Św.

1. skrót od: świa­dek (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz);
2. skrót od: świę­ty (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = rel. świę­ty, świę­ta

 (1.2) = praw. świa­dek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śwarny

gwa­ro­wo:
1. ele­ganc­ki, szy­kow­ny;
2. pię­kny, ładny, zgrab­ny;
3. szyb­ki, zręcz­ny, zwin­ny;
4. rześ­ki, dziar­ski, żwawy


Źródła:

SJP.pl

Świadczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|świad­czyć.

 (1.2) urz. zo­bo­wią­za­nie prze­ka­zy­wa­nia lub wy­ko­ny­wa­nia cze­goś na czy­jąś rzecz

 (1.3) praw. za­cho­wa­nie się dłuż­ni­ka zgod­ne z zo­bo­wią­za­niem


Świad­cze­nie – za­cho­wa­nie się dłuż­ni­ka zgod­ne z tre­ścią zo­bo­wią­za­nia za­dość­czy­nią­ce god­ne­mu ochro­ny in­te­re­so­wi wie­rzy­cie­la.

Świad­cze­nie może po­le­gać na dzia­ła­niu (czyn­ność fak­tycz­na lub praw­na) lub na za­nie­cha­niu.

Tra­dy­cyj­nie w pi­śmien­nict­wie praw­ni­czym przyj­mu­je się, że świad­cze­nie może po­le­gać na:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świadczeniobiorca

osoba po­bie­ra­ją­ca świad­cze­nia pie­nięż­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ko­rzy­sta­ją­cy ze świad­cze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świadczeniodawca

pod­miot udzie­la­ją­cy świad­czeń na pod­sta­wie pi­sem­nej umowy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) udzie­la­ją­cy świad­cze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świadczeniowy

→ świad­cze­nie


Patrz:świadczenie

Źródła:

SJP.pl

Świadczyni

1. ko­bie­ta po­wo­ła­na przez sąd do zło­że­nia zez­nań w ja­kiejś spra­wy;
2. ko­bie­ta pot­wier­dza­ją­ca pod­pi­sem jakiś akt praw­ny;
3. ko­bie­ta obec­na przy czymś i mo­gą­ca opo­wie­dzieć o tym


Źródła:

SJP.pl

Świadczyć

cza­sow­nik

 (1.1) wy­ko­ny­wać dla kogoś pewną czyn­ność

 (1.2) być do­wo­dem


Źródła:

Wiktionary

Świadectwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) do­ku­ment urzę­do­wo poś­wiad­cza­ją­cy umie­jęt­no­ści, wie­dzę, okre­ślo­ne zda­rze­nie

 (1.2) opo­wieść świad­ka okre­ślo­nych wy­da­rzeń


Świa­dect­wo (także: "cer­ty­fi­kat", "dy­plom", "zaś­wiad­cze­nie", "akt") – zwy­kle ofi­cjal­ny do­ku­ment poś­wiad­cza­ją­cy jakiś fakt lub fakty. Na przy­kład akt uro­dze­nia lub śmier­ci stwier­dza pod­sta­wo­we dane do­ty­czą­ce fak­tów, że dana osoba uro­dzi­ła się, żyje lub zmar­ła (zwy­kle za­wie­ra też dane o dacie i miej­scu uro­dze­nia lub śmier­ci, oby­wa­tel­stwie itp.).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świadek

szcząt­ko­we wznie­sie­nie te­re­nu; osta­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która wi­dzia­ła coś na włas­ne oczy

 (1.2) przen. po­dob­nie jak świa­dek (1.1), ale rów­nież w od­nie­sie­niu do rze­czy

 (1.3) praw. osoba zez­na­ją­ca pod­czas pro­ce­su są­do­we­go;

 (1.4) rel. osoba obec­na pod­czas aktu re­li­gij­ne­go (np. chrztu, bierz­mo­wa­nia, mał­żeń­stwa) i pot­wier­dza­ją­ca jego za­ist­nie­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) geol. osta­niec


Świa­dek – w pra­wie for­mal­nym osoba po­wo­ła­na przez organ pro­wa­dzą­cy po­stę­po­wa­nie są­do­we albo po­stę­po­wa­nie ad­mi­ni­stra­cyj­ne do zło­że­nia zez­nań. Zez­na­nia świad­ka sta­no­wią dowód w po­stę­po­wa­niu. Świad­kiem może zo­stać osoba, która zo­sta­ła ofia­rą prze­stęp­stwa lub na­ru­sze­nia prze­pi­sów prawa, była na­ocz­nym świad­kiem prze­stęp­stwa bądź sły­sza­ła coś w spra­wie do­ty­czą­cej da­ne­go na­ru­sze­nia prze­pi­sów prawa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świadkini

→ świa­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która wi­dzia­ła coś na włas­ne oczy

 (1.2) przen. po­dob­nie jak świad­ki­ni (1.1), ale rów­nież w od­nie­sie­niu do rze­czy

 (1.3) praw. ko­bie­ta zez­na­ją­ca pod­czas pro­ce­su są­do­we­go


Patrz:świadek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świadkowa

→ świa­dek


Patrz:świadek

Źródła:

SJP.pl

Świadkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|świad­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Świadkować

cza­sow­nik

 (1.1) być u kogoś za świad­ka (na ślu­bie, w są­dzie)


Źródła:

Wiktionary

Świadom

przy­miot­nik

 (1.1) książk. zda­ją­cy sobie z cze­goś spra­wę


Źródła:

Wiktionary

Świadomie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób prze­my­śla­ny, za­pla­no­wa­ny; ce­lo­wo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) stpol. świa­do­mość


Źródła:

Wiktionary

Świadomiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: świa­do­mie


Źródła:

SJP.pl

Świadomościowy

→ świa­do­mość


Patrz:świadomość

Źródła:

SJP.pl

Świadomość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zda­wa­nie sobie spra­wy z cze­goś;

 (1.2) wie­dza o ist­nie­niu sa­me­go sie­bie

 (1.3) po­sia­da­nie świa­ta wew­nętrz­ne­go z qu­a­lia­mi, z któ­rych niek­tó­re mogą być war­to­ścio­wa­ne jako cier­pie­nie – przy­jem­ność

 (1.4) stan przy­tom­no­ści


Świa­do­mość – pod­sta­wo­wy i fun­da­men­tal­ny stan psy­chicz­ny, w któ­rym jed­nost­ka zdaje sobie spra­wę ze zja­wisk wew­nętrz­nych, ta­kich jak włas­ne pro­ce­sy my­ślo­we oraz zja­wisk za­cho­dzą­cych w śro­do­wi­sku zew­nętrz­nym i jest w sta­nie re­a­go­wać na nie (so­ma­tycz­nie lub au­to­no­micz­nie).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świadomy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma świa­do­mość cze­goś, uz­my­sła­wia sobie coś, zdaje sobie spra­wę z cze­goś

 (1.2) ma­ją­cy ro­zbu­do­wa­ną świa­do­mość; uś­wia­do­mio­ny

 (1.3) taki, który jest re­zul­ta­tem ce­lo­we­go, za­mie­rzo­ne­go dzia­ła­nia


Źródła:

Wiktionary

Świat

1. kula ziem­ska;
2. da­le­kie stro­ny;
3. lu­dzie po­łą­cze­ni wspól­no­tą zajęć;
4. prze­strzeń, w któ­rej ktoś żyje;
5. za­miesz­ka­na pla­ne­ta, część globu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cała Zie­mia

 (1.2) przen. pla­ne­ta

 (1.3) prze­strzeń, w któ­rej się żyje


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świat.

skrót od: świa­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Światek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. żart. zam­knię­ty krąg osób zwią­za­nych wspól­ny­mi in­te­re­sa­mi


Źródła:

Wiktionary

Światełeczko

zdrob­nie­nie od: świa­teł­ko


Źródła:

SJP.pl

Światełka

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) elektr. po­łą­czo­ne w sze­reg punk­ty oś­wiet­le­nio­we

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: świa­teł­ko


Źródła:

Wiktionary

Światełko

zdrob­nie­nie od: świa­tło


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: świa­tło

 (1.2) drob­ne źró­dło świa­tła


Świa­teł­ko – cza­so­pis­mo dla dzie­ci nie­wi­do­mych i nie­do­wi­dzą­cych wy­da­wa­ne w War­sza­wie przez Pol­ski Zwią­zek Nie­wi­do­mych. Uka­zu­je się w dwóch wer­sjach: w ję­zy­ku Bra­il­le’a jako dwu­ty­god­nik i w wer­sji czar­no­dru­ko­wej (druk po­więk­szo­ny) jako mie­sięcz­nik. Skie­ro­wa­ne jest do dzie­ci w wieku gim­naz­jal­nym. Pre­nu­me­ra­ta cza­so­pis­ma jest bez­płat­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Światełkowy

→ świa­teł­ko


Patrz:światełko

Źródła:

SJP.pl

Światlej

dawny sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: świa­tło (jasno, zro­zu­mia­le)


Źródła:

SJP.pl

Światlejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: świa­tły; bar­dziej świa­tły


Źródła:

SJP.pl

Światopogląd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ze­spół po­glą­dów, sądów, prze­ko­nań danej osoby na temat ota­cza­ją­ce­go świa­ta czer­pa­nych z roz­ma­i­tych dzie­dzin kul­tu­ry, ma­ją­cy wpływ na jego za­cho­wa­nie;


Świa­to­po­gląd – względ­nie stały ze­spół prze­ko­nań i opi­nii (czę­sto war­to­ściu­ją­cych) na temat ota­cza­ją­ce­go świa­ta, czer­pa­nych z roz­ma­i­tych dzie­dzin kul­tu­ry, głów­nie z nauki, sztu­ki, re­li­gii i fi­lo­zo­fii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Światopoglądowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy świa­to­po­glą­du


Źródła:

Wiktionary

Światosław

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Światotwórczy

two­rzą­cy świat


Źródła:

SJP.pl

Światować

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry. żyć razem


Źródła:

Wiktionary

Światowid

mi­to­lo­gia sło­wiań­ska: bóg wojny i uro­dza­ju Ru­gian (Sło­wian po­łab­skich), od­po­wied­nik wielu in­nych bogów m.in. Pe­ru­na i Ru­gie­wi­ta; Swan­te­wit, Świę­to­wit


Źródła:

SJP.pl

Światowidowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Świa­to­wi­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Światowiec

książ­ko­wo: czło­wiek obyty w to­wa­rzy­stwie, umie­ją­cy się od­po­wied­nio za­cho­wać w każ­dej sy­tu­a­cji; sa­lo­no­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek wy­ro­bio­ny to­wa­rzy­sko


Świa­to­wiec – pro­gram o te­ma­ty­ce po­dróż­ni­czej emi­to­wa­ny od 5 maja 2007 roku na an­te­nie TVP Info, pro­du­ko­wa­ny przez TVP Kra­ków i pro­wa­dzo­ny przez Elż­bie­tę Li­sow­ską i jej męża An­drze­ja. W pro­gra­mie au­to­rzy od­wie­dza­ją różne eg­zo­tycz­ne za­kąt­ki na­sze­go globu, za­rów­no te znane, jak i mniej po­pu­lar­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Światowit

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Światowstręt

żar­to­bli­wie: nie­chęć do ota­cza­ją­cej czło­wie­ka rze­czy­wi­sto­ści


Źródła:

SJP.pl

Światowy

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do ca­łe­go świa­ta

 (1.2) przen. o oso­bie: obyty w świe­cie, umie­ją­cy się za­cho­wać


Źródła:

Wiktionary

Światozar

dawne imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rzad. imię|pol­ski|m.


Świa­to­zar – imię mę­skie o sło­wiań­skim po­cho­dze­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Światpol

zwią­zek ut­wo­rzo­ny latem 1934 roku na II Świa­to­wym Zjeź­dzie Po­la­ków z Za­gra­ni­cy w War­sza­wie; Świa­to­wy Zwią­zek Po­la­ków z Za­gra­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Światówka

1. daw­niej: pieśń świec­ka;
2. ro­dzaj ro­ślin jed­no­li­ścien­nych z ro­dzi­ny szpa­ra­go­wa­tych; Velt­he­i­mia


Źródła:

SJP.pl

Światła

po­tocz­nie: miej­sce na skrzy­żo­wa­niu ulic, które oz­na­czo­ne jest świa­tła­mi sy­gna­li­za­cyj­ny­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. mot. miej­sce oz­na­czo­ne świa­tła­mi sy­gna­li­za­cyj­ny­mi na skrzy­żo­wa­niu ulic lub dróg bądź sy­gna­li­zu­ją­ce przej­ścia dla pie­szych

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: świa­tło


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Światło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fiz. pro­mie­nio­wa­nie elek­tro­ma­gne­tycz­ne w za­kre­sie od­bie­ra­nym przez oko;

 (1.2) przed­miot bę­dą­cy źró­dłem świa­tła (1.1)

 (1.3) przen. o oso­bie bę­dą­cej po­cie­chą w życiu

 (1.4) wew­nętrz­na prze­strzeń prze­wo­dów

 (1.5) pot. lm. sy­gna­li­za­cja ulicz­na

 (1.6) druk. pusta prze­strzeń po­mię­dzy pa­ra­mi zna­ków, li­nia­mi tek­stu i in­ny­mi ele­men­ta­mi druku

 (1.7) sport. tylna część bram­ki, rów­no­le­gła do tyl­nej linii bo­i­ska

 (1.8) pot. ener­gia elek­trycz­na


Świa­tło – ter­min ten ma inne zna­cze­nie po­tocz­ne i w nauce.

Po­tocz­nie na­zy­wa się tak wi­dzial­ną część pro­mie­nio­wa­nia elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go, czyli pro­mie­nio­wa­nie wi­dzial­ne od­bie­ra­ne przez siat­ków­kę oka ludz­kie­go. Pre­cy­zyj­ne usta­le­nie za­kre­su dłu­go­ści fal elek­tro­ma­gne­tycz­nych nie jest tutaj moż­li­we, gdyż wzrok każ­de­go czło­wie­ka cha­rak­te­ry­zu­je się nieco inną wraż­li­wo­ścią – stąd za naj­szer­szy prze­dział przyj­mu­je się 380-780 nm, choć czę­sto po­da­je się mniej­sze za­kre­sy (szcze­gól­nie od stro­ny fal dłuż­szych), aż do 400–700 nm.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Światłochron

1. osło­na prze­ciw­sło­necz­na uży­wa­na w fo­to­gra­fi­ce;
2. daw­niej: aba­żur


Źródła:

SJP.pl

Światłochłonny

po­chła­nia­ją­cy pro­mie­nie świetl­ne


Źródła:

SJP.pl

Światłocieniowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze świa­tło­cie­niem


Źródła:

Wiktionary

Światłocień

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. tech­ni­ka ma­lar­ska po­le­ga­ją­ca na róż­ni­co­wa­niu na­tę­że­nia świa­tła i ek­spo­no­wa­niu jego kon­tra­stów;

 (1.2) szt. efekt za­sto­so­wa­nia świa­tło­cie­nia (1.1), ro­zło­że­nie świa­tła i cie­nia na obra­zie

 (1.3) przen. nie­jas­ność, brak wy­ra­zi­sto­ści


Świa­tło­cień (cza­sa­mi na­zy­wa­ny także chia­ro­scu­ro) – tech­ni­ka ma­lar­stwa po­le­ga­ją­ca na róż­ni­co­wa­niu na­tę­że­nia świa­tła i ek­spo­no­wa­niu jego kon­tra­stów. Ar­ty­sta ope­ru­ją­cy tą tech­ni­ką zwra­ca uwagę na war­to­ści ma­lar­skie oś­wiet­le­nia po­szcze­gól­nych ele­men­tów swo­jej kom­po­zy­cji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Światłoczułość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest świa­tło­czu­łe

 (1.2) fot. miara czu­ło­ści ma­te­ria­łu na świa­tło;


Świa­tło­czu­łość, "S" – wiel­kość od­wrot­nie pro­por­cjo­nal­na do naś­wiet­la­nia "H" okre­śla­ją­ca sto­pień re­a­go­wa­nia fo­to­gra­ficz­nych ma­te­ria­łów świa­tło­czu­łych na świa­tło, po­tocz­nie zwana czu­ło­ścią. Dzię­ki naś­wiet­la­niu na wy­wo­ła­nej war­stwie fo­to­gra­ficz­nej pow­sta­je efekt okre­ślo­ny przez kry­te­rium czu­ło­ści. Zna­jo­mość świa­tło­czu­ło­ści umoż­li­wia okre­śle­nie pra­wi­dło­wej ek­spo­zy­cji ma­te­ria­łów fo­to­gra­ficz­nych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Światłoczuły

re­a­gu­ją­cy na świa­tło


przy­miot­nik

 (1.1) wraż­li­wy na świa­tło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Światłodruk

tech­ni­ka druku pła­skie­go; od­bit­ka wy­ko­na­na tą tech­ni­ką; fo­to­ty­po­gra­fia, fo­to­druk, he­lio­gra­fia, fo­to­ty­pia


Świa­tło­druk (fo­to­ty­pia, col­lo­ty­pia, ko­lo­ty­pia lub al­ber­to­ty­pia) – tech­ni­ka druku pła­skie­go nie wy­ko­rzy­stu­ją­ca ra­stra. Forma świa­tło­dru­ko­wa wy­ko­na­na jest z że­la­ty­ny. Że­la­ty­nę uczu­lo­ną dwu­chro­mia­nem po­ta­su wy­le­wa­no na taflę szkła lu­strza­ne­go lub płytę me­ta­lo­wą. Tak przy­go­to­wa­ną formę dru­ko­wą naś­wiet­la­no przez ne­ga­tyw lam­pa­mi łu­ko­wy­mi lub świa­tłem sło­necz­nym. Była ona bar­dzo de­li­kat­na i nietr­wa­ła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Światłolecznictwo

le­cze­nie za po­mo­cą pro­mie­ni sło­necz­nych lub ze sztucz­nych źró­deł świa­tła; fo­to­te­ra­pia, świa­tło­te­ra­pia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. dział fi­zy­ko­te­ra­pii obej­mu­ją­cy le­cze­nie pod­czer­wie­nią, świa­tłem wi­dzial­nym i nad­fio­le­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Światłolubny

o ro­śli­nach: ros­ną­cy, naj­le­piej roz­wi­ja­ją­cy się w miej­scach do­brze oś­wiet­lo­nych (np. krzew świa­tło­lub­ny)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. wy­ma­ga­ją­cy do pra­wi­dło­we­go roz­wo­ju peł­ne­go oś­wiet­le­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Światłomierz

mier­nik na­tę­że­nia oś­wiet­le­nia, sto­so­wa­ny w przy­rzą­dach re­je­stru­ją­cych obra­zy, ta­kich jak ka­me­ry, apa­ra­ty fo­to­gra­ficz­ne, za­rów­no ana­lo­go­we, jak i cy­fro­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. przy­rząd do po­mia­ru na­tę­że­nia świa­tła;


Świa­tło­mierz – ro­dzaj fo­to­me­tru sto­so­wa­ny w fo­to­gra­fii. Służy do po­mia­ru na­tę­że­nia świa­tła (pa­da­ją­ce­go lub od­bi­te­go), umoż­li­wia­jąc do­bra­nie pra­wi­dło­wych pa­ra­me­trów ek­spo­zy­cji ma­te­ria­łu świa­tło­czu­łe­go.

Po­mia­ru na­tę­że­nia oś­wiet­le­nia mo­że­my do­ko­nać po­przez po­miar świa­tła pa­da­ją­ce­go na obiekt, który za­mie­rza­my sfo­to­gra­fo­wać lub po­przez po­miar świa­tła od­bi­te­go od ta­kie­go obiek­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Światłonośny

umoż­li­wia­ją­cy prze­no­sze­nie świa­tła


Źródła:

SJP.pl

Światłoodporny

nie­wraż­li­wy na świa­tło


Źródła:

SJP.pl

Światłoterapia

le­cze­nie za po­mo­cą pro­mie­ni sło­necz­nych lub ze sztucz­nych źró­deł świa­tła; świa­tło­lecz­nict­wo, fo­to­te­ra­pia


Źródła:

SJP.pl

Światłowodowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze świa­tło­wo­dem; prze­sy­ła­ny przez świa­tło­wód, wy­ko­rzy­stu­ją­cy prze­sył świa­tło­wo­dem


Źródła:

Wiktionary

Światłowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Światłowstręt

cho­ro­bli­wa nad­wraż­li­wość oka na świa­tło; fo­to­fo­bia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. prze­wraż­li­wie­nie oczu na świa­tło spo­wo­do­wa­ne po­draż­nie­niem lub scho­rze­niem oczu (spo­jó­wek, tę­czó­wek);


Świa­tłow­stręt, fo­to­fo­bia – objaw cho­ro­bo­wy po­le­ga­ją­cy na od­czu­wa­niu dy­skom­for­tu lub bólu pod­czas ek­spo­zy­cji oczu na świa­tło.

