Śr.

skrót od:
1. śred­ni, śred­nio; śred.;
2. śred­ni­ca; śred.;
3. środa; ś.;
4. środ­ko­wy


skrót

 (1.1) = środa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śr.-D.-Niem.

skrót od: śred­nio-dolno-nie­miec­ki


Źródła:

SJP.pl

Śr.-G.-Niem.

1. skrót od: śred­nio-górno-nie­miec­ki;
2. skrót od: środ­ko­wo-górno-nie­miec­ki


Źródła:

SJP.pl

Śr.-W.-Niem.

skrót od: śred­nio-wy­so­ko-nie­miec­ki; śr.-wys.-niem.


Źródła:

SJP.pl

Śr.-Wys.-Niem.

skrót od: śred­nio-wy­so­ko-nie­miec­ki; śr.-w.-niem.


Źródła:

SJP.pl

Śrebny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. srebr­ny


Źródła:

Wiktionary

Śred.

śr.; skrót od:
1. śred­ni, śred­nio;
2. śred­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Średn.

śred­niow., średw.; skrót od:
1. śred­nio­wie­cze;
2. śred­nio­wiecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Średni

1. śred­niej wiel­ko­ści;
2. znaj­du­ją­cy się po­mię­dzy małym a dużym, poś­red­niej wiel­ko­ści pod wzglę­dem miary;
3. prze­cięt­ny


przy­miot­nik

 (1.1) prze­cięt­ny, taki sobie

 (1.2) bę­dą­cy poś­rod­ku mię­dzy czymś małym a dużym (np. pod wzglę­dem masy, siły, na­tę­że­nia); nie najm­niej­szy i nie naj­więk­szy

 (1.3) mat. sta­no­wią­cy wynik dzie­le­nia sumy skład­ni­ków przez ich licz­bę lub bę­dą­cy osza­co­wa­niem tej wiel­ko­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Średnia

1. śred­niej wiel­ko­ści;
2. znaj­du­ją­cy się po­mię­dzy małym a dużym, poś­red­niej wiel­ko­ści pod wzglę­dem miary;
3. prze­cięt­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. pot. śred­nia aryt­me­tycz­na, wynik dzie­le­nia sumy da­nych skład­ni­ków przez ich licz­bę;

 (1.2) mat. funk­cja wie­lo­ar­gu­men­to­wa, nie­ma­le­ją­ca ze wzglę­du na każdy swój ar­gu­ment, o war­to­ściach nie mniej­szych od mi­ni­mum ar­gu­men­tów i nie więk­szych od mak­si­mum ar­gu­men­tów;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. M., W. lp. od: śred­ni


Zo­bacz też: Śred­nia w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Śred­nia – w na­jo­gól­niej­szej wer­sji do­wol­na funk­cja for­mu­la_1 speł­nia­ją­ca, dla do­wol­nych for­mu­la_2 wa­ru­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Średniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od śred­niak


Źródła:

Wiktionary

Średniaczka

→ śred­niak


Patrz:średniak

Źródła:

SJP.pl

Średniak

1. osoba prze­cięt­na i ni­czym się nie­wy­róż­nia­ją­ca; prze­cięt­niak, sza­ra­czek, sza­rak;
2. dziec­ko w przedsz­ko­lu w śred­niej gru­pie wie­ko­wej;
3. prze­sta­rza­le: rol­nik po­sia­da­ją­cy śred­niej wiel­ko­ści go­spo­dar­stwo rolne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przedsz­ko­lak z dru­giej grupy wie­ko­wej; star­szy od ma­lu­cha, a młod­szy od star­sza­ka

 (1.2) ktoś prze­cięt­ny w pew­nej dy­scy­pli­nie

 (1.3) techn. ro­dzaj pil­ni­ka

 (1.4) hist. so­cjol. śred­nio­za­moż­ny chłop


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Średniaki

1. osoba prze­cięt­na i ni­czym się nie­wy­róż­nia­ją­ca; prze­cięt­niak, sza­ra­czek, sza­rak;
2. dziec­ko w przedsz­ko­lu w śred­niej gru­pie wie­ko­wej;
3. prze­sta­rza­le: rol­nik po­sia­da­ją­cy śred­niej wiel­ko­ści go­spo­dar­stwo rolne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Średnian

nazwa 14-punk­to­we­go stop­nia pisma w po­li­gra­fii (1 punkt ty­po­gra­ficz­ny to około 3/8 mm); mitel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. druk. w sy­ste­mie miar ty­po­gra­ficz­nych Di­do­ta sto­pień czcion­ki od­po­wia­da­ją­cy czter­na­stu punk­tom (5,2626 mm)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Średniawka

po­tocz­nie: coś prze­cięt­ne­go, nie­wy­róż­nia­ją­ce­go się żad­ny­mi szcze­gól­ny­mi ce­cha­mi


Źródła:

SJP.pl

Średniawy

1. nie­zbyt dobry pod ja­kimś wzglę­dem;
2. mniej wię­cej śred­nie­go wzro­stu


Źródła:

SJP.pl

Średnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geom. od­ci­nek pro­wa­dzą­cy od jed­nej do dru­giej kra­wę­dzi okrę­gu, koła lub prze­kro­ju cy­lin­dra i prze­cho­dzą­cy przez jego śro­dek;

 (1.2) geom. dłu­gość śred­ni­cy (1.1)

 (1.3) geom. ogól­nie: od­le­głość mię­dzy naj­dal­szy­mi punk­ta­mi fi­gu­ry


Za­su­ge­ro­wa­no, aby ten ar­ty­kuł na różne ar­ty­ku­ły – Śred­ni­ca okrę­gu i Śred­ni­ca zbio­ru

Ta stro­na do­ty­czy ma­te­ma­tycz­ne­go po­ję­cia śred­ni­cy oraz jej znaku. Zo­bacz też: Śred­ni­ca, Ø – li­te­ra al­fa­be­tu duń­skie­go, is­landz­kie­go i nor­we­skie­go, ∅ – znak zbio­ru pu­ste­go oraz ø – li­te­ra uży­wa­na w mię­dzy­na­ro­do­wym al­fa­be­cie fo­ne­tycz­nym IPA.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Średnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Średnicomierz

1. przy­rząd do wyz­na­cza­nia zmian śred­ni­cy w ot­wo­rze wiert­ni­czym; ka­wer­no­mierz
2. przy­rząd do po­mia­ru śred­ni­cy drzew; fita; klupa


Śred­ni­co­mierz (klupa) - przy­rząd do po­mia­ru śred­nic drew­na okrą­głe­go, po­wszech­nie uży­wa­ny przez le­śni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Średnicówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. przy­rząd po­mia­ro­wy słu­żą­cy do mie­rze­nia wy­mia­rów wew­nętrz­nych, prze­de wszyst­kim śred­nic ot­wo­rów;

 (1.2) trasa szyb­kie­go ruchu wio­dą­ca przez śro­dek mia­sta, zwy­kle bę­dą­ca sy­ste­mem tu­ne­li i wia­duk­tów w celu za­pew­nie­nia szyb­kie­go prze­ja­zdu przez za­tło­czo­ne cen­trum


Śred­ni­ców­ka – przy­rząd po­mia­ro­wy do mie­rze­nia wy­mia­rów wew­nętrz­nych, prze­de wszyst­kim śred­nic ot­wo­rów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Średnik

";" - znak prze­stan­ko­wy peł­nią­cy funk­cję poś­red­nią mię­dzy funk­cją krop­ki a prze­cin­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. znak prze­stan­ko­wy (;) od­dzie­la­ją­cy dwie wy­po­wie­dzi, po­sia­daj­cy funk­cję poś­red­nią mię­dzy krop­ką a prze­cin­kiem;


Śred­nik śred­nik

Śred­nik – roz­dzie­la­ją­cy znak in­ter­punk­cyj­ny. Za­rów­no gra­ficz­nie, jak i funk­cjo­nal­nie sta­no­wi po­łą­cze­nie prze­cin­ka i krop­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Średnio

przy­słó­wek

 (1.1) prze­cięt­nie, zaz­wy­czaj

 (1.2) tak sobie; ani do­brze, ani źle


Źródła:

Wiktionary

Średnio-Dolno-Niemiecki

język śred­nio-dolno-nie­miec­ki - język za­chod­nio­ger­mań­ski pow­sta­ły z ję­zy­ka sta­ro­sak­soń­skie­go po XII wieku


Źródła:

SJP.pl

Średnio-Górno-Niemiecki

język śred­nio-górno-nie­miec­ki - hi­sto­rycz­na forma ję­zy­ka nie­miec­kie­go; język śred­nio-wy­so­ko-nie­miec­ki


Źródła:

SJP.pl

Średnio-Wysoko-Niemiecki

język śred­nio-wy­so­ko-nie­miec­ki - hi­sto­rycz­na forma ję­zy­ka nie­miec­kie­go; język śred­nio-górno-nie­miec­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. hi­sto­rycz­na forma ję­zy­ka nie­miec­kie­go (język śred­nio-wy­so­ko-nie­miec­ki);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Średnioangielski

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. język śred­nio­an­giel­ski;


Źródła:

