszystkie dźwięki, na wysokości których jest zapisany na pięciolinii.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Aby obniżyć dźwięk o półton, wystarczy dopisać do niego bemol, jeśli chcemy o tę samą wysokość podwyższyć dźwięk, używamy krzyżyka.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃mɔl, AS: bẽmol

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) symbol. ♭

Wiktionary

# bemolowy

przymiotnik od: bemol

SJP.pl

# bemowianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Bemowa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Tłum bemowian skanduje pod urzędem.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bemowo n.

:: fż. bemowianka ż.

przym. bemowski

Wiktionary

# bemowianka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Bemowa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bemowo n.

:: fm. bemowianin mos.

przym. bemowski

Wiktionary

# bemowo

dzielnica Warszawy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. dzielnica Warszawy;

(1.2) geogr. część wsi Ścinawka Górna, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Radków

Wiktionary

Bemowo – dzielnica Warszawy, położona w lewobrzeżnej części miasta. Jest jedną z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Od południa Bemowo graniczy z dzielnicami Włochy i Ursus.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bemowianin mos., bemowianka ż.

przym. bemowski

Wiktionary

# bemowski

→ Bemowo (dzielnica Warszawy)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Bemowa, związany z Bemowem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Film był wyświetlany w jednym z bemowskich kin.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bemowo n., bemowianin mos., bemowianka ż.

Wiktionary

# ben

1. syn (w imionach arabskich); bin, ibn;
2. syn (w imionach hebrajskich)

SJP.pl

przyimek

(1.1) syn (w imionach arabskich)

(1.2) syn (w imionach hebrajskich)

Wiktionary

Belgia:

- Ben-Ahin – dzielnica Huy

Holandia:

- Ben Hoyer – osada (buurt) w Willemstadzie

Iran:

- Ben – miejscowość

Stany Zjednoczone:

- Ben – miejscowość w stanie Arkansas
- Ben – miejscowość w stanie Ohio
- Ben – miejscowość w stanie Teksas
- Ben – miejscowość w stanie Tennessee

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃n, AS: bẽn

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bin, ibn

Wiktionary

# benami

rodzaj transakcji w Azji Wschodniej

SJP.pl

# benares

Waranasi; miasto w Indiach

SJP.pl

Waranasi (hindi वाराणसी, Vārāṇasī; ang. Varanasi; hist. Benares, Kaśi) – miasto w północnych Indiach, w stanie Uttar Pradesh, na Nizinie Hindustańskiej, nad Gangesem. W 2011 roku liczyło ok. 1,2 mln mieszkańców.

Wikipedia

# benchmark

[czytaj: benczmark] test lub program komputerowy sprawdzający wydajność sprzętu lub oprogramowania

SJP.pl

- Benchmark (ekonomia) – wskaźnik gospodarczy
- Testowanie wzorcowe (ang. benchmark) – test wzorcowy sprzętu lub oprogramowania
- benchmark.pl – strona internetowa
- Benchmarking inaczej badania porównawcze lub analiza porównawcza
- Reper – znak geodezyjny

Wikipedia

# benchmarking

Benchmarking (badania porównawcze lub analiza porównawcza) – praktyka stosowana w zarządzaniu, polegająca na porównywaniu procesów i praktyk stosowanych przez własne przedsiębiorstwo, ze stosowanymi w przedsiębiorstwach uważanych za najlepsze w analizowanej dziedzinie. Wynik takiej analizy służy jako podstawa doskonalenia. Jest to praktyczna realizacja przysłowia: „trzeba się uczyć na błędach, ale lepiej uczyć się na błędach cudzych, niż na swoich”.

Wikipedia

# bencz

dno zbiornika wodnego

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pierwotne dno strefy przybrzeżnej zbiornika wodnego;

Wiktionary

Bencz – pierwotne dno strefy przybrzeżnej zbiornika wodnego. Zazwyczaj zbudowane jest z części trudno rozpuszczalnych, trwałych na erozję. Bencz często jest zakrywany w wyniku sedymentacji materiałów pochodzących z abrazji brzegów zbiornika wodnego.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃n͇t͡ʃ, AS: bẽṇč

Wiktionary

# bender

nazwisko

SJP.pl

- Bender – fikcyjna postać, robot z serialu Futurama

Wikipedia

# benderski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Benderami, dotyczący Bender

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bendery mrz.

Wiktionary

# bendery

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Naddniestrzu, separatystycznej części Mołdawii, port nad Dniestrem;

Wiktionary

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. benderski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) hist. Tehinia

Wiktionary

# bendir

instrument perkusyjny, bęben o głębokim brzmieniu pochodzący z Afryki Północnej

SJP.pl

Bendir (arab. بندر) – instrument perkusyjny pochodzący z Afryki Północnej, najczęściej spotykany w Maroku. Jest to bęben obręczowy o głębokim brzmieniu charakteryzujący się połączeniem rezonującego brzęczenia (dzięki jelitowym sznurkom naciągniętym pod wewnętrzną płaszczyzną membrany) i możliwością zmian kolorytu powodowanym ruchami całością instrumentu. Bendir tradycyjnie grany palcami lub całą dłonią, trzymany jest jedną ręką, dla ułatwienia chwytu posiada w obręczy otwór na kciuk.

Wikipedia

# bendkowski

nazwisko

SJP.pl

# bendyk

nazwisko

SJP.pl

# benedek

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Gábor Benedek – węgierski pięcioboista nowoczesny, olimpijczyk
- Jan Benedek – polski kompozytor, gitarzysta i wokalista
- Joana Benedek – meksykańska aktorka
- János Benedek – węgierski sztangista, olimpijczyk
- László Benedek – amerykański reżyser filmowy
- László Benedek – węgierski neurolog i psychiatra
- Ludwig von Benedek – austriacki wojskowy
- Tibor Benedek – węgierski piłkarz wodny
- Witold Benedek – polski architekt

Wikipedia

# benedetti

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Cesare Benedetti – włoski kolarz szosowy
- Mario Benedetti – urugwajski dziennikarz, nowelista i poeta

Wikipedia

# benedict

[czytaj: BEnidikt] nazwisko, m.in. Ruth Fulton Benedict (1887-1948) - amerykański antropolog kulturowy

SJP.pl

Miejscowości w USA:

- Benedict – miasto w stanie Kansas, w hrabstwie Wilson
- Benedict – jednostka osadnicza w stanie Maryland, w hrabstwie Charles
- Benedict – wieś w stanie Nebraska, w hrabstwie York
- Benedict – miasto w stanie Dakota Północna, w hrabstwie McLean

Wikipedia

# benedictus

Wikipedia

# benedykciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benedykty lub z nią związany

SJP.pl

# benedykcja

dawniej: błogosławieństwo

SJP.pl

Błogosławieństwo w Biblii – termin religijny oznaczający formułę lub gest wyrażenia życzenia udzielenia łaski przez Boga.Słowo błogosławieństwo pochodzi od łacińskiego bene-dictio (gr. eu-logein) – mówić dobrze, życzyć czegoś dobrego. Swymi korzeniami sięga do hebrajskiego źródłosłowu brk. Ten jeden rdzeń służy do określenia różnych form błogosławieństwa: beraka – błogosławieństwo; barek – błogosławić; baruk – błogosławiony.

Wikipedia

# benedykt

imię męskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: Benedykta

Wiktionary

Benedykt – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa benedictus, oznaczającego „tego, o którym się dobrze mówi”; „tego, któremu się dobrze życzy”. Znanym imiennikiem był Benedykt z Nursji, założyciel opactwa benedyktyńskiego na Monte Cassino, i Spinoza.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Papież Benedykt został emerytem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃ˈnɛdɨkt, AS: bẽnedykt

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benedyktyn m., benedyktynka ż., benedykta ż., benedykt mrz., stpol. Bień

:: zdrobn. Benek m., Benuś m.

:: fż. Benedykta ż.

przym. benedyktyński, Benedyktowy, benedyktowy

Wiktionary

# benedykta

imię żeńskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

(2.1) D. i B. lp. od: Benedykt

Wiktionary

Benedykta – żeńska forma imienia Benedykt. Może też występować w formie Benita.

Benedykta imieniny obchodzi 4 stycznia, 21 marca, 6 maja, 29 czerwca i 2 lipca.

Znane osoby o imieniu Benedykta:

- św. Benedykta Hyŏng Kyŏng-nyŏn – męczennica koreańska
- św. Teresa Benedykta od Krzyża
- Benedykta – księżniczka Danii
- Benita von Falkenhayn – niemiecka arystokratka, agentka polskiego wywiadu
- Benita Ferrero-Waldner – austriacka działaczka polityczna
- Benita Fitzgerald-Brown – amerykańska lekkoatletka

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jeden z obrazów pani Benedykty wisi w miejskiej bibliotece.

(1.1) Podarujmy Benedykcie album o Tatrach.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛ̃nɛˈdɨkta, AS: bẽnedykta

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Benedykt mos.

przym. pobenedyktyński

Wiktionary

# benedyktostwo

Benedykt z małżonką; Benedyktowie

SJP.pl

# benedyktowie

imię męskie

SJP.pl

# benedyktowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benedykta lub z nim związany

SJP.pl

# benedyktyn

mnich, członek Zakonu św. Benedykta

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. członek zakonu założonego przez świętego Benedykta z Nursji

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) spoż. likier korzenno-ziołowy

Wiktionary

Benedyktyni, Zakon Świętego Benedykta (łac. Ordo Sancti Benedicti, używany skrót: OSB) − najstarszy katolicki zakon mniszy na Zachodzie, założony w 529 roku przez św. Benedykta z Nursji. Dzieli się na gałęzie:

- męską – mnichów;
- żeńską – mniszki;
- laikat – oblatów, wiernych świeckich obojga płci, zrzeszonych przy opactwach benedyktyńskich i żyjących według Reguły św. Benedykta w świecie.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Do benedyktynów wstąpił jesienią 1966 roku.

(2.1) Czy reflektowałbyś na kieliszeczek benedyktyna?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛ̃nɛˈdɨktɨ̃n, AS: bẽnedyktỹn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Benedykt mos., benedyktyńskość ż.

:: fż. benedyktynka ż.

przym. pobenedyktyński, benedyktyński

przysł. benedyktyńsko

Wiktionary

# benedyktyni

męski zakon katolicki

SJP.pl

Benedyktyni, Zakon Świętego Benedykta (łac. Ordo Sancti Benedicti, używany skrót: OSB) − najstarszy katolicki zakon mniszy na Zachodzie, założony w 529 roku przez św. Benedykta z Nursji. Dzieli się na gałęzie:

- męską – mnichów;
- żeńską – mniszki;
- laikat – oblatów, wiernych świeckich obojga płci, zrzeszonych przy opactwach benedyktyńskich i żyjących według Reguły św. Benedykta w świecie.

Wikipedia

# benedyktynka

1. likier korzenno-ziołowy wyrabiany dawniej przez benedyktynów; benedyktyn;
2. członkini katolickiego kontemplacyjnego zakonu żeńskiego: Mniszki Zakonu św. Benedykta

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zakonnica z zakonu św. Benedykta

(1.2) likier o smaku ziołowo-korzennym

Wiktionary

Benedyktyn lub benedyktynka – likier złożony z ponad 40 rozmaitych ziół i korzeni, sporządzany od początku XVI w. do czasów rewolucji francuskiej przez benedyktynów z klasztoru Fécamp we Francji. Pierwotna receptura Benedictine D. O. (popularnie zwanej benedyktynką) opracowana została w 1510 r. przez włoskiego mnicha przebywającego w klasztorze Benedyktynów w Normandii. Początkowo trunek miał być lekiem na malarię.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W dobie józefinizmu zagarnięto klasztor panien benedyktynek w Jarosławiu.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Benedykt mos.

:: fm. benedyktyn mos.

przym. pobenedyktyński, benedyktyński

Wiktionary

# benedyktynki

1. likier korzenno-ziołowy wyrabiany dawniej przez benedyktynów; benedyktyn;
2. członkini katolickiego kontemplacyjnego zakonu żeńskiego: Mniszki Zakonu św. Benedykta

SJP.pl

Benedyktynki, Mniszki Zakonu św. Benedykta (łac. Moniales Ordinis Sancti Benedicti, O.S.B.) – żeński zakon klauzurowy.

Wikipedia

# benedyktyński

1. odnoszący się do zakonu benedyktynów;
2. przenośnie: wymagający precyzji i cierpliwości, np. praca benedyktyńska, cierpliwość benedyktyńska; żmudny

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z benedyktynami, dotyczący benedyktynów

przymiotnik jakościowy

(2.1) taki, który wymaga wyjątkowej dokładności i poświęcenia dużej ilości czasu

przymiotnik dzierżawczy

(3.1) należący do benedyktynów, będący ich własnością

Wiktionary

#### Przykłady

(3.1) Szukaliśmy schronienia w starym klasztorze benedyktyńskim za rzeką.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benedyktyn m., benedyktynka ż., Benedykt mos.

przym. pobenedyktyński

Wiktionary

#### Synonimy:

(2.1) żmudny, mozolny, mrówczy

Wiktionary

# benefaktor

dawniej: osoba świadcząca innym dobro; dobroczyńca, filantrop, dobrodziej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. dobroczyńca, fundator

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛ̃nɛˈfaktɔr, AS: bẽnefaktor

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. benefaktorski

Wiktionary

# benefaktorka

→ benefaktor

SJP.pl

#### Patrz:

benefaktor

# benefaktorski

dawniej: dotyczący benefaktora, związany z benefaktorem - dobroczyńcą, filantropem, np. portret benefaktorski

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) daw. związany z benefaktorem, dotyczący benefaktora

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benefaktor mos.

Wiktionary

# beneficencja

dawniej: udzielanie pomocy potrzebującym; dobroczynność, filantropia

SJP.pl

# beneficjalny

1. we wczesnym średniowieczu, zwłaszcza w zachodniej Europie: taki, który dotyczył beneficjum - warunkowego nadania ziemi, urzędu itp. wasalowi przez seniora jako wynagrodzenia za wykonywanie określonych z góry obowiązków;
2. w Kościele katolickim: taki, który dotyczył beneficjum - urzędu związanego z dochodami

SJP.pl

# beneficjant

osoba czerpiąca zyski z beneficjum, czyli z nadanych dóbr, ziemi lub urzędu; beneficjent

SJP.pl

# beneficjantka

→ beneficjant

SJP.pl

#### Patrz:

beneficjant

# beneficjent

1. osoba czerpiąca zyski z beneficjum, czyli z nadanych dóbr, ziemi lub urzędu; beneficjant;
2. w ekonomii: strona umowy franczyzy będąca dawcą, organizatorem sieci franczyzowej; franczyzodawca, franchisedawca, franchisodawca, franchisingodawca, franczyzer

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) praw. osoba czerpiąca zyski, profity z czegoś

(1.2) hist. rel. osoba korzystająca z beneficjum

Wiktionary

Beneficjent – osoba otrzymująca pieniądze lub inne korzyści. Na przykład osoba, której udzielono kredytu albo na rzecz której została otwarta akredytywa, udzielona gwarancja lub poręczenie. W przypadku przelewów pieniężnych (zarówno lokalnych, jak i zagranicznych) – osoba, na rzecz której zostaje dokonany przelew.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Zwróciła się do dotychczasowych beneficjentów, by finansowali dalsze wysiłki.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benefit m., beneficjum n.

:: fż. beneficjentka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) beneficjant, profitent

Wiktionary

# beneficjentka

→ beneficjent

SJP.pl

#### Patrz:

beneficjent

# beneficjum

1. we wczesnym średniowieczu, zwłaszcza w zachodniej Europie: warunkowe nadanie ziemi, urzędu itp. wasalowi przez seniora jako wynagrodzenie za wykonywanie określonych z góry obowiązków;
2. w Kościele katolickim: urząd, z którym związane są dochody;
3. przenośnie: dochód, korzyść z czegoś

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) hist. akt nadania przez cesarza rzymskiego szczególnych przywilejów osobom zasłużonym

(1.2) hist. w średniowieczu: nadanie na określonych warunkach ziemi lub urzędu wasalowi przez seniora

(1.3) hist. dochodowy urząd w Kościele katolickim

(1.4) przen. korzyści płynące z czegoś

Wiktionary

Beneficjum (łac. beneficium, „dobrodziejstwo, uposażenie”) – pierwotnie określenie dotyczyło dóbr ziemskich przydzielonych osobie za wykonywanie powierzonych obowiązków. W następstwie zaczęto tak nazywać nadanie gruntu wasalowi przez seniora, czasowe albo dożywotnie, jako honorowe wynagrodzenie albo w zamian za służbę wasalną, później dziedziczne. Z czasem termin zaczął metonimicznie oznaczać sprawowany urząd i dochody z nim związane.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. beneficjent m., beneficjentka ż., benefit m.

Wiktionary

# benefis

1. przedstawienie teatralne lub koncert organizowane dla uczczenia długoletniej pracy jednego z artystów;
2. dawniej: impreza mająca na celu zdobycie dodatkowych dochodów dla artysty lub zespołu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) teatr. przedstawienie organizowane na cześć artysty obchodzącego znaczący jubileusz pracy artystycznej;

(1.2) daw. impreza, której celem jest dodatkowe wynagrodzenie aktorów

Wiktionary

Benefis – spektakl, koncert lub podobne wydarzenie zorganizowane dla uczczenia konkretnej osoby lub zespołu osób. Uroczystość ma charakter retrospektywny i najczęściej odbywa się z okazji jubileuszu. W benefisie uczestniczy uhonorowywany, czyli benefisant (formy niepoprawne: beneficjant, beneficjent) oraz zaproszeni przez niego goście.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W benefisie uczestniczy uhonorowywany, czyli benefisant oraz zaproszeni przez niego goście.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃ˈnɛfʲis, AS: bẽnefʹis

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benefisant m., benefisantka ż.

przym. benefisowy

Wiktionary

# benefisant

artysta, na cześć którego odbywa się przedstawienie lub koncert

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) artysta, dla którego urządza się benefis

Wiktionary

Benefis – spektakl, koncert lub podobne wydarzenie zorganizowane dla uczczenia konkretnej osoby lub zespołu osób. Uroczystość ma charakter retrospektywny i najczęściej odbywa się z okazji jubileuszu. W benefisie uczestniczy uhonorowywany, czyli benefisant (formy niepoprawne: beneficjant, beneficjent) oraz zaproszeni przez niego goście.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛ̃nɛˈfʲisãnt, AS: bẽnefʹisãnt

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benefis ż.

:: fż. benefisantka ż.

Wiktionary

# benefisantka

artystka, na cześć której odbywa się przedstawienie lub koncert

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma żeńska od: benefisant

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Benefisantka poprosiła gości o nieprzynoszenie kwiatów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛ̃nɛfʲiˈsãntka, AS: bẽnefʹisãntka

Wiktionary

#### Powiązane:

zob. benefisant.

Wiktionary

# benefisowy

związany z benefisem - przedstawieniem teatralnym lub koncertem organizowanym dla uczczenia długoletniej pracy jednego z artystów

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z benefisem, dotyczący benefisu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benefis m.

Wiktionary

# benefit

dodatkowa korzyść w pracy

SJP.pl

Benefit – trzeci album grupy Jethro Tull, wydany w kwietniu 1970 roku. Po raz pierwszy w nagraniach wziął udział John Evan jako pianista i organista, chociaż nie był on jeszcze stałym członkiem grupy, jak również ostatnim, w którego nagraniu brał udział basista Glenn Cornick. Album osiągnął trzecie miejsce w rankingach sprzedaży w Wielkiej Brytanii.

Wikipedia

# benefitowy

→ benefit

SJP.pl

#### Patrz:

benefit

# benek

zdrobnienie od: Benedykt, Benon (imiona męskie); Benuś

SJP.pl

Benek – polsko-austriacki komediodramat z 2007 roku w reżyserii Roberta Glińskiego.

Zdjęcia kręcono w Bytomiu, Rudzie Śląskiej, Katowicach, Chorzowie i Świętochłowicach. Trwały one od 4 października do 11 listopada 2006 roku.

Wikipedia

# beneluks

unia gospodarcza obejmująca Belgię, Holandię i Luksemburg; Benelux, BENELUX

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. region w Europie Zachodniej, składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga;

Wiktionary

Beneluks, Benelux – region w Europie Zachodniej składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga. Słowo Benelux to skrót powstały z połączenia pierwszych sylab nazw tych państw (francuska/niderlandzka, w nawiasach polska nazwa): Belgique/België (Belgia), Nederland (Holandia), Luxembourg/Luxemburg (Luksemburg).

Pierwotnie określenie Benelux oznaczało jedynie unię celną wspomnianych państw.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Monarchie przetrwały w Skandynawii, w krajach Beneluksu i w Wielkiej Brytanii.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃ˈnɛluks, AS: bẽneluks

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) war. Benelux

Wiktionary

# benelux

unia gospodarcza obejmująca Belgię, Holandię i Luksemburg; Beneluks, BENELUX

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. zob. Beneluks.

Wiktionary

Beneluks, Benelux – region w Europie Zachodniej składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga. Słowo Benelux to skrót powstały z połączenia pierwszych sylab nazw tych państw (francuska/niderlandzka, w nawiasach polska nazwa): Belgique/België (Belgia), Nederland (Holandia), Luxembourg/Luxemburg (Luksemburg).

Pierwotnie określenie Benelux oznaczało jedynie unię celną wspomnianych państw.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) war. Beneluks

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

zob. Beneluks.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|Beneluks.

źródła.

== Benelux (język angielski.) ==

thumb|Benelux (1.1)

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. Benelux, Beneluks

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃ˈnɛluks, AS: bẽneluks

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) war. Beneluks

Wiktionary

# benesz

nazwisko

SJP.pl

Benesz – polskie nazwisko pochodzące od Beneš

- Adam Benesz
- Andrzej Benesz

Wikipedia

# benetton

[czytaj: benetn] nazwisko

SJP.pl

- Benetton Group S.p.A. – włoskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją i sprzedażą odzieży oraz obuwia
- Benetton Formula – zespół i konstruktor Formuły 1

osoby noszące nazwisko Benetton:

- Luciano Benetton
- Mario Benetton
- Rocco Benetton

Wikipedia

# benetyt

roślina nagonasienna z epoki jurajskiej; bennetyt

SJP.pl

Benetyty (Bennettitopsida, Cycadeoidopsida) – klasa roślin kopalnych należących do typu (gromady) nagonasiennych. Żyły w erze paleozoicznej i mezozoicznej od późnego permu do połowy późnej kredy. Benetyty czasem uważane są za oddzielny typ (gromadę) – Bennettitophyta.

Wikipedia

# benewencki

→ Benewent

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Benewentem, dotyczący Benewentu

Wiktionary

#### Patrz:

Benewent

#### Przykłady

(1.1) Podczas gdy kuriała panuje we Włoszech środkowych, na południu kraju powstaje tzw. pismo benewenckie drogą kaligraficznego przekształcania młodszej kursywy rzymskiej.

(1.1) Dostatnie i wystawne życie wśród kanoników benewenckich czy neapolitańskich coraz mniej podobało się Benedyktowi, w miarę jak dorastał, i coraz boleśniej odczuwał rozdźwięk między ewangelią a życiem.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Benewent mrz.

przym. benewentański

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) benewentański

Wiktionary

# benewent

miasto i gmina we Włoszech

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent (1.2);

(1.2) geogr. prowincja we Włoszech, w regionie Kampania;

Wiktionary

Benewent (wł. Benevento) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W sierpniu 871 r. książę Benewentu mógł tryumfować: w jego rękach znalazł się nie tylko siejący postrach Sawdan, pokonany emir Bari, ale i jego pogromca – cesarz Ludwik wraz ze swym skarbem, małżonką i dworem.

(1.1) Żadnej suwerenności nie miały wspomniane już księstwa Pontecorvo marszałka Bernadotte i Benewent Talleyranda: to władza czysto administracyjna. Talleyrand cenił sobie tytuł Altesse Serenissime, ale w swym Benewencie nigdy nie był (…).

(1.1) Manfred, syn Fryderyka, usiłował z mieczem w dłoni dochodzić praw do swego sycylijskiego dziedzictwa, zginął jednak w bitwie pod Benewentem w lutym owego brzemiennego w dramatyczne wydarzenia Roku Pańskiego tysiąc dwieście sześćdziesiątego ósmego sic. (...)

(1.1) Złożona z Murzynów lekka kawaleria wzięła udział w rozstrzygającej bitwie pod Benewentem w roku 1266, co znalazło swój wyraz na fresku z Tour Fernande w prowansalskim Pernes (lata osiemdziesiąty XIII wieku).

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benewentana ż.

przym. benewencki, benewentański

Wiktionary

# benewentański

przymiotnik relacyjny

(1.1) zob. benewencki.

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Interesującym świadectwem erozji tradycyjnego systemu pojęciowego i skutków, jakie zjawisko to niosło dla organizacji społecznej, jest norma prawna ogłoszona przez benewentańskiego księcia Arechisa w ostatniej ćwierci VIII w..

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Benewent mos.

przym. benewencki

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) benewencki

Wiktionary

# benewolencja

dawniej: przychylność, łaskawość, życzliwość

SJP.pl

# benfica

[czytaj: benfika] portugalski klub piłkarski z Lizbony

SJP.pl

Benfica – miasto w Angoli, w prowincji Luanda.

Wikipedia

# bengal

lekka, cienka tkanina o luźnym splocie, najczęściej jedwabna; muślin, muszlin

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości i gmin w USA

Wiktionary

Bengal – kraina historyczna w Azji Południowej, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską. Zachodnia część Bengalu leży w Indiach (stan Bengal Zachodni), a wschodnią stanowi Bangladesz.

Powierzchnia wynosi około 215,5 tysiąca km², a zamieszkuje ją około 235 milionów ludzi (2003), głównie Bengalczycy. Największe miasto tego regionu to Kolkata w Indiach.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃ŋɡal, AS: bẽŋgal

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bengalczyk mos., Bengalka ż., bengalik m., bengali m., bengalski mrz.

przym. bengalski

Wiktionary

# bengalczyk

członek ludności zamieszkującej Bengal, krainę w Azji

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. członek azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Skład ludności Bangladeszu jest niemal jednolity, dlatego że Bengalczycy stanowią dziewięćdziesiąt osiem procent.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bengal mrz., Bengalia ż., bengalski mrz., bengali n.

:: fż. Bengalka ż.

przym. bengalski

Wiktionary

# bengali

język bengalski będący językiem urzędowym w Indiach i Bangladeszu

SJP.pl

Język bengalski (bengalski: বাংলা trl.: bāṃlā /baŋla/, ang. Bengali) – język z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się jako językiem ojczystym ponad 180 mln osób, głównie w Bangladeszu (120 mln) i Indiach (60 mln). Jest on jednocześnie językiem urzędowym w tych dwóch państwach (w Indiach w stanach Bengal Zachodni i Tripura). Liczba osób używających bengalskiego jako drugiego języka wynosi około 70 mln.

Wikipedia

# bengalia

kraina w Azji; Bengal

SJP.pl

# bengalik

rodzaj ptaków z rodziny astryldowatych

SJP.pl

# bengalina

rodzaj tkaniny o płóciennym splocie, w której osnowa jest jedwabna, wątek zaś bawełniany (rzadziej z wełny czesankowej)

SJP.pl

# bengalka

członkini ludu zamieszkującego Bengal (krainę w Azji)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. członkini azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bengal mrz., Bengalia ż., bengalski mrz., bengali n.

:: fm. Bengalczyk mos.

przym. bengalski

Wiktionary

# bengalski

przymiotnik od: Bengal

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Bengalem, dotyczący Bengalu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język bengalski (1.1);

Wiktionary

Język bengalski (bengalski: বাংলা trl.: bāṃlā /baŋla/, ang. Bengali) – język z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się jako językiem ojczystym ponad 180 mln osób, głównie w Bangladeszu (120 mln) i Indiach (60 mln). Jest on jednocześnie językiem urzędowym w tych dwóch państwach (w Indiach w stanach Bengal Zachodni i Tripura). Liczba osób używających bengalskiego jako drugiego języka wynosi około 70 mln.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Nagle snop czerwonego bengalskiego światła pada od strony wejścia i oblewa krwawym blaskiem całą arenę.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃ŋˈɡalsʲci, AS: bẽŋgalsʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bengal m., Bengalczyk m., Bengalka ż., bengalik m., bengali m.

Wiktionary

# bengalskojęzyczny

przymiotnik

(1.1) taki, który posługuje się językiem bengalskim

(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem bengalskim

(1.3) spisany, stworzony w języku bengalskim

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃ŋˈɡalskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: bẽŋgalskoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary

# bengtsson

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Birgitta Bengtsson – szwedzka żeglarka sportowa, olimpijka
- Eddy Bengtsson – szwedzki zapaśnik, olimpijczyk
- Ingemund Bengtsson – szwedzki polityk
- Ingmar Bengtsson – szwedzki muzykolog
- Per-Inge Bengtsson – szwedzki kajakarz, olimpijczyk
- Robin Bengtsson – szwedzki piosenkarz

Wikipedia

# beniamin

ulubieniec, pupilek, beniaminek;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: Beniamina

Wiktionary

Beniamin – imię męskie pochodzenia biblijnego, oznaczające dosłownie „syn południa” lub „syn prawicy” (w języku hebrajskim północ jest utożsamiana z lewą, a południe z prawą stroną). Beniamin imieniny obchodzi 31 marca i 19 grudnia.

Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom w Polsce, Beniamin w 2017 roku zajmował 123. miejsce wśród imion męskich.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Pani Ela wypomniała Beniaminowi wczorajszą nieobecność.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃ˈɲjãmʲĩn, AS: bẽńi ̯ãmʹĩn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beniamin mos., beniaminek mos., Beniaminów mrz.

:: zdrobn. Beniaminek mos.

:: fż. Beniamina ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) zdrobn. Beniaminek

Wiktionary

# beniamina

ulubieniec, pupilek, beniaminek;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od: Beniamin

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nie widziałyśmy Beniaminy chyba ze sto lat.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beniamin mos., Beniaminek mos., beniaminek mos., Beniaminów mrz.

:: fm. Beniamin mos.

Wiktionary

# beniaminek

ulubieniec, pupil, beniamin;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m., zdrobn. od: Beniamin

Wiktionary

Beniaminek – zespół klubu sportowego, który awansował do danej ligi z niższego szczebla rozgrywek i gra w niej pierwszy sezon po takim awansie.

Do przywilejów beniaminka na ogół (choć nie zawsze) należy rozgrywanie pierwszego w sezonie meczu we własnym obiekcie.

Przeciwieństwem tego określenia jest spadkowicz – oznacza bowiem zespół, który spadł do danej ligi z wyższego szczebla rozgrywek i gra w niej pierwszy sezon po takim spadku.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Podwiozę Beniaminka do przedszkola.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beniamin mos., beniamin mos., beniaminek mos./mzw.

Wiktionary

# beniamininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Beniaminy lub z nią związany

SJP.pl

# beniaminostwo

Beniamin z małżonką; Beniaminowie

SJP.pl

# beniaminowie

ulubieniec, pupilek, beniaminek;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką

SJP.pl

# beniaminowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Beniamina lub z nim związany

SJP.pl

# benice

Niemcy

- Benice – dawna nazwa Benz

Polska

- Benice – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. krotoszyńskim, w gminie Krotoszyn
- Benice – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. kamieńskim, w gminie Kamień Pomorski
- Benice – gromada

Słowacja

- Benice – wieś (obec) w kraju żylińskim, w powiecie Martin

Czechy

- Benice – część Pragi

Wikipedia

# beniciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benity lub z nią związany

SJP.pl

# benicjusz

imię męskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Benicjusz – imię męskie pochodzące od włoskiego serwity, św. Filipa Benicjusza (wł. Benizi). Imieniny obchodzi 23 sierpnia.

W innych językach:

- (ang.) Benitius
- (cz.) Benicius
- (hiszp.) Benicio
- (niem.) Benitius
- (wł.) Benizi, Benizzi

Wikipedia

# benigna

imię żeńskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.

Wiktionary

Benigna – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, odpowiednik męskiego imienia Benignus, Benigny. Pochodzi od przymiotnika benigna, oznaczającego „dobroduszna, uprzejma, przyjazna, życzliwa”, który następnie stał się przydomkiem, a później imieniem. W Polsce po raz pierwszy zanotowane w XIV wieku, jednak w odniesieniu do osoby żyjącej w wieku XI. Patronką tego imienia jest bł. Benigna z Wrocławia (lub Trzebnicy).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wspomniałem Benignie, że zapomniała o przypisach.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: fm. Benigny mos.

Wiktionary

# benigniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benigny lub z nią związany

SJP.pl

# benigny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Benigny, Benignus – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa „uprzejmy”, „przyjazny”. Patronem imienia jest m.in. św. Benigny z Dijon, męczennik z II wieku.

Benigny imieniny obchodzi 13 lutego, 6 czerwca, 1 listopada i 9 listopada.

Żeński odpowiednik: Benigna

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Nic nie mów Benignemu o ich wizycie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Benigna ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Benignus

Wiktionary

# benin

1. państwo w Afryce ze stolicą w Porto Novo; Republika Beninu;
2. miasto w Nigerii;
3. zatoka Oceanu Atlantyckiego

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;

Wiktionary

Benin (do 1975 pod nazwą Dahomej), oficjalnie Republika Beninu – państwo w Afryce nad Zatoką Gwinejską. Graniczy z Burkina Faso, Nigrem, Nigerią i Togo, członek Unii Afrykańskiej i ECOWAS.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Benin jest państwem w Afryce.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃ɲĩn, AS: bẽńĩn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Benińczyk mos., Beninka ż.

przym. beniński

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Republika Beninu

Wiktionary

# benińczyk

obywatel Beninu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) obywatel Beninu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃ˈɲĩj̃n͇t͡ʃɨk, AS: bẽńĩĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Benin mrz.

:: fż. Beninka ż.

przym. beniński

Wiktionary

# beninka

obywatelka Beninu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obywatelka Beninu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃ˈɲĩŋka, AS: bẽńĩŋka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Benin mrz.

:: fż. Benińczyk mos.

przym. beniński

Wiktionary

# beniński

przymiotnik od: Benin

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Beninu, państwa w Afryce

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W dahomejskim (obecnie: benińskim) plemięemieniu Huedas, bardzo tradycjonalnym i zatopionym w kulcie przeszłości, wcieleniem Istoty Najwyższej jest pyton.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃ˈɲĩj̃sʲci, AS: bẽńĩĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Benin mrz., Benińczyk mos., Beninka ż.

Wiktionary

# benio

zdrobnienie od: Benedykt, Benon (imiona męskie)

SJP.pl

# beniowski

nazwisko

SJP.pl

Beniowski – poemat dygresyjny Juliusza Słowackiego, którego pięć pierwszych pieśni powstało w latach 1840–1841 i zostało opublikowanych w 1841 roku. Pozostałe części poematu nie ukazały się za życia poety – wydał je Antoni Małecki w zbiorze Pism pośmiertnych Słowackiego.

Wikipedia

# benisz

nazwisko

SJP.pl

Benisz (Behnisch, Boenisch) – polski herb szlachecki z nobilitacji.

Wikipedia

# benita

imię żeńskie

SJP.pl

Benedykta – żeńska forma imienia Benedykt. Może też występować w formie Benita.

Benedykta imieniny obchodzi 4 stycznia, 21 marca, 6 maja, 29 czerwca i 2 lipca.

Znane osoby o imieniu Benedykta:

- św. Benedykta Hyŏng Kyŏng-nyŏn – męczennica koreańska
- św. Teresa Benedykta od Krzyża
- Benedykta – księżniczka Danii
- Benita von Falkenhayn – niemiecka arystokratka, agentka polskiego wywiadu
- Benita Ferrero-Waldner – austriacka działaczka polityczna
- Benita Fitzgerald-Brown – amerykańska lekkoatletka

Wikipedia

# benitez

nazwisko

SJP.pl

# benito

imię żeńskie

SJP.pl

Benedykt – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa benedictus, oznaczającego „tego, o którym się dobrze mówi”; „tego, któremu się dobrze życzy”. Znanym imiennikiem był Benedykt z Nursji, założyciel opactwa benedyktyńskiego na Monte Cassino, i Spinoza.

Wikipedia

# benitoit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. minerał z grupy krzemianów pierścieniowych;

Wiktionary

Benitoit – minerał z grupy krzemianów pierścieniowych. Należy do grupy minerałów wyjątkowo rzadkich.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛ̃ɲiˈtɔjit, AS: bẽńitoi ̯it

Wiktionary

# benjamin

[czytaj: bendżamin]
1. imię męskie;
2. nazwisko

SJP.pl

- Beniamin (Benjamin) – imię męskie pochodzenia hebrajskiego
- Beniamin (ur. w poł. XVIII w. zm. 1814) – rosyjski biskup prawosławny
- Beniamin – zwierzchnik Cypryjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1600–1606

Miejscowości w USA

- Benjamin – miasto w stanie Teksas, w hrabstwie Knox
- Benjamin – jednostka osadnicza w stanie Utah, w hrabstwie Utah

Wikipedia

# benkowski

nazwisko

SJP.pl

## Geografia Bułgarii

- Benkowski – góra w Ichtimanskiej Srednej Gorze
- Benkowski – wieś w obwodzie Dobricz
- Benkowski – wieś w obwodzie Kyrdżali
- Benkowski – wieś w obwodzie Płowdiw
- Benkowski – wieś w obwodzie sofijskim
- Benkowski – wieś w obwodzie Stara Zagora
- Benkowski – wieś w obwodzie Warna
- Benkowski – schronisko turystyczne w Starej Płaninie

Wikipedia

# benn

Benn, właśc. Bencjon Rabinowicz (ur. 19 kwietnia 1905 w Białymstoku, zm. 1989 we Francji) – francuski artysta malarz pochodzenia żydowskiego, związany z École de Paris. Większa część jego twórczości jest inspirowana tematyką biblijną, a zwłaszcza Księgą Psalmów.

Wikipedia

# bennett

[czytaj: benet] nazwisko, m.in. James Gordon Bennett (1841-1918) - amerykański dziennikarz i wydawca prasowy

SJP.pl

Miejscowości w USA:

- Bennett – miejscowość w stanie Kolorado, w hrabstwie Adams
- Bennett – miasto w stanie Iowa, w hrabstwie Cedar
- Bennett – jednostka osadnicza w stanie Karolina Północna, w hrabstwie Chatham
- Bennett – miasto w stanie Wisconsin, w hrabstwie Douglas

Wikipedia

# bennetyt

roślina nagonasienna z epoki jurajskiej; benetyt

SJP.pl

# benni

[czytaj: BEni] nazwisko

SJP.pl

- Artur Benni – aktywista socjalistyczny, rewolucjonista
- Herman Benni – pastor ewangelicki, pedagog
- Jan Jakub Benni – pastor ewangelicki, teolog, hebraista
- Karol Benni – lekarz laryngolog
- Maria Benni – działaczka misyjna
- Tytus Benni – językoznawca

Wikipedia

# benny

[czytaj: BEni] obce imię męskie

SJP.pl

# benoit

Benoit – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missisipi, w hrabstwie Bolivar.

Wikipedia

# benon

imię męskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

- Benon – imię męskie
- Benon – miejscowość we Francji
- Benon z Miśni – święty, patron chorych, rybaków i zwierząt domowych

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃nɔ̃n, AS: bẽnõn

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) reg. śl. Bynek.

Wiktionary

# benonici

członek zakonu benonitów, będącego częścią zakonu redemptorystów, która osiedliła się w XVIII w. przy kościele św. Benona w Warszawie

SJP.pl

Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela (łac. Congregatio Sanctissimi Redemptoris, siglum: CSsR, pot. redemptoryści) – katolickie zgromadzenie zakonne założone przez świętego Alfonsa Marię Liguoriego 9 listopada 1732 roku. Głównym charyzmatem redemptorystów jest podążanie za przykładem Jezusa Chrystusa w ramach życia apostolskiego, które łączy równocześnie głębokie oddanie się Bogu oraz głoszenie Ewangelii, szczególnie ubogim oraz najbardziej opuszczonym. Ewangelizacja odbywa się szczególnie poprzez prowadzenie rekolekcji, misji ludowych oraz zaangażowanie w misyjną działalność Kościoła na całym świecie. Według danych z 2021 roku redemptoryści posługują w 82 krajach na sześciu kontynentach (Europa, Afryka, Azja, Ameryka Północna, Ameryka Południowa, Australia i Oceania).

Wikipedia

# benonita

członek zakonu benonitów, będącego częścią zakonu redemptorystów, która osiedliła się w XVIII w. przy kościele św. Benona w Warszawie

SJP.pl

# benonostwo

Benon z małżonką; Benonowie

SJP.pl

# benonowie

imię męskie

SJP.pl

# benonowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benona lub z nim związany

SJP.pl

# benowo

wieś w województwie pomorskim

SJP.pl

Benowo (niem. Benhoff) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Ryjewo przy skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 602 z drogą wojewódzką nr 606 w odległości 8 kilometrów od Sztumu. Benowo znajduje się ok. 4–5 km na południowy wschód od rozgałęzienia Wisły na Nogat i Leniwkę.

Wikipedia

# bental

w hydrobiologii: dno zbiornika wodnego jako swoiste środowisko życia

SJP.pl

Bental, strefa bentoniczna (gr. bénthos 'głębina') – strefa denna zbiornika wodnego. Cechy charakterystyczne tej strefy to bardzo mała ilość światła lub jego brak, mała ilość tlenu, niska temperatura oraz większe ciśnienie. Organizmy zasiedlające strefę bentoniczną nazywane są bentosem.

Wikipedia

# bentazon

nazwa zwyczajowa herbicydu z grupy pochodnych azyny

SJP.pl

# bentewi

bentewi wielki, bentewi ciemny - gatunki ptaków z rodziny tyrankowatych

SJP.pl

# bentkowski

nazwisko

SJP.pl

- Aleksander Bentkowski (ur. 1941) – polski adwokat i polityk, poseł na Sejm X, I, II i III kadencji.
- Alfred Bentkowski (1813–1850) – lekarz, duchowny katolicki.
- Feliks Jan Bentkowski (1781–1852) – historyk literatury.
- Władysław Bentkowski (1817–1887) – uczestnik obu polskich powstań narodowych w XIX wieku i rewolucji.

Wikipedia

# bentley

[czytaj: bentlej] samochód marki Bentley

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) samochód marki Bentley

Wiktionary

Bentley Motors Limited – brytyjski producent samochodów luksusowych, sportowych i SUV-ów z siedzibą w Crewe, działający od 1919 roku. Należy do niemieckiego koncernu Volkswagen Group.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Królowa Wielkiej Brytanii, Elżbieta II, podróżuje ekskluzywnym bentleyem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃ntlɛj, AS: bẽntlei ̯

Wiktionary

# bento

ozdobione jedzenie na wynos zapakowane w charakterystyczne pudełko

SJP.pl

Bentō (jap. 弁当) – rodzaj posiłku kuchni japońskiej, mający postać pojedynczej porcji na wynos, kupowanej w punktach gastronomicznych lub przygotowywanej w domu.

Tradycyjne bentō składa się z ryżu, ryby lub mięsa, a także z pikli i gotowanych warzyw. Posiłek pakowany jest w odpowiednie pudełko (jap. 弁当箱 bentō-bako) – może to być zwykłe plastikowe, produkowane masowo opakowanie, bądź specjalne, wykonane z drewna i pokryte laką. Gotowe bentō jest w Japonii powszechnie dostępne, w takich miejscach, jak: sklepy spożywcze, stacje kolejowe, stacje benzynowe, kioski, domy towarowe, specjalne sklepy z bentō (jap. 弁当屋 bentō-ya).

Wikipedia

# bentoniczny

bytujący w dnie zbiorników wodnych lub przytwierdzający się do jego powierzchni (np. glony bentoniczne); bentosowy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) ekol. związany z bentosem, dotyczący bentosu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Podwój prowadzi bentoniczny tryb życia.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bentoniczność ż., bentos mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bentosowy

Wiktionary

# bentonit

skała osadowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. skała ilasta powstała w wyniku przeobrażenia szkliwa wulkanicznego lub utworów piroklastycznych;

Wiktionary

Bentonit – osadowa skała ilasta składająca się głównie z montmorylonitu. Przybiera barwę białą, żółtą lub inną. Powstaje w wyniku przeobrażenia szkliwa wulkanicznego z popiołów i tufów wulkanicznych zachodzącego w wodzie morskiej.

Ma silne właściwości adsorpcyjne. Znajduje zastosowanie jako środek oczyszczający i odbarwiający.

Spotykany jest głównie w Rosji i Stanach Zjednoczonych. W Polsce występuje w okolicach Chmielnika (powiat kielecki) i w Karpatach.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Bentonit stosowany jest m.in. do usuwania skażeń środowiska.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃nˈtɔ̃ɲit, AS: bẽntõńit

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bentonitowy

Wiktionary

# bentonitowy

przymiotnik od bentonit, np. złoża bentonitowe

SJP.pl

# bentonityzacja

proces przeobrażania szkliwa zawartego w tufach i popiołach wulkanicznych, w wyniku którego powstaje bentonit

SJP.pl

# bentos

organizmy (rośliny, zwierzęta, bakterie) zamieszkujące dno zbiorników wodnych i cieków; środowisko denne

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ekol. zespół organizmów zasiedlających dno zbiorników wodnych, penetrujących osady denne lub żyjących na ich powierzchni;

Wiktionary

Bentos (gr. βένθος bénthos – „głębina”) – zespół organizmów zwierzęcych związanych z dnem środowisk wodnych (słonych i słodkich, stojących i płynących), w tym także związanych z rozmaitymi strukturami obecnymi na dnie, a więc roślinami (fauna naroślinna), glonami, kamieniami (fauna nakamienna), szczątkami antropogenicznymi.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jeżowce współtworzą bentos, wiodąc życie na dnie morskim.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bentosowy, bentoniczny

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

(1.1) mikrobentos, mezobentos, makrobentos

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

przym. bentosowy, bentoniczny

frazeologia.

etymologia. etym|gr|βένθος. (bénthos) → głębina

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) benthos

* francuski: (1.1) benthos m.

* niemiecki: (1.1) Benthos n.

* włoski: (1.1) bentos m., benthos m.

źródła.

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# bentosowy

bytujący w dnie zbiorników wodnych lub przytwierdzający się do jego powierzchni (np. glony bentosowe); bentoniczny

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) ekol. związany z bentosem, dotyczący bentosu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zwierzę żyje w morzu, sprawnie nurkuje, polując na bentosową zdobycz.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bentos mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bentoniczny

Wiktionary

# benuś

zdrobnienie od: Benedykt, Benon (imiona męskie); Benek

SJP.pl

# benwenuciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benwenuty lub z nią związany

SJP.pl

# benwenut

imię męskie

SJP.pl

Benwenut – imię męskie pochodzenia łacińskiego oznaczające "dobrze, że przyszedłeś".

Forma żeńska: Benwenuta

Benwenut imieniny obchodzi 22 marca, 5 maja i 27 czerwca.

Wikipedia

# benwenuta

imię żeńskie

SJP.pl

Benwenuta – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego oznaczające "dobrze, że przyszłaś", forma żeńska imienia Benwenut.

Benwenuta imieniny obchodzi 30 października.

Osoby noszące to imię:

- św. Benwenuta Bojani (1255–1292)

Wikipedia

# benwenutostwo

Benwenut z małżonką; Benwenutowie

SJP.pl

# benwenutowie

imię męskie

SJP.pl

# benwenutowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benwenuta lub z nim związany

SJP.pl

# benxi

miasto w Chinach; Pensi

SJP.pl

Benxi (chiń. 本溪; pinyin Běnxī) – miasto o statusie prefektury miejskiej w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, na południowy wschód od miasta Shenyang. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 083 983. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 1 566 855 mieszkańców. Ośrodek wydobycia węgla kamiennego i rud żelaza oraz hutnictwa żelaza i przemysłu koksowniczego.

Wikipedia

# benz

[czytaj: benc] nazwisko

SJP.pl

Niemcy:

- Benz – gmina w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w powiecie Nordwestmecklenburg
- Benz – gmina w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Vorpommern-Greifswald

Osoby:

- Bertha Benz – żona Carla, pierwsza pokonała dystans 100 km automobilem
- Carl Benz – niemiecki inżynier
- Julie Benz – amerykańska aktorka
- Nikki Benz – kanadyjska aktorka pornograficzna

Wikipedia

# benzaldehyd

najprostszy aldehyd aromatyczny, ciecz o zapachu gorzkich migdałów

SJP.pl

Aldehyd benzoesowy, benzaldehyd, C
6H
5CHO – organiczny związek chemiczny, najprostszy aldehyd aromatyczny.

