# każdodzienny

dawniej: zdarzający się każdego dnia; każdodniowy, codzienny

SJP.pl

# każdomiesięczny

dawniej: zdarzający się każdego miesiąca; comiesięczny, miesięczny

SJP.pl

# każdorazowy

odbywający się za każdym razem

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) występujący za każdym razem

(1.2) każdy poszczególny

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. każdorazowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) każdy jeden, każdy

Wiktionary

# każdoroczny

dawniej: odbywający się każdego roku; coroczny

SJP.pl

# każdotygodniowo

przysłówek

(1.1) przest. każdego tygodnia, co tydzień

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wedle umowy pan T. obowiązany był uiszczać zapłatę każdotygodniowo.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) co tydzień, każdego tygodnia, raz w tygodniu

Wiktionary

# każdotygodniowy

dawniej: odbywający się każdego tygodnia; cotygodniowy

SJP.pl

# każdy

wszelki bez wyjątku

SJP.pl

zaimek upowszechniający

(1.1) odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Każda kobieta jest piękna!

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkaʒdɨ, AS: každy

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. każdziuteńki, każdziutki

zaim. każdziutki, każdziuteńki

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) jakikolwiek, wszystek, wszelki; gw-pl|Górny Śląsk|kożdy.

Wiktionary

# każdziuśki

zdrobnienie od: każdy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pot. zdrobn. od: każdy

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kaʒʲˈd͡ʑüɕci, AS: kažʹʒ́üśḱi

Wiktionary

# każdziuteńki

zdrobnienie od: każdy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pot. zdrobn. od: każdy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wzięła taką paczkę i zaczęła liczyć koperty, każdą, każdziuteńką bez wyjątku traktując poślinionym obficie palcem, aż cmokało.

(1.1) Na ryby – w każdziuteńki wolny dzień // Na ryby– nad leniwą rzeczkę w cień // zabieramy sprzęt i starkę…

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkaʒʲd͡ʑuˈtɛ̃ɲci, AS: kažʹʒ́utẽńḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. każdy

Wiktionary

# każdziutki

zdrobnienie od: każdy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) zdrobn. od: każdy

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kaʒʲˈd͡ʑutʲci, AS: kažʹʒ́utʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. każdy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) każdziuśki

Wiktionary

# kazeina

główny składnik białkowy mleka; sernik

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biochem. białko z mleka ssaków;

Wiktionary

Kazeina (sernik) – białko z mleka, które zostaje wyodrębnione w procesie trawienia poprzez działanie podpuszczki.

- Kazeina podpuszczkowa ułatwia wchłanianie białka z przewodu pokarmowego, ponieważ pokarm pozostaje w nim dłużej. Podpuszczka występuje tylko u osobników młodych, dlatego niektóre źródła podają, że spożywanie mleka przez osobniki dorosłe nie dostarcza zbyt wielkiej ilości białka i wapnia, gdyż mleko nie jest w pełni przyswajane przez przewód pokarmowy.
- Kazeina kwasowa techniczna wytwarzana z mleka krowiego przy zastosowaniu kwasów. Ma zastosowanie w różnych gałęziach przemysłu.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W cząsteczkach białek nabiału i zboża – kazeinie i glutenie znajdują się egzorfiny – podobnie działające jak morfina – alkaloid należący do opiatów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkazɛˈjĩna, AS: kazei ̯ĩna

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kazeinowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) sernik

Wiktionary

# kazeinian

pochodna kazeiny

SJP.pl

# kazeinowy

przymiotnik od: kazeina

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) biochem. dotyczący kazeiny, właściwy kazeinie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Z takich analiz wiemy na przykład, że do produkcji kleju kazeinowego używano serwatki i denaturatu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkazɛjĩˈnɔvɨ, AS: kazei ̯ĩnovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kazeina ż.

Wiktionary

# kazejak

nazwisko

SJP.pl

# kazek

1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m., poufała forma od Kazimierz

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: Kazka

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jeździliśmy z dziadkiem Kazkiem na plażaażę nad Wisłę.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazimiera ż., Kazimierz m., kaziuki nmos., Kazimierzowa ż., Kazimierzówna ż., Kazimierzostwo lm m., Kazikowa ż., Kazikówna ż., Kaziukowa ż.

:: fż. Kazka ż.

przym. kazimierzowski, Kazimierzowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Kazik, Kazio, Kaziu

Wiktionary

# kazemata

dawniej: kazamata - sklepione, betonowe pomieszczenie pod fortyfikacjami służące jako stanowisko obronne podczas wojny, magazyny lub więzienie; loch więzienny

SJP.pl

# kazetempowiec

członek Komunistycznego Związku Młodzieży Polski (KZMP); KZMP-owiec

SJP.pl

# kazetempowski

→ KZMP (Komunistyczny Związek Młodzieży Polski); KZMP-owski

SJP.pl

# kazia

zdrobnienie od: Kazimiera (imię żeńskie)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż., zdrobnienie od Kazimiera

forma rzeczownika.

(2.1) D. lp. zob. Kazio.

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W roli funkcjonariuszki Kazi wystąpiła Violetta Arlak, nieznana wcześniej z takich ról.

(1.1) W Szwecji mieszka kuzynka Kazi.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazik mos., Kaziu mos., Kazimiera ż.

Wiktionary

# kazić

przestarzałe:
1. działać na kogoś lub coś szkodliwie; psuć, szpecić;
2. demoralizować

SJP.pl

czasownik

(1.1) stpol. psuć, burzyć, niszczyć

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkaʑit͡ɕ, AS: kaźić

Wiktionary

# kazik

zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie); Kazio, Kaziunio

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m., poufała forma imienia Kazimierz

Wiktionary

Kazimierz Piotr Staszewski (ur. 12 marca 1963 w Warszawie) – polski piosenkarz, autor tekstów, kompozytor, saksofonista, aranżer, producent muzyczny i felietonista. Współzałożyciel, lider i wokalista zespołów Kult i KNŻ, członek Buldoga oraz licznych innych projektów muzycznych. Prowadzi solową działalność artystyczną. Jeden z pionierów polskiego hip-hopu. Syn Stanisława.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kazik z Anką często grywają w brydża.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazimierz m., Kazek m., Kazio m., Kaziu m., Kazimiera ż., Kazia ż., Kazimierowicz ż./mos.

przym. Kazikowy, Kazimierzowy, kazimierski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Kazek, Kaziu

Wiktionary

# kazikowski

nazwisko, np. Zygmunt Kazikowski (1887-1906), członek Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej

SJP.pl

# kazikowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kazika lub z nim związany

SJP.pl

# kazimiera

imię żeńskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Kazimiera – żeński odpowiednik imienia Kazimierz. W średniowieczu nie występowało. Prawdopodobnie rozpowszechniło się pod koniec XVII wieku, po przyjeździe do Polski Marysieńki, żony króla Jana III Sobieskiego.

Kazimiera imieniny obchodzi:

- 19 grudnia, jako wspomnienie bł. Marii Marty od Jezusa (Kazimiery Wołowskiej)
- 4 marca, 21 sierpnia – dawniej przyjęte daty.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dlatego też, głównie pod naciskiem żony Marii Kazimiery, odkupił zamek oleski i nie szczędząc kosztów starannie go odbudował, a miastu dał prawo do pięciu jarmarków.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkaʑĩˈmʲjɛra, AS: kaźĩmʹi ̯era

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazik mos., Kaziu mos., Kazimierowo n., Kazimierów mrz.

:: fm. Kazimierz mos.

:: zdrobn. Kazia ż.

przym. Kazimierzowy, kazimierzowski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) zdrobn. Kazia

Wiktionary

# kazimierczak

nazwisko

SJP.pl

- Krzysztof Kazimierczak, polski piłkarz, zawodnik Boavisty Porto
- „Kazimierczak”, pseudonim Stefana Michnika jako tajnego informatora służby bezpieczeństwa PRL
- Przemysław Kazimierczak, polski piłkarz, zawodnik Accrington Stanley FC

Wikipedia

# kazimierczuk

nazwisko

SJP.pl

# kazimierczyk

nazwisko

SJP.pl

# kazimierka

zdrobnienie od: Kazimiera (imię żeńskie)

SJP.pl

Kuźmiwka (ukr. Кузьмівка; do 1945 roku Kazimirka) – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie sarneńskim. W 2001 roku liczyła 659 mieszkańców.

Wieś została założona w 1629 roku przez kanclerza wielkiego litewskiego Albrychta Stanisława Radziwiłła. Zniszczona podczas wojen kozackich. Murowany, parafialny kościół katolicki pw. św. Kazimierza został wzniesiony w 1629 przez Albrechta Radziwiłła. Parafia katolicka należała do dekanatu rówieńskiego (diecezja łucko-żytomierska, a następnie w okresie II RP – łucka). W 1880 roku parafia liczyła 993 dusz i posiadała cudowny obraz Matki Boskiej Kazimirzeckiej, który był kopią obrazu w Ołyce, przywiezionego przez Radziwiłłów z Palestyny. Kościół rozszerzono w 1770 roku, a w końcu XIX wieku odnowiono go i pomalowano. Jako miejsce odpustowe cieszyła się Kazimirka niegdyś taką sławą, że na odpusty ściągała tu polska ludność z całej Ukrainy i Wołynia. Największe odpusty, na które przybywało do 20 000 pielgrzymów odbywały się 15 sierpnia (Dzień Święta Matki Boskiej Zielnej) i 8 września. Na odpusty przybywali również prawosławni. Drewniana cerkiew filialna została wzniesiona w 1861 roku.

Wikipedia

# kazimierowicz

nazwisko

SJP.pl

# kazimierowo

## Miejscowości i ich części w Polsce

Wg TERYT jest ich 5, w tym 4 podstawowe

- Kazimierowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Izbica Kujawska
- Kazimierowo – wieś w woj. podlaskim, w pow. białostockim, w gminie Michałowo
- Kazimierowo – część wsi Guty w woj. podlaskim, w pow. łomżyńskim, w gminie Piątnica
- Kazimierowo – osada leśna w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. olsztyńskim, w gminie Dobre Miasto
- Kazimierowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Wierzbinek

Wikipedia

# kazimierowski

nazwisko

SJP.pl

# kazimierski

przymiotnik od miast: Kazimierza Wielka, Kazimierz Biskupi, Kazimierz Dolny, Kazimierz Górniczy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do miejscowości: Kazimierza Wielka, Kazimierz Biskupi, Kazimierz Dolny, Kazimierz Górniczy

Wiktionary

Osoby o nazwisku Kazimierski:

- Edward Kazimierski (1931-2024) – działacz sportowy.
- Leon Kazimierski (1909–1940) – polski bokser.
- Roman Kazimierski (1957–2004) – polski samorządowiec.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Nową pompę dostaną też kazimierscy strażacy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazimierz mos./mrz., kazimierzanin mos., kazimierzanka ż.

przym. Kazimierzowy

Wiktionary

# kazimierz

imię męskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(2.1) dzielnica Krakowa;

(2.2) zob. Kazimierz Górniczy.;

(2.3) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w Polsce

(2.4) geogr. zob. Kazimierz Dolny.

(2.5) geogr. zob. Kazimierz Biskupi.

(2.6) geogr. zob. Kazimierz Pomorski.

Wiktionary

- Kazimierz – imię męskie
- Kazimierz – polski królewicz, święty Kościoła katolickiego
- Kazimierz (VIII) (1494−1518) – syn Bogusława X Wielkiego, księcia pomorskiego i Anny Jagiellonki

W Polsce

- Kazimierz – część miasta Kraków
- Kazimierz – część miasta Sosnowiec
- Kazimierz – część wsi Włodzimierz w woj. łódzkim, w pow. łaskim, w gminie Wodzierady
- Kazimierz – wieś w woj. łódzkim, w pow. pabianickim, w gminie Lutomiersk
- Kazimierz – wieś w woj. łódzkim, w pow. wieluńskim, w gminie Skomlin
- Kazimierz – część wsi Dąbrowa w woj. łódzkim, w pow. wieluńskim, w gminie Wieluń
- Kazimierz – wieś w woj. opolskim, w pow. prudnickim, w gminie Głogówek
- Kazimierz – część wsi Markowa w woj. podkarpackim, w pow. łańcuckim, w gminie Markowa
- Kazimierz – wieś w woj. pomorskim, w pow. puckim, w gminie Kosakowo
- Kazimierz – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gminie Biały Bór

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kazimierz przechwalał się, że zna królową Anglii.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kaˈʑĩmʲjɛʃ, AS: kaźĩmʹi ̯eš

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kaziuki nmos., Kazimierzowa ż., Kazimierzówna ż., Kazimierzostwo lm m., Kazikowa ż., Kazikówna ż., Kaziukowa ż.

:: fż. Kazimiera ż.

:: zdrobn. Kazek, Kazik, Kazio, kresowe Kaziuk, stpol. Kasz

przym. kazimierzowski, Kazimierzowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) zdrobn. Kazek, Kazik, Kazio, Kaziu

Wiktionary

# kazimierzanin

mieszkaniec Kazimierzy Wielkiej, Kazimierza Biskupiego, Kazimierza Dolnego lub Kazimierza Górniczego

SJP.pl

# kazimierzanka

mieszkanka Kazimierzy Wielkiej, Kazimierza Biskupiego, Kazimierza Dolnego lub Kazimierza Górniczego

SJP.pl

# kazimierzewo

## Miejscowości w Polsce

Wg TERYT jest ich 4

- Kazimierzewo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. golubsko-dobrzyńskim, w gminie Zbójno
- Kazimierzewo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Kcynia
- Kazimierzewo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. toruńskim, w gminie Obrowo
- Kazimierzewo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Wierzbinek

Wikipedia

# kazimierzostwo

Kazimierz z małżonką; Kazimierzowie

SJP.pl

# kazimierzów

imię męskie

SJP.pl

## Miejscowości w Polsce i ich integralne części

- Kazimierzów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. strzelińskim, w gminie Borów
- Kazimierzów – przysiółek wsi Jaźwiny w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Biała Podlaska
- Kazimierzów – część wsi Ławki w woj. lubelskim, w pow. łukowskim, w gminie Łuków
- Kazimierzów – wieś w woj. lubelskim, w pow. opolskim, w gminie Opole Lubelskie
- Kazimierzów – wieś w woj. łódzkim, w pow. bełchatowskim, w gminie Drużbice
- Kazimierzów – wieś w woj. łódzkim, w pow. łódzkim wschodnim, w gminie Koluszki
- Kazimierzów – część wsi Marianka w woj. łódzkim, w pow. opoczyńskim, w gminie Mniszków
- Kazimierzów – wieś w woj. łódzkim, w pow. opoczyńskim, w gminie Paradyż
- Kazimierzów – osada w woj. łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Rozprza
- Kazimierzów – zniesiona kolonia w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Wola Krzysztoporska
- Kazimierzów – wieś w woj. łódzkim, w pow. poddębickim, w gminie Dalików
- Kazimierzów – wieś w woj. łódzkim, w pow. rawskim, w gminie Regnów
- Kazimierzów – wieś w woj. łódzkim, w pow. skierniewickim, w gminie Nowy Kawęczyn
- Kazimierzów – część wsi Anielin w woj. łódzkim, w pow. zgierskim, w gminie Stryków
- Kazimierzów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. gostynińskim, w gminie Gostynin
- Kazimierzów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. łosickim, w gminie Stara Kornica
- Kazimierzów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mińskim, w gminie Kałuszyn
- Kazimierzów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. węgrowskim, w gminie Stoczek
- Kazimierzów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. węgrowskim, w gminie Wierzbno
- Kazimierzów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. zwoleńskim, w gminie Tczów
- Kazimierzów – część wsi Żelisławice w woj. śląskim, w pow. będzińskim, w gminie Siewierz

Wikipedia

# kazimierzowa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) przest. żona Kazimierza

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) — A jeszcze przysięganie sierocie? — woła tryumfująco Kazimierzowa — sierotę ukrzywdzić, to jak obrus z ołtarza ściągnąć!

Wiktionary

#### Powiązane:

zob. Kazimierz.

Wiktionary

# kazimierzowie

Kazimierz z małżonką; Kazimierzostwo

SJP.pl

# kazimierzówna

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) przest. córka Kazimierza

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kunegunda Kazimierzówna wyszła za margrabiego Brandenburgii Ludwika Rzymianina.

Wiktionary

#### Powiązane:

zob. Kazimierz.

Wiktionary

# kazimierzowski

→ Kazimierzów

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) hist. związany z panowaniem Kazimierza Wielkiego;

Wiktionary

#### Patrz:

Kazimierzów

#### Przykłady

(1.1) Kościół erygowany przypuszczalnie po 1325, a prawdopodobnie przed kazimierzowską lokacją miasta.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazek mos., Kazimiera ż., Kazimierz m.

przym. Kazimierzowy

Wiktionary

# kazimierzowy

taki jak u Kazimierza, charakterystyczny dla Kazimierza

SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Kazimierza

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Inga wtuliła się w Kazimierzowy kołnierz.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazimierz mos./mrz.

Wiktionary

# kazimira

roślina jadalna z rodziny rutowatych

SJP.pl

- kazimira (Casimiroa) – rodzaj roślin z rodziny rutowatych
- Kazimira – wariant imienia Kazimiera

Wikipedia

# kazin

2 miejscowości w Polsce:

- Kazin – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. aleksandrowskim, w gminie Aleksandrów Kujawski
- Kazin – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Nakło nad Notecią

Wikipedia

# kazio

zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie); Kaziunio, Kazik

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m., zdrobn. poufała forma imienia Kazimierz

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Marysia założyła Kaziowi śliniaczek w kwiatuszki.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazimierz m., Kazik m., Kazek m., Kazimierowicz ż./mos.

Wiktionary

# kazionny

żartobliwie: państwowy, skarbowy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) środ. lub żart. państwowy, skarbowy; stanowiący własność państwa

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) państwowy, rządowy, skarbowy

Wiktionary

# kazior

nazwisko

SJP.pl

# kaziowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kazia lub z nim związany

SJP.pl

# kazirodca

osoba utrzymująca stosunki seksualne z kimś blisko spokrewnionym

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. człowiek, osoba dopuszczająca się kazirodztwa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kazirodca po raz pierwszy dopuścił się gwałtu na swej 6-letniej siostrze, kiedy liczył zaledwie 13 wiosen.

(1.1) — Widzę, że się gorszysz — powiedział Fileros. — Czyżbyś jeszcze nie wiedział, w jakich grzechach tonie miasto? To prawdziwy Babilon! A cezar… — tragarz rozejrzał się i choć nikogo w pobliżu nie zobaczył, ściszył głos — rozpustnik i kazirodca! Żył z własną matką, a potem kazał ją zabić.

(1.1) Pedofile i kazirodcy muszą być karani. Jest to ten typ przestępstw, gdzie kara powinna być łączona z terapią.

(1.1) Córki, które ojciec, niemal codziennie przez kilka lat, gwałcił mówiły w sądzie, że go cały czas kochały! Inne z ofiar kazirodców wypierają wszystko z pamięci. Najczęściej tylko przypadek sprawia, że zwyrodnialcy, współżyjący z własnymi córkami, trafiają przed sąd.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kazirodztwo n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) daw. kazirodźca

Wiktionary

# kazirodczo

przysłówek

(1.1) w sposób kazirodczy, dopuszczając się kazirodztwa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Sypialiśmy z nimi umiarkowanie, nieco kazirodczo, żeniliśmy się niechętnie, ale bardzo się kolegowaliśmy.

(1.1) Przyczyną oporu było albo to, że sam pożądał jej kazirodczo, a ona nie chciała z nim obcować, albo to, że wyrocznia go ostrzegła, iż zginie z ręki swojego zięcia.

(1.1) W przeniesieniu z poziomu edypalnego terapeuta jest edypalnym rodzicem, kochanym zazdrośnie i kazirodczo.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kazirodztwo n.

Wiktionary

# kazirodczy

→ kazirodztwo

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z kazirodztwem

Wiktionary

#### Patrz:

kazirodztwo

#### Przykłady

(1.1) Jej małżeństwo z Janem Kazimierzem uznano jednak za związek kazirodczy: była wdową po bracie króla.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kazirodztwo n.

Wiktionary

# kazirodźca

dawniej: kazirodca; kazirodnik

SJP.pl

# kazirodztwo

obcowanie płciowe z osobą blisko spokrewnioną; incest

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

Wiktionary

Kazirodztwo – zachowanie seksualne w stosunku do osoby blisko spokrewnionej, ale także osób spowinowaconych, np. poprzez adopcję czy małżeństwo krewnego. W wielu kulturach kazirodztwo pozostaje tematem tabu i postrzegane jako jednoznacznie złe – co uzasadnia się zwiększonym ryzykiem wystąpienia u potomstwa wad wrodzonych, niepełnosprawności fizycznej i intelektualnej oraz przedwczesnej śmierci. Jest ono tym większe, im wyższy jest stopień pokrewieństwa genetycznego rodziców.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kazirodca m.

przym. kazirodczy

przysł. kazirodczo

Wiktionary

# kaziu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m., gwara. zdrobn. poufała forma męskiego imienia Kazimierz

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

(2.1) W. lp. od: Kazio

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazimierz m., Kazio m., Kazek m., Kazik m., Kazia ż., Kazimiera ż.

przym. Kazimierzowy, Kaziowy, Kazikowy, kazimierski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Kazio, Kazek, Kazik

Wiktionary

# kaziuk

regionalnie zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie); Kazio, Kazik, Kazek

SJP.pl

Kaziuk (Kaziuki, lit. Kaziuko mugė) – odbywający się od czterystu lat jarmark odpustowy w Wilnie w dzień świętego Kazimierza (4 marca). W jego trakcie odbywały się pochody na czele z kuglarzami i przebierańcami. Kaziuki miały miejsce na Placu Katedralnym, a od 1901 roku na Placu Łukiskim. W okresie międzywojennym pochód otwierał przebrany za św. Kazimierza wilnianin.

Wikipedia

# kaziuki

rodzaj jarmarku odbywającego się w dzień św. Kazimierza (4 marca)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) dzień św. Kazimierza – 4 marca;

Wiktionary

Kaziuk (Kaziuki, lit. Kaziuko mugė) – odbywający się od czterystu lat jarmark odpustowy w Wilnie w dzień świętego Kazimierza (4 marca). W jego trakcie odbywały się pochody na czele z kuglarzami i przebierańcami. Kaziuki miały miejsce na Placu Katedralnym, a od 1901 roku na Placu Łukiskim. W okresie międzywojennym pochód otwierał przebrany za św. Kazimierza wilnianin.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: kaˈʑüci, AS: kaźüḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazimierz mrz./mos.

Wiktionary

# kaziunio

zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie); Kazio, Kazik

SJP.pl

# kazka

1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż., poufała forma od Kazimiera

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od: Kazek

Wiktionary

Kazka – ukraiński zespół muzyczny założony w 2017 w Kijowie przez wokalistkę Oleksandrę Zaricką i gitarzystę Mykytę Budasza.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Odwiedzimy ciocię Kazkę w szpitalu.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazek mos., Kazimiera ż., Kazimierz m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Kazia

Wiktionary

# kazkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kazka lub z nim związany

SJP.pl

# kaźmierczak

nazwisko

SJP.pl

- Andrzej Kaźmierczak (ur. 1950) – polski ekonomista
- Andrzej Kaźmierczak (ur. 1961) – polski polityk
- Cezary Kaźmierczak (ur. 1964) – prezes Związku Przedsiębiorców i Pracodawców
- Edward Kaźmierczak (1908–2002) – polityk w PRL
- Grzegorz Kaźmierczak (ur. 1964) – polski poeta
- Henryk Kaźmierczak (ur. 1932) – polski polityk, wojewoda koniński
- Henryk Kaźmierczak (1953–2017) – polski poeta, kompozytor
- Jan Kaźmierczak (ur. 1950) – polski polityk
- Jerzy Kaźmierczak (ur. 1940) – polski polityk
- Józef Kaźmierczak (1884–1971) – polityk w PRL
- Józef Kaźmierczak (1903–1953) – konstruktor statków i okrętów, wykładowca Politechniki Gdańskiej, nauczyciel
- Przemysław Kaźmierczak (ur. 1982) – polski piłkarz
- Sebastian Filipek-Kaźmierczak (ur. 1969) – polski ekonomista
- Stanisław Kaźmierczak (1914–2003) – piłkarz, reprezentant Polski
- Stanisław Kaźmierczak (ur. 1950) – polski hokeista na trawie, olimpijczyk
- Tomasz Kaźmierczak (ur. 1977) – trener wioślarzy
- Wacław Kaźmierczak (1905–1981) – polski montażysta i operator filmowy
- Władysław Kaźmierczak (ur. 1951) – polski artysta
- Wojciech Kaźmierczak (ur. 1982) – polski siatkarz
- Wojciech Kaźmierczak (ur. 1993) – polski brydżysta

Wikipedia

# kaźmierczyk

nazwisko

SJP.pl

# kaźmierowski

nazwisko

SJP.pl

# kaźmierski

→ Kaźmierz

SJP.pl

#### Patrz:

Kaźmierz

# kaźmierz

wieś w Polsce

SJP.pl

Kaźmierz (niem. Kasimirs) – wieś (dawniej miasto) w zachodniej Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Kaźmierz, 20 km na północny zachód od Poznania, nad rzeką Samą. Miejscowość jest siedzibą gminy Kaźmierz. Składa się z dwóch części: Kaźmierza oraz Nowej Wsi.

Wikipedia

# kaźmierzewo

W Polsce

- Kaźmierzewo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Mrocza
- Kaźmierzewo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Lubanie
- Kaźmierzewo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gminie Barwice

- Kaźmierzewo – gromada

Wikipedia

# kaźmirów

Kaźmirów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Galewice.

W 2004 roku w Kaźmirowie mieszkały 124 osoby.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Wikipedia

# kaźń

przestarzale:
a) kara śmierci;
b) ciężkie więzienie bądź cela śmierci

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wykonanie kary śmierci

(1.2) cierpienia fizyczne, męka (zwykle: zadawane uwięzionym)

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Obozy hitlerowskie były miejscem kaźni wielu Żydów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kaɕɲ̊, AS: kaśń̦

Wiktionary

# kaznodzieja

1. duchowny wygłaszający kazania;
2. człowiek lubiący prawić morały

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. ktoś, kto wygłasza kazania;

(1.2) pot. przen. ktoś, kto prawi morały

(1.3) przen. utalentowany mówca

Wiktionary

Kaznodzieja – osoba zajmująca się wygłaszaniem kazań. Najczęściej kaznodzieje są duchownymi, albo osobami związanymi z religią.

Świadkowie Jehowy kaznodzieją nazywają głosiciela – ochrzczonego lub nieochrzczonego członka zboru, który nieodpłatnie głosi dobrą nowinę o Królestwie Bożym, a kaznodzieją pełnoczasowym – pioniera.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Po wejściu kaznodziei na ambonę zapanowała głucha cisza przerywana tylko westchnieniami pań z sodalicji.

(1.1) Ks. Popiełuszko był kaznodzieją prymicyjnym księdza Stefana.

(1.2) Jacku, ależ z ciebie jest kaznodzieja!

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kaznodziejstwo n.

:: fż. kaznodziejka ż.

przym. kaznodziejski

przysł. kaznodziejsko

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) eklezjasta

(1.2) moralizator, moralista, mentor

(1.3) krasomówca, orator, retor

Wiktionary

# kaznodziejka

→ kaznodzieja

SJP.pl

#### Patrz:

kaznodzieja

# kaznodziejski

→ kaznodzieja

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z kaznodziejstwem lub kaznodzieją, dotyczący kaznodziejstwa lub kaznodziei

(1.2) napuszony, nadęty, zbyt moralizujący, przypominający styl kaznodziei

Wiktionary

#### Patrz:

kaznodzieja

#### Przykłady

(1.1) Panie z sodalicji mariańskiej podziwiały kaznodziejskie zaangażowanie młodego wikarego.

(1.2) Kaznodziejska sztywność dyrektorskiego wystąpienia nikomu nie przypadła do gustu.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kaznodziejstwo n., kaznodzieja m., kaznodziejka ż.

Wiktionary

# kaznodziejsko

przysłówek

(1.1) pot. zbyt moralizująco, pompatycznie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ponieważ zaczynam brzmieć nieco kaznodziejsko, zmieńmy temat.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kaznodzieja m., kaznodziejka ż., kaznodziejstwo n.

przysł. po kaznodziejsku

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) po kaznodziejsku

Wiktionary

# kaznodziejstwo

wygłaszanie kazań; bycie kaznodzieją

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rel. wygłaszanie kazań, bycie kaznodzieją

(1.2) rel. całość twórczości kaznodziejskiej

(1.3) talent oratorski

(1.4) pot. skłonność do wygłaszania mów, prawienia morałów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wojtyłę pociągało kaznodziejstwo.

(1.1) Istotnym miernikiem dobrego kaznodziejstwa jest osobiste życie kaznodziei.

(1.2) Kaznodziejstwo franciszkanów pierwszej doby było proste i czyste jak źródlana woda.

(1.2) Miał do tego talent, jego kaznodziejstwo było wysokich lotów.

(1.4) Mam po dziurki w nosie tego jego kaznodziejstwa, tych jego morałów i sentencji.

(1.4) Zlituj się, będziesz mi tu cały wieczór uprawiał kaznodziejstwo?

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kaznodzieja m.

:: fż. kaznodziejka ż.

przym. kaznodziejski

przysł. kaznodziejsko

Wiktionary

# kaznowski

nazwisko

SJP.pl

Kaznowski − polskie nazwisko, na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1266 osoby.

Kaznowscy herbu Suchekomnaty − szlachta zagrodowa, pisali się z Stępkowa (Stępków w powiecie lubelskim) i wołali się Sopotami, właściciele wsi Kaznów

Wikipedia

# każolować

schlebiać komuś; opiekować się kimś troskliwie; pieścić, głaskać

SJP.pl

# kazoo

[czytaj: kazu] prymitywny instrument muzyczny z grupy membranofonów dętych, w postaci drewnianej, metalowej lub kartonowej rurki, zamkniętej z jednej strony cienką membraną, nadający głosowi zniekształcone, nosowe brzmienie przy śpiewie mormorando; mirliton

SJP.pl

Kazoo – instrument muzyczny z grupy membranofonów dętych (mirlitonów).

Kazoo to instrument-zabawka, który w 1883 opatentował w Stanach Zjednoczonych Warren Herbert Frost. Jego udoskonaloną wersję o charakterystycznym kształcie kadłuba okrętu podwodnego opatentował w 1902 George D. Smith. Pierwowzorem kazoo jest flet eunucha.

Wikipedia

# kazualistyczny

→ kazualizm

SJP.pl

#### Patrz:

kazualizm

# kazualizm

pogląd, według którego przypadek rządzi zdarzeniami

SJP.pl

# kazualny

1. rzadko: dotyczący przypadku gramatycznego; przypadkowy;
2. przestarzałe: okolicznościowy, przygodny

SJP.pl

# każualowy

zwykle o odzieży: przeznaczony do codziennego użytku; casualowy, casual

SJP.pl

# kazuar

olbrzymi ptak nielotny zamieszkujący Nową Gwineę

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Casuarius|ref=tak., duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;

Wiktionary

Kazuarowate (Casuariidae) – rodzina ptaków z rzędu kazuarowych (Casuariiformes). Obejmuje dwie podrodziny nielotnych ptaków zamieszkujących Australię, Nową Gwineę i sąsiednie wyspy.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: kaˈzuwar, AS: kazuu̯ar

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kazuaryna ż.

Wiktionary

# kazuarowate

o cechach kazuarowatych (rodzina ptaków)

SJP.pl

Kazuarowate (Casuariidae) – rodzina ptaków z rzędu kazuarowych (Casuariiformes). Obejmuje dwie podrodziny nielotnych ptaków zamieszkujących Australię, Nową Gwineę i sąsiednie wyspy.

Wikipedia

# kazuarowaty

o cechach kazuarowatych (rodzina ptaków)

SJP.pl

# kazuarowe

1. → kazuar;
2. o cechach kazuarowych (rząd ptaków)

SJP.pl

Kazuarowe (Casuariiformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje gatunki lądowe, nielotne, zamieszkujące Australię, Nową Gwineę i sąsiednie wyspy. Ptaki te charakteryzują się dużymi rozmiarami, brakiem mostka, redukcją skrzydeł i zdolnością do szybkiego biegu. Ich pisklęta są zagniazdownikami.

Wikipedia

# kazuarowy

1. → kazuar;
2. o cechach kazuarowych (rząd ptaków)

SJP.pl

# kazuary

rodzina nielotnych ptaków zamieszkujących Australię i Nową Gwineę

SJP.pl

Kazuary (Casuariinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny kazuarowatych (Casuariidae).

Wikipedia

# kazuaryna

drzewo lub krzew z rodziny rzewniowatych, o silnie zredukowanych liściach, rosnące przede wszystkim na terenach pustynnych i sawannowych; rzewnia

SJP.pl

Rzewnia, kazuaryna (Casuarina L.) – rodzaj drzew lub krzewów z rodziny rzewniowatych Casuarinaceae. Obejmuje 14 gatunków. Rośliny te występują naturalnie w południowo-wschodniej Azji i Australii, ale zostały szeroko rozprzestrzenione w strefie międzyzwrotnikowej.

Wikipedia

# kazuarynowate

rodzina roślin z rzędu bukowców; rzewniowate

SJP.pl

# kazuarynowaty

o cechach kazuarynowatych (rodzina roślin)

SJP.pl

# kazubek

nazwisko

SJP.pl

2 miejscowości w Polsce:

- Kazubek – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Sompolno
- Kazubek – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Wierzbinek

Wikipedia

# kazuista

osoba zajmująca się badaniem i dokumentowaniem rzadkich przypadków, zwłaszcza w medycynie lub prawie

SJP.pl

# kazuistka

→ kazuista

SJP.pl

#### Patrz:

kazuista

# kazuistyczny

naciągany, wykrętny (najczęściej w odniesieniu do nieuczciwych prób osiągania przewagi w dyskusji za pomocą pozornie racjonalnych argumentów)

SJP.pl

# kazuistyka

1. pokrętna argumentacja, naciąganie argumentów i przykładów w celu uzasadnienia jakiejś tezy;
2. drobiazgowe rozstrzyganie szczegółowych problemów, zwłaszcza moralnych lub prawnych, przez stosowanie do nich odpowiednio dobranych zasad ogólnych;
3. formułowanie przepisów prawnych oparte na analizie konkretnych przypadków;
4. obserwacja i analiza rzadkich przypadków chorobowych, dokumentowanie przypadków rzadkich schorzeń

SJP.pl

Kazuistyka (łac. casus, przypadek) – rozstrzyganie, w poszczególnym wypadku (casus) i przy danych okolicznościach, moralnych lub prawnych wątpliwości, jakie się nasuwają przy zbiegu (kolizji) sprzecznych obowiązków. Stąd rozróżnia się kazuistykę moralną (teologiczną) i prawniczą.

Wikipedia

# kazuizm

rzadko: drobiazgowe rozstrzyganie szczegółowych problemów, zwłaszcza moralnych lub prawnych, przez stosowanie do nich odpowiednio dobranych zasad ogólnych; kazuistyka

SJP.pl

# kazulin

nazwisko

SJP.pl

# kazuo

Kazuo (jap. かずお, カズオ) – męskie imię japońskie.

Wikipedia

# kazuro

nazwisko

SJP.pl

# kazus

casus; przestarzale:
1. zdarzenie, wypadek, przykry zbieg okoliczności;
2. zagadnienie, problem

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) praw. wydarzenie powodujące skutki prawne

(1.2) praw. zadanie, hipotetyczna sytuacja służąca do sprawdzania studentów z umiejętności stosowania prawa

Wiktionary

Kazus – przypadek będący przedmiotem rozstrzygnięcia, np. sądu, postępowania administracyjnego. Zagadnienie, problem prawny, którego rozwiązaniem zajmuje się powołany do tego organ, np. kazusem będzie całokształt okoliczności wraz z rozstrzygnięciem sprawy o zabójstwo, która toczyła się przed sądem i w której zapadł wyrok.

Według André Jollesa kazus jest jednym z morfologicznych archetypów leżących u podstaw współczesnych gatunków literackich.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈkazus, AS: kazus

Wiktionary

# kazuśnik

środowiskowo: książka z przykładami przypadków będących przedmiotem rozstrzygnięcia (kazusów)

SJP.pl

# kazwin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w północnym Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Wiktionary

Kazwin (perski: قزوین, Qazvīn) – miasto w północnym Iranie, w ostanie Kazwin, u podnóża gór Elburs. Około 370 tys. mieszkańców w 2003 r. Stolica ostanu o tej samej nazwie.

W mieście urodziła się Shirin Neshat, irańska artystka video artu, reżyserka, scenarzystka i producentka filmowa, mieszkająca w Nowym Jorku.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kazwiński

Wiktionary

# kazwiński

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kazwinem, dotyczący Kazwinu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kazwin mrz.

Wiktionary

# kazym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, prawy dopływ Obu

Wiktionary

# kał

odchody ludzkie lub zwierzęce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fizj. wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;

Wiktionary

Kał (inaczej stolec, ekskrementy, odchody) – odpadowe produkty procesu trawienia.

Kał powstaje w jelicie grubym. Resztki pokarmowe przemieszczane z jelita cienkiego do jelita grubego mają konsystencję stosunkowo płynną. Dopiero w jelicie grubym dochodzi do końcowej fazy resorpcji wody i zagęszczenia kału. W skład kału wchodzą resztki pokarmowe, śluz, bakterie, resztki nabłonka, woda itp. Kał przesuwa się w jelicie wskutek ruchów perystaltycznych. Ostateczne jego formowanie zachodzi w odbytnicy. Wydalany jest podczas defekacji przez odbyt dzięki skurczom ścian odbytnicy.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W swoim raporcie opublikowanym w poniedziałek, Consumer Reports odkryło E. coli lub inne bakterie związane ze skażeniem kałem we wszystkich 300 opakowaniach mielonej wołowiny, jakie przetestowali.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kaw, AS: kau̯

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kałówka ż., kałuż mrz., kałuża ż.

przym. kałowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) neutr. fekalia, ekskrementy, fecesy, odchody, stolec; pot. kupa, kupka; wulg. sraka, gówno

Wiktionary

# kała

nazwisko

SJP.pl

# kałabania

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lwów., reg-pl|Kresy. kałuża

Wiktionary

# kałach

odchody ludzkie lub zwierzęce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. wojsk. karabinek typu AK

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Czy widziałeś tę scenę w filmie, jak wszyscy strzelali do siebie z kałachów?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkawax, AS: kau̯aχ

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kałasznikow mzw., kałasz mzw.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) AK, AK-47, karabinek AK, automat Kałasznikowa; pot. kałasz, kałasznikow

Wiktionary

# kałacki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kałaczem, dotyczący Kałacza

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kałacz mrz.

Wiktionary

# kałacz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. rosyjskie miasto rejonowe położone w obwodzie woroneskim;

(1.2) zob. Kałacz nad Donem.

Wiktionary

Kałacz (ros. Калач) – miasto w Rosji położone w obwodzie woroneskim. Kałacz prawa miejskie otrzymał w roku 1945.

Znajduje się u zbiegu rzek Tołuczejewka i Podgornaja (dopływy Donu), w odległości 294 km od miasta Woroneż.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kałacki

Wiktionary

# kałakucki

przestarzałe:
1. pochodzący z Kalkuty; kalkucki;
2. odnoszący się do kałakuta, koguta indyjskiej rasy;
3. pogardliwie: odnoszący się do unitów, katolików obrządku greckiego

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) przest. pochodzący z Kalikatu (miasta na Wybrzeżu Malabarskim)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkawaˈkut͡sʲci, AS: kau̯akucʹḱi

Wiktionary

# kałakut

kogut indyjskiej rasy kur

SJP.pl

# kałakutas

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) kresy. pogard. policjant lub żandarm litewski z okresu II wojny światowej

(1.2) kresy. pogard. o osobie narodowości litewskiej

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na ulicy zatrzymał mnie barwnie umundurowany kałakutas.

(1.2) Litewski klecha zachował się jak typowy kałakutas.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) Litwin

Wiktionary

# kałakuty

pogardliwe określenie unitów, katolików obrządku greckiego

SJP.pl

# kałamarnica

głowonóg posiadający walcowate ciało z licznymi ramionami otaczającymi otwór gębowy, poruszający się ruchem odrzutowym, żyjący gromadnie w Atlantyku i Morzu Śródziemnym; kalmar; loligo

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. jadalny głowonóg morski;

(1.2) kulin. mięso kałamarnicy (1.1)

Wiktionary

Kałamarnice, kalmary, kalmarokształtne (Teuthida) – grupa około 300 gatunków głowonogów zaliczanych do dziesięciornic, tradycyjnie klasyfikowana w randze rzędu lub podrzędu, znacznie zróżnicowana morfologicznie i ekologicznie. Są zaliczane do owoców morza (frutti di mare). Część taksonomów nie uznaje tej grupy za klad, a nazwę Teuthida traktuje jako nomen dubium i proponuje w jej miejsce wprowadzenie rzędów Myopsida i Oegopsida.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Rybak ostrożnie wyjął kałamarnicę i zaczął ją kroić.

(1.2) Weźmiemy kałamarnicę z frytkami i sałatkę z czosnkiem.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kałamarz mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kalmar

(1.2) kalmar

Wiktionary

# kałamarnice

rząd morskich głowonogów o walcowatym ciele z licznymi ramionami otaczającymi otwór gębowy; kalmary

SJP.pl

Kałamarnice, kalmary, kalmarokształtne (Teuthida) – grupa około 300 gatunków głowonogów zaliczanych do dziesięciornic, tradycyjnie klasyfikowana w randze rzędu lub podrzędu, znacznie zróżnicowana morfologicznie i ekologicznie. Są zaliczane do owoców morza (frutti di mare). Część taksonomów nie uznaje tej grupy za klad, a nazwę Teuthida traktuje jako nomen dubium i proponuje w jej miejsce wprowadzenie rzędów Myopsida i Oegopsida.

Wikipedia

# kałamarz

1. naczynie na atrament;
2. zbiornik na farbę w maszynie drukarskiej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;

(1.2) druk. techn. w maszynie drukarskiej: zbiornik na farbę

Wiktionary

Kałamarz (od łac. calamarius, naczynie do przechowywania piór pisarskich; calamus – oznacza trzcinę używaną dawniej do pisania) – naczynie na pióra pisarskie lub atrament, stosowane powszechnie przed wynalezieniem pióra wiecznego.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Co rano woźny szkolny napełniał naczynia atramentem. Ławki z otworami na kałamarze stały w polskich szkołach do końca lat sześćdziesiątych XX wieku.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kaˈwãmaʃ, AS: kau̯ãmaš

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kałamarnica ż.

Wiktionary

# kałamarzyk

zdrobnienie od: kałamarz; niewielkie naczynie na atrament

SJP.pl

# kałamaszka

odkryty pojazd czterokołowy bez resorów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) niewielki pojazd konny, rodzaj czterokołowej bryki bez resorów i budy, używany w XVII–XX w.;

Wiktionary

Kałamaszka (białor. каламажка) – niewielki pojazd konny, czterokołowy wąski, otwarty wózek o prostej skrzyniowej konstrukcji.

A. Brückner i Z. Gloger wywodzą jego nazwę od rusińskiego zdrobniałego określenia kolimaga oznaczającego w XV wieku duży wóz towarowy z ochronną budą. Kałamaszka (nazywana też taradajką) była mniejszym od bryczki pojazdem najczęściej jednokonnym, pozbawionym resorowania oraz budy chroniącej pasażerów przed deszczem; wewnątrz zazwyczaj wyłożona była łubem (łykiem). Drewniane koła osadzano na początkowo drewnianej osi smarowanej mazią dla zmniejszenia oporów ciernych.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌkawãˈmaʃka, AS: kau̯ãmaška

Wiktionary

# kałamutek

drążek do obracania wiertła przy wierceniu udarowym

SJP.pl

# kałan

zwierzę z rodziny łasicowatych; wydra morska, wydrozwierz

SJP.pl

Kałan (Enhydra) – rodzaj ssaków z podrodziny wydr (Lutrinae) w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae).

Wikipedia

# kałanek

drapieżnik z rodziny łasicowatych

SJP.pl

Łasica syberyjska, kałanek (Mustela sibirica) – gatunek małego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych.

Wikipedia

# kałanki

potocznie:
1. wyprawione skórki z kałanka;
2. futro, błam z tych skórek

SJP.pl

# kałankowy

wykonany z futra kałanek

SJP.pl

# kałar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, położona w obwodzie czytyjskim; prawy dopływ Witimu;

Wiktionary

Kałar – rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim; prawy dopływ Witimu. Długość 511 km; powierzchnia dorzecza 17 400 km².

Źródła w Górach Kałarskich; płynie w kierunku południowo-zachodnim szeroką doliną pomiędzy Górami Stanowymi (pasma Udokan i Jankan) a Górami Kałarskimi.

Zamarza od października do połowy maja; zasilanie głównie deszczowe.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kałarski

Wiktionary

# kałarasz

dawny żołnierz turecki albo rumuński, posłaniec konny

SJP.pl

Călărași – miasto w środkowej Mołdawii, siedziba administracyjna rejonu Călărași. W 2004 roku liczyło ok. 15 tys. mieszkańców.

Wikipedia

# kałarski

przymiotnik

(1.1) związany z Kałarem (rzeką w Rosji azjatyckiej)

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kałar mrz.

Wiktionary

# kałasz

ręczna broń automatyczna kalibru 7,62 mm; kałasznikow, kałach

SJP.pl

# kałasznikow

ręczna broń automatyczna kalibru 7,62 mm; kałasz, kałach

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) wojsk. karabinek automatyczny radzieckiej konstrukcji;

Wiktionary

- Michaił Kałasznikow
- karabinek AK, pot. kałasznikow
- Kałasznikow – rosyjski film biograficzny z 2020 roku
- Kałasznikow – rosyjski koncern zbrojeniowy

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kałach m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) AK, AK-47, karabinek AK, automat Kałasznikowa; pot. kałach, kałasz

Wiktionary

# kałboj

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pogard. mężczyzna pobierający opłaty w publicznych toaletach

(1.2) pot. pogard. ktoś nielubiany

Wiktionary

Babcia lub babka klozetowa – potoczne określenie osoby, na ogół starszej kobiety, pracującej w ubikacji publicznej w charakterze kasjera, odpowiedzialnej też za zachowanie higieny.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wchodząc do sracza dałem kałbojowi dychę. Ponieważ bardzo mi się śpieszyło, nie poczekałem na wydanie reszty, a potem nie chciał mi nic dać.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkawbɔj, AS: kau̯boi ̯

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) dziadek klozetowy

Wiktionary

# kałdun

1. rubasznie o brzuchu;
2. w gwarze łowieckiej ciepłe wnętrzności zwierzyny łownej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. duży brzuch

(1.2) potrawa w kształcie kuli, przygotowywana z ziemniaków i mięsa

Wiktionary

Kołduny (kałduny) – małe lub średniej wielkości pierogi, tradycyjna potrawa kuchni litewskiej oraz białoruskiej, a także polskiej. Najbardziej klasycznym nadzieniem kołdunów jest siekana surowa wołowina, łój wołowy, duszona cebula i przyprawy. Ciasto na kołduny wyrabiane jest z mąki, wody, jajek i niewielkiej ilości masła. Po ulepieniu kołduny są gotowane w wodzie albo rosole bądź pieczone.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Pijesz tyle piwa, że urósł ci od niego ładny kałdun.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) brzuchol, brzuszysko, brzuszydło

Wiktionary

# kałdunica

kałdunica rdestówka - gatunek stonki

SJP.pl

# kałębasiak

nazwisko

SJP.pl

# kałęcki

nazwisko

SJP.pl

# kałęczyn

W Polsce

- Kałęczyn – część wsi Antoniewo w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. aleksandrowskim, w gminie Bądkowo
- Kałęczyn – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Sońsk
- Kałęczyn – wieś w woj. mazowieckim, w pow. grodziskim, w gminie Grodzisk Mazowiecki
- Kałęczyn – wieś w woj. mazowieckim, w pow. makowskim, w gminie Czerwonka
- Kałęczyn – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ostrowskim, w gminie Nur
- Kałęczyn – część wsi Gzy w woj. mazowieckim, w pow. pułtuskim, w gminie Gzy
- Kałęczyn – wieś w woj. mazowieckim, w pow. węgrowskim, w gminie Stoczek
- Kałęczyn – wieś w woj. podlaskim, w pow. łomżyńskim, w gminie Piątnica
- Kałęczyn – osada w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Pisz
- Kałęczyn – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. szczycieńskim, w gminie Dźwierzuty

Wikipedia

# kałęczynek

Kałęczynek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Lubanie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 85 mieszkańców. Jest najmniejszą miejscowością gminy Lubanie.

Wikipedia

# kałek

nazwisko

SJP.pl

3 miejscowości w Polsce:

- Kałek – wieś w woj. lubuskim, w pow. żarskim, w gminie Lubsko.
- Kałek – wieś w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Sulejów.
- Kałek – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Krzymów.

jezioro w Polsce:

- Kałek – jezioro w woj. lubuskim, w pow. krośnieńskim, w gminie Bytnica.

Wikipedia

# kałga

w państwie Tatarów Krymskich: druga po chanie osoba w państwie, zarządzająca prawą, większą częścią państwa oraz większą częścią wojsk tatarskich podczas bitwy; gałga

SJP.pl

Kałga (mong. - brama), kałga sułtan – pierwszy po chanie urzędnik w hierarchii Chanatu Krymskiego. Pierwszy następca i regent władcy (drugim był nurredin). Zarządca prawej strony państwa (wschodniej części kraju) i dowódca prawego liczniejszego skrzydła armii krymskiej w czasie walnych wypraw wojennych.

Wikipedia

# kałka

nazwisko

SJP.pl

Kałka – osada leśna w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Koczała.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Osada wchodzi w skład sołectwa Załęże.

Wikipedia

# kałkan

tarcza z prętów drzewa figowego

SJP.pl

Kałkan (z tureckiego Kalkan) – pochodząca ze wschodu lekka, okrągła, silnie wypukła tarcza, używana przez żołnierzy w takich państwach jak Persja, Indie bądź Turcja. Znana także w krajach arabskich, Chinach, Mongolii, Polsce oraz na Węgrzech.

Wikipedia

# kałmucja

autonomiczna republika w Rosji

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Wiktionary

Kałmucja (ros. Калмыкия, kałm. Хальмг Таңһч), pełna nazwa: Republika Kałmucji (ros. Республика Калмыкия, kałm. Хальмг Таңһчин балһсн) – autonomiczna republika w Federacji Rosyjskiej, zamieszkana głównie przez Kałmuków i Rosjan.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kałmucja położona jest na południowo-wschodnich krańcach europejskiej części Rosji.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kałmuk mos., Kałmuczka ż., kałmucki mrz.

przym. kałmucki

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ofic. Republika Kałmucji

Wiktionary

# kałmucki

przymiotnik od: Kałmucja

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) etn. odnoszący się, związany z Kałmukami

(1.2) pogard. charakterystyczny dla kałmuków, prostacki

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język Kałmuków;

Wiktionary

Kałmucki – polski herb szlachecki.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. Kałmuk mos., Kałmuczka ż., Kałmucja ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) prostacki, chamski

Wiktionary

# kałmuczka

mieszkanka Kałmucji

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. przedstawicielka mongolskiego narodu zamieszkującego obszary nad Morzem Kaspijskim (Kałmucję);

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kałmucja ż., kałmucki mrz.

:: fm. Kałmuk mos.

przym. kałmucki

Wiktionary

# kałmuk

1. pogardliwie o człowieku o skośnych oczach i płaskiej twarzy mieszkającym w azjatyckiej części byłego ZSRR,
2. pogardliwie o prostaku i gburze

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. członek ludu z grupy ojrackiej zamieszkującego Kałmucję;

Wiktionary

Kałmucy (kałm. хальмгуд albo хальмг) – naród mongolski z grupy ojrackiej, liczący ok. 250 tys. osób.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Pomimo zranionej nogi, czym prędzej zabrałem z sobą apteczkę i wyruszyłem ku nim wraz z Kałmukiem, chociaż moi towarzysze obawiali się podstępu ze strony rozbójników.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kałmucja ż., kałmucki mrz.

:: fż. Kałmuczka ż.

przym. kałmucki

Wiktionary

# kałomocz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ornit. fizj. półpłynna wydalina ptaków

Wiktionary

# kałówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pojemnik laboratoryjny na kał

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kał m., kałuża ż.

przym. kałowy

Wiktionary

# kałowy

→ kał

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kałem, dotyczący kału

Wiktionary

#### Patrz:

kał

#### Powiązane:

rzecz. kał mrz., kałówka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) stolcowy

Wiktionary

# kałożerstwo

jedzenie kału

SJP.pl

# kałtki

Kaltki – wieś w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Stare Juchy, nad jeziorem Jędzelewo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Wikipedia

# kałucki

nazwisko

SJP.pl

# kaługa

wędrowna, anadromiczna ryba z rodziny jesiotrowatych o długości ciała 5-6 metrów, żyjąca w rzekach Syberii (głównie w Amurze), ceniona ze względu na mięso i ikrę

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w europejskiej części Rosji, położone nad Oką, na południowy zachód od Moskwy, stolica obwodu kałuskiego;

Wiktionary

- kaługa – gatunek wędrownej, anadromicznej ryby z rodziny jesiotrowatych
- Kaługa – miasto w Rosji

W Polsce

- Kaługa – osada w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. brodnickim, w gminie Zbiczno
- Kaługa – osada w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. nowomiejskim, w gminie Biskupiec
- Kaługa – część wsi Nielbark w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. nowomiejskim, w gminie Kurzętnik

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kałuski

Wiktionary

# kałuski

przymiotnik od: Kaługa

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kaługą, dotyczący Kaługi

(1.2) związany z Kałuszem, dotyczący Kałusza

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kaługa ż., Kałusz m.

Wiktionary

# kałusz

miasto na Ukrainie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim;

Wiktionary

Kałusz (ukr. Калуш) – miasto na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, siedziba rejonu kałuskiego.

Miasto królewskie lokowane w 1534 roku położone było w XVI wieku w województwie ruskim. Następnie znajdowało się w zaborze austriackim (Galicja) od 1772 do 1918 roku. Powróciło do Polski po upadku Austro-Węgier, na krótko znajdując się pod administracją ZUNR (listopad 1918 – marzec 1919), od 1939 roku pod okupacją radziecką, 1941 – niemiecką, 1945 – na powrót radziecką, od 1991 – pod administracją ukraińską.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kałuski

Wiktionary

# kałuszyn

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Kałuszyn – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kałuszyn.

Leży w dawnej ziemi liwskiej historycznego Mazowsza. Kałuszyn uzyskał lokację miejską przed 1662 rokiem. Do 1954 siedziba wiejskiej gminy Chrościce. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do ówczesnego województwa siedleckiego.

Miasto jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: kaˈwuʃɨ̃n, AS: kau̯ušỹn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kałuszynianin m., kałuszynianka ż.

przym. kałuszyński

Wiktionary

# kałuszynianin

mieszkaniec Kałuszyna

SJP.pl

# kałuszynianka

mieszkanka Kałuszyna

SJP.pl

# kałuszyński

przymiotnik od: Kałuszyn

SJP.pl

# kałuż

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) stpol. powódź

rzeczownik, rodzaj żeński lub męski

(2.1) śrpol. kałuża

Wiktionary

Kałuż – część wsi Sorbin w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie skarżyskim, w gminie Bliżyn.

W latach 1975–1998 Kałuż administracyjnie należał do województwa kieleckiego.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈkawuʃ, AS: kau̯uš

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kał mrz., kałuża ż.

Wiktionary

# kałuża

1. coś rozlanego;
2. zagłębienie w ziemi z błotnistą wodą z opadów lub ścieków

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) płytki dołek wypełniony wodą, błotem

(1.2) mokra plama, rozlana ciecz

Wiktionary

Kałuża – niewielki zbiornik wody lub innej cieczy na powierzchni ziemi, najczęściej występujący po intensywnych opadach deszczu.

Kałuże powstają w bezodpływowych zagłębieniach gruntu o niewielkiej przepuszczalności wodnej lub będącym w stanie nasycenia wodą. Średnica kałuży waha się zwykle od kilkudziesięciu centymetrów do kilku lub kilkunastu metrów, a głębokość wynosi od kilku do kilkunastu centymetrów.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Po każdej ulewie wokół mojego domu tworzą się kałuże.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kaˈwuʒa, AS: kau̯uža

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kał m., kałuż m.

:: zdrobn. kałużka ż.

przym. kałużowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) lwów|kałabania.

Wiktionary

# kałuziński

nazwisko

SJP.pl

Kałuziński (forma żeńska: Kałuzińska; liczba mnoga: Kałuzińscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1044 osoby, według nowszych, internetowych danych noszą je 1379 osoby. Nazwisko pochodzi od słowa kałuża i jest najbardziej rozpowszechnione w południowo-centralnej Polsce.

Wikipedia

# kałużka

zdrobnienie od: kałuża

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: kałuża

(1.2) mała kałuża

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Przed werandą po deszczu pozostało kilka kałużek.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kałuża ż., Kałuża mos./ż.

Wiktionary

# kałużna

nazwisko

SJP.pl

Miejscowości w Polsce

- Kałużna – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. lubańskim, w gminie Olszyna
- Kałużna – kolonia w woj. zachodniopomorskim, w pow. goleniowskim, w gminie Osina

Inne

- Kałużna – polana w Gorcach. Położona na grzbiecie łączącym Średni Wierch z Solniskiem, w obrębie miejscowości Obidowa

Wikipedia

# kałużnica

gatunek owada z rzędu chrząszczy

SJP.pl

Kałużnica (Hydrophilus) – rodzaj chrząszczy z rodziny kałużnicowatych, podrodziny Hydrophilinae i plemienia Hydrophilini. Kosmopolityczny. Obejmuje 66 opisanych gatunków.

Wikipedia

# kałużnice

gatunek owada z rzędu chrząszczy

SJP.pl

# kałużnicowate

rodzina owadów z rzędu chrząszczy

SJP.pl

Wikipedia

# kałużnicowaty

o cechach kałużnicowatych (rodzina owadów)

SJP.pl

# kałużny

nazwisko

SJP.pl

Kałużny (cz. Kalužný; 994 m n.p.m.) - szczyt w północno-wschodniej części Beskidu Morawsko-Śląskiego w Czechach.

Szczyt Kałużnego wznosi się w głównym grzbiecie Pasma Ropicy, nieco przed połową jego długości (licząc od głównego grzbietu Karpat), tuż przed miejscem, w którym odgałęzia się ramię masywu Ostrego. Od wschodu podchodzi podeń dolina potoku Kopytná, natomiast od zachodu - dolina potoku Slavíč.

Wikipedia

# kałużowy

przymiotnik od: kałuża

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) przym. od kałuża

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkawuˈʒɔvɨ, AS: kau̯užovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kałuża ż., Kałuża mos./ż.

Wiktionary

# kałużyński

nazwisko

SJP.pl

# kałwak

nazwisko

SJP.pl

# kałym

u ludów tureckich: wykup płacony rodzicom narzeczonej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) (u ludów tureckich) wykup narzeczonej przez narzeczonego od rodziny lub krewnych

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkawɨ̃m, AS: kau̯ỹm

Wiktionary

# kb

skrót od:
1. kilobit; kbit;
2. karabin bojowy

SJP.pl

- kb – kilobit, jednostka informacji
- KB – kilobajt, jednostka informacji
- kb – skrót oznaczający karabin
- KB – Korpus Bezpieczeństwa

Wikipedia

# kbar

kilobar

SJP.pl

# kbit

skrót od: kilobit; kb

SJP.pl

Kilobit – jednostka informacji, w skrócie kb lub kbit.

1 kb = 103 = 1000 bitów.

Przykładowe przeliczenia na inne jednostki:

  1 000 000 b = 1000 kb = 1 Mb

Zwykle jednak:

  1 kb = 1024 b = 128 B (bajtów)
  8 kb = 8192 b = 1024 B = 1 kB (kilobajt)

Wikipedia

# kbk

[czytaj: kabeKA] skrót od: karabinek

SJP.pl

Karabinek (skr. kbk) – indywidualna broń strzelecka o budowie analogicznej jak karabin, jednak o mniejszej masie i rozmiarach (definicja tradycyjna), bądź zasilana słabszą amunicją niż karabinowa – amunicją pośrednią (definicja PKN z 2004 r.).

Istnienie dwóch rozbieżnych definicji karabinka, prowadzi często do równoległego i zamiennego stosowania obu pojęć względem tej samej broni, co jest przyczyną wielu nieporozumień i kontrowersji przy opisywaniu broni strzeleckiej.

Wikipedia

# kbks

karabinek używany do nauki strzelania i podczas zawodów strzeleckich; kabekaes

SJP.pl

Wikipedia

# kbn

Komitet Badań Naukowych

SJP.pl

# kbn-owski

→ KBN (Komitet Badań Naukowych); kabeenowski

SJP.pl

# kbps

skrót od: kilobit per second, w informatyce: jednostka opisująca szybkość transmisji danych (kilobit na sekundę)

SJP.pl

Bit na sekundę (b/s, bps z ang. bit per second) – jednostka natężenia strumienia danych w medium transmisyjnym (np. pomiędzy dwoma komputerami) oraz jednostka przepustowości, czyli maksymalnej ilości informacji, jaka może być przesyłana przez dany kanał telekomunikacyjny w jednostce czasu.

Wikipedia

# kbw

skrót od:
1. Krajowe Biuro Wyborcze;
2. Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego (1945-1965)

SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) = hist. wojsk. Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

(1.2) = adm. Krajowe Biuro Wyborcze;

(1.3) = wojsk. karabin wyborowy;

Wiktionary

- Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego
- Krajowe Biuro Wyborcze
- karabin wyborowy

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kabewiak m.

Wiktionary

# kbwe

Konferencja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie

SJP.pl

# kc

kc.; skrót od:
1. kodeks cywilny; k.c.; kod. cyw.;
2. kilocykl

SJP.pl

skrótowiec

(1.1) = polit. komitet centralny;

(1.2) = adm. kasa chorych;

(1.3) = praw. kodeks cywilny;

Wiktionary

Kodeks cywilny (skrót k.c. lub w języku prawniczym kc) – zbiór przepisów z zakresu prawa cywilnego obejmujący przynajmniej podstawowy zestaw instytucji z tej dziedziny.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Pierwszy sekretarz KC PZPR złożył gospodarską wizytę na Podlasiu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ka‿ˈt͡sɛ, AS: ka‿ce

Wiktionary

# kc.

kc; skrót od:
1. kilocykl;
2. kodeks cywilny; k.c., kod. cyw.

SJP.pl

# kcal

kilokaloria

SJP.pl

Kaloria (łac. calor – ciepło), skrót cal – wspólna nazwa różnych jednostek ciepła; historycznie definiowana jako ciepło potrzebne do ogrzania grama wody o jeden stopień Celsjusza. Definicja ta jest nieprecyzyjna przez zależność ciepła właściwego wody od temperatury, ciśnienia i składu izotopowego, przez co powstały różne warianty tej jednostki, zdefiniowane ściślej.

Wikipedia

# kch

skrót od:
1. Kasa Chorych;
2. Komenda Chorągwi

SJP.pl

# kciuk

pierwszy palec u dłoni człowieka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

(1.2) kraw. część rękawicy osłaniającej kciuk (1.1)

Wiktionary

Kciuk (łac. pollex) – u naczelnych pierwszy palec ręki przeciwstawny czterem pozostałym. Od pozostałych palców różni się także tym, że składa się z dwóch, a nie trzech paliczków – w tym podobny jest do palucha stopy. Kciuk zapewnia chwytność dłoni.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kciuk tego mężczyzny był wyjątkowo gruby.

(1.2) Bajerem są wodoodporne i oddychające rękawice, wyposażone w wycieraczki do gogli i zamszowe naszywki na kciukach do – jak to określa propozycja handlowa producenta – stylowego wycierania nosa.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ct͡ɕuk, AS: ḱćuk

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kciukowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) duży palec, palec pierwszy, palec I, wielki palec, stpol. palec

Wiktionary

# kciukowy

→ kciuk

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kciukiem, dotyczący kciuka

Wiktionary

#### Patrz:

kciuk

#### Powiązane:

rzecz. kciuk m.

Wiktionary

# kcynia

miasto w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim;

Wiktionary

Kcynia (niem. Exin) – miasto w Polsce w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kcynia.

Kcynia leży w odległości 40 km na południowy zachód od Bydgoszczy i 80 km na północny wschód od Poznania, w północnej części Pojezierza Gnieźnieńskiego. Miasto położone jest na szczycie wzgórza morenowego będącego jednym z najwyższych w Wielkopolsce (136 m n.p.m.), znajdując się około 30 m ponad okolicą, widoczne jest z dość dużej odległości. Według danych GUS z 31 grudnia 2022 r. Kcynia liczyła 4252 mieszkańców.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈkt͡sɨ̃ɲa, AS: kcỹńa

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kcyński

rzecz. kcynianin mos., kcynianka ż.

Wiktionary

# kcynianin

mieszkaniec Kcyni, miasta na Pojezierzu Gnieźnieńskim

SJP.pl

# kcynianka

mieszkanka Kcyni, miasta na Pojezierzu Gnieźnieńskim

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kcyni

(1.2) kobieta pochodząca z Kcyni, urodzona w Kcyni

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wczoraj naklankom udało się wygrać z kcyniankami w siatkówkę.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kcynia ż.

:: fm. kcynianin mos.

przym. kcyński

Wiktionary

# kcyński

przymiotnik od: Kcynia

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Kcyni, związany z Kcynią

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na kcyńskim rynku wkrótce stanie nowy pomnik.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kcynia ż., kcynianin mos., kcynianka ż.

Wiktionary

# kd

skrót od: kodeks drogowy; k.d.

SJP.pl

# kdl

skrót od: kraj demokracji ludowej

SJP.pl

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego

(1.1) kraj demokracji ludowej

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Dziewczyno z PRL-u, • wierz mi, proszę, na słowo, • że w żadnym KDL-u, • gdzie bawiłem służbowo, • nie ma takiej jak ty, • nie ma takiej na pewno.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ka‿dɛ‿ˈːl, AS: ka‿d•‿el

Wiktionary

# kdl-owski

→ KDL; kadeelowski

SJP.pl

# kdp

skrótowiec

(1.1) = turyst. Komisja Działalności Podwodnej

(1.2) = kolej. kolej dużych prędkości

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ka‿dɛ‿ˈpɛ, AS: ka‿de‿pe

Wiktionary

# kdyn

kilodyna

SJP.pl

# ke

[czytaj: ka-E] skrót od: Komisja Europejska - jedna z głównych instytucji Unii Europejskiej (skrót czytany także jako całe, odmienne wyrażenie)

SJP.pl

skrótowiec

(1.1) = Komisja Europejska

Wiktionary

Ќ, ќ – litera cyrylicy używana w alfabecie języka macedońskiego oznaczająca /c/ lub /ʨ/. Jej łacińskim odpowiednikiem według normy ISO 9 jest litera „Ḱ”.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ka‿ˈɛ, AS: ka‿e

Wiktionary

# kea

gatunek papugi żyjącej w Nowej Zelandii; nestor kea

SJP.pl

Nestor kea, kea (Nestor notabilis) – gatunek wszystkożernej i drapieżnej papugi z rodziny nestorów (Nestoridae), będący endemitem Nowej Zelandii. Jeden z czterech gatunków z rodzaju Nestor, które wyewoluowały z przodka żyjącego w lasach Nowej Zelandii 5 mln lat temu. Monotypowy (nie wyróżnia się podgatunków).

Wikipedia

# keane

Keane – brytyjski zespół rockowy założony w 1995 roku w mieście Battle, w East Sussex. Styl grania grupy wywodzi się z nurtów tzw. brit popu i rocka alternatywnego. Ogromny wpływ na ukształtowanie się muzyki Keane miało trio pochodzące z Norwegii – a-ha. Podstawowym elementem, który odróżnia zespół od innych jest brak klasycznego gitarzysty, którego zastąpiono pianistą.

Wikipedia

# keats

Wikipedia

# kebab

turecka potrawa z kawałków mięsa wołowego, drobiowego lub baraniego, skrawanego z pionowego rożna

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. spoż. popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;

(1.2) gastr. bar, w którym podaje się kebab (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) obraź. pejor. pogard. osoba o brązowawym kolorze skóry

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(3.1) pot. uczn. eduk. koleżeński wygłup lub wybryk polegający na wywróceniu plecaka z całą zawartością na jego lewą stronę

Wiktionary

Kebab (tur. kebap, pers. ‏كباب, kabāb‎, arab. ‏كباب‎) – turecka potrawa. Określenie obejmuje ponad dwadzieścia odmian tej potrawy (m.in. İskender kebabı, Adana kebabı czy şiş kebabı) i nie jest jednoznaczne.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jeszcze kilkanaście lat temu nikt nie słyszał o kebabach, a dziś są w każdym bistro.

(1.2) Jacek od roku pracuje w kebabie przy Zwierzynieckiej.

(3.1) Najważniejsze abyś zdążył zamienić plecak w kebaba, zanim zjawi się właściciel feralnej torby.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛbap, AS: kebap

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kebabowy

rzecz. kebs mzw., kebsik mzw., kebabiarz mos.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) kebabiarnia

(2.1) ciapaty, arabus, turas

Wiktionary

# kebab-bar

punkt gastronomiczny, w którym sprzedaje się kebab; kebabownia, kebabiarnia, kebab bar

SJP.pl

# kebabcze

bułgarskie danie z pieczonego na grillu mielonego mięsa

SJP.pl

# kebabiarnia

punkt gastronomiczny, w którym sprzedaje się kebab; kebabownia, kebab-bar, kebab bar

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gastr. bar, w którym podaje się kebab

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kebabiarz mos.

Wiktionary

# kebabiarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pracownik baru sprzedającego kebaby

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kebab m., kebabik m., kebs m., kebabiarnia ż., kebabownia ż.

przym. kebabowy

Wiktionary

# kebabik

zdrobnienie od: kebab

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kebab

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kebabiarz mos.

Wiktionary

# kebabomat

automat do sprzedaży kebabów

SJP.pl

# kebabownia

punkt gastronomiczny, w którym sprzedaje się kebab; kebabiarnia, kebab-bar, kebab bar

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gastr. bar, w którym podaje się kebab

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kebabiarz mos.

Wiktionary

# kebabowy

→ kebab

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kebabem, dotyczący kababu

Wiktionary

#### Patrz:

kebab

#### Powiązane:

rzecz. kebab m., kebabiarz mos.

Wiktionary

# kebraczo

nazwa kilku gatunków południowoamerykańskich drzew oraz ich kory i drewna; dostarczają głównie garbników, bardzo twardego drewna i alkaloidów; kwebracho; kwebraczo; quebracho; wierzbowiec

SJP.pl

Kebraczo, kwebracho (hiszp. Quebracho; od quiebrahacha, czyli łamiące siekierę) – nazwa odnosząca się do drzew o wyjątkowo twardym drewnie występujących w Ameryce Południowej. W szczególności dotyczy trzech gatunków drzew rosnących na terenie Gran Chaco w Ameryce Południowej:

- Schinopsis lorentzii (quebracho colorado santiagueño), z rodziny nanerczowatych Anacardiaceae;
- Schinopsis balansae (quebracho colorado chaqueño), z tej samej rodziny;
- Aspidosperma quebracho-blanco ("białe quebracho"), z rodziny toinowatych Apocynaceae.

Wikipedia

# kebs

potocznie: kebab

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) kulin. slang. kebab

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Strasznie jestem głodny, chodźmy na kebsa.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kɛps, AS: keps

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kebab mrz., kebabiarz mos.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kebab

Wiktionary

# kębłać

czasownik

(1.1) stpol. niańczyć, pielęgnować

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛ̃mbwat͡ɕ, AS: kẽmbu̯ać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kębłanie n.

Wiktionary

# kębłanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kębłać.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kębłać ndk.

Wiktionary

# kębło

Kębło – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Wąwolnica.

Historycznie położone jest w Małopolsce (początkowo w ziemi sandomierskiej, a następnie w ziemi lubelskiej). Wieś królewska w starostwie wąwolnickim województwa lubelskiego w 1786 roku.

Wikipedia

# kębłowice

## Miejscowości w Polsce

- Kębłowice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. wrocławskim, w gminie Kąty Wrocławskie
- Kębłowice – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płońskim, w gminie Naruszewo

Wikipedia

# kębłowo

W Polsce

- Kębłowo – wieś w woj. pomorskim, w pow. wejherowskim, w gminie Luzino
- Kębłowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. wolsztyńskim, w gminie Wolsztyn
- Kębłowo – osada leśna w woj. wielkopolskim, w pow. wolsztyńskim, w gminie Wolsztyn
- Kębłowo – zniesiona osada leśna w woj. wielkopolskim, w pow. wolsztyńskim, w gminie Wolsztyn
- Kębłowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. wrzesińskim, w gminie Miłosław
- Kębłowo – gromada
- Kębłowo – zamknięty przystanek kolejowy i ładownia, dawniej stacja kolejowa we wsi Kębłowo w woj. wielkopolskim

Wikipedia

# kecal

jednostka monetarna Gwatemali (1 kecal = 100 centavos); quetzal

SJP.pl

# kecalkoatl

bóg Azteków i Majów; Quetzalcoatl

SJP.pl

Kecalkoatl (Quetzalcoatlus) – rodzaj olbrzymiego pterozaura z rodziny azdarchidów (Azhdarchidae) żyjącego w późnej kredzie na obecnych terenach Ameryki Północnej. Został opisany w 1975 roku przez Douglasa Lawsona w oparciu o skamieniałości pochodzące z datowanych na najpóźniejszą kredę lądowych osadów na zachodzie stanu Teksas. Nazwa Quetzalcoatlus pochodzi od imienia Quetzalcoatla, jednego z najważniejszych bogów plemion Mezoameryki, oznaczającego „pierzasty wąż”.

Wikipedia

# kęcianin

mieszkaniec Kęt (miasta w Polsce); kęczanin

SJP.pl

# kęcianka

mieszkanka Kęt (miasta w Polsce); kęczanka

SJP.pl

# kęcik

nazwisko

SJP.pl

# kęcki

→ Kęty

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kętami, dotyczący Kętów

Wiktionary

#### Patrz:

Kęty

#### Powiązane:

rzecz. Kęty nmos.

Wiktionary

# kecz

dwumasztowy żaglowiec o jednym maszcie znacznie większym od drugiego

SJP.pl

Kecz – typ osprzętu żaglowego oraz współczesny typ żaglowca noszącego ten osprzęt.

Żaglowiec dwumasztowy (z grotmasztem i bezanmasztem), o pierwszym maszcie wyższym, noszący na wszystkich masztach ożaglowanie skośne; tylny maszt usytuowany w obrębie konstrukcyjnej linii wodnej.

Wikipedia

# kęczanin

mieszkaniec Kęt (miasta w Polsce); kęcianin

SJP.pl

# kęczanka

mieszkanka Kęt (miasta w Polsce); kęcianka

SJP.pl

# keczap

rzadko: zimny sos pomidorowy do potraw; keczup, ketchup

SJP.pl

Keczup, ketchup – sos pomidorowy podawany na zimno, o gamie smaków od łagodnego do ostrego, barwy zwykle ciemnoczerwonej, czerwonobrązowej, rzadziej zielonej, stosowany do potraw mięsnych, kanapek, pizzy (głównie poza granicami Włoch), frytek itp. Na ogół kupowany jako produkt gotowy, choć jest także sporządzany w warunkach domowych.

Wikipedia

# keczua

język plemienia Keczua (Kiczua); kiczua

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki

(1.1) jęz. język Indian Keczua;

Wiktionary

- Keczua – Indianie zamieszkujący płn.-zach. regiony Ameryki Południowej
- keczua – język Indian Keczua
- Quechua – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych
- Quechua – marka sprzętu turystycznego firmy Decathlon

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Do zapisu keczua stosuje się alfabet łaciński.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Keczua mrz./n.

przym. keczuański

Wiktionary

# keczuanka

przedstawicielka plemienia indiańskiego w Ameryce Południowej; Kiczuanka

SJP.pl

# keczuański

dotyczący Keczuów (Kiczuów), właściwy Keczuom (Kiczuom); kiczuański

SJP.pl

# keczup

zimny sos pomidorowy do potraw; ketchup, keczap

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. spoż. sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

Wiktionary

Keczup, ketchup – sos pomidorowy podawany na zimno, o gamie smaków od łagodnego do ostrego, barwy zwykle ciemnoczerwonej, czerwonobrązowej, rzadziej zielonej, stosowany do potraw mięsnych, kanapek, pizzy (głównie poza granicami Włoch), frytek itp. Na ogół kupowany jako produkt gotowy, choć jest także sporządzany w warunkach domowych.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Uwielbiam frytki z keczupem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛt͡ʃup, AS: kečup

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. ketchup m.

przym. keczupowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) rzad. ketchup

Wiktionary

# keczupowy

→ keczup

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z keczupem; zawierający keczup albo mający smak keczupu

Wiktionary

#### Patrz:

keczup

#### Powiązane:

rzecz. keczup mrz.

Wiktionary

# kęder

nazwisko

SJP.pl

# kedesz

- Kadesz (Ketesz) – egipska bogini
- Kadesz-Barnea – oaza zlokalizowana na pustyni Zin
- Kadesz nad Orontesem – starożytne miasto syryjskie
- Kadesz-Neftali – miasto należące do Baraka, Abinoama
- Kadesz w Judei – judzki obszar o nieznanej lokalizacji
- Kadesz w Galilei – miasto galilejskie na górze Neftalego

Wikipedia

# kedgeree

[czytaj: KEdżeri] risotto z fasolą, soczewicą, jajkami na twardo, rozdrobnioną rybą, podawane w śmietanie na gorąco

SJP.pl

# kędra

nazwisko

SJP.pl

# kędracki

nazwisko

SJP.pl

# kędy

dawniej:
1. którędy (zaimek przysłowny pytajny), np.: "Kędy jedzie ten pociąg?", "Pokażę ja wam, kędy stąd uciec.";
2. którędy (zaimek przysłowny względny), np.: "Popłyniemy tędy, kędy jest najbliżej.", "Możesz iść, kędy chcesz.";
3. w wyrażeniu przysłówkowym: wyraz oznaczający miejsce bliżej nieokreślone, niesprecyzowane, np.: "Może mnie wezmą kędy do żniwa za najem."; gdzieś, dokądkolwiek

SJP.pl

zaimek

(1.1) przest. gdzie, dokąd, którędy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) I tam wrócę na pewno - kiedy tylko polatywać będę, kędy chcę…

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛ̃ndɨ, AS: kẽndy

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. kędyś

Wiktionary

# kędykolwiek

przysłówek miejsca

(1.1) przest. gdziekolwiek, dokądkolwiek

Wiktionary

# kędyś

przestarzale: zaimek wyrażający bliżej nieokreślone miejsce, niemożność określenia kierunku poruszania się, np. "Musiała się kędyś przedostać do domu."; którędyś, gdzieś

SJP.pl

# kedyw

dziedziczny tytuł wicekrólów Egiptu w okresie 1867-1914; chedyw

SJP.pl

- Kedyw – tytuł wicekrólów Egiptu
- Kedyw – pion organizacyjny Armii Krajowej

Wikipedia

# kedywowy

przymiotnik od: kedyw

SJP.pl

# kędyż

dawniej: zaimek przysłowny pytajny "kędy" wzmocniony partykułą "-ż", używany w pytaniach niezależnych, np.: "Kędyż on tu przyszedł?"; którędyż

SJP.pl

# kędzia

nazwisko

SJP.pl

# kędzierski

nazwisko

SJP.pl

- Apoloniusz Kędzierski
- Bartosz Kędzierski
- Czesław Kędzierski
- Grzegorz Kędzierski
- Ignacy Kędzierski
- Jerzy Kędzierski
- Jerzy Daniel Kędzierski
- Józef Kędzierski
- Marian Kędzierski
- Marcin Kędzierski
- Michał Kędzierski
- Paweł Kędzierski
- Piotr Kędzierski

Wikipedia

# kędzierz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. kędzior

Wiktionary

Kędzierz (do 14 lutego 1968 Kandzierz) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie dębickim, w gminie Dębica.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kędzior mrz., kędziorek mrz., kędzierzawość ż., kędzierzawiarka ż., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzawieć ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzowaty, kędziorny, kędzierzawy

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kędzierzawiarka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) włók. maszyna do kędzierzawienia tkanin

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzior m., kędziorek m., kędzierzawość ż., kędzierz mrz., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzawieć ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzowaty, kędziorny, kędzierzawy

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kędzierzawić

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) czynić włosy lub sierść kędzierzawymi

(1.2) włók. tworzyć na tkaninach drapanych kędzierzawą strukturę powierzchniową

czasownik zwrotny niedokonany kędzierzawić się

(2.1) o włosach być lub stawać się kędzierzawym

(2.2) o roślinach bujnie się rozrastać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzior m., kędziorek m., kędzierzawość ż., kędzierz mrz., kędzierzawiarka ż., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawieć ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzawy, kędzierzowaty, kędziorny

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kędzierzawiec

1. koń kędzierzawy; kędzierz;
2. ślaz kędzierzawy

SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) stawać się kędzierzawym

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W gimnazjum Konrad zaczął nagle kędzierzawieć.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzierz mrz., kędzierzawość ż., kędzior mrz., kędziorek mrz., kędzierzawiarka ż., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzowaty, kędziorny, kędzierzawy

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kędzierzawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) kręcenie się włosów lub sierści

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzierz mrz., kędzierzawość ż., kędzior mrz., kędziorek mrz., kędzierzawiarka ż., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzawieć ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzowaty, kędziorny, kędzierzawy

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kędzierzawka

1. wirusowa choroba roślin;
2. kędzierzawka krucha - gatunek mchu z rodziny płoniwowatych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. choroba roślin objawiająca się marszczeniem liści

(1.2) bot. syst. nazwa systematyczna|Tortella|ref=tak., rodzaj mchów należący do rodziny płoniwowatych;

(1.3) bot. mech z rodzaju kędzierzawka (1.2)

Wiktionary

Kędzierzawka (Tortella (Lindb.) Limpr.) – rodzaj mchów należący do rodziny płoniwowatych (Pottiaceae Schimp.).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) W Polsce kędzierzawkę spotyka się m.in. w Gorcach.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzierzawiarka ż., kędzior m., kędziorek m., kędzierzawość ż., kędzierz mrz., kędzierzawienie n.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzawieć ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzowaty, kędziorny, kędzierzawy

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kędzierzawnik

ciemieniec kędzierzawnik - gatunek pająka z rodziny ciemieńcowatych

SJP.pl

# kędzierzawo

przysłówek

(1.1) przen. klucząc, mówiąc wielowątkowo

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzior m., kędziorek m., kędzierzawość ż., kędzierz mrz., kędzierzawiarka ż., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzawieć ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzawy, kędzierzowaty, kędziorny

Wiktionary

# kędzierzawość

→ kędzierzawy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co kędzierzawe

Wiktionary

Kędzierzawość lub wyboistość blaszek liściowych – jeden z objawów chorób roślin polegający na deformacji blaszki liściowej. Kędzierzawość powodują niektóre wirusowe choroby roślin i grzybopodobne lęgniowce z rodzaju Taphrina. Jej przyczyną jest nierównomierny wzrost różnych miejsc blaszki liściowej. Gdy na liściu występuje w dużym nasileniu typowa dla wirusowych chorób mozaika, jej zielone miejsca rosną dużo szybciej, niż te porażone przez wirusa, wskutek czego blaszka ulega zdeformowaniu.