Świa­tłow­stręt może być ob­ja­wem wielu za­bu­rzeń, m.in. za­pa­leń niek­tó­rych czę­ści oka (ciała szkli­ste­go, na­czy­niów­ki, ro­gów­ki), cho­rób nerwu wzro­ko­we­go (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Światłowód

przez­ro­czy­sta struk­tu­ra z włó­kna szkla­ne­go, wy­ko­rzy­sty­wa­na do prze­sy­ła­nia świa­tła jako no­śni­ka in­for­ma­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. włó­kno, w któ­rym na­stę­pu­je pro­pa­ga­cja świa­tła; fa­lo­wód dla świa­tła;


Świa­tło­wód – przez­ro­czy­sta zam­knię­ta struk­tu­ra z włó­kna szkla­ne­go wy­ko­rzy­sty­wa­na do pro­pa­ga­cji świa­tła jako no­śni­ka in­for­ma­cji. Świa­tło­wo­dy są także uży­wa­ne w ce­lach me­dycz­nych, na przy­kład w tech­ni­ce en­do­sko­po­wej, de­ko­ra­cyj­nych, w te­le­ko­mu­ni­ka­cji, te­le­wiz­ji ka­blo­wej, tech­ni­ce la­se­ro­wej, op­to­e­lek­tro­ni­ce i jako skład­ni­ki zin­te­gro­wa­nych ukła­dów op­tycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Światłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co świa­tłe


Świa­tłość (na­tę­że­nie stru­mie­nia źró­dła świa­tła) – w fo­to­me­trii, wiel­kość cha­rak­te­ry­zu­ją­ca wi­zu­al­ną jas­ność źró­dła świa­tła. Świa­tłość jest pod­sta­wo­wą wiel­ko­ścią w fo­to­me­trii wi­zu­al­nej. Jed­nost­ką świa­tło­ści jest kan­de­la, która na­le­ży do jed­no­stek pod­sta­wo­wych ukła­du jed­no­stek SI.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Światłożądny

ros­ną­cy naj­le­piej w miej­scach do­brze na­sło­necz­nio­nych; świa­tło­lub­ny


Źródła:

SJP.pl

Światły

1. ce­chu­ją­cy się roz­le­głą wie­dzą i dużym doś­wiad­cze­niem ży­cio­wym;
2. świad­czą­cy o czy­jejś roz­le­głej wie­dzy i dużym doś­wiad­cze­niu ży­cio­wym;
3. daw­niej: widny, jasny, do­brze oś­wiet­lo­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­róż­nia­ją­cy się po­sia­da­ną wie­dzą i doś­wiad­cze­niem

 (1.2) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla osoby po­sia­da­ją­cej wie­dzę i doś­wiad­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Światłówka

świa­tłów­ka na­ziem­ni­ca - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny sów­ko­wa­tych


Świa­tłów­ka ("Ca­ra­dri­na") – ro­dzaj mo­ty­li z ro­dzi­ny sów­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny Noc­tu­i­nae.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świbka

ro­dzaj ro­ślin z rzędu ża­bień­cow­ców, wy­stę­pu­ją­cych nie­mal na całym świe­cie


Świb­ka ("Tri­glo­chin") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny świb­ko­wa­tych ("Jun­ca­gi­na­ce­ae" Rich.), obej­mu­ją­cy 26 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych nie­mal na całym świe­cie, z czego dwa w Pol­sce: świb­ka błot­na i świb­ka mor­ska.

Nazwa na­u­ko­wa ro­dza­ju po­cho­dzi od grec­kich słów τρεῖς ("treis" – trzy) i γλωχίν ("glo­chin" – szpic) i od­no­si się do kształ­tu owo­ców tych ro­ślin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świbkowate

ro­dzi­na ro­ślin ziel­nych z klasy jed­no­li­ścien­nych, ros­ną­cych w miej­scach wil­got­nych, pod­mo­kłych, a także w zbior­ni­kach wod­nych


Świb­ko­wa­te ("Jun­ca­gi­na­ce­ae" Rich.) – ro­dzi­na kos­mo­po­li­tycz­nych ro­ślin ziel­nych, na­le­żą­ca do rzędu ża­bień­cow­ców ("Alis­ma­ta­les"), obej­mu­ją­ca trzy lub czte­ry ro­dza­je z ok. 35–43 ga­tun­ka­mi. Ro­śli­ny spo­ty­ka­ne są na obu pół­ku­lach głów­nie na wy­brze­żach i w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go chłod­ne­go, rzad­ko w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świbkowaty

o ce­chach świb­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Świca

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na Ukra­i­nie, w Kar­pa­tach Wschod­nich, prawy do­pływ Dnie­stru;


Świca ( Свіча, "Swi­cza") – rzeka na Ukra­i­nie, w Kar­pa­tach Wschod­nich, prawy do­pływ Dnie­stru.

Ma dłu­gość 107 km i po­wierzch­nię do­rze­cza 1493 km². Ma źró­dła w Gor­ga­nach w ob­wo­dzie iwa­no­fran­kiw­skim na wy­so­ko­ści 1200 m nad po­zio­mem morza (pod szczy­tem "Kruh­ła Młaka"). Naj­więk­szy­mi do­pły­wa­mi są Mi­zuń­ka, Sukil i Łu­żan­ka. Wpły­wa do Dnie­stru po­ni­żej Żu­raw­na. Bar­dzo czy­sta rzeka, po­nie­waż omija więk­sze mia­sta[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świda

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świder

na­rzę­dzie ura­bia­ją­ce skałę uży­wa­ne w wiert­nict­wie; ostat­ni ele­ment prze­wo­du wiert­ni­cze­go, bę­dą­cy naj­waż­niej­szym na­rzę­dziem przy wier­ce­niu ot­wo­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie do wier­ce­nia ot­wo­rów w twar­dych na­wierzch­niach (np. w ska­łach);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świderek

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od świ­der

 (1.2) mały świ­der

 (1.3) spoż. zob. świ­der­ki.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. pot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Me­la­no­i­des tu­ber­cu­la­ta|ref=tak., mały śli­mak wodny z ro­dza­ju Me­la­no­i­des


Świ­de­rek – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie au­gu­stow­skim, w gmi­nie Au­gu­stów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świdergał

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świderki

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) spoż. ro­dzaj ma­ka­ro­nu o kształ­cie sprę­ży­nek

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­rze­czo­wy.

 (2.1) M., B., i W. lm. od: świ­de­rek


Świ­der­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie łu­kow­skim, w gmi­nie Woj­ciesz­ków. Obok miej­sco­wo­ści prze­pły­wa By­strzy­ca, nie­wiel­ka rzeka do­rze­cza Wisły.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świderkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem świ­de­rek


Źródła:

SJP.pl

Świderkowy

→ świ­de­rek


Patrz:świderek

Źródła:

SJP.pl

Świdermajer

1. styl ar­chi­tek­to­nicz­ny cha­rak­te­ry­stycz­ny dla pod­war­szaw­skich domów let­ni­sko­wych; styl nadś­wi­drzań­ski;
2. dom zbu­do­wa­ny w takim stylu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. styl drew­nia­nej ar­chi­tek­tu­ry let­ni­sko­wej pow­sta­ją­cej na prze­ło­mie XIX i XX w. w Pol­sce, pod War­sza­wą;

 (1.2) ar­chit. pot. bu­dy­nek w stylu świ­der­ma­jer (1.1)


Świ­der­ma­jer, styl nadś­wi­drzań­ski – nazwa drew­nia­nej ar­chi­tek­tu­ry let­ni­sko­wej pow­sta­ją­cej na prze­ło­mie XIX i XX wieku na po­łud­nio­wy wschód od War­sza­wy, wzdłuż Drogi Że­laz­nej Nad­wi­ślań­skiej (Kolei Nad­wi­ślań­skiej) na tzw. linii ot­woc­kiej w let­ni­skach: Anin, Mię­dzy­le­sie, Ra­dość, Zbój­na Góra, Mie­dze­szyn, Fa­le­ni­ca, Emi­lia­nów, Mi­cha­lin, Jó­ze­fów, Świ­der (Let­ni­ska Fa­le­nic­kie) oraz w Ot­woc­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świderski

1. przy­miot­nik od: Świ­der (wieś, re­zer­wat lub dziel­ni­ca)
2. przy­miot­nik od: Świ­dry


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Świ­drem, do­ty­czą­cy Świ­dra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świdnica

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce;
3. wieś na Ukra­i­nie;
4. do­pływ Ko­strzy­nia;
5. do­pływ So­łot­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim;


Świd­ni­ca ( Svid­ni­ca, Schwe­id­nitz, Svídnice) – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu świd­nic­kie­go oraz gminy wiej­skiej Świd­ni­ca. Mia­sto leży hi­sto­rycz­nie na Dol­nym Ślą­sku, na Przed­gó­rzu Su­dec­kim, nad rzeką By­strzy­cą. Świd­ni­ca wcho­dzi w skład aglo­me­ra­cji wał­brzy­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świdnicki

→ Świd­ni­ca, → Świd­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Świd­ni­ka lub Świd­ni­cy


Patrz:Świdnica, → Świdnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świdniczanin

1. miesz­ka­niec Świd­ni­cy;
2. miesz­ka­niec Świd­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Świd­ni­cy lub Świd­ni­ka

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca ze Świd­ni­cy lub Świd­ni­ka, uro­dzo­na w Świd­ni­cy lub Świd­ni­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świdniczanka

1. miesz­kan­ka Świd­ni­cy;
2. miesz­kan­ka Świd­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Świd­ni­cy lub Świd­ni­ka

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca ze Świd­ni­cy lub Świd­ni­ka, uro­dzo­na w Świd­ni­cy lub Świd­ni­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świdnik

mia­sto w Pol­sce


Świd­nik – mia­sto we wschod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu świd­nic­kie­go. We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2019 r. miało 39 136 miesz­kań­ców.

W 1786 roku Świd­nik był wsią kró­lew­ską w po­wie­cie lu­bel­skim wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go. Prawa miej­skie uzy­skał w 1954.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świdniki

Świd­ni­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Mią­czyn.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Mią­czyn. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 406 miesz­kań­ców.

Wieś jest sie­dzi­bą rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii Matki Bożej Kró­lo­wej Pol­ski.


Źródła:

Wikipedia

Świdośliwa

ro­śli­na z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych wy­stę­pu­ją­ca w wielu ga­tun­kach


Świ­do­śli­wa, świ­do­śliw­ka ("Ame­lan­chier" Medik.) – ro­dzaj krze­wów lub nie­wiel­kich drzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych. Obej­mu­je ok. 24 ga­tun­ki, przy czym licz­ba ta jest zmien­na ze wzglę­du na pro­ble­ma­tycz­ną kla­sy­fi­ka­cję wew­nątrz­ro­dza­jo­wą. Więk­szość przed­sta­wi­cie­li wy­stę­pu­je w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, tylko dwa – ("A.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świdrak

świ­drak okrę­to­wiec - małż z ro­dzi­ny tocz­ka­rzo­wa­tych, żywi się drew­nem


Źródła:

SJP.pl

Świdraty

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ze­zo­wa­ty


Źródła:

Wiktionary

Świdrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|świ­dro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Świdrowaty

1. po­dob­ny do ostrza świ­dra, skrę­co­ny spi­ral­nie;
2. daw­niej: ze­zo­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Świdrować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. prześ­wi­dro­wać)

 (1.1) techn. wier­cić przy uży­ciu świ­dra

 (1.2) przen. dzia­łać prze­ni­kli­wie i in­ten­syw­nie


Źródła:

Wiktionary

Świdrowce

pa­so­żyt­ni­czy pier­wot­niak po­wo­du­ją­cy cho­ro­by zwie­rząt i ludzi; try­pa­no­som, try­pa­no­so­ma


Świ­drow­ce (try­pa­no­so­my, Try­pa­no­so­ma­ti­dae) – ro­dzi­na pa­so­żyt­ni­czych pier­wot­nia­ków po­wo­du­ją­cych cho­ro­by zwie­rząt w tym czło­wie­ka. Świ­drow­ce na­le­żą do gro­ma­dy Ki­ne­to­pla­sti­da, typu Eu­gle­na­ta. Są bezwz­ględ­ny­mi pa­so­ży­ta­mi krę­gow­ców, u któ­rych żyją w oso­czu krwi, pły­nie móz­go­wo-rdze­nio­wym i na­rzą­dach miąż­szo­wych, i u bez­krę­gow­ców, u któ­rych lo­ka­li­zu­ją się w je­li­cie i in­nych na­rzą­dach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świdrowiec

pa­so­żyt­ni­czy pier­wot­niak po­wo­du­ją­cy cho­ro­by zwie­rząt i ludzi; try­pa­no­som, try­pa­no­so­ma


Świ­dro­wiec "(Try­pa­no­so­ma)" – ro­dzaj pa­so­żyt­ni­czych pier­wot­nia­ków na­le­żą­cych do ro­dzi­ny świ­drow­ców (Try­pa­no­so­ma­ti­dae), bę­dą­cych pa­so­ży­ta­mi bezwz­ględ­ny­mi zwie­rząt krę­go­wych, w tym czło­wie­ka.

Doj­rza­łe po­sta­cie zwane try­po­ma­sti­go­ta pa­so­ży­tu­ją w krwi zwie­rząt krę­go­wych i czło­wie­ka. Wek­to­rem prze­no­szą­cym oraz dru­gim ży­wi­cie­lem są różne ga­tun­ki much, kle­szczy. U ryb i pła­zów świ­drow­ce są prze­no­szo­ne przez pi­jaw­ki. Je­dy­nym wy­jąt­kiem jest "Try­pa­no­so­ma equ­i­per­dum", która nie po­sia­da dru­gie­go ży­wi­cie­la.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świdrowy

przy­miot­nik od: świ­der


Źródła:

SJP.pl

Świdrujący

prze­ni­kli­wy, prze­szy­wa­ją­cy, prze­ni­ka­ją­cy, trud­ny do znie­sie­nia, do­kucz­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Świdrygiełło

Bo­le­sław Świ­dry­gieł­ło - wiel­ki ksią­żę li­tew­ski w la­tach 1430-1432


Świ­dry­gieł­ło, Bo­le­sław Świ­dry­gieł­ło (lit. "Švitrigaila") (ur. mię­dzy 1370 a 1376, zm. 10 lu­te­go 1452) – wiel­ki ksią­żę li­tew­ski w la­tach 1430–1432. Był synem Ol­gier­da Gie­dy­mi­no­wi­cza, wiel­kie­go księ­cia li­tew­skie­go, i Ju­lian­ny Alek­san­drow­ny, księż­nicz­ki twer­skiej; naj­młod­szym bra­tem Wła­dy­sła­wa II Ja­gieł­ły. W la­tach 1400–1402 ksią­żę po­dol­ski, 1419-1430 sie­wier­ski, czer­ni­how­ski i trub­czew­ski, czło­nek rady ho­spo­dar­skiej Wiel­kie­go Księ­stwa Li­tew­skie­go w 1451 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świdrzański

→ Świ­der (rzeka)


Źródła:

SJP.pl

Świdrzyk

płu­co­dysz­ny śli­mak z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie (Cla­u­si­lia), lą­do­wy, o musz­li naj­czę­ściej le­wo­skręt­nej


Źródła:

SJP.pl

Świdrzyki

płu­co­dysz­ny śli­mak z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie (Cla­u­si­lia), lą­do­wy, o musz­li naj­czę­ściej le­wo­skręt­nej


Źródła:

SJP.pl

Świdrzykowate

ro­dzi­na lą­do­wych śli­ma­ków; świ­drzy­ki


Świ­drzy­ko­wa­te, świ­drzy­ki (Cla­u­si­lii­dae) – ro­dzi­na lą­do­wych śli­ma­ków trzon­ko­ocz­nych (Sty­lom­ma­top­ho­ra), obej­mu­ją­ca ponad 1500 ga­tun­ków, cie­pło­lub­nych i wil­go­cio­lub­nych, sze­ro­ko roz­mie­szczo­nych na świe­cie. Są to śli­ma­ki o róż­no­rod­nych pre­fe­ren­cjach po­kar­mo­wych. Nie mają zna­cze­nia go­spo­dar­cze­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świdrzyć

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cie­szyń­ski. ze­zo­wać


Źródła:

Wiktionary

Świdwa

dereń świd­wa - krzew z ro­dzi­ny de­re­nio­wa­tych, osią­ga­ją­cy wy­so­kość do 4 me­trów, wy­stę­pu­ją­cy w całej Eu­ro­pie w la­sach i za­ro­ślach, za­rów­no na za­le­wo­wych te­re­nach w do­li­nach rzek, jak i na su­chych zbo­czach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cor­nus san­gu­i­nea|L.|ref=tak., duży krzew po­spo­li­cie wy­stę­pu­ją­cy w Pol­sce, z krwi­sto­czer­wo­ny­mi liść­mi w okre­sie je­sien­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świdwiborecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Świd­wi­bor­ka, zwią­za­ny ze Świd­wi­bor­kiem


Źródła:

Wiktionary

Świdwiborek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostro­łęc­kim, w gmi­nie My­szy­niec;


Świd­wi­bo­rek – wieś so­łec­kaw Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostro­łęc­kim, w gmi­nie My­szy­niec.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świdwie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. je­zio­ro na Rów­ni­nie Wkrzań­skiej, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;

 (1.2) geogr. część wsi Brze­zi­ny w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie kie­lec­kim, w gmi­nie Mo­ra­wi­ca

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie sę­po­leń­skim, w gmi­nie Sę­pól­no Kra­jeń­skie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świdwin

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Świd­win ( Schi­vel­be­in) – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu świd­wiń­skie­go oraz gminy wiej­skiej Świd­win, po­ło­żo­ne na Wy­so­czyź­nie Ło­be­skiej nad Regą, przy dro­gach wo­je­wódz­kich: nr 151, nr 152, nr 162 oraz przy linii ko­le­jo­wej nr 202, łą­czą­cej Star­gard z Ko­sza­li­nem, Słup­skiem i z Gdań­skiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świdwina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cor­nus san­gu­i­nea|L.|ref=tak., duży krzew po­spo­li­cie wy­stę­pu­ją­cy w Pol­sce, z krwi­sto­czer­wo­ny­mi liść­mi w okre­sie je­sien­nym


Źródła:

Wiktionary

Świdwinianin

miesz­ka­niec Świd­wi­na


Źródła:

SJP.pl

Świdwinianka

miesz­kan­ka Świd­wi­na


Źródła:

SJP.pl

Świdwiński

→ Świd­win


Patrz:Świdwin

Źródła:

SJP.pl

Świdziniewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świdziński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świeboda

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świebodzice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim;


Świe­bo­dzi­ce ( Fre­i­burg in Schle­sien) – mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim.

Mia­sto po­ło­żo­ne u stóp Po­gó­rza Wał­brzy­skie­go, na Po­gó­rzu Świe­bo­dzic­kim, w środ­ko­wym biegu rzeki Pełcz­ni­cy, na skra­ju Ksią­żań­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go. Mia­sto leży na wy­so­ko­ści od ok. 280 do 425 m n.p.m. (góra Grab­nik). Świe­bo­dzi­ce na­le­żą do aglo­me­ra­cji wał­brzy­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świebodzicki

→ Świe­bo­dzi­ce; świe­bodz­ki (rzad­ko)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Świe­bo­dzic, zwią­za­ny ze Świe­bo­dzi­ca­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świebodziczanin

miesz­ka­niec Świe­bo­dzic


Źródła:

SJP.pl

Świebodziczanka

miesz­kan­ka Świe­bo­dzic


Źródła:

SJP.pl

Świebodzin

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu świe­bo­dziń­skie­go; znane m.in. z ogrom­ne­go pom­ni­ka Chry­stu­sa Króla Wszechś­wia­ta

 (1.2) geogr. nazwa wsi w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim


Świe­bo­dzin ( Schwie­bus) – mia­sto w woj. lu­bu­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu świe­bo­dziń­skie­go i gminy miej­sko-wiej­skiej Świe­bo­dzin, na Po­je­zie­rzu Ła­gow­skim. We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2021 Świe­bo­dzin li­czył 21 254 miesz­kań­ców.