Wikipedia

# benzantron

keton karbocykliczny, półprodukt do wyrobu wielu cennych barwników kadziowych, otrzymywany zwykle przez kondensację antrachinonu i gliceryny w środowisku kwasu siarkowego i w obecności opiłków żelaza

SJP.pl

# benzedryna

środek pobudzający aktywność psychomotoryczną, likwidujący m.in. objawy zmęczenia i zwiększający zdolność koncentracji, łatwo uzależniający; psychedryna, amfetamina, potocznie: amfa

SJP.pl

Amfetamina, pot. speed lub feta – organiczny związek chemiczny, pochodna 2-fenyloetyloaminy, stymulant wykorzystywany w leczeniu ADHD, narkolepsji i otyłości. Odkryta w 1887, występuje w dwóch enancjomerach, którymi są lewoamfetamina i dekstroamfetamina. Nazwa amfetamina odnosi się zaś do racemicznej wolnej zasady, a więc składającej się z równomolowej mieszaniny czystych enancjomerów. Niemniej termin ten jest często używany nieformalnie do dowolnej mieszaniny enancjomerów, a nawet do czystych enancjomerów. Historycznie wykorzystywano ją do leczenia obrzęku nosa i zaburzeń depresyjnych. Stosuje się ją jako środek dopingujący oraz substancję nootropową, a także rekreacyjnie jako afrodyzjak i związek euforyzujący. Posiadanie i dystrybucja są ściśle kontrolowane w wielu krajach, z powodu znacznego ryzyka zdrowotnego, związanego z użyciem rekreacyjnym.

Wikipedia

# benzen

ciekły, najprostszy (6 atomów węgla) węglowodór aromatyczny; wykorzystywany m.in. w przemyśle chemicznym oraz farmaceutycznym

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

Wiktionary

Benzen – organiczny związek chemiczny z grupy arenów. Jest to najprostszy karbocykliczny, obojętny węglowodór aromatyczny. Jego nieorganicznym analogiem jest borazyna.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na kolokwium mieliśmy opisać otrzymywanie dwumetylobenzenu z benzenu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃w̃zɛ̃n, AS: bẽũ̯zẽn

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. benzenowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) benzol

Wiktionary

# benzenowy

związany z benzenem

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) chem. związany z benzenem, dotyczący benzenu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benzen mrz.

Wiktionary

# benzo

potocznie: benzodiazepiny

SJP.pl

# benzochinon

organiczny związek chemiczny z grupy chinonów używany m. in. do produkcji barwników; chinon

SJP.pl

- 1,2-benzochinon (o-benzochinon)
- 1,4-benzochinon (p-benzochinon)

Wikipedia

# benzodiazepin

organiczny związek chemiczny wchodzący w skład leków uspokajających i nasennych

SJP.pl

# benzodiazepina

lek o działaniu uspokajającym, nasennym, przeciwlękowym i przeciwdrgawkowym

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) farm. lek mający działanie uspokajające, nasenne i zapobiegające drgawkom;

Wiktionary

- benzodiazepiny (związki chemiczne)
- benzodiazepiny (leki)

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Benzodiazepiny działają przeciwlękowo, uspokajająco, przeciwdrgawkowo, wywołują ośrodkową relaksację mięśni i mają działanie amnestyczne (zaburzenia pamięci).

(1.1) Obecnie benzodiazepiny należą do leków powszechnie stosowanych cztery z nich — alprazolam, klonazepam, diazepam i lorazepam — znajdują się na liście 100 najczęściej przepisywanych leków w Stanach Zjednoczonych.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) skr. BDZ

Wiktionary

# benzoes

żywica balsamiczna

SJP.pl

Żywica benzoesowa, styraks, benzoes, będźwin, benzoin (śrdw.-łac. benzoë – żywica balsamiczna, styrax, benzoinum), zwany niepoprawnie gumą Benjamina (w związku z jego ang. nazwą Benjamin gum) – żywica balsamiczna pozyskiwana z naciętych pni drzew z rodzaju styrak (Styrax), głównie styraka benzoesowego S. benzoin oraz S. tonkinensis, rosnących w Azji Wschodniej i Indiach. Żywica benzoesowa bardzo szybko weszła w poczet surowców leczniczych używanych także w Polsce, o czym świadczy m.in. obecność w spisie inwentarza krakowskiej apteki Wojciecha Rzęczycy z 1566 r., cytowanym przez Stanisława Pronia w „Musaeum Poloniae Pharmaceuticum”. Kolejnym ważnym śladem potwierdzającym farmaceutyczne wykorzystanie żywicy jest monografia w „Pharmacopoeia Regni Poloniae” z 1817 r. Widnieje tam pod nazwą „Benzoë” wraz z synonimami „Asa dulcis” i „Benzoes”. Jak podaje pierwsza polska farmakopea, żywica ta pozyskiwana była z gatunku Styrax benzoë z Sumatry. Najciekawszych informacji o tym surowcu dostarcza nam jednak wspomniany już „Komentarz do VII wydania farmakopei austryjackiej”.

Wikipedia

# benzoesan

sól albo ester kwasu benzoesowego, substancja stosowana m.in. jako środek konserwujący produkty żywnościowe

SJP.pl

# benzoesowy

kwas benzoesowy, występuje w przyrodzie w wielu żywicach

SJP.pl

# benzofenon

najprostszy keton aromatyczny

SJP.pl

Benzofenon (difenyloketon, keton difenylowy) – organiczny związek chemiczny, najprostszy keton aromatyczny. W małych ilościach powstaje w organizmie podczas metabolizmu niektórych benzodiazepin. Praktycznie nie rozpuszcza się w wodzie, dobrze rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych. Stosowany do wyrobu leków, kosmetyków i środków owadobójczych. Pochodne bywają stosowane w filtrach przeciwsłonecznych.

Wikipedia

# benzofuran

związek heterocykliczny, oleista, bezbarwna ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych; kumaron

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. organiczny związek chemiczny; bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych;

Wiktionary

Benzofuran (kumaron) – heterocykliczny organiczny związek chemiczny zbudowany ze skondensowanych pierścieni benzenu i furanu. Jest to bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych. Występuje w olejach lekkich otrzymywanych w procesie destylacji smoły węglowej.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) kumaron

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) benzofuran

* arabski: (1.1) بنزوفوران m.

* czeski: (1.1) benzofuran m.

* esperanto: (1.1) benzofurano

* francuski: (1.1) benzofurane m.

* hiszpański: (1.1) benzofurano m.

* japoński: (1.1) ベンゾフラン

* niemiecki: (1.1) Benzofuran

* portugalski: (1.1) benzofurano m.

* szwedzki: (1.1) bensofuran

* węgierski: (1.1) benzofurán

źródła.

== benzofuran (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) chem. benzofuran, kumaron

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛ̃w̃zɔˈfurãn, AS: bẽũ̯zofurãn

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kumaron

Wiktionary

# benzohol

paliwo silnikowe, benzyna z domieszką bioetanolu

SJP.pl

# benzoil

rodnik organiczny, reszta kwasowa kwasu benzoesowego

SJP.pl

# benzoina

związek organiczny

SJP.pl

Benzoina – organiczny związek chemiczny z grupy aromatycznych ketoalkoholi. Stosowany w środkach perfumeryjnych i zapachowych.

Wikipedia

# benzoinowy

→ benzoina

SJP.pl

#### Patrz:

benzoina

# benzokaina

syntetyczny środek znieczulający o działaniu miejscowym, stosowany tylko zewnętrznie w formie maści, olejków; anestezyna

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środek miejscowo znieczulający, słabo rozpuszczalny w wodzie;

Wiktionary

Benzokaina, anestezyna (łac. Benzocainum, Anaesthesinum) – organiczny związek chemiczny, ester kwasu p-aminobenzoesowego (PABA) i etanolu stosowany jako środek znieczulający o działaniu miejscowym.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jak mój mały ząbkował, dawałam mu na dziąsła żel z benzokainą i przestawał płakać.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛ̃w̃zɔkaˈjĩna, AS: bẽũ̯zokai ̯ĩna

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) anestezyna, etoform

Wiktionary

# benzol

ciecz będąca ubocznym produktem odgazowania węgla, zawierająca głównie benzen, toluen i ksylen

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) uboczny produkt odgazowania węgla kamiennego, mieszanina benzenu, toluenu i ksylenu, oraz małych ilości tiofenu, pirydyny i fenolu;

Wiktionary

Benzol (benzol surowy) – mieszanina zawierająca głównie benzen, toluen i ksylen oraz – w mniejszych ilościach – tiofen, pirydynę i fenol.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dawniej benzol był jednym z głównych źródeł węglowodorów aromatycznych.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛ̃w̃zɔl, AS: bẽũ̯zol

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benzolownia ż.

przym. benzolowy

Wiktionary

# benzolownia

oddział koksowni, w którym z gazu koksowniczego uzyskuje się benzol

SJP.pl

# benzolowy

związany z benzolem

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) chem. związany z benzolem, dotyczący benzolu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benzol mrz.

Wiktionary

# benzonitryl

nitryl kwasu benzoesowego

SJP.pl

Benzonitryl, nitryl kwasu benzoesowego, C
6H
5CN – organiczny związek chemiczny z grupy nitryli (najprostszy nitryl aromatyczny), pochodna benzenu. Jest bezbarwną cieczą o charakterystycznym zapachu.

Stosowany jest jako rozpuszczalnik. Jego temperatura topnienia wynosi ok. −13 °C, a wrzenia ok. 191 °C. Otrzymuje się z niego polibenzonitryl.

Wikipedia

# benzopiren

węglowodór aromatyczny, żółta, krystaliczna substancja

SJP.pl

Benzopireny, C20H12 – dwa organiczne związki chemiczne z grupy wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych.

Zbudowane są z pięciu skondensowanych pierścieni benzenowych. Zawierają czteropierścieniowy szkielet pirenu z dołączonym dodatkowym pierścieniem benzenowym. Możliwe są dwa izomery strukturalne, różniące się miejscem przyłączenia pierścienia benzenowego do pirenu.

Wikipedia

# benzopirol

dwupierścieniowy związek heterocykliczny; indol

SJP.pl

# benzydyna

półprodukt w produkcji barwników

SJP.pl

Wikipedia

# benzyl

pochodna benzenu, rodnik benzylowy - metylenobenzen

SJP.pl

Grupa benzylowa, potocznie benzyl, symbol Bn – grupa funkcyjna zbudowana z pierścienia benzenu z przyłączoną grupą metylenową (−CH2−). Półstrukturalnie zapisywana jest jako C6H5−CH2−.

Grupę benzylową często stosuje się jako grupę blokującą dla grup hydroksylowych oraz karboksylowych.

Wikipedia

# benzylopiperazyna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) farm. pochodna piperazyny o wzorze sumarycznym C11H16N2, mająca działanie stymulujące;

Wiktionary

Benzylopiperazyna (BZP) – organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym, pochodna piperazyny. Mechanizm działania benzylopiperazyny jest zbliżony do MDMA, a efekty działania porównywalne do amfetaminy.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Zgodnie z wytycznymi Unii Europejskiej nowelizacja zakładała zakaz handlu tymi specyfikami, które zawierały benzylopiperazynę, substancję działającą podobnie do amfetaminy, lecz od niej słabszą.

Wiktionary

# benzylowy

przymiotnik od: benzyl

SJP.pl

# benzyna

mieszanina ciekłych węglowodorów zawierających w cząsteczce od 5 do 10 atomów węgla używana jako paliwo do silników spalinowych i jako rozpuszczalnik

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

Wiktionary

Benzyna (od łac. benzoe → nazwa żywicy jednego z drzew egzotycznych) – mieszanina ciekłych węglowodorów, jeden z głównych rodzajów paliwa stosowanego do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy. Stosowana także jako rozpuszczalnik.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Mój samochód spala dziesięć litrów benzyny na sto kilometrów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛ̃w̃ˈzɨ̃na, AS: bẽũ̯zỹna

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. benzynowy

rzecz. benzyniak mzw., benzynowiec mzw.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) paliwo, wacha

Wiktionary

# benzyniak

potocznie: samochód o napędzie benzynowym; benzynowiec

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. samochód o napędzie benzynowym

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zamierzasz kupić benzyniaka czy diesela?

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benzyna ż., benzynowiec m.

przym. benzynowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) benzynowiec

Wiktionary

# benzyniarz

pracownik stacji benzynowej nalewający benzynę

SJP.pl

# benzynomierz

1. miernik poziomu benzyny w zbiorniku;
2. miernik prędkości przepływu benzyny;
3. miernik ilości przepływającej w układzie spalania benzyny

SJP.pl

# benzynowiec

potocznie: samochód o napędzie benzynowym; benzyniak

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. samochód o napędzie benzynowym

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kupiłeś nowy samochód? To benzynowiec czy ropniak?

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benzyna ż., benzyniak m.

przym. benzynowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) benzyniak

Wiktionary

# benzynówka

potocznie:
1. stacja benzynowa;
2. silnik wykorzystujący benzynę;
3. koralik mieniący się wieloma barwami jak benzyna

SJP.pl

Kozia Górka, Staw Kozia Górka lub Jezioro Bałki, Benzynówka, Baustelle (spolszczone: Bałsztele) – staw w Warszawie, w dzielnicy Praga-Południe.

Wikipedia

# benzynowy

związany z benzyną

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący benzyny, napędzany benzyną

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Samochód wyposażony jest w silnik benzynowy o pojemności 1,2 l i o mocy 65 KM.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. benzyna ż., benzyniak m., benzynowiec mzw.

Wiktionary

# benzynożerny

potocznie: zużywający duże ilości benzyny

SJP.pl

# beocja

kraina historyczna w środkowej starożytnej Grecji, której głównym miastem były Teby

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w środkowej Grecji;

(1.2) geogr. nomos w środkowej Grecji

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Beocja położona na zachód od Attyki oraz na wschód od Ftiotydy i Fokidy, zasiedlona została już w starożytności, na początku II tysiąclecia p.n.e. przez Beotów. Najważniejszymi jej miastami były Teby i Orchomenos.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈɔt͡sʲja, AS: beocʹi ̯a

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beota mos., Beotka ż.

przym. beocki

Wiktionary

# beocki

przymiotnik od: Beocja

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) od Beocja

(1.2) przen. nierozgarnięty, ograniczony, pozbawiony fantazji twórczej

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Tam będzie Troja, tu - równina pod beockim Aulis, gdzie wedle mitu i kilku opowiadaczy wojska Hellady znieruchomiały w drodze do Troi.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈɔt͡sʲci, AS: beocʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beocja

Wiktionary

# beota

mieszkaniec Beocji (krainy historycznej)

SJP.pl

# beotka

mieszkanka Beocji (krainy historycznej)

SJP.pl

# ber

jednoroczna roślina zbożowa i pastewna z rodziny wiechlinowatych uprawiana głównie na Dalekim Wschodzie; włośnica; czumiza

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. środ. polit. skr. Berlin

(1.2) bot. włośnica ber

Wiktionary

- Ber – miejscowość w Mali
- Ber (włośnica ber) – gatunek rośliny zbożowej
- ber – kod ISO 639-2 języków berberyjskich
- Ber – inflancki herb szlachecki

Osoby o tym nazwisku:

- Dawid Ber – polski dyrygent, chórmistrz i teoretyk muzyki oraz pedagog
- Ryszard Ber – polski reżyser filmowy, telewizyjny oraz teatralny, scenarzysta

Zobacz też:

- BER – strona ujednoznaczniająca

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛr, AS: ber

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berlin, berlińczyk, berlinka

przym. berliński

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) czumiza, proso włoskie, włośnica ber

Wiktionary

# bera

odmiana gruszy; również owoc tej gruszy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. anegdota, dowcip

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. baśń, opowieść

(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. bujda

Wiktionary

Bera – gmina w Hiszpanii, w Nawarze, o powierzchni 35,33 km². W 2011 roku gmina liczyła 3798 mieszkańców.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

czas. berać ndk.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|dowcip.

(1.2) zobtłum|baśń|opowieść.

(1.3) zobtłum|bujda.

źródła.

== bera (język islandzki.) ==

wymowa. IPA|ˈpɛːra.

znaczenia.

czasownik

(1.1) nieść

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. berać ndk.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

czas. berać ndk.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|dowcip.

(1.2) zobtłum|baśń|opowieść.

(1.3) zobtłum|bujda.

źródła.

== bera (język islandzki.) ==

wymowa. IPA|ˈpɛːra.

znaczenia.

czasownik

(1.1) nieść

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# berać

czasownik niedokonany

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. opowiadać, gawędzić

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bera ż.

Wiktionary

# berajter

przestarzałe: nauczyciel jazdy konnej; berejter

SJP.pl

# berajterka

→ berajter

SJP.pl

#### Patrz:

berajter

# berbeć

potocznie: małe dziecko; brzdąc, bobas, maluch, bąk

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. małe dziecko

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrbɛt͡ɕ, AS: berbeć

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) malec, bąk, szkrab, fąfel

Wiktionary

# berbela

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Poznań. wódka

(1.2) środ. przestępcze bimber

Wiktionary

# berbelucha

1. potocznie: napój alkoholowy złej jakości, tanie wino, wódka lub samogon;
2. w gwarze więziennej lub łódzkiej: cienka, marna zupa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tania, niesmaczna wódka, często z niepewnego źródła

(1.2) gw-pl|Poznań. bimber, spirytus, wódka, denaturat

(1.3) białystok. tanie wino

(1.4) łódź. rzadkie, niesmaczne jedzenie, zwłaszcza zupa

(1.5) gw. więzienna zupa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Gdzie wy kupiliście taką berbeluchę, ja tam wolę tego nie pić.

(1.4) Na wigilie gotowali siemieniuchę, zupę z siemienia lnianego, to taka szara, kleista mdła berbelucha.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrbɛˈluxa, AS: berbeluχa

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bimber

(1.2) brynda, bryna

(1.4) bebelucha

Wiktionary

# berbenica

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg. rodzaj naczynia, beczułka z drzewa świerkowego na bryndzę, mleko lub wódkę

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W kącie, przy berbenicy pełnej żentycy siedział zawsze jakiś wędrowiec, przysłuchiwał się, jak moja żona godziła gospodarzy (…).

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Bukowina. beczułka, gw-pl|Bukowina. dziżeczka, gw-pl|Bukowina. faska

Wiktionary

# berber

koń berberyjski

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego;

Wiktionary

Barbar (również Berber, arab. بربر, Barbar) – miasto w północno-wschodnim Sudanie, w wilajecie Nahr an-Nil, położone nad Nilem. W 2010 roku miasto liczyło 27 254 mieszkańców.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Berberowie stanowią w większości odrębny typ somatyczny w ramach rasy białej, nazywany w nauce berberyjskim.

(1.1) Sam na pytanie, kim jestem, Berberem czy Arabem odpowiadam: Jestem Algierczykiem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrbɛr, AS: berber

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berberia ż., berberyjskość ż., barbarzyńca m., barbarzyństwo n., barbaria ż.

:: fż. Berberyjka ż.

przym. berberski, berberyjski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Amazyg

Wiktionary

# berberia

od XVI do XIX wieku: środkowe i zachodnie regiony Afryki Północnej (dzisiejsze Maroko, Algieria, Tunezja i Libia)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. kraje Maghrebu, zamieszkiwane przez ludność berberyjską;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Ziemie Berberii leżą w Afryce.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berber m., berberyjski mrz.

przym. berberyjski

Wiktionary

# berberowie

etnicznie rdzenna ludność Afryki Północnej i Sahary; Berberzy

SJP.pl

Berberowie (Berberzy, Amazygowie) – rdzenna ludność Berberii w północnej Afryce.

Stanowią w większości odrębny typ somatyczny w ramach rasy białej, nazywany w nauce berberyjskim. Wielu ma do dziś niebieskie oczy, rude bądź jasne włosy. Wyróżnić można kilka grup Berberów, m.in.:

- w górach Rif (północne Maroko) – Rifenowie, mają oni zazwyczaj ciemne włosy i ciemne oczy,
- w górach Atlasu Średniego – niebieskie lub zielone oczy i jasne włosy,
- w górach Atlasu Wysokiego – czarne, proste włosy (w odróżnieniu od Arabów, którzy mają zazwyczaj włosy kręcone) i ciemne oczy,
- na wybrzeżu Morza Śródziemnego – Kabylowie,
- na środkowej Saharze – Tuaregowie.

Wikipedia

# berberski

→ Berber; berberyjski (częściej)

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) zob. berberyjski.

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mimo podboju arabskiego w VIII wieku ludność Maghrebu była wciąż niemal całkowicie berberska. Podobnie berberskiego pochodzenia byli w znakomitej większości zdobywcy Al-Andalus.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛrˈbɛrsʲci, AS: berbersʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. berberyjski mrz., Berber m., Berberyjka ż.

przym. berberyjski

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. berberyjski mrz., Berber m., Berberyjka ż.

przym. berberyjski

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|berberyjski.

* słoweński: (1.1) berberski

źródła.

== berberski (język słoweński.) ==

wymowa.

znaczenia.

przymiotnik

(1.1) berberyjski, berberski

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# berberyjka

mieszkanka Berberii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. członkini ludu Berberów

Wiktionary

Berberyjka (Atlantoxerus) – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrbɛˈrɨjka, AS: berberyi ̯ka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: fm. Berber m.

przym. berberyjski, berberski

Wiktionary

# berberyjski

→ Berber; berberski

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Berberami, dotyczący Berberów i terenów przez nich zasiedlonych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język z podrodziny języków afroazjatyckich, używanych głównie w Maroku, Algierii, Libii i Nigrze;

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Statków typu polacca używali berberyjscy piraci.

(2.1) Językami ergatywnymi są m.in. język baskijski, berberyjski, kurdyjski, tybetański, większość języków kaukaskich, niektóre języki australijskie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrbɛˈrɨjsʲci, AS: berberyi ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berber m., Berberyjka ż., Berberia ż.

przym. berberski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) berberski

Wiktionary

# berberyna

alkaloid występujący w korzeniu berberysu

SJP.pl

Berberyna – organiczny związek chemiczny, izochinolinowy alkaloid pochodzenia roślinnego, należący do klasy protoberberyn. Występuje m.in. w berberysie, gorzkniku, Coptis chinensis, Arcangelisia flava, B. aquifolium czy B. aristata. Zawartość tego związku w korzeniach i łodygach berberysu wynosi ok. 1,24%, w kłączu gorzknika do 3%.

Wikipedia

# berberys

krzew z rodziny berberysowatych występujący w klimacie ciepłym i umiarkowanym; kwaśnica

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. rodzaj krzewów z rodziny berberysowatych

Wiktionary

Berberys, kwaśnica (Berberis L.) – rodzaj krzewów z rodziny berberysowatych (Berberidaceae Juss.). Należy do niego ok. 450–500 gatunków, przy czym ich klasyfikacja i relacja względem rodzaju mahonia Mahonia pozostaje od dawna przedmiotem debaty naukowej. Rośliny te występują głównie w strefie klimatu umiarkowanego na półkuli północnej, a poza tym w Ameryce Południowej. W Polsce rośnie dziko tylko berberys zwyczajny. Rośliny te zasiedlają zróżnicowane siedliska – od lasów deszczowych po półpustynie.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Małe, jaskrawoczerwone jagody pochodzącego z Iranu krzewu berberysu mają orzeźwiający kwaskowy smak.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛrˈbɛrɨs, AS: berberys

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. berberysowate nmos.

przym. berberysowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kwaśnica

Wiktionary

# berberysik

zdrobnienie od: berberys

SJP.pl

# berberysowate

o cechach berberysowatych

SJP.pl

Wikipedia

# berberysowaty

o cechach berberysowatych

SJP.pl

# berberysowy

związany z berberysem

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z berberysem, dotyczący berberysu

(1.2) przyrządzony z owoców berberysu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. berberys mrz.

Wiktionary

# berberzy

etnicznie rdzenna ludność Afryki Północnej i Sahary; Berberowie

SJP.pl

Berberowie (Berberzy, Amazygowie) – rdzenna ludność Berberii w północnej Afryce.

Stanowią w większości odrębny typ somatyczny w ramach rasy białej, nazywany w nauce berberyjskim. Wielu ma do dziś niebieskie oczy, rude bądź jasne włosy. Wyróżnić można kilka grup Berberów, m.in.:

- w górach Rif (północne Maroko) – Rifenowie, mają oni zazwyczaj ciemne włosy i ciemne oczy,
- w górach Atlasu Średniego – niebieskie lub zielone oczy i jasne włosy,
- w górach Atlasu Wysokiego – czarne, proste włosy (w odróżnieniu od Arabów, którzy mają zazwyczaj włosy kręcone) i ciemne oczy,
- na wybrzeżu Morza Śródziemnego – Kabylowie,
- na środkowej Saharze – Tuaregowie.

Wikipedia

# berbla

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|ż. Barbara

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Berbla to gryfno dziołcha. → Barbara to zgrabna dziewczyna.

Wiktionary

# berceuse

[czytaj: berSEZ] kołysanka, utwór liryczny o płynnej melodyce i kołyszącym rytmie

SJP.pl

Kołysanka – krótka piosenka, śpiewana w celu uśpienia dziecka. Jest to forma wywodząca się z tradycji pieśni ludowej. Posiada miarowy rytm i melodię imitującą kołysanie, przeważnie w metrum 3/4 lub 6/8. Odmiana poezji dziecięcej, również forma literacka. Łączy w sobie aspekt psychologiczno-kulturowy, słowo i muzykę.

Wikipedia

# bercik

zdrobnienie od wielu imion męskich zakończonych na -bert (np. Norbert, Albert, Robert)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Robert

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Norbert

(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Albert

(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Hubert

(1.5) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Herbert

(1.6) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Engelbert

Wiktionary

Lista postaci serialu Święta wojna – artykuł przedstawia bohaterów polskiego serialu telewizyjnego Święta wojna (1999–2009).

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. Engelbert mos.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Robercik

(1.2) Norbercik

(1.3) Albercik

(1.4) Hubercik

(1.5) Herbercik

(1.6) Engelbercik

Wiktionary

# berciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Berty lub z nią związany

SJP.pl

# berda

instrument muzyczny strunowy, szarpany, używany w orkiestrach mandolinowych do wykonywania partii basowych

SJP.pl

Berda (ukr. Берда, dawne nazwy Hipakiris, Agara) – rzeka na południu obwodu zaporoskiego Ukrainy.

Źródła rzeki znajdują się na Wyżynie Azowskiej, długość rzeki wynosi 125 km, a powierzchnia dorzecza 1760 km². Uchodzi do Morza Azowskiego koło miasta Berdiańsk.

Wikipedia

# berdak

nazwisko

SJP.pl

# berdanka

dawny typ karabinu jednostrzałowego

SJP.pl

# berdiańsk

miasto i port na Ukrainie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto i port nad Morzem Azowskim, położony na Ukrainie w obwodzie zaporoskim;

Wiktionary

Berdiańsk (ukr. Бердянськ) – miasto i port nad Morzem Azowskim, położone na Ukrainie w obwodzie zaporoskim, od marca 2022 pod okupacją rosyjską.

Ośrodek przemysłowy; rafineria ropy naftowej. W mieście znajduje się państwowy uniwersytet pedagogiczny.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. berdiański

Wiktionary

# berdychowski

nazwisko

SJP.pl

# berdyczów

miasto na Ukrainie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim;

Wiktionary

Berdyczów (ukr. Бердичів, Berdycziw; jid. ‏באַרדיטשעװ‎, Bardiczew) – miasto w obwodzie żytomierskim Ukrainy, siedziba władz rejonu berdyczowskiego, położone 44 km na południe od Żytomierza, nad rzeką Hnyłopiat, prawym dopływem Teterewu.

W Berdyczowie rozwinął się przemysł maszynowy, spożywczy, obuwniczy oraz meblarski. W mieście znajduje się stacja kolejowa Berdyczów.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛrˈdɨt͡ʃuf, AS: berdyčuf

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. berdyczowianin m., berdyczowianka ż.

przym. berdyczowski

Wiktionary

# berdyczowianin

mieszkaniec Berdyczowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Berdyczowa

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrdɨt͡ʃɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: berdyčovʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berdyczów m.

:: fż. berdyczowianka ż.

przym. berdyczowski

Wiktionary

# berdyczowianka

mieszkanka Berdyczowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Berdyczowa

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrdɨt͡ʃɔˈvʲjãnka, AS: berdyčovʹi ̯ãnka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berdyczów m.

:: fm. berdyczowianin m.

przym. berdyczowski

Wiktionary

# berdyczowski

przymiotnik od: Berdyczów

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Berdyczowem, dotyczący Berdyczowa

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrdɨˈt͡ʃɔfsʲci, AS: berdyčofsʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berdyczów m., berdyczowianin m., berdyczowianka ż.

Wiktionary

# berdysz

szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu, rodzaj halabardy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. wojsk. rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;

Wiktionary

Berdysz, bardysz (łac. barducium – siekierka) – broń drzewcowa piechoty będąca ciężkim, szerokim toporem o zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu mierzącym około 1,8 metra.

Berdysz znany był już w starożytności, ale rozpowszechniać zaczął się w średniowieczu, także w XIV wieku w Europie Wschodniej, gdzie był używany przez piechotę do walki z jazdą. W XVI i XVII wieku, szczególnie typowy dla piechoty moskiewskiej, między innymi oddziałów strzelców.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrdɨʃ, AS: berdyš

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. berdysznik mos.

przym. berdyszowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) barta, topór, oksza

Wiktionary

# berdyszak

nazwisko

SJP.pl

# berdysznik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. wojsk. mężczyzna uzbrojony w berdysz

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. berdysz mrz.

przym. berdyszowy

Wiktionary

# berdyszowy

przymiotnik od: berdysz

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z berdyszem, dotyczący berdysza, wyposażony w berdysz

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. berdysz mrz., berdysznik mos.

Wiktionary

# berdzik

nazwisko

SJP.pl

# berea

biblijne miasto w Tracji

SJP.pl

- Berea – biblijne miasto w Tracji, współczesna Weria
- Berea – wieś w okręgu Satu Mare, w gminie Ciumești

W USA

- Berea – miasto w stanie Kentucky, w hrabstwie Madison
- Berea – miasto w stanie Ohio, w hrabstwie Cuyahoga
- Berea – jednostka osadnicza w stanie Nebraska, w hrabstwie Box Butte
- Berea – jednostka osadnicza w stanie Karolina Południowa, w hrabstwie Greenville

Wikipedia

# berecik

zdrobnienie od: beret

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od beret

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Tam jest stoisko z nakryciami głowy, pooglądaj sobie bereciki.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beret mrz.

Wiktionary

# berecz

nazwisko

SJP.pl

# bereda

nazwisko

SJP.pl

# berehowo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy;

Wiktionary

Berehowo (pol. hist. Bereg Saski, ukr. Берегове – Berehowe, rus. Берегово – Berehowo, ros. Берегово – Bieriegowo, węg. Beregszász, niem. Bergsaß, cz. i słow. Berehovo) – miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy (na Zakarpaciu). 26,1 tys. mieszkańców [2004], z czego 48% Węgrów, 38% Ukraińców, 6% Romów, 5% Rosjan.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. Bereg mrz., Berehowszczyzna ż.

przym. berehowski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) hist. Bereg Saski

Wiktionary

# berehowski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Berehowem, dotyczący Berehowa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berehowo n.

Wiktionary

# berek

zabawa dziecięca

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) rzad. imię|polski|m.

Wiktionary

Berek lub ganiany, goniany – dziecięca gra ruchowa.

Wikipedia

# bereka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dendr. jarząb brekinia

Wiktionary

Bereka (ukr. Берека) – rzeka w obwodzie charkowskim Ukrainy, prawy dopływ Dońca.

Długość rzeki wynosi 102 km, a powierzchnia dorzecza 2680 km².

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Posadzimy bereki wzdłuż szosy do Kalisza.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) brekinia, brzęk

Wiktionary

# berendowicz

nazwisko

SJP.pl

# berenika

imię żeńskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

(1.2) geogr. hist. dawniej Ejlat

Wiktionary

- Berenika – imię żeńskie

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) 20 kwietnia przypadają imieniny Bereniki.

(1.1) Pani Bereniko, proszę nas jutro odwiedzić.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrɛ̃ˈɲika, AS: berẽńika

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: zdrobn. Bereniczka ż., Berenisia ż., Nika ż.

przym.

:: gwara. przest. Bereniczyn, Berenikowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) zdrobn. Bereniczka, Berenisia, Nika

Wiktionary

# berenike

obce imię żeńskie

SJP.pl

- Berenika – imię żeńskie

Wikipedia

# berenson

nazwisko

SJP.pl

# berensztajn

nazwisko

SJP.pl

# berent

nazwisko

SJP.pl

- Berent – polskie nazwisko

Osoby posługujące się nazwiskiem Berent

- Szymon Berent (1585–1649) – polski jezuita, kompozytor, profesor Akademii Wileńskiej, prefekt bursy muzycznej w Braniewie
- Wacław Berent (1873–1940) – polski powieściopisarz i tłumacz
- Stanisław Berent (1888–1933) – polski działacz robotniczy, wiceburmistrz Pruszkowa (1927–1933)
- Przemysław Berent (1962-) – polski polityk, menedżer, senator VI kadencji
- Hella Berent – niemiecka artystka
- Margarete Berent – niemiecka prawniczka

Wikipedia

# bereś

nazwisko

SJP.pl

Osoby o nazwisku Bereś

- Jerzy Bereś (ur. 1930, zm. 2012) – polski rzeźbiarz, plastyk
- Stanisław Bereś, pseud. Stanisław Nowicki (ur. 1950) – polski poeta, krytyk literacki, tłumacz i historyk literatury
- Witold Bereś (ur. 1960) – polski dziennikarz, autor książek oraz scenarzysta i producent filmowy

Zobacz też

- Maria Pinińska-Bereś (ur. 1931, zm. 1999) – polska rzeźbiarka i performerka, autorka instalacji i environment

Wikipedia

# bereściany

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie kiwereckim obwodu wołyńskiego;

Wiktionary

Bereściany (ukr. Берестяне, Berestiane) – wieś na Ukrainie w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. bereściański

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) hist. war. Bereszczany, Berestiany

Wiktionary

# bereście

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w rejonie dąbrowickim obwodu rówieńskiego

Wiktionary

Bereście (869 m) – całkowicie porośnięty lasem szczyt w północno-wschodniej części Gór Leluchowskich, które w polskiej regionalizacji fizycznogeograficznej według Jerzego Kondrackiego zaliczone zostały do Beskidu Sądeckiego, w nowszej regionalizacji z 2018 r. wraz z Górami Lubowelskimi do Pogórza Popradzkiego. Wraz z pobliskim szczytem Wysokie Bereście (894 m) tworzą samotny masyw nie łączący się z innymi wzniesieniami Gór Leluchowskich. Od południowej i zachodniej strony masyw ten oddzielony jest od nich doliną potoku Pusta, od północnej doliną jego dopływu (jest to tzw. Borsucza Dolina). Od wschodu z Wysokiego Bereścia opada kilka niskich i lesistych grzbietów tworzących wschodnie podnóże Gór Leluchowskich. Pomiędzy tymi grzbietami spływa Zimny Potok i potok Szczawnik.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. bereścieński

Wiktionary

# beręsewicz

nazwisko

SJP.pl

# bereski

przymiotnik od: Bereza (miasto na Białorusi, dawniej: Bereza Kartuska); bereskokartuski (dawniej)

SJP.pl

# bereskokartuski

→ Bereza Kartuska (dawna nazwa Berezy, miasta na Białorusi); bereski (przymiotnik od obecnej nazwy)

SJP.pl

# berest

płaty kory brzozowej wykorzystywane w pszczelarstwie do wykładania dna barci

SJP.pl

Berest (j. łemkowski Берест) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Krynica-Zdrój.

Wikipedia

# berestecki

przymiotnik od: Beresteczko

SJP.pl

# beresteczko

miasto na Ukrainie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie horochowskim, nad Styrem;

Wiktionary

Beresteczko (ukr. Берестечко) – miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim, nad Styrem.

W XVI wieku było prywatnym miastem szlacheckim w województwie wołyńskim.

Do 2020 w rejonie horochowskim.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. beresteczanin mos., beresteczanka ż.

przym. berestecki

Wiktionary

# bereszyński

nazwisko

SJP.pl

- Andrzej Bereszyński (ur. 1946) – polski zoolog
- Bartosz Bereszyński (ur. 1992) – polski piłkarz
- Przemysław Bereszyński (ur. 1969) – polski piłkarz
- Zbigniew Bereszyński (ur. 1956) – polski publicysta

Wikipedia

# beret

1. rodzaj okrągłego i płaskiego nakrycia głowy;
2. potocznie: głowa; dyńka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kraw. płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Następną grupę stanowili liczni pastorzy w wysokich jedwabnych cylindrach, długich czarnych surdutach o prostych kołnierzykach z białymi wypustkami koloratek przy wycięciu kamizelek; dalej grupa farmerów w szkockich beretach, którzy przypominali ciężkawą postawą dawnych hreczkosiejów sprzed blisko sześćdziesięciu lat (J. Verne: Zielony promień)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrɛt, AS: beret

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: zdrobn. berecik m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński|radiónka.

Wiktionary

# beretka

rodzaj nakrycia głowy zbliżony kształtem do beretu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Łódź, Poznań, Kraków. zdrobn. beret

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. beret

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ojciec zawsze w beretce chodził.

Wiktionary

# beretta

pistolet marki Beretta

SJP.pl

Beretta Holding S.A. – międzynarodowy holding grupujący firmy produkujące broń strzelecką. Jeden z największych holdingów militarnych na świecie, największy we Włoszech.

Holding Beretta powstała w 1995 roku po zakupie przez przedsiębiorstwo Fabbrica d’Armi Pietro Beretta S.p.A. włoskiego przedsiębiorstwa Luigi Franchi S.p.A. W grudniu 1999 roku do holdingu dołączyło fińskie przedsiębiorstwo Sako i włoskie Benelli Arms, a w 2000 Uberti Replicas.

Wikipedia

# bereza

nazwisko

SJP.pl

Bereza, Bereza Kartuska (biał. Бяроза, Biaroza; ros. Берёза, Bierioza) – miasto na Białorusi, w obwodzie brzeskim, siedziba rejonu bereskiego. Miejscowość leży nad rzeką Jasiołdą, przy linii kolejowej Brześć – Baranowicze. W 2010 roku liczyła ok. 29,4 tys. mieszkańców.

Wikipedia

# bereżce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim;

(1.2) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie lubomelskim obwodu wołyńskiego ;

Wiktionary

Bereżce Wielkie (ukr. Великі Бережці, Wełyki Bereżci) – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim. W 2001 roku liczyła 1011 mieszkańców.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. bereżecki

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Bereźce

Wiktionary

# bereziak

więzień polityczny sanacyjnego obozu w Berezie Kartuskiej

SJP.pl

# berezka

wieś w województwie podkarpackim

SJP.pl

Miejscowości w Polsce:

- Berezka – część miasta Trzebinia, w woj. małopolskim, w pow. chrzanowskim, w gminie Trzebinia
- Berezka (daw. Bereska) – wieś w woj. podkarpackim, w pow. leskim, w gminie Solina
- Berezka – dawna wieś w woj. podkarpackim, w pow. sanockim, w gminie Tyrawa Wołoska

Potok w Polsce:

- Berezka – w Górach Sanocko-Turczańskich, prawy dopływ Tyrawki.

Wikipedia

# bereżki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie dąbrowskim obwodu rówieńskiego

Wiktionary

Bereżki (dawniej Bereska, w latach 1977–1981 Brzeżki) – bieszczadzka wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Lutowiska. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 896, a dokładniej w miejscu, gdzie potok Bystry uchodzi do Wołosatego.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. bereżecki

Wiktionary

# bereźne

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu berezieńskiego, położone nad rzeką Słuczą;

Wiktionary

Bereźne (ukr. Березне, Berezne) – miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu berezieńskiego.

Bereźne leży na Wołyniu nad Słuczą.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. berezieński

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) hist. Jędrzejów

Wiktionary

# bereźnica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka na zachodniej Ukrainie, przepływająca przez obwód iwanofrankiwski i lwowski, prawy dopływ Dniestru

Wiktionary

W Polsce

- Bereźnica – potok w Bieszczadach, lewy dopływ w Sanu
- Bereźnica – dawna nazwa wsi Bereżnica w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Horodło
- Bereźnica Niżna – poprzednia nazwa opuszczonej wsi Bereżnica Niżna na terenie powiatu Leskiego
- Bereźnica Wyżna – poprzednia nazwa wsi Bereżnica Wyżna w powiecie Leskim

Wikipedia

# bereźnicki

nazwisko

SJP.pl

# berezów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w rejonie rokitnowskim obwodu rówieńskiego na Wołyniu, na Ukrainie;

Wiktionary

Polska

- Berezów – dzielnica Suchedniowa
- Berezów – przystanek kolejowy

Ukraina

- Berezów – obwód lwowski, rejon starosamborski
- Berezów – obwód rówieński, rejon rokitnowski
- Berezów – dawna gmina

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. berezowski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) war. hist. Berezowo

Wiktionary

# berezówka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w obwodzie odeskim Ukrainy, siedziba władz rejonu berezowskiego;

(1.2) geogr. wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Zalesie;

Wiktionary

W Polsce

- Berezówka – wieś w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Zalesie
- Berezówka – gromada
- Berezówka– rzeka, lewy dopływ Sanu

Na Ukrainie

- Berezówka – miasto w obwodzie odeskim, w rejonie berezowskim
- Berezówka – wieś w obwodzie chmielnickim, w rejonie nowouszyckim (na Podolu)
- Berezówka – wieś w obwodzie kirowohradzki, w rejonie hajworońskim
- Berezówka (Dawniej Laszków) – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie radziechowskim
- Berezówka – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie korzeckim
- Berezówka – wieś w obwodzie winnickim, w rejonie czerniweckim
- Berezówka – wieś w obwodzie żytomierskim, w rejonie emilczyńskim
- Berezówka – wieś w obwodzie żytomierskim, w rejonie horoszowskim
- Berezówka – wieś w obwodzie żytomierskim, w rejonie lubarskim
- Berezówka – część Monasterzysk
- Berezówka – wieś w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie rohatyńskim
- Berezówka – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie tyśmienickim

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. berezówecki, berezowski

Wiktionary

# berezowski

nazwisko

SJP.pl

Berezowski (forma żeńska: Berezowska; liczba mnoga: Berezowscy) – polskie, rosyjskie i ukraińskie (ukr. Березовський, Berezowśkyj) nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1802 osoby. Nazwisko pochodzi od ukraińskiego słowa береза (bereza) lub rosyjskiego słowa берёза (bjerioza) dla brzozy.

Wikipedia

# bereźwica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka na Białorusi, prawy dopływ Dzisny;

Wiktionary

Bereźwica, Berezówka (biał. Бярэжвіца, Biareżwica; Бярозаўка, Biarozauka) – rzeka na Białorusi, prawy dopływ Dzisny. Ma długość 53 km.

Wikipedia

# berezyna

1. miasto na Białorusi;
2. rzeka na Białorusi

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka na Białorusi, prawy dopływ Dniepru;

(1.2) geogr. rzeka w środkowej Białorusi, prawy dopływ Niemna;

(1.3) geogr. miasto na Białorusi w obwodzie mińskim;

Wiktionary

Na Białorusi

- Berezyna – miasto w obwodzie mińskim
- Berezyna – wieś w obwodzie witebskim, w rejonie dokszyckim
- Berezyna – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mińskim, w sielsowiecie Michanowicze
- Berezyna – przystanek kolejowy w miejscowości Borysów, w rejonie borysowskim, w obwodzie mińskim
- Berezyna – stacja kolejowa w miejscowości Bobrujsk, w obwodzie mohylewskim

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Bitwa pod Berezyną wykazała niezwykłe męstwo i poświęcenie żołnierza francuskiego i polskiego.

(1.2) Źródła Berezyny znajdują się w centralnej części Wysoczyzny Mińskiej.

(1.3) W 1803 wzniesiono w Berezynie drewniany kościół katolicki.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. berezyński

Wiktionary

# berezyński

przymiotnik od: Berezyna

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Berezyną, dotyczący Berezyny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Rejon berezyński leży w obwodzie mińskim.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berezyna ż.

Wiktionary

# berg

nazwisko

SJP.pl

Austria

- Berg – gmina w kraju związkowym Dolna Austria, w powiecie Bruck an der Leitha
- Berg bei Rohrbach – dawna gmina w kraju związkowym Górna Austria, w powiecie Rohrbach
- Berg im Attergau – gmina w kraju związkowym Górna Austria, w powiecie Vöcklabruck
- Berg im Drautal – gmina w kraju związkowym Karyntia, w powiecie Spittal an der Drau

Belgia

- Berg – dzielnica gminy (deelgemeente) Kampenhout w Regionie Flamandzkim, w prowincji Brabancja Flamandzka, w okręgu Halle-Vilvoorde
- Berg – dzielnica Tongeren

Francja

- Berg – gmina
- Berg-sur-Moselle – gmina

Holandia

- Berg Altena – dzielnica Willemstadu

Luksemburg

- Berg – wieś w gminie Betzdorf, w kantonie Grevenmacher
- Berg – wieś w gminie Colmar-Berg, w kantonie Mersch

Niemcy

- Berg – gmina w Badenii-Wirtembergii, w powiecie Ravensburg
- Berg – gmina w Bawarii, w rejencji Górna Bawaria, w powiecie Starnberg
- Berg – gmina w Bawarii, w rejencji Górna Frankonia, w powiecie Hof
- Berg – gmina w Nadrenii-Palatynacie, w powiecie Ahrweiler
- Berg – gmina w Nadrenii-Palatynacie, w powiecie Rhein-Lahn
- Berg (Pfalz) – gmina w Nadrenii-Palatynacie, w powiecie Germersheim
- Berg am Laim – okręg administracyjny Monachium
- Berg bei Neumarkt in der Oberpfalz – gmina w Bawarii, w rejencji Górny Palatynat, w powiecie Neumarkt in der Oberpfalz
- Berg im Gau – gmina w Bawarii, w rejencji Górna Bawaria, w powiecie Neuburg-Schrobenhausen
- Hohe Berg – obszar wolny administracyjnie w kraju związkowym Bawaria, w powiecie Miltenberg

Norwegia

- Berg – gmina

Szwajcaria

- Berg – gmina w kantonie St. Gallen, w okręgu Rorschach
- Berg – gmina w kantonie Turgowia, w okręgu Weinfelden
- Berg am Irchel – gmina w kantonie Zurych, w okręgu Andelfingen

Szwecja

- Berg – gmina
- Berg – miejscowość (tätort) w gminie Linköping
- Berg – miejscowość (tätort) w gminie Gävle
- Berg – miejscowość (tätort) w gminie Åtvidaberg

Osoby

- Adam Berg (ur. 1972) – szwedzki reżyser
- Adolf Berg (1897–?) – niemiecki zbrodniarz nazistowski
- Andrea Berg (ur. 1966) – niemiecka piosenkarka
- Alban Berg (1885–1935) – austriacki kompozytor
- Allen Berg (ur. 1961) – kanadyjski kierowca wyścigowy.
- David Berg (1919–1984) – amerykański przywódca religijny
- Daniel Berg Hestad (ur. 1975) – norweski piłkarz
- Emanuel Berg (ur. 1981) – szwedzki szachista
- Ernst von Berg (1824–1888) – niemiecki bibliotekarz i botanik
- Fiodor Berg (1790–1874) – rosyjski generał, namiestnik Królestwa Polskiego
- Florian Berg (ur. 1988) – austriacki wioślarz
- Friedrich von Berg (1866–1939) – niemiecki polityk
- Georg Ernst Wilhelm Berg (1878–1946) – niemiecki geolog
- Gunnar Berg (1909–1989) – duński kompozytor
- Günther von Berg (1765–1843) – niemiecki prawnik
- Harald Berg (ur. 1941) – norweski piłkarz
- Hallgrim Berg (ur. 1945) – norweski polityk
- Henning Berg (ur. 1969) – norweski piłkarz, trener
- Jan Berg (ur. 1965) – norweski piłkarz
- Jan Berg zu Carmel – starosta rajgrodzki ok. 1634 - 1665 r
- Joakim Berg (ur. 1970) – szwedzki muzyk
- Jóhann Berg Guðmundsson (ur. 1990) – islandzki piłkarz
- John Berg (ur. 1970) – niemiecki prezbiter katolicki, pochodzenia amerykańskiego
- Josef Berg (1927–1971) – czeski kompozytor
- Karl Peter Berg (1907–1949) – niemiecki zbrodniarz nazistowski
- Kirsten Bråten Berg (ur. 1950) – norweska wokalistka folkowa
- Lars Berg (1901–1969) – norweski powieściopisarz i dramaturg
- Lew Berg (1876–1950) – rosyjski ichtiolog i biogeograf
- Lindsey Berg (ur. 1980) – amerykańska siatkarka
- Mary Berg (ur. 1924) – polska autorka
- Marcus Berg (ur. 1986) – szwedzki piłkarz
- Max Berg (1870–1947) – niemiecki architekt
- Max van den Berg (ur. 1953) – holenderski polityk
- Natanael Berg (1879–1957) – szwedzki kompozytor
- Nikołaj Berg (1823–1884) – rosyjski poeta, pisarz, dziennikarz, tłumacz i historyk
- Paavo Berg (1911–1941) – fiński pilot wojskowy i as myśliwski
- Patty Berg (1918–2006) – amerykańska golfistka
- Paul Berg (ur. 1926) – amerykański biochemik, laureat Nagrody Nobla
- Przemysław Berg (ur. 1955) – polski dziennikarz i felietonista
- Rolf Åge Berg (ur. 1957) – norweski skoczek narciarski
- Øyvind Berg (ur. 1971) – norweski skoczek narciarski
- Søren Berg (ur. 1976) – duński piłkarz
- Sune Berg Hansen (ur. 1971) – duński szachista
- Ute Berg (ur. 1953) – niemiecka polityk
- Vebjørn Berg (ur. 1980) – norweski strzelec
- Vincent van den Berg (ur. 1989) – holenderski piłkarz
- Yehuda Berg

Inne

- berg – reg. śl. karminadel
- Księstwo Bergu – dawne księstwo w Nadrenii, na terytorium Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego.
  - Wielkie Księstwo Bergu – dawne państwo Związku Reńskiego, sukcesor Księstwa Bergu.
- (4528) Berg – planetoida
- Berg – herb szlachecki
- Berg II – polski herb szlachecki
- Berg – zamki
- Sieglitzer Berg – park leśny w zakolu Łaby na zachód od Vockerode
- Küstriner Berg – wzgórze we Frankfurcie nad Odrą
- Prenzlauer Berg – okręg (poddzielnica) Berlina
- Schwarzer Berg – wzgórze we Frankfurcie nad Odrą
- Villanderer Berg – szczyt w Alpach Sarntalskich

Wikipedia

# berga

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamień, bryła

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. hałda

Wiktionary

## Geografia

### Hiszpania

- Berga – miasto w Katalonii

### Niemcy

- Berga – gmina w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, w powiecie Mansfeld-Südharz
- Berga/Elster – dzielnica Berga-Wünschendorfu
- Berga-Wünschendorf – miasto w kraju związkowym Turyngia, w powiecie Greiz

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|bergowa, bergowka.