Wikipedia

#### Patrz:

kędzierzawy

#### Przykłady

(1.1) Zachwycała się kędzierzowością jego czupryny.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzierz mrz., kędziorek mrz., kędzior mrz., kędzierzawiarka ż., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzawieć ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzowaty, kędziorny, kędzierzawy

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kędzierzawy

1. o włosach, sierści: ułożony w kędziory
2. o liściach: mający nierówną, karbowaną powierzchnię; rzadko o roślinach: mający bujne, skłębione listowie

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) o człowieku taki, który ma kręcone włosy, kędziory

(1.2) o włosach kręcony, skręcony

(1.3) o powierzchni liści karbowany

(1.4) o liściach rośliny bujny, skłębiony

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkɛ̃ɲd͡ʑɛˈʒavɨ, AS: kẽńʒ́ežavy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzior m., kędziorek m., kędzierzawość ż., kędzierz mrz., kędzierzawiarka ż., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzawieć ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzowaty, kędziorny

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kędzierzowaty

Wiktionary

# kędzierzowaty

przymiotnik jakościowy

(1.1) daw. kędzierzawy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzior m., kędziorek m., kędzierzawość ż., kędzierz mrz., kędzierzawiarka ż., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzawieć ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzawy, kędziorny

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kędzierzyć

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) rzad. czynić włosy lub sierść kędzierzawymi

czasownik zwrotny niedokonany kędzierzyć się

(2.1) rzad. o włosach być lub stawać się kędzierzawym

(2.2) rzad. o roślinach bujnie się rozrastać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzior m., kędziorek m., kędzierzawość ż., kędzierz mrz., kędzierzawiarka ż., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzawieć ndk.

przym. kędzierzowaty, kędziorny, kędzierzawy

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kędzierzyn

1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. dawne miasto (1951-1975), obecnie dzielnica Kędzierzyna-Koźla

SJP.pl

W Polsce

- Kędzierzyn – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Bielsk
- Kędzierzyn – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. gnieźnieńskim, w gminie Niechanowo
- Kędzierzyn – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. koszalińskim, w gminie Sianów

- Kędzierzyn – dzielnica Kędzierzyna-Koźla, województwo opolskie, dawniej miasto (1951–1975)
- Kędzierzyn – dawna gmina

Wikipedia

# kędzierzyn-koźle

miasto w Polsce

SJP.pl

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Kędzierzyn-Koźle (wymowa, cz. Kandřín-Kozlí, niem. Kandrzin-Cosel, śl. Kandrzin-Koźle) – miasto w Polsce, w województwie opolskim oraz siedziba powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego, położone w południowo-wschodniej części Niziny Śląskiej, w Kotlinie Raciborskiej (Niecka Kozielska) na Górnym Śląsku, nad Odrą przy wylocie Kanału Gliwickiego i ujścia Kłodnicy.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌkɛ̃ɲd͡ʑɛʒɨ̃ŋ‿ˈkɔʑlɛ, AS: kẽńʒ́ežỹŋ‿koźle

Wiktionary

# kędzierzynianin

mieszkaniec Kędzierzyna

SJP.pl

# kędzierzynianka

mieszkanka Kędzierzyna

SJP.pl

# kędzierzyński

1. → Kędzierzyn-Koźle; kędzierzyńsko-kozielski;
2. → Kędzierzyn

SJP.pl

#### Patrz:

Kędzierzyn-Koźle; kędzierzyńsko-kozielski;
2. → Kędzierzyn

# kędzierzyńsko-kozielski

→ Kędzierzyn-Koźle; kędzierzyński

SJP.pl

# kędzior

pasemko wijących się włosów; lok; pukiel

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pasmo kręconych włosów lub sierści

(1.2) przen. kępa roślinności

Wiktionary

- Aleksander Kędzior
- Andrzej Kędzior
- Anna Kędzior
- Jan Kędzior
- Joanna Kędzior

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Otwórz mi, siostro moja, przyjaciółko moja, / gołąbko moja, ty moja nieskalana, / bo pełna rosy ma głowa / i kędziory me - kropli nocy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzierzawość ż., kędzierz mrz., kędzierzawiarka ż., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

:: zdrobn. kędziorek m.

czas. kędzierzawić, kędzierzawieć, kędzierzyć

przym. kędzierzowaty, kędziorny, kędzierzawy

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kędziora

pasemko wijących się włosów; lok; pukiel

SJP.pl

- Jędrzej Kędziora – polski piłkarz i trener piłkarski
- Jerzy Kędziora (funkcjonariusz) – polski funkcjonariusz służb bezpieczeństwa, jeden z najbardziej okrutnych oficerów śledczych, zbrodniarz stalinowski
- Jerzy Kędziora (artysta) – polski rzeźbiarz i medalier, projektant wnętrz, terenów zielonych i zurbanizowanych
- Juliusz Kędziora – polski malarz i autor
- Lech Kędziora – polski żużlowiec i trener żużlowy
- Stanisław Kędziora – biskup rzymskokatolicki
- Tomasz Kędziora – polski piłkarz
- Wojciech Kędziora – polski piłkarz

Wikipedia

# kędziorek

organizm z grupy śluzowców, posiadający cechy rośliny i zwierzęcia; trichia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: kędzior

(1.2) mały kędzior

Wiktionary

Trichia Haller (kędziorek) – rodzaj organizmów zaliczanych do typu śluzowców.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kędzierz mrz., kędzior mrz., kędzierzawość ż., kędzierzawiarka ż., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzawieć ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzowaty, kędziorny, kędzierzawy

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kędziorkowy

przymiotnik od: kędziorek

SJP.pl

# kędziornik

gatunek ptaka z rodziny miodojadów

SJP.pl

Kędziornik (Prosthemadera novaeseelandiae) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae). Endemit Nowej Zelandii, najliczniej występuje na Wyspie Północnej. Nie jest zagrożony.

Wikipedia

# kędziorny

przymiotnik jakościowy

(1.1) daw. mający kędziory

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kędzior m., kędziorek m., kędzierzawość ż., kędzierz mrz., kędzierzawiarka ż., kędzierzawienie n., kędzierzawka ż.

czas. kędzierzawić ndk., kędzierzawieć ndk., kędzierzyć ndk.

przym. kędzierzawy, kędzierzowaty

przysł. kędzierzawo

Wiktionary

# kefalina

organiczny związek chemiczny, fosfolipid występujący głównie w substancji mózgowej; fosfatydyloetanoloamina

SJP.pl

# kefaliny

organiczny związek chemiczny, fosfolipid występujący głównie w substancji mózgowej; fosfatydyloetanoloamina

SJP.pl

# kefaloforia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szt. rel. w hagiografii postać męczennika trzymającego w rękach własną ściętą głowę;

Wiktionary

Kefaloforia, głowonoszenie – w ikonografii hagiograficznej motyw, ukazujący męczennika trzymającego w rękach własną ściętą głowę, także cud świętych noszenia własnej głowy po śmierci przez dekapitację. W hagiografii był to popularny motyw wskazywania przez świętego miejsca, gdzie chce być pochowany. Motyw ten podkreślał też chwałę męczennika i jego zwycięstwo nad poganami.

Wikipedia

# kefalometria

metoda pomiaru głowy człowieka; cefalometria

SJP.pl

# kefalometryczny

→ kefalometria; cefalometryczny

SJP.pl

# kefalotrypsja

operacja miażdżenia główki płodu, żeby ułatwić poród

SJP.pl

# kefas

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) hist. imię|polski|m.

(1.2) bibl. aramejski wariant imienia apostoła Piotra

Wiktionary

- Kefas – imię nadane przez Jezusa Piotrowi Apostołowi
- Kefas z Ikonium – biskup Ikonium, jeden z siedemdziesięciu dwóch

Podobne:

- Kleofas – imię męskie pochodzenia greckiego

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W teologii prawosławnej Kefas wymieniany jest jako biskup Ikonium.

(1.2) A Jezus wejrzawszy na niego rzekł: Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazywał się Kefas – to znaczy: Piotr.

Wiktionary

# keffekilit

minerał, rodzaj glinki używanej do wyrobu drobnych przedmiotów, jak fajki, cygarniczki; pianka morska; killkeffi

SJP.pl

# kefia

arabskie nakrycie głowy w postaci odpowiednio złożonego, kwadratowego kawałka płótna, przytrzymywanego przez odpowiednią opaskę; kufija, kefija

SJP.pl

# kefija

arabskie nakrycie głowy w postaci odpowiednio złożonego, kwadratowego kawałka płótna, przytrzymywanego przez odpowiednią opaskę; kefia, kufija

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tradycyjne arabska chusta noszona jako nakrycie głowy;

Wiktionary

Kefija (arab.: كوفية, kūfīyah) – tradycyjne arabskie nakrycie głowy. Kwadratowy kawałek materiału, przeważnie bawełniany, złożony i owinięty w różny sposób dookoła głowy. Występuje wiele odmian, wiele palestyńskich kefiji jest wykonanych z mieszaniny bawełny i wełny, która charakteryzuje się tym, iż zachowuje ciepło i schnie szybko. Przeważnie złożona na pół, tak iż formuje się trójkąt, sfałdowany następnie na czole. Często kefija utrzymywana jest na odpowiednim miejscu za pomocą pętli ze sznurka, nazywanej agal (عقال, ʿiqāl). Niektórzy noszący tę chustę formują z niej turban, podczas gdy inni noszą ją luźno opadającą na ramiona i plecy. Kefija najczęściej jest biała, z czarnym lub czerwonym wzorem. Prosta, biała kefija jest najbardziej popularna w państwach Zatoki Perskiej, wypierając niemal całkiem inne wzory z Kuwejtu i Bahrajnu. Biało-czarna kefija jest najbardziej rozpowszechniona w krajach Lewantu. Biało-czerwona natomiast jest najbardziej związana z Jordanią.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: kɛˈfʲija, AS: kefʹii ̯a

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) arafatka

Wiktionary

# kefir

orzeźwiający napój otrzymywany z pasteryzowanego mleka poddanego fermentacji po dodaniu bakterii mlekowych i drożdży

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego;

(1.2) jedno opakowanie, porcja kefiru (1.1)

Wiktionary

Kefir – musujący napój z mleka fermentowanego zawierający charakterystyczną mikroflorę ziaren kefirowych, zaliczany do produktów mleczarskich o najwyższych właściwościach odżywczych i najstarszych w grupie mlecznych napojów fermentowanych. Jest naturalnym probiotykiem. W przemyśle mleczarskim ziarna kefirowe zastępowane są kulturami bakteryjnymi, w wyniku czego uzyskiwany jest produkt zmieniony w stosunku do tradycyjnego.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Kup dwa kefiry.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛfʲir, AS: kefʹir

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kefirowy

Wiktionary

# kefirkowy

→ kefirek

SJP.pl

#### Patrz:

kefirek

# kefirowy

→ kefir

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kefirem, dotyczący kefiru; przeznaczony do produkcji kefiru

Wiktionary

#### Patrz:

kefir

#### Powiązane:

rzecz. kefir mrz.

Wiktionary

# keftedes

grecka potrawa - kulki z siekanego mięsa, smażone na oleju

SJP.pl

# keg

beczka na piwo; kega

SJP.pl

Keg – typ beczek wykonanych ze stali nierdzewnej, stosowanych do przechowywania piwa lub innych cieczy spożywczych (np. oranżady). Konstrukcja wytrzymuje podwyższone ciśnienie – opróżnianie kegi odbywa się przez podłączenie sprężonego gazu (zwykle dwutlenku węgla), który wypycha ciecz.

Dawniej pojęcie to oznaczało małą beczkę wytwarzaną przez bednarza i stosowaną do transportu materiałów drobnicowych, takich jak np. gwoździe.

Wikipedia

# kega

beczka na piwo; keg

SJP.pl

# kegel

stopień pisma

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) typogr. wysokość pisma

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kegel nie może przekroczyć dwunastu punktów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛɡɛl, AS: kegel

Wiktionary

# kehat

postać biblijna ze Starego Testamentu, drugi syn Lewiego

SJP.pl

Kehat (hebr. קהת) – postać biblijna ze Starego Testamentu, drugi syn Lewiego, brat Gerszona oraz Merariego (Rdz 46,11). Był protoplastą Kehatytów, jednego z trzech rodów lewickich.

Urodził się w Kanaanie; Księga Rodzaju wymienia go wśród osób, które przybyły wraz z Jakubem do Egiptu. Dożył 133 lat. Jego synami byli Amram, Jishar, Chebron i Uzzjel (Wj 6,18; Lb 3,19). Poprzez Amrama był dziadkiem Mojżesza oraz Aarona.

Wikipedia

# keiki

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ogrod. młoda roślina u storczykowatych, która wykształca się na pędzie w miejscu kwiatów po przekwitnięciu;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wiesz, czy ma jakieś keiki? – Ma dwa czy trzy dzieciaczki. – Okay. Może roślina macierzysta jest w złym stanie i próbuje desperacko się rozmnożyć.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) war. rzad. keik

Wiktionary

# keiko

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Keiko (jap. けいこ, ケイコ) – żeńskie imię japońskie.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dwudziestotrzyletnia Keiko Arimoto z radością przemierzała nieznane jej ulice Kopenhagi.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

(1.1) etym|jap|景行.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Keiko

* hiszpański: (1.1) Keiko ż.

* japoński: (1.1) 景行

źródła.

== Keiko (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) Keiko

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# keila

Keila (niem. Kegel) – miasto w Estonii położone 25 km na zachód od Tallinna.

Powierzchnia miasta: 10,46 km²

Liczba mieszkańców: 9500.

Wikipedia

# keiretsu

konglomerat powiązanych ze sobą spółek

SJP.pl

Keiretsu (jap. 系列 keiretsu; pol. system, serie) – grupa spółek powiązanych za pomocą zależności biznesowych i kapitałowych.

Wikipedia

# keirin

[czytaj: kejrin] rodzaj sprintu zaliczanego do konkurencji olimpijskich, popularny w Japonii i Korei

SJP.pl

Kolarstwo torowe – odmiana kolarstwa polegająca na ściganiu się na specjalnie do tego zbudowanych torach. Tory (zwane też czasem welodromami), na których uprawia się ten sport, mają kształt zbliżony do bieżni lekkoatletycznych, na łukach są jednak mocno pochylone, aby można było na nich utrzymywać stałą prędkość. Kolarstwo to uprawia się na rowerach torowych zbudowanych na kołach 28-calowych, podobnych do rowerów szosowych, ale o uproszczonej i lżejszej konstrukcji.

Wikipedia

# keith

[czytaj: kif] obce imię męskie

SJP.pl

- Keith – melodramat z 2008 roku
- Keith – szkocki ród
- Keith – miasto w hrabstwie Moray w Szkocji
- Keith – stacja kolejowa w Keith, w Szkocji
- Keith – miasto w stanie Australia Południowa w Australii
- Keith Olbermann – amerykański dziennikarz

W USA

- Keith (ang. Keith Township) – gmina w stanie Illinois, w hrabstwie Wayne
- hrabstwo Keith (ang. Keith County) – w stanie Nebraska

Wikipedia

# kej

spójnik

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. jak

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Tyntniło echo wśród olch i brzóz, kej łojciec syna do domu wióz.

Wiktionary

# keja

portowe nabrzeże z urządzeniami do cumowania jachtów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mar. nadbrzeże cumownicze

Wiktionary

Keja – słowo wywodzące się z istniejącego w XVII wieku słowa kaai (jęz. holenderski) lub quai (jęz. francuski), lub quay (jęz. angielski) oznaczające umocniony kamieniem fragment brzegu rzecznego lub linii brzegowej w porcie morskim, do którego mogły przybijać statki (okręty) oraz dokonywać przeładunku towarów i zaopatrzenia.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Nie w każdym porcie cumowanie burtą do kei jest możliwe, ale są i takie, gdzie inne metody nie są mile widziane.

Wiktionary

# kejf

dawniej: błogostan, uczucie przyjemnego wypoczynku

SJP.pl

# kejs

środowiskowo: etui na smartfon; case

SJP.pl

# kejter

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) reg-pl|Poznań. pies, kundel

(1.2) reg-pl|Poznań. niegodziwiec

(1.3) reg-pl|Poznań. małe dziecko

(1.4) reg-pl|Poznań. erotoman

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wetryniarz powiatowy kazoł uśpić wszystkie kejtry i kociambry.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. zdrobn. kejterek

czas. kejtrzyć się

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) żart. szczekocz

(1.3) pieszcz. psiaczek

Wiktionary

# kejza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ser

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|syr.

Wiktionary

# kek

użytkowy odpad siarki

SJP.pl

# kekkonen

nazwisko

SJP.pl

# keks

ciasto biszkoptowe z bakaliami; cwibak

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. ciasto biszkoptowe z bakaliami;

Wiktionary

Keks – ciasto biszkoptowe lub babka piaskowa z bakaliami, pieczona w prostokątnej formie.

Keksy pieczono już w starożytnym Rzymie, w zachowanych przepisach jako składniki wymieniane są owoce granatowca, orzeszki piniowe i rodzynki, pieczone w cieście jęczmiennym. W średniowieczu dodawano także miód, przyprawy oraz owoce.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Moim ulubionym ciastem jest keks.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kɛks, AS: keks

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) cwibak

Wiktionary

# keksówka

rodzaj formy do pieczenia keksów

SJP.pl

# keksowy

przymiotnik od: keks

SJP.pl

# kel

dawniej w gwarze lwowskiej: brzoskiew; kiel

SJP.pl

# kelastmin

lek stosowany przy leczeniu astmy, stanach zapalnych oskrzeli oraz rozedmie płuc

SJP.pl

# keler

nazwisko

SJP.pl

# kelicardina

lek ziołowy o działaniu tonizującym na mięsień sercowy; stosowany w schorzeniach naczyń wieńcowych

SJP.pl

# kelina

związek otrzymywany z owoców śródziemnomorskiego gatunku aminka lub syntetycznie, stosowany jako środek leczniczy m.in. przy takich schorzeniach jak: astma, dusznica, kamica żółciowa, kolka nerkowa

SJP.pl

Kelina (łac. khellinum) – organiczny związek chemiczny, pochodna chromonu (1,4-benzopironu) i furanu. Ma właściwości lipofilowe. Powoduje poszerzanie naczyń krwionośnych. Występujące w aminku egipskim.

Wikipedia

# keller

Miejscowości w USA:

- Keller – miasto w stanie Teksas, w hrabstwie Tarrant
- Keller – miejscowość w stanie Wirginia, w hrabstwie Accomack
- Keller – jednostka osadnicza w stanie Waszyngton, w hrabstwie Ferry

Gminy w USA:

- Keller (ang. Keller Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Burke

Wikipedia

# kellerman

nazwisko

SJP.pl

# kelles

nazwisko

SJP.pl

# kellogg

- Kellogg Company – amerykański producent płatków śmiadaniowych i przekąsek

Miejscowości w USA:

- Kellogg – miasto w stanie Idaho, w hrabstwie Shoshone
- Kellogg – miasto w stanie Iowa, w hrabstwie Jasper
- Kellogg – miasto w stanie Minnesota, w hrabstwie Wabasha

Wikipedia

# kelly

- Kelly (Clesly Evandro Guimarães, ur. 1975) – brazylijski piłkarz

W USA

- Kelly – jednostka osadnicza w stanie Karolina Północna, w hrabstwie Bladen
- Kelly – jednostka osadnicza w stanie Wyoming, w hrabstwie Teton
- Kelly – miasto w stanie Wisconsin, w hrabstwie Bayfield

Wikipedia

# kelner

pracownik obsługujący gości w restauracji

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy

Wiktionary

Kelner – osoba zajmująca się zawodowo bezpośrednią obsługą klienta w lokalu gastronomicznym (np. restauracji, pubie, kawiarni).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Ten kelner jest wyjątkowo nieuprzejmy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛlnɛr, AS: kelner

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kelnerowanie n.

:: fż. kelnerka ż.

czas. kelnerować ndk.

przym. kelnerski

Wiktionary

# kelnerka

kobieta wykonująca zawód kelnera

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

Wiktionary

Kelner – osoba zajmująca się zawodowo bezpośrednią obsługą klienta w lokalu gastronomicznym (np. restauracji, pubie, kawiarni).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Ta kelnerka jest wyjątkowo miła.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kɛlˈnɛrka, AS: kelnerka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kelner

przym. kelnerski

czas. kelnerować

Wiktionary

# kelnerski

przymiotnik od: kelner

SJP.pl

# kelnerstwo

zawód kelnera

SJP.pl

# kelnerzy

pracownik obsługujący gości w restauracji

SJP.pl

# kelnerzyna

lekceważąco: marny, lichy kelner

SJP.pl

# kelnia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. chochla

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. techn. kielnia murarska

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|kielnia.

Wiktionary

# keloid

zgrubienie skóry o wyglądzie włóknistej wybujałej blizny różnego kształtu, powstałe samoistnie albo w wyniku urazu; bliznowiec

SJP.pl

Bliznowiec, keloid (łac. keloid) – przerośnięta, guzowata, stwardniała blizna tworząca się w skórze pod wpływem urazu lub bez uchwytnej przyczyny w wyniku przerostu fibroblastów.

Na to, czy powstanie bliznowiec, wpływa miejsce urazu, ale większe znaczenie ma skłonność osobnicza. Wykazuje ona charakter rodzinny, zależy też od rasy (częściej zmiany takie występują u rdzennych mieszkańców Afryki i Azji). Ponadto w zespole Turnera stwierdza się większą częstość bliznowców.

Wikipedia

# keloidowy

→ keloid

SJP.pl

#### Patrz:

keloid

# kelowej

w geologii: najmłodszy, czwarty wiek środkowej jury, trwający 3,5 miliona lat

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. piętro (wiek) jury środkowej;

Wiktionary

Kelowej (ang. Callovian)

- w sensie geochronologicznym: czwarty, najmłodszy, wiek środkowej jury, trwający według przyjmowanego do 2012 roku przez Międzynarodową Komisję Stratygrafii podziału jury około 3,5 miliona lat (od 164,7 ± 4,0 do 161,2 ± 4,0 mln lat temu); w roku 2012 Komisja poprawiła datowanie na od 166,1 ± 1,2 do 163,5 ± 1,0 mln lat temu. Kelowej jest młodszy od batonu a starszy od oksfordu.

- w sensie chronostratygraficznym: najwyższe piętro środkowej jury, wyższe od batonu a niższe od oksfordu. Stratotyp keloweju nie jest jeszcze zatwierdzony. Dolną granicę keloweju wyznacza pierwsze pojawienie się amonitów z rodzaju Kepplerites.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: kɛˈlɔvɛj, AS: kelovei ̯

Wiktionary

# kelp

1. popiół z wodorostów morskich;
2. morszczyn

SJP.pl

# kelpie

duch wodny szkockiego folkloru, ukazujący się w postaci konia

SJP.pl

Kelpie – w folklorze celtyckim nadnaturalny wodny koń, zmieniający kształty, nawiedzający szkockie jeziora i rzeki. Na Orkadach podobne stworzenie nosi nazwę Nuggle, a na Szetlandach Shoopiltee. Pojawia się także w folklorze skandynawskim jako Bäckahästen ("koń potokowy").

Wikipedia

# kelt

łosoś lub troć, spływające z rzeki do morza po odbyciu tarła

SJP.pl

Kelt – osłabiona ryba dwuśrodowiskowa (zwykle w odniesieniu do łososiowatych) spływająca z rzeki do morza po odbyciu tarła.

Wikipedia

# kelvin

William Thomson, lord Kelvin (1824-1907), brytyjski fizyk i matematyk

SJP.pl

- Kelvin – rzeka w Szkocji
- William Thomson (lord Kelvin) – brytyjski fizyk
- kelwin (ang. kelvin) – jednostka temperatury
- HMS „Kelvin” – okręt brytyjski

Wikipedia

# kelwin

jednostka temperatury w SI

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miar. fiz. podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K;

Wiktionary

Kelwin – jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana symbolem K. Nazwa pochodzi od brytyjskiego fizyka Williama Thomsona, lorda Kelvina.

Decyzją 26. Generalnej Konferencji Miar od 20 maja 2019 r. definicja kelwina jest następująca: Kelwin, oznaczenie K, jest to jednostka temperatury termodynamicznej w SI. Jest ona zdefiniowana poprzez przyjęcie ustalonej wartości liczbowej stałej Boltzmanna k, wynoszącej 1,380 649×10−23, wyrażonej w jednostce J K−1, która jest równa kg m² s−2 K−1, gdzie kilogram, metr i sekunda zdefiniowane są za pomocą h, c i ∆νCs.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Ten pomiar był wykonywany w temperaturze siedemdziesięciu kelwinów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛlvʲĩn, AS: kelvʹĩn

Wiktionary

# kelyfit

petrograficzna odmiana węgla kamiennego

SJP.pl

# kem

pagórek, wał polodowcowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Republice Karelii, uchodzi do Morza Białego;

(1.2) geogr. miasto w północno-zachodniej Rosji, na terenie Republiki Karelii;

Wiktionary

- kem – w geomorfologii forma rzeźby terenu, element rzeźby glacjalnej
- Kiem (Kiem) – miasto w Rosji, w Karelii
- Kiem (Kiem) – rzeka w Rosji, w Karelii
- Kiem – rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, dopływ Jeniseju.
- Kem (Kim Owens) – amerykański muzyk, kompozytor i producent

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) Kiem

(1.2) Kiem

Wiktionary

# kemalista

zwolennik kemalizmu - tureckiego ruchu niepodległościowego

SJP.pl

# kemalistka

→ kemalista

SJP.pl

#### Patrz:

kemalista

# kemalistowski

→ kemalizm

SJP.pl

#### Patrz:

kemalizm

# kemalistyczny

przymiotnik od: kemalizm

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kemalizem, dotyczący kemalizmu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kemalizm m., kemalista m., kemalistka ż.

przym. kemalowski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kemalowski

Wiktionary

# kemalizm

turecka ideologia republikańska, sformułowana przez Mustafę Kemala Atatürka

SJP.pl

Kemalizm (Atatürkçülük), lub inaczej ideologia kemalistyczna (Atatürkçü Düşünce) jest ideologią utworzoną w okresie działalności Mustafy Kemala Atatürka. Kemalizm bazuje na tzw. „sześciu strzałach” (Altı Ok), którymi kierował się w swej polityce Kemal Pasza.

Wikipedia

# kemerowo

miasto w Federacji Rosyjskiej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji;

Wiktionary

Kemerowo (ros. Кемерово), do 1932 Szczegłowsk – miasto w azjatyckiej części Rosji, centrum administracyjne obwodu kemerowskiego, siedziba prawosławnej metropolii kuzbaskiej. Leży nad rzeką Tom, przy ujściu rzeki Iskitimka. Powstało w 1918 z połączenia wsi Szczegłowo i Kemerowo. Prawa miejskie otrzymało w 1925.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kemerowski

Wiktionary

# kemerowski

→ Kemerowo

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z Kemerowem, dotyczący Kemerowa

Wiktionary

#### Patrz:

Kemerowo

#### Powiązane:

rzecz. Kemerowo n.

Wiktionary

# kemferol

flawonoid występujący w produktach roślinnych

SJP.pl

Wikipedia

# kemi

1. rzeka w Finlandii;
2. miasto w Finlandii

SJP.pl

Kemi – miasto, port morski i siedziba gminy w Finlandii, w regionie Laponia, podregionie Kemi–Tornio, nad Zatoką Botnicką. Gminę Kemi zamieszkuje 21 795 osób (31 lipca 2015), a jej powierzchnia wynosi 747,28 km², z czego ląd stanowi 95,38 km². Mieszkańcy gminy Kemi jako język rodzimy wskazują język fiński.

Wikipedia

# keming

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) typogr. nieprawidłowy kerning

Wiktionary

# kemosz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) mit. bóstwo moabickie, bóg wojny;

Wiktionary

Kemosz (hebr. כְּמוֹשׁ, grc. Χαμώς) – kananejskie bóstwo wojny, najważniejszy bóg Moabitów.

Kemosz należał do najstarszych bóstw semickich, jego imię w formie Kamisz pojawia się już w tekstach z Ebla z III tysiąclecia p.n.e. Podobnie brzmiący teonim, odnoszący się do bóstwa tellurycznego, znany jest także z Ugarit. Imię Kemosza pojawia się na steli Meszy, świadcząc o istnieniu jego świątyni w Dibonie. Imię Kemosza zostało poświadczone przez źródła asyryjskie w onomastyce królewskiej. Za czasów Salomona kult Kemosza pojawił się w Palestynie. Przez Babilończyków był czczony jako Nergal, zaś Grecy włączyli Kemosza do swego panteonu jako Aresa. Moabici nazywali go także Asztar-Kemosz, gdzie Asztar to męski odpowiednik Asztarte. Było to najstarsze bóstwo o dwóch imionach w Syropalestynie.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Mieszkańcy Moabu czcili Kemosza.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. gwara. przest. Kemoszowy

Wiktionary

# kemoszowy

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) przest. gwara. należący do Kemosza

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Moabici czcili Kemoszowy ołtarz.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kemosz mos.

Wiktionary

# kemowy

przymiotnik od: kem

SJP.pl

# kempa

nazwisko

SJP.pl

osoby

- Andrzej Kempa (1936-2009) – polski księgoznawca, bibliotekarz
- Artur Kempa (ur. 1977) – polski muzyk, gitarzysta
- Bernhard Kempa (1920-2017) – niemiecki piłkarz ręczny
- Beata Kempa (ur. 1966) – polska polityk
- Henryk Kempa (1936-2004) – działacz PZPR
- Michał Kempa (ur. 1988) – polski komik, a także dziennikarz radiowy i telewizyjny
- Tomasz Kempa (ur. 1969) – historyk polski

Wikipedia

# kemping

camping;
1. ogrodzony teren wyposażony w umywalnie, elektryczność itp., przystosowany do obozowania w namiotach albo w domkach (przyczepach) kempingowych;
2. czasowe przebywanie na takim terenie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ogrodzony i strzeżony teren przeznaczony dla namiotów, samochodów kempingowych i przyczep kempingowych;

Wiktionary

Kemping (ang. camping „obozowisko”) – obiekt turystyczny położony na większym terenie, ogrodzony i strzeżony, na którym goście zatrzymują się na pobyt w namiotach, samochodach kempingowych i przyczepach kempingowych, ale mogą także korzystać z pawilonów, domków turystycznych lub innych obiektów stałych. Kempingi umożliwiają przyrządzanie posiłków i parkowanie samochodów.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

przym. kempingowy

przysł. kempingowo

rzecz. camping m., kamper mos./mrz.

frazeologia.

etymologia.

etym|ang|camping. → „obozowanie”

uwagi.

inna pisownia: camping

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) campsite

* baskijski: (1.1) kanpin

* hiszpański: (1.1) campin m.

* kataloński: (1.1) càmping m.

* nowogrecki: (1.1) κάμπινγκ n.

* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|kemping.}}

* rosyjski: (1.1) кемпинг m.

* słowacki: (1.1) kemping m., camping m.

* węgierski: (1.1) kemping

źródła.

== kemping (język słowacki.) ==

thumb|kemping (1.1)

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) kemping

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛ̃mpʲĩŋk, AS: kẽmpʹĩŋk

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kempingowy

przysł. kempingowo

rzecz. camping m., kamper mos./mrz.

Wiktionary

# kempingować

obozować na kempingu, spędzać wakacje na świeżym powietrzu; campingować

SJP.pl

# kempingowiec

potocznie o osobie obozującej na kempingu, spędzającej wakacje na świeżym powietrzu; campingowiec

SJP.pl

# kempingowy

przymiotnik od: kemping (camping), np. ośrodek kempingowy; campingowy

SJP.pl

# kempiński

nazwisko

SJP.pl

# kempka

nazwisko

SJP.pl

Kempka:

- Dorota Maria Kempka, née Kadow (* 1935), polska polityk
- Paweł Kempka (1886 - 1972), prawnik, działacz
- Erich Kempka (1910, Oberhausen - 1975, Freiberg/Neckar)

Wikipedia

# kempski

nazwisko

SJP.pl

# ken

Komisja Edukacji Narodowej

SJP.pl

skrótowiec

(1.1) = hist. Komisja Edukacji Narodowej

Wiktionary

Ken, ken

- Կ – piętnasta litera alfabetu ormiańskiego
- ken – typ miecza japońskiego
- ken – japońska jednostka długości
- Ken – lalka z zestawu Barbie firmy Mattel
- Ken Kitamura – japoński gitarzysta i wokalista

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: kɛ̃n, AS: kẽn

Wiktionary

# kenaf

1. jeden z gatunków ketmii, roślina jednoroczna dostarczająca włókna i oleju jadalnego; ketmia konopiowata;
2. włókno pozyskiwane z łodyg ketmii (konopiowatej, jadalnej i piżmowej), używane m.in. do wyrobu nici, sznurków i worków; ketmia, gambo, juta jawajska, juta afrykańska, konopie bombajskie

SJP.pl

Ketmia konopiowata, kenaf (Hibiscus cannabinus) – gatunek rośliny należący do rodziny ślazowatych. Pochodzi z Afryki, rozprzestrzenił się także na innych kontynentach w strefie klimatu tropikalnego. Jest też uprawiany.

Wikipedia

# kencja

drzewo z rodziny arekowatych (palm), o liściach pierzasto podzielonych, występujące w wielu gatunkach na wyspach Oceanu Spokojnego, pomiędzy Australią a Nową Zelandią, uprawiane jako roślina ozdobna; howea

SJP.pl

# kendall

- Kendall – miejscowość w Australii

Miejscowości w Stanach Zjednoczonych:

- Kendall – miejscowość spisowa w stanie Floryda, w hrabstwie Miami-Dade
- Kendall – miasto w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Orleans
- Kendall – miejscowość spisowa w stanie Waszyngton, w hrabstwie Whatcom
- Kendall – wieś w stanie Wisconsin, w hrabstwie Monroe
- Kendall – miasto w stanie Wisconsin, w hrabstwie Lafayette

Wikipedia

# kendama

1. japońska zabawka z drewna;
2. gra zręcznościowa z użyciem takiej zabawki

SJP.pl

Kendama (jap. けん玉, 剣玉, 拳玉 ken-dama; miecz [i] kula) – tradycyjna, drewniana zabawka japońska.

Wikipedia

# kendo

japońska walka szermiercza na kije bambusowe trzymane oburącz (jeden kij) lub jedną ręką (dwa kije); również specjalny strój ochronny używany w tej walce, zabezpieczający twarz, szyję, piersi i przeguby rąk

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pochodząca z Japonii sztuka walki na bambusowe kije;

Wiktionary

Kendo (jap. 剣道 kendō; czasami można spotkać zapis transkrypcyjny kendou, pol. droga miecza) – sport walki wywodzący się z szermierki japońskich samurajów.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jak aikido wiąże się ze sztuką miecza w sferze ruchu, tak kendo splata się z nią w dziedzinie koncentracji.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛ̃ndɔ, AS: kẽndo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kendou

Wiktionary

# kendoczka

kobieta uprawiająca kendo

SJP.pl

# kendoka

sportowiec uprawiający kendo

SJP.pl

# kendyr

włókno łykowe otrzymywane z łodyg toiny weneckiej, używane na powrozy

SJP.pl

# kenel

węgiel kopalny powstały z drobnych szczątków roślin lądowych, cenny surowiec do przeróbki chemicznej; kennel, węgiel kennelski

SJP.pl

# kenelowy

kennelowy;
1. → kenel;
2. kaszel kenelowy - choroba układu oddechowego psów

SJP.pl

# kenesa

u Karaimów: miejsce zebrań modlitewnych; kienesa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. karaimski dom modlitwy;

Wiktionary

Kienesa, kenesa – karaimski dom modlitwy. Nazwa pochodzi od hebrajskiego słowa kenes (כֶּנֶס), oznaczającego zgromadzenie; powstała ona bezpośrednio z hebrajskiego lub pośrednio poprzez pochodzące od tego określenia arabskie słowo kanisa (كَنِيسَة), oznaczające niemuzułmański dom modłów. Wnętrze kienesy podzielone jest zazwyczaj na 3 podstawowe części: hall, nawę główną – przeznaczoną dla mężczyzn oraz balkon – babiniec dla kobiet. Wystrój wnętrza jest bardzo skromny, nie umieszcza się ozdób, obrazów. Centralną część kienesy stanowi echał.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) kienesa

Wiktionary

# kenia

1. państwo w Afryce ze stolicą w Nairobi; Republika Kenii;
2. masyw wulkaniczny w Kenii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;

(1.2) geogr. masyw wulkaniczny w Kenii (1.1), drugi pod względem wysokości szczyt Afryki;

Wiktionary

Kenia (Kenya, Republika Kenii, ang. Republic of Kenya, suahili Jamhuri ya Kenya) – państwo położone we wschodniej Afryce nad Oceanem Indyjskim. Leży na równiku. Graniczy od północy z Somalią, Etiopią i Sudanem Południowym, od zachodu z Ugandą, a od południa z Tanzanią. Jest 47. krajem świata pod względem powierzchni i 29. pod względem liczby ludności. Stolicą i największym miastem Kenii jest Nairobi.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Ona mieszka w Kenii od kilku lat.

(1.2) Kenia wznosi się na wysokość 5199 m n.p.m.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛ̃ɲja, AS: kẽńi ̯a

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kenijczyk mos., Kenijka ż.

przym. kenijski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Republika Kenii

Wiktionary

# kenig

nazwisko

SJP.pl

# kenijczyk

obywatel Kenii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) obywatel lub mieszkaniec Kenii

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Co ciekawe najlepszymi maratończykami są Kenijczycy.

(1.1) Ciemnoskóry berlińczyk Motchebon, który do niedawna był pięcioboistą nowoczesnym, pobiegł zaledwie o 0,04 sek wolniej od halowego rekordu świata Kenijczyka Paula Erenga.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kɛ̃ˈɲijt͡ʃɨk, AS: kẽńii ̯čyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kenia ż.

:: fż. Kenijka ż.

przym. kenijski

Wiktionary

# kenijka

obywatelka Kenii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obywatelka Kenii

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kɛ̃ˈɲijka, AS: kẽńii ̯ka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kenia ż.

:: fm. Kenijczyk m.

przym. kenijski

Wiktionary

# kenijski

związany z Kenią

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do państwa Kenia

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) „(…) Jesteśmy w stanie wojny” — napisał wczoraj na czołówce niezależny kenijski dziennik „Daily Nation”.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kɛ̃ˈɲijsʲci, AS: kẽńii ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kenijka ż., Kenijczyk m., Kenia ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) szyling kenijski

Wiktionary

# kenizacja

(okazjonalizm) przejęcie gospodarki z rąk obcokrajowców przez ludność Kenii

SJP.pl

# kenkarta

rodzaj dokumentu stwierdzającego tożsamość wydawany przez okupujących Polskę hitlerowców w czasie II wojny światowej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. adm. w czasie II wojny światowej: dowód tożsamości wydawany przez władze hitlerowskie obywatelom nieniemieckim na terenach okupowanych;

Wiktionary

Wikipedia

# kenkartowy

przymiotnik od: kenkarta

SJP.pl

# kennedy

nazwisko, np. John Fitzgerald Kennedy (1917-1963), polityk amerykański, w latach 1961-1963 prezydent Stanów Zjednoczonych

SJP.pl

Osoby:

- Rodzina Kennedych:

  - Caroline Kennedy – ambasador Stanów Zjednoczonych w Japonii
  - Ethel Kennedy – wdowa po Robercie F. Kennedym
  - Eunice Kennedy Shriver – działaczka społeczna
  - Jacqueline Kennedy Onasis – Pierwsza dama Stanów Zjednoczonych
  - Jean Kennedy Smith – ambasador Stanów Zjednoczonych w Irlandii
  - John F. Kennedy – 35. Prezydent Stanów Zjednoczonych
  - John F. Kennedy Jr. – prawnik i dziennikarz
  - Joseph P. Kennedy II – członek Izby Reprezentantów USA z Massachusetts
  - Joseph P. Kennedy III – członek Izby Reprezentantów USA z Massachusetts
  - Joseph P. Kennedy Jr. – porucznik-pilot US Navy
  - Joseph P. Kennedy Sr. – ambasador Stanów Zjednoczonych w Wielkiej Brytanii
  - Kathleen Kennedy Cavendish – działaczka społeczna
  - Patrick J. Kennedy – kongresmen reprezentujący Rhode Island
  - Patrick Joseph Kennedy – senator reprezentujący Massachusetts
  - Robert F. Kennedy – 64. Prokurator Generalny Stanów Zjednoczonych
  - Rosemary Kennedy – siostra Johna F. Kennedy’ego
  - Ted Kennedy – senator reprezentujący Massachusetts

- Anthony Kennedy – amerykański prawnik, sędzia Sądu Najwyższego USA
- Brian Kennedy – irlandzki piosenkarz
- Cameron Kennedy – amerykański aktor
- Charles Peter Kennedy – brytyjski polityk
- Dave Kennedy – irlandzki kierowca wyścigowy
- Eliot Kennedy – brytyjski tekściarz i producent muzyczny
- Emma Kennedy – brytyjska aktorka, pisarka i prezenterka telewizyjna
- Eugene Patrick Kennedy – amerykański biochemik
- George Kennedy – amerykański aktor, laureat Oscara za rolę drugoplanową
- Hugh N. Kennedy – brytyjski historyk
- Jamie Kennedy – amerykański aktor
- John Kennedy – szkocki piłkarz
- John Alexander Kennedy – inspektor policji miasta Nowy Jork
- John B. Kennedy – amerykański korespondent radiowy i dziennikarz
- John Neely Kennedy – amerykański polityk
- John Kennedy Toole – amerykański pisarz
- Joshua Kennedy – australijski piłkarz
- Kathleen Kennedy – amerykańska producentka filmowa
- Kenneth Kennedy – australijski panczenista
- Madge Kennedy – amerykańska aktorka
- Maria Doyle Kennedy – irlandzka aktorka i piosenkarka
- Mark Kennedy – amerykański polityk
- Mark Kennedy – irlandzki piłkarz
- Matthew Kennedy – szkocki piłkarz
- Merle Kennedy − amerykańska aktorka
- Mimi Kennedy – amerykańska aktorka
- Myles Kennedy – amerykański gitarzysta i piosenkarz, członek zespołu Alter Bridge
- Nery Kennedy – paragwajski lekkoatleta
- Nigel Kennedy – brytyjski skrzypek
- Nina Kennedy – australijska lekkoatletka
- Page Kennedy – amerykański aktor
- Paul Kennedy – brytyjski historyk
- Robert Foster Kennedy – amerykański neurolog
- Rudy Kennedy – polski Żyd, świadek Holocaustu
- Scott Kennedy – kanadyjski piłkarz
- Stetson Kennedy – amerykański dziennikarz, działacz praw człowieka i pisarz
- Terry Kennedy – amerykański skater
- Tim Kennedy – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki
- Tom Kennedy – amerykański basista

Wikipedia

# kennel

węgiel kopalny powstały z drobnych szczątków roślin lądowych, cenny surowiec do przeróbki chemicznej; kenel, węgiel kennelski

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) odmiana węgla kamiennego;

Wiktionary

Kennel, węgiel kennelski – odmiana węgla sapropelowego, złożona głównie z licznych spor (sporynitu) oraz rozproszonego inertynitu. Zawierają do 20% witrynitu i do 25% inertynitu. Kennele są niewarstwowane, mają tłusty połysk i przełam muszlowy. Wykorzystywane są m.in. jako materiał rzeźbiarski. Palą się gęstym i kopcącym płomieniem. Makroskopowo nie można ich odróżnić od bogheadów.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) kenel, węgiel kennelski

Wiktionary

# kennelowy

kenelowy;
1. → kennel;
2. kaszel kennelowy - choroba układu oddechowego psów

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z hodowlą psa w zamkniętej klatce lub budzie

Wiktionary

# kennelski

węgiel kennelski - węgiel kopalny powstały z drobnych szczątków roślin lądowych, cenny surowiec do przeróbki chemicznej; kenel, kennel

SJP.pl

# kenneth

imię męskie

SJP.pl

Miejscowości w USA:

- Kenneth – miasto w stanie Minnesota, w hrabstwie Rock

Gminy w USA:

- Kenneth (ang. Kenneth Township) – gmina w stanie Kansas, w hrabstwie Sheridan

Wikipedia

# kennkarta

Wikipedia

# kenny

[czytaj: keny] obce imię męskie

SJP.pl

- Kenny – irlandzkie nazwisko
- Kenny – brytyjski zespół glamrockowy
- Kenny McCormick – jeden z głównych bohaterów serialu animowanego South Park

Wikipedia

# kenotaf

1. napis o charakterze nagrobku, znajdujący się nie w miejscu pogrzebania zmarłego, lecz w innym miejscu związanym z jego osobą;
2. symboliczny grobowiec, zwykle niezawierający zwłok; cenotaf

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. inaczej → cenotaf

Wiktionary

Cenotaf (kenotaf, kenotafium) – symboliczny grobowiec, wznoszony ku czci zmarłego (nie zawierający jego szczątków). Cenotafy stawiane były w sytuacjach kiedy nie znaleziono ciała osoby zmarłej, ciało to uległo całkowitemu zniszczeniu lub jest pochowane w innym miejscu. Cenotaf może mieć również charakter pomnika.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: kɛ̃ˈnɔtaf, AS: kẽnotaf

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. cenotaf mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) cenotaf, kenotafium

Wiktionary

# kenotafium

symboliczny grobowiec, zwykle niezawierający zwłok; cenotaf

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. inaczej → cenotaf

Wiktionary

Cenotaf (kenotaf, kenotafium) – symboliczny grobowiec, wznoszony ku czci zmarłego (nie zawierający jego szczątków). Cenotafy stawiane były w sytuacjach kiedy nie znaleziono ciała osoby zmarłej, ciało to uległo całkowitemu zniszczeniu lub jest pochowane w innym miejscu. Cenotaf może mieć również charakter pomnika.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Podobnie jak w przypadku pozostałych monarchów (z wyjątkiem grobu Kazimierza Wielkiego), nagrobek stanowi swojego rodzaju kenotafium – ciało Kazimierza Jagiellończyka, nie spoczywa we wnętrzu tumby, ale pochowane jest pod posadzką kaplicy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkɛ̃nɔˈtafʲjũm, AS: kẽnotafʹi ̯ũm

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. cenotaf mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) cenotaf, kenotaf

Wiktionary

# kenotron

próżniowa lampa elektronowa o dwóch elektrodach, stosowana do prostowania prądu zmiennego

SJP.pl

Dioda próżniowa – najprostsza lampa elektronowa, zawierająca dwie elektrody, anodę i katodę.

Rozgrzana katoda jest źródłem elektronów, które docierają do anody – w ten sposób możliwy jest przepływ prądu w jednym kierunku. Próżniowe diody prostownicze wysokiego napięcia nazywa się kenotronami.

Wikipedia

# kenotronowy

przymiotnik od: kenotron

SJP.pl

# kenotyczny

→ kenoza

SJP.pl

#### Patrz:

kenoza

# kenoza

termin teologiczny oznaczający mękę Jezusa poprzez samoponiżenie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) teol. wcielenie jako dobrowolne, zbawcze samouniżenie się Chrystusa, poprzez wyrzeczenie się atrybutów Bożych;

(1.2) teol. zstąpienie Ducha Świętego i jego przebywanie w Kościele

Wiktionary

- Kenoza – pojęcie w teologii chrześcijańskiej
- Kenoza Jordan & Evermann,1896 – synonim rodzaju ryb Esox

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Gdy mówimy o kenozie, często skupiamy się na tym co Jezus porzucił. Kenoza dotyczy również tego, co Chrystus przyjął.

(1.2) Duch dostosowuje się do tego ludzkiego sposobu postępowania i dlatego nie rozwala instytucji swoją nieograniczoną mocą, ale działa w nich uniżając się, wchodząc w kenozę.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kenotyczny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) uniżenie, ogołocenie

(1.2) samoograniczenie

Wiktionary

# kenozoiczny

przymiotnik

(1.1) geol. dotyczący kenozoiku, występujący, powstały w kenozoiku

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Spośród osadów kenozoicznych (w Wielkiej Brytanii) w większej ilości występują tylko eoceńskie gliny i żwiry oraz jeziorne piaskowce i wapienie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkɛ̃nɔzɔˈjit͡ʃnɨ, AS: kẽnozoi ̯ičny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kenozoik m.

Wiktionary

# kenozoik

era w dziejach Ziemi, która rozpoczęła się po okresie kredy i trwa do dziś; era kenozoiczna, neozoik

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. najmłodsza era w dziejach Ziemi;

Wiktionary

Era kenozoiczna, kenozoik – era, która rozpoczęła się ok. 66 mln lat temu (od wymierania kredowego) i wciąż trwa. Era kenozoiczna bywa czasem określana mianem ery ssaków, owadów lub ery roślin kwiatowych, bowiem te grupy przeszły w niej intensywny rozwój ewolucyjny.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kenozoik dzieli się na trzy okresy: paleogen, neogen i czwartorzęd.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkɛ̃nɔˈzɔjik, AS: kẽnozoi ̯ik

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kenozoiczny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) era kenozoiczna

Wiktionary

# kensington

producent akcesoriów komputerowych

SJP.pl

- Kensington – dzielnica Londynu, od 1965 r. należąca do Kensington and Chelsea
  - Kensington Gardens – park królewski w Londynie
  - Pałac Kensington – królewska rezydencja w Londynie
- Kensington Books – amerykańskie wydawnictwo
- Kensington – dzielnica Nowego Jorku
- Kensington – miejscowość w Anglii, w hrabstwie Merseyside, w Liverpool
- Kensington, miejscowość w Australii
- Kensington – miasto w Kanadzie, w zachodniej części Wyspy Księcia Edwarda
- Kensington – osiedle w północnej części Filadelfii
- Kensington (zespół muzyczny), holenderska grupa rockowa

Wikipedia

# kent

1. owca angielska; romney marsh;
2. gra w karty

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. nazwa wielu hrabstw, miejscowości, gmin oraz innych toponimów w krajach anglojęzycznych;

(1.2) hist. średniowieczne królestwo istniejące w południowo-wschodniej Anglii od V do IX wieku;

(1.3) marka papierosów

Wiktionary

Kent – hrabstwo administracyjne (niemetropolitalne), ceremonialne i historyczne na południowo-wschodnim skraju Anglii, w regionie South East England, leżące nad Cieśniną Kaletańską i Morzem Północnym. Położone w bezpośredniej bliskości Londynu i zaliczane do tzw. Home Counties, jest zarazem hrabstwem położonym najbliżej kontynentalnej Europy.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Leżące na wschodnim wybrzeżu Kentu miasto Dover jest jednym z największych portów pasażerskich Europy.

(1.3) Kup mi paczkę Kentów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kɛ̃nt, AS: kẽnt

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kent mzw.

przym. kentyjski

Wiktionary

# kentrozaur

rodzaj roślinożernego dinozaura ptasiomiednicznego z rodziny stegozaurów; kentrurozaur

SJP.pl

Kentrozaur (Kentrosaurus) − roślinożerny dinozaur należący do rodziny stegozaurów. Żył na obszarze wschodniej Afryki.

Jego nazwa znaczy − kolczasty jaszczur

Inne nazwy:
Doryphorosaurus
Kentrurosaurus

Wikipedia

# kentrurozaur

rodzaj roślinożernego dinozaura ptasiomiednicznego z rodziny stegozaurów; kentrozaur

SJP.pl

# kentucky

[czytaj: kentaki] gatunek tytoniu fajkowego

SJP.pl

Kentucky (wymowa:/kənˈtʌki/), ang. ofic. Commonwealth of Kentucky) – stan na środkowym wschodzie Stanów Zjednoczonych. Jest jednym z czterech stanów posługujących się w oficjalnym nazewnictwie terminem commonwealth (pozostałe to: Massachusetts, Pensylwania i Wirginia). Początkowo był częścią stanu Wirginia, ale został wydzielony z niego w 1792 roku, stając się 15. stanem dołączonym do Unii.

Wikipedia

# kentum

języki kentum - grupa języków indoeuropejskich, w których zachowała się pierwotna wymowa spółgłoski "k", obejmująca m.in. języki romańskie, germańskie, celtyckie i język grecki

SJP.pl

Języki kentum (od łacińskiego słowa centum – według wymowy klasycznej: kentum – „100”) – grupa języków indoeuropejskich, w których spółgłoska palatalna k nie uległa – jak w językach satemowych – spirantyzacji, czyli nie przeszła w spółgłoskę szczelinową ś/s.

Wikipedia

# kenzan

metalowa lub plastykowa szczoteczka, w którą wpina się łodygi kwiatów

SJP.pl

# kep

[czytaj: kep] skrót od: Konferencja Episkopatu Polski

SJP.pl

Konferencja Episkopatu Polski (w skrócie: KEP, łac. Conferentia Episcoporum Poloniae) – w Kościele katolickim w Polsce konferencja episkopatu zrzeszająca biskupów z Polski, mająca na celu koordynację prac biskupów i współpracę w rozwiązywaniu wspólnych problemów.

Wikipedia

# kępa

1. skupisko kwiatów, krzewów
2. mała wysepka na jeziorze lub rzece porosła roślinami

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. zwarta grupa roślin, np. drzew, krzewów, kwiatów

(1.2) mała wyspa na rzece lub jeziorze pokryta roślinnością

(1.3) usypisko osadów niesionych przez wiatr

Wiktionary

kępa:

1. skupisko drzew, krzewów, kwiatów itp.

2. mała wyniosłość na podmokłym, bagnistym terenie

3. wysepka na rzece lub jeziorze porosła roślinami

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Schował się w tej kępie drzew.

(1.2) Jacht przepłynął przy kępie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛ̃mpa, AS: kẽmpa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kępka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) ostrowie

Wiktionary

# kępczyński

nazwisko

SJP.pl

# kepi

francuska czapka wojskowa w kształcie ściętego stożka

SJP.pl

Kepi – czapka o kształcie ściętego stożka lub walca, wyposażona w daszek. Wprowadzona w I połowie XIX w. w armii francuskiej (gdzie używana jest do dziś). Z czasem zdobyła popularność również w innych państwach.

Wikipedia

# kępiasty

pokryty kępami; kępowaty

SJP.pl

# kępice

miasto w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Kępice (do 1946 Businko, kaszb. Kãpice, niem. Hammermühle) – miasto w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, położone na skraju Wysoczyzny Polanowskiej w dolinie rzeki Wieprzy, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kępice. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. słupskiego, teraz należy do woj. pomorskiego.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: kɛ̃mˈpʲit͡sɛ, AS: kẽmpʹice

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kępicki

Wiktionary

# kępicki

przymiotnik od: Kępice

SJP.pl

# kępiczanin

mieszkaniec Kępic (miasta w Polsce)

SJP.pl

# kępiczanka

mieszkanka Kępic (miasta w Polsce)

SJP.pl

# kępieński

przymiotnik od: Kępno; kępiński

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Kępna, związany z Kępnem

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kępno n., kępnianin m., kępnianka ż.

przym. kępiński

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kępiński

Wiktionary

# kępina

zdrobnienie od: kępa (wyspa na rzece lub jeziorze porosła krzewami i drzewami; wzniesienie na bagnie)

SJP.pl

W Polsce

- Kępina – część wsi Siemiechów, w woj. łódzkim, w pow. łaskim, w gminie Widawa
- Kępina – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Grabów
- Kępina – część wsi Dąbrówka, w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Aleksandrów
- Kępina – część wsi Stara, w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Aleksandrów
- Kępina – część kolonii Serniki-Kolonia, w woj. lubelskim, w pow. lubartowskim, w gminie Serniki
- Kępina – nieoficjalna część miasta Niepołomice, w woj. małopolskim, w pow. wielickim, w gminie Niepołomice
- Kępina – wieś w woj. mazowieckim, w pow. białobrzeskim, w gminie Radzanów
- Kępina – wieś w woj. mazowieckim, w pow. grójeckim, w gminie Grójec
- Kępina – kolonia wsi Rostki Wielkie, w woj. mazowieckim, w pow. ostrowskim, w gminie Małkinia Górna
- Kępina – część miasta Brwinów, w woj. mazowieckim, w pow. pruszkowskim, w gminie Brwinów
- Kępina – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Gąbin
- Kępina – wieś w woj. pomorskim, w pow. sztumskim, w gminie Sztum
- Kępina – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. tureckim, w gminie Tuliszków

Wikipedia

# kępinka

zdrobnienie od: kępina

SJP.pl

2 miejscowości w Polsce:

- Mała Kępina lub Kępinka – osada w woj. pomorskim, w pow. chojnickim, w gminie Konarzyny
- Kępinka – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. stargardzkim, w gminie Stargard

Wikipedia

# kępiński

przymiotnik od: Kępno; kępieński

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Kępna, związany z Kępnem

Wiktionary

Osoby noszące nazwisko Kępiński:

- Andrzej Kępiński – polski aktor
- Andrzej Kępiński – polski dziennikarz
- Antoni Kępiński – polski psychiatra, humanista i filozof
- Jerzy Kępiński – polski zakonnik
- Józef Kępiński – polski chemik
- Felicjan Kępiński – polski astronom
- Marek Kępiński – polski aktor
- Marian Kępiński – polski profesor prawa
- Piotr Kępiński – polski poeta i krytyk literacki
- Tomasz Kępiński – lobbysta

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wśród 18 nowych zakażonych koronawirusem w Wielkopolsce siedem osób pochodzi z powiatu kępińskiego, który jest głównym ogniskiem epidemii w regionie, trzy z powiatu kaliskiego, po jednym z pilskiego, śremskiego, jarocińskiego, ostrzeszowskiego i tureckiego.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kępno n., kępnianin m., kępnianka ż.

przym. kępieński

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kępieński

Wiktionary

# kępka

zdrobnienie od kępa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: kępa

(1.2) mała kępa

Wiktionary

W Polsce

- Kępka – część wsi Odwiśle, w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Igołomia-Wawrzeńczyce
- Kępka – część miasta Kępice, w woj. pomorskim, w pow. słupskim, w gminie Kępice
- Kępka – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. sławieńskim, w gminie Darłowo
- Kępka – przystanek kolejowy w Kępicach (na ulicy Kępka), w województwie pomorskim

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛ̃mpka, AS: kẽmpka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kępa ż.

przym. kępkowy

Wiktionary

# kępkowaty

pokryty kępkami, występujący w kępkach

SJP.pl

# kępkowcowate

rodzina grzybów z rzędu pieczarkowców

SJP.pl

Kępkowcowate (Lyophyllaceae Jülich) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie pieczarkowców (Agaricales).

Wikipedia

# kępkowcowaty

o cechach kępkowcowatych (rodzina grzybów)

SJP.pl

# kępkowiec

rodzaj grzybów z rodziny kępkowcowatych

SJP.pl

Lyophyllum P. Karst. (kępkowiec) – rodzaj grzybów należący do rodziny kępkowcowatych (Lyophyllaceae).

Wikipedia

# kępkowy

przymiotnik od: kępka

SJP.pl

# kepler

Johannes Kepler (ur. 27 grudnia 1571 w Weil der Stadt, zm. 15 listopada 1630 w Ratyzbonie) – niemiecki astronom, astrolog i matematyk, jedna z czołowych postaci rewolucji naukowej w XVII wieku. Najbardziej znany jest z nazwanych jego nazwiskiem praw ruchu planet, skodyfikowanych przez późniejszych astronomów na podstawie jego prac Astronomia nova, Harmonices Mundi i Epitome astronomiae Copernicanae. Prawa te wykorzystano do potwierdzenia słuszności teorii grawitacji Isaaca Newtona.

Wikipedia

# keplerowski

dotyczący Johannesa Keplera

SJP.pl

# kępnianin

mieszkaniec Kępna

SJP.pl

# kępnianka

mieszkanka Kępna

SJP.pl

# kępniewo

Kępniewo – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Markusy, na obszarze Żuław Elbląskich.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.

Wikipedia

# kępno

miasto powiatowe w województwie wielkopolskim

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w województwie wielkopolskim;

(1.2) geogr. toponim, nazwa dwóch wsi w Polsce;

Wiktionary

Kępno (niem. Kempen, Langenfurt) – miasto w województwie wielkopolskim, w Kaliskiem, nad Niesobem, siedziba powiatu kępińskiego i gminy Kępno.

Kępno uzyskało lokację miejską przed 1283 rokiem, zdegradowane przed 1500 rokiem, ponowne nadanie praw miejskich w 1661 roku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa kaliskiego.

31 grudnia 2021 miasto liczyło 13 857 mieszkańców.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛ̃mpnɔ, AS: kẽmpno

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kępnianin m., kępnianka ż.

przym. kępieński, kępiński

Wiktionary

# kępowaty

pokryty kępami; kępiasty

SJP.pl

# kępowy

przymiotnik od: kępa

SJP.pl

# kępski

nazwisko

SJP.pl

# ker

polski kauczuk syntetyczny (skrótowo: kauczuk erytrenowy - dawna nazwa kauczuku butadienowego)

SJP.pl

Kery (stgr. κῆρες kē̂res, lp κήρ kḗr) – w mitologii greckiej żeńskie demony śmierci związane z Przeznaczeniem.

Uważane za córki Nyks (nocy) i za siostry Morosa (losu, przeznaczenia), Tanatosa (śmierci) i Hypnosa (snu). Hezjod w Teogonii obok jednej kery wymienia ich wiele.

Wikipedia

# kerabau

gatunek bawoła

SJP.pl

# kerala

stan w Indiach

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. stan w południowo-zachodnich Indiach;

Wiktionary

Kerala (trb. Kerala, trl. Kerala; malajalam: കേരളം – trl. Kēraḷaṁ; ang. Kerala) – stan w południowo-zachodnich Indiach na Wybrzeżu Malabarskim. Urzędowym językiem jest malajalam, posługujący się odrębnym alfabetem. Największe miasto – Koczin, stolica – Thiruvananthapuram.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Kerala

źródła.

== Kerala (język angielski.) ==

thumb|Kerala (1.1)

wymowa.

audio|LL-Q1860 (eng)-Persent101-Kerala.wav.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Kerala

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

# keralczyk

1. mieszkaniec Kerali (stanu w Indiach);
2. przedstawiciel ludu drawidyjskiego

SJP.pl

# keralka

1. mieszkanka Kerali (stanu w Indiach);
2. przedstawicielka ludu drawidyjskiego

SJP.pl

# keralski

→ Kerala

SJP.pl

#### Patrz:

Kerala

# keramzyt

materiał ceramiczny powstający przez wypalanie granulek gliny w bardzo wysokiej temperaturze; glina piankowa, gliniec

SJP.pl

Keramzyt – lekkie kruszywo budowlane, wypalane z gliny ilastej w temperaturze ok. 1150 °C. Do produkcji używa się glin pęczniejących. Po wstępnym rozdrobnieniu i uplastycznieniu materiał kieruje się do pieców obrotowych. W procesie wypalania uzyskuje się materiał w kształcie okrągłych lub owalnych brył o zróżnicowanych frakcjach. Glina podczas spiekania znacznie powiększa swoją objętość. Każda z porowatych wewnątrz „kulek” pokryta jest twardą osłoną ceramiczną. Materiał po sortowaniu dostępny jest w następujących frakcjach:

- keramzyt frakcja – 0-4 mm gęstość – 425-575 kg/m³
- keramzyt frakcja – 2–4 mm – 332–449 kg/m³
- keramzyt frakcja – 4–8 mm – 280–380 kg/m³
- keramzyt frakcja – 4–10 mm – 270–370 kg/m³
- keramzyt frakcja – 8–20 mm – 230–310 kg/m³
- keramzyt frakcja – 10–20 mm – 230–310 kg/m³

Wikipedia

# keramzytobeton

materiał budowlany o dobrych właściwościach odpornych na temperaturę, wilgoć itp.

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bud. rodzaj betonu, w którym kruszywem jest keramzyt

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ściany nośne budynku wykonano z keramzytobetonu.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. keramzytobetonowy

Wiktionary

# keramzytobetonowy

przymiotnik od: keramzytobeton

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) bud. wykonany z keramzytobetonu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Konstrukcja budynku opiera się na ścianach keramzytobetonowych.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. keramzytobeton mrz.

Wiktionary

# keramzytowy

przymiotnik od: keramzyt

SJP.pl

# kerargiryt

minerał, chlorek srebra; srebro rogowe, chlorargiryt

SJP.pl

# keratitis

zapalenie rogówki oka

SJP.pl

# kerato-

temat słowotwórczy

(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rogiem, rogówką, zrogowaceniem

Wiktionary

# keratofir

magmowa skała wylewna o składzie mineralnym podobnym do trachitu i strukturze porfirowej

SJP.pl

Keratofir – skała magmowa głębinowa lub wylewna, wieku paleozoicznego albo starsza, o składzie mineralogicznym i strukturze podobnych do ryolitu lub trachitu, lecz wtórnie zmetamorfizowana wskutek procesów pneumatolizy lub procesów hydrotermalnych. Składa się z fenokryształów albitu, kwarcu (albitofir kwarcowy), rzadziej biotytu, sodowych piroksenów lub amfiboli, chlorytu, epidotu, kalcytu.

Wikipedia

# keratolityczny

przymiotnik

(1.1) med. farm. kosmet. rozpuszczający zrogowaciałą warstwę naskórka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. keratoliza ż.

Wiktionary

# keratometria

nieinwazyjne badanie diagnostyczne umożliwiające pomiar rogówki oka; oftalmometria

SJP.pl

# keratoplastyczny

przymiotnik od: keratoplastyka

SJP.pl

# keratyna

włókniste białko nierozpuszczalne w wodzie, występujące w skórze kręgowców oraz wchodzące w skład tworów naskórka - włosów, paznokci, kopyt, rogów, piór

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. białko występujące w rogach, włosach, paznokciach;

Wiktionary

Keratyny – grupa nierozpuszczalnych w wodzie białek fibrylarnych wytwarzanych przez keratynocyty w procesie keratynizacji. Występują w formie miękkiej lub twardej. W komórkach nabłonkowych człowieka zidentyfikowano dwadzieścia izoform cytokeratyn o masie cząsteczkowej od 40 do 70 kDa, natomiast w komórkach innych ssaków wykazano około dziesięciu izoform tzw. keratyn twardych, obecnych w wytworach skóry: piórach, wełnie, rogach, paznokciach i innych. Z keratyny zbudowany jest zrogowaciały naskórek ssaków.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wszystkożerne karaczany wschodnie są jednymi z niewielu zwierząt zdolnymi do strawienia keratyny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkɛraˈtɨ̃na, AS: keratỹna

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. keratynowy

Wiktionary

# keratynizacja

Keratynizacja (rogowacenie) − proces wytwarzania przez komórki, głównie naskórka (keratynocyty), płaskich płytek zbudowanych z białka keratyny. W trakcie keratynizacji komórki keratynocytów stopniowo obumierają tworząc zewnętrzną, zrogowaciałą warstwę naskórka, która jest nieprzepuszczalna dla wody i ulega okresowemu złuszczaniu. Zaburzenia w procesie keratynizacji prowadzą do licznych chorób skóry, w tym łuszczycy.

Wikipedia

# keratynizacyjny

przymiotnik od: keratynizacja

SJP.pl

# keratynocyt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) komórka naskórka pochodzenia ektodermalnego biorąca udział w procesie keratynizacji;

Wiktionary

Keratynocyty – komórki naskórka pochodzenia ektodermalnego biorące udział w procesie keratynizacji.

Keratynocyty w naskórku układają w kilka warstw:

- podstawną
- kolczystą
- ziarnistą
- jasną
- zrogowaciałą

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌkɛratɨ̃ˈnɔt͡sɨt, AS: keratỹnocyt

Wiktionary

# keratynowy

przymiotnik od: keratyna

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z keratyną; zawierający keratynę, zbudowany z keratyny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nadaje to włóknom keratynowym odporność na zerwanie i czynniki środowiskowe, zapewniając ich giętkość i elastyczność, zaś stwardnienie – przy bardzo dużej ilości mostków dwusiarczkowych.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. keratyna ż.

Wiktionary

# kerberos

- Cerber – mityczny trójgłowy pies
- Kerberos (księżyc) – naturalny satelita Plutona
- Kerberos (informatyka) – protokół uwierzytelniania i autoryzacji w sieci komputerowej

Wikipedia

# kercelak

największe targowisko przedwojennej Warszawy; Plac Kercelego

SJP.pl

Kercelak, właśc. plac Kercelego – nieistniejący plac w warszawskiej dzielnicy Wola i targowisko znajdujące się na placu w latach 1867–1947. Od 2001 nazwę rondo Kercelak nosi skrzyżowanie ulicy Okopowej i alei „Solidarności”.

Wikipedia

# kercz

miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską;

Wiktionary

Kercz (ukr. Керч, ros. Керчь, starożytny grecki: Παντικάπαιον, Pantikápaion; gr. Βόσπορος, Bosporos, krymskotat. Keriç) – ukraińskie miasto okupowane przez siły rosyjskie, na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską, miasto-bohater (tytuł nadano 14 września 1973). Zamieszkuje je około 147 tysięcy osób.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kerczeński

Wiktionary

# kerczeński

przymiotnik od: Kercz

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kerczem, dotyczący Kerczu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kercz mrz.

Wiktionary

# kerecki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kerekami, dotyczący Kereków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język kerecki;

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kerekowie lm m., Kerecy lm m.

Wiktionary

# kereru

gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych, rodzimy i endemiczny gołąb Nowej Zelandii; gołąb maoryski, garlica maoryska

SJP.pl

Garlica maoryska, gołąb maoryski, kereru (Hemiphaga novaeseelandiae) – gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Jest rodzimym i endemicznym gołębiem Nowej Zelandii.

Garlica maoryska należy do podrodziny treronów, żyjących w Azji Południowo-Wschodniej, Półwyspie Malajskim, Afryce i Nowej Zelandii. Gatunek należy do rodzaju Hemiphaga – początkowo monotypowego, do którego od niedawna niektórzy autorzy zaliczają także garlicę szarorzytną (Hemiphaga chathamensis), uważaną wcześniej za podgatunek garlicy maoryskiej.

Wikipedia

# keresz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka we wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy;

Wiktionary

Keresz (węg. Körös, rum. Criș(ul)) – rzeka we wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy. Długość – 128,6 km (363,3 km licząc od źródeł Białego Kereszu), powierzchnia zlewni – 27,5 tys. km².

Keresz powstaje koło węgierskiego miasta Gyula (komitat Békés) z połączenia Białego Kereszu i Czarnego Kereszu, wypływających ze źródeł w Górach Zachodniorumuńskich w Siedmiogrodzie. Płynie przez Wielką Nizinę Węgierską, na której oddziela Wielką Kumanię od Międzyrzecza Maruszy i Kereszu. Uchodzi do Cisy koło miasta Csongrád. Dopływami Kereszu są Szybki Keresz i Hortobágy.

Wikipedia

# keresztes

nazwisko

SJP.pl

# kergueleński

1. związany z Wyspami Kerguelena (archipelagiem);
2. kormoran kergueleński - gatunek ptaka z rodziny kormoranów

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Wyspami Kerguelena, dotyczący Wysp Kerguelena

Wiktionary

# kergulena

ryba z rodziny bielankowatych

SJP.pl

Kergulena, bielanka kerguleńska (Champsocephalus gunnari) – gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny bielankowatych występująca w okolicach Antarktydy.

Wikipedia

# kerm

skrót od: Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów

SJP.pl

# kerman

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Wiktionary

Kerman (perski: کرمان) – miasto w Iranie, stolica prowincji (ostanu) o tej samej nazwie, położonej w dolinie między górami Kuh-e Rid i Kuh-e Banan.

Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 425 tys. W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy (zwłaszcza bawełniany), cukierniczy i metalurgiczny. W okolicach wydobywa się złoża rudy żelaza, miedzi i boksytów. Kerman jest największym ośrodkiem produkcji dywanów w Iranie.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) (…) Ijezd leżał na skrzyżowaniu dróg handlowych: jedna szła z północno-zachodniego Iranu przez Kerman do portu ormuskiego, druga od Chorasanu do Basry na północnym krańcu Zatoki Perskiej.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kermański

Wiktionary

# kermański

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kermanem, dotyczący Kermanu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kerman mrz.

Wiktionary

# kermanszah

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w zachodnim Iranie, stolica ostanu;

Wiktionary

- Kermanszah – ostan Iranu
- Kermanszah – miasto w Iranie
- Bahram IV

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kermanszahski

Wiktionary

# kermanszahski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kermanszahem, dotyczący Kermanszahu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kermanszah mrz.

Wiktionary

# kermes

naturalny czerwony barwnik otrzymywany z owadów pluskwiakowatych; kiermes

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) naturalny barwnik otrzymywany z czerwców

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) kiermes

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. kiermes m.

przym. kermesowy

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) kermes, grain

* słowacki: (1.1) kermeš m.

źródła.

== kermes (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) kermes (barwnik)

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiermes m.

przym. kermesowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kiermes

Wiktionary

# kermesyt

wiśniowoczerwony minerał, siarczek antymonu; blenda antymonowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. minerał z grupy siarczków, tlenosiarczek antymonu;

Wiktionary

Kermesyt – błyszcz antymonu, blenda antymonu. Minerał z gromady siarczków,; tlenosiarczek antymonu. Ma piękną wiśniową barwę, która z czasem ciemnieje. Nazwa pochodzi z języka perskiego: quarmizq = czerwony. Jest minerałem rzadkim, występuje tylko w niektórych rejonach Ziemi. Dawniej był znany pod nazwami:

- czerwony błyszcz igiełkowy
- pirostybnit
- pirantymonit
- blenda antymonowa.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kermesytowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) błyszcz antymonu, blenda antymonu

Wiktionary

# kern

Gminy w USA:

- Kern (ang. Kern Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Hettinger

Hrabstwa w USA:

- hrabstwo Kern (ang. Kern County) – w stanie Kalifornia

Obszary niemunicypalne w USA:

- Kern – obszar niemunicypalny w hrabstwie Kern

Wikipedia

# kernel

w informatyce: najważniejsza część każdego systemu operacyjnego komputera, odpowiedzialna za obsługę urządzeń, uruchamianie programów i przyznawanie zasobów aplikacjom

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) inform. slang. jądro systemu operacyjnego

Wiktionary

- jądro systemu operacyjnego
- funkcja wywoływana na procesorze masowo równoległym, np. GPU
- ukraińska spółka holdingowa, notowana na giełdzie w Warszawie

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Po kompilacji kernela mój skaner zaczął działać.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛrnɛl, AS: kernel

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) jądro

Wiktionary

# kerner

1. próbka skały w kształcie słupka, uzyskiwana w wierceniach geologicznych przy użyciu odpowiednich wierteł;
2. narzędzie do wybijania punktów, znaczących miejsce na wykonanie otworu; punktak

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. punktak

Wiktionary

Kerner - biała odmiana winogron, wyhodowana w 1929 przez Augusta Herolda w instytucie w Weinsberg przez skrzyżowanie odmiany trollinger (schiava grossa) o ciemnej skórce i białego rieslinga. Nazwę nadano na cześć XIX-wiecznego lekarza, poety i miłośnika wina, Justinusa Kernera. Pochodzenie od odmian rodzicielskich zostało potwierdzone w 1998 przez badania DNA.

Wikipedia

# kerning

w informatyce: zmiana odległości pomiędzy poszczególnymi znakami tekstu w celu uzyskania tekstu składającego się z optycznie równoodległych znaków, wykonywana przez program do DTP lub edytor tekstu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) typogr. regulowanie odległości pomiędzy konkretnymi parami znaków w danym kroju pisma i jego odmianie;

Wiktionary

Kerning – regulowanie odległości pomiędzy konkretnymi parami znaków w danym kroju pisma i jego odmianie. Określane w ten sposób są nie tylko odstępy pomiędzy literami, ale także pozostałymi znakami (np. litera-cyfra, cyfra-cyfra, cyfra-znak interpunkcyjny).

Kerning to jeden ze sposobów regulacji świateł międzyliterowych (drugim jest tracking, czyli równomierne odsuwanie, lub przysuwanie do siebie znaków w ciągu tekstu).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kerning pozwala uzyskać wizualnie jednakowe odstępy między znakami. (z Internetu)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛrʲɲĩŋk, AS: kerʹńĩŋk

Wiktionary

# kerningowy

przymiotnik od: kerning

SJP.pl

# kernit

minerał występujący w złożach soli

SJP.pl

Kernit – bardzo rzadki minerał boranowy, będący uwodnionym boranem sodu.

Nazwa pochodzi od hrabstwa Kern w Kalifornii, gdzie został odkryty.

Wikipedia

# kerolit

niklowa skała metamorficzna

SJP.pl

Kerolit – minerał z gromady krzemianów, sklasyfikowany w grupie minerałów ilastych.

Wikipedia

# keroplastyczny

→ keroplastyka; ceroplastyczny

SJP.pl

# keroplastyka

sztuka wytwarzania dzieł z wosku, stosowana głównie w rzeźbie portretowej i wotywnej; ceroplastyka

SJP.pl

# kerosen

pochodna ropy, stosowana jako paliwo; kerozyna, nafta lotnicza

SJP.pl

# kerozen

złożona mieszanina węglowodorów otrzymywana z mieszaniny włókien w procesie rafinacji ropy naftowej

SJP.pl

# kerozyna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lotn. nafta, paliwo lotnicze

Wiktionary

Nafta (inaczej kerozyna) – ciekła frakcja ropy naftowej wrząca w granicach 170–250 °C, mająca gęstość 0,78–0,81 g/cm³. Żółtawa, palna ciecz o charakterystycznym zapachu, będąca mieszaniną węglowodorów, których cząsteczki zawierają 12–15 atomów węgla. Stosowana jako paliwo, rozpuszczalnik i do celów kosmetycznych.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Brzmi jak startujący samolot i pachnie kerozyną!

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nafta lotnicza

Wiktionary

# kerr

nazwisko

SJP.pl

Kerr (gael. Cearr, MacGhillechearr) – szkockie nazwisko i nazwa klanu ze szkockich Nizin i Pogranicza.Klan pochodzenia prawdopodobnie normańskiego. pochodzenie nazwiska, pisanego dawniej jako Carr, Ker lub Carre, nie jest do końca wyjaśnione. Istniejące hipotezy wywodzą je od:

- Kerr (gael. – mocny)
- Caer (bryt. – fort)
- Ciar (gael. – mroczny, śniady)
- Cearr (gael. – leworęczny, mańkut)
- Kjrr (norw. – mieszkaniec moczarów)

Wikipedia

# kerria

ozdobny krzew z rodziny różowatych; złotlin japoński

SJP.pl

Złotlin japoński, złotlin chiński (Kerria japonica) – gatunek krzewu z rodziny różowatych (Rosaceae). Bywa też nazywany japońską złotą różą. Jest jedynym przedstawicielem monotypowego rodzaju złotlin (Kerria). Pochodzi ze środkowych i wschodnich Chin oraz Japonii, według niektórych źródeł na Wyspach Japońskich tylko od wieków uprawiany. W naturze rośnie na obszarach górskich w lasach i na skalistych zboczach.

Wikipedia

# kerry

nazwisko

SJP.pl

Kerry (irl. Contae Chiarraí) – hrabstwo na południowym zachodzie Irlandii, w prowincji Munster. Stolicą hrabstwa jest Tralee, graniczy z hrabstwami Limerick na wschodzie, Clare na północy i Cork na południowym wschodzie.

Większym miastem hrabstwa jest Killarney, gdzie znajdują się dwa parki narodowe: Killarney National Park i półwysep Dingle, który jest najbardziej wysuniętym na zachód punktem Irlandii. W hrabstwie leżą też najwyższe irlandzie góry Macgillycuddy’s Reeks. Jego północną granicę stanowi rzeka Shannon. Zachodnie wybrzeże to liczne półwyspy i zatoki, po których prowadzi Pierścień Kerry, popularny szlak rowerowy. Kerry Way to bliźniaczy szlak pieszy, który prowadzi po bardziej stromych zboczach.

Wikipedia

# kersantyt

rzadka skała magmowa z grupy laprofirów, związana genetycznie z intruzjami granitoidowymi; niektóre odmiany zawierają kwarc

SJP.pl

Kersantyt – skała hipabysalna lub subwulkaniczna, odmiana lamprofiru (lamprofir właściwy).

Wikipedia

# kersten

Galeria Sztuki Współczesnej „Kersten” – galeria sztuki założona w 1995 w Krakowie, mieszcząca się w budynku Hotelu Grand. Instytucja współpracuje z Akademią Sztuk Pięknych ułatwiając promocję najbardziej utalentowanych absolwentów. Od 2006 przy ulicy św. Jana 9 funkcjonuje filia galerii.

Wikipedia

# kertyczak

nazwisko

SJP.pl

# kerygmat

w pierwotnym chrześcijaństwie: orędzie o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa i o znaczeniu tych wydarzeń, głoszone jako Dobra Nowina i apel o nawrócenie

SJP.pl

Wikipedia

# kerygmatyczny

→ kerygmat

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kerygmatem, dotyczący kerygmatu

Wiktionary

#### Patrz:

kerygmat

#### Powiązane:

rzecz. kerygmat m.

Wiktionary

# kerykejon

1. w mitologii greckiej: laska Hermesa jako symbol posłańca bogów
2. w starożytności: laska drewniana, oznaka posła lub herolda; kaduceusz

SJP.pl

Kaduceusz (łac. caduceus „laska heroldów”), kerykejon (gr. κηρύκειον kērýkeion), oba od gr. κῆρυξ (kēryks „herold”) – symboliczna laska.

Wikipedia

# kęs

1. kawałek czegoś do jedzenia
2. półwyrób stalowy
3. kęsy - zęby zwierząt drapieżnych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach

(1.2) środ. łow. kieł drapieżnego zwierzęcia (wilka, lisa)

Wiktionary

Kęs – półwyrób metalowy o przekroju kwadratowym, którego maksymalne wymiary wynoszą 140 na 140 mm (według innych źródeł 155 na 155 mm). Z kęsów w drodze obróbki przez walcowanie otrzymuje się wyroby gotowe, jak: walcówkę, pręty, rury, blachy i różne kształtowniki. Półprodukty większe od kęsów to kęsiska.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Był tak wygłodzony, że łapczywie chwytał kolejne kęsy pożywienia.