Wiktionary

Średniodobowo

→ śred­nio­do­bo­wy


Patrz:średniodobowy

Źródła:

SJP.pl

Średniodobowy

przy­miot­nik

 (1.1) wy­no­szą­cy tyle, ile śred­nia z po­szcze­gól­nych dób

 (1.2) bę­dą­cy śred­nią z danej doby


Źródła:

Wiktionary

Średniodystansowiec

za­wod­nik bie­ga­ją­cy na śred­nim dy­stan­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. bie­gacz na śred­nich dy­stan­sach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Średnioformatowy

umoż­li­wia­ją­cy wy­ko­ny­wa­nie zdjęć, wy­dru­ków śred­nie­go for­ma­tu


Źródła:

SJP.pl

Średniogłowość

wiel­kość głowy poś­red­nia mię­dzy bra­chy­ce­fa­lią a do­li­cho­ce­fa­lią; me­zo­ce­fa­lia; me­zo­ke­fa­lia


Źródła:

SJP.pl

Średniogłowy

ma­ją­cy głowę śred­niej wiel­ko­ści


Źródła:

SJP.pl

Średnioholenderski

zwią­za­ny z la­ta­mi 1150-1500 w Ho­lan­dii


Źródła:

SJP.pl

Średniokalibrowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o broni, amu­ni­cji: ma­ją­cy śred­ni ka­li­ber


Źródła:

Wiktionary

Średniokwartalny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­no­szą­cy tyle, ile śred­nia z po­szcze­gól­nych kwar­ta­łów

 (1.2) bę­dą­cy śred­nią z da­ne­go kwar­ta­łu


Źródła:

Wiktionary

Średniometrażowy

przy­miot­nik

 (1.1) film. ma­ją­cy śred­ni me­traż, o śred­nim cza­sie trwa­nia (zwy­cza­jo­wo od 30 do 60 minut);


Źródła:

Wiktionary

Średniomiesięczny

obli­czo­ny jako śred­nia z ca­łe­go mie­sią­ca lub dla prze­cięt­ne­go mie­sią­ca


przy­miot­nik

 (1.1) wy­no­szą­cy tyle, ile śred­nia z po­szcze­gól­nych mie­się­cy

 (1.2) bę­dą­cy śred­nią z da­ne­go mie­sią­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Średnioniemiecki

język śred­nio­nie­miec­ki - język z dia­lek­tów wy­so­ko­nie­miec­kich, bę­dą­cych w uży­ciu w po­łud­nio­wej czę­ści Nie­miec


Źródła:

SJP.pl

Średnioodporny

ma­ją­cy śred­nią od­por­ność na coś; śred­nio od­por­ny


Źródła:

SJP.pl

Średniopolski

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. hi­sto­rycz­na forma ję­zy­ka pol­skie­go uży­wa­na mię­dzy XVI a XVIII wie­kiem;

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) jęz. do­ty­czą­cy ję­zy­ka śred­nio­pol­skie­go (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Średnioporowaty

o wło­sach: ma­ją­cy śred­nio zwar­tą struk­tu­rę


Źródła:

SJP.pl

Średniopłat

jed­no­płat, któ­re­go płat nośny umie­szczo­ny jest na wy­so­ko­ści osi po­dłuż­nej ka­dłu­ba


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. sa­mo­lot jed­no­pła­to­wy o skrzy­dłach umie­szczo­nych na wy­so­ko­ści osi po­dłuż­nej ka­dłu­ba;


Śred­nio­płat – sa­mo­lot jed­no­pła­to­wy o pła­cie umo­co­wa­nym na wy­so­ko­ści osi po­dłuż­nej ka­dłu­ba. Układ ten jest ko­rzyst­niej­szy pod wzglę­dem in­ter­fe­ren­cji skrzy­deł i ka­dłu­ba od ukła­du dol­no­pła­ta, ale cha­rak­te­ry­zu­je się gor­szy­mi wła­ści­wo­ścia­mi no­śny­mi. Po­wszech­nie spo­ty­ka­ny w sa­mo­lo­tach my­śliw­skich, np.:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Średnioroczny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­no­szą­cy tyle, ile śred­nia z po­szcze­gól­nych lat

 (1.2) bę­dą­cy śred­nią z da­ne­go roku


Źródła:

Wiktionary

Średniorolny

chłop śred­nio­rol­ny


Źródła:

SJP.pl

Średnioszlachecki

od­no­szą­cy się do śred­niej szlach­ty, wła­ści­wy śred­niej szlach­cie, na­le­żą­cy lub zło­żo­ny ze śred­niej szlach­ty


Źródła:

SJP.pl

Średnioterminowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest śred­nio­ter­mi­no­we; cecha tych, któ­rzy są śred­nio­ter­mi­no­wi


Źródła:

Wiktionary

Średniotonowy

do­ty­czą­cy śred­nich tonów


Źródła:

SJP.pl

Średniotygodniowy

obli­czo­ny jako śred­nia z ca­łe­go ty­god­nia lub dla prze­cięt­ne­go ty­god­nia


przy­miot­nik

 (1.1) wy­no­szą­cy tyle, ile śred­nia z po­szcze­gól­nych ty­god­ni

 (1.2) bę­dą­cy śred­nią z da­ne­go ty­god­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Średniow.

średw., średn.; skrót od:
1. śred­nio­wie­cze;
2. śred­nio­wiecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Średnioważony

uwz­ględ­nia­ją­cy śred­nią wa­żo­ną


Źródła:

SJP.pl

Średniowiecze

epoka w hi­sto­rii Eu­ro­py trwa­ją­ca od V do XV wieku; śred­nio­wie­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) epoka w hi­sto­rii i kul­tu­rze eu­ro­pej­skiej, obej­mu­ją­ca okres mię­dzy sta­ro­żyt­no­ścią a cza­sa­mi no­wo­żyt­ny­mi;

 (1.2) pot. za­co­fa­nie


Śred­nio­wie­cze – epoka w hi­sto­rii Eu­ro­py trwa­ją­ca od V do XV wieku, która roz­po­czę­ła się wraz z upad­kiem ce­sar­stwa za­chod­nio­rzym­skie­go (476 r.) i trwa­ła do epoki re­ne­san­su i wiel­kich od­kryć ge­o­gra­ficz­nych (1492 r.). Jest środ­ko­wym okre­sem w tra­dy­cyj­nym po­dzia­le hi­sto­rii Eu­ro­py na sta­ro­żyt­ność, śred­nio­wie­cze i no­wo­żyt­ność. Dzie­li się na wczes­ne, pełne (doj­rza­łe) i późne śred­nio­wie­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Średniowiecznik

ba­dacz śred­nio­wie­cza


Źródła:

SJP.pl

Średniowiecznołaciński

do­ty­czą­cy ła­ci­ny śred­nio­wiecz­nej, np. nazwa śred­nio­wiecz­no­ła­ciń­ska


Źródła:

SJP.pl

Średniowieczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest śred­nio­wiecz­ne; cecha tych, któ­rzy są śred­nio­wiecz­ni


Źródła:

Wiktionary

Średniowieczny

od­no­szą­cy się do śred­nio­wie­cza; wła­ści­wy tej epoce; po­cho­dzą­cy ze śred­nio­wie­cza


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­cho­dzą­cy ze śred­nio­wie­cza, zwią­za­ny ze śred­nio­wie­czem, do­ty­czą­cy śred­nio­wie­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Średniowieczyzna

spu­ściz­na śred­nio­wie­cza


Źródła:

SJP.pl

Średniowiekowy

daw­niej: śred­nio­wiecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Średniozaawansowany

ma­ją­cy śred­ni sto­pień za­a­wan­so­wa­nia; śred­nio za­a­wan­so­wa­ny


przy­miot­nik

 (1.1) umiar­ko­wa­nie za­a­wan­so­wa­ny, ma­ją­cy śred­ni sto­pień za­a­wan­so­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Średniozamożny

książ­ko­wo: odz­na­cza­ją­cy się śred­nią za­moż­no­ścią, nie­zbyt bo­ga­ty; śred­nio za­moż­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie­zbyt bo­ga­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Średniozmineralizowany

na­sy­co­ny skład­ni­ka­mi mi­ne­ral­ny­mi od 500 do 1500 mg/l


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się umiar­ko­wa­ną, śred­nią mi­ne­ra­li­za­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Średniość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest śred­nie; cecha tych, któ­rzy są śred­ni


Źródła:

Wiktionary

Średniówka

1. ce­zu­ra, stały prze­dział mię­dzy dwoma wy­ra­za­mi dzie­lą­cy wers na dwa czło­ny;
2. nad­bu­dów­ka w środ­ko­wej czę­ści stat­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. punkt po­dzia­łu, przer­wa in­to­na­cyj­na, która dzie­li wers na dwa w przy­bli­że­niu równe czło­ny;

 (1.2) żegl. nad­bu­dów­ka w środ­ko­wej czę­ści stat­ku


Śred­niów­ka – punkt po­dzia­łu, który dzie­li wers na dwa w przy­bli­że­niu równe tzw. he­mi­sty­chy, czyli czę­ści wersu wy­dzie­lo­ne przez każdą ce­zu­rę. Zwy­kle wy­stę­pu­je w wer­sach dłuż­szych niż ośmio­sy­la­bo­we.