Dawny gród sło­wiań­ski, wzmian­ko­wa­ny po raz pier­wszy w do­ku­men­cie z 1302.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świebodzinianin

miesz­ka­niec Świe­bo­dzi­na


Źródła:

SJP.pl

Świebodzinianka

miesz­kan­ka Świe­bo­dzi­na


Źródła:

SJP.pl

Świebodziński

→ Świe­bo­dzin


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Świe­bo­dzi­na, zwią­za­ny ze Świe­bo­dzi­nem


Patrz:Świebodzin

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świebodzki

→ Świe­bo­dzi­ce; świe­bo­dzic­ki (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Świec.

skrót od: świec­ki


Źródła:

SJP.pl

Świeca

1. sztucz­ne źró­dło świa­tła, zaz­wy­czaj w kształ­cie walca, wy­ko­na­ne z pa­li­wa sta­łe­go, wew­nątrz któ­re­go, przez całą dłu­gość, umie­szczo­ny jest knot;
2. ele­ment in­sta­la­cji za­pło­no­wej sil­ni­ka;
3. fi­gu­ra gim­na­stycz­na;
4. ra­kie­ta oś­wiet­la­ją­ca teren przed bom­bar­do­wa­niem, wy­rzu­ca­na z sa­mo­lo­tu wraz ze spa­do­chro­nem; raca;
5. fi­gu­ra akro­ba­cji lot­ni­czej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przed­miot z wosku, pa­ra­fi­ny lub ste­a­ry­ny ma­ją­cy knot, che­micz­ne źró­dło świa­tła;

 (1.2) przest. dawna jed­nost­ka na­tę­że­nia świa­tła równa 1,02 kan­de­li;

 (1.3) sport. ćwi­cze­nie gim­na­stycz­ne po­le­ga­ją­ce na unie­sie­niu w górę nóg z le­że­nia na ple­cy­e­cach;

 (1.4) lotn. gwał­tow­ny pio­no­wy wzlot sa­mo­lo­tu;

 (1.5) przed­miot zmie­nia­ją­cy skład po­wie­trza w spo­sób za­pla­no­wa­ny przez wyt­wór­cę

 (1.6) techn. mot. zob. świe­ca za­pło­no­wa.

 (1.7) techn. mot. zob. świe­ca ża­ro­wa.

 (1.8) daw. ra­kie­ta świetl­na opa­da­ją­ca na spa­do­chro­nie


Świe­ca – źró­dło świa­tła, zaz­wy­czaj wy­ko­na­ne z pa­li­wa sta­łe­go ufor­mo­wa­ne­go naj­czę­ściej w walec, w osi któ­re­go na całej dłu­go­ści umie­szczo­ny jest knot. Daw­niej świe­ce wy­ko­ny­wa­ne były głów­nie z wosku pszcze­le­go, przez co w tej for­mie były do­stęp­ne dla za­moż­nych. Bied­niej­si uży­wa­li źró­deł oś­wiet­le­nia wy­ko­na­nych z tań­sze­go tłu­szczu zwie­rzę­ce­go. Obec­nie świe­ce naj­czę­ściej pro­du­ko­wa­ne są z pa­ra­fi­ny lub ste­a­ry­ny. Od­mia­ną świe­cy umie­szczo­nej w na­czy­niu jest znicz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świecarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. górn. gór­nik przyś­wie­ca­ją­cy ko­pa­czom w ko­pal­ni

 (1.2) daw. sprze­daw­ca świec


Źródła:

Wiktionary

Świece

1. sztucz­ne źró­dło świa­tła, zaz­wy­czaj w kształ­cie walca, wy­ko­na­ne z pa­li­wa sta­łe­go, wew­nątrz któ­re­go, przez całą dłu­gość, umie­szczo­ny jest knot;
2. ele­ment in­sta­la­cji za­pło­no­wej sil­ni­ka;
3. fi­gu­ra gim­na­stycz­na;
4. ra­kie­ta oś­wiet­la­ją­ca teren przed bom­bar­do­wa­niem, wy­rzu­ca­na z sa­mo­lo­tu wraz ze spa­do­chro­nem; raca;
5. fi­gu­ra akro­ba­cji lot­ni­czej


Źródła:

SJP.pl

Świecenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|świe­cić.


Źródła:

Wiktionary

Świechowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świechtać

gwa­ro­wo: bru­dzić, pa­prać w czymś


Źródła:

SJP.pl

Świechów

Świe­chów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie kut­now­skim, w gmi­nie Opo­rów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Świecianin

miesz­ka­niec Świe­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Świe­cia

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca ze Świe­cia, uro­dzo­na w Świe­ciu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świecianka

miesz­kan­ka Świe­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Świe­cia

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca ze Świe­cia, uro­dzo­na w Świe­ciu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świecidełko

coś co bły­szczy, po­ły­sku­je; me­ta­lo­wa, szkla­na, krysz­ta­ło­wa ozdo­ba; bły­skot­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) coś co bły­szczy, po­ły­sku­ją­ca ozdób­ka

 (1.2) iron. bi­żu­te­ria


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świecidełkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem świe­ci­deł­ko


Źródła:

SJP.pl

Świecidło

ek­spre­syw­nie: świe­ci­deł­ko; bły­skot­ka


Źródła:

SJP.pl

Świecie

1. kula ziem­ska;
2. da­le­kie stro­ny;
3. lu­dzie po­łą­cze­ni wspól­no­tą zajęć;
4. prze­strzeń, w któ­rej ktoś żyje;
5. za­miesz­ka­na pla­ne­ta, część globu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim;


Świe­cie (niem. "Schwetz") – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w woj. ku­jaw­sko-po­mor­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu świec­kie­go oraz gminy miej­sko-wiej­skiej Świe­cie. We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2023 roku Świe­cie li­czy­ło 24 841 miesz­kań­ców.

Świe­cie uzy­ska­ło lo­ka­cję miej­ską w 1338 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świeciech

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Świeciechów

imię mę­skie


Świe­cie­chów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie opo­czyń­skim, w gmi­nie Mnisz­ków.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. An­drze­ja Apo­sto­ła w Wój­ci­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świecik

ro­dzaj słod­ko­wod­nych ryb z ro­dzi­ny ale­ste­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Świecino

Świe­ci­no (kaszb. "Swiecëno", niem. "Schwet­zin") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie puc­kim, w gmi­nie Kro­ko­wa. Le­ży­na pół­noc­nych obrze­żach kom­plek­su le­śne­go Pu­szczy Darż­lub­skiej.

W skład so­łect­wa "Świe­ci­no" wcho­dzą rów­nież osady Ro­ba­kow­ski Młyn i Zie­lo­ny Dwór.


Źródła:

Wikipedia

Świeciuch

ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny świet­li­ków


Źródła:

SJP.pl

Świecić

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) emi­to­wać, pro­du­ko­wać świa­tło

 (1.2) po­bu­dzać coś do świe­ce­nia

 (1.3) daw. gwara. więz. kła­mać

 (1.4) ja­śnieć na tle cze­goś ciem­niej­sze­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny świe­cić się

 (2.1) to samo co (1.1)

 (2.2) od­bi­jać świa­tło, lśnić


Źródła:

Wiktionary

Świecki

1. la­ic­ki;
2. przy­miot­nik od: Świec­ko, Świe­cie, Świe­cie nad Osą


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­ma­ją­cy związ­ków z re­li­gią, nie­za­leż­ny od in­sty­tu­cji ko­ściel­nych

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) nie­bę­dą­cy księ­dzem, za­kon­ni­kiem, osobą du­chow­ną

 (2.2) o du­chow­nym: taki, który nie jest za­kon­ni­kiem

 (2.3) zwią­za­ny ze Świe­ciem, do­ty­czą­cy Świe­cia

 (2.4) zwią­za­ny ze Świec­kiem, do­ty­czą­cy Świec­ka

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) czło­wiek nie­bę­dą­cy osobą du­chow­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świecko

1. la­ic­ki;
2. przy­miot­nik od: Świec­ko, Świe­cie, Świe­cie nad Osą


Świec­ko ( Schwe­tig) – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie słu­bic­kim, w gmi­nie Słu­bi­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świeckość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest świec­kie; cecha tych, któ­rzy są świec­cy


Źródła:

Wiktionary

Świecowanie

1. usu­wać wosk z ucha przy po­mo­cy za­pa­lo­nej świe­cy;
2. daw­niej: oś­wie­cać, roz­ja­śniać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|świe­co­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świecować

1. usu­wać wosk z ucha przy po­mo­cy za­pa­lo­nej świe­cy;
2. daw­niej: oś­wie­cać, roz­ja­śniać


Źródła:

SJP.pl

Świecowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze świe­cą, do­ty­czą­cy świe­cy


Źródła:

Wiktionary

Świeczka

zdrob­nie­nie od: świe­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: świe­ca

 (1.2) mała lub cien­ka świe­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świeczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świecznica

1. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych;
2. ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny szysz­ko­głów­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świecznik

1. pod­staw­ka na świe­ce;
2. być, stać na świecz­ni­ku - zaj­mo­wać wy­so­kie sta­no­wi­sko w ja­kiejś hie­rar­chii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przed­miot z uchwy­tem na świe­cę lub kilka świec

 (1.2) przen. wy­so­kie, ek­spo­no­wa­ne sta­no­wi­sko

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) przest. pot. le­gen­dar­ny duch cho­dzą­cy z la­tar­ką po polu i po­ku­tu­ją­cy za swoje winy


Świecz­nik – sto­jak słu­żą­cy do sta­bil­ne­go mo­co­wa­nia w nim świe­cy, peł­nią­cy funk­cję oś­wiet­le­nio­wą.

Naj­czę­ściej skła­da się z pod­sta­wy, tulei (w któ­rej osa­dza­na jest świe­ca) oraz pro­fit­ki (pła­skiej mi­secz­ki zbie­ra­ją­cej ska­pu­ją­cy ze świe­cy wosk). Wy­ko­ny­wa­ny głów­nie z ma­te­ria­łów nie­pal­nych, z me­ta­li: mo­sią­dzu, brązu, mie­dzi, stali lub szkła, por­ce­la­ny, fa­jan­su.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świecznikowy

→ świecz­nik


Patrz:świecznik

Źródła:

SJP.pl

Świeczuszka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: świecz­ka

 (1.2) mała świecz­ka


Źródła:

Wiktionary

Świecący

→ świe­cić


Patrz:świecić

Źródła:

SJP.pl

Świecę

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) B. lp. od: świe­ca

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 1. os. lp. ter. od: świe­cić


Źródła:

Wiktionary

Świedziebnia

Świe­dzieb­nia – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie brod­nic­kim, w gmi­nie Świe­dzieb­nia.


Źródła:

Wikipedia

Świedziebniański

przy­miot­nik od: Świe­dzieb­nia; świe­dzieb­ski


Źródła:

SJP.pl

Świedziebski

przy­miot­nik od: Świe­dzieb­nia; świe­dzieb­niań­ski


Źródła:

SJP.pl

Świegot

świer­got


Źródła:

SJP.pl

Świegotać

o pta­kach: wy­da­wać trele; ćwier­kać, świer­go­tać, kwi­lić, śpie­wać, szcze­bio­tać


Źródła:

SJP.pl

Świegotka

daw­niej: plot­karz, papla, ga­du­ła


Źródła:

SJP.pl

Świegotliwość

→ świe­got­li­wy


Patrz:świegotliwy

Źródła:

SJP.pl

Świegotliwy

świer­got­li­wy;
1. skłon­ny do świe­go­ta­nia; świer­go­czą­cy, świe­go­czą­cy;
2. przy­po­mi­na­ją­cy świe­go­ta­nie pta­ków


Źródła:

SJP.pl

Świekatowo

Świe­ka­to­wo (niem. "Schwe­ka­to­wo, 1942–1945 Schwe­i­ke") – wieś bo­ro­wiac­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Świe­ka­to­wo na tra­sie ma­gi­stra­li wę­glo­wej Mak­sy­mi­lia­no­wo – Ko­ście­rzy­na – Gdy­nia.

We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z 2021 li­czy­ła 1410 miesz­kań­ców. Jest naj­więk­szą miej­sco­wo­ścią gminy Świe­ka­to­wo.


Źródła:

Wikipedia

Świekatowski

→ Świe­ka­to­wo


Patrz:Świekatowo

Źródła:

SJP.pl

Świekier

daw­niej: oj­ciec męża lub żony; teść, świekr


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. oj­ciec męża

 (1.2) przest. oj­ciec męża lub żony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świekr

daw­niej: matka męża, rza­dziej żony; te­ścio­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zob. świe­kier.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świekra

daw­niej: matka męża, rza­dziej żony; te­ścio­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. matka męża, rza­dziej żony

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: świe­kier


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świekrocha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. gw-pl|Kra­ków. matka męża


Źródła:

Wiktionary

Świekrowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. gw-pl|Kra­ków. matka męża


Źródła:

Wiktionary

Świekry

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) matka męża; zob. świe­kra.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: świe­kra


Źródła:

Wiktionary

Świekrzyca

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. matka męża


Źródła:

Wiktionary

Świeligów

Świe­li­gów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrow­skim, w gmi­nie Ostrów Wiel­ko­pol­ski, ok. 6 km na za­chód od Ostro­wa.


Źródła:

Wikipedia

Świelino

Świe­li­no (do 1945 niem. "Schwel­lin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Bo­bo­li­ce. W cza­sach PRL-u w Świe­li­nie mie­ścił się PGR. Obec­nie bu­dyn­ki nie są użyt­ko­wa­ne.


Źródła:

Wikipedia

Świemino

Świe­mi­no (do 1945 niem. "Schwem­min") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Bie­sie­kierz.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2008 r. wieś miała 260 miesz­kań­ców.

Do XVII wieku osada rol­ni­cza Świe­mi­no była fol­war­kiem wcho­dzą­cym w skład ma­jąt­ku w Par­so­wie.


Źródła:

Wikipedia

Świemirowo

Świe­mi­ro­wo (kaszb. "Czmirowò" lub też "Smirowò", "Semierowò", niem. "Schmie­rau") – po­łud­nio­wo-za­chod­nia dziel­ni­ca So­po­tu. Część Świe­mi­ro­wa po­ło­żo­na bez­poś­red­nio przy gra­ni­cy mia­sta na­zy­wa­na jest Sta­wo­wiem.

Po­łud­nio­wo-wschod­nia część dziel­ni­cy ma cha­rak­ter rze­mieśl­ni­czo-usłu­go­wy, pół­noc­no-za­chod­nia na­to­miast wil­lo­wy.


Źródła:

Wikipedia

Świeniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świepot

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) bartn. ro­dzi­na pszczół miod­nych ży­ją­ca dziko w dziu­pli drze­wa

 (1.2) bartn. na­tu­ral­na dziu­pla w drze­wie, w któ­rej gnieź­dzi się świe­pot (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Świerad

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świeradek

zdrob­nie­nie od: Świe­rad (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Świeradkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Świe­rad­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Świeradostwo

Świe­rad z mał­żon­ką; Świe­ra­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Świeradowianin

miesz­ka­niec Świe­ra­do­wa Zdro­ju


Źródła:

SJP.pl

Świeradowianka

miesz­kan­ka Świe­ra­do­wa


Źródła:

SJP.pl

Świeradowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Świeradowski

→ Świe­ra­dów-Zdrój


Patrz:Świeradów-Zdrój

Źródła:

SJP.pl

Świeradowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Świe­ra­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Świeradów-Zdrój

mia­sto w Pol­sce


}|-

Świe­ra­dów-Zdrój ( Bad Flins­berg, cz. "Lázně Svěradov") – mia­sto uz­dro­wi­sko­we w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lu­bań­skim.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2023 r. mia­sto miało 3985 miesz­kań­ców (635. miej­sce w kraju).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świerc

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świercki

przy­miot­nik od: Świer­cze-Koty


Źródła:

SJP.pl

Świercz

naz­wi­sko


Świercz – osada wsi Dobre w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Bę­dzi­no.

W la­tach 1975–1998 Świerczć po­ło­żo­ny był w wo­je­wództ­wie ko­sza­liń­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świercze

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świerczek

zdrob­nie­nie od: świerk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­wiel­ki świerk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świerczewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świerczewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świerczowski

przy­miot­nik od: Świer­cze


Źródła:

SJP.pl

Świerczyna

drze­wo igla­ste lub jego ga­łąz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) młode ga­łąz­ki świer­ku

 (1.2) leśn. drew­no z drze­wa świer­ko­we­go

 (1.3) leśn. las świer­ko­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świerczyniec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świerczyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świerczów

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świergolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) o pta­kach: wy­da­wa­nie krót­kich, wy­so­kich dźwię­ków

 (1.2) o lu­dziach, zwła­szcza dzie­ciach: szyb­kie i we­so­łe wy­po­wia­da­nie słów


Źródła:

Wiktionary

Świergolić

o pta­kach: świer­go­tać z cicha, od czasu do czasu


Źródła:

SJP.pl

Świergot

śpiew pta­ków; świer­go­ta­nie; ćwier­ka­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ornit. wy­so­ki i krót­ki dźwięk śpie­wu ma­łe­go ptaka

 (1.2) przen. dźwięk gło­sów dzie­ci lub mło­dych ko­biet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świergotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) o pta­kach: wy­da­wa­nie krót­kich, wy­so­kich dźwię­ków

 (1.2) o lu­dziach, zwła­szcza dzie­ciach: szyb­kie i we­so­łe wy­po­wia­da­nie słów


Źródła:

Wiktionary

Świergotać

o pta­kach: wy­da­wać głos; świe­go­tać


cza­sow­nik

 (1.1) o pta­kach: wy­da­wać krót­kie, wy­so­kie dźwię­ki

 (1.2) pot. przen. mówić w spo­sób szyb­ki i ra­dos­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świergotek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny plisz­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. drob­ny ptak z rzędu wró­blo­wa­tych ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ant­hus|ref=tak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świergotka

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny plisz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Świergotliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest świer­got­li­we; cecha tych, któ­rzy są świer­got­li­wi


Źródła:

Wiktionary

Świergotliwy

świe­got­li­wy;
1. skłon­ny do świer­go­ta­nia; świer­go­czą­cy, świe­go­czą­cy;
2. przy­po­mi­na­ją­cy świer­go­ta­nie pta­ków


Źródła:

SJP.pl

Świerk

zi­mo­zie­lo­ne drze­wo igla­ste z ro­dzi­ny sos­no­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ce w wielu ga­tun­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dendr. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Picea|A. Dietr.|ref=tak., drze­wo igla­ste z ro­dzi­ny sos­no­wa­tych;

 (1.2) leśn. drew­no z drze­wa świer­ko­we­go


Świerk ("Picea" A. Dietr.) – ro­dzaj wiecz­nie zie­lo­nych drzew z ro­dzi­ny sos­no­wa­tych ("Pi­na­ce­ae"). Obej­mu­je 35–38 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one na ob­sza­rach chłod­nych i umiar­ko­wa­nych pół­ku­li pół­noc­nej. Trzy ga­tun­ki w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i dwa w Eu­raz­ji na­le­żą do głów­nych skład­ni­ków bo­re­al­nych lasów igla­stych (w taj­dze az­ja­tyc­kiej, zwła­szcza we wschod­niej Sy­be­rii od­gry­wa­ją mniej­szą rolę).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świerklaniec

wieś w Pol­sce


Świer­kla­niec ( Ne­u­deck) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie tar­no­gór­skim, w gmi­nie Świer­kla­niec. Jest sie­dzi­bą gminy Świer­kla­niec oraz so­łect­wa Świer­kla­niec.

W obec­nym kształ­cie wieś obej­mu­je ob­szar daw­ne­go ob­sza­ru dwor­skie­go Świer­kla­niec oraz teren daw­nej wsi Stare Che­chło.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świerklaniecki

→ Świer­kla­niec


Patrz:Świerklaniec

Źródła:

SJP.pl

Świerklany

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś oraz gmina po­ło­żo­na w po­łud­nio­wej Pol­sce; ,


Świer­kla­ny (niem. "Schwir­klan") – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie ryb­nic­kim, w gmi­nie Świer­kla­ny.