Wiktionary

# bergama

dekoracyjny gobelin z prostym wzorem, produkowany od XVII w. we Włoszech

SJP.pl

Bergama – miasto w zachodniej Turcji, w prowincji Izmir, historyczna nazwa: Pergamon. Według danych na rok 2000 miasto zamieszkiwało 52 173 osób.

W mieście rozwinął się przemysł bawełniany oraz skórzany.

Kompleks archeologiczny ruin starożytnego Pergamonu znajduje się na górującym nad współczesnym miastem akropolu. Na obrzeżach Bergamy znajduje się także inne stanowisko archeologiczne – ruiny dawnego Asklepiejonu.

Wikipedia

# bergamasca

[czytaj: bergamaska] dawny ludowy taniec włoski, o żywym tempie i parzystym metrum, wykorzystywany w muzyce klasycznej; bergamaska, pergameska

SJP.pl

Bergamaska (wł. bergamasca, od miasta Bergamo) – dawny ludowy taniec włoski, o żywym tempie i parzystym metrum, rozpowszechniony w Europie w XVI – XVII wieku. Opracowania muzyczne tego tańca pozostawili Girolamo Frescobaldi, Giovanni Salvatore, Samuel Scheidt i inni kompozytorzy.

Bergamaska była znana również w Polsce – jest zawarta w „Tabulaturze ostromeczewskiej” pochodzącej z ok. 1640 (pod zniekształconą nazwą Pagamoszka).

Wikipedia

# bergamasco

[czytaj: bergamaska] dawny ludowy taniec włoski, o żywym tempie i parzystym metrum, wykorzystywany w muzyce klasycznej; bergamaska, pergameska

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kynol. rasa psa o długiej sierści;

Wiktionary

- Bergamasco (gmina we Włoszech)
- Bergamasco (rasa psa)
- Bergamasco (dialekt)

Wikipedia

# bergamaska

dawny taniec włoski o żywym tempie, rozpowszechniony w Europie w okresie odrodzenia; pergameska

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. choreogr. włoska pieśń do tańca lub taniec;

Wiktionary

Bergamaska (wł. bergamasca, od miasta Bergamo) – dawny ludowy taniec włoski, o żywym tempie i parzystym metrum, rozpowszechniony w Europie w XVI – XVII wieku. Opracowania muzyczne tego tańca pozostawili Girolamo Frescobaldi, Giovanni Salvatore, Samuel Scheidt i inni kompozytorzy.

Bergamaska była znana również w Polsce – jest zawarta w „Tabulaturze ostromeczewskiej” pochodzącej z ok. 1640 (pod zniekształconą nazwą Pagamoszka).

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. Bergamo n., bergamczyk mos., bergamończyk mos., bergamka ż., bergamonka ż.

przym. bergamski, bergamoński

Wiktionary

# bergamczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Bergamo

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Przyniesione do obozu części przekazywał jednemu ze strzelców alpejskich, bergamczykowi z batalionu «Tirano» (…)

(1.1) — Bergamczyk zawsze popiera bergamczyka.

(1.1) Gościła w Warszawie delegacja włoskiego miasta Bergamo, która przybyła do Polski na obchody 100-lecia Powstania Styczniowego, w którym zginął bergamczyk generał Francesco Nullo.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bergamo n., bergamończyk mos.

:: fż. bergamonka ż., bergamka ż.

przym. bergamoński, bergamski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bergamończyk

Wiktionary

# bergamo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;

(1.2) geogr. adm. prowincja we Włoszech, w regionie Lombardia ze stolicą w Bergamo (1.1);

Wiktionary

Bergamo – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Bergamo, położone u południowych podnóży Alp Bergamskich. Dawna nazwa miejscowości to Bergomum.

W Bergamo w 1826 urodził się Francesco Nullo, pułkownik, przyjaciel i powiernik Giuseppe Garibaldiego, dowódca ochotników włoskich, tzw. garibaldczyków, którzy wzięli udział w polskim powstaniu styczniowym 1863. Bergamo posiada również swój klub piłkarski – Atalanta BC, w której grał między innymi Christian Vieri.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Przenieśmy się teraz (…) w rejon włoskiego miasta Bergamo w północnej Lombardii, słynącego jako ojczyzna technologii wielkopiecowej. W rejon Bergamo, gdzie w XVI wieku narodziły się nie tylko wielkie piece, ale najsławniejsza z masek komedii dell'arte, arlekin (…)

(1.1) W 463 roku z rozkazu Egidiusza Alanowie najechali na Italię. Zostali pobici w bitwie pod Bergamo i musieli się wycofać.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bergamczyk mos., bergamończyk mos., bergameńczyk mos., bergamonka ż., bergamka ż., bergamaska ż.

przym. bergamski, bergamoński, bergameński

Wiktionary

# bergamończyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Bergamo

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Te kilkanaście tysięcy rusznic bergamończyków może przynajmniej, jak sądzę, zdeptać tłuszczę miast, zasadzającą wiechę wolności.

(1.1) Poniżej na grani ciągnął się długi sznur ludzi. (…) Gdzieś wśród nich powinien być uparty jak przystało na bergamończyka Simone.

(1.1) Profesor Nullo Minissi, któremu imię nadano na cześć słynnego bergamończyka, jest nawet po kądzieli spokrewniony z rodem Nullo.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bergamo n.

:: fż. bergamonka ż.

przym. bergamoński, bergamski

Wiktionary

# bergamoński

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Bergamo, dotyczący Bergamo

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrɡãˈmɔ̃j̃sʲci, AS: bergãmõĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bergamczyk mos., bergamaska ż., Bergamo n., bergamończyk m., bergamonka ż., bergamka

przym. bergamski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bergamski

Wiktionary

# bergamota

1. drzewo cytrusowe z rodziny rutowatych, pokrewne pomarańczy, uprawiane głównie na europejskim wybrzeżu śródziemnomorskim i na Kaukazie; pomarańcza bergamota;
2. odmiana gruszy o owocach kulistych, używanych najczęściej na przetwory; też: owoc tej gruszy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zob. pomarańcza bergamota.

(1.2) zob. pysznogłówka szkarłatna.

Wiktionary

- pysznogłówka szkarłatna
- pomarańcza bergamota

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1-2) bergamotka

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. bergamotka ż.

frazeologia.

etymologia.

etym|wł|bergamotta.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|pomarańcza bergamota.

(1.2) zobtłum|pysznogłówka szkarłatna.

źródła.

== bergamota (język baskijski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) pomarańcza bergamota (owoc)

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrɡãˈmɔta, AS: bergãmota

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bergamotka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1-2) bergamotka

Wiktionary

# bergamotka

1. odmiana gruszy o spłaszczonych owocach, używanych do przetworów i deserów; bergamota;
2. owoc tej odmiany gruszy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. zob. bergamota.

(1.2) kosmet. spoż. olejek eteryczny z bergamotki (1.1); zapach bergamotki (1.1); stosowany m.in. do produkcji herbaty Earl Grey i w przemyśle kosmetycznym

(1.3) bot. zob. pysznogłówka.

Wiktionary

- pysznogłówka szkarłatna
- pomarańcza bergamota

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Kupiłam sobie balsam do ciała z bergamotką.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrɡãˈmɔtka, AS: bergãmotka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bergamota ż.

przym. bergamotowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bergamota, pomarańcza bergamota

(1.2) olejek bergamotowy

Wiktionary

# bergamotowy

przymiotnik od: bergamota

SJP.pl

# bergamski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Bergamo, dotyczący Bergamo

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

(1.1) Alpy Bergamskie

synonimy.

(1.1) bergamoński

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. bergamończyk mos., bergamczyk mos., Bergamo n., bergamaska ż.

przym. bergamoński

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Bergamask

* czeski: (1.1) bergamský

* francuski: (1.1) bergamasque

* łaciński: (1.1) Bergomensis

* niemiecki: (1.1) bergamaskisch, Bergamasker

* rosyjski: (1.1) бергамский

* słowacki: (1.1) bergamský

* słoweński: (1.1) bergamski

* włoski: (1.1) bergamasco

źródła.

== bergamski (język słoweński.) ==

wymowa.

znaczenia.

przymiotnik

(1.1) bergamski, bergamoński

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bergamończyk mos., bergamczyk mos., Bergamo n., bergamaska ż.

przym. bergamoński

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bergamoński

Wiktionary

# bergamuty

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) utopijny, fantastyczny archipelag z dziecięcego wiersza Jana Brzechwy

Wiktionary

Na wyspach Bergamutach – wiersz Jana Brzechwy, opublikowany w 1945, opisujący fikcyjny archipelag Bergamuty.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na wyspach Bergamutach podobno jest kot w butach. Widziano także osła, którego mrówka niosła.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrɡãˈmutɨ, AS: bergãmuty

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bergamucki

Wiktionary

# bergen

miasto w Norwegii

SJP.pl

Bergen – norweskie miasto i gmina leżąca w okręgu Vestland, na styku mórz Północnego i Norweskiego.

Bergen jest drugim co do wielkości miastem kraju, liczy 289 330 mieszkańców (2023). Nazywane jest bramą do fiordów i znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Wikipedia

# bergen-belsen

niemiecki obóz koncentracyjny

SJP.pl

Konzentrationslager Bergen-Belsen – niemiecki obóz koncentracyjny istniejący w latach 1940–1945 w III Rzeszy w pobliżu miasta Bergen.

Wikipedia

# bergeńczyk

mieszkaniec Bergen (miasta w Norwegii)

SJP.pl

# bergenia

rodzaj pochodzących z Azji bylin z rodziny skalnicowatych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. azjatycka roślina ozdobna;

Wiktionary

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛrˈɡɛ̃ɲja, AS: bergẽńi ̯a

Wiktionary

# bergenka

mieszkanka Bergen (miasta w Norwegii)

SJP.pl

# bergeński

→ Bergen (miasto w Norwegii)

SJP.pl

# berger

nazwisko

SJP.pl

## Geografia

### Stany Zjednoczone

- Berger – miasto w stanie Arkansas
- Berger – miasto w stanie Idaho
- Berger – miasto w stanie Illinois
- Berger – miasto w stanie Missouri
- Berger – miasto w stanie Ohio

Wikipedia

# bergerac

nazwisko

SJP.pl

Bergerac (wymowa, oksyt. Brageirac) – miasto i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Dordogne, wokół którego rozpościera się region winiarski Bergerac. W 2022 r. miasto zamieszkiwało 26 852 osób.

Wikipedia

# bergkapela

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. muz. orkiestra górnicza

Wiktionary

# bergmagister

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) stpol. górn. kierownik żupy

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrɡmaˈɟistɛr, AS: bergmaǵister

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) berkmajster

Wiktionary

# bergman

nazwisko

SJP.pl

Miejscowości w USA:

- Bergman – miasto w stanie Arkansas, w hrabstwie Boone

Osoby:

- Andrew Bergman – amerykański reżyser i scenarzysta filmowy
- Cwi Bergman – prezes Związku Byłych Mieszkańców Łodzi w Izraelu
- Daniel Bergman – szwedzki reżyser filmowy
- Erik Bergman – fiński kompozytor
- Eva Bergman – szwedzki reżyser filmowy
- Hjalmar Bergman – szwedzki pisarz
- Ingmar Bergman – szwedzki reżyser, scenarzysta filmowy i teatralny
- Ingrid Bergman – szwedzka aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna
- Lowell Bergman – amerykański producent telewizyjny
- Peter Bergman – amerykański aktor
- Stanisław Bergman – polski malarz
- Stefan Bergman – amerykański matematyk
- Stefan Bergman – białoruski i polski publicysta i działacz komunistyczny
- Stina Bergman – szwedzki reżyser filmowy
- Torbern Olof Bergman – szwedzki chemik i mineraolog

Wikipedia

# bergmann

pistolet albo karabin maszynowy używany przez armię niemiecką podczas drugiej wojny światowej

SJP.pl

Tw 245 "Bergmann" – powojenne oznaczenie tramwaju elektrycznego serii 245, wytwarzanego w 1927 roku w Gdańskiej Fabryce Wagonów (niem. Danziger Waggon Fabrik) i eksploatowanego w Gdańsku. Przed wojną zwany był potocznie z niemieckiego Heubuder, ze względu na eksploatowanie tych pojazdów dla nowo otwartej linii nr 4 z Centrum na kąpielisko Stogi (Heubude).

Wikipedia

# bergmistrz

w dawnej Polsce: urzędnik górniczy w żupach krakowskich; bachmistrz

SJP.pl

# bergoglio

nazwisko

SJP.pl

Franciszek (łac. Franciscus PP., wł. Francesco, hiszp. Francisco; właśc. Jorge Mario Bergoglio SJ; ur. 17 grudnia 1936 w Buenos Aires, zm. 21 kwietnia 2025 w Watykanie) – argentyński duchowny rzymskokatolicki, jezuita, 266. papież i 8. suweren Państwa Watykańskiego w latach 2013–2025.

Wikipedia

# bergowa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamień, bryła

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|berga, bergowka.

Wiktionary

# bergowka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamień, bryła

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|berga, bergowa.

Wiktionary

# bergson

nazwisko, np. Henri Bergson [czytaj: ąri bergSĄ] (1859 - 1941) - francuski pisarz i filozof, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1927, twórca intuicjonizmu

SJP.pl

Bergson może odnosić się do:

- Gabriel Bergson (1790–1844) – warszawski kupiec, syn Bera Sonnenberga
- Gustaw Bergson (1850–1908) – warszawski kupiec
- Henri Bergson (1859–1941) – pisarz i filozof francuski
- Jakub Bergson (1794–1856) – kupiec, syn Bera Sonnenberga
- Ludwik Bergson (ujednoznacznienie)
- Michał Bergson (ujednoznacznienie)
- Samuel Bergson (1829–1911) – kupiec i filantrop

Wikipedia

# bergsonista

→ bergsonizm

SJP.pl

#### Patrz:

bergsonizm

# bergsonistka

→ bergsonizm

SJP.pl

#### Patrz:

bergsonizm

# bergsonizm

koncepcja filozoficzna krytykująca wartość poznania intelektualnego

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) filoz. prąd filozoficzny i literacki krytykujący wartość poznania intelektualnego i podnoszący rangę intuicji;

Wiktionary

Bergsonizm – prąd literacki, ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku pod wpływem filozofii Henriego Bergsona (irracjonalizm, podniesienie rangi intuicji, wprowadzenie pojęcia pędu życiowego – élan vital, rozważania na temat schematyzmu języka, który hamuje poznanie zmieniającej się dynamicznie rzeczywistości).

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. bergsonista m.

Wiktionary

# bergsonowski

nawiązujący do koncepcji Henri Bergsona, francuskiego filozofa i pisarza

SJP.pl

# berhomet

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie wyżnickim obwodu czerniowieckiego;

Wiktionary

Berhomet (ukr. Берегомет) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie wyżnickim obwodu czerniowieckiego.

Znajduje tu się stacja kolejowa Berhomet.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. berhomecki

Wiktionary

# beri-beri

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) med. awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;

Wiktionary

Beri-beri – choroba układu nerwowego, której przyczyną jest niedobór witaminy B1.

Witamina B1 (tiamina) odgrywa istotną rolę w przemianie węglowodanów – umożliwia prawidłowe spalanie glukozy. Przy jej niedoborze w ustroju gromadzą się mleczany i kwas pirogronowy, co powoduje kwasicę mleczanową. Współcześnie najczęstszą przyczyną niedoboru witaminy B1 jest długotrwałe spożywanie alkoholu, co prowadzi do zmniejszenia jej wchłaniania. Inne przyczyny obejmują stosowanie furosemidu i operacje oraz choroby układu pokarmowego.

Wikipedia

# beria

nazwisko

SJP.pl

# berimbau

brazylijski jednostrunny instrument muzyczny

SJP.pl

Berimbau – jednostrunowy instrument muzyczny pochodzenia afrykańskiego charakterystyczny dla brazylijskiej sztuki walki – capoeira, rodzaj łuku muzycznego. Jest najważniejszym instrumentem w tzw. "bateria" i wyznacza rytm grających ("capoeiristas") w "roda" (wymowa "hoda").

Wikipedia

# beringia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geol. pas lądu łączący Azję i Amerykę w okresie zlodowaceń;

Wiktionary

Beringia – istniejący w okresie zlodowaceń pas lądu łączący dzisiejszą Syberię w Azji z terenami północnej Kanady i Alaski w Ameryce Północnej. Ludzie zamieszkujący w przeszłości Beringię najprawdopodobniej byli przodkami dzisiejszych Indian. Beringia pokryta była roślinnością.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Badania wykazują, iż obszary Beringii pokryte były roślinnością.

Wiktionary

# beriowszczyzna

okres terroru w Związku Radzieckim w latach 1938 - 1953, kiedy sowieckim aparatem represji kierował Ławrentij Beria

SJP.pl

# beriszon

francuska rasa owcy domowej; berrichon

SJP.pl

# berkel

promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97, pierwiastek należący do aktynowców, niewystępujący w przyrodzie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Berkel jest aktynowcem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrkɛl, AS: berkel

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. berkelowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Bk

Wiktionary

# berkeleizm

koncepcja filozoficzna głosząca, że przedmiotem poznania mogą być jedynie subiektywne idee pochodzące od wrażeń zmysłowych

SJP.pl

# berkeley

George Berkeley (1685-1753), irlandzki filozof, biskup anglikański

SJP.pl

Miejscowości i jednostki administracyjne

- Berkeley – miasto w Wielkiej Brytanii, w hrabstwie Gloucestershire
- Berkeley – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia, w hrabstwie Alameda
- Berkeley – miejscowość w prowincji Ontario w Kanadzie
- Berkeley – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missouri, w hrabstwie St. Louis
- Berkeley – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Cook
- Berkeley Heights – miejscowość w stanie New Jersey w Stanach Zjednoczonych
- Berkeley Lake – miejscowość w stanie Georgia w Stanach Zjednoczonych
- Berkeley Township – miejscowość w stanie New Jersey w Stanach Zjednoczonych
- Berkeley (ang. Berkeley Township) – gmina w Stanach Zjednoczonych, w stanie New Jersey, w hrabstwie Ocean
- Berkeley County – hrabstwo w stanie Karolina Południowa w Stanach Zjednoczonych
- Berkeley County – hrabstwo w stanie Wirginia Zachodnia w Stanach Zjednoczonych

Wikipedia

# berkelowy

przymiotnik

(1.1) dotyczący berkelu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. berkel m.

Wiktionary

# berkowicz

nazwisko

SJP.pl

## Osoby

- Filip Berkowicz (ur. 1977) – polski muzykolog i menedżer kultury
- Józef Berkowicz (1789–1846) – polski wojskowy pochodzenia żydowskiego
- Julja Szamalow-Berkowicz (ur. 1964) – izraelska polityk
- Konrad Berkowicz (ur. 1984) – polski polityk
- Marian Berkowicz (1935–2012) – polski poeta
- Michael Berkowitz (1863–1935) – żydowski pedagog i pisarz związany z Austro-Węgrami i Polską, pionier ruchu syjonistycznego
- Oskar Berkowicz (1904-1956) – działacz komunistyczny
- Rose Berkowicz (1922–1943) – francuska socjalistka
- Żenia Berkowicz (ur. 1985) – rosyjska poetka i reżyserka teatralna

Wikipedia

# berkowiec

dawna rosyjska jednostka ciężaru równa dziesięciu pudom (ok. 164 kg); bierkowiec

SJP.pl

Berkowiec – rosyjska jednostka masy.

1 berkowiec = 163,81 kg = 10 pudów = 400 funtów.

Wikipedia

# berkowski

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Ołeksandr Berkowski – ukraiński piłkarz
- Paweł Berkowski – polski poeta, performer i działacz kulturalny
- Berkowski – wieś w Bułgarii

Wikipedia

# berkshire

[czytaj: baksze] brytyjska rasa świń; berkszyr

SJP.pl

Berkshire – hrabstwo ceremonialne i historyczne w południowej Anglii, w regionie South East England, położone na zachód od Londynu, w dolinie Tamizy i rzeki Kennet, uznawane za jedno z tzw. Home Counties. Do 1998 roku Berkshire pełniło funkcję administracyjną jako hrabstwo niemetropolitalne.

Wikipedia

# berkszyr

świnia rasy należącej do typu tłuszczowo-mięsnego; berkshire

SJP.pl

# berkszyry

świnia rasy należącej do typu tłuszczowo-mięsnego; berkshire

SJP.pl

# berkut

duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych, o upierzeniu ciemnobrązowym, na głowie i ogonie - białym; birkut; bielik

SJP.pl

Berkut lub bierkut (transkrypcja z rosyjskiego: беркут)

- berkut, bierkut – orzeł przedni w języku odpowiednio ukraińskim i rosyjskim
- bierkut – radziecki skafander kosmiczny

Wikipedia

# berkutowiec

funkcjonariusz Berkutu, wyspecjalizowanej jednostki ukraińskiej milicji

SJP.pl

# berlacz

dawniej:
1. futrzana lub wojłokowa nakładka na but, używana w czasie mrozów;
2. rodzaj zimowego buta

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) daw. obuw. zimowy but z futra lub wojłoku nakładany na zwykłe obuwie

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrlat͡ʃ, AS: berlač

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) berleć, berlocie

Wiktionary

# berlacze

dawniej: rodzaj zimowego obuwia z futrem na zewnątrz

SJP.pl

# berlaczek

zdrobnienie od: berlacz

SJP.pl

# berliet

pojazd marki Berliet

SJP.pl

Berliet – były francuski producent samochodów osobowych, ciężarowych i innych pojazdów użytkowych z Vénissieux.

Wikipedia

# berlin

czterokołowy pojazd konny; berlinka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto, stolica Niemiec;

(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości i gmin w Stanach Zjednoczonych

(1.3) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie brodzkim obwodu lwowskiego;

Wiktionary

Berlin – stolica, największe miasto Niemiec i zarazem kraj związkowy. Zajmuje powierzchnię ok. 891,70 km² i zamieszkuje go 3 878 100 osób (31 grudnia 2023). Jest największym miastem w Unii Europejskiej pod względem liczby mieszkańców w granicach administracyjnych.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Mój znajomy mieszka w Berlinie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrlʲĩn, AS: berlʹĩn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. ber mrz., berlińczyk m., berlinianka ż., berlinka ż., berliniak m.

przym. berliński, podberliński

Wiktionary

# berlina

czterokołowy pojazd konny; berlinka

SJP.pl

Berlina to rodzaj karety konstrukcji rozworowej, tzn. takiej, gdzie pudło zawieszone było pomiędzy dwoma drągami. W XIX wieku znana już jako kareta czteroosobowa, zawieszona.Określenie berlina stosowane było w odniesieniu do trójbryłowych nadwozi samochodów (sedan), np. Fiat 125, Opel Rekord, szczególnie produkowanych lub przeznaczonych na rynki: włoski, portugalski, hiszpański i rumuński.

Wikipedia

# berlińczyk

mieszkaniec Berlina

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Berlina

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) On jest berlińczykiem, ale teraz mieszka w Warszawie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛrˈlʲĩj̃n͇t͡ʃɨk, AS: berlʹĩĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berlin m., berlina ż., berlinka ż., berlińskość ż.

:: fż. berlinka ż., berlinianka ż.

przym. berliński

Wiktionary

# berling

nazwisko, m.in. Zygmunt Berling (1896-1980) - polski generał

SJP.pl

- Berling – miejscowość we Francji
- Charles Berling
- Peter Berling
- Zygmunt Berling

Wikipedia

# berlinger

mały statek żaglowy używany w XIII–XV wieku; balinger

SJP.pl

Wikipedia

# berlingo

samochód typu Citroën Berlingo

SJP.pl

Berlingo – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Brescia.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 1864 osoby, 466 os./km².

Wikipedia

# berlingowiec

żołnierz Armii Wojska Polskiego dowodzonej przez generała Zygmunta Berlinga

SJP.pl

# berlinguer

[czytaj: berlingłer] nazwisko

SJP.pl

# berlinianka

mieszkanka Berlina; berlinka (rzadziej)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Berlina

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrlʲĩˈɲãnka, AS: berlʹĩńãnka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berlin m., berlińczyk m., berlinka ż.

przym. berliński

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) berlinka

Wiktionary

# berlinka

1. potocznie: odcinek drogi z Berlina do Królewca, przebiegający przez Polskę;
2. dawny płaskodenny statek rzeczny, rodzaj barki;
3. dawny kryty powóz konny dla czterech osób, z dużymi oknami;
4. dawna srebrna moneta pruska;
5. przestarzale: berlinianka (mieszkanka Berlina)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Berlina

(1.2) żegl. nieduży, kryty, żaglowy statek rzeczny, używany do przewożenia towarów; transportowa duża łódź żaglowa;

(1.3) hist. podróżny resorowany pojazd konny z krytym, oszklonym nadwoziem i czterema lub dwoma miejscami siedzącymi

(1.4) hist. rodzaj tramwaju z końca XIX wieku

(1.5) numizm. pruska moneta srebrna, wybijana także z polskim stemplem

(1.6) spoż. rodzaj wędliny w postaci cienkiej kiełbaski, odmiana parówki

Wiktionary

Termin berlinka, odnoszący się do Berlina, może mieć wiele znaczeń:

- Berlinka – budowana przez III Rzeszę autostrada Berlin – Królewiec
- berlinka (statek)
- potoczne określenie Pruskiej Biblioteki Państwowej w Berlinie
  - Berlinka, zbiór dokumentów pochodzących z powyższej biblioteki, obecnie w Bibliotece Jagiellońskiej

  Wikipedia

  #### Wymowa:

  IPA: bɛrˈlʲĩnka, AS: berlʹĩnka

  Wiktionary

  #### Powiązane:

  rzecz. Berlin mrz., berlinianka ż.

  :: fm. berlińczyk mos.

  przym. berliński

  Wiktionary

  #### Synonimy:

  (1.1) berlinianka

  Wiktionary

# berliński

przymiotnik od: Berlin (stolica Niemiec)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do miasta Berlin

Wiktionary

Berliński, Berlińska, Berlińscy:

- Bogdan Berliński (* 1937, Rybnik) – polski żużlowiec, ojciec Mirosława Berlińskiego
  - Mirosław Berliński (* 1960, Rybnik) – polski żużlowiec, syn Bogdana Berlińskiego
- Hersz Berliński, ps. Herszek, Jeleń (1908, Łódź – 1944, Warszawa) – żydowski działacz ruchu oporu podczas II.
- Norbert Stanisław Berliński (* 1938, Równe) – polski inżynier, działacz partyjny i państwowy
- Rafał Berliński (* 1976, Płock) – polski piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika lub bocznego obrońcy
- Tova Berlinski (* 1915, Oświęcim) – izraelska malarka polskiego pochodzenia

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dzisiaj w świecie pamięta się dobrze zburzenie muru berlińskiego, a niedostatecznie pamięta się zdarzenia w Polsce.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛrˈlʲĩj̃sʲci, AS: berlʹĩĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. ber mrz., Berlin m., berlińczyk m., berlinianka ż., berlinka ż.

Wiktionary

# berlioz

Berlioz:

- Hector Berlioz
  - Karnawał rzymski (Berlioz)
- Jacques Berlioz
- Joseph-Berlioz Randriamihaja

- (69288) Berlioz

Wikipedia

# berlusconi

[czytaj: berlusKOni] nazwisko

SJP.pl

Silvio Berlusconi (wym. [ˈsilvjo berluˈsko:ni]; ur. 29 września 1936 w Mediolanie, zm. 12 czerwca 2023 tamże) – włoski polityk i przedsiębiorca. Trzykrotny premier Włoch (w latach 1994–1995, 2001–2006 i 2008–2011), stojący na czele czterech rządów. Założyciel partii Forza Italia, następnie twórca ugrupowań Lud Wolności i reaktywowanego FI, parlamentarzysta krajowy i europejski. Określany jako osoba dominująca przez kilkanaście lat we włoskiej polityce.

Wikipedia

# berman

nazwisko

SJP.pl

- Adolf Berman (1906–1978) – polski i izraelski polityk oraz działacz społeczny pochodzenia żydowskiego
- Bronisław Berman (1903–1937) – polski i radziecki działacz komunistyczny pochodzenia żydowskiego
- Izydor Berman (ok. 1898–1942) – polski i żydowski pisarz, tłumacz, krytyk literacki i publicysta
- Jakub Berman (1901–1984) – polski działacz komunistyczny pochodzenia żydowskiego
- Lazar Berman (1930–2005) – rosyjski pianista
- Lejb Berman (1887–1944) – żydowski literat
- Marrissa Berman – amerykańska narciarka
- Mieczysław Berman (1903–1975) – polski grafik
- Rick Berman (ur. 1945) – amerykański producent telewizyjny
- Thijs Berman (ur. w 1957) – polityk holenderski
- Wiktor Borowski, właściwie Aron Berman (1905–1976) – polski działacz komunistyczny pochodzenia żydowskiego
- Antoni Marianowicz, właściwie Kazimierz Jerzy Berman (1924–2003) – polski poeta
- Dianne Feinstein, właściwie Dianne Goldman Berman Feinstein (ur. 1933) – amerykańska polityk

Wikipedia

# bermudczyk

mieszkaniec Bermudów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mieszkaniec Bermudów

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bermudy nmos.

:: fż. Bermudka ż.

przym. bermudzki

Wiktionary

# bermudka

cienki skafander piankowy do nurkowania, z krótkimi nogawkami i rękawami

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Bermudów

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bermudy nmos.

:: fm. Bermudczyk mos.

przym. bermudzki

Wiktionary

# bermudy

letnie spodenki sięgające niemal do kolan

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

(1.2) geogr. archipelag na Oceanie Atlantyckim, w Ameryce Środkowej

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Bermudy są pozostałością dawnego atolu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛrˈmudɨ, AS: bermudy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bermudy nmos., Bermudczyk mrz., Bermudka ż.

przym. bermudzki

Wiktionary

# bermudzki

związany z Bermudami

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Bermudów

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bermudy nmos., Bermudka ż., Bermudczyk mos., bermudy nmos.

Wiktionary

# bermyca

wysoka czapka futrzana

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wysoka futrzana czapka;

Wiktionary

Bermyca (od niem. Bärenmütze – niedźwiedzia czapka) – wojskowe nakrycie głowy w kształcie wysokiej czapki, najczęściej wykonane lub przynajmniej pokryte niedźwiedzią skórą w oryginalnym kolorze.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛrˈmɨt͡sa, AS: bermyca

Wiktionary

# bernaciak

nazwisko

SJP.pl

# bernacki

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Bronisław Bernacki (1944–2024) – rzymskokatolicki duchowny
- Gerard Bernacki (1942–2018) – rzymskokatolicki duchowny
- Jan Bernacki (1880–1944) – polski pisarz i publicysta
- Leszek Bernacki (1958–2017) – polski botanik
- Lucjan Bernacki (1902–1976) – rzymskokatolicki duchowny
- Ludwik Bernacki (1851–1921) – polsko-austriacki urzędnik, prawnik
- Ludwik Bernacki (1882–1939) − polski historyk literatury, bibliotekarz
- Ludwik Bernacki (ur. 1937) − polski inżynier, przedsiębiorca, polityk
- Marek Bernacki (ur. 1965) – polski językoznawca
- Rafał Bernacki (ur. 1972) – polski piłkarz ręczny
- Rafał Bernacki (ur. 1981) – polski hokeista
- Samuel Bernacki (zm. 1768)
- Stanisław Bernacki (1902–1980) – polski aktor
- Włodzimierz Bernacki (ur. 1960) – polski politolog

Wikipedia

# bernadeciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bernadety lub z nią związany

SJP.pl

# bernadeta

imię żeńskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) ofic. urz. imię|polski|ż.;

Wiktionary

Bernadeta, Bernadetta – imię żeńskie, polski odpowiednik francuskiego imienia Bernadette, które jest zdrobnieniem imienia Bernadet utworzonego od imienia Bernard.

Zdrobnienia: Bernadka, Bernatka, Bernadzia, Bernadetka, Becia, Benia, Berni.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Miała na imię Bernadeta i doskonale grała w tenisa.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: zdrobn. Bernadetka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) zdrobn. Bernadetka

Wiktionary

# bernadetka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. poufała forma żeńskiego imienia Bernadeta

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Pojechałam na zakupy, podczas gdy Adam został w domu i bawił się z Bernadetką.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bernadeta ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Bernadeta

Wiktionary

# bernadetta

imię żeńskie

SJP.pl

Bernadeta, Bernadetta – imię żeńskie, polski odpowiednik francuskiego imienia Bernadette, które jest zdrobnieniem imienia Bernadet utworzonego od imienia Bernard.

Zdrobnienia: Bernadka, Bernatka, Bernadzia, Bernadetka, Becia, Benia, Berni.

Wikipedia

# bernadotte

[czytaj: bernaDOT] dynastia panująca w Szwecji od 1818 roku i w Norwegii w latach 1818-1905

SJP.pl

Bernadotte – dynastia panująca w Szwecji (od 5 lutego 1818) i Norwegii (od 5 lutego 1818 do 18 listopada 1905).

Jean Baptiste Bernadotte (marszałek napoleoński) został adoptowany przez króla Karola XIII i wyznaczony na następcę tronu 21 sierpnia 1810 roku. Po śmierci króla wstąpił na tron szwedzki jako Karol XIV Jan i norweski jako Karol III Jan (w obu królestwach była inna liczba władców o imieniu Karol, stąd różna numeracja). Po tym, jak Oskar II odmówił utworzenia norweskiej służby dyplomatycznej, parlament norweski usunął go z tronu i zerwał unię w 1905.

Wikipedia

# bernadowski

nazwisko

SJP.pl

# bernanke

[czytaj: bernanki] nazwisko

SJP.pl

# bernanos

nazwisko

SJP.pl

# bernard

duży, silny pies o długiej sierści; bernardyn; rasa tych psów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Francja:

- Le Bernard – miejscowość i gmina

Stany Zjednoczone:

- Bernard – miejscowość

Osoby:

- Bernard – arcybiskup Splitu
- Bernard – biskup płocki
- Bernard – biskup Porto
- Bernard – biskup poznański
- Bernard – biskup Symbalonu
- Bernard – duchowny rzymskokatolicki, franciszkanin, arcybiskup halicki
- Bernard – hrabia Ravensbergu
- Bernard – książę Saksonii-Weimaru
- Bernard – brazylijski piłkarz
- Bernard – syn Karola Młota
- Bernard I – margrabia Marchii Północnej
- Bernard Bernard – brytyjski zapaśnik
- Bernard Dzik Gojski – kasztelan czerski
- Bernard Fanning – nowozelandzki rugbysta
- Bernard Nadler – postać serialu Zagubieni
- Bernard z Clairvaux – święty, doktor Kościoła
- Claude Bernard – naukowiec, lekarz, twórca podstaw nowoczesnej medycyny

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jeśli Bernard i ona psom oczy sprzedadzą, to muszą się świata wyrzec całego.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrnart, AS: bernart

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bernardowa ż.

przym. Bernardowy, bernardzki

Wiktionary

# bernarda

duży, silny pies o długiej sierści; bernardyn; rasa tych psów

SJP.pl

Bernarda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, żeński odpowiednik imienia Bernard

Bernarda imieniny obchodzi 19 maja.

Wikipedia

# bernardek

zdrobnienie od: Bernard (imię męskie)

SJP.pl

# bernardetta

imię żeńskie

SJP.pl

Bernadeta, Bernadetta – imię żeńskie, polski odpowiednik francuskiego imienia Bernadette, które jest zdrobnieniem imienia Bernadet utworzonego od imienia Bernard.

Zdrobnienia: Bernadka, Bernatka, Bernadzia, Bernadetka, Becia, Benia, Berni.

Wikipedia

# bernardostwo

Bernard z małżonką; Bernardowie

SJP.pl

# bernardowie

imię męskie

SJP.pl

# bernardowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bernarda lub z nim związany

SJP.pl

# bernardyn

członek zakonu założonego przez św. Franciszka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

(2.1) D. plural|Bernardyna.

Wiktionary

- Bernardyn (imię)
- bernardyn (rasa psa)
- zakonnik, członek zakonu bernardynów

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wasz pradziadek miał na imię Bernardyn.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛrˈnardɨ̃n, AS: bernardỹn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bernardyn mos./mzw.

Wiktionary

# bernardyna

duży, silny pies z rasy dogów; bernard

SJP.pl

Bernardyna – żeński odpowiednik imienia Bernardyn. Patronką tego imienia jest św. Bernardyna z Foligno.

Bernardyna imieniny obchodzi 21 września i 23 września (druga data na pamiątkę bł. Bernardyny Marii Jabłońskiej).

Wikipedia

# bernardynek

roślina lecznicza; drapacz lekarski

SJP.pl

# bernardyni

członek zakonu założonego przez św. Franciszka

SJP.pl

Bernardyni – zwyczajowa nazwa Prowincji Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny Zakonu Braci Mniejszych w Polsce. Źródłem tej nazwy zwyczajowej jest wezwanie pierwszego klasztoru: św. Bernardyna ze Sieny w Krakowie. W tym znaczeniu jest ona rozumiana na terenach Polski wchodzących w latach 1454–1795 w skład I Rzeczypospolitej, czyli w Polsce, na Litwie, Ukrainie, Łotwie i Białorusi.

Wikipedia

# bernardynka

1. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Mniszki Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu;
2. likier ziołowy

SJP.pl

# bernardynki

1. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Mniszki Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu;
2. likier ziołowy

SJP.pl

Bernardynki, Mniszki Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu – żeński zakon z rodziny zakonów franciszkańskich, istniejący wyłącznie w Polsce.

Bernardynki pielęgnują tradycję adoracji Najświętszego Sakramentu w swoich świątyniach. Zakon ma charakter kontemplacyjno-klauzurowy. W czasie wolnym od modlitwy bernardynki zajmują się szyciem szat liturgicznych, wypiekiem hostii i komunikantów.

Wikipedia

# bernardyński

1. związany z zakonem bernardynów;
2. pies bernardyński - duży, silny pies z rasy dogów; bernardyn, bernard

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z zakonem bernardynów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wygląda chłopak jak bernardyński prowincjał, zmężniał, opalił się, utył.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bernardyn mzw./mos.

Wiktionary

# bernardziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bernardy lub z nią związany

SJP.pl

# bernaś

nazwisko

SJP.pl

# bernat

nazwisko

SJP.pl

# bernatek

nazwisko

SJP.pl

# bernatowicz

nazwisko

SJP.pl

Bernatowicz – polski herb szlachecki, odmiana herbu Suchekomnaty, z nobilitacji.

Wikipedia

# berneńczyk

mieszkaniec Berna - miasta

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec kantonu Berno

Wiktionary

Berneński pies pasterski – rasa psów, należąca do sekcji szwajcarskich psów pasterskich. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów pracujących. Typ dogowaty. Nie podlega próbom pracy.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. Berno n., berneńczyk mos., bernenka ż.

:: fż. Bernenka ż.

przym. berneński

Wiktionary

# bernenka

mieszkanka Berna (miasta)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka kantonu Berno

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berno n., bernenka ż., berneńczyk mos.

:: fm. Berneńczyk mos.

przym. berneński

Wiktionary

# berneński

przymiotnik od: Berno

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do miasta Berno

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Po pierwsze – i to właściwie już powinno argumentację wyczerpać – poprawka ta byłaby sprzeczna z konwencją berneńską, której Polska zobowiązała się przestrzegać.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛrˈnɛ̃j̃sʲci, AS: bernẽĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Berneńczyk mos., Bernenka ż., Berno n., bernenka ż., berneńczyk mos.

Wiktionary

# berners

nazwisko

SJP.pl

# bernesco

[czytaj: bernesko] w literaturze: gatunek utworów satyryczno-komediowych, charakteryzujący się kontrastem między wyszukanym stylem a błahą lub wulgarną tematyką, popularny we Włoszech w XVI wieku

SJP.pl

# bernhard

nazwisko

SJP.pl

Osoby:

- Bernhard – książę holenderski
- Christoph Bernhard – niemiecki kompozytor
- Jan Bernhard – polski inżynier
- Rolf Bernhard – szwajcarski lekkoatleta
- Sandra Bernhard – amerykańska aktorka
- Thomas Bernhard – austriacki pisarz

Inne:

- (2643) Bernhard – planetoida
- Bernhard – herb szlachecki

Zobacz też:

- Bernard
- Operacja Bernhard
- Sankt Bernhard

Wikipedia

# bernhardt

nazwisko

SJP.pl

Osoby noszące nazwisko Bernhardt:

- Kevin Bernhardt (ur. 1961) – amerykański aktor, scenarzysta i producent filmowy
- Martin Bernhardt (1844–1915) – niemiecki neurolog
- Robert Bernhardt (1874–1950) – polski lekarz dermatolog
- Sarah Bernhardt (1844–1923) – francuska aktorka i reżyserka

Wikipedia

# bernikla

gęś żyjąca na wybrzeżach mórz półkuli północnej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. zamieszkująca półkulę północną gęś o czarnym dziobie

Wiktionary

Branta – rodzaj ptaków z podrodziny gęsi (Anserinae) w rodzinie kaczkowatych (Anatidae).

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛrʲˈɲikla, AS: berʹńikla

Wiktionary

# bernina

masyw górski w Alpach Retyckich

SJP.pl

Szwajcaria:

- Bernina – region w kantonie Gryzonia
- Bernina – dawny okręg (Bezirk) w kantonie Gryzonia
- Berninabach – rzeka, dopływ Inn

Inne:

- Bernina – kolej
- Bernina – marka maszyn do szycia
- Berninagruppe – pasmo górskie w Alpach
- Berninapass – przełęcz w Alpach
- Bernina-Alpen – niemiecka nazwa Alpi del Bernina
- Bernina Express – połączenie kolejowe w Szwajcarii

Wikipedia

# bernini

nazwisko, m.in.: Gian Lorenzo Bernini, rzeźbiarz, malarz oraz architekt włoskiego baroku

SJP.pl

Osoby:

- Pietro Bernini (1562–1629) – włoski rzeźbiarz
- Giovanni Lorenzo Bernini (1598–1680) – włoski rzeźbiarz, architekt i malarz
- Anna Maria Bernini (ur. 1965) – włoska polityk

Inne:

- Bernini – stacja metra w Turynie
- Piazza Bernini – plac w Turynie

Wikipedia

# berno

1. stolica Szwajcarii
2. kanton w Szwajcarii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Szwajcarii;

(1.2) geogr. kanton w Szwajcarii;

(1.3) geogr. daw. Brno

Wiktionary

Berno (niem. Bern, fr. Berne, wł. Berna, retorom. Berna, gsw. Bärn) – de facto stolica oraz czwarte co do wielkości i ludności miasto oraz gmina (niem. Einwohnergemeinde) w Szwajcarii, siedziba rządu (niem. Bundesstadt) i stolica kantonu Berno. Znajduje się w regionie administracyjnym Bern-Mittelland, oraz okręgu Bern-Mittelland.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jogin poleciał do swoich uczniów do Berna.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrnɔ, AS: berno

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. berneńczyk mos., bernenka ż., Berneńczyk mos., Bernenka ż.

przym. berneński

Wiktionary

# bernolakowski

przymiotnik

(1.1) związany ze słowackim językoznawcą Antonem Bernolákiem i opracowanym przez niego standardem języka słowackiego

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bernolakowiec mos.

Wiktionary

# bernoulli

nazwisko

SJP.pl

Wikipedia

# bernstein

[czytaj: bernsztajn, bernstajn] nazwisko

SJP.pl

## Geografia

### Austria

- Bernstein – gmina targowa w kraju związkowym Burgenland, w powiecie Oberwart

### Niemcy

- Bernstein – dzielnica Windischeschenbachu
- Bernstein – dzielnica Wunsiedel
- Bernstein am Wald – dzielnica Schwarzenbach am Wald

### Polska

Wikipedia

# bernsztajn

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. miner. bursztyn

Wiktionary

# berrichon

[czytaj: beriSZĄ] francuska rasa owcy domowej; beriszon

SJP.pl

# berry

[czytaj: bery] nazwisko

SJP.pl

- Berry – kraina historyczna w północno-środkowej Francji

Miejscowości w Australii:

- Berry – miejscowość w stanie Nowa Południowa Walia

Miejscowości w USA:

- Berry – miejscowość w stanie Alabama, w hrabstwie Fayette
- Berry – miasto w stanie Kentucky, w hrabstwie Harrison
- Berry – miasto w stanie Wisconsin, w hrabstwie Dane

Wikipedia

# bersalier

1. w armii włoskiej: żołnierz oddziału piechoty zmotoryzowanej jednostek szybkich;
2. od połowy XIX wieku do II wojny światowej: żołnierz doborowych oddziałów piechoty włoskiej i sardyńskiej;
3. w XVIII wieku: strzelec w Tyrolu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk. żołnierz włoskiej lekkiej piechoty zmechanizowanej;

Wiktionary

Bersalierzy (wł. Bersaglieri) – włoska formacja piechoty. Pierwotnie rodzaj strzelców celnych, współcześnie piechota zmotoryzowana. Jednostki bersalierów cechowały się zawsze dużą mobilnością i uważane są za formację elitarną.

Tradycyjnie charakterystycznym nakryciem głowy bersalierów są kapelusze vaira z pióropuszem wykonanym z piór głuszca zachodniego

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. bersalierski

Wiktionary

# bersalierski

przymiotnik relacyjny

(1.1) hist. wojsk. związany z bersalierem, bersalierami, dotyczący bersaliera

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bersalier mos.

