Śikhara

sik­ha­ra;
1. typ świą­ty­ni in­dyj­skiej ma­ją­cej wieżę nad głów­nym sank­tu­a­rium;
2. wie­żo­wa część świą­ty­ni in­dyj­skiej, szcze­gól­nie hin­du­i­stycz­nej


Śik­ha­ra (ang. Sik­ha­ra) – to zwień­cze­nie świą­ty­ni hin­du­i­stycz­nej stylu pół­noc­ne­go, z wieżą w kształ­cie igli­cy nad naj­waż­niej­szym jej sank­tu­a­rium. Śik­ha­ra kształ­tem sym­bo­li­zu­je szczyt góry, pło­mień ofiar­ny oraz słup ofiar­ny oł­ta­rza we­dyj­skich ce­re­mo­nii. Na po­łud­niu Indii od­po­wia­da jej "wi­ma­na".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śilpaśastra

tekst in­dyj­ski za­wie­ra­ją­cy wska­zów­ki ry­tu­al­ne, te­o­re­tycz­ne i prak­tycz­ne, do­ty­czą­ce sztuk pla­stycz­nych i ar­chi­tek­tu­ry; sil­pa­sia­stra


Źródła:

SJP.pl

Śirszasana

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jedna z asan; sta­nie na gło­wie;


Śir­sza­sa­na (skr.dev. शीर्षासन; IAST: "Śīrṣāsana", ina­czej "sta­nie na gło­wie") – jedna z kilku naj­waż­niej­szych asan, czyli po­staw hat­ha­jo­gi. Jest to po­zy­cja od­wró­co­na, w któ­rej stoi się na gło­wie, pod­pie­ra­jąc się ra­mio­na­mi.

W pod­sta­wo­wym wa­rian­cie śir­sza­sa­ny (sa­lam­ba śir­sza­sa­na) ciało jest cał­ko­wi­cie od­wró­co­ne (w po­rów­na­niu ze zwy­kłą po­sta­wą sto­ją­cą), cię­żar ciała spo­czy­wa nie­mal cał­ko­wi­cie na czub­ku głowy, dło­nie są sple­cio­ne z tyłu głowy, a łok­cie po­ma­ga­ją w utrzy­ma­niu rów­no­wa­gi (nie jest ich za­da­niem utrzy­my­wa­nie cię­ża­ru ciała).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Śiwa

sanskr. jeden z trój­cy naj­waż­niej­szych bogów hin­du­iz­mu, uz­na­wa­ny przed in­ny­mi jako spraw­ca wszel­kich na­ro­dzin i śmier­ci; Sziwa; Siwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rel. jeden z trzech naj­waż­niej­szych bogów hin­du­iz­mu;


Śiwa (sanskr. शिव „ła­ska­wy, przy­chyl­ny”) – jeden z na­ji­stot­niej­szych dewów w hin­du­iz­mie. Two­rzy Tri­mur­ti (ro­dzaj trój­cy hin­du­i­stycz­nej) razem z Brah­mą i Wisz­nu, w któ­rej sym­bo­li­zu­je uni­ce­stwia­ją­cy i od­na­wia­ją­cy aspekt bo­sko­ści. Przez śi­wa­i­tów uwa­ża­ny jest za Boga je­dy­ne­go, toż­sa­me­go z bez­po­sta­cio­wym wszech­prze­ni­ka­ją­cym Brah­ma­nem. Śiwa nosi 1008 imion i przed­sta­wia­ny jest naj­czę­ściej jako Na­ta­ra­dźa – mistrz tańca, ale także jako jogin i asce­ta, jako do­bro­czyń­ca, głowa ro­dzi­ny oraz jako ni­szczy­ciel.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śiwaizm

jeden z głów­nych kul­tów w hin­du­iz­mie; si­wa­izm


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. mo­no­te­i­stycz­ny odłam hin­du­i­stycz­ny uz­na­ją­cy Śiwę za je­dy­ne­go Boga


Śi­wa­izm, si­wa­izm (san­skryc­ka li­te­ra श trans­li­te­ro­wa­na i wy­ma­wia­na jest jako „ś”) – mo­no­la­trycz­ny odłam hin­du­i­stycz­ny uz­na­ją­cy Śiwę za naj­wyż­sze­go Boga. Śi­wa­i­ci uwa­ża­ją, że Bóg jed­no­cze­śnie znaj­du­je się w całym wszechś­wie­cie i wszyst­kich jego stwo­rze­niach (im­ma­nen­cja), a także poza nim (tran­scen­den­cja).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia