Śl.

skrót od: ślą­ski


skrót

 (1.1) = ślą­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślabranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|śla­brać.


Źródła:

Wiktionary

Ślabrać

cza­sow­nik

 (1.1) reg. pozn. - bru­dzić


Źródła:

Wiktionary

Ślabrotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|śla­bro­tać.


Źródła:

Wiktionary

Ślabrotać

cza­sow­nik

 (1.1) reg. pozn. mówić nie­wy­raź­nie i szyb­ko, krzy­czeć, glę­dzić


Źródła:

Wiktionary

Ślachciorz

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. czło­wiek spoza księ­stwa ło­wic­kie­go, nie­na­le­żą­cy do grupy et­no­gra­ficz­nej Księ­ża­ków


Źródła:

Wiktionary

Ślacheccyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. zie­mie nie­za­miesz­ka­ne przez Księ­ża­ków


Źródła:

Wiktionary

Ślad

1. znak od­ci­śnię­ty np. po przej­ściu czło­wie­ka, prze­jeź­dzie po­ja­zdu; trop;
2. po­zo­sta­łość po czymś, znak świad­czą­cy o tym, że coś ist­nia­ło, dzia­ło się;
3. zni­ko­ma ilość cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) oz­na­ka przej­ścia, prze­je­cha­nia, prze­lo­tu kogoś lub cze­goś

 (1.2) po­zo­sta­łość po wy­da­rze­niu lub po obec­no­ści kogoś lub cze­goś

 (1.3) nie­wiel­ka ilość

 (1.4) muz. ścież­ka dźwię­ko­wa w urzą­dze­niach i opro­gra­mo­wa­niu słu­żą­cym do re­je­stra­cji dźwię­ku

 (1.5) mat. suma ele­men­tów na głów­nej prze­kąt­nej ma­cie­rzy kwa­dra­to­wej;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śladami

1. znak od­ci­śnię­ty np. po przej­ściu czło­wie­ka, prze­jeź­dzie po­ja­zdu; trop;
2. po­zo­sta­łość po czymś, znak świad­czą­cy o tym, że coś ist­nia­ło, dzia­ło się;
3. zni­ko­ma ilość cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Śladem

1. znak od­ci­śnię­ty np. po przej­ściu czło­wie­ka, prze­jeź­dzie po­ja­zdu; trop;
2. po­zo­sta­łość po czymś, znak świad­czą­cy o tym, że coś ist­nia­ło, dzia­ło się;
3. zni­ko­ma ilość cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Śladować

daw­niej: iść czy­imś śla­dem, tro­pić kogoś; śle­dzić


Źródła:

SJP.pl

Śladowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest śla­do­we


Źródła:

Wiktionary

Śladowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śladowy

→ ślad


Patrz:ślad

Źródła:

SJP.pl

Śladówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. pot. narta do upra­wia­nia nar­ciar­stwa re­kre­a­cyj­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Ślamazara

(r. męski) męż­czyz­na, chło­piec po­wol­ny, fleg­ma­tycz­ny, po­ru­sza­ją­cy się ane­micz­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. lek­cew. osoba ro­bią­ca wszyst­ko po­wo­li, czę­sto rów­nież nie­u­dol­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślamazarnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób śla­ma­zar­ny, bar­dzo po­wo­li, czę­sto nie­u­dol­nie


Źródła:

Wiktionary

Ślamazarniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: śla­ma­zar­nie


Źródła:

SJP.pl

Ślamazarniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: śla­ma­zar­ny


Źródła:

SJP.pl

Ślamazarność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest śla­ma­zar­ne; cecha tych, któ­rzy są śla­ma­zar­ni


Źródła:

Wiktionary

Ślamazarny

przy­miot­nik

 (1.1) po­wol­ny, fleg­ma­tycz­ny, mało ener­gicz­ny


Źródła:

Wiktionary

Ślaski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślaz

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych, o barw­nych, du­żych kwia­tach osa­dzo­nych w ką­tach liści lub w szczy­to­wych gro­nach, ros­ną­ca w Eu­raz­ji, Afry­ce i Ame­ry­ce Pół­noc­nej; malwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zob. malwa.


Ślaz ("Malva") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych. W wą­skim uję­ciu tak­so­no­micz­nym na­le­ży do niego ok. 30 ga­tun­ków, a w sze­ro­kim, obej­mu­ją­cym m.in. ga­tun­ki z ro­dza­ju śla­zów­ka "La­va­te­ra" – 56 ga­tun­ków. Rosną one na mu­ra­wach, w miej­scach ska­li­stych i na sied­li­skach ru­de­ral­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślazik

ro­śli­na z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ślazowate

o ce­chach śla­zo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Śla­zo­wa­te, mal­wo­wa­te ("Mal­va­ce­ae" Juss.) – ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu śla­zow­ców ("Mal­va­les"). Obej­mu­je 244 ro­dza­je z 4225 ga­tun­ka­mi. Są to ro­śli­ny ziel­ne, krze­wy i drze­wa sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ne na Ziemi, we wszyst­kich nie­mal stre­fach kli­ma­tycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślazowaty

o ce­chach śla­zo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Ślazować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. scho­dzić


Źródła:

Wiktionary

Ślazowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tra­chys tro­glo­dy­ti­for­mis|Oben­ber­ger|ref=tak., chrząszcz z ro­dzi­ny bo­gat­ko­wa­tych

 (1.2) ent. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Car­cha­ro­dus al­ce­ae|Esper|ref=tak., motyl dzien­ny z ro­dzi­ny po­wsze­lat­ko­wa­tych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sida|L.|ref=tak., ro­śli­na wie­lo­let­nia z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych;


Śla­zo­wiec ("Sida" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych. Na­le­ży do niego co najm­niej 249 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one na wszyst­kich kon­ty­nen­tach w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej i czę­ścio­wo w stre­fach umiar­ko­wa­nych na pół­ku­li pół­noc­nej się­ga­jąc po wschod­nie Chiny i Ja­po­nię oraz wschod­nie i środ­ko­we Stany Zjed­no­czo­ne, a na pół­ku­li po­łud­nio­wej po po­łud­nio­wą Au­stra­lię i Afry­kę oraz pół­noc­ną Ar­gen­ty­nę.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ślazowo

Śla­zo­wo – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie py­rzyc­kim, w gmi­nie Prze­le­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ślazowy

1. otrzy­ma­ny ze ślazu (ro­śli­ny ziel­nej);
2. o ar­ty­ku­łach cu­kier­ni­czych: za­wie­ra­ją­cy wy­ciąg ze ślazu


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze śla­zem, do­ty­czą­cy ślazu

 (1.2) otrzy­my­wa­ny ze ślazu lub za­wie­ra­ją­cy ślaz

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) taki, który ma smak lub za­pach ślazu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślazówka

ro­śli­na z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|La­va­te­ra|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju śla­zów­ka (1.1)

 (1.3) lud. ślaz dziki (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Malva syl­ve­stris|L.|ref=tak.)


Śla­zów­ka ("La­va­te­ra" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych. Kla­sy­fi­ka­cja tak­so­no­micz­na ro­dza­ju jest kło­pot­li­wa ze wzglę­du na nie­pre­cy­zyj­ny jego roz­dział w sto­sun­ku do ro­dza­ju ślaz ("Malva"). W za­leż­no­ści od uję­cia na­le­ży tu od 10–12 do około 25 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślebioda

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śleboda

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) góry. wol­ność


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śledcza

ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca śledzt­wo


Źródła:

SJP.pl

Śledczy

1. zwią­za­ny ze śledzt­wem;
2. pro­wa­dzą­cy śledzt­wo;
3. areszt śled­czy - po­mie­szcze­nie, w któ­rym prze­trzy­mu­je się osoby tym­cza­so­wo aresz­to­wa­ne


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze śledzt­wem, do­ty­czą­cy śledzt­wa

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba pro­wa­dzą­ca śledzt­wo


Śled­czy – pol­ski dwu­mie­sięcz­nik z grupy "Fo­cu­sa" o cha­rak­te­rze re­por­ter­sko-śled­czym wy­da­wa­ny od lipca 2010 do li­sto­pa­da 2013 roku przez pol­ską filię nie­miec­kie­go wy­daw­nict­wa Gru­ner+Jahr Pol­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śledzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|śle­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Śledziejowice

Śle­dzie­jo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie wie­lic­kim, w gmi­nie Wie­licz­ka.


Źródła:

Wikipedia

Śledziennica

Śle­dzien­ni­ca ("Chry­so­sple­nium" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny skal­ni­co­wa­tych. Obej­mu­je od ok. 60 do ponad 70 ga­tun­ków. Naj­więk­sza licz­ba ga­tun­ków wy­stę­pu­je w Ja­po­nii i w Chi­nach (w Chi­nach 35 ga­tun­ków, w tym 20 en­de­mi­tów). Nie­licz­ne ga­tun­ki rosną w Eu­ro­pie, Ame­ry­ce Pół­noc­nej oraz na po­łud­nio­wym krań­cu Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej. W Pol­sce rosną dwa ga­tun­ki – śle­dzien­ni­ca na­prze­ciw­list­na ("C. op­po­si­ti­fo­lium") i śle­dzien­ni­ca skrę­to­list­na ("C. al­ter­ni­fo­lium").


Źródła:

Wikipedia

Śledziennictwo

prze­sta­rza­le: stan psy­chicz­ny śle­dzien­ni­ka; hi­po­chon­dria


Źródła:

SJP.pl

Śledziennik

prze­sta­rza­łe: czło­wiek cią­gle nie­za­do­wo­lo­ny i wma­wia­ją­cy sobie uro­jo­ne cho­ro­by; hi­po­chon­dryk


Źródła:

SJP.pl

Śledziewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śledzik

zdrob­nie­nie od: śledź


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. śledź

 (1.2) pot. przy­ję­cie w ostat­ni wie­czór kar­na­wa­łu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) żart. cza­sem obraź. miesz­ka­niec Bia­ło­stoc­czyz­ny, dla któ­rej gwary cha­rak­te­ry­stycz­ne jest tzw. śle­dzi­ko­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śledzikowanie

uży­wa­nie gwary bia­ło­stoc­kiej, pow­sta­łej w wy­ni­ku wza­jem­ne­go od­dzia­ły­wa­nia kilku wzor­ców ję­zy­ko­wych: pol­skie­go, bia­ło­ru­skie­go, li­tew­skie­go, a w mniej­szym za­kre­sie także ro­syj­skie­go, ukra­iń­skie­go i ji­dysz, cha­rak­te­ry­zu­ją­cej się wy­ma­wia­niem spół­gło­sek ci­szą­cych (ś, ć, ź, dź) tak jak dźwię­ki ob­ce­go po­cho­dze­nia (s-i, c-i, z-i, dz-i)


Źródła:

SJP.pl

Śledzikowy

→ śle­dzik


Patrz:śledzik

Źródła:

SJP.pl

Śledziokształtne

o ce­chach śle­dzioksz­tałt­nych (rząd ryb)


Śle­dzioksz­tałt­ne (Clu­pe­i­for­mes) – rząd ryb z grupy pro­mie­nio­płet­wych nad­gro­ma­dy ryb kost­nosz­kie­le­to­wych.

Rząd obej­mu­je ryby sło­no­wod­ne, słod­ko­wod­ne i wę­drow­ne o dużym zna­cze­niu eko­no­micz­nym. Są to głów­nie ga­tun­ki nie­wiel­kich roz­mia­rów, cho­ciaż niek­tó­re z nich osią­ga­ją znacz­ne dłu­go­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śledziokształtny

o ce­chach śle­dzioksz­tałt­nych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Śledziona

na­rząd chłon­ny le­żą­cy w jamie otrzew­nej w lewym po­dże­brzu, wyt­wa­rza­ją­cy ciała od­por­no­ścio­we oraz od­po­wie­dzial­ny za obu­mie­ra­nie w nim krwi­nek czer­wo­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. na­rząd lim­fa­tycz­ny ma­ga­zy­nu­ją­cy krew u krę­gow­ców;


Śle­dzio­na ( splen, lien) – na­rząd wy­stę­pu­ją­cy u krę­gow­ców. U czło­wie­ka jest naj­więk­szym na­rzą­dem lim­fa­tycz­nym.

Ana­to­mia śle­dzio­ny czło­wie­ka i in­nych ssa­ków.

Znaj­du­je się w jamie brzusz­nej, wew­ną­trzo­trzew­no­wo, w lewym po­dże­brzu po­mię­dzy IX a XI że­brem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śledzionowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. med. do­ty­czą­cy śle­dzio­ny


Źródła:

Wiktionary

Śledziowate

ro­dzi­na obej­mu­ją­ca około 200 ga­tun­ków ryb (np. śledź, szprot, sar­dyn­ka)


Śle­dzio­wa­te (Clu­pe­i­dae) – ro­dzi­na ryb z rzędu śle­dzioksz­tałt­nych (Clu­pe­i­for­mes), nad­gro­ma­dy ryb kost­nosz­kie­le­to­wych obej­mu­ją­ca ga­tun­ki nie­wiel­kich i śred­nich roz­mia­rów ryb mor­skich, cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się sto­sun­ko­wo małym ot­wo­rem gę­bo­wym. Na­le­żą do niej mię­dzy in­ny­mi śle­dzie, szpro­ty, sar­dyn­ki, sar­dy­ne­le i sar­dy­nop­sy. Są to ryby użyt­ko­we o bar­dzo dużym zna­cze­niu go­spo­dar­czym, zaj­mu­ją czo­ło­we miej­sce w świa­to­wym ry­bo­łów­stwie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śledziowaty

o ce­chach śle­dzio­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Śledziowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze śle­dziem, do­ty­czą­cy śle­dzia


Źródła:

Wiktionary

Śledziożerny

odży­wia­ją­cy się śle­dzia­mi, np. ma­kre­la śle­dzio­żer­na


Źródła:

SJP.pl

Śledziówka

danie rybne; zupa śle­dzio­wa


Śle­dziów­ka – osada w Pol­sce w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sztum­skim, w gmi­nie Stary Targ.

Wieś wcho­dzi w skład so­łect­wa "Jor­dan­ki".

Do 2005 ist­nia­ła osada Śle­dziów­ka Mała i przy­sió­łek Śle­dziów­ka Wiel­ka (niem. od­po­wied­nio "Klein He­rings­ho­eft" i "Gross He­rings­ho­eft"). Więk­szą po­wierzch­nię miała Śle­dziów­ka Wiel­ka. Nazwy znie­sio­no i ut­wo­rzo­no nazwę Śle­dziów­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śledziówki

danie rybne; zupa śle­dzio­wa


Źródła:

SJP.pl

Śledzić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) szpie­go­wać po­dą­ża­jąc za kimś

 (1.2) ob­ser­wo­wać, badać wzro­kiem roz­wój zda­rzeń


Źródła:

Wiktionary

Śledziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śledztwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) praw. ba­da­nie przez pro­ku­ra­tu­rę, po­li­cję i upraw­nio­ne osoby, czy i w ja­kich oko­licz­no­ściach po­peł­nio­ne zo­sta­ło prze­stęp­stwo;


Śledzt­wo – pod­sta­wo­wa forma pro­wa­dze­nia po­stę­po­wa­nia przy­go­to­waw­cze­go, ure­gu­lo­wa­na przez prze­pi­sy ko­dek­su po­stę­po­wa­nia kar­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Śledź

1. ja­dal­na ryba mor­ska
2. za­ba­wa urzą­dza­na w ostat­ki (ostat­ni dzień kar­na­wa­łu)
3. hak wbi­ja­ny w zie­mię do za­cze­pia­nia oń linki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. ja­dal­na ryba mor­ska;

 (1.2) kulin. danie ze śle­dzia (1.1)

 (1.3) daw. środ. więz. stój­ko­wy, po­li­cjant

 (1.4) pejor. miesz­ka­niec Gdyni

 (1.5) daw. środ. polit. sę­dzia śled­czy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) me­ta­lo­wy klin za­koń­czo­ny ha­czy­kiem wbi­ja­ny w zie­mię w celu na­cią­gnię­cia linek utrzy­mu­ją­cych kon­struk­cję na­mio­tu

 (2.2) lwów. kra­wat

 (2.3) pot. przy­ję­cie w ostat­ni wie­czór kar­na­wa­łu

 (2.4) żegl. jeden z typów trasy regat;

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) 2. os. lp. rozk. od śle­dzić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślemień

wieś w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie ży­wiec­kim


}|-

Śle­mień – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie ży­wiec­kim, w gmi­nie Śle­mień.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Śle­mień. W la­tach 1975–1998 ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa biel­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślemieński

→ Śle­mień


Patrz:Ślemień

Źródła:

SJP.pl

Ślemię

po­zio­my ele­ment za­mo­co­wa­ny w oścież­ni­cy, prze­dzie­la­ją­cy skrzy­dła okien­ne w oknach wie­lo­po­zio­mo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bud. ele­ment kon­struk­cji drew­nia­ne­go dachu so­cho­we­go: po­zio­ma belka opar­ta o roz­wid­le­nie soch, o którą za­cze­pia się klu­czy­ny


Śle­mię – okre­śle­nie o kilku zna­cze­niach:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślep

(zwy­kle w lm - śle­pia) śle­pie; śli­pie; ślip;
1. zwie­rzę­ce oko;
2. po­spo­li­cie: ludz­kie oko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zwie­rzę­ce oko

 (1.2) pot. ludz­kie oko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślepa

1. po­zba­wio­ny wzro­ku; ociem­nia­ły, nie­wi­do­my;
2. o bar­dzo mło­dym zwie­rzę­ciu: je­szcze nie­wi­dzą­cy;
3. nie­ma­ją­cy wy­lo­tu, zam­knię­ty na końcu, np. ślepa ulicz­ka;
4. prze­no­śnie:
a) przy­pad­ko­wy, nie­spo­dzie­wa­ny, np. ślepy traf;
b) nie­pa­nu­ją­cy nad sobą, ro­bią­cy coś pod wpły­wem cze­goś;
c) o uczu­ciach, dzia­ła­niach: bę­dą­cy skut­kiem lub przy­czy­ną braku włas­ne­go zda­nia, włas­nej woli


Źródła:

SJP.pl

Ślepak

1. po­gard­li­wie o źle wi­dzą­cym;
2. owad z ro­dzi­ny bąków;
3. nabój do salw ho­no­ro­wych, po­zo­ro­wa­nia strza­łu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Chry­sops|ref=tak., ro­dzaj owada z ro­dzi­ny bą­ko­wa­tych;

 (1.2) ent. owad z ro­dza­ju śle­pak (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. wojsk. amu­ni­cja do broni pal­nej bez po­ci­sku

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) pot. po­gard. czło­wiek nie­wi­do­my lub źle wi­dzą­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślepawość

→ śle­pa­wy; śle­po­wa­tość


Źródła:

SJP.pl

Ślepawy

po­tocz­nie: ma­ją­cy słaby wzrok; śle­po­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Ślepcowate

ro­dzi­na gry­zo­ni


Ślep­co­wa­te, ślep­ce (Spa­la­ci­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z rzędu gry­zo­ni (Ro­den­tia), kla­sy­fi­ko­wa­na także jako po­dro­dzi­na my­szo­wa­tych.

Tryb życia i roz­mie­szcze­nie ge­o­gra­ficz­ne.