Wiktionary

# berserk

w sagach nordyckich: wojownik mający opinię niezwyciężonego, walczący z siłą i dzikością niedźwiedzia

SJP.pl

Berserk (berserker) – według podań historycznych był nieznającym strachu wojownikiem nordyckim. Wikinga będącego berserkiem ogarniał szał walki, który dodawał mu nadludzkiej siły.

Wikipedia

# berski

nazwisko

SJP.pl

# berso

kryta aleja w ogrodach XVI-XVII wieku; bindaż, kolebka

SJP.pl

Bindaż (niem. binden – wiązać), berceaux, chłodnik, kolebka – aleja obsadzona obustronnie drzewami lub pnączami, których pędy splatają się nad drogą tworząc sklepienie. Bindaże zakładane były w ogrodach począwszy od renesansu, jednak najbardziej popularne były w okresie baroku.

Wikipedia

# bert

1. żartobliwie: niemieckie działo oblężnicze; gruba berta;
2. dawniej: przybranie sukni w postaci dużego kołnierza lub falbany spadającej od szyi na dekolt i ramiona

SJP.pl

Francja:

- Bert – gmina

Inne:

- BERT (model językowy)
- Bert – imię
- Bert is Evil – satyryczna strona internetowa

Zobacz też:

- Beert

Wikipedia

# berta

1. żartobliwie: niemieckie działo oblężnicze; gruba berta;
2. dawniej: przybranie sukni w postaci dużego kołnierza lub falbany spadającej od szyi na dekolt i ramiona

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

- Berta – imię żeńskie pochodzenia germańskiego
- Berta – konspiracyjny nadajnik telewizyjny
- berta – język w Etiopii
- Berta 1 – samochód Formuły 1

Osoby noszące nazwisko Berta:

- Anna Berta (ur. 1991) – szwedzka tenisistka
- Barbara Berta (ur. 1963) – szwajcarska piosenkarka
- Benjámin Berta (ur. 2003) – węgierski kierowca wyścigowy
- Oreste Berta (ur. 1940) – argentyński konstruktor wyścigowy
- Tibor Berta (ur. 1966) – węgierski duchowny rzymskokatolicki, biskup
- Berta (539-612) – królowa Kentu

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Zaręczył się z panną Bertą.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrta, AS: berta

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

tłumaczenia.

* esperanto: (1.1) Berto

* francuski: (1.1) Berthe ż.

* rosyjski: (1.1) Берта ż.

* słowacki: (1.1) Berta ż.

* szwedzki: (1.1) Berta

* węgierski: (1.1) Berta

* włoski: (1.1) Berta ż.

źródła.

== Berta (język czeski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|czeski|ż.

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# bertelsmann

nazwisko

SJP.pl

Bertelsmann SE & Co. KGaA – międzynarodowy koncern mediowy założony w 1835 z siedzibą w Gütersloh, w Niemczech. Spółka działa w 63 krajach i zatrudnia ponad 100 tys. pracowników (stan na 30 czerwca 2007). W 2006 roku koncern odnotował przychody w wysokości 19,3 miliarda euro, zysk operacyjny (EBIT) wyniósł 1,87 miliarda euro, a dochód netto 2,4 miliarda euro. Od 1 stycznia 2008 do końca 2011 dyrektorem generalnym Bertelsmann AG był Hartmut Ostrowski.

Wikipedia

# berthier

Osoby o nazwisku Berthier:

- Jacques Berthier − francuski kompozytor
- Jan Berthier – ksiądz katolicki
- Laetitia Berthier – burundyjska lekkoatletka, tyczkarka
- Louis-Alexandre Berthier − książę Neuchâtel i Wagram, diuk Valengin, marszałek Francji
- Pierre Berthier – francuski mineralog i geolog

Wikipedia

# bertold

imię męskie

SJP.pl

Bertold – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od starogermańskich słów berath „światły” i wald – „władca” i oznaczającego „światły władca”.

Bertold imieniny obchodzi 29 marca, 27 lipca i 14 grudnia.

Znane osoby noszące imię Bertold:

- św. Bertold z Kalabrii – święty katolicki, założyciel Zakonu Karmelitów
- Bertold IV z Diessen – książę Andechs w Bawarii oraz pierwszy książę Meranii
- Bertold I – książę Karyntii
- Bertolt Brecht
- Berthold Delbrück
- Berthold Kempinski
- Bertold Kittel
- Berthold Lubetkin

Wikipedia

# bertoldostwo

Bertold z małżonką; Bertoldowie

SJP.pl

# bertoldowie

imię męskie

SJP.pl

# bertoldowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bertolda lub z nim związany

SJP.pl

# bertolecja

gęsto ulistnione drzewo dziko rosnące, obecnie występuje w Brazylii, Boliwii, Peru, Kolumbii, Gujanie i Wenezueli; orzech brazylijski

SJP.pl

Orzesznica wyniosła, orzesznica brazylijska, bertolecja (Bertholletia excelsa) – gatunek drzewa z rodziny czaszniowatych. W stanie dzikim występuje w tropikalnych lasach górnego dorzecza Amazonki, przede wszystkim w Boliwii (która jest największym eksporterem owoców orzesznicy), w zachodnich i północnych stanach Brazylii i w Peru. Nieliczne stanowiska można spotkać również w Kolumbii, Gujanie, Gujanie Francuskiej, Surinamie i Wenezueli.

Wikipedia

# bertolid

krystaliczny związek chemiczny niespełniający prawa stałości składu; związek niestechiometryczny, adaltonid

SJP.pl

Bertolidy, związki niestechiometryczne – związki chemiczne, które w przeciwieństwie do daltonidów nie spełniają prawa stałości składu. Nazwa pochodzi od nazwiska Claude'a Louisa Bertholleta.

Bertolidy można spotkać wśród stałych związków nieorganicznych oraz wielu polimerów syntetycznych. Przyczyną zmiennej zawartości różnych pierwiastków w związku mogą być defekty sieci krystalicznej lub występowanie nadmiaru atomów jednego ze składników, nietworzących wiązań chemicznych. Wprawdzie entropia sprawia, że każde ciało stałe jest do pewnego stopnia niestechiometryczne, jednak ze względów praktycznych termin ten stosuje się do związków, w których odstępstwa od stechiometrii są mierzalne i wynoszą co najmniej 1% wartości idealnej.

Wikipedia

# bertolt

obce imię męskie

SJP.pl

# bertolucci

Bernardo Bertolucci (ur. 16 marca 1941 w Parmie, zm. 26 listopada 2018 w Rzymie) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy.

Wikipedia

# bertone

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mot. samochód zaprojektowany i/lub produkowany przez włoskie przedsiębiorstwo Bertone

Wiktionary

Bertone – byłe włoskie przedsiębiorstwo projektujące samochody seryjne jak i samochody koncepcyjne. Siedziba przedsiębiorstwa mieściła się w Turynie, we Włoszech. Styl Bertone jest bardzo charakterystyczny i rozpoznawalny nawet, jeśli są to samochody produkowane dla różnych koncernów. 18 grudnia 2014 roku firma ogłosiła bankructwo.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Pod budynek sądu podjechało srebrne bertone.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pot. bertonka

Wiktionary

# bertonka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. mot. samochód zaprojektowany lub produkowany przez włoskie przedsiębiorstwo Bertone

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bertone

Wiktionary

# bertram

roślina zielna z rodziny astrowatych; maruna szarolistna, piretrum, złocień dalmatyński, zębownik

SJP.pl

- Bertram – imię męskie pochodzenia germańskiego
- bertram (Anacyclus) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych

Gminy:

- Bertram (ang. Bertram Township) – gmina w USA, w stanie Iowa, w hrabstwie Linn

Miejscowości:

- Bertram – miasto w USA, w stanie Iowa, w hrabstwie Linn
- Bertram – miasto w USA, w stanie Teksas, w hrabstwie Burnet

Osoby o nazwisku Bertram:

- Adolf Bertram – kardynał.

Wikipedia

# bertramostwo

Bertram z małżonką; Bertramowie

SJP.pl

# bertramowie

imię męskie

SJP.pl

# bertramowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bertrama lub z nim związany

SJP.pl

# bertrand

obce imię męskie

SJP.pl

- Bertrand – imię męskie
- J. Bertrand – francuski pływak, medalista olimpijski

Miejscowości w USA:

- Bertrand – miasto w stanie Missouri, w hrabstwie Mississippi
- Bertrand – wieś w stanie Nebraska, w hrabstwie Phelps

Gminy w USA:

- Bertrand (ang. Bertrand Township) – gmina w stanie Michigan, w hrabstwie Berrien

Wikipedia

# berwianka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka na Białorusi, na Grodzieńszczyźnie, prawy dopływ Pyranki

Wiktionary

Berwianka (biał. Бярвенка Biarwienka)— rzeka w rejonie grodzieńskim obwodu grodzieńskiego, lewy dopływ rzeki Pyranki w dorzeczu Niemna. Długość 25 km. Powierzchnia zlewni 110 km². Średni spadek 0,7‰. Wypływa z Jeziora Długiego, uchodzi do Pyranki ok. 700 m na południowy zachód od wsi Prudy. Skanalizowana na całym swoim biegu.

Wikipedia

# berwiński

nazwisko

SJP.pl

# beryks

rodzaj morskich ryb promieniopłetwych, poławianych w celach spożywczych

SJP.pl

Beryks wspaniały, beryks szkarłatny (Beryx splendens) – gatunek morskiej ryby z rodziny beryksowatych (Berycidae).

Wikipedia

# beryl

pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

(1.2) miner. minerał należący do grupy krzemianów pierścieniowych;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) wojsk. karabinek automatyczny wyprodukowany przez Fabrykę Broni „Łucznik”;

Wiktionary

- beryl – pierwiastek chemiczny
- beryl – minerał
- Beryl – menedżer okien
- Beryl – telewizor
- Beryl – karabinek automatyczny

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Minerałem berylu jest akwamaryna.

(2.1) Dopóki atakujący byli daleko, nie było sensu ostrzeliwać z beryli kryjącej ich ciemności i rozbłysków ognia u wylotów luf.

(2.1) Zamówienia 5 tys. beryli – karabinków o stosowanym w NATO kalibrze 5,56 mm – domagali się demonstrujący pod koniec czerwca w Warszawie związkowcy z „Łucznika”.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrɨl, AS: beryl

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. berylowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) symbol. Be

Wiktionary

# beryllonit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. minerał;

Wiktionary

Beryllonit – minerał, jego nazwa związana jest z obecnością berylu w minerale. Odkryty w 1888 roku przez Jamesa Dwighta.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrɨlˈːɔ̃ɲit, AS: bery•lõńit

Wiktionary

# berylokrzemian

rzadki minerał z rodziny krzemianów pierścieniowych, rodzaj sodalitu

SJP.pl

# berylowce

grupa pierwiastków chemicznych stanowiąca II grupę główną układu okresowego: beryl, magnez, wapń, stront, bar i rad; wapniowce

SJP.pl

Berylowce (metale ziem alkalicznych, wapniowce) – pierwiastki chemiczne 2 (daw. IIA lub II głównej) grupy układu okresowego pierwiastków: beryl (Be), magnez (Mg), wapń (Ca), stront (Sr), bar (Ba) i rad (Ra). Wszystkie są dwuwartościowe.

Wikipedia

# berylowiec

każdy pierwiastek z drugiej grupy układu okresowego Mendelejewa: beryl, magnez, wapń, stront, bar lub rad; wapniowiec

SJP.pl

# berylowy

przymiotnik od beryl (pierwiastek, rzadziej minerał)

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący berylu, związany z berylem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wprowadzenie reflektora berylowego w reaktorze Ewa pozwoliło na zwiększenie mocy z 4 do 10 MW.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛrɨˈlɔvɨ, AS: berylovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beryl m.

Wiktionary

# beryloza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. przewlekła choroba układu oddechowego powodowana kontaktem z pyłem berylowym;

Wiktionary

Beryloza (przewlekła choroba berylowa, berylioza, ang. berylliosis, chronic beryllium disorder, CBD) – przewlekła choroba zawodowa wynikająca z zatrucia berylem, przede wszystkim spowodowana kontaktem z pyłem berylowym. Dotyczy uszkodzeń układu oddechowego, przede wszystkim płuc, ale mogą występować także obrażenia skóry. Klinicznie bardzo przypomina sarkoidozę.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) pylica berylowa

Wiktionary

# berzelia

roślina z rzędu Bruniales

SJP.pl

# berzelianit

minerał selenowy

SJP.pl

Berzelianit – minerał zawierający selen, należy do gromady siarczków i pokrewnych kruszców. Występuje rzadko.

Minerał znany od 1832 r. Nazwa pochodzi od nazwiska szwedzkiego chemika Jönsa Jacoba Berzeliusa (1779–1848), który był jego odkrywcą.

Wikipedia

# berzelius

[czytaj: berSELjus] nazwisko

SJP.pl

Jöns Jacob Berzelius (ur. 20 sierpnia 1779 w Väversunda, zm. 7 sierpnia 1848 w Sztokholmie) – szwedzki chemik, lekarz i mineralog. Laureat Medalu Copleya.

Wikipedia

# berżera

niski, szeroki fotel z nieco cofniętym oparciem pod plecy; berżerka

SJP.pl

Berżera (od fr. bergère – pasterka) – rodzaj głębokiego fotela rokokowego, typowego dla meblarstwa w stylu Ludwika XV i Ludwika XVI.

Jego cechami charakterystycznymi było pełne, zaokrąglone, nieco cofnięte oparcie (zaplecek), również nieco cofnięte i lekko rozchylone ramiona oraz niskie siedzisko z narzuconą luźno poduszką.

Wikipedia

# berżeretka

1. utwór liryczny w poezji francuskiej XVIII w., o tematyce pastoralnej, miłosnej,
2. skoczny taniec w szybkim tempie, modny w XVI w.

SJP.pl

# berżerka

niski, szeroki fotel z nieco cofniętym oparciem pod plecy; berżera

SJP.pl

# berło

ozdobna laska będąca symbolem najwyższej władzy, głównie monarszej, także niektórych godności

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;

(1.2) eduk. (w szkołach wyższych) insygnium rektorskie

(1.3) bot. nazwa systematyczna|Pedicularis sceptrum-carolinum|L.|ref=tak., gnidosz królewski, gatunek półpasożytniczych roślin zielnych z rodzaju gnidosz;

(1.4) rodzaj drążka z poprzeczką, na której umieszcza się sokoła

(1.5) gwara. więzienna szczotka do czyszczenia toalet

Wiktionary

Berło (gr. sképtron, łac. sceptrum – kij) – ozdobna pałka będąca jednym z trzech najczęściej spotykanych symboli władzy królewskiej, obok korony i jabłka.

Berło to godło i symbol najwyższej władzy króla lub cesarza. Znane było w starożytności jako laski osób starszych i pasterzy. Motyw króla-pasterza obecny był już u Sumerów - przedstawia się tak choćby Gudea, władca Lagasz. W okresie nowoasyryjskim symbolem władzy była maczuga z okrągłą głowicą. Ten archetyp przejął judaizm, a następnie chrześcijaństwo. Dało to początek pastorałowi biskupiemu jako symbolowi obrony „owieczek” (wiernych), a w kontekście świeckim - poddanych.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Berło jest jednym z trzech najczęściej spotykanych symboli władzy królewskiej, obok korony i jabłka.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛrwɔ, AS: beru̯o

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) daw. sceptr

(1.4) gwara. więzienna bejza, lola

Wiktionary

# berłóweczka

rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych

SJP.pl

Tulostoma Pers. (berłóweczka) – rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae).

Wikipedia

# bes

w starożytnym Egipcie: bóstwo przedstawiane jako brodaty karzeł, opiekujące się rodzącymi matkami

SJP.pl

Francja:

- Bès

Osoby:

- Annemieke Bes – holenderska żeglarka
- Eva Bes – hiszpańska tenisistka
- Stanisław Bes − polski oficer
- Władysław Bes − polski oficer

Inne:

- Bes − bóg egipski
- Bes − herb szlachecki

Zobacz też:

- BES

Wikipedia

# besaminka

naczynko na wonne zioła, używane przez Żydów w domu i bóżnicy, najczęściej w formie wieżyczki; balsaminka

SJP.pl

# besan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. mąka z ciecierzycy, częsty składnik regionalnych kuchni na subkontynencie indyjskim;

Wiktionary

Besan, czasem mniej precyzyjnie ćana (hindi बेसन, besan, kannada ಕಡಲೆ ಹಿಟ್ಟು, kadale hittu) – rodzaj mąki otrzymywanej z jednej z indyjskich odmian ciecierzycy (Cicer arientinum). Używana jest w wielu krajach, a zwłaszcza w Indiach, gdzie stanowi istotny składnik wielu potraw lokalnej kuchni, m.in. pakory.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

(1.1) mąka

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

etym|tamil.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) gram flour, besan, garbanzo bean flour, chickpea flour

* francuski: (1.1) farine de pois chiche ż.

* hindi: (1.1) बेसन m. (besan)

* hiszpański: (1.1) harina de garbanzos ż.

* kataloński: (1.1) farina de cigrons ż.

* szwedzki: (1.1) kikärtsmjöl n.

źródła.

== besan (język angielski.) ==

thumb|besan (1.1)

wymowa.

audio|LL-Q1860 (eng)-Flame, not lame-besan.wav.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) spoż. besan

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

# besarabczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Besarabii; osoba z tej krainy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na celowniku znalazł się każdy, kto miał cokolwiek wspólnego z obcokrajowcami: ucierpieli Łotysze, Grecy, Besarabczycy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Besarabia ż., Besarabianin mos., Besarabianka ż.

:: fż. Besarabka ż.

przym. besarabski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Besarabianin

Wiktionary

# besarabia

kraina między Dniestrem a Prutem

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;

Wiktionary

Besarabia (rum. Basarabia, tur. Besarabya, ukr. Бесарабія) – kraina historyczno-geograficzna położona we Wschodniej Europie między dolnymi biegami Dniestru i Prutu. Obecnie jest częścią Mołdawii i Ukrainy. Współcześnie nazwy Besarabia używa się w znaczeniu historycznym, geograficznym i kulturowym.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Besarabia to część Mołdawii, którą anektowali Rosjanie.

(1.1) W styczniu 1918 r. wojska rumuńskie zajęły Besarabię i 9 kwietnia proklamowano przyłączenie jej do Rumunii.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Besarabczyk mos., Besarabka ż.

przym. besarabski

Wiktionary

# besarabka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Besarabii; kobieta z tej krainy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Besarabia ż.. Besarabianin mos., Besarabianka ż.

:: fm. Besarabczyk mos.

przym. besarabski

Wiktionary

# besarabski

przymiotnik od: Besarabia

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Besarabią, dotyczący Besarabii

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Besarabia ż., Besarabczyk mos., Besarabka ż.

Wiktionary

# besemerować

1. otrzymywać stal w konwertorze Bessemera;
2. otrzymywać miedź z kamienia hutniczego

SJP.pl

# besemerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) hutn. wytapianie stali o bardzo niskiej zawartości siarki i fosforu w konwertorze Bessemera

(1.2) hutn. odzyskiwanie miedzi z kamienia hutniczego

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. besemerować

przym. besemerowski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1-2) konwertorowanie

Wiktionary

# besemerownia

dział stalowni z piecami systemu Bessemera; konwertorownia

SJP.pl

# besemerowski

1. hutniczy piec konwertorowy systemu Bessemera;
2. stal besemerowska - stal otrzymywana z takiego pieca

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z procesem uzyskiwania stali wynalezionym przez Henry'ego Bessemera

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. besemerowanie n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) war. bessemerowski

Wiktionary

# bęsica

bęsica kwietniówka, bęsica osinówka - gatunki ciem z rodziny miernikowcowatych

SJP.pl

# beśka

nazwisko

SJP.pl

# beski

→ Besko (wieś w Polsce)

SJP.pl

# beskid

szczyt w Tatrach Zachodnich

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. szczyt w Tatrach Zachodnich

(1.2) geogr. szczyt w Beskidzie Niskim

(1.3) geogr. szczyt w Beskidzie Śląskim

(1.4) geogr. potok, dopływ Bielczy

(1.5) geogr. potok, dopływ Kseni

(1.6) geogr. potok, dopływ Wilszni

(1.7) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim

Wiktionary

Części miejscowości

- Beskid – część wsi Konieczna
- Beskid – część wsi Odrowąż
- Beskid – przysiółek wsi Zawoja
- Beskid – część wsi Targanice
- Beskid – część miasta Szczyrk
- Beskid – część wsi Istebna
- Beskid – część wsi Kocierz Rychwałdzki
- Beskid – część wsi Kamesznica
- Beskid – dawny przysiółek wsi Smerek w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Cisna (Bieszczady Zachodnie)

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. Beskidek mrz., beskidnik mos., Beskidy nmos., Podbeskidzie n., beskidzkość ż.

przym. beskidzki

przysł. beskidzko

Wiktionary

# beskidek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geogr. góra w Polsce, w Beskidzie Śląskim, w paśmie Baraniej Góry;

(1.2) geogr. jeden z wierzchołków Czerniawy Suchej w Beskidzie Makowskim

(1.3) geogr. góra w Beskidzie Niskim;

(1.4) geogr. potok w Polsce, w Beskidzie Śląskim

(1.5) geogr. część miasta Szczyrk w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie bielskim

(1.6) geogr. część miasta Ustroń, w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim

(1.7) geogr. przysiółek wsi Koszarawa, w województwie śląskim, w powiecie żywieckim

Wiktionary

Miejscowości i ich integralne części w Polsce

- Beskidek – część miasta Szczyrk, w woj. śląskim, w pow. bielskim, w gminie miasto Szczyrk
- Beskidek – część miasta Ustroń, w woj. śląskim, w pow. cieszyńskim, w gminie miasto Ustroń
- Beskidek – przysiółek wsi Koszarawa, w woj. śląskim, w pow. żywieckim, w gminie Koszarawa

Obiekty fizjograficzne

- Beskidek – inna nazwa szczytu Mędralowa w Beskidzie Żywiecko-Orawskim
- Beskidek – jeden z wierzchołków Czerniawy Suchej w Beskidzie Makowskim
- Beskidek – potok, dopływ Głębiczka
- Beskidek – przełęcz w Beskidzie Małym
- Beskidek – przełęcz w Beskidzie Śląskim (pod Czantorią)
- Beskidek – przełęcz w Beskidzie Śląskim (pod Orłową)
- Beskidek (1045 m) – szczyt między przełęczą Klekociny a Czerniawą Suchą w Beskidzie Żywiecko-Orawskim
- Beskidek – przysiółek w Ustroniu, w powiecie cieszyńskim
- Beskidek – skocznia narciarska w Sułkowicach
- Beskidek – szczyt w Beskidzie Niskim
- Beskidek – szczyt w Beskidzie Śląskim po południowej stronie przełęczy Karkoszczonka
- Beskidek – szczyt w Beskidzie Śląskim w Paśmie Stożka i Czantorii
- Beskidek – szczyt w Beskidzie Śląskim, w Paśmie Równicy

Zobacz też

- przejście graniczne Beskidek-Beskydek
- Beskid
- Beskidy

Przypisy

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Z rzadkich w Polsce roślin na stokach Beskidka występuje wierzbownica zwieszona.

(1.4) Dzieci moczyły nogi w Beskidku, a my zjadłyśmy po kawałku murzynka.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beskid mrz., beskidnik mos., Beskidy lm nm., beskidzkość ż.

przym. beskidzki, podbeskidzki

przysł. beskidzko

Wiktionary

# beskidnik

dawniej, regionalnie: zbójnik beskidzki

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) reg. zbójnik operujący w Beskidach

Wiktionary

- beskidnik – inna nazwa tołhaja, zbójnika karpackiego
- Beskidnik – potok, dopływ Górnej Solinki

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. Beskidek mrz., Beskid mrz., Beskidy lm nm., beskidzkość ż.

przym. beskidzki, podbeskidzki

przysł. beskidzko

Wiktionary

# beskidy

pasmo górskie w Karpatach

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;

Wiktionary

Beskidy (cz., słow. Beskydy, ukr. Бескиди, ang. Beskids, niem. Beskiden) – grupa pasm górskich w łańcuchu Karpat, rozciągająca się od rzeki Beczwy na zachodzie (Czechy) po rzekę Czeremosz (Ukraina) na wschodzie. Szerokość Beskidów wynosi 50–70 km, a ich długość ok. 600 km.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Spakowałam Leopoldzie: latarkę, kompas i mapę Beskidów.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beskid mrz., Beskidek mrz., beskidnik mos., Podbeskidzie n., beskidzkość ż.

przym. beskidzki

przysł. beskidzko

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Beskid, daw. Bieskid, Bieszczad

Wiktionary

# beskidzki

przymiotnik od: Beskid, Beskidy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Beskidów, związany z Beskidami, pochodzący z Beskidów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Stąd pochodził słynny Jura Proćpak zbójnik beskidzki i stąd "familia" Proćpaka podejmowała wyprawy.

(1.1) Był beskidzkim góralem, którego rodzina pochodzi z Istebnej.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beskidzkość ż., Beskidek mrz., Beskid mrz., beskidnik mos., Beskidy lm nm.

przym. podbeskidzki

przysł. beskidzko

Wiktionary

# beskidzko

przysłówek

(1.1) na sposób beskidzki, po beskidzku

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beskidek mrz., Beskid mrz., beskidnik mos., Beskidy lm nm., beskidzkość ż.

przym. beskidzki, podbeskidzki

Wiktionary

# beskidzkość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest beskidzkie

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Beskid mrz., Beskidek mrz., beskidnik mos., Beskidy lm nm.

przym. beskidzki, podbeskidzki

przysł. beskidzko

Wiktionary

# besko

→ Besko (wieś w Polsce)

SJP.pl

Besko (ukr. Босько) – wieś nad Wisłokiem położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Besko; siedziba gminy Besko.

W 2021 roku miejscowość zamieszkiwały 4050 osoby.

Wikipedia

# beskuryja

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. hultaj, cwaniak

Wiktionary

# beskuryjo

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. hultaj, cwaniak

Wiktionary

# besowy

przymiotnik

(1.1) gw-pl|Łowicz. liliowy, w kolorze bzu

Wiktionary

# bessa

1. długotrwały spadek cen towarów lub kursu papierów wartościowych na giełdzie
2. przenośnie o złym okresie w czyimś życiu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ekon. obniżenie kursu papierów wartościowych, cen towarów lub innych aktywów notowanych na giełdach;

Wiktionary

Bessa (fr. baisse, pot. rynek niedźwiedzia, ang. bear market) – długotrwały trend spadkowy cen papierów wartościowych lub towarów notowanych na giełdzie papierów wartościowych.

Potoczna nazwa nawiązuje do metody ataku niedźwiedzia – uderza łapą z góry na dół. Przeciwieństwem bessy jest hossa.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dochód narodowy jest w bessie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛsːa, AS: be•sa

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) rynek niedźwiedzia

Wiktionary

# bessemer

1. nazwisko, np. Henry Bessemer (1813 - 1898), angielski inżynier, wynalazca hutniczego pieca konwertorowego;
2. nazwa jednego z kilku miast w Stanach Zjednoczonych

SJP.pl

- Henry Bessemer – brytyjski wynalazca

Miejscowości w USA:

- Bessemer – miasto w stanie Alabama, w hrabstwie Jefferson
- Bessemer – miasto w stanie Michigan, w hrabstwie Gogebic
- Bessemer – miasto w stanie Pensylwania, w hrabstwie Lawrence

Gminy w USA:

- Bessemer (ang. Bessemer Township) – gmina w stanie Michigan, w hrabstwie Gogebic

Wikipedia

# bessemerowski

przymiotnik

(1.1) zob. besemerowski.

Wiktionary

# besserwisser

[czytaj: beserwiser] książkowo: ktoś, kto uważa się za najlepszego znawcę wszystkiego, za osobę wszechwiedzącą; przemądrzalec, ważniak

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. ktoś bezkrytycznie przekonany o swojej wiedzy, o tym że zna się na czymś najlepiej

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛsɛrˈvʲisɛr, AS: beservʹiser

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. besserwisserstwo n.

:: fż. besserwisserka ż.

przym. besserwisserski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) mądrala, przemądrzalec, wielepa

Wiktionary

# besserwisserka

→ besserwisser [czytaj: beserwiserka]

SJP.pl

# besserwisserski

→ besserwisser

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki jak besserwisser, przemądrzały, zarozumiały

Wiktionary

#### Patrz:

besserwisser

#### Powiązane:

rzecz. besserwisser mos.

Wiktionary

# besserwisserstwo

przemądrzałość, cecha typu: "ja wiem lepiej"

SJP.pl

# besson

1. nazwisko niemieckie, m.in. Benno Besson (1922-2006) - szwajcarski reżyser i aktor;
2. [czytaj: beSĄ albo beSON] nazwisko francuskie, m.in. Luc Besson (ur. 1959) - francuski reżyser, producent i scenarzysta

SJP.pl

Besson – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Allier.

Wikipedia

# best

nazwisko, m.in. Charles Herbert Best (1899-1978) - kanadyjski fizjolog i lekarz, współodkrywca insuliny

SJP.pl

Niderlandy:

- Best – miejscowość

Inne:

- Best – najlepszy z najlepszych – film biograficzny o George'u Beście
- Best – spółka akcyjna notowana na GPW
- Best – album Boys
- Best – album Rogera Taylora
- Best – album klarnecisty Kenny’ego G
- Best – zespół grający Disco Polo od 1999
- BEST – organizacja studencka
- BEST Engineering Competition – konkurs inżynierski
- Best Film – dystrybutor filmów

Wikipedia

# bestia

1. dzikie, groźne zwierzę;
2. zły człowiek

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dzikie, drapieżne zwierzę

(1.2) przen. zły człowiek, kanalia

Wiktionary

- bestia – inaczej potwór
- „Bestia” – samochód specjalny prezydenta Stanów Zjednoczonych
- Bestia – singel Young Igiego
- Bestia – album The Analogs

Postacie fikcyjne

- Bestia – postać z baśni Piękna i Bestia
- Bestia – postać z serialu Młodzi Tytani
- Bestia – postać z komiksów, filmów i seriali o X-menach

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Tomek, twoja bestia mnie wczoraj ugryzła.

(1.2) Do więzienia trafiła istna bestia – zgwałcił i zamordował 40 kobiet.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛstʲja, AS: bestʹi ̯a

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bestializm mrz., bestialność ż., bestialstwo n., bestiarium n., bestiariusz mrz.

:: zdrobn. bestyjka ż.

przym. bestialny, bestialski

przysł. bestialsko

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) zwierz, drapieżnik

(1.2) sadysta, potwór, bydlak, kanalia

Wiktionary

# bestializm

1. zezwierzęcenie, dzikość;
2. uprawianie stosunków płciowych ze zwierzętami, mające charakter seksualny lub rytualny

SJP.pl

# bestialski

właściwy bestii; bezwzględny, okrutny, dziki

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pejor. okrutny, niezwykle brutalny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Anthony Storr pisał: „Najbardziej odrażające przykłady okrucieństwa człowieka określamy powszechnie jako zwierzęce lub bestialskie, sugerując przez użycie tych przymiotników, że zachowanie takie jest charakterystyczne dla zwierząt znajdujących się na niższym – aniżeli my – poziomie rozwoju. W rzeczywistości jednak skrajnie zwierzęce zachowanie występuje wyłącznie u człowieka (…)”.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈstʲjalsʲci, AS: bestʹi ̯alsʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bestia

przysł. bestialsko

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezlitosny, potworny

Wiktionary

# bestialsko

przysłówek

(1.1) w sposób bestialski

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bestia ż.

przym. bestialski

Wiktionary

# bestialskość

→ bestialski

SJP.pl

#### Patrz:

bestialski

# bestialstwo

1. okrutne postępowanie, krwiożerczość, zezwierzęcenie;
2. wyjątkowo okrutny czyn

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wyjątkowe okrucieństwo; brutalny, nieludzki czyn

Wiktionary

Bestialstwo (gr. θηριότης, theriotes) – w etyce Arystotelesa, trwała dyspozycja upodabniająca człowieka do zwierzęcia stanowiąca przeciwieństwo niemożliwej do pełnego określenia „cnoty nadludzkej” upodabniającej człowieka do bóstwa.

W pierwszym rozdziale VII księgi Etyki nikomachejskiej (1145 b) Arystoteles określa ją jako obelżywe miano nadawane ludziom, którzy przekraczają miarę w nikczemności. Bestialstwo ma występować rzadko, najczęściej wśród barbarzyńców lub jako efekt choroby lub kalectwa. Arystoteles wprowadza tu na tle etyki złotego środka rozróżnienie pomiędzy trwałymi dyspozycjami etycznymi, których należy unikać (wadami etycznymi): nikczemnością, nieopanowaniem i właśnie bestialstwem. Przeciwieństwem nikczemności ma być dzielność etyczna, nieopanowania – opanowanie, bestialstwa – trudna do określenia „przechodząca nasze siły i poniekąd boska dzielność”. Bestialstwa nie można utożsamiać z nikczemnością, gdyż ani zwierzętom, którym ono przysługuje, ani bogom, którym przysługuje jego przeciwieństwo, nie przysługuje cnota we właściwym sensie. Bogom nie przysługuje cnota, gdyż doskonałość bogów jest czymś od niej wyższym – skoro więc cnota jest czymś innym niż „cnota nadludzka”, przeciwieństwo „cnoty nadludzkiej”, którym jest bestialstwo, nie może być tym samym, co przeciwieństwo cnoty ludzkiej, którym jest nikczemność.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) To, co zrobili z jeńcami, było czystym bestialstwem.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bestia ż.

przym. bestialski

Wiktionary

# bestiarium

zbiór utworów średniowiecznych osnutych na motywach zwierzęcych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gatunek literacki, utwór, w którym używa się motywów zwierzęcych w celu ukazania zasad religijnych i etycznych

Wiktionary

Bestiariusz (średniow.-łac. bestiarium) – średniowieczny gatunek literacki, należący do tzw. literatury dydaktycznej, pisany wierszem lub prozą. Egzemplarze tekstu bestiariuszy były prawie zawsze iluminowane. Pierwowzorem gatunku był pochodzący z V w. łaciński przekład greckiego dzieła z II w. Physiologos. Zasadniczą częścią bestiariuszy był opis zwierząt – realnych i baśniowych – do których komentarz objaśniał podstawowe dogmaty wiary i zasady etyki chrześcijańskiej.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. bestia

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bestiariusz

Wiktionary

# bestiariusz

rodzaj opowieści, popularnej w średniowieczu, tłumaczącej zasady etyki chrześcijańskiej na przykładzie życia zwierząt

SJP.pl

Bestiariusz (średniow.-łac. bestiarium) – średniowieczny gatunek literacki, należący do tzw. literatury dydaktycznej, pisany wierszem lub prozą. Egzemplarze tekstu bestiariuszy były prawie zawsze iluminowane. Pierwowzorem gatunku był pochodzący z V w. łaciński przekład greckiego dzieła z II w. Physiologos. Zasadniczą częścią bestiariuszy był opis zwierząt – realnych i baśniowych – do których komentarz objaśniał podstawowe dogmaty wiary i zasady etyki chrześcijańskiej.

Wikipedia

# bestry

nazwisko

SJP.pl

przymiotnik jakościowy

(1.1) rzad. reg-pl|Poznań. pstry

Wiktionary

# bestseler

produkt (przede wszystkim książka, ale także np. płyta, komiks), który w danym okresie odnosi sukces na rynku, jest masowo wykupywany, bardzo popularny; bestseller

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛstˈsɛlɛr, AS: bestseler

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) przebój

Wiktionary

# bestselerowy

przymiotnik od: bestseler (bestseller), np. bestselerowa powieść; bestsellerowy

SJP.pl

# bestseller

produkt (przede wszystkim książka, ale także np. płyta, komiks), który w danym okresie odnosi sukces na rynku, jest masowo wykupywany, bardzo popularny; bestseler

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny;

Wiktionary

Bestseller („best” i „sell”, z ang. „najlepiej sprzedający się”) – książka, film, gra komputerowa lub szerzej – każdy produkt, który uzyskał najwyższą sprzedaż w swojej klasie.

Pojęcie bestselleru i kryterium wzrostu sprzedaży jako miary oddziaływania dzieła wiąże się ze sporządzaniem rozmaitych rankingów, jak radiowe listy przebojów, listy publikowane w rozmaitych czasopismach branżowych, głównie muzycznych, listy sprzedaży publikatorów itp. Ich powstanie wiąże się z burzliwym rozwojem kultury amerykańskiej w latach 20. i 30. XX wieku.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) przebój

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

etym|ang|bestseller.

uwagi.

forma równoważna: bestseler

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) bestseller, best-seller

* białoruski: (1.1) бестселер m.

* duński: (1.1) bestseller w.

* hiszpański: (1.1) superventas m., éxito de ventas m.

* rosyjski: (1.1) бестселлер m.

* szwedzki: (1.1) bästsäljare w., storsäljare w., kioskvältare w.

* ukraiński: (1.1) бестселер m.

źródła.

== bestseller (język angielski.) ==

wymowa.

audio|LL-Q1860 (eng)-Wodencafe-bestseller.wav.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) bestseller

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈstsɛlɛr, AS: bestseler

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) przebój

Wiktionary

# bestsellerowiec

pisarz często tworzący bestsellery

SJP.pl

# bestsellerowy

przymiotnik od: bestseller (bestseler), np. bestsellerowa powieść; bestselerowy

SJP.pl

# bestwić

1. doprowadzać do wściekłości; podjudzać, szczuć;
2. bestwić się - znęcać się nad kimś; pastwić się;
3. o zwierzętach: odczuwać pociąg płciowy; grzać się

SJP.pl

# bestwin

wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim

SJP.pl

Bestwin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie Zduny.

Wieś położona jest 2 km na południe od Baszkowa, przy drodze do Rudy. W Bestwinie znajdują się 52 gospodarstwa, mieszkają tam 263 osoby. Charakterystycznym budynkiem jest Dom Strażaka, w którym znajduje się remiza, świetlica wiejska, przedszkole oraz bar. Do sołectwa należy przysiółek Rochy, leżący między Bestwinem a Zdunami.

Wikipedia

# bestwina

wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w Polsce w pobliżu Bielska-Białej;

Wiktionary

Bestwina – wieś w Polsce, położona na obszarze historycznej Małopolski, w obecnym województwie śląskim, w powiecie bielskim, siedziba gminy Bestwina. Powierzchnia sołectwa wynosi 1353,6 ha, a liczba ludności 4999, co daje gęstość zaludnienia równą 341,2 os./km².

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛˈstfʲĩna, AS: bestfʹĩna

Wiktionary

# bestwiński

→ Bestwina, → Bestwin

SJP.pl

#### Patrz:

Bestwina, → Bestwin

# bestyjka

zdrobnienie od: bestia

SJP.pl

# bestyjo

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bestia

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Utopiec to je bestyjo, kero wciągo pod woda. → Utopiec to jest bestia, która wciąga pod wodę.

Wiktionary

# beszamel

delikatny, ciepły sos z masła, mąki i mleka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. gęsty sos przyrządzany z masła, mąki, jajek i mleka lub śmietany;

Wiktionary

Beszamel (sos beszamelowy) – rodzaj sosu, przyrządzanego jako zasmażka z mąki na maśle, rozprowadzona mlekiem. Przyprawiany solą kuchenną, białym pieprzem, świeżo startą gałką muszkatołową i ewentualnie sokiem z cytryny. Należy do pięciu sosów bazowych w gastronomii.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Steward dodał za dużo gałki muszkatołowej do beszamelu i wszystko zepsuł.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈʃãmɛl, AS: bešãmel

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. beszamelowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) sos beszamelowy

Wiktionary

# beszamelowo-cebulowy

zrobiony z beszamelu i cebuli (np. sos beszamelowo-cebulowy)

SJP.pl

# beszamelowy

związany z beszamelem

SJP.pl

# beszczyński

nazwisko

SJP.pl

# beszong

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. nasyp kolejowy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) (gwara.) Czamu pasymy kozy na beszongu? → Dlaczego pasiemy kozy na nasypie?

Wiktionary

# beszperactwi

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gałgaństwo, niewłaściwe postępowanie

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beszperactwo n.

Wiktionary

# beszperactwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gałgaństwo, niewłaściwe postępowanie

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beszperactwi n.

Wiktionary

# besztać

czasownik

(1.1) ostro strofować

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kierownik beształ nas za każdym razem, gdy spóźnialiśmy się do pracy choćby pół minuty.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛʃtat͡ɕ, AS: beštać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. besztanie n., zbesztanie n.

czas. zbesztać dk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ganić

Wiktionary

# besztanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|besztać.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. zbesztanie n.

czas. besztać ndk., zbesztać dk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) łajanie, strofowanie, ruganie

Wiktionary

# beszung

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. nasyp kolejowy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) (gwara.) Czamu pasymy kozy na beszungu? → Dlaczego pasiemy kozy na nasypie?

Wiktionary

# bet

kołderka dla niemowląt; becik

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zgrub. od: becik

(1.2) pot. pościel

(1.3) druga litera alfabetów semickich: m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego (ب), hebrajskiego (ב), syryjskiego (ܒ);

Wiktionary

Bet (ב , ب‍ , ܒ) – druga litera alfabetów semickich, m.in. alfabetu fenickiego, hebrajskiego i syryjskiego.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: bɛt, AS: bet

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. becik mrz.

Wiktionary

# bet-choron

Bet-Choron (lub Betoron, Bejt-Choron, Bethora, Beith Horon) („dom Horona”) – starożytne miasto z czasów biblijnych, położone przy ważnej drodze z Jerozolimy w górę doliny Ajalon. Miasto miało dwie części, oddalone o około 2 km, zwane Bet-Choron Górne (obecnie Beit ‘Ur al-Fauqa) oraz Bet-Choron Dolne (obecnie Beit ‘Ur al-Tahta). Strategiczne znaczenie miała przełęcz między obiema częściami.

Wikipedia

# bet-sur

starożytne miasto w Palestynie, na południe od Jerozolimy

SJP.pl

# bet-szean

miasto w Izraelu

SJP.pl

# bet-szemesz

miasto w Izraelu

SJP.pl

# beta

1. jedna z liter alfabetu greckiego;
2. środowiskowo o aucie marki BMW;
3. samochód typu Lancia Beta

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. nazwa drugiej litery alfabetu greckiego, β;

Wiktionary

Beta (wita, stgr. βῆτα, nw.gr. βήτα, pisana Ββ lub ϐ) – druga litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznaczała liczbę 2.Beta pochodzi od litery alfabetu fenickiego bet . Od bety pochodzą łacińskie B i cyrylickie Б i В.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Nauczyciel oznaczył kąt betą.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛta, AS: beta

Wiktionary

# beta-bloker

lek blokujący receptory beta w organizmie, co powoduje osłabienie oddziaływania adrenaliny, uspokojenie i zwolnienie akcji serca; betabloker

SJP.pl

# beta-karoten

organiczny związek chemiczny stosowany w chorobach wzroku i skóry; betakaroten, prowitamina A

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biochem. prowitamina witaminy A, barwnik roślinny nadający niektórym owocom i warzywom pomarańczowy kolor;

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛta‿kaˈrɔtɛ̃n, AS: beta‿karotẽn

Wiktionary

# beta-metyloguanidynooctowy

kwas beta-metyloguanidynooctowy - organiczny związek chemiczny występujący głównie w mięśniach i ścięgnach; kreatyna

SJP.pl

# beta-test

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) neol. jeden z końcowych etapów tworzenia produktu, na ogół oprogramowania, gry komputerowej, polegający na udostępnieniu jego niedokończonej wersji wybranej grupie użytkowników celem znalezienia błędów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) (…) no, powiedzmy, że byłem bardzo zaskoczony tym, jak przebiegł pierwszy oficjalny beta-test tej gry.

Wiktionary

# beta-tester

osoba testująca jakość oprogramowania komputerowego przed jego wydaniem; betatester, beta tester

SJP.pl

# betaaktywny

emitujący promienie beta; betapromieniotwórczy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) fiz. wytwarzający promieniowanie beta

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) betapromieniotwórczy

Wiktionary

# betabion

preparat zawierający tiaminę

SJP.pl

# betabloker

lek blokujący receptory beta w organizmie, co powoduje osłabienie oddziaływania adrenaliny, uspokojenie i zwolnienie akcji serca; beta-bloker

SJP.pl

# betaina

związek organiczny, metylowa pochodna aminokwasu, występująca w małych ilościach w tkankach zwierzęcych, w znacznie większych - w roślinnych, mająca zastosowanie w medycynie i metalurgii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. związek organiczny będący pochodną glicyny, występuje m.in. w burakach cukrowych, szpinaku czy pszenicy i stanowi produkt uboczny przemysłu cukrowniczego;

(1.2) chem. związek organiczny będący jonem obojnaczym, w którym ładunek dodatni nie sąsiaduje z ładunkiem ujemnym i zlokalizowany jest na atomie oniowym niepołączonym z żadnym atomem wodoru;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W hodowli zwierząt betaina jest stosowana jako dodatek do paszy.

(1.2) Niektóre betainy wykorzystywane są w detergentach.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. betainowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) betaina glicynowa, trimetyloglicyna, N,N,N-trimetyloglicyna, TMG, trimetyloamoniooctan

Wiktionary

# betainowy

→ betaina

SJP.pl

#### Patrz:

betaina

# betakaroten

organiczny związek chemiczny stosowany w chorobach wzroku i skóry; beta-karoten, prowitamina A

SJP.pl

β-Karoten – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, prowitamina witaminy A i najbardziej aktywny jej izomer. Neutralizuje rodniki w organizmie, stosowany jest jako lek w chorobach wzroku i skóry.

Wikipedia

# betania

miasto w Kolumbii

SJP.pl

- Betania (Palestyna) – biblijna nazwa współczesnego miasta Al-Ajzarijja w Palestynie koło Jerozolimy
- Betania (Kolumbia) – miasto w Kolumbii
- Betania (Gruzja) – wieś w Gruzji

Wikipedia

# betanina

glikozyd, naturalny czerwony barwnik (E162); czerwień buraczana

SJP.pl

Betanina, czerwień buraczana, E162 – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów. Naturalny barwnik spożywczy koloru ciemnoczerwonego do fioletowego, otrzymywany z buraka ćwikłowego. W zastosowaniach spożywczych jest nieszkodliwa (zostaje całkowicie wydalona z organizmu wraz z moczem).

Wikipedia

# betanka

1. mieszkanka Betanii
2. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kośc. zakonnica z katolickiego Zgromadzenia Sióstr Rodziny Betańskiej;

(1.2) mieszkanka Betanii

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Betania ż.

:: fm. betańczyk m.

przym. betański

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) CSFB

Wiktionary

# betanki

1. mieszkanka Betanii
2. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej

SJP.pl

Betanki, Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej (łac. Congregatio Sororum Familae Betanensis, CSFB) – rzymskokatolickie żeńskie zgromadzenie zakonne zatwierdzone 25 stycznia 1992 roku przez papieża Jana Pawła II.

Wikipedia

# betański

→ Betania

SJP.pl

#### Patrz:

Betania

# betapromieniotwórczy

emitujący promienie beta; betaaktywny

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) fiz. wytwarzający promieniowanie beta

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) betaaktywny

Wiktionary

# betaterapia

radioterapia wykorzystująca promieniowanie beta

SJP.pl

# betatester

osoba testująca jakość oprogramowania komputerowego przed jego wydaniem; beta-tester, beta tester

SJP.pl

# betatron

rodzaj akceleratora cyklicznego do przyśpieszania elektronów

SJP.pl

Betatron – akcelerator indukcyjny, rodzaj akceleratora cyklicznego, służący do przyspieszania elektronów.

Wikipedia

# betatronowy

związany z betatronem

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z betatronem, dotyczący betatronu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. betatron mrz.

Wiktionary

# betel

1. krzew pnący krajów tropikalnych; pieprz żuwny;
2. podniecający środek do żucia wytwarzany m.in. z liści tej rośliny, popularny na Wschodzie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. bibl. miasto wymienione w Biblii, utożsamiane z ruinami w pobliżu miejscowości Bajtin na Zachodnim Brzegu;

Wiktionary

- Betel – miasto biblijne w starożytnej Palestynie
- betel – rodzaj używki popularnej w krajach Azji Południowej i Południowo-Wschodniej
- betel – pieprz betelowy, roślina, której liście wykorzystywane są jako zewnętrzny składnik betelu (używki)
- betel – palma betelowa, areka, roślina, której nasiona wykorzystywane są jako wewnętrzny składnik betelu (używki)
- Betel – ośrodek koordynujący działalność Świadków Jehowy w danym kraju
- Betel – niezależny megakościół charyzmatyczny położony w Redding (Kalifornia)

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) I mieszkała pod palmą Debora między Rama i między Betel na górze Efraim, i chodzili do niej synowie Izraelscy na sąd.