Miej­sce śred­niów­ki w wer­sie za­leż­ne jest od gra­ni­cy wy­ra­zów i ze­stro­jów ak­cen­to­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Średw.

śred­niow., średn.; skrót od:
1. śred­nio­wie­cze;
2. śred­nio­wiecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Średzinka

ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Średziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Średzki

→ Środa Ślą­ska, → Środa Wiel­ko­pol­ska


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Środy Ślą­skiej lub Wiel­ko­pol­skiej


Patrz:Środa Śląska, → Środa Wielkopolska

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śrem

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. mia­sto pod Poz­na­niem;


Śrem – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu śrem­skie­go i gminy miej­sko-wiej­skiej Śrem, jedno z naj­star­szych miast w Pol­sce. Po­ło­żo­ne w ko­la­nie Warty w Kot­li­nie Śrem­skiej. Śrem jest lo­kal­nym oś­rod­kiem usłu­go­wo-prze­my­sło­wym, a także wę­złem dro­go­wym przy szo­sie Poz­nań-Ra­wicz, z mia­sta pro­wa­dzą drogi do Wrze­śni, Lesz­na, Głu­cho­wa i Czem­pi­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śremianin

miesz­ka­niec Śremu


Źródła:

SJP.pl

Śremianka

miesz­kan­ka Śremu


Źródła:

SJP.pl

Śremski

→ Śrem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Śremu, zwią­za­ny ze Śre­mem


Patrz:Śrem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śreżoga

lekka mgła w dzień upal­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. przy­po­mi­na­ją­ce suchą mgłę roz­grza­ne po­wie­trze złud­nie mi­go­czą­ce w upal­ny dzień

 (1.2) przest. bot. zgo­rzel mro­zo­wa, zwa­że­nie się liści lub kwia­tów na sku­tek zimna


Śre­żo­ga – pro­mie­nie sło­necz­ne prześ­wie­ca­ją­ce przez war­stwę mgły, także dymu, za­py­lo­ne­go po­wie­trza itp.

H. Sien­kie­wicz – "W pu­sty­ni i w pu­szczy – roz­dział VIII":

Grub­szy pia­sek opadł zu­peł­nie; po­zo­stał w po­wie­trzu tylko sub­tel­ny, czer­wo­ny pył, coś w ro­dza­ju śre­żo­gi, przez którą słoń­ce prześ­wie­ca­ło jak mie­dzia­na bla­cha.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śrinagar

mia­sto w In­diach


Śri­na­gar (hindi श्रीनगर, trb.: "Śri­na­gar", trl.: "Śrīnagar"; urdu: سرینگر; kasz­mir­ski: سِرېنَگَر; ang. "Sri­na­gar") – mia­sto w In­diach, po­ło­żo­ne nad je­zio­rem Dal. Let­nia sto­li­ca te­ry­to­rium związ­ko­we­go Dżam­mu i Kasz­mir. W 2011 Śri­na­gar za­miesz­ki­wa­ło 1,2 mi­lio­na miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śrk

skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju ni­ja­kie­go

 (1.1) = rel. Świa­to­wa Rada Ko­ścio­łów;


Źródła:

Wiktionary

Środ.

skrót od: śro­do­wi­sko, śro­do­wi­sko­wy, śro­do­wi­sko­wo (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Środa

trze­ci dzień ty­god­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) trze­ci dzień ty­god­nia;


Środa (skrót śr.) – dzień ty­god­nia mię­dzy wtor­kiem a czwart­kiem.

We­dług normy ISO-8601 jest trze­cim dniem ty­god­nia.

W tra­dy­cji bi­blij­nej – chrze­ści­jań­skiej i ży­dow­skiej, gdzie za pier­wszy dzień ty­god­nia uz­na­wa­na jest nie­dzie­la, środa jest dniem czwar­tym. Tra­dy­cja ta wpły­nę­ła na na­zew­nict­wo w wielu ję­zy­kach:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Środeczek

zdrob­nie­nie od: śro­dek


Źródła:

SJP.pl

Środeczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: środa


Źródła:

Wiktionary

Środek

1. cen­trum, punkt cen­tral­ny;
2. wew­nętrz­na część cze­goś;
3. coś co ułat­wia dzia­ła­nie, umoż­li­wia osią­gnię­cie cze­goś; spo­sób; na­rzę­dzie;
4. spe­cy­fik; pre­pa­rat; sub­stan­cja che­micz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miej­sce jed­na­ko­wo od­da­lo­ne od kra­wę­dzi

 (1.2) wnę­trze

 (1.3) coś, co ułat­wia dzia­ła­nie

 (1.4) dobro eko­no­micz­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Środk.

skrót od: środ­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Środki

1. cen­trum, punkt cen­tral­ny;
2. wew­nętrz­na część cze­goś;
3. coś co ułat­wia dzia­ła­nie, umoż­li­wia osią­gnię­cie cze­goś; spo­sób; na­rzę­dzie;
4. spe­cy­fik; pre­pa­rat; sub­stan­cja che­micz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) urz. ogół po­sia­da­nych za­so­bów ma­te­rial­nych i fi­nan­so­wych

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: śro­dek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Środkiem

1. cen­trum, punkt cen­tral­ny;
2. wew­nętrz­na część cze­goś;
3. coś co ułat­wia dzia­ła­nie, umoż­li­wia osią­gnię­cie cze­goś; spo­sób; na­rzę­dzie;
4. spe­cy­fik; pre­pa­rat; sub­stan­cja che­micz­na


Źródła:

SJP.pl

Środkowa

1. od­ci­nek ła­czą­cy wierz­cho­łek trój­ką­ta ze środ­kiem prze­ciw­le­głe­go boku;
2. za­wod­nicz­ka gra­ją­ca na środ­ku ataku, po­mo­cy lub obro­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geom. od­ci­nek łą­czą­cy wierz­cho­łek trój­ką­ta ze środ­kiem prze­ciw­le­głe­go boku;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M. i W. lp. od środ­ko­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Środkować

usta­wiać na jed­nej osi; osio­wać; cen­tro­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) usta­wiać dwie czę­ści ma­szyn w taki spo­sób, aby okre­ślo­ne punk­ty tych czę­ści po­kry­wa­ły się ze sobą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Środkowiec

1. wier­tło o krót­kiej czę­ści ro­bo­czej, do­sto­so­wa­ne do wier­ce­nia w po­przek włó­kna płyt­kich ot­wo­rów o dużej śred­ni­cy
2. w gór­nict­wie: sto­jak w środ­ku odrz­wi w sze­ro­kim wy­ro­bi­sku ko­ry­ta­rzo­wym


Źródła:

SJP.pl

Środkownik

przy­rząd słu­żą­cy do wyz­na­cza­nia środ­ka okrę­gu


Źródła:

SJP.pl

Środkowo-Wschodnio-Europejski

do­ty­czą­cy Eu­ro­py Środ­ko­wo-Wschod­niej


Źródła:

SJP.pl

Środkowoafrykanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Re­pu­bli­ki Środ­ko­wo­a­fry­kań­skiej


Źródła:

Wiktionary

Środkowoafrykańczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Re­pu­bli­ki Środ­ko­wo­a­fry­kań­skiej


Źródła:

Wiktionary

Środkowoafrykański

1. le­żą­cy, znaj­du­ją­cy się w Afry­ce Środ­ko­wej
2. przy­miot­nik od: Re­pu­bli­ka Środ­ko­wo­a­fry­kań­ska


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do środ­ko­wej czę­ści Afry­ki

 (1.2) od­no­szą­cy się do Re­pu­bli­ki Środ­ko­wo­a­fry­kań­skiej, pań­stwa w Afry­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Środkowoamerykański

le­żą­cy, znaj­du­ją­cy się w Ame­ry­ce Środ­ko­wej


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ame­ry­ką Środ­ko­wą, do­ty­czą­cy Ame­ry­ki Środ­ko­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Środkowoazjatycki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Azją Środ­ko­wą, do­ty­czą­cy Azji Środ­ko­wej


Źródła:

Wiktionary

Środkowochilijski

do­ty­czą­cy środ­ko­wych ob­sza­rów Chile, po­cho­dzą­cy z środ­ko­wych ob­sza­rów Chile, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla środ­ko­wych ob­sza­rów Chile itp.


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wą czę­ścią Chile, jej do­ty­czą­cy, tam się mie­szczą­cy lub od­by­wa­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Środkowoczeski

1. po­ło­żo­ny w środ­ko­wej czę­ści Czech;
2. kraj środ­ko­wo­cze­ski - jeden z re­gio­nów ad­mi­ni­stra­cyj­nych w Cze­chach


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wą czę­ścią Czech; tam po­ło­żo­ny lub tam od­by­wa­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Środkowodunajski

zwią­za­ny ze środ­ko­wym Du­na­jem, z te­re­na­mi po­ło­żo­ny­mi nad środ­ko­wym Du­na­jem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wym bie­giem Du­na­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Środkowoeuropejczyk

miesz­ka­niec Eu­ro­py Środ­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Środkowoeuropejka

miesz­kan­ka Eu­ro­py Środ­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Środkowoeuropejski

do­ty­czą­cy Eu­ro­py środ­ko­wej, po­cho­dzą­cy z Eu­ro­py środ­ko­wej, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Eu­ro­py środ­ko­wej itp.