W roku 2021 we wsi miesz­ka­ło 8318 osób, z czego 50,6% miesz­kań­ców sta­no­wi­ły ko­bie­ty, a 49,4% męż­czyź­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świerklańczanin

miesz­ka­niec Świer­klań­ca (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Świerklańczanka

miesz­kan­ka Świer­klań­ca (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Świerklański

przy­miot­nik od: Świer­kla­ny


Źródła:

SJP.pl

Świerkocin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nazwa kilku wsi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świerkocki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świerkosz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świerkot

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świerkowiec

1. stu­kacz świer­ko­wiec - mały chrząszcz z ro­dzi­ny ko­łat­ko­wa­tych;
2. obryzg świer­ko­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych;
3. czte­ro­o­czak świer­ko­wiec - ga­tu­nek kor­ni­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świerkowina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) leśn. grupa świer­ków


Źródła:

Wiktionary

Świerkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świerkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świerkowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się ze świer­ku

 (1.2) wy­ko­na­ny z drew­na lub innej czę­ści świer­ku

 (1.3) bę­dą­cy czę­ścią świer­ku


Źródła:

Wiktionary

Świerkówiec

Świer­kó­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Mo­gil­no.

W la­tach 1954–68 w gra­ni­cach mia­sta Mo­gil­na.


Źródła:

Wikipedia

Świernia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. od­dziel­ny spich­lerz lub ma­ga­zyn


Źródła:

Wiktionary

Świeronek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. nie­wiel­ki par­te­ro­wy spich­lerz


Źródła:

Wiktionary

Świerszcz

owad z na­dro­dzi­ny o tej samej naz­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. ska­czą­cy owad polny, wy­da­ją­cy cha­rak­te­ry­stycz­ne dźwię­ki;

 (1.2) pot. okre­śle­nie po­dob­nych owa­dów pol­nych, ska­czą­cych lub cy­ka­ją­cych (np. ko­ni­ka pol­ne­go, pa­si­ko­ni­ka)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. iron. czło­wiek drob­ny, szczu­pły, de­li­kat­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) hist. wojsk. ro­dzaj ar­ma­ty o najm­niej­szym wa­go­mia­rze wśród uży­wa­nych w XVI-XVII wieku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świerszczak

nie­wiel­ki ptak wę­drow­ny z ro­dzi­ny po­krzew­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Świerszcze

na­dro­dzi­na owa­dów z rzędu pro­stos­krzy­dłych


Świer­szcze (Gryl­lo­i­dea) – na­dro­dzi­na pro­stos­krzy­dłych z po­drzę­du dłu­go­czuł­ko­wych.

Pro­stos­krzy­dłe o wal­co­wa­tym, wy­dłu­żo­nym ciele dłu­go­ści od paru mi­li­me­trów do kilku cen­ty­me­trów. Głowa kształ­tu ku­li­ste­go, za­o­pa­trzo­na w dłu­gie, szcze­ci­nia­ste czuł­ki. Skrzy­dła róż­nie roz­wi­nię­te.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świerszczojad

nęk świer­szczo­jad - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny nę­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Świerszczowate

1. po­dob­ny do świer­szcza, przy­po­mi­na­ją­cy świer­szcza;
2. o ce­chach świer­szczo­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Świer­szczo­wa­te, świer­szcze (Gryl­li­dae) – ro­dzi­na owa­dów pro­stos­krzy­dłych (Ort­hop­te­ra), dłu­go­czuł­ko­wych (En­si­fe­ra), obej­mu­ją­ca 4886 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych na wszyst­kich kon­ty­nen­tach, poza An­tark­ty­dą. Więk­szość ga­tun­ków wy­stę­pu­je w stre­fie tro­pi­kal­nej. W Eu­ro­pie stwier­dzo­no wy­stę­po­wa­nie 63 ga­tun­ków, a w Pol­sce 6. Typem no­men­kla­to­rycz­nym ro­dzi­ny jest "Gryl­lus".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świerszczowaty

1. po­dob­ny do świer­szcza, przy­po­mi­na­ją­cy świer­szcza;
2. o ce­chach świer­szczo­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Świerszczowy

→ świerszcz


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cechy świer­szcza


Patrz:świerszcz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świerszczyk

1. zdrob­nie­nie od: świerszcz;
2. cza­so­pis­mo por­no­gra­ficz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: świerszcz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) żart. cza­so­pis­mo ero­tycz­ne lub por­no­gra­ficz­ne


Świer­szczyk – ma­ga­zyn dla dzie­ci w wieku wczes­nosz­kol­nym wy­da­wa­ny od roku 1945 w War­sza­wie. Lo­go­typ cza­so­pis­ma przed­sta­wia uśmiech­nię­te­go, zie­lo­ne­go świer­szcza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świerzawa

mia­sto w Pol­sce


Świe­rza­wa (do 1945 Schönau an der Kat­zbach, hist. Szu­nów) – mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie zło­to­ryj­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Świe­rza­wa. Leży w do­li­nie Ka­cza­wy, w cen­tral­nej czę­ści Po­gó­rza Ka­czaw­skie­go.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2023 r. li­czy­ło 2032 miesz­kań­ców (833. miej­sce w kraju), na­to­miast gę­stość za­lud­nie­nia wy­no­si­ła 1154,5 osób/1 km² (18. miej­sce w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świerzawianin

miesz­ka­niec Świe­rza­wy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Świerzawianka

miesz­kan­ka Świe­rza­wy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Świerzawski

→ Świe­rza­wa


Patrz:Świerzawa

Źródła:

SJP.pl

Świerzb

cho­ro­ba wy­wo­ły­wa­na przez świerz­bow­ca, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się sil­nym świą­dem, wy­stę­po­wa­niem na skó­rze gru­dek i prze­czo­sów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. pa­so­żyt­ni­cza cho­ro­ba skóry po­wo­do­wa­na przez roz­to­cza świerz­bow­ce;

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: świerz­bić


Świerzb (łac. "sca­bies") – cho­ro­ba za­kaź­na ludzi i in­nych zwie­rząt spo­wo­do­wa­na przez świerz­bow­ce. U ludzi świerzb wy­wo­łu­je świerz­bo­wiec ludz­ki ("Sar­cop­tes ho­mi­nis", "Sar­cop­tes sca­biei"), który ob­ja­wia się do­kucz­li­wym świą­dem i zmia­na­mi skór­ny­mi w po­sta­ci prze­czo­sów, gru­dek i plam.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świerzbieć

po­tocz­nie: dawać nie­przy­jem­ne od­czu­cie po­draż­nie­nia, swę­dzić, swę­dzieć; świerz­bić


Źródła:

SJP.pl

Świerzbik

świerz­bik na­kro­pek - motyl z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Świerzbiączka

cho­ro­ba skóry o po­dło­żu ner­wo­wym


Źródła:

SJP.pl

Świerzbić

po­tocz­nie: dawać nie­przy­jem­ne od­czu­cie po­draż­nie­nia, swę­dzić, swę­dzieć; świerz­bieć


Źródła:

SJP.pl

Świerzbiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świerzbnica

Świerzb­ni­ca ("Kna­u­tia" L.) – ro­dzaj ro­ślin w za­leż­no­ści od uję­cia za­li­cza­ny do ro­dzi­ny prze­wiert­nio­wa­tych "Ca­pri­fo­lia­ce­ae" lub szcze­cio­wa­tych "Dip­sa­ca­ce­ae". Obej­mu­je około 60 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją głów­nie w Eu­ro­pie, gdzie ro­śnie 48 ga­tun­ków (cen­trum zróż­ni­co­wa­nia ro­dza­ju jest Pół­wy­sep Bał­kań­ski), poza tym w po­zo­sta­łej czę­ści ba­se­nu Morza Śró­dziem­ne­go, na wscho­dzie się­ga­jąc po Syrię i Ka­u­kaz.


Źródła:

Wikipedia

Świerzbowaty

rzad­ko:
1. przy­po­mi­na­ją­cy świerzb, po­dob­ny do świerz­bu;
2. chory na świerzb


Źródła:

SJP.pl

Świerzbowiec

ga­tu­nek sta­wo­no­ga, pa­so­żyt ludz­ki wy­wo­łu­ją­cy świerzb


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. med. roz­tocz, który wy­wo­łu­je świerzb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świerzbowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny ze świerz­bem, do­ty­czą­cy świerz­bu


Źródła:

Wiktionary

Świerzepa

daw­niej: młoda klacz; świe­rzo­pa


Źródła:

SJP.pl

Świerzewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świerzeński

przy­miot­nik od: Świerz­no


Źródła:

SJP.pl

Świerznica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świerzno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świerzop

po­spo­li­ty chwast polny; ogni­cha; gor­czy­ca polna


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reg. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Rap­ha­nus rap­ha­ni­strum|L.|ref=tak., rzod­kiew świ­rze­pa, ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych;

 (1.2) reg. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Si­na­pis ar­ven­sis|L.|ref=tak., gor­czy­ca polna, ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych;

 (1.3) książk. bli­żej nie­o­kre­ślo­na ro­śli­na, wzmian­ko­wa­na przez Adama Mic­kie­wi­cza w in­wo­ka­cji „Pana Ta­de­u­sza”;


Świe­rzop – dawna re­gio­nal­na nazwa niek­tó­rych ga­tun­ków ro­ślin sto­so­wa­na dla rzodk­wi świ­rze­py, świe­rzo­pem na­zy­wa­no rów­nież gor­czy­cę polną, tzw. ogni­chę, o zło­ci­sto­żół­tych kwia­tach.

Takie wy­ja­śnie­nie po­da­je "En­cy­klo­pe­dia po­pu­lar­na PWN". Inne en­cy­klo­pe­die i słow­ni­ki do­da­ją je­szcze, że mógł to być jeden z dziko ros­ną­cych ga­tun­ków ko­ni­czy­ny lub glika – ro­śli­na z ro­dzi­ny ber­be­ry­so­wa­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świerzopa

daw­niej: młoda klacz; świe­rze­pa


Źródła:

SJP.pl

Świerzy

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świerzyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świerzów

Świe­rzów (niem. "Würzen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie trzeb­nic­kim, w gmi­nie Pru­si­ce.


Źródła:

Wikipedia

Świerząbek

Świe­rzą­bek ("Cha­e­rop­hyl­lum" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych. Obej­mu­je co najm­niej 46–65 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w Eu­ro­pie (12 ga­tun­ków), w pół­noc­nej Afry­ce i w Azji (w Chi­nach na wscho­dzie tego kon­ty­nen­tu rosną dwa ga­tun­ki). W Pol­sce jako ro­dzi­me rosną czte­ry ga­tun­ki: świe­rzą­bek bul­wia­sty "Ch.


Źródła:

Wikipedia

Świeszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świeszyno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świeszyński

przy­miot­nik od: Świe­szy­no


Źródła:

SJP.pl

Świetlana

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Świet­la­na, Swie­tła­na – żeń­skie imię po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go. Sta­no­wi ona li­te­rac­kie tłu­ma­cze­nie grec­kie­go imie­nia Fo­ty­na na ro­syj­ski. Oz­na­cza „jasną, świet­li­stą”. Imię bar­dzo po­pu­lar­ne w XX wieku w Rosji, na Bia­ło­ru­si, Ukra­i­nie i w Buł­ga­rii, ale spo­ty­ka­ne także w in­nych kra­jach sło­wiań­skich, np. na Sło­wa­cji; wcze­śniej nie­ist­nie­ją­ce lub bar­dzo rzad­kie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świetlanka

mech ros­ną­cy w ja­ski­niach i szcze­li­nach skał


Świet­lan­ka – dawny za­ścia­nek na Lit­wie, w okrę­gu wi­leń­skim, w re­jo­nie świę­ciań­skim, w gmi­nie Świę­cia­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świetlany

imię żeń­skie


przy­miot­nik

 (1.1) ide­al­ny, wy­ma­rzo­ny lub wzo­ro­wy

 (1.2) świet­li­sty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świetlica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sala przez­na­czo­na do dzien­ne­go, wspól­ne­go po­by­tu (roz­ryw­ki, spę­dza­nia wol­ne­go czasu) grupy osób, np. w szko­le, oś­rod­ku wy­po­czyn­ko­wym lub opie­kuń­czym, szpi­ta­lu, jed­nost­ce woj­sko­wej itp.;

 (1.2) zob. świet­li­ca śro­do­wi­sko­wa.

 (1.3) daw. głów­ny pokój we dwo­rze


Świet­li­ca – współ­cze­śnie bu­dy­nek lub po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do spę­dza­nia czasu wol­ne­go, re­kre­a­cji, roz­wi­ja­nia za­in­te­re­so­wań, a także in­te­gra­cji lo­kal­nych spo­łecz­no­ści. Naj­czę­ściej spo­ty­ka­ne: świet­li­ca szkol­na, świet­li­ca wiej­ska, świet­li­ce przy do­mach kul­tu­ry, świet­li­ce śro­do­wi­sko­we.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świetlicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świetlicowa

ko­bie­ta pra­cu­ją­ca w świet­li­cy; kie­row­nicz­ka świet­li­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. wy­cho­waw­czy­ni świet­li­cy


Patrz:świetlica

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świetlicowiec

kie­row­nik świet­li­cy; pra­cow­nik świet­li­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. pra­cow­nik świet­li­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świetlicowy

→ świet­li­ca


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy świet­li­cy, zwią­za­ny ze świet­li­cą


Patrz:świetlica

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świetliczak

po­tocz­nie: dziec­ko re­gu­lar­nie uczę­szcza­ją­ce do świet­li­cy


Źródła:

SJP.pl

Świetliczanin

1. wy­cho­waw­ca w świet­li­cy szkol­nej;
2. uczeń spę­dza­ją­cy czas w świet­li­cy;
3. rzad­ko: by­wa­lec świet­li­cy (pla­ców­ki kul­tu­ral­no-oś­wia­to­wej)


Źródła:

SJP.pl

Świetliczanka

1. wy­cho­waw­czy­ni w świet­li­cy;
2. dziew­czyn­ka spę­dza­ją­ca czas w świet­li­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. na­u­czy­ciel­ka pra­cu­ją­ca w świet­li­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świetlik

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny trę­dow­ni­ko­wa­tych o bia­łych kwia­tach, sto­so­wa­na w lecz­nict­wie przy cho­ro­bach oczu;
2. la­ta­ją­cy owad z rzędu chrzą­szczy pro­wa­dzą­cy nocny tryb życia, ma­ją­cy na stro­nie brzusz­nej na­rzą­dy świetl­ne świe­cą­ce o zmro­ku; ro­ba­czek świę­to­jań­ski;
3. plank­to­no­żer­na, mor­ska ryba z ro­dzi­ny świet­li­ko­wa­tych;
4. małe okno na dachu domu lub ka­ju­cie stat­ku, ma­ją­ce na celu doś­wiet­le­nie po­mie­szczeń świa­tłem dzien­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lam­py­ri­dae|ref=tak., świe­cą­cy owad z ro­dzi­ny świet­li­ko­wa­tych;

 (1.2) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Myc­top­hi­dae|ref=tak., emi­tu­ją­ca świa­tło ryba z ro­dzi­ny świet­li­ko­wa­tych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Euph­ra­sia|L.|ref=tak., ro­śli­na z ro­dzi­ny za­ra­zo­wa­tych o bia­łych kwia­tach, sto­so­wa­na w lecz­nict­wie przy cho­ro­bach oczu;

 (2.2) ar­chit. ele­ment dachu bu­dyn­ku, który doś­wiet­la po­mie­szcze­nie;

 (2.3) żegl. okno w po­kła­dzie stat­ku lub na wierz­chu nad­bu­dów­ki, które służy do oś­wiet­le­nia wnę­trza jed­nost­ki;

 (2.4) pot. świa­teł­ka che­micz­ne w for­mie pa­tycz­ków emi­tu­ją­cych świa­tło po prze­ła­ma­niu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świetliki

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny trę­dow­ni­ko­wa­tych o bia­łych kwia­tach, sto­so­wa­na w lecz­nict­wie przy cho­ro­bach oczu;
2. la­ta­ją­cy owad z rzędu chrzą­szczy pro­wa­dzą­cy nocny tryb życia, ma­ją­cy na stro­nie brzusz­nej na­rzą­dy świetl­ne świe­cą­ce o zmro­ku; ro­ba­czek świę­to­jań­ski;
3. plank­to­no­żer­na, mor­ska ryba z ro­dzi­ny świet­li­ko­wa­tych;
4. małe okno na dachu domu lub ka­ju­cie stat­ku, ma­ją­ce na celu doś­wiet­le­nie po­mie­szczeń świa­tłem dzien­nym


Świet­li­ki – pol­ska grupa mu­zycz­na za­li­cza­na do nurtu al­ter­na­tyw­ne­go rocka, po­ez­ji śpie­wa­nej i pio­sen­ki li­te­rac­kiej, cold wave.

Wo­ka­li­stą ze­spo­łu jest, po­słu­gu­ją­cy się cha­rak­te­ry­stycz­ną ma­nie­rą me­lo­re­cy­ta­cji, poeta Mar­cin Świet­lic­ki. Pra­wie wszyst­kie tek­sty ze­spo­łu Świet­li­ki są jego au­tor­stwa. Współ­li­de­ra­mi ze­spo­łu są Grze­gorz Dy­duch i Mar­cin Świet­lic­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świetlikowate

o ce­chach świet­li­ko­wa­tych (1. ro­dzi­na chrzą­szczy;
2. ro­dzi­na ryb)


Świet­li­ko­wa­te, ro­bacz­ki świę­to­jań­skie (Lam­py­ri­dae) – ro­dzi­na z rzędu chrzą­szczy. Liczy ok. 2000 ga­tun­ków, usy­tu­o­wa­nych w 83 ro­dza­jach. Roz­po­wszech­nio­ne są na całym świe­cie, jed­nak naj­więk­szą róż­no­rod­ność ga­tun­ko­wą osią­ga­ją w re­gio­nie orien­tal­nym i Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świetlikowaty

o ce­chach świet­li­ko­wa­tych (1. ro­dzi­na chrzą­szczy;
2. ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Świetlikowo

Świet­li­ko­wo – ko­lo­nia ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie tczew­skim, w gmi­nie Tczew.


Źródła:

Wikipedia

Świetlino

Świet­li­no – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Łę­czy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

We­dług da­nych na dzień 23 paź­dzier­ni­ka 2019 roku wieś za­miesz­ku­je 260 miesz­kań­ców. Miej­sco­wość zaj­mu­je po­wierzch­nię 6,14 km². Wieś leży na skra­ju Pu­szczy Wierz­chu­ciń­skiej, naj­bli­żej po­ło­żo­nym mia­stem jest Lę­bork (Świet­li­no leży ok. 14 km na pół­noc­ny wschód od niego).