Wiktionary

# betelgeza

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) astr. czerwony nadolbrzym w Orionie;

Wiktionary

Betelgeza (Betelgeuse, Alfa Orionis) – czerwony nadolbrzym w gwiazdozbiorze Oriona, dziewiąta pod względem jasności gwiazda na nocnym niebie (+0,45m). Jest odległa od Słońca o około 640 lat świetlnych, jednak odległość jest wyznaczona z dużą niepewnością.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Z całą pewnością ozdobą zimowego nieba jest Orion z powodu swej wielkości i pięknych jasnych gwiazd: wspomnianego już Pasa Oriona oraz czerwonawej Betelgezy i bardzo jasnego Rigela.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Betelgeuse, α Orionis

Wiktionary

# betelowy

związany z betelem

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z betelem

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. betel mrz.

Wiktionary

# betesda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) bibl. hist. nazwa antycznej sadzawki zlokalizowanej w północnej części starej Jerozolimy;

Wiktionary

Sadzawka Owcza lub Betesda (hebr. ‏בית חסדא‎, beth hesda – „Dom miłosierdzia” lub „Dom łaski”) – sadzawka, czyli basen wodny w muzułmańskiej dzielnicy Jerozolimy, w dolinie Bet Zeta, obok Bazyliki św. Anny.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W Jerozolimie zaś znajduje się Sadzawka Owcza, nazwana po hebrajsku Betesda, zaopatrzona w pięć krużganków sic..

(1.1) Te widokówki kupiliśmy po zwiedzeniu Betesdy.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Sadzawka Owcza

Wiktionary

# betfage

Betfage – aram. Bēt Pāgē (dom zielonych fig); starożytna miejscowość biblijna, położona na wschodnim zboczu Góry Oliwnej, niedaleko Betanii; sanktuarium franciszkanów Kustodii Ziemi Świętej, upamiętniające początek triumfalnego wjazdu Jezusa na osiołku do Jerozolimy.

Wikipedia

# bethesda

Bethesda – miejscowość spisowa (obszar niemunicypalny) w hrabstwie Montgomery w amerykańskim stanie Maryland. Należy do obszaru metropolitalnego Waszyngtonu. CNNMoney w 2012 roku uhonorowało je tytułem „najlepiej zarabiającego miasta” w Ameryce.

Wikipedia

# betis

Real Betis Balompié, hiszpański klub sportowy ze stolicy Andaluzji, założony w 1907 roku

SJP.pl

# betka

1. potocznie: coś mało ważnego; drobnostka, drobiazg, błahostka;
2. potocznie: coś łatwego; łatwizna, pryszcz, pestka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. gwara. lichy, drobny nieszlachetny grzyb jadalny

(1.2) pot. przen. coś mało istotnego

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Jak człowiek wierzy w siebie to cała reszta to betka / Nie ma takiej rury na świecie, której nie można odetkać.

Wiktionary

# bętkowski

nazwisko

SJP.pl

- Andrzej Bętkowski (ur. 1951) – polski polityk
- Jacek Bętkowski (1904–1980) – cichociemny
- Nikodem Bętkowski (1812–1864) – poseł do Sejmu Krajowego Galicji
- Jerzy Bętkowski (1929–2017) – polski koszykarz
- Tadeusz Bętkowski (1889–1966) – chirurg wojskowy
- Teofil Bętkowski (1842–1933) – podporucznik, weteran powstania styczniowego
- Walerian Bętkowski (1899–1964) – botanik

Wikipedia

# betleemski

przymiotnik

(1.1) daw. betlejemski

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Myślę, że Jezusikowi i Matce w stajence Betleemskiej nie mogło być lepiej.

Wiktionary

# betlej

nazwisko

SJP.pl

Betlej – polskie nazwisko.

Osoby noszące nazwisko Betlej:

- Andrzej Tadeusz Betlej (ur. 1971) – polski historyk sztuki, doktor habilitowany nauk humanistycznych, od 2020 dyrektor Zamek Królewskiego na Wawelu – Państwowych Zbiorów Sztuki.
- Stanisław Ludwik Betlej ps. Lampart (1910–1945) – polski żołnierz, kapitan piechoty Wojska Polskiego.

Wikipedia

# betlejem

miasto w Palestynie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w środkowej części Palestyny;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Do Betlejemu pełni radości, / Śpieszmy powitać Jezusa małego (…)

(1.1) Rzemieślnicy z Betlejem wyrabiają pamiątki z masy perłowej.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈtlɛjɛ̃m, AS: betlei ̯ẽm

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. betlejemczyk mos., betlejemka ż., betlejemita mos., betlejemitka ż., betlejka ż.

przym. betlejemski

Wiktionary

# betlejemczyk

mieszkaniec Betlejem

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Betlejem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ahmed spotkał starszego betlejemczyka przed meczetem.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. betlejemita m., Betlejem n., betlejka ż.

:: fż. betlejemitka ż., betlejemka ż.

przym. betlejemski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) betlejemita

Wiktionary

# betlejemita

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Betlejem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. betlejemczyk m., Betlejem n., betlejka ż.

:: fż. betlejemitka ż., betlejemka ż.

przym. betlejemski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) betlejemczyk

Wiktionary

# betlejemitka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Betlejem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Żanna spotkała zgarbioną betlejemitkę w drodze na suk.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. betlejemka ż., Betlejem n., betlejka ż.

:: fm. betlejemczyk m., betlejemita m.

przym. betlejemski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) betlejemka

Wiktionary

# betlejemka

mieszkanka Betlejem

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Betlejem

Wiktionary

- „Betlejemka” – ośrodek szkolenia PZA w Dolinie Gąsienicowej w Tatrach
- Betlejemka – polana w Orawicach na Słowacji
- Betlejemka – alternatywna nazwa jasełek

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Drogę zaszła im potężna betlejemka z koszem fig na głowie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. betlejemitka ż., Betlejem n., betlejka ż.

:: fm. betlejemczyk m., betlejemita m.

przym. betlejemski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) betlejemitka

Wiktionary

# betlejemski

przymiotnik od: Betlejem

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Betlejem, związany z Betlejem

(1.2) odnoszący się do Bożego Narodzenia, związany z Bożym Narodzeniem

przymiotnik jakościowy

(2.1) charakterystyczny dla Betlejem lub betlejemitów, mający cechy lub właściwości przypisywane Betlejem lub betlejemitom

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Betlejemską pasterkę transmitowała też polska telewizja.

(1.2) …specjalistyczna firma zdejmuje ze słupów świąteczne ozdoby w kształcie gwiazdy betlejemskiej.

(1.2) O, gwiazdo betlejemska, zaświeć na mym niebie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛtlɛˈjɛ̃msʲci, AS: betlei ̯ẽmsʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Betlejem n., betlejemita mos., betlejemitka ż., betlejemczyk mos., betlejemka ż., betlejka ż.

Wiktionary

# betlejewski

nazwisko

SJP.pl

# betlejka

regionalnie: szopka bożonarodzeniowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg. model stajenki betlejemskiej, zwykle ze żłobkiem i figurkami

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Betlejka Michała jest jedną z największych w kraju.

(1.1) Budowę XVII-wiecznej podziemnej kaplicy zwanej Betlejką przypisuje się Jerzemu Ossolińskiemu.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Betlejem n., betlejemita mos., betlejemczyk mos., betlejemitka ż., betlejemka ż.

przym. betlejemski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) szopka, stajenka, żłóbek; ; gw-pl|Górny Śląsk|betlyjka.

Wiktionary

# betlejym

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. szopka, jasełka

Wiktionary

# betlować

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wyłudzać, chodzić po prośbie

Wiktionary

# betlyjka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. stajenka, szopka

Wiktionary

# beton

twardy materiał budowlany z cementu, kruszywa i wody

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bud. materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

(1.2) przen. iron. grupa konserwatystów lub nieusuwalnych notablów

(1.3) środ. przestępcze chleb

(1.4) drink zawierający jako główne składniki becherowkę i tonik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przen. iron. konserwatysta lub nieusuwalny notabl

(2.2) przen. iron. człowiek słabo przyswajający nowe wiadomości

Wiktionary

Beton – niejednorodny i wielofazowy kompozyt, powstały głównie z cementu, kruszywa i wody, które po wymieszaniu stają się ciałem lepkoplastyczno-stałym. Mieszanka ta dzięki hydratacji cementu przechodzi w ciało stałe, które w czasie dojrzewania wciąż zmienia swoje właściwości. Jest jednym z najbardziej powszechnych materiałów budowlanych we współczesnym budownictwie.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Zaprojektowano mur oporowy z betonu.

(1.2) Ależ z niego beton.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛtɔ̃n, AS: betõn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. betonik mrz., betoniak mrz., betonit mrz., betonka, ż., betonownia ż., betoniarnia ż., betoniarka ż., betoniarz mos., betoniara ż., betonowanie n., obetonowanie n., obetonowywanie n., wbetonowanie n., wybetonowanie n., zabetonowanie n.

czas. betonować ndk., obetonować dk., obetonowywać ndk., wbetonować dk., wybetonować dk., zabetonować dk.

przym. betonowy, betoniarski

przysł. betonowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) konserwa, konserwatyści, reakcjoniści, siły wsteczne, twardogłowi, wstecznicy

(2.1) konserwatysta, reakcjonista, twardogłowy, wstecznik

Wiktionary

# betoniak

potocznie: dom zbudowany z płyt betonowych i gotowych elementów

SJP.pl

# betoniara

zgrubienie od: betoniarka

SJP.pl

# betoniareczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: betoniarka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. betoniarka ż.

Wiktionary

# betoniarka

1. maszyna wyrabiająca beton przez mieszanie cementu, żwiru, wody i piasku;
2. ciężarówka do przewożenia gotowego betonu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bud. maszyna do wyrobu betonu

(1.2) mot. bud. samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej

Wiktionary

Betoniarka – urządzenie budowlane służące do mieszania cementu, wody oraz piasku i żwiru (jako kruszywa) w celu utworzenia jednorodnej masy (mieszanki betonowej).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Do zaspokojenia potrzeb niewielkiej budowy wystarczy jedna betoniarka.

(1.2) Przy betonowaniu mostu betoniarki jeździły jedna za drugą.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛtɔ̃ˈɲarka, AS: betõńarka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beton m., betonit m., betoniak m., betonka ż., betonownia ż., betoniarnia ż., betoniarz m., betonowanie n.

:: zdrobn. betoniareczka ż.

czas. betonować ndk.

przym. betonowy, betoniarski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) betonowóz, pot. gruszka

Wiktionary

# betoniarnia

wytwórnia wyrobów betonowych, stosowanych jako prefabrykaty budowlane

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bud. techn. wytwórnia wyrobów betonowych

Wiktionary

Betonownia – zespół urządzeń przeznaczony do produkcji masy betonowej od etapu pobrania kruszywa, aż do wydania masy betonowej.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛtɔ̃ˈɲarʲɲa, AS: betõńarʹńa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beton m., betoniak m., betonit m., betonownia ż., betoniarka ż., betoniarz m., betonowanie n.

przym. betonowy, betoniarski

czas. betonować ndk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) betonownia

Wiktionary

# betoniarski

przymiotnik od: betoniarz

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z osobą lub zawodem betoniarza

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. betoniarz mos., betoniarka ż., betoniarnia ż., beton mrz., betoniak m., betonit m., betonownia ż., betonowanie n.

czas. betonować ndk., zabetonować dk., wybetonować dk., obetonować dk., podbetonować dk.

przym. betonowy

Wiktionary

# betoniarz

osoba zawodowo zajmująca się wytwarzaniem lub wylewaniem betonu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) robotnik wyrabiający beton i przedmioty z betonu lub zatrudniony przy betonowaniu czegoś

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beton m., betonit m., betoniak m., betonka ż., betonownia ż., betoniarnia ż., betoniarka ż., betonowanie n.

czas. betonować ndk.

przym. betonowy, betoniarski

Wiktionary

# betonik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od beton

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beton m.

Wiktionary

# betonomieszarka

urządzenie do mieszania betonu

SJP.pl

# betonoskop

przyrząd określający jakość betonu przez pomiar prędkości rozchodzenia się fali ultradźwiękowej

SJP.pl

Betonoskop – rodzaj urządzenia, które służy do określania właściwości betonu przez pomiar prędkości rozchodzenia się w nim fali ultradźwiękowej. Podczas badań wykorzystuje się ultradźwięki o częstotliwościach np. 24 kHz, 37 kHz, 54 kHz (jako typowych), oraz 82 kHz i 150 kHz.

Wikipedia

# betonować

1. zalewać betonem lub budować z betonu;
2. w przenośni: utrwalać coś, czyniąc twardym, mocnym, niewzruszonym, np. betonować poglądy, stanowisko

SJP.pl

czasownik

(1.1) pokrywać coś betonem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Najpierw wykopują fundamenty, potem je betonują.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛtɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: betõnovać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beton m., betonit m., betoniak m., betonka ż., betoniarka ż., betoniarz m., betoniarnia ż., betonownia ż., betonowanie n.

czas. zabetonowywać ndk., zabetonować dk., obetonować ndk., wybetonować dk.

przym. betonowy, betoniarski

Wiktionary

# betonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zalewanie lub pokrywanie czegoś betonem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Przy betonowaniu mostu betoniarki jeździły jedna za drugą.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beton m., betonit m., betoniak m., betonka ż., betonownia ż., betoniarnia ż., betoniarka ż., betoniarz m.

czas. betonować ndk.

przym. betonowy, betoniarski

Wiktionary

# betonownia

1. wytwórnia wyrobów betonowych i żelbetonowych stosowanych jako prefabrykaty budowlane;
2. zespół urządzeń do produkcji masy betonowej

SJP.pl

Betonownia – zespół urządzeń przeznaczony do produkcji masy betonowej od etapu pobrania kruszywa, aż do wydania masy betonowej.

Wikipedia

# betonowo-kamienny

zrobiony z betonu i kamienia (np. budowla betonowo-kamienna)

SJP.pl

# betonowóz

ciężarowy samochód przystosowany do przewożenia betonu

SJP.pl

Betonowóz lub betoniarka-samochód, potocznie gruszka do betonu – samochód ciężarowy przeznaczony do przewozu mieszanki betonowej. Mieszarka bębnowa zapobiega rozwarstwieniu znajdującej się w bębnie mieszanki betonowej.

Wikipedia

# betonowy

przymiotnik od: beton

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) wykonany z betonu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Drogi o nawierzchni betonowej należą w Polsce do rzadkości.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛtɔ̃ˈnɔvɨ, AS: betõnovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beton m., betonit m., betoniak m., betonka ż., betonownia ż., betoniarnia ż., betoniarka ż., betoniarz m., betonowanie n.

czas. betonować ndk.

przym. betoniarski

Wiktionary

# betonoza

pogardliwie: nadmierne stosowanie betonu, zwykle powiązane z usuwaniem zieleni

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pejor. nadmierne wykorzystanie betonu w architekturze przestrzeni publicznych, często w połączeniu z likwidacją terenów zielonych;

Wiktionary

Betonoza – określenie stosowane wobec przestrzeni publicznych, w których zastosowano beton i/lub wyroby betonowe w ilościach nadmiarowych, co często wiąże się z likwidacją miejskiej zieleni i tym samym jej zalet dla miasta (np. zacienienie, obniżenie temperatury).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Po latach betonozy samorządy zaczęły na nowo obsadzać roślinami miejskie ulice i place, oddawać do użytku nowe skwery, parki kieszonkowe.

Wiktionary

# betsabee

postać biblijna

SJP.pl

# betsaida

Betsaida (hebr. ‏בֵּית צַידָאּ‎, beth-tsaida; gr. Βηθσαϊδά, pol. Dom rybaka, Dom polowania lub Dom polowania/dziczyzny), Liwias, Julias (być może Bet-Ramta(?)) – biblijne miasto, obok Jerozolimy i Kafarnaum najczęściej wymieniana miejscowość w Ewangeliach. Położona była na terytorium Filipa Tetrarchy (jeden z synów Heroda Wielkiego), w pobliżu ujścia Jordanu do jeziora Genezaret. Betsaida wraz z Kafarnaum i Korozain zwane często są przez współczesnych uczonych „trójkątem ewangelicznym”, gdzie Jezus był najbardziej aktywny (Mt 11, 20–24; Łk 10, 13–15).

Wikipedia

# bettino

obce imię męskie

SJP.pl

# betty

[czytaj: beti] obce imię żeńskie

SJP.pl

Betty – angielskie imię. Jest to zdrobnienie od imienia Elizabeth (Elżbieta).

Wikipedia

# betula

krzew lub drzewo z rodziny brzozowatych, o charakterystycznej białej lub szarej korze, występujące w wielu gatunkach głównie w strefie klimatu umiarkowanego i zimnego półkuli północnej; brzoza

SJP.pl

Wikipedia

# betulina

biały barwnik zawarty w komórkach kory brzozowej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy trójterpenów, metabolit roślinny występujący m.in. w brzozie;

Wiktionary

Betulina – organiczny związek chemiczny z grupy trójterpenów, pięciocykliczny diol (dwuhydroksylowa pochodna lupenu) występujący w znacznych ilościach (do 30% w suchej masie) w korze brzozy (łac. Betula), od której wziął swą nazwę.

Betulinie przypisuje się charakterystyczny biały kolor kory brzozy. Kora ta stanowi płaszcz ochronny brzozy, który zapewnia odporność zarówno na silne nasłonecznienie, jak i niekorzystne temperatury. Betulinę można wyizolować z białej kory brzozy z wydajnością ok. 20% poprzez ekstrakcję chloroformem (do ekstrakcji można też użyć proste alkohole). Po raz pierwszy została uzyskana w roku 1788 przez rosyjskiego naukowca Tobiasa Lowitza (ros. Товий Егорович Ловиц).

Wikipedia

# betulinowy

kwas betulinowy - kwas organiczny o działaniu bakteriobójczym

SJP.pl

# bety

wymięta pościel

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) pot. pościel

(1.2) pot. rzeczy osobiste

(1.3) reg. bukowski pow. sanocki: piżama

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Tam się suszą bety naszego dzieciątka.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛtɨ, AS: bety

Wiktionary

# betycki

→ Betyka (kraina w Hiszpanii)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Betyką, dotyczący Betyki

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Betyka ż.

Wiktionary

# betyka

dawna kraina w południowej Hiszpanii

SJP.pl

Wikipedia

# betyl

kamienny słup w świątyniach lub na otwartej przestrzeni, czczony przez ludy semickie jako siedziba bóstwa

SJP.pl

Betyle – duże, pionowo ustawione kamienie, za pośrednictwem których oddawano cześć bóstwom w kulturze m.in. Sumerów, Babilończyków, Nabatejczyków i Fenicjan. Wyraz betyl ma pochodzenie semickie i oznacza dom boga.

Wikipedia

# beveridge

Beveridge – miasto w Australii, w stanie Wiktoria.

Wikipedia

# bewatron

cykliczny akcelerator cząstek naładowanych; kosmotron; synchrotron protonowy

SJP.pl

# beyoncé

[czytaj: bijonSI, bejonSE] obce imię żeńskie

SJP.pl

Beyoncé (wym. [biˈjɒnseɪ]) Giselle Knowles-Carter (ur. 4 września 1981 w Houston) – amerykańska piosenkarka muzyki pop i R&B, aktorka, autorka piosenek, producentka muzyczna, tancerka, reżyserka i businesswoman.

Wikipedia

# bez

krzew hodowany jako roślina ozdobna; lilak

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kolor podobny do koloru kawy z mlekiem

(1.2) część odzieży w kolorze beżu (1.1)

przymiotnik

(2.1) mający kolor kawy z mlekiem

Wiktionary

Bez, dziki bez, bzowina (Sambucus L.) – rodzaj roślin należący do rodziny piżmaczkowatych. Dawniej włączany był do przewiertniowatych (Caprifoliaceae) lub bzowatych. Obejmuje ponad 20 gatunków, występujących głównie na półkuli północnej w klimacie od umiarkowanego do podzwrotnikowego, w strefie równikowej rośliny te rosną w górach, na półkuli południowej w Ameryce Południowej oraz wschodniej Australii. W Polsce rosną dziko trzy gatunki: bez czarny (S. nigra), bez hebd (S. ebulus) i bez koralowy (S. racemosa).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Ona wybrała sportowy samochód, który miał wyraźny odcień beżu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛʃ, AS: beš

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. beżowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(2.1) beżowy

Wiktionary

# bez-

przedrostek

(1.1) …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) beznadziejny, bezmyślny, beztroski

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛz, AS: bez

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) a-, nie-

Wiktionary

# beza

ciastko z ubitej piany z białek

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cuk. kulin. ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;

Wiktionary

Beza – słodki wyrób cukierniczy wykonany z masy z białek jaj kurzych i cukru pudru (lub cukru kryształowego) upieczonej w niskiej temperaturze. Używane na ciastka oraz torty, wówczas przekładane bądź ozdabiane różnego rodzaju kremami. Bezy, jako ciastka, często podawane są bez dodatków, występują wówczas najczęściej w postaci małych, nieregularnych stożków. W zależności od temperatury pieczenia, ilości cukru oraz stopnia ostudzenia, bezy w środku są kruche (wysoka temp.) bądź lekko ciągliwe (niska).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Poproszę dwie bezy i herbatę z cytrynką.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛza, AS: beza

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezowy

Wiktionary

# bezabonamentowy

pozbawiony abonamentu

SJP.pl

# bezacetonowy

taki, który nie ma acetonu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) chem. niezawierający acetonu

Wiktionary

# bezadresowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezadresowe; cecha tych, którzy są bezadresowi

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezadresowy

przysł. bezadresowo

Wiktionary

# bezadresowy

taki, który nie ma adresu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niemający odbiorcy, adresata

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezadresowość ż.

Wiktionary

# bezakcentowy

taki, który nie ma akcentu

SJP.pl

# bezakcyzowy

przymiotnik

(1.1) taki, za który akcyza nie została zapłacona, choć być powinna

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzakt͡sɨˈzɔvɨ, AS: bezakcyzovy

Wiktionary

# bezalkoholowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezalkoholowe; cecha tych, którzy są bezalkoholowi

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezalkoholowy

przysł. bezalkoholowo

Wiktionary

# bezalkoholowy

niezawierający alkoholu

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) niezawierający, pozbawiony alkoholu

(1.2) taki, w którym nie sprzedaje się alkoholu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Poproszę dwa piwa bezalkoholowe.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ, AS: bezalkoχolovy

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezalkoholowo

rzecz. bezalkoholowość ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pot. bez dopingu

Wiktionary

# bezalternatywność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sytuacja, w której nie ma możliwości żadnego wyboru

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Przedmiotem ironicznych demaskacji bywa pozór udający istotę rzeczy, pozór prawdy chcący uchodzić za prawdę samą, zadufanie w przebiegłość i siłę czy przywiązanie do pojęć fałszywych, słowem – pogląd o bezalternatywności tego, co zwykliśmy uważać za rzeczywiste.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezalternatywny

Wiktionary

# bezalternatywny

przymiotnik

(1.1) jedyny możliwy, pozbawiony alternatywy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezalternatywność ż.

Wiktionary

# bezan

rodzaj żagla

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żegl. żagiel na bezanmaszcie

Wiktionary

Bezan – tylny żagiel na jednostce żaglowej, co najmniej dwumasztowej, pod warunkiem, że jest to ożaglowanie skośne (suche), np. na jolu, keczu, barkentynie, czy barku. Na brygantynie tylny maszt to zwykle grotmaszt, podobnie na brygu.

Wikipedia

# bezanmaszt

położony najbliżej rufy maszt żaglowca, ze skośnym żaglem

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żegl. tylny maszt co najmniej dwumasztowca o ożaglowaniu skośnym

(1.2) żegl. tylny maszt statku co najmniej dwumasztowego, niebędący grotmasztem

Wiktionary

Bezan – tylny żagiel na jednostce żaglowej, co najmniej dwumasztowej, pod warunkiem, że jest to ożaglowanie skośne (suche), np. na jolu, keczu, barkentynie, czy barku. Na brygantynie tylny maszt to zwykle grotmaszt, podobnie na brygu.

Wikipedia

# bezansztaksel

trójkątny żagiel; apsel

SJP.pl

Apsel, bezansztaksel – żagiel należący do grupy sztaksli o kształcie trójkątnym. Zawieszany jest między grotmasztem i bezanmasztem na (zwykle wypinanym) sztagu bezanmasztu. Zastosowanie go w zwykłym takielunku dwumasztowym wymaga na ogół zrzucenia grota i wypięcia bomu na stałe, lub tylko na czas zwrotu, tzn. apsel praktycznie uniemożliwia halsowanie przy pełnym ożaglowaniu. Pierwszy raz zastosowany na keczu sztakslowym Vamarie w 1933 roku.

Wikipedia

# bezapelacyjnie

przysłówek

(1.1) w sposób ostateczny, kategorycznie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Dzielnicowy przerwał dyskusję bezapelacyjnie, każąć się wszystkim rozejść.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezapelacyjność ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieodwołalnie

Wiktionary

# bezapelacyjność

→ bezapelacyjny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezapelacyjne

Wiktionary

#### Patrz:

bezapelacyjny

#### Powiązane:

przym. bezapelacyjny

przysł. bezapelacyjnie

Wiktionary

# bezapelacyjny

niedopuszczający sprzeciwu; nieodwołalny; ostateczny

SJP.pl

# bezargumentowy

niezawierający argumentów

SJP.pl

# bezatomowy

1. strefa bezatomowa - obszar wolny od broni jądrowej;
2. w matematyce: miara bezatomowa - rodzaj miary, przy której dowolny zbiór miary dodatniej można podzielić na dwa zbiory również miary dodatniej

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) nieposiadający broni jądrowej

(1.2) nieposiadający elektrowni jądrowych

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Jak się wydaje, powodem tego są różnice natury ideowej — Austria stoi na pozycji państwa bezatomowego w najszerszym tego słowa znaczeniu, podczas kiedy Czechy akceptują energię jądrową jako jedno ze źródeł energetycznych.

Wiktionary

# bezatutowy

w kartach: bez uprzywilejowanego koloru

SJP.pl

# bezawaryjnie

przysłówek

(1.1) w sposób pozbawiony awarii

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezawaryjność ż.

przym. bezawaryjny

Wiktionary

# bezawaryjność

→ bezawaryjny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezawaryjne

Wiktionary

#### Patrz:

bezawaryjny

#### Powiązane:

przym. bezawaryjny

przysł. bezawaryjnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieawaryjność, niezawodność

Wiktionary

# bezawaryjny

odbywający się, przebiegający bez awarii

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) techn. działający bez problemów, awarii, usterek

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezawaryjność ż.

przysł. bezawaryjnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieawaryjny, niezawodny

Wiktionary

# bezbakteryjny

pozbawiony bakterii, wolny od bakterii; jałowy

SJP.pl

# bezbalastowy

taki, który nie ma balastu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) żegl. niemający balastu

Wiktionary

# bezbarwnie

przysłówek

(1.1) w sposób bezbarwny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbarwność ż.

przym. bezbarwny

Wiktionary

# bezbarwniej

stopień wyższy od przysłówka: bezbarwnie

SJP.pl

# bezbarwniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezbarwny; bardziej bezbarwny

SJP.pl

# bezbarwność

→ bezbarwny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezbarwne

Wiktionary

#### Patrz:

bezbarwny

#### Przykłady

(1.1) Psychastenia została opisana przez Janeta, który identyfikował ją z nerwicą natręctw. (…) Psychastenia to poczucie obcości, natręctwa i lęki, bezbarwność świata i obojętność wobec zjawisk w nim zachodzących.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezbarwny

przysł. bezbarwnie

Wiktionary

# bezbarwny

1. przezroczysty;
2. niemający barwy, wyrazistego koloru;
3. mało interesujący, pozbawiony wyrazistości; nijaki, mdły

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony

(1.2) przen. niczym się nie wyróżniający

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na przystawionych do fotela stojakach chwiały się szklane pojemniki z bezbarwnymi płynami.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈbarvnɨ, AS: bezbarvny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbarwność ż.

przysł. bezbarwnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) achromatyczny

(1.2) szary, nijaki, przeciętny

Wiktionary

# bezbateryjny

działający bez baterii

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) mogący działać bez baterii

Wiktionary

# bezbelkowy

taki, który nie ma belki

SJP.pl

# bezbiałkowy

taki, który nie ma białka

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niezawierający białka

Wiktionary

# bezbiegunowy

przymiotnik

(1.1) niemający biegunów

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzbʲjɛɡũˈnɔvɨ, AS: bezbʹi ̯egũnovy

Wiktionary

# bezbiletowy

1. nie wymagający posiadania biletu, np. odprawa bezbiletowa;
2. bez biletu, nieposiadający biletu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który nie posiada biletu; wykonany bez posiadania biletu

(1.2) taki, w którym nie wykorzystuje się biletów

Wiktionary

# bezblaszkowiec

grzyb bez blaszek, z klasy podstawczaków (według dawnej taksonomii)

SJP.pl

# bezboleśnie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób bezbolesny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ukończył przygotowanie korespondencyjnej metody by progresywnie odzwyczajać się bezboleśnie od tytoniu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzbɔˈlɛɕɲɛ, AS: bezboleśńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbolesność ż.

przym. bezbolesny

Wiktionary

# bezbolesność

→ bezbolesny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest bezbolesne

Wiktionary

#### Patrz:

bezbolesny

#### Przykłady

(1.1) Znieczulenie to wprowadzenie pacjenta w stan bezbolesności.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezbolesny

przysł. bezboleśnie

Wiktionary

# bezbolesny

1. niewywołujący bólu;
2. niesprawiający przykrości; łagodny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niepowodujący, niesprawiający bólu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Poddałem się bezbolesnej depilacji klatki piersiowej.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbolesność ż.

przysł. bezboleśnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niebolesny

Wiktionary

# bezbożeństwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przest. rel. bezbożnictwo

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzbɔˈʒɛ̃j̃stfɔ, AS: bezbožẽĩ ̯stfo

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbożnictwo n., bezbożnik m., bezbożnica ż.

przym. bezbożny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ateizm, ateuszostwo, bezbożność, bezbożnictwo

Wiktionary

# bezbożnica

kobieta bezbożna, niewierząca w istnienie Boga, sprzeciwiająca się dogmatom lub innym prawom religijnym

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. dziś pot. lekcew. lub obraź. kobieta negująca istnienie boga lub bogów, występująca przeciw religii

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzbɔʒʲˈɲit͡sa, AS: bezbožʹńica

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbożnictwo n., bezbożność ż.

:: fm. bezbożnik m.

przym. bezbożny

przysł. bezbożnie

Wiktionary

# bezbożnictwo

występowanie przeciwko bogu i religii; niewiara w istnienie boga

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przest. postawa negująca istnienie Boga

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zbudowany na niesprawiedliwości, oszustwie, bezbożnictwie, deprawacji – ludożerczy system kapitalizmu państwowego doprowadził bogaty do niedawna kraj do zupełnej ruiny (…).

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzbɔʒʲˈɲit͡stfɔ, AS: bezbožʹńictfo

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbożeństwo n., bezbożność ż., bezbożnik m., bezbożnica ż.

przym. bezbożny

przysł. bezbożnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ateizm, ateuszostwo, bezbożeństwo, bezbożność

Wiktionary

# bezbożnie

przysłówek

(1.1) przest. w sposób bezbożny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. przebóstwienie n., bezbożność ż., bezbożnik m., bezbożnica ż., bezbożnictwo n.

przym. bezbożny

Wiktionary

# bezbożniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezbożny

SJP.pl

# bezbożnik

człowiek nie wierzący w żadnego Boga, bożka; ateista

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. dziś pot. lekcew. albo obraź. osoba negująca istnienie Boga

Wiktionary

- Ateista – potocznie bezbożnik
- Bezbożnik – czasopismo satyryczne wydawane w latach 1922–1941 w ZSRR

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Widać to choćby w specyficznym obciążaniu Saula, który z charyzmatycznego przywódcy przemienił się w szaleńca i bezbożnika.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈbɔʒʲɲik, AS: bezbožʹńik

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbożność ż., bezbożnictwo n.

:: fż. bezbożnica ż.

przym. bezbożny

przysł. bezbożnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ateista

Wiktionary

# bezbożność

→ bezbożny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pejor. rel. postawa negująca istnienie Boga

(1.2) pejor. rel. rzecz, czyn będący przejawem bezbożności (1.1)

Wiktionary

#### Patrz:

bezbożny

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈbɔʒnɔɕt͡ɕ, AS: bezbožność

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. przebóstwienie n., bezbożnictwo n., bezbożnik m., bezbożnica ż.

przym. bezbożny

przysł. bezbożnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezbożnictwo; przest. bezbożeństwo

(1.2) bezbożnictwo

Wiktionary

# bezbożny

przestarzale:
1. niewierzący w Boga lub bogów; niereligijny, ateistyczny;
2. występujący przeciw religii, antyreligijny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pejor. rel. negujący istnienie boga/Boga

(1.2) pejor. rel. niemiły Bogu, sprzeczny z przykazaniami Boga

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Okrutna twa macocha na ołtarzach wiary
bezbożne Baalowi chce palić ofiary.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈbɔʒnɨ, AS: bezbožny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. przebóstwienie n., bezbożność ż., bezbożnictwo n., bezbożeństwo n., bezbożnik m., bezbożnica ż.

przysł. bezbożnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ateistyczny

Wiktionary

# bezbrakowy

taki, który nie ma braku

SJP.pl

# bezbramkowy

w sporcie: charakteryzujący się brakiem strzelonych bramek

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) sport. o meczu piłkarskim, o wyniku meczu piłkarskiego: zakończony remisem 0:0, zakończony bez strzelenia żadnej bramki

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Piłkarska reprezentacja Polski gra bez jaj, ale jej trener po bezbramkowym remisie z Grecją jest oczywiście zadowolony.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzbrãmˈkɔvɨ, AS: bezbrãmkovy

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezbramkowo

Wiktionary

# bezbrewny

przymiotnik

(1.1) rzad. pozbawiony brwi

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) rzad. bezbrwiowy

Wiktionary

# bezbrewy

przymiotnik

(1.1) rzad. taki, który nie ma brwi

Wiktionary

# bezbrody

1. niemający brody (zarostu);
2. czubatka polska bezbroda - rasa kury czubatej

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie mający brody (jako zarostu)

Wiktionary

# bezbronnie

przysłówek sposobu

(1.1) bez możliwości obrony; w sposób pozbawiony obrony

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezbronny

Wiktionary

# bezbronniejszy

dawny stopień wyższy od przymiotnika: bezbronny; bardziej bezbronny

SJP.pl

# bezbronność

→ bezbronny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezbronne; cecha tych, którzy są bezbronni

Wiktionary

#### Patrz:

bezbronny

#### Powiązane:

przym. bezbronny

przysł. bezbronnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezsilność, bezsiła, bezradność, niemożność

Wiktionary

# bezbronny

1. bez możliwości lub umiejętności obrony;
2. nieumiejący stawić czoła przeciwnościom; bezradny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie mający broni i możliwości obrony, obronienia się

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ciałem detektywa wstrząsnął lekki dreszcz. Ktoś buszował w apartamencie, podczas gdy on był praktycznie bezbronny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈbrɔ̃nːɨ, AS: bezbrõ•ny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbronność ż.

przysł. bezbronnie

Wiktionary

# bezbrwiowy

przymiotnik

(1.1) rzad. pozbawiony brwi

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) rzad. bezbrewny

Wiktionary

# bezbrzeżnie

przysłówek

(1.1) o obszarze bezgranicznie

(1.2) o uczuciu bezmiernie, ogromnie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Oparła się miękkiem dotknięciem swego ramienia na mojem ramieniu i tak szliśmy dalej po bezbrzeżnie pustych ulicach, nasłuchując ciągle, w której stronie huczą strzały.

(1.2) Czuła się tak znudzoną bezbrzeżnie, że żałosnym głosem prosiła wciąż uparcie, jak dziecko.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbrzeżność ż.

przym. bezbrzeżny

Wiktionary

# bezbrzeżność

→ bezbrzeżny

SJP.pl

#### Patrz:

bezbrzeżny

# bezbrzeżny

ogromny, bezgraniczny; o bardzo dużym nasileniu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niemający brzegów, krańców, nieograniczony

(1.2) o wielkim natężeniu, nasileniu

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezbrzeżnie

Wiktionary

# bezbłędnie

przysłówek

(1.1) w sposób bezbłędny, bez pomyłki

(1.2) pot. w sposób bezbłędny, bez zarzutu, budząc podziw lub uznanie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Dobry ostrzyciel potrafi bezbłędnie prowadzić ostrość, utrzymując ją na poruszającym się aktorze.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbłędność ż.

przym. bezbłędny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieomylnie, poprawnie

(1.2) bombowo, doskonale, wspaniale, wystrzałowo

Wiktionary

# bezbłędność

→ bezbłędny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brak błędów, cecha tego, co jest pozbawione błędów

Wiktionary

#### Patrz:

bezbłędny

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈbwɛ̃ndnɔɕt͡ɕ, AS: bezbu̯ẽndność

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezbłędny

przysł. bezbłędnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) poprawność

Wiktionary

# bezbłędny

1. niezawierający żadnych błędów, w pełni poprawny;
2. postępujący bez zarzutu, budzący podziw swą celnością; doskonały

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) wolny od błędu

(1.2) pot. postępujący w sposób budzący podziw

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Słuch absolutny jest niczym innym jak słuchem doskonałym. Zdolność ta jest dość rzadko spotykana i polega na bezbłędnym rozpoznawaniu dźwięków bez żadnej pomocy – wyłącznie opierając się na własnej percepcji sensorycznej.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezbłędność ż.

przysł. bezbłędnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) poprawny

(1.2) wspaniały, bombowy, cudowny, fantastyczny, fenomenalny, idealny, wdechowy, wystrzałowy

Wiktionary

# bezbłyskowy

taki, który nie ma błysku

SJP.pl

# bezcelowość

→ bezcelowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezcelowe

Wiktionary

#### Patrz:

bezcelowy

#### Powiązane:

przym. bezcelowy

Wiktionary

# bezcelowy

1. niemający określonego celu, niezmierzający do jakiegokolwiek celu;
2. daremny, bezskuteczny, zbędny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma konkretnego celu, sensu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛst͡sɛˈlɔvɨ, AS: bescelovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezcelowość ż.

przysł. bezcelowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezskuteczny, bezowocny, bezpłodny, bezproduktywny, czczy, daremny, nadaremny, nieskuteczny, płonny, próżny, syzyfowy

Wiktionary

# bezcenniej

przestarzały stopień wyższy od przysłówka: bezcennie

SJP.pl

# bezcenność

wartość wyższa od wszelkiej możliwej do określenia ceny

SJP.pl

# bezcenny

mający wielką wartość

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) mający ogromną wartość

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈt͡sɛ̃nːɨ, AS: bescẽ•ny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. przecena ż., cena ż., bezcennność ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) drogocenny

Wiktionary

# bezceremonialnie

przysłówek

(1.1) w sposób bezceremonialny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Bezceremonialnie wpadli do gospodarczych domów, rozłożyli się w stodołach, podwórkach i ogrodach, gdzie tylko było możliwe.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezceremonialność ż.

przym. bezceremonialny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) obcesowo

Wiktionary

# bezceremonialniej

stopień wyższy od przysłówka: bezceremonialnie

SJP.pl

# bezceremonialność

→ bezceremonialny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezceremonialne; cecha tych, którzy są bezceremonialni

Wiktionary

#### Patrz:

bezceremonialny

#### Przykłady

(1.1) W beletrystyczno-publicystycznej formie ukazał bezpośredniość i bezceremonialność Amerykanów, szybko rosnące miasta, rozległe przestrzenie kontynentu, który przemierzał koleją, konno i pieszo, żyzne doliny, skalne pustkowia i dzikie zwierzęta.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezceremonialny

przysł. bezceremonialnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nonszalancja, obcesowość

Wiktionary

# bezceremonialny

niezwracający uwagi na ogólnie przyjęte zwyczaje, formy towarzyskie

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie robiący ceremonii, nie zwracający uwagi na ogólnie przyjęte zwyczaje lub formy towarzyskie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Będę bezceremonialny – musisz schudnąć.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezceremonialność ż.

przysł. bezceremonialnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) obcesowy

Wiktionary

# bezcharakterny

przymiotnik

(1.1) rzad. bez charakteru, o słabym charakterze

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) małoduszny, pot. bez jaj, miękki

Wiktionary

# bezchmurnie

przysłówek

(1.1) meteorol. ukazując się bez chmur

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezchmurność ż.

przym. bezchmurny

przysł. bezchmurno

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) war. bezchmurno

Wiktionary

# bezchmurność

→ bezchmurny

SJP.pl

#### Patrz:

bezchmurny

# bezchmurny

jasny, pogodny, bez chmur

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) charakteryzujący się brakiem chmur

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) — Spało się bardzo dobrze — odpowiadała chmurka. — Niebo dzisiejszej nocy było bezchmurne, więc mogłyśmy się wszystkie porządnie wyspać.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈxmurnɨ, AS: besχmurny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezchmurność ż., chmura ż., chmurka ż., chmurność ż., zachmurzenie n., zachmurzanie n., pochmurność ż.

czas. chmurzyć ndk., zachmurzyć dk.

przysł. bezchmurnie, chmurnie, pochmurnie

Wiktionary

# bezcholesterolowy

przymiotnik

(1.1) niezawierający cholesterolu

Wiktionary

# bezcielesność

→ bezcielesny

SJP.pl

#### Patrz:

bezcielesny

# bezcielesny

niemający ciała, nieistniejący fizycznie; niematerialny, asomatyczny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niemający ciała, nieistniejący fizycznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niematerialny

Wiktionary

# bezcieniowy

taki, który nie ma cienia

SJP.pl

# bezciśnieniowy

nieznajdujący się pod ciśnieniem

SJP.pl

# bezcukrowy

niezawierający cukru

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) niezawierający cukru

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Poproszę o jakiś syrop bezcukrowy i ligninę.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niesłodzony

Wiktionary

# bezczas

coś, co jest poza czasem; bezczasowość

SJP.pl

Bezczas – druga płyta Szymona Wydry & Carpe Diem wydana 14 listopada 2005 roku nakładem wytwórni Universal Music Polska.

Album dotarł do 7. miejsca polskiej listy przebojów – OLiS i uzyskał status platynowej płyty.

Wikipedia

# bezczasowość

→ bezczasowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brak odczuwania upływu czasu lub stan niezależny od ograniczeń czasowych

Wiktionary

#### Patrz:

bezczasowy

#### Przykłady

(1.1) Filozofowie, tacy jak Platon, rozważali bezczasowość w kontekście świata idei, gdzie wszystko istnieje w doskonałej formie, poza czasem i przestrzenią.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezczasowy

przysł. bezczasowo

Wiktionary

# bezczasowy

1. niezwiązany z konkretnym czasem, terminem, epoką;
2. istniejący poza czasem

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niezwiązany z czasem, nie podlegający upływowi czasu

(1.2) poet. pozbawiony oznak czasu

(1.3) gram. bez określonego czasu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) W tej dolinie panowała bezczasowa cisza.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. czasownik mos./mrz., bezczasowość ż.

przysł. bezczasowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieprzemijający, ponadczasowy, wieczny, uniwersalny

Wiktionary

# bezczaszkowce

grupa niewielkich zwierząt przybrzeżnej strefy ciepłych mórz, bez czaszki i mózgu, ze szkieletem ograniczonym do struny grzbietowej

SJP.pl

Bezczaszkowce (Leptocardii) – gromada niewielkich zwierząt morskich zaliczanych do strunowców (Chordata). Obejmuje 30 gatunków. Są zwierzętami rozdzielnopłciowymi o rozwoju prostym. Najbardziej znanym bezczaszkowcem jest występujący w europejskich morzach lancetnik (Branchiostoma lanceolatum). Najstarsze bezczaszkowce (a zarazem strunowce) to Cathaymyrus oraz młodsza o 10 mln lat pikaia.

Wikipedia

# bezczaszkowiec

przedstawiciel grupy zwierząt należących do strunowców

SJP.pl

# bezczaszkowy

bez wykształconej mózgoczaszki

SJP.pl

# bezczel

potocznie: osoba bezczelna, impertynent; bezczelnik

SJP.pl

Bezczel, właściwie Michał Andrzej Banaszek (ur. 18 stycznia 1984 w Białymstoku, zm. 21 września 2021 tamże) – polski raper. Członek białostockiego zespołu hip-hopowego Fabuła.

Raper współpracował ponadto m.in. z takimi wykonawcami jak: Peja, Kobra, Ten Typ Mes, Ero, Paluch, Lukasyno, Chada, Hukos, Cira, VNM, Zeus, Kaen, Szpaku, Z.B.U.K.U oraz Pyskaty.

Wikipedia

# bezczelnie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób bezczelny

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛʃˈt͡ʃɛlʲɲɛ, AS: beščelʹńe

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezczelny

rzecz. bezczelność ż., bezczelnik mos., bezczelnica ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) arogancko, zuchwale

Wiktionary

# bezczelniej

stopień wyższy od przysłówka: bezczelnie

SJP.pl

# bezczelniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezczelny

SJP.pl

# bezczelnik

przestarzale: osoba bezczelna, impertynent; bezczel

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzad. człowiek bezczelny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezczelność ż.

:: fż. bezczelnica ż.

przym. bezczelny

przysł. bezczelnie

Wiktionary

# bezczelność

→ bezczelny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie

Wiktionary

#### Patrz:

bezczelny

#### Przykłady

(1.1) Zamiast porządnieć, wspinasz się na szczyt bezczelności.

(1.1) Nie oddałeś poprzedniego długu, a chcesz znów pożyczyć pieniądze? To bezczelność.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛʃˈt͡ʃɛlnɔɕt͡ɕ, AS: beščelność

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezczelnik mos., bezczelnica ż.

przym. bezczelny

przysł. bezczelnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) impertynencja, granda, kpina, hucpa, tupet, arogancja, zuchwałość

Wiktionary

# bezczelny

świadomie, obraźliwie łamiący przyjęte normy społeczne; arogancki, chamski

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

(1.2) świadczący o bezczelności, nadmiernej pewności siebie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Za takie bezczelne zachowanie zostaniesz ukarany.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛʃˈt͡ʃɛlnɨ, AS: beščelny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezczelność ż., bezczelnik mos., bezczelnica ż.

przysł. bezczelnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) arogancki, bezwstydny, impertynencki, rozpanoszony, rozzuchwalony, zuchwały; pot. hucpiarski, tupeciarski

Wiktionary

# bezcześć

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. hańba, niesława

forma czasownika.

(2.1) 2. os. rozk. od: bezcześcić

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezczeszczenie n., zbezczeszczanie n., zbezczeszczenie n.

czas. zbezczeszczać ndk., zbezcześcić dk., bezcześcić ndk.

przym. bezczesny

Wiktionary

# bezcześcić

znieważać coś, profanować, zwłaszcza obiekt kultu

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) znieważać coś, pozbawiać czci

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Od kilku dni Ryszard spaceruje ulicami Warszawy i publicznie bezcześci symbole religijne.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezcześć ż., bezczeszczenie n., zbezczeszczanie n., zbezczeszczenie n.

czas. zbezczeszczać ndk., zbezcześcić dk.

przym. bezczesny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) brukać, hańbić, plugawić, profanować; podn. kalać, zbezczeszczać; okrywać hańbą

Wiktionary

# bezczesny

przymiotnik

(1.1) daw. bezczasowy, bezterminowy

(1.2) daw. nie mający czci, bezecny, haniebny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezcześć ż., bezczeszczenie n., zbezczeszczanie n., zbezczeszczenie n.

czas. bezcześcić ndk., zbezczeszczać ndk., zbezcześcić dk.