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Eu­ro­py Środ­ko­wej, zwią­za­ny z Eu­ro­pą Środ­ko­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Środkowoeuropejskość

→ środ­ko­wo­e­u­ro­pej­ski


Patrz:środkowoeuropejski

Źródła:

SJP.pl

Środkowojakucki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wą czę­ścią Ja­ku­cji


Źródła:

Wiktionary

Środkowomałopolski

do­ty­czą­cy Ma­ło­pol­ski środ­ko­wej, po­cho­dzą­cy z Ma­ło­pol­ski środ­ko­wej, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Ma­ło­pol­ski środ­ko­wej itp.


Źródła:

SJP.pl

Środkowomorawski

dia­lekt środ­ko­wo­mo­raw­ski - jeden z czte­rech tra­dy­cyj­nie wy­róż­nia­nych dia­lek­tów ję­zy­ka cze­skie­go; dia­lekt ha­nac­ki


Źródła:

SJP.pl

Środkowoniemiecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wą czę­ścią Nie­miec


Źródła:

Wiktionary

Środkowoobski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wym bie­giem Obu


Źródła:

Wiktionary

Środkowopolski

do­ty­czą­cy Pol­ski środ­ko­wej, po­cho­dzą­cy z Pol­ski środ­ko­wej, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Pol­ski środ­ko­wej itp.


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wą Pol­ską, do­ty­czą­cy środ­ko­wej Pol­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Środkowoprzepustowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) elektr. prze­pu­szcza­ją­cy wszyst­kie skła­do­we czę­stot­li­wo­ści sy­gna­łu z okre­ślo­ne­go za­kre­su i tłu­mią­cy te spoza niego


Źródła:

Wiktionary

Środkoworosyjki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wą czę­ścią Rosji


Źródła:

Wiktionary

Środkoworosyjski

do­ty­czą­cy Rosji środ­ko­wej, po­cho­dzą­cy z Rosji środ­ko­wej, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Rosji środ­ko­wej itp.


Źródła:

SJP.pl

Środkowoschodni

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny ze Środ­ko­wym Wscho­dem, le­żą­cy na Środ­ko­wym Wscho­dzie


Źródła:

Wiktionary

Środkowosyberyjski

do­ty­czą­cy Sy­be­rii środ­ko­wej, po­cho­dzą­cy z Sy­be­rii środ­ko­wej, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Sy­be­rii środ­ko­wej itp.


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wą czę­ścią Sy­be­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Środkowosłowacki

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wą czę­ścią Sło­wa­cji; tam po­ło­żo­ny lub tam się od­by­wa­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Środkowowielkopolski

do­ty­czą­cy Wiel­ko­pol­ski środ­ko­wej, po­cho­dzą­cy z Wiel­ko­pol­ski środ­ko­wej, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Wiel­ko­pol­ski środ­ko­wej itp.


Źródła:

SJP.pl

Środkowowołżański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wym bie­giem Wołgi


Źródła:

Wiktionary

Środkowowschodni

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Środ­ko­wym Wscho­dem, do­ty­czą­cy Środ­ko­we­go Wscho­du

 (1.2) po­ło­żo­ny mię­dzy środ­kiem a wscho­dem albo obej­mu­ją­cy za­rów­no czę­ści środ­ka jak i wscho­du


Źródła:

Wiktionary

Środkowowłoski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­ko­wą czę­ścią Włoch, jej do­ty­czą­cy lub tam się mie­szczą­cy


Źródła:

Wiktionary

Środkowozaporowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) elektr. tłu­mią­cy wszyst­kie skła­do­we czę­stot­li­wo­ści sy­gna­łu z okre­ślo­ne­go za­kre­su i prze­pu­szcza­ją­cy te spoza niego


Źródła:

Wiktionary

Środkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) znaj­du­ją­cy się w środ­ku

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) sport. za­wod­nik, który gra na środ­ku bo­i­ska, w linii ataku lub po­mo­cy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Środnik

środ­ko­wy ele­ment kształ­tow­ni­ka, za­war­ty mię­dzy stop­ka­mi, bądź dwu­te­o­we­go dźwi­ga­ra bla­cho­we­go


Środ­nik – kon­struk­cyj­na, środ­ko­wa część wal­co­wa­nej belki me­ta­lo­wej (dwu­te­ow­ni­ka, te­ow­ni­ka, ce­ow­ni­ka, ze­tow­ni­ka) lub bla­chow­ni­cy, łą­czą­ca ze sobą oba jej pasy (górny i dolny).

W dźwi­ga­rze dwu­te­o­wym po­łą­cze­nie to pow­sta­je w pro­ce­sie jego wyt­wa­rza­nia w hucie stali przez wal­co­wa­nie. W dźwi­ga­rze bla­chow­ni­co­wym bla­chę środ­ni­ka łączy się z bla­cha­mi pasów przez spa­wa­nie lub ni­to­wa­nie. Dzię­ki ta­kie­mu (dwu­te­o­we­mu) kształ­to­wi prze­kro­ju po­przecz­ne­go środ­nik pra­cu­je głów­nie na ści­na­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Środowisko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ekol. ogół ele­men­tów nie­o­ży­wio­nych i oży­wio­nych, skła­da­ją­cych się na oto­cze­nie

 (1.2) miej­sce wy­cho­wy­wa­nia w gru­pie; lu­dzie z niej

 (1.3) grupa ludzi zaj­mu­ją­ca się tym samym za­wo­dem, np. ak­to­rzy

 (1.4) harc. ro­dzaj poś­red­niej struk­tu­ry w or­ga­ni­za­cjach har­cer­skich, nie­for­mal­na kon­fe­de­ra­cja dru­żyn i gro­mad po­sia­da­ją­cych wspól­ny numerfakt.


Śro­do­wi­sko – ogół ele­men­tów nie­o­ży­wio­nych i oży­wio­nych, za­rów­no na­tu­ral­nych, jak i pow­sta­łych w wy­ni­ku dzia­łal­no­ści czło­wie­ka, wy­stę­pu­ją­cych na okre­ślo­nym ob­sza­rze oraz ich wza­jem­ne po­wią­za­nia, od­dzia­ły­wa­nia i za­leż­no­ści. Jest to po­ję­cie po­drzęd­ne w sto­sun­ku do przy­ro­dy, obej­mu­ją­cej rów­nież ele­men­ty oży­wio­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Środowiskotwórczy

wpły­wa­ją­cy na uksz­tał­to­wa­nie śro­do­wi­ska


Źródła:

SJP.pl

Środowiskowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co śro­do­wi­sko­we


Źródła:

Wiktionary

Środowiskowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze śro­do­wi­skiem

 (1.2) jęz. (wyraz) uży­wa­ny tylko w okre­ślo­nych śro­do­wi­skach


Źródła:

Wiktionary

Środowy

zwią­za­ny ze środą


przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy śro­dzie; dzie­ją­cy się w środę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Środzianin

1. miesz­ka­niec Środy Ślą­skiej (mia­sta w Pol­sce);
2. miesz­ka­niec Środy Wiel­ko­pol­skiej (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Środzianka

1. miesz­kan­ka Środy Ślą­skiej (mia­sta w Pol­sce);
2. miesz­kan­ka Środy Wiel­ko­pol­skiej (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Śrotowany

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|środ­ko­wo­wiel­ko­pol­ska. ra­zo­wy


Źródła:

Wiktionary

Śrotowy

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|środ­ko­wo­wiel­ko­pol­ska. ra­zo­wy


Źródła:

Wiktionary

Śrp

skrót od: Świa­to­wa Rada Po­ko­ju


Źródła:

SJP.pl

Śruba

1. ele­ment po­łą­czeń ro­złącz­nych wy­ko­na­ny w po­sta­ci pręta z na­nie­sio­nym gwin­tem
2. ele­ment na­pę­do­wy stat­ku w po­sta­ci po­wierzch­ni wi­ru­ją­cych wokół wspól­nej osi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. pręt me­ta­lo­wy, za­koń­czo­ny łbem z jed­nej stro­ny, a z dru­giej gwin­tem, umoż­li­wia­ją­cym za­krę­ca­nie lub od­krę­ca­nie;

 (1.2) żegl. urzą­dze­nie na­pę­do­we stat­ku wod­ne­go;

 (1.3) sport. w piłce ręcz­nej: strzał wy­ko­na­ny z obro­tu

 (1.4) sport. w sko­kach do wody: skok z obro­tem wzdłuż pio­no­wej osi ciała

 (1.5) pot. stan upo­je­nia al­ko­ho­lo­we­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śrubeczka

zdrob­nie­nie od: śrub­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: śrub­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śrubiarnia

dział fa­bry­ki pro­du­ku­ją­cy róż­ne­go ro­dza­ju śruby


Źródła:

SJP.pl

Śrubka

zdrob­nie­nie od: śruba


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od śruba

 (1.2) mała śruba


Śrub­ka – drugi sin­gel pol­skiej pio­sen­kar­ki Sanah z jej pią­te­go al­bu­mu stu­dyj­ne­go, za­ty­tu­ło­wa­ne­go "Ka­pry­sy". Sin­gel zo­stał wy­da­ny 25 kwiet­nia 2024.