(1.2) Lisy zwarły się na krótko, ostro jazgocząc i kłapiąc kęsami o kęsy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kɛ̃w̃s, AS: kẽũ̯s

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kąsać

rzecz. ukąszenie n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) zajad, kłaniec

Wiktionary

# kęsek

kawałek czegoś, mała część (najczęściej jedzenia); kąsek, kęsik

SJP.pl

# kęsicki

nazwisko

SJP.pl

# kęsik

nazwisko

SJP.pl

# kęsim

ucięcie głowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ucięcie głowy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Boi się, że ktoś mu zrobi kęsim kęsim, więc jeśli wychodzi z domu, to tylko w otoczeniu ochroniarzy

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛ̃w̃ɕĩm, AS: kẽũ̯śĩm

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) dekapitacja

Wiktionary

# kęsisko

1. zgrubienie od: kęs
2. półwyrób stalowy otrzymany z wlewka przez kucie lub walcowanie

SJP.pl

Kęsisko – półwyrób stalowy powstający z wlewków w procesie odlewania stali. Pierwszy produkt walcowania przeznaczony do dalszego walcowania w postaci prętów o przekroju kwadratu o boku większym niż 140 mm (według innych źródeł o wymiarach przekraczających 155 na 155 mm). Z kęsisk, przez walcowanie, otrzymuje się półprodukty mniejsze – kęsy.

Kęsiska mogą być również o przekroju okrągłym.

Wikipedia

# keska

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zapinka do futra

Wiktionary

# kęski

kawałek czegoś, mała część (najczęściej jedzenia); kąsek, kęsik

SJP.pl

# keson

1. skrzynia do prac podwodnych
2. element fundamentu pośredniego

SJP.pl

- Keson (lotnictwo) – część konstrukcyjna skrzydła samolotu.
- Keson (konstrukcja) – urządzenie zapewniające długotrwały dostęp do dna.
- Choroba dekompresyjna, zwana też "kesonową"

Wikipedia

# kesonować

w technice:
1. stosować kesony w budownictwie wodnym;
2. manipulować śluzą powietrzną kesonu w czasie transportu pracowników, materiałów oraz narzędzi

SJP.pl

# kesonowy

1. związany z kesonem;
2. choroba kesonowa - choroba nurków oraz ludzi pracujących w kesonach, objawiająca się powstawaniem zatorów w tkankach przy zbyt szybkim wynurzaniu się; choroba dekompresyjna

SJP.pl

# kęsowo

wieś w Polsce

SJP.pl

Kęsowo (niem. Kensau) – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Kęsowo.

Miejscowość jest siedzibą gminy Kęsowo. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kęsowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

Wikipedia

# kęsowski

przymiotnik od: Kęsowo

SJP.pl

# kessel

Australia:

- Kessel Island – wyspa

Belgia:

- Kessel – dzielnica (deelgemeente) gminy Nijlen w Regionie Flamandzkim, w prowincji Antwerpia, w okręgu Mechelen
  - Kessel – stacja kolejowa w Kessel
- Kessel-Lo – dzielnica Leuven

Wikipedia

# kestelski

kultura kestelska - kultura dawnej rzymskiej Panonii datowana na VI-VIII wiek

SJP.pl

# kęstowicz

nazwisko

SJP.pl

# kęsy

1. w łowiectwie: zęby zwierząt drapieżnych;
2. w górnictwie: sortyment węgla lub koksu

SJP.pl

# kesz

potocznie o pieniądzach, gotówce; kasa, sałata, zielone, mamona, szmal

SJP.pl

Kesz – miasto sumeryjskie lub okręg kultowy w obrębie miasta Adab o nieustalonej do dziś lokalizacji, nierozpoznane archeologicznie, jak również nieznane z sumeryjskich rejestrów gospodarczych; wzmiankowane głównie w tekstach religijnych jako jedno z ważniejszych sanktuariów Sumeru – poświadczony od czasów predynastycznych ośrodek kultu bogini życia i płodności Ninhursag (Ninhursangi) oraz towarzyszących jej bogów Szulpa, Aszszira i Urumasza. Źródła wzmiankujące Kesz sugerują silny jego związek z ośrodkiem w Adabie jako wyodrębnionego okręgu kultowego Ninhursag.

Wikipedia

# keszm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w południowym Iranie, na wyspie Keszm;

Wiktionary

- Keszm – miasto w Iranie
- Keszm – wyspa w Iranie

Wikipedia

# kęszyca

Kęszyca (niem. Kainscht) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Międzyrzecz.

Wikipedia

# ket

statek jednomasztowy; typ ożaglowania takiego statku

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. przedstawiciel nielicznego narodu, zamieszkującego niewielki obszar na wschód od Jeniseju, w Kraju Krasnojarskim

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(2.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu, do którego wpada dwoma ramionami;

Wiktionary

- ket – typ żaglowania jednostki pływającej,
- ket – element notacji Diraca,
- Ket – rzeka w Rosji, dopływ Obu
- Key English Test – międzynarodowy egzamin języka angielskiego.
- członek syberyjskiego ludu Ketów
- Ket – pseudonim literacki Konstantego Puzyny

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. ketyjski, kecki

rzecz. ketyjski mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(2.1) Kiet'

Wiktionary

# keta

gatunek łososia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. reg-pl|Kociewie. reg-pl|Cieszyn. łańcuch napędowy

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. sznur korali, bransoletka

Wiktionary

- Keta – miasto w Ghanie
- keta (Oncorhynchus keta) – gatunek ryby z rodziny łososiowatych
- Keta – jezioro w Kraju Krasnojarskim w Rosji

Wikipedia

# ketamina

silny i szybko działający lek znieczulający, używany w celach weterynaryjnych i jako narkotyk

SJP.pl

Ketamina – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna klasyfikowana jako dysocjant psychodeliczny. Stosowana jako lek w medycynie i weterynarii do znieczulania przedoperacyjnego. Jeden z jej enancjomerów, S-ketamina (esketamina), jest stosowana do leczenia depresji. Farmakologiczne działanie ketaminy polega głównie na antagonizmie receptora NMDA i jest podobne do dekstrometorfanu i fencyklidyny.

Wikipedia

# ketaminowy

→ ketamina

SJP.pl

#### Patrz:

ketamina

# ketchup

[czytaj: keczup lub keczap] zimny sos pomidorowy do potraw; keczup, keczap

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zob. keczup.

Wiktionary

Keczup, ketchup – sos pomidorowy podawany na zimno, o gamie smaków od łagodnego do ostrego, barwy zwykle ciemnoczerwonej, czerwonobrązowej, rzadziej zielonej, stosowany do potraw mięsnych, kanapek, pizzy (głównie poza granicami Włoch), frytek itp. Na ogół kupowany jako produkt gotowy, choć jest także sporządzany w warunkach domowych.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Lubię zarówno ketchup jak i musztardę.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛt͡ʃup, AS: kečup

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. keczup mrz.

Wiktionary

# ketchupowy

→ ketchup [czytaj: keczapowy]; keczupowy

SJP.pl

# keten

związek organiczny, bardzo czynny chemicznie

SJP.pl

Keteny – nienasycone ketony ze skumulowanymi podwójnymi wiązaniami >C=C=O. Przeważnie gazowe, bardzo reaktywne i toksyczne związki chemiczne. Chemię ketenów jako pierwszy badał Hermann Staudinger.

Wikipedia

# keteny

związek organiczny, bardzo czynny chemicznie

SJP.pl

Keteny – nienasycone ketony ze skumulowanymi podwójnymi wiązaniami >C=C=O. Przeważnie gazowe, bardzo reaktywne i toksyczne związki chemiczne. Chemię ketenów jako pierwszy badał Hermann Staudinger.

Wikipedia

# ketgut

cienka nić chirurgiczna do zszywania tkanek i narządów, ulegająca wchłonięciu po kilku tygodniach; katgut, catgut

SJP.pl

Katgut, ketgut (z ang. catgut, prawdopodobnie od cattle – bydło, gut – jelito), struna chirurgiczna – włókno wytwarzane z baranich lub kozich jelit charakteryzujące się dobrymi właściwościami mechanicznymi, ulegające biodegradacji. Stosowane w chirurgii. Szwy wykonane z catgutu wchłaniane są stopniowo przez organizm pacjenta, rozpuszczając się bez żadnych pozostałości. Umożliwia to jednoczesne łączenie kilku warstw tkanek bez potrzeby usuwania szwów. Obecnie zastępowane przez syntetyczne włókna wchłanialne np. poliglikolowe.

Wikipedia

# ketgutowy

przymiotnik od: ketgut

SJP.pl

# ketman

w islamie: pozorne wyparcie się wiary, dopuszczalne jedynie w skrajnych przypadkach

SJP.pl

Ketman (arab. ‏كتمان‎ kitmān „ukrywanie, zatajanie”) – w islamie oznacza warunkowe zwolnienie z okazywania wiary, możliwe do zastosowania tylko w skrajnych przypadkach (przymusu lub zagrożenia). W krańcowej formie umożliwia pozorne wyparcie się wiary (apostazja w sensie ogólnym, a ridda w islamie).

Wikipedia

# ketmia

1. roślina zielna lub drzewo z rodziny ślazowatych, rosnące w około 200 gatunkach w strefie zwrotnikowej i podzwrotnikowej; hibiskus, ibiszek;
2. włókno pozyskiwane z łodyg ketmii (konopiowatej, jadalnej i piżmowej), używane m.in. do wyrobu nici, sznurków i worków; kenaf, gambo, juta jawajska, juta afrykańska, konopie bombajskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hibiscus|L.|ref=tak., rodzaj roślin zielnych lub krzewiastych z rodziny ślazowatych, rosnących zwykle w strefie zwrotnikowej lub podzwrotnikowej;

(1.2) bot. roślina z rodzaju ketmia (1.1)

Wiktionary

Ketmia, hibiskus, róża chińska (Hibiscus L.) – rodzaj krzewów i roślin zielnych z rodziny ślazowatych. W zależności od ujęcia systematycznego zaliczanych jest tu od ok. 200 do ponad 400, a nawet 700 gatunków. Niezależnie od ujęcia zasięg rodzaju jest rozległy – obejmuje wszystkie kontynenty w strefie międzyzwrotnikowej z mniej licznymi przedstawicielami w strefie klimatu umiarkowanego. W południowej Europie występują jako rośliny rodzime dwa gatunki. Rośliny te zasiedlają różnorodne siedliska – od bagien i lasów, w tym namorzyny, poprzez formacje zaroślowe, po otwarte tereny skaliste, pustynie i wybrzeża. Kwiaty zapylane są przez owady i ptaki.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.2) hibiskus, ibiszek

Wiktionary

# kętnar

legar pod beczkę

SJP.pl

# kętnarować

czasownik niedokonany

(1.1) daw. układać beczki na kętnarach

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌkɛ̃ntnaˈrɔvat͡ɕ, AS: kẽntnarovać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kętnarowanie n.

Wiktionary

# kętnarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kętnarować.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kętnarować ndk.

Wiktionary

# keto

gatunek łososia

SJP.pl

- Ceto – miejscowość we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Brescia
- Ceto – planetoida o numerze katalogowym 65489
- Ceto (Keto) – w mitologii greckiej bogini morska, córka Pontosa
- Ceto (Keto) – w mitologii greckiej jedna z Nereid

Wikipedia

# ketogeniczny

dieta ketogeniczna - dieta wysokotłuszczowa i niskowęglowodanowa; dieta ketogenna

SJP.pl

# ketogenny

dieta ketogenna - dieta wysokotłuszczowa i niskowęglowodanowa; dieta ketogeniczna

SJP.pl

# ketokonazol

Ketokonazol – organiczny związek chemiczny, lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli, o szerokim spektrum działania obejmującym dermatofity, drożdżaki i grzyby polimorficzne.

Mechanizm działania polega na blokowaniu biosyntezy ergosterolu błony komórkowej przez blokadę enzymu demetylującego lanosterol (C14-demetylazy lanosterolu). Następstwem są zmiany przepuszczalności ściany komórkowej co prowadzi do obumarcia komórki grzyba.

Wikipedia

# ketoksym

Oksymy – klasa organicznych związków chemicznych zawierających ugrupowanie R1
R2
C=NOH, powstałych formalnie poprzez kondensację hydroksyloaminy z ketonem (nazywanych ketoksymami) lub z aldehydem (aldoksymy). W przypadku aldoksymów jednym z podstawników grupy oksymowej jest atom wodoru, ketoksymy podstawione są dwiema grupami organylowymi.

Wikipedia

# ketokwas

związek chemiczny zawierający grupę kwasową -COOH oraz grupę ketonową -COH

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. kwas karboksylowy zawierający grupę karbonylową;

Wiktionary

Ketokwasy karboksylowe, kwasy ketokarboksylowe, w skrócie ketokwasy lub ketonokwasy – rodzaj oksokwasów karboksylowych, grupa organicznych związków chemicznych, pochodnych kwasów karboksylowych zawierających jednocześnie grupę karboksylową i ketonową.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W tym czasie we krwi rośnie poziom ketokwasów — substancji pochodzących z tłuszczowych substancji zapasowych.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ketonokwas

Wiktionary

# keton

związek chemiczny posiadający grupę karbonylową, do której z obu stron jest przyłączona grupa węglowodorowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, którego cząsteczka zawiera grupę karbonylową (>C=O) umieszczoną wewnątrz łańcucha węglowego

Wiktionary

Ketony – grupa związków organicznych zawierających grupę ketonową, tj. grupę karbonylową (C=O) połączoną z dwoma atomami węgla. Proste ketony, będące monokarbonylowymi pochodnymi alkanów, noszą nazwę alkanonów i mają wzór ogólny C
nH
2n+2CO. Pokrewne związki, w których przy grupie karbonylowej znajduje się jeden lub dwa atomy wodoru, to aldehydy.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Najprostszy keton to aceton.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. ketonowy

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

przym. ketonowy

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) ketone

* bułgarski: (1.1) кетон m. (keton)

* czeski: (1.1) keton m.

* duński: (1.1) keton w.

* esperanto: (1.1) ketono

* fiński: (1.1) ketoni

* francuski: (1.1) cétone ż.

* hiszpański: (1.1) cetona ż.

* interlingua: (1.1) ketone

* japoński: (1.1) ケトン (keton)

* koreański: (1.1) 케톤 (keton)

* łaciński: (1.1) ketonum n.

* niemiecki: (1.1) Keton n.

* portugalski: (1.1) cetona ż.

* słowacki: (1.1) ketón m.

* turecki: (1.1) keton

* ukraiński: (1.1) кетон m. (keton)

* węgierski: (1.1) keton

* włoski: (1.1) chetone m.

źródła.

== keton (język czeski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) biochem. keton

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# ketonemia

nieprawidłowo wysokie stężenie ciał ketonowych we krwi

SJP.pl

Ketonemia – medyczne określenie podwyższonego poziomu ciał ketonowych (gł. beta-hydroksymaślanu i acetooctanu – z tego powodu zwana jest też acetonemią) w surowicy krwi.

W przypadku, gdy poziom ciał ketonowych powoduje rozwój kwasicy ketonowej, która jest często mylona z ketozą. Do sytuacji tej dochodzi najczęściej w przypadku zdekompensowanej cukrzycy i jest ona uważana za jedno z jej ostrych powikłań zależnych od niedoboru insuliny.

Wikipedia

# ketonokwas

Ketokwasy karboksylowe, kwasy ketokarboksylowe, w skrócie ketokwasy lub ketonokwasy – rodzaj oksokwasów karboksylowych, grupa organicznych związków chemicznych, pochodnych kwasów karboksylowych zawierających jednocześnie grupę karboksylową i ketonową.

Wikipedia

# ketonowy

przymiotnik od: keton

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) chem. związany z ketonami, dotyczący ketonów

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. keton mrz.

Wiktionary

# ketonuria

chorobowa obecność acetonu w moczu

SJP.pl

Ketonuria, acetonuria, ketoaciduria – stan, gdy w moczu pojawiają się ciała ketonowe. W praktyce tym ketonem jest aceton, który dzięki charakterystycznemu zapachowi jest łatwo wyczuwalny w moczu w przypadku znacznego jego stężenia, czemu dodatkowo towarzyszy podwyższenie stężenia ketonów we krwi (tzw. ketonemia), która powoduje powstanie kwasicy metabolicznej, a sam aceton może być wyczuwany w powietrzu wydechowym.

Wikipedia

# ketoprofen

organiczny związek chemiczny używany jako lek przeciwzapalny, przeciwbólowy i przeciwgorączkowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) farm. popularny środek przeciwbólowy, przeciwzapalny i przeciwgorączkowy z grupy nieselektywnych niesteroidowych leków przeciwzapalnych;

Wiktionary

Ketoprofen (łac. ketoprofenum) – organiczny związek chemiczny zbudowany z reszty benzofenonu i kwasu propionowego (mieszanina racemiczna). Należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) hamując aktywność zarówno COX-1, jak i COX-2. Wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe (około 4 razy słabsze niż deksketoprofenu będącego czystym enancjomerem o konfiguracji S).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Olka codziennie jadła tabletki ketoprofenu, aż doczekała się wrzodów.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. deksketoprofen mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

wzór sumaryczny: wzór chemiczny|C16H14O3.

nazwa systematyczna: kwas (RS)-2-(3-benzoilofenylo)propanowy

nazwy handlowe: Bi-Profenid, Ketonal, Ketores, Profenid, Refastin

Wiktionary

# ketoza

1. stan, w którym organizm używa tłuszczy zamiast węglowodanów jako główne źródło energii
2. związek organiczny z grupy cukrów prostych zawierający w swej budowie grupę ketonową

SJP.pl

- ketoza – stan metaboliczny, w którym dochodzi do wzrostu stężenia ciał ketonowych (kwas ß- hydroksymasłowy, kwas acetooctowy i aceton) w osoczu krwi, z jednoczesnym niskim i stabilnym poziomem insuliny i glukozy we krwi
- kwasica ketonowa – stan zwiększonej produkcji i stężenia we krwi ciał ketonowych (najczęściej w przebiegu cukrzycy)
- ketozy – organiczne związki chemiczne
- ketoza krów – schorzenie weterynaryjne

Wikipedia

# ketozy

cukry proste zawierające w swej cząsteczce grupę ketonową

SJP.pl

Ketozy (cukry ketonowe) – cukry proste, w których cząsteczkach występuje grupa ketonowa. Są cukrami redukującymi.

Wikipedia

# kętrzyn

miasto w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto powiatowe w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;

(1.2) geogr. adm. gmina wiejska w województwie warmińsko-mazurskim z siedzibą w Kętrzynie (1.1);

Wiktionary

Kętrzyn (do 1946 r. Rastembork, niem. Rastenburg) – miasto w województwie warmińsko-mazurskim, siedziba powiatu kętrzyńskiego.

Kętrzyn leży w historycznych Prusach Dolnych, na obszarze dawnej Barcji oraz w północnej części Mazur. Położony jest kilkanaście kilometrów na wschód od granic Warmii.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Zygmunt, rodowity brudzewianin, mieszka teraz gdzieś pod Kętrzynem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛ̃nṭʃɨ̃n, AS: kẽnṭšỹn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kętrzynianin m., kętrzynianka ż., Kętrzyno n., Kętrzynów m.

przym. kętrzyński

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) daw. Rastembork, Rastenburg, Rastanpils

Wiktionary

# kętrzynianin

mieszkaniec Kętrzyna

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Kętrzyna

(1.2) osoba pochodząca z Kętrzyna, urodzona w Kętrzynie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Syn urodził się w Kętrzynie, jest zatem kętrzynianinem.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kętrzyn m.

:: fż. kętrzynianka ż.

przym. kętrzyński

Wiktionary

# kętrzynianka

mieszkanka Kętrzyna

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kętrzyna

(1.2) kobieta pochodząca z Kętrzyna, urodzona w Kętrzynie

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kętrzyn m.

:: fm. kętrzynianin m.

przym. kętrzyński

Wiktionary

# kętrzyński

przymiotnik od: Kętrzyn

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Kętrzyna, związany z Kętrzynem

Wiktionary

- Mirosław Kętrzyński (ur. w 1966) – polski lekkoatleta
- Stanisław Kętrzyński (1876-1950) – polski historyk, dyplomata
- Wojciech Kętrzyński (1838-1918) – historyk, dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie
- Wojciech Kętrzyński (1918–1983) (1918-1983) – polski dziennikarz, działacz społeczny i dyplomata
- Kętrzyński – kaszubska rodzina szlachecka i jej herb

Zobacz też

- Powiat kętrzyński

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Miasto stanowi 0,85% powierzchni powiatu kętrzyńskiego.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kętrzyn mrz., kętrzynianin mos., kętrzynianka ż., Kętrzyno n., Kętrzynów mrz., Kętrzyński mos., Kętrzyńska ż.

Wiktionary

# kettlebell

[czytaj: ketlbel] odważnik z uchwytem stosowany w sportach siłowych

SJP.pl

Giria (ros. гиря, ang. kettlebell) – odważnik kulowy, ciężar służący do ćwiczeń, odlewany z żelaza, przypominający kulę armatnią z rączką.

Tradycyjne rosyjskie girie miały wagę określaną w pudach, jednak obecnie stosuje się głównie kilogramy (lub funty w USA). Najczęściej girie mają masy: 4, 8, 12, 16, 20, 24, 28, 32, 36, 40, 48, 56 kg.

Wikipedia

# ketupa

ketupa rdzawa, ketupa bosonoga, ketupa płowa - gatunki ptaków z rodziny puszczykowatych

SJP.pl

Bubo – rodzaj ptaków z podrodziny puszczyków (Striginae) w obrębie rodziniy puszczykowatych (Strigidae).

Wikipedia

# ketura

postać biblijna, druga żona Abrahama

SJP.pl

Ketura (hebr. קְטוּרָה) – postać biblijna, druga żona Abrahama, którą ten poślubił po śmierci Sary.

Wikipedia

# kęty

miasto w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto gminne w Polsce, w województwie małopolskim;

Wiktionary

Kęty – miasto w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kęty.

Kęty to miasto o charakterze handlowo-przemysłowym, położone na Podgórzu Wilamowickim (na północ od Beskidu Małego), w dolinie rzeki Soły.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jadę jutro na wesele do Kęt.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkɛ̃ntɨ, AS: kẽnty

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kęcianin m., kęcianka ż.

przym. kęcki

Wiktionary

# ketyjski

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do narodu Ketów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język ketyjski;

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Ket m.

przym. kecki

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kecki

(2.1) kecki, jenisej-ostiacki

Wiktionary

# kevin

obce imię męskie

SJP.pl

Kevin – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Montana, w hrabstwie Toole.

Wikipedia

# kevlar

materiał o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, z którego produkuje się włókna głównie do odzieży ochronnej, nart, rakiet tenisowych i kajaków

SJP.pl

Kevlar – polimer z grupy poliamidów (dokładniej aramidów), z którego przędzie się włókna sztuczne o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie.

Wikipedia

# kevlarowy

→ kevlar

SJP.pl

#### Patrz:

kevlar

# kewin

imię męskie

SJP.pl

Kewin – imię pochodzenia celtyckiego, powstałe od imienia Caoimhín (st. irl. Coemgen), oznaczającego „ładny, przystojny”.

Imię trafiło do Polski z języka angielskiego (Kevin) pod koniec lat 70. XX wieku. Nie zostało ujęte w żadnym wydaniu książki Skarbczyk imion Donata Chruścickiego w latach 80. XX wieku.

Wikipedia

# kewir

pustynia ilasta

SJP.pl

Playa (plaja), takyr, kewir – odsłonięte dno bezodpływowego okresowego jeziora w klimacie gorącym i suchym, którego powierzchnię pokrywa stwardniały, spękany ił lub muł, silnie zasolony, z wykwitami węglanu wapnia, gipsu i soli kamiennej.

Tylko wyjątkowo po incydentalnych deszczach zamienia się on w grząskie błoto lub dno chwilowego jeziora wypełnionego wodą.

Wikipedia

# keyboard

[czytaj: kibord] klawiszowy instrument elektroniczny; ogólna nazwa elektrycznych fortepianów i podobnych syntezatorów dźwięku

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. elektryczny lub elektroniczny instrument klawiszowy;

Wiktionary

Keyboard (pol. „klawiatura”), aranżer, instrument klawiszowy – elektryczny lub elektroniczny instrument klawiszowy, pozwalający wykonawcy na grę z automatycznym akompaniamentem. Nowoczesne keyboardy pozwalają na komunikowanie się z innymi instrumentami elektronicznymi i urządzeniami poprzez interfejs systemu MIDI.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈcibɔrt, AS: ḱibort

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. keyboardzista m., keyboardzistka ż.

przym. keyboardowy

Wiktionary

# keyboardowy

[czytaj: kibordowy] przymiotnik od: keyboard, np. statyw keyboardowy

SJP.pl

# keyboardzista

[czytaj: kibordzista] mężczyzna grający na keyboardzie

SJP.pl

Klawiszowiec (również keyboardzista) – muzyk grający na instrumentach klawiszowych. Przed latami 60. XX wieku muzycy grający na instrumentach klawiszowych byli nazywani głównie pianistami lub organistami. Od połowy lat 60. XX wieku mnogość nowych instrumentów z klawiaturami, które weszły do użytku w muzyce pop, wymogła bardziej ogólny termin określający ludzi, którzy na nich grają.

Wikipedia

# keyboardzistka

[czytaj: kibordzistka] kobieta grająca na keyboardzie

SJP.pl

# keycap

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) inform. nakładka na klawisz klawiatury komputerowej naciskana przez użytkownika, wymienna część klawisza

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

(1.1) etym|ang|keycap.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) keycap

źródła.

== keycap (język angielski.) ==

thumb|keycaps (1.1)

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) inform. keycap

odmiana.

(1.1) lp. keycap; lm. keycaps

przykłady.

Wiktionary

# keyloger

[czytaj: kiloger] oprogramowanie lub urządzenie rejestrujące, które klawisze naciska użytkownik; keylogger, key logger

SJP.pl

# keylogger

[czytaj: kiloger] oprogramowanie lub urządzenie rejestrujące, które klawisze naciska użytkownik; keyloger, key logger

SJP.pl

Keylogger (ang. key „klawisz”, logger „rejestrator”) – rodzaj oprogramowania lub urządzenia rejestrującego klawisze naciskane przez użytkownika. Na ogół są spotykane w wersji programowej, rzadziej w sprzętowej. Keylogger może być zarówno szkodliwym oprogramowaniem służącym do zbierania haseł i innych poufnych danych, jak i oprogramowaniem celowo zainstalowanym przez pracodawcę np. w celu kontrolowania aktywności pracowników.

Wikipedia

# keynes

John Maynard Keynes, 1. baron Keynes (ur. 5 czerwca 1883 w Cambridge, zm. 21 kwietnia 1946 w Firle) – angielski ekonomista, twórca teorii interwencjonizmu państwowego w dziedzinie ekonomii i finansów państwowych. Był synem logika i ekonomisty Johna Neville’a Keynesa (1852–1949) i Ady Florence Keynes, z domu Brown (1861–1958), brytyjskiej pisarki. Jego poglądy wywarły decydujący wpływ na rozwój myśli ekonomicznej w latach 30.–60. XX wieku.

Wikipedia

# keynesista

[czytaj: kejnsista] zwolennik keynesizmu

SJP.pl

# keynesistka

→ keynesista [czytaj: kejnsistka]

SJP.pl

# keynesistowski

[czytaj: kejnesistowski] odnoszący się do keynesizmu (teorii makroekonomicznej), oparty na keynesizmie, zgodny z założeniami keynesizmu; związany z keynesistami (zwolennikami keynesizmu)

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) charakteryzujący się keynesizmem, zgodny z keynesizmem

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. keynesizm m.

Wiktionary

# keynesizm

kierunek ekonomii politycznej zapoczątkowany pod wpływem kryzysu 1929-33 przez J.M. Keynesa; głosi, że dzięki odpowiedniej polityce państwa możliwe jest przezwyciężenie zaburzeń gospodarki kapitalistycznej, bez naruszania podstaw systemu

SJP.pl

Wikipedia

# keynesowski

przymiotnik dzierżawczy - należący do Keynesa lub z nim związany

SJP.pl

# keys

Keys – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Cherokee.

Wikipedia

# kełef

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) etn. wojsk. drewniana laska zakończona mosiężną rzeźbioną rączką;

Wiktionary

Kełef – drewniana laska zakończona mosiężną rączką, w jednej części kabłąkowato zgiętą do dołu, z drugiej uformowaną w kształt obucha.

Brak informacji o funkcji i pochodzeniu kełefów. Wykonywane na Huculszczyźnie, stanowiły element męskiego stroju. We współczesnym Wojsku Polskim są tradycyjnym znakiem dowódców brygad i dywizji „Karpackich”.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jednak na tle całej góralszczyzny kełefy były czymś wyjątkowym, niespotykanym gdzie indziej.

Wiktionary

# kfc

skrót od: Kentucky Fried Chicken - międzynarodowa sieć barów szybkiej obsługi

SJP.pl

# kfor

międzynarodowe siły pokojowe NATO, działające z ramienia ONZ na terenie Kosowa; Kosovo Force

SJP.pl

# kg

symbol kilograma, jednostki masy w układzie SI

SJP.pl

Kilogram, oznaczenie kg – jednostka masy, w Międzynarodowym Układzie Jednostek Miar (SI) jest jednostką podstawową.

W Międzynarodowym Układzie Miar jest to jedyna jednostka podstawowa posiadająca przedrostek (kilo).

Wikipedia

# kgb

[cztytaj: ka-gie-BE] skrót rosyjskiego: Komitiet Gosudarstwiennoj Biezopasnosti (pri Sowietie Ministrow SSSR) - Komitet Bezpieczeństwa Państwowego (przy Radzie Ministrów ZSRR), organ kierujący większością służb bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego w Związku Radzieckim

SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki

(1.1) = adm. hist. Komitet Bezpieczeństwa Państwowego (przy Radzie Ministrów ZSRR);

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

(1.1) służba bezpieczeństwa, pot. pejor. bezpieka

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. KGB-ista mos., kagiebista mos.

frazeologia.

etymologia.

etym|ros|КГБ.

uwagi.

Literę „G” w tym skrótowcu należy wymawiać jako ortograficzny|gie. (ortograficzny|ka-gie-be.), nie jako ortograficzny|ge. (ortograficzny|{{źle|ka-ge-be.}}).

tłumaczenia.

* białoruski: (1.1) КДБ

* rosyjski: (1.1) КГБ

źródła.

== KGB (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrótowiec

(1.1) adm. hist. KGB

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ka‿ɟjɛ‿ˈbɛ, AS: ka‿ǵie‿be

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. KGB-ista mos., kagiebista mos.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

(1.1) służba bezpieczeństwa, pot. pejor. bezpieka

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. KGB-ista mos., kagiebista mos.

frazeologia.

etymologia.

etym|ros|КГБ.

uwagi.

Literę „G” w tym skrótowcu należy wymawiać jako ortograficzny|gie. (ortograficzny|ka-gie-be.), nie jako ortograficzny|ge. (ortograficzny|{{źle|ka-ge-be.}}).

tłumaczenia.

* białoruski: (1.1) КДБ

* rosyjski: (1.1) КГБ

źródła.

== KGB (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrótowiec

(1.1) adm. hist. KGB

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kgb-ista

funkcjonariusz KGB, służby bezpieczeństwa w dawnym ZSRR lub we współczesnej Białorusi; kagebista, kagiebista

SJP.pl

# kghm

skrót od: Kombinat Górniczo-Hutniczy Miedzi

SJP.pl

# kgp

skrótowiec

(1.1) = Komenda Główna Policji;

Wiktionary

# kgr

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) = zarz. kierownictwo grupy robót

Wiktionary

# kgw

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego

(1.1) = koło gospodyń wiejskich;

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Z inicjatywy KGW Kostkowice, w poniedziałek odbyło się spotkanie z lekarzami onkologami ze szpital w Gliwicach.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ka‿ɟɛ‿ˈvu, AS: ka‿ǵe‿vu

Wiktionary

# kh

[czytaj: ka-ha] skrót od: kodeks handlowy; k.h. (skrót czytany także jako całe wyrażenie)

SJP.pl

skrótowiec

(1.1) = praw. kodeks handlowy;

Wiktionary

Kh – dwuznak występujący w języku angielskim, służący do zapisu zapożyczonych wyrazów z [x] – dźwiękiem obcym angielszczyźnie. W języku angielskim wymawiany jest jako [k].

Dwuznak ten odpowiada w języku polskim dwuznakowi ch i literze h (która obecnie w standardowej polszczyźnie wymawiana jest bezdźwięcznie, jak ch), a w języku rosyjskim – literze х.

Przykłady:

- Khrushchev
- Khan

Wikipedia

# khaki

[czytaj: khaki albo kaki]
1. kolor szaro-brunatno-zielony;
2. tkanina tej barwy;
3. mający kolor szaro-brunatno-zielony

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) książk. szarozielony

(1.2) książk. płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty; w odcieniu jasnej oliwki i żółtawego brązu;

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) książk. kolor szarozielony

(2.2) książk. kolor płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty

(2.3) materiał ubraniowy w kolorze jasnej oliwki i żółtawego brązu

Wiktionary

Khaki (czyt. khaki, kaki; nazwa pochodzi od słowa khāki z języka urdu, które oznacza "zapylony", "koloru pyłu", khāk – "pył", "kurz") – kolor płowokasztanowocynamonowoziemistożółty. Pierwszą odzież khaki produkowano w Barodzie w zachodnich Indiach.

Służy do kamuflażu jako kolor ochronny mundurów wojskowych.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1-2) Moja sukienka jest w kolorze khaki.

(2.1-2) Przyzwyczaiłam się do tego, że Krzysiek zawsze chodzi w khaki.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkxaci|ˈkaci, AS: kχaḱi|kaḱi

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) szarozielony

Wiktionary

# khaled

Khaled, właśc. Chalid Hadżdż Ibrahim (arab. ‏خالد حاجّ إبراهيم‎; ur. 29 lutego 1960 w Oranie) – algierski wokalista, autor tekstów i multiinstrumentalista. Nagrał utwory takie jak „Aïcha”, „Laila” oraz „Alech Taadi” (wykorzystany w filmie Piąty element).

Wystąpił 18 sierpnia 2000 w Operze Leśnej w Sopocie podczas koncertu Muzyka świata w trakcie XXXVII Międzynarodowego Festiwalu Piosenki, wykonując piosenkę z albumu „Kenza”.

Wikipedia

# khan

nazwisko

SJP.pl

Khan (nep. खन) – gaun wikas samiti w zachodniej części Nepalu w strefie Lumbini w dystrykcie Arghakhanchi. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2011 roku liczył on 1094 gospodarstwa domowe i 4356 mieszkańców (2560 kobiet i 1796 mężczyzn).

Wikipedia

# khat

1. krzew z rodziny dławiszowatych o liściach zawierających alkaloidy; katu, kata jadalna, czuwaliczka jadalna;
2. pobudzający, uzależniający napój sporządzony z liści tego krzewu; kata, katu

SJP.pl

rzeczownik

(1.1) spoż. psychoaktywna używka z liści czuwaliczki jadalnej

Wiktionary

Czuwaliczka jadalna (Catha edulis (Vahl) Forssk. ex Endl.) – gatunek zimozielonej rośliny z rodziny dławiszowatych (Celastraceae). Występuje w Afryce Wschodniej i Arabii. Jest również uprawiana.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) czat

Wiktionary

# khe

wyraz, zwykle powtórzony, naśladujący głos wydawany przy kaszlaniu, odkaszliwaniu itp.

SJP.pl

# khir

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kulin. indyjskie słodkie danie przygotowane na bazie ryżu, mleka (często także kokosowego); rodzaj puddingu

Wiktionary

Khir – (z sanskrytu: क्षीर trl. kszira „mleko”; hindi: खीर khir, na południu Indii zwana pajasam; kannada: ಪಾಯಸ; malajalam: പായസം; telugu: పాయసం [paːjasam], również z sanskrytu) – indyjska potrawa na bazie ryżu i mleka, znana również u indyjskich muzułmanów. Na obszarach nadmorskich często zastępuje się mleko mleczkiem kokosowym.

Wikipedia

# khmer

przedstawiciel narodu tworzącego podstawową ludność Kambodży

SJP.pl

# khmerka

przedstawicielka narodu tworzącego podstawową ludność Kambodży

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. przedstawicielka grupy etnicznej zamieszkującej głównie Kambodżę, Tajlandię i Wietnam, posługującej się językiem khmerskim;

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. khmerski mrz.

:: fm. Khmer mos.

przym. khmerski

Wiktionary

# khmerowie

naród tworzący podstawową ludność Kambodży; Khmerzy

SJP.pl

Khmerowie, Khmerzy – naród mieszkający w Kambodży (12,1 mln), Wietnamie (ok. 1 mln), Tajlandii (ok. 1,1 mln), USA, Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii. Posługują się językiem khmerskim z grupy mon-khmer rodziny austroazjatyckiej. Od XV wieku wyznają buddyzm theravada. Główne zajęcia: uprawa zbóż na glebach sztucznie nawadnianych, hodowla, rybołówstwo. U Khmerów kobiety zajmują wysoką pozycję społeczną, dużą rolę odgrywają również klasztory.

Wikipedia

# khmerski

[czytaj: kmerski] dotyczący Khmerów, właściwy Khmerom

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z Khmerami z Kambodży

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach;

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Khmerskie apsary, czyli „niebiańskie nimfy", były jednymi z najstarszych znanych aktorek w tej części Azji. Wspominają o nich już sanskryckie inskrypcje z VII wieku.

(2.1) Khmerski bardzo różni się od wietnamskiego.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkmɛrsʲci, AS: kmersʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Khmer m., Khmerka ż.

Wiktionary

# khmerskojęzyczny

przymiotnik

(1.1) taki, który posługuje się językiem khmerskim

(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem khmerskim

(1.3) spisany, stworzony w języku khmerskim

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈkmɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: kmerskoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary

# khmerzy

naród tworzący podstawową ludność Kambodży; Khmerowie

SJP.pl

Khmerowie, Khmerzy – naród mieszkający w Kambodży (12,1 mln), Wietnamie (ok. 1 mln), Tajlandii (ok. 1,1 mln), USA, Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii. Posługują się językiem khmerskim z grupy mon-khmer rodziny austroazjatyckiej. Od XV wieku wyznają buddyzm theravada. Główne zajęcia: uprawa zbóż na glebach sztucznie nawadnianych, hodowla, rybołówstwo. U Khmerów kobiety zajmują wysoką pozycję społeczną, dużą rolę odgrywają również klasztory.

Wikipedia

# khoisan

[czytaj: kojsan] rodzina języków afrykańskich, których cechą jest występowanie mlasków, mających status fonemów

SJP.pl

Khoisan – grupa ludów z Afryki Południowej, wyodrębniona na podstawie kryterium lingwistycznego – ludy te posługują się językami khoisan. Do grupy tej zalicza się m.in. Buszmenów, Hotentotów, Sandawe, Damara i Hadzapi, żyjących na rozległych obszarach RPA, Lesotho, Eswatini, Mozambiku, Namibii, Angoli, Botswany i Zimbabwe, a także w środkowej Tanzanii.

Wikipedia

# khon

tajskie widowiska taneczno-dramatyczne, przedstawiające wydarzenia opisane w Ramajanie przy pomocy tańca i pantomimy

SJP.pl

Khon (taj. โขน) – jedna z odmian tradycyjnego tajskiego dramatu dworskiego, opartego na motywach eposu Ramakien. Zgodnie z tradycją aktorami-tancerzami khon mogą być wyłącznie mężczyźni. Cechą charakterystyczną tej formy dramatycznej są maski, określające typ postaci oraz niezwykle bogate stroje.

Wikipedia

# khosa

aglutynacyjny język tonalny z rodziny bantu, jeden z języków urzędowych RPA

SJP.pl

Xhosa albo Khosa − lud zamieszkujący tereny Afryki Południowej, zwłaszcza RPA i Lesotho. W 2017 roku liczebność Xhosa wynosiła ponad 8,8 mln. Lud ten posługuje się językiem xhosa z rodziny bantu.

Do tradycyjnych zajęć Xhosa zalicza się chów bydła i rolnictwo, a także obróbka żelaza i plecionkarstwo. Struktura społeczna opiera się na egzogamicznych klanach o patrylinearnym systemie pokrewieństwa. Poszczególne klany różnią się między sobą kolorami strojów i sposobem przystrajania się paciorkami.

Wikipedia

# khoum

[czytaj: kum] zdawkowa moneta Mauretanii

SJP.pl

Khoum (chum) (od ar. خمس – piąty) – moneta zdawkowa używana w Mauretanii jako 1/5 ugiji (wyjątkowy przypadek oprócz madagaskarskiej iraimbilanji, bez podziału waluty na części dziesiętne lub setne w przypadku monety rozmiennej). Zamiast cyfry na monecie figuruje określenie słowne (خمس).

Wikipedia

# khowar

język wschodniodardyjski, którym posługuje się prawie ćwierć miliona osób na obszarze Pakistanu i Indii; khawar

SJP.pl

# khulna

miasto w Bangladeszu

SJP.pl

Khulna (ben. খুলনা, ang. Khulna) – miasto w południowo-zachodnim Bangladeszu, w delcie Gangesu-Brahmaputry, ośrodek administracyjny prowincji Khulna. Około 1,3 mln mieszkańców (2008). Duży ośrodek przemysłu jutowego, ponadto bawełnianego, papierniczego i olejarskiego. Ośrodek handlu jutą i ryżem. Czwarte co do wielkości miasto kraju.

Wikipedia

# khz

kiloherc

SJP.pl

# ki

dawniej: jaki, który; dziś tylko w potocznych wyrażeniach typu: ki diabeł, po kiego diabła, czorta, licha itp.

SJP.pl

skrótowiec

(1.1) = harc. krąg instruktorski

Wiktionary

- .ki – domena internetowa Kiribati
- Ki – stała inhibicji
- Ki – oznaczenie wzmocnienia prądowego
- Ki – bogini sumeryjska
- Ki – japońska i koreańska wymowa chińskiej nazwy qi
- Ki – album Devin Townsend Project
- Ki – polski film obyczajowy z 2011 roku
- KI – singel Kōshiego Inaby
- Ki – znak japońskich sylabariuszy
- KI – jodek potasu
- KÍ Klaksvík – farerski klub piłkarski

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

źródła.

== KI (język niemiecki.) ==

wymowa.

lp. IPA3|kaˈʔiː.

audio|De-KI.ogg.

znaczenia.

skrót

(1.1) = mot. Kiel → Kilonia

skrótowiec, rodzaj żeński

(2.1) = inform. künstliche Intelligenz → SI, sztuczna inteligencja

odmiana.

(1.1) nieodm.

(2.1)blm. odmiana-rzeczownik-niemiecki

|rodzaj=f

|Mianownik lp = KI

|Dopełniacz lp = KI

|Celownik lp = KI

|Biernik lp = KI

.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: kaˈʔiː

Wiktionary

# kia

[czytaj: kija lub kja] samochód marki Kia

SJP.pl

Kia Corporation (kor. 기아자동차, IPA: [ki.a]) – południowokoreański producent samochodów osobowych, dostawczych i ciężarowych, z siedzibą w Seulu, działający od 1944 roku. Należy do południowokoreańskiego koncernu Hyundai Motor Group.

Wikipedia

# kiachta

miasto w Rosji

SJP.pl

Kiachta (ros. Кяхта, mong. Хиагт, buriacki Хяагта, chiń. upr. 恰克图; chiń. trad. 恰克圖; pinyin Qiàkètú) – miasto w Rosji (Buriacja), przy granicy z Mongolią.

Wikipedia

# kiączyn

Kiączyn – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Kaźmierz.

Wieś szlachecka Kijanczyno położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. Znajduje się tam dwór rodziny Łubieńskich oraz zakład produkcji trawy rolkowej.

Wikipedia

# kiang

podgatunek kułana z rodziny koniowatych

SJP.pl

Kiang tybetański, kiang (Equus kiang) – gatunek dużego ssaka z rodziny koniowatych. Zamieszkuje góry w Tybecie, na wysokości od 4000 do 7000 metrów n.p.m., Nepal, Chiny i Indie. Niektórzy naukowcy klasyfikują go jako podgatunek osła azjatyckiego E. hemionus kiang, jednak - wyniki badań genetycznych wskazują, że kiang jest odrębnym gatunkiem.

Wikipedia

# kiangsi

prowincja w Chinach; Jiangxi, Ciangsi

SJP.pl

Jiangxi (wymowa; chiń. upr. 江西; chiń. trad. 江西; pinyin Jiāngxī; Wade-Giles Chiang-hsi; dosł. „Na Zachód od rzeki Jangcy”) – prowincja ChRL położona w południowo-wschodniej części kraju, rozciągająca się między Jangcy na północy, a górami na południu.

Wikipedia

# kiangsu

prowincja w Chinach; Jiangsu, Ciangsu

SJP.pl

Jiangsu (wymowa chiń. upr. 江苏; chiń. trad. 江蘇; pinyin Jiāngsū; Wade-Giles Chiang-su) – prowincja ChRL położona w środkowej części wschodniego wybrzeża Chin.Jej nazwa pochodzi od Jiangning (Nankin) i Suzhou.

Wikipedia

# kiat

jednostka monetarna Birmy (Myanmaru), 1 kiat = 100 pia; kyat

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) monet. waluta Mjanmy (Birmy)

Wiktionary

Kiat (birm. ကျပ်, IPA tɕaʔ) – jednostka walutowa Mjanmy. 1 kiat = 100 pia.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: cat, AS: ḱat

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kod walutowy: MMK

Wiktionary

# kibel

1. potocznie: toaleta, ubikacja; wucet, wuce, WC, klo, klop, klozet, ustęp, sracz, latryna;
2. potocznie: sedes; klozet, tron, klop, sanitariat;
3. środowiskowo: kubeł na nieczystości;
4. środowiskowo: więzienie; paka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. grub. toaleta albo sam klozet, często zaniedbany

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wiadro, zwykle na odpadki

(1.3) pot. przen. więzienie

(1.4) środ. kolej. jednostka elektryczna serii EN57

(1.5) metrol. przest. dawna jednostka objętości używana w Polsce w górnictwie i hutnictwie;

Wiktionary

Kibel (z niem. Kübel) – dawna jednostka objętości używana w Polsce w górnictwie i hutnictwie (kibel górniczy lub hutniczy). Jeden kibel mieścił w sobie 35 garncy lub 5,596 stóp sześciennych (0,14 m³).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jacyś pijani faceci rozwalili kibel w parkowym szalecie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcibɛl, AS: ḱibel

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiblowanie n., przekiblowanie n.

:: zdrobn. kibelek m.

czas. kiblować ndk., przekiblować dk.

przym. kiblowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) wychodek; pot. klop; grub. sracz

(1.3) kić, mamer, pierdel

Wiktionary

# kibelek

zdrobnienie od: kibel

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od; kibel

Wiktionary

# kibic

1. osoba oglądająca rozgrywki sportowe i dopingująca tych uczestników, z którymi sympatyzuje;
2. przenośnie: osoba wspierająca czyjeś działania; zwolennik, stronnik

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poet. talia

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kształtna kibić jej była trochę za sucha, postawa i ruchy zbyt sztywne i zimne.

Wiktionary

# kibicka

→ kibic

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma żeńska od: kibic

Wiktionary

#### Patrz:

kibic

#### Wymowa:

IPA: ciˈbʲit͡ska, AS: ḱibʹicka

Wiktionary

#### Powiązane:

zob. kibic.

Wiktionary

# kibicki

→ kibic

SJP.pl

#### Patrz:

kibic

# kibicować

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) sympatyzować z kimś, popierać lub wspierać w wysiłku zwykle uczestników rozgrywek sportowych

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Idziemy na stadion, aby kibicować.

(1.1) Której drużynie piłkarskiej kibicujesz?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcibʲiˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: ḱibʹicovać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kibol mos., kibic m., kibicka ż., kibicowanie n.

czas. pokibicować

przym. kibicowski, kibolski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) dopingować

Wiktionary

# kibicowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kibicować.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcibʲit͡sɔˈvãɲɛ, AS: ḱibʹicovãńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kibol mos., kibic

czas. kibicować

przym. kibicowski, kibolski

Wiktionary

# kibicowski

przymiotnik

(1.1) należący do kibica, właściwy kibicowi

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jego wizyta na stadionie związana jest tylko i wyłącznie względami kibicowskimi - twierdzi.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcibʲiˈt͡sɔfsʲci, AS: ḱibʹicofsʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kibol mos., kibic, kibicowanie

czas. kibicować

przym. kibolski

Wiktionary

# kibin

rodzaj pieroga z ciasta drożdżowego, nadziewanego mięsem, przysmak kuchni karaimskiej i litewskiej

SJP.pl

Kibiny (kibin, kar.kybyn l.mn.kybynłar; lit. kibinas, l.mn. kibinai) to rodzaj pieroga z ciasta drożdżowego wielkości ok. 10–15 cm. Farsz mięsny – tradycyjnie z jagnięciny (ze względu religii wyznawanej przez Karaimów) pomieszaną z cebulą. Obecnie są one faszerowane przeróżnymi rodzajami mięs, a nawet tylko z warzywami, grzybami czy z słodkim nadzieniem. Podaje się je najczęściej z czymś do popicia jak np. bulion, zupa, kwaśna śmietana czy kwas chlebowy.

Wikipedia

# kibitka

1. powóz więzienny w carskiej Rosji;
2. namiot ludów koczowniczych w Azji

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. kryty wóz, czasem także na płozach, używany w dawnej Rosji

(1.2) hist. kryty wóz konny używany w carskiej Rosji jako karetka więzienna

Wiktionary

- kibitka – rodzaj wozu używanego w Rosji
- kibitka – namiot azjatyckich koczowników

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Gotów mię jeszcze kazać porwać, bić tym jakimś specjalnym knutem, wywieźć w kibitce na jaki ów Sybir, zakuć w kajdany, a co najmniej kazać tajnym agentom odstawić z naszego Rzymu do Petersburga… (S. Żeromski: Pavoncello)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈbʲitka, AS: ḱibʹitka

Wiktionary

# kibitkowy

przymiotnik od: kibitka

SJP.pl

# kibitnik

motyl, szkodnik drzew liściastych

SJP.pl

# kibitniki

rodzina motyli, obejmująca około 1000 gatunków, których gąsienice żyją na różnych gatunkach drzew liściastych; kibitnikowate

SJP.pl

# kibitnikowate

rodzina motyli, obejmująca około 1000 gatunków, których gąsienice żyją na różnych gatunkach drzew liściastych; kibitniki

SJP.pl

Kibitnikowate (Gracillariidae) – rodzina niewielkich motyli nocnych obejmująca około 1000 gatunków zaliczanych do grupy motyli minujących, czyli żerujących we wnętrzu liści. Żerujące gąsienice tworzą na liściach tak zwane miny, najczęściej komorowe. Wygląd min jest ważną cechą pomagającą w identyfikacji gatunku. Rozpiętość skrzydeł kibitnikowatych mieści się w przedziale 6–20 mm.

Wikipedia

# kibitnikowaty

o cechach kibitnikowatych (rodzina motyli)

SJP.pl

# kibla

strona świata, w którą zwracają się muzułmanie w czasie modlitwy

SJP.pl

Kibla (arab. ‏قبلة‎, qibla – oryginalnie „to, co jest naprzeciwko” i „kierunek, w którym jest się zwróconym”) – kierunek, w którym muzułmanie powinni zwracać się podczas modlitwy. Zwyczaj ten jest starym obyczajem ludów semickich. Obowiązek ten został wyznaczony przez Koran i opisany jest w literaturze teologicznej. W pierwszych latach islamu muzułmanie modlili się w kierunku Jerozolimy. Kierunek ten został przejęty od Żydów i nakazany przez Mahometa wraz z wprowadzeniem obowiązku modlitwy.

Wikipedia

# kiblarz

w gwarze młodzieżowej:
1. uczeń powtarzający klasę;
2. woźny szkolny

SJP.pl

# kiblować

potocznie:
1. przebywać w więzieniu;
2. powtarzać klasę;
3. przebywać długo w tym samym miejscu

SJP.pl

czasownik

(1.1) pot./grub. odsiadywać karę więzienia

(1.2) pot./grub. powtarzać klasę

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Za ten wyskok pójdziesz kiblować na 5 lat.

(1.2) Mój kolega kibluje już drugi rok.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈblɔvat͡ɕ, AS: ḱiblovać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kibel m., kiblowanie n.

czas. odkiblować

Wiktionary

# kiblowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) posp. siedzenie w więzieniu

(1.2) posp. powtarzanie klasy

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌciblɔˈvãɲɛ, AS: ḱiblovãńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kibel m.

czas. kiblować ndk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) siedzenie

(1.2) repetowanie

Wiktionary

# kiblowy

→ kibel

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kiblem, dotyczący kibla

Wiktionary

#### Patrz:

kibel

#### Powiązane:

rzecz. kibel m.

Wiktionary

# kibo

1. najwyższy szczyt górski w Afryce;
2. jeden z 3 wygasłych wulkanów w masywie Kilimandżaro

SJP.pl

- Kibō – moduł Międzynarodowej Stacji Kosmicznej;
- Kibo (Kilimandżaro) – najwyższy szczyt górski w Afryce (5895 m n.p.m.), część masywu Kilimandżaro;

Wikipedia

# kibol

pejoratywnie: fanatyczny kibic określonej drużyny sportowej, często agresywny i ordynarny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) poznań. kibic

(1.2) pot. pejor. kibic, fanatyk jakiejś drużyny, często zachowujący się agresywnie, chuligan stadionowy

Wiktionary

Pseudokibic (inaczej chuligan stadionowy, potocznie kibol, szalikowiec) – osoba związana z subkulturą stadionową, uczestnicząca w zbiorowym naruszaniu prawa na obiektach sportowych, najczęściej na stadionach piłki nożnej. Mianem pseudokibiców określa się również osoby prowokujące do naruszenia prawa (bójek) i uczestniczące w tzw. ustawkach. Naruszają one prawo w sposób zbiorowy, często także zorganizowany (tworzą tzw. bojówki). Za pseudokibiców uważa się najbardziej radykalnych kibiców danego klubu (najczęściej piłkarskiego). W Polsce do pseudokibiców należą najczęściej mężczyźni w wieku od 15 do 25 lat wywodzący się ze środowiska o niskim standardzie społecznym i kulturowym, bez wykształcenia lub z niskim poziomem wykształcenia, bez aspiracji i ambicji życiowych, często związani ze środowiskiem przestępczym. W warunkach polskich pseudokibice towarzyszą prawie każdej drużynie piłkarskiej, nawet w najniżej plasujących się klubach, czasem również w klubach innych niż piłkarskie (np. żużel). W celu uniknięcia odpowiedzialności za popełniane wykroczenia oraz przestępstwa pseudokibice zakładają na twarz kominiarki lub chusty.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Prawdziwy kibol to taki szplin, co cołki tydzień będzie wcinał ino skibki z gzikiem i ślepe ryby. Za uszperane bejmy zaś kupi bilet na Kolejorza

(1.2) Kibole znów zrobili zadymę na meczu.

(1.2) W poradnikowych tekstach dla kibiców wybierających się nad Wisłę przestrzega się więc szczególnie przed tutejszymi kibolami.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcibɔl, AS: ḱibol

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kibic m., kibicka ż., kibicowanie n.

czas. kibicować ndk.

przym. kibicowski, kibolski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) pseudokibic

Wiktionary

# kibolizacja

nadawanie czemuś cech agresywnych i prowokacyjnych

SJP.pl

# kibolka

→ kibol

SJP.pl

#### Patrz:

kibol

# kibolski

→ kibol

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pot. pejor. związany z kibolami, dotyczący kiboli

Wiktionary

#### Patrz:

kibol

#### Powiązane:

rzecz. kibic m., kibol m., kibicowanie n.

czas. kibicować ndk.

przym. kibicowski

Wiktionary

# kibolstwo

pejoratywnie:
1. agresywne i ordynarne zachowanie charakterystyczne dla fanatycznych kibiców określonej drużyny sportowej;
2. ogół kiboli

SJP.pl

# kibuc

wspólnota żydowska w Izraelu, oparta na wspólnej własności ziemi, wspólnej pracy i odpowiedzialności materialnej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Mam na imię Sara i pochodzę z kibucu spod Jerozolimy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcibut͡s, AS: ḱibuc

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kibucnik m., kibucyzm m.

przym. kibucowy

Wiktionary

# kibucniczka

→ kibucnik

SJP.pl

#### Patrz:

kibucnik

# kibucnik

pracownik kibucu

SJP.pl

# kibucowy

→ kibuc

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do kibucu, związany z kibucem

Wiktionary

#### Patrz:

kibuc

#### Powiązane:

rzecz. kibuc m., kibucnik m.

Wiktionary

# kic

w gwarze szkolnej, rzadko: zły stopień, jedynka; pała, lufa, gała

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. slang. więzienie, areszt

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jutro wychodzę z kicia.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cit͡ɕ, AS: ḱić

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) więzienie, areszt, kibel, mamer

Wiktionary

# kicać

1. najczęściej o zającu, króliku: poruszać się w charakterystyczny dla siebie sposób, skakać, przypadając do ziemi; przysiadać;
2. rzadziej: skakać

SJP.pl

czasownik niedokonany

(1.1) o zającu, króliku: skakać z ugiętych nóg drobnymi skokami

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zając kica przez las.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcit͡sat͡ɕ, AS: ḱicać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kicanie n., kicnięcie n.

czas. kicnąć dk.

wykrz. kic

Wiktionary

# kicanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kicać.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kicać ndk.

wykrz. kic

Wiktionary

# kicha

1. zgrubienie od kiszka
2. potocznie: niezręczna sytuacja, bałagan, porażka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) posp. zgrub. kiszka

(1.2) posp. kłopotliwa sytuacja

forma czasownika.

(2.1) 3os. lp. ter. kichać

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcixa, AS: ḱiχa

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) kaszana, kompromitacja

Wiktionary

# kichać

gwałtownie wyrzucać powietrze na skutek podrażnienia śluzówek w nosie przez drobne ciała obce

SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. kichnąć)

(1.1) gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

(1.2) pot. przen. lekceważyć coś

(1.3) pot. o pojeździe wydawać przerywane dźwięki

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ojej, cały czas kichasz! Musisz być chory!

(1.2) Na taką pomoc to ja kicham!

(1.3) Motor przeraźliwie kichał i za nic w świecie nie mogliśmy ruszyć.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcixat͡ɕ, AS: ḱiχać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kichnięcie n., kichanie n.

czas. kichnąć dk., przekichać dk.

ims. zakichany

przym. zakichany

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) bagatelizować, bimbać, gwizdać

(1.3) parskać, prychać

Wiktionary

# kichacz

potocznie:
1. nos; kinol, kinal, niuch;
2. osoba, która często kicha

SJP.pl

# kichanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kichać.

Wiktionary

Kichanie (reakcja odruchowa) – gwałtowne wypuszczenie powietrza z płuc w celu przeczyszczenia nosa; objaw nieżytów nosa (kataru) i gardła, alergii, podrażnienia błony śluzowej nosa lub nagłej ekspozycji na światło. Występuje u niektórych zwierząt, w tym u człowieka.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Po zastosowaniu miejscowym ksylometazoliny może wystąpić pieczenie, suchość błony śluzowej albo kichanie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈxãɲɛ, AS: ḱiχãńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kichnięcie n., kichawiec m.

czas. kichać ndk., kichnąć dk.

Wiktionary

# kichawa

potocznie: nos; kinol, kinal

SJP.pl

# kichawiec

sabadyla, sabadyl;
1. cebulkowa roślina z rodziny liliowatych;
2. wyciąg octowy lub etanolowy z nasion tej rośliny

SJP.pl

# kichererbsenmehl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) spoż. mąka z ciecierzycy

Wiktionary

# kichnąć

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. kichać)

(1.1) dokonany od|kichać.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcixnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: ḱiχnõńć

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kichnięcie n., kichanie n.

czas. kichać ndk.

Wiktionary

# kichnięcie

rzeczownik odczasownikowy, rodzaj nijaki

(1.1) gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem

Wiktionary

Kichanie (reakcja odruchowa) – gwałtowne wypuszczenie powietrza z płuc w celu przeczyszczenia nosa; objaw nieżytów nosa (kataru) i gardła, alergii, podrażnienia błony śluzowej nosa lub nagłej ekspozycji na światło. Występuje u niektórych zwierząt, w tym u człowieka.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Po siódmym kichnięciu stwierdziłam, że chyba jednak jestem chora.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kichanie n.

czas. kichać ndk., kichnąć dk.

Wiktionary

# kici

wołanie, zwykle powtórzone kilkakrotnie, mające na celu przywabienie kota

SJP.pl

wykrzyknik

(1.1) zob. kici, kici.

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(2.1) D., C. i Ms. lp. od: kicia

Wiktionary

#### Patrz:

kicia

# kicia

pieszczotliwie o kocie; kiciunia, kiciuś, kocina, kociak

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) zwyczajowe imię nadawane kotkom (samicom kota)

Wiktionary

#### Patrz:

kicia

#### Przykłady

(1.1) Nasza Kicia umie sobie otworzyć drzwi lodówki.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcit͡ɕa, AS: ḱića

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiciuś m., kicia ż., kiciunia ż.

:: zdrobn. Kiciunia

wykrz. kici, kici

Wiktionary

# kiciaczek

kocia, kociak, kociaczek;
1. pieszczotliwie o kocie; kiciunia, kiciuś, kocina;
2. potocznie: młoda, ładna dziewczyna; cizia, kizia, towar

SJP.pl

# kiciak

nazwisko polskie

SJP.pl

# kiciarz

1. w gwarze miejskiej: osoba przebywająca w więzieniu
2. potocznie: kłamca, oszust; bajerant

SJP.pl

# kicik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kit

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kit m.

Wiktionary

# kicin

3 miejscowości w Polsce:

- Kicin – wieś w woj. lubelskim, w pow. chełmskim, w gminie Białopole
- Kicin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Ojrzeń
- Kicin – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Czerwonak

Wikipedia

# kiciński

nazwisko

SJP.pl

- Kiciński Hrabia − polski herb hrabiowski, nadany wraz z tytułem w Galicji.

- Kiciński/Kicińska – polskie nazwisko, które nosili między innymi:
  - Adam Kiciński (1872–1959) – polski oficer, podpułkownik kawalerii cesarskiej i królewskiej armii, generał brygady Wojska Polskiego
  - Adam Kiciński (ur. 1969) – polski przedsiębiorca
  - Andrzej Kiciński (1938–2008) – polski architekt i urbanista
  - Andrzej Kiciński (ur. 1965) – polski duchowny, dr hab. nauk teologicznych,
  - Anna Rosel-Kicińska (zm. 2020) – polska dziennikarka, działaczka harcerska, komendantka Chorągwi Łódzkiej ZHP (1963–1968)
  - Barbara Kicińska-Kamińska (1929–2021) – polska piosenkarka
  - Bogna Kicińska (ur. 1984) − polska wokalistka, kompozytorka, aranżerka i skrzypaczka
  - Bruno Kiciński (1797–1844) – hrabia, dziennikarz, publicysta, redaktor, wydawca, poeta i tłumacz
  - Jan Kiciński (ur. 1948) – polski mechanik, energetyk, profesor nauk technicznych
  - Jacek Kiciński (ur. 1968) – polski duchowny rzymskokatolicki, klaretyn, profesor nauk teologicznych, biskup pomocniczy wrocławski
  - Krzysztof Kiciński (ur. 1938) – polski profesor socjologii.
  - Magdalena Kicińska (ur. 1987) – polska dziennikarka, pisarka i poetka
  - Michał Kiciński (ur. 1974) – polski przedsiębiorca, współzałożyciel (obok Marcina Iwińskiego) spółki CD Projekt
  - Pius Kiciński (1752–1828) – hrabia, publicysta, poeta, kasztelan połaniecki, senator kasztelan Królestwa Polskiego
  - Tadeusz Kiciński (1929–1988) – polski profesor nauk technicznych
  - Tomasz Kiciński (1806–1882) – żołnierz, oficer powstania listopadowego, właściciel ziemski
  - Włodzimierz Kiciński (ur. 1958) – polski menedżer i bankowiec
  - Zbigniew Kiciński (1953–2011) – polski komandor, inżynier nawigator, dowódca jednostek i oficer sztabowy Marynarki Wojennej

  Wikipedia

# kicior

nazwisko

SJP.pl

# kiciorować

czasownik

(1.1) środ. więz. myć, czyścić

(1.2) środ. więz. wypowiadać słowa unieważniające „zastawkę”

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcit͡ɕɔˈrɔvat͡ɕ, AS: ḱićorovać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kicior m., kiciorowanie n.

Wiktionary

# kiciorowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kiciorować.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kiciorować ndk.

Wiktionary

# kiciu

potocznie: więzienie; ciupa, pierdel, mamer, paka, pudło

SJP.pl

# kiciunia

pieszczotliwie o kocie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. pieszcz. kot, mały kotek

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W koszyku baraszkowały cztery kiciunie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kicia ż., kiciuś m., Kicia ż.

wykrz. kici, kici

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kiciuś, kicia

Wiktionary

# kiciuniu

pieszczotliwie o kocie

SJP.pl

# kiciuś

pieszczotliwie o kocie; kiciunia, kicia, kocina, kociak

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. pieszcz. kot, mały kotek

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kiciuś zajął należne mu miejsce na kolanach swej pani.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcit͡ɕüɕ, AS: ḱićüś

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: fż. kicia ż.

wykrz. kici, kici

przysł. kocio

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kicia

Wiktionary

# kick

[czytaj: kik] tymczasowe usunięcie użytkownika Internetu z czatu, forum lub serwera

SJP.pl

- Kick – szósty album studyjny australijskiego zespołu rockowego INXS
- Kick – indyjski film z 2014
- Kick – indyjski film z 2009
- Kick – australijski serial z 2007
- Kick Strach się bać – amerykański animowany serial telewizyjny z 2010

Wikipedia

# kick-bokser

[czytaj: kikbokser] osoba płci męskiej uprawiająca kick boxing (kick-boxing); kick-boxer, kick bokser, kickbokser, kick boxer

SJP.pl

# kick-boxer

[czytaj: kikbokser] osoba płci męskiej uprawiająca kick boxing (kick-boxing); kick-bokser, kick bokser, kickbokser, kick boxer

SJP.pl

# kick-boxing

sport walki, w którym zadaje się bokserskie ciosy pięścią, jak i kopnięcia; kickboxing, kick boxing

SJP.pl

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sport. rodzaj sztuki walki

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zapisałem się na treningi kick-boxingu w domu kultury.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciɡ‿ˈbɔksʲĩŋk, AS: ḱig‿boksʹĩŋk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kick boxing mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

(1.1) dyscyplina

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. kick boxing mrz.

frazeologia.

etymologia.

etym|ang|kick-boxing.

uwagi.

(1.1) inna pisownia kick-boxing

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|kick boxing.

źródła.

== kick-boxing (język angielski.) ==

thumb|a kick-boxing (1.1)

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik niepoliczalny

(1.1) sport. kick-boxing

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

(1.1) kick-boxing class

synonimy.

Wiktionary

# kićkać

potocznie:
1. mieszać, gmatwać; mącić, wikłać;
2. odbywać stosunek seksualny; bzykać, dymać, pieprzyć;
3. kićkać się - o myślach: mieszać się, gmatwać się

SJP.pl

# kickbokser

[czytaj: kikbokser] osoba płci męskiej uprawiająca kick boxing (kick-boxing); kick-bokser; kick bokser; kick-boxer; kick boxer

SJP.pl

# kickbokserka

→ kickbokser; kick bokserka

SJP.pl

# kickboxing

sport walki, w którym zadaje się bokserskie ciosy pięścią, jak i kopnięcia; kick boxing, kick-boxing

SJP.pl

Kick-boxing, także kick boxing – dyscyplina sportowa (sport walki), w której walczy się stosując zarówno bokserskie ciosy pięścią, jak i kopnięcia. Sport rozwijający w sposób holistyczny umiejętności fizyczne takie jak: siła, szybkość, wytrzymałość, gibkość, poczucie rytmu. Dodatkowo rozwijający cechy psychiczne m.in.: panowanie nad stresem, poczucie własnej wartości, czy pewność siebie.

Wikipedia

# kickboxingowy

przymiotnik od: kickboxing (kick-boxing)

SJP.pl

# kicker

kicker – niemiecki magazyn sportowy, zajmujący się głównie piłką nożną. Redaktorem naczelnym jest od 1988 Rainer Holzschuh.

Pierwszy numer ukazał się 14 lipca 1920. Wtedy to Walther Bensemann w Konstancji założył Kickera. Siedziby redakcji mieściły się w Stuttgarcie i Ludwigshafen am Rhein. Na stałe została przeniesiona do Norymbergi. Po zawieszeniu wydawania Kickera jesienią 1944 wydawnictwo Olympia zaczęło wydawać tygodnik Sport (od stycznia 1948 Sportmagazin, od 1953 dwa razy w tygodniu). W 1951 w Monachium wydawanie Kickera zostało wznowione. W 1968 Olympia wykupiła norymberskie wydawnictwo i połączyła je ze swoim Sportmagazin, który ukazuje się od tego czasu pod nazwą Kicker. Nakład wydania poniedziałkowego wynosi 244 000 wydrukowanych egzemplarzy, a czwartkowego 220 000 (dane na styczeń 2005).

Wikipedia

# kicki

[czytaj: kik] tymczasowe usunięcie użytkownika Internetu z czatu, forum lub serwera

SJP.pl

Kicki – polskie nazwisko.

- Ferdynand Onufry Kicki (1715–1797) – polski biskup, arcybiskup metropolita lwowski.
- Józef Kicki (1826/1827–1909) – dyrektor C. K. Wyższej Szkoły Realnej w Tarnopolu.
- Kajetan Ignacy Kicki (1740–1812) – polski biskup, arcybiskup metropolita lwowski.
- Ludwik Kicki herbu Gozdawa (1791–1831) – polski generał, hrabia, szambelan dworu królewskiego Mikołaja I Romanowa.
- Onufry Kicki herbu Gozdawa (1750–1818) – szambelan, koniuszy wielki koronny.

Wikipedia

# kicksy

potocznie: obuwie sportowe do codziennego użytku; sneakersy

SJP.pl

# kicnąć

zwykle o zającu, króliku: pobiec, skoczyć, przypadając do ziemi

SJP.pl

# kicnięcie

zwykle o zającu, króliku: pobiec, skoczyć, przypadając do ziemi

SJP.pl

# kicz

1. wytwór o małej wartości artystycznej; chała, szmira;
2. brak gustu - poczucia piękna; bezguście;
3. przedmiot wykonany bez gustu; bezguście

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kult. brak poczucia piękna

(1.2) kult. mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

Wiktionary

Kicz (z niem. Kitsch – lichota, tandeta, bubel) – utwór lub rzecz o miernej wartości, schlebiający popularnym gustom, który w opinii krytyków sztuki i innych artystów nie posiada wartości artystycznej.

Określanie czegoś kiczem wskazuje odbiorcy brzydotę i lichość oraz małą wartość artystyczną tak nazwanego dzieła, wykonanego z pewnym przepychem, ale zupełnie pozbawionego gustu: przedmiotu, kompozycji plastycznej, utworu literackiego czy muzycznego, filmu itp. Kicz jest określeniem silnie pejoratywnym i często kontrowersyjnym. To, co dla jednych jest kiczem, przez innych może być uznane za wartościową sztukę. Określenie to powstało ok. 1870 r. w monachijskich kołach malarskich i pierwotnie dotyczyło tylko obrazów.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Ze wszystkich stron zalewa nas ten kicz na warszawskich ulicach.

(1.2) Klepał biedę, bo nikt nie chciał tych jego kiczy kupować.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cit͡ʃ, AS: ḱič

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiczowatość ż.

przym. kiczowaty

przysł. kiczowato

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) bezguście

(1.2) ramota, szmira, bezguście

Wiktionary

# kicza

nazwisko

SJP.pl

# kiczarowo

Kiczarowo (niem. Kitzerow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Stargard na Równinie Nowogardzkiej, 4 km na północny wschód os Stargardu, pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1628 roku.

Wikipedia

# kiczarz

osoba tworząca przedmioty o małej wartości artystycznej; pacykarz, lichy malarz

SJP.pl

# kicze

1. wytwór o małej wartości artystycznej; chała, szmira;
2. brak gustu - poczucia piękna; bezguście;
3. przedmiot wykonany bez gustu; bezguście

SJP.pl

Kicze (Quiché) – grupa etniczna zamieszkująca tereny środkowej i zachodniej Gwatemali, odłam Majów. W 1990 ich liczebność wynosiła ok. 900 tysięcy. Posługują się językiem kicze z rodziny majańskiej. W czasach prekolumbijskich tworzyli rozwiniętą cywilizację, w XVI wieku podbici przez Hiszpanów.

Wikipedia

# kiczka

drewienko do gry w kiczki

SJP.pl

- Kiczka (nakrycie głowy)
- Kiczka (budownictwo)

Wikipedia

# kiczki

rodzaj gry podobnej do palanta, w której wybija się krótki kołek zaostrzony z dwóch stron

SJP.pl

W Polsce

- Kiczki Drugie
- Kiczki Pierwsze
- Kiczki – gromada

Wikipedia

# kiczowato

przysłówek

(1.1) w sposób kiczowaty

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wygląda to dość kiczowato, ale widać, że lokal jest pierwszorzędny, muzyka dobra, młody człowiek przyjemnym głosem towarzyszy orkiestrze, śpiewając po angielsku.

(1.1) W holu stała kiczowato upstrzona choinka.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kicz mrz., kiczowatość ż.

przym. kiczowaty

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) tandetnie

Wiktionary

# kiczowatość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co kiczowate

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Graffiti charakteryzowała wulgarna kiczowatość.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kicz mrz.

przym. kiczowaty

przysł. kiczowato

Wiktionary

# kiczowaty

lichy, tandetny, o cechach kiczu

SJP.pl

przymiotnik jakościowy

(1.1) szt. taki, który jest wyrazem kiczu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jakiś nowobogacki wybudował tu kiczowatą willę.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcit͡ʃɔˈvatɨ, AS: ḱičovaty

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kicz mrz., kiczowatość ż.

przysł. kiczowato

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) beznadziejny, do niczego, jarmarczny, marny; pot. kiepski; pot. slang. obciachowy, przypałowy; przen. wulg. gówniany

Wiktionary

# kiczowie

plemię Indian w Gwatemali; Kicze

SJP.pl

# kiczowy

→ kicz; kiczowaty

SJP.pl

# kiczua

język plemienia Kiczua (Keczua); keczua

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki

(1.1) jęz. język Indian Kiczua;

Wiktionary

- Keczua – Indianie zamieszkujący płn.-zach. regiony Ameryki Południowej
- keczua – język Indian Keczua
- Quechua – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych
- Quechua – marka sprzętu turystycznego firmy Decathlon

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Do zapisu kiczua stosuje się alfabet łaciński

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kiczua m./n., Kiczuanka ż.

przym. kiczuański

Wiktionary

# kiczuanka

przedstawicielka plemienia indiańskiego w Ameryce Południowej; Keczuanka

SJP.pl

# kiczuański

dotyczący Kiczuów (Keczuów), właściwy Kiczuom (Keczuom); keczuański

SJP.pl

# kiczuowie

plemię indiańskie w Ameryce Południowej; Kiczua; Keczua

SJP.pl

# kiczyce

Kiczyce (cz. Kyčice, niem. Kitschitz) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Skoczów. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego, geograficznie zaś leży w regionie Dolina Górnej Wisły, będącej częścią Kotliny Oświęcimskiej. Powierzchnia sołectwa wynosi 730 ha, a liczba ludności 983, co daje gęstość zaludnienia równą 134,7 os./km².

Wikipedia

# kiczyjka

członkini plemienia Indian w Gwatemali

SJP.pl

# kiczyjski

→ Kiczowie, → Kicze

SJP.pl

#### Patrz:

Kiczowie, → Kicze

# kiczyński

nazwisko

SJP.pl

# kida

1. w gwarze lwowskiej: rzucać, rozrzucać;
2. w gwarze śląskiej: brudzić, plamić;
3. potocznie: padać, kapać

SJP.pl

Kida, właściwie Orhidea Latifi (ur. 21 grudnia 1997 w Orahovacu) – kosowska piosenkarka.

Wikipedia

# kidać

1. w gwarze lwowskiej: rzucać, rozrzucać;
2. w gwarze śląskiej: brudzić, plamić;
3. potocznie: padać, kapać

SJP.pl

# kidawa

nazwisko

SJP.pl

# kidałowice

Kidałowice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Pawłosiów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Wikipedia

# kidiland

seria zabawek dla dzieci

SJP.pl

# kidnaper

przestępca porywający dzieci (rzadziej osoby dorosłe) dla okupu; kidnapper

SJP.pl

Kidnaper (tytuł oryg. Bang fei) – singapurski dreszczowiec akcji w reżyserii Kelvina Tonga, którego premiera odbyła się 10 marca 2010 roku.

W 2010 roku podczas 14. edycji Puchon International Fantastic Film Festival Kelvin Tong był nominowany do nagrody Best of Puchon.

Wikipedia

# kidnaperka

→ kidnaper

SJP.pl

#### Patrz:

kidnaper

# kidnaperski

dotyczący kidnaperstwa

SJP.pl

# kidnaperstwo

porywanie dzieci lub osób dorosłych w celu wymuszenia okupu; kidnaping

SJP.pl

# kidnaping

porywanie dzieci lub osób dorosłych w celu wymuszenia okupu; kidnaperstwo

SJP.pl

# kidnapingowy

dotyczący kidnapingu, kidnaperstwa

SJP.pl

# kidnapper

[czytaj: kidnaper] przestępca porywający dzieci (rzadziej osoby dorosłe) dla okupu; kidnaper

SJP.pl

# kidsband

[czytaj: kidsbend] popowa grupa wokalna, rzadziej wokalno-instrumentalna, składająca się z dzieci dobranych w taki sposób, aby podobały się jak największej liczbie słuchaczy, zwłaszcza dziecięcych; kids band

SJP.pl

# kidult

[czytaj: kidolt] osoba dorosła zachowująca się w sposób niedojrzały; dzieciorosły, nastorosły

SJP.pl

Wikipedia

# kidusz

w judaizmie: błogosławieństwo odmawiane nad winem w czasie uroczystych posiłków

SJP.pl

Kidusz (hebr. קידוש, poświęcenie) – modlitwa zmawiana przez wyznawców judaizmu nad kielichem wina jako forma uświęcenia szabatu zgodna z przykazaniami Dekalogu: Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić (Wj 20,8). Kidusz jest modlitwą na rozpoczęcie szabatu. Zmawia się go w formie błogosławieństwa nadchodzącego święta.

Wikipedia

# kiduszowy

przymiotnik od: kidusz

SJP.pl

# kidzina

wał plażowy składający się ze szczątków organicznych (roślin, muszli) naniesionych przez fale morskie

SJP.pl

Kidzina – wał plażowy utworzony przez organiczne szczątki wyrzucone przez fale na brzeg morza. Składa się głównie ze szczątków wodorostów morskich. Oprócz tego może zawierać szczątki zwierzęce, np. martwe ryby lub meduzy, muszle, a także bursztyn i szczątki pochodzące pierwotnie z lądu (np. drewno, szczątki lądowych bezkręgowców).

Wikipedia

# kie

1. Klub Integracji Europejskiej;
2. Katedra Informacji Ekonomicznej

SJP.pl

zaimek

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kiedy

spójnik

(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jeśli, jeżeli

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński|kiej.

Wiktionary

# kieca

kiecka;
1. potocznie: sukienka;
2. dawniej:
a) suknia kobieca;
b) żołnierski płaszcz, suknia na zbroję;
c) koc, gunia, sukmana

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zgrub. od: kiecka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiecka ż.

Wiktionary

# kiecczyna

potocznie: licha sukienka, kiecka

SJP.pl

# kiecka

potocznie: sukienka; kieca

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. sukienka

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. spódnica

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Dziewczyny pokazały się na balu w takich samych kieckach.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛt͡ska, AS: ḱecka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: zgrub. kieca ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) sukienka; gw-pl|Górny Śląsk|kecka.

(1.2) spódnica; gw-pl|Górny Śląsk|kecka.

Wiktionary

# kieda

zaimek nieokreślony

(1.1) gw-pl|Mazury. kiedyś

Wiktionary

# kiedacz

nazwisko

SJP.pl

# kiedra

1. gatunek sosny; limba;
2. regionalnie: modrzew

SJP.pl

# kiedrowice

Kiedrowice (kaszub. Czedrowice lub też Czedréce, niem. Kiedrau, dawniej Kedrowitz) – wieś kaszubska w Polsce na Równinie Charzykowskiej w rejonie Kaszub zwanym Gochami położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Lipnica, nad Jeziorem Kiedrowickim. Siedziba sołectwa Kiedrowice w którego skład wchodzi Karcz, Ptaszewo, Sierzywk i Wielgoszcz.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Wikipedia

# kiedrowicz

nazwisko

SJP.pl

# kiedrowo

Kiedrowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Wągrowiec.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Wikipedia

# kiedrowski

nazwisko

SJP.pl

Kiedrowski (Lew-Kiedrowski, Loewe-Kiedrowski, Lew odmienny) – kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Lew.

Wikipedia

# kiedrzyn

Miejscowości

- Kiedrzyn – wieś w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim, w gminie Wyśmierzyce
- Kiedrzyn – wieś w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Gózd

Części miejscowości

- Kiedrzyn – dzielnica Częstochowy

Wikipedia

# kiedy

1. zaimek zastępujący określenie czasu;
2. spójnik wprowadzający zdanie czasowe;
3. spójnik łączący zdania o treści przeciwstawnej;
4. jeżeli; skoro

SJP.pl

zaimek

(1.1) …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia

(1.2) …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia

spójnik

(2.1) …służący do rozpoczęcia zdania podrzędnego oznaczającego przyczynę, warunek czegoś

(2.2) …służący do łączenia zdań o treści przeciwstawnej

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kiedy będzie obiad?

(1.2) Kiedy skończysz odrabiać pracę domową, to będziesz mógł iść się pobawić.

(1.2) Był już świt, kiedy powrócił do domu.

(2.1) Kiedy jesteś tak mądry, radź sobie sam.

(2.2) Mógłbyś być prymusem, kiedy nie chcesz się uczyć.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛdɨ, AS: ḱedy

Wiktionary

#### Powiązane:

(1.1-2) zaimek kiedyś, kiedykolwiek

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gdy; podczas, gdy, reg. śl. kie.