Wiktionary

# bezczeszczący

znieważać coś, profanować, zwłaszcza obiekt kultu

SJP.pl

#### Patrz:

bezcześcić

# bezczeszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) znieważanie czegoś, pozbawianie czci

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezcześć ż., zbezczeszczanie n., zbezczeszczenie n.

czas. zbezczeszczać ndk., zbezcześcić dk., bezcześcić ndk.

przym. bezczesny

Wiktionary

# bezczopowy

niemający czopa

SJP.pl

# bezczółenkowy

taki, który nie ma czółenka

SJP.pl

# bezczujnikowy

taki, który nie ma czujnika

SJP.pl

# bezczyn

poetycko: bezczynność, bierność

SJP.pl

# bezczynnie

przysłówek

(1.1) w sposób bezczynny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Powinniśmy cieszyć się życiem bo nie zostaliśmy stworzeni żeby siedzieć bezczynnie i patrzeć jak życie przepływa obok.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezczynność ż.

przym. bezczynny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieaktywnie

Wiktionary

# bezczynność

→ bezczynny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brak aktywności

Wiktionary

#### Patrz:

bezczynny

#### Przykłady

(1.1) Bezczynność wpływa ujemnie na zdrowie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛʃˈt͡ʃɨ̃nːɔɕt͡ɕ, AS: beščỹ•ność

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezczyn m.

przym. bezczynny

przysł. bezczynnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nicnierobienie; poet. bezczyn

Wiktionary

# bezczynny

1. nic nierobiący, niemający żadnego zajęcia;
2. niewypełniony jakimikolwiek zajęciami

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) książk. nic nierobiący

(1.2) książk. niewypełniony działaniem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) To cesarz Rudolf, co żmudził bezczynny, / Mogąc Italię ratować w złym kresie; / Dziś chorą leczyć próżno chce kto inny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛʃˈt͡ʃɨ̃nːɨ, AS: beščỹ•ny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezczynność ż.

przysł. bezczynnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bierny

Wiktionary

# bezczynszowy

niewymagający płacenia czynszu

SJP.pl

# bezczłonkowy

niemający członków

SJP.pl

# bezcłówka

potocznie:
1. sklep bezcłowy;
2. strefa bezcłowa

SJP.pl

# bezcłowy

niewymagający cła; niezawierający cła

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nieobjęty cłem; o zerowej stawce celnej

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Podróżni najpierw się odprawiają, a dopiero potem biegną do sklepów bezcłowych.

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezcłowo

rzecz. cło n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) wolnocłowy

Wiktionary

# bezdebitowy

o zagranicznych czasopismach i książkach - rozprowadzany bez debitu (np. pisma bezdebitowe)

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) o wydawnictwach: sprowadzany lub rozprowadzany bez zezwolenia

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W stanie wojennym dom Topczewskich był kilkakrotnie przeszukiwany przez funkcjonariuszy SB i milicji, którzy rekwirowali wydawnictwa bezdebitowe, pisma związkowe, a nawet prywatną maszynę do pisania.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzdɛbʲiˈtɔvɨ, AS: bezdebʹitovy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) podziemny, nielegalny, nieoficjalny

Wiktionary

# bezdech

brak oddechu, zatrzymanie czynności oddechowej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med. chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu;

Wiktionary

Bezdech (gr. απνοια, ang. apnea, łac. apnoe) – zanik przepływu powietrza przez drogi oddechowe (wentylacja płuc). Podczas bezdechu ustaje czynność mięśni oddechowych, a objętość płuc pozostaje niezmienna. Jednak wymiana gazowa ani oddychanie na poziomie tkankowym nie są zaburzone.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Bezdech jest zdecydowanie niebezpieczny, w najcięższych przypadkach może przyczynić się do niewydolności serca.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛzdɛx, AS: bezdeχ

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. dech m., oddech m., wdech m., wydech m., przydech m.

Wiktionary

# bezdecyzyjność

→ bezdecyzyjny

SJP.pl

#### Patrz:

bezdecyzyjny

# bezdecyzyjny

1. niemogący podjąć jakiejkolwiek decyzji;
2. niedecydujący o czymkolwiek; nierozstrzygający

SJP.pl

# bezdeń

coś, czego nie da się zmierzyć, ogarnąć; ogrom, bezmiar, bezdnia, bezdno

SJP.pl

# bezdenek

lekki ul drewniany, nierozbieralny i niemający dna, używany (głównie we wschodniej Polsce) do połowy XIX wieku

SJP.pl

# bezdenność

→ bezdenny

SJP.pl

#### Patrz:

bezdenny

# bezdenny

1. niezwykle głęboki;
2. w przenośni: bezgraniczny; ogromny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który wydaje się nie mieć dna

(1.2) przen. o bardzo dużym natężeniu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezdeń ż.

przysł. bezdennie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bardzo / niezmiernie głęboki

(1.2) bezgraniczny, niezgłębiony, ogromny

Wiktionary

# bezdenominacyjny

przymiotnik relacyjny

(1.1) rel. niepowiązanych z żadnym wyznaniem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Do lokalnych kościołów bezdenominacyjnych należy połowa społeczeństwa.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. denominacja ż.

przym. denominacyjny

Wiktionary

# bezdeseniowy

niemający ozdobnego wzoru na tkaninie, tapecie, posadzce itp.

SJP.pl

# bezdeszczowo

przysłówek sposobu

(1.1) meteorol. bez opadów deszczu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Dzień minął bezdeszczowo, choć prognozy zapowiadały opady.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezdeszczowy

Wiktionary

# bezdeszczowy

przymiotnik

(1.1) charakteryzujący się brakiem deszczu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Woda gruntowa jest głównym źródłem zasilania cieków w długotrwałych okresach bezdeszczowych.

(1.1) Ocieplenie metodą lekką mokrą należy wykonywać w bezdeszczowe dni, gdy temperatura powietrza wynosi 5-25 st. C.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzdɛʃˈt͡ʃɔvɨ, AS: bezdeščovy

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezdeszczowo

Wiktionary

# bezdętkowy

taki, który nie ma dętki

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) techn. niezawierający w swej konstrukcji dętki

Wiktionary

# bezdewizowy

przymiotnik

(1.1) bez wymogu wypłacania dewiz, bez obrotu dewizami

Wiktionary

# bezdnia

coś, czego nie da się zmierzyć, ogarnąć; ogrom, bezmiar, bezdeń, bezdno

SJP.pl

# bezdno

coś, czego nie da się zmierzyć, ogarnąć; ogrom, bezmiar, bezdnia, bezdeń

SJP.pl

# bezdogmatowiec

człowiek niemający dogmatów, nieopierający się na dogmatach

SJP.pl

# bezdogmatyczność

→ bezdogmatyczny

SJP.pl

#### Patrz:

bezdogmatyczny

# bezdomka

potocznie: luźna czapka młodzieżowa malowniczo stercząca na głowie; beanie

SJP.pl

# bezdomna

kobieta niemająca mieszkania

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta nie mająca domu, bez stałego miejsca zamieszkania

forma przymiotnika.

(2.1) ż. lp. od: bezdomny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Straż miejska pomogła bezdomnej, zawożąc ją na nocleg do schroniska.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezdomność ż.

:: fm. bezdomny mos.

przym. bezdomny, bezdomy

przysł. bezdomnie

Wiktionary

# bezdomniak

bezdomny pies lub kot

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) slang. bezdomny, bezpański pies lub kot

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) (…) prezent na Boże Narodzenie można zrobić bezdomnym czworonogom przez internet – mówi (…) prezes Fundacji NaszeZoo.pl, która prowadzi już trzecią edycję akcji „Gwiazdka dla bezdomniaka”

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezdomność ż., bezdomny m., bezdomna ż.

przym. bezdomny

przysł. bezdomnie

Wiktionary

# bezdomnie

przysłówek

(1.1) nie posiadając domu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezdomniak m., bezdomność ż., bezdomna ż., bezdomny mos.

przym. bezdomny, bezdomy

Wiktionary

# bezdomność

→ bezdomny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) socjol. problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;

Wiktionary

Bezdomność – w ujęciu socjologicznym problem społeczny (zjawisko społeczne), charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania (brakiem domu).

Bezdomność w ujęciu psychologicznym to kryzysowy stan egzystencji osoby nieposiadającej faktycznego miejsca zamieszkania, pozbawionej środków niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb, trwale wykorzenionej ze środowiska w wyniku rozpadu więzi społecznych i akceptującej swoją rolę społeczną. Jako stan ewidentnej i trwałej deprywacji potrzeb mieszkaniowych w sytuacji, gdy dotknięta bezdomnością osoba nie jest w stanie jej zapobiec, wiąże się z poważnym upośledzeniem psychicznego i społecznego funkcjonowania człowieka.

Wikipedia

#### Patrz:

bezdomny

#### Przykłady

(1.1) Bezdomność i ubóstwo grozi wielu uchodźcom.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈdɔ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: bezdõmność

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezdomniak m., bezdomny m., bezdomna ż.

przym. bezdomny, bezdomy

przysł. bezdomnie

Wiktionary

# bezdomny

niemający domu, miejsca zamieszkania

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który nie ma domu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) osoba bezdomna (1.1), nie mająca domu, bez stałego miejsca zamieszkania

Wiktionary

Osoba bezdomna – osoba niezamieszkująca w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy oraz niezameldowana na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności, a także osoba niezamieszkująca w lokalu mieszkalnym i zameldowana na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Bezdomna kobieta siedziała na dworcowej ławce.

(2.1) Zimą przydatne są schroniska dla bezdomnych.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈdɔ̃mnɨ, AS: bezdõmny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezdomność ż.

:: fż. bezdomna ż.

przym. bezdomy

przysł. bezdomnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) daw. bezdomy

Wiktionary

# bezdomy

przymiotnik relacyjny

(1.1) daw. bezdomny

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezdomny

rzecz. bezdomna ż., bezdomność ż., bezdomny m.

przysł. bezdomnie

Wiktionary

# bezdotykówka

potocznie: myjnia bezdotykowa

SJP.pl

# bezdotykowy

1. niewymagający dotyku;
2. myjnia bezdotykowa - samoobsługowa myjnia samochodowa, w której używa się myjki ciśnieniowej

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) działający bez potrzeby dotyku

(1.1) odbywający się bez dotykania

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezdotykowo

rzecz. niedotykalski mos.

przym. niedotykalski

Wiktionary

# bezdowodowy

przymiotnik

(1.1) niemający dowodu, niepoparty dowodem

Wiktionary

# bezdrganiowy

działający, przebiegający bez drgań

SJP.pl

# bezdroża

manowce;
1. teren bez dróg i drogowskazów, trudny do przejścia;
2. niepewna sytuacja lub niosące ryzyko działania w nieznanych dziedzinach

SJP.pl

Bezdroża (Sideways) – amerykański film z 2004 roku w reżyserii Alexandra Payne’a na podstawie powieści Rexa Picketta.

Wikipedia

# bezdroże

manowce;
1. teren bez dróg i drogowskazów, trudny do przejścia;
2. niepewna sytuacja lub niosące ryzyko działania w nieznanych dziedzinach

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) teren pozbawiony dróg

Wiktionary

- Bezdroże – powieść Martina Goldsmitha
- Bezdroże – film z 1945 roku

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Gdy zapłonął nagle świat, bezdrożami szli przez śpiący las.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) manowce

Wiktionary

# bezdrożność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezdrożne

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezdrożny

przysł. bezdrożnie

Wiktionary

# bezdrożny

pozbawiony dróg

SJP.pl

# bezdrzewność

→ bezdrzewny

SJP.pl

#### Patrz:

bezdrzewny

# bezdrzewny

przymiotnik

(1.1) pozbawiony drzew, charakteryzujący się brakiem drzew

(1.2) techn. niezawierający drewna, części drzewnych

Wiktionary

# bezdurność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezdurne; cecha tych, którzy są bezdurni

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezdurny

przysł. bezdurnie

Wiktionary

# bezdurny

przyziemny, przeciętny, prozaiczny

SJP.pl

# bezduszniej

stopień wyższy od przysłówka: bezdusznie

SJP.pl

# bezduszniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezduszny

SJP.pl

# bezduszność

→ bezduszny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezduszne

Wiktionary

#### Patrz:

bezduszny

#### Powiązane:

przym. bezduszny

przysł. bezdusznie

Wiktionary

# bezduszny

bezwzględny, nieczuły

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) To najbardziej bezduszna osoba jaką znam; wszystkich wyzywa i poniża.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈduʃnɨ, AS: bezdušny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezduszność ż.

przysł. bezdusznie

Wiktionary

# bezdymny

niewydzielający dymu; niewydzielający dymu podczas spalania

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niewydzielający dymu

Wiktionary

# bezdyskowy

taki, który nie ma dysku

SJP.pl

# bezdyskusyjnie

przysłówek sposobu

(1.1) bezsprzecznie, zdecydowanie, niezaprzeczalnie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Indie są bezdyskusyjnie najtańszym państwem jakie kiedykolwiek odwiedziliśmy!

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzdɨskuˈsɨjɲɛ, AS: bezdyskusyi ̯ńe

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezdyskusyjny

rzecz. bezdyskusyjność ż.

Wiktionary

# bezdyskusyjność

→ bezdyskusyjny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezdyskusyjne; cecha tych, którzy są bezdyskusyjni

Wiktionary

#### Patrz:

bezdyskusyjny

#### Powiązane:

przym. bezdyskusyjny

przysł. bezdyskusyjnie

Wiktionary

# bezdyskusyjny

niepodlegający dyskusji; bezsporny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niepodlegający dyskusji

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezdyskusyjnie

rzecz. bezdyskusyjność ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezsporny, kategoryczny, nieodwołalny, oczywisty

Wiktionary

# bezdziedziczny

przymiotnik

(1.1) praw. nieodziedziczony przez nikogo

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. dziedzictwo n.

Wiktionary

# bezdzietnie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób właściwy bezdzietności, osobom bezdzietnym; bez potomstwa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Te genetyczne powikłania u Zamoyskich sprawiły, że następne pokolenia umierały bezdzietnie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛʑˈd͡ʑɛtʲɲɛ, AS: beźʒ́etʹńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezdzietność ż.

przym. bezdzietny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezpotomnie

Wiktionary

# bezdzietność

książkowo: nieposiadanie dzieci, potomstwa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nieposiadanie potomstwa;

Wiktionary

Bezdzietność, bezpotomność – brak potomstwa danego osobnika, będący rezultatem czynników biologicznych lub celowej rezygnacji z rodzicielstwa.

Powody braku dzieci (u ludzi) bywają różne:

- niepłodność lub bezpłodność, np. impotencja mężczyzny;
- świadomy wybór (dobrowolna bezdzietność), np. życie w celibacie;
- splot okoliczności losowych – długoletnia rozłąka z partnerem, wczesne wdowieństwo, brak odpowiedniego partnera.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dane demograficzne wskazują jednak wyraźnie, iż mamy współcześnie do czynienia z nasileniem się zjawiska bezdzietności w kulturze zachodniej.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛʑˈd͡ʑɛtnɔɕt͡ɕ, AS: beźʒ́etność

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezdzietny

przysł. bezdzietnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezpotomność

Wiktionary

# bezdzietny

książkowo: niemający dzieci, potomstwa

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niemający dzieci, potomstwa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Starsza córka Janina jest bezdzietna, a brat Józef ma córkę Marię.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛʑˈd͡ʑɛtnɨ, AS: beźʒ́etny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezdzietność ż.

przysł. bezdzietnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezpotomny

Wiktionary

# bezdźwięcznie

przysłówek sposobu

(1.1) nie wydając dźwięku

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Drzwi zamknęły się bezdźwięcznie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezdźwięczność ż.

przym. bezdźwięczny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) cicho, milcząco

Wiktionary

# bezdźwięczność

→ bezdźwięczny

SJP.pl

Dźwięczność (fonacja) – jedna z cech artykulacji głosek związana z pracą więzadeł głosowych. Głoski wymawiane z wymuszeniem drgań więzadeł przy produkcji dźwięku nazywane są głoskami dźwięcznymi, natomiast wymawiane bez ich drgania nazywane są głoskami bezdźwięcznymi.

Wikipedia

#### Patrz:

bezdźwięczny

# bezdźwięczny

1. o cichym, przytłumionym brzmieniu; głuchy;
2. niebędący źródłem żadnych dźwięków; niesłyszalny, bezdźwiękowy;
3. w językoznawstwie: powstający bez drgania strun głosowych, np. spółgłoska bezdźwięczna

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie wydający dźwięku (głosu)

(1.2) nie dający się usłyszeć

(1.3) jęz. o spółgłoskach: taka, przy wymawianiu której nie drżą więzadła głosowe

Wiktionary

#### Przykłady

(1.3) Przy spółgłoskach dźwięcznych – b, g, d itd. – drgają wiązadła głosowe; przy bezdźwięcznych z kolei – t, p, k itp. – nie drgają.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. dźwięczność ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niemy, bezgłośny, atoniczny

(1.2) niesłyszalny

Wiktionary

# bezdźwiękowy

niewydający żadnych dźwięków; niesłyszalny, bezdźwięczny

SJP.pl

# beze

przyimek

(1.1) forma oboczna przyimka bez

Wiktionary

Bèze – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Côte-d’Or.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 569 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 24 osoby/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Bèze plasuje się na 411. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 320.).

W miejscowości źródło ma rzeka Bèze.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Idź beze mnie, ja zostaję tutaj.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛzɛ, AS: beze

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi. Występuje tylko w wyrażeniu beze mnie

tłumaczenia.

zobtłum|bez.

źródła.

== beze (język czeski.) ==

wymowa.

audio|Cs-beze.ogg.

znaczenia.

przyimek

(1.1) bez

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# bezeceństwo

niegodziwość, łajdactwo

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) cecha tego, co bezecne

(1.2) coś odrażającego i haniebnego

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Bezeceństwo jego postępowania wzbudzało powszechną dezaprobatę.

(1.2) Przestańcie oglądać te bezeceństwa w internecie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezecnica ż., bezecnik mos., bezecność ż.

przym. bezecny

przysł. bezecnie

Wiktionary

# bezechowy

przemijający bez echa; odbywający się bez dźwięku

SJP.pl

# bezecnica

→ bezecnik; łotrzyca, łajdaczka, nikczemnica

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta bezwstydna

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Może to nie o jednę z tych bezecnic stawiasz życie na kartę!

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezeceństwo n., bezecność ż.

:: fm. bezecnik m.

przym. bezecny

przym. bezecnie

przysł. bezecnie

Wiktionary

# bezecnie

przysłówek

(1.1) w bezecny sposób

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezecnica ż., bezecnik mos., bezeceństwo n., bezecność ż.

przym. bezecny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) sprośnie

Wiktionary

# bezecniej

stopień wyższy od przysłówka: bezecnie

SJP.pl

# bezecniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezecny

SJP.pl

# bezecnik

hultaj, łobuz, urwipołeć, ziółko

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba bezwstydna

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Powiedz, że jestem bezecnik, zbrodniarz, łajdak, bandyta, ale nie nazywaj mnie oszustem ani szpiegiem!

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezeceństwo n., bezecność ż.

:: fż. bezecnica ż.

przym. bezecny

przym. bezecnie

przysł. bezecnie

Wiktionary

# bezecność

→ bezecny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. cecha tego, co bezecne; cecha tych, którzy są bezecni

Wiktionary

#### Patrz:

bezecny

#### Powiązane:

rzecz. bezeceństwo n., bezecnik m., bezecnica ż.

przym. bezecny

przym. bezecnie

przysł. bezecnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niecność, podłość, nikczemność

Wiktionary

# bezecny

nieczysty, nieprzyzwoity, lubieżny, niemoralny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nieprzyzwoity

(1.2) daw. pozbawiony czci i honoru

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Choćbyś miał najbezecniejszy grzech na duszy, odpust za taką wojnę pewny i zbawienie pewne.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezecnica ż., bezecnik mos., bezeceństwo n., bezecność ż.

przym. bezecnie

przysł. bezecnie

Wiktionary

# bezefektywnie

dawniej: nieefektywnie

SJP.pl

# bezemisyjność

→ bezemisyjny

SJP.pl

#### Patrz:

bezemisyjny

# bezemisyjny

nie powodujący emisji czegoś, np. dwutlenku węgla

SJP.pl

# bezemszon

w handlu:
1. część towaru pozostająca na opakowaniu na skutek przylgnięcia, wsiąknięcia itp.;
2. bonifikata udzielona kupcowi za stratę na skutek przylgnięcia części towaru do opakowania itp.

SJP.pl

# bezeń

bez niego

SJP.pl

forma ściągnięta

(1.1) książk. bez niego

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nie wszystko, co dobrze wygląda w kolorze, jakkolwiek wyjdzie bezeń.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛzɛ̃ɲ, AS: bezẽń

Wiktionary

# bezerukowość

→ bezerukowy

SJP.pl

#### Patrz:

bezerukowy

# bezerukowy

o tłuszczach, zwłaszcza oleju rzepakowym: niezawierający kwasu erukowego

SJP.pl

# bezet

przestarzale: osoba pozbawiona majątku ziemskiego w wyniku reformy rolnej w 1944 r. w Polsce; były ziemianin

SJP.pl

# bezetyczny

przymiotnik relacyjny

(1.1) rzad. niestosujący się do żadnych zasad etyki

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Czas zastanowić się, do której też Polska właściwie należy cywilizacji i jakiej mamy się trzymać etyki? Inaczej grozi nam stan acywilizacyjny i bezetyczny.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. etyczny

rzecz. bezetyczność ż.

przysł. bezetycznie

Wiktionary

# bezfabularny

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma fabuły

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) afabularny

Wiktionary

# bezfleksyjny

przymiotnik relacyjny

(1.1) jęz. o języku, który nie ma odmiany wyrazów, nie ma form fleksyjnych

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) afleksyjny

Wiktionary

# bezforemny

mający nieregularną, niewyraźną formę; bezkształtny

SJP.pl

# bezgarażowy

pozbawiony garażu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma garażu

Wiktionary

# bezgarbny

o wielbłądach: niemający wypukłości na grzbiecie

SJP.pl

# bezgipsowy

niezawierający gipsu

SJP.pl

# bezglebowy

taki, który nie ma gleby

SJP.pl

# bezglut

potocznie: dieta oparta na żywności bez glutenu; bezgluten

SJP.pl

# bezgluten

potocznie:
1. żywność niezawierająca glutenu;
2. dieta oparta na żywności bez glutenu; bezglut

SJP.pl

# bezglutenowiec

bezglut; potocznie:
1. osoba nadwrażliwa na gluten;
2. osoba będąca na diecie bezglutenowej

SJP.pl

# bezglutenowy

niezawierający glutenu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) kulin. biochem. pozbawiony glutenu, niezawierający glutenu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Właśnie upiekłam pyszne ciasto marchwiowe; jest bez jaj, bez mleka i bezglutenowe.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzɡlutɛ̃ˈnɔvɨ, AS: bezglutẽnovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. gluten mrz.

Wiktionary

# bezgorączkowy

przymiotnik

(1.1) med. taki, który objawia się bez gorączki

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Grypa może jednak także przebiegać jako łagodna, bezgorączkowa choroba układu oddechowego.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇t͡ʃˈkɔvɨ, AS: bezgorõṇčkovy

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. podgorączkowy, gorączkowy

rzecz. gorączka, gorączkowość

przysł. bezgorączkowo

czas. gorączkować

Wiktionary

# bezgotówka

ogół transakcji finansowych przeprowadzanych bez użycia gotówki

SJP.pl

# bezgotówkowiec

osoba, która woli płacić elektronicznie zamiast gotówką

SJP.pl

# bezgotówkowo

przysłówek sposobu

(1.1) bank. bez użycia fizycznej gotówki; za pomocą instrumentów płatniczych elektronicznych lub bankowych

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Rachunek został uregulowany bezgotówkowo - kartą płatniczą.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezgotówkowy

Wiktionary

# bezgotówkowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) bank. księg. odbywający się bez udziału gotówki

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Obrót bezgotówkowy polega na regulowaniu płatności za pośrednictwem banków.

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezgotówkowo

Wiktionary

# bezgranicznie

przysłówek

(1.1) książk. w sposób bezgraniczny, w najwyższym stopniu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Facet zdradza ją na prawo i lewo, a ta frajerka bezgranicznie mu ufa.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezgraniczność ż., bezgranicze n.

przym. bezgraniczny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bardzo, niezmiernie, ogromnie, nieskończenie

Wiktionary

# bezgraniczność

niezmierność, bezkresność

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezgraniczne; cecha tych, którzy są bezgraniczni

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezgraniczny

przysł. bezgranicznie

Wiktionary

# bezgraniczny

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś

(1.2) taki, który jest pełny, ma duże nasilenie

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Nigdy nie zapomnę tych czarnych oczu, napełnionych bezgraniczną miłością.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzɡrãˈɲit͡ʃnɨ, AS: bezgrãńičny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezgraniczność ż., bezgranicze n.

przysł. bezgranicznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieograniczony, bezkresny

(1.2) niezmierny, nieograniczony

Wiktionary

# bezgruncie

dawniej: grząskie bagno, obszar trwale podmokły, miejsce, gdzie nie można dotrzeć do dna; bezgrunt

SJP.pl

# bezgrunt

dawniej: grząskie bagno, obszar trwale podmokły, miejsce, gdzie nie można dotrzeć do dna; bezgruncie

SJP.pl

# bezgrzebieniowce

ptak niezdolny do lotu, niemający na mostku grzebienia, który jest miejscem przyczepu mięśni poruszającymi skrzydłami

SJP.pl

Bezgrzebieniowce (Ratitae) – termin odnoszący się do grupy ptaków cechujących się brakiem grzebienia na mostku, obejmujących przedstawicieli nadrzędu paleognatyczne poza kusaczami. Zaprzestano używania terminu bezgrzebieniowce w systematyce z uwagi na to, że wiele innych ptaków wtórnie niezdolnych do lotu, a będących bliskimi krewnymi ptaków latających, również nie posiada grzebienia.

Wikipedia

# bezgrzebieniowiec

ptak niezdolny do lotu, niemający na mostku grzebienia, który jest miejscem przyczepu mięśni poruszającymi skrzydłami

SJP.pl

# bezgrzebieniowy

bezgrzebieniowy ptak - ptak nieposiadający grzebienia kostnego na mostku

SJP.pl

# bezgrzesznie

przysłówek sposobu

(1.1) rel. nie poddając się grzechowi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezgrzeszność ż.

przym. bezgrzeszny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niewinnie

Wiktionary

# bezgrzeszność

→ bezgrzeszny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezgrzeszne; cecha tych, którzy są bezgrzeszni

Wiktionary

#### Patrz:

bezgrzeszny

#### Powiązane:

przym. bezgrzeszny

przysł. bezgrzesznie

Wiktionary

# bezgrzeszny

przymiotnik

(1.1) poet. bez grzechu, wolny od grzechu, niewinny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezgrzeszność ż.

przysł. bezgrzesznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niewinny, czysty

Wiktionary

# bezgrzmotowy

bez grzmotu, bez pioruna

SJP.pl

# bezgrzywy

niemający grzywy

SJP.pl

# bezguście

potocznie: osoba niemająca gustu, dobrego smaku

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odprzym. brak smaku, brak gustu

(1.2) odprzym. pot. o osobie niemającej smaku, gustu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Co za bezguście, jak można pokazywać się publicznie w takich ciuchach?!

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) chała, szmira, kicz, miernota, syf, szajs

Wiktionary

# bezgustowny

dawniej: pozbawiony gustu, wykonany bez gustu; nieelegancki, nieszykowny, niegustowny

SJP.pl

# bezgwiezdność

→ bezgwiezdny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezgwiezdne

Wiktionary

#### Patrz:

bezgwiezdny

#### Powiązane:

przym. bezgwiezdny

przysł. bezgwiezdnie

Wiktionary

# bezgwiezdny

przymiotnik

(1.1) nie mający gwiazd

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Noc szła ciemna, bezgwiezdna i bezksiężycowa.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. gwiazdorstwo n., gwiazdor mos., bezgwiezdność ż.

Wiktionary

# bezgwieździsty

charakteryzujący się brakiem gwiazd; bezgwiezdny

SJP.pl

# bezgłaszczkowy

wszoły bezgłaszczkowe - podrząd owadów z rzędu wszołów

SJP.pl

# bezgłos

utrata dźwięczności głosu występująca najczęściej na skutek chorób krtani i strun głosowych; afonia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med. brak głosu

Wiktionary

Afonia (bezgłos) – utrata dźwięczności głosu. Przyczyną mogą być zaburzenia czynności krtani (porażenie nerwów krtaniowych lub zaburzenia nerwicowe), albo zniekształcenia fałdów głosowych spowodowane przez choroby zapalne lub nowotworowe krtani. Częściowa lub całkowita afonia jest częstym objawem nerwicy lękowej. Skrajny stopień histerycznej afonii z zupełną utratą mowy (nawet szeptanej) to apsityria.

Wikipedia

#### Powiązane:

przysł. bezgłośnie

przym. głosowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) afonia

Wiktionary

# bezgłośnie

przysłówek sposobu

(1.1) bez słyszalnego głosu; bez żadnego dźwięku lub na granicy słyszalności

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezgłos mrz., bezgłosość ż., bezgłośność ż.

przym. bezgłosy, bezgłośny, głosowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezdźwięcznie, bezszelestnie, cicho, cichutko

Wiktionary

# bezgłośność

→ bezgłośny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co nie daje się usłyszeć

Wiktionary

#### Patrz:

bezgłośny

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈɡwɔɕnɔɕt͡ɕ, AS: bezgu̯ośność

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezgłośny

przysł. bezgłośnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezdźwięczność

Wiktionary

# bezgłośny

przymiotnik

(1.1) bardzo cichy lub wręcz niesłyszalny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezgłośność ż.

przym. głosowy

przysł. bezgłośnie

Wiktionary

# bezgłosy

niewydający głosu; niemy

SJP.pl

# bezgłowie

1. wada rozwojowa płodu, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie szczątkowej; acefalia;
2. dawniej rzadko: zamęt, bezład, brak organizacji

SJP.pl

- acefalia (medycyna)
- acefalia (biologia)

Wikipedia

# bezgłowy

1. niemający głowy;
2. niemający zakończenia w postaci główki (np. bezgłowa śrubka)

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) książk. taki, który nie ma głowy; pozbawiony głowy

(1.2) przen. pozbawiony rozumu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Rzeźba składa się z 106 bezgłowych, żeliwnych figur o wysokości 285 cm każda.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈɡwɔvɨ, AS: bezgu̯ovy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) bezmózgi, nierozumny, głupi

Wiktionary

# bezhabitowy

przymiotnik

(1.1) rel. taki, który nie ma specjalnego stroju zakonnego

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Patrycja wstąpiła do bezhabitowego zgromadzenia zakonnego na Litwie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. habit mrz.

przym. habitowy

Wiktionary

# bezherbowy

niemający własnego herbu

SJP.pl

# bezhołowie

potocznie:
1. brak porządku, zamieszanie, bezład;
2. brak rządu, zarządu, kierownictwa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. brak organizacji, dyscypliny, porządku, spowodowane brakiem kierownictwa (głowy) lub bezmyślnością

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛsxɔˈwɔvʲjɛ, AS: besχou̯ovʹi ̯e

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) anarchia, chaos, bezład, rozprzężenie, rozprężenie, zamieszanie, nieład

Wiktionary

# bezideowiec

człowiek niemający ideologii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pejor. osoba niekierująca się żadną ideą, nie wyznająca żadnej idei

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nacjonaliści, czy narodowcy to ludzie o określonych, zdecydowanych poglądach. Do służb rekrutuje się raczej bezideowców, o giętkich karkach, takich żeby łatwo ich sobie było podporządkować.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezideowość ż.

przym. bezideowy

przysł. bezideowo

Wiktionary

# bezideowo

przysłówek

(1.1) w sposób bezideowy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezideowiec mos., bezideowość ż.

przym. bezideowy

Wiktionary

# bezideowość

→ bezideowy

SJP.pl

#### Patrz:

bezideowy

# bezideowy

przymiotnik

(1.1) książk. niemający ugruntowanych przekonań, nie wyznający żadnej ideologii

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wandalizm na cmentarzu był dziełem bezideowych chuliganów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzʲidɛˈɔvɨ, AS: bezʹideovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezideowiec mos., bezideowość ż.

przysł. bezideowo

Wiktionary

# bezigłowy

taki, który nie ma igły

SJP.pl

# bezik

1. mała beza;
2. mały bez (krzew);
3. gra w karty podobna do mariasza

SJP.pl

Bezik – gra karciana pomiędzy dwiema, trzema lub czterema osobami, za pomocą połączonych kilku talii 32-kartowych (pikietowych, skatowych). Gracze otrzymują po 8 kart (lub więcej w zależności od wariantu), reszta stanowi tzw. talon i służy do uzupełniania kart w ręku w trakcie rozgrywki.

Wikipedia

# bezikowy

→ bezik (ciasteczko)

SJP.pl

# bezimienność

→ bezimienny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezimienne; cecha tych, którzy są bezimienni

Wiktionary

#### Patrz:

bezimienny

#### Powiązane:

przym. bezimienny

przysł. bezimiennie

Wiktionary

# bezimienny

przymiotnik

(1.1) nie mający imienia czy nazwy

Wiktionary

- Bezimienny – bohater gry Planescape: Torment
- Bezimienny – bohater serii gier Gothic
- Bezimienny – bohater filmu Hero

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Otrzymałam wczoraj bardzo dziwny, bezimienny list.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ, AS: bezʹĩmʹi ̯ẽ•ny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezimienność ż.

przysł. bezimiennie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) anonimowy, bezautorski, nieznany, nienazwany, bez imienia, bez nazwiska, bez nazwy

Wiktionary

# bezindukcyjny

niepowodujący powstania pola magnetycznego przy przepływie prądu

SJP.pl

# bezinteresownie

przysłówek

(1.1) w sposób bezinteresowny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mam 13-letnią śliczną kotkę, którą bardzo lubię, a której muszę służyć bezinteresownie, i w dzień i w nocy, bo nieraz budzi mnie w nocy z jakimś życzeniem.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezinteresowność ż.

przym. bezinteresowny

Wiktionary

# bezinteresowniej

stopień wyższy od przysłówka: bezinteresownie

SJP.pl

# bezinteresowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezinteresowny; bardziej bezinteresowny

SJP.pl

# bezinteresowność

działanie ze szlachetnych pobudek, bez szukania dla siebie korzyści, zwłaszcza materialnych; dobroczynność, altruizm, filantropia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezinteresowne; cecha tych, którzy są bezinteresowni

Wiktionary

Bezinteresowność (od łac. interesse „korzyść, interes, dochód”) – w etyce taka cecha działania podmiotu, przy której celem działania nie jest korzyść podmiotu, ale dobro innej osoby. Bezinteresowność jako cecha działania podmiotu łączy się z altruizmem jako postawą etyczną, przy której człowiek działa dla dobra innych, nawet za cenę poświęcenia dobra własnego.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kiedy człowiek postępuje z absolutną bezinteresownością — jak to robi pan Owsiak — pojawiają się natychmiast zastępy podejrzliwych, którzy oskarżają go o wszelkiego rodzaju potworności.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezinteresowny

przysł. bezinteresownie

Wiktionary

# bezinteresowny

działający ze szlachetnych pobudek, bez szukania dla siebie korzyści, zwłaszcza materialnych; dobroczynny, altruistyczny, filantropijny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Uczy też, że jeśli nie potrafimy objąć miłością psa, konika polnego czy owcy, to nie będziemy również zdolni do bezinteresownej miłości do drugiego człowieka.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ, AS: bezʹĩnteresovny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. interes mrz., bezinteresowność ż.

przysł. bezinteresownie

Wiktionary

# bezinwazyjność

→ bezinwazyjny

SJP.pl

#### Patrz:

bezinwazyjny

# bezinwazyjny

w medycynie: pozwalający na zbadanie narządów bez sond i interwencji chirurgicznej

SJP.pl

# bezinwestycyjność

→ bezinwestycyjny

SJP.pl

#### Patrz:

bezinwestycyjny

# bezinwestycyjny

przymiotnik

(1.1) odbywający się bez inwestycji, nie wymagający podejmowania inwestycji

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) No i najważniejsze - uproszczenie procedur jest bezinwestycyjne, nic nie kosztuje.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzʲĩnvɛstɨˈt͡sɨjnɨ, AS: bezʹĩnvestycyi ̯ny

Wiktionary

# bezjądrowe

organizmy zbudowane z komórek niezawierających jądra komórkowego; akariota

SJP.pl

Prokarionty, prokarioty, organizmy prokariotyczne (Prokaryota, Procaryota) – mikroorganizmy, w większości jednokomórkowe, których komórka nie zawiera jądra komórkowego oraz organelli komórkowych charakterystycznych dla eukariontów. Nazwa pochodzi od greckich słów pros („przed”) i karyon („orzech”, „jądro”). Pozostałe synonimy to: akariobionty, akariota, organizmy akariotyczne, anukleobionty, bezjądrowce, bezjądrowe, prokariota, protokarionty, przedjądrowce.

Wikipedia

# bezjądrowiec

organizm zbudowany z komórek niezawierających jądra komórkowego; protokariont, prokariont, przedjądrowiec, prajądrowiec, organizm prokariotyczny

SJP.pl

# bezjajeczny

1. o jedzeniu: niezawierający jajek;
2. o mężczyźnie: pozbawiony charakteru; nijaki

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) kulin. niezawierający jaj

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Domowej roboty bezjajeczny majonez jest zaskakująco łatwy w przygotowaniu i smakuje znacznie lepiej niż kupny.

(1.1) Jak widać pomiędzy makaronami jajecznymi oraz bezjajecznymi istnieją różnice, które wynikają oczywiście z odróżniającego je składu.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. jajczarstwo n., jajczarka ż.

Wiktionary

# bezjamowce

grupa zwierząt pozbawionych jam ciała w stadium dorosłym

SJP.pl

# bezjęzyczny

przymiotnik

(1.1) rzad. taki, który nie ma języka

Wiktionary

# bezjęzykowe

rodzina płazów bezogonowych; grzbietorody, grzbietorodowate, żaby bezjęzyczne

SJP.pl

# bezkarnie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób unikający przykrych konsekwencji, bez kary

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W jacuzzi można sobie bezkarnie puszczać bąki.

(1.1) Wandale w Nowej Hucie czują się bezkarnie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkarność ż.

przym. bezkarny

Wiktionary

# bezkarniej

stopień wyższy od przysłówka: bezkarnie

SJP.pl

# bezkarniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezkarny

SJP.pl

# bezkarność

→ bezkarny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pozostawanie bez ukarania

(1.2) uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem

Wiktionary

#### Patrz:

bezkarny

#### Przykłady

(1.1) Dając dziecku autonomię, nie myl jej nigdy z bezkarnością.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezkarny

przysł. bezkarnie

Wiktionary

# bezkarny

1. pozostający bez kary;
2. taki, któremu winy uchodzą bez kary

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który uchodzi bez kary

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W małżeństwie jedna ze stron przeważnie dominuje drugą, stając się jej bezkarnym dręczycielem, fizycznym i moralnym.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkarność ż.

przysł. bezkarnie

Wiktionary

# bezkasowy

niezawierający kasy, np. bezkasowy sklep

SJP.pl

# bezkastowość

→ bezkastowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkastowe; cecha tych, którzy są bezkastowi

Wiktionary

#### Patrz:

bezkastowy

#### Powiązane:

przym. bezkastowy

przysł. bezkastowo

Wiktionary

# bezkastowy

przymiotnik

(1.1) nie posiadający kast, nie podzielony na kasty

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkastowość ż.

Wiktionary

# bezkatalityczny

przymiotnik

(1.1) chem. odbywający się bez katalizatora

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛskatalʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: beskatalʹityčny

Wiktionary

# bezkazeinowy

przymiotnik

(1.1) kulin. biochem. pozbawiony kazeiny, niezawierający kazeiny

Wiktionary

# bezkielichowy

niemający kielicha, np. rura bezkielichowa - rura niemająca rozszerzonego końca

SJP.pl

# bezkierunkowość

→ bezkierunkowy

SJP.pl

#### Patrz:

bezkierunkowy

# bezkierunkowy

niemający kierunku

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie mający kierunku lub celu, nieukierunkowany

Wiktionary

# bezklasowość

→ bezklasowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezklasowe; cecha tych, którzy są bezklasowi

Wiktionary

#### Patrz:

bezklasowy

#### Przykłady

(1.1) „Ochlokracja" sprzyjać miała bezklasowości podporządkowanego społeczeństwa, w którym posłuszeństwo zbudowano na strachu i przymusie pracy, a kultura materialna nie znajdywała bodźców do rozwoju.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezklasowy

przysł. bezklasowo

Wiktionary

# bezklasowy

przymiotnik

(1.1) socjol. nie mający klas, nie podzielony na klasy, nie wyróżniający klas

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezklasowość ż.

Wiktionary

# bezklozetowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) niewyposażony w klozet

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klozecik mrz., klozet mrz., klozetka ż.

przym. klozetowy

Wiktionary

# bezkluczykowy

niewymagający użycia kluczyka

SJP.pl

# bezkofeinowy

niezawierający kofeiny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niezawierający kofeiny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) …wpływa ona (kawa) niekorzystnie na funkcjonowanie układu nerwowego (…) Kofeina zwiększa ilość skurczów serca oraz może powodować ostry wzrost ciśnienia tętniczego (…) Osoby z nadciśnieniem lub innymi schorzeniami układu krążenia powinny więc z tej używki zrezygnować lub pić kawę bezkofeinową. Obecnie produkowane kawy bezkofeinowe nie różnią się praktycznie smakiem i aromatem od kaw tradycyjnych.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛskɔfɛjĩˈnɔvɨ, AS: beskofei ̯ĩnovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kofeina ż.

przym. kofeinowy

Wiktionary

# bezkolankowy

w botanice: niemający kolanek; bezczłonkowy

SJP.pl

# bezkolbowy

przymiotnik

(1.1) wojsk. (o broni strzeleckiej) niemający kolby

Wiktionary

# bezkolcowy

niemający kolców

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie mający kolców

Wiktionary

# bezkolizyjność

→ bezkolizyjny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkolizyjne

Wiktionary

#### Patrz:

bezkolizyjny

#### Powiązane:

przym. bezkolizyjny

przysł. bezkolizyjnie

Wiktionary

# bezkolizyjny

odporny na kolizję, umożliwiający ruch pojazdów bez narażenia na kolizję

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nienarażony na kolizję

(1.2) umożliwiający ruch pojazdów bez kolizji

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Tu musi być skrzyżowanie bezkolizyjne - twierdził Ryszard Piekło (LPR). - Estakady są budowane nawet w "dzikich" krajach.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkolizyjność ż.

przysł. bezkolizyjnie

Wiktionary

# bezkolorowy

niemający koloru; bezbarwny

SJP.pl

# bezkomórkowy

cechujący się brakiem komórek, niezbudowany z komórek

SJP.pl

# bezkompromisowiec

potocznie: osoba nieuznająca kompromisów

SJP.pl

# bezkompromisowo

przysłówek

(1.1) w sposób bezkompromisowy

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezkompromisowy

Wiktionary

# bezkompromisowość

nieustępliwość

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezkompromisowe

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Impreza odbywała się w "Jaszczurach"; zaimponowała mi bezkompromisowość tamtejszych zawodników, choć i my w redakcji nie wylewaliśmy za kołnierz.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezkompromisowy

Wiktionary

# bezkompromisowy

1. nieuznający sprzeciwu;
2. bezwzględny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nieidący na kompromisy, nieuznający kompromisów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mój głos był ożywiony, opinie bezkompromisowe, a mózg chłodny jak nigdy.

(1.1) Myśl integrystyczna jest w tym przypadku bezkompromisowa: należy dążyć do maksymalnego zadośćuczynienia.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛskɔ̃mprɔ̃mʲiˈsɔvɨ, AS: beskõmprõmʹisovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkompromisowość ż.

przysł. bezkompromisowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pryncypialny, zasadniczy, nieustępliwy

Wiktionary

# bezkońcówkowy

niezawierający końcówek

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) jęz. nie mający końcówki fleksyjnej

Wiktionary

# bezkonduktorski

niewymagający obecności konduktora, np. obsługa bezkonduktorska

SJP.pl

# bezkonfliktowo

przysłówek

(1.1) w sposób bezkonfliktowy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkonfliktowość ż.

przym. bezkonfliktowy

Wiktionary

# bezkonfliktowość

→ bezkonfliktowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brak konfliktów, niewszczynanie konfliktów

Wiktionary

#### Patrz:

bezkonfliktowy

#### Przykłady

(1.1) W sposobie prowadzenia obrad uwidacznia się głównie wzgląd na ich szybkość i sprawność (pod którym to pojęciem niestety zbyt często rozumie się bezkonfliktowość).

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezkonfliktowy

przysł. bezkonfliktowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niekonfliktowość, zgodność

Wiktionary

# bezkonfliktowy

nie zawierający konfliktów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie wywołujący konfliktów, stroniący od agresji, przyjazny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkonfliktowość ż.

przysł. bezkonfliktowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pokojowy, spokojny

Wiktionary

# bezkonkurencyjnie

przysłówek sposobu

(1.1) w taki sposób, któremu nikt nie może dorównać

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ale w New Hampshire 16 lutego wygrał bezkonkurencyjnie wśród swoich, co potwierdził w tak zwany superwtorek 8 marca. Wtedy wiadomo już było, iż tylko on może być kandydatem republikanów.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkonkurencyjność ż.

przym. bezkonkurencyjny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niezrównanie

Wiktionary

# bezkonkurencyjność

→ bezkonkurencyjny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezkonkurencyjne; cecha tego, kto jest bezkonkurencyjny

Wiktionary

#### Patrz:

bezkonkurencyjny

#### Powiązane:

przym. bezkonkurencyjny

przysł. bezkonkurencyjnie

Wiktionary

# bezkonkurencyjny

taki, któremu nie można dorównać; najlepszy; niezastąpiony

SJP.pl

# bezkonny

niemający konia, pozbawiony konia

SJP.pl

# bezkontaktowy

niewymagający kontaktu

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) niewymagający kontaktu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Całodobowy bezkontaktowy zwrot książek umożliwiają książkomat i wrzutnia przy wejściu głównym.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kontaktować

Wiktionary

# bezkorzeniowy

wolfia bezkorzeniowa - najmniejsza w Polsce roślina okrytonasienna z rodziny obrazkowatych; wolffia bezkorzeniowa

SJP.pl

# bezkorzystność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkorzystne; cecha tych, którzy są bezkorzystni

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezkorzystny

przysł. bezkorzystnie

Wiktionary

# bezkosmkowate

rodzina roślin bezkwiatowych; Liceaceae

SJP.pl

# bezkost

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) mitsłow. istota półdemoniczna będąca rodzajem wampira

Wiktionary

# bezkosztowość

cecha tego, co nie zawiera kosztów; bezpłatność

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezkosztowe

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezkosztowy

Wiktionary

# bezkosztowy

pozbawiony kosztów; bezpłatny

SJP.pl

# bezkołowy

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma kół

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛskɔˈwɔvɨ, AS: beskou̯ovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. koło n.

przyim. koło

Wiktionary

# bezkrańcowy

rzadko: niemający krańców; bezkresny, bezgraniczny, bezbrzeżny

SJP.pl

# bezkręgowce

grupa zwierząt wielokomórkowych bez szkieletu wewnętrznego w postaci kręgosłupa i czaszki; bezkręgowe

SJP.pl

Bezkręgowce (łac. Invertebrata) – zespół wszystkich grup zwierzęcych o rozmaitych planach budowy i różnym pochodzeniu, przeciwstawiany potocznie kręgowcom (Vertebrata). Jest to sztuczna jednostka systematyczna grupująca zwierzęta wielokomórkowe (Metazoa), wyodrębniane na podstawie negatywnej cechy diagnostycznej – braku szkieletu wewnętrznego (osiowego) w postaci kręgosłupa i czaszki. Pozostałe cechy, którymi określa się bezkręgowce nie są jednoznaczne. Do bezkręgowców należy 95–97% współcześnie występujących zwierząt. Liczba opisanych gatunków przekracza 1 milion.