Ślep­ce pro­wa­dzą po­dziem­ny tryb życia. Za­miesz­ku­ją ob­sza­ry śró­dziem­no­mor­skie Bli­skie­go Wscho­du i Afry­kę, a na pół­noc­nym za­cho­dzie za­się­gu Węgry, Buł­ga­rię, te­re­ny daw­nej Ju­go­sła­wii, Ru­mu­nię i Ukra­i­nę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślepcowaty

o ce­chach ślep­co­wa­tych (ro­dzi­na gry­zo­ni)


Źródła:

SJP.pl

Ślepczyk

zwy­cza­jo­wa nazwa kilku ga­tun­ków lub pod­ga­tun­ków śle­pych ryb ja­ski­nio­wych


Źródła:

SJP.pl

Ślepek

pie­szczot­li­wie: oko czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrob­nie­nie od: ślep


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śleper

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pra­cow­nik nie­wyk­wa­li­fi­ko­wa­ny

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. górn. gór­nik ła­do­wacz


Źródła:

Wiktionary

Ślepiaty

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. róż­no­ko­lo­ro­wy


Źródła:

Wiktionary

Ślepiać

daw­niej: śle­pić, wy­śle­piać się;
1. wpa­try­wać się w coś nie­zbyt wi­docz­ne­go przez dłuż­szy czas;
2. pa­trzeć upor­czy­wie i z wy­sił­kiem


Źródła:

SJP.pl

Ślepica

słod­ko­wod­na larwa mi­no­gów o ciele wy­dłu­żo­nym, ro­ba­ko­wa­tym i słabo roz­wi­nię­tych oczach po­kry­tych skórą, ży­ją­ca w mule den­nym; ro­ba­czy­ca, wę­gor­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. larwa mi­no­goksz­tałt­nych;


Śle­pi­ca (am­mo­co­e­tes) – larwa mi­no­goksz­tałt­nych zwana ina­czej wę­gor­ni­cą lub ro­ba­czy­cą, pod wie­lo­ma wzglę­da­mi róż­nią­ca się od osob­ni­ków do­ro­słych. Po­cząt­ko­wo zo­sta­ła opi­sa­na jako odręb­ny ga­tu­nek "Am­mo­co­e­tes bran­chia­lis", w wielu re­gio­nach Pol­ski na­zy­wa­ny śle­pi­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślepie

(zwy­kle w lm - śle­pia) ślep; ślip; śli­pie;
1. zwie­rzę­ce oko;
2. po­spo­li­cie: ludz­kie oko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) oko zwie­rzę­cia

 (1.2) pejor. oko czło­wie­ka


Śle­pie (niem. "Schle­pien") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olec­kim, w gmi­nie Olec­ko.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.

Miej­sco­wość ta pow­sta­ła w 1567 roku, kiedy ksią­żę Al­brecht nadał pi­sa­rzo­wi zam­ko­we­mu w Stra­du­nach 5 włók z nad­wyż­ki w Gą­skach nad je­zio­rem Śle­pie po­mię­dzy Zaj­da­mi, Za­ty­ka­mi i Gą­ska­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślepiec

nie­wi­do­my


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) nie­wi­do­my, ślepy męż­czyz­na

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. gry­zoń z ro­dzi­ny ślep­co­wa­tych;


Śle­piec ("Spa­lax") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny ślep­ców (Spa­la­ci­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny ślep­co­wa­tych (Spa­la­ci­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślepień

po­tocz­nie:
1. o świet­le, słoń­cu itp.: przesz­ka­dzać w pa­trze­niu, ośle­piać;
2. wpa­try­wać się w coś ma­łe­go, nie­zbyt wi­docz­ne­go przez dłuż­szy czas, mę­cząc w ten spo­sób wzrok


Źródła:

SJP.pl

Ślepik

śle­pik ró­żo­wiec - plusk­wiak rów­nos­krzy­dły z ro­dzi­ny bez­rąb­ko­wa­tych; sko­czek ró­ża­ny


Źródła:

SJP.pl

Ślepior

ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych


Śle­pior ("Ga­di­cu­lus ar­gen­te­us") – ryba z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych (Ga­di­dae), je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju "Ga­di­cu­lus".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślepiota

mała, czar­na pszczo­ła z od­mia­ny wy­róż­nia­nej przez bart­ni­ków; śle­piot­ka


Źródła:

SJP.pl

Ślepiotka

mała, czar­na pszczo­ła z od­mia­ny wy­róż­nia­nej przez bart­ni­ków; śle­pio­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pszcz. od­mia­na ma­łych, czar­nych pszczół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślepić

po­tocz­nie:
1. o świet­le, słoń­cu itp.: przesz­ka­dzać w pa­trze­niu, ośle­piać;
2. wpa­try­wać się w coś ma­łe­go, nie­zbyt wi­docz­ne­go przez dłuż­szy czas, mę­cząc w ten spo­sób wzrok


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­śle­pić, wy­śle­pić)

 (1.1) wy­si­lać wzrok; dłu­gotr­wa­le wpa­try­wać się

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ośle­pić)

 (2.1) razić oczy, utrud­nia­jąc pa­trze­nie

 (2.2) przest. wy­zu­wać z roz­trop­no­ści

 (2.3) daw. po­zba­wiać wzro­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślepię

po­tocz­nie:
1. o świet­le, słoń­cu itp.: przesz­ka­dzać w pa­trze­niu, ośle­piać;
2. wpa­try­wać się w coś ma­łe­go, nie­zbyt wi­docz­ne­go przez dłuż­szy czas, mę­cząc w ten spo­sób wzrok


Źródła:

SJP.pl

Ślepięta

pie­szczot­li­wie: oczy czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia; ślep­ka, ślep­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. pieszcz. oczy zwie­rzę­cia

 (1.2) książk. pieszcz. oczy czło­wie­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślepko

pie­szczot­li­wie o oku czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia; śle­pek


Źródła:

SJP.pl

Ślepo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ślepy


Źródła:

Wiktionary

Ślepooki

rzad­ko: ma­ją­cy nie­wi­dzą­ce oczy; nie­wi­do­my


Źródła:

SJP.pl

Ślepota

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. utra­ta wzro­ku, nie­wi­dze­nie

 (1.2) przen. nie­do­strze­ga­nie fak­tów

 (1.3) pot. obraź. czło­wiek nie­wi­do­my lub taki, który cze­goś nie do­strze­ga


Śle­po­ta – cał­ko­wi­te lub znacz­ne za­bu­rze­nie wi­dze­nia. Śle­po­ta może być

spo­wo­do­wa­na wa­da­mi oka lub cho­ro­ba­mi i usz­ko­dze­nia­mi na­tu­ry ne­u­ro­lo­gicz­nej lub me­cha­nicz­nej. Za­bu­rze­nie to może mieć cha­rak­ter na­by­ty (np. w wy­ni­ku usz­ko­dze­nia oczu) lub wro­dzo­ny (jako nie­do­roz­wój oka bę­dą­ce­go na­rzą­dem wzro­ku). Na świe­cie żyje około 45 mi­lio­nów ludzi nie­wi­do­mych i 269 mi­lio­nów z za­bu­rze­nia­mi wi­dze­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ślepotka

1. zdrob­nie­nie od: śle­po­ta;
2. śro­do­wi­sko­wo: wódka nie­wia­do­me­go, nie­le­gal­ne­go po­cho­dze­nia; meta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: śle­po­ta

 (1.2) pot. wódka z nie­le­gal­ne­go źró­dła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślepowaty

rzad­ko: ma­ją­cy słaby wzrok; śle­pa­wy


Źródła:

SJP.pl

Ślepowidz

rzad­ko: śle­piec


Źródła:

SJP.pl

Ślepowron

ro­dzaj ptaka z ro­dzi­ny cza­plo­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślepowroński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślepość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ślepe; cecha tych, któ­rzy są ślepi


Źródła:

Wiktionary

Ślepsko

ek­spre­syw­nie: oko czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia


Źródła:

SJP.pl

Śleptak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) reg. ktoś o sła­bym wzro­ku

 (1.2) reg. czło­wiek skłon­ny do pła­czu


Źródła:

Wiktionary

Śleptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ślep­tać.


Źródła:

Wiktionary

Śleptać

cza­sow­nik

 (1.1) reg. pła­kać


Źródła:

Wiktionary

Ślepuch

1. po­tocz­nie: męż­czyz­na sła­bo­wi­dzą­cy lub nie­do­strze­ga­ją­cy cze­goś; śle­pak;
2. nie­du­ży wąż ży­ją­cy pod zie­mią; śle­pu­cha;
3. po­tocz­nie: śle­pie - oko zwie­rzę­cia;
4. mak, któ­re­go głów­ki za­wie­ra­ją­ce na­sio­na się nie ot­wie­ra­ją; ślepy mak


Źródła:

SJP.pl

Ślepucha

1. po­tocz­nie: ko­bie­ta sła­bo­wi­dzą­ca lub nie­do­strze­ga­ją­ca cze­goś;
2. nie­du­ży wąż ży­ją­cy pod zie­mią; śle­puch;
3. re­gio­nal­nie: kura


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|War­sza­wa. gwara. zło­dziej­ska kura


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślepuchowate

ro­dzi­na węży łu­sko­no­śnych; węże ślepe


Śle­pu­cho­wa­te, węże ślepe (Typh­lo­pi­dae) – ro­dzi­na węży na­le­żą­ca do na­dro­dzi­ny Typh­lo­po­i­dea z rzędu łu­sko­no­śnych (Squ­a­ma­ta). Na­le­ży do niej ponad 280 ga­tun­ków węży.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślepuchowaty

o ce­chach śle­pu­cho­wa­tych (ro­dzi­na węży)


Źródła:

SJP.pl

Ślepuchowo

Śle­pu­cho­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie obor­nic­kim, w gmi­nie Obor­ni­ki.


Źródła:

Wikipedia

Ślepuszonka

gry­zoń z ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych


Śle­pu­szon­ka ("El­lo­bius") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny kar­czow­ni­ków (Ar­vi­co­li­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych (Cri­ce­ti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śleputanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|śle­pu­tać.


Źródła:

Wiktionary

Śleputać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Cie­cha­nów. robić coś po omac­ku


Źródła:

Wiktionary

Ślepy

męż­czyz­na po­zba­wio­ny wzro­ku; śle­piec; nie­wi­do­my (w uży­ciu rze­czow­ni­ka)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który nie może wi­dzieć; który stra­cił wzrok

 (1.2) taki, który nie ma na­rzą­du wzro­ku

 (1.3) zam­knię­ty na stałe, bez wyj­ścia

 (1.4) przen. taki, który nie zważa, nie zwra­ca uwagę na oto­cze­nie albo oko­licz­no­ści

 (1.5) taki, który cze­goś nie do­strze­ga

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. osoba ślepa (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślesicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślesin

mia­sto w Pol­sce


Śle­sin – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Śle­sin.