(1.2) jeżeli, jeśli, gdy

Wiktionary

# kiedykolwiek

w dowolnym bliżej nieokreślonym momencie

SJP.pl

przysłówek

(1.1) w dowolnym, nieokreślonym czasie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ale czy kiedykolwiek naprawdę przejmowałem się „czarnymi”, „białymi” i Indianami?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk, AS: ḱedykolvʹi ̯ek

Wiktionary

# kiedyś

w czasie nieokreślonym, którego mówiący nie może lub nie chce zidentyfikować

SJP.pl

zaimek nieokreślony

(1.1) w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

Wiktionary

Kiedyś – album kompilacyjny Mieczysława Szcześniaka, wydany w 23 marca 2002 roku nakładem wytwórni płytowej EMI Music Poland. Album zawiera 18 kompozycji wokalisty, w tym utwór „Dumka na dwa serca” wykonywany w duecie wraz z Edytą Górniak, będący soundtrackiem filmu Ogniem i mieczem w reżyserii Jerzego Hoffmana.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Czy byłeś kiedyś we Wrocławiu?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛdɨɕ, AS: ḱedyś

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. kiedy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pewnego razu; reg. śl. kesik, kiejś, kedyś.

Wiktionary

# kiedyż

inaczej kiedy

SJP.pl

# kiej

zaimek

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kiedy

Wiktionary

# kiejda

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Poznań. kieszeń

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kitram bejmy do kiejdy. → Chowam pieniądze do kieszeni.

Wiktionary

# kiejdański

przymiotnik od: Kiejdany

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący Kiejdan, związany z Kiejdanami

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jak wiadomo, w roku 1655 ugodę kiejdańską poparli nie tylko jej kalwińscy inicjatorzy (Bogusław i Janusz Radziwiłłowie), lecz i wielu katolików, powiązanych z tym potężnym rodem magnackim.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kiejdany nmos.

Wiktionary

# kiejdany

miasto na Litwie

SJP.pl

Kiejdany (lit. Kėdainiai wymowa, niem. Kedahnen) – miasto w centralnej Litwie nad rzeką Niewiażą, dawna polska rezydencja magnacka. Położone w okręgu kowieńskim, centrum administracyjne rejonu kiejdańskiego. W 2022 roku miasto liczyło 23 051 mieszkańców.

Wikipedia

# kiejś

przysłówek

(1.1) gw-pl|kielecka i żywiecka. kiedyś, niegdyś

Wiktionary

# kiejstut

imię męskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

- Kiejstut – wielki książę litewski
- Kiejstut – imię

Wikipedia

# kiejstutowicz

nazwisko

SJP.pl

# kiejstutowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kiejstuta lub z nim związany

SJP.pl

# kiekrz

- Kiekrz – część Poznania
  - Kiekrz – stacja kolejowa tamże
- Kiekrz – wieś w województwie wielkopolskim
- Kiekrz – gromada

Wikipedia

# kiekrzański

przymiotnik od: Kiekrz

SJP.pl

# kiel

dawniej w gwarze lwowskiej: brzoskiew; kel

SJP.pl

Belgia:

- Kiel – dzielnica Antwerpii

Niemcy:

- Kiel – nazwa miasta Kilonia w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn
- Kiel – szczyt górski w Vogtland

Miejscowości w USA:

- Kiel – miasto w stanie Wisconsin, w hrabstwie Manitowoc

Wikipedia

# kielak

nazwisko

SJP.pl

# kielar

- Bartłomiej Kielar (1981-), wokalista
- Bronisław Kielar (1945-), inżynier, nauczyciel, działacz sokoli
- Edward Kielar (1892-1940), oficer Wojska Polskiego
- Magdalena Kielar (1979-), modelka, aktorka
- Marzanna Bogumiła Kielar (1963-), poetka, pedagog
- Piotr Kielar (1968-), reżyser, scenarzysta, operator, aktor
- Wiesław Kielar (1919-1990), operator filmowy
- Wojciech Kielar, budowniczy architekt

Wikipedia

# kielarka

maszyna do ścinania kantu linii

SJP.pl

# kielce

miasto w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce, stolica województwa świętokrzyskiego;

Wiktionary

Kielce – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodniej Polsce, stolica województwa świętokrzyskiego. Położone w Górach Świętokrzyskich, nad rzeką Silnicą, historycznie w Małopolsce. Centralny ośrodek aglomeracji kieleckiej, stanowi regionalne centrum gospodarcze, naukowe, kulturalne oraz wystawienniczo-targowe. W mieście mieszka 180 537 osób.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Legenda wiąże powstanie Kielc z Mieszkiem, synem Bolesława Szczodrego.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛlt͡sɛ, AS: ḱelce

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kieleckie n., kielczanin mos., kielczanka ż., Kielecczyzna ż., Kielczanin mos., Kielczanka ż.

przym. kielecki, podkielecki

Wiktionary

# kielchinów

Kielchinów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Bełchatów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Wikipedia

# kielczaneczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: kielczanka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kielczanka ż.

Wiktionary

# kielczanin

mieszkaniec Kielc

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Kielc

(1.2) osoba pochodząca z Kielc, urodzona w Kielcach

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Defensywa kielczan zapłaciła wysoką cenę za nieudaną pułapkę ofsajdową […].

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛlˈt͡ʃãɲĩn, AS: ḱelčãńĩn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kielce nmos., Kielczanin m., Kielczanka ż., Kielecczyzna ż.

:: fż. kielczanka ż.

przym. kielecki

Wiktionary

# kielczanka

mieszkanka Kielec

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kielc

(1.2) kobieta pochodząca z Kielc, urodzona w Kielcach

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛlˈt͡ʃãnka, AS: ḱelčãnka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kielce nmos., Kieleckie n., Kielecczyzna ż., Kielczanin m., Kielczanka ż.

:: zdrobn. kielczaneczka ż.

:: fm. kielczanin m.

przym. kielecki

Wiktionary

# kielczyk

nazwisko

SJP.pl

# kielecczyzna

region w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. region wokół Kielc

Wiktionary

Województwo świętokrzyskie – jednostka podziału administracyjnego w południowej części centralnej Polski. Województwo obejmuje obszar 11 710,50 km² i zamieszkuje je ok. 1,2 mln osób. Jest jednym z 16 województw utworzonych w 1999 roku. W przybliżeniu obejmuje większą część obszaru dawnego województwa kieleckiego, część tarnobrzeskiego (obecne powiaty opatowski, sandomierski i staszowski) oraz skrawki radomskiego, piotrkowskiego i częstochowskiego.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wakacje spędziła u babki na Kielecczyźnie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kielce lm nm., kielczanin mos., kielczanka ż., Kielczanin mos., Kielczanka ż., Kieleckie n.

przym. kielecki

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Kieleckie

Wiktionary

# kielecki

przymiotnik od: Kielce, Kieleckie (Kielecczyzna)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) pochodzący z Kielc lub Kieleckiego, dotyczący Kielc lub Kielecczyzny

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kielecka policja poszukuje cinkciarza, który oszukał mieszkańca Kielc i odkupił od niego dolary, płacąc fałszywymi złotówkami. (z Internetu)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛˈlɛt͡sʲci, AS: ḱelecʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kielce lm nm., kielczanin mos., kielczanka ż., Kielczanin mos., Kielczanka ż., Kielecczyzna ż., Kieleckie n.

Wiktionary

# kieleckie

przymiotnik od: Kielce, Kieleckie (Kielecczyzna)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) region kielecki, województwo świętokrzyskie (dawniej - kieleckie)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛˈlɛt͡sʲcɛ, AS: ḱelecʹḱe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kielczanka ż., Kielecczyzna ż., Kielce nmos.

przym. kielecki

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Kielecczyzna

Wiktionary

# kielich

1. naczynie do picia alkoholu; kielon;
2. zawartość tego naczynia;
3. korona niektórych kwiatów kształtem przypominająca kielich (naczynie);
4. wolne lub zrośnięte listki okalające pąk kwiatowy, a następnie owoc;
5. rozszerzony koniec rury, do którego wkłada się inną rurę

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce;

(1.2) pot. korona niektórych kwiatów przypominająca kielich (1.1)

(1.3) bot. listki okalające kwiat, a później również owoc;

(1.4) techn. nieco rozszerzony koniec rury, w który można włożyć inną rurę

(1.5) med. jeden z elementów anatomicznych budowy nerki

Wiktionary

- kielich (botanika)
- Kielich (liturgia)
- kielich (naczynie)
- Kielich (powieść)
- Kielich (ściana wspinaczkowa w Lubinie)
- struktura anatomiczna w nerce
- Pseudonim artystyczny Krzysztofa Kieliszkiewicza, basisty zespołu rockowego Lady Pank

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na dnie kielicha zostało jeszcze trochę wina.

(1.2) Bąk wlazł do kielicha i zaczął opijać się nektarem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛlʲix, AS: ḱelʹiχ

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kielichowiec m., kielichowcowate nmos., kielichowate nmos.

:: zdrobn. kieliszek m.

przym. kielichowy, kielichowaty, kielichowcowaty, kieliszkowaty

przysł. kielichowato

Wiktionary

# kielichowate

typ bezkręgowców

SJP.pl

Wikipedia

# kielichowaty

1. podobny kształtem do kielicha;
2. o cechach kielichowatych (typ bezkręgowców)

SJP.pl

przymiotnik jakościowy

(1.1) przypominający kielich, w kształcie kielicha

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Miejsce żonkili i narcyzów zajęły aksamitki, margerytki i jakieś wysokie, sztywne łodygi o kielichowatych, purpurowych kwiatach. Bez okwitł – teraz jaśmin przeciskał białe pąki przez oka siatki.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kielich, kielichowate, kieliszek

przym. kielichowy

Wiktionary

# kielichowcowate

o cechach kielichowcowatych (rodzina roślin)

SJP.pl

Kielichowcowate (Calycanthaceae) – rodzina niewielkich i aromatycznych drzew i krzewów z rzędu wawrzynowców (Laurales). Należą niej w zależności od ujęcia systematycznego 3–4 rodzaje. Wyodrębniany w monotypową podrodzinę gatunek Idiospermum australiense rośnie w wilgotnych lasach równikowych w Queenslandzie w północno-wschodniej Australii. Rodzaj kielichowiec (Calycanthus) liczący 4 gatunki rośnie w Ameryce Północnej, a w szerszym ujęciu obejmuje też jeden gatunek ze wschodniej Azji (bywa wyłączany w rodzaj Sinocalycanthus). W Azji też rosną rośliny z rodzaju zimokwiat Chimonanthus (5 gatunków). Kwiaty zapylane są przez owady, głównie chrząszcze.

Wikipedia

# kielichowcowaty

o cechach kielichowcowatych (rodzina roślin)

SJP.pl

# kielichowiec

krzew ozdobny z rodziny kielichowatych pochodzący z Ameryki Północnej

SJP.pl

- kielichowiec Omphalotus – rodzaj grzybów z rodziny Omphalotaceae
- kielichowiec Calycanthus – rodzaj roślin z rodziny kielichowcowatych

Wikipedia

# kielichowy

przymiotnik od: kielich

SJP.pl

przymiotnik jakościowy

(1.1) mający kształt kielicha

przymiotnik relacyjny

(2.1) dotyczący kielicha lub właściwy kielichowi

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Głowice kielichowe mają kształt kielicha kwiatowego.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kielich mrz., kielichowiec m., kielichowcowate nmos., kielichowate nmos.

:: zdrobn. kieliszek m.

przym. kielichowaty, kielichowcowaty

przysł. kielichowato

Wiktionary

# kieliszeczek

zdrobnienie od: kieliszek

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. zdrobn. od: kieliszek

(1.2) mikol. nazwa systematyczna|Chromocyphella., rodzaj grzybów należący do rodziny strzępiakowatych

Wiktionary

Chromocyphellaceae Knudsen – rodzina grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Masz ochotę na kieliszeczek jarzębiaczku?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛlʲiˈʃɛt͡ʃɛk, AS: ḱelʹišeček

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kieliszek m., kielich m.

Wiktionary

# kieliszek

1. zdrobnienie od: kielich;
2. małe naczynie do picia alkoholu; kielonek;
3. zawartość tego naczynia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle;

(1.2) zawartość kieliszka (1.1)

Wiktionary

Kieliszek – naczynie służące do picia napojów, szczególnie alkoholowych. Najczęściej stosowanym surowcem do produkcji kieliszków jest szkło, także kryształowe, ale bywają też kieliszki metalowe.

W wielu kościołach protestanckich, występują kieliszki komunijne, w których znajduje się konsekrowane wino lub sok gronowy, przeznaczone do dystrybucji wiernym w czasie sprawowania sakramentu Wieczerzy Pańskiej. Kieliszki z sakramentem znajdują się na specjalnych tacach komunijnych.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dostałem od nich w prezencie zestaw kieliszków do szampana.

(1.2) Masz ochotę na kieliszek wina?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛˈlʲiʃɛk, AS: ḱelʹišek

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kielich m.

:: zdrobn. kieliszeczek m.

przym. kielichowy, kielichowaty, kieliszkowaty, kieliszkowy

Wiktionary

# kieliszkowaty

podobny kształtem do kieliszka

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) przypominający kieliszek, w kształcie kieliszka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kielich mrz., kieliszek mrz.

Wiktionary

# kieliszkowy

przymiotnik od: kieliszek

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kieliszkiem, dotyczący kieliszka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kieliszek m.

Wiktionary

# kielisznik

roślina pnąca, o białych kwiatach i podłużnych, strzałkowatych liściach

SJP.pl

- kielisznik – rodzaj grzybów
- kielisznik – rodzaj roślin

Wikipedia

# kieliszunio

ekspresywnie: kieliszek

SJP.pl

# kielkowski

nazwisko

SJP.pl

# kielnia

1. narzędzie do rozprowadzania zaprawy murarskiej;
2. w łowiectwie: ogon bobra

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka;

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. chochla

(1.3) gwara. łow. ogon bobra

Wiktionary

Kielnia (z niem. Kelle) – najważniejsze narzędzie murarskie w pracach murarskich i tynkarskich składające się z płaskiej stalowej płytki grubości około 1,5 do 2 milimetrów, o trójkątnym lub trapezowym kształcie, połączonej z wygiętym w kształcie litery „S” łącznikiem wykonanym z pręta stalowego o średnicy około 8–10 milimetrów. Długość boku płytki powinna odpowiadać długości normatywnej cegły, żeby nabrana zaprawa po nałożeniu na cegłę pokrywała jej całą długość. Całość zakończona jest drewnianym trzonkiem.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kielnia z jedną zaostrzoną krawędzią jest także narzędziem używanym w archeologii.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛlʲɲa, AS: ḱelʹńa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: zdrobn. kielenka ż., kielniczka ż.

Wiktionary

# kielniański

przymiotnik od: Kielno

SJP.pl

# kielno

1. wieś w Polsce;
2. jezioro na Pojezierzu Kaszubskim

SJP.pl

W Polsce

- Kielno – wieś w woj. pomorskim, w pow. wejherowskim, w gminie Szemud
- Kielno – osada leśna w woj. zachodniopomorskim, w pow. stargardzkim, w gminie Dobrzany
- Kielno – gromada
- Kielno – gmina
- Kielno – jezioro na Pojezierzu Kaszubskim

Wikipedia

# kieloch

nazwisko

SJP.pl

# kielon

zgrubienie od: kielonek (kieliszek)

SJP.pl

# kielonek

potocznie: małe naczynie do picia alkoholu; kieliszek

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. kieliszek

(1.2) pot. zwartość kieliszka

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Wypiliśmy po dwa kielonki i poszliśmy w miasto.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛˈlɔ̃nɛk, AS: ḱelõnek

Wiktionary

# kielować

rzadko: wyrabiać heblem profile, gzymsy itp.

SJP.pl

# kieluńdek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) poznań. kieliszek

(1.2) poznań. odrobinka

Wiktionary

# kienesa

u Karaimów: miejsce zebrań modlitewnych; kenesa

SJP.pl

Kienesa, kenesa – karaimski dom modlitwy. Nazwa pochodzi od hebrajskiego słowa kenes (כֶּנֶס), oznaczającego zgromadzenie; powstała ona bezpośrednio z hebrajskiego lub pośrednio poprzez pochodzące od tego określenia arabskie słowo kanisa (كَنِيسَة), oznaczające niemuzułmański dom modłów. Wnętrze kienesy podzielone jest zazwyczaj na 3 podstawowe części: hall, nawę główną – przeznaczoną dla mężczyzn oraz balkon – babiniec dla kobiet. Wystrój wnętrza jest bardzo skromny, nie umieszcza się ozdób, obrazów. Centralną część kienesy stanowi echał.

Wikipedia

# kieniewicz

nazwisko

SJP.pl

Kieniewicz:

- Agata Maria Młynarska-Kieniewicz
- Bolesław Kieniewicz
- Hieronim Władysław Kieniewicz
- Jan Kieniewicz
- Stefan Kieniewicz

Wikipedia

# kienkówka

wieś w Polsce

SJP.pl

Kienkówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Stoczek Łukowski. Leży przy drodze krajowej nr 76.

Wieś duchowna Kienkówka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Wikipedia

# kiep

przestarzałe: człowiek głupi, nierozgarnięty; dureń, gamoń

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. osoba głupia, nierozgarnięta; niedorajda, niezdara

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) przest. przen. głupstwo, fraszka

(2.2) daw. srom niewieści

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(3.1) pot. niedopałek papierosa

Wiktionary

Kiep – od prasłowiańskiego *kъpъ, etymologicznie powiązane z tocharskim kwīpe (wstyd), staropolskie słowo znane z literatury XV-wiecznej (podobnie stare słowo czeskie i ruskie), oznaczające pierwotnie srom, odpowiednik łacińskiego cunnus (1447, 1525), a w przenośni także kobietę, a później, XVI–XVII w., także mężczyznę zniewieściałego lub zachowującego się nie po męsku (np. niehonorowo lub nierozumnie), z którego wzięło się później kolejne znaczenie na określenie człowieka głupiego, które przetrwało do naszych czasów.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wiedz i o tem, że nie dopiero cię będziemy za kpa mieli, gdy tego nie uczynisz, ale dopiero cię za kpa przestaniemy mieć, jeżeli to uczynisz.

(2.2) Płacze jurna Hiszpanka, co sobie kiep goli, / I Francuzka, co pewnie kusia niż chleb woli…

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛp, AS: ḱep

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kpina ż., kpiarz mos., kpiarstwo n., kiepstwo n.

czas. kpić ndk., kpać ndk., kiepkować ndk., wykpić dk., wykpić się dk., okpić dk., skiepścieć dk.

przym. kiepski, kpiarski

przysł. kiepsko, kpiarsko

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) cymbał, dureń, gamoń, głupiec

(3.1) pet

Wiktionary

# kiepawy

młodzieżowo: kiepski - nędzny, lichy, marny

SJP.pl

# kiepeła

potocznie: głowa, rozum, spryt; kiepełe

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) białystok. głowa

Wiktionary

# kiepełe

potocznie: głowa, rozum, spryt; kiepeła

SJP.pl

# kiepściutki

zdrobnienie od: kiepski

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) zdrobn. od: kiepski

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Drogi na Sądecczyznę i na Sądecczyźnie kiepściutkie: wąskie, kręte, pełne wybojów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛpʲɕˈt͡ɕutʲci, AS: ḱepʹśćutʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kiepski

przysł. kiepsko

Wiktionary

# kiepścizna

potocznie: coś marnego, tandetnego, beznadziejnego; słabizna, marnizna, lichota

SJP.pl

# kiepski

potocznie:
1. nędzny, lichy, marny;
2. chory, słaby

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pot. marny, nędzny, zły

(1.2) pot. słaby lub chory

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Porozmawiamy kiedy indziej, bo dzisiaj mam kiepski humor.

(1.1) Kiepska miłość o głodzie, nie chce się giąć o wodzie, / Ale po dobrym winie dogodzi się dziewczynie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛpsʲci, AS: ḱepsʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiep m.

przym. kiepściutki, kiepściuchny

przysł. kiepsko, kiepściutko, kiepściuchno

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) niedobry, marny, niedoskonały, lichy, nie najlepszy, zły, tandetny, do niczego, beznadziejny, nędzny; gw-pl|Górny Śląsk|ajnfachowy, ańfachowy.

(1.2) chorowity, słaby, schorowany

Wiktionary

# kiepsko

przysłówek

(1.1) pot. dając bardzo słaby efekt czy wrażenie

(1.2) pot. z poczuciem braku sił i zdrowia

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Basy kiepsko przenoszą się przez mój wzmacniacz.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kiepski, kiepściutki, kiepściuchny

przysł. zdrobn. kiepściutko, kiepściuchno

rzecz. kiep m./mrz./mos.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) fatalnie, licho, marnie, mizernie, nędznie, źle

(1.2) słabo, źle

Wiktionary

# kiepskość

cecha czegoś marnego, niespełniającego wymagań

SJP.pl

# kiepura

nazwisko

SJP.pl

# kier

1. jeden z czterech kolorów w kartach do gry, oznaczony czerwonym sercem;
2. karta do gry w tym kolorze

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) karc. kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru

przymiotnik

(2.1) należący do kierów (1.1)

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. zob. kra.

Wiktionary

Kier (fr. cœur – „serce”) – jeden z czterech kolorów w kartach typu francuskiego oznaczony czerwonym sercem .

Odpowiednikiem kierów w talii niemieckiej są serca, w talii szwajcarskiej – kwiaty, zaś w talii włosko-hiszpańskiej puchary.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Miałem w ręku pięć kierów.

(2.1) Dołożyłem waleta kier.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛr, AS: ḱer

Wiktionary

#### Powiązane:

(1-2) przym. kierowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) czerwień, serce, czerwo, reg. śl. herc.

(2.1) kierowy

Wiktionary

# kier.

skrót od: kierownik (czytany jako cały, odmienny wyraz)

SJP.pl

skrót

(1.1) = kierownik

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W ostatnim czasie to będzie kolejna zmiana na stanowisku kier. schroniska dla bezdomnych zwierząt w Orzechowcach.

Wiktionary

# kieracik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kierat

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) To nie kierat, lecz tylko mały kieracik.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kierat m.

Wiktionary

# kieracisko

miejsce, gdzie umiejscowiony jest kierat (urządzenie)

SJP.pl

# kierat

1. urządzenie do napędu maszyn rolniczych poruszane przez zwierzęta w zaprzęgu;
2. ciężka, jednostajna praca;
3. ujeżdżalnia koni; maneż, arena

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) roln. techn. urządzenie, którego napęd stanowi praca zwierząt pociągowych chodzących w koło;

(1.2) pot. ciężka, żmudna praca, monotonne czynności

Wiktionary

Kierat, maneż – urządzenie wykorzystujące siłę pociągową zwierząt (koni lub wołów) do napędu stacjonarnych maszyn rolniczych takich jak sieczkarnia, wialnia czy młocarnia, bądź do wydobywania wody.

Najstarsze kieraty odnaleziono we wraku statku w okolicach Majorki, które datowane są na IV wiek p.n.e..Mechanizm kieratu wynaleźli prawdopodobnie Kartagińczycy, którzy upowszechnili urządzenie na terenie dzisiejszych Włoch w III wieku p.n.e..

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dziadek Antoni zaprzęgł do kieratu dwa kare konie.

(1.2) Dość mam już tego kieratu, potrzebuję urlopu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛrat, AS: ḱerat

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kieracik mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) maneż

(1.2) tyrka, harówka

Wiktionary

# kieratowy

przymiotnik od: kierat

SJP.pl

# kierchów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. cmentarz

Wiktionary

# kierczak

nazwisko

SJP.pl

# kierda

1. potocznie: osoba gruba, brzydka lub arogancka, bezczelna;
2. dawniej: knur, kiernoz, wieprz; chujec

SJP.pl

# kierdel

stado owiec podczas wypasu w górach

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) etn. na Podhalu i w Karpatach: stado owiec na wypasie w górach, pod nadzorem bacy;

(1.2) środ. łow. stado kozic albo muflonów

Wiktionary

Kierdel (gw. kyrdel) reg. – stado owiec w górach, najczęściej należących do różnych gospodarzy, pozostających pod opieką bacy.

Także stado kozic.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Jeden kierdel kozic lubił schodzić z grani w pobliże jeziora, gdzie jeszcze tkwiły na jarzębinach przymarzłe kiście owoców i zwarzonych liści.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛrdɛl, AS: ḱerdel

Wiktionary

# kierecki

nazwisko

SJP.pl

# kiereja

długi obszerny płaszcz męski, noszony dawniej przez szlachtę

SJP.pl

# kierejka

zdrobnienie od: kiereja

SJP.pl

# kierepka

nazwisko

SJP.pl

# kieres

nazwisko

SJP.pl

- Leon Kieres – były prezes IPN, senator
- Maciej Kieres – polski muzyk

Wikipedia

# kiereszować

czasownik

(1.1) ciąć, ranić, kaleczyć

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wilki jęły się cisnąć, przy strawie a szarpać, a skowyczeć, a ujadać, w końcu jeden drugiemu do gardzieli się rzucił i tę że kiereszował.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛrɛˈʃɔvat͡ɕ, AS: ḱerešovać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiereszowanie n.

Wiktionary

# kiereszowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kiereszować.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kiereszować ndk.

Wiktionary

# kierezja

odmiana krakowskiej sukmany

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wyszywana sukmana krakowska

Wiktionary

Kierezja, karazja (od ang. kersey, grube sukno z długiej wełny) – bogato wyszywana sukmana krakowska z dużym haftowanym kołnierzem, wykładanym na plecy.

Źródłosłowem jest wyraz „karazja”, będący nazwą sukna początkowo importowanego z Anglii i prawdopodobnie pochodzącego z miejscowości Kersey w hrabstwie Suffolk.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: cɛˈrɛzʲja, AS: ḱerezʹi ̯a

Wiktionary

# kierkegaard

[czytaj: KIERkegor] nazwisko

SJP.pl

Søren Aabye Kierkegaard ([ˈsɶːɐn ˈɔˀˌpyˀ ˈkʰiɐ̯kəˌkɒˀ]) (ur. 5 maja 1813 w Kopenhadze, zm. 11 listopada 1855 tamże) – duński filozof, poeta romantyczny i teolog, uznawany za jednego z prekursorów filozofii egzystencjalnej, zwłaszcza jej chrześcijańskiego nurtu; nazywany czasem „Sokratesem Północy”. Wywarł wpływ nie tylko na rozwój XX-wiecznej filozofii czy teologii, ale również biblistyki, literatury, sztuki, a nawet psychologii.

Wikipedia

# kierki

gra karciana przeznaczona dla 3-4 osób, polegająca na unikaniu brania określonych lew w kolejnych rozdaniach

SJP.pl

Wikipedia

# kierkut

cmentarz żydowski; kirkut

SJP.pl

Kierkut – kolonia w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Klwów.

Wikipedia

# kierlesz

średniowieczne pieśni religijne śpiewane po łacinie

SJP.pl

Kierlesz – rodzaj średniowiecznej pieśni religijnej śpiewanej po łacinie.

Określenie to pochodzi od zniekształconego zwrotu Kyrie eleison, wypowiadanego przez ogół wiernych, w czasach gdy pieśni śpiewane były po łacinie, nie zaś w językach narodowych. Formuła kierlesz wywodziła się od skróconej formy, tzw. elizji, Kyrieleison. Śpiew takiej prostej formuły był możliwy nawet przez prostych ludzi nieznających łaciny, dlatego śpiewano ją nawet kilkaset razy przy różnych okolicznościach religijnych. Zdaniem niektórych badaczy pieśni religijne w języku polskim zaczęły powstawać w XIII w. i wywodziły się z praktyki śpiewania przez lud kierleszy – pod istniejące melodie miano podkładać teksty rodzime.

Wikipedia

# kierleszować

dawniej: śpiewać litanie, pieśni, odmawiać modlitwy z powtarzającymi się słowami "Kyrie eleison", czyli "Panie, zmiłuj się"

SJP.pl

# kierleszowy

przymiotnik od: kierlesz

SJP.pl

# kiermasz

sprzedaż pewnego rodzaju artykułów, połączona często z ich wystawą i z imprezami rozrywkowymi

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) okresowa sprzedaż pewnych towarów na większą skalę

(1.2) kośc. uroczystość poświęcenia kościoła;

(1.3) przest. zabawa świąteczna z jarmarkiem

Wiktionary

Kiermasz (niem. Kirmes(se), średniowieczny germ. kimësse – uroczystość poświęcenia kościoła) – wywodząca się ze średniowiecza uroczystość wiejska organizowana zwykle w czasie parafialnego odpustu, poświęcenia kościoła lub święta patrona parafii. Później nazywano tak imprezę taneczną organizowaną razem z jarmarkiem.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na kiermaszu zjadłem smażoną kiełbasę z frytkami.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛrmaʃ, AS: ḱermaš

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kiermaszowy

Wiktionary

# kiermaszowy

przymiotnik od: kiermasz

SJP.pl

# kiermes

naturalny czerwony barwnik otrzymywany z owadów pluskwiakowatych; kermes

SJP.pl

# kiernica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie gródeckim obwodu lwowskiego;

Wiktionary

Kiernica (ukr. Керниця) – wieś położona w rejonie lwowskim (wcześniej w rejonie gródeckim) w obwodzie lwowskim na Ukrainie.

Wieś założona w 1465. Populacja: 1155 osób.

W 1848 powstała tutaj gmina mennonicka, która w 2. połowie XIX w. została połączona z gminą we Lwowie (po połączeniu gmina nosiła nazwę Chrześcijańsko-mennonicka Gmina Kiernica-Lwów).

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kiernicki

Wiktionary

# kiernicki

nazwisko

SJP.pl

# kiernikowski

nazwisko

SJP.pl

# kierno

Kierno (niem. Körnen) – osada w północnej Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, na terenie Natangii, w powiecie bartoszyckim, w gminie Górowo Iławeckie, przy granicy z Rosją. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.

W 1983 r. funkcjonował tu PGR, w tym czasie ujmowanym w celach statystycznych łącznie z Żywkowem. Kierno należało do sołectwa Żywkowo.

Obecnie w miejscowości brak zabudowy.

Wikipedia

# kiernoski

przymiotnik od: Kiernozia

SJP.pl

# kiernoz

samiec świni domowej; knur

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zootechn. samiec świni domowej

(1.2) reg-pl|Kraków, Mazury, Podkarpacie. młody knur

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Razu jednego zjechał tu z rycerstwem i pachołkami wielki Książę na polowanie i ubili niesłychanej wielkości kiernoza.

(1.1) Patrzajże zasię na koszt a na dziwną utratę wymyślnych potraw naszych, jeśliże to nie jest wielka przyczyna niepobożnego żywota naszego (…) Patrz na owy rozmaite przysmaki, co je sapory zowią, a prawie sapory, bo chłop po nich sapi, ożarszy się, jako w barłogu kiernoz.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛrnɔs, AS: ḱernos

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) knur

Wiktionary

# kiernozia

miasto w Polsce

SJP.pl

Kiernozia – miasto w Polsce, położone w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, siedziba miejsko-wiejskiej gminy Kiernozia. Położona jest nad rzeką Nidą, około 20 km na północ od Łowicza, przy drodze wojewódzkiej nr 584, na skrzyżowaniu dawnych traktów z Płocka do Łowicza oraz z Kutna do Sochaczewa.

Wikipedia

# kiernoziak

nazwisko

SJP.pl

# kiernozianin

mieszkaniec Kiernozi (miasta w Polsce)

SJP.pl

# kiernozianka

mieszkanka Kiernozi (miasta w Polsce)

SJP.pl

# kieroński

nazwisko

SJP.pl

# kierować

1. ustawiać coś w określonym kierunku, np. kierować głowę w dół;
2. wysyłać, prowadzić gdzieś, np. kierować piłkę do bramki;
3. odsyłać, oddając w czyjąś kompetencję, np. kierować pacjenta do szpitala;
4. prowadzić w pożądanym kierunku, np. kierować autem;
5. zarządzać kimś lub czymś, np. kierować zespołem;
6. mieć wpływ na przebieg czegoś, np. kierować wydarzeniami;
7. adresować coś do kogoś lub czegoś, np. kierować wiersz do dzieci;
8. przyczyniać się do wyboru czyjegoś wykształcenia, np. kierować syna na prawnika;
9. być przyczyną czyjegoś postępowania, np. kierowała nim złość;
10. kierować się:
a) przemieszczać się w pożądanym kierunku;
b) zwracać się ku czemuś;
c) działać pod wpływem czegoś

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) wydawać komuś polecenia

(1.2) udzielać wskazówek, zawierać wskazówki

(1.3) obracać coś w jakimś kierunku

(1.4) sterować pojazdem lub grupą pojazdów

(1.5) czynić kogoś lub coś adresatem jakiejś wypowiedzi

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mój ojciec kieruje zespołem pięciu ludzi.

(1.2) Pana opis drogi dobrze kieruje podróżnych do Zakopanego.

(1.3) Pilot kieruje samolot na północ.

(1.4) Nie należy kierować samochodem i rozmawiać przez telefon.

(1.5) Generał najpierw kieruje swoje słowa do weteranów, a dopiero potem – do zwykłych żołnierzy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛˈrɔvat͡ɕ, AS: ḱerovać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kierowanie n., kierunek m., kierownik m., kierowniczka ż., kierownikowa ż., kierowca m., kierujący m., kierująca ż., kierownica ż., kierownictwo n., skierowanie n.

czas. nakierowywać ndk., nakierować dk., wykierowywać ndk., wykierować dk., przekierowywać ndk., przekierować dk., skierować dk.

przym. kierowniczy, kierunkowy

przysł. kierowniczo, kierunkowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) dowodzić, zarządzać

(1.2) prowadzić, instruować, informować

(1.3) obracać na…

(1.4) prowadzić

(1.5) adresować

Wiktionary

# kierowalny

dający się kierować

SJP.pl

# kierowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kierować.

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nidziczanka wkrótce usłyszy zarzut kierowania pod wpływem alkoholu, za który grozi jej do 2 lat pozbawienia wolności.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛrɔˈvãɲɛ, AS: ḱerovãńe

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kierować ndk., nakierować dk., wykierować dk.

rzecz. kierownica ż., kierownictwo n., kierownik m., kierowniczka ż., skierowanie n., kierowca mos., kierunek mrz., pokierowanie n.

przym. kierowniczy

Wiktionary

# kierowca

1. osoba prowadząca samochód;
2. niedzielny kierowca - osoba niemająca wprawy w prowadzeniu samochodu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

Wiktionary

Kierowca – osoba uprawniona do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Nietrzeźwy kierowca powiedział policjantowi, że piwo to nie alkohol.

(1.1) To brawura kierowcy zabiła tyle osób.

(1.1) Kto jest kierowcą tamtego samochodu?

(1.1) Kierowco, uważaj na drodze!

(1.1) Kierowcy denerwowali się stojąc w korku.

(1.1) Święty Krzysztof jest patronem kierowców, przewoźników i podróżników.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛˈrɔft͡sa, AS: ḱerofca

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kierowanie n., kierunek m., kierownik m., kierowniczka ż., kierownikowa ż., kierujący m., kierująca ż., kierownica ż., kierownictwo n., skierowanie n.

czas. kierować, nakierowywać ndk., nakierować dk., wykierowywać ndk., wykierować dk., przekierowywać ndk., przekierować dk., skierować dk.

przym. kierowniczy, kierunkowy

przysł. kierowniczo, kierunkowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kierujący, kierująca, szofer

Wiktionary

# kierowczyni

kobieta prowadząca samochód; kierująca, kierowniczka (żartobliwie)

SJP.pl

# kierownica

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mot. element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

(1.2) kolej. element rozjazdu torowego;

(1.3) mat. pewna szczególna prosta związana z każdą krzywą stożkową

(1.4) inform. kontroler gier komputerowych w kształcie kierownicy (1.1);

Wiktionary

- kierownica paraboli
- kierownica maszyny przepływowej
- kierownica (hydrologia) – ściana odsuwająca ujście rzeki w głąb morza, zapobiegając dekoncentracji nurtu i akumulacji materiału niesionego przez rzekę
- kierownica (tor kolejowy)
- kierownica samochodu
- kierownica rowerowa
- kierownica (kontroler) – urządzenie podłączane do komputera bądź konsoli gier wideo

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Angielskie samochody mają kierownicę po prawej stronie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛrɔvʲˈɲit͡sa, AS: ḱerovʹńica

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kierowca m., kierowanie n., kierownik m., kierowniczka ż., kierownictwo n.

czas. kierować ndk., pokierować dk., skierować dk.

przym. kierowniczy

przysł. kierowniczo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pot. kółko, fajera

Wiktionary

# kierownictwo

sternictwo;
1. zespół ludzi kierujący jakimś przedsięwzięciem, instytucją;
2. kierowanie ludźmi lub sprawami

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) kierowanie, zarządzanie czymś lub kimś

(1.2) zespół osób stojących na czele jakiejś instytucji, organizacji itp.

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Po ukończeniu studiów szybko objął kierownictwo nowo otwartej placówkaacówki handlowej.

(1.2) Zauważyć można dobry wpływ obecnego kierownictwa na wygląd szkoły i zachowanie się jej uczniów.

(1.2) W zeszłym roku kierownictwo ośrodka wypoczynkowego postanowiło rozszerzyć swoją ofertę dla wczasowiczów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛrɔvʲˈɲit͡stfɔ, AS: ḱerovʹńictfo

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kierownik m., kierowniczka ż., kierowanie n., kierownica ż., kierowca mos.

czas. kierować ndk.

przym. kierowniczy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kierowanie, management, szefowanie, zarządzanie

(1.2) administracja, centrala, dyrekcja, management, szefostwo, zarząd; pot. góra, naczalstwo, wierchuszka; przest. książk. zwierzchność

Wiktionary

# kierowniczka

kobieta zarządzająca czymś

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma żeńska od: kierownik

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na odgłos strzałów wybiegły ze szpitala pielęgniarki z kierowniczką na czele oraz część personelu z sąsiedniego instytutu oftalmicznego.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛrɔvʲˈɲit͡ʃka, AS: ḱerovʹńička

Wiktionary

#### Powiązane:

zob. kierownik.

Wiktionary

# kierowniczko

kobieta zarządzająca czymś

SJP.pl

# kierowniczy

przymiotnik

(1.1) adm. dotyczący kierownika

(1.2) techn. dotyczący kierownicy i kierowania

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ekipa kierownicza szkoły podjęła decyzję o tymczasowym wydaleniu tego ucznia.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kierowanie n., kierowca mos., kierownica ż., kierownictwo n., kierowniczka ż., kierownik mos.

czas. kierować ndk., nakierować dk., pokierować dk., skierować dk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) przewodni, zwierzchni

Wiktionary

# kierownik

osoba zarządzająca czymś

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba wydająca innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Spóźniłam się do sklepu i kierownik to zobaczył, mam dzisiaj zostać dłużej za ladą.

(1.1) Panie kierowniku, mogę skoczyć po papierosy?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛˈrɔvʲɲik, AS: ḱerovʹńik

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kierownictwo n., kierownica ż., kierowca mos., kierowanie n.

:: fż. kierowniczka ż.

przym. kierowniczy

czas. kierować

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) szef, dyrektor, przełożony

Wiktionary

# kierownikowy

przymiotnik od: kierownik

SJP.pl

# kierowniku

osoba zarządzająca czymś

SJP.pl

# kierowy

przymiotnik od: kier

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z kierami; dotyczące kierów; oznaczony kierem

Wiktionary

# kierpce

(zwykle w liczbie mnogiej) rzadko: płytki, góralski but z jednego kawałka skróry, wiązany rzemykami; kierpec (częściej)

SJP.pl

Kierpce (gw. kiyrpce, kyrpce, karple, krypcie), lp kierpec – płytkie, lekkie chodaki szyte ręcznie, przeważnie z jednego kawałka skóry, wiązane rzemykami; tradycyjne obuwie skórzane noszone jeszcze współcześnie, m.in. przez górali i mieszkańców łuku karpackiego.

Wikipedia

# kierpcowy

przymiotnik od: kierpec

SJP.pl

# kierpec

(zwykle w liczbie mnogiej) płytki, góralski but z jednego kawałka skóry, wiązany rzemykami; kierpeć (rzadko)

SJP.pl

# kierski

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Aleksander Kierski – polski wojskowy
- Józef Tadeusz Kierski – katolicki duchowny
- Kazimierz Kierski – polski urzędnik
- Zygmunt Kierski – polski i gdański bankowiec, rumuński urzędnik konsularny

Wikipedia

# kiersnówek

Kiersnówek – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Brańsk. Leży nad Nurcem dopływem Bugu.

W 1921 roku wieś liczyła 12 domów i 73 mieszkańców, w tym 46 katolików i 27 prawosławnych.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Brańsku.

Wikipedia

# kiersnowo

W Polsce

- Kiersnowo – wieś w woj. podlaskim, w pow. bielskim, w gminie Brańsk
  - Kiersnowo – gromada
- Kiersnowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. lidzbarskim, w gminie Kiwity

Wikipedia

# kiersnowski

nazwisko

SJP.pl

# kiersznowski

nazwisko

SJP.pl

Osoby o nazwisku Kiersznowski:

- Krzysztof Kiersznowski – aktor
- Leopold Kiersznowski – żołnierz

Wikipedia

# kiersztanówko

Kiersztanówko (niem. Klein Kirsteinsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Grunwald. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

W 1861 r. we wsi mieszkało 121 osób.

Wikipedia

# kiersztanowo

3 miejscowości w Polsce:

- Kiersztanowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. mrągowskim, w gminie Mrągowo
- Kiersztanowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. olsztyńskim, w gminie Jeziorany
- Kiersztanowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. ostródzkim, w gminie Grunwald

Wikipedia

# kierunek

1. strona, w którą zwrócony jest jakiś ruch; droga prowadząca do jakiegoś miejsca;
2. tendencja w sztuce, literaturze itp.;
3. wydział wyższej uczelni

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel

(1.2) w naukach artystycznych i technice: temat lub grupa tematów, którymi dana osoba się zajmuje, cel, do którego dąży

(1.3) mat. zbiór wszystkich prostych lub wektorów równoległych do danej prostej.

Wiktionary

Kierunek – klasa abstrakcji relacji równoległości prostych, półprostych, odcinków i wektorów.

Innymi słowy jest to zbiór wszystkich prostych lub wektorów równoległych do pewnej zadanej prostej. Określenie, że pewien wektor albo prosta mają dany kierunek, oznacza że należą one do tego zbioru.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Poszliśmy w kierunku kościoła.

(1.2) Uważam, że obecny kierunek w muzyce służy degeneracji młodzieży socjalistycznej.

(1.3) Wektor jest jednoznacznie określony przez kierunek, zwrot i długość.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛˈrũnɛk, AS: ḱerũnek

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. skierowanie n., kierunkowanie n., kierowanie n., kierowca mos.

czas. ukierunkowywać, kierunkować ndk., kierować ndk., skierować dk.

przym. kierunkowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) droga

(1.2) trend, tendencja

Wiktionary

# kierunkowskaz

1. rodzaj lampy świetlnej, montowanej w pojazdach mechanicznych, służącej do sygnalizacji zmiany kierunku ruchu;
2. znak przydrożny informujący o kierunku i odległości od danej miejscowości; drogowskaz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mot. urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się

(1.2) zob. drogowskaz.; znak wskazujący drogę

Wiktionary

Kierunkowskaz – mechaniczny (dawniej) lub świetlny (obecnie) sygnalizator planowanej zmiany kierunku jazdy lub pasa ruchu pojazdu mechanicznego. Współcześnie ma postać migającej lampki, umieszczonej po lewej i prawej stronie pojazdu, z przodu i z tyłu.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛrũŋˈkɔfskas, AS: ḱerũŋkofskas

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) migacz

(1.2) drogowskaz

Wiktionary

# kierunkowy

wytyczający, wskazujący kierunek

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący kierunku, wskazujący kierunek

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛrũŋˈkɔvɨ, AS: ḱerũŋkovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kierunek m., kierowca mos.

czas. kierować

Wiktionary

# kierwałd

Kierwałd – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Morzeszczyn.

Wieś królewska w starostwie osieckim w powiecie nowskim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gdańskiego.

Wikipedia

# kiery

zaimek

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. który

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kto

forma rzeczownika.

(2.1) M., B. i W. lm. od: kier

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Górny Śląsk: Kiery las je niejstarszy? – Brzoza, bo je siwo.

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. kieryndy, kierysi, kierysika, kierysikej

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński|kery.

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński|kery.

Wiktionary

# kieryndy

zaimek przysłowny pytajny

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. którędy

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. kiery, kierysi, kierysika, kierysikej

Wiktionary

# kierysi

zaimek

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ktoś

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. kiery, kieryndy, kierysika, kierysikej

Wiktionary

# kierysika

zaimek

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ktoś

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. kiery, kieryndy, kierysi, kierysikej

Wiktionary

# kierysikej

zaimek

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. któryś, jakiś

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ktoś

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. kiery, kieryndy, kierysi, kierysika

Wiktionary

# kierz

przestarzałe, dziś regionalnie: krzak

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Poznań. krzak

(1.2) daw. krzew, krzak, zarośla

Wiktionary

## Miejscowości i ich części w Polsce

- Kierz – przysiółek wsi Golędzinów w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Oborniki Śląskie
- Kierz – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. lipnowskim, w gminie Skępe
- Kierz – wieś w woj. lubelskim, w pow. lubelskim, w gminie Bełżyce
- Kierz – część wsi Wola Pierowa w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Nowe Ostrowy
- Kierz – wieś w woj. łódzkim, w pow. tomaszowskim, w gminie Lubochnia
- Kierz – część wieś Dłużniewo Duże w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Staroźreby
- Kierz – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. lidzbarskim, w gminie Lidzbark Warmiński
- Kierz – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. słupeckim, w gminie Ostrowite

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) We krzu się ptak lęże.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛʃ, AS: ḱeš

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. krzaczenie n., odkrzaczanie n., odkrzaczenie n., krzak m.

:: zdrobn. kierzek m.

czas. krzaczyć ndk., odkrzaczać ndk., odkrzaczyć dk.

przym. krzaczasty

Wiktionary

# kierzanka

regionalnie: drewniane naczynie do ubijania śmietany na masło; maselnica, masielnica, maślnica, kierznia, kierzenka, kierzynka

SJP.pl

Kierzanka, Kirzanka (lit. Kirzinė) – kolonia na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Mejszagoła.

Wikipedia

# kierzek

przestarzałe, dziś regionalnie: krzaczek

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Poznań. krzak, krzaczek

Wiktionary

Kierzek – wieś sołeckaw Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Kadzidło.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Parafia pw. Ducha Świętego w Kadzidle

Wikipedia

#### Powiązane:

zob. kierz.

Wiktionary

# kierzenka

wieś w Polsce

SJP.pl

# kierzenko

wieś w Polsce

SJP.pl

Kierzenko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kępińskim, w gminie Kępno.

Położone przy drodze Kierzno-Mikorzyn, ok. 5 km na północny wschód od Kępna.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Wikipedia

# kierzkówka

wieś w Polsce

SJP.pl

Kierzkówka – wieś w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Kamionka. Leży przy rzece Mininie

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa lubelskiego.

Wieś stanowi sołectwo gminy Kamionka. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 430 mieszkańców.

Wikipedia

# kierzkowski

nazwisko

SJP.pl

## Osoby noszące nazwisko Kierzkowski

- Adam Kierzkowski (ur. 1985) – polski gimnastyk
- Alexandre-Édouard Kierzkowski (1816–1870) – kanadyjski żołnierz, inżynier i polityk polskiego pochodzenia
- Bronisław Kierzkowski (1924–1993) – polski artysta malarz i pedagog
- Ewa Kierzkowska (ur. 1964) – polska polityk, w latach 2009–2011 wicemarszałek Sejmu VI kadencji
- Henryk Kierzkowski (1919–1944) – szef Kedywu powiatu przasnyskiego
- Jakub Filip Kierzkowski (1771–1862) – polski pamiętnikarz, uczestnik powstania listopadowego
- Janusz Kierzkowski (1947–2011) – polski kolarz torowy
- Kazimierz Kierzkowski (1890–1942) – działacz polityczny i społeczny
- Maciej Kierzkowski (ur. 1974) – polski gitarzysta i kompozytor
- Michał Kierzkowski
- Roman Kierzkowski (1905–1962) – polski harcmistrz
- Walerian Kierzkowski (1905–1979) – biskup elekt Kościoła Polskokatolickiego w RP
- Władysława Kierzkowska (1923–2016) – polska plastyczka

Wikipedia

# kierznia

regionalnie: drewniane naczynie do ubijania śmietany na masło; maselnica, masielnica, maślnica, kierzanka, kierzenka, kierzynka

SJP.pl

Maselnica (masielnica, maśniczka, maślniczka) – urządzenie do ręcznego wytwarzania masła. W Polsce stosowana w gospodarstwach wiejskich jeszcze w XX wieku.

Pierwsze maselnice wzorowane na beczkach z klepek skonstruowali w 1839 roku Amerykanie Disprow i Wizard.

Wikipedia

# kierzno

wieś w Polsce

SJP.pl

W Polsce

- Kierzno – osada w woj. lubuskim, w pow. nowosolskim, w gminie Siedlisko
- Kierzno – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kępińskim, w gminie Kępno

Wikipedia

# kierznowski

nazwisko

SJP.pl

# kierzynka

regionalnie: drewniane naczynie do ubijania śmietany na masło; maselnica, masielnica, maślnica, kierznia, kierzenka, kierzanka

SJP.pl

# kieś

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto na Łotwie nad rzeką Gaują;

Wiktionary

Kieś (łot. Cēsis, wym. [ˈt͡seːsis]; niem. Wenden; ros. Цесис; estoń. Võnnu; dawniej Wenden) – miasto na Łotwie nad rzeką Gaują.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) hist. Wenden

Wiktionary

# kiesa

1. pieniądze, kapitał, majątek; kasa;
2. woreczek na pieniądze; trzos, trzosik, sakwa, sakiewka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. woreczek wykorzystywany do przechowywania pieniędzy lub kosztowności

(1.2) daw. zawartość kiesy (1.1)

(1.3) przen. książk. pieniądze, majątek, kasa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.3) Pieniądze za ropę saudyjską i kuwejcką zasilają kiesę Nasera.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛsa, AS: ḱesa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. zdrobn. kieska ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) sakiewka, trzos, purales

Wiktionary

# kiesinger

Kurt Georg Kiesinger (1904-88), niemiecki polityk i prawnik

SJP.pl

# kieska

woreczek używany dawniej do przechowywania pieniędzy lub kosztowności

SJP.pl

# kieślowski

nazwisko

SJP.pl

# kieszek

nazwisko

SJP.pl

Kieszek – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Pionki. Ma status sołectwa.

W skład sołectwa Kieszek wchodzi także wieś Huta. W 2023 sołectwo liczyło 363 mieszkańców.

W latach 1945–1975 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego, następnie w latach 1975–1998 do województwa radomskiego.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Mikołaja i św. Małgorzaty w Jedlni.

Wikipedia

# kieszeń

1. kawałek materiału, w ten sposób przyszytego, przymocowanego do ubrania, plecaka itp., by dawał możliwość schowania podręcznych przedmiotów, pieniędzy, dokumentów itp.
2. zasoby pieniężne
3. część urządzenia, w której jest coś zamykane

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kraw. odzież. rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

(1.2) przen. o czyichś środkach finansowych, funduszach

(1.3) techn. część urządzenia, do której wsuwa się lub wkłada coś płaskiego, np. płytę, kasetę itp.

(1.4) środ. teatr. wnęka przy scenie, gdzie przechowuje się dekoracje

Wiktionary

Kieszeń – służący do przechowywania przedmiotów podręcznych kawałek materiału w formie woreczka wszyty w ubranie, plecak czy torbę. Kieszeń może występować m.in. w spodniach, kurtce, koszuli, bluzie. Zamknięciem kieszeni mogą być wielorakie guziki i suwaki.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W kieszeni spodni mam klucze, portfel i komórkę.

(1.2) Własne mieszkanie nie jest na moją kieszeń.

(1.3) W tym napędzie DVD zacina się kieszeń.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛʃɛ̃ɲ, AS: ḱešẽń

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kieszonkowiec m., kieszonkowe n., kieszeniówka ż.

:: zdrobn. kieszonka ż.

przym. kieszonkowy, kieszeniowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|kabza., gw-pl|Śląsk Cieszyński|kapsa., gw-pl|Poznań. kiejda; środ. dolina

Wiktionary

# kieszeniec

krab kieszeniec - gatunek stawonoga z gromady pancerzowców

SJP.pl

# kieszeniowiec

rzadko: książka małego formatu; kieszonkowiec

SJP.pl

# kieszeniowy

przymiotnik od: kieszeń

SJP.pl

# kieszennik

rodzaj nietoperzy z rodziny upiorowatych

SJP.pl

Kieszennik (Saccopteryx) – rodzaj ssaków z podrodziny upiorów (Emballonurinae) w obrębie rodziny upiorowatych (Emballonuridae).

Wikipedia

# kieszkowski

nazwisko

SJP.pl

- Bogusław Kieszkowski (1857–1912), c. k. urzędnik, Radca dworu
- Bohdan Kieszkowski (1936-), społecznik, działacz oświatowy
- Henryk Kieszkowski (1821-1905), ziemianin, urzędnik, poseł
- Stanisław Kieszkowski, właściciel wsi Parznice
- Stanisław Kieszkowski, kronikarz
- Stanisław Kieszkowski (1772–1842), właściciel ziemski
- Stanisław Kieszkowski (1841–1910), urzędnik
- Zdzisław Kieszkowski (1937-), polityk, senator

Wikipedia

# kieszoneczka

zdrobnienie od: kieszonka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: kieszonka

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛʃɔ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: ḱešõnečka

Wiktionary

# kieszonka

mała kieszeń

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: kieszeń

(1.2) kraw. mała kieszeń

(1.3) anat. zob. kieszonka krtaniowa.

(1.4) anat. zob. kieszonka przysadki.

(1.5) med. zob. kieszonka retrakcyjna.

(1.6) icht. zob. kieszonka skrzelowa.

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Wuj wyjął z kieszonki zegarek, wielką cebulę na złotym łańcuszku.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛˈʃɔ̃nka, AS: ḱešõnka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kieszeń ż., kieszonkowiec m., kieszonkowe n., kieszeniówka ż.

przym. kieszonkowy, kieszeniowy

Wiktionary

# kieszonkostwo

proceder kieszonkowca; doliniarstwo

SJP.pl

# kieszonkowe

pieniądze przeznaczone na drobne wydatki

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

Wiktionary

Kieszonkowe – potoczna nazwa stałej i niewielkiej pensji, wypłacanej dziecku przez jego rodziców raz w tygodniu lub miesiącu.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Skończyło mi się kieszonkowe, nie mam nawet na paluszki.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ, AS: ḱešõŋkove

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kieszonka ż., kieszeń ż., kieszonkowiec m.

przym. kieszonkowy

Wiktionary

# kieszonkowiec

drobny złodziejaszek; doliniarz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. ten, kto kradnie przedmioty z cudzych kieszeni

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) pot. tania książka niewielkiego formatu, mieszcząca się w kieszeni

Wiktionary

- Kieszonkowiec – złodziej dokonujący drobnych kradzieży.
- Kieszonkowiec (1959) – francuski film w reżyserii Roberta Bressona.
- Kieszonkowiec (1997) – chiński film w reżyserii Jia Zhangkego.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jakiś kieszonkowiec ukradł mu portfel w tramwaju.

(2.1) W dworcowym kiosku kupiłem dwa kieszonkowce do czytania w podróży.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛt͡s, AS: ḱešõŋkovʹi ̯ec

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kieszeń ż., kieszonkowe n., kieszonka ż.

przym. kieszonkowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) złodziej kieszonkowy, więz. doliniarz

Wiktionary

# kieszonkowy

przymiotnik od: kieszonka

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący kieszonki, związany z kieszonką

(1.2) o małym rozmiarze, mogącym pomieścić się w kieszeni

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Kieszonkowe kalkulatory są małe i wygodne.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɨ, AS: ḱešõŋkovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kieszonka ż., kieszeń ż., kieszenisko n., kieszonkowe n., kieszonkowiec m., kieszeniowiec m., kieszeniówka ż.

przym. kieszeniasty

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) podręczny

Wiktionary

# kiet'

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu, do którego wpada dwoma ramionami

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Ket

Wiktionary

# kieta

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. łańcuch napędowy

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. sznur korali, bransoletka

(1.3) pot. gruby łańcuch noszony na szyi

Wiktionary

Kieta – miasto portowe w Papui-Nowej Gwinei, położone na wschodnim wybrzeżu Wyspy Bougainville’a. W 2015 roku liczyło około 3,6 tys. mieszkańców. Znajduje się w pobliżu miasta Arawa.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) keta

(1.2) keta

Wiktionary

# kietlanka

wieś w Polsce

SJP.pl

- Kietlanka – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ostrowskim, w gminie Zaręby Kościelne
- Kietlanka – osada w woj. mazowieckim, w pow. węgrowskim, w gminie Korytnica

- Kietlanka – przystanek kolejowy w Kietlance, w powiecie ostrowskim, w województwie mazowieckim

Wikipedia

# kietlice

Kietlice (niem. Kittelwitz, 1936-1945 Kitteldorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce.

Leży na terenie Nadleśnictwa Prudnik (obręb Prudnik).

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kietlice, po jej zniesieniu w gromadzie Ściborzyce Małe.

Wikipedia

# kietlicz

nazwisko

SJP.pl

Kietlicz (Kiczka, Kyczka, Kitschka) – herb szlachecki.

- Opis herbu:

Kietlicz I : W polu złotem; trzy złote sznury w ósemkę złożone: dwa i jeden, w środku tarczy stykające się. Klejnot: trzy pióra strusie.

Kietlicz II : W polu czerwonem; trzy złote sznury w ósemkę złożone: dwa i jeden, w środku tarczy stykające się. Klejnot: trzy pióra strusie.

- Najwcześniejsze wzmianki:

Wikipedia

# kietliński

nazwisko

SJP.pl

# kietrz

miasto w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim;

Wiktionary

Kietrz (niem. Katscher, cz. Ketř) – miasto w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kietrz, w południowej części Płaskowyżu Głubczyckiego, nad rzeką Troją (prawym dopływem Psiny w dorzeczu Odry).

Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto miało 5447 mieszkańców.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jednym z głównych zajęć mieszkańców Kietrza było tkactwo.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛṭʃ, AS: ḱeṭš

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kietrzanin mos., kietrzanka ż.

przym. kietrzański, kietrzski

przysł. kietrzańsko

Wiktionary

# kietrzanin

mieszkaniec Kietrza

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Kietrza

(1.2) osoba pochodząca z Kietrza, urodzona w Kietrzu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Pan Ambroży jest rodowitym kietrzaninem.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kietrz mrz.

:: fż. kietrzanka ż.

przym. kietrzański, kietrzski

przysł. kietrzańsko

Wiktionary

# kietrzanka

mieszkanka Kietrza

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kietrza

(1.2) kobieta pochodząca z Kietrza, urodzona w Kietrzu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zwyciężył projekt kietrzanek dotyczący organizacji przedszkola.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kietrz mrz.

:: fm. kietrzanin mos.

przym. kietrzański, kietrzski

przysł. kietrzańsko

Wiktionary

# kietrzański

przymiotnik od: Kietrz

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Kietrza, związany z Kietrzem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zabytkowe kietrzańskie kamienice spalili radzieccy żołdacy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kietrz mrz., kietrzanin mos., kietrzanka ż.

przym. kietrzski

przysł. kietrzańsko

Wiktionary

# kietrzańsko

przysłówek

(1.1) na sposób kietrzański, po kietrzańsku

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kietrz mrz., kietrzanin mos., kietrzanka ż.

przym. kietrzański, kietrzski

Wiktionary

# kietrzski

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Kietrza, związany z Kietrzem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kilka kietrzskich kamienic spłonęło podczas wojny.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kietrz mrz., kietrzanin mos., kietrzanka ż.

przym. kietrzański

przysł. kietrzańsko

Wiktionary

# kiewicz

nazwisko

SJP.pl

# kież

zaimek

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jakże

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kież tam pujdziecie na ty zoziyrki, dyć dziecko mo już miesiónc.

Wiktionary

# kieżmarczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Kieżmarku

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na przełomie XIV i XV w. kieżmarczanie wraz z mieszczanami Nowej Wsi Spiskiej zaatakowali prawo składu Lewoczy.

(1.1) Kieżmarczanie posyłali swoich synów do Niemiec na studia medyczne, prawnicze lub teologiczne - także po to, by zdobywali biegłość w niemczyźnie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kieżmark mrz.

:: fż. kieżmarczanka ż.

przym. kieżmarski

Wiktionary

# kiezmark

wieś w województwie pomorskim

SJP.pl

Kiezmark (niem. Käsemark) – wieś w Polsce na Żuławach Gdańskich położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Cedry Wielkie na obszarze Żuław Gdańskich przy drodze krajowej nr 7 (E77). Wieś jest siedzibą sołectwa Kiezmark, w którego skład wchodzi również miejscowość Serowo.

Wikipedia

# kiezmarski

związany z Kiezmarkiem

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kieżmarkiem, dotyczący Kieżmarku

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kieżmark mrz., kieżmarczanin mos.

Wiktionary

# kieł

1. ząb znajdujący się między siekaczami a zębami trzonowymi u ssaków
2. zaczątek rośliny w pierwszej fazie wzrostu, złożony z korzonka i pędu pączkowego; kiełek
3. element tokarki, szlifierki, przyrządu pomiarowego w kształcie stożka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zool. ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;

(1.2) gruby, wyrośnięty kiełek rośliny

(1.3) techn. element urządzeń podpierający przedmiot i ustalający jego oś obrotu, występujący np. w tokarkach i szlifierkach

Wiktionary

Kieł (łac. dens caninus, l.mn. kły – dentes canini) – jednokorzeniowy ząb charakterystyczny dla uzębienia heterodontycznego, służący do chwytania, przytrzymywania i rozrywania pokarmu, a także do obrony. Występuje parzyście w dolnym i górnym łuku zębowym. Kły znajdują się za siekaczami i mają zwykle kształt stożkowaty, mało zakrzywionych haków albo, jak u człowieka, całkiem prosty. Są ostre i duże, zwykle wyższe od pozostałych zębów, szczególnie silnie rozwinięte u drapieżnych i świniowatych. U przeżuwaczy nie występują kły górne a dolne upodabniają się do siekaczy. U gryzoni i zającowatych całkowicie brak kłów.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Potykałem się co chwila, upadałem, a zgłodniała czereda rozjuszonych bestii już, już dosięgała mnie swymi kłami.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛw, AS: ḱeu̯

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiełkowanie n., kiełek mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) łow. kęs, kłaniec

Wiktionary

# kiełb

ryba z rodziny karpiowatych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) icht. drobna europejska ryba słodkowodna;

Wiktionary

Kiełb – gatunek ryby z rodziny karpiowatych. Nazwa używana zwykle w odniesieniu do kiełbia pospolitego (Gobio gobio).

- kiełb amurski (Pseudorasbora parva)
- kiełb białopłetwy (Romanogobio albipinnatus)
- kiełb dalekowschodni (Gobio soldatovi)
- kiełb długowąsy (Romanogobio uranoscopus)
- kiełb dniestrzański (Gobio sarmaticus)
- kiełb dunajski (Gobio obtusirostris)
- kiełb kaukaski (Romanogobio ciscaucasicus)
- kiełb Kesslera (Romanogobio kessleri)
- kiełb kolący (Saurogobio dabryi)
- kiełb kolczasty (Gnathopogon strigatus)
- kiełb ośmiowąsy (Gobiobotia pappenheimi)
- kiełb pospolity albo krótkowąsy (Gobio gobio)

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wiedział, gdzie najłatwiej poławiają się kiełbie i płotki, lub w największej obfitości mieszkają szczupaki, u jakich brzegów raki najgęściej obsiadają podwodne mchy i kamienie, w jakiej porze dnia i roku jakie gatunki ryb na jakie biorą się przynęty.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛwp, AS: ḱeu̯p

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: zdrobn. kiełbik m.

Wiktionary

# kiełba

potocznie: kiełbasa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż. żart. zgrub. od kiełbasa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nie zna życia ten, kto nie smażył kiełby w kominku.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiełbasa ż., kiełbaśnictwo n., kiełbasiarz m., kiełbaśnik m., kiełbaśnica ż.

:: zdrobn. kiełbaska ż.

:: zgrub. kiełbacha ż.

czas. kiełbasić się ndk., pokiełbasić dk.

przym. kiełbasiany, kiełbasowy, kiełbaskowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) war. kiełbacha

Wiktionary

# kiełbacha

zgrubienie od: kiełbasa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zgrub. od: kiełbasa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kiełbacha z grilla, to jest jedzenie dla dzieci.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛwˈba.xa, AS: ḱeu̯.ba.χa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiełbaśnictwo n., kiełbasa ż., kiełba ż.

przym. kiełbasiany

Wiktionary

# kiełbasa

wyrób wędliniarski z mielonego mięsa w osłonce z jelita zwierzęcego albo sztucznej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

Wiktionary

Kiełbasa – wyrób spożywczy w postaci rozdrobnionego (mielonego lub krojonego) mięsa (lub podrobów), które wraz z tłuszczem i dodatkami (przyprawy, zioła) umieszczone jest w podłużnej osłonce. Niekiedy poddaje się je obróbce termicznej.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Rano zjadłem chleb z kiełbasą i ogórkiem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛwˈbasa, AS: ḱeu̯basa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiełbaśnictwo n., kiełbasiarz m., kiełbaśnik m., kiełbaśnica ż.

:: zdrobn. kiełbaska ż.

:: zgrub. kiełbacha ż., kiełba ż.

czas. kiełbasić się ndk., pokiełbasić dk.

przym. kiełbasiany, kiełbasowy, kiełbaskowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|woszt, wuszt.

Wiktionary

# kiełbasiany

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do kiełbasy, związany z kiełbasą

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W 1993 przy pomocy jadu kiełbasianego sekta usiłowała zamordować rodzinę cesarską.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiełba ż., kiełbacha ż., kiełbasa ż., kiełbaska ż., kiełbasiarz mos., kiełbaśnik mos., kiełbaśnica ż., kiełbaśnictwo n.

czas. kiełbasić się ndk., pokiełbasić dk.

przym. kiełbasowy, kiełbaskowy, kiełbaśniczy

Wiktionary

# kiełbasić

żartobliwie:
1. mieszać, mylić z kimś lub czymś innym;
2. gmatwać, komplikować;
3. kiełbasić się -
a) mieszać się, mylić się; kitwasić się, kitłasić się;
b) gmatwać się, komplikować się;
c) psuć się, pogarszać się

SJP.pl

# kiełbasiński

nazwisko

SJP.pl

# kiełbaska

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: kiełbasa

Wiktionary

1 miejscowość:

- Kiełbaska – część wsi Julianów w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Góra Kalwaria

3 cieki wodne:

- Kiełbaska – rzeka, dopływ Warty
- Kiełbaska – struga, dopływ Chrząstawki
- Kiełbaska II – struga, dopływ Kiełbaski

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Co podać do kiełbasek, musztardę czy keczup?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛwˈbaska, AS: ḱeu̯baska

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiełbaśnictwo n., kiełbasa ż., zgrub. kiełba ż.

przym. kiełbasiany

Wiktionary

# kiełbaskowy

→ kiełbaska, np. kiełbaskowy grill

SJP.pl

# kiełbaśnictwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wytwarzanie kiełbas

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nasz sąsiad trudni się kiełbaśnictwem od nastu lat.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiełba ż., kiełbacha ż., kiełbasa ż., kiełbaska ż., kiełbasiarz mos., kiełbaśnik mos., kiełbaśnica ż.

czas. kiełbasić się ndk., pokiełbasić dk.

przym. kiełbasiany, kiełbasowy, kiełbaskowy, kiełbaśniczy

Wiktionary

# kiełbaśniczy

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kiełbaśnictwem, dotyczący kiełbaśnictwa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiełbaśnictwo n.

przym. kiełbasiany

Wiktionary

# kiełbasowy

przymiotnik od: kiełbasa

SJP.pl

# kiełbik

zdrobniale o kiełbiu (ryba z rodziny karpiowatych)

SJP.pl

# kiełbowicz

nazwisko

SJP.pl

# kiełbowo

Kiełbowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Raciąż.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kiełbowo, po jej zniesieniu w gromadzie Gralewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Małgorzaty w Gralewie.

Wikipedia

# kiełcz

Wikipedia

# kiełczewo

Kiełczewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan.

Wikipedia

# kiełczewski

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Aleksander Kiełczewski – polski szlachcic, urzędnik, poseł na Sejm
- Aleksander Tomasz Kiełczewski – polski szlachcic, urzędnik
- Bohdan Kiełczewski – polski leśnik, zoolog i ekolog
- Dariusz Kiełczewski – polski naukowiec, ekonomista, filozof, poeta, prozaik
- Leszek Kiełczewski – polski polityk, poseł na Sejm
- Remigian Kiełczewski – polski szlachcic, urzędnik
- Remigian Kiełczewski – polski szlachcic, urzędnik
- Ryszard Kiełczewski – polski brydżysta i dziennikarz
- Wacław Kiełczewski – polski jubiler i polityk, poseł na Sejm

Wikipedia

# kiełczów

Kiełczów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka.

Wikipedia

# kiełczówek

Kiełczówek – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka.

Wikipedia

# kiełczygłów

wieś w Polsce

SJP.pl

Kiełczygłów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Kiełczygłów.

Wieś królewska w starostwie wieluńskim w powiecie radomszczańskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kiełczygłów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Wikipedia

# kiełczygłówek

Kiełczygłówek – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Kiełczygłów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Wikipedia

# kiełczygłowski

przymiotnik od: Kiełczygłów

SJP.pl

# kiełczykowski

nazwisko

SJP.pl

# kiełczynek

Kiełczynek – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Książ Wielkopolski.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wieś położona przy północno-zachodniej granicy Książa Wielkopolskiego przy drodze powiatowej nr 4079 z Zaborowa do Książa Wielkopolskiego.

Wikipedia

# kiełek

1. zaczątek rośliny w pierwszej fazie wzrostu, złożony z korzonka i pędu pączkowego; kieł;
2. początek jakiegoś zjawiska lub wydarzenia; zarodek, zalążek, zaczątek;
3. zdrobnienie od: kieł

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk

(1.2) spoż. kulin. skiełkowane nasiona roślin jadalnych w celach spożywczych

Wiktionary

Kiełek (960 m) – szczyt w miejscowości Sidzina w województwie małopolskim, w powiecie suskim, w gminie Bystra-Sidzina. Znajduje się w południowo-wschodnim ramieniu Policy, które poprzez Czernic (Czyrniec), Przełęcz Zubrzycką, Grelkę, Kiełek i Brożek opada do doliny Bystrzanki. Południowo-zachodnie stoki Kiełka opadają do doliny potoku Sidzinka, północno-zachodnie do Ciśniawki, we wschodnie wcinają się Mików Potok i Czarnów Potok.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Do ugotowanego pęczaku dodajemy ugotowaną soczewicę oraz pieczarki z cebulą. Wszystko mieszamy i posypujemy natką pietruszki albo kiełkami.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kieł m., kiełkowanie n., kiełkownica ż., wykiełkowanie n., skiełkowanie n.

czas. kiełkować ndk., wykiełkować dk., skiełkować dk.

przym. kiełkowy

Wiktionary

# kiełki

1. zaczątek rośliny w pierwszej fazie wzrostu, złożony z korzonka i pędu pączkowego; kieł;
2. początek jakiegoś zjawiska lub wydarzenia; zarodek, zalążek, zaczątek;
3. zdrobnienie od: kieł

SJP.pl

- kiełki – produkt spożywczy
- Kiełki – wieś w Polsce (woj. mazowieckie, gmina Baboszewo)
- Kiełki – jedna z nazwa jeziora Chełchy w woj. warmińsko-mazurskim

Wikipedia

# kiełkować

1. wypuszczać pierwsze pędy;
2. powstawać jako zaczątek czegoś

SJP.pl

czasownik niedokonany

(1.1) wyrastając, wypuszczać kiełki – drobne pędy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nasiona pomidora kiełkują po kilku tygodniach.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɛwˈkɔvat͡ɕ, AS: ḱeu̯kovać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiełkowanie n., kiełek, kiełkownik

przym. kiełkowy

Wiktionary

# kiełkowalnia

pomieszczenie, w którym stworzone zostały specjalne warunki do kiełkowania nasion

SJP.pl

# kiełkowalność

zdolność nasion do wypuszczania kiełków

SJP.pl

# kiełkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kiełkować.

(1.2) bot. ogół procesów prowadzących do powstania zarodka rośliny i przemiany nasiona w siewkę;

Wiktionary

Kiełkowanie (germinacja) – zespół procesów zachodzących wewnątrz nasiona, które prowadzą do aktywacji zarodka. Rozpoczęcie wzrostu siewki jest zakończeniem kiełkowania i rozpoczęciem następnej fazy rozwojowej. Makroskopowym objawem zakończonego kiełkowania jest pojawienie się korzonka zarodkowego, co jest już objawem wzrostu. Kiełkowanie polega na przemianie nasienia w siewkę.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W procesie kiełkowania liścienie wydostają się na zewnątrz nasienia.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcɛwkɔˈvãɲɛ, AS: ḱeu̯kovãńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kieł m., kiełek m.

czas. kiełkować, wykiełkować, zakiełkować

przym. kiełkowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) germinacja

Wiktionary

# kiełkowice

Kiełkowice – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim na terenie Jury Krakowsko-Częstochowskiej, w gminie Ogrodzieniec. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Wikipedia

# kiełkownica

miejsce przeznaczone do wysypania moczonych nasion, by wykiełkowały; kiełkownik

SJP.pl

Kiełkownik (także: kiełkownica) – urządzenie doświadczalne w botanice, służące do określania zdolności kiełkowania nasion. Mianem kiełkownika można też określić miejsce (naczynie), w którym umieszcza się zamoczone nasiona celem wykiełkowania. Zwykle taki zestaw składa się ze zbiornika na wodę, kilku poziomów na kiełki oraz przykrycia (pokrywy). Najprostszym kiełkownikiem w warunkach domowych może być przezroczysty słoik.

Wikipedia

# kiełkownik

1. urządzenie do określania zdolności kiełkowania nasion;
2. miejsce przeznaczone do wysypania moczonych nasion, by wykiełkowały; kiełkownica

SJP.pl

Kiełkownik (także: kiełkownica) – urządzenie doświadczalne w botanice, służące do określania zdolności kiełkowania nasion. Mianem kiełkownika można też określić miejsce (naczynie), w którym umieszcza się zamoczone nasiona celem wykiełkowania. Zwykle taki zestaw składa się ze zbiornika na wodę, kilku poziomów na kiełki oraz przykrycia (pokrywy). Najprostszym kiełkownikiem w warunkach domowych może być przezroczysty słoik.

Wikipedia

# kiełkowo

Kiełkowo (pol. hist. Kijakowo) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Siedlec.

Wikipedia

# kiełkowski

nazwisko

SJP.pl

# kiełkowy

→ kiełek (zaczątek rośliny)

SJP.pl

# kiełmina

wieś w Polsce

SJP.pl

Kiełmina – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Stryków, na terenie Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich. Kiełmina leży na zachód od Dobrej. W Kiełminie leży źródło rzeki Kiełmiczanki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łódzkiego.

Wikipedia

# kiełpieniec

Kiełpieniec – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie gostynińskim, w gminie Gostynin.

Kiełpieniec został założony pod koniec XVIII wieku przez osadników holenderskich. W 1798 roku działała tu szkoła ewangelicka. Wieś liczyła 105 mieszkańców w 1827, i 151 w 1883 roku. Obecnie nie ma żadnych pozostałości holenderskiej obecności.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Wikipedia

# kiełpin

W Polsce

- Kiełpin – część miasta Zielona Góra
- Kiełpin – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. tucholskim, w gminie Tuchola
- Kiełpin – wieś w woj. lubuskim, w pow. gorzowskim, w gminie Deszczno
- Kiełpin – część wsi Rzeczyca w woj. łódzkim, w pow. poddębickim, w gminie Zadzim
- Kiełpin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. warszawski zachodnim, w gminie Łomianki
- Kiełpin – wieś w woj. pomorskim, w pow. chojnickim, w gminie Konarzyny
- Kiełpin – wieś w woj. pomorskim, w pow. człuchowskim, w gminie Człuchów
- Kiełpin – część wsi Dębicze w woj. wielkopolskim, w pow. ostrzeszowskim, w gminie Grabów nad Prosną
- Kiełpin – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. złotowskim, w gminie Lipka
- Kiełpin – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. drawskim, w gminie Drawsko Pomorskie

Wikipedia

# kiełpiniec

Kiełpiniec – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sokołowskim, w gminie Sterdyń. Ma status sołectwa. Leży na lewym brzegu Bugu, na historycznym Podlasiu.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Wikipedia

# kiełpino

W Polsce

- Kiełpino – wieś w woj. pomorskim, w pow. kartuskim, w gminie Kartuzy
- Kiełpino – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, w gminie Drawno
- Kiełpino – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. gryfickim, w gminie Brojce
- Kiełpino – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo

Wikipedia

# kiełpiński

nazwisko

SJP.pl

# kiełtycki

przymiotnik od: Kiełtyki (wieś w Polsce)

SJP.pl

# kiełtyka

nazwisko

SJP.pl

# kiełtyki

nazwisko

SJP.pl

Kiełtyki – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Mała Wieś.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi wyszogrodzkiej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Wikipedia

# kiełż

drobny, wodny skorupiak

SJP.pl

Kiełże – zwyczajowa nazwa morskich i słodkowodnych, dennych skorupiaków z kilku rodzin w rzędzie obunogów. Mają charakterystyczne bocznie spłaszczone, łukowato wygięte ciało o długości do 2 cm, w którym wyróżnić można głowę, tułów i odwłok. Na tułowiu znajdują się odnóża, dzięki którym zwierzę porusza się w wodzie pływając lub pełzając wśród roślin i kamieni. Kiełże żyją na dnie zbiorników wodnych, często występując masowo.

Wikipedia

# kiełzać

kiełznać;
1. zakładać koniowi uzdę lub wędzidło;
2. potocznie: radzić sobie z kimś bądź z czymś; poskramiać, ujarzmiać;
3. potocznie: hamować, ograniczać swoje emocje

SJP.pl

# kiełże

morskie i słodkowodne skorupiaki denne

SJP.pl

Kiełże – zwyczajowa nazwa morskich i słodkowodnych, dennych skorupiaków z kilku rodzin w rzędzie obunogów. Mają charakterystyczne bocznie spłaszczone, łukowato wygięte ciało o długości do 2 cm, w którym wyróżnić można głowę, tułów i odwłok. Na tułowiu znajdują się odnóża, dzięki którym zwierzę porusza się w wodzie pływając lub pełzając wśród roślin i kamieni. Kiełże żyją na dnie zbiorników wodnych, często występując masowo.

Wikipedia

# kiełznać

kiełzać;
1. zakładać koniowi uzdę lub wędzidło;
2. potocznie: radzić sobie z kimś bądź z czymś; poskramiać, ujarzmiać;
3. potocznie: hamować, ograniczać swoje emocje

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. okiełznać)

(1.1) zakładać koniowi uzdę lub wędzidło

(1.2) przen. uspokajać kogoś i dostosowywać jego zachowanie do swoich oczekiwań; ujarzmiać, poskramiać

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcɛwznat͡ɕ, AS: ḱeu̯znać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiełzno n., kiełznanie n.

Wiktionary

# kiełznanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kiełznać.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kiełznać ndk.

Wiktionary

# kiełzno

w jeździectwie: metalowa część uzdy występująca w dwóch rodzajach (wędzidło i munsztuk)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zootechn. jeźdz. krótki pałąk jedno- lub dwudzielny zakładany koniowi do pyska, umożliwiający łatwiejsze nim sterowanie;

Wiktionary

Kiełzno – część ogłowia; krótki, jedno- lub dwudzielny, pałąk wkładany koniowi do pyska. Wykonane są z różnych materiałów jak metal, plastik czy guma. Służą do utrzymania kontroli jeźdźca nad koniem, do utrzymania kierunku jazdy oraz ustawiania głowy konia. Wyróżnia się kilka rodzajów kiełzn: wędzidła, munsztuki i pelamy, kiełzna wierzchowe i zaprzęgowe.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Koń faktycznie szalał, trząsł łbem, chrapał i gryzł ociekające pianą kiełzno.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. nieokiełznanie n., okiełznanie n., nieokiełznywanie n., okiełznywanie n.

czas. kiełznać, okiełznać dk., okiełznywać ndk.

przym. nieokiełznany

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) wędzidło

Wiktionary

# kiełżowy

→ kiełż

SJP.pl

#### Patrz:

kiełż

# kifoskolioza

schorzenie kręgosłupa polegające na jego skrzywieniu ku tyłowi i na bok

SJP.pl

# kifotyczny

→ kifoza

SJP.pl

#### Patrz:

kifoza

# kifoza

wygięcie kręgosłupa do tyłu

SJP.pl

Wikipedia

# kigali

stolica Ruandy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Rwandy;

Wiktionary

Kigali – stolica i największe miasto Rwandy. Położone jest w centrum państwa. Od uzyskania niepodległości przez kraj w 1962 stanowi jego największy ośrodek ekonomiczny, kulturalny i transportowy. Znajduje się tu dom i biura prezydenta Rwandy oraz biura ministerstw rządu.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

(1.1) kolokacje miejscowość|D=Kigali|Ms=Kigali.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. kigalijczyk mos., kigalijka ż.

przym. kigalijski

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Kigali

* arabski: (1.1) كيغالي

* czeski: (1.1) Kigali

* hiszpański: (1.1) Kigali

* koreański: (1.1) korpłd|키갈리., korpłn|끼갈리.

* słowacki: (1.1) Kigali n.

* szwedzki: (1.1) Kigali n.

źródła.

== Kigali (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Kigali

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈɡalʲi, AS: ḱigalʹi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kigalijczyk mos., kigalijka ż.

przym. kigalijski

Wiktionary

# kigalijczyk

mieszkaniec Kigali (stolicy Rwandy)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Kigali

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌciɡaˈlʲijt͡ʃɨk, AS: ḱigalʹii ̯čyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kigali n.

:: fż. kigalijka ż.

przym. kigalijski

Wiktionary

# kigalijka

mieszkanka Kigali (stolicy Rwandy)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kigali

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌciɡaˈlʲijka, AS: ḱigalʹii ̯ka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kigali n.

:: fm. kigalijczyk mos.

przym. kigalijski

Wiktionary

# kigalijski

przymiotnik od: Kigali (stolica Rwandy)

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do miasta Kigali

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌciɡaˈlʲijsʲci, AS: ḱigalʹii ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kigali n., kigalijka ż., kigalijczyk m.