Źródła:

Wikipedia

Świetlistoskrzydły

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma skrzy­dła w świet­li­stych bar­wach


Źródła:

Wiktionary

Świetlistość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest świet­li­ste


Źródła:

Wiktionary

Świetlistszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: świet­li­sty


Źródła:

SJP.pl

Świetlisty

pełen świa­tła lub od­bi­ja­ją­cy świa­tło; bły­szczą­cy, ja­śnie­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) książk. pełen świa­tła; pro­mie­niu­ją­cy świa­tłem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świetliściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: świet­li­ście, świet­li­sto


Źródła:

SJP.pl

Świetlność

1. → świetl­ny;
2. w ak­ce­le­ra­to­rach: licz­ba czą­stek w wiąz­ce na jed­nost­kę po­wierzch­ni, na jed­nost­kę czasu


Świetl­ność – w ak­ce­le­ra­to­rach, licz­ba czą­stek w wiąz­ce na jed­nost­kę po­wierzch­ni, na jed­nost­kę czasu. Wy­ra­ża się w jed­nost­kach ukła­du CGS jako cm−2 s−1, lub b−1 s−1. Dla dwóch re­la­ty­wi­stycz­nych wią­zek prze­ciw­bież­nych świetl­ność wy­ra­ża­na jest wzo­rem:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świetlny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy świa­tła, zwią­za­ny ze świa­tłem, wy­ko­rzy­stu­ją­cy świa­tło


Źródła:

Wiktionary

Świetlówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. elektr. ro­dzaj lampy elek­trycz­nej w kształ­cie rurki, w któ­rej źró­dłem świa­tła jest sub­stan­cja che­micz­na (lu­mi­no­for) po­bu­dza­na pro­mie­nio­wa­niem ul­tra­fio­le­to­wym (w tra­dy­cyj­nych świet­lów­kach wy­ła­dow­czych) albo diody elek­tro­lu­mi­ne­scen­cyj­ne (w no­wo­czes­nych świet­lów­kach LED)


Świet­lów­ka, lampa flu­o­re­scen­cyj­na – lampa wy­ła­dow­cza, w któ­rej świa­tło emi­to­wa­ne jest przez lu­mi­no­for wzbu­dzo­ny przez pro­mie­nio­wa­nie ul­tra­fio­le­to­we pow­sta­łe wsku­tek wy­ła­do­wa­nia ja­rze­nio­we­go w rurze wy­peł­nio­nej gazem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świetniczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. biała izba w cha­cie


Źródła:

Wiktionary

Świetnie

przy­słó­wek

 (1.1) bar­dzo do­brze


Źródła:

Wiktionary

Świetniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: świet­nie


Źródła:

SJP.pl

Świetniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: świet­ny


Źródła:

SJP.pl

Świetność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co świet­ne


Źródła:

Wiktionary

Świetny

1. bar­dzo dobry; wy­śmie­ni­ty, wy­bor­ny, wspa­nia­ły, zna­ko­mi­ty;
2. daw­niej: sław­ny, zna­mie­ni­ty


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­mu przy­pi­su­je się same po­zy­tyw­ne cechy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świetłana

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Świeść

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. sio­stra żony

 (1.2) stpol. matka żony

 (1.4) stpol. sio­stra męża


Źródła:

Wiktionary

Świeża

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim Rosji, ucho­dzi do Za­le­wu Wi­śla­ne­go;


Świe­ża (ros. Прoхлaднaя, trb. "Pro­chład­na­ja", niem. "Fris­ching") – rzeka w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim (Rosja). Cał­ko­wi­ta dłu­gość ok. 65 km, wpada do Za­le­wu Wi­śla­ne­go w po­bli­żu miej­sco­wo­ści Usza­ko­wo.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świeżaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od świe­żak


Źródła:

Wiktionary

Świeżak

po­tocz­nie:
1. ktoś nowy w ja­kimś śro­do­wi­sku;
2. ktoś po­cząt­ku­ją­cy w ja­kiejś dzie­dzi­nie; no­wi­cjusz;
3. w gwa­rze prze­stęp­czej: osoba, która po raz pier­wszy tra­fi­ła do wię­zie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara. więz. nowy wię­zień w celi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świeżawka

1. po­tocz­nie: coś no­we­go; świe­żyn­ka;
2. slan­go­wo: se­kre­tar­ka biz­nes­me­na


Źródła:

SJP.pl

Świeżej

nie­u­ży­wa­ny, czy­sty, ak­tu­al­ny, ożyw­czy, ory­gi­nal­ny


Źródła:

SJP.pl

Świeżeńki

zdrob­nie­nie od: świe­ży; świe­żuś­ki, świe­żut­ki, świe­żuch­ny


Źródła:

SJP.pl

Świeżo

przy­słó­wek

 (1.1) do­pie­ro co, nie­daw­no

 (1.2) zdro­wo, młodo

 (1.3) czy­sto, schlud­nie


Źródła:

Wiktionary

Świeżonka

tra­dy­cyj­ny chłop­ski gu­lasz przy­go­to­wy­wa­ny ze świe­żo po­zy­ska­nej wie­przo­wi­ny


Źródła:

SJP.pl

Świeżorodek

1. dziec­ko od uro­dze­nia do ukoń­cze­nia pier­wszej doby życia;
2. dziec­ko od uro­dze­nia do ukoń­cze­nia 4 ty­god­ni życia; no­wo­ro­dek


Źródła:

SJP.pl

Świeżość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest świe­że


Źródła:

Wiktionary

Świeższy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: świe­ży


Źródła:

SJP.pl

Świeżuchny

zdrob­nie­nie od: świe­ży; świe­żut­ki, świe­żeń­ki, świe­żuś­ki


Źródła:

SJP.pl

Świeżusieńki

zdrob­nie­nie od: świe­żuś­ki; świe­żu­teń­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: świe­ży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świeżuteńki

zdrob­nie­nie od: świe­żut­ki; świe­żu­sień­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: świe­ży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świeżutki

zdrob­nie­nie od: świe­ży; świe­żuś­ki, świe­żeń­ki, świe­żuch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: świe­ży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świeżuśki

zdrob­nie­nie od: świe­ży; świe­żut­ki, świe­żeń­ki, świe­żuch­ny


Źródła:

SJP.pl

Świeży

nie­u­ży­wa­ny, czy­sty, ak­tu­al­ny, ożyw­czy, ory­gi­nal­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) o pro­duk­tach, po­tra­wach: taki, który nie utra­cił wa­lo­rów sma­ko­wych, nie uległ zep­su­ciu

 (1.2) o owo­cach, wa­rzy­wach, mię­sie, ry­bach: su­ro­wy, nie­przet­wo­rzo­ny, nie­kon­ser­wo­wa­ny

 (1.3) o po­wie­trzu, za­pa­chu, smaku itp.: rześ­ki, ożyw­czy, przy­jem­nie chłod­ny, orzeź­wia­ją­cy

 (1.4) o ko­lo­rach: jasny, żywy, in­ten­syw­ny

 (1.5) wy­glą­da­ją­cy młodo i zdro­wo, wy­po­czę­ty

 (1.6) świad­czą­cy o czy­jejś mło­do­ści, zdro­wiu lub do­brym sa­mo­po­czu­ciu

 (1.7) nie­daw­no pow­sta­ły, po­cho­dzą­cy z ostat­niej chwi­li

 (1.8) wno­szą­cy coś no­we­go

 (1.9) spo­rzą­dzo­ny na nowo, po­now­nie zdat­ny do użyt­ku

 (1.10) taki, który nie był je­szcze uży­wa­ny

 (1.11) taki, który trwa od nie­daw­na, nie uległ je­szcze za­pom­nie­niu

 (1.12) bę­dą­cy kimś od nie­daw­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świeżynka

po­tocz­nie: rzecz nowa, świe­żo wpro­wa­dzo­na; no­wość, no­win­ka, in­no­wa­cja


Źródła:

SJP.pl

Świeżyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mięso lub przet­wo­ry mięs­ne tuż po uboju


Źródła:

Wiktionary

Świeżyć

pod­czas wy­to­pu niek­tó­rych me­ta­li usu­wać z nich nie­po­żą­da­ne do­miesz­ki po­przez ich ut­le­nia­nie tle­nem at­mos­fe­rycz­nym lub za­war­tym w tlen­kach do­da­wa­nych do wy­ta­pia­nej mie­sza­ni­ny


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) hutn. usu­wać do­miesz­ki me­ta­li w pro­ce­sie wy­to­pu stali, mie­dzi lub oło­wiu

 (1.2) hutn. nat­le­niać su­rów­kę z wy­to­pu w wiel­kim piecu w celu zmniej­sze­nia za­war­to­ści węgla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świeżyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|świ­gać.


Źródła:

Wiktionary

Świgać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) reg. pozn. rzu­cać


Źródła:

Wiktionary

Świgoń

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świlcza

wieś i gmina wiej­ska w Pol­sce


Świl­cza – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rze­szow­skim, w gmi­nie Świl­cza. Ma sta­tus so­łect­wa. Świl­cza bez­poś­red­nio gra­ni­czy z Rze­szo­wem.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Świl­cza oraz pa­ra­fii Wnie­bow­zię­cia NMP, na­le­żą­cej do de­ka­na­tu Rze­szów Za­chód, die­cez­ji rze­szow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świlczański

→ Świl­cza; świ­lec­ki


Źródła:

SJP.pl

Świlecki

→ Świl­cza; świl­czań­ski


Źródła:

SJP.pl

Świna

cie­śni­na mię­dzy wy­spa­mi Wolin i Uznam


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. cie­śni­na Morza Bał­tyc­kie­go;


Świna (niem. "Swine") – cie­śni­na Morza Bał­tyc­kie­go, mię­dzy wyspą Wolin a wy­spa­mi: Uznam i Kar­si­bór; łączy Zalew Szcze­ciń­ski z Za­to­ką Po­mor­ską. Ma dłu­gość ok. 16 km i sze­ro­kość od 100 do 1000 m. Przy pół­noc­nej czę­ści cie­śni­ny usy­tu­o­wa­ne jest cen­trum mia­sta Świ­no­uj­ście.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świnalista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. sport. za­wod­nik, który zwy­cię­żył nie­ucz­ci­wie


Źródła:

Wiktionary

Świneczka

zdrob­nie­nie od: świn­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: świn­ka


Świ­necz­ka ("Por­cu­la") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny świń (Su­i­nae) z obrę­bie ro­dzi­ny świ­nio­wa­tych (Su­i­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świni

na­le­żą­cy do świni (np. świni ogon, świ­nie uszy), przy­pi­sy­wa­ny świni (np. świ­nie za­cho­wa­nie) lub w jakiś inny spo­sób zwią­za­ny z tym zwie­rzę­ciem; świń­ski (czę­ściej)


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) daw. na­le­żą­cy do świni

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) daw. zwią­za­ny ze świ­nią, do­ty­czą­cy świni

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) daw. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla świni, ma­ją­cy cechy świni

forma rze­czow­ni­ka.

 (4.1) D., C. i Ms. lp. od: świ­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świnia

1. zwie­rze pa­rzy­sto­ko­pyt­ne, wszyst­ko­żer­ne, o wy­dłu­żo­nym pysku, za­koń­czo­nym ryjem i ciele po­kry­tym twar­dą szcze­ci­ną, wy­stę­pu­ją­ce nie­o­mal na całym świe­cie;
2. świ­nia do­mo­wa - zwie­rzę ho­dow­la­ne;
3. po­tocz­ne okre­śle­nie czło­wie­ka za­cho­wu­ją­ce­go się nie­przyz­wo­i­cie, obel­ży­we okre­śle­nie czło­wie­ka po­dłe­go;
4. w te­ni­sie sto­ło­wym: ude­rze­nie piłki o kant stołu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sus scro­fa|subsp=do­me­sti­cus|ref=Sus scro­fa do­me­sti­cus., zwie­rzę ho­dow­la­ne z ro­dzi­ny pa­rzy­sto­ko­pyt­nych;

 (1.2) zool. sa­mi­ca świni (1.1)

 (1.3) zool. każde zwie­rzę z po­drzę­du świ­nioksz­tałt­nych, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Su­i­for­mes|Flo­wer.;

 (1.4) przen. pot. czło­wiek za­cho­wu­ją­cy się nie­przyz­wo­i­cie, nie­kul­tu­ral­nie

 (1.5) pejor. przen. po­gard. o oso­bie nik­czem­nej, po­dłej

 (1.6) pejor. przen. wulg. w po­łą­cze­niu z okre­śle­niem ja­kiejś zbio­ro­wo­ści – ogól­ny epi­tet wy­ra­ża­ją­cy po­gar­dę

 (1.7) karc. jedna z gier kar­cia­nych;

 (1.8) środ. kolej. lo­ko­mo­ty­wa serii EP08

 (1.9) lud. mar­chew

 (1.10) daw. środ. przen. przy­pad­ko­wy ka­ram­bol bi­lar­do­wy

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: świni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świniaczek

zdrob­nie­nie od: świ­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: świ­niak

 (1.2) mały świ­niak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świniak

po­tocz­nie: młoda świ­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. świ­nia

 (1.2) sa­miec świni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świniarczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. pot. po­moc­nik świ­nia­rza


Źródła:

Wiktionary

Świniareczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara. zdrobn. od: świ­nia­rek

 (1.2) pieszcz. świ­nia­rek


Źródła:

Wiktionary

Świniarek

daw­niej: chło­piec pa­są­cy świ­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. pot. pa­stu­szek pa­sa­ją­cy świ­nie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. plu­ral|świ­niar­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świniarka

daw­niej: chło­piec pa­są­cy świ­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ko­bie­ta wy­pa­sa­ją­ca świ­nie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: świ­nia­rek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świniarnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zo­o­techn. bu­dy­nek do prze­my­sło­wej ho­dow­li świń


Źródła:

Wiktionary

Świniarski

naz­wi­sko


Świ­niar­ski (forma żeń­ska: Świ­niar­ska; licz­ba mnoga: Świ­niar­scy) – pol­skie naz­wi­sko ut­wo­rzo­ne su­fik­sem -ski od nazwy miej­sco­wej "Świ­nia­ry", daw­niej też "Świ­na­ry".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świniarsko

Świ­niar­sko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim, w gmi­nie Cheł­miec. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa no­wo­są­dec­kie­go.

2 lu­te­go 1977 część Świ­niar­ska (7 ha) włą­czo­no do No­we­go Sącza. Do końca 2009 czę­ścią Świ­niar­ska była Mała Wieś, obec­nie osob­na miej­sco­wość.


Źródła:

Wikipedia

Świniarz

pa­stuch świń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pa­sterz lub ho­dow­ca świń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świnica

szczyt w Ta­trach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. góra w Ta­trach;


Świ­ni­ca (słow. "Svi­ni­ca", węg. "Svi­ni­ca", niem. "Se­e­alm­spit­ze") – zwor­ni­ko­wy szczyt w Ta­trach Wy­so­kich o dwóch wierz­choł­kach, róż­nią­cych się wy­so­ko­ścią o 11 me­trów. Ma­ją­ca kształt sze­ro­kiej pi­ra­mi­dy skal­nej Świ­ni­ca jest pier­wszym od za­cho­du wy­bit­nym szczy­tem w grani głów­nej Tatr Wy­so­kich (jej mi­ni­mal­na de­ni­we­la­cja względ­na wy­no­si 356 me­trów) i do­brym punk­tem wi­do­ko­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świnice

1. wieś w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie raw­skim;
2. wieś w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ży­rar­dow­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świnicki

przy­miot­nik od: Świ­ni­ce Warc­kie


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Świ­ni­cy, zwią­za­ny ze Świ­ni­cą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świnie

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Su­i­nae|J.E. Gray|ref=tak., po­dro­dzi­na ssa­ków pa­rzy­sto­ko­pyt­nych z ro­dzi­ny świ­nio­wa­tych;

 (1.2) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Suini|J.E. Gray|ref=tak., ple­mię ssa­ków pa­rzy­sto­ko­pyt­nych z ro­dzi­ny świ­nio­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cych w Eu­raz­ji;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: świ­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świnieński

→ Świn­na


Patrz:Świnna

Źródła:

SJP.pl

Świnina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. kulin. mięso ze świni

 (1.2) kulin. spoż. po­tra­wa ze świ­ni­ny (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Świniobicie

za­bi­ja­nie świń dla mięsa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. ubój świń


Świ­nio­bi­cie – pro­ces zwią­za­ny z za­bi­ciem świni i przy­go­to­wa­niem mięsa z uboju w wa­run­kach do­mo­wych. Świ­nio­bi­cie od­by­wa­ło się 1–3 razy w roku, w pra­wie każ­dym go­spo­dar­stwie, w któ­rym ho­do­wa­no świ­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świniobójca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. rzeź­nik


Źródła:

Wiktionary

Świniodzik

krzy­żów­ka świni i dzika


Świ­nio­dzik – mie­sza­niec świni do­mo­wej i dzika. Prze­waż­nie ko­ja­rzo­ne są odyń­ce (samce dzika) z ma­cio­ra­mi (sa­mi­ca­mi świni do­mo­wej).

Świ­nio­dzi­ki są z wy­glą­du po­dob­ne do dzi­ków, ale dużo spo­koj­niej­sze i mniej płoch­li­we od nich.

Krzy­żo­wa­nie świni do­mo­wej i dzika poz­wa­la uzy­skać dość duże mioty. Zu­ży­cie paszy u świ­no­dzi­ków jest więk­sze niż u świni do­mo­wej. Świ­nio­dzi­ki są ży­wot­ne i bar­dziej od­por­ne na złe czyn­ni­ki śro­do­wi­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świniokształtne

po­drząd ssa­ków pa­rzy­sto­ko­pyt­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Suina|Gray|ref=tak., po­drząd ssa­ków z rzędu pa­rzy­sto­ko­pyt­nych;


Świ­nioksz­tałt­ne (Suina) – po­drząd ssa­ków z rzędu pa­rzy­sto­ko­pyt­nych (Atrio­dac­ty­la).

Tra­dy­cyj­nie do świ­nioksz­tałt­nych za­li­cza­no wszyst­ko­żer­ne pa­rzy­sto­ko­pyt­ne nie­prze­żu­wa­ją­ce (nazwa "nie­prze­żu­wa­ją­ce" była rów­nież uz­na­wa­na za sy­no­nim tej grupy), co wiąże się z ta­ki­mi ce­cha­mi ana­to­micz­ny­mi, jak jed­no­ko­mo­ro­wy żo­łą­dek czy guz­ko­wa­te zęby trzo­no­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świniokształtny

o ce­chach świ­nioksz­tałt­nych (po­drząd ssa­ków pa­rzy­sto­ko­pyt­nych)


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy świ­nię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świnionogi

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy od­nó­ża po­dob­ne do świń­skich


Źródła:

Wiktionary

Świnionos

świ­nio­nos ma­lut­ki - najm­niej­szy nie­to­perz świa­ta, jeden z najm­niej­szych ssa­ków; ryj­ko­nos ma­lut­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cra­se­o­nyc­te­ris thon­glon­gy­ai|J. Ed­wards Hill|ref=tak., ga­tu­nek nie­to­pe­rza wy­stę­pu­ją­cy w Taj­lan­dii i Bir­mie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świniopas

po­gard­li­wie: ten, kto pasie świ­nie; świ­no­pas (daw­niej)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który pasie świ­nie


Świ­nio­pas, także Ksią­żę świ­nia­rek, Ksią­żę pa­stusz­kiem ( Svi­ne­dren­gen) – baśń li­te­rac­ka au­tor­stwa Hansa Chri­stia­na An­der­se­na, wy­da­na po raz pier­wszy w 1841 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świniopaska

→ świ­nio­pas; świ­niar­ka, pa­stusz­ka


Źródła:

SJP.pl

Świniopodobny

przy­po­mi­na­ją­cy świ­nię


Źródła:

SJP.pl

Świniowate

ro­dzi­na obej­mu­ją­ca osiem ga­tun­ków ssa­ków wszyst­ko­żer­nych, o dużej gło­wie za­koń­czo­nej wy­cią­gnię­tym i ruch­li­wym ryjem z okrą­głą nogą, tj. chrząst­ko­wym two­rem na końcu ryja; za­miesz­ku­ją całą kulę ziem­ską (z wy­jąt­kiem Au­stra­lii, An­tark­ty­dy i czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Su­i­dae|Gray|ref=tak., ro­dzi­na lą­do­wych ssa­ków pa­rzy­sto­ko­pyt­nych o ma­syw­nej bu­do­wie, wy­dłu­żo­nej gło­wie i krót­kiej szyi;


Świ­nio­wa­te (Su­i­dae) – ro­dzi­na du­żych, lą­do­wych ssa­ków ko­pyt­nych z rzędu pa­rzy­sto­ko­pyt­nych (Ar­tio­dac­ty­la).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świniowato

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) podle


Źródła:

Wiktionary

Świniowatość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto po­stę­pu­je nie­przyz­wo­i­cie


Źródła:

Wiktionary

Świniowaty

1. po­tocz­nie: nie­przyz­wo­i­ty, nie­mo­ral­ny;
2. o ce­chach świ­nio­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy świ­nię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świniożerny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) neol. taki, który je świ­nie


Źródła:

Wiktionary

Świniów

Świ­niów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie szy­dło­wiec­kim, w gmi­nie Szy­dło­wiec. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Mi­ko­ła­ja w Wy­so­kiej.