Na­gra­nie otrzy­ma­ło w Pol­sce sta­tus pla­ty­no­we­go sin­gla, prze­kra­cza­jąc licz­bę 50 ty­się­cy sprze­da­nych kopii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śrubokręcik

zdrob­nie­nie od: śru­bo­kręt


Źródła:

SJP.pl

Śrubokręt

ręcz­ne na­rzę­dzie do wkrę­ca­nia i wy­krę­ca­nia śrub lub wkrę­tów; wkrę­tak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. pro­ste na­rzę­dzie do wkrę­ca­nia lub wy­krę­ca­nia śrub i wkrę­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śrubokrętowy

→ śru­bo­kręt


Patrz:śrubokręt

Źródła:

SJP.pl

Śruborogi

o zwie­rzę­ciu: taki, który ma rogi w kształ­cie śrub


Źródła:

SJP.pl

Śrubowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|śru­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Śrubowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem śrubę, po­dob­ny do śruby


Źródła:

SJP.pl

Śrubować

1. przy­krę­cać śrubą;
2. krę­cić;
3. za­wy­żać cenę


Źródła:

SJP.pl

Śrubowce

1. drob­no­u­strój ma­ją­cy kształt luźno skrę­co­nej spi­ra­li; spi­ryl­la, spi­ryl­lum;
2. sta­tek wodny, któ­re­go na­pę­dem jest śruba okrę­to­wa; sta­tek śru­bo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) mi­kro­biol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Spi­ril­lum|Eh­ren­berg|ref=tak., ro­dzaj bak­te­rii;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|śru­bo­wiec.


Śru­bow­ce (łac. "Spi­ril­lum") – ro­dzaj Gram-ujem­nych bak­te­rii z rzędu "Ni­tro­so­mo­na­da­les". Nazwa bie­rze się od spi­ral­nej, skrę­co­nej mor­fo­lo­gii ich ko­mó­rek. Zaz­wy­czaj wy­stę­pu­ją w sto­ją­cych wo­dach słod­kich. Zdol­ne do ak­tyw­ne­go pły­wa­nia za po­mo­cą wy­stę­pu­ją­cych na obu bie­gu­nach ko­mór­ki wią­zek lub po­je­dyn­czych wici cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się dużą dłu­go­ścią fali i około jed­nym skrę­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śrubowiec

1. drob­no­u­strój ma­ją­cy kształt luźno skrę­co­nej spi­ra­li; spi­ryl­la, spi­ryl­lum;
2. sta­tek wodny, któ­re­go na­pę­dem jest śruba okrę­to­wa; sta­tek śru­bo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mi­kro­biol. bak­te­ria o spi­ral­nej mor­fo­lo­gii

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) żegl. sta­tek z na­pę­dem śru­bo­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śrubowy

→ śruba


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) techn. łą­czo­ny lub re­gu­lo­wa­ny za po­mo­cą śruby

 (1.2) mot. po­ru­sza­ny śrubą

 (1.3) przy­po­mi­na­ją­cy lub na­śla­du­ją­cy ruch śruby


Patrz:śruba

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śrubstag

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bia­ły­stok. ima­dło


Źródła:

Wiktionary

Śrubsztak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. techn. ima­dło, na­rzę­dzie do unie­ru­cha­mia­nia obra­bia­nych przed­mio­tów


Źródła:

Wiktionary

Śrubunek

po­łą­cze­nie ru­ro­we za po­mo­cą dwu­złącz­ki


Śru­bu­nek – ro­dzaj kształt­ki ru­ro­wej gwin­to­wa­nej, którą wy­ko­rzy­stu­je się do in­sta­lo­wa­nia łat­wo­ro­złącz­nych po­łą­czeń rur w in­sta­la­cjach hy­dra­u­licz­nych (wod­nych, ga­zo­wych, sprę­żo­ne­go po­wie­trza, cen­tral­ne­go ogrze­wa­nia i in­nych) łą­czo­nych na gwin­ty. Na rynku wy­stę­pu­je wiele ro­dza­jów śru­bun­ków, które na­zy­wa się także "dwu­złącz­ka­mi" (przy czym nazwa ta jest dwuz­nacz­na, gdyż od­no­si się ona też do tzw. nypli), a daw­niej także funk­cjo­no­wa­ła nazwa ho­len­der.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śrubunkowy

→ śru­bu­nek


Patrz:śrubunek

Źródła:

SJP.pl

Śrucik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od śrut


Źródła:

Wiktionary

Śrucina

1. kulka śrutu;
2. frak­cja mlewa skła­da­ją­ca się z naj­więk­szych czą­stek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulka śrutu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śruciny

1. kulka śrutu;
2. frak­cja mlewa skła­da­ją­ca się z naj­więk­szych czą­stek


Źródła:

SJP.pl

Śrupanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|śru­pać.


Źródła:

Wiktionary

Śrupać

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. chru­pać, gło­śno gryźć


Źródła:

Wiktionary

Śrut

kulki oło­wia­ne o nie­wiel­kiej śred­ni­cy sta­no­wią­ce po­cisk do my­śliw­skiej broni gład­ko­lu­fo­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) oło­wia­ne kulki jako po­cisk

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. śruta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śruta

roz­drob­nio­ne na śru­tow­ni­ku ziar­no zbóż i ro­ślin strącz­ko­wych, uży­wa­ne na paszę tre­ści­wą dla zwie­rząt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. spoż. pasza zwie­rzę­ca z roz­drob­nio­nych zia­ren zbóż lub na­sion ro­ślin strącz­ko­wych;


Śruta – pro­dukt otrzy­ma­ny po­przez jed­no­ra­zo­we roz­drob­nie­nie na­sion ro­ślin upraw­nych po­przez ich roz­kru­sze­nie prze­pro­wa­dzo­ne w spe­cjal­nym urzą­dze­niu – śru­tow­ni­ku. Naj­czę­ściej pro­du­ku­je się śrutę zbo­żo­wą, ale może być także z in­nych na­sion, np. ro­ślin mo­tyl­ko­wych (strącz­ko­wych), lub ole­i­stych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śrutarz

ro­bot­nik, który oczy­szcza i wy­gła­dza po­wierzch­nie me­ta­lo­we przy uży­ciu zia­ren me­ta­lu - śrutu


Źródła:

SJP.pl

Śrutować

1. roz­drab­niać ziar­na lub na­sio­na na śrutę;
2. usu­wać na to­kar­ce zew­nętrz­ne wady po­wierzch­ni wy­ro­bów me­ta­lo­wych cią­gnio­nych lub wal­co­wa­nych;
3. oczy­szczać po­wierzch­nię przed­mio­tów me­ta­lo­wych stru­mie­niem śrutu; ku­lecz­ko­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ześ­ru­to­wać)

 (1.1) roln. przy­go­to­wy­wać śrutę

 (1.2) techn. wy­gła­dzać po­wierzch­nię przed­mio­tu wy­ko­na­ne­go z me­ta­lu przy po­mo­cy śru­tow­ni­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śrutowiec

za­wod­nik bio­rą­cy udział w strze­la­niu śru­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Śrutownia

po­mie­szcze­nie, w któ­rym śru­tu­je się ziar­no i ma­ku­chy


Źródła:

SJP.pl

Śrutownica

ma­szy­na do two­rze­nia śrutu np do pi­sto­le­tów na śrut


Źródła:

SJP.pl

Śrutownik

ma­szy­na do przy­go­to­wy­wa­nia paszy dla zwie­rząt ho­dow­la­nych


Śru­tow­nik – ma­szy­na do roz­drab­nia­nia zboża.