Wiktionary

# kigelia

drzewo z rodziny bignoniowatych; drzewo kiełbasiane

SJP.pl

Kigelia afrykańska (Kigelia africana), znany szerzej jako drzewo kiełbasiane, na terenie RPA zwane przez miejscową ludność worsboom – rodzaj roślin z rodziny bignoniowatych. Należy do monotypowego rodzaju kigelia (Kigelia DC.). Pochodzi z tropikalnej Afryki, ale rozprzestrzenił się także w niektórych innych rejonach poza obszarem swojego rodzimego pochodzenia

Wikipedia

# kigurumi

kostium zwierzęcy

SJP.pl

# kii

[czytaj: kija lub kja] koreańska firma i marka samochodów

SJP.pl

- Kanał Kii – kanał morski rozdzielający wyspy Honsiu i Sikoku
- Góry Kii – pasmo gór w regionie Kinki w Japonii
- Prowincja Kii – historyczna prowincja Japonii
- Półwysep Kii – półwysep w Japonii w regionie Kinki

Wikipedia

# kij

1. drewniany patyk, laska;
2. drewniana lub metalowa laska o specjalnym kształcie, używana do gier, zabaw sportowych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) długi patyk;

(1.2) długi i cienki trzonek od jakiegoś narzędzia

(1.3) sport. długi przyrząd sportowy do uderzania

(1.4) gw-pl|Poznań. piętro

(1.5) pot. wędka

(1.6) daw. długi kielich

(1.7) pot. rodzaj kranika służącego do nalewania alkoholu, głównie piwa, z beczki

Wiktionary

- Kij – prosty, gruby patyk
- Kij – legendarny bohater ruski, założyciel i pierwszy władca Kijowa
- Kij – polski bóg lub postać wymieniona przez Łukasza z Wielkiego Koźmina.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na nogach buty z cholewami, w ręku kij i zawiniątko.

(1.2) Złamał mi się kij od szczotki. Muszę kupić nowy.

(1.3) Zgodnie z regułami gry w golfa, w torbie golfowej można mieć maksymalnie czternaście kijów.

(1.4) Pomieszkuję na trzecim kiju.

(1.5) Urok wędkowania polega na rywalizacji, ale nie z kolegami po kiju, a z rybą właśnie.

(1.7) Piwo z kija to nic innego jak po prostu piwo nalewane z dystrybutora / nalewaka, czyli piwo beczkowe – kijem określany jest kranik, który zakładany jest na beczkę.

(1.7) Butelkowany cydr można już kupić w niemal każdym supermarkecie. Coraz więcej lokali gastronomicznych decyduje się także na sprzedaż tego trunku z kija.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cij, AS: ḱii ̯

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kijanka ż., kijarka ż.

:: zdrobn. kijek m., kijaszek m.

przym. kijowy, kijkowy

przysł. kijowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) patyk, badyl

(1.2) trzonek, stylisko, drążek

(1.4) piętro, kondygnacja, etaż

(1.7) nalewak

Wiktionary

# kija

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, na Syberii, lewy dopływ Czułymu

Wiktionary

Kija – drugorzędna żona faraona Echnatona z XVIII dynastii.

Wikipedia

# kijafa

gatunek duńskiego wina z owoców wiśni

SJP.pl

# kijak

nazwisko

SJP.pl

Kijak – dzielnica Wielunia obejmująca ulice: Kijak, Joanny Żubr, Graniczną i przyległe.

Na Kijaku znajduje się nieczynny od 1939 roku cmentarz żydowski, który podczas II wojny światowej był miejscem straceń Polaków i Żydów.

Wikipedia

# kijaneczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: kijanka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kijanka ż.

Wiktionary

# kijanka

1. larwa płazów bezogonowych;
2. drewniana łopatka służąca dawniej na wsi do prania bielizny i obijania lnu; pralnik

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. larwa płazów bezogonowych prowadząca wodny tryb życia;

(1.2) etn. hist. narzędzie w postaci kija, deszczułki lub drewnianej łopatki używane dawniej do prania w rzece lub jeziorze, a także do obijania lnu;

(1.3) mieszkanka miejscowości Kij

(1.4) mieszkanka miejscowości Kije

Wiktionary

Kijanka – postać larwalna płazów. Po pewnym czasie przekształca się w dorosłego płaza, jednak przed całkowitym przeobrażeniem fizycznym, prezentuje wiele cech typowych dla ryb – prowadzi wodny tryb życia, porusza się, odżywia i wygląda podobnie do ryby, oddycha skrzelami, ma ogon pionowo otoczony płetwą, stanowiący główną siłę napędową. Po wylęgu są one zaopatrzone w specjalne narządy, które służą im do przymocowywania się do różnych przedmiotów, co ma je zabezpieczyć przed upadkiem na dno. U płazów ogoniastych jest to narząd balansyjny zwany narządem Rusconiego, a u płazów bezogonowych jest to podkowiasta przylga.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Ropuchy rozpoczynają swoje życie jako kijanki o ciele podobnym do ryby.

(1.2) Zobaczył swoją kobietę, jak schylona pod mostem, w koszuli i lekkiej spódnicy, prała szmaty kijanką, aż echo rozlegało się po dolinie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈjãnka, AS: ḱii ̯ãnka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kij m., kijek m., kijaszek m.

:: zdrobn. kijaneczka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) klepaczka

Wiktionary

# kijanowski

nazwisko

SJP.pl

# kijański

nazwisko

SJP.pl

Kijański (forma żeńska: Kijańska; liczba mnoga: Kijańscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 271 osób.

Wikipedia

# kijarka

1. obtaczarka do drewnianych bali,
2. narzędzie do wyrobu przedmiotów, które mają cylindryczny przekrój

SJP.pl

# kijas

nazwisko

SJP.pl

- kijas – zasada analogicznego rozumowania w islamie
- Kijas – wieś w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Konopiska
- Artur Kijas – polski historyk
- Krzysztof Kijas – mistrz w sportach motorowych
- Zdzisław Kijas – prezbiter kościoła katolickiego

Wikipedia

# kijaszek

zdrobnienie od: kij

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. kij

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) — We świat, do ludzi, dobrodzieju kochany — w tyli świat!... — zakreśliła kijaszkiem łuk od wschodu do zachodu.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kij mrz., kijek mrz., kijanka ż.

przym. kijowy, kijkowy

przysł. kijowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kijek

Wiktionary

# kijaszkowo

W Polsce

- Kijaszkowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. toruńskim, w gminie Czernikowo
- Kijaszkowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. pilskim, w gminie Wysoka

- Kijaszkowo – wąskotorowy przystanek kolejowy w Kijaszkowie, w województwie wielkopolskim

Wikipedia

# kije

potocznie: bicie, lanie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim

(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim

(1.3) geogr. wieś w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim

(1.4) geogr. wieś w Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim

(1.5) geogr. wieś w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim

(1.6) geogr. wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim

Wiktionary

W Polsce

- Kije – wieś w woj. lubuskim, w pow. zielonogórskim, w gminie Sulechów
- Kije – kolonia w woj. łódzkim, w pow. pajęczańskim, w gminie Siemkowice
- Kije – wieś w woj. łódzkim, w pow. sieradzkim, w gminie Błaszki
- Kije – część wsi Dzianisz w woj. małopolskim, w pow. tatrzański m, w gminie Kościelisko
- Kije – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. pińczowskim, w gminie Kije
- Kije – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. oleckim, w gminie Świętajno
- Kije – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. koszalińskim, w gminie Bobolice
- Kije – gmina w powiecie pińczowskim
- Kije – gromada w powiecie pińczowskim
- Kije – gromada w powiecie sulechowskim
- Kije – przystanek kolejowy
- Kije – dawna gmina wiejska, w dzisiejszym woj. lubuskim

Wikipedia

# kijek

zdrobnienie od: kij

SJP.pl

# kijewice

3 miejscowości w Polsce:

- Kijewice – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. mogileńskim, w gminie Strzelno
- Kijewice – wieś w woj. lubuskim, w pow. międzyrzeckim, w gminie Skwierzyna
- Kijewice – wieś w woj. mazowieckim, w pow. przasnyskim, w gminie Przasnysz

Wikipedia

# kijewo

W Polsce

- Kijewo – część miasta Szczecin
- Kijewo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. inowrocławskim, w gminie Gniewkowo
- Kijewo – przysiółek wsi Kosobudz w woj. lubuskim, w pow. świebodzińskim, w gminie Łagów
- Kijewo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. oleckim, w gminie Olecko
- Kijewo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. średzkim, w gminie Środa Wielkopolska
- Kijewo – gromada w powiecie oleckim
- Kijewo – gromada w powiecie średzkim
- Kijewo – nieczynny przystanek osobowy, a dawniej stacja kolejowa w Kijewie, w województwie warmińsko-mazurskim
- Kijewo – dawne osiedle administracyjne Szczecina

Wikipedia

# kijewski

przymiotnik od: Kijewo Królewskie

SJP.pl

# kijkarka

potocznie: kobieta uprawiająca nordic walking

SJP.pl

# kijkarstwo

forma rekreacji polegająca na szybkim chodzeniu ze specjalnymi kijkami; nordic walking

SJP.pl

# kijkarz

potocznie: osoba uprawiająca nordic walking

SJP.pl

# kijkować

potocznie: uprawiać nordic walking

SJP.pl

# kijkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. sport. chodzenie przy użyciu kijów trekkingowych

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kij m., kijek m.

czas. kijkować ndk.

przym. kijowy, kijkowy

przysł. kijowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nordic walking

Wiktionary

# kijkowy

przymiotnik od: kijek

SJP.pl

# kijóń

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. leśn. kloc używany do wbijania metalowego klina

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kijónka ż.

Wiktionary

# kijónka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. drewniana łopatka do prania na kamieniu w rzece

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. drewniany młotek do wbijania palików

Wiktionary

#### Powiązane:

(1.2)

:: rzecz. kijóń ż.

Wiktionary

# kijów

potocznie: bicie, lanie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie lubuskim, w gminie Drezdenko;

(1.3) geogr. wieś w Polsce, w województwie opolskim, w gminie Otmuchów;

(1.4) geogr. wieś w Polsce, w województwie śląskim, w gminie Kruszyna;

Wiktionary

Kijów (ukr. Київ, Kyjiw) – stolica i największe miasto Ukrainy (pod względem liczby ludności oraz powierzchni), leżące nad rzeką Dniepr.

Ma status miasta wydzielonego i jest ośrodkiem administracyjnym obwodu kijowskiego. Stanowi także największy ośrodek przemysłowy i kulturalno-naukowy kraju. Posiada rozwinięty przemysł maszynowy, lotniczy, optyczny, precyzyjny, elektrotechniczny i elektroniczny, stoczniowy, chemiczny, lekki, spożywczy i materiałów budowlanych. Miasto jest także ważnym węzłem kolejowym i drogowym. Obsługiwane jest przez dwa międzynarodowe porty lotnicze (Boryspol i Żulany). Znajdują się tu także port rzeczny oraz sieć metra. W Kijowie działa około 20 szkół wyższych (m.in. Uniwersytet im. Tarasa Szewczenki, Akademia Kijowsko-Mohylańska, Narodowy Uniwersytet Techniczny i Narodowa Akademia Muzyczna), mieści się tu również siedziba Akademii Nauk Ukrainy. Do instytucji kultury zaliczają się m.in. Opera Narodowa im. Tarasa Szewczenki, Narodowy Teatr Dramatyczny im. Iwana Franki, Ukraiński Teatr Dramatyczny im. Łesi Ukrainki, Filharmonia Narodowa Ukrainy oraz liczne muzea.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kijów położony jest nad Dnieprem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcijuf, AS: ḱii ̯uf

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kijowianin m., kijowianka ż., Kijowszczyzna ż.

przym. kijowski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) reg. śl. Kijůw.

Wiktionary

# kijowianin

mieszkaniec Kijowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Kijowa

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcijɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: ḱii ̯ovʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kijów m., Kijowszczyzna ż.

:: fż. kijowianka ż.

przym. kijowski

Wiktionary

# kijowianka

mieszkanka Kijowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kijowa

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcijɔˈvʲjãnka, AS: ḱii ̯ovʹi ̯ãnka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kijów m., Kijowszczyzna ż.

:: fm. kijowianin m.

przym. kijowski

Wiktionary

# kijowice

Kijowice – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Bierutów.

Wikipedia

# kijowiec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie należąca do rejonu mikołajowskiego obwodu lwowskiego;

Wiktionary

W Polsce

- Kijowiec – osada leśna w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Biała Podlaska
- Kijowiec – wieś w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Zalesie
- Kijowiec – osada w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Zalesie
- Kijowiec – część wsi Górki w woj. podkarpackim, w pow. brzozowskim, w gminie Brzozów
- Kijowiec – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Ślesin
- Kijowiec – gromada w powiecie bialskim
- Kijowiec – gromada w powiecie konińskim

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kijowiecki

Wiktionary

# kijowiej

stopień wyższy od przysłówka: kijowo

SJP.pl

# kijowo

przysłówek

(1.1) pot. bardzo źle, okropnie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Czuję się kijowo.

(1.1) Kijowo, że nie zwolnią nas z fizy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈjɔvɔ, AS: ḱii ̯ovo

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kijowy

rzecz. kij mrz., kijek mrz., kijkowanie n., kijaszek mrz.

Wiktionary

# kijowski

1. → Kijów;
2. obwód kijowski - jeden z 24 obwodów Ukrainy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kijowem, dotyczący Kijowa

Wiktionary

- Andrzej Kijowski (krytyk) (1928-1985) – krytyk literacki
- Andrzej Kijowski (prawnik) (1945-2005) – sędzia
- Andrzej Tadeusz Kijowski (ur. 1954) – pisarz, publicysta
- Dariusz Kijowski (ur. 1955) – prawnik
- Jakub Kijowski (ur. 1979) – operator filmowy
- Janusz Kijowski (ur. 1948) – reżyser
- Jerzy Kijowski (ur. 1943) – fizyk
- Józef Kijowski (1923-1983) – polityk
- Mateusz Kijowski (ur. 1968) – działacz społeczny, publicysta

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Prawosławie zostało zrównane w prawach ze wschodnim Kościołem unickim, a metropolita kijowski wraz ze swymi biskupami wchodził w skład Senatu Rzeczypospolitej.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈjɔfsʲci, AS: ḱii ̯ofsʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kijów mrz., Kijowszczyzna ż., kijowianin mos., kijowianka ż.

przysł. kijowsko

Wiktionary

# kijowszczyzna

region w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. region wokół Kijowa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Bazę jego sukcesu materialnego stanowiły ogromne dobra ziemskie na Kijowszczyźnie z centrum w Białej Cerkwi i rezydencją w Aleksandrii.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kijów mrz., kijowianin mos., kijowianka ż.

przym. kijowski

Wiktionary

# kijowy

1. potocznie: kiepski, lichy, marny;
2. związany z kijem, np. sport kijowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) slang. młodz. bardzo zły, okropny; eufem. od chujowy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ale masz kijowy wyświetlacz, nic na nim nie widać.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈjɔvɨ, AS: ḱii ̯ovy

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. kijowo

rzecz. kij mrz., kijek mrz., kijkowanie n., kijaszek mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) chusteczkowy

Wiktionary

# kijski

przymiotnik od: Kije (nazwa kilku wsi w Polsce)

SJP.pl

# kik

[czytaj: kik]
1. Klub Inteligencji Katolickiej
2. Klub Interesującej Książki

SJP.pl

skrótowiec

(1.1) = Klub Inteligencji Katolickiej;

Wiktionary

KIK

- Klub Inteligencji Katolickiej (KIK)
- Klub Interesującej Książki (KIK)

KiK

- Kajko i Kokosz
- KiK – niemiecka sieć dyskontów tekstylnych

Kik

- Kik – przysiółek w województwie opolskim
- Kik – wieś w Chorwacji
- Kazimierz Kik – polski politolog

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Głos zabierze przedstawicielka KIK-u z Mławy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cik, AS: ḱik

Wiktionary

# kikać

czasownik niedokonany

(1.1) poznań. zerkać

(1.2) lwów. patrzeć

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kiknąć dk.

rzecz. kikanie n.

Wiktionary

# kikanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kikać.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kikać ndk.

Wiktionary

# kikimora

złośliwy duch domowy w wierzeniach plemion słowiańskich; sziszimora

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mitsłow. szkodliwy duch domowy przybierający postać maleńkiej kobiety, czasem niewidzialny;

Wiktionary

Kikimora, sziszimora – w wierzeniach słowiańskich szkodliwy duch domowy.

Kikimora, uważana niekiedy za żonę domowika, przybierała postać maleńkiej kobiety, choć potrafiła także stać się niewidzialna. Była wroga wobec mężczyzn, po nocach budziła niemowlęta, plątała przędzę, czasami szkodziła także zwierzętom domowym, zwłaszcza zaś kurom.Sama jednak bardzo chętnie przędła i dziergała koronki, przy czym furkot jej wrzeciona uznawano za zły znak.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Aby ochronić się przed kikimorą, wystarczyło położyć się odwrotnie na łóżku (nogi na zagłówek, głowa tam, gdzie nogi) lub skrzyżować nogi podczas snu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcicĩˈmɔra, AS: ḱiḱĩmora

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) sziszimora

Wiktionary

# kikolanin

mieszkaniec Kikoła (miasta w Polsce)

SJP.pl

# kikolanka

mieszkanka Kikoła (miasta w Polsce)

SJP.pl

# kikolski

przymiotnik od: Kikół

SJP.pl

# kikować

potocznie: uważnie obserwować

SJP.pl

# kikowo

W Polsce

- Kikowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. szamotulskim, w gminie Pniewy
- Kikowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. białogardzkim, w gminie Tychowo

- Kikowo – zlikwidowany przystanek kolejowy w Kikowie, w woj. wielkopolskim

Wikipedia

# kikowski

nazwisko

SJP.pl

# kikół

miasto w Polsce

SJP.pl

Wikipedia

# kiks

1. chybione uderzenie w piłkę lub kulę bilardową;
2. pomyłka, fałsz przy wykonywaniu utworu muzycznego;
3. błąd, niewłaściwe posunięcie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) niestosowne, nieoczekiwane, błędne zachowanie, posunięcie

(1.2) sport. chybione uderzenie lub kopnięcie w piłkę

(1.3) sport. chybione uderzenie w kulę w bilardzie

(1.4) muz. fałszywy dźwięk podczas wykonywania utworu

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

(1.1) etym|niem|Kicks.

uwagi.

tłumaczenia.

* szwedzki: (1.2) felspark w., miss w.; (1.3) miss w.; (1.4) fel ton

* ukraiński: (1.2) кікс m.; (1.3) кікс m.; (1.4) кікс m.

źródła.

== kiks (język chorwacki.) ==

ortografie.

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gafa

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciks, AS: ḱiks

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

(1.1) etym|niem|Kicks.

uwagi.

tłumaczenia.

* szwedzki: (1.2) felspark w., miss w.; (1.3) miss w.; (1.4) fel ton

* ukraiński: (1.2) кікс m.; (1.3) кікс m.; (1.4) кікс m.

źródła.

== kiks (język chorwacki.) ==

ortografie.

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gafa

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kiksja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Kickxia|ref=tak., rodzaj roślin należący do rodziny babkowatych;

Wiktionary

Kiksja, lnica (Kickxia Dumort.) – rodzaj roślin z rodziny babkowatych. Obejmuje 24 gatunki. Rośliny te występują w południowej i środkowej Europie, w północnej i północno-wschodniej Afryce (w tym na Wyspach Zielonego Przylądka, Wyspach Kanaryjskich, na wschodzie po Kenię na południu), w południowo-zachodniej Azji (po Kazachstan, Kirgistan i Pakistan na wschodzie). W Polsce rosną dwa gatunki jako zadomowione antropofity: kiksja oszczepowata K. elatine i kiksja zgiętoostrogowa K. spuria.

Wikipedia

# kiksować

popełniać pomyłki, mylić się, chybiać

SJP.pl

# kikucik

zdrobnienie od: kikut

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kikut

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kikut m.

Wiktionary

# kikuju

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) etn. jedna z grup etnicznych zamieszkujących Kenię;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) etn. mężczyzna lub chłopiec z plemięemienia Kikuju (1.1)

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) etn. kobieta lub dziewczyna z plemięemienia Kikuju (1.1)

Wiktionary

Kikuju (Kĩkũyũ, Gĩkũyũ, Gikuju) – najliczniejsza grupa etniczna Kenii. Ich ojczyzną są żyzne, centralne wyżyny Kenii, na których prowadzili rolniczy tryb życia. Ich językiem jest język kikuju, na który składają się trzy dialekty.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kikuju m., Kikujowie nmos.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Kikujowie

Wiktionary

# kikut

część kończyny lub palca pozostała po amputacji lub istniejąca od urodzenia; część narządu wewnętrznego pozostała po wycięciu fragmentu tego narządu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. odstająca pozostałość amputowanej kończyny lub część ciała niedostatecznie wykształcona

(1.2) med. wet. pozostałość narządu wewnętrznego po usunięciu jego części

(1.3) pot. wystająca resztka czegoś, zazwyczaj po uszkodzeniu

Wiktionary

- kikut – część kończyny lub palca, do najbliższego stawu, pozostała po amputacji, albo wskutek wrodzonego braku; również reszta narządu wewnętrznego pozostałego po wycięciu
- Marcin Kikut (ur. 1983) – polski piłkarz

2 wzniesienia w Polsce:

- Kikut – wzniesienie na Równinie Białogardzkiej, położone w woj. zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Biesiekierz
- Kikut – wzniesienie na wyspie Wolin, w Pasmie Wolińskim, położone w woj. zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Międzyzdroje

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Po obcięciu palca został mi jedynie kikut.

(1.1) Dziecko urodziło się bez w pełni wykształconych kończyn, a jedynie z maleńkimi kikutami.

(1.1) Pudelek sąsiadów merda kikutem ogonka z zawrotną prędkością.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcikut, AS: ḱikut

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kikucik mrz.

Wiktionary

# kikutnica

morski stawonóg pokrojem zbliżony do pająka, mający bardzo długie odnóża przypominające kikuty

SJP.pl

- kikutnica – stawonóg z gromady kikutnic (Pycnogonida)
- kikutnica (Apterygida) – rodzaj owadów z rzędu skorków

Wikipedia

# kikutnice

gromada stawonogów obejmująca ponad 1300 gatunków

SJP.pl

Kikutnice (Pycnogonida, „pycno” – ścisłe pakiety, „gonid” – gonidia), zwane także Pantopoda lub „morskimi pająkami” – kosmopolityczna gromada stawonogów, występująca zwłaszcza w basenie Morza Śródziemnego, Morza Karaibskiego, a także Oceanów Arktycznego i Antarktycznego. Istnieje ponad 1300 znanych gatunków, których rozmiary wahają się od 1 mm do ponad 90 cm u gatunków głębinowych. Większość z żyjących w płytkich wodach ma małe rozmiary, jednak niektóre osobniki w Oceanie Antarktycznym mogą być bardzo duże.

Wikipedia

# kikutniczka

kikutniczka pospolita - gatunek skorka

SJP.pl

Kikutniczka, kusokrywka (Chelidura) – rodzaj skorków z rodziny skorkowatych i podrodziny Anechurinae.

Owady z tego rodzaju charakteryzują się krępym, nieco spłaszczonym ciałem, dużym i szerokim jak na skorki. Głowę mają zaopatrzoną w zbudowane z około 13 członów czułki oraz przeciętnie małe, ale wyłupiaste oczy. Zarys przedplecza ma kształt poprzecznego prostokąta. Pod szczątkowymi, stykającymi się na krótkim odcinku środkowym krawędzi wewnętrznych pokrywami (tegminami) brak jest zupełnie tylnej pary skrzydeł. Odnóża są stosunkowo krótkie. Odwłok rozszerza się od nasady ku wierzchołkowi, w którego okolicy osiąga swą największą szerokość. Ostatni z jego tergitów jest bardzo szeroki i krótki. Mniejsze lub większe pygidium bywa niekiedy ukryte i z góry niewidoczne. Zwykle pygidium samicy jest trapezowate, a samca prostokątne. Przysadki odwłokowe (szczypce) są u samicy prawie proste, a u samca grube, szeroko rozstawione i łukowato wygięte.

Wikipedia

# kikutowy

→ kikut

SJP.pl

#### Patrz:

kikut

# kil

1. wiązanie szkieletu kadłuba statku; stępka;
2. listwa chroniąca kadłub samolotu przed możliwymi uszkodzeniami w czasie startu i lądowania;
3. duża kieszeń na czaszy spadochronu służąca zwiększeniu jego stateczności

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) astr. jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wiktionary

- Kil – gwiazdozbiór
- Kil – element statku
- Kil – zaostrzona krawędź ciała u niektórych zwierząt
- Kil – miejscowość w Szwecji
- Kil – miejscowość w Szwecji
- Kil – gmina w Szwecji

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: cil, AS: ḱil

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Gwiazdozbiór Kila, skr. Car

Wiktionary

# kilać

czasownik

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. łaskotać

Wiktionary

# kilak

guzkowata zmiana w trzeciorzędowym stadium kiły dotycząca wielu narządów, najczęściej pojawia się na skórze, śluzówkach, w układzie szkieletowym, osiąga rozmiary od kilku milimetrów do kilku centymetrów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) med. grudkowaty guz zapalny, będący objawem kiły

Wiktionary

# kilanowski

nazwisko

SJP.pl

# kilarowy

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) taki, który należy do Kilara, Kilarowej lub Kilarów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nikt nie liczył na Kilarowy spadek.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kilar m./ż., Kilarowa ż.; Kilarówna ż.

Wiktionary

# kilarski

nazwisko

SJP.pl

# kilblok

jeden z drewnianych kloców, na których ustawiany jest budowany lub dokowany statek; blok stępkowy

SJP.pl

Podpora stępkowa (kilblok) – podpora drewniana, żelbetowa lub stalowa podpierająca stępkę statku na pochylni lub w doku. Zwykle posiada możliwość regulacji wysokości za pomocą klinów, zbiornika z piaskiem lub układów hydraulicznych.

Wikipedia

# kilblokowy

przymiotnik od: kilblok

SJP.pl

# kildin

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. wyspa na Morzu Barentsa u wybrzeży Półwyspu Kola

Wiktionary

# kiler

płatny zabójca; killer

SJP.pl

Kiler – polska komedia kryminalna w reżyserii Juliusza Machulskiego z 1997 roku na podstawie scenariusza Piotra Wereśniaka, wyprodukowana przez Studio Filmowe „Zebra”.

Bohaterem filmu jest tytułowy taksówkarz Jerzy Kiler (Cezary Pazura), który zostaje wrobiony w morderstwo gangstera i próbuje bezskutecznie udowodnić swoją niewinność. Film odniósł wielki sukces komercyjny (obejrzało go około 2 miliony widzów).

Wikipedia

# kilerka

potocznie: zabójczyni; killerka

SJP.pl

# kilia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. główne, północne ramię ujściowe Dunaju;

(1.2) geogr. adm. miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie odeskim na lewym brzegu Kilii (1.1);

Wiktionary

- Kilia – główne ramię delty Dunaju
- Kilia – miasto na Ukrainie
- Kilia – imię żeńskie

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

(1.1) ujście

(1.2) miasto

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

przym. kilijski

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* francuski: (1.1) Bras de Chilia

* niemiecki: (1.1) Kilijaarm, Chiliaarm

* rosyjski: (1.1) Килийское гирло

* rumuński: (1.1) Brațul Chilia, Chilia

* słowacki: (1.1) Kilijské rameno n.

* ukraiński: (1.1) Кілійське гирл

źródła.

== Kilia (język hawajski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) imię|hawajski|ż.

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcilʲja, AS: ḱilʹi ̯a

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kilijski

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

(1.1) ujście

(1.2) miasto

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

przym. kilijski

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* francuski: (1.1) Bras de Chilia

* niemiecki: (1.1) Kilijaarm, Chiliaarm

* rosyjski: (1.1) Килийское гирло

* rumuński: (1.1) Brațul Chilia, Chilia

* słowacki: (1.1) Kilijské rameno n.

* ukraiński: (1.1) Кілійське гирл

źródła.

== Kilia (język hawajski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) imię|hawajski|ż.

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kilian

1. imię męskie;
2. nazwisko

SJP.pl

Kilian – imię męskie pochodzenia celtyckiego, etymologicznie wiążące się ze słowem gillean „mnich”. Angielska, polska i niemiecka forma imienia Cillian pochodzi od słowa ceallach oznaczającego „wojna” lub ceall oznaczającego „kościół”. Istnieją zapisy tego imienia w Polsce pochodzące jeszcze ze średniowiecza.

Wikipedia

# kiliana

imię żeńskie

SJP.pl

Kiliana, Kilia – imię żeńskie; żeński odpowiednik męskiego imienia Kilian pochodzenia celtyckiego, od ceallach oznaczającego "wojna" lub ceall oznaczającego "kościół". Patronem tego imienia jest św. Kilian.

Kiliana imieniny obchodzi 8 lipca.

Znane osoby o tym imieniu:

- Kylie Jenner – celebrytka
- Kylie Minogue – australijska piosenkarka

Wikipedia

# kilianek

zdrobnienie od: Kilian (imię męskie)

SJP.pl

# kilianiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kiliany lub z nią związany

SJP.pl

# kilianka

zdrobnienie od: Kilian (imię męskie)

SJP.pl

# kiliankowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kilianka lub z nim związany

SJP.pl

# kilianostwo

Kilian z małżonką; Kilianowie

SJP.pl

# kilianowie

Kilian z małżonką; Kilianostwo

SJP.pl

# kilianowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kiliana lub z nim związany

SJP.pl

# kiliański

nazwisko

SJP.pl

# kilijski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kilią, dotyczący Kilii

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Liczba Bułgarów jest ponadto dość wysoka w sąsiadujących z rejonem bułgarskim obwodu odeskiego rejonami: kilijskim, renijskim i imzaiłskim.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kilia ż.

Wiktionary

# kilim

barwny, wzorzysty dywan dwustronny na ścianę lub podłogę

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dwustronna, wełniana tkanina dekoracyjna

Wiktionary

Kilim – tkanina dekoracyjna, dwustronna, wykonywana wełnianym wątkiem na osnowie wełnianej lub lnianej. Wykonywana w splocie płóciennym techniką płochową lub grzebyczkową na warsztatach pionowych lub poziomych. Wzór tkaniny tworzą gęsto zbijane i kryjące osnowę nitki wątku. Najprostszymi motywami dekoracyjnymi były pasy barwne lub wzory geometryczne oraz stylizowane ornamenty roślinne.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kupiłem sobie kilim z luksorskim widoczkiem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcilʲĩm, AS: ḱilʹĩm

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilimiarstwo n., kilimkarstwo n., kilimkarnia ż., kilimiarz m., kilimkarz m.

:: zdrobn. kilimek m.

przym. kilimkowy, kilimkarski

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. kilimiarstwo n., kilimkarstwo n., kilimkarnia ż., kilimiarz m., kilimkarz m.

:: zdrobn. kilimek m.

przym. kilimkowy, kilimkarski

frazeologia.

etymologia.

etym|tur|kilim. → 'mały kobierzec, dywan'

uwagi.

tłumaczenia.

* białoruski: (1.1) кілім m.

* bułgarski: (1.1) килим m.

* ukraiński: (1.1) килим m.

źródła.

== kilim (język angielski.) ==

thumb|kilim (1.1)

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) szt. kilim

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kilimandżaro

masyw wulkaniczny w Tanzanii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią;

Wiktionary

Kilimandżaro – góra w północnej Tanzanii, leżąca przy granicy z Kenią. Jest najwyższą górą Afryki i jedynym miejscem na kontynencie, gdzie śnieg jest całoroczny. Jest jednym z najwyższych samotnych masywów. W jego skład wchodzą trzy szczyty będące pozostałością po trzech wulkanach:

- szczyt Uhuru na wulkanie Kibo (Kilimandżaro) – 5895 m n.p.m.,
- Mawenzi – 5150 m n.p.m.,
- Shira – 3940 m n.p.m.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Radził iść nie do Kilimandżaro, ale do Mrogoro i Usangora, bo tam są misje, zapewnił przyjęcie w nich, którego kilimandżarska, jako nowo utworzona i nie skończona, dać by nie mogła.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilʲĩmãn͇ˈd͡ʒarɔ, AS: ḱilʹĩmãṇǯaro

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kilimandżarski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) peryfr. dach Afryki

Wiktionary

# kilimandżarski

→ Kilimandżaro

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kilimandżaro, dotyczący Kilimandżaro

Wiktionary

#### Patrz:

Kilimandżaro

#### Przykłady

(1.1) Radził iść nie do Kilimandżaro, ale do Mrogoro i Usangora, bo tam są misje, zapewnił przyjęcie w nich, którego kilimandżarska, jako nowo utworzona i nie skończona, dać by nie mogła.

(1.1) Rzecz w tym, że jedynym środkiem komunikacji w tej części Afryki były własne nogi, a na sam marsz z wybrzeża pod Kilimandżaro miesiąca było mało. Sienkiewicz martwił się tylko, czy na kilimandżarską wyprawę starczy mu pieniędzy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kilimandżaro n.

Wiktionary

# kilimek

zdrobnienie od: kilim

SJP.pl

# kilimiarka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta zajmująca się tkaniem kilimów

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilʲĩˈmʲjarka, AS: ḱilʹĩmʹi ̯arka

Wiktionary

# kilimiarski

dotyczący kilimiarstwa

SJP.pl

# kilimiarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) umiejętność, sztuka tkania kilimów

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilʲĩˈmʲjarstfɔ, AS: ḱilʹĩmʹi ̯arstfo

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilim mrz.

Wiktionary

# kilimkarnia

pracownia wytwarzająca kilimki

SJP.pl

# kilimkarski

dotyczący kilimkarstwa

SJP.pl

# kilimkarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) umiejętność, sztuka tkania kilimów

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilim m.

Wiktionary

# kilimkowy

przymiotnik od: kilimek

SJP.pl

# kilimowy

przymiotnik od: kilim

SJP.pl

# kiliński

nazwisko

SJP.pl

# kiliszek

nazwisko

SJP.pl

# kiljański

nazwisko

SJP.pl

# kilka

mała ryba z rodziny śledziowatych; tiulka

SJP.pl

zaimek liczebny nieokreślony

(1.1) oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy rzeczowników niemęskoosobowych (kobiet, zwierząt lub rzeczy)

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) icht. rodzaj małych ryb z rodziny śledziowatych, zamieszkujących Morze Kaspijskie, Azowskie, Czarne i Śródziemne;

Wiktionary

Clupeonella – rodzaj ławicowych ryb śledziokształtnych z rodziny śledziowatych (Clupeidae), określanych w języku polskim nazwą kilki lub tiulki. Obejmuje gatunki morskie, anadromiczne i słodkowodne, zaliczane do grupy sardyn. Charakteryzuje je ostry kil utworzony z łusek na brzuchu. Długość ciała od 8 do 16 cm. Występują w dużych ilościach. Poławiane gospodarczo dla smacznego mięsa przetwarzanego na konserwy rybne.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na parkingu stało kilka samochodów.

(1.1) Wiosną i latem 1492 Krzysztof Kolumb musiał poświęcić kilka miesięcy na namówienie 90 osób na pierwszą wyprawę.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcilka, AS: ḱilka

Wiktionary

#### Powiązane:

(1.1)

:: zaim. kilku, kilkoro

:: temsłow. kilku-, kilko-

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieco, mało, trochę, niedużo, niewiele, co nieco, pot. ciut, tyci, parę

(2.1) tiulka

Wiktionary

# kilkadziesiąt

liczebnik oznaczający w sposób przybliżony liczbę w przedziale od 20 do 99; parędziesiąt, ileśdziesiąt

SJP.pl

liczebnik nieokreślony

(1.1) oznaczenie w sposób przybliżony liczby od dwudziestu do dziewięćdziesięciu dziewięciu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kilkadziesiąt matek i dzieci wzięło udział w konkursie.

(1.1) Kilkudziesięciu pracowników firmy zrezygnowało ze swoich posad z powodu zbyt niskich płac.

(1.1) Na zdjęciu widać kilkudziesięciu chłopców w mundurach.

(1.1) Na zdjęciu widać kilkadziesiąt dziewczynek w mundurach.

(1.1) Drwal ściął kilkadziesiąt drzew w ciągu tygodnia.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkaˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt, AS: ḱilkaʒ́ėśõnt

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) parędziesiąt

Wiktionary

# kilkakroć

parę, kilka razy; parokroć

SJP.pl

przysłówek liczebnikowy

(1.1) przest. kilka razy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nadleciały stadkiem cyranki, krążyły kilkakroć z wyciągniętymi szyjami, przerywając ciszę melodyjnym, dzwoniącym świstem skrzydeł, zataczały w powietrzu elipsy coraz mniejsze – wreszcie zapadły w trzciny, z łoskotem rozbijając wodę piersiami.

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. kilkakrotnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) parokroć

Wiktionary

# kilkakrotnie

przysłówek

(1.1) szereg razy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zachodziłam do niego kilkakrotnie, ale nie otwiera.

(1.1) Zawodnik był kontuzjowany kilkakrotnie w to samo miejsce.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilkakrotność ż.

przym. kilkakrotny, kilkukrotny

licz. kilkakroć

przysł. kilkakroć

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieraz, kilkakroć

Wiktionary

# kilkakrotność

powtarzalność dotycząca kilku następujących zaraz po sobie zdarzeń, fragmentów lub cykli

SJP.pl

# kilkakrotny

kilkokrotny, kilkukrotny;
1. powtarzający się kilka razy;
2. kilka razy większy od czegoś porównywanego

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który odbył się kilka razy, został powtórzony (miał miejsce) określoną ilość razy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kilkakrotny minister spraw zagranicznych podał się do dymisji.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkaˈkrɔtnɨ, AS: ḱilkakrotny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilkakrotność ż.

przysł. kilkakrotnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kilkukrotny, kilkokrotny, parokrotny, powtórzony

Wiktionary

# kilkanaście

liczebnik określający liczbę większą od dziesięciu a mniejszą od dwudziestu; paręnaście

SJP.pl

liczebnik nieokreślony

(1.1) oznaczenie w sposób przybliżony liczby od jedenastu do dziewiętnastu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Dom postawiliśmy kilkanaście metrów od drogi, na skraju pięknego lasu sosnowego.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkãˈnaɕt͡ɕɛ, AS: ḱilkãnaśće

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. kilkanaścioro

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) paręnaście

Wiktionary

# kilkanaścioro

liczebnik określający liczbę większą od dziesięciu a mniejszą od dwudziestu, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej

SJP.pl

# kilkaset

liczebnik oznaczający w sposób przybliżony liczbę w przedziale od 200 do 999; paręset, ileśset

SJP.pl

liczebnik nieokreślony

(1.1) oznaczenie w sposób przybliżony liczby od dwustu do dziewięciuset dziewięćdziesięciu dziewięciu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na Chreszczatyku rozbito kilkaset namiotów, w których dzień i noc koczowało kilka tysięcy ludzi.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcilkasɛt, AS: ḱilkaset

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) paręset; daw. kroćset

Wiktionary

# kilkoaktowy

składający się z kilku aktów; kilkuaktowy

SJP.pl

# kilkoarkuszowy

składający się z kilku arkuszy; kilkuarkuszowy

SJP.pl

# kilkocalowy

mający długość kilku cali; kilkucalowy

SJP.pl

# kilkocentymetrowy

mający długość kilku centymetrów; kilkucentymetrowy, parocentymetrowy

SJP.pl

# kilkodniowy

trwający, odbywający się kilka dni; kilkudniowy

SJP.pl

# kilkofazowy

składający się z kilku faz; kilkufazowy

SJP.pl

# kilkogodzinny

trwając kilka godzin; kilkugodzinny

SJP.pl

# kilkogroszowy

mający wartość kilku groszy; kilkugroszowy

SJP.pl

# kilkogłosowy

wykonywany przez kilka głosów; kilkugłosowy

SJP.pl

# kilkohektarowy

mający powierzchnię kilku hektarów; kilkuhektarowy

SJP.pl

# kilkokartkowy

składający się z kilku kartek; kilkukartkowy

SJP.pl

# kilkokrotny

rzadko: kilkakrotny, kilkukrotny;
1. powtarzający się kilka razy;
2. kilka razy większy od czegoś porównywanego

SJP.pl

# kilkolatek

rzadko: osoba mająca kilka lat; kilkulatek, parolatek

SJP.pl

# kilkolatka

rzadko: dziewczynka albo samica zwierząt mająca kilka lat; kilkulatka, parolatka

SJP.pl

# kilkoletni

kilkuletni, paroletni;
1. trwający kilka lat; przypadający za kilka lat;
2. będący w wieku kilku lat, mający kilka lat

SJP.pl

# kilkometrowy

mający kilka metrów długości; kilkumetrowy

SJP.pl

# kilkomiesięczny

trwający kilka miesięcy; kilkumiesięczny

SJP.pl

# kilkomilimetrowy

mający długość kilku milimetrów; kilkumilimetrowy

SJP.pl

# kilkomilionowy

liczący kilka milionów czegoś; kilkumilionowy

SJP.pl

# kilkomilowy

mający długość kilku mil; kilkumilowy

SJP.pl

# kilkominutowy

trwający kilka minut; kilkuminutowy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) przest. trwający kilka minut

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kilkuminutowy

Wiktionary

# kilkomorgowy

mający długość kilkunastu morgów; kilkumorgowy

SJP.pl

# kilkonastodniowy

trwający kilkanaście dni; kilkunastodniowy

SJP.pl

# kilkonastogodzinny

trwający kilkanaście godzin; kilkunastogodzinny

SJP.pl

# kilkonastohektarowy

mający kilkanaście hektarów; kilkunastohektarowy

SJP.pl

# kilkonastoletni

mający kilkanaście lat; trwający kilkanaście lat; kilkunastoletni

SJP.pl

# kilkoodcinkowy

składający się z kilku odcinków; kilkuodcinkowy

SJP.pl

# kilkoosobowy

składający się z kilku osób; kilkuosobowy, paroosobowy

SJP.pl

# kilkopiętrowy

składający się z kilku pięter; kilkupiętrowy

SJP.pl

# kilkopokojowy

składający się z kilku pokoi (pokojów), np. kilkopokojowe mieszkanie; kilkupokojowy

SJP.pl

# kilkopoziomowy

składający się z kilku poziomów; kilkupoziomowy

SJP.pl

# kilkoramienny

mający kilka ramion, odnóg itp.; kilkuramienny

SJP.pl

# kilkoro

liczebnik określający liczbę większą od dwóch a mniejszą od dziesięciu, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej

SJP.pl

zaimek liczebny nieokreślony

(1.1) oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy złożonej zarówno z rzeczowników męskoosobowych (mężczyzn, chłopców) jak i niemęskosobowych (kobiet, dziewczyn, dzieci)

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. kilka, kilku

Wiktionary

# kilkorodzinny

przeznaczony dla kilku rodzin, mieszczący kilka rodzin; kilkurodzinny

SJP.pl

# kilkostopniowy

mający kilka stopni, składający się z kilku stopni; kilkustopniowy

SJP.pl

# kilkostronicowy

składający się z kilku stronic (stron); kilkustronicowy

SJP.pl

# kilkostronowy

składający się z kilku stron (stronic); kilkustronicowy, kilkustronowy

SJP.pl

# kilkotomowy

składający się z kilku tomów; kilkutomowy

SJP.pl

# kilkotonowy

kilkutonowy;
1. ważący kilka ton (np. kilkotonowy ładunek), mogący udźwignąć kilka ton (np. kilkotonowy dźwig);
2. złożony z kilku tonów muzycznych (np. kilkotonowy akord)

SJP.pl

# kilkotygodniowy

trwający kilka tygodni; kilkutygodniowy

SJP.pl

# kilkowarstwowy

składający się z kilku warstw; kilkuwarstwowy

SJP.pl

# kilkowiekowy

trwający kilka wieków; kilkuwiekowy

SJP.pl

# kilkowierszowy

składający się z kilku wierszy; kilkuwierszowy

SJP.pl

# kilkowioskowy

składający się z kilku wiosek; kilkuwioskowy

SJP.pl

# kilkowyrazowy

składający się z kilku wyrazów; kilkuwyrazowy

SJP.pl

# kilkozłotowy

mający wartość kilku złotych; kilkuzłotowy

SJP.pl

# kilku

zaimek liczebny nieokreślony

(1.1) oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy rzeczowników męskoosobowych (np. mężczyzn, chłopców)

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kiedyś bywali znakomici poeci. Polska też ich kilku miała.

Wiktionary

#### Powiązane:

zaim. kilka, kilkoro

temsłow. kilku-, kilko-

Wiktionary

# kilkuaktowy

składający się z kilku aktów; kilkoaktowy

SJP.pl

# kilkuarkuszowy

składający się z kilku arkuszy; kilkoarkuszowy

SJP.pl

# kilkuarowy

mający powierzchnię kilku arów

SJP.pl

# kilkuatomowy

złożony z kilku atomów, np. układ kilkuatomowy

SJP.pl

# kilkubramkowy

charakteryzujący się strzeleniem kilku bramek

SJP.pl

# kilkucalowy

mający długość kilku cali; kilkocalowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka cali

Wiktionary

# kilkucentymetrowy

mający długość kilku centymetrów; kilkocentymetrowy, parocentymetrowy

SJP.pl

# kilkucyfrowy

składający się z kilku cyfr

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) składający się z od trzech do dziewięciu cyfr

Wiktionary

# kilkuczęściowy

składający się z kilku części

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka części

Wiktionary

# kilkuczłonowy

składający się z kilku członów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka członów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Niesie ono ze sobą niebezpieczeństwo chaosu w strukturach administracji państwowej i długich przetargów w przypadku kilkuczłonowych koalicji rządowych.

Wiktionary

# kilkudaniowy

składający się z kilku dań

SJP.pl

# kilkudniowy

trwający, odbywający się kilka dni; kilkodniowy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) trwający kilka dni

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Po kilkudniowej absencji chorobowej prezydent wrócił do pracy. - Powoli wraca do obowiązków.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkuˈdʲɲɔvɨ, AS: ḱilkudʹńovy

Wiktionary

# kilkudziesięciodniowy

trwający kilkadziesiąt dni

SJP.pl

# kilkudziesięciokilometrowy

mający długość kilkudziesięciu kilometrów, wynoszący kilkadziesiąt kilometrów

SJP.pl

# kilkudziesięciokrotność

→ kilkudziesięciokrotny

SJP.pl

#### Patrz:

kilkudziesięciokrotny

# kilkudziesięciokrotny

a) powtarzający się kilkadziesiąt razy;
b) kilkadziesiąt razy większy od czegoś porównywanego

SJP.pl

# kilkudziesięciolecie

okres kilkudziesięciu lat

SJP.pl

# kilkudziesięcioletni

mający kilkadziesiąt lat, trwający kilkadziesiąt lat itp.

SJP.pl

# kilkudziesięciometrowy

mający długość kilkudziesięciu metrów, wynoszący kilkadziesiąt metrów

SJP.pl

# kilkudziesięcioosobowy

1. składający się z kilkudziesięciu osób (np. drużyna kilkudziesięcioosobowa);
2. przeznaczony dla kilkudziesięciu osób (np. kilkudziesięcioosobowy autobus)

SJP.pl

# kilkudziesięciopiętrowy

składający się z kilkudziesięciu pięter

SJP.pl

# kilkudziesięcioprocentowy

stanowiący kilkadziesiąt procent jakiejś całości

SJP.pl

# kilkudziesięciostronicowy

taki, który ma kilkadziesiąt stronic

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) liczący kilkadziesiąt stron, składający się z kilkudziesięciu stron

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkud͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔstrɔ̃ɲiˈt͡sɔvɨ, AS: ḱilkuʒ́ėśė̃ńćostrõńicovy

Wiktionary

# kilkudziesięciostronowy

składający się z kilkudziesięciu stron (stronic)

SJP.pl

# kilkuelementowy

składający się z kilku elementów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) składający się z od trzech do dziewięciu elementów

Wiktionary

# kilkuetapowy

złożony z kilku etapów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka etapów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Najlepiej zgłosić się na badanie i szczepienie 2 miesiące przed planowaćanowanym wyjazdem, gdyż niektóre szczepienia są kilkuetapowe.

Wiktionary

#### Powiązane:

przysł. kilkuetapowo

Wiktionary

# kilkufazowy

składający się z kilku faz; kilkofazowy

SJP.pl

# kilkugodzinny

trwający kilka godzin; kilkogodzinny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który trwa kilka godzin

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ta zaledwie kilkugodzinna sesja była jednak na tyle owocna, że Wexler zdecydował się na dalszą pracę z tą samą ekipą, tyle że w Nowym Jorku.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) rzad. kilkogodzinny

Wiktionary

# kilkugramowy

ważący kilka gramów

SJP.pl

# kilkugroszowy

mający wartość kilku groszy; kilkogroszowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który jest wart kilka groszy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Gdyby to była podwyżka kilkugroszowa, ale niestety kupując bilet musimy dopłacić prawie 10 zł.

Wiktionary

# kilkugłosowy

wykonywany przez kilka głosów; kilkogłosowy

SJP.pl

# kilkuhektarowy

mający powierzchnię kilku hektarów; kilkohektarowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka hektarów

Wiktionary

# kilkuizbowy

składający się z kilku izb

SJP.pl

# kilkujęzyczny

1. posługujący się kilkoma językami;
2. napisany w kilku językach;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się kilkoma językami

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) zob. wielojęzyczny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkujɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ḱilkui ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) wielojęzyczny, wielojęzykowy, różnojęzyczny, różnojęzykowy, kilkujęzykowy

Wiktionary

# kilkujęzykowy

przymiotnik

(1.1) zob. wielojęzyczny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkujɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ, AS: ḱilkui ̯ẽũ̯zykovy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) wielojęzyczny, wielojęzykowy, różnojęzyczny, różnojęzykowy, kilkujęzyczny

Wiktionary

# kilkukanałowy

mający kilka kanałów

SJP.pl

# kilkukartkowy

składający się z kilku kartek; kilkokartkowy

SJP.pl

# kilkukilogramowy

1. ważący kilka kilogramów;
2. przeznaczony na kilka kilogramów czegoś

SJP.pl

# kilkukilometrowy

mający długość kilku kilometrów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który ma wielkość (długość) kilku kilometrów

Wiktionary

# kilkuklasowy

składający się z kilku klas

SJP.pl

# kilkukrotnie

przysłówek

(1.1) szereg razy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jolka pukała już do niego kilkukrotnie.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kilkukrotny

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nieraz, kilkakroć

Wiktionary

# kilkukrotność

→ kilkukrotny

SJP.pl

#### Patrz:

kilkukrotny

# kilkukrotny

kilkokrotny, kilkakrotny;
1. powtarzający się kilka razy;
2. kilka razy większy od czegoś porównywanego

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) zob. kilkakrotny.

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Firma zmuszona została do kilkukrotnego obniżania ceny za dostarczane ciepło.

(1.1) (…) auta osobowe utknęły w zaspach i wyjechały dopiero po kilkukrotnej interwencji pługów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkuˈkrɔtnɨ, AS: ḱilkukrotny

Wiktionary

#### Powiązane:

licz. kilkukrotnie

przysł. kilkakrotnie, kilkukrotnie

Wiktionary

# kilkulatek

osoba mająca kilka lat

SJP.pl

# kilkulatka

dziewczynka albo samica zwierząt mająca kilka lat; kilkolatka, parolatka

SJP.pl

# kilkulatki

dziewczynka albo samica zwierząt mająca kilka lat; kilkolatka, parolatka

SJP.pl

# kilkulecie

okres kilku lat

SJP.pl

# kilkuletni

kilkoletni, paroletni;
1. trwający kilka lat; przypadający za kilka lat;
2. będący w wieku kilku lat, mający kilka lat

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka lat

(1.2) trwający kilka lat, obejmujący okres kilku lat

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Pracownicy mają kilkuletnie kontrakty, których przedłużenie staje się coraz bardziej niepewne.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilkulatek m., kilkulatka ż.

Wiktionary

# kilkulistny

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka liści

Wiktionary

# kilkuliterowy

przymiotnik

(1.1) taki, który składa się z kilku liter

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Moje imię jest kilkuliterowe.

Wiktionary

# kilkumasztowiec

statek kilkumasztowy; wielomasztowiec

SJP.pl

# kilkumasztowy

mający kilka masztów

SJP.pl

# kilkumetrowy

mający kilka metrów długości; kilkometrowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) mierzący kilka metrów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Czasem wystarcza, że pęknie kilkumetrowa deska nawianego śniegu i albo przydusi ofiarę swą masą, albo spowoduje upadek z dużej wysokości.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkũmɛˈtrɔvɨ, AS: ḱilkũmetrovy

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kilkometrowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kilkometrowy

Wiktionary

# kilkumiesięczny

trwający kilka miesięcy; kilkomiesięczny

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) trwający, żyjący kilka miesięcy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mieszkańcy Starówek takich jak gniewska podczas kilkumiesięcznego okresu grzewczego wdychają ogromną dawkę rakotwórczego dymu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkũmʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: ḱilkũmʹi ̯ėśẽṇčny

Wiktionary

# kilkumiliardowy

liczący kilka miliardów czegoś

SJP.pl

# kilkumilimetrowy

mający długość kilku milimetrów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) mający kilka milimetrów długości, grubości, szerokości itp.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkũmʲilʲĩmɛˈtrɔvɨ, AS: ḱilkũmʹilʹĩmetrovy

Wiktionary

# kilkumilionowy

liczący kilka milionów czegoś; kilkomilionowy

SJP.pl

# kilkumilowy

mający długość kilku mil; kilkomilowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka mil

Wiktionary

# kilkuminutowy

trwający kilka minut; kilkominutowy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) trwający kilka minut

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Niespodziewaną wizytę zakończył szczególnie miły akcent – kilkuminutowa rozmowa z gronem pedagogicznym.

(1.1) Efektywny odpoczynek daje także krótka, kilkuminutowa drzemka, lub stosowanie jednej z licznych odmian relaksu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkũmʲĩnuˈtɔvɨ, AS: ḱilkũmʹĩnutovy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kilkominutowy

Wiktionary

# kilkumorgowy

mający długość kilkunastu morgów; kilkomorgowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka morg

Wiktionary

# kilkunastocentymetrowy

mający długość kilkunastu centymetrów, wynoszący kilkanaście centymetrów

SJP.pl

# kilkunastodniowy

trwający kilkanaście dni; kilkonastodniowy

SJP.pl

# kilkunastogodzinny

trwający kilkanaście godzin; kilkonastogodzinny

SJP.pl

# kilkunastohektarowy

mający powierzchnię kilkunastu hektarów

SJP.pl

# kilkunastokilogramowy

1. ważący kilkanaście kilogramów;
2. przeznaczony na kilkanaście kilogramów czegoś

SJP.pl

# kilkunastokrotność

→ kilkunastokrotny

SJP.pl

#### Patrz:

kilkunastokrotny

# kilkunastokrotny

a) powtarzający się kilkanaście razy;
b) kilkanaście razy większy od czegoś porównywanego

SJP.pl

# kilkunastolatek

potocznie: chłopiec w wieku od 11 do 19 lat; nastolatek

SJP.pl

# kilkunastolatka

potocznie:
1. dziewczyna w wieku od 11 do 19 lat; nastolatka;
2. zwierzę (samica), roślina lub przedmiot mające kilkanaście lat

SJP.pl

# kilkunastolatki

potocznie: chłopiec w wieku od 11 do 19 lat; nastolatek

SJP.pl

# kilkunastolatkowy

związany z kilkunastolatkami

SJP.pl

# kilkunastoletni

mający kilkanaście lat; trwający kilkanaście lat; kilkonastoletni

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) mający lub trwający kilkanaście lat

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jurek i Stacho ze zrozumieniem rzeczy patrzyli na czeredę kilkunastoletnich chłopaczków, kujących niby dzięcioły.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkũnastɔˈlɛtʲɲi, AS: ḱilkũnastoletʹńi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilkunastolatek, kilkunastolatka

Wiktionary

# kilkunastometrowy

mający długość kilkunastu metrów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) mierzący kilkanaście metrów

Wiktionary

# kilkunastomilionowy

liczący kilkanaście milionów czegoś

SJP.pl

# kilkunastominutowy

trwający kilkanaście minut

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) trwający kilkanaście minut

Wiktionary

# kilkunastoosobowy

złożony z kilkunastu osób, mogący pomieścić kilkanaście osób

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) przeznaczony dla kilkunastu osób, mogący pomieścić kilkanaście osób

(1.2) złożony z kilkunastu osób, wykonywany przez kilkanaście osób

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Obok supermarketu na rogu ulicy kilkunastoosobowa grupa turystów siedziała na chodniku.

(1.2) W maju uruchomiona zostaje sprzedaż w Domu Towarowym z kilkunastoosobową załogą.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkũnastɔːsɔˈbɔvɨ, AS: ḱilkũnast•osobovy

Wiktionary

# kilkunastopiętrowy

składający się z kilkunastu pięter

SJP.pl

# kilkunastoprocentowy

stanowiący kilkanaście procent jakiejś całości

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) wynoszący kilkanaście procent

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Przed pandemią rynek rowerów nad Wisłą rósł w stabilnym, kilkunastoprocentowym tempie.

Wiktionary

# kilkunastostopniowy

składający się z kilkunastu stopni; mający temperaturę kilkunastu stopni

SJP.pl

# kilkunastostronicowy

składający się z kilkunastu stronic (stron); kilkunastostronowy

SJP.pl

# kilkunastostronowy

składający się z kilkunastu stron (stronic); kilkunastostronicowy

SJP.pl

# kilkunastostrunowy

o instrumentach muzycznych: mający kilkanaście strun; kilkunastrostrunny

SJP.pl

# kilkunastotomowy

składający się z kilkunastu tomów, zawarty w kilkunastu tomach

SJP.pl

# kilkunastotygodniowy

trwający kilkanaście tygodni

SJP.pl

# kilkunastowierszowy

składający się z kilkunastu wierszy

SJP.pl

# kilkunastrostrunny

o instrumentach muzycznych: mający kilkanaście strun; kilkunastostrunowy

SJP.pl

# kilkunasty

liczebnik porządkowy odpowiadający liczebnikowi nieokreślonemu: kilkanaście

SJP.pl

# kilkuodcinkowy

składający się z kilku odcinków; kilkoodcinkowy

SJP.pl

# kilkuosobowy

składający się z kilku osób; kilkoosobowy, paroosobowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) przeznaczony dla kilku osób, mogący pomieścić kilka osób

(1.2) złożony z kilku osób, wykonywany przez kilka osób

Wiktionary

#### Przykłady

(1.2) Przez cały dzień po Nowym Targu krążyły kilkuosobowe grupki młodzieży z dziesięcioma skarbonkami.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkuɔsɔˈbɔvɨ, AS: ḱilkuosobovy

Wiktionary

# kilkupartyjny

złożony z kilku partii politycznych

SJP.pl

# kilkupasmowy

składający się z kilku pasm, działający w kilku pasmach itp.

SJP.pl

# kilkupiętrowy

składający się z kilku pięter; kilkopiętrowy

SJP.pl

# kilkupokojowy

składający się z kilku pokoi (pokojów), np. kilkupokojowe mieszkanie; kilkopokojowy

SJP.pl

# kilkupoziomowy

składający się z kilku poziomów; kilkopoziomowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka poziomów

Wiktionary

# kilkuprocentowy

stanowiący kilka procent jakiejś całości

SJP.pl

# kilkupunktowy

składający się z kilku punktów

SJP.pl

# kilkuramienny

mający kilka ramion, odnóg itp.; kilkoramienny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka ramion

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Okratek jest wyjątkowym grzybem, gdyż kwitnąc tworzy owocnik w kształcie kilkuramiennej rozgwiazdy, wysoki na 6-8 cm.

Wiktionary

# kilkurazowy

występujący kilka razy, wykorzystywany kilka razy

SJP.pl

# kilkurodzinny

przeznaczony dla kilku rodzin, mieszczący kilka rodzin; kilkorodzinny

SJP.pl

# kilkusążniowy

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka sążni

Wiktionary

# kilkusekundowy

trwający kilka sekund

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) trwający kilka sekund

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Zaraz po programie nadajcie jakiś kilkusekundowy spot reklamowy.

Wiktionary

# kilkusethektarowy

mający powierzchnię kilkuset hektarów

SJP.pl

# kilkusetkartkowy

składający się z kilkuset kartek

SJP.pl

# kilkusetkilogramowy

1. ważący kilkaset kilogramów;
2. przeznaczony na kilkaset kilogramów czegoś

SJP.pl

# kilkusetkilometrowy

mający długość kilkuset kilometrów, wynoszący kilkaset kilometrów

SJP.pl

# kilkusetkrotny

kilkaset razy większy albo mniejszy

SJP.pl

# kilkusetletni

mający kilkaset lat, trwający kilkaset lat itp.

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) mający, trwający kilkaset lat

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W lesie rośnie kilkusetletni dąb.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkusɛtˈlɛtʲɲi, AS: ḱilkusetletʹńi

Wiktionary

# kilkusetlitrowy

mający objętość kilkuset litrów

SJP.pl

# kilkusetmetrowy

mający długość kilkuset metrów

SJP.pl

# kilkusetny

liczebnik porządkowy odpowiadający liczebnikowi nieokreślonemu: kilkaset

SJP.pl

# kilkusetodcinkowy

składający się z kilkuset odcinków

SJP.pl

# kilkusetosobowy

1. składający się z kilkuset osób (np. kilkusetosobowy tłum);
2. przeznaczony dla kilkuset osób (np. kilkusetosobowy pojazd)

SJP.pl

# kilkusetprocentowy

stanowiący kilkaset procent jakiejś całości

SJP.pl

# kilkusetstronicowy

składający się z kilkuset stronic (stron); kilkusetstronowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) liczący kilkaset stron, składający się z kilkuset stron

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Aktualnie, pod okiem specjalistów, trwa przygotowywanie kilkusetstronicowej dokumentacji.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkusɛtstrɔ̃ɲiˈt͡sɔvɨ, AS: ḱilkusetstrõńicovy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) parusetstronicowy

Wiktionary

# kilkusetstronowy

składający się z kilkuset stron (stronic); kilkusetstronicowy

SJP.pl

# kilkusettonowy

ważący kilkaset ton

SJP.pl

# kilkusetzłotowy

mający wartość kilkuset złotych

SJP.pl

# kilkuskładnikowy

złożony z kilku składników

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który zawiera kilka składników

Wiktionary

# kilkustopniowy

mający kilka stopni, składający się z kilku stopni; kilkostopniowy

SJP.pl

# kilkustronicowy

składający się z kilku stronic (stron); kilkostronicowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) liczący kilka stron, składający się z kilku stron

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkustrɔ̃ɲiˈt͡sɔvɨ, AS: ḱilkustrõńicovy

Wiktionary

# kilkustronowy

składający się z kilku stron (stronic); kilkustronicowy, kilkostronowy

SJP.pl

# kilkusylabowy

mający kilka sylab; kilkuzgłoskowy

SJP.pl

# kilkutaktowy

złożony z kilku taktów

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka taktów

Wiktionary

# kilkutomowy

składający się z kilku tomów; kilkotomowy

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który liczy kilka tomów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Osoby, które lubią szperać w antykwariatach mogą skompletować sobie kilkutomową encyklopedię PWN.

Wiktionary

# kilkutonowy

kilkotonowy;
1. ważący kilka ton (np. kilkutonowy ładunek), mogący udźwignąć kilka ton (np. kilkutonowy dźwig);
2. złożony z kilku tonów muzycznych (np. kilkutonowy akord)

SJP.pl

# kilkutygodniowy

trwający kilka tygodni; kilkotygodniowy

SJP.pl

# kilkutysięczny

przymiotnik

(1.1) składający się z kilku tysięcy, mający kilka tysięcy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Organizowali koncerty z kilkutysięczną widownią.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilkutɨˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: ḱilkutyśẽṇčny

Wiktionary

# kilkuwarstwowy

składający się z kilku warstw; kilkowarstwowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka warstw

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Laminaty są opakowaniami kilkuwarstwowymi, w których poszczególne materiały łączone są poprzez zgrzewanie lub klejenie (bezwonnym i nietoksycznym klejem).

Wiktionary

# kilkuwątkowy

składający się z kilku wątków

SJP.pl

# kilkuwatowy

mający moc kilku watów

SJP.pl

# kilkuwersowy

składający się z kilku wersów; kilkuwierszowy

SJP.pl

# kilkuwiekowy

trwający kilka wieków; kilkowiekowy

SJP.pl

# kilkuwierszowy

składający się z kilku wierszy; kilkowierszowy

SJP.pl

# kilkuwioskowy

składający się z kilku wiosek; kilkowioskowy

SJP.pl

# kilkuwiosłowy

mający kilka wioseł

SJP.pl

# kilkuwyrazowy

składający się z kilku wyrazów; kilkowyrazowy

SJP.pl

# kilkuzdaniowy

składający się z kilku zdań

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który liczy kilka zdań

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) parozdaniowy

Wiktionary

# kilkuzgłoskowy

mający kilka sylab; kilkusylabowy

SJP.pl

# kilkuzwrotkowy

składający się z kilku zwrotek

SJP.pl

# kilkuzłotowy

mający wartość kilku złotych; kilkozłotowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który jest wart kilka złotych

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Część z nich, w okresie przedświątecznym, zorganizowała kilkuzłotowe upusty na swoje usługi, zachęcając klientów do korzystania z oferty.

Wiktionary

# kilkułokciowy

przymiotnik

(1.1) taki, który liczy kilka łokci

Wiktionary

# killer

gra komputerowa lub film, gdzie zabijanie jest głównym tematem; kiler

SJP.pl

- killer – gra bilardowa
- killer – rodzaj programu komputerowego
- Killer – belgijski zespół muzyczny
- Killer – fiński zespół muzyczny
- Killer – szwajcarski zespół muzyczny
- Killer – album muzyczny Alice Coopera
- Killer – album muzyczny Tech N9ne
- Killer – singel André Tannebergera z albumu Movin’ Melodies
- The Killer – hongkoński film akcji z 1989 roku
- The Killer – indyjski dreszczowiec filmowy z 2006 roku

Wikipedia

# killerka

[czytaj: kilerka] potocznie: zabójczyni; kilerka

SJP.pl

# killion

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m. pochodzące z języka tonga

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mam na imię Killion i jestem polskim posłem.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

(1.1) etym|tonga|Killion.

uwagi.

tłumaczenia.

źródła.

== Killion (język tonga.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) imię|tonga|m. Killion

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# killkeffi

minerał, rodzaj glinki używanej do wyrobu drobnych przedmiotów, jak fajki, cygarniczki; pianka morska; keffekillit

SJP.pl

# kilmarnock

Kilmarnock (gael. Cill Mheàrnaig, scots Killie) − miasto w Szkocji, ośrodek administracyjny hrabstwa East Ayrshire. Ok. 43,5 tysiąca mieszkańców. Siedziba pierwszoligowego klubu piłkarskiego Kilmarnock F.C. Z Kilmarnock pochodzi whisky Johnnie Walker.

Wikipedia

# kilo

potoczna forma skrócona od: kilogram

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. kilogram

Wiktionary

Kilo (k) – przedrostek wielokrotności jednostki miary oznaczający mnożnik 1000 = 103 (tysiąc). Przykładowo symbol kg oznacza tysiąc gramów, czyli kilogram.

W informatyce oznacza on częściej 210 (1024) i bywa wówczas oznaczany wielką literą K, np. 1 KB (zob. też Kilosłowo). W celu uniknięcia niejednoznaczności postulowane jest stosowanie przedrostków dwójkowych przez dodanie litery i, czyli 1 KiB (kibibajt) = 1024 B.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Poproszę trzy kilo ziemniaków.

(1.1) Ta walizka waży ze sto kilo!

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcilɔ, AS: ḱilo

Wiktionary

#### Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

skr. od etymn|pol|kilogram.

uwagi.

Zwykle spotykane w liczby mnogiej w połączeniu z liczebnikami. Jeżeli nie jest połączone z żadnym liczebnikiem, oznacza zazwyczaj jeden kilogram.

Odmienianie tego rzeczownika jak zwykłego rzeczownika rodzaju nijakiego („źle|dwa kila.”, „źle|dziesięć kil.”, „źle|z pięcioma kilami.”) jest niepoprawne.

por|giga|mega|nano|piko.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) kilo

* arabski: (1.1) كيلو

* bułgarski: (1.1) кило n.

* chiński standardowy: (1.1) 公斤 (gōngjīn)

* duński: (1.1) kilo n.

* hiszpański: (1.1) kilo m.

* kataloński: (1.1) quilo m.

* nowogrecki: (1.1) κιλό n.

* ormiański: (1.1) կիլո

* słowacki: (1.1) kilo n.

* szwedzki: (1.1) kilo n.

* węgierski: (1.1) kiló

* wilamowski: (1.1) kilö n., kilo n.

* włoski: (1.1) chilo m.

źródła.

== kilo (język angielski.) ==

wymowa.

audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-kilo.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Arlo Barnes-kilo.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Wodencafe-kilo.wav.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) pot. kilogram

odmiana.

(1.1) nieodm.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) kilogram

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kilogram

Wiktionary

# kilo-

przedrostek

(1.1) fiz. inform. pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

(1.1) kilobajt • kilobit • kilogram • kiloherc • kilokaloria • kilometr • kilowat

synonimy.

(1.1) symbol. k (nie K)

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

etym|gr|χίλιοι. (chilioi) → tysiąc

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) kilo-

* duński: (1.1) kilo-

* francuski: (1.1) kilo-

* islandzki: (1.1) kíló-

* niemiecki: (1.1) Kilo-

* nowogrecki: (1.1) χιλιο-

* rosyjski: (1.1) кило-

* węgierski: (1.1) kilo-

* włoski: (1.1) chilo-, kilo-

źródła.

== kilo- (język angielski.) ==

wymowa.

audio|LL-Q1860 (eng)-Neøn-kilo-.wav.

znaczenia.

przedrostek

(1.1) fiz. kilo-

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcilɔ, AS: ḱilo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) symbol. k (nie K)

Wiktionary

# kiloamper

jednostka natężenia prądu elektrycznego równa 1000 amperów (skrót: kA)

SJP.pl

Amper – jednostka natężenia prądu elektrycznego (nazywane też po prostu prądem elektrycznym). Jest jednostką podstawową w układzie SI i układzie MKSA oznaczaną w obu układach symbolem A.

Nazwa amper pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka André Marie Ampère’a.

Wikipedia

# kiloamperomierz

amperomierz mierzący wartość prądu elektrycznego w kiloamperach

SJP.pl

# kilobajt

w informatyce: jednostka pojemności pamięci równa 1024 bajtom (skrót: KB, rzadziej kB)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miar. inform. jednostka informacji lub pojemności pamięci komputera równa 1 024 bajtom

Wiktionary

Kilobajt (skrót kB, ang. KB, Kbyte, kbyte, kilobyte) – jednostka używana w informatyce do określenia ilości informacji lub wielkości pamięci.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Ten plik tekstowy ma 220 kilobajtów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈlɔbajt, AS: ḱilobai ̯t

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. bajt m.

przym. kilobajtowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) skr. KB, rzad. kB

Wiktionary

# kilobajtowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) inform. mający rozmiar albo pojemność jednego kilobajta

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilobajt mrz.

Wiktionary

# kilobar

jednostka ciśnienia równa 1000 barów (skrót: kbar)

SJP.pl

# kilobit

w informatyce: jednostka informacji równa 1024 bitom (skrót: kb lub kbit)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) inform. jednostka ilości informacji równa 210 bitów;

Wiktionary

Kilobit – jednostka informacji, w skrócie kb lub kbit.

1 kb = 103 = 1000 bitów.

Przykładowe przeliczenia na inne jednostki:

  1 000 000 b = 1000 kb = 1 Mb

Zwykle jednak:

  1 kb = 1024 b = 128 B (bajtów)
  8 kb = 8192 b = 1024 B = 1 kB (kilobajt)

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) 1 megabit to 1024 kilobity.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈlɔbʲit, AS: ḱilobʹit

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kb, kbit

Wiktionary

# kilodyna

jednostka siły równa 1000 dyn

SJP.pl

# kilodżul

jednostka pracy i energii równa 1000 dżuli (skrót: kJ)

SJP.pl

Dżul (J) (ang. Joule) – jednostka pracy i energii – w tym ciepła – w układzie SI. Jeden dżul to praca wykonana przez siłę o wartości 1 N przy przesunięciu punktu przyłożenia siły o 1 m w kierunku równoległym do kierunku działania siły

  1 J = 1 N·m.

Wikipedia

# kilof

ręczne narzędzie do pracy w kopalni oraz do rozbijania twardych powierzchni i przedmiotów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.;

Wiktionary

Kilof – narzędzie służące do rozdrabniania skał i wstępnego rozdrabniania twardego podłoża, które potem można usuwać na przykład za pomocą łopaty. Kilofy wykorzystywane są w górnictwie i kamieniarstwie. Kilof z jednym ostrzem nazywany jest oskardem.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jak ziemia jest zamarznięta, nie szpadel, a kilof będzie potrzebny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcilɔf, AS: ḱilof

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: zdrobn. kilofek m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) oskard; gw-pl|Górny Śląsk|szramówa, szramówka, żelazo.

Wiktionary

# kilofek

zdrobnienie od: kilof

SJP.pl

# kilogram

jednostka masy równa 1000 gramów (skrót: kg)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) metrol. fiz. podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

(1.2) metrol. fiz. pot. podstawowa jednostka siły w ciężarowym układzie jednostek miar, oznaczana kgf, kp lub kG;

Wiktionary

Kilogram, oznaczenie kg – jednostka masy, w Międzynarodowym Układzie Jednostek Miar (SI) jest jednostką podstawową.

W Międzynarodowym Układzie Miar jest to jedyna jednostka podstawowa posiadająca przedrostek (kilo).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W sklepie kupiłem dwa kilogramy cukru i kilogram mąki.

(1.1) Przez miesiąc schudłem pięć kilogramów.

(1.2) Przykładane na prasie obciążenie odczytywaliśmy na archaicznym wskaźniku wyskalowanym w kilogramach.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈlɔɡrãm, AS: ḱilogrãm

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilogramik mrz.

przym. kilogramowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) symbol. kg; pot. kilo

(1.2) kilogram-siła

Wiktionary

# kilogramik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kilogram

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nie przytyłam dużo przez święta, ledwo kilogramik.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilogram m.

Wiktionary

# kilogramometr

jednostka momentu siły, pracy lub energii; kilopondometr

SJP.pl

Kilogramometr (rzadko kilogram-siła metr, kilopondometr) to jednostka pracy, energii i momentu siły w układzie MKS i MKSA. Oznaczana jest przez: kGm (kilogramometr), kp·m (kilopondometr).

    1 kGm (kilogramometr) = 1 kG (kilogram siły) · m

Wikipedia

# kilogramowy

przymiotnik od: kilogram

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) mający masę równą jednemu kilogramowi

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Cena kilogramowego bochenka chleba w dniu 1 kwietnia osiągnęła 160 mk, kilogram mąki żytniej – 115 mk, margaryny – 150 mk, kiełbasy – 100 mk, 30-dekagramowej porcji mięsa – 26 mk, 1 kg cukru – 80 mk.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilogram mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kilowy

Wiktionary

# kiloherc

jednostka częstotliwości równa tysiącowi herców (skrót: kHz)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) metrol. jednostka częstotliwości równa tysiącowi herców

Wiktionary

Herc (Hz) (niem. Hertz) – jednostka miary częstotliwości w układzie SI (jednostka pochodna układu SI) i w wielu innych, np. CGS, MKS i MKSA. Definiuje się ją jako liczbę cykli na sekundę:

  \mathrm {1\ Hz={\frac {1}{1\ s}}=1\ s^{-1}} .

Nazwa jednostki pochodzi od nazwiska niemieckiego fizyka Heinricha Hertza, zajmującego się m.in. badaniem fal elektromagnetycznych.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) symbol. kHz; rzad. kilocykl

Wiktionary

# kilohercowy

→ kiloherc

SJP.pl

#### Patrz:

kiloherc

# kilokaloria

jednostka ciepła równa tysiącowi kalorii, używana często do określania wartości kalorycznej potraw

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) miar. pozaukładowa jednostka energii równa tysiącowi kalorii

Wiktionary

Kaloria (łac. calor – ciepło), skrót cal – wspólna nazwa różnych jednostek ciepła; historycznie definiowana jako ciepło potrzebne do ogrzania grama wody o jeden stopień Celsjusza. Definicja ta jest nieprecyzyjna przez zależność ciepła właściwego wody od temperatury, ciśnienia i składu izotopowego, przez co powstały różne warianty tej jednostki, zdefiniowane ściślej.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Przy nadmiernym jedzeniu, gdy przekraczamy ok. 9 tys. kilokalorii ponad zapotrzebowanie dobowe organizmu, masa ciała zwiększa się średnio o 1 kilogram.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pot. kaloria; skr. kcal

Wiktionary

# kilokulomb

jednostka ładunku elektrycznego równa 1000 kulombów (skrót: kC)

SJP.pl

# kilolitr

jednostka pojemności równa 1000 litrów

SJP.pl

# kilometr

jednostka długości równa 1000 metrów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jednostka długości równa tysiącowi metrów;

Wiktionary

Kilometr (symbol: km) – powszechnie stosowana wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Dokładniej, kilometr to 1000 metrów. Stowarzyszona i dość często używana jednostka powierzchni to kilometr kwadratowy (symbol: km²), a objętości – kilometr sześcienny (symbol: km³).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Las zaczyna się trzy kilometry za miastem.

(1.1) Tunel ma długość ok. 27 kilometrów, a umieszczony w nim akcelerator służy do rozpędzania cząstek do prędkości bliskiej prędkości światła.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈlɔ̃mɛtr̥, AS: ḱilõmetr̦

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilometraż m., kilometrówka ż.

przym. kilometrowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) symbol. km

Wiktionary

# kilometracja

przebyta odległość mierzona w kilometrach; pikietaż, kilometraż

SJP.pl

Pikietaż (kilometraż, kilometracja) – określenie miejsca na drodze lub linii kolejowej poprzez podanie odległości od jej początku. Odległość tę na ogół podaje się z dokładnością do 1 metra w formacie (km) xx+yyy lub xx,yyy (km), gdzie:

- xx – całkowita liczba kilometrów od początku drogi lub linii kolejowej;
- yyy – całkowita liczba metrów liczona od ostatniego pełnego kilometra.

Wikipedia

# kilometraż

przebyta odległość mierzona w kilometrach; pikietaż, kilometracja

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przebyta droga zmierzona w kilometrach

Wiktionary

Pikietaż (kilometraż, kilometracja) – określenie miejsca na drodze lub linii kolejowej poprzez podanie odległości od jej początku. Odległość tę na ogół podaje się z dokładnością do 1 metra w formacie (km) xx+yyy lub xx,yyy (km), gdzie:

- xx – całkowita liczba kilometrów od początku drogi lub linii kolejowej;
- yyy – całkowita liczba metrów liczona od ostatniego pełnego kilometra.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌcilɔ̃ˈmɛtraʃ, AS: ḱilõmetraš

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilometr m., kilometrówka ż.

przym. kilometrowy

Wiktionary

# kilometrówka

środowiskowo: sposób zwracania kosztów podróży służbowej odbywanej samochodem oparty na koszcie jednego kilometra przebytej trasy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. stawka za 1 km przebiegu pojazdu wypłacana pracownikowi w ramach ryczałtu paliwowego

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Posłowie ci pobrali z sejmowej kasy pieniądze (tzw. kilometrówkę) na podróż samochodami, ale do stolicy Hiszpanii ostatecznie udali się tanimi liniami lotniczymi.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilometr m., kilometraż m.

przym. kilometrowy

Wiktionary

# kilometrowy

mający długość kilometra

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) mający długość jednego kilometra

(1.2) stanowiący oznaczenie odległości jednego kilometra

(1.3) przen. bardzo długi, niemal niekończący się

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Miasto od kombinatu metalurgicznego odgrodzone było kilometrowym pasem zieleni.

(1.2) Na każdym słupku kilometrowym znajduje się numer drogi oraz liczba kilometrów od jej początku.

(1.3) W Polsce w latach 80. XX wieku tworzyły się przed sklepami kilometrowe kolejki.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcilɔ̃mɛˈtrɔvɨ, AS: ḱilõmetrovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilometr mrz., kilometraż mrz., kilometrówka ż.

Wiktionary

# kilometry

jednostka długości równa 1000 metrów

SJP.pl

# kilończyk

mieszkaniec Kilonii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Kilonii

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kilonia ż.

:: fż. kilonka ż.

przym. kiloński

Wiktionary

# kilonia

miasto w Niemczech

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto na prawach powiatu w Niemczech, stolica kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn;

Wiktionary

Kilonia (niem. Kiel) – miasto na prawach powiatu w Niemczech, stolica kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn (Schleswig-Holstein). Obecnie (stan na grudzień 2021) liczy 246 243 mieszkańców i należy do 30 największych miast w Niemczech.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kilończyk mos., kilonka ż.

przym. kiloński

Wiktionary

# kiloniuton

jednostka siły równa 1000 niutonów (skrot: kN)

SJP.pl

Niuton (N) – jednostka siły w układzie SI (jednostka pochodna układu SI).

1 N to siła, z jaką trzeba działać na ciało o masie 1 kg, aby nadać mu przyspieszenie równe 1 m/s²

    \mathrm {1\,N=1{\frac {kg\cdot m}{s^{2}}}}

Nazwa niuton upamiętnia angielskiego uczonego Isaaca Newtona.

Wikipedia

# kilonka

mieszkanka Kilonii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kilonii

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kilonia ż.

:: fm. kilończyk mos.

przym. kiloński

Wiktionary

# kiloński

przymiotnik od: Kilonia

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kilonią, dotyczący Kilonii

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Stocznia Kilońska jest olbrzymia i znana na całym świecie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kilończyk mos., kilonka ż., Kilonia ż.

Wiktionary

# kiloom

[czytaj: kilo-om] jednostka oporności elektrycznej równa 1000 omów

SJP.pl

# kiloparsek

astronomiczna jednostka długości równa tysiącowi parseków

SJP.pl

Parsek – jednostka odległości używana w astronomii. Jest to odległość, dla której kąt paralaksy (równy połowie kąta całkowitej rocznej zmiany) położenia Ziemi widzianej prostopadle do płaszczyzny orbity wynosi 1 sekundę łuku. Parsek można równoważnie opisać jako odległość, z jakiej połowa wielkiej osi orbity ziemskiej (czyli 1 au) jest widoczna jako łuk (na firmamencie obserwującego) o długości 1 sekundy kątowej.