Źródła:

Wikipedia

Świniątko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: świ­nia

 (1.2) młoda świ­nia


Źródła:

Wiktionary

Świnić

po­spo­li­te:
1. bru­dzić, pa­sku­dzić;
2. świ­nić się - bru­dzić się;
3. świ­nić lub świ­nić się - robić, mówić świń­stwa


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. naś­wi­nić)

 (1.1) pot. bru­dzić, za­nie­czy­szczać

 (1.2) pot. mówić świń­stwa

 (1.3) pot. robić świń­skie rze­czy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny świ­nić się (dk. brak)

 (2.1) pot. bru­dzić się

 (2.2) pot. po­stę­po­wać nie­mo­ral­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świnka

1. cho­ro­ba dzie­cię­ca;
2. skar­bon­ka;
3. ro­syj­ska mo­ne­ta o no­mi­na­le 5 rubli;
4. ryba stad­na z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych; po­du­sta;
5. mała świ­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: świ­nia

 (1.2) młoda świ­nia

 (1.3) mała świ­nia

 (1.4) med. jedna z cho­rób za­kaź­nych, nag­min­ne za­pa­le­nie przy­usz­nic

 (1.5) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Chon­dro­sto­ma nasus|ref=tak., ryba rzecz­na z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych;

 (1.6) pro­sta gra w karty

 (1.7) hist. pot. dawna, złota car­ska mo­ne­ta pię­cio­ru­blo­wa

 (1.8) pot. skar­bon­ka w kształ­cie świn­ki (1.1)

 (1.9) mała kulka w pe­tan­ce;

 (1.10) zob. świn­ka mor­ska.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świnka-Skarbonka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) skar­bon­ka w kształ­cie świn­ki


Źródła:

Wiktionary

Świnkowy

→ świn­ka


Patrz:świnka

Źródła:

SJP.pl

Świnna

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świnnianin

miesz­ka­niec Świn­nej (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Świnnianka

miesz­kan­ka Świn­nej (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Świnopas

daw­niej, po­gard­li­wie: ten, kto pasie świ­nie; świ­nio­pas


Źródła:

SJP.pl

Świnoujski

→ Świ­no­uj­ście


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Świ­no­uj­ścia, zwią­za­ny ze Świ­no­uj­ściem


Patrz:Świnoujście

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świnoujścianin

miesz­ka­niec Świ­no­uj­ścia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Świ­no­uj­ścia

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca ze Świ­no­uj­ścia, uro­dzo­na w Świ­no­uj­ściu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świnoujścianka

miesz­kan­ka Świ­no­uj­ścia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Świ­no­uj­ścia

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca ze Świ­no­uj­ścia, uro­dzo­na w Świ­no­uj­ściu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świnoujście

mia­sto w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, nad Mo­rzem Bał­tyc­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto por­to­we w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;


}|-

Świ­no­uj­ście ( Swinemünde) – mia­sto na pra­wach po­wia­tu, uz­dro­wi­sko w pół­noc­no-za­chod­nim krań­cu Pol­ski, naj­da­lej wy­su­nię­te na pół­noc­ny za­chód mia­sto w kraju, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim z por­tem mor­skim i ką­pie­li­skiem, po­ło­żo­ne nad cie­śni­ną Świną oraz nad Mo­rzem Bał­tyc­kim, je­dy­ne w Pol­sce mia­sto po­ło­żo­ne na 3 du­żych wy­spach: Uznam, Wolin, Kar­si­bór oraz na kil­ku­dzie­się­ciu (łącz­nie 44) wy­spach i wy­sep­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świntuch

świń­tuch; po­tocz­nie:
1. czło­wiek po­stę­pu­ją­cy nie­przyz­wo­i­cie;
2. czło­wiek nied­ba­ją­cy o czy­stość i po­rzą­dek; bru­das, flej­tuch, fleja, niech­luj


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. żart. ktoś za­cho­wu­ją­cy się nie­przyz­wo­i­cie

 (1.2) pot. osoba, która bru­dzi, nie za­cho­wu­je po­rząd­ku


Świn­tuch (oryg. Porky’s) – film z 1982 roku, w re­ży­se­rii Boba Clar­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świntucha

po­tocz­nie:
1. ko­bie­ta po­stę­pu­ją­ca nie­przyz­wo­i­cie;
2. ko­bie­ta nied­ba­ją­ca o czy­stość i po­rzą­dek; flej­tu­cha, fleja, bru­da­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta za­cho­wu­ją­ca się nie­przyz­wo­i­cie

 (1.2) niech­luj­na, brud­na ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świntuszek

zdrob­nie­nie od: świn­tuch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: świn­tuch

 (1.2) pot. iron. osoba która bru­dzi

 (1.3) pot. iron. osoba opo­wia­da­ją­ca lub ro­bią­ca rze­czy zbe­reź­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świntuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mó­wie­nie lub ro­bie­nie nie­przyz­wo­i­tych rze­czy


Świn­tu­sze­nie – de­biu­tanc­ki album stu­dyj­ny pol­skie­go ra­pe­ra Ty­mo­na wy­da­ny pod pse­u­do­ni­mem Świn­tuch w 2001 roku na­kła­dem ofi­cy­ny T1-Teraz, na­gra­ny we współ­pra­cy z pro­du­cen­tem Ma­gie­rą. Wy­daw­nict­wo w kon­wen­cji dirty rapu, wzbu­dzi­ło sze­reg kon­tro­wer­sji za spra­wą hu­mo­ry­stycz­nych, por­no­gra­ficz­nych tek­stów. Pro­mo­wa­ne było sin­glem „On jest za duży”.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świntuszka

zdrob­nie­nie od: świn­tu­cha


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: świn­tu­cha

 (1.2) pot. iron. ko­bie­ta która bru­dzi

 (1.3) pot. iron. ko­bie­ta opo­wia­da­ją­ca lub ro­bią­ca rze­czy zbe­reź­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świntuszyć

świń­tu­szyć;
1. mówić lub robić rze­czy niez­god­ne z obo­wią­zu­ją­cy­mi nor­ma­mi oby­cza­jo­wy­mi;
2. po­tocz­nie: bru­dzić, śmie­cić; flej­tu­szyć, syfić, świ­nić


Źródła:

SJP.pl

Świokier

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zob. świe­kier.


Źródła:

Wiktionary

Świostka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. młod­sza sio­stra żony

 (1.2) stpol. sio­stra żony

 (1.3) stpol. matka żony


Źródła:

Wiktionary

Świot

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. świat


Źródła:

Wiktionary

Świr

po­tocz­nie:
1. wa­riact­wo, obłęd, mania;
2. wa­riat, dzi­wak, po­strze­le­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba chora umy­sło­wo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świrek

zdrob­nie­nie od: świr


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrob­nie­nie od|świr.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Ja­god­ne. świerk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świren

ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny bar­ra­ku­do­wa­tych; bar­ra­ku­da eu­ro­pej­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. od­dziel­ny spich­lerz lub ma­ga­zyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świrena

ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny bar­ra­ku­do­wa­tych; bar­ra­ku­da eu­ro­pej­ska


Źródła:

SJP.pl

Świreń

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: spichrz, lamus, ma­ga­zyn; świ­ren, świ­ron, swi­ron


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. od­dziel­ny spich­lerz lub ma­ga­zyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świrk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Lwów. ekspr. osoba chora umy­sło­wo

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) gw-pl|Rop­czy­ce. świerszcz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) stpol., także. gw-pl|Ku­ja­wy za­chod­nie,Śląsk Cie­szyń­ski. świerk

 (3.2) gw-pl|Przas­nysz. śpiew ptaka le­śne­go


Źródła:

Wiktionary

Świrnięty

stu­knię­ty, szajb­nię­ty, szur­nię­ty, świ­ro­wa­ty; po­tocz­nie:
1. chory umy­sło­wo;
2. za­cho­wu­ją­cy się dzi­wacz­nie, jak chory umy­sło­wo; kop­nię­ty, wal­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Świron

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: spichrz, lamus, ma­ga­zyn; świ­ren, świ­reń, swi­ron


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. od­dziel­ny spich­lerz lub ma­ga­zyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świronek

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: mały spich­lerz, ma­ga­zyn; świe­ro­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. nie­wiel­ki par­te­ro­wy spich­lerz

 (1.2) daw. bocz­ne po­mie­szcze­nie, ma­ga­zy­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|świ­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Świrowaty

stu­knię­ty, szajb­nię­ty, szur­nię­ty, świr­nię­ty; po­tocz­nie:
1. chory umy­sło­wo;
2. za­cho­wu­ją­cy się dzi­wacz­nie, jak chory umy­sło­wo; kop­nię­ty, wal­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Świrować

po­tocz­nie:
1. tra­cić rozum;
2. za­cho­wy­wać się dzi­wacz­nie lub nie­po­waż­nie


Źródła:

SJP.pl

Świrownia

po­tocz­nie: szpi­tal psy­chia­trycz­ny; psy­chia­tryk


Źródła:

SJP.pl

Świrski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świrszczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świrus

1. po­tocz­nie o oso­bie za­cho­wu­ją­cej się nie­nor­mal­nie, wa­riat; świr;
2. czło­wiek lu­bią­cy się wy­głu­piać, dzi­wak, nar­wa­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. czło­wiek chory psy­chicz­nie

 (1.2) pot. czło­wiek lu­bią­cy wy­głu­piać się, za­cho­wu­ją­cy się dziw­nie, nie­nor­mal­nie


Świ­rus – pier­wsza pol­ska ko­mer­cyj­na kom­pu­te­ro­wa gra przy­go­do­wa dla sy­ste­mu Win­dows, stwo­rzo­na przez Crazy Com­pu­ter Con­fe­de­ra­tion a wy­da­na przez Mi­ra­ge In­te­rac­ti­ve w 1996 roku. Akcja gry ma miej­sce w Pol­sce w la­tach 80. XX wieku. Celem głów­ne­go bo­ha­te­ra jest ura­to­wa­nie świa­ta przed za­gła­dą ze stro­ny sza­lo­ne­go na­u­kow­ca. Gra zo­sta­ła po­zy­tyw­nie przy­ję­ta przez re­cen­zen­ta ma­ga­zy­nu „Top Se­cret”, który do­ce­nił ko­lo­ro­wą i we­so­łą gra­fi­kę, a także humor roz­gryw­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świruska

→ świ­rus; psy­chol­ka, wa­riat­ka


Źródła:

SJP.pl

Świrz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na za­chod­niej Ukra­i­nie, lewy do­pływ Dnie­stru;


Świrz ( Свірж, "Swirż") – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie lwow­skim, w re­jo­nie lwow­skim (do 2020 roku w re­jo­nie prze­my­ślań­skim), w hro­ma­dzie Bóbr­ka, nad rzeką Świrz.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świrzepa

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych


Świ­rze­pa ("Ra­pi­strum") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Obej­mu­je dwa ga­tun­ki (świ­rze­pa trwa­ła "R. pe­ren­ne" i świ­rze­pa po­mar­szczo­na "R. ru­go­sum") wy­stę­pu­ją­ce w po­łud­nio­wej i środ­ko­wej Eu­ro­pie, po­łud­nio­wo-za­chod­niej Azji i pół­noc­nej Afry­ce. Pier­wszy z wy­mie­nio­nych ga­tun­ków zo­stał in­tro­du­ko­wa­ny do po­zo­sta­łej czę­ści Eu­ro­py, a drugi na wszyst­kich kon­ty­nen­tach poza stre­fą rów­ni­ko­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świsnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) o wie­trze, od­de­chu, gło­sie, ptaku spo­wo­do­wać lub wydać świst

 (1.2) mach­nąć lub prze­le­cieć ze świ­stem

 (1.3) pot. ukraść, zwi­nąć

 (1.4) pot. trzep­nąć, pac­nąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (2.1) um­knąć, czmych­nąć


Źródła:

Wiktionary

Świst

1. ostry dźwięk pow­sta­ją­cy przy szyb­kim ruchu po­wie­trza prze­cho­dzą­ce­go przez wąski otwór lub prze­ci­na­ne­go czymś;
2. śpiew niek­tó­rych pta­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) prze­ni­kli­wy dźwięk po­dob­ny do gwi­zdu, ale mniej dźwięcz­ny

 (1.2) zool. świst (1.1) wy­da­wa­ny przez niek­tó­re zwie­rzę­ta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świstaczek

zdrob­nie­nie od: świ­stak


Źródła:

SJP.pl

Świstaczy

przy­miot­nik od: świ­stak; świ­sta­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Świstak

gry­zoń z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych, o ciele po­kry­tym sza­ro­żół­tym fu­ter­kiem, ży­ją­cy gro­mad­nie w wy­so­kich gó­rach (Alpy, Tatry); prze­stra­szo­ny wy­da­je cha­rak­te­ry­stycz­ny świst


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. gro­mad­ny, gór­ski gry­zoń z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) stpol. ktoś płoch­li­wy


Świ­stak ("Mar­mo­ta") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny afro­wió­rek (Xe­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae). Ro­dzaj "Mar­mo­ta" pow­stał w Ame­ry­ce Pół­noc­nej. Przy­pu­szcza się, że ga­tun­kiem naj­bar­dziej po­dob­nym do formy wyj­ścio­wej jest "Mar­mo­ta olym­pus". Pol­skie nazwy zwy­cza­jo­we więk­szo­ści ga­tun­ków na­wią­zu­ją do dźwię­ków, jakie zwie­rzę­ta te wy­da­ją na­wo­łu­jąc się lub w chwi­li za­gro­że­nia (świ­stak, świszcz).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świstakowaty

po­dob­ny do świ­sta­ka


Źródła:

SJP.pl

Świstanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|świ­stać.


Źródła:

Wiktionary

Świstać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. świs­nąć)

 (1.1) wy­da­wać świst

 (1.2) wy­ko­ny­wać szyb­ki ruch, wy­wo­łu­jąc świst

 (1.3) pot. ude­rzać kogoś


Źródła:

Wiktionary

Świstek

kar­te­lu­szek, kart­ka z nie­i­stot­ny­mi no­tat­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) byle jaki ka­wa­łek pa­pie­ru

 (1.2) nie­po­zor­ny, mało ważny do­ku­ment

 (1.3) przest. drob­ny utwór, bro­szur­ka, ga­zet­ka, pi­sem­ko zwy­kle na ni­skim po­zio­mie

 (1.4) przest. sy­gnał dany świ­staw­ką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świstowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świstun

śred­niej wiel­ko­ści wę­drow­ny ptak wodny z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Anas pe­ne­lo­pe|ref=tak., ga­tu­nek kacz­ki, z grupy ka­czek wła­ści­wych (pły­wa­ją­cych);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świstunka

nie­wiel­ki ptak wę­drow­ny z ro­dzi­ny po­krze­wek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. mały ptak z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Phyl­lo­sco­pus|ref=tak.

 (1.2) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Phyl­lo­sco­pus si­bi­la­trix|ref=tak., świ­stun­ka leśna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świszcz

gry­zoń z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych; świ­stak ame­ry­kań­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mar­mo­ta monax|ref=tak., świ­stak ame­ry­kań­ski

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) rozk. 2. os. lp. od świ­szczeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|świ­szczeć.


Źródła:

Wiktionary

Świszczeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zaś­wi­szczeć)

 (1.1) wy­da­wać wy­so­ki, prze­ni­kli­wy, prze­szy­wa­ją­cy dźwięk

 (1.2) med. mówić lub od­dy­chać ze świ­stem


Źródła:

Wiktionary

Świszczypał

żar­to­bli­wie o lek­ko­myśl­nej ko­bie­cie (dziew­czyn­ce); także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym; sza­ła­wi­ła, świ­szczy­pał­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara. czło­wiek lek­ko­myśl­ny, po­strze­lo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świszczypała

żar­to­bli­wie o lek­ko­myśl­nym męż­czyź­nie (chłop­cu); sza­ła­wi­ła, lek­ko­duch, świ­szczy­pał, świ­szczy­pał­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek lek­ko­myśl­ny, po­strze­lo­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) ko­bie­ta lek­ko­myśl­na, po­strze­lo­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świszczypałka

żar­to­bli­wie o lek­ko­myśl­nej ko­bie­cie (dziew­czyn­ce); także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym; sza­ła­wi­ła, świ­szczy­pa­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od: świ­szczy­pa­ła

 (1.2) daw. czło­wiek lek­ko­myśl­ny, po­strze­lo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świszczący

chra­pli­wy, rzę­żą­cy, np. świ­szczą­cy od­dech


Źródła:

SJP.pl

Świsłocki

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Świ­sło­czy, zwią­za­ny ze Świ­sło­czą


Źródła:

Wiktionary

Świsłocz

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świt

1. po­czą­tek ranka, brzask
2. prze­no­śnie: za­lą­żek, po­czą­tek cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) okres mię­dzy nocą a dniem, gdy słoń­ce wscho­dzi i niebo roz­ja­śnia się;

 (1.2) świa­tło wi­docz­ne o świ­cie (1.1)

 (1.3) przen. mo­ment roz­po­czę­cia cze­goś no­we­go

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: świta


Świt – pora dnia przed wscho­dem Słoń­ca, kiedy niebo prze­sta­je być czar­ne, a koń­czy się w mo­men­cie wscho­du Słoń­ca. Poś­wia­ta nad ho­ry­zon­tem po­cho­dzą­ca od cią­gle znaj­du­ją­ce­go się pod ho­ry­zon­tem Słoń­ca na­zy­wa się brza­skiem.

De­fi­ni­cja świtu dla róż­nych celów jest różna. Roz­róż­nia się świt astro­no­micz­ny, świt że­glar­ski i świt cy­wil­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świta

osoby to­wa­rzy­szą­ce pa­nu­ją­ce­mu lub do­stoj­ni­ko­wi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oto­cze­nie asy­stu­ją­ce przy­wód­cy

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) lp. 3 os. ter. zob. świ­tać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świtaj

dnieć, roz­wid­niać się


Źródła:

SJP.pl

Świtalski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świtanie

dnieć, roz­wid­niać się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|świ­tać.

 (1.2) zob. świt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świtać

dnieć, roz­wid­niać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zaś­wi­tać)

 (1.1) o dniu za­czy­nać się

 (1.2) o myśli po­ja­wiać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świtała

dnieć, roz­wid­niać się


Źródła:

SJP.pl

Świtek

1. wierzch­nia odzież wie­śnia­ków lub drob­nej szlach­ty, suk­ma­na, sier­mię­ga
2. zdrob­nie­nie od: świta


Źródła:

SJP.pl

Świtezianka

1. duża ważka o lśnią­cych skrzy­dłach;
2. nimfa wodna z je­zio­ra Świ­teź


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mit. ru­sał­ka za­miesz­ku­ją­ca je­zio­ro Świ­teź

 (1.2) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ca­lop­te­ryx sp.., ro­dzaj ważki rów­nos­krzy­dłej ży­ją­cej nad brze­ga­mi wód bie­żą­cych w Eu­raz­ji i pół­noc­nej Afry­ce


Świ­te­zian­ka – bal­la­da Adama Mic­kie­wi­cza, opu­bli­ko­wa­na po raz pier­wszy w zbio­rze "Bal­la­dy i ro­man­se", wy­da­nym w 1822 w Wil­nie jako część pier­wsze­go tomu "Po­e­zyj". Świ­te­zian­ka­mi na­zy­wa­no le­gen­dar­ne nimfy wodne, ży­ją­ce ja­ko­by w wo­dach je­zio­ra Świ­teź (obec­nie na Bia­ło­ru­si).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świtezianki

1. duża ważka o lśnią­cych skrzy­dłach;
2. nimfa wodna z je­zio­ra Świ­teź


Źródła:

SJP.pl

Świteziankowate

o ce­chach świ­te­zian­ko­wa­tych (ro­dzi­na ważek)


Świ­te­zian­ko­wa­te (Ca­lop­te­ry­gi­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu ważek (Odo­na­ta) sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­na na wszyst­kich kon­ty­nen­tach poza An­tark­ty­dą. Obej­mu­je około 180 ga­tun­ków. Od po­zo­sta­łych ważek rów­nos­krzy­dłych odróż­nia je inna bu­do­wa i bar­dzo gęste użył­ko­wa­nie skrzy­deł ima­gi­nes oraz bu­do­wa maski i skrze­lot­cha­wek larw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świteziankowaty

o ce­chach świ­te­zian­ko­wa­tych (ro­dzi­na ważek)


Źródła:

SJP.pl

Świteź

je­zio­ro na Bia­ło­ru­si


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. je­zio­ro w Bia­ło­ru­si;


Świ­teź ( Свіцязь, "Swi­ciaź"; Свитязь, "Swi­tiaź") – je­zio­ro na Bia­ło­ru­si na gra­ni­cy re­jo­nów no­wo­gródz­kie­go i ko­re­lic­kie­go, 20 km na po­łud­nio­wy wschód od No­wo­gród­ka. Leży na wo­do­dzia­le Niem­na i Szcza­ry, w do­rze­czu Moł­cza­dzi, na te­re­nie Świ­te­ziań­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świtka

1. wierzch­nia odzież wie­śnia­ków lub drob­nej szlach­ty, suk­ma­na, sier­mię­ga
2. zdrob­nie­nie od: świta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. wierzch­nia odzież ty­po­wa dla chłop­stwa lub drob­nej szlach­ty;

 (1.2) zdrobn. świta


Świt­ka (z ukr.), sier­mię­ga – wierzch­nia odzież wie­śnia­cza z gru­be­go ma­te­ria­łu, no­szo­na także przez szlach­tę za­gro­do­wą (za­ścian­ko­wą).