Śru­tow­ni­ki służą do śru­to­wa­nia ziar­na zbóż. Efek­tem fi­nal­nym jest śruta, ma­ją­ca za­sto­so­wa­nie w pi­wo­war­stwie do wy­ro­bu piwa lub jako pasza dla zwie­rząt ho­dow­la­nych. W prze­my­śle pi­wo­war­skim śru­tow­ni­ki zwane są rów­nież mły­nem, na­to­miast w rol­nict­wie – roz­drab­nia­czem pasz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śrutowy

→ śrut, → śruta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze śru­tem, do­ty­czą­cy śrutu

 (1.2) wy­ko­rzy­stu­ją­cy śrut, przez­na­czo­ny na śrut


Patrz:śrut, → śruta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śrutwa

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śruty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. odzież ro­bo­cza, łach­ma­ny


Źródła:

Wiktionary

Śrutówka

strzel­ba my­śliw­ska, z któ­rej strze­la się śru­tem


Źródła:

SJP.pl

Śryz

zlo­do­wa­cia­łe krysz­tał­ki two­rzą­ce się w wo­dzie rzek; śryż


Źródła:

SJP.pl

Śryż

zlo­do­wa­cia­łe krysz­tał­ki two­rzą­ce się w wo­dzie rzek; śryz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. hy­drol. czą­stecz­ki lodu wy­mie­sza­ne z wodą, two­rzą­ce gąb­cza­stą masę, pow­sta­ją­ce w zbior­ni­kach wod­nych po opad­nię­ciu tem­pe­ra­tu­ry po­ni­żej 0°C;


Śryż (zwany też "lodem prą­do­wym"; shuga) – zja­wi­sko lo­do­we, sta­no­wią­ce etap za­ma­rza­nia cieku lub zbior­ni­ka wod­ne­go. Jest to jedna z po­cząt­ko­wych po­sta­ci lodu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śryżowy

→ śryż


Patrz:śryż

Źródła:

SJP.pl

Śrzebro

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. chem. sre­bro

 (1.2) stpol. nu­mizm. praw­dop. srebr­na mo­ne­ta

 (1.3) stpol. nu­mizm. praw­dop. mo­ne­ta bez do­miesz­ki me­ta­li niesz­la­chet­nych, czy­ste

 (1.4) stpol. praw­dop. wyrób ze sre­bra


Źródła:

Wiktionary

Śrzon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. szron


Źródła:

Wiktionary

Śród

prze­sta­rza­le, książ­ko­wo: wśród, poś­ród, wpoś­ród;
1. przy­i­mek ko­mu­ni­ku­ją­cy, że ktoś lub coś jest oto­czo­ne ja­ki­miś oso­ba­mi, przed­mio­ta­mi (np. Wśród drzew stał on.); po­mię­dzy;
2. spój­nik ko­mu­ni­ku­ją­cy, że ktoś lub coś, o czym mowa, na­le­ży do okre­ślo­ne­go zbio­ru (np. Wśród tłumu była Ewa.); po­mię­dzy;
3. spój­nik ko­mu­ni­ku­ją­cy, że to, o czym mowa, do­ty­czy danej grupy czy ca­ło­ści (np. Wśród nas cie­szy się za­u­fa­niem.);
4. przy­i­mek ko­mu­ni­ku­ją­cy o zja­wi­skach to­wa­rzy­szą­cych da­ne­mu zda­rze­niu; pod­czas


przy­i­mek

 (1.1) przest. wśród

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od: środa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śród-

prze­dro­stek

 (1.1) inter-


Źródła:

Wiktionary

Śródatlantycki

znaj­du­ją­cy się poś­ród wód Oce­a­nu At­lan­tyc­kie­go


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. znaj­du­ją­cy się poś­rod­ku At­lan­ty­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródbagienny

znaj­du­ją­cy się w środ­ku bagna


przy­miot­nik

 (1.1) rzad. oto­czo­ny ba­gna­mi, znaj­du­ją­cy się w środ­ku bagna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródborowski

→ Śród­bo­rów


Patrz:Śródborów

Źródła:

SJP.pl

Śródborów

dziel­ni­ca Ot­woc­ka


Źródła:

SJP.pl

Śródbrzusze

część po­wło­ki brzu­cha skła­da­ją­ca się z dwóch oko­lic bocz­nych brzu­cha i z oko­li­cy pęp­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Śródbrzuszny

→ śród­brzu­sze


Patrz:śródbrzusze

Źródła:

SJP.pl

Śródbłonek

cien­ki, pła­ski na­bło­nek wy­ście­ła­ją­cy przed­sion­ki i ko­mo­ry serca, na­czy­nia krwio­no­śne i lim­fa­tycz­ne


Śród­bło­nek ( en­dot­he­lium) – wy­so­ce wy­spe­cja­li­zo­wa­na wy­ściół­ka na­czyń krwio­no­śnych i lim­fa­tycz­nych, ut­wo­rzo­na z jed­nej war­stwy pła­skich ko­mó­rek o nie­wiel­kim ją­drze. W na­czy­niach krwio­no­śnych ko­mór­ki śród­błon­ka (en­do­te­lio­cy­ty) są z sobą dość ści­śle po­łą­czo­ne przy po­mo­cy ob­wó­dek za­my­ka­ją­cych, spo­czy­wa­ją na ko­la­ge­no­wej bło­nie pod­staw­nej, two­rząc wraz z nią błonę wew­nętrz­ną, bę­dą­cą wew­nętrz­ną war­stwą tych na­czyń (sta­no­wią ba­rie­rę mię­dzy krwią i mię­śnia­mi gład­ki­mi).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śródbłoniak

no­wot­wór zło­śli­wy błon su­ro­wi­czych, zwy­kle opłuc­nej


Źródła:

SJP.pl

Śródbłonkowy

→ śród­bło­nek


Patrz:śródbłonek

Źródła:

SJP.pl

Śródchłonka

płyn wy­peł­nia­ją­cy błęd­nik bło­nia­sty ucha wew­nętrz­ne­go; en­do­lim­fa


Śród­chłon­ka, en­do­lim­fa ( en­do­lymp­ha) – płyn wy­peł­nia­ją­cy struk­tu­ry błęd­ni­ka bło­nia­ste­go. Jego ruch od­po­wia­da za po­bu­dza­nie re­cep­to­rów słu­chu i ukła­du rów­no­wa­gi. Cha­rak­te­ry­zu­je się, w odróż­nie­niu od przy­chłon­ki, wy­so­kim stę­że­niem jonów po­ta­su (K+) oraz ni­skim stę­że­niem jonów sodu (Na+).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śródchłonkowy

→ śród­chłon­ka


Patrz:śródchłonka

Źródła:

SJP.pl

Śródciałko

organ ko­mór­ko­wy znaj­du­ją­cy się w po­bli­żu jądra ko­mó­rek zwie­rząt i ro­ślin; cen­tro­som


Źródła:

SJP.pl

Śródczaszkowo

→ śród­czasz­ko­wy


Patrz:śródczaszkowy

Źródła:

SJP.pl

Śródczaszkowy

znaj­du­ją­cy się wew­nątrz czasz­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. znaj­du­ją­cy się wew­nątrz czasz­ki, dzie­ją­cy się, od­by­wa­ją­cy się w obrę­bie czasz­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śródfałdzie

oba­lo­ne skrzy­dło an­ty­kli­ny i przy­le­ga­ją­ce do niego skrzy­dło syn­kli­ny


Źródła:

SJP.pl

Śródgałkowy

znaj­du­ją­cy się w gałce ocz­nej; śró­docz­ny


Źródła:

SJP.pl

Śródgwiezdny

znaj­du­ją­cy się wśród gwiazd, mię­dzy gwia­zda­mi


Źródła:

SJP.pl

Śródgórski

po­ło­żo­ny wśród gór, oto­czo­ny gó­ra­mi


przy­miot­nik

 (1.1) geogr. po­ło­żo­ny wśród gór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródgłos

w ję­zy­koz­naw­stwie: środ­ko­wa część wy­ra­zu, za­wie­ra­ją­ca się po­mię­dzy gło­ską lub sy­la­bą po­cząt­ko­wą i koń­co­wą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. środ­ko­wa po­zy­cja wy­ra­zu lub sy­la­by


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródgłosowy

w ję­zy­koz­naw­stwie: do­ty­czą­cy środ­ko­wej czę­ści wy­ra­zu


Źródła:

SJP.pl

Śródjelicie

fałd otrzew­nej, na któ­rym jest za­wie­szo­ne je­li­to


Źródła:

SJP.pl

Śródjądrze

struk­tu­ra w oko­li­cy tyl­ne­go brze­gu jądra sam­ców ssa­ków


Źródła:

SJP.pl

Śródka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śródkarcze

środ­ko­wa część karku


Źródła:

SJP.pl

Śródkolcowate

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cen­tra­cant­hi­dae|Ra­fi­nes­que|ref=tak., ro­dzi­na ryb mor­skich z rzędu oko­nioksz­tałt­nych;


Śród­kol­co­wa­te (Cen­tra­cant­hi­dae) – ro­dzi­na mor­skich ryb z rzędu oko­nioksz­tałt­nych.

Przy­kła­do­we ga­tun­ki: Pysoń wygrz­bie­co­ny (Spi­ca­ra maena) i Pysoń smu­kły (Spi­ca­ra sma­ris)


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Śródkostna

chrzęst­niak śród­kost­ny - ro­dzaj no­wot­wo­ru


Źródła:

SJP.pl

Śródkostny

chrzęst­niak śród­kost­ny - ro­dzaj no­wot­wo­ru


Źródła:

SJP.pl

Śródkoście

Śród­ko­ście ( diploë) – war­stwa isto­ty gąb­cza­stej w ko­ściach pła­skich czasz­ki, znaj­du­ją­ca się mię­dzy blasz­ką zew­nętrz­ną a blasz­ką wew­nętrz­ną (szkli­stą) isto­ty zbi­tej. Jest wy­peł­nio­ne szpi­kiem kost­nym i sil­nie una­czy­nio­ne przez żyły śród­ko­ścia bie­gną­ce w sze­ro­kich i licz­nie roz­ga­łę­zio­nych ka­na­łach śród­ko­ścia. Wiele kości pła­skich w naj­cień­szych miej­scach nie za­wie­ra śród­ko­ścia, skła­da­jąc się je­dy­nie z isto­ty zbi­tej.