Do 1954 roku sie­dzi­ba gminy Sła­wo­sze­wek. Mia­sto bi­skup­stwa poz­nań­skie­go, pod ko­niec XVI wieku le­ża­ło w po­wie­cie ko­niń­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślesinianin

miesz­ka­niec Śle­si­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Ślesinianka

miesz­kan­ka Śle­si­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Ślesiński

→ Śle­sin


Patrz:Ślesin

Źródła:

SJP.pl

Śleszowice

Śle­szo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie su­skim, w gmi­nie Zem­brzy­ce, na pół­noc od Su­chej Be­skidz­kiej, po­ło­żo­na w do­li­nie Tar­naw­ki, mię­dzy Tar­na­wą Dolną (na wscho­dzie) i Tar­na­wą Górną (na za­cho­dzie), w Be­ski­dzie Małym.

In­te­gral­ne czę­ści wsi Śle­szo­wi­ce: Bła­chów­ka, Bo­gu­niów­ka, Ka­de­lów­ka, Ku­dziów­ka, Mły­ni­ca, Na Pie­kle, Na Sta­wach, Pio­ru­nów­ka, Plu­tów­ka, Pod Górą, Po­tocz­ki, Ró­wie­niec, Sło­tów­ka, Strzę­pek, Śmie­chów­ka, U Dudy, Wier­chy, Za Mie­dzą, Za Po­to­kiem


Źródła:

Wikipedia

Śleszyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślewiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śleziak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śleżyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reg. wi­leń­ski kresy. cia­stecz­ko z do­dat­kiem maku przy­rzą­dza­ne na Wi­gi­lię na Wi­leń­szczyź­nie


Źródła:

Wiktionary

Ślicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w ślicz­ny spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Śliczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ślicz­nie


Źródła:

SJP.pl

Śliczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ślicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Śliczniuchny

zdrob­nie­nie od: ślicz­ny; ślicz­niu­teń­ki, ślicz­niut­ki, ślicz­niu­si


Źródła:

SJP.pl

Śliczniusi

zdrob­nie­nie od: ślicz­ny; ślicz­niu­teń­ki, ślicz­niut­ki, ślicz­niuch­ny


Źródła:

SJP.pl

Śliczniuteńki

zdrob­nie­nie od: ślicz­ny; ślicz­niut­ki, ślicz­niu­si, ślicz­niuch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: ślicz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śliczniutki

zdrob­nie­nie od: ślicz­ny; ślicz­niu­teń­ki, ślicz­niu­si, ślicz­niuch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: ślicz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślicznota

pię­kno­ta, pię­kność; po­tocz­nie:
1. ślicz­na, pię­kna ko­bie­ta; ślicz­not­ka, pię­knot­ka;
2. coś ślicz­ne­go, pię­kne­go


Źródła:

SJP.pl

Ślicznotka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pieszcz. bar­dzo ładna ko­bie­ta


Ślicz­not­ka (ang. "Pret­ty Baby") – ame­ry­kań­ski film hi­sto­rycz­ny z 1978 roku w re­ży­se­rii Lo­u­i­sa Malle’a. Zdję­cia krę­co­no w Nowym Or­le­a­nie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Śliczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ślicz­ne; cecha tych, któ­rzy są ślicz­ni


Źródła:

Wiktionary

Śliczny

odz­na­cza­ją­cy się ślicz­no­tą


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który jest ładny, miły dla zmy­słów; uro­czy, wzbu­dza­ją­cy po­zy­tyw­ne emo­cje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śliga

śliga ap­te­kar­ska - ja­szczur­ka z ro­dzi­ny scyn­ko­wa­tych; scynk ap­te­kar­ski


Źródła:

SJP.pl

Ślimaciara

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. mi­ło­śnicz­ka śli­ma­ków


Źródła:

Wiktionary

Ślimaczarz

stę­pień śli­ma­czarz - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ślimaczek

zdrob­nie­nie od: śli­mak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: śli­mak

 (1.2) mały śli­mak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślimacznica

de­ko­ra­cyj­ny motyw w kształ­cie spi­ra­li lub zwoju; wo­lu­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. zawój ozdob­ny na gło­wi­cy słupa m.in. w po­rząd­ku joń­skim i ko­rync­kim

 (1.2) fiz. w przy­rzą­dzie elek­trycz­nym: cewka, szpul­ka

 (1.3) techn. ele­ment kon­struk­cyj­ny o kształ­cie he­li­sy słu­żą­cy do prze­su­wa­nia cze­goś, np. mlewa w mły­nie, śnie­gu w pługu śnież­nym

 (1.4) ele­ment prze­kład­ni śli­ma­ko­wej o kształ­cie he­li­sy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślimaczy

do­ty­czą­cy śli­ma­ka, wła­ści­wy śli­ma­ko­wi, po­dob­ny do śli­ma­ka


przy­miot­nik

 (1.1) taki, jak u śli­ma­ka; zwią­za­ny ze śli­ma­kiem, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla śli­ma­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślimak

1. mię­czak o asy­me­trycz­nym ciele, z wy­o­dręb­nio­ną głową, nogą i wor­kiem trze­wio­wym, po­kry­ty ślu­zem, zwy­kle osło­nię­ty spi­ral­ną musz­lą;
2. przed­miot, motyw de­ko­ra­cyj­ny lub część urzą­dze­nia, któ­re­go kształt przy­po­mi­na musz­lę śli­ma­ka;
3. droga w kształ­cie spi­ra­li;
4. część ucha środ­ko­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. ro­dzaj bar­dzo roz­po­wszech­nio­ne­go mię­cza­ka;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) anat. część ucha wew­nętrz­ne­go ssa­ków;

 (2.2) urb. trakt ko­mu­ni­ka­cyj­ny spi­ral­nie po­ko­nu­ją­cy róż­ni­cę wy­so­ko­ści

 (2.3) ar­chit. motyw de­ko­ra­cyj­ny w kształ­cie spi­ral­nie skrę­co­nej musz­li śli­ma­ka (1.1)

 (2.4) rzem. muz. ozdob­ne za­koń­cze­nie szyj­ki in­stru­men­tu smycz­ko­we­go

 (2.5) techn. ele­ment prze­kład­ni śli­ma­ko­wej;

 (2.6) kulin. pa­pa­tacz; słod­ki wy­piek z cia­sta pół­fran­cu­skie­go w kształ­cie okrą­głej, spi­ral­nie zwi­nię­tej musz­li

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) pot. obraź. ktoś, kto po­wo­li się po­ru­sza lub po­wol­nie wy­ko­nu­je swoją pracę, albo ogól­nie jest po­wol­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślimaki

jedna z naj­licz­niej­szych gro­mad mię­cza­ków; brzu­cho­no­gi


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ga­stro­po­da|Cu­vier|ref=tak., gro­ma­da mię­cza­ków wy­stę­pu­ją­ca w wo­dzie i na lą­dzie;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: śli­mak


Śli­ma­ki, brzu­cho­no­gi (Ga­stro­po­da, z gr. "ga­ster" – brzuch + "pous" – noga) – jedna z naj­licz­niej­szych i naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­nych gro­mad mię­cza­ków, za­li­cza­na nie­kie­dy do pod­ty­pu musz­low­ce.

Śli­ma­ki ko­pal­ne spo­ty­ka się już w war­stwach wczes­no­kam­bryj­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślimakobrzeżek

ro­dzaj mchu z ro­dzi­ny pło­ni­wo­wa­tych


Śli­ma­ko­brze­żek ("Hil­per­tia" R.H. Zand.) – ro­dzaj mchu z ro­dzi­ny pło­ni­wo­wa­tych ("Pot­tia­ce­ae" Schimp.). Przed­sta­wi­cie­le wy­stę­pu­ją w Ka­na­dzie, Eu­ro­pie i Azji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślimakojad

śli­ma­ko­jad czer­wo­no­o­ki, śli­ma­ko­jad żół­to­o­ki - ga­tun­ki pta­ków z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ślimakowate

1. przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem musz­lę śli­ma­ka;
2. po­tocz­nie: nie­do­łęż­ny, nie­zdar­ny, śla­ma­zar­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|He­li­ci­dae|Ra­fi­nes­que|ref=tak., ro­dzi­na lą­do­wych śli­ma­ków płu­co­dysz­nych z rzędu trzon­ko­ocz­nych;


Śli­ma­ko­wa­te (He­li­ci­dae) – ro­dzi­na lą­do­wych śli­ma­ków płu­co­dysz­nych z rzędu trzon­ko­ocz­nych (Sty­lom­ma­top­ho­ra), obej­mu­ją­ca naj­więk­sze osko­ru­pio­ne śli­ma­ki Eu­ro­py. Za­li­czo­no do niej ponad 50 ro­dza­jów śli­ma­ków o dużym zróż­ni­co­wa­niu kształ­tu i ubar­wie­nia musz­li.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślimakowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem musz­lę śli­ma­ka;
2. po­tocz­nie: nie­do­łęż­ny, nie­zdar­ny, śla­ma­zar­ny


Źródła:

SJP.pl

Ślimakożerny

przy­miot­nik

 (1.1) ży­wią­cy się śli­ma­ka­mi


Źródła:

Wiktionary

Ślimakówka

śli­ma­ków­ka pom­ro­wik - ga­tu­nek ćmy


Źródła:

SJP.pl

Ślimik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zool. śli­mak

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. pot. przen. nie­zda­ra


Źródła:

Wiktionary

Ślimtać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pła­kać


Źródła:

Wiktionary

Ślina

przez­ro­czy­sta, płyn­na sub­stan­cja za­wie­ra­ją­ca en­zy­my tra­wien­ne, wy­dzie­la­na przez gru­czo­ły śli­no­we do jamy ust­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fizj. płyn­na wy­dzie­li­na wyt­wa­rza­na w ustach;


Ślina (łac. "sa­li­va") – płyn pro­du­ko­wa­ny przez gru­czo­ły śli­no­we zwie­rząt i spły­wa­ją­cy do ich jamy gę­bo­wej. Za­wie­ra czę­sto rów­nież wy­dzie­li­ny in­nych gru­czo­łów (na przy­kład jad), prze­sięk su­ro­wi­cy krwi, płyn dzią­sło­wy, reszt­ki po­kar­mo­we, ko­mór­ki (mię­dzy in­ny­mi złu­szczo­ny na­bło­nek, ko­mór­ki ukła­du od­por­no­ścio­we­go), bak­te­rie, wi­ru­sy i grzy­by wraz z ich me­ta­bo­li­ta­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śliniaczek

zdrob­nie­nie od: śli­niak (ka­wa­łek ma­te­ria­łu lub pla­sti­ku za­kła­da­ny małym dzie­ciom pod brodą, aby nie po­bru­dzi­ły się pod­czas je­dze­nia)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od śli­niak