Była okry­ciem w po­sta­ci kurt­ki z płót­na lub sukna o dłu­gich rę­ka­wach, no­szo­nym przez chło­pów pol­skich na zie­miach wschod­nich od XVI do pier­wszej po­ło­wy XX wieku. Nie­kie­dy utoż­sa­mia­na z suk­ma­ną. O zróż­ni­co­wa­nej dłu­go­ści, się­ga­ją­ca do kolan lub po­ło­wy ud, była sym­bo­licz­ną oz­na­ką pro­sto­ty i biedy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świtkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świtnonć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ude­rzyć

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. prze­wró­cić się

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. um­rzeć


Źródła:

Wiktionary

Świtoń

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świtoński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świtówka

w że­glar­stwie: wach­ta na stat­ku przy­pa­da­ją­ca o świ­cie


Źródła:

SJP.pl

Świyca

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. świe­ca


Źródła:

Wiktionary

Świyder

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. świ­der


Źródła:

Wiktionary

Świynta

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. świę­ta


Źródła:

Wiktionary

Świynto

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. świę­to


Źródła:

Wiktionary

Świyntochlowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Świę­to­chło­wi­ce


Źródła:

Wiktionary

Świyntochłowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Świę­to­chło­wi­ce


Źródła:

Wiktionary

Świyntojański

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. świę­to­jań­ski


Źródła:

Wiktionary

Świyntojonki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. spoż. po­rzecz­ki


Źródła:

Wiktionary

Świynty

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. świę­ty

przy­miot­nik

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. świę­ty


Źródła:

Wiktionary

Świyrgołuszka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. dzier­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Świyrk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. mo­drzew


Źródła:

Wiktionary

Świyży

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. świe­ży


Źródła:

Wiktionary

Świóny

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Świę­to­chło­wi­ce


Źródła:

Wiktionary

Świąd

swę­dze­nie skóry wy­wo­łu­ją­ce po­trze­bę dra­pa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. dot­kli­we swę­dze­nie skóry;


Świąd – nie­przy­jem­ne od­czu­cie po­cho­dzą­ce ze skóry, wy­wo­łu­ją­ce chęć dra­pa­nia lub po­cie­ra­nia. De­fi­ni­cja ta za­pro­po­no­wa­na przez Ha­fen­ref­fe­ra w 1660 r. funk­cjo­nu­je do dziś. Nie było jasne, czy świąd jest formą od­czu­wa­nia bólu, czy też zu­peł­nie innym ro­dza­jem doz­nań.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świąder

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świądowy

→ świąd


Patrz:świąd

Źródła:

SJP.pl

Świąszczyca

znak w kształ­cie krzy­ża o rów­nych ra­mio­nach za­ła­ma­nych w jedną stro­nę pod kątem pro­stym; swa­sty­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. hist. sło­wiań­ska swa­sty­ka wy­stę­pu­ją­ca w kilku wa­rian­tach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świątczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świątecki

przy­miot­nik od: Świąt­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Świąt­ka­mi, do­ty­czą­cy Świą­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świątecznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób świą­tecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Świąteczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: świą­tecz­nie


Źródła:

SJP.pl

Świąteczność

→ świą­tecz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest świą­tecz­ne; cecha tych, któ­rzy są świą­tecz­ni


Patrz:świąteczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świąteczny

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze świę­ta­mi, naj­czę­ściej ze świę­ta­mi Bo­że­go Na­ro­dze­nia i Wiel­ka­no­cy

 (1.2) przy­pa­da­ją­cy w dzień bę­dą­cy świę­tem; wolny od pracy, szko­ły

 (1.3) przez­na­czo­ny na świę­to, uży­wa­ny w dni świą­tecz­ne (1.2), na uro­czy­ste okaz­je

 (1.4) uro­czy­sty, pod­nio­sły


Źródła:

Wiktionary

Świątek

1. drew­nia­na rzeź­ba o te­ma­ty­ce re­li­gij­nej, zaz­wy­czaj po­kry­ta po­li­chro­mią, wy­ko­ny­wa­na przez twór­ców lu­do­wych - sa­mo­u­ków;
2. daw­niej: świę­to, dzień uro­czy­sty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) lu­do­wa rzeź­ba o te­ma­ty­ce re­li­gij­nej, przed­sta­wia­ją­ca świę­te­go, Je­zu­sa lub Matkę Boską

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) daw. świę­to


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świątkarka

ko­bie­ta rzeź­bią­ca fi­gur­ki świę­tych


Źródła:

SJP.pl

Świątkarz

ar­ty­sta lu­do­wy rzeź­bią­cy fi­gur­ki świę­tych


Źródła:

SJP.pl

Świątki

1. drew­nia­na rzeź­ba o te­ma­ty­ce re­li­gij­nej, zaz­wy­czaj po­kry­ta po­li­chro­mią, wy­ko­ny­wa­na przez twór­ców lu­do­wych - sa­mo­u­ków;
2. daw­niej: świę­to, dzień uro­czy­sty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świątkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Świątko

zdrob­nie­nie od: świę­to


Źródła:

SJP.pl

Świątkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świątkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świątkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świątnicki

→ Świąt­ni­ki, → Świąt­ni­ki Górne


Patrz:Świątniki, → Świątniki Górne

Źródła:

SJP.pl

Świątniczanin

miesz­ka­niec Świąt­nik Gór­nych (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Świątniczanka

miesz­kan­ka Świąt­nik Gór­nych (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Świątnik

daw­niej:
1. du­chow­ny, ka­płan;
2. straż­nik świą­ty­ni, za­kry­stian


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. rel. du­chow­ny, ka­płan

 (1.2) daw. kośc. ko­ściel­ny, za­kry­stian

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) daw. ka­len­darz


Świąt­nik – osoba, która daw­niej zaj­mo­wa­ła się ob­słu­gą ko­ścio­ła (świą­ty­ni).

Od czasu ut­wo­rze­nia w Pol­sce bi­skupstw za­czę­ły się rów­nież na­da­nia grun­tów i wsi na rzecz bi­sku­pów, ka­pi­tuł ka­te­dral­nych i ko­le­giat. Pow­sta­ły wtedy także wy­spe­cja­li­zo­wa­ne do celów ob­słu­gi świą­tyń wsie zwane wsia­mi świąt­ni­czy­mi, łac.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świątniki

nazwa wielu wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świątobliwie

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób świą­to­bli­wy


Źródła:

Wiktionary

Świątobliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: świą­to­bli­wie


Źródła:

SJP.pl

Świątobliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego kto świą­to­bli­wy, tego co jest świą­to­bli­we


Źródła:

Wiktionary

Świątobliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: świą­to­bli­wy


Źródła:

SJP.pl

Świątobliwy

po­boż­ny, bo­go­boj­ny; świę­to­bli­wy


przy­miot­nik

 (1.1) książk. wy­róż­nia­ją­cy się po­boż­no­ścią

 (1.2) książk. świad­czą­cy o szcze­gól­nej po­boż­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świątynia

1. bu­dow­la o cha­rak­te­rze sa­kral­nym;
2. ko­ściół chrze­ści­jań­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. rel. bu­dow­la po­sta­wio­na dla celów re­li­gij­nych: miej­sce kultu, skła­da­nia ofiar, ce­le­bro­wa­nia obrzę­dów;

 (1.2) ar­chit. ogro­do­wa bu­dow­la ro­man­tycz­na, in­spi­ro­wa­na an­ty­kiem, wzno­szo­na dla celów este­tycz­nych

 (1.3) przen. miej­sce szcze­gól­nie zwią­za­ne z jakąś dzia­łal­no­ścią, zwy­kle uro­czy­stą


Świą­ty­nia – miej­sce kultu re­li­gij­ne­go. W sen­sie szer­szym, jest to każda bu­dow­la wznie­sio­na w celu spra­wo­wa­nia w niej wszel­kie­go ro­dza­ju obrzę­dów re­li­gij­nych. W sen­sie węż­szym, świą­ty­nią może być tylko taka bu­dow­la, która speł­nia przy­najm­niej niek­tó­re wyż­sze funk­cje kul­to­we (np. skła­da­nie ofiar), spra­wo­wa­ne je­dy­nie przez ka­pła­nów[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świątynka

zdrob­nie­nie od: świą­ty­nia


Źródła:

SJP.pl

Świątynnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzad. tem­pla­riusz


Źródła:

Wiktionary

Świątynny

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy świą­ty­ni


Źródła:

Wiktionary

Święcajty

część je­zio­ra Mamry


Świę­caj­ty (niem. "Schwen­za­it See") – je­zio­ro w Pol­sce, po­ło­żo­ne na po­łud­nie od Wę­go­rze­wa (wo­je­wództ­wo war­miń­sko-ma­zur­skie, po­wiat wę­go­rzew­ski, gmina Wę­go­rze­wo). Je­zio­ro znaj­du­je się w Kra­i­nie Wiel­kich Je­zior Ma­zur­skich na wy­so­ko­ści 116,2 m n.p.m.

Je­zio­ro nie jest sa­mo­dziel­nym zbior­ni­kiem wod­nym, tylko ele­men­tem kom­plek­su je­zior zna­ne­go pod wspól­ną nazwą Mamry[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Święcenia

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rel. sa­kra­ment w niek­tó­rych ko­ścio­łach chrze­ści­jań­skich, da­ją­cy wła­dzę uś­wię­ca­nia, tj. udzie­la­nia in­nych sa­kra­men­tów;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|świę­ce­nie.


Źródła:

Wiktionary

Święcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­da­wa­nie świę­te­go cha­rak­te­ru

 (1.2) ob­cho­dze­nie jako świę­to

 (1.3) gw-pl|Ma­zo­wsze. świę­con­ka


Źródła:

Wiktionary

Święch

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Święchowo

Świę­cho­wo (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Swiãchòwò; niem. "Frie­drichs­fel­de") – ko­lo­nia w Pol­sce, po­ło­żo­na na Ka­szu­bach w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Czar­na Dą­brów­ka.

Miej­sco­wość jest czę­ścią skła­do­wą so­łect­wa "Czar­na Dą­brów­ka".

W la­tach 1975–1998 ko­lo­nia ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Święcianowo

Świę­cia­no­wo ( Wie­sent­hal) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie sła­wień­skim, w gmi­nie Ma­le­cho­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go.

W miej­sco­wo­ści był przy­sta­nek kolei wą­sko­to­ro­wej Świę­cia­no­wo.


Źródła:

Wikipedia

Święciany

mia­sto na Lit­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu po­nie­wie­skim.


Świę­cia­ny ( Švenčionys) – mia­sto re­jo­no­we na Lit­wie, na Wi­leń­szczyź­nie i w Auksz­to­cie, po­ło­żo­ne ok. 60 km na pół­noc­ny wschód od Wilna. Lud­ność: 4208 miesz­kań­ców (2025).

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł spo­żyw­czy, lekki oraz zie­lar­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Święciański

→ Świę­cia­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Świę­cian, zwią­za­ny ze Świę­cia­na­mi


Patrz:Święciany

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Święcica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Święcice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Święcicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Święcidlnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. miej­sce, w któ­rym skła­da­no ofia­ry


Źródła:

Wiktionary

Święcie

przy­słó­wek

 (1.1) cał­ko­wi­cie

 (1.2) daw. świę­to­bli­wie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) Ms. lp. od: świę­to


Świę­cie (dawn. "Święć") – znie­sio­na ko­lo­nia, od 1996 w gra­ni­cach wsi Beł­żec w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Beł­żec. Roz­po­ście­ra się wzdłuż ulicy Sło­necz­nej, na po­łud­niu Bełż­ca.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Święciec

Świę­ciec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Kramsk. Two­rzy sa­mo­dziel­ne so­łect­wo Świę­ciec.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.

Nazwa miej­sco­wo­ści wy­wo­dzi się od przy­miot­ni­ka "świę­ty" lub od nazwy po­spo­li­tej "święć", "świąć", w XIX wieku po­ja­wi­ła się rów­nież adi­de­a­cja do nazwy "świ­nia".


Źródła:

Wikipedia

Święciechowa

wieś w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie le­szczyń­skim


Świę­cie­cho­wa (niem. "Schwetz­kau") – wieś (do 1934 mia­sto) w Pol­sce w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie le­szczyń­skim, w gmi­nie Świę­cie­cho­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Święciechowski

przy­miot­nik od: Świę­cie­cho­wa, Świę­cie­chów


Źródła:

SJP.pl

Święciechów

Świę­cie­chów (do 1945 niem. "Sil­ber­berg") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie cho­szczeń­skim, w gmi­nie Draw­no. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.

Wieś leży ok. 5 km na pół­noc­ny za­chód od Draw­na, mię­dzy Draw­nem a Żół­wi­nem.


Źródła:

Wikipedia

Święciej

dawny sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: świę­cie (świą­to­bli­wie)


Źródła:

SJP.pl

Święcić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. poś­wię­cić)

 (1.1) czy­nić świę­tym, na­kła­dać cha­rak­ter sa­kral­ny

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) trak­to­wać jako świę­to, ob­cho­dzić uro­czy­ście

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny świę­cić się

 (3.1) móc wnet na­dejść


Źródła:

Wiktionary

Święcki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Święcone

1. tra­dy­cyj­ne po­tra­wy wiel­ka­noc­ne, poś­wię­co­ne przez księ­dza w Wiel­ką So­bo­tę
2. uro­czy­ste śnia­da­nie wiel­ka­noc­ne


Źródła:

SJP.pl

Święconka

po­tra­wy wiel­ka­noc­ne świę­co­ne w ko­ście­le ka­to­lic­kim w Wiel­ką So­bo­tę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. po­kar­my poś­wię­co­ne w Wiel­ką So­bo­tę i spo­ży­wa­ne pod­czas Wiel­ka­no­cy;

 (1.2) rel. wiel­ka­noc­ny zwy­czaj świę­ce­nia po­kar­mów w Wiel­ką So­bo­tę


Świę­con­ka (w niek­tó­rych re­gio­nach Pol­ski – "świę­co­ne"; niem. "österliche Fle­is­chwe­i­he; Fle­is­chwe­i­he zu Ostern; Spe­i­sen­se­gnung"; łac. "be­ne­dic­tio agni et car­nium in die Sanc­tae Pas­chae") – nazwa po­kar­mów (głów­nie węd­lin, jaj, chrza­nu, chle­ba itd.) świę­co­nych w Wiel­ką So­bo­tę w Ko­ścio­łach ka­to­lic­kich Pol­ski oraz w in­nych eu­ro­pej­skich kra­jach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Święcony

przy­miot­nik

 (1.1) o cha­rak­te­rze sa­kral­nym; taki, który zo­stał poś­wię­co­ny


Źródła:

Wiktionary

Święs

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Święta

1. dzień, w któ­rym ob­cho­dzi się uro­czy­sto­ści pań­stwo­we lub re­li­gij­ne;
2. szcze­gól­na okaz­ja, ważne wy­da­rze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. ko­bie­ta uz­na­na przez Ko­ściół za godną kultu

 (1.2) przen. żart. o ko­bie­cie prze­sad­nie po­boż­nej

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (2.1) pot. Boże Na­ro­dze­nie lub Wiel­ka­noc

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) M., B. i W. lm. od: świę­to

forma przy­miot­ni­ka.

 (4.1) ż. lp. od: świę­ty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świętajeński

przy­miot­nik od: Świę­taj­no


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Świę­taj­nem, do­ty­czą­cy Świę­taj­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętajnianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Świę­taj­na


Źródła:

Wiktionary

Świętajnianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Świę­taj­na


Źródła:

Wiktionary

Świętajno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Świętek

świę­tek krzy­ża­czek - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Świętno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Święto

1. dzień, w któ­rym ob­cho­dzi się uro­czy­sto­ści pań­stwo­we lub re­li­gij­ne;
2. szcze­gól­na okaz­ja, ważne wy­da­rze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dzień lub wię­cej dni wy­róż­nia­ją­cy się od in­nych, poś­wię­co­ny cze­muś lub komuś, spę­dza­ny w inny, szcze­gól­ny spo­sób niż zwy­kłe dni


Świę­to – ogól­ne okre­śle­nie szcze­gól­nych dni lub dłuż­szych okre­sów pow­ta­rza­ją­cych się re­gu­lar­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świętoannianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Świę­tej Anny


Źródła:

Wiktionary

Świętoannianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Świę­tej Anny


Źródła:

Wiktionary

Świętoannieński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Świę­tej Anny, zwią­za­ny ze Świę­tą Anną


Źródła:

Wiktionary

Świętobliwie

przy­słó­wek

 (1.1) po­boż­nie, na spo­sób świę­te­go


Źródła:

Wiktionary

Świętobliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: świę­to­bli­wie


Źródła:

SJP.pl

Świętobliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego kto świę­to­bli­wy, tego co jest świę­to­bli­we


Źródła:

Wiktionary

Świętobliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: świę­to­bli­wy


Źródła:

SJP.pl

Świętobliwy

po­boż­ny, bo­go­boj­ny; świą­to­bli­wy


przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się świę­to­ścią życia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętobor

dawne imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świętochenka

zdrob­nie­nie od: Świę­toch­na (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Świętochna

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Świętochniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Świę­toch­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Świętochowo

Świę­to­cho­wo (niem. "Son­nen­stuhl") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie bra­niew­skim, w gmi­nie Bra­nie­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Świętochowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świętochów

Świę­to­chów – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie pia­se­czyń­skim, w gmi­nie Tar­czyn.

Wieś szla­chec­ka Swien­to­cho­wo po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie tar­czyń­skim ziemi war­szaw­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa war­szaw­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Świętochłowice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, na Gór­nym Ślą­sku;


}|-

Świę­to­chło­wi­ce (, "Schwien­toch­lo­witz") – mia­sto na pra­wach po­wia­tu, po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wej Pol­sce, na Gór­nym Ślą­sku, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w cen­trum Gór­no­ślą­skie­go Okrę­gu Prze­my­sło­we­go.

Mia­sto leży nad rzeką Rawą, w po­łud­nio­wej czę­ści Wy­ży­ny Ślą­skiej – Wy­ży­nie Ka­to­wic­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świętochłowicki

→ Świę­to­chło­wi­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Świę­to­chło­wi­ca­mi, do­ty­czą­cy Świę­to­chło­wic


Patrz:Świętochłowice

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętochłowiczanin

miesz­ka­niec Świę­to­chło­wic


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Świę­to­chło­wic

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca ze Świę­to­chło­wic, uro­dzo­na w Świę­to­chło­wi­cach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętochłowiczanka

miesz­kan­ka Świę­to­chło­wic


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Świę­to­chło­wic

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca ze Świę­to­chło­wic, uro­dzo­na w Świę­to­chło­wi­cach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętojanka

w gwa­rze poz­nań­skiej: po­rzecz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. wylew Bugu w oko­li­cach dnia św. Jana

 (1.2) gwara. deszcz świę­to­jań­ski po­rzecz­ka

 (1.4) gw-pl|Ku­ja­wy. wczes­ny czer­wo­na­wy kar­to­fel


Świę­to­jan­ka – stru­ga w wo­je­wództ­wie łódz­kim, lewy do­pływ Wi­daw­ki o dłu­go­ści 6,96 km.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świętojański

zwią­za­ny z dniem św. Jana lub ze zwy­cza­ja­mi lu­do­wy­mi prak­ty­ko­wa­ny­mi w wi­gi­lię prze­si­le­nia let­nie­go; ku­pal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z dniem św. Jana tj. 24 czerw­ca lub ze zwy­cza­ja­mi lu­do­wy­mi prak­ty­ko­wa­ny­mi w wi­gi­lię tego dnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętojebliwość

→ świę­to­je­bli­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wulg. żart. de­wo­cja, prze­sad­na po­boż­ność

 (1.2) wulg. żart. kle­ry­ka­lizm

 (1.3) wulg. żart. świą­to­bli­wość (znieksz­tał­ce­nie zwy­cza­jo­we­go ty­tu­łu wy­so­kie­go hie­rar­chy ko­ściel­ne­go)


Patrz:świętojebliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętojebliwy

wul­gar­nie: po­zor­nie cnot­li­wy


przy­miot­nik

 (1.1) wulg. żart. de­wo­cyj­ny, nad­mier­nie po­boż­ny

 (1.2) wulg. żart. kle­ry­kal­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętojerski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze świę­tym Je­rzym lub ob­cho­da­mi jego dnia – 23 kwiet­nia


Źródła:

Wiktionary

Świętojurcy

Świę­to­jur­cy – ukra­iń­skie ugru­po­wa­nie po­li­tycz­ne (nazwa po­cho­dzi od ka­te­dry św. Jura), dzia­ła­ją­ce od 1848 we Lwo­wie przy wspar­ciu wyż­szych du­chow­nych unic­kich.

Było wspie­ra­ne przez gu­ber­na­to­ra Fran­za Sta­dio­na, wy­stę­po­wa­ło prze­ciw pol­skie­mu ru­cho­wi na­ro­do­we­mu.