Źródła:

Wikipedia

Śródlecie

śro­dek lata


Źródła:

SJP.pl

Śródlekcyjny

1. od­by­wa­ją­cy się w po­ło­wie go­dzi­ny lek­cyj­nej;
2. od­by­wa­ją­cy się mię­dzy lek­cja­mi; mię­dzy­lek­cyj­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) eduk. od­by­wa­ją­cy się, przy­pa­da­ją­cy w po­ło­wie go­dzi­ny lek­cyj­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródleśny

znaj­du­ją­cy się w środ­ku lasu, wśród lasów


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który prze­bie­ga wśród lasów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródlądowanie

lą­do­wa­nie sa­mo­lo­tu przed lot­ni­skiem do­ce­lo­wym w celu uzu­peł­nie­nia pa­li­wa i za­bra­nia no­wych pa­sa­że­rów; mię­dzy­lą­do­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Śródlądowy

1. znaj­du­ją­cy się w środ­ku lądu, oto­czo­ny ze­wsząd lądem;
2. od­by­wa­ją­cy się na wo­dach oto­czo­nych lądem


przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się w środ­ku lądu

 (1.2) bez do­stę­pu do morza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródlądzie

1. śro­dek, cen­trum lądu;
2. ob­szar wodny znaj­du­ją­cy się na lą­dzie, np. staw, je­zio­ro


Źródła:

SJP.pl

Śródmiejski

1. znaj­du­ją­cy się, wy­bu­do­wa­ny w cen­trum mia­sta;
2. za­miesz­ka­ły, prze­by­wa­ją­cy w cen­trum mia­sta


przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się w śród­mie­ściu

 (1.2) miesz­ka­ją­cy w śród­mie­ściu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródmieście

cen­tral­na część mia­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cen­trum; głów­na, cen­tral­na część mia­sta


Śród­mie­ście – cen­tral­na część mia­sta, sku­pia­ją­ca funk­cje m.in. ad­mi­ni­stra­cyj­ne, hand­lo­we, usłu­go­we i tu­ry­stycz­ne, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się zwar­tą za­bu­do­wą ar­chi­tek­tu­ry.

Sta­no­wi stre­fę mia­sta o naj­wyż­szej ak­tyw­no­ści go­spo­dar­czej, kul­tu­ral­nej i naj­częst­szych kon­tak­tów spo­łecz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śródmiąższowy

1. bę­dą­cy wśród miąż­szu innej tkan­ki; in­ter­sty­cjal­ny;
2. śród­miąż­szo­we za­pa­le­nie płuc - cho­ro­ba pę­che­rzy­ków płuc­nych; śród­miąż­szo­we włó­knie­nie płuc


przy­miot­nik

 (1.1) biol. do­ty­czą­cy śród­miąż­szu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródmięśniowy

1. znaj­du­ją­cy się wew­nątrz mię­śnia;
2. znaj­du­ją­cy się mię­dzy mię­śnia­mi


przy­miot­nik

 (1.1) anat. znaj­du­ją­cy się wew­nątrz mię­śnia lub mię­dzy mię­śnia­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródmorski

le­żą­cy, od­by­wa­ją­cy się mię­dzy mo­rza­mi


Źródła:

SJP.pl

Śródmorze

śro­dek morza


Źródła:

SJP.pl

Śródmózgowie

środ­ko­wa część mózgu krę­gow­ców; śród­móż­dże


Śród­móz­go­wie ( me­sen­cep­ha­lon) – środ­ko­wa część móz­go­wia u krę­gow­ców, w któ­rej znaj­du­je się wo­do­ciąg mózgu (zwany też wo­do­cią­giem Syl­wiu­sza) łą­czą­cy III i IV ko­mo­rę mózgu. Śród­móz­go­wie łączy się z móżdż­kiem i rdze­niem prze­dłu­żo­nym oraz z mię­dzy­móz­go­wiem. U ssa­ków część grzbie­to­wa śród­móz­go­wia ut­wo­rzo­na jest przez blasz­kę czwo­ra­czą, w któ­rej wy­róż­nia się wzgór­ki górne i dolne lub po­kry­wę wzro­ko­wą zróż­ni­co­wa­ną na ciał­ka bliź­nia­cze ("cor­po­ra bi­ge­mi­na"), czyli płaty wzro­ko­we ("lobi op­ti­ci") u po­zo­sta­łych krę­gow­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śródmózgowy

zwią­za­ny ze środ­ko­wą czę­ścią mózgu krę­gow­ców


Źródła:

SJP.pl

Śródmóżdże

środ­ko­wa część mózgu krę­gow­ców; śród­móz­go­wie


Źródła:

SJP.pl

Śródnabłonkowy

rak śród­na­błon­ko­wy - no­wot­wór ogra­ni­czo­ny do tkan­ki na­błon­ko­wej da­ne­go na­rzą­du


Źródła:

SJP.pl

Śródnaczyniowy

do­ty­czą­cy wnę­trza na­czyń krwio­no­śnych


Źródła:

SJP.pl

Śródnercze

pa­rzy­sty na­rząd wy­dal­ni­czy czyn­ny u do­ro­słych be­zo­wod­niow­ców oraz w okre­sie za­rod­ko­wym u gadów, pta­ków i ssa­ków; pra­ner­cze, pra­ner­ka, ciało Wolf­fa


Źródła:

SJP.pl

Śródnocny

wy­stę­pu­ją­cy w środ­ku nocy


przy­miot­nik

 (1.1) książk. dzie­ją­cy się, wy­stę­pu­ją­cy w środ­ku nocy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródoceaniczny

le­żą­cy, od­by­wa­ją­cy się poś­ród wód oce­a­nu lub mię­dzy oce­a­na­mi


Źródła:

SJP.pl

Śródoczny

znaj­du­ją­cy się w gałce ocz­nej; śród­gał­ko­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. znaj­du­ją­cy się wew­nątrz gałki ocz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródokresowy

przy­pa­da­ją­cy na środ­ko­wą część ja­kie­goś okre­su lub wy­stę­pu­ją­cy w jego trak­cie


Źródła:

SJP.pl

Śródokręcie

środ­ko­wa część stat­ku na po­kła­dzie i wew­nątrz ka­dłu­ba


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) żegl. środ­ko­wa część stat­ku;


Śró­do­krę­cie – środ­ko­wa część ka­dłu­ba jed­nost­ki pły­wa­ją­cej znaj­du­ją­ca się po­mię­dzy czę­ścią dzio­bo­wą oraz ru­fo­wą. Jest to rejon w oko­li­cy po­ło­wy dłu­go­ści jed­nost­ki. Sta­no­wi naj­więk­szy prze­dział ka­dłu­ba. Może być po­dzie­lo­ny na sze­reg po­mie­szczeń o róż­nym przez­na­cze­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śródoperacyjnie

→ śró­do­pe­ra­cyj­ny


przy­słó­wek

 (1.1) med. w trak­cie ope­ra­cji


Patrz:śródoperacyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródoperacyjny

wy­stę­pu­ją­cy, od­by­wa­ją­cy się w cza­sie trwa­nia ope­ra­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. od­by­wa­ją­cy, dzie­ją­cy się w trak­cie ope­ra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródosiowce

przed­sta­wi­ciel kladu ssa­ków ko­pyt­nych


Źródła:

SJP.pl

Śródosiowiec

przed­sta­wi­ciel kladu ssa­ków ko­pyt­nych


Źródła:

SJP.pl

Śródpiersie

prze­strzeń wew­nątrz klat­ki pier­sio­wej, w któ­rej znaj­du­ją się takie na­rzą­dy, jak serce, aorta, tcha­wi­ca i prze­łyk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śródpiersiowy

→ śród­pier­sie


Patrz:śródpiersie

Źródła:

SJP.pl

Śródpiętro

w gór­nict­wie: część pię­tra o dużej wy­so­ko­ści w pio­nie, w któ­rej wy­bie­ra się złoże osob­ny­mi środ­ka­mi do ura­bia­nia, ale ko­rzy­sta ze środ­ków tran­spor­to­wych pię­tra


Źródła:

SJP.pl

Śródplecze

płyt­ka grzbie­to­wa śród­tu­ło­wia u owa­dów


Śród­ple­cze (łac. "me­so­no­tum", "me­so­ter­gum") – grzbie­to­wa płyt­ka (ter­git) tu­ło­wia sze­ścio­no­gów, po­ło­żo­na na śród­tu­ło­wiu. U owa­dów us­krzyd­lo­nych wcho­dzi w skład "ali­no­tum", czyli grzbie­to­wej czę­ści skrzy­dło­tu­ło­wia.

U skry­to­szczę­kich, owa­dów bezs­krzy­dłych i larw śród­ple­cze jest sto­sun­ko­wo nie­wiel­kie i zbu­do­wa­ne po­dob­nie jak inne ter­gi­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śródplon

Śród­plon – ro­dzaj mię­dzy­plo­nu upra­wia­ne­go rów­no­cze­śnie z plo­nem głów­nym w celu lep­sze­go wy­ko­rzy­sta­nia pola. Moż­li­wa jest upra­wa dwóch lub wię­cej róż­nych ga­tun­ków lub od­mian ro­ślin. Upra­wa śród­plo­nów jest sto­so­wa­na w wielu kra­jach od cza­sów sta­ro­żyt­nych, obec­nie z naj­więk­szym zna­cze­niem w re­gio­nach o ni­skich na­kła­dach lub ogra­ni­czo­nych za­so­bach.