 (1.2) osło­na z ma­te­ria­łu lub pla­sti­ku kła­dzio­na małym dzie­ciom pod brodę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śliniaczkowy

→ śli­nia­czek


Patrz:śliniaczek

Źródła:

SJP.pl

Śliniak

ka­wa­łek ma­te­ria­łu lub pla­sti­ku za­kła­da­ny małym dzie­ciom pod brodą, aby nie po­bru­dzi­ły się pod­czas je­dze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) osło­na z ma­te­ria­łu lub pla­sti­ku kła­dzio­na małym dzie­ciom pod brodę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śliniakowy

→ śli­niak


Patrz:śliniak

Źródła:

SJP.pl

Ślinianka

gru­czoł śli­no­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. na­rząd pro­du­ku­ją­cy ślinę


Śli­nian­ka, gru­czoł śli­no­wy (łac. "glan­du­la sa­li­va­lis" l.mn. "glan­du­lae sa­li­va­les") – gru­czoł po­ło­żo­ny w przed­niej czę­ści ukła­du po­kar­mo­we­go, wyt­wa­rza­ją­cy ślinę, która za­wie­ra en­zy­my tra­wien­ne słu­żą­ce do wstęp­nej fazy tra­wie­nia, a u niek­tó­rych ga­tun­ków także tok­sy­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śliniankowy

→ śli­nian­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze śli­nian­ką, do­ty­czą­cy śli­nian­ki


Patrz:ślinianka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślinienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|śli­nić.


Źródła:

Wiktionary

Ślinik

śli­mak płu­co­dysz­ny z ro­dzi­ny śli­ma­ków (Arion), za­miesz­ku­ją­cy głów­nie Eu­ro­pę; arion


Źródła:

SJP.pl

Śliniki

śli­mak płu­co­dysz­ny z ro­dzi­ny śli­ma­ków (Arion), za­miesz­ku­ją­cy głów­nie Eu­ro­pę; arion


Źródła:

SJP.pl

Ślinikowate

o ce­chach śli­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na śli­ma­ków)


Śli­ni­ko­wa­te, śli­ni­ki (Ario­ni­dae) – ro­dzi­na na­gich śli­ma­ków trzon­ko­ocz­nych (Sty­lom­ma­top­ho­ra), po­dob­nych do pom­ro­wio­wa­tych, od któ­rych zew­nętrz­nie róż­nią się po­ło­że­niem ot­wo­ru od­de­cho­we­go oraz obec­no­ścią, po­ło­żo­nej nad tylną kra­wę­dzią stopy, trój­kąt­nej jamki gro­ma­dzą­cej śluz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślinikowaty

o ce­chach śli­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na śli­ma­ków)


Źródła:

SJP.pl

Ślinić

1. po­kry­wać, zwil­żać śliną; ośli­niać;
2. śli­nić się -
a) bru­dzić się włas­ną śliną;
b) po­tocz­nie: ca­ło­wać się; lizać się;
c) po­tocz­nie: ot­war­cie oka­zy­wać chęć na coś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) zwil­żać śliną

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny śli­nić się (dk. brak)

 (2.1) bru­dzić się włas­ną śliną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślinka

zdrob­nie­nie od: ślina


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ślina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślinkowy

→ ślin­ka


Patrz:ślinka

Źródła:

SJP.pl

Ślinogorz

daw­niej: silne za­pa­le­nie gar­dła


Źródła:

SJP.pl

Ślinotok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. nad­mier­ne wy­dzie­la­niem śliny z ust


Śli­no­tok – nad­mier­ny wy­ciek śliny z jamy ust­nej spo­wo­do­wa­ny za­bu­rze­nia­mi po­ły­ka­nia, pro­ble­ma­mi z utrzy­ma­niem śliny w jamie ust­nej lub jej nad­pro­duk­cją przez gru­czo­ły śli­no­we (śli­nian­ki).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ślinotwórczy

ma­ją­cy zdol­ność wyt­wa­rza­nia śliny


Źródła:

SJP.pl

Ślinowy

1. → ślina;
2. gru­czoł śli­no­wy - gru­czoł wy­dzie­la­ją­cy ślinę; śli­nian­ka


przy­miot­nik

 (1.1) od: ślina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślip

(zwy­kle w lm - śli­pia) ślep; śle­pie; śli­pie;
1. zwie­rzę­ce oko;
2. po­spo­li­cie: ludz­kie oko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. zwie­rzę­ce oko

 (1.2) przest. pejor. ludz­kie oko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślipanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|śli­pać.


Źródła:

Wiktionary

Ślipać

wpa­try­wać się w coś mało wi­docz­ne­go; wy­si­lać wzrok upor­czy­wym wpa­try­wa­niem się w coś; śli­pieć; śli­piać


cza­sow­nik

 (1.1) wpa­try­wać się upor­czy­wie w coś

 (1.2) gwara. prze­stęp­cza: przy­my­kać oko, a dru­gim pa­trzeć na czu­bek swego nosa (znak roz­poz­naw­czy prze­stęp­ców)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślipek

zdrob­nie­nie od: ślip


Źródła:

SJP.pl

Ślipiać

wpa­try­wać się w coś mało wi­docz­ne­go; wy­si­lać wzrok upor­czy­wym wpa­try­wa­niem się w coś; śli­pieć; śli­pać


Źródła:

SJP.pl

Ślipie

(zwy­kle w lm - śli­pia) śle­pie; ślep; ślip;
1. zwie­rzę­ce oko;
2. po­spo­li­cie: ludz­kie oko


Źródła:

SJP.pl

Ślipieć

wpa­try­wać się w coś mało wi­docz­ne­go; wy­si­lać wzrok upor­czy­wym wpa­try­wa­niem się w coś; śli­pać; śli­piać


Źródła:

SJP.pl

Ślipień

wpa­try­wać się w coś mało wi­docz­ne­go; wy­si­lać wzrok upor­czy­wym wpa­try­wa­niem się w coś; śli­pać; śli­piać


Źródła:

SJP.pl

Ślipię

wpa­try­wać się w coś mało wi­docz­ne­go; wy­si­lać wzrok upor­czy­wym wpa­try­wa­niem się w coś; śli­pieć; śli­piać


Źródła:

SJP.pl

Ślipięta

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. pieszcz. oczy zwie­rzę­cia

 (1.2) książk. pieszcz. oczy czło­wie­ka


Źródła:

Wiktionary

Ślipko

zdrob­nie­nie od: ślip; śli­pek


Źródła:

SJP.pl

Ślips

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kraw. kra­wat


Źródła:

Wiktionary

Ślipsko

zgru­bie­nie od: ślip, śli­pie


Źródła:

SJP.pl

Ślipunder

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) reg-pl|Kresy po­łud­nio­we. osoba nie­spo­strze­gaw­cza


Źródła:

Wiktionary

Śliski

1. ma­ją­cy gład­ką, czę­sto wil­got­ną po­wierzch­nię;
2. nie­pew­ny, ry­zy­kow­ny;
3. nie­przyz­wo­i­ty, za­wie­ra­ją­cy dwuz­nacz­ne aluz­je


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy gład­ką po­wierzch­nię nie da­ją­cą pra­wie zu­peł­nie tar­cia z in­ny­mi cia­ła­mi

 (1.2) przen. pot. mo­gą­cy stać się przy­czy­ną kło­po­tów


Śli­ski – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Za­to­ry. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Mał­go­rza­ty w Za­to­rach.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślisko

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) tak, że łatwo do­cho­dzi do śliz­ga­nia się

 (1.2) przen. będąc w sy­tu­a­cji nie­pew­nej, ry­zy­kow­nej, zdrad­li­wej


Źródła:

Wiktionary

Śliskość

→ śli­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest śli­skie; cecha tych, któ­rzy są śli­scy


Patrz:śliski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śliwa

1. drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych
2. zgru­bie­nie od: śliw­ka
3. prze­no­śnie: si­niak, guz od ude­rze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogrod. drze­wo owo­co­we;

 (1.2) spoż. duży, do­rod­ny owoc śliwy (1.1)

 (1.3) techn. drew­no śliwy (1.1)

 (1.4) pot. duży si­niak, guz lub obrzęk o fio­le­to­wym za­bar­wie­niu

 (1.5) uczn. pot. pod­bi­te oko, zwł. duży si­niak w oko­li­cy oka


Śliwa ("Pru­nus" L.) – ro­dzaj krze­wów i drzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych ("Ro­sa­ce­ae" Juss). W obec­nie do­mi­nu­ją­cym, sze­ro­kim uję­ciu obej­mu­je ponad 200 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w stre­fie umiar­ko­wa­nej i cie­płej pół­ku­li pół­noc­nej, przy czym od­mia­ny upraw­ne i ozdob­ne roz­po­wszech­nio­ne są na całym świe­cie. Do ro­dza­ju tego na­le­żą ga­tun­ki okre­śla­ne zwy­cza­jo­wy­mi naz­wa­mi jako: brzosk­wi­nia, cze­rem­cha, cze­re­śnia, la­u­ro­wi­śnia, mo­re­la, wi­śnia, śliwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śliwczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śliweczka

mała śliw­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: śliw­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śliwerski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śliwiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śliwianka

ro­dzaj zupy owo­co­wej


Źródła:

SJP.pl

Śliwica

wstę­gów­ka śli­wi­ca - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych


Śli­wi­ca ( Nahm­ge­ist; dawn. Śli­wi­ce) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie el­blą­skim, w gmi­nie Rych­li­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie el­blą­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śliwice

wstę­gów­ka śli­wi­ca - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śliwicki