Wikipedia

# kilopaskal

tysiąc paskali; jednostka ciśnienia

SJP.pl

Paskal (Pa) – jednostka ciśnienia (także naprężenia) w układzie SI (jednostka pochodna układu SI).

  \mathrm {1\,Pa={\frac {1\,N}{1\,m^{2}}}={\frac {1\,kg}{1\,m\cdot s^{2}}}}

Wikipedia

# kilopond

jednostka siły równa 1000 pondów (skrót: kp)

SJP.pl

Kilogram-siła – jednostka siły w ciężarowym układzie jednostek. Dla odróżnienia od kilograma masy zwany jest kilogramem-siłą i oznaczana symbolami kgf, kp i kG. Jest to siła, z jaką Ziemia przyciąga masę 1 kg w miejscu, w którym przyspieszenie ziemskie wynosi 9,80665 m/s². Jest to pozaukładowa jednostka miary.

Wikipedia

# kilopondometr

jednostka momentu siły, pracy lub energii; kilogramometr

SJP.pl

Kilogramometr (rzadko kilogram-siła metr, kilopondometr) to jednostka pracy, energii i momentu siły w układzie MKS i MKSA. Oznaczana jest przez: kGm (kilogramometr), kp·m (kilopondometr).

    1 kGm (kilogramometr) = 1 kG (kilogram siły) · m

Wikipedia

# kilos

potocznie: kilometr

SJP.pl

# kilotona

jednostka masy równa 1000 ton (skrót: kt)

SJP.pl

Równoważnik trotylowy – masa trotylu, przy wybuchu której wydzieli się taka sama ilość energii, jak przy wybuchu danego ładunku. Jest podstawowym parametrem broni jądrowej, stosowany jednak także do określania siły innych zdarzeń, na przykład uderzeń meteorytów. Często nazywany jest mocą wybuchu.

Wikipedia

# kilotonowy

przymiotnik od: kilotona

SJP.pl

# kilowat

jednostka mocy równa 1000 watów (skrót: kW)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fiz. metrol. tysiąc watów (jednostka mocy)

Wiktionary

Wat (W) – jednostka mocy i strumienia energii w układzie SI (jednostka pochodna układu SI). Nazwa wat pochodzi od nazwiska brytyjskiego inżyniera i wynalazcy Jamesa Watta.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kilowatowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) skr. kW

Wiktionary

# kilowatogodzina

jednostka energii elektrycznej (kWh)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miar. fiz. elektr. ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny;

Wiktionary

Kilowatogodzina (kWh) – jednostka pracy, energii oraz ciepła; ilość energii zużywana przez godzinę urządzeniem o mocy kilowata (1000 watów). To jednostka wielokrotna jednostki energii – watosekundy (czyli dżula) w układzie SI:

  1\;{\text{kWh}}=1\cdot 1000\;{\text{W}}\cdot 60\cdot 60\;{\text{s}}=3\;600\;000\;{\text{Ws}}=3\;600\;000\;{\text{J}}=3,\!6\;{\text{MJ}}.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌcilɔvatɔɡɔˈd͡ʑĩna, AS: ḱilovatogoʒ́ĩna

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) symbol. kWh

Wiktionary

# kilowatomierz

watomierz mierzący moc prądu w kilowatach

SJP.pl

# kilowatomierzowy

przymiotnik od: kilowatomierz

SJP.pl

# kilowatowy

→ kilowat

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) mający moc jednego kilowata

Wiktionary

#### Patrz:

kilowat

#### Powiązane:

rzecz. kilowat mrz.

Wiktionary

# kilowiec

jacht kilowy (w odróżnieniu od mieczowego)

SJP.pl

# kilówka

wiosłowa łódka sportowa; hamburka

SJP.pl

# kilowolt

jednostka napięcia elektrycznego, potencjału elektrycznego, a także siły elektromotorycznej równa 1000 woltów (skrót kV)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fiz. 1000 woltów

Wiktionary

Wolt (V) – jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej, używana w układach jednostek miar SI, MKS i MKSA.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Napięcie w tym węźle nie powinno przekraczać 15 kV (= piętnastu kilowoltów).

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈlɔvɔlt, AS: ḱilovolt

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kilowoltowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) oznaczenie kV

Wiktionary

# kilowoltoamper

pozaukładowa jednostka mocy elektrycznej biernej równa 1000 woltoamperów

SJP.pl

# kilowoltomierz

woltomierz mierzący napięcie w układzie elektrycznym w kilowoltach

SJP.pl

# kilowoltowy

przymiotnik od: kilowolt

SJP.pl

# kilowy

1. przymiotnik od: kil, np. łódź kilowa;
2. przymiotnik od: kilo, np. kilowy odważnik; kilogramowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) taki, który waży 1 kilogram

(1.2) związany z kilem, dotyczący kila

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈlɔvɨ, AS: ḱilovy

Wiktionary

#### Powiązane:

(1.1)

rzecz. kilo n., kilogram m., kilówka ż.

przym. kilogramowy

(1.2)

rzecz. kil m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kilogramowy

Wiktionary

# kilson

belka stanowiąca część konstrukcji kadłuba okrętu, położona nad kilem równolegle do niego; nadstępka

SJP.pl

Nadstępka (kilson, stępka wewnętrzna) - element szkieletu żaglowca, belka przymocowana od góry do stępki na części jej długości, mająca rozłożyć na większym obszarze obciążenia wynikające z nacisku kolumny masztu na dno kadłuba. W nadstępce znajduje się otwór, w który wchodzi pięta masztu (lub jej czop), lub też zamocowane jest do niej gniazdo masztu.

Wikipedia

# kilt

spódnica męska w kratę (w jednym z 20 wzorów, zależnie od obszaru Szkocji) noszona przez rodowitych Szkotów, obecnie tylko w czasie świąt

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) etn. krótka spódniczka w kratkę, tradycyjny strój górali szkockich;

Wiktionary

Kilt – narodowy strój szkocki. Jest to spódnica zrobiona z tartanu, czyli materiału w kraciasty wzór. Kilt szyje się z pasa materiału o bardzo dużej szerokości, plisując go i składając na fason spódnicy kopertowej. Każdy ze szkockich klanów posiada własny wzór tartanu. Kilt jest strojem odświętnym, wkładanym na święta i uroczystości rodzinne. U skautów kilt jest częścią umundurowania.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Na uroczystości było kilku Szkotów w kiltach.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cilt, AS: ḱilt

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) tartan

Wiktionary

# kilwater

ślad na wodzie pozostający po przepłynięciu statku; ślad torowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żegl. ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

Wiktionary

Ślad torowy, kilwater (nl. - kielwater)) – przypowierzchniowa warstwa wody zaburzonej przez ruch jednostki nawodnej, a przede wszystkim przez obroty śrub okrętowych oraz turbulentny charakter opływu hydrodynamicznego kadłuba jednostki pływającej. Wielkość śladu torowego wzrasta przy wzroście prędkości oraz wraz ze zwiększaniem się wielkości jednostki, która nie ma jednak większego wpływu na samą strukturę śladu torowego.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Za holownikiem rozchodził się szeroki kilwater (…)

(1.1) Czasami tylko, gdy przecinaliśmy czyjś kilwater, brzuch wodolotu uderzał o wodę w miękki, rybi sposób.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cilˈvatɛr, AS: ḱilvater

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) ślad torowy

Wiktionary

# kim

forma zaimka.

(1.1) N. i Ms. od: kto

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: kima

spójnik

(3.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zanim

Wiktionary

## Geografia

### Kamerun

- Kim – rzeka

### Stany Zjednoczone

- Kim – miasto w stanie Kolorado, w hrabstwie Las Animas

## Osoby

kultura

- Bomsori Kim – południowokoreańska skrzypaczka, laureatka Konkursu Skrzypcowego im. Wieniawskiego w Poznaniu
- Kim Gun-mo – południowokoreański piosenkarz i kompozytor muzyki pop

polityka

- Kim Dae-jung – południowokoreański polityk, laureat Pokojowej Nagrody Nobla i prezydent Korei Południowej
- Kim Dzong Czol – drugi syn Kim Dzong Ila, przywódcy Korei Północnej (1994–2011)
- Kim Dzong Il – komunistyczny przywódca Korei Północnej; syn Kim Ir Sena
- Kim Dzong Nam – najstarszy syn Kim Dzong Ila, przywódcy Korei Północnej (zm. 2011)
- Kim Dzong Suk – pierwsza żona Kim Ir Sena i matka Kim Dzong Ila
- Kim Dzong Un – trzeci syn Kim Dzong Ila, przywódcy Korei Północnej w latach 1994–2011, i wnuk Kim Ir Sena – Prezydenta KRLD (zm. 1994)
- Kim Ir Sen – komunistyczny przywódca Korei Północnej
- Kim Jŏng Gak – północnokoreański polityk i dowódca wojskowy, wicemarszałek Koreańskiej Armii Ludowej minister sił zbrojnych KRLD
- Kim Ki Nam – północnokoreański polityk, członek ścisłej elity władzy KRLD
- Kim Kyŏng Hŭi – północnokoreańska polityk, siostra Kim Dzong Ila i żona Jang Sŏng T’aeka, straconego w grudniu 2013
- Kim Kyŏng Ok – północnokoreańska polityk i generał, jedna z niewielu kobiet pełniących najwyższe funkcje w Korei Północnej
- Kim Sŏng Ae – druga żona byłego przywódcy Kim Ir Sena
- Kim Yŏng Ch’un – północnokoreański polityk i dowódca wojskowy, wicemarszałek Koreańskiej Armii Ludowej
- Kim Yŏng Nam – północnokoreański polityk, przewodniczący Prezydium Najwyższego Zgromadzenia Ludowego

sport

- Kim (Alci Martha de Freitas, ur. 1943) − brazylijski piłkarz
- Kim (Carlos Henrique Dias, ur. 1980) – brazylijski piłkarz
- Kim Aleksiej – południowokoreański szachista

wiara

- Kim Barbara – koreańska męczennica, święta katolicka
- Kim Julia – koreańska męczennica, święta katolicka
- Kim Łucja – koreańska męczennica, święta katolicka
- Kim Teresa – koreańska męczennica, święta katolicka
- Kim A-gi Agata – koreańska męczennica, święta katolicka
- Kim Chang-gŭm Anna – koreańska męczennica, święta katolicka
- Kim Che-jun Ignacy – koreański męczennik, święty katolicki
- Kim Hyo-im Kolumba – koreańska męczennica, święta katolicka
- Kim Hyo-ju Agnieszka – koreańska męczennica, święta katolicka
- Kim No-sa Róża – męczennica koreańska, święta katolicka
- Kim Nusia Łucja – męczennica koreańska, święta katolicka
- Kim Ŏb-i Magdalena – męczennica koreańska, święta katolicka
- Kim Sŏng-im Marta – męczennica koreańska, święta katolicka
- Kim Sŏng-u Antoni – koreański męczennik, święty katolicki
- Kim Sou-hwan Stephen – południowokoreański duchowny katolicki, arcybiskup Seulu, kardynał
- Kim Tae-gŏn Andrzej – koreański ksiądz, męczennik, święty katolicki

Wikipedia

#### Przykłady

(3.1) Kim ty tam zóndziesz, beje rano.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cĩm, AS: ḱĩm

Wiktionary

#### Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(3.1) zobtłum|zanim.

źródła.

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(3.1) zobtłum|zanim.

źródła.

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kima

1. potocznie: sen, drzemka, odpoczynek;
2. w gwarze uczniowskiej: coś nieciekawego, nuda

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. sen, drzemka, spanie

(1.2) gwara. uczn. coś nieciekawego, nuda

Wiktionary

- kima – detal architetoniczny
- kima – potrawa kuchni krajów muzułmańskich
- Kima – rodzaj pająków

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) kimono

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

czas. kimać

frazeologia.

etymologia. zob. kimać.

uwagi.

tłumaczenia.

źródła.

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcĩma, AS: ḱĩma

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kimać

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kimono

Wiktionary

# kimać

pospolicie: spać

SJP.pl

czasownik nieprzechodni

(1.1) pot. spać, drzemać

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Ty tu kimasz, a my za ciebie bańką ruszamy – podsumował kapral.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcĩmat͡ɕ, AS: ḱĩmać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kima ż., kimono n., kimanie n.

czas. kimnąć

Wiktionary

# kimak

nazwisko

SJP.pl

# kimanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kimać.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kimać ndk.

Wiktionary

# kimation

umieszczony na listwie ornament roślinny rzeźbiony albo malowany

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szt. archit. ornament ciągły ze stylizowanych liści, rzeźbiony lub malowany, występujący w dekoracji architektury, w reliefach, malarstwie i w rzemiośle artystycznym;

Wiktionary

Kimation (gr. kym átion od kýma fala), kymation, krajnik – ciągły ornament rzeźbiarski lub malarski, umieszczany na budowlach, reliefach; malowany na przedmiotach ozdobnych. Złożony z szeregu stylizowanych motywów roślinnych.

Kimation występował w:

- porządku doryckim – kima recta, kimation wklęsły zbudowany z liści czworobocznych, umieszczany na głowicach kolumn w antach i w górnych partiach ścian
- porządku jońskim – wole oczy, jajownik – zbudowany z ułożonych wypukłych liści o jajowym kształcie, kształt liścia na przemian szeroki, obły i wąski; umieszczany na powierzchni echinusa w kapitelu jońskim, między elementami belkowania (oddzielał architraw od fryzu, fryz od gzymsu i pod simą)
- kimation lesbijski – kima rewersa, kwiatowy, zbudowany z liści stylizowanych na podobieństwo serca (nazwa pochodzi od wyspy Lesbos)
- porządku korynckim – stosowano ornament zaczerpnięty z porządku jońskiego albo kimation lesbijski, umieszczano go na belkowaniu podobnie jak w porządku jońskim.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: cĩˈmatʲjɔ̃n, AS: ḱĩmatʹi ̯õn

Wiktionary

# kimbangizm

ruch religijno-polityczny zainicjowany w 1921 roku na terenie Konga Belgijskiego, przejawiał nacjonalizm i silne tendencje antykolonizatorskie; ngunzizm

SJP.pl

Kimbangizm (Kościół Jezusa Chrystusa na Ziemi ustanowiony przez proroka Simona Kimbangu, Église de Jésus Christ sur la Terre par son envoyé spécial Simon Kimbangu w skrócie EJCSK) – afrochrześcijański kościół założony w pierwszej połowie XX wieku przez Simona Kimbangu na terenie dzisiejszej Demokratycznej Republiki Konga (wówczas Konga Belgijskiego). Simon Kimbangu pochodzący z ludu Bakongo urodzony w 1889 roku w N'Kamba w Dolnym Kongu nauczał tylko przez 6 miesięcy, po czym został aresztowany przez kolonialne władze belgijskie zaniepokojone rosnącą popularnością nowego ruchu. 30 lat reszty swojego życia spędził w więzieniu. To jednak dodało mu aury męczennika, a Kościół dalej się rozwijał. Ruch religijny kimbangistów urósł z czasem w silny ruch społeczno-polityczny o charakterze antykolonialnym. Do tej pory kimbangizm jest jednym z największych kościołów afrochrześcijańskich, a jego centrum znajduje się w miejscowości N'Kamba-Jeruzalem.

Wikipedia

# kimbap

tradycyjna potrawa kuchni koreańskiej, przekąska przypominająca sushi

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kulin. koreańska potrawa robiona z ryżu owiniętego wodorostami:

Wiktionary

Kimbap (kor. 김밥, z kor. kim „wodorost”, bap „gotowany ryż”) – tradycyjna potrawa kuchni koreańskiej, przyrządzana z ryżu owiniętego w prasowane wodorosty. Zazwyczaj znajdują się w nim także: paluszki krabowe, smażony tuńczyk i awokado, czasem także kimchi.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈcĩmbap, AS: ḱĩmbap

Wiktionary

# kimberlit

magmowa skała głębinowa

SJP.pl

Wikipedia

# kimberlitowy

przymiotnik od: kimberlit

SJP.pl

# kimberly

Miejscowości w USA:

- Kimberly – miejscowość w stanie Alabama, w hrabstwie Jefferson
- Kimberly – miasto w stanie Idaho, w hrabstwie Twin Falls
- Kimberly – wieś w stanie Wisconsin, w hrabstwie Outagamie
- Kimberly – jednostka osadnicza w stanie Wirginia Zachodnia, w hrabstwie Fayette

Gminy w USA:

- Kimberly (ang. Kimberly Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Aitkin

Wikipedia

# kimchi

[czytaj: kimczi] potrawa z fermentowanych lub kiszonych warzyw, tradycyjne danie kuchni koreańskiej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) kulin. danie albo półprodukt przygotowany z fermentowanych lub kiszonych warzyw według tradycyjnej receptury koreańskiej;

Wiktionary

Kimchi (kor. 김치) – tradycyjne danie kuchni koreańskiej składające się z fermentowanych lub kiszonych warzyw. Zazwyczaj głównym składnikiem jest kapusta pekińska, rzodkiew (chonggak kimchi, kkakdugi), ogórek (oi sobagi) albo szczypiorek (pa kimchi), ale można też przygotować kimchi z innych warzyw. Większość kimchi ma ostry smak z powodu użycia grubo mielonych, suszonych papryczek chili.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kimchi jest tradycyjną koreańską potrawą.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) rzad. kimczi

Wiktionary

# kimerydy

góry powstałe na przełomie triasu i jury

SJP.pl

Kimerydy – łańcuchy górskie powstałe w wyniku ruchów tektonicznych w triasie i jurze.

W wyniku kimeryjskich faz orogenicznych wypiętrzone zostały łańcuchy górskie na obszarach Azji i obu Ameryk. Część z nich weszła później w skład górotworów alpejskich. Do kimerydów zaliczane są, m.in.: Góry Wierchojańskie, Góry Czerskiego, Góry Czukockie, Sichote-Aliń, góry południowego Tybetu i Półwyspu Indochińskiego, Sierra Nevada oraz góry Alaski.

Wikipedia

# kimeryjski

przymiotnik

(1.1) związany z Kimeryjczykami, odnoszący się do Kimeryjczyków

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcĩmɛˈrɨjsʲci, AS: ḱĩmeryi ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kimeryjczyk m., Kimmeryjczyk m., Kimeryjka ż., Kimmeryjka ż.

Wiktionary

# kimi

- Kimi – imię
- Kimi – amerykański film z 2022 w reżyserii Stevena Soderbergha
- Kimi – miejscowość w Grecji
- Kimi-Aliweri – gmina w Grecji

Wikipedia

# kimirsenowski

dotyczący Kim Ir Sena, charakterystyczny dla Kim Ir Sena, mający cechy Kim Ir Sena

SJP.pl

# kimnąć

zdrzemnąć się, zwykle w niedogodnych warunkach

SJP.pl

# kimograf

przyrząd rejestrujący na wykresie czynności narządów

SJP.pl

Kimograf (od gr. kyma - fala, grapho - pisać) - urządzenie medyczne, służące do rejestracji a następnie przedstawiania graficznego w postaci kimogramu (specjalnego wykresu) różnych rodzajów procesów fizjologicznych (np. bicie serca, ruchy mięśni itp.), będących najczęściej efektem skurczów mięśni. W skład kimografu wchodzi walec, na którym umieszczony jest papier. Walec obraca się ze stałą prędkością, a pisaki wykreślają na nim zmiany rejestrowanej czynności. Zamiast papieru walec może być pokryty błoną światłoczułą a funkcję pisaków pełnią wtedy promienie światła.

Wikipedia

# kimografion

przyrząd rejestrujący na wykresie czynności narządów; kimograf

SJP.pl

# kimono

1. długa, luźna szata z szerokimi niewszywanymi rękawami, przepasana długą i szeroką szarfą, noszona tradycyjnie w Japonii przez kobiety i mężczyzn;
2. specjalny krój rękawów niewszywanych, wyciętych z jednego kawałka materiału razem z górną częścią ubioru;
3. strój, ubiór o takim kroju rękawów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odzież. tradycyjny strój japoński;

(1.2) pot. żart. spanie, sen

Wiktionary

Kimono (jap. 着物 ki-mono; kimono, ubranie, japońskie ubranie) – tradycyjny ubiór japoński.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Sportretował Basieńkę w czerwonym kimono.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cĩˈmɔ̃nɔ, AS: ḱĩmõno

Wiktionary

#### Powiązane:

(1.1)

przym. kimonowy

(1.2)

rzecz. kimanie m., przekimanie n.

czas. kimać ndk., przekimać dk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) pot. kima, komarunek; zobacz też: sen

Wiktionary

# kimonowy

przymiotnik od: kimono

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący kimona

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kimono n.

Wiktionary

# kimpuluński

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kimpulungiem Mołdawskim

Wiktionary

# kimżeż

tyle co: kim; zaimek pytajny utworzony od wyrazu "kto" wzmocniony partykułą -żeż

SJP.pl

# kin

1. chińska jednostka masy równa około 0,5 kg
2. dawny chiński instrument muzyczny, podobny do cytry, o mniejszej ilości strun

SJP.pl

- Kin – miasto na Okinawie.
- Port lotniczy Kingston-Norman Manley
- Kin – ścieżka dźwiękowa skomponowana przez szkocki zespół Mogwai

Wikipedia

# kina

jednostka monetarna Papui-Nowej Gwinei (1 kina = 100 toea)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) monet. waluta Papui-Nowej Gwinei;

forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.

(2.1) D. lp. i M., B., W. lm. od: kino

Wiktionary

- Kina (miasto)
- Kina (muhafaza)
- kina (waluta)

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) kina

* baskijski: (1.1) kina

* kataloński: (1.1) kina m.

źródła.

== kina (język abau.) ==

wymowa. IPA3|kina.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) geofiz. trzęsienie ziemi

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) kina

* baskijski: (1.1) kina

* kataloński: (1.1) kina m.

źródła.

== kina (język abau.) ==

wymowa. IPA3|kina.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) geofiz. trzęsienie ziemi

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) kina

* baskijski: (1.1) kina

* kataloński: (1.1) kina m.

źródła.

== kina (język abau.) ==

wymowa. IPA3|kina.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) geofiz. trzęsienie ziemi

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kinąć

dawniej:
1. skinąć;
2. rzucić, cisnąć

SJP.pl

czasownik nieprzechodni dokonany

(1.1) przest. dać znać kiwnięciem głowy lub ręki

(1.2) daw. porzucić coś; rzucić, cisnąć czymś

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) skinąć

Wiktionary

# kinai

Wikipedia

# kinajdologia

starożytna piosenka kabaretowa o tematyce erotycznej lub pornograficznej

SJP.pl

# kinal

1. potocznie: nos; kinol, kichawa;
2. dawniej:
a) prostak, gbur; kindybał ;
b) środowiskowo: walet treflowy lub kierowy

SJP.pl

# kinaza

enzym biorący udział w przenoszeniu grup fosforanowych ze związków wysokoenergetycznych na inne związki

SJP.pl

Kinazy (EC 2.7) – grupa enzymów należących do transferaz, katalizujących reakcję przeniesienia grupy fosforanowej ze związku wysokoenergetycznego (np. ATP) na właściwą cząsteczkę docelową. Reakcja ta nazywa się reakcją fosforylacji. Odwrotny proces, katalizowany przez enzymy z grupy fosfataz, to defosforylacja.

Wikipedia

# kinder-niespodzianka

wyrób czekoladowy w kształcie jajka z małą zabawką w środku; jajko niespodzianka

SJP.pl

# kinderbal

bal, zabawa dla dzieci

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. zabawa dziecięca

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcĩndɛrbal, AS: ḱĩnderbal

Wiktionary

# kinderek

potocznie:
1. kinder-niespodzianka;
2. zabawka z kinder-niespodzianki

SJP.pl

# kindersztuba

staranne wychowanie wyniesione z rodzinnego domu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. dobre wychowanie, wyniesiona z domu umiejętność zachowania się

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Dzisiejszej młodzieży brak kindersztuby.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcĩndɛrˈʃtuba, AS: ḱĩnderštuba

Wiktionary

# kindybał

dawniej: gbur, prostak; kinal

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. gbur

Wiktionary

# kindżał

krótka broń sieczna pochodzenia wschodniego; handżar, puginał

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wojsk. rodzaj długiego sztyletu pochodzenia tureckiego albo kaukaskiego o ostrzu obosiecznym, prostym albo zakrzywionym

Wiktionary

Kindżał (z gruz. ხანჯალი) – rodzaj długiego noża lub sztyletu, prostego lub zakrzywionego, stosowanego jako broń biała, ceremonialna i narzędzie, wywodzący się prawdopodobnie z Czeczenii, używany wśród ludów kaukaskich i tureckich, a także w Persji i Indiach. W armii rosyjskiej wchodził w skład uzbrojenia oddziałów kozackich.

Wikipedia

# kindżałowy

→ kindżał

SJP.pl

#### Patrz:

kindżał

# kindziuk

bardzo twarda, dojrzewająca kiełbasa, jeden z najpopularniejszych przysmaków kuchni litewskiej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Suwalszczyzna. żołądek

Wiktionary

Kindziuk (lit. kindziukas lub skilandis) – bardzo twarda, dojrzewająca litewska wędlina; jeden z najbardziej znanych przysmaków kuchni litewskiej. Kindziuk ma kwaskowaty, pieprzny smak.

Kindziukas tradycyjnie produkowany jest w Auksztocie. Mięsem wypycha się dokładnie wymyty świński pęcherz lub mięso zawija się w przytłuszczowe błony.

Wikipedia

# kinefot

rodzaj kineskopu z 1893 roku, który miał odmienić inscenizację widowisk muzycznych

SJP.pl

# kinematograf

1. dawniej: kino;
2. dawny aparat filmowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) film. aparat do realizacji i ekranowej projekcji ruchomych obrazów;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) kinomatograf

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. kinematografia ż.

przym. kinematograficzny

przysł. kinematograficznie

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) cinematograph

* baskijski: (1.1) zinematografo

* białoruski: (1.1) кінематограф m., кінаапарат m.

* bułgarski: (1.1) кинематограф m.

* chorwacki: (1.1) kinematograf m.

* czeski: (1.1) kinematograf m.

* francuski: (1.1) cinématographe m.

* gruziński: (1.1) სინემატოგრაფი (sinemat'ograpi)

* hiszpański: (1.1) cinematógrafo m.

* interlingua: (1.1) cinematographo

* japoński: (1.1) シネマトグラフ (shinematogurafu)

* kataloński: (1.1) cinematògraf m.

* koreański: (1.1) 시네마토그래프 (sinemat’ogŭraep’ŭ)

* nowogrecki: (1.1) κινηματογράφος m.

* perski: (1.1) سینماتوگراف

* portugalski: (1.1) cinematógrafo m.

* rosyjski: (1.1) кинематограф m., синематограф m.

* słoweński: (1.1) kinematograf m.

* turecki: (1.1) sinematograf

* ukraiński: (1.1) кінематограф m.

* węgierski: (1.1) kinematográf

* włoski: (1.1) cinematografo m.

źródła.

== kinematograf (język chorwacki.) ==

thumb|kinematograf (1.1)

ortografie.

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kinematograf

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinematografia ż.

przym. kinematograficzny

przysł. kinematograficznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kinomatograf

Wiktionary

# kinematografia

1. technika i sztuka tworzenia filmów;
2. przemysł filmowy;
3. dawniej: metoda rejestracji ruchu obiektu za pomocą serii fotografii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) film. technika i sztuka kręcenia filmów; także: przemysł filmowy, twórczość filmowa

Wiktionary

Kinematografia (z gr. κινημα dop. κινηματος „ruch” i γραφω „pisać”) – dziedzina działalności człowieka związana z produkcją filmów oraz ich rozpowszechnianiem i wyświetlaniem w kinach.

Według definicji Bataille’a kinematografia jest sztuką poprawnego przekazywania idei drogą następstwa ożywionych obrazów.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) On interesuje się kinematografią, zwłaszcza polską.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinematograf m.

przym. kinematograficzny

przysł. kinematograficznie

Wiktionary

# kinematograficzny

→ kinematografia

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kinematografią, przemysłem filmowym

Wiktionary

#### Patrz:

kinematografia

#### Powiązane:

rzecz. kinematografia ż., kinematograf m.

przysł. kinematograficznie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) filmowy

Wiktionary

# kinematometr

przyrząd do mierzenia dokładności kinematycznej mechanizmów

SJP.pl

# kinematyczny

→ kinematyka

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) fiz. związany z kinematyką, dotyczący kinematyki

Wiktionary

#### Patrz:

kinematyka

#### Przykłady

(1.1) Grecką literą ni bywa oznaczany kinematyczny współczynnik lepkości.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcĩnɛ̃maˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ḱĩnẽmatyčny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinematyka ż.

Wiktionary

# kinematyka

dział mechaniki klasycznej opisujący efekty działania sił na ruch ciał obdarzonych masą

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fiz. dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał;

Wiktionary

Kinematyka (gr. kínēma dpn. kinēmatos „ruch”) – dział fizyki z zakresu mechaniki klasycznej zajmujący się geometrycznym aspektem ruchu ciał bez uwzględniania ich masy i działających na nie sił.

W zależności od właściwości badanych obiektów dzieli się na: kinematykę punktu materialnego i bryły sztywnej oraz kinematykę ośrodków ciągłych (odkształcalnego ciała stałego, cieczy i gazów).

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka, AS: ḱĩnẽmatyka

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kinematyczny

Wiktionary

# kinemika

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka o roli mimiki i gestykulacji w komunikowaniu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcĩˈnɛ̃mʲika, AS: ḱĩnẽmʹika

Wiktionary

# kineskop

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) elektron. lampa w telewizorze lub monitorze, służąca do przetwarzania sygnałów elektrycznych na obraz

Wiktionary

Kineskop (z gr. kinēma 'ruch' i skopeo 'patrzę') – rodzaj lampy obrazowej. Cechą odróżniającą kineskop od lampy oscyloskopowej jest magnetyczne odchylanie elektronów.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: cĩˈnɛskɔp, AS: ḱĩneskop

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kineskopowy

Wiktionary

# kineskopowy

przymiotnik od: kineskop

SJP.pl

# kinestetyczka

kobieta najlepiej przyswajająca wiedzę poprzez zmysł dotyku

SJP.pl

# kinestetyczny

taki, który czuć, dający się odbierać za pomocą dotyku (np. kinestetyczne odczucia); czuciowy

SJP.pl

# kinestetyk

osoba najlepiej przyswajająca wiedzę poprzez zmysł dotyku; dotykowiec

SJP.pl

# kinestetyka

osoba najlepiej przyswajająca wiedzę poprzez zmysł dotyku; dotykowiec

SJP.pl

# kinestezja

czucie pozycji i ruchu określonych części ciała umożliwiające rozpoznanie pozycji ciała oraz wyobrażenie ruchu bez pomocy wzroku, możliwe dzięki receptorom mieszczącym się w mięśniach, ścięgnach i stawach

SJP.pl

Propriocepcja, kinestezja, zmysł kinestetyczny, czucie głębokie – zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała. Receptory tego zmysłu (proprioreceptory) ulokowane są w mięśniach, ścięgnach i stawach. Dostarczają mózgowi informacji o tonusie mięśniowym. Dzięki temu zmysłowi mózg wie, jak ułożone są kończyny bez patrzenia na nie.

Wikipedia

# kinestezyjny

przymiotnik od: kinestezja

SJP.pl

# kineszemski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kineszmą, dotyczący Kineszmy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kineszma ż.

Wiktionary

# kineszma

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie iwanowskim, nad Wołgą;

Wiktionary

Kineszma (ros. Кинешма) – miasto w Rosji (obwód iwanowski), nad Wołgą.

Prawa miejskie od 1777 r. Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 97 tys.

Urodził się tu Władysław Czajkowski (1905-1947) – polski urzędnik, wiceminister Polski Ludowej.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kineszemski

Wiktionary

# kineta

wyprofilowane dno studni kanalizacyjnej

SJP.pl

Kineta – przekop w dnie akwenu wykonany w celu pogłębienia toru wodnego lub posadowienia budowli wodnej. Zwykle wykonywany pogłębiarką.

Wikipedia

# kinetoblast

komórka wiciowa blastuli gąbek

SJP.pl

# kinetochor

miejsce na centromerze chromosomu, do którego przyczepiają się włókna wrzeciona kariokinetycznego w trakcie podziału komórki

SJP.pl

Kinetochor – białkowa struktura w kształcie warstwowej płytki, znajdująca się po obu stronach centromeru chromosomu. Do kinetochoru przyczepiają się włókna (mikrotubule) wrzeciona kariokinetycznego, łącząc go z biegunem wrzeciona, co umożliwia przemieszczanie się chromosomów w metafazie i anafazie podziału komórkowego.

Wikipedia

# kinetochorowy

przymiotnik od: kinetochor

SJP.pl

# kinetofon

urządzenie do jednoczesnego odtwarzania ruchomych obrazów i dźwięku, skonstruowane przez W. Dicksona w 1889 roku

SJP.pl

# kinetograf

prototyp kinematografu

SJP.pl

# kinetografia

graficzna notacja ruchów ludzkiego ciała

SJP.pl

Kinetografia – opracowany przez Rudolfa Labana i Albrechta Knusta system notacji ruchu, wykorzystywany nie tylko do utrwalenia choreografii baletowej, ale tańca w każdej konwencji ruchowej. Symbole stosowane w notacji Labana (stylizowane strzałki) określają kierunek ruchu, jego poziom, czas trwania, a miejsce umieszczenia w pionowych kolumnach pokazuje, która część ciała jest w ruchu. Zapis oddaje ruch trójwymiarowo.

Wikipedia

# kinetograficzny

przymiotnik od: kinetografia

SJP.pl

# kinetoplast

rodzaj organelli komórkowej zawierającej własne DNA

SJP.pl

Kinetoplast, blefaroplast – struktura komórkowa występująca u wiciowców zwierzęcych z grupy kinetoplastydów (Kinetoplastida). Kinetoplast jest to pojedyncze ciałko, o budowie podobnej do mitochondriów, ale zwykle większe od nich. Kinetoplast leży zawsze za kinetosomem wici, z jego prawej strony. Jego ultrastruktura jest taka sama, jak mitochondrium: otaczają go dwie błony, z których wewnętrzna tworzy fałdy podobne do grzebieni mitochondrialnych. Wnętrze kinetoplastu wypełnia włóknista substancja, zawierająca koliste DNA oraz te same enzymy, co mitochondria. W czasie podziału wiciowca kinetoplast również dzieli się i przechodzi do obu osobników potomnych.

Wikipedia

# kinetoskop

Kinetoskop – urządzenie służące do wyświetlania ruchomych obrazów. Zostało opatentowane przez Thomasa Alvę Edisona w 1891 roku, jako urządzenie przeznaczone dla jednego widza, działające na zasadzie fotoplastykonu.

Wikipedia

# kinetosom

podstawowe ciałko wici i rzęsek

SJP.pl

Kinetosom (gr. kinetós ‘ruchomy’, sóma ‘ciało’), ciałko podstawowe – część podstawna pęczku mikrotubul (ułożonych w 9 tripletów odchylonych pod kątem ok. 40°) tworzących wici i rzęski, zanurzona w cytoplazmie komórki, zbudowana z białek, DNA oraz RNA. Jest to twór homologiczny do centrioli, odpowiedzialny za ruch wici oraz rzęsek. Koordynację ruchu umożliwia połączenie kinetosomów systemem neurofibryli. W organizmie ludzkim występuje np. w plemnikach.

Wikipedia

# kinetostatyczny

→ kinetostatyka

SJP.pl

#### Patrz:

kinetostatyka

# kinetoterapeutyczny

→ kinetoterapia

SJP.pl

#### Patrz:

kinetoterapia

# kinetoza

w weterynarii: zaburzenia przytomności i funkcjonowania narządów wewnętrznych u zwierząt w następstwie wstrząsów, kołysań podczas długotrwałej podróży środkami lokomocji; choroba transportowa

SJP.pl

Wikipedia

# kinetycznie

→ kinetyczny

SJP.pl

#### Patrz:

kinetyczny

# kinetyczny

→ kinetyka

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) fiz. odnoszący się do kinetyki, do zmiany położenia danego obiektu

Wiktionary

#### Patrz:

kinetyka

# kinetyka

dział dynamiki zajmujący się badaniem ruchu układów mechanicznych pod wpływem działających na nie sił

SJP.pl

W fizyce i inżynierii kinetyka (z gr. kinēma dpn. kinēmatos 'ruch') dzieli się na dwie dyscypliny: statykę i dynamikę. Pierwsza z nich bada warunki, przy których ciała, poddane działaniu przyłożonych do nich sił, pozostają w spoczynku. Druga - bada ruch ciał materialnych jako efekt działających na nie sił. Kinematyka natomiast bada ruch ciał w oderwaniu od wywołujących go sił. Jest ona geometrią, w której zmienną jest czas.

Wikipedia

# kinetyna

hormon roślinny

SJP.pl

# kinetyzm

tendencja we współczesnej sztuce polegająca na tworzeniu dzieł odtwarzających ruch lub będących w ruchu; sztuka kinetyczna

SJP.pl

# kineza

reakcja ruchowa zwierząt na zmiany czynników środowiska

SJP.pl

Wikipedia

# kinezjolog

specjalista zajmujący się ruchem ciała człowieka

SJP.pl

# kinezjologia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka o mięśniach w ruchu;

Wiktionary

Kinezjologia (gr. kinein – poruszać się i logos – uczyć się) jest gałęzią nauki zajmującą się ruchem ciała człowieka.

Główne cele kinezjologii to:

- zrozumienie psychologicznych i fizjologicznych reakcji ludzkiego organizmu na krótkotrwały i bardzo intensywny wysiłek fizyczny;
- poznanie różnych form adaptacji organizmu ludzkiego na chroniczną lub długotrwałą aktywność fizyczną;
- zrozumienie mechaniki ruchu i opisanie jej cech;
- badanie procesów kontrolujących ruch i czynników wpływających na nabywanie zdolności motorycznych;
- wyjaśnienie psychologicznych efektów fizycznej aktywności na ludzkie zachowanie.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kinezjologiczny

Wiktionary

# kinezjologiczny

przymiotnik

(1.1) związany z kinezjologią

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinezjologia ż.

Wiktionary

# kinezjolożka

→ kinezjolog

SJP.pl

#### Patrz:

kinezjolog

# kinezjoterapeutyczny

przymiotnik od: kinezjoterapia

SJP.pl

# kinezjoterapia

Kinezyterapia (gr. kinesis – ruch) – leczenie ruchem, gimnastyka lecznicza. Podstawą tej dziedziny fizjoterapii są ćwiczenia ruchowe. Ruch staje się środkiem leczniczym, mającym wpływ na cały organizm. Zadaniem kinezyterapii jest maksymalne usunięcie niesprawności fizycznej i przygotowanie do dalszej rehabilitacji, np. społecznej.

Wikipedia

# kinezyka

nauka zajmująca się pozawerbalnymi sposobami komunikacji międzyludzkiej, badająca w jaki sposób człowiek przekazuje informacje za pomocą gestów, mimiki itp.

SJP.pl

Kinezyka – nauka zajmująca się komunikacją niewerbalną pomiędzy ludźmi. Nauka bada, w jaki sposób człowiek za pomocą gestów, mimiki itd. przekazuje informacje.

W zakres zainteresowań kinezyki wchodzą: gesty, mimika i ruchy ciała. Większość etnografów jest zgodna co do twierdzenia, że mowa niewerbalna jest uwarunkowana kulturowo, aniżeli instynktowna. Z tego właśnie przekonania kinezyka różni się przestrzennie, historycznie i etnicznie.

Wikipedia

# kinezyterapeuta

specjalista od kinezyterapii, leczenia ruchem

SJP.pl

# kinezyterapeutka

→ kinezyterapeuta

SJP.pl

#### Patrz:

kinezyterapeuta

# kinezyterapeutyczny

przymiotnik od: kinezyterapia

SJP.pl

# kinezyterapia

rodzaj fizjoterapii, leczenie ruchem, gimnastyka lecznicza i rehabilitacyjna

SJP.pl

Kinezyterapia (gr. kinesis – ruch) – leczenie ruchem, gimnastyka lecznicza. Podstawą tej dziedziny fizjoterapii są ćwiczenia ruchowe. Ruch staje się środkiem leczniczym, mającym wpływ na cały organizm. Zadaniem kinezyterapii jest maksymalne usunięcie niesprawności fizycznej i przygotowanie do dalszej rehabilitacji, np. społecznej.

Wikipedia

# king

gęsta tkanina wełniana

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) włók. gęsta tkanina wełniana z dwubarwnej przędzy

Wiktionary

King – ang. król

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: cĩŋk, AS: ḱĩŋk

Wiktionary

# kinga

imię żeńskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Kinga – imię żeńskie pochodzenia węgierskiego, wywodzące się od zdrobnienia imienia Kunegunda. W piśmiennictwie węgierskim występują formy: Kunegund, Kinga, Kynga, Kynka, natomiast w polskim – Kinga (1278) i Kinka (1320–1329).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Mam na imię Kinga i hoduję alpaki.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcĩŋɡa, AS: ḱĩŋga

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: zdrobn. Kingunia ż., Kingusia ż., Kinia ż.

Wiktionary

# kingisepp

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługa;

Wiktionary

Kingisiepp (ros. Кингисе́пп, dawniej Jamburg, Я́мбург, Jama, Я́ма i Jam, Я́м) – miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługa, 137 kilometrów na zachód od Petersburga, 20 kilometrów na wschód od Narwy i 49 kilometrów na południe od Zatoki Fińskiej. Stolica rejonu kingiseppskiego. W 2021 liczyło 44 612 mieszkańców i zajmowało powierzchnię ok. 44 km². Obecna nazwa miasta obowiązuje od 1922 i została nadana na cześć estońskiego komunisty Viktora Kingisseppa straconego wcześniej w tym samym roku przez władze niepodległej Estonii.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kingiseppski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) hist. Jamburg (do 1922 roku)

Wiktionary

# kingiseppski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kingiseppem, dotyczący Kingiseppu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kingisepp mrz.

Wiktionary

# kingisiepp

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Rosji, stolica regionu w obwodzie leningradzkim;

Wiktionary

Kingisiepp (ros. Кингисе́пп, dawniej Jamburg, Я́мбург, Jama, Я́ма i Jam, Я́м) – miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługa, 137 kilometrów na zachód od Petersburga, 20 kilometrów na wschód od Narwy i 49 kilometrów na południe od Zatoki Fińskiej. Stolica rejonu kingiseppskiego. W 2021 liczyło 44 612 mieszkańców i zajmowało powierzchnię ok. 44 km². Obecna nazwa miasta obowiązuje od 1922 i została nadana na cześć estońskiego komunisty Viktora Kingisseppa straconego wcześniej w tym samym roku przez władze niepodległej Estonii.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kingisieppski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) daw. Jamburg

Wiktionary

# kingsley

Miejscowości w USA:

- Kingsley – miasto w stanie Iowa, w hrabstwie Plymouth
- Kingsley – miasto w stanie Kentucky, w hrabstwie Jefferson
- Kingsley – wieś w stanie Michigan, w hrabstwie Grand Traverse

Gminy w USA:

- Kingsley (ang. Kingsley Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Griggs
- Kingsley (ang. Kingsley Township) – gmina w stanie Pensylwania, w hrabstwie Forest

Wikipedia

# kingston

1. stolica Jamajki;
2. region Jamajki;
3. stolica Norfolku;
4. miasto w Kanadzie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Jamajki;

(1.2) geogr. stolica Norfolku;

Wiktionary

Kingston – stolica i największe miasto Jamajki położona w jej południowej części nad Morzem Karaibskim.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈcĩŋkstɔ̃n, AS: ḱĩŋkstõn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kingstończyk mos., kingstonka ż., kingston m.

przym. kingstoński

Wiktionary

# kingstończyk

mieszkaniec Kingstonu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Kingstonu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cĩŋkˈstɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: ḱĩŋkstõĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kingston m.

:: fż. kingstonka ż.

przym. kingstoński

Wiktionary

# kingstonka

mieszkanka Kingstonu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kingstonu

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cĩŋkˈstɔ̃nka, AS: ḱĩŋkstõnka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kingston mrz.

:: fm. kingstończyk mos.

przym. kingstoński

Wiktionary

# kingstoński

przymiotnik od: Kingston

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Kingstonu, stolicy Jamajki

(1.2) odnoszący się do Kingstonu, stolicy terytorium Norfolk

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kiedy następnie pyta, dla kogo pracuje, ta odpowiada, że dla lokalnej kingstońskiej gazety, "The Daily Gleaner".

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cĩŋkˈstɔ̃j̃sʲci, AS: ḱĩŋkstõĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kingston mrz., kingstończyk mos., kingstonka ż.

Wiktionary

# kingstown

[czytaj: kinkstałn, możliwe też kynsten]
1. stolica państwa Saint Vincent i Grenadyny;
2. miasto w Irlandii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Saint Vincent i Grenadynów;

Wiktionary

Kingstown – miasto nad zatoką Kingstown, stolica oraz główny port Saint Vincent i Grenadyn. Leży nad Morzem Karaibskim, w południowej części Saint Vincent, czyli największej wyspy kraju. Jest stolicą parafii Saint George, a także najliczniejszym miastem Saint Vincent i Grenadyn. Nazywane Miastem Łuków, ze względu na to, że w całym mieście można ich znaleźć w różnej formie ponad 400.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* arabski: (1.1) كينغستاون

* czeski: (1.1) Kingstown

* szwedzki: (1.1) Kingstown n.

źródła.

== Kingstown (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) geogr. Kingstown

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* arabski: (1.1) كينغستاون

* czeski: (1.1) Kingstown

* szwedzki: (1.1) Kingstown n.

źródła.

== Kingstown (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) geogr. Kingstown

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kingusia

zdrobnienie od: Kinga (imię żeńskie)

SJP.pl

# kinia

zdrobnienie od: Kinga (imię żeńskie)

SJP.pl

# kiniarz

potocznie:
1. właściciel kina;
2. wielbiciel, entuzjasta kina; kinoman, kinomaniak

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik kina

(1.2) daw. kinoman

(1.3) właściciel kina

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcĩɲaʃ, AS: ḱĩńaš

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kino n.

przym. kinowy

Wiktionary

# kinice

2 miejscowości w Polsce:

- Kinice – wieś w woj. pomorskim, w pow. chojnickim, w gminie Brusy
- Kinice – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. myśliborskim, w gminie Nowogródek Pomorski

Wikipedia

# kinina

hormon roślinny

SJP.pl

# kininowy

przymiotnik od: kinina

SJP.pl

# kinkan

krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe z rodziny rutowatych; owoc tej rośliny; kumkwat

SJP.pl

Kumkwat Fortunella Swingle (kant. 金橘 kam kwat – kam 'złoto', kwat 'pomarańcza') – rodzaj małego drzewa lub krzewu należący do rodziny rutowatych. Wywodzi się z Chin. Należy do niego 6 gatunków. Gatunkiem typowym jest Fortunella margarita (Loureiro) Swingle. Do Europy zostały one sprowadzone przez szkockiego zbieracza roślin Roberta Fortune'a (1813-1880). Kwiaty białe i pachnące, owoce małe, barwy pomarańczowej, pokryte cienką skórką.

Wikipedia

# kinkażu

ssak z rodziny szopowatych, wikławiec

SJP.pl

Kinkażu żółty, wikławiec, chwytacz (Potos flavus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny szopowatych (Procyonidae).

Wikipedia

# kinkiecik

zdrobnienie od: kinkiet

SJP.pl

# kinkiecikowy

przymiotnik od: kinkiecik

SJP.pl

# kinkiet

przyścienna lampa lub świecznik z przylegającą do ściany tarczą, odbijającą światło

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. ozdobna lampa lub świecznik, wieszana na ścianie

Wiktionary

Kinkiet (z franc. quinquet) – lampa lub świecznik o specjalnej konstrukcji, umożliwiającej wieszanie jej na ścianie; lampa z wypolerowaną tarczą metalową albo lustrzaną, odbijająca światło, zwłaszcza służąca do oświetlenia sceny teatralnej. Pierwotnie: stojąca lampa olejna o palniku umieszczonym obok zbiornika paliwa (a nie nad nim).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wyłącznik z kinkietem łączy przewód elektryczny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcĩŋʲcɛt, AS: ḱĩŋʹḱet

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kinkietowy

Wiktionary

# kinkietowy

przymiotnik od: kinkiet

SJP.pl

# kinneret

- Jezioro Tyberiadzkie – jezioro Kinneret w Izraelu.
- Kinneret (moszaw) – moszaw Kinneret w Izraelu.
- Kewucat Kinneret – kibuc Kinneret w Izraelu.
- Muzea w Izraelu – Kinneret Museum.

Wikipedia

# kinnie

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) spoż. maltański napój bezalkoholowy, lekko gazowany, o smaku słodko-gorzkich pomarańczy i ziołowej nucie;

Wiktionary

Kinnie (czyt. kini) – bezalkoholowy napój o słodko-gorzkim smaku i specyficznym bursztynowym kolorze.

Napój Kinnie został stworzony w 1952 roku przez firmę Simond Farsons Cisk na Malcie. Kinnie powstało jako alternatywa dla napojów typu „cola”, które coraz liczniej pojawiały się w powojennej Europie. Swoją nazwę napój zawdzięcza jednemu z głównych składników – słodko-gorzkim pomarańczom chinotto, uprawianym wyłącznie w rejonie Morza Śródziemnego. Ziołową nutę nadaje mieszanka kilkunastu aromatycznych ziół i przypraw, trzymana w tajemnicy.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Będąc na Malcie, zakochałem się w smaku Kinnie.

Wiktionary

# kinnor

asyryjska odmiana kitary, używana podczas obrzędów kultowych i uroczystości

SJP.pl

Kinnor – dawny instrument muzyczny wykorzystywany przez Izraelitów od początków istnienia narodu żydowskiego; rodzaj liry, którą starożytni Grecy określali terminem kithara. Wzmiankowany kilkadziesiąt razy w Starym Testamencie, m.in. w Pierwszej Księdze Samuela, jako instrument, na którym przyszły król Dawid grał dla swojego poprzednika – Saula.

Wikipedia

# kino

1. obiekt, w którym wyświetlane są filmy;
2. całość sprzętu służąca do odtwarzania filmów w domu;
3. sztuka filmowa, ogół filmów;
4. potocznie: śmieszne, zabawne wydarzenie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) szt. film. budynek, w którym wyświetla się filmy

(1.2) ogół filmów, które mają wspólną cechę, np. kraj produkcji, tematykę;

(1.3) przen. zabawna lub groteskowa sytuacja w publicznym miejscu

Wiktionary

Kino (z gr. kinēma „ruch”) – określenie obiektu widowiskowego przeznaczonego do projekcji filmów na dużym ekranie (dawniej kinoteatru), samego przemysłu filmowego (kinematografii) lub sztuki filmowej.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Zaprosiłem swoją dziewczynę na jutro do kina.

(1.2) Ona jest wielką miłośniczką francuskiego kina.

(1.3) Takiego kina jeszcze nie widziałem: najpierw napastnik strzelił gola do własnej bramki, a potem pobił się z bramkarzem!

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcĩnɔ, AS: ḱĩno

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinówka ż., kinowiec m., kiniarz mos.

przym. kinowy, wokółkinowy, przykinowy

przysł. kinowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) przen. duży ekran, wielki ekran, srebrny ekran; przest. kinoteatr; reg. pozn. kintop.

(1.2) kinematografia, film, dziesiąta muza

(1.3) teatr, przedstawienie

Wiktionary

# kino-polo

pejoratywnie: polska kinematografia; kino polo

SJP.pl

# kinobus

autobus z aparaturą projekcyjną

SJP.pl

# kinocyt

wiciowa komórka obwodowa, tworząca kinoblast

SJP.pl

# kinofikacja

potoczne określenie rozpoczętej we wrześniu 1947 r. akcji tworzenia kin objazdowych

SJP.pl

# kinofil

miłośnik kina

SJP.pl

# kinofilia

→ kinofil

SJP.pl

#### Patrz:

kinofil

# kinofilski

→ kinofil

SJP.pl

#### Patrz:

kinofil

# kinol

potocznie: wielki, niezgrabny nos; nosisko, kinal

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. żart. (także białystok. lwów. gw-pl|Śląsk Cieszyński.) nos

Wiktionary

Kinol – singel polskiego rapera Sobla, promujący jego album studyjny, zatytułowany Pułapka na motyle. Singel został wydany 27 grudnia 2020 przez Def Jam Recordings Poland.

Nagranie uzyskało certyfikat czterokrotnie platynowej płyty, przekraczając liczbę 200 tysięcy sprzedanych kopii.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈcĩnɔl, AS: ḱĩnol

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) nochal

Wiktionary

# kinolek

pieszczotliwie o nosie, zwłaszcza długim

SJP.pl

# kinolkowy

przymiotnik od: kinolek

SJP.pl

# kinoman

wielbiciel, entuzjasta kina; kinomaniak, kiniarz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) film. miłośnik kina, filmu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Przed premierą filmu, przed kasami kłębił się tłum kinomanów.

(1.1) Będąc żarliwym kinomanem, Bartosz nie opuści żadnego maratonu filmowego.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cĩˈnɔ̃mãn, AS: ḱĩnõmãn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinomania ż., kinomaniak mos.

:: fż. kinomanka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pot. kinomaniak

Wiktionary

# kinomania

skłonność do oglądania filmów w kinie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) film. pasja w chodzeniu do kina i oglądaniu filmów

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinoman mos., kinomaniak mos., kinomanka ż.

przym. kinomański

Wiktionary

# kinomaniaczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zdrobn. od kinomaniak

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinomaniak m.

Wiktionary

# kinomaniaczka

wielbicielka, entuzjastka kina; kinomanka

SJP.pl

# kinomaniak

potocznie: wielbiciel, entuzjasta kina; kinoman, kiniarz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. kinoman, miłośnik kina

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinoman m.

:: zdrobn. kinomaniaczek m.

przym. kinomański

Wiktionary

# kinomanka

wielbicielka, entuzjastka kina; kinomaniaczka

SJP.pl

# kinomański

przymiotnik relacyjny

(1.1) film. związany z kinomanią, dotyczący kinomanii

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinomania ż., kinomaniak mos., kinomanka ż.

Wiktionary

# kinomechanik

specjalista zajmujący się aparaturą kinową

SJP.pl

# kinomer

część chromosomu, miejsce złączenia dwóch siostrzanych chromatyd

SJP.pl

# kinooperator

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik kina obsługujący projektor filmowy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mundek jest kinooperatorem w kinie „Tęcza” od dwudziestu lat.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcĩnɔːpɛˈratɔr, AS: ḱĩn•operator

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinooperatorstwo n.

:: forma żeńska kinooperatorka ż.

przym. kinooperatorski

Wiktionary

# kinooperatorka

→ kinooperator

SJP.pl

#### Patrz:

kinooperator

# kinopanorama

technologia rejestracji i projekcji filmu panoramicznego dającego złudzenie rzeczywistości

SJP.pl

Kinopanorama – jeden z systemów filmu panoramicznego, polegający na projekcji z trzech taśm filmowych jednocześnie, opracowany w latach 1956–1957 w radzieckim Instytucie Badań nad Kinem i Fotografią (NIKFI). Głównym autorem prototypu był Jewsiej Michajłowicz Gołdowskij (1903 – 1971).

Wikipedia

# kinoteatr

dawniej: kino

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. archit. kino (budynek)

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|kino.

* rosyjski: (1.1) кинотеатр m.

* ukraiński: (1.1) кінотеатр m.

źródła.

== kinoteatr (język azerski.) ==

ortografie.

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) kino (budynek, miejsce)

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcĩnɔˈtɛatr̥, AS: ḱĩnoteatr̦

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|kino.

* rosyjski: (1.1) кинотеатр m.

* ukraiński: (1.1) кінотеатр m.

źródła.

== kinoteatr (język azerski.) ==

ortografie.

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) kino (budynek, miejsce)

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kinotechnik

pracownik kina zajmujący się obsługa aparatury do projekcji filmów; kinooperator

SJP.pl

# kinotechnika

pracownik kina zajmujący się obsługa aparatury do projekcji filmów; kinooperator

SJP.pl

# kinoterapia

psychoterapia z udziałem filmów; filmoterapia

SJP.pl

# kinować

potocznie kinować się - oglądać film w kinie

SJP.pl

# kinowiec

pracownik kinematografii, specjalista w dziedzinie kinematografii

SJP.pl

# kinówka

potocznie: film wyświetlany w kinie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. kiepskiej jakości, piracki film nagrany kamerą w kinie

Wiktionary

Kinówka, cam (skrót od ang. camera) – metoda kopiowania filmów, zazwyczaj chronionych przez prawo autorskie, jak również do oznaczenia kopii wykonanych tą metodą. Nagranie jest wykonywane w kinie, zwykle za pomocą kamery cyfrowej. Czasami używany jest do tego mały statyw, lecz przeważnie jest to niemożliwe.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kino n., kinowość ż.

przym. kinowy

Wiktionary

# kinowo

przymiotnik od: kino

SJP.pl

przysłówek sposobu

(1.1) od: kinowy

Wiktionary

Kinowo (niem. Kienow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Rymań. Wieś jest siedzibą sołectwa Kinowo.

Według danych z 4 września 2013 r. Kinowo miało 134 mieszkańców.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kino n., kinowość ż.

przym. kinowy

Wiktionary

# kinowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogół cech charakterystycznych dla sztuki filmowej, kina

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinówka ż., kinowiec m.

przym. kinowy, wokółkinowy, przykinowy

przysł. kinowo

Wiktionary

# kinowski

nazwisko

SJP.pl

# kinowy

przymiotnik od: kino

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z kinem, kinematografią, dotyczący kina

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Pełna sala kinowa – ludzie krzyczą ze strachu kiedy trzeba, śmieją się w odpowiednich momentach, czyli Potocki jest uniwersalny, a co najmniej europejski i zrozumiały.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cĩˈnɔvɨ, AS: ḱĩnovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kino n., kiniarz mos., kinówka ż., kinowość ż.

przysł. kinowo

Wiktionary

# kinski

nazwisko

SJP.pl

- Klaus Kinski né Nakszyński (1926-1991) – gdańsko-niemiecki aktor i reżyser
- Nastassja Kinski (ur. 1961) – niemiecka aktorka
- Nikolai Kinski (ur. 1976) – francusko-amerykański
- Pola Kinski (ur. 1952) – niemiecka aktorka

Wikipedia

# kinszasa

stolica Demokratycznej Republiki Konga

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Demokratycznej Republiki Konga;

Wiktionary

Kinszasa (dawniej Léopoldville) – stolica i największe miasto Demokratycznej Republiki Konga, dawniej stolica Zairu. Jest to drugie co do wielkości miasto Afryki, po Lagos w Nigerii, położone na południe od równika. W 2020 roku miasto zamieszkane było przez 17,1 mln osób.

Kinszasa leży w zachodniej części państwa nad rzeką Kongo, w niewielkiej odległości od stolicy Republiki Konga – Brazzaville.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: cĩw̃ˈʃasa, AS: ḱĩũ̯šasa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kinszasyjczyk mos., kinszasyjka ż.

przym. kinszaski

Wiktionary

# kinszaski

przymiotnik od: Kinszasa

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Kinszasy, stolicy DR Konga

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cĩw̃ˈʃasʲci, AS: ḱĩũ̯šasʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kinszasa ż., kinszasyjczyk mos., kinszasyjka ż.

Wiktionary

# kinszasyjczyk

mieszkaniec Kinszasy (stolicy Demokratycznej Republiki Konga)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Kinszasy; osoba z tego miasta

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kinszasa ż.

:: fż. kinszasyjka ż.

przym. kinszaski

Wiktionary

# kinszasyjka

mieszkanka Kinszasy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kinszasy; kobieta z tego miasta

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kinszasa ż.

:: fm. kinszasyjczyk mos.

przym. kinszaski

Wiktionary

# kintar

jednostka masy odpowiadająca stu kilogramom; kwintal

SJP.pl

# kintop

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Poznań. kino

(1.2) przen. poznań. zabawa, rozrywka

Wiktionary

# kintsugi

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) tradycyjna japońska technika i sztuka naprawy potłuczonych wyrobów ceramicznych;

Wiktionary

Kintsugi (jap. 金継ぎ; dosł. łączenie złotem), kintsukuroi, kinzukuroi (jap. 金繕い; dosł. naprawianie złotem) także yobitsugi, gdy podobnie ukształtowany, ale niepasujący fragment jest używany do zastąpienia brakującego elementu z oryginalnego naczynia, tworząc efekt patchworku − japońska technika i sztuka naprawy potłuczonych lub wyszczerbionych wyrobów ceramicznych, polegająca na łączeniu elementów wyrobu laką z dodatkiem sproszkowanych metali szlachetnych, takich jak: złoto, srebro lub platyna (rzadziej dodawane były również miedź i brąz). Obecnie zamiast laki stosuje się czasami kleje syntetyczne (tzw. „modern kintsugi”), które w przeciwieństwie do tradycyjnie używanej laki nie pozwalają na bezpieczny kontakt naprawionego naczynia z żywnością.

Wikipedia

# kinyarwanda

[czytaj: kiniarłanda] język urzędowy Rwandy

SJP.pl

Język ruanda-rundi (kinyarwanda) – język urzędowy na terenie Rwandy. Język jest też w niewielkim stopniu używany w Ugandzie, Burundi, Tanzanii i Demokratycznej Republice Konga.

Dzieli się na kilka dialektów, uznawanych czasem za odrębne języki:

- język rwanda (ruanda)
- język rundi
- język fuliiro
- język giha

Wikipedia

# kiosk

1. budka w której można zakupić czasopisma, papierosy, jedzenie, kwiaty
2. stoisko, pawilon na wystawie
3. w islamie letni pałac
4. miejsce w okręcie podwodnym gdzie umieszczony jest peryskop

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

(1.2) małe pomieszczenie na okręcie podwodnym służące do obserwacji powierzchni morza

(1.3) daw. altana ogrodowa

Wiktionary

- kiosk – rodzaj budynku
- kiosk – element okrętu podwodnego
- kiosk – urządzenie bankowości elektronicznej

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Moja koleżanka Zofia pracuje w kiosku z gazetami.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cɔsk, AS: ḱosk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kioskarka ż., kioskarz mos.

przym. kioskowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) pawilon, budka

Wiktionary

# kioskarka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sprzedawczyni w kiosku

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Poprosiłam kioskarkę, by odłożyła dla mnie jeden egzemplarz.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiosk m.

:: fm. kioskarz m.

przym. kioskowy

Wiktionary

# kioskarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hand. sprzedający w kiosku

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Poproś kioskarza o resztę w bilonie.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kioskowy

rzecz. kiosk mrz.

:: fż. kioskarka ż.

Wiktionary

# kioskowy

przymiotnik od: kiosk

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do kiosku, związany z kioskiem

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wydawcy zależy na zwiększeniu handlu kioskowego jego pism.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiosk mrz., kioskarka ż., kioskarz mos.

Wiktionary

# kioto

miasto w Japonii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. japońskie miasto na Honsiu, dawna stolica Japonii;

(1.2) geogr. adm. japońska prefektura w regionie Kinki ze stolicą w mieście Kioto (1.1)

Wiktionary

Kioto (jap. 京都市 Kyōto-shi; dosł. miasto stołeczne) – miasto w zachodniej części japońskiej wyspy Honsiu, stolica prefektury Kioto, dawna stolica Japonii i siedziba cesarza. Kioto jest częścią obszaru metropolitalnego Keihanshin (jap. 京阪神) zamieszkiwanego przez ok. 18 mln osób.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kioto leży na wyspie Honsiu w Japonii.

(1.1) Poprawka do Traktatu z Kioto nie została jeszcze ratyfikowana przez Unię Europejską.

(1.1) Jednym z symboli Kioto jest kamelia.

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kiotyjski

Wiktionary

# kiotyjski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kioto, dotyczący Kioto

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kioto n.

Wiktionary

# kiowa

plemię indiańskie; Kiowowie

SJP.pl

Kiowa (Kiowowie) – plemię Indian Ameryki Północnej, zamieszkujące dawniej Wielkie Równiny, należące do rodziny językowej kiowa-tano.

Wikipedia

# kiowijka

członkini plemienia indiańskiego

SJP.pl

# kiowowie

plemię indiańskie; Kiowa

SJP.pl

Kiowa (Kiowowie) – plemię Indian Ameryki Północnej, zamieszkujące dawniej Wielkie Równiny, należące do rodziny językowej kiowa-tano.

Wikipedia

# kip

jednostka monetarna Laosu (1 kip = 100 atów)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) monet. waluta Laosu;

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(2.1) D. lm. od: kipa

forma czasownika.

(3.1) 2. os. lp. rozk. od: kipieć

Wiktionary

Kip (lao. ກີບ) – jednostka monetarna używana w Laosie. Dzieli się na 100 atów.

W 1979 roku nastąpiła w Laosie reforma walutowa. 100 starych kipów zastąpiono 1 nowym. Notowania (na dzień 5 stycznia 2014): 1 USD = 8035 LAK, 1 PLN = 2619 LAK.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: cip, AS: ḱip

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kipowy

Wiktionary

# kipa

1. kadź farbiarska;
2. jednostka ładunku bawełny równa 453,59 kg;
3. oczko na statku, przez które przeprowadza się szoty żagli;
4. rodzaj kosza;
5. tradycyjne żydowskie nakrycie głowy; jarmułka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. tradycyjne żydowskie nakrycie głowy dla mężczyzn; kusa czapeczka obejmująca czubek głowy

(1.2) żegl. oczko mocowane w różnych miejscach jachtu służące do przeprowadzania szotów żagli przednich

(1.3) żegl. armatorska jednostka ładunku bawełny równa 453,59 kg

(1.4) pleśćeciony kosz z dwoma uchami

(1.5) element ciężarówki do przewozu ładunku sypkiego

(1.6) kadź farbiarska

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

(2.1) D. i B. lp. od: kip

Wiktionary

- kipa – element osprzętu pokładowego jednostki pływającej
- kipa, jarmułka – żydowskie nakrycie głowy
- KIPA – Krajowa Izba Producentów Audiowizualnych
- Jakub Kipa – polski speedcuber.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) jarmułka

(1.2) kip, przelotka

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz.

:: zdrobn. kipka ż.

frazeologia.

etymologia.

(1.1) etym|hebr|כפה. → kopuła

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) kippah; (1.2) sheet lead

* czeski: (1.1) kipa ż., jarmulka ż.

* hebrajski: (1.1) כפה ż.

* niemiecki: (1.1) Kippa ż.

* słowacki: (1.1) kipa ż., jarmulka ż.

źródła.

== kipa (język słowacki.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jarmułka, kipa

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: zdrobn. kipka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) jarmułka

(1.2) kip, przelotka

Wiktionary

# kipczacki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kipczakami, dotyczący Kipczaków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język kipczacki;

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kipczak mos.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) połowiecki, kumański

(2.1) połowiecki, kumański

Wiktionary

# kipczacy

lud turecki

SJP.pl

Kipczacy – lud turecki początkowo zajmujący tereny wokół dorzecza górnego Irtyszu. W połowie XI wieku osiadły na stepach dzisiejszego Kazachstanu i Rosji południowej, która to ziemia w literaturze muzułmańskiej nazywana jest Stepem Kipczackim. Wysunięty najbardziej na zachód szczep Kipczaków był w latopisach ruskich zwany „Połowcami”, zaś w zachodnim piśmiennictwie – „Kumanami”.

Wikipedia

# kipczak

przedstawiciel ludu tureckiego, zajmującego początkowo tereny wokół dorzecza górnego Irtyszu, w połowie XI wieku osiadłego na stepach dzisiejszego Kazachstanu i Rosji południowej

SJP.pl

# kiper

specjalista określający gatunki i oceniający jakość wina, herbaty, kawy na podstawie ich smaku i zapachu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) znawca napojów oceniający ich jakość na podstawie wyglądu, smaku i zapachu

(1.2) zarządca piwnicy win

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) śledź rozpłatany wzdłuż, lekko solony i wędzony

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(3.1) gw-pl|Bukowina. pieprz czarny

(3.2) funkcja wywrotki bądź przyczepy, umożliwiająca przechył poprzez podniesienie części załadunkowej, zazwyczaj siłownikiem, w celu wyładunku zawartościfakt.

Wiktionary

Kiper – degustator, osoba zawodowo zajmująca się organoleptyczną oceną smaku, wyglądu, zapachu, jakością i klasyfikacją wszelkiego rodzaju potraw i napojów. Pojęcie to odnosi się głównie do osób degustujących i oceniających napoje alkoholowe takie jak wino, piwo, whisky itp. Kiper powinien wykazywać się szczególną wrażliwością smakowo-węchową oraz posiadać odpowiednią wiedzę, pozwalającą mu na obiektywną ocenę degustowanych trunków lub potraw.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Nie muszę być kiperem, by smakować wino.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcipɛr, AS: ḱiper

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kiperski

rzecz. kiperstwo, kiprostwo

Wiktionary

# kiperka

specjalistka określająca gatunki i oceniająca jakość wina, herbaty, kawy na podstawie ich smaku i zapachu

SJP.pl

# kipers

śledź rozpłatany wzdłuż, lekko solony i wędzony; kiper

SJP.pl

# kiperstwo

ocena smaku i jakości potraw i napojów, zwłaszcza alkoholowych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) enol. zarządzanie piwnicą z winami

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiper mzw./mos./mrz.

Wiktionary

# kipi-kasza

przestarzale: zabawa polegająca na odbijaniu piłki ręką i recytowaniu wiersza rozpoczynającego się od słów "kipi kasza"

SJP.pl

# kipiątek

rzadko: gotujący się płyn; wrzątek, ukrop

SJP.pl

# kipiatok

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) białystok. wrzątek

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: k´ip´at|ok

Wiktionary

# kipichron

porcelanowy krążek zapobiegający wykipieniu płynów podczas gotowania

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) środ. krążek zapobiegający wykipieniu płynów i alarmujący o ich gotowaniu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Aby mleko nie wykipiało, wkłada się na dno naczynia, poprzednio opłukanego zimną wodą, specjalny krążek porcelanowy, tzw. "kipichron", i wlewa się mleko.

Wiktionary

# kipieć

1. o płynach: wrzeć, rozpryskiwać się, bulgotać
2. o ludziach: denerwować się, złościć się
3. być pełnym ruchu, życia; tętnić życiem

SJP.pl

czasownik

(1.1) gwałtownie wrzeć

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Podrzucany wiatrem, podskakiwał jak pokrywka na czajniku z kipiącą wodą.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kipiel ż.

Wiktionary

# kipiel

1. załamywanie lub rozbijanie się fal na płyciznach bądź u brzegów; przybój;
2. wzburzony, pieniący się, kipiący płyn; wartki nurt, gwałtowny wir

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wzburzona i spieniona woda

Wiktionary

Kipiel – zjawisko łamania się fal na płyciznach lub przy wybrzeżu, także strefa, w której dochodzi do łamania fal. Zachodzi w morzu lub jeziorze.

W hydromorfologii rzek kipielą określa się typ nurtu. Kipiel to nurt turbulentny, w którym grzbiety fal załamują się, tworząc pianę i zjawisko „białej wody”. Typowa jest dla potoków górskich o dużym spadku podłużnym koryta i kamienistym podłożu. Występuje na odcinkach tworzących rafy i kaskady.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wodnik wynurzył się z niebieskozielonej kipieli.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kipieć

Wiktionary

# kipisz

1. rewizja, przeszukanie;
2. potocznie: bałagan, miszmasz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gwara więzienna rewizja

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcipʲiʃ, AS: ḱipʹiš

Wiktionary

# kipka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. kipa

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcipka, AS: ḱipka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kipa ż.

Wiktionary

# kipki-opałki

związek frazeologiczny

(1.1) reg. głupstwa, brednie, rzeczy zmyślone

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) koszałki-opałki, banialuki, brednie, farmazony, androny, pierdoły, duby smalone, reg. koszały-opały, reg. koszyczki-opałeczki

Wiktionary

# kipling

nazwisko, np. Rudyard Kipling (1865-1936), pisarz angielski, laureat Nagrody Nobla w roku 1907

SJP.pl

# kipnąć

żartobliwie: umrzeć

SJP.pl

czasownik dokonany

(1.1) posp. umrzeć

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) A jakby kipnął, napiszemy świadectwo zgonu: grypa, serduszko.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcipnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: ḱipnõńć

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kipnięcie n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kopnąć w kalendarz, wykorkować, wykitować, przekręcić się, kojfnąć, odwalić kitę

Wiktionary

# kipnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kipnąć.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kipnąć

Wiktionary

# kipnóć

czasownik nieprzechodni dokonany

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. paść, zdechnąć

Wiktionary

# kipnyć

czasownik przechodni dokonany

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nachlapać, chlusnąć

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński|chlapnóć.

Wiktionary

# kipp

Kipp – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kansas, w hrabstwie Saline.

Wikipedia

# kiprostwo

ocenianie gatunku i jakości napojów na podstawie ich wyglądu, smaku, zapachu; kiperstwo

SJP.pl

# kiprować

skręcać nici; tkać z kręconych nici

SJP.pl

# kiprzyca

wysoka roślina zielna z rodziny wiesiołkowatych, o miododajnych, purpurowych z fioletowym odcieniem kwiatach zebranych w stożkowate grona i o dużych, lancetowatych liściach, w Polsce pospolicie występująca na zrębach, usypiskach i w rowach; wierzbówka, wierzbówka kiprzyca, wierzbówka wąskolistna, wierzbownica, wierzbownica kiprzyca, wierzbownica wąskolistna

SJP.pl

# kipu

pismo węzełkowe Inków; quipo, quipu

SJP.pl

Kipu, quipu, khipu (w języku keczua „węzeł”) – forma trójwymiarowego zapisu stosowana przez Indian prekolumbijskiej Ameryki Południowej. Nazywane „pismem węzełkowym”, ze względu na swoją formę: zbiór wykonanych z bawełny lub włosia lamy i alpaki kolorowych sznurków z supełkami.

Wikipedia

# kir

1. czarny materiał symbolizujący żałobę;
2. francuski likier z czarnej porzeczki z białym winem

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) czarny materiał lub strój symbolizujący żałobę;

Wiktionary

Kir (staropol. kier, z niem. Kern, postaw) – czarny materiał żałobny, którym okrywa się trumnę.

Kir jest przywieszany do flagi danego państwa lub przepasany na portrecie podczas żałoby.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Portret zmarłego okryto kirem.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cir, AS: ḱir

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kirowy

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

przym. kirowy

frazeologia. okryć się kirem

etymologia. etym|niem|Kern. → postaw

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) pall, shroud

źródła.

== kir (język romski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) ent. mrówka

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kira

imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Cyrus

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

- kira – tradycyjny strój kobiet w Bhutanie
- Kira – imię żeńskie
- Kira – miasto w Ugandzie
- Kira – szczyt w Pieninach Czorsztyńskich
- Kira – wieś w Palestynie
- Kira – wieś na Cyprze
- (1156) Kira – planetoida

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

tłumaczenia.

* białoruski: (1.1) Кіра ż.

* czeski: (1.1) Kira ż., Kyra ż.

* niemiecki: (1.1) Kyri ż., Kira ż., Kyra ż.

* rosyjski: (1.1) Кира ż.

* słoweński: (1.1) Kira ż.

źródła.

== Kira (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) imię|angielski|ż.

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcira, AS: ḱira

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

tłumaczenia.

* białoruski: (1.1) Кіра ż.

* czeski: (1.1) Kira ż., Kyra ż.

* niemiecki: (1.1) Kyri ż., Kira ż., Kyra ż.

* rosyjski: (1.1) Кира ż.

* słoweński: (1.1) Kira ż.

źródła.

== Kira (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) imię|angielski|ż.

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kiraga

nazwisko

SJP.pl

# kirasjer

żołnierz ciężkiej jazdy utworzonej w XVI wieku, wyposażony w kirys

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. wojsk. żołnierz ciężkiej jazdy w zbroi płytowej;

Wiktionary

Kirasjerzy (fr. cuirassier – kiryśnik, pancerny) – rodzaj (formacja) ciężkiej jazdy walczącej w zbrojach z płyt metalowych (zbroja trzy czwarte, półzbroja lub sam kirys), obecny w armiach europejskich od XVI do XX wieku.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ciˈrasʲjɛr, AS: ḱirasʹi ̯er

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kirys m., kirasjeria ż.

przym. kirasjerski

Wiktionary

# kirasjerski

przymiotnik relacyjny

(1.1) hist. wojsk. związany z kirasjerami, dotyczący kirasjerów

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kirasjer mos., kirys mrz., kirasjeria ż.

Wiktionary

# kircha

potocznie: kościół protestancki, zbór

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. kościół protestancki

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Chłopcy z Hitlerjugend miewali tutaj swoje zbiórki. Maszerowali dziarsko nad staw, śpiewając wojskowe piosenki. Z podwórza ewangelickiej kirchy patrzyli na nich zachwyceni rodzice, tutejsi Niemcy.

Wiktionary

# kirchhoff

- Gustav Kirchhoff – niemiecki fizyk
- Kirchhoff (krater księżycowy)

Inne:

- Prawa Kirchhoffa

Wikipedia

# kirchóf

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cmentarz

Wiktionary

# kircholm

miejscowość na Łotwie

SJP.pl

Salaspils (łot. „wyspiarska twierdza”, sala=wyspa, pils=twierdza; do 1917 roku niem. Kirchholm) – miasto na Łotwie oddalone o 18 km na południowy wschód od Rygi. Jego obecna nazwa, wprowadzona w 1917 r., pochodzi od położonej na pobliskiej wyspie twierdzy.

Wikipedia

# kircholmski

przymiotnik od: Kircholm (miejscowość na Litwie, obecna nazwa: Salaspils)

SJP.pl

# kirczyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kirki lub z nią związany

SJP.pl

# kireja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lwów. płaszcz

Wiktionary

# kirejczyk

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Gabriel Kirejczyk – polski piłkarz
- Kazimierz Kirejczyk – polski pedagog specjalny

Wikipedia

# kirenga

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny;

Wiktionary

Kirenga (ros. Киренга) – rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny. Długość 746 km; powierzchnia dorzecza 46 600 km²; średni roczny przepływ przy ujściu 680 m³/s.

Źródła w Górach Bajkalskich; płynie w kierunku północnym; u ujścia do Leny leży miasto Kireńsk. Spławna na prawie całej długości, żeglowna od 480 km od ujścia.

Zamarza od października do maja; zasilanie głównie deszczowe.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. Kireńsk mrz.

Wiktionary

# kirenia

miasto na Cyprze; Kyrenia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto na Cyprze, nad Morzem Śródziemnym;

Wiktionary

Kirenia (gr. Κερύνεια, Kierinia; tur. Girne) – miasto w Tureckiej Republice Cypru Północnego / Republice Cypryjskiej, nad Morzem Śródziemnym. Stolica północnocypryjskiego dystryktu Kirenia i formalna stolica cypryjskiego dystryktu Kirenia. Jednym z najważniejszych zabytków miasta jest strzegący wejścia do portu w Kirenii majestatyczny średniowieczny zamek obronny. Zamek w Kireni uważany jest za jeden z najlepiej zachowanych zamków na Cyprze.

Wikipedia

# kireńsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie irkuckim, u ujścia Kirengi do Leny;

Wiktionary

Kireńsk (ros. Киренск) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie irkuckim.

Leży u ujścia Kirengi do Leny, 640 km na północny wschód od Irkucka; ok. 13 100 mieszkańców (2005); przemysł drzewny; rzeczna stocznia remontowa; lotnisko.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. Kirenga ż.

przym. kireński

Wiktionary

# kireński

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kireńskiem, dotyczący Kireńska

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kireńsk mrz.

Wiktionary

# kireta

narzędzie dentystyczne używane do kiretażu - usuwania kamienia nazębnego i ziarniny zapalnej z dziąseł

SJP.pl

# kiretaż

zabieg stomatologiczny, polegający na wyłyżeczkowaniu kieszonek dziąsłowych

SJP.pl

# kirgiski

związany z Kirgistanem, Kirgizją

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język urzędowy Kirgistanu;

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) 71 zabitych w katastrofie kirgiskiego samolotu pasażerskiego po starcie w Biszkeku.

(2.1) Mówię trochę po kirgisku.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cirʲˈɟisʲci, AS: ḱirʹǵisʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kirgistan m., Kirgizja ż., Kirgiz m., Kirgizka ż., kirgiskość ż.

Wiktionary

# kirgiskojęzyczny

przymiotnik

(1.1) taki, który posługuje się językiem kirgiskim

(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem kirgiskim

(1.3) spisany, stworzony w języku kirgiskim

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cirʲˈɟiskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ḱirʹǵiskoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary

# kirgistan

państwo w Azji ze stolicą w Biszkeku; Republika Kirgiska

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. państwo w Azji Środkowej;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kirgistan należał dawniej do ZSRR.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cirʲˈɟistãn, AS: ḱirʹǵistãn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kirgiski m., Kirgiz m., Kirgizka ż., Kirgizja ż.

przym. kirgiski

przysł. kirgisko

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Kirgizja; oficjalna nazwa Republika Kirgiska

Wiktionary

# kirgiz

członek narodu zamieszkującego głównie Kirgistan (Kirgizję)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek narodowości kirgiskiej, mieszkaniec lub obywatel Kirgistanu

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

(1.1) Azjata

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. Kirgistan m., Kirgizja ż., kirgiski m.

:: fż. Kirgizka ż.

przym. kirgiski

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Kyrgyz

* arabski: (1.1) قرغيزي

* białoruski: (1.1) кіргіз m.

* bułgarski: (1.1) киргиз m.

* kazachski: (1.1) қырғыз

* łotewski: (1.1) kirgīzs m.

* rosyjski: (1.1) киргиз m.

* słowacki: (1.1) Kirgiz m.

* szwedzki: (1.1) kirgiz w., kirgizistanier w.

* turecki: (1.1) Kırgız

* ukraiński: (1.1) киргиз m.

źródła.

== Kirgiz (język słowacki.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) Kirgiz

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcirʲɟis, AS: ḱirʹǵis

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kirgistan m., Kirgizja ż., kirgiski m.

:: fż. Kirgizka ż.

przym. kirgiski

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

(1.1) Azjata

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. Kirgistan m., Kirgizja ż., kirgiski m.

:: fż. Kirgizka ż.

przym. kirgiski

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Kyrgyz

* arabski: (1.1) قرغيزي

* białoruski: (1.1) кіргіз m.

* bułgarski: (1.1) киргиз m.

* kazachski: (1.1) қырғыз

* łotewski: (1.1) kirgīzs m.

* rosyjski: (1.1) киргиз m.

* słowacki: (1.1) Kirgiz m.

* szwedzki: (1.1) kirgiz w., kirgizistanier w.