Wikipedia

# bezkręgowe

grupa zwierząt wielokomórkowych bez szkieletu wewnętrznego w postaci kręgosłupa i czaszki; bezkręgowce

SJP.pl

# bezkręgowiec

zwierzę nie mające kręgosłupa; bezkręgowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. zwierzę nie mające szkieletu;

Wiktionary

Bezkręgowce (łac. Invertebrata) – zespół wszystkich grup zwierzęcych o rozmaitych planach budowy i różnym pochodzeniu, przeciwstawiany potocznie kręgowcom (Vertebrata). Jest to sztuczna jednostka systematyczna grupująca zwierzęta wielokomórkowe (Metazoa), wyodrębniane na podstawie negatywnej cechy diagnostycznej – braku szkieletu wewnętrznego (osiowego) w postaci kręgosłupa i czaszki. Pozostałe cechy, którymi określa się bezkręgowce nie są jednoznaczne. Do bezkręgowców należy 95–97% współcześnie występujących zwierząt. Liczba opisanych gatunków przekracza 1 milion.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) We współczesnych klasyfikacjach wśród bezkręgowców wyróżnia się ponad 30 typów zwierząt, w tym niektóre bardziej spokrewnione z kręgowcami, niż z innymi bezkręgowcami.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kręgowiec mzw., bezkręgowy mzw.

przym. bezkręgowy

Wiktionary

# bezkręgowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkręgowe

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezkręgowy

przysł. bezkręgowo

rzecz. bezkręgowy mzw.

Wiktionary

# bezkręgowy

o zwierzętach: niemający kostnego lub chrząstkowego szkieletu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) zool. nieposiadający szkieletu

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zool. zwierzę nieposiadające szkieletu chrząstkowego lub kostnego

Wiktionary

#### Przykłady

(2.1) Po robakach i wymoczkach następują owady, po bezkręgowych — kręgowe i tak coraz wyżej, aż do Pana Stworzenia.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkręgowiec mzw., bezkręgowość ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(2.1) bezkręgowiec

Wiktionary

# bezkres

pusta, ogromna przestrzeń bez granic

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. rozległa przestrzeń sprawiająca wrażenie braku granic

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ponad głową rozpościerał się bezkres błękitnego nieba, którego nie mąciła ani jedna chmurka.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkresność ż.

przym. bezkresny

przysł. bezkreśnie

Wiktionary

# bezkresność

→ bezkresny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkresne; cecha tych, którzy są bezkresni

Wiktionary

#### Patrz:

bezkresny

#### Powiązane:

przym. bezkresny

przysł. bezkresnie

rzecz. bezkres mrz.

Wiktionary

# bezkresny

taki, który nie ma końca; nieskończony; rozległy, ogromny, niezmierzony

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma kresu (końca)

(1.2) bardzo rozległy; wydający się pozbawionym granic

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) A przecież w dzikich ostępach górskich i na bezkresnych obszarach pustynnych łatwo było zabłądzić lub wpaść w zasadzkę rozbójniczych Beduinów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈkrɛsnɨ, AS: beskresny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkres m., bezkresność ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) wieczny, nieskończony, bezgraniczny

(1.2) obszerny

Wiktionary

# bezkrok

najszybsza technika poruszania się na biegówkach w biegach narciarskich

SJP.pl

# bezkrólewie

czas między ustąpieniem jednego króla a objęciem władzy przez kolejnego; międzykrólewie, interregnum

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) okres pomiędzy śmiercią lub abdykacją króla a koronacją jego następcy

(1.2) chaos, anarchia spowodowana brakiem osoby kierującej, rządzącej

Wiktionary

Bezkrólewie (łac. interregnum dosł. „międzykrólewie”) – okres między śmiercią lub abdykacją danego króla, a wstąpieniem na tron (koronacją) jego następcy.

Obu (polskiego i łacińskiego) terminów używa się też czasem, mając na myśli konkretne okresy historyczne, np. sytuację w Polsce po śmierci Władysława III Warneńczyka, portugalski kryzys w latach 1383–1385 lub lata 1332–1340 w historii Danii.

Głową państwa podczas bezkrólewia jest Interrex (→ regent).

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛskruˈlɛvʲjɛ, AS: beskrulevʹi ̯e

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkról m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) interregnum

(1.2) anarchia, bezrząd, bezprawie, rozprężenie, rozprzężenie, rozstrój; pot. bezhołowie; przest. nierząd

Wiktionary

# bezkropkowy

taki, który nie ma kropek

SJP.pl

# bezkrwawo

przymiotnik

(1.1) w sposób bezkrwawy

Wiktionary

# bezkrwawość

→ bezkrwawy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezkrwawe

Wiktionary

#### Patrz:

bezkrwawy

#### Powiązane:

przym. bezkrwawy

Wiktionary

# bezkrwawy

niewymagający rozlewu krwi; niekrwawy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który obywa się bez rozlewu krwi

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Po upadku komunizmu bezkrwawy, ale również błyskawiczny rozwód wzięli Słowianie tworzący Czechosłowację; na wschodzie Europy Ukraińcy i Białorusini rozstali się z braćmi Rosjanami.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezkrwisty

przysł. bezkrwawo

rzecz. bezkrwawość ż.

Wiktionary

# bezkrwistość

→ bezkrwisty

SJP.pl

#### Patrz:

bezkrwisty

# bezkrwisty

pozbawiony krwi; anemiczny, blady

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma w sobie wyrazistości

Wiktionary

# bezkrytycyzm

brak krytycyzmu; bezkrytyczność

SJP.pl

# bezkrytycznie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób bezkrytyczny, bez słowa krytyki

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Politycznie poprawne media tylko bezkrytycznie przytakują, nikt nie waży się krytykować decyzji.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛskrɨˈtɨt͡ʃʲɲɛ, AS: beskrytyčʹńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkrytycyzm m.

przym. bezkrytyczny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ślepo

Wiktionary

# bezkrytyczniej

stopień wyższy od przysłówka: bezkrytycznie

SJP.pl

# bezkrytyczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezkrytyczny

SJP.pl

# bezkrytyczność

brak krytycyzmu; bezkrytycyzm

SJP.pl

# bezkrytyczny

nieumiejący ocenić krytycznie czegoś lub kogoś; łatwowierny, naiwny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pozbawiony krytyki, całkowicie coś akceptujący bez słowa sprzeciwu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛskrɨˈtɨt͡ʃnɨ, AS: beskrytyčny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkrytyczność ż., bezkrytycyzm m.

przysł. bezkrytycznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) łatwowierny, naiwny, ufny, prostoduszny

Wiktionary

# bezksiężycowy

przymiotnik

(1.1) pozbawiony widoku księżyca, światła księżycowego

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Noc szła ciemna, bezgwiezdna i bezksiężycowa.

Wiktionary

# bezkształt

coś bezkształtnego

SJP.pl

# bezkształtność

→ bezkształtny

SJP.pl

#### Patrz:

bezkształtny

# bezkształtny

przymiotnik

(1.1) o niewyraźnym, nieregularnym kszatłcie

(1.2) niesprecyzowany, niemal nieuchwytny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Daria poznała Franza po tatuażu na ramieniu, podobno okropnie wyglądał, był kawałkiem bezkształtnego, spopielonego mięsa.

(1.1) Między dwoma odłupkami filarów dostrzegłem zaklinowaną, bezkształtną bryłę.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈkʃtawtnɨ, AS: beskštau̯tny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezkształtność ż.

przysł. bezkształtnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) amorficzny, bezpostaciowy

Wiktionary

# bezkurkowy

niemający kurka

SJP.pl

# bezkwiatowy

taki, który nie ma kwiatów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) bot. nie mający kwiatów (części roślinnych)

Wiktionary

# bezkwietny

przymiotnik

(1.1) nie mający kwiatów (roślin)

Wiktionary

# bezkłowy

niemający kłów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) techn. nie mający kłów

Wiktionary

# bezlaktozowiec

potocznie: osoba będąca na diecie niezawierającej laktozy

SJP.pl

# bezlaktozowy

niezawierający laktozy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) kulin. biochem. pozbawiony laktozy, niezawierający laktozy

Wiktionary

# bezleda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. niewielka rzeka w północnej Polsce i w Rosji (obwód królewiecki)

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Bezledy lm.

Wiktionary

# bezleśny

charakteryzujący się brakiem lasów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) charakteryzujący się brakiem lasów, niezalesiony

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Trasa przecina w poprzek Kotlinę Raciborsko-Oświęcimską i przebiega przez tereny rolnicze i bezleśne.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niezalesiony

Wiktionary

# bezlik

duża ilość czegoś

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wielka ilość, liczba czegoś

Wiktionary

Bezlik – skała na Wyżynie Częstochowskiej w obrębie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Znajduje się w lesie po północnej stronie zabudowanego obszaru Zastudnia (część wsi Suliszowice), administracyjnie w obrębie wsi Siedlec w powiecie częstochowskim, w gminie Janów. W rzadkim lesie na zboczu wzniesienia jest grupa kilku skał, na których uprawiana jest wspinaczka skalna. Bezlik wraz ze Skałą Pustelnika znajduje się na północnym stoku tego wzniesienia. Czasami obydwie te skały opisywane są pod jedną nazwą jako Skały Pustelnika.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Była zachwycona bezlikiem książek w jego domowej bibliotece.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛzlʲik, AS: bezlʹik

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ogrom

Wiktionary

# bezliściowate

rodzina mchów liściastych; bezlistowate

SJP.pl

# bezlist

mech z rodziny bezlistowatych, rosnący w miejscach ocienionych, nieco wilgotnych i kwaśnych

SJP.pl

Bezlist (Buxbaumia) – rodzaj mchów (prątników) z monotypowej rodziny bezlistowate Buxbaumiaceace i rzędu bezlistowce Buxbaumiales. Obejmuje 12 gatunków. Rośliny te występują w Eurazji i Ameryce Północnej, w rozproszeniu w strefie tropikalnej oraz w Australii i na wyspach Pacyfiku, w tym Nowej Zelandii. W Polsce rosną dwa gatunki z tego rodzaju – dość częsty, naziemny bezlist zwyczajny B. aphylla i bardzo rzadki, rosnący na starych pniach drzew bezlist okrywowy B. viridis. Ze względu na bardzo silną redukcję gametofitu, rośliny te stają się widoczne po wytworzeniu sporofitu. W tej postaci wyróżniają się charakterystycznymi, skośnymi puszkami zarodni.

Wikipedia

# bezlistne

niemający liści; bezlisty

SJP.pl

# bezlistny

niemający liści; bezlisty

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma liści

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na zimę drzewa liściaste stają się bezlistne.

(1.1) Idź do siwych strumieni swojego kraju, i pruchniej tam jak dąb bezlistny, co go wiatry nad Balwę nachyliły, aby nie zazieleniał więcej!

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈlʲistnɨ, AS: bezlʹistny

Wiktionary

# bezlistowate

rodzina mchów liściastych; bezliściowate

SJP.pl

Bezlist (Buxbaumia) – rodzaj mchów (prątników) z monotypowej rodziny bezlistowate Buxbaumiaceace i rzędu bezlistowce Buxbaumiales. Obejmuje 12 gatunków. Rośliny te występują w Eurazji i Ameryce Północnej, w rozproszeniu w strefie tropikalnej oraz w Australii i na wyspach Pacyfiku, w tym Nowej Zelandii. W Polsce rosną dwa gatunki z tego rodzaju – dość częsty, naziemny bezlist zwyczajny B. aphylla i bardzo rzadki, rosnący na starych pniach drzew bezlist okrywowy B. viridis. Ze względu na bardzo silną redukcję gametofitu, rośliny te stają się widoczne po wytworzeniu sporofitu. W tej postaci wyróżniają się charakterystycznymi, skośnymi puszkami zarodni.

Wikipedia

# bezlisty

niemający liści; bezlistny

SJP.pl

# bezlisz

liczebnik nieokreślony

(1.1) stpol. bez liku

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛzlʲiʃ, AS: bezlʹiš

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) przezlisz

Wiktionary

# bezlitośnie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób bezlitosny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Tymczasem prywatni wierzyciele i państwo bezlitośnie egzekwowali należności.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzlʲiˈtɔɕɲɛ, AS: bezlʹitośńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezlitosność ż.

przym. bezlitosny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) okrutnie

Wiktionary

# bezlitośniej

stopień wyższy od przysłówka: bezlitośnie

SJP.pl

# bezlitośniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezlitosny

SJP.pl

# bezlitosność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, kto jest bezlitosny; cecha tego, co bezlitosne

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezlitosny

przysł. bezlitośnie

Wiktionary

# bezlitosny

niemający litości

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) okrutny; taki, który nie ma litości

Wiktionary

Bezlitosny (hangul: 불한당, MOCT: Bul-han-dang) – południowokoreański film kryminalny z 2017 roku w reżyserii Byun Sung-hyuna. W głównych rolach wystąpili Sol Kyung-gu i Yim Si-wan.

Film miał swoją premierę w Korei Południowej 17 maja 2017 roku, a międzynarodową - w ramach sekcji "Midnight Screenings" na 70. MFF w Cannes 24 maja 2017 roku. W Polsce film po raz pierwszy został wyświetlony 6 kwietnia 2018 roku.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Bezlitosna rusycystka zostawiła siedmiu uczniów na drugi rok.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzlʲiˈtɔsnɨ, AS: bezlʹitosny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezlitosność ż.

przysł. bezlitośnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) okrutny, bestialski

Wiktionary

# bezlotek

ptak o krótkich nogach i skrzydłach oraz czarno-białym upierzeniu, nielatający, lecz świetnie pływający, żyjący w wielkich koloniach, głównie na Antarktydzie; pingwin

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. ptak nielotny, o czarno-białym upierzeniu, przystosowany do życia w zimnym klimacie, poruszający się głównie pieszo lub pływaniem

Wiktionary

Pingwiny, bezlotki – rząd (Sphenisciformes) oraz rodzina (Spheniscidae) ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae).

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) pingwin

Wiktionary

# bezlotki

ptak o krótkich nogach i skrzydłach oraz czarno-białym upierzeniu, nielatający, lecz świetnie pływający, żyjący w wielkich koloniach, głównie na Antarktydzie; pingwin

SJP.pl

Pingwiny, bezlotki – rząd (Sphenisciformes) oraz rodzina (Spheniscidae) ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae).

Wikipedia

# bezludność

cecha czegoś niezamieszkanego przez ludzi

SJP.pl

# bezludny

charakteryzujący się brakiem ludzi; wyludniony, pusty

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jego powieść opisuje, jak rozbitek przeżył na bezludnej wyspie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈludnɨ, AS: bezludny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezludzie n.

przysł. bezludnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niezaludniony, niezamieszkały / niezamieszkany, niezasiedlony

Wiktionary

# bezlusterkowiec

aparat fotograficzny bez lusterka za obiektywem, odchylającego się w momencie robienia zdjęcia, w którym kadr obserwuje się na wbudowanym monitorze

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) fot. kompaktowy aparat fotograficzny z wymienną optyką

Wiktionary

Aparat bezlusterkowy z wymiennymi obiektywami (MILC, ang. Mirrorless Interchangeable Lens Camera), potocznie bezlusterkowiec (ang. mirrorless camera), alternatywnie EVIL (ang. Electronic Viewfinder Interchangeable Lens) – nazwa typu cyfrowego aparatu fotograficznego, posiadającego możliwość wymiany obiektywów montowanych w korpusie, w którym wyeliminowano optyczny układ wizjera z lustrem (stąd nazwa), matówką i pryzmatem pentagonalnym, a podgląd kadru wykonuje się na wbudowanym monitorze bądź ekranie wizjera.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) O bezlusterkowcach słyszało już wiele osób, ale nie powstała żadna konkretna nazwa kategorii tego typu aparatów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzlustɛrˈkɔvʲjɛt͡s, AS: bezlusterkovʹi ̯ec

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezlusterkowy

rzecz. lustro n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) evil, hybryda

Wiktionary

# bezma

partykuła oceniająca

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ponoć, prawdopodobnie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) (gwara.) Bezma Zeflik je chory? → Ponoć Józek się rozchorował?

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|snoci.

Wiktionary

# bezmali

modulant

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. podobno, ponoć

Wiktionary

# bezmaseczkowiec

potocznie: osoba nienosząca maseczki ochronnej podczas epidemii wirusa; bezmaskowiec

SJP.pl

# bezmaskowiec

potocznie: osoba nienosząca maseczki ochronnej podczas epidemii wirusa; bezmaseczkowiec

SJP.pl

# bezmateczny

przymiotnik

(1.1) pszcz. pozbawiony matki pszczelej, bez matki

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezmatek m.

Wiktionary

# bezmatek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pszcz. rodzina pszczela pozbawiona matki pszczelej

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezmateczność ż.

przym. bezmateczny

Wiktionary

# bezmelodyjność

→ bezmelodyjny

SJP.pl

#### Patrz:

bezmelodyjny

# bezmian

dawna prosta waga przesuwnikowa o stałym odważniku; waga rzymska, przezmian

SJP.pl

Bezmian, inaczej przezmian, waga rzymska, waga przesuwnikowa – waga składająca się z ramienia (rodzaj dźwigni dwustronnej) posiadającego na jednym końcu haczyk do zawieszenia ważonego przedmiotu, a na drugim stały obciążnik. Ważenie polegało na takim umiejscowieniu punktu zawieszenia dźwigni, aby była ona w położeniu poziomym. Na ramieniu zaznaczone były punkty oznaczające masę ważonego przedmiotu.

Wikipedia

# bezmiar

ogromna przestrzeń lub ilość

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) niezmierzona, nieograniczona przestrzeń

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Bezmiar wszechświata jest trudny do wyobrażenia.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛzmʲjar, AS: bezmʹi ̯ar

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. mierzyć ndk.

przym. bezmierny

przysł. bezmiernie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezkres

Wiktionary

# bezmiejscowy

niezwiązany z żadnym konkretnym miejscem

SJP.pl

# bezmierność

→ bezmierny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezmierne

Wiktionary

#### Patrz:

bezmierny

#### Powiązane:

przym. bezmierny

przysł. bezmiernie

Wiktionary

# bezmierny

przymiotnik

(1.1) ogromny tak, że aż niemożliwy do zmierzenia

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Dla niego Franek, kowal, był czymś wielkim ze swoją bezmierną klatką piersiową, ze swymi masywnymi barkami i ze swymi szczeciniastymi i rudymi włosami.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezmiar mrz., bezmierność ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieograniczony, niezmierzony, nieskończony, bezgraniczny

Wiktionary

# bezmięsny

przymiotnik relacyjny

(1.1) o jedzeniu, diecie: niezawierający mięsa, pozbawiony mięsa

(1.2) o dniu, tygodniu itp.: taki, w którym nie je się mięsa, nie prowadzi się sprzedaży mięsa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Instytut Żywności i Żywienia przygotowuje zalecenia dotyczące wegetariańskiej diety dla szkół i przedszkoli. Uznano, że dieta bezmięsna jest zdrowa i może być stosowana u najmłodszych.

(1.2) W wielu katolickich domach piątek jest dniem bezmięsnym.

(1.2) Władze Vancouver wprowadziły dzień bezmięsny, jest to poniedziałek.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈmʲjɛ̃w̃snɨ, AS: bezmʹi ̯ẽũ̯sny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. mięsny mrz., mięso n., mięsko n., mięsność ż., bezmięsność ż., mięsień m.

przym. bezmięśniowy, mięsny, mięśniowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) jarski, wegetariański

Wiktionary

# bezmieszkaniowiec

osoba nie mająca własnego mieszkania

SJP.pl

# bezmiłosierny

dawniej: niemiłosierny - niemający litości

SJP.pl

# bezmleczny

niezawierający mleka

SJP.pl

# bezmocz

niewytwarzanie się moczu na skutek schorzenia nerek lub niemożność wydalania go; anuria

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med. brak wydalania lub wytwarzania moczu;

Wiktionary

Bezmocz (łac. anuria) – dobowa ilość moczu mniejsza od 100 ml.

Bezmocz jest niebezpiecznym dla zdrowia i życia stanem patologicznym, spowodowanym np. przez uszkodzenie lub chorobę nerki, ucisk, zatkanie kanalików nerkowych czy zaburzenie krążenia nerkowego krwi. Bezmocz, zależnie od stanu, może być leczony farmakologicznie lub, w skrajnych przypadkach, może wymagać dializy zewnątrzustrojowej lub przeszczepu nerki.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Im dłużej trwa okres skąpomoczu i bezmoczu, rokowania stają się coraz gorsze.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛzmɔt͡ʃ, AS: bezmoč

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) anuria

Wiktionary

# bezmózg

potocznie: osoba głupia, bezmyślna; bezmózgowiec

SJP.pl

# bezmózgi

1. niemający mózgu;
2. bezmyślny, głupi

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niemający mózgu

(1.2) przen. pozbawiony rozumu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Nie wyrabiam, co za bezmózgi osioł z tego kolesia!

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈmuzʲɟi, AS: bezmuzʹǵi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezmózgowiec m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) bezrozumny, bezmyślny, bałwański, barani, debilny, debilowaty, durny, głupi, idiotyczny, kretyński, tępy

Wiktionary

# bezmózgowie

wada wrodzona, polegająca na niewykształceniu się mózgu u płodu; anencefalia

SJP.pl

Bezmózgowie (łac. anencephalia) – letalna (śmiertelna) wada wrodzona o charakterze malformacji, polegająca na braku lub na szczątkowym rozwoju mózgowia, zwykle przebiegającym łącznie z bezczaszkowiem (acrania) czyli niewykształceniem struktur mózgoczaszki. Należy do tzw. dysrafii.

Wikipedia

# bezmózgowiec

1. potocznie: osoba głupia, bezmyślna; bezmózg;
2. w medycynie: płód dotknięty bezmózgowiem

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) med. dziecko z bezmózgowiem

(1.2) pot. obraź. osoba, która zachowuje się nierozsądnie, głupio lub bezmyślnie

Wiktionary

Bezmózgowie (łac. anencephalia) – letalna (śmiertelna) wada wrodzona o charakterze malformacji, polegająca na braku lub na szczątkowym rozwoju mózgowia, zwykle przebiegającym łącznie z bezczaszkowiem (acrania) czyli niewykształceniem struktur mózgoczaszki. Należy do tzw. dysrafii.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. bezmózgowie n.

przym. bezmózgi

Wiktionary

# bezmulisty

pozbawiony mułu

SJP.pl

# bezmyślnie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób bezmyślny, bez namysłu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nie pchaj bezmyślnie tych koszulek do szafki, przecież się pogniotą.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈmɨɕl̥ʲɲɛ, AS: bezmyśl̦ʹńe

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezmyślny

rzecz. bezmyślność

Wiktionary

# bezmyślniej

stopień wyższy od przysłówka: bezmyślnie

SJP.pl

# bezmyślność

→ bezmyślny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, kto jest bezmyślny

Wiktionary

#### Patrz:

bezmyślny

#### Przykłady

(1.1) Nie dość, że pił, to jeszcze nie zapiął pasów i jechał bez włączonych świateł – to podręcznikowy przykład bezmyślności za kierownicą samochodu!

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈmɨɕl̥nɔɕt͡ɕ, AS: bezmyśl̦ność

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezmyślny

przysł. bezmyślnie

czas. myśleć

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezrefleksyjność, beztroska, niefrasobliwość, lekkomyślność; pot. bezmózgowie, odmóżdżenie

Wiktionary

# bezmyślny

przymiotnik

(1.1) taki, który nad niczym się nie zastanawia; także. świadczący o takiej cesze

(1.2) dokonany bez udziału świadomości

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Twoje bezsensowne i bezmyślne postępowanie doprowadziło do tragedii.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezmyślność ż.

przysł. bezmyślnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezrefleksyjny

Wiktionary

# beznabiałowy

niezawierający nabiału

SJP.pl

# beznaczyniowe

grupa roślin rozmnażających się za pomocą zarodników, niemających kwiatów i prawdziwych korzeni

SJP.pl

# beznadzieja

potocznie: beznadziejny, beznadziejnie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz

(1.2) pot. coś kiepskiego, beznadziejnego, bez wartości lub nie zapowiadającego się dobrze

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇ja, AS: beznaʒ́ėi ̯a

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. nadzieja ż., beznadziejność ż.

przym. beznadziejny

przysł. beznadziejnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) desperacja, rozpacz, melancholia, boleść, smutek, żal

Wiktionary

# beznadziejnie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób niedający nadziei na poprawę ani sukces

(1.2) pot. bardzo źle, kiepsko

(1.3) bardzo mocno

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) – Śpiewasz beznadziejnie, zrezygnuj lepiej z tego konkursu…

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇jɲɛ, AS: beznaʒ́ėi ̯ńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. nadzieja ż., beznadziejność ż., beznadzieja ż.

przym. beznadziejny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) wulg. do dupy

Wiktionary

# beznadziejniej

stopień wyższy od przysłówka: beznadziejnie

SJP.pl

# beznadziejność

→ beznadziejny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co beznadziejne; stan beznadziei

Wiktionary

#### Patrz:

beznadziejny

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇jnɔɕt͡ɕ, AS: beznaʒ́ėi ̯ność

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beznadzieja ż.

przym. beznadziejny

przysł. beznadziejnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) rozpaczliwość, dramatyczność, tragiczność

Wiktionary

# beznadziejny

1. taki, który się nie podoba; okropny, straszny, potworny;
2. niedający szans na pomyślny wynik; rozpaczliwy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pozbawiony wszelkiej nadziei

(1.2) kiepski, bardzo słaby

(1.3) iron. o znacznym nasileniu jakiejś cechy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jego sytuacja finansowa jest beznadziejna, zadłużenie wielokrotnie przekroczyło dochody.

(1.2) Ten tekst jest beznadziejny, nie nadaje się do opublikowania.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇jnɨ, AS: beznaʒ́ėi ̯ny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. nadzieja ż., beznadzieja ż., beznadziejność ż.

przysł. beznadziejnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezwyjściowy, patowy

(1.3) straszny, okropny

Wiktionary

# beznakładowy

niewymagający nakładów pieniędzy, pracy lub energii

SJP.pl

# beznamiętnie

przysłówek

(1.1) w sposób beznamiętny, pozbawiony namiętności

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. beznamiętny

rzecz. beznamiętność ż.

Wiktionary

# beznamiętność

→ beznamiętny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, kto lub co jest beznamiętne; obojętność, apatia

Wiktionary

#### Patrz:

beznamiętny

#### Przykłady

(1.1) Beznamiętność, z jaką lekarz mówił o pacjencie i jego cierpieniu, zadziwiła słuchających go studentów medycyny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɔɕt͡ɕ, AS: beznãmʹi ̯ẽntność

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. beznamiętny

przysł. beznamiętnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezemocjonalność, obojętność, chłód, opanowanie, apatia

Wiktionary

# beznamiętny

bez emocji, nieokreślony, mdły

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pozbawiony emocji, emocjonalnego zaangażowania; obojętny, chłodny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) – Niestety, nie zdał Pan. – oznajmił egzaminator beznamiętnym głosem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɨ, AS: beznãmʹi ̯ẽntny

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. beznamiętnie

rzecz. beznamiętność

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezemocjonalny, obojętny, chłodny, opanowany, bezceremonialny

Wiktionary

# beznarodowy

przymiotnik

(1.1) rzad. nie mający narodowości, oderwany od jakiegokolwiek narodu

Wiktionary

# beznerwowate

rodzina roślin z gromady wątrobowców

SJP.pl

# beznikotynowy

niezawierający nikotyny

SJP.pl

# beznogi

niemający nóg lub jednej nogi; beznożny

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) niemający nóg

(1.2) niemający jednej nogi

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Węże są beznogimi gadami.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈnɔɟi, AS: beznoǵi

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) jednonogi

Wiktionary

# beznosy

niemający nosa

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) niemający nosa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Było w tym coś bezwstydnego, jakby zawinili nie napastnicy, lecz ich martwe ofiary. Twarze obciągnięte pergaminową skórą, beznose, z zapadniętymi oczodołami…

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈnɔsɨ, AS: beznosy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. nos mos./mrz.

Wiktionary

# beznóżkowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który nie ma nóżek

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. nóżka ż.

Wiktionary

# beznożność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest beznożne; cecha tych, którzy są beznożni

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. beznożny

przysł. beznożnie

Wiktionary

# beznożny

niemający nóg lub jednej nogi; beznogi

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie posiadający wcale nóg

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beznożność ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) beznogi

Wiktionary

# beznutowy

taki, który nie ma nut

SJP.pl

# bezoar

kulisty twór w żołądku przeżuwaczy (np. kóz, krów), powstający z niestrawnych cząstek pokarmu oraz połkniętej w czasie linienia sierści; w medycynie ludowej przypisywano mu właściwości magiczne i lecznicze; strut

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wet. kulisty twór powstający w żołądkach przeżuwaczy z niestrawionych resztek pokarmu, sierści oraz włókien roślinnych;

(1.2) daw. odtrutka

Wiktionary

Bezoar (arab. bāzahr, pers. bād-zahr) – rzekomy kamień jelitowy, nagromadzenie niestrawionych substancji w żołądku zwierząt. Bezoary stwierdzane mogą być również u ludzi.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Bezoary były w średniowieczu uważane za talizmany, przypisywano im właściwości magiczne i lecznicze (używane były jako odtrutki).

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈzɔar, AS: bezoar

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezoarowy

Wiktionary

# bezoarowy

przymiotnik od: bezoar

SJP.pl

# bezobjawowiec

osoba będąca nosicielem jakiejś choroby, ale niemająca jej objawów

SJP.pl

# bezobjawowo

przysłówek

(1.1) med. bez objawów, symptomów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zakażenie może przebiegać bezobjawowo lub w postaci gorączki, nocnych potów, bólów brzucha, zespołu złego wchłaniania, znacznego ubytku masy ciała, mykobakteriemii, limfadenopatii oraz niedokrwistości.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezobjawowość ż.

przym. bezobjawowy

Wiktionary

# bezobjawowość

→ bezobjawowy

SJP.pl

#### Patrz:

bezobjawowy

# bezobjawowy

niedający objawów swojej obecności

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) med. taki, który nie daje objawów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) 5–50% torbieli jest bezobjawowa i wykrywana przypadkowo.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezobjawowość ż.

przysł. bezobjawowo

Wiktionary

# bezobsługowy

niewymagający obsługi; automatyczny, samoczynny

SJP.pl

# bezoczny

przymiotnik

(1.1) nie mający oczu

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezoki, daw. bezoczy

Wiktionary

# bezoczy

przymiotnik

(1.1) daw. niemający oczu

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezoki, bezoczny

Wiktionary

# bezodpadowy

w technice: niedający, niewytwarzający odpadów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie wytwarzający odpadów, nie powodujący powstawania odpadów

Wiktionary

# bezodpływowy

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma odpływu, nie uchodzi z niego żadna rzeka

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W książce znajdziemy bowiem również rozdziały poświęcone łąkom, rzekom, kanałom i jeziorom, wśród których szczególne miejsce zajmują suchary, czyli bezodpływowe jeziora dystroficzne.

Wiktionary

# bezodrzutowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezodrzutowe

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezodrzutowy

przysł. bezodrzutowo

Wiktionary

# bezodsetkowy

bez odsetek

SJP.pl

# bezogoniasty

niemający ogona; bezogonowy

SJP.pl

# bezogonkowy

przymiotnik

(1.1) bot. niemający ogonka, wyrastający bezpośrednio z gałązki

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔɡɔ̃ŋˈkɔvɨ, AS: bezogõŋkovy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) siedzący

Wiktionary

# bezogonowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezogonowe

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezogonowy

przysł. bezogonowo

Wiktionary

# bezogonowy

niemający ogona; bezogoniasty

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) książk. biol. niemający ogona, czyli końcowej części tułowia

(1.2) techn. niemający ogona, czyli końcowej części konstrukcji

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔɡɔ̃ˈnɔvɨ, AS: bezogõnovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezogonowiec m., bezogonowość ż.

Wiktionary

# bezok.

skrót od: bezokolicznik, bezokolicznikowy

SJP.pl

# bezoki

niemający oczu lub jednego oka

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niemający oczu

(1.2) niemający oka

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezoczny, daw. bezoczy

Wiktionary

# bezokienny

niemający okien, np. bezokienny strych

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie mający wcale okien

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Było w południe na zewnątrz i na niebie świeciło gorące słońce, lecz w bezokiennym domu, gdzie siedzieliśmy, można myśleć, że teraz jest noc, ponieważ prawie nic nie dostrzegaliśmy.

Wiktionary

# bezokolicznik

w językoznawstwie: podstawowa forma czasownika (np. robić, piec, kochać), która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny, bez określenia osoby, rodzaju, liczby, czasu i trybu; infinitivus, infinitiwus, infinityw

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

Wiktionary

Bezokolicznik (łac. infinitivus) – forma czasownika, która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny, zazwyczaj bez określania czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony i aspektu. W niektórych językach może jednak wyrażać niektóre z tych kategorii, np. w łacinie istnieją bezokoliczniki wyrażające czas i stronę, a w grece klasycznej dodatkowo także aspekt. Istnieją też języki (np. arabski, nowogrecki lub bułgarski) pozbawione form bezokolicznika.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Bezokolicznik jest nieosobową formą czasownika.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔkɔˈlʲit͡ʃʲɲik, AS: bezokolʹičʹńik

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezokolicznikowy, bezokoliczny

rzecz. okolica ż., okolicznik m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) skr. bezok., infinitiwus, infinitivus

Wiktionary

# bezokolicznikowy

przymiotnik od: bezokolicznik

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) gram. związany z bezokolicznikem, dotyczący bezokolicznika

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Oba aspekty polskich czasowników mają swoje formy bezokolicznikowe.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezokolicznik mrz., okolica ż.

Wiktionary

# bezokoliczność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezokoliczne

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezokoliczny

przysł. bezokolicznie

Wiktionary

# bezolejowy

niezawierający, niepotrzebujący oleju

SJP.pl

# bezoperacyjny

odbywający się bez operacji

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) med. taki, w którym nie wykonuje się operacji

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. operować

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieinwazyjny

Wiktionary

# bezoporny

niestawiający oporu; bezoporowy

SJP.pl

# bezoporowy

niestawiający oporu; bezoporny

SJP.pl

# bezopresyjny

pozbawiony opresji, zagrożenia

SJP.pl

# bezościstość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezościste

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezościsty

przysł. bezościście

Wiktionary

# bezościsty

pszenica bezoścista - odmiana pszenicy ozimej, której plewki nie są zakończone ością; gółka

SJP.pl

# bezosobisty

niedotyczący żadnej osoby

SJP.pl

# bezosobnik

czasownik w formie bezosobowej

SJP.pl

# bezosobowo

przysłówek sposobu

(1.1) od: bezosobowy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Idąc ku widowni zaczynają mówić, półgłosem, jakby bezosobowo.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔsɔˈbɔvɔ, AS: bezosobovo

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezosobowy

Wiktionary

# bezosobowość

→ bezosobowy

SJP.pl

#### Patrz:

bezosobowy

# bezosobowy

przymiotnik

(1.1) taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wyrażenia bezosobowe są zawsze w trzeciej osobie liczby pojedynczej i stoją na miejscu podmiotu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ, AS: bezosobovy

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezosobowo

Wiktionary

# bezostny

niemający ości (zwykle o roślinach, rybach)

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) bot. (o roślinie) nie pokryty ościami

Wiktionary

# beżowawy

przypominający kolor beżowy

SJP.pl

# beżowiuchny

zdrobnienie od: beżowy

SJP.pl

# beżowo

przysłówek sposobu

(1.1) odprzym. → beżowy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Polakierowałam paznokcie na beżowo.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈʒɔvɔ, AS: bežovo

Wiktionary

#### Powiązane:

zob. beżowy.

Wiktionary

# beżowobrązowy

brązowy o odcieniu beżowym

SJP.pl

przymiotnik jakościowy

(1.1) brązowy z odcieniem beżowym

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Widziałaś może moją beżowobrązową łopatkę?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛʒɔvɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: bežovobrõũ̯zovy

Wiktionary

# bezowocnie

przysłówek

(1.1) w sposób bezowocny, jałowo

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezowocność ż.

przym. bezowocny

Wiktionary

# bezowocność

→ bezowocny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezowocne

Wiktionary

#### Patrz:

bezowocny

#### Powiązane:

rzecz. bezowocowość ż.

przym. bezowocny, bezowocowy

przysł. bezowocnie, bezowocowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezskuteczność, nieskuteczność, bezcelowość, bezpłodność, daremność

Wiktionary

# bezowocny

nieprzynoszący rezultatów

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) książk. nieprzynoszący pomyślnych rezultatów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Moje starania o jej rękę są jak dotąd bezowocne.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzɔˈvɔt͡snɨ, AS: bezovocny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezowocność ż.

przysł. bezowocnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) daremny, próżny, bezskuteczny

Wiktionary

# bezowodniowce

kręgowiec (krągłousty, ryba i płaz) niewytwarzający błon płodowych w rozwoju zarodkowym

SJP.pl

Bezowodniowce (Anamnia) – grupa kręgowców, które nie wytwarzają błon płodowych w rozwoju embrionalnym (w przeciwieństwie do owodniowców), w związku z czym ich rozwój związany jest nierozerwalnie ze środowiskiem wodnym. W ich rozwoju często występuje stadium larwalne.

Wikipedia

# bezowodniowiec

kręgowiec (krągłousty, ryba i płaz) niewytwarzający błon płodowych w rozwoju zarodkowym

SJP.pl

# beżowomiodowy

miodowy o odcieniu beżowym

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) miodowy z odcieniem beżowym

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) To beżowomiodowe ciasto jest całkiem smaczne. Jak się nazywa?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛʒɔvɔ̃mʲjɔˈdɔvɨ, AS: bežovõmʹi ̯odovy

Wiktionary

# beżowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest beżowe; cecha tych, którzy są beżowi

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. beżowy

przysł. beżowo

Wiktionary

# beżowoszary

szary o odcieniu beżowym

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) szary z odcieniem beżowym

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Skąd się wzięła ta plama na beżowoszarej spódnicy?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛʒɔvɔˈʃarɨ, AS: bežovošary

Wiktionary

# bezowy

przymiotnik od: beza

SJP.pl

przymiotnik jakościowy

(1.1) mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mój pierwszy samochód był beżowy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛˈʒɔvɨ, AS: bežovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. beżowość ż., beż m.

przysł. beżowo

przym. beż

Wiktionary

# bezołowiowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezołowiowe

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezołowiowy

przysł. bezołowiowo

Wiktionary

# bezołowiowy

niezawierający ołowiu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niezawierający ołowiu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Podczas lutowania bezołowiowego na powierzchni oporników i kondensatorów powstawać mogą kulki kapilarne, przy czym, w zależności od przyczyny ich powstawania, mają one różne rozmiary.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezołowiowość ż.

Wiktionary

# bezpalcowy

zwykle o przedmiotach: niemający palców

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który nie ma palców

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezpalcy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezpalcy

Wiktionary

# bezpalcy

niemający palca, dwóch i więcej palców lub w ogóle ich niemający

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który nie ma palców

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezpalcowy

Wiktionary

# bezpaleniskowy

taki, który nie ma paleniska

SJP.pl

# bezpański

niemający właściciela

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) książk. nienależący do nikogo, niemający właściciela

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Dwunastoletnią dziewczynkę idącą do szkoły zaatakował bezpański pies.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpańskość ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niczyj

Wiktionary

# bezpańskość

→ bezpańsky

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpańskie; cecha tych, którzy są bezpańsci

Wiktionary

#### Patrz:

bezpańsky

#### Powiązane:

przym. bezpański

przysł. bezpańskie

Wiktionary

# bezpaństwowiec

osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego państwa; apolita; apatryda

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego z państw

Wiktionary

Apatryda (gr. άπατρις „pozbawiony ojczyzny”), bezpaństwowiec (ang. stateless person) – osoba, której żadne państwo nie uznaje za swojego obywatela, czyli osoba nieposiadająca żadnego obywatelstwa.

Konwencja o statusie bezpaństwowców z 1954 definiuje w art. 1 bezpaństwowca jako osobę, która nie jest uznawana za obywatela żadnego państwa w zakresie obowiązywania jego prawa.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Trener i trzech chłopców uratowanych z jaskini Tham Luang nie mogą skorzystać z zaproszeń od klubów piłkarskich z Zachodu. Tajlandzkie media informują, że Ekkapol Chantawong i trzech jego podopiecznych to bezpaństwowcy, a skomplikowany status utrudnia im podróże nawet po kraju.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpaństwowość ż.

przym. bezpaństwowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) apatryda, apolita

Wiktionary

# bezpaństwowość

→ bezpaństwowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpaństwowe; cecha tych, którzy są bezpaństwowi

Wiktionary

Apatryda (gr. άπατρις „pozbawiony ojczyzny”), bezpaństwowiec (ang. stateless person) – osoba, której żadne państwo nie uznaje za swojego obywatela, czyli osoba nieposiadająca żadnego obywatelstwa.

Konwencja o statusie bezpaństwowców z 1954 definiuje w art. 1 bezpaństwowca jako osobę, która nie jest uznawana za obywatela żadnego państwa w zakresie obowiązywania jego prawa.

Wikipedia

#### Patrz:

bezpaństwowy

#### Powiązane:

rzecz. bezpaństwowiec mos.

przym. bezpaństwowy

Wiktionary

# bezpaństwowy

niebędący obywatelem żadnego państwa

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) nie mający przynależności państwowej; nie należący do żadnego z państw

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpaństwowiec m., bezpaństwowość ż.

Wiktionary

# bezparametrowy

inform. niewymagający przekazania parametru

SJP.pl

# bezpardonowość

→ bezpardonowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezpardonowe

Wiktionary

#### Patrz:

bezpardonowy

#### Powiązane:

przym. bezpardonowy

Wiktionary

# bezpardonowy

nieliczący się z niczym, pozbawiony skrupułów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) przen. ostry, brutalny, bezwzględny, pozbawiony skrupułów

(1.2) niedający albo niebiorący pardonu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W tekście przytoczono ostatnie wpisy polityka, który w bezpardonowy sposób krytykuje działania rządu i pomoc spółek skarbu państwa w walce z pandemią koronawirusa.

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezpardonowo

rzecz. bezpardonowość ż.

Wiktionary

# bezpartyjna

kobieta nienależąca do żadnej partii

SJP.pl

# bezpartyjność

→ bezpartyjny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezpartyjne; cecha tego, kto bezpartyjny

Wiktionary

Bezpartyjność – brak przynależności do jakiejkolwiek partii politycznej.

Wikipedia

#### Patrz:

bezpartyjny

#### Powiązane:

przym. bezpartyjny

rzecz. partyjka ż., bezpartyjny mos.

Wiktionary

# bezpartyjny

nienależący do żadnej partii politycznej; apartyjny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) polit. nie należący do żadnego ze stronnictw albo partii politycznych

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) polit. ktoś nie będący zrzeszony w partii (w kontekście historycznym ktoś spoza PZPR i jej satelitów)

Wiktionary

Bezpartyjność – brak przynależności do jakiejkolwiek partii politycznej.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. bezpartyjność ż., partia ż., partyjka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niezależny, niezrzeszony

Wiktionary

# bezpasmowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który nie posiada pasm

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mikrostruktura blachy w stanie normalizowanym jest ferrytyczno-perlityczna pasmowa, natomiast po nagrzaniu do temperatury 920°C i następnym chłodzeniu natryskowym za pomocą dysz wodno-powietrznych jest jednorodna (bezpasmowa) ferrytyczno-bainityczna.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. pasmo n.

przym. pasmowy

Wiktionary

# bezpaszportowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który nie wymaga posiadania paszportu

(1.2) taki, który nie posiada paszportu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Erich Honecker przekazał mi przez telefon stanowisko władz NRD, że trzeba czasowo wstrzymać wielomilionowy ruch bezpaszportowy między naszymi krajami.

(1.2) Rosyjscy zawodnicy wystartowali jak gdyby nigdy nic w rywalizacji, jako… bezpaszportowi kolarze katalońskiego klubu Escola Ciclisme Catalunya.

Wiktionary

# bezpauzowy

niezawierający pauzy

SJP.pl

# bezperspektywność

brak perspektyw

SJP.pl

# bezpestkowość

brak pestek

SJP.pl

# bezpestkowy

1. niezawierający pestek;
2. o kobiecie: dotknięta zespołem MRKH (wrodzony brak lub niedorozwój macicy i pochwy)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) nie zawierający pestek

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wiem, że winogrona bezpestkowe są modyfikowane genetycznie, ale jednak wolę je jeść niż męczyć się z wyciąganiem gorzkich pestek.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛspɛˈstkɔvɨ, AS: bespestkovy

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. pestkowy

Wiktionary

# bezpieczeństwo

1. stan braku zagrożeń;
2. potocznie: instytucja zajmująca się sprawami bezpieczeństwa publicznego

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

Wiktionary

Bezpieczeństwo – stan dający poczucie pewności i gwarancję jego zachowania oraz szansę na doskonalenie.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Niedawna akcja policji miała na celu zwiększenie bezpieczeństwa w regionie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfɔ, AS: bespʹi ̯ečẽĩ ̯stfo

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. zabezpieczenie n., bezpieczność ż., ubezpieczenie n., ubezpieczanie n., bezpieczniak mos.

czas. odbezpieczyć, ubezpieczać ndk., ubezpieczyć dk., zabezpieczać ndk., zabezpieczyć dk.

przym. bezpieczny, bezpieczeński

przysł. bezpiecznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ochrona, pewność

Wiktionary

# bezpieczniacki

przymiotnik od: bezpieczniak

SJP.pl

# bezpieczniak

pogardliwie: pracownik służb bezpieczeństwa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pogard. pot. funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa w PRL, agent służby bezpieczeństwa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W toku dalszej rozmowy esbek przystąpił do omówienia m.in. jego ucieczki za granicę. Tu zaobserwowałem u rozmówcy jego zdenerwowanie — zanotował wówczas bezpieczniak — stwierdził, że niechętnie rozmawia na te tematy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpieczeństwo n., bezpiecznik m.

przym. bezpieczny

przysł. bezpiecznie

czas. odbezpieczyć

Wiktionary

# bezpiecznie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób bezpieczny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Neon PZU z napisem „Z nami bezpieczniej” rzucał snop trupiego światła.

(1.1) W lokalach wyborczych można czuć się bezpiecznie dzięki przestrzeganiu wytycznych władz.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈpʲjɛt͡ʃʲɲɛ, AS: bespʹi ̯ečʹńe

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezpieczny

rzecz. bezpieczeństwo n., ubezpieczenie n., ubezpieczanie n., zabezpieczenie n., zabezpieczanie n., bezpieczność ż., bezpieczniak mos.

czas. odbezpieczyć dk., ubezpieczać ndk., ubezpieczyć dk., zabezpieczać ndk., zabezpieczyć dk.

Wiktionary

# bezpieczniej

stopień wyższy od przysłówka: bezpiecznie

SJP.pl

# bezpieczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezpieczny

SJP.pl

# bezpiecznik

urządzenie zabezpieczające, np. przed skutkami nadmiernego obciążenia instalacji elektrycznej albo nadmiernego obciążenia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. funkcjonariusz służby bezpieczeństwa

Wiktionary

Bezpiecznik – podstawowy element zabezpieczający urządzenie, jego fragment lub użytkownika przed określonym czynnikiem zagrażającym. Należy on do grupy urządzeń zabezpieczających.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Było zwarcie i jonieczna będzie wymiana bezpiecznika.

(2.1) Tamci dwaj to byli bezpiecznicy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈpʲjɛt͡ʃʲɲik, AS: bespʹi ̯ečʹńik

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. zabezpieczenie n., bezpieczniak mos.

czas. odbezpieczyć

przym. bezpieczny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) korek (bezpiecznik elektryczny)

(2.1) ubek, esbek

Wiktionary

# bezpiecznikowy

przymiotnik od: bezpiecznik

SJP.pl

# bezpieczność

→ bezpieczny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stpol. beztroska

(1.2) stpol. śmiałość

Wiktionary

#### Patrz:

bezpieczny

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈpʲjɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: bespʹi ̯ečność

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpieczeństwo

przym. bezpieczny

przysł. bezpiecznie

czas. odbezpieczyć

Wiktionary

# bezpieczny

1. taki, któremu nie grozi niebezpieczeństwo;
2. niezagrażający nikomu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi

(1.2) taki, który nie stwarza zagrożenia

(1.3) stpol. odważny

(1.4) stpol. beztroski

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jeśli będzie się bawił w parku, będzie bezpieczny.