→ Śli­wi­ce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Śliwice

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śliwiec

drze­wo tro­pi­kal­ne z ro­dzi­ny na­ner­czo­wa­tych


Śli­wiec, roz­pest­lin, spon­dia ("Spon­dias") – ro­dzaj drzew z ro­dzi­ny na­ner­czo­wa­tych. Obej­mu­je 18 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji, na Ma­da­ga­ska­rze i w mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej czę­ści kon­ty­nen­tów ame­ry­kań­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śliwienica

bar­czat­ka śli­wie­ni­ca - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny bar­czat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Śliwina

prze­sta­rza­łe: śliwa


Źródła:

SJP.pl

Śliwiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śliwka

owoc śliwy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. owoc z dużą pest­ką ros­ną­cy na śli­wie

 (1.2) ogrod. pot. śliwa;

 (1.3) pot. przen. si­niak pod okiem

 (1.4) pot. przen. guz na czole od ude­rze­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śliwkowo

przy­miot­nik od: śliw­ka


Śliw­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim, w gmi­nie Wa­ga­niec.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śliwkowy

przy­miot­nik od: śliw­ka


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy śli­wek (drzew i owo­ców)

 (1.2) przy­rzą­dzo­ny ze śli­wek, z do­dat­kiem śli­wek

 (1.3) ma­ją­cy kolor doj­rza­łe­go owocu śliw­ki, ciem­no­fio­le­to­wy, fio­le­to­wy o czer­wo­na­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śliwkóweczka

owo­ców­ka śliw­kó­wecz­ka - szkod­nik od­po­wie­dzial­ny za ro­ba­czy­wie­nie śli­wek; owo­ców­ka śli­wó­wecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Śliwkówka

śli­wów­ka;
1. wódka słod­ka na śliw­kach
2. na­lew­ka śliw­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Śliwnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Śliwnik

sad śli­wo­wy


Śliw­nik ( "Scha­den­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie ża­gań­skim, w gmi­nie Ma­ło­mi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śliwodaktyl

drze­wo owo­co­we z Chin; per­sy­mo­na; kaki; he­ba­no­wiec


Źródła:

SJP.pl

Śliwogłowy

alek­san­dret­ta śli­wo­gło­wa - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny papug wschod­nich


Źródła:

SJP.pl

Śliwomorela

owoc bę­dą­cy wy­ni­kiem krzy­żów­ki śliwy i mo­re­li


Źródła:

SJP.pl

Śliwowica

wy­traw­ny napój al­ko­ho­lo­wy ze sfer­men­to­wa­nych śli­wek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. wy­traw­na wódka na bazie sfer­men­to­wa­nych śli­wek;


Śli­wo­wi­ca – wy­so­ko­pro­cen­to­wy (nie­kie­dy nawet ponad 70%), wy­traw­ny napój al­ko­ho­lo­wy, wy­pa­lan­ka, pro­du­ko­wa­na ze spe­cjal­nie do­bra­nych śli­wek wę­gie­rek. Zaz­wy­czaj śli­wo­wi­ca jest spo­ży­wa­na w po­sta­ci czy­stej, ale jak każdy silny napój al­ko­ho­lo­wy może być do­dat­kiem do drin­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śliwowiec

ogoń­czyk śli­wo­wiec - motyl z ro­dzi­ny mo­drasz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Śliwowski

naz­wi­sko


Śli­wow­ski (forma żeń­ska: Śli­wow­ska; licz­ba mnoga: Śli­wow­scy) – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ły je 1433 osoby, we­dług no­wszych, in­ter­ne­to­wych opar­ty da­nych licz­ba jest 1689. Naz­wi­sko po­cho­dzi od nazwy miej­sco­wej Śli­wo­wo (wieś w gmi­nie Rutki, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim) i jest naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ne w pół­noc­no-wschod­niej Pol­sce. W tym samym re­jo­nie można zna­leźć wa­rian­ty pi­sow­ni Sli­wow­ski/Sli­wow­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śliwowy

1. → śliwa;
2. ryj­ko­wiec śli­wo­wy - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych;
3. czy­reń śli­wo­wy - ga­tu­nek grzy­ba z ro­dzi­ny szcze­ci­nia­ko­wa­tych;
4. por­dze­wiacz śli­wo­wy - ga­tu­nek roz­to­cza z ro­dzi­ny szpe­cie­lo­wa­tych, że­ru­ją­cy głów­nie na śli­wach;
5. mi­secz­nik śli­wo­wy - ga­tu­nek plusk­wia­ka z na­dro­dzi­ny czerw­ców


Źródła:

SJP.pl

Śliwóweczka

owo­ców­ka śli­wó­wecz­ka - szkod­nik od­po­wie­dzial­ny za ro­ba­czy­wie­nie śli­wek; owo­ców­ka śliw­kó­wecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Śliwówka

śliw­ków­ka;
1. wódka słod­ka na śliw­kach
2. na­lew­ka śliw­ko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. na­lew­ka na śliw­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śliz

ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny pi­sko­rzy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bar­ba­tu­la bar­ba­tu­la|ref=tak., ga­tu­nek słod­ko­wod­nej ryby z ro­dzi­ny przyl­go­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślizg

1. ma­newr ma­ją­cy na celu utra­tę wy­so­ko­ści, po­le­ga­ją­cy na prze­chy­le­niu sa­mo­lo­tu na jedną stro­nę oraz na wy­chy­le­niu steru kie­run­ko­we­go w stro­nę prze­ciw­ną
2. dolna po­wierzch­nia narty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślizgacz

pła­sko­den­na łódź mo­to­ro­wa, przy dużej pręd­ko­ści śliz­ga­ją­ca się po po­wierzch­ni wody


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślizganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|śliz­gać.


Źródła:

Wiktionary

Ślizgawica

oblo­dze­nie grun­tu, na­wierzch­ni ulic, szos itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cien­ka war­stwa lodu na po­wierzch­ni na­wierzch­ni ulic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślizgawka

1. teren po­kry­ty lodem, słu­żą­cy do śliz­ga­nia się;
2. śliz­ga­nie się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) teren po­kry­ty lodem uży­wa­ny do jazdy na łyż­wach dla przy­jem­no­ści

 (1.2) me­te­o­rol. go­ło­ledź, oblo­dzo­na po­wierzch­nia

 (1.3) pot. śliz­ga­nie się po oblo­dzo­nej jezd­ni lub chod­ni­ku

 (1.4) rzad. sztucz­ne lo­do­wi­sko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślizgawkowy

→ śliz­gaw­ka


Patrz:ślizgawka

Źródła:

SJP.pl

Ślizgać

prze­mie­szczać się po po­wierzch­ni ko­rzy­sta­jąc z ni­skiej siły tar­cia


Źródła:

SJP.pl

Ślizgnąć

rzad­ko: śliz­gnąć się - prze­su­nąć się po czymś po­śliz­giem; śliz­nąć się, prze­śliz­nąć się, prze­śliz­gnąć się


Źródła:

SJP.pl

Ślizgowate

ro­dzi­na ryb mor­skich (około 280 ga­tun­ków) z rzędu oko­nioksz­tałt­nych, o wy­dłu­żo­nym ciele po­kry­tym ob­fi­cie ślu­zem


Śliz­go­wa­te (Blen­nii­dae) – ro­dzi­na ryb oko­nioksz­tałt­nych (Per­ci­for­mes). Mają nie­wiel­kie, lo­kal­ne zna­cze­nie go­spo­dar­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślizgowaty

o ce­chach śliz­go­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Ślizgowce

1. pła­sko­den­na łódź mo­to­ro­wa; śliz­gacz;
2. przed­sta­wi­ciel po­drzę­du ryb oko­nioksz­tałt­nych


Śliz­gow­ce (Blen­nio­i­dei) – po­drząd ryb oko­nioksz­tałt­nych (Per­ci­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślizgowiec

1. pła­sko­den­na łódź mo­to­ro­wa; śliz­gacz;
2. przed­sta­wi­ciel po­drzę­du ryb oko­nioksz­tałt­nych


Śliz­go­wiec – bu­dy­nek miesz­kal­ny znaj­du­ją­cy się w Ka­to­wi­cach przy alei W. Kor­fan­te­go 8, w dziel­ni­cy Śród­mie­ście. Naj­wyż­szy na Gór­nym Ślą­sku wy­so­ko­ścio­wiec wznie­sio­ny me­to­dą śliz­gu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślizgownica

urzą­dze­nie sto­so­wa­ne w rzeź­niach, słu­żą­ce do zsu­wa­nia pła­tów mięsa do mro­ża­rek


Źródła:

SJP.pl

Ślizgowy

do­ty­czą­cy śliz­ga­nia się


Źródła:

SJP.pl

Ślizgun

śliz­gun spła­szczo­ny, śliz­gun bo­ro­wy - ga­tun­ki pa­ją­ka z ro­dzi­ny śliz­gu­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ślizgunowate

ro­dzi­na pa­ją­ków; Phi­lo­dro­mi­dae


Śliz­gu­no­wa­te (Phi­lo­dro­mi­dae) – ro­dzi­na pa­ją­ków z grupy Ara­ne­o­morp­hae, na­le­żą­ca do kladu En­te­le­gy­nae, liczy 31 ro­dza­jów obej­mu­ją­cych 536 ga­tun­ków; wy­stę­pu­ją nie­mal na całym świe­cie; w Pol­sce stwier­dzo­no obec­ność 25 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślizgunowaty

o ce­chach śliz­gu­no­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Źródła:

SJP.pl

Ślizik

ro­dzaj ryb kar­pioksz­tałt­nych z ro­dzi­ny pi­sko­rzo­wa­tych; bocja


Źródła:

SJP.pl

Ślizno

Śliz­no ( Ju­lien­hof) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie draw­skim, w gmi­nie Ka­lisz Po­mor­ski. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go. W roku 2007 wieś li­czy­ła 94 miesz­kań­ców. Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Po­mie­rzyn.