* turecki: (1.1) Kırgız

* ukraiński: (1.1) киргиз m.

źródła.

== Kirgiz (język słowacki.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) Kirgiz

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kirgizja

tradycyjna nazwa Kirgistanu (państwa w Azji)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. nazwa Kirgistanu w okresie radzieckim, zob. Kirgistan.

Wiktionary

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kirgiski

rzecz. kirgiski mrz., Kirgistan mrz., Kirgiz mos.

Wiktionary

# kirgizka

członkini narodu zamieszkującego głównie Kirgistan

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obywatelka Kirgistanu

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. Kirgistan m., kirgiski m.

:: fm. Kirgiz m.

przym. kirgiski

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum rodz|Kirgiz.

* arabski: (1.1) قرغيزية ż.

* białoruski: (1.1) кіргізка ż.

* bułgarski: (1.1) киргизка ż.

* czeski: (1.1) Kyrgyzka ż.

* francuski: (1.1) Kirghize ż.

* łotewski: (1.1) kirgīziete ż.

* niderlandzki: (1.1) Kirgizische ż.

* rosyjski: (1.1) киргизка ż.

* słowacki: (1.1) Kirgizka ż.

źródła.

== Kirgizka (język słowacki.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) Kirgizka

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cirʲˈɟiska, AS: ḱirʹǵiska

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kirgistan m., kirgiski m.

:: fm. Kirgiz m.

przym. kirgiski

Wiktionary

# kiribacki

→ Kiribati; kiribatyjski

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do państwa Kiribati

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcirʲiˈbat͡sʲci, AS: ḱirʹibacʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kiribatyjka, Kiribatyjczyk, Kiribati

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kiribatyjski

Wiktionary

# kiribatczyk

mieszkaniec Kiribati; Kiribatyjczyk

SJP.pl

# kiribati

język urzędowy Kiribati; język kiribatyjski

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Wiktionary

Republika Kiribati (ang. Republic of Kiribati; kirib. Ribaberikin Kiribati) – państwo wyspiarskie na Oceanie Spokojnym. W skład tego państwa o powierzchni 726 km² wchodzą 32 atole i 1 wyspa koralowa Banaba, rozsiane na powierzchni przeszło 3,5 mln km² wokół równika. Przez obszar ten przechodzi 180 południk, co powoduje że Kiribati jest jedynym krajem na świecie położonym na wszystkich 4 ćwiartkach kuli ziemskiej.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Zachodnia część Kiribati należy do Mikronezji.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcirʲiˈbatʲi, AS: ḱirʹibatʹi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kiribatyjczyk mos., Kiribatyjka ż.

przym. kiribatyjski, kiribacki

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Republika Kiribati

Wiktionary

# kiribatka

mieszkanka Kiribati; Kiribatyjka

SJP.pl

# kiribatyjczyk

mieszkaniec Kiribati; Kiribatczyk

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) obywatel Kiribati

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcirʲibaˈtɨjt͡ʃɨk, AS: ḱirʹibatyi ̯čyk

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kiribati n.

:: fż. Kiribatyjka ż.

przym. kiribacki, kiribatyjski

Wiktionary

# kiribatyjka

mieszkanka Kiribati; Kiribatka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obywatelka Kiribati

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcirʲibaˈtɨjka, AS: ḱirʹibatyi ̯ka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kiribati n.

:: fm. Kiribatyjczyk mos.

przym. kiribatyjski, kiribacki

Wiktionary

# kiribatyjski

→ Kiribati; kiribacki

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kiribati, dotyczący Kiribati

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌcirʲibaˈtɨjsʲci, AS: ḱirʹibatyi ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kiribatyjka ż., Kiribatyjczyk m., Kiribati n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kiribacki

Wiktionary

# kirilenko

nazwisko

SJP.pl

- Andriej Kirilenko – rosyjski koszykarz,
- Andriej Kirilenko (polityk)
- Marija Kirilenko

Wikipedia

# kirin

mityczne zwierzę przedstawiane często na japońskich rzeźbach i porcelanie

SJP.pl

- Qilin – mityczne zwierzę
- Kylin – chiński system operacyjny.
- Kirin – japoński browar.
- Kirin Cup – turniej piłkarski w Japonii.
- Wydawnictwo Kirin – polskie wydawnictwo.
- Kirin – wieś w Chorwacji, w żupanii sisacko-moslawińskiej, w gminie Gvozd

Wikipedia

# kirk

1. obce imię męskie;
2. nazwisko

SJP.pl

## Miasta w USA

- Kirk – jednostka osadnicza w stanie Kolorado, w hrabstwie Yuma

## Osoby

- Florence Jan Kirk – entomolog
- James T. Kirk – fikcyjna postać z Star Trek
- Karen E. Kirk – genetyk molekularna i cytobiolog
- Thomas William Kirk – nowozelandzki biolog

## Inne

- Kirk – album DaBaby’ego

## Przypisy

Wikipedia

# kirka

specjalny młotek do odbijania zaprawy z cegieł pochodzących z rozbiórki

SJP.pl

Kirill Babitzin ps. Kirka (ur. 22 września 1950 w Helsinkach, zm. 31 stycznia 2007 w Helsinkach) – fiński piosenkarz popularny szczególnie w latach 80. i 90. XX wieku, reprezentował swoją ojczyznę między innymi na Konkursie Piosenki Eurowizji w 1984 r. w Luksemburgu, kiedy piosenką „Hengaillaan” wywalczył dziewiąte miejsce.

Wikipedia

# kirke

w przenośni kobieta, która uwodzi demonicznym czarem (od występującej w Odysei czarodziejki Circe)

SJP.pl

## Mitologia grecka

- Kirke (Circe, Cyrce) – w mitologii greckiej wróżbitka z wyspy Ajaja, jedna z bohaterek Odysei

## Osoby o nazwisku Kirke

- Álvur Kirke – farerski polityk
- Simon Kirke – brytyjski perkusista

Wikipedia

# kirkor

Książę Kirkor, znany również jak Kirkor lub hrabia Kirkor – postać fikcyjna z dramatu Juliusza Słowackiego Balladyna z 1839 r.

Wikipedia

# kirkucki

→ Kirkuk (miasto w Iraku)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kirkukiem, dotyczący Kirkuku

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kirkuk mrz.

Wiktionary

# kirkuk

miasto w Iraku

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w północnym Iraku, w Kurdystanie;

Wiktionary

Kirkuk (arab. كركوك) – miasto w północnym Iraku, w Kurdystanie, na zachodnim pogórzu Gór Kurdystańskich, ośrodek administracyjny muhafazy At-Tamim. Około 755,7 tys. mieszkańców.

Miasto Kirkuk i otaczające je roponośne obszary stanowią od dziesięcioleci przedmiot kurdyjskich roszczeń terytorialnych. W latach 30. XX wieku rozpoczęła się stymulowana przez władze centralne migracja ludności arabskiej na zamieszkane przez Kurdów i chrześcijan tereny wokół miasta. Napływ Arabów związany był przede wszystkim z odkryciem ropy naftowej w Kirkuku w 1927 roku i realizacją rządowego projektu irygacji równiny Hawidża. Spośród potomków pierwszych arabskich osadników sprowadzonych w tamtym czasie do Kirkuku (wielu z nich należało do koczowniczego plemienia al-Ubajd) reżim partii Baas rekrutował w latach 60. członków prorządowych, paramilitarnych grup zwanych „Rycerzami Chalida ibn Walida”, których głównych zajęciem było terroryzowanie okolicznych wsi kurdyjskich.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kirkucki

Wiktionary

# kirkut

cmentarz żydowski; kierkut

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) cmentarz żydowski;

Wiktionary

Kirkut, kierkow, kierchol, kirchol – określenia cmentarza żydowskiego używane przez Polaków, głównie mieszkańców zaboru austriackiego (dawnej Galicji). Zgodnie z nakazami religii cmentarze żydowskie budowano poza obszarem miasta. Wśród Żydów słowo uważane za pejoratywne, z tego powodu rekomenduje się zastąpienie go określeniem cmentarz żydowski.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Do dnia dzisiejszego zachował się tylko jeden będziński kirkut.

(1.1) Szacuje się, że w obecnych granicach Rzeczpospolitej istniało ponad tysiąc kirkutów, ocalała połowa w większości zdewastowana i pozbawiona nagrobków.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcirkut, AS: ḱirkut

Wiktionary

# kirów

rodzaj wystroju

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej;

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcirɔf, AS: ḱirof

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kirowski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) hist. Wiatka (do 1457 i 1781-1934), hist. Chłynow (1457-1781)

Wiktionary

# kirowograd

dawniej: Kropywnycki (miasto na Ukrainie); Kirowohrad

SJP.pl

Kropywnycki (ukr. Кропивницький, Kropywnyćkyj; do 1924 Jelizawetgrad, w latach 1924–1934 Zinowjewsk, 1934–1939 Kirowo, 1939–2016 Kirowohrad) – miasto w centralnej części Ukrainy, około 250 km na południe od Kijowa. Stolica obwodu kirowohradzkiego. Miasto leży na obszarze historycznego Zaporoża.

Wikipedia

# kirowogradzki

→ Kirowograd (dziś: Kropywnycki - miasto na Ukrainie); kirowohradzki

SJP.pl

# kirowohrad

dawniej: Kropywnycki (miasto na Ukrainie); Kirowograd

SJP.pl

Kropywnycki (ukr. Кропивницький, Kropywnyćkyj; do 1924 Jelizawetgrad, w latach 1924–1934 Zinowjewsk, 1934–1939 Kirowo, 1939–2016 Kirowohrad) – miasto w centralnej części Ukrainy, około 250 km na południe od Kijowa. Stolica obwodu kirowohradzkiego. Miasto leży na obszarze historycznego Zaporoża.

Wikipedia

# kirowohradzki

1. → Kirowohrad (dziś: Kropywnycki - miasto na Ukrainie); kirowogradzki;
2. obwód kirowohradzki - jeden z 24 obwodów Ukrainy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z Kirowohradem, dotyczący Kirowohradu (obecnie Kropywnycki na Ukrainie)

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kirowohradszczyzna ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) przest. war. kirowogradzki

Wiktionary

# kirowski

→ Kirów (miasto w Rosji)

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z Kirowem, dotyczący Kirowa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kirow m.

Wiktionary

# kirowy

przymiotnik od: kir

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) zrobiony z kiru

(1.2) koloru szat żałobników

(1.3) związany z Kirami, dotyczący Kirów

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kir mrz.

Wiktionary

# kirsajty

Kirsajty (niem. Kirsaitensee) – jezioro w Polsce na Pojezierzu Mazurskim, w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich. Kirsajty nie są samodzielnym jeziorem, tylko elementem kompleksu znanego pod wspólną nazwą Mamry. Długość linii brzegowej to 8,6 km. Jest jeziorem średniej wielkości, średniej głębokości położonym między jeziorami Mamry Północne i Dargin. Brzegi prawie na całej długości są niskie i zabagnione, trudne do wyodrębnienia, od zachodu porośnięte lasem liściastym. Całe dno jeziora porasta roślinność zanurzona, głównie ramienice. Całe jezioro otacza zwarty pas roślinności wynurzonej. Powierzchnia lustra wody wynosi 207 ha, natomiast powierzchnia wysp 4 ha.

Wikipedia

# kirsch

[czytaj: kirsz] wysokoprocentowy napój alkoholowy wytwarzany z czereśni

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. bezbarwny, wysokoprocentowy napój alkoholowy wytwarzany z owoców wiśni;

Wiktionary

Kirsch, Kirschwasser – wysokoprocentowy (38%–50%) napój alkoholowy wytwarzany z owoców wiśni nieprzeznaczonych do bezpośredniego spożycia; surowcem dla niektórych odmian tego likworu bywają i czereśnie. Kirsz w odróżnieniu od wiśniówki jest bezbarwny i nie jest słodki.

Wikipedia

#### Synonimy:

(1.1) kirschwasser, wódka wiśniowa, kirsz

Wiktionary

# kirsz

wódka z przefermentowanych czarnych wiśni

SJP.pl

- kirsz – nazwa piastra w niektórych krajach; rodzaj monety
- Jan Kirsz – krakowski szopkarz, poeta

Wikipedia

# kiruna

Kiruna (lap. Giron, fin. Kiiruna) – miasto w północnej Szwecji w regionie Norrbotten, w gminie Kiruna (największe w szwedzkiej części Laponii i najbardziej wysunięte na północ w kraju). Zamieszkane przez 18 148 mieszkańców (2010). Nazwa miasta pochodzi od białej pardwy, nazywanej przez Lapończyków giron.

Wikipedia

# kirundi

język z rodziny bantuidalnych, będący, obok francuskiego, językiem urzędowym w Burundi; rundi

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jęz. zob. rundi.

Wiktionary

Język rundi lub kirundi (urundi) – język z rodziny bantu, używany w Rwandzie, Burundi (jako język urzędowy), Tanzanii i Ugandzie, uznawany często za dialekt języka ruanda-rundi. W 1980 roku liczba mówiących wynosiła ok. 4,8 mln.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kirundi jest językiem urzędowym w Burundi.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

(1.1) język

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

(1.1) inna pisownia rundi, urundi

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|rundi.

źródła.

== kirundi (język baskijski.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) jęz. rundi

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kiruński

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kiruną, dotyczący Kiruny, pochodzący z Kiruny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kiruna ż.

Wiktionary

# kirus

potocznie: pijak

SJP.pl

# kiry

rodzaj wystroju

SJP.pl

Kiry – część wsi Kościelisko w Polsce w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim, w gminie Kościelisko.

Kiry położone są u wylotu Doliny Kościeliskiej, znane jako punkt wypadowy wycieczek kierowanych do tej doliny Kościeliskiej i w jej okolice.

Wikipedia

# kiryluk

nazwisko

SJP.pl

# kirys

pancerz wykonany z metalowej plecionki w kształcie koszuli z rękawami, niekiedy też z kapturem, rękawicami i nogawicami; kolczuga; kolcza

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. wojsk. tułowiowa część zbroi;

Wiktionary

Kirys – zbroja ochraniająca korpus składająca się z dwóch części: ochraniającego pierś napierśnika i osłaniającego plecy naplecznika, połączonych za pomocą rzemieni i klamer w pasie, po bokach i na ramionach. Do jego dolnej części, można było przymocować dodatkowe elementy chroniące uda (np. nabiodrki czy fartuch z taszkami).

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈcirɨs, AS: ḱirys

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kirasjer m., kirysek m., kiryski nmos., kiryskowate nmos.

przym. kirasjerski

Wiktionary

# kirysek

rodzaj ryby sumokształtnej z rodziny kiryskowatych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) icht. niewielka ryba z rodziny kiryskowatych

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W moim akwarium możesz zobaczyć sześć kirysków.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kirys m., kiryski nmos., kiryskowate nmos.

Wiktionary

# kiryski

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Callichthyidae|Bonaparte|ref=tak., rodzina ryb z rzędu sumokształtnych

forma rzeczownika.

(2.1) plural|kirysek.

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jelito kirysków okresowo funkcjonuje jako dodatkowy narząd oddechowy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kirys mzw., kirysek mzw., kiryskowate lm nm., kirysowate lm nm., kirysy lm nm.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kiryskowate; pot. sumikowate

Wiktionary

# kiryskowate

rodzina małych ryb sumokształtnych; kiryski, sumikowate

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Callichthyidae|Bonaparte|ref=tak., rodzina ryb z rzędu sumokształtnych;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Niektóre gatunki kiryskowatych potrafią pokonywać krótkie odcinki na lądzie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kirys mzw., kirysek mzw., kiryski lm nm., kirysowate lm nm., kirysy lm nm.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kiryski; pot. sumikowate

Wiktionary

# kiryskowaty

o cechach kiryskowatych (rodzina ryb)

SJP.pl

# kiryśnik

ryba sumokształtna z grupy sumików pancernych

SJP.pl

Kiryśnik – ogólna nazwa ryby sumokształtnej z grupy tzw. sumików pancernych, obejmującej rodziny kirysów, kirysków i zbrojników. Nazwa kiryśnik jest niejednoznaczna i przez różnych autorów inaczej definiowana. W najszerszym znaczeniu oznacza wszystkie sumiki pancerne, nazywane też kiryśnikowatymi lub tylko rodzinę zbrojników. Nazwą kiryśniki określane były też większe od typowych kirysków gatunki z rodziny kiryskowatych (Callichthyidae) zaliczane do rodzajów Callichthys i Hoplosternum oraz wyłonionych z tego drugiego Lepthoplosternum i Megalechis.

Wikipedia

# kiryśnikowate

zbiorcza nazwa trzech rodzin ryb z rzędu sumokształtnych; sumiki pancerne

SJP.pl

Sumiki pancerne, kiryśnikowate – używana głównie w akwarystyce zbiorcza nazwa 3 rodzin słodkowodnych ryb z rzędu sumokształtnych:

- kirysowate (Doradidae) – kirysy
- kiryskowate (Callichthyidae) – kiryski
- zbrojnikowate (Loricariidae) – zbrojniki (kiryśniki)

Wikipedia

# kirysowate

rodzina słodkowodnych ryb sumokształtnych; kirysy

SJP.pl

Kirysowate, kirysy (Doradidae) – rodzina słodkowodnych ryb sumokształtnych. Pomimo dużego podobieństwa nazwy do kiryskowatych (kirysków) jest to odrębna rodzina. Dawniej nazywane były doradowatymi (od Doradidae). Mniejsze i średnie gatunki są hodowane w akwariach, większe poławiane jako ryby konsumpcyjne.

Wikipedia

# kirysy

pancerz wykonany z metalowej plecionki w kształcie koszuli z rękawami, niekiedy też z kapturem, rękawicami i nogawicami; kolczuga; kolcza

SJP.pl

Kirysowate, kirysy (Doradidae) – rodzina słodkowodnych ryb sumokształtnych. Pomimo dużego podobieństwa nazwy do kiryskowatych (kirysków) jest to odrębna rodzina. Dawniej nazywane były doradowatymi (od Doradidae). Mniejsze i średnie gatunki są hodowane w akwariach, większe poławiane jako ryby konsumpcyjne.

Wikipedia

# kirzyć

czasownik niedokonany

(1.1) lwów. pić

Wiktionary

# kirzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kiry lub z nią związany

SJP.pl

# kis

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) reg-pl|Poznań. miner. żwir

Wiktionary

- Pistolet maszynowy Kis
- KIS – jednostka organizacyjna Krajowej Administracji Skarbowej

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

etym|niem|Kies.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|żwir.

źródła.

== kis (język dalmatyński.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) kulin. ser

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

etym|niem|Kies.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|żwir.

źródła.

== kis (język dalmatyński.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) kulin. ser

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kisajno

Kisajno (także Mamry Południowe, niem. Kissainsee) – jezioro w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Giżycko, w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich.

Wikipedia

# kiść

1. rodzaj kwiatostanu; grono; wiecha;
2. pęk włosów, piór itp.; kita; pióropusz

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów

(1.2) książk. nadgarstek

(1.3) przest. śnieg lub szadź oblepiająca gałąź

Wiktionary

- Kiść (robotyka) – w robotyce: obrotowy, często sferyczny przegub manipulatora, miejsce osadzenia końcówek roboczych.
- Kiść – potoczne określenie kwiatostanu lub owocostanu z jedną osią typu grono lub wiecha.
- Kiść – nadgarstek.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Iza przyniosła nam kiść winogron i cztery brzoskwinie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciɕt͡ɕ, AS: ḱiść

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiścień mrz., okiść ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński|kistka.

Wiktionary

# kisch

- Egon Erwin Kisch (1885 -1948) – pisarz, dziennikarz i reporter
- Enoch Heinrich Kisch (1841 -1918) – lekarz balneolog
- Frederick Kisch (1888 -1943) – oficer brytyjskiej armii, działacz syjonistyczny
- Josef Kisch (1912 -1948) – zbrodniarz hitlerowski

Wikipedia

# kiściasty

tworzący kiść, zakończony kiścią

SJP.pl

# kiściec

ptak łowny z rodziny bażantów, żyjący w Himalajach

SJP.pl

# kiścień

broń średniowieczna, składająca się z drąga, do którego na łańcuchu lub sznurze przymocowane było obciążenie (najczęściej ćwiekowana kula), popularna wśród opryszków

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. wojsk. średniowieczna broń obuchowa w postaci żelaznej kuli na łańcuchu mocowanej do drewnianej rękojeści;

(1.2) bot. nazwa systematyczna|Leucothoë|L.., rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych;

Wiktionary

Kiścień, masłak – rodzaj broni obuchowej miażdżącej używanej w średniowieczu, złożonej z drewnianego trzonka, do którego łańcuchem, sznurem lub rzemieniem mocowano bijak, służący do zadawania ciosów przeciwnikowi.

Trzonki kiścieni bywały różnej długości, zwykle jednak wynosiła ona około 30–40 cm. Bywały też kiścienie ich pozbawione, w postaci kuli na rzemieniu, który owijano dookoła ręki. Bijak miał zazwyczaj postać stalowej kuli najeżonej kolcami, choć istniały też bijaki gładkie oraz wykonane z innych materiałów (szczególnie wczesne ich wersje): rogu, kości, brązu. Zdarzały się kiścienie o 2 lub nawet 3 bijakach, każdym zawieszonym na własnym łańcuchu.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kiść ż., okiść ż.

przym. kiściowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) korbacz, masłak

Wiktionary

# kisewo

Kisewo (kaszb.Kisewò) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Łęczyce.

Według danych na dzień 31 grudnia 2006 roku wieś zamieszkuje 142 mieszkańców na powierzchni 7,1 km².

Na południe od wsi znajduje się Rybacka Góra.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Wikipedia

# kishu

[czytaj: kiszu] rasa japońskich psów z grupy szpiców

SJP.pl

Kishu (jap. 紀州犬 kishū-inu) – jest to jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana przez FCI do sekcji szpiców azjatyckich i ras pokrewnych. Nie podlega próbom pracy.

Wikipedia

# kisić

1. poddawać fermentacji
2. kisić się:
a) być kiszonym
b) pot. siedzieć ciągle w tym samym pomieszczeniu, domu bez rozrywki, towarzystwa

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zakisić)

(1.1) spoż. poddawać produkt spożywczy fermentacji mlekowej, np. kapustę, ogórki, mąkę żytnią

czasownik zwrotny niedokonany kisić się (dk. zakisić się)

(2.1) spoż. być poddawanym fermentacji mlekowej

(2.2) pot. przebywać ciągle w domu, bez towarzystwa i rozrywek

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Bigos gotuje się z kiszonej, kiszonej i świeżej lub tylko ze świeżej kapusty.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kisior mos., kiszenie n., kiszonka ż.

przym. kiszony

Wiktionary

#### Synonimy:

(2.1-2) kisnąć

Wiktionary

# kisiel

1. deser o galaretowatej konsystencji wytwarzany z mąki ziemniaczanej, soku owocowego, wody i cukru;
2. dziesiąta woda po kisielu - bardzo dalekie pokrewieństwo; też: luźny związek z czymś

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. gastr., kulin. deser żelujący z mąki ziemniaczanej, owoców (lub soku owocowego), wody i cukru;

(1.2) techn. gastr., rzad. kulin. deser żelujący z mąki ziemniaczanej (lub innego zagęstnika skrobiowego), mleka i cukru;

(1.3) hand. spoż. gotowa mieszanka składników służących do przygotowania kisielu (1.1)

(1.4) kresy. kulin. rodzaj gęstego żuru z mąki owsianej; kwaśna polewka;

(1.5) kresy. kulin. gęsta potrawa z mąki owsianej lub płatków owsianych, przygotowywana czasem na rozczynie z drożdży;

Wiktionary

Kisiel – zestalana na zimno, potrawa o konsystencji gęstego żelu.

Kisiele wytwarza się ze zbóż (owsa, żyta, pszenicy), grochu, owoców lub mleka.

Kisiele zbożowe znane były 9 tys. lat temu w starożytnej Anatolii i Mezopotamii, są wzmiankowane w tekstach sumeryjskich i akadyjskich. W czasach starożytnych kisiel owsiany przygotowano przez fermentację mleka owsianego.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dziś na deser mamy kisiel żurawinowy.

(1.1) Na deser zamówiłam dwa kisiele, jeden budyń i szarlotkę.

(1.3) Kisiel wsypujemy do zimnej wody.

(1.3) Kupiłam kisiel, jest w szafce.

(1.3) Idź do sklepu i kup trzy paczki kisielu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈciɕɛl, AS: ḱiśel

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kisielice nmos.

:: zdrobn. kisielek m.

przym. kisielowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) budyń

Wiktionary

# kisielec

rodzaj grzybów z rodziny uszakowatych; kisielnica

SJP.pl

Exidia Fr. (kisielnica) – rodzaj grzybów z rodziny uszakowatych.

Wikipedia

# kisielek

zdrobniale kisiel

SJP.pl

# kisielewicz

nazwisko

SJP.pl

# kisielewo

2 miejscowości w Polsce:

- Kisielewo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. lipnowskim, w gminie Dobrzyń nad Wisłą
- Kisielewo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sierpeckim, w gminie Sierpc

Miejscowości na Białorusi

- Kisielewo (dawniej Kisielewo II) – wieś w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Łomasze.
- Kisielewo I – dawna kolonia w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Łomasze.
- Kisielewo − wieś w obwodzie grodzieńskim, w rejonie oszmiańskim, w sielsowiecie Żuprany.

Wikipedia

# kisielewski

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Jan August Kisielewski - polski dramatopisarz
- Jerzy Kisielewski – polski dziennikarz radiowy i telewizyjny
- Józef Kisielewski – ujednoznacznienie
- Marian Kisielewski – polski wojskowy i działacz niepodległościowy
- Stefan Kisielewski – polski prozaik, publicysta, kompozytor, krytyk muzyczny, pedagog, poseł na Sejm
- Wacław Kisielewski – polski pianista i kompozytor

Wikipedia

# kisielice

miasto w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w województwie warmińsko-mazurskim;

Wiktionary

Kisielice (niem. Freystadt in Westpreußen) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, położone nad Gardęgą, na Pojezierzu Iławskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kisielice. Przez miasto przechodzi droga krajowa nr 16.

Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto miało 2005 mieszkańców.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌciɕɛˈlʲit͡sɛ, AS: ḱiśelʹice

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kisiel mrz., kisieliczanin m., kisieliczanka ż.

przym. kisielicki

Wiktionary

# kisielicki

przymiotnik od: Kisielice

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Kisielic, związany z Kisielicami

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kisielice nmos., kisieliczanin m., kisieliczanka ż.

Wiktionary

# kisieliczanin

mieszkaniec Kisielic (miasta w Polsce)

SJP.pl

# kisieliczanka

mieszkanka Kisielic (miasta w Polsce)

SJP.pl

# kisieliński

nazwisko

SJP.pl

# kisielnica

rodzaj grzybów z rodziny uszakowatych; kisielec

SJP.pl

- kisielnica – rodzaj grzybów z rodziny kisielnicowatych

W Polsce

- Kisielnica – wieś w woj. podlaskim, w pow. łomżyńskim, w gminie Piątnica
- Kisielnica – gromada w powiecie łomżyńskim

Wikipedia

# kisielnicki

nazwisko

SJP.pl

# kisielnicowate

o cechach kisielnicowatych (rodzina grzybów)

SJP.pl

Kisielnicowate (Exidiaceae) – występująca w niektórych systemach klasyfikacyjnych rodzina grzybów należąca do typu podstawczaków (Basidiomycota).

Wikipedia

# kisielnicowaty

o cechach kisielnicowatych (rodzina grzybów)

SJP.pl

# kisielówka

wieś w Polsce

SJP.pl

Kisielówka – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Limanowa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

We wsi znajduje się szkoła podstawowa, Wiejski Klub Kultury oraz remiza Ochotniczej Straży Pożarnej. OSP Kisielówka została założona w 1958 r.

Wikipedia

# kisielowy

→ kisiel

SJP.pl

#### Patrz:

kisiel

# kisior

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. piekarz wypiekający z żytniego ciasta (ciasta na zakwasie)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈciɕɔr, AS: ḱiśor

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiszonka ż., kiszenie n.

czas. kisić ndk.

Wiktionary

# kisiynka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. skrzyneczka

Wiktionary

#### Powiązane:

(1.1) kiśnia ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński|kiśniczka.

Wiktionary

# kiślica

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wet. pszcz. choroba bakteryjna czerwiu pszczelego;

Wiktionary

Zgnilec europejski, zgnilec łagodny, kiślica (Putrificatio polybacterica larvae apium, Pestis europea larvae apium, EFB) – zakaźna i zaraźliwa choroba bakteryjna czerwi niezasklepionych, rzadziej zasklepionych, wywoływana przez ziarniaka Melissococcus plutonius.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Rodziny pszczele osłabione kiślicą źle zimują.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciɕˈlʲit͡sa, AS: ḱiślʹica

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) zgnilec europejski, EFB

Wiktionary

# kismet

w islamie: los, przeznaczenie, fatum

SJP.pl

Kismet – tureckie słowo oznaczające przeznaczenie, fatum, los. Używane przez muzułmańskie ludy tureckie oraz na terenach pozostających przez wieki pod tureckim panowaniem (Bośnia, Chorwacja, Serbia, Bułgaria).

Termin kismet jest najczęściej stosowany na określenie niespodziewanych wydarzeń i niewytłumaczalnych zrządzeń losu. Jest on ściśle, bardziej niż europejskie pojęcie przeznaczenia, związany z religią i Bogiem (Allahem). Może być przejawem fatalizmu, ale także dowodem zaufania w moc Allaha i oznaczać bezwarunkowe poddanie się jego woli.

Wikipedia

# kisnąć

potocznie:
1. fermentować, psuć się, gnić;
2. ulegać fermentacji, kisić się, kwaśnieć;
3. przebywać ciągle w domu, stroniąc od towarzystwa, rozrywek

SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. skisnąć)

(1.1) biol. kulin. ulegać fermentacji mlekowej

(1.2) przen. przebywać bezczynnie, marnować czas

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mleko zaczęło kisnąć.

(1.2) Po prostu ja kisnę w domu.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiśnięcie n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kwaśnieć, zakwaszać się, fermentować

(1.2) gnić, nudzić się

Wiktionary

# kiśnia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. duża skrzynia

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiśniczka ż.

Wiktionary

# kiśniczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. skrzyneczka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiśnia ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński|kisiynka.

Wiktionary

# kiśnieć

kwaśnieć, fermentować; kisnąć

SJP.pl

# kisowy

przymiotnik

(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. żwirowy

Wiktionary

# kissa

wierszowany utwór popularny zwłaszcza na Bliskim Wschodzie, którego tematyka związana jest z bohaterami narodowymi i ważnymi wydarzeniami historycznymi

SJP.pl

Pierydy (gr. Πιερίδες Pierídes, łac. Pierides) – w mitologii greckiej córki króla Pierosa, które nazywały się: Kolymbas, Iynx, Kenchris, Kissa, Chloris, Akalantis, Nessa, Pipo, Drakontis. Współzawodniczyły z muzami w śpiewie, lecz przegrawszy, zostały zamienione do końca życia w sroki lub rozmaite ptaki. Legenda ta znana jest dopiero z czasów hellenistycznych. W tradycji wcześniejszej Pierydy to nazwa muz jako pochodzących z Pierii, pasma górskiego na północ od Olimpu (Hezjod, Teogonia 53); byłoby to miejsce ich narodzin bądź współżycia ich rodziców.

Wikipedia

# kista

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg-pl|Poznań. skrzynia

(1.2) reg-pl|Poznań. sport. w piłce nożnej: bramka

Wiktionary

Kista – dzielnica (stadsdel) Sztokholmu, położona w jego północno-zachodniej części (Västerort) i wchodząca w skład stadsdelsområde Rinkeby-Kista. Graniczy z dzielnicami Akalla, Husby i Rinkeby oraz z gminami Sollentuna i Sundbyberg.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Odkluczyłem kistę, a w niej sama gemela.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kasta, zob. też skrzynia

(1.2) kasta

Wiktionary

# kisteczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kokardka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kistka ż.

Wiktionary

# kistka

mała kiść (gałązka)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kokarda

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kiść, grono

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kisteczka ż.

Wiktionary

# kistnik

kistnik malinowiec - niewielki, żółtobrązowy chrząszcz z rodziny kistnikowatych, żerujący głównie na kwiatach i owocach malin; kistnik maliniak

SJP.pl

# kistnikowate

rodzina chrząszczy wielożernych

SJP.pl

# kistnikowaty

o cechach kistnikowatych (rodzina owadów)

SJP.pl

# kistowo

Kistowo (kaszub. Czistowò) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Sulęczyno.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Wikipedia

# kistowski

nazwisko

SJP.pl

Kistowski – kaszubski herb szlachecki. Według Przemysława Pragerta odmiana herbu Drzewica lub Księżyc.

Wikipedia

# kisz

placek z dodatkami (zwykle warzywa, ser, mięso lub ryba) pieczony w okrągłej formie; quiche, quische

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. wytrawna tarta (placek z ciasta kruchego lub francuskiego wypełniony nadzieniem warzywnym lub grzybowym zalany masą jajeczno-śmietanową)

Wiktionary

Kisz – prastare miasto sumero-akadyjskie, nad Eufratem, 13 km na wschód od Babilonu, obecnie stanowisko archeologiczne Tall al-Uhajmir (Czerwony Pagórek) w Iraku; niewątpliwie jedno z najstarszych miast świata. Odegrało dużą rolę w kształtowaniu się państwa Sumerów.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kisz pieczony jest w okrągłych formach na tartę, najlepiej by było to naczynie ceramiczne, które dłużej utrzymuje ciepło.

Wiktionary

# kiszarnia

zakład przetwórstwa owocowego, w którym kisi się surowce roślinne

SJP.pl

# kiszczak

nazwisko

SJP.pl

Osoby o tym nazwisku:

- Andrzej Kiszczak (ur. 1952) – polski sędzia siatkarski
- Czesław Kiszczak (1925–2015) – polski wojskowy i polityk
- Jadwiga Kiszczak (1947–2022) – polska nauczycielka muzyki i działaczka opozycyjna
- Maria Teresa Kiszczak (1934–2023) – polska ekonomistka i nauczycielka akademicka
- Małgorzata Panek-Kiszczak (ur. 1965) – polska kompozytorka i nauczycielka akademicka

Wikipedia

# kiszczonka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poznań. woda po gotowanej kaszance

(1.2) zupa sporządzona na bazie kiszczonki (1.1)

Wiktionary

Kiszczonka – tradycyjna zupa obecna w kuchni poznańskiej, znana także w innych regionach Polski. Powstaje w wyniku połączenia wody pozostałej po gotowaniu kaszanki z mlekiem, mąką oraz przyprawami. Zupa ma około 760 kcal.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Proszą mnie, zwłaszcza starsze Czytelniczki, o przepis na słynną poznańską kiszczonkę. (z Internetu)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciʃˈt͡ʃɔ̃ŋka, AS: ḱiščõŋka

Wiktionary

# kiszeczka

zdrobnienie od: kiszka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: kiszka

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈʃɛt͡ʃka, AS: ḱišečka

Wiktionary

# kiszeniak

ogórek przeznaczony do kiszenia

SJP.pl

# kiszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kisić.

(1.2) bakteryjna fermentacja mlekowa produktów spożywczych lub pasz;

Wiktionary

Kiszenie, kwaszenie – sposób konserwacji żywności przeznaczonej do spożycia (np. ogórek kiszony, kapusta kiszona) lub na paszę (kiszonki), opierający się na procesie fermentacji mlekowej przeprowadzanym przez bakterie mlekowe.

W wyniku tego procesu cukry proste zawarte w komórkach roślinnych rozkładają się na kwas mlekowy (1–1,8%), hamując m.in. procesy gnicia (przez zahamowanie rozwoju bakterii gnilnych nieodpornych na zakwaszenie środowiska do pH poniżej 5). Prawidłowy przebieg kiszenia zależy od zawartości w surowcu cukrów (1–1,5%) i wody (ok. 70%), utrzymania w temperaturze 15–20 °C w początkowych dniach fermentacji, usunięcia powietrza (bakterie przeprowadzające proces są beztlenowe) np. przez ubicie (kapusta) lub zalanie solanką. Na skalę przemysłową kiszenie przeprowadza się w dużych kadziach lub betonowych silosach.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ciˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ḱišẽńe

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kisić ndk.

rzecz. kiszonka ż., kisior mos.

przym. kiszony

Wiktionary

# kiszewko

Kiszewko – niewielka wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Oborniki.

Wikipedia

# kiszewski

nazwisko

SJP.pl

# kiszka

1. część jelita
2. rodzaj wędliny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. anat. jelito

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. zsiadłe mleko

(1.3) środ. mot. dętka

(1.4) kraków. spoż. kulin. kaszanka

(1.5) spoż. kulin. pieczona w jelicie grubym potrawa z tartych ziemniaków

Wiktionary

- Kiszka – polskie nazwisko

Osoby noszące nazwisko Kiszka

- Andrzej Kiszka (1921 – 2017) – żołnierz Batalionów Chłopskich, Armii Krajowej, Narodowej Organizacji Wojskowej
- Emil Kiszka (1926–2007) – polski lekkoatleta
- Jan Kiszka (ok. 1552–1592) – wojewoda brzeski, działacz reformacji
- Janusz Kiszka (1586–1653) – hetman litewski
- Leon (Lew) Kiszka (1668–1728) – unicki metropolita kijowski
- Samijło (Samuel) Kiszka, (zm. w 1602 lub w 1620) – hetman kozacki
- Stanisław Kiszka – (zm. w 1513/1514) – hetman wielki litewski
- Stanisław Kiszka – (zm. w 1554) wojewoda witebski
- Stanisław Kiszka (1584–1626) – biskup żmudzki
- Jake Kiszka (ur. 1996) – członek zespołu Greta Van Fleet
- Sam Kiszka (ur. 1999) – członek zespołu Greta Van Fleet
- Josh Kiszka (ur. 1996) – członek zespołu Greta Van Fleet

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wśród zbutwiałych szpargałów najwięcej było domowych rachunków, przepisów kuchennych i wybornych recept na bolenie w kiszkach lub w wątrobie.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈciʃka, AS: ḱiška

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.4) kiszka kaszana

Wiktionary

# kiszki

1. część jelita
2. rodzaj wędliny

SJP.pl

Kiszki – wieś sołecka w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Janów Lubelski.

Wikipedia

# kiszkowaty

wydłużony, mający kształt kiszki

SJP.pl

# kiszkowo

nazwa dwóch wsi w Polsce

SJP.pl

W Polsce

- Kiszkowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. gnieźnieńskim, w gminie Kiszkowo
- Kiszkowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. koszalińskim, w gminie Będzino
- Kiszkowo – gmina w powiecie gnieźnieńskim
- Kiszkowo – gromada w powiecie gnieźnieńskim
- Kiszkowo – stacja kolejowa

Wikipedia

# kiszkowski

przymiotnik od: Kiszkowo

SJP.pl

# kiszkowy

przymiotnik od: kiszka

SJP.pl

# kiszlak

kiszłak, kyszłak;
1. miejsce zimowania pasterskich ludów Azji Mniejszej;
2. osada wiejska w Azji Środkowej

SJP.pl

# kiszon

rzeka w Izraelu

SJP.pl

Kiszon (hebr. נחל קישון) – rzeka w północnej części Izraela, przepływająca przez Dolinę Jezreel, utworzona z dwóch dopływów, których źródła znajdują się pod górami Tabor i Gilboa, przepływająca przez miasto Hajfa i uchodząca do Morza Śródziemnego, do zatoki Akko. Długość rzeki: 13 km.

Rzeka jest mocno zanieczyszczona przez znajdujący się wokół Hajfy przemysł ciężki i chemiczny.

Wikipedia

# kiszonka

1. karma dla zwierząt domowych, z zakiszonych roślin lub ich części;
2. kiszone warzywa; kwaszonka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zootechn. składnik paszy dla zwierząt przygotowywany z zielonki, ziemniaków lub wysłodków w procesie kiszenia;

(1.2) spoż. rzad. półprodukt spożywczy z jarzyn zakonserwowanych w procesie kiszenia

Wiktionary

Kiszonka – pasza objętościowa, np. z zielonek, parowanych ziemniaków lub wysłodków, zakonserwowana naturalnie (biologicznie) w wyniku fermentacji lub chemicznie przez dodanie specjalnego preparatu (konserwantu). Kiszonki zapewniają dostęp do pasz objętościowych przez cały rok. Są dużo łatwiejsze w magazynowaniu niż siano. Skład chemiczny prawidłowo zakiszonego materiału różni się niewiele od materiału wyjściowego. Zakiszana masa wymaga silnego ugniecenia, celem wyparcia powietrza. Przy zakiszaniu roślin niskobiałkowych można stosować dodatki substancji azotowych (np. mocznik); rośliny wysokobiałkowe można mieszać z zasobnymi w węglowodany. Z podsuszonej zielonki uzyskuje się kiszonkę o dużej zawartości suchej masy (40–50%), tzw. sianokiszonkę. Kiszonkę należy dobrać w zależności od rodzaju bydła i innych zwierząt. Ze względu na minimum cukrowe rośliny dzieli się na:

- łatwo kiszące się, które zawierają wystarczającą ilość lub nadmiar cukrów, np. kukurydza, trawa sudańska, owoce dyni, kapusta, topinambur, burak cukrowy, owies, słonecznik, rzepak, liście okopowych korzeniowych, trawy (potraw), ziemniak, wysłodki buraczane, pulpa ziemniaczana; pasze te mimo różnej zawartości wody kiszą się dobrze bez konserwantów,

- trudno kiszące się, w których cukier w czasie kiszenia przefermentuje w 90–100% do kwasu mlekowego, a mimo to będzie go za mało do dobrego zakonserwowania kiszonki; należą tu: bobik, groch, peluszka, łubin, nostrzyk, wyka, koniczyna czerwona i biała, łęty ziemniaczane i in.; z roślin tych można uzyskać dobrą kiszonkę po dodaniu pasz z grupy pierwszej lub melasy, konserwantów albo też po powiędnięciu,

- niekiszące się, do których należą: pokrzywa, lucerna, seradela, soja, łodygi dyni, pomidorów, lędźwian i in.; rośliny te można zakisić tylko po zastosowaniu konserwantów, dodaniu 3–4% melasy lub innych pasz zawierających cukier bądź przez zmieszanie z roślinami łatwo kiszącymi się w stosunku 2:1 lub 3:1.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kiszenie n., zakiszenie n., ukiszenie n., skiśnięcie n., kisior m.

czas. kisić ndk., zakisić dk., ukisić dk., skisnąć dk.

przym. kiszony

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) kwaszonka

Wiktionary

# kiszonkarski

dotyczący kiszonkarstwa

SJP.pl

# kiszonkowy

przymiotnik od: kiszonka

SJP.pl

# kiszony

forma czasownika.

(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od kisić

przymiotnik relacyjny

(2.1) kulin. przyrządzany lub przyrządzony w procesie kiszenia, tzn. poddawania procesowi fermentacji mlekowej

Wiktionary

#### Przykłady

(2.1) Współcześnie barszczem nazywa się kwaśną zupę z soku z kapusty kiszonej, soku z kiszonych buraków czerwonych, kiszonego szczawiu lub innych zwykle białych kiszonych warzyw.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiszenie n., ukiszenie n., zakiszanie n., zakiszenie ndk., kiszonka ż., kiszonkarstwo n.

czas. kisić ndk., kisić się ndk., ukisić dk., ukisić się dk., zakiszać ndk., zakisić dk.

przym. kiszonkowy

Wiktionary

# kiszyniów

stolica Mołdawii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Mołdawii;

Wiktionary

Kiszyniów (rum. Chișinău, cyryl. Кишинэу, wym. [kiʃiˈnəw]; jidysz קעשענעוו Keszenew, ros. Кишинёв) – stolica i największe miasto Mołdawii, zamieszkiwane przez 665,5 tys. mieszkańców.

Miasto zajmuje powierzchnię 123 km², dzieli się na 5 sektorów: Centru, Botanica, Buiucani, Rîșcani, Ciocana.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kiszyniów został założony w tysiąc czterysta sześćdziesiątym szóstym roku.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈʃɨ̃ɲuf, AS: ḱišỹńuf

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiszyniowianin m., kiszyniowianka ż.

przym. kiszyniowski

Wiktionary

# kiszyniowianin

mieszkaniec Kiszyniowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Kiszyniowa

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌciʃɨ̃ɲɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: ḱišỹńovʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kiszyniów mrz.

:: fż. kiszyniowianka ż.

przym. kiszyniowski

Wiktionary

# kiszyniowianka

mieszkanka Kiszyniowa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kiszyniowa

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌciʃɨ̃ɲɔˈvʲjãnka, AS: ḱišỹńovʹi ̯ãnka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kiszyniów mrz.

:: fm. kiszyniowianin mos.

przym. kiszyniowski

Wiktionary

# kiszyniowski

przymiotnik od: Kiszyniów (stolica Mołdawii)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do miasta Kiszyniów

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Wystarczy wspomnieć, że w czasie najcięższych walk w 1992 roku Mołdawianie zostawili w zupełnym spokoju kiszyniowskich Rosjan, którzy stanowią połowę ludności miasta.

(1.1) Kamień z Coşauţi jest szeroko znany i ceniony w Mołdawii - posłużył do wzniesienia fortecy w pobliskich Sorokach, cerkwi Trzech Hierarchów w Jassach czy kiszyniowskiego Łuku Triumfalnego.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌciʃɨ̃ˈɲɔfsʲci, AS: ḱišỹńofsʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiszyniowianka ż., kiszyniowianin m., Kiszyniów m.

Wiktionary

# kiszłak

kiszlak, kyszłak;
1. miejsce zimowania pasterskich ludów Azji Mniejszej;
2. osada wiejska w Azji Środkowej

SJP.pl

# kisłowodzk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Rosji, w Kraju Stawropolskim;

Wiktionary

Kisłowodzk (ros. Кисловодск, Kisłowodsk) – miasto w Rosji, w Kraju Stawropolskim. Liczy około 128,7 tys. mieszkańców (2020). Ośrodek eksploatacji węgla kamiennego oraz przemysłu maszynowego, spożywczego, materiałów budowlanych. Prawa miejskie posiada od 1903 roku. Kisłowodzk jest znanym rosyjskim kurortem balneologicznym.

Na terenie miasta znajduje się Kisłowodzki Park Narodowy.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kisłowodzki

Wiktionary

# kisłowodzki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kisłowodzkiem, dotyczący Kisłowodzka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kisłowodzk mrz.

Wiktionary

# kisły

potocznie:
1. fermentować, psuć się, gnić;
2. ulegać fermentacji, kisić się, kwaśnieć;
3. przebywać ciągle w domu, stroniąc od towarzystwa, rozrywek

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kwaśny

Wiktionary

# kit

1. masa służąca do umocowywania szyb w ramach, zalepiania szpar itp.;
2. potocznie: kłamstwo, bajeczka, kant, brednia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bud. masa plastycznyastyczna do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp.

(1.2) slang. kłamstwo

(1.3) środ. fot. będący w sprzedaży zestaw obejmujący lustrzankę z obiektywem; często także sam obiektyw wchodzący w skład takiego standardowego zestawu (obiektyw kitowy)

forma rzeczownika.

(2.1) D. lp. od: kita

Wiktionary

Kit - masa plastyczna, twardniejąca po pewnym czasie od użycia, stosowana do wypełniania szpar, szczelin, otworów, uszczelniania połączeń lub łączenia elementów.

Kity stanowią mieszaninę spoiwa, najczęściej syntetycznego i mączek mineralnych pełniących funkcję wypełniaczy.

Kity zwykle wykazują dużą odporność na wpływy środowiska. W zależności od składników kity mogą pod wpływem powietrza twardnieć lub pozostawać plastyczne.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Szybę przybijamy gwoździkami i uszczelniamy kitem.

(1.2) Nie wciskaj mi kitu!

(1.3) Większość fotografujących amatorsko, nie zauważy różnicy między fotką wykonaną kitem, a lepszym szkłem. (z Internetu)

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cit, AS: ḱit

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. kitowy

rzecz. kicik mrz.

czas. kitować

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) zob. kłamstwo.

Wiktionary

# kita

1. puszysty ogon np. kota lub lisa
2. pęk piór, włosia itp.; frędzla; chwast
3. kwiatostan niektórych roślin

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) puszysty ogon zwierzęcia (zwłaszcza lisa, wiewiórki)

(1.2) pęk piór lub włosia, używany jako ozdoba nakrycia głowy albo końskiej uprzęży

(1.3) kwiatostan niektórych roślin tworzący wiechę

(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński. noga powyżej kolana

Wiktionary

## Miejsca

- Kita – część wsi Emilianów w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Złoczew
- Kita – miasto w Mali
- Kita – wioska w prefekturze Hokkaido
- Kita – rzeka w Rosji w dorzeczu Oki

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Orzechów nie gryzła wcale, tylko kitę kosmatą jak piórupusz podniósłszy, siedziała podobna do figurki, w symbol zadumania odlanej z miedzi.

(1.2) […] nad czołem konia kita z strusich piór […]

(1.3) Mraczewski już stał przy pannie Izabeli, zarumieniony jak wiśnia, pachnący jak kadzielnica, z pochyloną głową, jak kita wodnej trzciny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcita, AS: ḱita

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. zdrobn. kitka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. zdrobn. kitka ż.

frazeologia. odwalić kitę

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) brush; (1.2) crest

* niemiecki: (1.1) Lunte ż., Standarte ż.; (1.2) Federbusch m.; (1.3) Büschel n.

* rosyjski: (1.1) хвост m.; (1.2) плюмаж m., султан m.

źródła.

== kita (język fiński.) ==

wymowa. IPA3|ˈkitɑ.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) paszcza

(1.2) anat. podniebienie

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kitagawa

Kitagawa (jap. 北川村 Kitagawa-mura) – wieś w Japonii, na wyspie Sikoku, w prefekturze Kōchi. Według danych na rok 2020 miejscowość zamieszkiwało 1 146 mieszkańców , a gęstość zaludnienia wyniosła 5,8 os./km².

Wikipedia

# kitajczuk

nazwisko

SJP.pl

# kitajec

żartobliwie o Chińczyku; Kitajec

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pogard. Chińczyk

(1.2) środ. przestępców: oszust

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈtajɛt͡s, AS: ḱitai ̯ec

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kitaj m.

:: fż. kitajka ż.

przym. kitajski, kitajkowy

Wiktionary

# kitajgród

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, dawniej miasteczko, położona w rejonie kamienieckim obwodu chmielnickiego

Wiktionary

Kitajgród (ukr. Китайгород) – wieś w rejonie kamienieckim obwodu chmielnickiego Ukrainy, za czasów Rzeczypospolitej miasto.

Kitajgród jako miasto zbudowany został przez Andrzeja Potockiego herbu Pilawa, kasztelana kamienieckiego, ok. 1607 r., gdzie jego syn Stanisław Potocki wystawił zamek i otoczył go murem i wałem, należał następnie do Krokowskich herbu Ślepowron i Mrozowickich herbu Prus III. Według spisu urzędowego z 25 października 1789, w parafii kitajgrodzkiej obejmującej miasto Kitajgród i wieś Wychwatyńce, należące wówczas do Mikołaja Mrozowickiego, podkomorzego koronnego i rotmistrza królewskiego, mieszkało 240 Żydów (92 mężczyzn, 89 kobiet oraz 43 dzieci płci męskiej i 16 płci żeńskiej). W 1816 r. Mikołaj Mrozowicki, procesował się z Potockimi, m.in. z Kordulią z Komorowskich, wdową po generale Teodorze Potockim, wojewodzie bełskim, o szkody poczynione w swoich dobrach Kitajgród. W 1881 roku miasteczko spłonęło. W 2 połowie XIX wieku w Kitajgrodzie było 2050 parafian rzymsko-katolickich i 683 parafian prawosławnych.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kitajgrodzki

Wiktionary

# kitajka

cienka, jedwabna tkanina o splocie prostym, używana dawniej na ubrania oraz obicia mebli i ścian

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. pogard. Chinka

(1.2) cienka, jedwabna tkanina pochodzenia wschodniego

Wiktionary

- Kitajka – gatunek drzewa z rodziny różowatych
- Kitajka – rodzaj jedwabnej tkaniny

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) A Pantera zawiązał na cienkiej szyjce krasną kitajkę „od uroku”.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kitajec m.

przym. kitajkowy, kitajski

Wiktionary

# kitajkowy

przymiotnik od: kitajka

SJP.pl

# kitajski

żartobliwie lub pogardliwie: chiński

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) pot. lekcew. chiński

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. kitajec m., kitajka ż.

przym. kitajkowy

frazeologia.

etymologia.

(1.1) etym|ros|китайский.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|chiński.

* rosyjski: (1.1) китайский

źródła.

== kitajski (język słoweński.) ==

wymowa.

znaczenia.

przymiotnik

(1.1) chiński

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈtajsʲci, AS: ḱitai ̯sʹḱi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kitajec m., kitajka ż.

przym. kitajkowy

Wiktionary

# kitakiusiu

miasto w Japonii

SJP.pl

Kitakiusiu (jap. 北九州市 Kitakyūshū-shi) – miasto przemysłowe w Japonii, w prefekturze Fukuoka, na wyspie Kiusiu (Kyūshū).

Wikipedia

# kitanka

rodzaj torbaczy z rodziny pałankowatych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. rodzaj torbacza z rodziny kitanek;

Wiktionary

Kitanka (Trichosurus) – rodzaj ssaka z podrodziny kitanek (Trichosurinae) w obrębie rodziny pałankowatych (Phalangeridae).

Wikipedia

# kitanki

rodzaj torbaczy z rodziny pałankowatych

SJP.pl

Kitanki (Trichosurinae) – podrodzina ssaków z rodziny pałankowatych (Phalangeridae).

Wikipedia

# kitański

przymiotnik relacyjny

(1.1) hist. związany z Kitanami, dotyczący Kitanów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język kitański;

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kitan m.

Wiktionary

# kitara

starogrecki instrument muzyczny, chordofon szarpany; forminga

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. starogrecki instrument muzyczny, z grupy chordofonów szarpanych, z pudłem rezonansowym zakończonym dwoma ramionami połączonymi jarzmem i strunami z włókna roślinnego

Wiktionary

Kitara (stgr. κιθάρα kithára lub κίθαρις kítharis, łac. cithara) – instrument muzyczny używany przez starożytnych Greków, stanowiła odmianę liry.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Aojdowie opiewali czyny bogów i herosów, akompaniując sobie na kitarze lub formindze.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ciˈtara, AS: ḱitara

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kitarzysta

Wiktionary

# kitarodia

Kitara (stgr. κιθάρα kithára lub κίθαρις kítharis, łac. cithara) – instrument muzyczny używany przez starożytnych Greków, stanowiła odmianę liry.

Wikipedia

# kitarowy

przymiotnik od: kitara

SJP.pl

# kitarzysta

muzyk grający na kitarze (starogreckim instrumencie muzycznym)

SJP.pl

# kitarzystka

→ kitarzysta

SJP.pl

#### Patrz:

kitarzysta

# kite

[czytaj: kajt] latawiec używany w kitesurfingu

SJP.pl

- Kite – miejscowość w Stanach Zjednoczonych, w Georgii
- Kite – piosenka U2
- Kite – piosenka Kate Bush
- Kite – singel Benjamina Ingrosso
- Kite – album Kirsty MacColl
- Kite – album Stefanie Sun

Wikipedia

# kite-surfing

[czytaj: kajtserfing] odmiana surfingu, w której zawodnik ślizga się po falach na desce, mając nad sobą specjalne urządzenie latające (coś pośredniego między latawcem a paralotnią), którym steruje za pomocą linek; kitesurfing, kiteboarding

SJP.pl

# kiteboard

[czytaj: kajtbord]
1. ślizganie się po falach na desce za pomocą specjalnego latawca (kite'a); kiteboarding, kitesurfing;
2. deska do kiteboardingu

SJP.pl

# kiteboarding

[czytaj: kajtbording] odmiana surfingu, w której zawodnik ślizga się po falach na desce, mając nad sobą specjalne urządzenie latające (coś pośredniego między latawcem a paralotnią), którym steruje za pomocą linek; kitesurfing, kite-surfing

SJP.pl

Kitesurfing (także kiteboarding) – sport wodny, polegający na poruszaniu się po wodzie na desce lub hydroskrzydle (foil) z pomocą pędnika – latawca (kite).

Sport ten uprawiany jest zarówno na akwenach słodkowodnych (sprzyjające wiatry wieją m.in. w dolinach alpejskich, np. w Południowym Tyrolu), jak i morskich (np. na polskim wybrzeżu Bałtyku).

Wikipedia

# kiteboardingowy

[czytaj: kejtbordingowy] przymiotnik od: kiteboarding, np. zawody kiteboardingowe

SJP.pl

# kitek

1. ogon
2. sepcyficzne splecenie długich włosów

SJP.pl

# kitel

luźny fartuch ochronny; chałat

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) lekkie ubranie ochronne noszone w pracy lub w celach higienicznych;

Wiktionary

- kitel (judaizm)
- kitel (odzież ochronna)

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) chałat

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia. etym|niem|Kittel.

uwagi.

tłumaczenia.

* duński: (1.1) kittel w.

* niemiecki: (1.1) Kittel m.

* nowogrecki: (1.1) ποδιά ż.

* wilamowski: (1.1) kittl̥ m.

* włoski: (1.1) camice m.

źródła.

== kitel (esperanto (morfem).) ==

wymowa.

znaczenia.

morfem|eo.

(1.1) kitel

(1.2) fartuch

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcitɛl, AS: ḱitel

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) chałat

Wiktionary

# kitelek

zdrobnienie od: kitel

SJP.pl

# kitesurfer

[czytaj: kajtserfer] zawodnik uprawiający kitesurfing

SJP.pl

# kitesurferka

[czytaj: kajtserferka] kobieta uprawiająca kitesurfing (odmianę surfingu)

SJP.pl

# kitesurfing

[czytaj: kajtserfing] odmiana surfingu, w której zawodnik ślizga się po falach na desce, mając nad sobą specjalne urządzenie latające (coś pośredniego między latawcem a paralotnią), którym steruje za pomocą linek; kite-surfing, kiteboarding

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) windsurfing, w którym zamiast żagla używa się latawca

Wiktionary

Kitesurfing (także kiteboarding) – sport wodny, polegający na poruszaniu się po wodzie na desce lub hydroskrzydle (foil) z pomocą pędnika – latawca (kite).

Sport ten uprawiany jest zarówno na akwenach słodkowodnych (sprzyjające wiatry wieją m.in. w dolinach alpejskich, np. w Południowym Tyrolu), jak i morskich (np. na polskim wybrzeżu Bałtyku).

Wikipedia

# kitesurfingowy

[czytaj: kajtserfingowy] przymiotnik od: kitesurfing, np. deska kitesurfingowa

SJP.pl

# kition

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. staroż. Larnaka

Wiktionary

Larnaka (gr. Λάρνακα, daw. Kition) – miasto w Republice Cypryjskiej, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy. Stanowi ośrodek administracyjny dystryktu Larnaka. W 2011 roku liczyło 51 468 mieszkańców. W jego pobliżu jest ulokowany główny port lotniczy Cypru. W starożytności nazywało się Kition (stgr. Κίτιον, łac. Citium). Trzecie co do wielkości miasto kraju.

Wikipedia

# kitka

1. ogon
2. sepcyficzne splecenie długich włosów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) krótki kucyk

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. nóżka drobiowa

(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niewielka ilość potrawy o ciągliwej konsystencji

Wiktionary

Kitka (bułg. Китка) – szczyt Czernej Gory, w Bułgarii, mająca wysokość 1118 m n.p.m.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

(1.3) kitka powideł / miodu

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. kita ż.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.2) zobtłum|nóżka.

* kataloński: (1.1) ble m.

źródła.

== kitka (język fiński.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) tarcie

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcitka, AS: ḱitka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kita ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

rzecz. kita ż.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.2) zobtłum|nóżka.

* kataloński: (1.1) ble m.

źródła.

== kitka (język fiński.) ==

wymowa.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) tarcie

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kitku

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. pieszcz. kot

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Biedny ten kitku.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kotek, koteczek, kiciuś, kitek

Wiktionary

# kitla

reprezentacyjny kaftan górniczy

SJP.pl

# kitliński

nazwisko

SJP.pl

# kitlowy

→ kitel

SJP.pl

#### Patrz:

kitel

# kitnia

roślina z rodziny obrazkowatych; anturium

SJP.pl

# kitnowo

2 miejscowości w Polsce:

- Kitnowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. grudziądzkim, w gminie Gruta
- Kitnowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. ostródzkim, w gminie Grunwald

Wikipedia

# kito

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pogard. udo

forma rzeczownika.

(2.1) W. lp. od: kita

Wiktionary

Saddan Abdul Rafael Guambe znany jako Kito (ur. 23 maja 1984 w Maputo) – mozambicki piłkarz grający na pozycji defensywnego pomocnika. Od 2018 jest zawodnikiem klubu Ferroviário Maputo.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|udzisko.

źródła.

== kito (język suahili.) ==

wymowa.

audio|Sw-ke-kito.flac.

znaczenia.

rzeczownik

(1.1) biżuteria

odmiana.

(1.1) jak rzeczowniki w klasie 7 mające lm. w klasie 8

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcitɔ, AS: ḱito

Wiktionary

# kitować

1. wypełniać, uszczelniać kitem; zakitowywać;
2. wypełniać dużą ilością czegoś; zakitowywać;
3. potocznie: zmyślać, kłamać; bujać, cyganić;
4. potocznie: umierać; wykitowywać

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zakitować)

(1.1) uszczelniać kitem

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. nakitować)

(2.1) pot. kłamać

czasownik zwrotny niedokonany kitować się

(3.1) poznań. dryblować

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kit mrz.

czas. zakitować dk., nakitować dk., wykitować dk.

Wiktionary

# kitowacz

rzadko: osoba zajmująca się kitowaniem - uszczelnianiem czegoś kitem

SJP.pl

# kitowicz

nazwisko

SJP.pl

# kitowski

nazwisko

SJP.pl

# kitowy

dotyczący kitu

SJP.pl

# kitrać

potocznie: chować, trzymać coś w ukryciu

SJP.pl

czasownik niedokonany (dk. skitrać)

(1.1) gwara więzienna chować

czasownik zwrotny niedokonany kitrać się (dk. skitrać się)

(2.1) chować się

Wiktionary

#### Przykłady

(2.1) Niezła ze mnie wagarowiczka – która nawet porządnie kitrać się nie umie, tylko tak wagaruje, że wszyscy ją na mieście widzą.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcitrat͡ɕ, AS: ḱitrać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kitranie n., skitranie n.

czas. skitrać dk.

Wiktionary

# kitranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kitrać.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kitrać ndk.

Wiktionary

# kitri

tradycyjna potrawa kuchni hinduskiej, zawierająca rośliny strączkowe, ziarno w postaci ryżu i warzywa

SJP.pl

# kitta

rodzaj ptaków z rodziny krukowatych

SJP.pl

# kitunio

pieszczotliwie o kocie; kiciunia, kiciuś, kocina, kocia, kociak, kociaczek, kitek, kotunio, kocik

SJP.pl

# kituś

pieszczotliwie o kocie; kociak, kiciuś, kizia, kicia

SJP.pl

# kitwasić

kitłasić; potocznie:
1. mieszać, mylić z kimś lub czymś innym;
2. kitwasić się -
a) znajdować się gdzieś w zbyt dużej liczbie; tłoczyć się;
b) trwać zbyt długo w jakimś stanie lub miejscu; kisić się;
c) mieszać się, mylić się; kiełbasić się

SJP.pl

# kitłasić

potocznie:
1. mieszać, mylić z kimś lub czymś innym; kitwasić;
2. kitłasić się -
a) znajdować się gdzieś w zbyt dużej liczbie; tłoczyć się, kitwasić się;
b) trwać zbyt długo w jakimś stanie lub miejscu; kisić się, kitwasić się;
c) mieszać się, mylić się; kiełbasić się, kitwasić się;
d) zachowywać się niespokojnie, często zmieniając pozycję; kotłować się;
e) współżyć, kochać się

SJP.pl

# kiudo

tradycyjne, ceremonialne łucznictwo japońskie

SJP.pl

Kyūdō (jap. 弓道 kyūdō; dosł.: droga łuku, łucznictwo japońskie) − japońskie łucznictwo ceremonialne, wywodzące się z tradycji samurajskich, łączące w sobie elementy walki i opanowania w filozofii zen. Zaliczane do sztuk budō.

Wikipedia

# kiufte

bułgarskie danie w postaci okrągłych kotlecików z mięsa mielonego; kjufte

SJP.pl

# kiur

promieniotwórczy pierwiastek o symbolu Cm i liczbie atomowej 96, metal otrzymywany sztucznie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;

(1.2) fiz. pozaukładowa jednostka radioaktywności;

Wiktionary

- Kiur (Ci) – jednostka radioaktywności równa 3,7 x 1010 Bq
- Kiur (Cm) – radioaktywny pierwiastek z grupy aktynowców o liczbie atomowej 96

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma kiur?

(1.2) Skażenie obszaru wynosi jeszcze czterdzieści kiurów na metr kwadratowy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: cjur, AS: ḱi ̯ur

Wiktionary

#### Powiązane:

(1.1) rzecz. kiurowiec m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) symbol. Cm

(1.2) symbol. Ci

Wiktionary

# kiurowce

grupa ośmiu najcięższych pierwiastków

SJP.pl

Aktynowce – grupa pierwiastków chemicznych wydzielona z układu okresowego. Ich nieoficjalny wspólny symbol to An.

Grupa ta liczy 15 metali: aktyn, tor, protaktyn, uran, neptun, pluton, ameryk, kiur, berkel, kaliforn, einstein, ferm, mendelew, nobel, lorens.

Wikipedia

# kiurowiec

każdy pierwiastek z grupy ośmiu najcięższych

SJP.pl

# kiurowy

→ kiur

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący kiuru

Wiktionary

#### Patrz:

kiur

#### Powiązane:

przym. kiur m.

Wiktionary

# kiusiu

trzecia pod względem wielkości wyspa Japonii

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. wyspa nad Oceanem Spokojnym, trzecia pod względem wielkości wyspa Japonii;

Wiktionary

Kiusiu (jap. 九州 Kyūshū) – trzecia pod względem powierzchni wyspa Japonii, spośród czterech głównych, położona na południowy zachód od największej wyspy Honsiu (Honshū).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Makaki pacyficzne występują od Honsiu po Sikoku oraz na Kiusiu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcüɕu, AS: ḱüśu

Wiktionary

# kiwać

1. poruszać czymś, np. ręką, na przemian w dwie przeciwne strony; machać, kołysać;
2. pot. oszukiwać;
3. kiwać się:
a) poruszać się na przemian w dwie przeciwne strony;
b) huśtać się, bujać się;
c) pot. dryblować

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) machać czymś po prostej linii, raz w jedną, raz w drugą stronę (np. ręką na pożegnanie lub powitanie)

(1.2) przen. oszukiwać

(1.3) sport. pot. robiąc zmyłki, prowadzić piłkę tak, by ominąć zawodnika przeciwnika

czasownik zwrotny niedokonany kiwać się

(2.1) nie zachowywać równowagi, być niestabilnym

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Urwała, ujrzawszy, że Hania z dezaprobatą kiwa głową i cicho mruczy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiwon mrz., kiwanie n., kiwka ż.

czas. kiwnąć

Wiktionary

# kiwacz

żartobliwie: zawodnik, który w grach piłkarskich lubi kiwać (stosować zwody)

SJP.pl

# kiwak

1. wiszący fotel do bujania; bujak, bujawka;
2. sprężyna z siedziskiem, na której można się huśtać; bujak, bujawka;
3. w górnictwie: pompa do wydobywania ropy ze złoża o niskim ciśnieniu; kiwon;
4. element wędki używany przy łowieniu ryb spod lodu; kiwok;
5. drukowany element reklamowy zawieszany na półce, poruszający się pod wpływem ruchu powietrza; wobbler

SJP.pl

- kiwok (kiwak) – wskaźnik brań używany w wędkarstwie podlodowym
- kiwon (kiwak) – pompa służąca do pompowania ropy naftowej
- wobbler (kiwak) – rodzaj materiału reklamowego

Wikipedia

# kiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kiwać.

Wiktionary

Ruchy statku na fali – połączone działanie sił o rozmaitej naturze - aerodynamicznych, hydrodynamicznych, grawitacyjnych, bezwładnościowych i wypornościowych sprawia, że poruszający się na wzburzonych falach statek wykonuje mniej lub bardziej gwałtowne ruchy. Można je podzielić na sześć kategorii: trzy z nich są oscylacyjnymi obrotami wokół trzech osi, pozostałe trzy - ruchami postępowymi.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ciˈvãɲɛ, AS: ḱivãńe

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiwon mrz., kiwka ż., wykiwanie n., okiwanie n.

czas. kiwać ndk., kiwnąć dk., okiwać dk., wykiwać dk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) sport. dryblowanie, sport. drybling

Wiktionary

# kiwano

afrykański gatunek ogórka; ogórek afrykański

SJP.pl

Ogórek kiwano, kiwano, ogórek kolczasty, ogórek afrykański (Cucumis metuliferus) – gatunek ogórka. W naturze występuje w Afryce od Kraju Przylądkowego po Senegal i Sudan na północy, także Jemen na Półwyspie Arabskim.

Wikipedia

# kiwerski

nazwisko

SJP.pl

# kiwi

1. owoc aktinidii chińskiej;
2. ptak naziemny zamieszkujący lasy Nowej Zelandii; nielot

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) spoż. zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ornit. rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

Wiktionary

Kiwi – monotypowy rząd Apterygiformes z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje rodzinę Apterygidae z dwoma rodzajami: Proapteryx, obejmującym jeden wymarły gatunek, oraz Apteryx, obejmującym pięć współcześnie żyjących gatunków.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kiwi dostarczają dużo witaminy C.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈki.vʲi, AS: ḱi.vʹi

Wiktionary

# kiwicki

przymiotnik od: Kiwity (miejscowość gminna w powiecie lidzbarskim)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kiwitami, dotyczący Kiwit

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kiwity nmos., kiwicianin m., kiwicianka ż.

Wiktionary

# kiwit

wykrzyknik

(1.1) onomatopeja imitująca wysoki dźwięk wydawany przez ptaki

Wiktionary

# kiwity

1. wieś w Polsce;
2. osada w Polsce

SJP.pl

W Polsce

- Kiwity – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. lidzbarskim, w gminie Kiwity
- Kiwity – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. gryfińskim, w gminie Mieszkowice
- Kiwity – gmina w powiecie lidzbarskim
- Kiwity – gromada w powiecie lidzbarskim

Wikipedia

# kiwka

potocznie: drybling piłkarski; kiwanie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sport. środ. w siatkówce zmylenie przeciwnika poprzez delikatne przerzucenie piłki przez siatkę

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Kilka kiwek zapewniło Polakom przewagę.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiwanie n., wykiwanie n., okiwanie n., kiwon mrz.

czas. kiwać ndk., kiwnąć dk., okiwać dk., wykiwać dk.

Wiktionary

# kiwnąć

1. wykonać ruch na przemian w dwóch przeciwnych kierunkach; machnąć;
2. przywołać kogoś ruchem ręki, palca, głowy

SJP.pl

czasownik przechodni dokonany (ndk. kiwać)

(1.1) dokonany od|kiwać.

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Clement kiwnął znacząco, kiedy panna kazała mu prowadzić nowicjusza.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈcivnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: ḱivnõńć

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiwon mrz., kiwnięcie n., kiwanie n., kiwka ż.

czas. kiwać ndk.

Wiktionary

# kiwnięcie

1. wykonać ruch na przemian w dwóch przeciwnych kierunkach; machnąć;
2. przywołać kogoś ruchem ręki, palca, głowy

SJP.pl

# kiwok

element wędki używany przy łowieniu ryb spod lodu; kiwak

SJP.pl

Kiwak, kiwok – wskaźnik brań używany w wędkarstwie podlodowym i jednocześnie element przenoszenia drgań wędziska na mormyszkę. Umieszczany jest na końcówce szczytówki. Wykonany może być ze szczeciny dzika, sprężynki zegarowej, struny, plastikowych tworzyw, końskiego włosia.

Wikipedia

# kiwon

w górnictwie: pompa do wydobywania ropy ze złoża o niskim ciśnieniu; kiwak

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. techn. żuraw z pompą służący do wydobywania ropy naftowej ze złoża;

Wiktionary

Kiwon (inne nazwy żuraw pompowy, pompa żerdziowa, kiwak, konik) – pompa służąca do pompowania ropy naftowej ze złoża mającego niskie ciśnienie własne, instalowana przy wylocie otworu wiertniczego, z którego wydobywana jest ropa za pomocą pompy wgłębnej.

Wikipedia

#### Powiązane:

rzecz. kiwanie n., wykiwanie n., kiwak m., Kiwaczek m., kiwka ż., okiwanie n., kiwnięcie n., pokiwanie n.

czas. kiwać ndk., wykiwać dk., kiwnąć dk., okiwać dk., pokiwać dk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) żuraw pompowy, pompa żerdziowa, kiwak, konik

Wiktionary

# kiwu

jezioro na granicy Demokratycznej Republiki Konga i Ruandy

SJP.pl

Kiwu (fr. Lac Kivu) – jezioro pochodzenia tektonicznego na granicy Demokratycznej Republiki Konga i Rwandy. Należy do grupy Wielkich Jezior Afrykańskich.

Z jeziora wody odpływają przez rzekę Ruzizi do jeziora Tanganika.

Powierzchnia
  2650 km²
Głębokość maksymalna
  480 m
Wysokość
  1460 m n.p.m.

Wikipedia

# kiż

dawniej: jakiż, któryż; dziś tylko w potocznych wyrażeniach typu: kiż diabeł, po kiegoż diabła, czorta, licha itp.

SJP.pl

# kizeryt

minerał, uwodniony siarczan magnezu

SJP.pl

Kizeryt (kiesertyt) – minerał z gromady siarczanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego lekarza Dietricha G. Kiesera (1779-1862).

Wikipedia

# kizerytowy

przymiotnik od: kizeryt

SJP.pl

# kizi-mizi

pieszczotliwie o kocie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pieszcz. kot

(1.2) pieszcz. przen. coś rozczulającego, słodkiego

(1.3) pieszczoty, głaskanie

przymiotnik

(2.1) pieszcz. rozczulający, słodki

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌciʑi‿ˈmʲiʑi, AS: ḱiźi‿mʹiźi

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kizia-mizia, kicia, koteczek

(1.3) gili-gili

Wiktionary

# kizia

kicia, kociak;
1. pieszczotliwie o kocie; kituś, kiciuś;
2. potocznie: młoda, ładna dziewczyna; cizia, kicia, towar

SJP.pl

Kizia (ukr. Кізя) – wieś na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w rejonie kamienieckim.

W czasach Rzeczypospolitej wieś leżała w województwie podolskim. Odpadła od Polski w wyniku II rozbioru.

Wikipedia

# kizia-mizia

pieszczotliwie o kocie

SJP.pl

# kiziać

potocznie: pieszczotliwie głaskać, muskać, łaskotać; miziać

SJP.pl

czasownik niedokonany

(1.1) głaskać, dotykać

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈciʑät͡ɕ, AS: ḱiźäć

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kizianie n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) miziać

Wiktionary

# kiziaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kiziak

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiziak m.

Wiktionary

# kiziak

suszone odchody zwierzęce, używane jako paliwo w Azji Środkowej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) białystok. śluz, wydzielina z nosa

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) gwara suwalszczyzny źrebak

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kiziaczek mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) fluk, koza, gil

(2.1) kiziaczek

Wiktionary

# kizianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kiziać.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. kiziać ndk.

Wiktionary

# kizierowski

nazwisko

SJP.pl

# kizieł

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji w Kraju Permskim, na Uralu;

Wiktionary

Kizieł – miasto w Rosji w Kraju Permskim, na Uralu.

Liczba mieszkańców w 2003 wynosiła ok. 26 tys. Ośrodek górnictwa węgla kamiennego (Kizielowskie Zagłębie Węglowe) oraz przemysłu maszynowego, metalowego, spożywczego i meblarskiego. Miasto zostało założone w 1788 r.

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. kiziełowski

Wiktionary

# kiziełowski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kizłem, dotyczący Kizła

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Kizieł mrz.

Wiktionary

# kiziol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamień, otoczak

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|kizlok.

Wiktionary

# kizior

w gwarze miejskiej: pijak

SJP.pl

# kiziukiewicz

nazwisko

SJP.pl

# kiziunia

zdrobnienie od: kizia; kiziusia

SJP.pl

# kiziusia

zdrobnienie od: kizia; kiziunia

SJP.pl

# kizomba

gatunek muzyki oraz styl taneczny wywodzący się z Angoli

SJP.pl

Kizomba – gatunek muzyki oraz styl tańca stworzony w Angoli, który zyskał popularność w Portugalii, a później na parkietach pozostałych krajów europejskich. W piosenkach, śpiewanych głównie w języku portugalskim, ale również w ostatnim czasie we francuskim i angielskim.

Kizomba narodziła się w Angoli pod koniec lat 70. XX wieku. Jest połączeniem semby (prekursora samby) wraz z muzyką zouk z Karaibów Francuskich. Widać też w niej wpływy z innych krajów portugalskojęzycznych.

Wikipedia

# kizombowy

→ kizomba

SJP.pl

#### Patrz:

kizomba

# kiżucz

łosoś występujący głównie w Krainie Wielkich Jezior; łosoś srebrzysty

SJP.pl

Kiżucz (Oncorhynchus kisutch) – gatunek ryby z rodziny łososiowatych (Salmonidae).

Wikipedia

# kiła

przewlekła choroba weneryczna szerząca się głównie drogą kontaktu płciowego, atakująca wszystkie narządy; syfilis; lues; przymiot (dawniej)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

(1.2) daw. med. przepuklina

(1.3) daw. med. rzeżączka

(1.4) stpol. med. dymienica

Wiktionary

Kiła (łac. lues, syphilis, stgr. σύφλος syphlos, „brudny”) – infekcja przenoszona głównie drogą płciową, wywoływana przez krętka bladego (łac. Treponema pallidum ssp. pallidum). Do zakażenia może również dojść drogą przezłożyskową.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

(1.1) lues, syfilis, francuska choroba, franca; daw. przymiot

antonimy.

hiperonimy.

(1.1-4) choroba

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

od etym|prasł|*kyla. → nabrzmienie, narośl, a to od etym|praindoeur|*kūlā. → obrzmienie

por. etymn|chorw|kila., etymn|czes|kýla., etymn|mac|кила., etymn|ros|кила., etymn|serb|кила. i etymn|ukr|кила.

por. też dalsze etymn|gr|κήλη. (od tego etymn|ngr|κήλη.) oraz etymn|lit|kūla.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) syphilis

* arabski: (1.1) زهري

* asturyjski: (1.1) sífilis m.

* baskijski: (1.1) sifilis

* bułgarski: (1.1) сифилис m.

* chickasaw: (1.1) sipoknabi'

* chiński standardowy: (1.1) puprtrad|梅毒. (méidú)

* czeski: (1.1) syfilis ż., příjice ż.

* duński: (1.1) syfilis w.

* esperanto: (1.1) sifiliso

* fiński: (1.1) syfilis, kuppa, kuppatauti

* francuski: (1.1) syphilis ż.

* galicyjski: (1.1) sífilis ż.

* gudźarati: (1.1) ચાંદી ż. (cāndī)

* hiszpański: (1.1) sífilis ż.

* ido: (1.1) sifiliso

* interlingua: (1.1) syphilis

* islandzki: (1.1) sárasótt ż., sífill, sýfílis

* japoński: (1.1) 梅毒 / 黴毒 (ばいどく, baidoku)

* kataloński: (1.1) sífilis ż.

* kurmandżi: (1.1) agire ż.

* łaciński: (1.1) syphilis, lues

* niemiecki: (1.1) Syphilis ż.

* norweski (bokmål): (1.1) syfilis m.

* norweski (nynorsk): (1.1) syfilis m.

* nowogrecki: (1.1) σύφιλη ż.

* portugalski: (1.1) sífilis ż.

* rosyjski: (1.1) сифилис m.

* serbsko-chorwacki: (1.1) sifilis m.

* słowacki: (1.1) syfilis m.

* szwedzki: (1.1) syfilis w.

* turecki: (1.1) frengi, sifiliz

* węgierski: (1.1) szifilisz

* włoski: (1.1) sifilide ż., malfrancese m., lue ż.

źródła.

== kiła (język wilamowski.) ==

ortografie.

wymowa.

znaczenia.

czasownik

(1.1) ochłodzić

(1.2) ostudzić

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) zdrobn. krowa

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈciwa, AS: ḱiu̯a

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) lues, syfilis, francuska choroba, franca; daw. przymiot

Wiktionary

# kiłowy

→ kiła

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) med. związany z kiłą, dotyczący kiły

Wiktionary

#### Patrz:

kiła

#### Wymowa:

IPA: ciˈwɔvɨ, AS: ḱiu̯ovy

Wiktionary

# kj

kilodżul

SJP.pl

# kjufte

bułgarskie danie w postaci okrągłych kotlecików z mięsa mielonego; kiufte

SJP.pl

# kk

[czytaj: ka-ka] skrót od: kodeks karny; k.k. (skrót czytany także jako całe wyrażenie)

SJP.pl

skrótowiec

(1.1) = kodeks karny

Wiktionary

Kodeks karny (skrót to k.k., w języku prawniczym przyjął się również kk) – akt normatywny stanowiący zbiór przepisów regulujących odpowiedzialność karną obywateli danego państwa. Określa definicję przestępstwa, zasady odpowiedzialności za przestępstwo (w tym okoliczności wyłączające bezprawność czynu – tzw. kontratypy), zasady wymiaru kary, zasady przedawnienia odpowiedzialności karnej. Ustala także katalog kar, innych środków przymusu oraz środki związane z poddaniem sprawcy próbie (jak warunkowe zawieszenie wykonania kary).

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ka‿ˈka, AS: ka‿ka

Wiktionary

# kkj

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) = jęz. Komisja Kultury Języka

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Żona udziela się w KKJ-ocie.

Wiktionary

# kkk

skrót od:
1. Katechizm Kościoła Katolickiego;
2. Ku-Klux-Klan

SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik

(1.1) = kośc. katechizm Kościoła katolickiego;

(1.2) = hist. Klub Krzywego Koła;

(1.3) = hist. społ. Ku Klux Klan;

Wiktionary

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) CCC; (1.3) KKK

* francuski: (1.1) CEC; (1.3) KKK

* niemiecki: (1.1) KKK; (1.3) KKK

* włoski: (1.1) CCC; (1.3) KKK

źródła.