Źródła:

Wikipedia

Śródplonowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) roln. do­ty­czą­cy śród­plo­nu


Źródła:

Wiktionary

Śródpolny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który znaj­du­je się wśród pól


Źródła:

Wiktionary

Śródpłacie

środ­ko­wa część płata no­śne­go sa­mo­lo­tu przy­le­ga­ją­ca do ka­dłu­ba; cen­tro­płat


Źródła:

SJP.pl

Śródreglowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. znaj­du­ją­cy się wśród regli, po­mię­dzy re­gla­mi


Źródła:

Wiktionary

Śródroczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze środ­kiem roku


Źródła:

Wiktionary

Śródrynkowy

znaj­du­ją­cy się w środ­ku rynku


Źródła:

SJP.pl

Śródrzeczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) znaj­du­ją­cy się poś­ród wód rzeki lub po­mię­dzy dwoma rze­ka­mi


Źródła:

Wiktionary

Śródręcze

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) anat. część ręki czło­wie­ka mię­dzy pal­ca­mi i nad­garst­kiem


Śró­drę­cze ( me­ta­car­pus) – prze­strzeń to­po­gra­ficz­na ręki, gra­ni­czą­ca prok­sy­mal­nie z nad­garst­kiem, dy­stal­nie z pal­ca­mi ręki. Szkie­let śró­drę­cza czło­wie­ka skła­da się z 5 kości dłu­gich.

U zwie­rząt do­mo­wych ich licz­ba jest zmien­na. U psów wy­stę­pu­je ich 5, u świń 4, na­to­miast u prze­żu­wa­czy jedna – pow­sta­ła ze zro­śnię­cia się kości III i IV. Koń ma jedną do­brze wyksz­tał­co­ną kość śró­drę­cza (III) oraz dwie zre­du­ko­wa­ne kości ry­si­ko­we – II i IV.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Śródręczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny ze śró­drę­czem, do­ty­czą­cy śró­drę­cza


Źródła:

Wiktionary

Śródręczowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. anat. zwią­za­ny ze śró­drę­czem, do­ty­czą­cy śró­drę­cza


Źródła:

Wiktionary

Śródsezonowy

wy­stę­pu­ją­cy lub od­by­wa­ją­cy się w środ­ku se­zo­nu


Źródła:

SJP.pl

Śródsierdzie

naj­grub­sza war­stwa ścia­ny serca


Śród­sier­dzie – środ­ko­wa war­stwa ścia­ny serca krę­gow­ców. Znaj­du­je się po­mię­dzy na­sier­dziem a wsier­dziem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śródskalny

rzad­ko: znaj­du­ją­cy się wśród skał, mię­dzy ska­ła­mi; mię­dzy­skal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. znaj­du­ją­cy się wśród skał, po­mię­dzy ska­ła­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródskórnia

wew­nętrz­na war­stwa kory pier­wot­nej


Źródła:

SJP.pl

Śródstopie

środ­ko­wa część stopy mię­dzy stę­pem a pal­ca­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. środ­ko­wa część stopy, znaj­du­ją­ca się mię­dzy stę­pem a pal­ca­mi


Śród­sto­pie me­ta­tar­sus) – me­ta­po­dium koń­czy­ny tyl­nej krę­gow­ców. Każda kość śród­sto­pia ma długi trzon i dwa po­więk­szo­ne końce. Pod­sta­wa kości śród­sto­pia łączy się za po­mo­cą sta­wów z kość­mi stępu. Za­koń­cze­nia kości śród­sto­pia łączą się za po­mo­cą sta­wów z od­po­wia­da­ją­cy­mi im pal­ca­mi stopy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śródstopny

→ śród­sto­pie; śród­sto­po­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny ze śród­sto­piem, do­ty­czą­cy śród­sto­pia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródstopowy

→ śród­sto­pie; śród­stop­ny


Źródła:

SJP.pl

Śródszaniec

dawne umoc­nie­nie obron­ne bu­do­wa­ne wew­nątrz więk­sze­go ze­spo­łu obron­ne­go, sta­no­wią­ce ostat­ni punkt oporu


Śród­sza­niec – część dzie­ła for­ty­fi­ka­cyj­ne­go bu­do­wa­na wew­nątrz więk­sze­go ze­spo­łu umoc­nień. Był ostat­nim punk­tem oporu albo miej­scem słu­żą­cym do przy­go­to­wa­nia prze­ciw­na­tar­cia po prze­ła­ma­niu linii obro­ny. W twier­dzach rolę śród­szań­ca mogła speł­niać cy­ta­de­la lub fort, a w zam­kach stołp.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śródszpan

skró­to­wa za­po­wiedź dal­szej czę­ści pro­gra­mu te­le­wi­zyj­ne­go, pu­szcza­na naj­czę­ściej na pół­met­ku au­dy­cji


Źródła:

SJP.pl

Śródszpikowo

→ śródsz­pi­ko­wy


Patrz:śródszpikowy

Źródła:

SJP.pl

Śródtekstowy

wy­stę­pu­ją­cy w obrę­bie tek­stu, wśród zdań two­rzą­cych tekst; wew­nątrz­tek­sto­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) znaj­du­ją­cy się w tek­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródtkankowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. anat. znaj­du­ją­cy się mię­dzy ko­mór­ka­mi tkan­ki, dzie­ją­cy się w prze­strze­ni mię­dzyt­kan­ko­wej


Źródła:

Wiktionary

Śródtytuł

tytuł jed­nej czę­ści więk­szej ca­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Śródwieczerz

(r. żeń­ski) daw­niej, dziś gwa­ro­wo: po­czą­tek zmierz­chu


Źródła:

SJP.pl

Śródwięzadłowy

znaj­du­ją­cy się wew­nątrz wię­za­dła


Źródła:

SJP.pl

Śródwodny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­ło­żo­ny poś­ród wód


Źródła:

Wiktionary

Śródwyrazowy

przy­miot­nik

 (1.1) jęz. za­cho­dzą­cy wew­nątrz wy­ra­zu, znaj­du­ją­cy się w wy­ra­zie


Źródła:

Wiktionary

Śródziemie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) liter. fik­cyj­ny kon­ty­nent w mi­to­lo­gii stwo­rzo­nej przez J.R.R. Tol­kie­na;

 (1.2) liter. mi­to­lo­gia stwo­rzo­na przez J.R.R. Tol­kie­na


Śró­dzie­mie ( Midd­le-earth) – kon­ty­nent, na któ­rym toczy się akcja więk­szo­ści le­gen­da­rium J.R.R. Tol­kie­na. Okre­śle­nie to uży­wa­ne jest za­rów­no na okre­śle­nie całej Ziemi (Ardy) opi­sa­nej m.in. w "Hob­bi­cie", "Wład­cy Pier­ście­ni" i "Sil­ma­ril­lio­nie", jak i w węż­szym sen­sie, jako nazwa głów­ne­go kon­ty­nen­tu Ardy (zwa­ne­go rów­nież En­do­rem).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Śródziemnie

→ śró­dziem­ny


Patrz:śródziemny

Źródła:

SJP.pl

Śródziemnomorski

[czy­taj: śród-ziem­no­mor­ski]
1. znaj­du­ją­cy się nad Mo­rzem Śró­dziem­nym;
2. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ob­sza­rów nad Mo­rzem Śró­dziem­nym;
3. dzie­ją­cy się nad Mo­rzem Śró­dziem­nym lub na nim;
4. typ śró­dziem­no­mor­ski - typ an­tro­po­lo­gicz­ny bia­łej rasy, wy­stę­pu­ją­cy w po­łud­nio­wej Eu­ro­pie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z Mo­rzem Śró­dziem­nym lub jego ba­se­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródziemnomorskość

→ śró­dziem­no­mor­ski [czy­taj: śród-ziem­no­mor­skość]


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest śró­dziem­no­mor­skie; cecha tych, któ­rzy są śró­dziem­no­mor­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródziemnomorze

re­gion obej­mu­ją­cy ob­sza­ry le­żą­ce nad Mo­rzem Śró­dziem­nym na­le­żą­ce do Eu­ro­py, Azji i Afry­ki; stre­fa śró­dziem­no­mor­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) geogr. re­gion obej­mu­ją­cy ob­szar le­żą­ce nad Mo­rzem Śró­dziem­nym w Eu­ro­pie, Azji i Afry­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śródziemny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wew­nątrz lądu


Źródła:

Wiktionary

Śródłożne

o ce­chach śró­dłoż­nych (rząd ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Śródłożny

o ce­chach śró­dłoż­nych (rząd ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Śródścienny

mię­śniak śród­ścien­ny - mię­śniak ma­ci­cy


Źródła:

SJP.pl

Śródżylny

wpro­wa­dza­ny bez­poś­red­nio do żyły; do­żyl­ny, in­tra­we­nal­ny


Źródła:

SJP.pl