Źródła:

Wikipedia

Śliznąć

rzad­ko: śliz­nąć się - prze­su­nąć się po czymś po­śliz­giem; śliz­gnąć się, prze­śliz­nąć się, prze­śliz­gnąć się


Źródła:

SJP.pl

Śliż

daw­niej: śliz (ga­tu­nek ryby)


Źródła:

SJP.pl

Śliżewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Śliżyk

zdrob­nie­nie od: śliż


Źródła:

SJP.pl

Ślompać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pła­kać


Źródła:

Wiktionary

Ślonzoczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Ślą­zacz­ka


Źródła:

Wiktionary

Ślonzok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Ślą­zak


Źródła:

Wiktionary

Ślosarczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślub

1. za­war­cie związ­ku mał­żeń­skie­go przed du­chow­nym lub urzęd­ni­kiem stanu cy­wil­ne­go;
2. pod­nio­śle: uro­czy­sta przy­się­ga; przy­rze­cze­nie, zo­bo­wią­za­nie, ślu­bo­wa­nie;
3. ślub hu­ma­ni­stycz­ny - nie­for­mal­na ce­re­mo­nia za­ślu­bin osób nie­wie­rzą­cych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) akt za­war­cia mał­żeń­stwa;

 (1.2) uro­czy­sta przy­się­ga


Ślub – uro­czy­stość za­war­cia mał­żeń­stwa, pod­czas któ­rej stro­ny skła­da­ją przy­się­gę mał­żeń­ską przed urzęd­ni­kiem stanu cy­wil­ne­go lub du­chow­nym, w obec­no­ści świad­ków. W an­tro­po­lo­gii kul­tu­ro­wej ślub jest uz­na­wa­ny za jeden z obrzę­dów przej­ścia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślubna

po­tocz­nie: żona; po­ło­wi­ca, stara


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. żart. żona

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od: ślub­ny


Patrz:ślub

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślubniak

po­tocz­nie:
1. ma­ki­jaż ślub­ny;
2. fo­to­gra­fia ślub­na;
3. tort we­sel­ny


Źródła:

SJP.pl

Ślubnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ślub­ny


Źródła:

Wiktionary

Ślubny

→ ślub


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ślubu

 (1.2) (o dziec­ku) prawy, z pra­we­go łoża

 (1.3) pot. żart. praw­nie za­ślu­bio­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. żart. mąż, mał­żo­nek


Patrz:ślub

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślubojawka

ro­śli­na z ro­dzi­ny li­lio­wa­tych; hosta; fun­kia


Źródła:

SJP.pl

Ślubowanie

skła­dać (zło­żyć) przy­się­gę; przy­się­gać, za­przy­się­gać, po­przy­się­gać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uro­czy­ste przy­rze­cze­nie

 (1.2) uro­czy­stość skła­da­nia przy­się­gi


Ślu­bo­wa­nie – kon­wen­cjo­nal­na, sfor­ma­li­zo­wa­na i uro­czy­sta de­kla­ra­cja skła­da­na przez osobę, która pu­blicz­nie zo­bo­wią­zu­je się (przy­rze­ka, obie­cu­je) osią­gnąć okre­ślo­ny cel lub prze­strze­gać okre­ślo­nych zasad (np. praw­nych lub etycz­nych). Po­le­ga na ust­nym wy­gło­sze­niu usta­lo­nych słów, a czę­sto także włas­no­ręcz­nym pod­pi­sa­niu sa­me­go tek­stu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślubować

skła­dać (zło­żyć) przy­się­gę; przy­się­gać, za­przy­się­gać, po­przy­się­gać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (brak dk.)

 (1.1) uro­czy­ście zo­bo­wią­zy­wać się do cze­goś

 (1.2) daw. poj­mo­wać jako mał­żon­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślubowo

Ślu­bo­wo (daw­niej "Szlu­bo­wo") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Sońsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go. Ślu­bo­wo gra­ni­czy z miej­sco­wo­ścia­mi: Ka­łę­czyn, Gą­so­cin, Koź­nie­wo Wiel­kie, Go­tar­dy, Gaj.


Źródła:

Wikipedia

Ślubowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślumper

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. bru­das, ob­dar­tus


Źródła:

Wiktionary

Ślusarczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślusarek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślusarka

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zawód ślu­sa­rza, ślu­sar­stwo

 (1.2) przest. ko­bie­ta trud­nią­ca się ślu­sar­stwem

 (1.3) przest. żona ślu­sa­rza

 (1.4) pot. ele­ment bu­dow­la­ny wy­ko­na­ny z me­ta­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślusarnia

warsz­tat ślu­sar­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) warsz­tat ślu­sar­ski

 (1.2) dział fa­bry­ki, w któ­rym pro­wa­dzo­na jest obrób­ka ślu­sar­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślusarski

przy­miot­nik od: ślu­sarz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze ślu­sar­stwem, do­ty­czą­cy ślu­sar­stwa

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do ślu­sa­rzy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślusarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzem. rze­mio­sło ślu­sa­rza


Ślu­sar­stwo – rze­mio­sło, w któ­re­go za­kres wcho­dzi głów­nie ręcz­na obrób­ka me­ta­li na zimno. Ma na celu wy­ko­ny­wa­nie róż­nych przed­mio­tów me­ta­lo­wych, mon­taż oraz na­pra­wia­nie urzą­dzeń tech­nicz­nych. W ślu­sar­stwie wy­ko­rzy­stu­je się także pro­ste na­rzę­dzia z za­si­la­niem elek­trycz­nym jak np. wier­tar­ki, po­ler­ki, szli­fier­ki, ostrzar­ki, szli­fier­ki ką­to­we czy spa­war­ki elek­trycz­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ślusarz

1. osoba wy­ra­bia­ją­ca zamki, klu­cze, drob­ne czę­ści ma­szyn itp.;
2. pra­cow­nik ślu­sar­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. rze­mieśl­nik wy­ra­bia­ją­cy lub na­pra­wia­ją­cy przed­mio­ty me­ta­lo­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślusarzowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żona ślu­sa­rza


Źródła:

Wiktionary

Śluz

be­zbarw­na, cią­gną­ca się wy­dzie­li­na gru­czo­łów ślu­zo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. med. be­zbarw­na, cią­gną­ca się wy­dzie­li­na gru­czo­łów ślu­zo­wych

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: śluza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śluza

bu­dow­la, urzą­dze­nie umoż­li­wia­ją­ce ko­mu­ni­ka­cje mię­dzy prze­strze­nia­mi o od­mien­nym po­zio­mie wody (ka­na­ły że­glu­go­we) lub ci­śnie­niu po­wie­trza (stat­ki kos­micz­ne)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. urzą­dze­nie, które umoż­li­wia prze­mie­szcza­nie cze­goś mię­dzy oś­rod­ka­mi o od­mien­nych wła­ści­wo­ściach, zwy­kle fi­zycz­nych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śluzak

no­wot­wór miej­sco­wo zło­śli­wy (na­cie­ka­ją­cy i ni­szczą­cy oto­cze­nie, nie da­ją­cy prze­rzu­tów) wy­wo­dzą­cy się z tkan­ki łącz­nej, wy­stę­pu­ją­cy naj­czę­ściej w sercu


Ślu­zak (łac. "my­xo­ma", ang. "my­xo­ma") – ro­dzaj no­wot­wo­ru ła­god­ne­go, który ma skąpe za­o­pa­trze­nie na­czy­nio­we i za­wie­ra wrze­cio­no­wa­te ko­mór­ki fi­bro­bla­stycz­ne.

Po­ja­wia się w tkan­kach mięk­kich ca­łe­go ciała, głów­nie po­wierz­chow­nych (skóra pal­ców, uda, wokół mied­ni­cy). Cza­sa­mi jest czę­ścią in­nych, bar­dziej roz­le­głych no­wot­wo­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śluzakowaty

obrzęk ślu­za­ko­wa­ty - obrzęk pow­sta­ją­cy wsku­tek nie­do­czyn­no­ści tar­czy­cy; obrzęk ślu­zo­wa­ty, cho­ro­ba Gulla


Źródła:

SJP.pl

Śluzica

pry­mi­tyw­ne zwie­rzę mor­skie kształ­tem przy­po­mi­na­ją­ce wę­go­rza, po­kry­te lep­kim ślu­zem


Źródła:

SJP.pl

Śluzice

pry­mi­tyw­ne zwie­rzę mor­skie kształ­tem przy­po­mi­na­ją­ce wę­go­rza, po­kry­te lep­kim ślu­zem


Ślu­zi­ce (My­xi­ni) – mo­no­ty­po­wa gro­ma­da pry­mi­tyw­nych ewo­lu­cyj­nie, po­zba­wio­nych szczęk zwie­rząt mor­skich za­li­cza­nych do bez­żu­chwow­ców (Agnat­ha), a wraz z mi­no­ga­mi do krą­gło­u­stych (Cyc­lo­sto­ma­ta). W szer­szym zna­cze­niu za­li­cza­ne są do ryb.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śluzicokształtne

rząd bez­szczę­kow­ców z gro­ma­dy ślu­zic


Ślu­zi­coksz­tałt­ne (My­xi­ni­for­mes) – mo­no­ty­po­wy i je­dy­ny rząd bez­szczę­kow­ców z gro­ma­dy ślu­zic (My­xi­ni), obej­mu­ją­cy bli­sko 80 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śluzicokształtny

o ce­chach ślu­zi­coksz­tałt­nych (rząd bez­szczę­kow­ców)


Źródła:

SJP.pl

Śluzorośle

bez­zie­le­nio­wy, jed­no­ko­mór­ko­wy or­ga­nizm, przy­bie­ra­ją­cy czę­sto po­stać ślu­zo­wa­te­go ciała peł­za­ją­ce­go w miej­scach za­cie­nio­nych i wil­got­nych; ślu­zo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Śluzowatość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ślu­zo­wa­te


Źródła:

Wiktionary

Śluzowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy śluz, po­dob­ny do śluzu;
2. po­kry­ty ślu­zem;
3. obrzęk ślu­zo­wa­ty - obrzęk pow­sta­ją­cy wsku­tek nie­do­czyn­no­ści tar­czy­cy; obrzęk ślu­za­ko­wa­ty, cho­ro­ba Gulla


przy­miot­nik

 (1.1) po­dob­ny do śluzu, przy­po­mi­na­ją­cy śluz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śluzować

pro­wa­dzić sta­tek przez śluzy


Źródła:

SJP.pl

Śluzowce

bez­zie­le­nio­wy, jed­no­ko­mór­ko­wy or­ga­nizm, przy­bie­ra­ją­cy czę­sto po­stać ślu­zo­wa­te­go ciała peł­za­ją­ce­go w miej­scach za­cie­nio­nych i wil­got­nych; ślu­zo­ro­śle


Ślu­zow­ce ("My­xo­my­co­ta", "My­ce­to­zoa", "My­xo­my­ce­tes, Eu­my­ce­to­zoa") – grupa (ok. 1100 ga­tun­ków) or­ga­niz­mów eu­ka­rio­tycz­nych na­le­żą­ca do Amo­e­bo­zoa, daw­niej za­li­cza­na do grzy­bów, potem do pro­ti­stów grzy­bo­po­dob­nych (wraz z lę­gniow­ca­mi). Z przy­czyn hi­sto­rycz­nych w po­dręcz­ni­kach trak­to­wa­na jako klasa ro­ślin za­rod­ni­ko­wych, a w szcze­gól­no­ści grzy­bów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śluzowiec

bez­zie­le­nio­wy, jed­no­ko­mór­ko­wy or­ga­nizm, przy­bie­ra­ją­cy czę­sto po­stać ślu­zo­wa­te­go ciała peł­za­ją­ce­go w miej­scach za­cie­nio­nych i wil­got­nych; ślu­zo­ro­śle


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) biol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|My­xo­my­co­ta|ref=tak., nazwa sy­ste­ma­tycz­na|My­ce­to­zoa|ref=tak., nazwa sy­ste­ma­tycz­na|My­xo­my­ce­tes|ref=tak., or­ga­nizm eu­ka­rio­tycz­ny wy­ka­zu­ją­cy cechy ro­ślin, grzy­bów i zwie­rząt;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śluzowy

→ śluz, → śluza


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) fizj. zwią­za­ny ze ślu­zem, do­ty­czą­cy śluzu

 (1.2) techn. zwią­za­ny ze śluzą, do­ty­czą­cy śluzy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pra­cow­nik ob­słu­gu­ją­cy śluzę


Patrz:śluz, → śluza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śluzówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. po­kry­ta ślu­zem i una­czy­nio­na, cien­ka błona wy­ście­ła­ją­ca ana­to­micz­ne drogi i prze­wo­dy


Źródła:

Wiktionary

Śluzówkowy

→ ślu­zów­ka


przy­miot­nik

 (1.1) biol. do­ty­czą­cy ślu­zów­ki


Patrz:śluzówka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śluźnia

wie­lo­ją­dro­wa masa pro­to­plaz­ma­tycz­na; plaz­mo­dium


Źródła:

SJP.pl

Ślużyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślypia

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk., gw-pl|Poz­nań. oczy


Źródła:

Wiktionary

Ślyść

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zejść


Źródła:

Wiktionary

Ślónsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Śląsk


Źródła:

Wiktionary

Ślónsko

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. spoż. kieł­ba­sa ślą­ska


Źródła:

Wiktionary

Ślónzek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Śląsk


Źródła:

Wiktionary

Ślónzoczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Ślą­zacz­ka


Źródła:

Wiktionary

Ślónzok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Ślą­zak


Źródła:

Wiktionary

Ślósarczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślósarz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślósorka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. ślu­sar­ka, ślu­sar­stwo


Źródła:

Wiktionary

Ślączka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śląsk

1. hi­sto­rycz­na dziel­ni­ca Pol­ski; Śląsk Opol­ski;
2. lu­do­wy ze­spół pie­śni i tańca;
3. wroc­ław­ski klub spor­to­wy;
4. wy­daw­nict­wo dzia­ła­ją­ce w la­tach 1954-92


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. te­ry­to­rium hi­sto­rycz­ne (kra­i­na ge­o­gra­ficz­na i hi­sto­rycz­na) w do­rze­czu gór­nej i środ­ko­wej Odry;

 (1.2) pot. posp. wo­je­wództ­wo ślą­skie;

 (1.3) pot. posp. ob­szar ko­nur­ba­cji ka­to­wic­kiej;


Zo­bacz też: Śląsk (ujed­noz­nacz­nie­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śląska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. kulin. ro­dzaj kieł­ba­sy z mięsa wie­przo­we­go

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: ślą­ski


Źródła:

Wiktionary

Śląski

przy­miot­nik od: Śląsk


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Ślą­skiem, do­ty­czą­cy Ślą­ska, po­cho­dzą­cy ze Ślą­ska

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. et­no­lekt uży­wa­ny na Gór­nym Ślą­sku;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śląskie

po­tocz­nie: klu­ski ślą­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. re­gion w po­łud­nio­wej Pol­sce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śląsko

przy­miot­nik od: Śląsk


przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób ślą­ski, po ślą­sku


Ślą­sko – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie lip­skim, w gmi­nie Lip­sko, przy dro­dze kra­jo­wej nr 79.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Świę­tej Trój­cy w Lip­sku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śląskowo

Ślą­sko­wo – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ra­wic­kim, w gmi­nie Ju­tro­sin.


Źródła:

Wikipedia

Śląskość

ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla Ślą­ska, Ślą­za­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ślą­skie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Śląszczyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. gwara ślą­ska

 (1.2) przest. ogół cech ślą­skich


Źródła:

Wiktionary

Ślązaczka

miesz­kan­ka Ślą­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ślą­ska;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślązak

po­tocz­nie: koń ślą­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. hipol. koń ślą­ski, rasa koni ogól­no­u­żyt­ko­wych ze Ślą­ska;

 (1.2) pot. hipol. ogier lub wa­łach rasy ślą­zak (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślęcin

Ślę­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ję­drze­jow­skim, w gmi­nie Na­gło­wi­ce. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 78.

W dobie Sejmu Wiel­kie­go Ślę­cin na­le­żał do po­wia­tu le­low­skie­go.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ślęczek

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) po­gard. przez­wi­sko osoby nie­za­pro­szo­nej na we­se­le, lecz pod­glą­da­ją­cej przez okno lub sto­ją­cej przy drzwiach


Źródła:

Wiktionary

Ślęczeć

robić coś długo i mo­zol­nie, tkwić nad czymś


Źródła:

SJP.pl

Ślęczka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślęza

rzeka w Pol­sce, do­pływ Odry


Ślęza ( Lohe) – rzeka w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, le­wo­brzeż­ny do­pływ Odry. Dłu­gość rzeki wy­no­si 78,6 km, a jej zlew­nia obej­mu­je ob­szar o po­wierzch­ni 971,7 km² w tym 8,47 km² na te­re­nie Wroc­ła­wia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślęzak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ślęzawa

ozdob­na ro­śli­na jed­no­rocz­na z ro­dzi­ny mal­wo­wa­tych; ślę­ża­wa


Ślę­za­wa ("Ma­lo­pe") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych. Obej­mu­je 3–4 ga­tun­ki. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go, z czego dwa na kon­ty­nen­cie eu­ro­pej­skim. Ślę­za­wa trój­wręb­na "M. tri­fi­da" jest upra­wia­na jako ro­śli­na ozdob­na, także w Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślęża

wznie­sie­nie na Przed­gó­rzu Su­dec­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. naj­wyż­szy szczyt Przed­gó­rza Su­dec­kie­go;


Ślęża ( Si­len­si, w la­tach 1945–1954 "So­bót­ka", Zob­ten­berg – do­kład­ne tłu­ma­cze­nie: "Góra So­bót­ka") – naj­wyż­szy szczyt Ma­sy­wu Ślęży i ca­łe­go Przed­gó­rza Su­dec­kie­go, wzno­szą­cy się na wy­so­kość 717,5 m n.p.m. Mimo nie­wiel­kiej wy­so­ko­ści bezwz­ględ­nej, masyw ma im­po­nu­ją­cy wy­gląd ze wzglę­du na znacz­ną wy­so­kość względ­ną (ponad 500 m).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ślężanie

sło­wiań­skie ple­mię


Ślę­ża­nie – ple­mię Sło­wian za­chod­nich z grupy le­chic­kiej za­miesz­ku­ją­ce w śred­nio­wie­czu wschod­nią część Dol­ne­go Ślą­ska, od Niem­czy, przez ob­szar wokół góry Ślęży i rzeki Ślęzy aż po oko­li­ce Wroc­ła­wia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślężanin

czło­nek sło­wiań­skie­go ple­mie­nia za­miesz­ku­ją­ce­go te­re­ny wokół góry Ślęży oraz nad rzeką Ślęzą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. czło­nek śred­nio­wiecz­ne­go ple­mię­e­mie­nia na­do­drzań­skie­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślężanka

człon­ki­ni sło­wiań­skie­go ple­mie­nia za­miesz­ku­ją­ce­go te­re­ny wokół góry Ślęży oraz nad rzeką Ślęzą


Ślę­żan­ka – woda słod­ka pro­du­ko­wa­na przez firmę Vi­via­na Sp. z o.o. Jest ona wy­do­by­wa­na z ko­pal­nia­ne­go źró­dła znaj­du­ją­ce­go się na naj­niż­szym po­zio­mie nie­czyn­nej ko­pal­ni głę­bi­no­wej ma­gne­zy­tu w Wir­kach. Ślę­żan­ka za­wie­ra 450 mg/l związ­ków mi­ne­ral­nych co we­dług kla­sy­fi­ka­cji hy­dro­ge­o­lo­gicz­nej oz­na­cza wodę słod­ką. Wśród związ­ków mi­ne­ral­nych Ślę­żan­ka za­wie­ra dużą ilość ma­gne­zu (66,3 mg/l) i mi­ni­mal­ną sodu (3,5 mg/l), dla­te­go jest oz­na­cza­na (zgod­nie z roz­po­rzą­dze­niem) jako woda ma­gne­zo­wa i ni­sko­so­do­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ślężawa

ozdob­na ro­śli­na jed­no­rocz­na z ro­dzi­ny mal­wo­wa­tych; ślę­za­wa


Źródła:

SJP.pl

Ślężański

→ Ślęża, → Ślę­ża­nie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ślęży, zwią­za­ny ze Ślężą


Patrz:Ślęża, → Ślężanie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ślężyna

ro­dzaj ro­ślin okry­to­na­sien­nych z ro­dzi­ny pry­szczyr­ni­co­wa­tych; Se­su­vium


Źródła:

SJP.pl