== KKK (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrótowiec, rzeczownik

(1.1) = amer. hist. społ. Ku Klux Klan

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ka‿ka‿ˈka, AS: ka‿ka‿ka

Wiktionary

#### Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) CCC; (1.3) KKK

* francuski: (1.1) CEC; (1.3) KKK

* niemiecki: (1.1) KKK; (1.3) KKK

* włoski: (1.1) CCC; (1.3) KKK

źródła.

== KKK (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrótowiec, rzeczownik

(1.1) = amer. hist. społ. Ku Klux Klan

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) CCC; (1.3) KKK

* francuski: (1.1) CEC; (1.3) KKK

* niemiecki: (1.1) KKK; (1.3) KKK

* włoski: (1.1) CCC; (1.3) KKK

źródła.

== KKK (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrótowiec, rzeczownik

(1.1) = amer. hist. społ. Ku Klux Klan

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# kko

skrót od:
1. Kierownicza Kadra Oświatowa;
2. Krajowy Komitet Odrodzenia

SJP.pl

# kks

skrótowiec

(1.1) = praw. kodeks karny skarbowy;

Wiktionary

Kodeks karny skarbowy – polska ustawa uchwalona 10 września 1999, kodeks. Ustawa weszła w życie 17 października 1999.

Kodeks karny w zakresie prawa karnego skarbowego. Stanowi podstawowy i jedyny akt prawny regulujący kwestię odpowiedzialności za przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe.

Wikipedia

# kkw

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) = polit. koalicyjny komitet wyborczy

(1.2) = praw. kodeks karny wykonawczy;

Wiktionary

- kkw – kodeks karny wykonawczy
- KKW – koalicyjny komitet wyborczy

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ka‿ka‿ˈvu, AS: ka‿ka‿vu

Wiktionary

# kl

skrót od: kilolitr

SJP.pl

# kl.

skrót od:
1. klasa;
2. klasyczny; klas.

SJP.pl

skrót

(1.1) = klasa

Wiktionary

# klabing

regularne spędzanie wolnego czasu w lokalach rozrywkowych; clubbing, klubing

SJP.pl

# klabzdra

gwarowo: tęga, zaniedbana kobieta

SJP.pl

# kląć

używać słów wulgarnych, najczęściej w złości, chcąc kogoś obrazić; złorzeczyć; przeklinać

SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych

czasownik zwrotny niedokonany kląć się (dk. brak)

(2.1) przysięgać, zaklinać się

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Klął przez całą drogę do domu, nie mogąc pogodzić się z przegraną swojej drużyny.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klɔ̃ɲt͡ɕ, AS: klõńć

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. przekleństwo n., klęcie n., przeklinanie n.

czas. skląć, wykląć, przeklinać ndk.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) przeklinać, wyzywać, wyklinać, złorzeczyć, lżyć, wymyślać, pomstować, zakląć, pot. bluzgać, pot. przen. rzucać mięsem, reg. śl. pierónować.

(2.1) zaklinać się

Wiktionary

# klachać

czasownik

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. głównie o kobietach: rozmawiać

Wiktionary

# klachula

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klachocz mos., klachulino ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|drzistula, fyrtula, klachulino, klapaczka, klebetnica, klekotka, klyta, melikot, paploła, tyrtula, tyrtulino, tyrtyna.; gw-pl|Śląsk Cieszyński|fulandryna, klebetnica, lejana.

Wiktionary

# klachulino

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klachocz mos., klachula ż., klachy nmos.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|drzistula, fyrtula, klachula, klapaczka, klebetnica, klekotka, klyta, melikot, paploła, tyrtula, tyrtulino, tyrtyna.; gw-pl|Śląsk Cieszyński|fulandryna, klebetnica, lejana.

Wiktionary

# klacz

samica konia i innych zwierząt jednokopytnych; kobyła

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

Wiktionary

Klacz – samica ssaków nieparzystokopytnych, w szczególności dorosła samica konia powyżej trzeciego roku życia (potocznie: kobyła).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Cześnik nieznacznie zmacał ręką kark klaczy, badając, czy bardzo zgrzana, i coś pod nosem mruknął.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klat͡ʃ, AS: klač

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klaczka ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) kobyła, kobyłka, klaczka

Wiktionary

# klaczka

młoda lub mała klacz - samica konia i innych zwierząt jednokopytnych; kobyłka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. klacz (młoda klacz)

Wiktionary

Klaczka – samica konia w wieku od 12 do 36 miesięcy, młodsza od klaczy. Męskim odpowiednikiem klaczki jest ogierek.

Klaczki osiągają dojrzałość płciową w okresie 18. miesiąca życia, a zdolne są spłodzić źrebaka jako dwulatki. Jednakże w tym okresie klaczka nadal dojrzewa, a ciąża może hamować jej wzrost.

9 czerwca 2007, amerykańska klaczka Rags to Riches (tłum. "Od zera do milionera") wygrała prestiżowe wyścigi konne Belmont Stakes jako pierwsza klaczka od 1905 roku.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Przy stajni stała przywiązana klaczka.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klacz ż.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) klacz

Wiktionary

# klaczko

młoda lub mała klacz - samica konia i innych zwierząt jednokopytnych; kobyłka

SJP.pl

# klaczyński

nazwisko

SJP.pl

# klad

grupa organizmów pochodzących od wspólnego przodka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biol. grupa organizmów mających wspólnego przodka, obejmująca wszystkie wywodzące się z niego grupy potomne;

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Klady obejmują organizmy wszelkich rang systematycznych.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klat, AS: klat

Wiktionary

# kladno

miasto w Czechach

SJP.pl

Kladno – miasto w Czechach, w kraju środkowoczeskim. Według danych z roku 2024 powierzchnia miasta wynosiła 36,97 km², a liczba jego mieszkańców – 69 078 osób.

Miasto było ośrodkiem górnictwa węgla kamiennego (Kladneńsko-Rakowickie Zagłębie Węglowe), hutnictwa żelaza oraz przemysłu maszynowego, elektrotechnicznego, materiałów budowlanych.

Wikipedia

# kladofora

gatunek jamochłona przypominający rozgałęziony krzew, występujący w wodach morskich i słodkich; gałęzatka, kordylofora

SJP.pl

# kladogeneza

Kladogeneza – ewolucja dywergentna. Na poziomie gatunkowym jest wynikiem jednego z mechanizmów specjacji skutkującego powstaniem co najmniej dwóch gatunków potomnych z jednego gatunku macierzystego. Dywergencja może zachodzić również w obrębie gatunku, prowadząc do tworzenia np. odmian geograficznych, jednak wówczas nie jest ona przykładem kladogenezy ze względu na zachodzący pomiędzy tymi oddzielonymi populacjami przepływ genów. Sytuacja, w której z grupy macierzystej ewoluują więcej niż dwie grupy potomne, nazywana jest politomią.

Wikipedia

# kladogram

diagram stosowany w kladystyce

SJP.pl

Kladogram – diagram w kształcie dendrogramu, przypominający drzewo filogenetyczne, ale nieuwzględniający czasu pojawiania się nowych linii ewolucyjnych. Jest produktem analizy kladystycznej. Z punktu widzenia kladystyki czas ukształtowania się poszczególnych cech nie jest istotny, a każdy z porównywanych współczesnych organizmów ma taki sam "czas ewolucji za sobą". Różnią się one jedynie odległościami momentów wyróżnienia z wcześniejszych linii ewolucyjnych.

Wikipedia

# kladoksylon

przedstawiciel typu roślin należącego do paprotników

SJP.pl

# kladoksylony

typ roślin należący do grupy paprotników

SJP.pl

# kladrubski

konie kladrubskie - najstarsza czeska rasa koni domowych, pochodząca ze stadniny we wsi Kladruby nad Labem

SJP.pl

# kladystyczny

→ kladystyka

SJP.pl

#### Patrz:

kladystyka

# kladystyka

sposób klasyfikacji oparty wyłącznie na wzajemnym pokrewieństwie

SJP.pl

Kladystyka, systematyka filogenetyczna – metoda klasyfikacji grupująca obiekty w zhierarchizowane jednostki, spośród których mniej obszerne należą do obszerniejszych. Kladystykę można wykorzystać do uporządkowania jakichkolwiek danych porównawczych – stosowana jest najpowszechniej w systematyce biologicznej, jednak wykorzystuje się ją również m.in. w archeologii i językoznawstwie.

Wikipedia

# klag

podpuszczka z cielęcych lub jagnięcych żołądków, używana głównie do wyrobu serów

SJP.pl

Klag – góralskie określenie podpuszczki uzyskiwanej z żołądków cieląt lub jagniąt, które jeszcze nie jadły trawy.

Wikipedia

# klagenfurcki

przymiotnik od: Klagenfurt

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Klagenfurtem, dotyczący Klagenfurtu, pochodzący z Klagenfurtu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Klagenfurt mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) hist. celowiecki

Wiktionary

# klagenfurt

miasto w Austrii

SJP.pl

Klagenfurt am Wörthersee (do 31 stycznia 2008 Klagenfurt; słoweń. Celovec ob Vrbskem Jezeru; pol. hist. Celowiec) – miasto statutarne w południowej Austrii, stolica kraju związkowego Karyntia oraz powiatu Klagenfurt-Land do którego jednak miasto nie należy. Liczy 104 332 mieszkańców (1 stycznia 2023). Jest to największe miasto Karyntii i szóste pod względem wielkości miasto Austrii.

Wikipedia

# klajdać

czasownik przechodni

(1.1) poznań. ubierać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klajdanie n.

Wiktionary

# klajdanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|klajdać.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. klajdać ndk.

Wiktionary

# klajdersztynder

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wieszak

Wiktionary

# klajdesdal

ciężki koń pociągowy maści gniadej; clydesdale

SJP.pl

# klajniak

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) gwara. przestępcza: mały chłopiec

Wiktionary

# klajster

rodzaj kleju otrzymywanego z mąki rozprowadzanej w wodzie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. klej z krochmalu lub mąki żytniej i wody

(1.2) pot. kleista substancja

Wiktionary

Klajster – żelowy lub płynny klej z krochmalu (skrobi) lub mąki i wody. Jest używany od starożytności do różnych form sztuki i rękodzieła, jak introligatorstwo, decoupage, kolaż, papier mâché oraz przyklejanie papierowych plakatów i ogłoszeń do ścian.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈklajstɛr, AS: klai ̯ster

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klajstrowanie n.

czas. klajstrować

przym. klajstrowy, klajstrowaty

Wiktionary

# klajstrować

potocznie:
1. smarować, zlepiać klajstrem;
2. tuszować złe strony, niedostatki czegoś

SJP.pl

# klajstrowaty

lepki, kleisty, podobny do klajstru

SJP.pl

# klajstrowy

przymiotnik od: klajster

SJP.pl

# klaka

1. brawa wywołane przez grupę wynajętych osób podczas jakiegoś przestawienia, występu itp.; poklask, klaskanie, klaskanina;
2. grupa zorganizowanych i wynajętych oklaskiwaczy w teatrze, na czyimś występie itp.; klakierzy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) grupa osób wynajęta do oklaskiwania widowiska

(1.2) przen. grupa osób obłudnie popierająca lub chwaląca kogoś licząc na poparcie

Wiktionary

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Dawniej opłacanie klaki było szeroko przyjętym zwyczajem.

(1.2) Na salę wszedł premier ze swoją klaką.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklaka, AS: klaka

Wiktionary

#### Powiązane:

(1) rzecz. klakier

Wiktionary

# klakier

1. osoba wynajęta do oklaskiwania aktora bądź widowiska; oklaskiwacz;
2. osoba gorliwie przytakująca komuś, popierająca kogoś

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy, nazwa własna

(1.1) film. liter. kocur komiksowego i filmowego Gargamela;

Wiktionary

Klakier (w oryginale Azrael) – postać fikcyjna z komiksu oraz animowanego serialu pt. Smerfy.

Klakier jest rudym kotem czarownika Gargamela. Przedstawiany jako postać niezdarna i potrafiąca popsuć tym plany swojego pana. Krytycznym okiem spogląda na jego poczynania i próbuje wybić mu z głowy niebezpieczne pomysły. Z reguły jest wobec Gargamela lojalny, jednak epizodycznie zwraca się przeciwko niemu (np. w odcinku pt. Rozum Klakiera). Czasem pomrukuje ludzkim głosem. Jego oryginalne imię (Azrael) jest zaczerpnięte z tradycji islamskiej, gdzie jest imieniem anioła śmierci. Gargamel z kotem Klakierem są wymieniani wśród postaci, które polscy dorośli pamiętają jako jedne z bardziej przerażających z dziecięcych kreskówek. Ekspresja Klakiera wygenerowana komputerowo w filmach Smerfy i Smerfy 2 na tyle przypomina ludzką, że może wzbudzać zjawisko doliny niesamowitości.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Smerfy biegały za Klakierem chcąc przypalić mu ogon.

(1.1) Kto użyczył głosu Klakierowi w polskiej wersji „Smerfów”?

Wiktionary

# klakierka

→ klakier; lizuska, pochlebczyni

SJP.pl

# klakierować

potocznie:
1. oklaskiwać aktora, będąc przez niego wynajętym;
2. przyklaskiwać, pochlebiać komuś

SJP.pl

# klakierstwo

potocznie:
1. grupa osób wynajęta do odpłatnych oklasków, aplauzu; klaka;
2. publiczne chwalenie kogoś w oczekiwaniu korzyści materialnych z tego tytułu

SJP.pl

# klakson

1. ostrzegawczy sygnał dźwiękowy samochodu lub motocykla;
2. urządzenie wydające taki sygnał;
3. włącznik tego urządzenia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mot. urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

Wiktionary

Sygnał dźwiękowy – sygnał akustyczny emitowany przez urządzenie przeznaczone do tego celu, bez użycia głosu ludzkiego i nieemitującego tego głosu, wskazujący na zaistnienie oraz − w razie potrzeby − trwanie i zakończenie niebezpiecznej sytuacji. W drugim znaczeniu klakson − element obowiązkowego wyposażenia pojazdu, służący do ostrzegania innych użytkowników dróg.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jazda samochodem z uszkodzonym klaksonem jest niedozwolona.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklaksɔ̃n, AS: klaksõn

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klaksonowanie n.

czas. klaksonować ndk.

przym. klaksonowy

Wiktionary

# klaksonowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z klaksonem, dotyczący klaksonu

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klakson mrz.

Wiktionary

# klamburta

dyl, bal przybity do krawędzi burty statku

SJP.pl

# klameczka

zdrobnienie od: klamka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: klamka

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klãˈmɛt͡ʃka, AS: klãmečka

Wiktionary

# klamereczka

zdrobnienie od: klamerka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: klamerka

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌklãmɛˈrɛt͡ʃka, AS: klãmerečka

Wiktionary

# klamerka

1. zdrobnienie od: klamra;
2. spinacz do wieszania prania

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od klamra

(1.2) przyrząd do przypinania suszącej się odzieży do sznura

(1.3) chirurgiczny przyrząd do spinania brzegów rany

Wiktionary

Klamerka, żabka lub spinacz – prosty przyrząd mechaniczny służący do przymocowywania mokrego prania do linki. Klamerki są produkowane w wielu odmianach.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Zielone klamerki pasują do moich jasnozielonych sukienek.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klãˈmɛrka, AS: klãmerka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klamra ż., klamrowanie n.

czas. klamrować ndk.

przym. klamrowy, klamerkowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.2) spinacz

Wiktionary

# klamerkowy

przymiotnik od: klamerka

SJP.pl

# klamka

1. ruchomy uchwyt do otwierania i zamykania drzwi, okien itp.
2. potocznie: pistolet

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie

(1.2) gwara więzienna pistolet

(1.3) środ. techn. dźwignia ręcznego hamulca rowerowego

Wiktionary

Klamka – ruchoma, zwykle metalowa lub plastikowa rączka przy zamku u drzwi (także okna), służąca do ich otwierania i zamykania. Jest sprzężona mechanicznie z zasuwą, wysuwającą się z drzwi do futryny i blokującą ich otwarcie. Najczęściej w mechanizmie umieszczona jest sprężyna, która wymusza położenie zasuwy w pozycji wysuniętej. Klamka stanowi dźwignię umożliwiającą pokonanie oporu tej sprężyny, wsunięcie się zasuwy i odblokowanie otwarcia.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Nacisnęła klamkę i drzwi jęknęły przejmująco, ukazując woniejące kurzem wnętrze.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklãmka, AS: klãmka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klama ż.

przym. klamkowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.3) dźwignia (hamulcowa)

Wiktionary

# klamkomanetka

rodzaj manetki

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. mechanizm na kierownicy roweru umożliwiający zmianę biegów (przerzutek) i użycie hamulców, złożony tylko z jednej dźwigni

Wiktionary

Manetka rowerowa – część układu napędowego roweru sterująca pracą przerzutki i przekładni, przy pomocy której przełącza się w nim biegi.

Manetki są zwykle montowane na kierownicy lub, obecnie znacznie rzadziej, na dolnej rurze ramy (w konstrukcjach szosowych) – stosowania tego rozwiązania praktycznie zaprzestano z powodu bezpieczeństwa oraz wygody obsługi klamkomanetek. Istnieją takżekonstrukcje zwane klamkomanetkami, które są połączeniem manetekz klamkami hamulcowymi.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌklãmkɔ̃mãˈnɛtka, AS: klãmkõmãnetka

Wiktionary

# klamkować

potocznie: zabiegać o czyjąś przychylność, starać się o czyjeś względy, wsparcie; schlebiać, czapkować

SJP.pl

# klamkowy

→ klamka

SJP.pl

#### Patrz:

klamka

# klamocik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od klamot

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) To nie klamot, lecz tylko mały klamocik.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klamot m.

Wiktionary

# klamor

przestarzałe: wrzawa, hałas

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. rzad. odgłos hałasu lub wrzawy

Wiktionary

# klamot

potocznie: stary, zbędny przedmiot; grat, rupieć, staroć

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. niepotrzebny, stary przedmiot

(1.2) reg-pl|Poznań. kamień, głaz

(1.3) reg-pl|Poznań. coś ciężkiego

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Czym prędzej wyjąłem z kartonu wszystkie klamoty i papiery.

(1.2) Piotr wszedł na duży klamot i zaczął krzyczeć do tłumu.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklãmɔt, AS: klãmot

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klamoty nmos., klamocik mrz.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) drobiazg

(1.2) kamlot, zob. też kamień

Wiktionary

# klamoty

potocznie: pakunki, rzeczy osobiste, różne przedmioty; manatki, toboły, tobołki

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. rzeczy osobiste, pakunki

(1.2) pot. żart. duży biust kobiecy

(1.3) pot. inform. części komputera, hardware

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Tu możesz spać, a swoje klamoty zostaw w szafie.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klamot m.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) manatki, bambetle

(1.2) cyce, bufet, bufory

Wiktionary

# klamp

narzędzie chirurgiczne

SJP.pl

Klamp – gmina w Niemczech w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn, w powiecie Plön, wchodzi w skład urzędu Lütjenburg..

Wikipedia

# klamra

1. zapięcie we włosach, u pasa, ubrania, butów oraz przy okładkach;
2. rodzaj wężykowato wygiętego nawiasu;
3. pręt z zagiętymi końcami do łączenia dwóch przedmiotów; spona, zwora;
4. żelazny uchwyt ułatwiający wspinaczkę;
5. coś wyodrębniającego fragmenty z całości lub łączącego je w całość;
6. chwyt zapaśniczy stanowiący przygotowanie do rzutu; klincz;
7. dawniej: prostokątne, nachodzące na siebie wydrążenie w belkach

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zapięcie, zwykle ozdobne, u pasa, butów, odzieży, przy okładkach;

(1.2) element łączący pewne zdarzenia, zjawiska czy fragmenty czegoś w całość

(1.3) techn. pręt, zwykle metalowy, o ostrych końcach, zagięty w kształcie litery U, używany do łączenia przedmiotów

(1.4) sport. obustronne przytrzymywanie się w zwarciu przeciwników

(1.5) turyst. hak wbity w skałę celem ułatwienia wspinaczki

(1.6) typogr. mat. inform. nawias wężykowato wygięty

Wiktionary

Klamra – w podstawowym znaczeniu tego słowa stanowi część pasa, najczęściej ozdobną, umieszczaną na jednym z jego końców w celu połączenia go z drugim końcem pasa (lub rzadziej – z innym pasem). W tym zastosowaniu klamra pełni funkcję identyczną jak sprzączka.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Milva, odpasawszy z bioder gruby skórzany pas, chwyciwszy za klamrę, owinąwszy wokół napięstka, dopadła wojowników i zaczęła ich łoić, od ucha, z całej siły, nie żałując ni rzemienia, ni ręki.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz.

:: zdrobn. klamerka ż.

czas. klamrować ndk.

przym. klamrowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) klamerka, sprzączka

(1.2) łącznik

(1.4) chwyt klamrowy, klincz

(1.5) hak

Wiktionary

# klamrowarka

urządzenie do łączenia elementów obuwia klamerkami

SJP.pl

# klamrowato

→ klamrowaty

SJP.pl

#### Patrz:

klamrowaty

# klamrowaty

podobny do klamry, mający kształt klamry

SJP.pl

# klamrowy

przymiotnik od: klamra

SJP.pl

# klamycki

nazwisko

SJP.pl

# klan

1. grupa ludzi mająca wspólnego przodka; ród;
2. grupa ludzi wzajemnie się popierających, związanych jakąś ideą, często więzami krwi

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wielopokoleniowa rodzina, której członkowie są silnie ze sobą związani;

(1.2) hist. patriarchalny klan (1.1) z silnym przywódcą w dawnej Irlandii i Szkocji;

(1.3) związek osób wspierających się i mających wspólne interesy

(1.4) środ. inform. nazwa zespołu w sportach elektronicznych;

Wiktionary

Klan (celt. clan) – ród spokrewnionych lub spowinowaconych ze sobą osób lub też związek osób wspierających się i mających wspólne interesy.

- klan – pojęcie z dziedziny antropologii kultury
  - klan – klan szkocki
  - klan – klan japoński

  Wikipedia

  #### Przykłady

  (1.4) Filip należy do klanu MeetYourMakers.

  Wiktionary

  #### Wymowa:

  IPA: klãn, AS: klãn

  Wiktionary

  #### Powiązane:

  rzecz. klanowość ż.

  :: zdrobn. klanik m.

  przym. klanowy

  Wiktionary

  #### Synonimy:

  (1.4) gildia

  Wiktionary

# klang

1. w żeglarstwie: pojedyncze uderzenie w dzwon okrętowy;
2. gwarowo: dźwięk, brzmienie;
3. środowiskowo: dźwięk silnika;
4. slapping; w muzyce:
a) technika gry na gitarze basowej i elektrycznej polegająca na silnym uderzeniu lub szarpnięciu struny, która wydaje charakterystyczny dźwięk, uderzając o gryf;
b) część utworu muzycznego wykonana tą techniką

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dźwięk, brzmienie

Wiktionary

- klang – pojedyncze uderzenie w dzwon okrętowy (sygnalizacja zmiany wachty)
- klang – technika gry na gitarze basowej, zob. slapping
- miejscowości
  - Klang (Francja)
  - Klang (Malezja) = Kelang

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Jo żech mioł klang w mobilniku jak plompa z beluwy.

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia. etym|niem|Klang. → dźwięk

uwagi.

(1.1) inna pisownia klank

tłumaczenia.

(1.1) zobtłum|dźwięk.

* niemiecki: (1.1) Klang m.

źródła.

== klang (język szwedzki.) ==

wymowa. audio|Sv-en klang.ogg.

znaczenia.

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) brzdęk

(1.2) dzwonienie

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# klangor

jednostajny dźwięk rozlegający się wysoko w powietrzu, zwłaszcza głos żurawi ciągnących w przelocie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ornit. głośny, jednostajny wielokrotnie powtarzany dźwięk wydawany przez lecące ptactwo

Wiktionary

- klangor – jednostajny dźwięk w powietrzu, zwłaszcza głos żurawi ciągnących w przelocie
- Klangor – polski serial telewizyjny
- Klangor – tom poetycki Urszuli Kozioł

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Z nieba dochodziły tylko klangory żurawi ciągnących ku morzu; zresztą ciszy nie przerywał żaden głos.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklãŋɡɔr, AS: klãŋgor

Wiktionary

# klangowanie

technika gry na gitarze basowej, połączenie slappingu i poppingu

SJP.pl

# klanik

zdrobnienie od: klan

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od klan

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klan m.

Wiktionary

# klank

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dźwięk, brzmienie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jo żech mioł klank w mobilniku jak plompa z beluwy.

Wiktionary

# klanowicz

nazwisko

SJP.pl

# klanowy

1. charakterystyczny dla klanu;
2. rodowy, rodzinny, związany więzami krwi;
3. koteryjny, koneksyjny

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący klanu, właściwy klanowi

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klan m.

Wiktionary

# klap

odgłos uderzenia, klaśnięcia

SJP.pl

# klapa

1. pokrywa na zawiasach zamykająca jakiś otwór;
2. część kołnierza zaginana i wykładana;
3. niepowodzenie jakichś planów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pokrywa na zawiasach przykrywająca coś

(1.2) wyłóg płaszcza, fraka lub marynarki

(1.5) bot. element blaszki liściowej klapowanej, oddzielony interlobiami, np. u nazwa systematyczna|Taraxacum|ref=tak. (mniszek)

Wiktionary

- Klapa – potoczna nazwa zaworu bezpieczeństwa
- Klapa – ruchoma powierzchnia w tylnej części skrzydła samolotu,
- Klapa – rodzaj zamknięcia stosowanego w hydrotechnice
- Klapa zwrotna – rodzaj klapy (zamknięcia) stosowanej w hydrotechnice i melioracjach
- Klapa – tradycyjny chorwacki (dalmatyński) gatunek muzyczny polegający na śpiewaniu a capella, w 2012 uznany za Arcydzieło Ustnego i Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości
- Klapa wirowa – zawór motylkowy w kolektorze dolotowym w silnikach Diesla.
- Klapa – w instrumentach dętych drewnianych (rzadziej w blaszanych) ruchoma przykrywka na długim ramieniu służąca do zamykania otworów bocznych; wykonana z mosiężnej blachy z przyklejoną od spodu korkową poduszeczką.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.4) Rola w tym filmie była dla niej klapą.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklapa, AS: klapa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klapanie n., klapek m., klapanie n., klapnięcie n., kłapanie n., kłapnięcie n.

:: zdrobn. klapka ż., klapeczka ż.

czas. klapać ndk., klapnąć dk., kłapać ndk., kłapnąć dk.

przym. klapowy, klapowany

Wiktionary

# klapać

1. wydawać głuchy odgłos poprzez uderzanie czymś płaskim;
2. zdecydowanie siadać lub upadać;
3. wydawać charakterystyczny odgłos podczas ptasich godów

SJP.pl

# klapaczka

1. rodzaj choroby owiec;
2. gwarowo: packa na muchy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|drzistula, fyrtula, klachula, klachulino, klebetnica, klekotka, klyta, melikot, paploła, tyrtula, tyrtulino, tyrtyna.; gw-pl|Śląsk Cieszyński|fulandryna, klebetnica, lejana.

Wiktionary

# klapak

w łowiectwie: młoda, nielotna jeszcze kaczka

SJP.pl

# klapaucjusz

Cyberiada – cykl opowiadań Stanisława Lema osadzonych w świecie robotów, z głównymi bohaterami Trurlem i Klapaucjuszem. Po raz pierwszy wydany pod tym tytułem nakładem Wydawnictwa Literackiego w roku 1965.

Najstarsze opowiadania z cyklu ukazały się w zbiorze Bajki robotów w 1964, ostatnie – Powtórka – w zbiorze pod tym samym tytułem w 1979.

Z powodu podobieństwa obu zbiorów (świat, tematyka), Cyberiada jest zwykle łączona z Bajkami robotów.

Wikipedia

# klapeczka

zdrobnienie od: klapka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: klapka

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klaˈpɛt͡ʃka, AS: klapečka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klapanie n., klapek m., klapnięcie n., klapa ż., klapka ż.

czas. klapać, klapnąć

przym. klapowy

Wiktionary

# klapek

letni, wsuwany pantofel, bez pięty, przy chodzeniu lekko stukający, klapiący; laczek

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) obuw. lekkie obuwie składające się z samej podeszwy i paska na palce;

Wiktionary

Klapki – rodzaj lekkiego odkrytego obuwia składającego się z podeszwy utrzymującej się na stopie za pomocą paska (lub pasków).

Klapek charakteryzuje się odkrytą piętą i (często) palcami stóp. Często klapki trzymają się stóp jedynie za pomocą paska (o różnej szerokości) umiejscowionego pomiędzy palcami a śródstopiem. Nazwa klapki pochodzi od charakterystycznego odgłosu powstającego przy chodzeniu w niektórych rodzajach tych butów. Zasadniczą cechą wszystkich rodzajów klapek jest to, że nie trzymają pięty za pomocą cholewki, ani paska.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Wchodziliśmy w klapkach pod prysznice, aby nie złapać grzyba na stopach.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklapɛk, AS: klapek

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klapanie n., klapniecie n., klapa ż., klapka ż., klaps m., klapeczka ż.

czas. klapać, klapnąć

Wiktionary

# klapiasty

obwisły, zwisający

SJP.pl

# klapitka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) łódź. rodzaj kamienicy

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) I choć mieszkam w klapitce i próbowałem kiedyś jeść drygle to sądzę, że i tak jestem siajowy. (z Internetu)

Wiktionary

# klapka

1. mała klapa, pokrywa;
2. kawałek skóry lub gumy przymocowany do kijka, służący do zabijania much; packa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: klapa

(1.2) mała klapa

(1.3) przesłona na oczy konia, ograniczająca pole widzenia

(1.4) reg. packa (na muchy)

forma rzeczownika.

(2.1) D. lp. od: klapek

Wiktionary

Klapka – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Biała.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. W 2011 roku we wsi Klapka liczba mieszkańców wynosiła 132.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˈklapka, AS: klapka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klapanie n., klapnięcie n., klapek m., klapa ż., klapeczka m.

czas. klapać ndk., klapnąć dk.

przym. klapowy, klapkowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) klapeczka

Wiktionary

# klapki

letni, wsuwany pantofel, bez pięty, przy chodzeniu lekko stukający, klapiący; laczek

SJP.pl

Klapki – rodzaj lekkiego odkrytego obuwia składającego się z podeszwy utrzymującej się na stopie za pomocą paska (lub pasków).

Klapek charakteryzuje się odkrytą piętą i (często) palcami stóp. Często klapki trzymają się stóp jedynie za pomocą paska (o różnej szerokości) umiejscowionego pomiędzy palcami a śródstopiem. Nazwa klapki pochodzi od charakterystycznego odgłosu powstającego przy chodzeniu w niektórych rodzajach tych butów. Zasadniczą cechą wszystkich rodzajów klapek jest to, że nie trzymają pięty za pomocą cholewki, ani paska.

Wikipedia

# klapkowy

→ klapka

SJP.pl

#### Patrz:

klapka

# klapnąć

1. uderzyć czymś płaskim;
2. poruszyć szczęką;
3. lekko uderzyć dłonią;
4. upaść bezładnie;
5. wydać charakterystyczny odgłos podczas ptasich godów

SJP.pl

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. klapać)

(1.1) uderzyć o coś na płask z hałasem

(1.2) upaść na pośladki

czasownik przechodni dokonany (ndk. klapać)

(2.1) opaść zwieszając się

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klapanie n., klapnięcie n., klapek m., klapa ż., klapeczka ż., klapka ż.

czas. klapać ndk.

Wiktionary

# klapnięty

1. uderzyć czymś płaskim;
2. poruszyć szczęką;
3. lekko uderzyć dłonią;
4. upaść bezładnie;
5. wydać charakterystyczny odgłos podczas ptasich godów

SJP.pl

# klapolotka

klapa na krawędzi spływu skrzydła służąca do zwiększania siły nośnej płata i jednocześnie przechylania statku powietrznego na boki, wokół osi podłużnej

SJP.pl

# klapować

potocznie: pasować, odpowiadać

SJP.pl

# klapowany

o liściu: mający wcięcia dzielące go na kilka części; klapowaty

SJP.pl

# klapowaty

o liściu: mający wcięcia dzielące go na kilka części; klapowany

SJP.pl

# klapowisko

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mors. wyznaczone miejsce na morzu, w którym składuje się osady i inny materiał wybrany z dna portu podczas jego pogłębiania

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌklapɔˈvʲiskɔ, AS: klapovʹisko

Wiktionary

# klapowy

przymiotnik od: klapa (w znaczeniu: zwierciadło zaworu klapowego), np. zwrotnik klapowy

SJP.pl

# klaps

1. uderzenie dłonią na płasko, wywołujące charakterystyczne klaśnięcie;
2. wczesna odmiana gruszy o soczystych owocach; owoc tej gruszy; klapsa;
3. prosty przyrząd używany na planie filmowym;
4. scena, ujęcie w czasie kręcenia filmu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) uderzenie otwartą dłonią w pośladek

(1.2) spoż. owoc klapsy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) film. urządzenie wykorzystywane między ujęciami;

Wiktionary

- klaps – forma przemocy fizycznej i kary cielesnej, płaskie uderzenie dłonią, najczęściej w pośladki
- klaps – urządzenie wykorzystywane przy kręceniu filmu
- Klaps – polski krótkometrażowy film dokumentalny z 1976 roku

Zobacz też

- Klapsa – odmiana gruszy uprawnej

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Za przepierzeniem żołnierze z eskorty grali w „salonowca” i na wystawione zady spadały raz za razem mlaszczące i rzetelne klapsy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klaps, AS: klaps

Wiktionary

#### Powiązane:

(1.1) rzecz. klapek m.

Wiktionary

# klapsa

odmiana gruszek; także owoc z drzewa tej odmiany

SJP.pl

Wikipedia

# klapser

pracownik ekipy filmowej obsługujący klaps

SJP.pl

# klapserka

→ klapser

SJP.pl

#### Patrz:

klapser

# klapsznita

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kanapka, kromka z dwóch złożonych kawałków chleba z czymś pomiędzy

Wiktionary

# klapsztula

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Poznań. gw-pl|Bydgoszcz. kanapka złożona z dwóch warstw pieczywa

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Mój chłopak to straszna fleja – w plecaku znalazłem jakieś farfocle i zgniłą klapsztulę sprzed dwóch tygodni.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) sandwicz, gw-pl|Górny Śląsk. klapsznita

Wiktionary

# klapy

1. pokrywa na zawiasach zamykająca jakiś otwór;
2. część kołnierza zaginana i wykładana;
3. niepowodzenie jakichś planów

SJP.pl

Klapy – elementy mechanizacji skrzydła, umiejscowione zazwyczaj w tylnej części skrzydła statku powietrznego, pozwalające w razie potrzeby znacznie zwiększyć siłę nośną (nawet o 50–80%) oraz opór skrzydła. Wykorzystywane zwykle aby umożliwić lot z mniejszą prędkością, a także aby skrócić start i zmniejszyć prędkość podejścia do lądowania. Wysunięcie klap pozwala na zmniejszenie minimalnej prędkości statku powietrznego Vs. Efektem ubocznym stosowania klap jest zmniejszenie krytycznego kąta natarcia. Kąt wychylenia klap podczas startu samolotu wynosi przeciętnie ok. 15–20 stopni, a podczas lądowania ok. 30 stopni.

Wikipedia

# klar

1. wykonywanie prac porządkowych na statku;
2. gwarowo: ład, porządek;
3. przezroczysty syrop, lukier;
4. dawniej: klarowność, przezroczystość

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. daw. ciasto, w którym przyrządza się ryby, mięsa

(1.2) żegl. porządek na pokładzie

Wiktionary

Zrobić klar - Zrobić porządek na pokładzie, w kokpicie i w kabinie, wraz z buchtą lin, umyciem pokładu, kokpitu i kabiny. Na statkach morskich określenie to oznacza zrobienie jakichkolwiek porządków, posprzątanie. W języku marynarskim istnieje też czasownik klarować mający znaczenie: sprzątać, a także: systematyzować, tłumaczyć, wyjaśnić.

Klar portowy - Porządek właściwy dla pozostawienia jachtu w porcie, wszystkie luźno położone na pokładzie przedmioty schowane do kabiny.

Wikipedia

#### Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

współczesna.

tłumaczenia.

źródła.

== klar (esperanto (morfem).) ==

wymowa.

znaczenia.

morfem|eo.

(1.1) jasny, czysty, wyraźny

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klar, AS: klar

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

współczesna.

tłumaczenia.

źródła.

== klar (esperanto (morfem).) ==

wymowa.

znaczenia.

morfem|eo.

(1.1) jasny, czysty, wyraźny

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# klara

imię żeńskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Klara – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od przymiotnika clarus oznaczającego „jasny”, „jaśniejący”, „sławny”.

Klara imieniny obchodzi: 20 marca, 17 kwietnia, 11 sierpnia, 12 sierpnia i 18 sierpnia.

Osoby noszące imię Klara:

- Klara z Asyżu – święta katolicka, duchowa córka św. Franciszka z Asyżu
- Klara z Montefalco – święta katolicka, opatka zakonu augustianek
- Klara z Rimini – błogosławiona katolicka
- Klara Badano – błogosławiona katolicka
- Chiara Zorzi – księżna Aten (1451)
- Clara Alonso – argentyńska aktorka i piosenkarka
- Claire Bloom – angielska aktorka
- Claire Coffee – amerykańska aktorka
- Claire Danes – amerykańska aktorka
- Clara Barton – założycielka Amerykańskiego Czerwonego Krzyża
- Clara Bow – amerykańska aktorka
- Clara Hughes – kanadyjska łyżwiarka szybka i kolarka szosowa
- Klara Sierońska-Kostrzewa – polska gimnastyczka
- Clara Schumann – niemiecka pianistka
- Klara Zach – kochanka Kazimierza Wielkiego
- Klára Jarunková – słowacka pisarka
- Klára Zakopalová – czeska tenisistka

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Mam na imię Klara i jestem urzędniczką z Piły.

(1.1) Pani Klaro, czy mogłaby mi pani pomóc?

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklara, AS: klara

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Klarysa ż., klaryska ż.

:: zdrobn. Klarcia ż., Klareńka ż., Klaruchna ż., Klarunia ż., Klarusia ż.

przym. klariański

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) zdrobn. Klarcia, Klareńka, Klaruchna, Klarunia, Klarusia

Wiktionary

# klarcia

zdrobnienie od: Klara (imię żeńskie)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Klara

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Pewna dziewczynka, imieniem Klarcia, była grzeczna, posłuszna, i miała mamę.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Klara ż., Klarysa ż., klaryska ż., Klareńka ż., Klaruchna ż., Klarunia ż., Klarusia ż.

przym. klariański

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) Klara; zdrobn. Klareńka, Klaruchna, Klarunia, Klarusia

Wiktionary

# klarciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klarci lub z nią związany

SJP.pl

# klarecki

nazwisko

SJP.pl

# klaretyn

członek Zgromadzenia Misjonarzy Klaretynów, katolickiego zgromadzenia zakonnego

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Antoniego Marię Klareta;

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W 1997 został wyświęcony pierwszy klaretyn z Wybrzeża Kości Słoniowej.

(1.1) Niedawno klaretyni otwarli nową placówkaacówkę na Syberii.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klaretynka ż.

przym. klaretyński

Wiktionary

# klaretynka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Misjonarki św. Antoniego Marii Klareta

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. zakonnica ze zgromadzenia klaretyńskiego

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Pani Klara chodzi zawsze do klaretynek na mszę świętą.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klaretyn mos.

przym. klaretyński

Wiktionary

# klaretynki

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Misjonarki św. Antoniego Marii Klareta

SJP.pl

# klaretyński

przymiotnik

(1.1) związany z klaretynami lub klaretynkami, dotyczący klaretynów lub klaretynek

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nowicjusze poznają charyzmat klaretyński.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klaretyn mos., klaretynka ż.

Wiktionary

# klariański

przymiotnik

(1.1) związany z klaryskami i duchowością św. Klary z Asyżu

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Po Bożym Narodzeniu Lidia przyjmie habit klariański w Starym Sączu.

(1.1) Za organizację sympozjum klariańskiego odpowiadała s. Honorata.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Klarcia ż., klaryska ż., Klara ż.

Wiktionary

# klark

urzędnik opiekujący się załadunkiem i wyładunkiem statku

SJP.pl

# klarkia

rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych, pochodzący z Ameryki Północnej; dzierotka

SJP.pl

Wikipedia

# klarnecik

zdrobnienie od: klarnet

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: klarnet

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klarˈnɛt͡ɕik, AS: klarnećik

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klarnet m., klarnecista m., klarnecistka ż.

przym. klarnetowy

Wiktionary

# klarnecista

muzyk grający na klarnecie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) muz. osoba grająca na klarnecie

Wiktionary

Klarnet (klarynet, wł. clarinetto, skrót: cl.) – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych z pojedynczym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także saksofony.

Dzisiaj skala klarnetu wynosi od e (brzmiące d, gdyż klarnet jest instrumentem transponującym) do g3. Są też możliwości wykonania wyższych dźwięków, aż do c4 (a nawet wyższe), ale tylko przez muzyków z dużym doświadczeniem. Skala klarnetu basowego B wynosi, w zależności od odmiany, od Es (mały) lub od C (duży) do c3. Istnieje też kilka innych rzadziej stosowanych odmian klarnetów takich jak: klarnet piccolo, klarnet altowy, klarnet kontrabasowy, rożek basetowy.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Fantastyczny występ młodego klarnecisty z Katowic zachwycił jurorów i publiczność.

(1.1) Bardziej od pianistów pociągają mnie tylko klarneciści. Dźwięk klarnetu ma w sobie coś niezwykle zmysłowego.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌklarnɛˈt͡ɕista, AS: klarnećista

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klarnet mos./mrz., klarnecik mrz.

:: fż. klarnecistka ż.

przym. klarnetowy

Wiktionary

# klarnecistka

kobieta grająca na klarnecie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. kobieta grająca na klarnecie

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌklarnɛˈt͡ɕistka, AS: klarnećistka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klarnet m., klarnecik m.

:: fm. klarnecista m.

przym. klarnetowy

Wiktionary

# klarnet

instrument dęty należący do grupy instrumentów drewnianych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. instrument dęty drewniany ze stroikiem;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) reg. żart. osoba niezbyt rozgarnięta

Wiktionary

Klarnet (klarynet, wł. clarinetto, skrót: cl.) – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych z pojedynczym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także saksofony.

Dzisiaj skala klarnetu wynosi od e (brzmiące d, gdyż klarnet jest instrumentem transponującym) do g3. Są też możliwości wykonania wyższych dźwięków, aż do c4 (a nawet wyższe), ale tylko przez muzyków z dużym doświadczeniem. Skala klarnetu basowego B wynosi, w zależności od odmiany, od Es (mały) lub od C (duży) do c3. Istnieje też kilka innych rzadziej stosowanych odmian klarnetów takich jak: klarnet piccolo, klarnet altowy, klarnet kontrabasowy, rożek basetowy.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Nie puszczano bab, śpiewających pieśni pobożne, ani dziada, który grał na klarnecie, ani kataryniarzy.

(1.1) Dźwięk klarnetu jest miękki, soczysty i delikatny.

(2.1) Powiedz tym klarnetom, że nie zabrali bidonu z budowy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklarnɛt, AS: klarnet

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klarnecista mos., klarnecistka ż.

:: zdrobn. klarnecik mrz.

przym. klarnetowy

Wiktionary

#### Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

(1.1) aerofon, instrument

(2.1) osoba

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

(1.1) ustnik, baryłka, korpus, czara

pokrewne.

rzecz. klarnecista mos., klarnecistka ż.

:: zdrobn. klarnecik mrz.

przym. klarnetowy

frazeologia.

etymologia.

etym|franc|clarinette., etym|włoski|clarinetto.

uwagi.

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) clarinet

* arabski: (1.1) كلارينيت m. (klārínít)

* baskijski: (1.1) klarinete

* białoruski: (1.1) кларнет m. (klarnet)

* bułgarski: (1.1) кларинет m. (klarinet)

* chiński standardowy: (1.1) 单簧管 (dānhuángguǎn)

* chorwacki: (1.1) klarinet m.

* czeski: (1.1) klarinet m.

* duński: (1.1) klarinet w.

* esperanto: (1.1) klarneto

* estoński: (1.1) klarnet

* fiński: (1.1) klarinetti

* francuski: (1.1) clarinette ż.

* hebrajski: (1.1) קלרנית ż. (klarnit)

* hiszpański: (1.1) clarinete m.

* indonezyjski: (1.1) klarinet

* interlingua: (1.1) clarinetto

* japoński: (1.1) クラリネット (kurarinetto)

* kaszubski: (1.1) klarnet m.

* kataloński: (1.1) clarinet m.

* koreański: (1.1) 클라리넷

* litewski: (1.1) klarnetas m.

* łotewski: (1.1) klarnete ż.

* niderlandzki: (1.1) klarinet ż./m.

* niemiecki: (1.1) Klarinette ż.

* norweski (bokmål): (1.1) klarinett m.

* nowogrecki: (1.1) κλαρινέτο n. (klarinéto), κλαρίνο n. (klaríno)

* portugalski: (1.1) clarinete m.

* rosyjski: (1.1) кларнет m. (klarnet)

* rumuński: (1.1) clarinet n.

* słowacki: (1.1) klarinet m.

* słoweński: (1.1) klarinet m.

* szwedzki: (1.1) klarinett w.

* turecki: (1.1) klarnet

* ukraiński: (1.1) кларнет m. (klarnet)

* węgierski: (1.1) klarinét

* wietnamski: (1.1) clarinet / cla-ri-nét

* wilamowski: (1.1) klarnet ż.

* włoski: (1.1) clarinetto m.

źródła.

== klarnet (esperanto (morfem).) ==

wymowa.

znaczenia.

morfem|eo.

(1.1) klarnet

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary

# klarnetnik

rodzaj ptaków z rodziny drozdowatych

SJP.pl

# klarnetowy

przymiotnik od: klarnet

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) muz. przymiotnik od rzeczownika → klarnet

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌklarnɛˈtɔvɨ, AS: klarnetovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klarnet m., klarnecista m., klarnecistka ż.

:: zdrobn. klarnecik m.

Wiktionary

# klarować

1. oczyszczać płyny
2. potocznie: tłumaczyć coś komuś, wyjaśniać
3. porządkować liny na statku; przygotowywać statek do manewru

SJP.pl

czasownik niedokonany (dk. wyklarować)

(1.1) wyjaśniać, tłumaczyć

(1.2) oczyszczać płyn z zawiesin, szumowin

(1.3) daw. czyścić

(1.4) zwijać linę

(1.5) przygotowywać statek do manewru

czasownik zwrotny niedokonany klarować się (dk. wyklarować się)

(2.1) wyjaśniać się, ustalać się

(2.2) oczyszczać się

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klarowanie n., klarownica ż.

przym. klarowny, klarowany

Wiktionary

# klarowacz

przyrząd do klarowania płynów

SJP.pl

# klarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|klarować.

Wiktionary

- klarowanie masła
- klarowanie zup

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: ˌklarɔˈvãɲɛ, AS: klarovãńe

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. klarować ndk.

przym. klarowny, klarowany

Wiktionary

# klarówka

roztwór cukru przygotowany do klarowania

SJP.pl

# klarownia

instalacja do oczyszczania ścieków i wód z kanałów

SJP.pl

# klarownica

1. urządzenie w browarze lub cukrowni służące do klarowania płynu
2. łyżka z dziurkami służąca do klarowania syropu

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż. urządzenie do oczyszczania płynów z zawiesin

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌklarɔvʲˈɲit͡sa, AS: klarovʹńica

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. klarować

Wiktionary

# klarowniej

stopień wyższy od przysłówka: klarownie

SJP.pl

# klarowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: klarowny

SJP.pl

# klarownik

urządzenie do klarowania wody

SJP.pl

# klarowność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co klarowne

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. klarowny

Wiktionary

# klarowny

1. przezroczysty, jasny
2. o barwie głosu: dźwięczny, harmonijny
3. przenośnie: całkowicie zrozumiały, prosty, wyrazisty

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) jasny, zrozumiały

(1.2) przezroczysty, pozbawiony zawiesin i zanieczyszczeń

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jest to w miarę klarowna sytuacja wykluczająca z dużym prawdopodobieństwem inne przyczyny niepłodności.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klarowność ż., klarowanie n.

czas. klarować ndk.

przysł. klarownie

Wiktionary

# klaryfikacja

uściślenie lub wyjaśnienie znaczenia czegoś

SJP.pl

# klaryfikacyjny

→ klaryfikacja

SJP.pl

#### Patrz:

klaryfikacja

# klarygować

dawniej: wyjaśniać, tłumaczyć; klarować

SJP.pl

# klarynowo

Klarynowo – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Więcbork.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 129 mieszkańców. Jest piętnastą co do wielkości miejscowością gminy Więcbork.

Wikipedia

# klarysa

imię żeńskie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) rzad. imię|polski|ż.;

Wiktionary

Klarysa – imię żeńskie, pokrewne imieniu Klara.

Klarysa imieniny obchodzi: 1 lipca i 9 sierpnia.

Znane osoby noszące imię Klarysa:

- Clarisse Agbegnenou – francuska dżudoczka
- Clarissa Chun – amerykańska zapaśniczka
- Clarissa Davis – amerykańska koszykarka
- Clarisa Fernández – argentyńska tenisistka
- Clarisse Nomaye – czadyjska pisarka i poetka
- Clarice Lispector – brazylijska pisarka
- Klarysa Orsini – włoska arystokratka
- Clarissa Pinkola Estés – amerykańska pisarka i psychoterapeutka
- Clarisa Sagardía – argentyńska siatkarka
- Clarissa Scott Delany – amerykańska poetka
- Claressa Shields – amerykańska pięściarka
- Clarissa Minnie Thompson Allen – amerykańska pisarka i poetka

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: klaˈrɨsa, AS: klarysa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Klarcia ż., Klara ż., klaryska ż.

Wiktionary

# klarysczyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klarysy lub z nią związany

SJP.pl

# klarysiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klarysy lub z nią związany

SJP.pl

# klaryska

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zakon Świętej Klary

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. zakonnica z zakonu klariańskiego

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Tą klaryską interesowały się niemieckie władze okupacyjne.

(1.1) Ksienią klarysek w Starym Sączu została s. Honorata.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Klarcia ż., Klarysa ż., Klara

przym. klariański

Wiktionary

# klaryski

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zakon Świętej Klary

SJP.pl

- Ubogie Siostry Świętej Klary – zakon założony w 1212 roku przez św. Franciszka i św. Klarę z Asyżu
- Klaryski kapucynki Świętej Klary – zakon założony w 1538 roku przez Marię Lorenzę Longo
- Klaryski od wieczystej Adoracji – zakon założony w 1854 roku przez Marię Klarę Bouilleveaux

Wikipedia

# klaryt

węgiel półbłyszczący, będący odmianą węgla kamiennego

SJP.pl

Klaryn – odmiana petrograficzna węgla kamiennego. Głównym jego składnikiem jest klaryt.

Wikipedia

# klarzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klary lub z nią związany

SJP.pl

# klas.

skrót od: klasyczny; kl.

SJP.pl

# klasa

1. kategoria czegoś
2. grupa społeczna
3. rok w szkole
4. szkolna sala
5. dział nauczania w szkole artyst.
6. typ wagonu
7. stopień wartości techn.
8. jednostka syst. w biol.
9. zbiór dystrybutywny
10. pewne pojęcie mat.
11. szczebel ligowy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) eduk. grupa dzieci w szkole

(1.2) pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje

(1.3) bot. jednostka podziału świata roślin;

(1.4) poziom jakości jakiegoś przedmiotu, oceniany na podstawie użytych materiałów, wykonania itp.

(1.5) dobry styl

(1.6) inform. w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych;

(1.7) mat. uogólnienie pojęcia zbioru na dowolne kolekcje obiektów spełniających pewien warunek;

(1.8) standard środków lokomocji, np. kolei, samolotów; środek lokomocji tego standardu

(1.9) socjol. grupa społeczna na określonym poziomie hierarchii ekonomiczno-kulturowej

(1.10) zob. klasy.

Wiktionary

Określenie klasa ma kilka odrębnych znaczeń, jednak większość odnosi się do wyniku podziału czegoś na elementy lub podzbiory.

Szkolnictwo

- klasa – termin w szkolnictwie oznaczający jedno z trzech pojęć:
- poziom nauczania uczniów, zwykle uzależniony od ich wieku
- o grupie uczniów uczęszczających razem na większość zajęć, inaczej oddział
- pomieszczenie, w którym odbywa się nauczanie

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Nauczycielka zaplanowała wycieczkę dla całej klasy.

(1.1) Klasa 3c nienawidzi lekcji informatyki.

(1.2) Gdy dyrektor wszedł do klasy, wszyscy uczniowie natychmiast ucichli.

(1.2) Rozwydrzona młodzież biegała po klasie i rzucała śniegiem w tablicę.

(1.3) Rośliny z klasy jednoliściennych mają charakterystyczną budowę liści.

(1.3) W klasie iglastych dominują rośliny z rodziny sosnowatych.

(1.4) Nowy model zaprezentowany na targach motoryzacyjnych zachwyca klasą wykonania i elegancji.

(1.4) To wino jest tak wysokiej klasy, że tylko najbardziej wyrafinowani degustatorzy potrafią docenić jego kartonowy smak.

(1.5) Zachował klasę i nie dał się sprowokować wulgarnym zaczepkom.

(1.6) W języku Java klasę definiujemy przy użyciu słowa kluczowego „class”.

(1.7) Liczby kardynalne nie tworzą zbioru, lecz klasę właściwą.

(1.8) Pojechaliśmy na wakacje pierwszą klasą.

(1.9) Co jest marzeniem przeciętnego mężczyzny z klasy średniej?

(1.9) Klasą społeczną bez praw byli niewolnicy.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklasa, AS: klasa

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. podklasa ż., klasowe nmos., klasyfikacja ż., klasyfikator m., klasy nmos., klasówka ż., klasyfikowanie n., sklasyfikowanie n., zaklasyfikowanie n.

czas. klasyfikować ndk., sklasyfikować dk., zaklasyfikować dk.

przym. klasowy, wewnątrzklasowy, klasyfikacyjny, klasistowski

przysł. klasowo, klasyfikacyjnie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.9) klasa społeczna

Wiktionary

# klasa-pracownia

sala lekcyjna przygotowana do uczenia określonego przedmiotu; klasopracownia

SJP.pl

# klaser

album do znaczków pocztowych, z przezroczystymi paskami, za które wsuwa się znaczki

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) filatel. specjalny album do przechowywania kolekcji znaczków pocztowych, pocztówek, etykiet itp.;

Wiktionary

Klaser (wkładnik) – rodzaj albumu, w którym kolekcjonerzy umieszczają drobne, płaskie obiekty. Najczęściej stosowany do znaczków pocztowych; istnieją także klasery do monet, kopert, pocztówek, kart i podobnych obiektów.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Strony klaserów są najczęściej białe lub czarne.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklasɛr, AS: klaser

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. klaserowy

Wiktionary

# klaserowy

przymiotnik od: klaser

SJP.pl

# klasistowski

→ klasizm

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z klasizmem, dotyczący klasizmu

przymiotnik jakościowy

(2.1) charakteryzujący się klasizmem, przejawiający takie postawy

Wiktionary

#### Patrz:

klasizm

#### Powiązane:

rzecz. klasizm m., klasa ż., klasyfikacja ż., klasyfikowanie n., zaklasyfikowanie n.

czas. klasyfikować ndk., zaklasyfikować dk.

przym. klasowy

przysł. klasowo, klasistowsko

Wiktionary

# klasizm

dyskryminacja związana z przynależnością do klasy społeczno-ekonomicznej

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) socjol. polit. uprzedzenie lub dyskryminacja ze względu na klasę społeczną; określenie związane z koncepcją walki klas;

Wiktionary

Klasizm, dyskryminacja klasowa – określenie powiązane z koncepcją walki klas, oznacza w największym uproszczeniu uprzedzenie lub dyskryminację ze względu na klasę społeczną. Obejmuje indywidualne postawy, zachowania, politykę i systemowe praktyki, które dają korzyści klasie wyższej kosztem klasy niższej.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Walka z klasizmem jest trudna, żeby jednak została podjęta, problem musi w ogóle zostać postawiony (…)

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. klasistowski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) dyskryminacja klasowa

Wiktionary

# klask

odgłos powstający przy klaskaniu

SJP.pl

# klaskać

1. uderzać ręką o rękę powodując powstanie charakterystycznego dźwięku; bić brawo;
2. uderzać czymś, powodując powstawanie charakterystycznego odgłosu przypominającego uderzenie dłonią o dłoń; klapać, kłapać, kląskać, klekotać;
3. w łowiectwie o ptakach, najczęściej słowikach: wydawać trele; kląskać;
4. w łowiectwie o głuszcu: wydawać głos w pierwszej fazie śpiewu tokowego

SJP.pl

czasownik niedokonany

(1.1) ornit. o słowiku: śpiewać

(1.2) logopedia eduk. uderzać językiem o zęby, wydając dźwięki podobne do kląskania słowika, lub stukotu kopyt końskich o bruk

(1.3) stpol. mlaskać

(1.4) trzaskać, uderzać wydając charakterystyczny odgłos np. stąpając

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Szczególniej kiedy miesiąc na niebie stał, a słowik w olchach kląskał, zbierała Stacha do fujarki taka chęć, jakby na ten przykład głodnego do jadła.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kląskanie n.

czas. pokląskiwać ndk.

Wiktionary

# klaskacz

potocznie: ten, kto klaszcze, oklaskuje; oklaskiwacz

SJP.pl

# klaskanie

1. uderzać ręką o rękę powodując powstanie charakterystycznego dźwięku; bić brawo;
2. uderzać czymś, powodując powstawanie charakterystycznego odgłosu przypominającego uderzenie dłonią o dłoń; klapać, kłapać, kląskać, klekotać;
3. w łowiectwie o ptakach, najczęściej słowikach: wydawać trele; kląskać;
4. w łowiectwie o głuszcu: wydawać głos w pierwszej fazie śpiewu tokowego

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kląskać.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. kląsk m., kląskawka ż.

czas. kląskać ndk.

Wiktionary

# klaskanina

potocznie: długotrwałe oklaski; aplauz, owacje, oklaski

SJP.pl

# klaskany

dawna odmiana poloneza tańczonego przy akompaniamencie klaskania w ręce

SJP.pl

# kląskawka

mały ptak wędrowny z rodziny drozdów

SJP.pl

Kląskawka – ptak z rodziny muchołówek (kilkanaście gatunków), w szczególności występujące w Polsce:

- kląskawka zwyczajna (Saxicola rubicola)
- kląskawka syberyjska (Saxicola maurus)

Wikipedia

# klaśnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|klasnąć.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. klasnąć dk., klaskać ndk.

rzecz. klaskanie n.

Wiktionary

# klasopracownia

sala lekcyjna przygotowana do uczenia określonego przedmiotu; klasa-pracownia

SJP.pl

# klasówa

potoczne zgrubienie od: klasówka

SJP.pl

# klasowe

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) eduk. wspólny fundusz przeznaczany na potrzeby klasy

forma przymiotnika.

(2.1) lp. n., lm. nmos. zob. klasowy.

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Za bombki na choinkę zapłacimy z klasowych.

(1.1) Madzia została skarbnikiem i zbiera na klasowe.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klaˈsɔvɛ, AS: klasove

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasa ż., klasy nmos.

przym. klasowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) składki

Wiktionary

# klasóweczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: klasówka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasówka ż.

Wiktionary

# klasówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. eduk. pisemne sprawdzenie wiedzy uczniów z określonej partii materiału, trwające pełną godzinę lekcyjną;

Wiktionary

Praca klasowa (potocznie klasówka) – pisemne sprawdzenie bieżącej wiedzy i umiejętności uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych pisane pod kontrolą nauczyciela, obejmujące pewną partię nauczanego materiału (z jednego przedmiotu) i trwające zwykle co najmniej jedną godzinę lekcyjną. Klasówka sprawdza wiedzę zwykle całej klasy szkolnej, a jej uczniowie piszą ją przeważnie w tym samym czasie i miejscu (zwykle w klasie szkolnej, w której mają zajęcia z danego przedmiotu). Nie stosuje się tego terminu dla sprawdzianu ustnego.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Panie profesorze, proszę nam dzisiaj nie robić klasówki!

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasa ż., klasy nmos., klasóweczka ż.

przym. klasowy

przysł. klasowo

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) praca klasowa

Wiktionary

# klasowo

przysłówek

(1.1) eduk. razem z grupą uczniów z tej samej klasy

(1.2) społ. w obrębie klasy społecznej

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Dzieci pójdą na szczepienie klasowo czy całymi rocznikami?

(1.2) Wypędzono Niemców, napłynęła fala repatriantów z dawnych kresów wschodnich, a tożsamość i mit śląskości wiązano przede wszystkim klasowo – z górnictwem i hutnictwem.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasy nmos., klasa ż., klasowanie n., klasowiec mos., klasowość ż., klasówka ż.

czas. klasować ndk.

przym. klasowy, klasistowski

Wiktionary

# klasowość

podział na klasy społeczne, przynależność do danej klasy; kastowość

SJP.pl

# klasowy

przymiotnik od: klasa

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) przym. od klasa (zwykle w znaczeniu klasy jako oddziału szkolnego lub grupy społecznej)

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W końcu XIX w., wraz z rozwojem przemysłu ciężkiego na Górnym Śląsku, powoli zaczynała dojrzewać świadomość klasowa.

(1.1) Podobnie widły, przeznaczone do rozrzucania nawozu, okazywały się wielekroć dogodnym instrumentem przy załatwianiu konfliktów gromadzkich i klasowych.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klaˈsɔvɨ, AS: klasovy

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasowe nmos., klasa ż., klasy nmos., klasówka ż.

przysł. klasowo

przym. klasistowski

Wiktionary

# klaster

cluster;
1. grupa kilku atomów metalu występująca w cząsteczce albo krysztale;
2. wielodźwięk złożony z sąsiadujących ze sobą dźwięków;
3. jednostka pamięci dysku składaj. się z jednego lub kilku sektorów;
4. grupa składaj. się z niezależnych firm z tej samej branży i innych podmiotów z danego regionu, nawiązujących współpracę dla wspólnych korzyści; grono

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. wielodźwiękowe współbrzmienie zbudowane z bardzo małych interwałów;

(1.2) inform. podstawowa jednostka przechowywania danych w systemie plików;

(1.3) inform. techn. grupa połączonych jednostek komputerowych;

(1.4) fiz. zgrupowanie materii hadronowej;

(1.5) chem. struktura nadcząsteczkowa;

(1.6) biol. grupa sąsiadujących genów, kodujących blisko spokrewnione białka;

(1.7) wojsk. element pola minowego składający się z ustawionych według schematu min;

(1.8) ekon. zarz. skoncentrowana geograficznie grupa przedsiębiorstw, instytucji i organizacji powiązanych ze sobą siecią zależności;

Wiktionary

Klaster (z ang. cluster) lub używany w niektórych zastosowaniach polski odpowiednik – zgęstek, to zgrupowanie przestrzenne lub powiązanie systemowe mniejszych obiektów w jeden większy.

- klaster (biologia)
- klaster (chemia)
- klaster dyskowy (informatyka)
- klaster komputerowy (informatyka)
- Klaster (ekonomia)
- klaster (muzyka)
- klaster (fizyka)
- klaster (wojsko)

Wikipedia

#### Powiązane:

przym. klasterowy, klastrowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.4) zgęstek

(1.8) grono

Wiktionary

# klasterowy

przymiotnik od: klaster; klastrowy

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) występujący w dużym skupieniu w danym terenie lub czasie

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klaster mrz.

Wiktionary

# klastrowy

przymiotnik od: klaster; klasterowy

SJP.pl

# klastyczny

składający się z okruchów skał, które uległy erozji, np. skały klastyczne, osad klastyczny

SJP.pl

# klasy

1. gra dziecięca polegająca na przeskakiwaniu na jednej nodze z kratki do kratki narysowanych na ziemi i rzucaniu lub przesuwaniu nogą kawałka jakiegoś przedmiotu;
2. kratki narysowane do tej gry

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(2.1) M., B., i W. plural|klasa.

Wiktionary

Gra w klasy – podwórkowa zabawa dla dzieci. Twórca, ani dokładny czas powstania gry nie są znane.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kiedy byłem dzieckiem, lubiłem grać w klasy.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasa ż., klasowe nmos., klasyfikacja ż., klasyfikator m., klasyfikowanie n., klasówka ż., klasyfikowanie n., sklasyfikowanie n., zaklasyfikowanie n.

czas. klasyfikować ndk., sklasyfikować dk., zaklasyfikować dk.

przym. klasowy, wewnątrzklasowy, klasyfikacyjny

przysł. klasowo, klasyfikacyjnie

Wiktionary

# klasycysta

1. reprezentant klasycyzmu; klasyk
2. reprezentant klasycyzmu warszawskiego

SJP.pl

# klasycystka

→ klasycysta

SJP.pl

#### Patrz:

klasycysta

# klasycystyczny

dotyczący klasycyzmu; także klasycyzmu warszawskiego

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) szt. stworzony w stylu klasycyzmu, nawiązującym do klasycznych wzorców antycznych

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Nad placem górowała klasycystyczna bryła teatru.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌklasɨt͡sɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: klasycystyčny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasyka ż., klasyk m., klasyczka ż., klasyczność ż., klasycyzm m., klasycysta m., klasycystka ż.

czas. klasycyzować

przym. klasyczny

przysł. klasycznie, klasycystycznie

Wiktionary

# klasycyzm

w sztuce: tendencja do naśladowania wzorów antycznych, zachowania proporcji i umiaru, przestrzegania czystości gatunków

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archit. szt. prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego;

Wiktionary

Klasycyzm (z łac. classicus „doskonały, pierwszorzędny, wzorowy, wyuczony”) – nurt w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultur starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. „powrót do źródeł” (klasycznych) pojawił się już w renesansie – jako odrodzenie kultury starożytnego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu, jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Klasycyzm jako styl panował w epoce oświecenia. Najpełniejszy rozkwit klasycyzmu nastąpił w I poł. XVIII wieku. W dziedzinie literatury swoisty kres klasycyzmu przyniosła walka klasyków z romantykami.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Tragedia okresu klasycyzmu opierała się na kulcie antyku i rozsądku.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. neoklasycyzm mrz., klasyczność ż.

przym. klasycystyczny

Wiktionary

# klasyczka

środowiskowo:
1. narciarka biegająca techniką klasyczną;
2. kobieta pływająca stylem klasycznym;
3. filolożka klasyczna;
4. studentka filologii klasycznej

SJP.pl

# klasycznie

przysłówek

(1.1) w sposób zgodny z antycznymi kanonami piękna

(1.2) w sposób typowy, zgodnie z przyjętym wzorcem

(1.3) iron. w sposób, którego by się nie chciało

Wiktionary

Klasycznie – trzeci album studyjny amerykańsko-polskiego piosenkarza Krystiana Ochmana. Wydawnictwo ukazało się 22 listopada 2024 nakładem wytwórni muzycznej Polydor Records w dystrybucji Universal Music Polska.

Album jest utrzymany w stylu muzyki poważnej i pop. Składa się z wersji standardowej (1 CD).

Płyta zadebiutowała na 8. miejscu polskiej listy sprzedaży – OLiS.

Nagrania były promowane singlami: „Mamo”, „Siłacz”, „Nie ma szans” i „Gdy nikt nie widzi”.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Niewysoki brunet o ciemnym, gęstym zaroście, cera oliwkowa, nos klasycznie żydowski, wargi pełne, w oczach sentyment pasterza trzód z ziemi Kanaan.

(1.3) Jarek klasycznie spóźni się dziesięć minut.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasyczność ż., klasyk mos., klasyka ż.

czas. klasycznieć ndk.

przym. klasyczny, klasycystyczny

Wiktionary

# klasyczniej

stopień wyższy od przysłówka: klasycznie

SJP.pl

# klasyczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: klasyczny

SJP.pl

# klasyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest klasyczne; cecha tych, którzy są klasyczni

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasyka ż., klasycyzm m.

przym. klasyczny, klasycystyczny

przysł. klasycznie, klasycystycznie

Wiktionary

# klasyczny

1. związany z kulturą starożytnych Greków lub Rzymian, z jej badaniem i wiedzą o niej;
2. wyróżniający się harmonią i proporcją (tak jak starożytne dzieła sztuki);
3. doskonały, służący za wzór;
4. tradycyjny, uznawany za doskonały w poprzednim okresie

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) związany z kulturą starożytnych Greków lub Rzymian

(1.2) wyróżniający się harmonią i dobrymi proporcjami

(1.3) tradycyjny, uznawany za doskonały w poprzednim okresie

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Klasyczne kolumny doryckie były budowane w starożytnej Grecji.

(1.1) Mój brat Jacek jest studentem drugiego roku filologii klasycznej.

(1.3) Oprócz klasycznych szybkich tramwajów z tunelami powstają w ostatnich czasach szybkie tramwaje nowej generacji.

(1.3) Zweganizowałam klasyczną lazanię mojej babci i uważam, że smakuje lepiej niż oryginał.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klaˈsɨt͡ʃnɨ, AS: klasyčny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasyka ż., klasyczność ż., klasycystyczność ż., klasyk m., klasyczka ż.

czas. klasycyzować ndk.

przym. klasycystyczny

przysł. klasycznie, klasycystycznie

Wiktionary

# klasyfikacja

1. systematyczny podział czegoś (np: przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. wg. określonej zasady;
2. zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniego oddziału, grupy itp.;
3. ocena kogoś lub czegoś w skali porównawczej (np. wyników w nauce, sporcie itp.)

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady

(1.2) zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp.

(1.3) ocena kogoś lub czegoś w skali porównawczej

Wiktionary

Klasyfikacja – systematyczny podział przedmiotów lub zjawisk na klasy, działy, poddziały, wykonywany według określonej zasady.

Może odnosić się m.in. do:

- języków klasyfikacyjnych takich jak UKD, klasyfikacja dziesiętna Deweya i innych,
- klasyfikacji gleboznawczej,
- klasyfikacji taksonomicznej,
- klasyfikacji statystycznej,
- Klasyfikacji budżetowej,
- Klasyfikacja (przeróbka kopalin).

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Istnieje kilka różnych kategorii klasyfikacji zapalenia płuc.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌklasɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: klasyfʹikacʹi ̯a

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasy nmos., klasyfikator m., klasa ż., klasyfikowanie n.

czas. klasyfikować, sklasyfikować, zaklasyfikować, przeklasyfikować

przym. klasyfikowalny, klasyfikacyjny, klasistowski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) grupowanie, podział, pogrupowanie, posegregowanie, registratura, segmentacja, systematyka, typologia, uporządkowanie

(1.3) rating

Wiktionary

# klasyfikacyjny

związany z klasyfikacją

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z klasyfikacją, dotyczący klasyfikowania

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) W zależności od systemu klasyfikacyjnego i rozwoju wiedzy o filogenezie tych roślin, bardzo zmieniał się zakres roślin jaki zaliczano do wrzosowców.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasyfikacja ż., klasyfikowanie n., klasyfikator m., klasa ż., klasy nmos.

czas. klasyfikować ndk., zaklasyfikować dk.

Wiktionary

# klasyfikator

osoba zajmująca się klasyfikacją czegoś, dokonująca klasyfikacji czegoś

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca się klasyfikacją czegoś, dokonująca klasyfikacji czegoś

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) techn. urządzenie do rozdziału mieszaniny ziarnistych ciał stałych na frakcje o różnej wielkości;

Wiktionary

#### Przykłady

(2.3) Polski Język Migowy ma gramatykę odmienną od mówionego polskiego, ma klasyfikatory, czasowniki kierunkowe, za to nie ma przyimków.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˌklasɨfʲiˈkatɔr, AS: klasyfʹikator

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasyfikacja ż., klasa ż.

:: fż. klasyfikatorka ż.

czas. klasyfikować ndk.

przym. klasyfikacyjny

Wiktionary

# klasyfikatorka

kobieta zajmująca się klasyfikacją czegoś, dokonująca klasyfikacji czegoś

SJP.pl

# klasyfikować

1. definiować w jakiejś dziedzinie kategorie, systematyczny podział na grupy;
2. przyporządkowywać elementy do określonych kategorii;
3. oceniać według przyjętych kryteriów

SJP.pl

czasownik niedokonany

(1.1) dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Przed zmieleniem kakao jest suszone, palone i klasyfikowane na różne gatunki.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasyfikacja ż., klasyfikowanie n., klasyfikator m., klasa ż., klasy nmos.

przym. klasyfikacyjny, klasistowski

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) segregować, porządkować, sortować

Wiktionary

# klasyfikowalność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest klasyfikowalne; cecha tych, którzy są klasyfikowalni

Wiktionary

#### Powiązane:

przym. klasyfikowalny

przysł. klasyfikowalnie

Wiktionary

# klasyfikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zaliczanie do poszczególnych grup według określonych kryteriów

(1.2) zestawianie uczestników według wyników

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. klasyfikować ndk.

rzecz. klasy nmos., klasyfikacja ż., klasa ż.

przym. klasistowski, klasyfikacyjny

Wiktionary

# klasyk

1. reprezentant klasycyzmu; klasycysta
2. artysta, pisarz, twórca zaliczany do najwybitniejszych w swojej dziedzinie
3. rzadko: reprezentant klasycyzmu warszawskiego

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) autor dzieł zaliczanych do klasyki

(1.2) przedstawiciel klasycyzmu

Wiktionary

- Klasyk (kolarstwo) – rodzaj szosowego wyścigu kolarskiego
  - Pomorski klasyk – wyścig kolarski, organizowany w latach 2003–2010 na Kaszubach
- Klasyk (album) – album zespołu Bez Cenzury

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) To mógł być Bach, Mozart lub inny klasyk. Tylko on wiedział, co gra.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasyka ż.

przym. klasyczny, klasycystyczny

przysł. klasycznie

Wiktionary

# klasyka

ogół dzieł uważanych za podstawowe, reprezentatywne i najcenniejsze w literaturze i sztuce

SJP.pl

# klasztor

1. zgromadzenie religijne lub świeckie skupiające osoby związane ślubami, przestrzegające określonych reguł; zakon;
2. budynek, zespół budynków będących miejscem zamieszkania zakonników lub zakonnic; * forma dopełniacza l.poj. "klasztora" możliwa tylko w przysłowiu "Dłużej klasztora niż przeora." - dłużej istnieje jakieś dzieło niż osoby, które je tworzyły

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości lub części miejscowości w Polsce;

Wiktionary

Klasztor (cz. klášter, z niem. Kloster, od łac. claustrum – miejsce zamknięte) – budynek lub zespół budynków, w którym mieszkają wspólnoty religijne zakonników albo zakonnic. Klasztory są znane przede wszystkim z chrześcijaństwa i buddyzmu, choć występują lub występowały także w hinduizmie, dżinizmie, islamie i judaizmie.

Nazwą tą określa się często sam zakon czy zgromadzenie zakonne.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Kaplicę przydrożną w Klasztorze pomalowali gospodarze.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasztor mrz., klasztorzanin mos., klasztorzanka ż.

przym. klasztorny

Wiktionary

# klasztorek

zdrobnienie od: klasztor

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: klasztor

Wiktionary

Klasztorek (do 31 grudnia 2002 Klasztorne, niem. Klösterchen) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Gardeja, na wąskim przesmyku lądowym pomiędzy jeziorami Klasztornym i Leśnym.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego. 1 stycznia 2003 nastąpiła zmiana nazwy z Klasztorne na Klasztorek.

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) Służebniczki mają w Wiśle mały klasztorek.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasztor m., Klasztorówka ż.

przym. klasztorny, wokółklasztorny, przyklasztorny, podklasztorny

przysł. klasztornie

Wiktionary

# klasztornie

przysłówek

(1.1) w sposób właściwy dla klasztoru

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Cyprjan Fałn zasnął o przedszarzeniu świtowym — co w porze wczesno wiosennej, w mieście, w murach wysokich i klasztornie grubych ma swoje znaczenie, wymowę dotkliwą; to nie przelewki dla organizmu nerwicami smaganego.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klasztor mrz., klasztorek mrz.

przym. klasztorny

Wiktionary

# klasztorny

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z klasztorem, dotyczący klasztoru

przymiotnik dzierżawczy

(2.1) należący do klasztoru, będący jego własnością

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Braciszek, oprowadzając nas po konwencie, mówił sporo o życiu klasztornym.

(2.1) Na gruszach w klasztornym ogrodzie pojawiły się pąki kwiatów.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klaˈʃtɔrnɨ, AS: klaštorny

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Klasztor mrz., klasztor mrz., klasztorek mrz., Klasztorówka ż.

przym. wokółklasztorny, przyklasztorny, podklasztorny

przysł. klasztornie

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) (2.1) zakonny

Wiktionary

# klasztorzanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Klasztoru

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Klasztorzanie wybrali nowego sołtysa.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Klasztor mrz.

:: fż. klasztorzanka ż.

Wiktionary

# klasztorzanka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Klasztoru

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Na przystanku stały dwie klasztorzanki.

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. Klasztor mrz.

:: fm. klasztorzanin mos.

Wiktionary

# klata

1. zgrubienie od: klatka (zwykle w odniesieniu do klatki piersiowej, czasem także pomieszczenia);
2. w gwarze uczniowskiej: klasa, sala lekcyjna

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zgrub. od: klatka

(1.2) pot. klatka piersiowa

Wiktionary

- Henryk Klata – poseł I kadencji na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
- Jan Klata (ur. 1973) – polski reżyser teatralny i dramaturg
- Katarzyna Klata – polska łuczniczka, brązowa medalistka Igrzysk Olimpijskich w Atlancie w 1996 roku
- Wojciech Klata (ur. 1976) – polski aktor filmowy i telewizyjny

Wikipedia

#### Przykłady

(1.2) Dziś będę pakować na bice i klatę.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklata, AS: klata

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klatka ż., klateczka ż.

przym. klatkowy, poklatkowy

Wiktionary

# klateczka

zdrobnienie od: klatka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: klatka

Wiktionary

Augustynka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Nurzec-Stacja.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Obejmuje dawne miejscowości Dąbrowa i Klateczka.

Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii św. Dymitra w Żerczycach, a wierni kościoła rzymskokatolickiego do parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Nurcu-Stacji.

Wikipedia

#### Wymowa:

IPA: klaˈtɛt͡ʃka, AS: klatečka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klata ż., klatka ż.

Wiktionary

# klątewny

→ klątwa

SJP.pl

#### Patrz:

klątwa

# klatka

1. pomieszczenie o ścianach z prętów;
2. małe i ciasne pomieszczenie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

(1.2) przen. pot. małe pomieszczenie

(1.3) fot. film. pojedynczy, nieruchomy obraz na kliszy

(1.4) zob. klatka schodowa.

(1.5) zob. klatka piersiowa.

Wiktionary

## Miejscowości i ich części w Polsce

Wg TERYT jest ich 3, w tym 2 podstawowe

- Klatka – wieś w woj. łódzkim, w pow. wieruszowskim, w gminie Wieruszów
- Klatka – kolonia wsi Holiki w woj. podlaskim, w pow. sokólskim, w gminie Sidra
- Klatka – osada w woj. wielkopolskim, w pow. krotoszyńskim, w gminie Koźmin Wielkopolski

Wikipedia

#### Przykłady

(1.1) W tej chwili zaszczebiotała u okna para kanarków w klatce, której wczoraj nie spostrzegłam.

(1.2) Dziecko, jakiego ty chłopa wybrałaś, że trzyma cię w takiej klatce?

(1.3) Taśma zaklinowała się w projektorze, zaczęła topić i trzeba było wyciąć parę klatek.

(1.4) Na klatce minąłem sąsiadkę z czwartego piętra.

(1.5) Nagle poczułem dziwne kłucie w klatce.

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: ˈklatka, AS: klatka

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klatkowiec mrz., klatkowanie n.

:: zdrobn. klateczka ż.

:: zgrub. klata ż.

czas. klecić ndk., klatkować ndk.

przym. klatkowy, wewnątrzklatkowy, klatkowaty, poklatkowy

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk|klotka.; daw. kleć

(1.2) klitka

(1.5) klata, tors

Wiktionary

# klatkaż

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) środ. film. liczba klatek na sekundę

Wiktionary

# klatkować

czasownik

(1.1) inform. pot. wyświetlać obraz na ekranie w sposób umożliwiający rozróżnienie poszczególnych klatek

(1.2) techn. montować lub demontować segmenty (klatki) wieży żurawia budowlanego w celu zmiany jego wysokości

Wiktionary

#### Wymowa:

IPA: klatˈkɔvat͡ɕ, AS: klatkovać

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klatka ż., klatkowanie n.

Wiktionary

#### Synonimy:

(1.1) przycinać, spowalniać, zwalniać

Wiktionary

# klatkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|klatkować.

Wiktionary

#### Powiązane:

czas. klatkować ndk.

rzecz. klatka ż.

Wiktionary

# klatkowaty

przypominający wyglądem klatkę; poprzegradzany

SJP.pl

# klatkowiec

typ wielopiętrowego budynku wielorodzinnego z ciągiem klatek schodowych

SJP.pl

We współczesnej typologii architektury mieszkaniowej określa się następujące typy, w zależności od przestrzennego usytuowania mieszkań:

Wikipedia

# klatkowo

→ klatkowy

SJP.pl

#### Patrz:

klatkowy

# klatkowy

przymiotnik od: klatka

SJP.pl

przymiotnik

(1.1) dotyczący klatki, odbywający się w klatce

Wiktionary

#### Przykłady

(1.1) Jesteśmy wprowadzani w błąd. Większość jaj w Polsce powstaje w chowie klatkowym – ok. 91 proc..

Wiktionary

#### Powiązane:

rzecz. klatka ż., klata ż.

Wiktionary

# klatrat

związek inkluzyjny, w którym jeden ze składników został uwięziony w "klatce" sieci krystalicznej drugiego składnika, np. gaz szlachetny w hydrochinonie

SJP.pl

Klatrat (kompleks klatratowy, związek klatratowy, sieć typu gość-gospodarz) – struktura nadcząsteczkowa, w której występuje regularna sieć krystaliczna jednego związku chemicznego, w lukach której nieregularnie rozmieszczone są cząsteczki innej substancji.

Wikipedia

# klatratowy

→ klatrat

SJP.pl

#### Patrz:

klatrat

# klatraty

związek inkluzyjny, w którym jeden ze składników został uwięziony w "klatce" sieci krystalicznej drugiego składnika, np. gaz szlachetny w hydrochinonie

SJP.pl

Klatrat (kompleks klatratowy, związek klatratowy, sieć typu gość-gospodarz) – struktura nadcząsteczkowa, w której występuje regularna sieć krystaliczna jednego związku chemicznego, w lukach której nieregularnie rozmieszczone są cząsteczki innej substancji.

Wikipedia