(1.2) Te wibracje zdecydowanie przekraczają bezpieczną normę.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈpʲjɛt͡ʃnɨ, AS: bespʹi ̯ečny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. piecza ż., bezpieczność ż., niebezpieczność ż., bezpieczeństwo n., niebezpieczeństwo n., bezpiecznik m., bezpieczniak m., bezpieka ż., odbezpieczanie n., odbezpieczenie n., zabezpieczanie n., zabezpieczenie n., ubezpieczanie n., ubezpieczenie n., ubezpieczyciel m., ubezpieczycielka ż.

czas. odbezpieczyć dk., odbezpieczać ndk., zabezpieczyć dk., zabezpieczać ndk., ubezpieczać ndk., ubezpieczyć dk.

przym. niebezpieczny, bezpiecznikowy, bezpieczniacki, ubezpieczeniowy

przysł. bezpiecznie, niebezpiecznie

Wiktionary

# bezpieka

potoczna nazwa organów bezpieczeństwa publicznego istniejących w czasach PRL, mających na celu przede wszystkim utrwalenie ustroju komunistycznego i zwalczanie opozycji

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. pejor. aparat bezpieczeństwa w PRL

(1.2) pot. pejor. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Wiktionary

- Organy bezpieczeństwa publicznego (1944–1956)
- Służba Bezpieczeństwa (PRL)

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Tajna policja na co dzień pilnuje ludzi, by nie zdołali przygotować jakiegoś buntu, który może zagrozić władzy. Od tego właśnie była w PRL bezpieka. Jednak gdy do buntu dochodziło, wkraczała armia.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezpieczny

Wiktionary

# bezpieńka

sadzonka drzewa liściastego

SJP.pl

Odnowienie odroślowe – przykład odnowienia wegetatywnego roślin drzewiastych. Jest odnowieniem wynikłym z obudzenia pączków śpiących bądź przybyszowych znajdujących się na pniaku (na tzw. bezpieńkę) lub korzeniach. Drzewa powstałe z tego odnowienia mają duże przyrosty, jednak są krótkowieczne i chorowite (przejmują choroby na które było porażone drzewo podstawowe – mateczne).

Wikipedia

# bezpilotowiec

bezzałogowy statek powietrzny; drona, dron, bezzałogowiec

SJP.pl

# bezpilotowy

taki, który nie wymaga pilota

SJP.pl

# bezpióry

niemający piór; nieopierzony

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie mający piór

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieopierzony

Wiktionary

# bezplanowość

→ bezplanowy

SJP.pl

#### Patrz:

bezplanowy

# bezpodmiotowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpodmiotowe; cecha tych, którzy są bezpodmiotowi

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezpodmiotowy

przysł. bezpodmiotowie

Wiktionary

# bezpodmiotowy

niemający podmiotu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) gram. taki, który nie zawiera podmiotu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpodmiotowość ż.

Wiktionary

# bezpodstawnie

przysłówek

(1.1) w sposób bezpodstawny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zresztą książę nie bezpodstawnie podejrzewał, że chciano go oszukać.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔtˈstavʲɲɛ, AS: bespotstavʹńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpodstawność ż.

przym. bezpodstawny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezzasadnie

Wiktionary

# bezpodstawność

→ bezpodstawny

SJP.pl

#### Patrz:

bezpodstawny

# bezpodstawny

nieuzasadniony, bez podstaw

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zwrot przedmiotu odwołanej darowizny powinien nastąpić stosownie do przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu.

(1.1) Właśnie dlatego, że jestem z tą szkołą duchowo związany, nie jestem skory do bezpodstawnego krytykanctwa.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔtˈstavnɨ, AS: bespotstavny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpodstawność ż.

przysł. bezpodstawnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieusprawiedliwiony, nieuzasadniony, bezzasadny

Wiktionary

# bezpokutny

przymiotnik relacyjny

(1.1) rzad. nieodprawiający pokuty

Wiktionary

# bezpokładowy

przymiotnik

(1.1) mors. nie mający pokładu

Wiktionary

# bezpopowiec

członek odłamu staroobrzędowców w rosyjskiej cerkwi prawosławnej, która nie uznawała duchowieństwa (popów)

SJP.pl

# bezpośredni

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma pośredników ani ogniw pośrednich; taki, który trafia do kogoś lub czegoś wprost

(1.2) taki, który nie działa zgodnie z konwencjami lub konwenansami; jest szczery, naturalny

(1.3) taki, który nie jest oddzielony, jest tuż obok czegoś

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ludzie są zdolni do wywierania bezpośredniego wpływu na innych.

(1.2) Bezpośredni charakter Xawerego to cecha, której wielu mu zazdrości.

(1.3) Hotel znajduje się w bezpośrednim położeniu morza.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲi, AS: bespośredʹńi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpośredniość ż.

przysł. bezpośrednio

przym. średni

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) otwarty, szczery, naturalny

Wiktionary

# bezpośredniej

stopień wyższy od przysłówka: bezpośrednio

SJP.pl

# bezpośredniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezpośredni

SJP.pl

# bezpośrednio

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób bezpośredni

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wisła jest jedną z rzek, która bezpośrednio wpada do Morza Bałtyckiego.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ, AS: bespośredʹńo

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpośredniość ż.

przym. bezpośredni, pośredni

Wiktionary

# bezpośredniość

→ bezpośredni

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, kto jest bezpośredni

(1.2) cecha tego, co jest bezpośrednie

Wiktionary

Bezpośredniość (nłac. immedietas) – w sensie ogólnym relacja bezpośrednia to taka relacja, pomiędzy wyróżnionymi argumentami której nie uwzględnia się członu trzeciego (pośredniego).

W teorii poznania występuje pojęcie bezpośredniości poznawczej. Bezpośredność poznawcza to takie poznawcze ujęcie danego przedmiotu, w którym poznawany jest on bez udziału czynników nieprzezroczystych, takich jak sądy, rozumowania czy namysł dyskursywny. Bezpośredniemu poznawczo ujęciu przedmiotu przypisuje się charakter całościowy.

Wikipedia

#### Patrz:

bezpośredni

#### Przykłady

(1.1) W beletrystyczno-publicystycznej formie ukazał bezpośredniość i bezceremonialność Amerykanów, szybko rosnące miasta, rozległe przestrzenie kontynentu, który przemierzał koleją, konno i pieszo, żyzne doliny, skalne pustkowia i dzikie zwierzęta.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ̇ɕt͡ɕ, AS: bespośredʹńȯść

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezpośredni

przysł. bezpośrednio

Wiktionary

# bezpostaciowość

brak uporządkowanej budowy; amorfizm

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezpostaciowe

Wiktionary

- Ciało amorficzne, ciało bezpostaciowe – stan skupienia materii
- Amorfizm, bezpostaciowość – określenie w powojennych dyskusjach literackich

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. bezpostaciowy

Wiktionary

# bezpostaciowy

amorficzny;
1. nieposiadający określonych, ustalonych kształtów;
2. w fizyce: niemający uporządkowanej strukturalnie budowy wewnętrznej

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie mający, nie przyjmujący żadnej postaci

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpostaciowość ż.

przysł. bezpostaciowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezkształtny, amorficzny

Wiktionary

# bezpotomnie

przysłówek

(1.1) przest. książk. nie mając potomstwa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Z Adama zaś zrodzony syn Jan Bylczyński a ten miał czterech synów, Szymona, Pawła, Grzegorza i Stanisława, dwóch synów Szymon i Paweł bezpotomnie zeszli.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpotomność ż.

przym. bezpotomny

Wiktionary

# bezpotomność

→ bezpotomny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nieposiadanie potomstwa

Wiktionary

Bezdzietność, bezpotomność – brak potomstwa danego osobnika, będący rezultatem czynników biologicznych lub celowej rezygnacji z rodzicielstwa.

Powody braku dzieci (u ludzi) bywają różne:

- niepłodność lub bezpłodność, np. impotencja mężczyzny;
- świadomy wybór (dobrowolna bezdzietność), np. życie w celibacie;
- splot okoliczności losowych – długoletnia rozłąka z partnerem, wczesne wdowieństwo, brak odpowiedniego partnera.

Wikipedia

#### Patrz:

bezpotomny

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔˈtɔ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: bespotõmność

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezpotomny

przysł. bezpotomnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezdzietność

Wiktionary

# bezpotomny

przymiotnik

(1.1) niemający potomstwa, dzieci

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jednocześnie w wypadku bezpotomnej śmierci Jagiełły, strona polska zobowiązała się nie wybierać monarchy, będącego zarazem wielkim księciem litewskim, bez zgody Litwinów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛspɔˈtɔ̃mnɨ, AS: bespotõmny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpotomność ż.

przysł. bezpotomnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezdzietny

Wiktionary

# bezpotrzebny

dawniej: niepotrzebny

SJP.pl

# bezpowodowy

niemający przyczyny; bezprzyczynowy

SJP.pl

# bezpowrotnie

przysłówek

(1.1) nieodwołalnie, nieodwracalnie

Wiktionary

„Bezpowrotnie” – singel Kasi Kowalskiej z płyty Antidotum.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Te czasy minęły już bezpowrotnie.

(1.1) Marta utraciła go bezpowrotnie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpowrotność ż.

przym. bezpowrotny

Wiktionary

# bezpowrotny

1. taki, który przeminął i nie powróci;
2. niedający się zastąpić

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który jest bez możliwości powrotu do stanu wcześniejszego

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) To była bezpowrotna decyzja.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpowrotność ż.

przysł. bezpowrotnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieodwołalny, nieodwracalny

Wiktionary

# bezpożytkowy

przymiotnik

(1.1) pszcz. ubogi w pożytek

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Pszczoły zbierają ten miód aby przetrwać okres bezpożytkowy (brak kwiatów), czyli okres październik-kwiecień.

Wiktionary

# bezpołączeniowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) inform. taki, który nie uwzględnia nawiązania połączenia między urządzeniami

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Protokoły bezpołączeniowe — na przykład UDP i ICMP — przesyłają zawsze pojedyncze pakiety danych, nie troszcząc się o wcześniejsze nawiązanie połączenia, układanie przesyłanych pakietów w logiczny ciąg i sprawdzanie, czy wysłane dane zostały w ogóle odebrane.

Wiktionary

# bezprawie

1. stan, którego nie normują prawa;
2. czyn sprzeczny z prawem

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) polit. stan, w którym nie są ustanowione lub przestrzegane normy prawne

(1.2) praw. czyn bezprawny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezprawność ż.

przym. bezprawny

przysł. bezprawnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) anarchia, samowola, warcholstwo

(1.2) bezprawność, nadużycie, nielegalność

Wiktionary

# bezprawnie

przysłówek

(1.1) w sposób bezprawny, niezgodnie z prawem

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezprawny

rzecz. bezprawie n., bezprawność ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieprawnie, nielegalnie

Wiktionary

# bezprawność

→ bezprawny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezprawne

(1.2) praw. przedmiotowa cecha czynu sprawcy, ujmowana jako sprzeczność z obowiązującymi zasadami porządku prawnego

Wiktionary

Czyn bezprawny – zachowanie polegające na działaniu sprzecznym z prawem lub niedopełnieniu obowiązku wynikającego z normy prawnej, orzeczenia sądowego lub zobowiązania cywilnoprawnego.

W prawie cywilnym czyn bezprawny może być czynem niedozwolonym.

Wikipedia

#### Patrz:

bezprawny

#### Powiązane:

rzecz. bezprawie n.

przym. bezprawny

przysł. bezprawnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1-2) nielegalność

(1.1) nieprawność; pot. trefność

Wiktionary

# bezprawny

1. niezgodny z prawem;
2. zabroniony przez prawo

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) praw. niezgodny z przepisami prawa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezprawie n., bezprawność ż.

przysł. bezprawnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nielegalny, nieprawny; pot. lewy, trefny

Wiktionary

# bezprecedensowość

→ bezprecedensowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezprecedensowe

Wiktionary

#### Patrz:

bezprecedensowy

#### Powiązane:

przym. bezprecedensowy

przysł. bezprecedensowo

Wiktionary

# bezprecedensowy

będący bez precedensu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) książk. bez precedensu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ten personalny atak na 59-letniego Janukowycza według komentatorów ukraińskiej sceny politycznej był bezprecedensowy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. precedens mrz., bezprecedensowość ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezprzykładny, jedyny w swoim rodzaju, niebywały, pierwszy, wyjątkowy

Wiktionary

# bezprefiksalny

przymiotnik relacyjny

(1.1) gram. zob. bezprzedrostkowy.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezprzedrostkowy

Wiktionary

# bezpretensjonalność

→ bezpretensjonalny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpretensjonalne; cecha tych, którzy są bezpretensjonalni

Wiktionary

#### Patrz:

bezpretensjonalny

#### Powiązane:

przym. bezpretensjonalny

przysł. bezpretensjonalnie

Wiktionary

# bezpretensjonalny

prosty, skromny, naturalny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) prosty, swobodny i naturalny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) To wszystko utrzymane w rytmie bezpretensjonalnej zabawy, oparte na dobrych wzorach współczesnej hollywoodzkiej komedii sensacyjnej i balansujące na granicy pastiszu i mocnego kina akcji.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpretensjonalność ż.

przysł. bezpretensjonalnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezceremonialny, naturalny, nieskomplikowany, niewymuszony, niewymyślny, niewyszukany, normalny, prostolinijny, prosty, swobodny, zwyczajny, zwykły

Wiktionary

# bezprizorna

→ bezprizorny

SJP.pl

#### Patrz:

bezprizorny

# bezprizorny

w Rosji po rewolucji październikowej: pozbawione opieki, bezdomne dziecko

SJP.pl

# bezproblematyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezproblematyczne; cecha tych, którzy są bezproblematyczni

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezproblematyczny

przysł. bezproblematycznie

Wiktionary

# bezproblemowo

przysłówek

(1.1) w sposób bezproblemowy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezproblemowość ż.

przym. bezproblemowy

Wiktionary

# bezproblemowość

→ bezproblemowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezproblemowe; cecha tych, którzy są bezproblemowi

Wiktionary

#### Patrz:

bezproblemowy

#### Powiązane:

przym. bezproblemowy

przysł. bezproblemowo

Wiktionary

# bezproblemowy

przymiotnik

(1.1) taki, który nie przysparza dodatkowych problemów

(1.2) taki, który nie odnosi się do żadnego ważnego problemu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezproblemowość ż.

przysł. bezproblemowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) łatwy

(1.2) banalny

Wiktionary

# bezprocentowy

niezawierający procentów

SJP.pl

# bezprodukcyjność

→ bezprodukcyjny

SJP.pl

#### Patrz:

bezprodukcyjny

# bezprodukcyjny

niemający żadnej wartości produkcyjnej; bezowocny

SJP.pl

# bezproduktywność

→ bezproduktywny

SJP.pl

#### Patrz:

bezproduktywny

# bezproduktywny

przymiotnik relacyjny

(1.1) nieprzynoszący żadnych efektów, korzyści

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Badania odbywają się po umówieniu telefonicznym – tak, abyś nie tracił czasu na bezproduktywną wizytę w pracowni (…).

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezproduktywnie

przym. produktywny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezowocny, bezskuteczny, bezcelowy, bezpłodny, czczy, daremny, nadaremny, nieskuteczny, płonny

Wiktionary

# bezprogramowość

→ bezprogramowy

SJP.pl

#### Patrz:

bezprogramowy

# bezpromienny

niemający, nieroztaczający promieni (świetlnych smug)

SJP.pl

# bezpruderyjność

brak pruderii, czyli udawanej, fałszywej wstydliwości

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpruderyjne; cecha tych, którzy są bezpruderyjni

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezpruderyjny

przysł. bezpruderyjnie

Wiktionary

# bezpruderyjny

bezwstydny, bez zahamowań moralnych, szczególnie w sferze seksualności

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pozbawiony pruderii, bez oznak zawstydzenia

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpruderyjność ż.

przysł. bezpruderyjnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieskromny, swobodny, frywolny

Wiktionary

# bezprym

imię męskie

SJP.pl

Bezprym (ur. 986 lub 987, zm. 1032) – książę Polski od 1031 do 1032. W 1031 roku przejął władzę po niemiecko-ruskim ataku na Polskę. Według źródeł władca odznaczający się niezwykłym okrucieństwem. Zmarł zamordowany wiosną 1032. Za jego czasów być może miała miejsce tzw. reakcja pogańska.

Wikipedia

# bezprymostwo

Bezprym z małżonką; Bezprymowie

SJP.pl

# bezprymowie

Bezprym z małżonką; Bezprymostwo

SJP.pl

# bezprymowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bezpryma lub z nim związany

SJP.pl

# bezpryncypialność

→ bezpryncypialny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpryncypialne; cecha tych, którzy są bezpryncypialni

Wiktionary

#### Patrz:

bezpryncypialny

#### Powiązane:

przym. bezpryncypialny

przysł. bezpryncypialnie

Wiktionary

# bezprzedmiotowość

→ bezprzedmiotowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezprzedmiotowe

Wiktionary

#### Patrz:

bezprzedmiotowy

#### Powiązane:

przym. bezprzedmiotowy

przysł. bezprzedmiotowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pustość

Wiktionary

# bezprzedmiotowy

przymiotnik

(1.1) niemający podstawy, przyczyny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Twoja uwaga jest w tym temacie kompletnie bezprzedmiotowa.

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezprzedmiotowo

rzecz. bezprzedmiotowość ż.

Wiktionary

# bezprzedrostkowy

przymiotnik

(1.1) gram. nie mający przedrostka

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezprefiksalny

Wiktionary

# bezprzedziałowy

niemający przedziałów

SJP.pl

# bezprzerwowy

nieskładający się z przerw

SJP.pl

# bezprzeszkodny

dawniej: związany z brakiem przeszkód

SJP.pl

# bezprzetargowy

odbywający się, przebiegający bez przetargu

SJP.pl

# bezprzewodowość

cecha czegoś niezawierającego przewodów

SJP.pl

# bezprzewodowy

niemający przewodu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) techn. taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) – To wspaniały wynalazek, telefon bezprzewodowy – wesoło zauważyła Mirka. – Nareszcie można porozmawiać w swoim pokoju.

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezprzewodowo

Wiktionary

# bezprzyciskowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) jęz. taki, który nie ma akcentu lub na który nie pada akcent

(1.2) nie mający żadnych przycisków

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Angielskie [o] jest samogłoską przyćmioną i zawsze krótką, i znachodzi się jedynie w zgłoskach bezprzyciskowych.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieakcentowany

Wiktionary

# bezprzyczynowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha to, tego co nie ma przyczyny

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛspʃɨt͡ʃɨ̃ˈnɔvɔɕt͡ɕ, AS: bespšyčỹnovość

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. przyczyna ż.

przym. bezprzyczynowy

Wiktionary

# bezprzyczynowy

przymiotnik

(1.1) nie mający przyczyny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezprzyczynowość ż.

przysł. bezprzyczynowość

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieuzasadniony, bezpodstawny

Wiktionary

# bezprzykładność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezprzykładne

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezprzykładny

przysł. bezprzykładnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) wielkość

Wiktionary

# bezprzykładny

przymiotnik

(1.1) książk. niedający się z niczym porównać

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Epopea węgierska jest pasmem bohaterstw i bezprzykładnego, ofiarnego męstwa.

(1.1) - Przeżyliśmy bezprzykładny atak na ciało pedagogiczne - huknęła w mikrofon - Uczeń Aleksander Wielki wdarł się podstępem do pokoju nauczycielskiego.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezprzykładność ż.

przysł. bezprzykładnie

przym. przykładowy

Wiktionary

# bezprzyrostkowo

→ bezprzyrostkowy

SJP.pl

#### Patrz:

bezprzyrostkowy

# bezprzyrostkowy

przymiotnik

(1.1) gram. nie mający przyrostka

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezsufiksalny

Wiktionary

# bezprzytomnie

→ bezprzytomny

SJP.pl

#### Patrz:

bezprzytomny

# bezprzytomny

dawniej: pozbawiony przytomności, nieprzytomny

SJP.pl

# bezpylny

niewytwarzający pyłu; bezpyłowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) zob. bezpyłowy.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezpyłowy

Wiktionary

# bezpyłowy

niewytwarzający pyłu; bezpylny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) techn. nie powodujący pylenia, powstawania pyłu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. pyłek mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezpylny

Wiktionary

# bezpłatnie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób bezpłatny, bez opłat(y)

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W takiej sytuacji możemy tylko poradzić uczestniczenie w następnym nabożeństwie, bezpłatnie, choć można składać ofiary wedle ustalonego sposobu.

(1.1) Część z nich posiłki otrzymuje bezpłatnie, część za niewielką odpłatnością.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈpwatʲɲɛ, AS: bespu̯atʹńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpłatność ż.

przym. bezpłatny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) darmo, darmowo, gratis, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; pot. na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko

Wiktionary

# bezpłatność

→ bezpłatny; darmowość

SJP.pl

# bezpłatny

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, za który nie pobiera się opłaty

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na tym odcinku autostrady przejazd jest bezpłatny.

(1.1) …a przy tym powiadano, że sam prezydent (…) prezydentem był tylko dlatego (…), że nikogo innego nie było, któryby się podjął tego urzędu, bo jest na wyspie Nipu bezpłatny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈpwatnɨ, AS: bespu̯atny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpłatność ż.

przysł. bezpłatnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieodpłatny, darmowy

Wiktionary

# bezpłciowiec

osobnik pozbawiony płci, niemający cech fizycznych określonej płci

SJP.pl

# bezpłciowo

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób bezpłciowy; bez wyraźnych cech płciowych

(1.2) przen. bez wyrazu; bez charakterystycznych walorów

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpłciowość ż.

przym. bezpłciowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) aseksualnie

(1.2) bezbarwnie, nijako

Wiktionary

# bezpłciowość

brak określonej płci

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezpłciowe

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezpłciowy

przysł. bezpłciowo

Wiktionary

# bezpłciowy

1. niemający płci;
2. potocznie, przenośnie: niemający cech charakterystycznych, wyróżniających; nijaki, bezbarwny, nieokreślony

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) biol. niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci

przymiotnik jakościowy

(2.1) pot. pogard. niemający charakteru

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Budda często pojawia się jako androginiczna i bezpłciowa postać, jak na tym malowidle w klasztorze w Laosie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpłciowość ż.

przysł. bezpłciowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) aseksualny

(2.1) aseksualny, nijaki, nieokreślony, bez ikry

Wiktionary

# bezpłetwiec

gatunek dużego ptaka z rzędu blaszkodziobych; gęś skąpopłetwa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Anseranas semipalmata|ref=tak., gatunek ptaka z rzędu blaszkodziobych;

Wiktionary

Bezpłetwiec, gęś skąpopłetwa (Anseranas semipalmata) – gatunek dużego ptaka, jedynego przedstawiciela rodziny bezpłetwców (Anseranatidae). Zamieszkuje bagna północnej Australii i południowej Nowej Gwinei; reintrodukowany w stanie Wiktoria (południowo-wschodnia Australia), gdzie dawniej był szeroko rozpowszechniony.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) gęś skąpopłetwa

Wiktionary

# bezpłetwy

morświnek bezpłetwy - gatunek morświna; morświn bezpłetwy

SJP.pl

# bezpłodność

1. brak zdolności dojrzałego osobnika do rozrodu;
2. bezowocność, bezskuteczność

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. med. nieodwracalny brak zdolności do rozrodu; cecha tego, kto bezpłodny, cecha tego, co bezpłodne

Wiktionary

Niepłodność – stan, w którym zachodzi niemożność zajścia w ciążę pomimo rocznego współżycia seksualnego z przeciętną częstotliwością 3–4 stosunków tygodniowo, bez stosowania jakichkolwiek środków antykoncepcyjnych.

Problem dotyczy 10–15% par w wieku reprodukcyjnym; w 35% przyczyna niepłodności leży po stronie kobiety i w tylu samo po stronie mężczyzny, a za 10% odpowiadają oboje. W 20% przypadków nie da się określić jednoznacznej przyczyny (niepłodność idiopatyczna).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Uprawiamy tylko petting, gdyż on bardzo boi się ciąży i twierdzi, że przerwanie pierwszej ciąży grozi bezpłodnością.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezpłodny

przysł. bezpłodnie

Wiktionary

# bezpłodny

przymiotnik jakościowy

(1.1) biol. taki, który nie może rozmnażać się

przymiotnik relacyjny

(2.1) przen. taki, który nie daje pożądanych wyników

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Pozwalało ono, by bezpłodna żona przyprowadziła mężowi niewolnicę, a syna z takiego związku uznawano wtedy za legalnego dziedzica rodziny z wszelkimi prawami pierworodnego.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezpłodność ż.

przysł. bezpłodnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niepłodny, jałowy

(2.1) bezskuteczny, jałowy, daremny

Wiktionary

# bezpłomienny

przymiotnik

(1.1) taki, który nie wytwarza płomienia

Wiktionary

# bezpłytkowce

mały, morski mięczak pozbawiony muszli; beztarczowiec

SJP.pl

Bezpłytkowce, beztarczowce, beztarczowe (Aplacophora) – gromada małych, morskich mięczaków (Mollusca), pozbawionych muszli. Na powierzchni ich ciała występują spikule. Długość ich ciała mieści się w przedziale od 0,8 mm do 30 cm, zwykle poniżej 5 cm. Bezpłytkowce początkowo nie były włączane do mięczaków. Obecność tarki uznano za cechę pozwalającą je do nich zaliczyć. Od 1987 roku klasyfikowane są w randze odrębnej gromady.

Wikipedia

# bezpłytkowiec

mały, morski mięczak pozbawiony muszli; beztarczowiec

SJP.pl

# bezrąbek

1. mech z rodziny skrętkowatych, którego jedynym przedstawicielem jest objęty ochroną w Polsce bezrąbek czterokanciasty;
2. bezrąbek sadowiec - pluskwiak z podrzędu piewików

SJP.pl

# bezrąbkowate

rodzina owadów z rzędu pluskwiaków; skoczkowate

SJP.pl

Skoczkowate, bezrąbkowate (Cicadellidae, dawniej Jassidae) – najliczniejsza rodzina małych pluskwiaków, obejmująca ponad 22 tysiące opisanych gatunków.

Wikipedia

# bezrachunkowy

niewymagający rachunku

SJP.pl

# bezradnie

przysłówek

(1.1) w sposób bezradny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W jego akcencie tyle było złośliwości, że major nie odpowiedział i bezradnie pozostał stać.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezradność ż.

przym. bezradny

Wiktionary

# bezradniej

stopień wyższy od przysłówka: bezradnie

SJP.pl

# bezradniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezradny

SJP.pl

# bezradność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;

Wiktionary

Bezradność – stan psychiczny charakteryzujący się brakiem pomysłu na akceptowalne wyjście z trudnej sytuacji oraz zaniechaniem działania lub działaniem z góry skazanym na niepowodzenie. Występuje niezależnie od stanu rzeczywistej lub pozornej bezsilności. Najczęściej wynika z niemożności skupienia się nad problemem z powodu depresji, przerażającego strachu, załamania psychicznego, skrajnego pesymizmu, skrępowania fizycznego, upokarzającego wstydu, odurzenia, niepełnosprawności intelektualnej lub fizycznej.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wyuczona bezradność jest poddaniem się, zaprzestaniem działania, które wynika z przekonania, że cokolwiek się zrobi, nie będzie to miało żadnego znaczenia.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈradnɔɕt͡ɕ, AS: bezradność

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezradny

przysł. bezradnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezsilność, niemoc

Wiktionary

# bezradny

1. nieumiejący poradzić sobie w życiu lub w trudnej sytuacji;
2. wyrażający bezradność, bezsilność

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niemogący lub nieumiejący sobie poradzić w życiu lub w trudnej sytuacji

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W czwartym secie Włosi byli bezradni i przegrali z biało-czerwonymi 14:25.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈradnɨ, AS: bezradny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezradność ż.

przysł. bezradnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezsilny

Wiktionary

# bezradośnie

przysłówek

(1.1) daw. smutno, w sposób pozbawiony radości

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezradosny

Wiktionary

# bezradosny

przymiotnik

(1.1) daw. smutny, pozbawiony radości

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezradośnie

Wiktionary

# bezramkowiec

potocznie: smartfon lub tablet, którego ekran nie jest otoczony ramkami obudowy

SJP.pl

# bezramkowy

niemający ramki lub mający bardzo wąskie ramki, np. smartfon bezramkowy

SJP.pl

# bezrdzeniowy

przymiotnik

(1.1) techn. zwłaszcza odlewanie metali: nie mający rdzenia

Wiktionary

# bezrefleksyjnie

przysłówek

(1.1) w sposób bezrefleksyjny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezrefleksyjność ż.

przym. bezrefleksyjny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) lekkomyślnie

Wiktionary

# bezrefleksyjność

→ bezrefleksyjny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrefleksyjne; cecha tych, którzy są bezrefleksyjni

Wiktionary

#### Patrz:

bezrefleksyjny

#### Powiązane:

przym. bezrefleksyjny

przysł. bezrefleksyjnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezmyślność

Wiktionary

# bezrefleksyjny

przymiotnik

(1.1) pozbawiony refleksji

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W niektórych sytuacjach bezrefleksyjny konformizm może być tragiczny w skutkach, trzeba pamiętać, że czasem warto pozwolić sobie na zachowanie nonkonformistyczne.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezrefleksyjność ż.

przysł. bezrefleksyjnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezmyślny

Wiktionary

# bezrękawnik

kamizelka bez rękawów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. element stroju (kamizelka lub sukienka) bez rękawów, noszony na bluzkę lub sweter

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Danusia miała na sobie śliczny bezrękawnik robiony szydełkiem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzrɛ̃ŋˈkavʲɲik, AS: bezrẽŋkavʹńik

Wiktionary

# bezrękawowy

przymiotnik

(1.1) niemający rękawów

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezrękawy, bezrękawny, bezrękawkowy

Wiktionary

# bezręki

niemający rąk lub jednej ręki

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niemający rąk

(1.2) niemający jednej ręki

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ja zaś widziałem, że wokół mojego dawnego szkolnego kolegi gromadzi się istna ludzka menażeria: bezręki, garbaty, ze szpotawą stopą, morfinista, nożownik i gwałciciel.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈrɛ̃ŋʲci, AS: bezrẽŋʹḱi

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) jednoręki

Wiktionary

# bezreligijność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzymiotnikowy od|bezreligijny.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezreligijny

Wiktionary

# bezreligijny

przymiotnik

(1.1) niezawierający w sobie elementów żadnej religii, nieodwołujący się w żaden sposób do religii

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Człowiek bezreligijny nauczył się już bowiem radzić sobie we wszystkich ważnych sytuacjach życiowych „bez uciekania się do hipotezy roboczej — Bóg".

(1.1) Indyferentyzm o charakterze doktrynalnym występuje przynajmniej w dwóch formach: a) jako bezreligijny („naturalny"), b) jako religijny („nadprzyrodzony"). Indyferentyzm bezreligijny można odnaleźć w ateizmie i częściowo w deizmie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezreligijność ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niereligijny

Wiktionary

# bezrobocie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ekon. stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

Wiktionary

Bezrobocie – zjawisko społeczne polegające na tym, że część ludzi zdolnych do pracy i pragnących ją podjąć nie znajduje zatrudnienia.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W Poznaniu jest najniższe bezrobocie w kraju.

(1.1) W Hiszpanii jest najwyższe bezrobocie wśród państw UE.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzrɔˈbɔt͡ɕɛ, AS: bezroboće

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezrobotny

rzecz. bezrobotny m., bezrobotna ż.

Wiktionary

# bezrobotna

kobieta bez stałego płatnego zajęcia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta bez pracy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Życie bezrobotnej jest nie do pozazdroszczenia.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezrobocie n.

:: fm. bezrobotny

przym. bezrobotny

Wiktionary

# bezrobotność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezrobotne

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezrobotny

Wiktionary

# bezrobotny

osoba niezatrudniona

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) bez pracy, bez zajęcia

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) osoba bez pracy

Wiktionary

Bezrobocie – zjawisko społeczne polegające na tym, że część ludzi zdolnych do pracy i pragnących ją podjąć nie znajduje zatrudnienia.

Wikipedia

#### Przykłady

(2.1) Powiatowy urząd pracy organizuje zajęcia aktywizacyjne dla osób bezrobotnych i poszukujących pracy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ, AS: bezrobotny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezrobocie n.

:: fż. bezrobotna ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(2.1) gw-pl|Górny Śląsk|elwer.

Wiktionary

# bezrogi

niemający rogów; nierogaty, bezrożny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) zool. nie mający rogów

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezrogość ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) siuty

Wiktionary

# bezrogość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrogie; cecha tych, którzy są bezrodzy

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezrogi

przysł. bezrogo

Wiktionary

# bezrok

przysłówek

(1.1) rzad. śrpol. (także. gwara.) przyszły rok

Wiktionary

# bezrolność

→ bezrolny

SJP.pl

#### Patrz:

bezrolny

# bezrolny

nieposiadający własnego gospodarstwa rolnego

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) nie posiadający własnej ziemi, gospodarstwa rolnego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) bezrolny (1.1) chłop

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezrolność ż.

Wiktionary

# bezrowkowy

niemający rowków

SJP.pl

# bezrożny

rzadko: niemający rogów; nierogaty, bezrogi

SJP.pl

# bezrozumnie

przysłówek

(1.1) w sposób nieprzemyślany

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezrozumność ż.

przym. bezrozumny

Wiktionary

# bezrozumność

→ bezrozumny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezrozumne

Wiktionary

#### Patrz:

bezrozumny

#### Powiązane:

przym. bezrozumny

przysł. bezrozumnie

Wiktionary

# bezrozumny

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma zdolności rozumowania; pozbawiony rozumu

(1.2) taki, który świadczy o braku rozumowania; pozbawiony rozsądku

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Bezrozumne stworzenie nie potrafi pojąć ludzkich emocji.

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezrozumnie

rzecz. bezrozumność ż.

Wiktionary

# bezrtęciowy

niezawierający rtęci

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niezawierający rtęci

Wiktionary

# bezruch

1. brak ruchu, zmian; nieruchomość;
2. u zwierząt: znieruchomienie będące reakcją obronną; akineza, akinezja

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) brak ruchu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mysz zastygła w bezruchy, słysząc huk sowy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. ruch mrz.

Wiktionary

# bezryba

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. wegański półprodukt lub potrawa będąca zamiennikiem ryby, przypominająca ją w smaku

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezrybie n.

przym. bezrybny

Wiktionary

# bezrybie

miejsce, w którym nie ma ryb

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) miejsce, gdzie nie ma ryb

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezryba ż.

przym. bezrybny

Wiktionary

# bezrybny

charakteryzujący się brakiem występowania ryb

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, w którym nie ma ryb

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezrybie n., bezryba ż.

Wiktionary

# bezrymowość

→ bezrymowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrymowe

Wiktionary

#### Patrz:

bezrymowy

#### Powiązane:

przym. bezrymowy

przysł. bezrymowo

Wiktionary

# bezrymowy

niezawierający rymów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) liter. nie zawierający rymów

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezrymowość ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nierymowany

Wiktionary

# bezrząd

anarchia

SJP.pl

# bezrządność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrządne; cecha tych, którzy są bezrządni

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezrządny

przysł. bezrządnie

Wiktionary

# bezrządzie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) brak rządu, anarchia

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛzˈʒɔ̃ɲd͡ʑɛ, AS: bezžõńʒ́e

Wiktionary

# bezrzęsny

niemający rzęs; bezrzęsy

SJP.pl

# bezrzęsy

niemający rzęs; bezrzęsny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie mający rzęs

Wiktionary

# bezsęczny

niemający sęków; bezsękowy

SJP.pl

# bezsękowy

niemający sęków; bezsęczny

SJP.pl

# bezsennie

przysłówek

(1.1) w sposób bezsenny, bez zaśnięcia

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Noc za nocą leży bezsennie i czeka na niego, lecz on nie przychodzi.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezsenność ż.

przym. bezsenny

Wiktionary

# bezsenność

zaburzenie snu charakteryzujące się utrudnionym zasypianiem lub trwałym, przedwczesnym budzeniem się

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fizj. niemożność zaśnięcia;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Moja bezsenność męczy mnie już drugą noc.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈːɛ̃nːɔɕt͡ɕ, AS: be•sẽ•ność

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezsenny

przysł. bezsennie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) insomnia; med. agrypnia

Wiktionary

# bezsenny

spędzony bez spania

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) spędzony bez spania

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Dopiero na korytarzu oprzytomniał na tyle, by przypomnieć sobie, gdzie jest, co robi i co to za jeden ten Drzymalski.Trzy bezsenne doby i teraz, ledwie zamknął powieki, łobuz raczył się odezwać.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈːɛ̃nːɨ, AS: be•sẽ•ny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezsenność ż.

przysł. bezsennie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieprzespany

Wiktionary

# bezsens

coś pozbawione sensu, logiki

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) brak sensu, uzasadnienia w czymś

(1.2) pot. coś pozbawione sensu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Coraz więcej pacjentów uskarża się na poczucie bezsensu i życiowej próżni.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈbɛsːɛ̃w̃s, AS: be•sẽũ̯s

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezsensowność ż.

przym. bezsensowny, bez sensu

przysł. bezsensownie, bez sensu

wykrz. bez sensu

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) nonsens, bezsensowność, absurd, absurdalność, niedorzeczność, nonsensowność; pot. bzdurność

Wiktionary

# bezsensownie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób pozbawiony sensu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvʲɲɛ, AS: be•sẽũ̯sovʹńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezsens m., bezsensowność ż.

przym. bezsensowny, bez sensu

przysł. bez sensu

wykrz. bez sensu

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) absurdalnie, nonsensownie, niedorzecznie, ni w pięć, ni w dziewięć, ni przypiął, ni przyłatał

Wiktionary

# bezsensowniej

stopień wyższy od przysłówka: bezsensownie

SJP.pl

# bezsensowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezsensowny

SJP.pl

# bezsensowność

brak logiki, brak sensu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brak sensu czegoś

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) (…) większość ludzi wykonujących podobne prace jest świadoma ich bezsensowności. To by się zgadzało: nie jestem pewien, czy kiedykolwiek poznałem prawnika korporacyjnego, który nie uważałby swojej pracy za idiotyzm.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezsens m.

przym. bezsensowny

przysł. bezsensownie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezsens, nonsensowność, absurd, absurdalność, niedorzeczność

Wiktionary

# bezsensowny

niemający sensu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Twoje bezsensowne i bezmyślne postępowanie doprowadziło do tragedii.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ, AS: be•sẽũ̯sovny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezsens m., bezsensowność ż.

przysł. bezsensownie, bez sensu

przym. bez sensu

wykrz. bez sensu

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nonsensowny, absurdalny, bzdurny

Wiktionary

# bezsensowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezsensowe; cecha tych, którzy są bezsensowi

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezsensowy

przysł. bezsensowo

Wiktionary

# bezsensowy

dawniej: bezsensowny

SJP.pl

# bezserdeczność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezserdeczne; cecha tych, którzy są bezserdeczni

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezserdeczny

przysł. bezserdecznie

Wiktionary

# bezsiarkowy

niezawierający siarki

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) chem. niezawierający siarki

Wiktionary

# bezsilnie

przysłówek

(1.1) w sposób bezsilny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. siła ż., bezsilność ż.

przym. bezsilny

licz. siła

Wiktionary

# bezsilnieć

stawać się bezsilnym, bezradnym; bezradnieć, bezwładnieć

SJP.pl

# bezsilniej

stawać się bezsilnym, bezradnym; bezradnieć, bezwładnieć

SJP.pl

# bezsilniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezsilny

SJP.pl

# bezsilnikowy

niezawierający silnika

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niemający silnika

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. siła ż.

licz. siła

Wiktionary

# bezsilność

brak możliwości poradzenia sobie; niemoc

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezsilne; cecha osoby bezsilnej

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Pomyślał o tych, którzy musieli zginąć z bezsilności, wspomniał, jak święta Elżbieta, kiedy żyła jeszcze na ziemi, ona, święta jego domu i jego dzieciństwa, szlachetna księżna Turyngii, wysoko znamienita pani, sama chodziła w najuboższe miejsca i przynosiła chorym pocieszenie i odświeżenie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. siła ż., bezsiła ż.

przym. bezsilny

przysł. bezsilnie

licz. siła

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezsiła, niemoc, bezradność, bezbronność

Wiktionary

# bezsilny

1. niemający siły;
2. bezradny

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

(1.2) bez sił, niezdolny do walki

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Teściowa była bezsilna wobec tej sytuacji z Jurkiem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛɕˈːilnɨ, AS: be•śilny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezsilność ż., bezsiła ż., bezsilnienie n.

czas. bezsilnieć ndk.

przysł. bezsilnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezradny, niezaradny, nieporadny

(1.2) bezbronny, schorzały, bezzębny, bezwładny, asteniczny, kruchy, adynamiczny, słaby, słabowity, wątły, cherlawy, scherlały

Wiktionary

# bezsiła

brak energii, poczucie zrezygnowania

SJP.pl

# bezskalowy

1. taki, dla którego nie ma skali;
2. sieć bezskalowa - sieć o własnościach fraktalnych, np. Internet, sieć społeczna

SJP.pl

# bezskorupowy

niemający skorupy

SJP.pl

# bezskrzydlak

bezskrzydlak pieszy - owad z rodziny szarańczowatych

SJP.pl

Bezskrzydlak (Podisma) – rodzaj owadów prostoskrzydłych z rodziny szarańczowatych.

Przedplecze tych owadów charakteryzuje się prozoną do półtora raza dłuższą od metazony, obecnością trzech wyraźnych bruzd poprzecznych, brakiem listewek bocznych, wyraźną listewką środkową oraz brakiem wcięcia na tylnym brzegu. Zazwyczaj pokrywy są krótkie, a tylne skrzydła szczątkowe lub całkiem zanikłe, ale występują również formy długoskrzydłe. Odwłok samca ma dwupłatowy, wcięty ostatni tergit. Samicę wyróżnia pokładełko z zębem u nasady płatów dolnych i brakiem zębów na wierzchołkach płatów.

Wikipedia

# bezskrzydły

niemający skrzydeł

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma skrzydeł

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈːkʃɨdwɨ, AS: be•skšydu̯y

Wiktionary

# bezskutecznie

przysłówek

(1.1) bez osiągnięcia oczekiwanego skutku

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Winna Basieńka i obita wyładowała się na bitkach wołowych, które mąż lubił z kaszą, a Kazimierz bezskutecznie szukał Jadzi po Wałbrzychu.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezskuteczność ż.

przym. bezskuteczny

Wiktionary

# bezskuteczność

→ bezskuteczny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezskuteczne

Wiktionary

#### Patrz:

bezskuteczny

#### Powiązane:

przym. bezskuteczny

przysł. bezskutecznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieskuteczność, daremność, bezcelowość, bezowocność

Wiktionary

# bezskuteczny

niedający wyników, nieprzynoszący rezultatów; daremny, nadaremny, próżny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nieprzynoszący żadnego z oczekiwanych skutków

(1.2) praw. o czynności prawnej taki, który pozostając co do zasady ważny, tymczasowo nie ma skutków prawnych do czasu uzyskania zgody osób trzecich albo będąc ważnym, ograniczony jest tak by nie łamać praw osób trzecich

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezskuteczność ż.

przysł. bezskutecznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) daremny, bezowocny, próżny, bezpłodny, czczy, nadaremny; stpol. darmy

Wiktionary

# bezśladowo

→ bezśladowy

SJP.pl

#### Patrz:

bezśladowy

# bezśladowy

niepozostawiający śladów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) niezostawiający śladów

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezśladowo

Wiktionary

# bezsmakowy

o pokarmie: nie mający smaku

SJP.pl

# bezsmarowy

przymiotnik

(1.1) techn. nie wymagający smarowania, użycia smarów

Wiktionary

# bezśnieżny

cechujący się brakiem śniegu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) charakteryzujący się brakiem śniegu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Brak szerokiej sieci gospodarstw agroturystycznych wynika również z niewielkich korzyści finansowych w okresie zimy, szczególnie tak ciepłej i bezśnieżnej jak w br.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛɕˈːɲɛʒnɨ, AS: be•śńežny

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezśnieżnie

Wiktionary

# bezsoczewkowy

przymiotnik

(1.1) nie mający soczewek

Wiktionary

# bezsoczność

stan niewydzielania soku żołądkowego przez zanikłą lub uszkodzoną błonę śluzową żołądka; achylia

SJP.pl

Bezsoczność (łac. achylia) – niewydzielanie soku żołądkowego z powodu zaburzeń w funkcjonowaniu błony śluzowej żołądka. Bezpośrednim powodem tego stanu może być

- zapalenie błony śluzowej żołądka
- sympatykotonia
- niedokrwistość złośliwa
- rak żołądka

Wikipedia

# bezsojowy

niezwierający soi

SJP.pl

# bezsolność

→ bezsolny

SJP.pl

#### Patrz:

bezsolny

# bezsolny

niezawierający soli

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie zawierający soli, pozbawiony soli

Wiktionary

# bezspójnikowy

w językoznawstwie: połączony bez użycia spójnika; asyndetyczny

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) gram. nie zawierający spójnika

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) asyndetyczny

Wiktionary

# bezspornie

przysłówek sposobu

(1.1) w taki sposób, który nie wzbudza kontrowersji, sporów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Bezspornie podstawą sufizmu jest właściwie odczytywany, kontemplowany i interpretowany Koran.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈːpɔrʲɲɛ, AS: be•sporʹńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. spór m., sporność ż., bezsporność ż.

przym. bezsporny, sporny

Wiktionary

# bezsporność

→ bezsporny

SJP.pl

#### Patrz:

bezsporny

# bezsporny

niebudzący wątpliwości

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który nie budzi wątpliwości

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wpływ kontekstu na procesy zapamiętywania treści wiadomości, koncentrację uwagi odbiorcy oraz zakres interpretacji przekazu jest bezsporny.

(1.1) Brak na ten temat dokumentów, brak bezspornych relacji ustnych, wreszcie o "wieku" biblioteki nie świadczy ani katalog główny, ani karty czytelników.

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezspornie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezdyskusyjny, niezaprzeczalny, niewątpliwy, bezsprzeczny, niezbity, oczywisty, ewidentny, jednoznaczny, zrozumiały sam przez się, niepodważalny, namacalny

Wiktionary

# bezsprzecznie

przysłówek sposobu

(1.1) od: bezsprzeczny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kontynuowanie procesu dezinflacji w Polsce będzie bezsprzecznie wymagać działań z zakresu polityki kursowej.

(1.1) Latem tegoż roku doszło do wydarzenia, które wielu historyków uważa za humorystyczne, podczas gdy ukazuje ono bezsprzecznie, jak bardzo przywódca Hunkpapów nienawidził białych przybyszów ze Wschodu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: bɛsˈːpʃɛt͡ʃʲɲɛ, AS: be•spšečʹńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezsprzeczność ż.

przym. bezsprzeczny, sprzeczny

Wiktionary

# bezsprzeczny

niedający się zaprzeczyć

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który nie budzi sprzeciwu

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. bezsprzecznie

Wiktionary

# bezstanowy

serwer bezstanowy - serwer nie przechowujący żadnych informacji o kliencie

SJP.pl

# bezstekowiec

ssak, którego układ pokarmowy, wydalniczy i rozrodczy nie ma wspólnego ujścia w steku

SJP.pl

# bezsterowy

niemający steru

SJP.pl

# bezstopniowo

→ bezstopniowy

SJP.pl

#### Patrz:

bezstopniowy

# bezstratność

nietracenie czegoś, np. jakości, danych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezstratne

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. strata ż., utrata ż., utracenie n., stracenie n.

czas. stracić dk., utracić dk.

przym. bezstratny, stratny

przysł. stratnie, bezstratnie

Wiktionary

# bezstratny

niepowodujący strat

SJP.pl

# bezstresowiec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) iron. rozrabiające dziecko „wychowywane bez stresowania”, zwłaszcza gdy rozrabia w obecności rodziców

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezstresowość ż.

przym. bezstresowy

przysł. bezstresowo

Wiktionary

# bezstresowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezstresowe; cecha tych, którzy są bezstresowi

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. bezstresowy

przysł. bezstresowo

rzecz. bezstresowiec mos.

Wiktionary

# bezstresowy

niewywołujący stresu

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) nie powodujący stresu, nie stresujący

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezstresowiec mos., bezstresowość ż.

przysł. bezstresowo

Wiktionary

# bezstroikowy

przymiotnik

(1.1) muz. nie mający stroiku

Wiktionary

# bezstronnie

przysłówek

(1.1) w sposób bezstronny, obiektywnie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Od sędziego wymaga się czterech rzeczy: aby słuchał grzecznie, odpowiadał mądrze, rozważał sprawę trzeźwo i decydował bezstronnie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bezstronność ż.

przym. bezstronny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) sprawiedliwie

Wiktionary