Źródła:

Wikipedia

Świętokatarzyński

→ Świę­ta Ka­ta­rzy­na (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Świętokradca

czło­wiek po­peł­nia­ją­cy świę­to­kradzt­wo


Źródła:

SJP.pl

Świętokradczyni

→ świę­to­krad­ca


Patrz:świętokradca

Źródła:

SJP.pl

Świętokradztwo

1. w re­li­giach: zbez­cze­szcze­nie lub znie­wa­że­nie świę­te­go miej­sca lub przed­mio­tu;
2. znie­wa­że­nie cze­goś uwa­ża­ne­go za świę­tość


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) znie­wa­że­nie lub zbez­cze­szcze­nie kogoś lub cze­goś uz­na­wa­ne­go za świę­te

 (1.2) daw. prze­stęp­stwo po­le­ga­ją­ce na po­peł­nie­niu świę­to­kradzt­wa (1.1)


Świę­to­kradzt­wo – ter­min re­li­gij­ny, który okre­śla znie­wa­że­nie miej­sca, przed­mio­tu, osoby poś­wię­co­nej Bogu lub in­nych rze­czy zwią­za­nych z re­li­gią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świętokrzyski

→ Świę­ty Krzyż


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Świę­tym Krzy­żem, do­ty­czą­cy Świę­te­go Krzy­ża

 (1.2) zwią­za­ny ze Świę­to­krzy­skiem, do­ty­czą­cy Świę­to­krzy­skie­go

 (1.3) zwią­za­ny z wo­je­wództ­wem świę­to­krzy­skim (1.2)


Patrz:Święty Krzyż

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętokrzyskie

→ Świę­ty Krzyż


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. re­gion w po­łud­nio­wo-wschod­niej Pol­sce


Patrz:Święty Krzyż

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętokrzyszczyzna

mowa i kul­tu­ra w re­gio­nie świę­to­krzy­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kul­tu­ra, oby­cza­je i mowa re­gio­nu świę­to­krzy­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętokrzyżcy

po­tocz­na nazwa taj­ne­go sprzy­się­że­nia za­ło­żo­ne­go w 1836 roku na Uni­wer­sy­te­cie w Dor­pa­cie przez G. Eh­ren­ber­ga jako filia Sto­wa­rzy­sze­nia Ludu Pol­skie­go; Spi­sek Hil­de­brand­ta


Źródła:

SJP.pl

Świętokupstwo

sprze­da­wa­nie god­no­ści i sa­kra­men­tów ko­ściel­nych; sy­mo­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. sprze­da­wa­nie oraz ku­po­wa­nie god­no­ści i urzę­dów ko­ściel­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętolipski

przy­miot­nik od: Świę­ta Lipka (wieś)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Świę­tej Lipki, zwią­za­ny ze Świę­tą Lipką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętomarciński

1. zwią­za­ny z dniem św. Mar­ci­na, do­ty­czą­cy dnia św. Mar­ci­na;
2. rogal świę­to­mar­ciń­ski - wiel­ko­pol­ski rogal z na­dzie­niem z bia­łe­go maku; rogal mar­ciń­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze świę­tym Mar­ci­nem lub ob­cho­da­mi jego dnia – 11 li­sto­pa­da


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętomiejsce

mia­sto w Rosji; Ma­mo­no­wo


Źródła:

SJP.pl

Świętomiejski

→ Świę­to­miej­sce


Patrz:Świętomiejsce

Źródła:

SJP.pl

Świętomir

imię mę­skie


Świę­to­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nu "Świę­to-" ("świę­ty", "silny, mocny") i "-mir" ("pokój"). Może oz­na­czać "ten, który za­pew­nia trwa­ły pokój". Żeń­ski od­po­wied­nik: Świę­to­mi­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świętomira

imię mę­skie


Świę­to­mi­ra, Świę­to­mi­rza – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nu "Świę­to-" ("świę­ty", "silny, mocny") i "-mira" ("mir" – "pokój"). Może oz­na­czać "ta, która za­pew­nia trwa­ły pokój". Męski od­po­wied­nik: Świę­to­mir.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świętomirek

zdrob­nie­nie od: Świę­to­mir (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Świętomirkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Świę­to­mir­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Świętomirostwo

Świę­to­mir z mał­żon­ką; Świę­to­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Świętomirowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Świętomirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Świę­to­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Świętopełek

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Świętopełk

1. Świę­to­pełk Wiel­ki (1200-1266), ksią­żę Po­mo­rza Gdań­skie­go od 1217(?), syn Mści­wo­ja I;
2. Świę­to­pełk zw. Prze­klę­tym (ok. 980-1019), ksią­żę ruski, naj­star­szy syn Wło­dzi­mie­rza Wiel­kie­go;
3. Świę­to­pełk (?-894), ksią­żę wiel­ko­mo­raw­ski od 870


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świętopełkostwo

Świę­to­pe­łek z mał­żon­ką; Świę­to­peł­ko­wie


Źródła:

SJP.pl

Świętopełkowie

1. Świę­to­pełk Wiel­ki (1200-1266), ksią­żę Po­mo­rza Gdań­skie­go od 1217(?), syn Mści­wo­ja I;
2. Świę­to­pełk zw. Prze­klę­tym (ok. 980-1019), ksią­żę ruski, naj­star­szy syn Wło­dzi­mie­rza Wiel­kie­go;
3. Świę­to­pełk (?-894), ksią­żę wiel­ko­mo­raw­ski od 870


Źródła:

SJP.pl

Świętopełkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Świę­to­peł­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Świętopietrze

da­ni­na pła­co­na w śred­nio­wie­czu na rzecz pa­pie­ża; De­na­rius Petri, denar św. Pio­tra


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kośc. ka­to­lic­ka opła­ta na rzecz pa­pie­stwa, wno­szo­na w śred­nio­wie­czu przez kraje uz­na­ją­ce zwierzch­nict­wo Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go, a współ­cze­śnie do­bro­wol­nie od­da­wa­na przez pa­ra­fian w nie­dzie­lę naj­bliż­szą dnio­wi św. Pio­tra i Pawła (29 czerw­ca);


Świę­to­pie­trze (tzw. denar świę­te­go Pio­tra - obolo di San Pie­tro) – pol­ska nazwa opła­ty wno­szo­nej na rzecz pa­pie­stwa z racji jego zwierzch­nict­wa nad da­ny­mi zie­mia­mi. Przez Pol­skę świę­to­pie­trze świad­czo­ne było od XI w. do 1555 r.. Wzno­wio­ne w 1871 przez pa­pie­ża Piusa IX.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świętoruski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) filoz. rel. zwią­za­ny z kon­cep­cja Świę­tej Rusi;


Źródła:

Wiktionary

Świętoszek

męż­czyz­na prze­sad­nie po­boż­ny; dewot; bigot; na­boż­niś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. czło­wiek ma­ni­fe­stu­ją­cy swą po­boż­ność, czę­sto fał­szy­wą


Świę­to­szek (fr. "Le Tar­tuf­fe ou l’Im­po­ste­ur") – fran­cu­ski dra­mat (ko­me­dia) Mo­lie­ra pow­sta­ły w 1661 roku, wy­sta­wio­ny po raz pier­wszy w 1664 roku. Swój roz­głos zaw­dzię­cza nie tylko wa­lo­rom ar­ty­stycz­nym, ale także skan­da­lo­wi, jaki wy­wo­ła­ło w XVII-wiecz­nej Fran­cji wyk­pie­nie hi­po­kryz­ji re­li­gij­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świętoszewo

Świę­to­sze­wo – (niem. "Schwan­tes­ha­gen") osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie go­le­niow­skim, w gmi­nie Przy­bier­nów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Świętoszka

ko­bie­ta prze­sad­nie po­boż­na; de­wot­ka; bi­got­ka; na­boż­ni­sia


Źródła:

SJP.pl

Świętoszkowato

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób świę­tosz­ko­wa­ty


Źródła:

Wiktionary

Świętoszkowatość

ma­ni­fe­sta­cyj­na, czę­sto uda­wa­na po­boż­ność, cnot­li­wość, skrom­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. albo iron. cecha tego, co jest świę­tosz­ko­wa­te; cecha tych, któ­rzy są świę­tosz­ko­wa­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętoszkowaty

wstyd­li­wy, pru­de­ryj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy cechy świę­tosz­ka, wła­ści­wy oso­bie prze­sad­nie po­boż­nej

 (1.2) ma­ją­cy cechy osoby prze­sad­nie skrom­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętoszowice

Świę­to­szo­wi­ce (niem. "Schwien­tos­cho­witz") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie tar­no­gór­skim, w gmi­nie Zbro­sła­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Świętoszyn

Zo­bacz też: Świę­to­szyn (osada).

Świę­to­szyn (niem. "Schwen­tros­chi­ne", "Wald­he­i­de" (1939–1945)) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie mi­lic­kim, w gmi­nie Mi­licz.


Źródła:

Wikipedia

Świętoszów

wieś w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie bo­le­sła­wiec­kim


Świę­to­szów

Świę­to­szów (do 1945 niem. "Ne­u­ham­mer am Queis") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie bo­le­sła­wiec­kim, w gmi­nie Osiecz­ni­ca, na te­re­nie Borów Dol­no­ślą­skich, nad rzeką Kwisą, 120 km od cen­trum Wroc­ła­wia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świętoszówka

wieś w Pol­sce


Świę­to­szów­ka (cz. "Svěntošůvka", niem. "Swien­tos­chuw­ka") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie biel­skim, w gmi­nie Ja­sie­ni­ca, na Ślą­sku Cie­szyń­skim. Po­wierzch­nia so­łect­wa wy­no­si 150,6 ha, a licz­ba lud­no­ści 609, co daje gę­stość za­lud­nie­nia równą 404,4 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świętosław

imię mę­skie


Świę­to­sław, Świę­ce­sław, Święc­sław, Świę­sław (chorw. "Svje­tos­lav", serb. "Sve­tos­lav") – sta­ro­sło­wiań­skie imię mę­skie. Zło­żo­ne jest z czło­nów: "Świę­to-" („świę­ty”, „silny, mocny”) i "-sław" („sława”) i oz­na­cza czło­wie­ka cie­szą­ce­go się mocną sławą. W ma­te­ria­łach źró­dło­wych wy­stę­pu­je od XII wieku. Do końca XV wieku imię to za­no­to­wa­no u około 1000 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świętosława

imię żeń­skie


Świę­to­sła­wa, Święc­sła­wa, Świę­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie. Zło­żo­ne jest z czło­nu "Świę­to-" („świę­ty”, „silny, mocny”) i "-sława" („sława”). Może oz­na­czać: „ta, któ­rej sława jest mocna”.

Imię po­pu­lar­ne w Śred­nio­wie­czu. Mę­skie od­po­wied­ni­ki: Świę­to­sław, Świę­ce­sław, Święc­sław, Świę­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świętosławek

zdrob­nie­nie od: Świę­to­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Świętosławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Świę­to­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Świętosławka

zdrob­nie­nie od: Świę­to­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Świętosławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Świę­to­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Świętosławostwo

Świę­to­sław z mał­żon­ką; Świę­to­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Świętosławowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Świętosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Świę­to­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Świętosławski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świętouść

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. osada w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Wolin;


Świę­to­uść (nazwa hi­sto­rycz­na: Świę­to­ujść, daw­niej Świę­to­ujść, niem. "Swan­tuss") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Wolin.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Świętowacławski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze świę­tym Wac­ła­wem lub ob­cho­da­mi jego dnia – 28 wrze­śnia


Źródła:

Wiktionary

Świętowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ob­cho­dze­nie ja­kie­goś świę­ta, ju­bi­le­u­szu lub in­ne­go ra­dos­ne­go wy­da­rze­nia po­przez udział w uro­czy­sto­ściach, pow­strzy­ma­nie się od pracy i od­da­wa­nie się przy­jem­no­ściom


Źródła:

Wiktionary

Świętować

ob­cho­dzić coś uro­czy­ście


cza­sow­nik

 (1.1) ob­cho­dzić coś uro­czy­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świętowit

mi­to­lo­gia sło­wiań­ska: bóg wojny i uro­dza­ju Ru­gian (Sło­wian po­łab­skich), od­po­wied­nik wielu in­nych bogów m.in. Pe­ru­na i Ru­gie­wi­ta; Swan­te­wit, Świa­to­wid


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mit­słow. sło­wiań­ski bóg wojny i uro­dza­ju czczo­ny przez ple­mię Ranów, któ­re­go głów­na świą­ty­nia znaj­do­wa­ła się na wy­spie Rugia, na przy­ląd­ku Ar­ko­na;


Nie mylić z: Świa­to­wid.

Ta stro­na do­ty­czy boga czczo­ne­go w Ar­ko­nie. Zo­bacz też: Świę­to­wit wo­liń­ski.

Świę­to­wit – bóg uro­dza­ju i wojny oraz na­czel­ny bóg sło­wiań­skie­go ple­mie­nia Ranów, a w póź­niej­szym okre­sie wszyst­kich Sło­wian po­łab­skich. Jego zor­ga­ni­zo­wa­ny kult znaj­do­wał się na wy­spie Rugia, na przy­ląd­ku Ar­ko­na, gdzie znaj­do­wa­ła się także jego głów­na świą­ty­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świętowitowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Świę­to­wi­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Świętość

cecha przy­pi­sy­wa­na bó­stwom


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś ota­cza­ne szcze­gól­nym kul­tem i czcią

 (1.2) cecha tego co świę­te


Świę­tość ( ‏קֹדֶשׁ‎ ("qo­desz") – od ‏קדוש‎ ("qa­dosz" – świę­ty), ἅγιος ("hágios")) – stan kon­se­kra­cji ( sa­crum), w sen­sie od­dzie­le­nia od pro­fa­num, czyli od po­wszed­nie­go świa­ta. Świę­tość oz­na­cza od­dzie­le­nie od (kogoś lub cze­goś) dla (kogoś lub cze­goś). Jest także ro­zu­mia­na jako czy­stość – mo­ral­na bądź du­cho­wa nie­ska­zi­tel­ność.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świętszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: świę­ty


Źródła:

SJP.pl

Święty

1. ka­no­ni­zo­wa­ny przez Ko­ściół; uz­na­ny przez Ko­ściół za zba­wio­ne­go i god­ne­go kultu;
2. cnot­li­wy, spra­wied­li­wy, bar­dzo dobry;
3. godny czci i sza­cun­ku; bę­dą­cy przed­mio­tem kultu;
4. nie­ty­kal­ny, nie­na­ru­szal­ny;
5. zwią­za­ny z kul­tem re­li­gij­nym, obrząd­ka­mi re­li­gij­ny­mi


przy­miot­nik

 (1.1) rel. o bó­stwie: godny czci re­li­gij­nej, czczo­ny w re­li­gii

 (1.2) rel. o przed­mio­cie, miej­scu: po­cho­dzą­cy od bó­stwa, zwią­za­ny z bó­stwem, lub poś­wię­co­ny bó­stwu i w związ­ku z czym godny czci lub sza­cun­ku

 (1.3) rel. wła­ści­wy bó­stwu, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla bó­stwa

 (1.4) rel. w ka­to­li­cyz­mie, pra­wo­sła­wiu, Ko­ścio­łach wschod­nich: ka­no­ni­zo­wa­ny

 (1.5) rel. wła­ści­wy świę­te­mu (1.4)

 (1.6) rel. w ju­da­iz­mie: wy­jąt­ko­wo prawy, uczo­ny, bę­dą­cy bli­sko Boga, mo­gą­cy być prze­wod­ni­kiem du­cho­wym

 (1.7) rel. w is­la­mie: wy­róż­nia­ją­cy się spe­cjal­ną łaską Boga, ob­da­rzo­ny wy­jąt­ko­wy­mi da­ra­mi, np. zdol­no­ścią czy­nie­nia cudów i po­sia­da­ją­ca szcze­gól­ny au­to­ry­tet

 (1.8) cnot­li­wy, spra­wied­li­wy, dobry mo­ral­nie

 (1.9) za­słu­gu­ją­cy na po­sza­no­wa­nie

 (1.10) nie­pod­wa­żal­ny, niez­mie­nial­ny, nie­pod­le­ga­ją­cy dy­sku­sji

 (1.11) iron. nie­win­ny, uda­ją­cy nie­win­ne­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) męż­czyz­na świę­ty (1.4)

 (2.2) męż­czyz­na świę­ty (1.6)

 (2.3) męż­czyz­na świę­ty (1.7)


Świę­ty (hebr. "qo­desz" lub "ko­desz" oz­na­cza „od­dzie­lo­ny”) – sto­so­wa­ne przez chrze­ści­jan okre­śle­nie czło­wie­ka, który „prze­by­wa z Bo­giem w nie­bie”. W Nowym Te­sta­men­cie słowo świę­ty lub świę­ci uży­wa­ne jest pod adre­sem wszyst­kich wie­rzą­cych w śmierć i zmart­wychw­sta­nie Je­zu­sa. To po­ję­cie wy­stę­pu­je rów­nież w in­nych re­li­giach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świętówka

bar­dzo rzad­ko: uro­czy­stość, za­ba­wa, im­pre­za


Źródła:

SJP.pl

Świński

1. na­le­żą­cy do świni (np. świń­ski ogon), przy­pi­sy­wa­ny świni (np. świń­skie za­cho­wa­nie) lub w jakiś inny spo­sób zwią­za­ny z tym zwie­rzę­ciem; świni (rza­dziej);
2. nie­ucz­ci­wy, po­stę­pu­ją­cy podle, a także: nie­kul­tu­ral­ny, obrzyd­li­wy, spro­śny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze świ­nią, do­ty­czą­cy świni

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do świni, bę­dą­cy jej włas­no­ścią

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla świni, ma­ją­cy cechy świni

 (3.2) pot. pejor. wy­jąt­ko­wo nie­go­dzi­wy, nie­ucz­ci­wy

 (3.3) pot. pejor. mó­wią­cy nie­przyz­wo­i­cie, wul­gar­nie na temat seksu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świńsko

zgru­bie­nie od: świ­nia


przy­słó­wek

 (1.1) nie­god­nie, źle

 (1.2) od­no­sząc się w spo­sób wul­gar­ny do sfery sek­su­al­nej czło­wie­ka


Świń­sko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie To­ma­szów Ma­zo­wiec­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Świńskość

→ świń­ski


Patrz:świński

Źródła:

SJP.pl

Świństewko

zdrob­nie­nie od: świń­stwo;
1. podły i nie­go­dzi­wy po­stę­pek; drań­stwo, nie­go­dzi­wość, po­dłość;
2. nies­macz­ne je­dze­nie;
3. coś pa­skud­ne­go, ohyd­ne­go, obrzyd­li­we­go; ohyda, obrzyd­li­stwo;
4. nie­przyz­wo­i­te słowo lub za­cho­wa­nie, naj­czę­ściej zwią­za­ne z sek­sem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: świń­stwo

 (1.2) drob­ne świń­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świństwo

1. podły i nie­go­dzi­wy po­stę­pek; drań­stwo, nie­go­dzi­wość, po­dłość;
2. nies­macz­ne je­dze­nie;
3. coś pa­skud­ne­go, ohyd­ne­go, obrzyd­li­we­go; ohyda, obrzyd­li­stwo;
4. nie­przyz­wo­i­te słowo lub za­cho­wa­nie, naj­czę­ściej zwią­za­ne z sek­sem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. nik­czem­ny, podły czyn słu­żą­cy skrzyw­dze­niu kogoś

 (1.2) pot. rzecz kiep­skiej ja­ko­ści

 (1.3) pot. coś obrzyd­li­we­go, brud­ne­go

 (1.4) pot. brzyd­kie, wul­gar­ne okre­śle­nie naj­czę­ściej do­ty­czą­ce sek­su­al­no­ści, seksu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Świńtuch

świn­tuch; po­tocz­nie:
1. czło­wiek po­stę­pu­ją­cy nie­przyz­wo­i­cie;
2. czło­wiek nied­ba­ją­cy o czy­stość i po­rzą­dek; bru­das, flej­tuch, fleja, niech­luj


Źródła:

SJP.pl

Świńtuszyć

świn­tu­szyć;
1. mówić lub robić rze­czy niez­god­ne z obo­wią­zu­ją­cy­mi nor­ma­mi oby­cza­jo­wy­mi;
2. po­tocz­nie: bru­dzić, śmie­cić; flej­tu­szyć, syfić, świ­nić


Źródła:

SJP.pl

Świślina

1. wieś w Pol­sce;
2. rzeka w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Świży

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. świe­ży


Źródła:

Wiktionary