Ściana

1. pio­no­wa pła­szczyz­na od­dzie­la­ją­ca dwie po­wierzch­nie, prze­strze­nie, ogra­ni­cza­ją­ca ja­kieś wnę­trze;
2. bok skal­nej groty lub nie­mal pio­no­we zbo­cze;
3. prze­no­śnie: duża ilość cze­goś za­gra­dza­ją­ce­go do­stęp;
4. coś, co dzie­li lub izo­lu­je ludzi;
5. w ko­pal­ni: wy­ro­bi­sko ek­splo­a­ta­cyj­ne ko­pal­ni węgla ka­mien­ne­go;
6. śro­do­wi­sko­wo: ban­ko­mat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. pio­no­wy ele­ment kon­struk­cyj­ny od­dzie­la­ją­cy dwa po­mie­szcze­nia lub miej­sca;

 (1.2) mat. wie­lo­kąt ogra­ni­cza­ją­cy wie­lo­ścian;

 (1.3) przen. duża ilość cze­goś, co wy­glą­da­ją­ca jak pio­no­wa pła­szczyz­na, utrud­nia­ją­ca do­stęp do cze­goś lub ogra­ni­cza­ją­ca wi­docz­ność

 (1.4) pio­no­we lub nie­mal pio­no­we gór­skie zbo­cze, zwła­szcza dla wspi­na­cza

 (1.5) górn. miej­sce, gdzie wy­do­by­wa się wę­giel

 (1.6) wojsk. pro­sta linia obron­na


Ścia­na – prze­gro­da (naj­czę­ściej pio­no­wa) od­dzie­la­ją­ca śro­do­wi­sko zew­nętrz­ne od wew­nętrz­ne­go lub dzie­lą­ca prze­strzeń wew­nątrz bu­dyn­ku. Może być ele­men­tem kon­struk­cyj­nym.

Ścia­ny na ogół nie sta­no­wią jed­nej gład­kiej pła­szczyz­ny, gdyż czę­sto wy­stę­pu­ją w nich różne ele­men­ty do­dat­ko­we wpły­wa­ją­ce na ich wy­gląd i cechy użyt­ko­we. Do ele­men­tów tych za­li­czyć można:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ścianeczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ścian­ka


Źródła:

Wiktionary

Ścianka

zdrob­nie­nie od: ścia­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cien­ka, pro­wi­zo­rycz­na ścia­na; prze­pie­rze­nie

 (1.2) pła­szczyz­na ogra­ni­cza­ją­ca jakiś przed­miot; bok nie­wiel­kie­go przed­mio­tu

 (1.3) bar­dzo stro­me, ale nie­wy­so­kie zbo­cze skal­ne

 (1.4) sport. zob. ścian­ka wspi­nacz­ko­wa.

 (1.5) środ. po­wierzch­nia za­wie­ra­ją­ca logo spon­so­rów, na tle któ­rej fo­to­gra­fu­ją się gwia­zdy i ce­le­bry­ci pod­czas po­ka­zów mody


Ścian­ka – pol­ski ze­spół roc­ko­wy za­ło­żo­ny w roku 1994 w So­po­cie przez Ma­cie­ja Cie­śla­ka.

De­biu­tanc­ki album ze­spo­łu, "Sta­tek kos­micz­ny Ścian­ka", uka­zał się w 1998 roku na­kła­dem Bio­dro Re­cords. Ze­spół na­grał czte­ry al­bu­my dłu­go­gra­ją­ce, ostat­nim był "Pan Pla­ne­ta" z 2006 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ściankowy

→ ścian­ka


Patrz:ścianka

Źródła:

SJP.pl

Ścianowiec

gór­nik ścia­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Ścianowy

przy­miot­nik od: ścia­na


Źródła:

SJP.pl

Ścibać

ści­bić;
1. po­tocz­nie: szyć coś długo, pra­co­wi­cie, czę­sto niez­ręcz­nie; wy­ko­ny­wać ja­ką­kol­wiek ręcz­ną pracę w taki spo­sób; ści­bo­lić
2. rza­dziej: naw­le­kać pa­cior­ki na nitkę, nizać


Źródła:

SJP.pl

Ścibior

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ścibisz

ści­bać;
1. po­tocz­nie: szyć coś długo, pra­co­wi­cie, czę­sto niez­ręcz­nie; wy­ko­ny­wać ja­ką­kol­wiek ręcz­ną pracę w taki spo­sób; ści­bo­lić
2. rza­dziej: naw­le­kać pa­cior­ki na nitkę, nizać


Źródła:

SJP.pl

Ścibić

ści­bać;
1. po­tocz­nie: szyć coś długo, pra­co­wi­cie, czę­sto niez­ręcz­nie; wy­ko­ny­wać ja­ką­kol­wiek ręcz­ną pracę w taki spo­sób; ści­bo­lić
2. rza­dziej: naw­le­kać pa­cior­ki na nitkę, nizać


Źródła:

SJP.pl

Ścibolić

po­tocz­nie: wy­ko­ny­wać niez­ręcz­nie jakąś pracę; ści­bać; ści­bić


Źródła:

SJP.pl

Ścibor

1. imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścibora

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Ściborzyce

Ści­bo­rzy­ce (nazwa hi­sto­rycz­na: Ści­bo­rzan­ka) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ol­ku­skim, w gmi­nie Trzy­ciąż.


Źródła:

Wikipedia

Ścichapęk

ktoś, kto wy­da­je się spo­koj­ny, ale jest zdol­ny do nie­spo­dzie­wa­ne­go wy­bry­ku; cicha woda


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) żart. osoba po­zor­nie cicha, ale zdol­na do nie­spo­dzie­wa­nych dzia­łań

przy­miot­nik

 (2.1) żart. nie­spo­dzie­wa­ny, za­dzi­wia­ją­cy

przy­słó­wek

 (3.1) żart. nie­spo­dzie­wa­nie, za­dzi­wia­ją­co


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścichocki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ścichły

taki, który ścichł; uci­chły


Źródła:

SJP.pl

Ściebło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. źdźbło


Źródła:

Wiktionary

Ściec

ście­knąć, spły­nąć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ście­kać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ście­kać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściechów

wieś po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim


Ście­chów (niem. "Fah­len­wer­der" względ­nie "Gross-Fah­len­wer­der") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie go­rzow­skim, w gmi­nie Lu­bi­szyn.

12 li­sto­pa­da 1946 r. na­da­no miej­sco­wo­ści pol­ską nazwę Ście­chów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ściechówek

Ście­chó­wek (niem. "Klein Fah­len­wer­der") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie go­rzow­skim, w gmi­nie Lu­bi­szyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ścieg

spo­sób przew­le­ka­nia nitki przy szy­ciu lub haf­to­wa­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spo­sób przew­le­ka­nia nitki przy szy­ciu lub haf­to­wa­niu


1. Od­ci­nek nici przew­le­czo­nej przy szy­ciu mię­dzy jed­nym a dru­gim na­kłu­ciem igły.

2. Spo­sób ukła­da­nia nici, która łączy ma­te­ria­ły włó­kien­ni­cze, ka­wał­ki skóry czy in­nych po­dob­nych ma­te­ria­łów pod­czas szy­cia. Może być wy­ko­ny­wa­ny ręcz­nie lub ma­szy­no­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ściegienny

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ściegieński

→ Ście­gny


Patrz:Ściegny

Źródła:

SJP.pl

Ściegny

wieś w Pol­sce


Ście­gny – część mia­sta Ka­mieńsk w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Ka­mieńsk.

Roz­po­ście­ra­ją się w oko­li­cy ulicy Ko­ściusz­ki na za­chód od cen­trum mia­sta.

W la­tach 1975–1998 na­le­ża­ły ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ściegowy

→ ścieg


Patrz:ścieg

Źródła:

SJP.pl

Ściejowice

Ście­jo­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Lisz­ki. Po­ło­żo­na jest na lewym brze­gu Wisły w me­zo­re­gio­nie zwa­nym Ob­ni­że­niem Cho­le­rzyń­skim w obrę­bie ma­kro­re­gio­nu Brama Kra­kow­ska.

Ety­mo­lo­gia nazwy jest nie­jas­na, praw­do­po­dob­nie po­cho­dzi od imie­nia Sie­ciech (Cze­y­o­wi­cze, Czu­y­o­wi­cze – 1470–1480, Szie­czie­io­wi­cze – 1581, Scie­io­wi­ce – 1629, Scze­io­wi­ce – 1680).


Źródła:

Wikipedia

Ściek

1. rów, rynsz­tok, kanał od­pro­wa­dza­ją­cy płyn­ne nie­czy­sto­ści;
2. ście­ka­nie, spły­wa­nie, od­pływ


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­nie­czy­szczo­na woda


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ściekać

spły­wać po­wo­li


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ściec, ście­knąć)

 (1.1) ciec struż­ka­mi pio­no­wo w dół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścieki

1. rów, rynsz­tok, kanał od­pro­wa­dza­ją­cy płyn­ne nie­czy­sto­ści;
2. ście­ka­nie, spły­wa­nie, od­pływ


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) płyn­ne od­pa­dy

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: ściek


Ście­ki – zu­ży­te cie­cze, rozt­wo­ry, ko­lo­i­dy lub za­wie­si­ny, a także od­pa­do­we ciała stałe od­pro­wa­dza­ne za po­mo­cą ru­ro­cią­gów do od­bior­ni­ków na­tu­ral­nych, ja­ki­mi mogą być zbior­ni­ki lub cieki, doły gnil­ne itp. W po­sta­ci ście­ków od­pro­wa­dza się od­pa­do­we sub­stan­cje prze­my­sło­we oraz od­pa­dy żyw­no­ścio­we i fe­ka­lia z miej­skich i osied­lo­wych go­spo­darstw do­mo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ścieklina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Bu­ko­wi­na. wście­kliz­na


Źródła:

Wiktionary

Ścieknięty

taki, który ście­knął (ściekł); ście­kły


Źródła:

SJP.pl

Ścieknąć

spły­nąć po­wo­li


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ście­kać)

 (1.1) spły­nąć struż­ka­mi pio­no­wo w dół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściekowisko

miej­sce, gdzie ście­ka woda i inne nie­czy­sto­ści; rynsz­tok


Źródła:

SJP.pl

Ściekowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze ście­ka­mi


Źródła:

Wiktionary

Ściekły

ście­knąć, spły­nąć


Źródła:

SJP.pl

Ścielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ście­lić.


Źródła:

Wiktionary

Ścieliwo

daw­niej: ściół­ka; ściel


Źródła:

SJP.pl

Ścielić

1. przy­go­to­wy­wać łóżko do spa­nia;
2. skła­dać po­ściel po spa­niu;
3. roz­kła­dać pod­ściół­kę dla zwie­rząt


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­ście­lić)

 (1.1) reg. pot. kłaść coś na po­dło­żu

 (1.2) reg. pot. ukła­dać po­ściel na łóżku

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ście­lić się

 (2.1) reg. pot. roz­po­ście­rać się na po­wierzch­ni cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściema

po­tocz­nie: fałsz, kłam­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. slang. kłam­stwo, nie­praw­da, bzdu­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściemniacz

1. urzą­dze­nie do zmniej­sze­nia ilo­ści świa­tła w po­mie­szcze­niu po­przez zmia­nę na­pię­cia;
2. po­tocz­nie: osoba mó­wią­ca nie­praw­dę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) re­gu­la­tor np. świa­tła

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. kłam­ca (o czło­wie­ku)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściemniaczka

→ ściem­niacz


Patrz:ściemniacz

Źródła:

SJP.pl

Ściemnialny

umoż­li­wia­ją­cy zmniej­sze­nie ilo­ści świa­tła w po­mie­szcze­niu po­przez zmia­nę na­pię­cia


Źródła:

SJP.pl

Ściemnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ściem­niać.


Źródła:

Wiktionary

Ściemniara

po­tocz­nie: ko­bie­ta mó­wią­ca nie­praw­dę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) neol. kłam­czu­cha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściemniać

1. czy­nić coś ciem­nym, sła­biej świe­cą­cym; przy­ciem­niać, przy­ga­szać;
2. w gwa­rze mło­dzie­żo­wej: mówić coś niez­god­ne­go z praw­dą, nie mówić całej praw­dy, kła­mać, zmy­ślać; krę­cić;
3. ściem­niać się - sta­wać się ciem­niej­szym, świe­cić coraz sła­biej


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) spra­wiać, że coś staje się ciem­niej­sze; dawać mniej świa­tła

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) przen. pot. kła­mać, mówić nie­praw­dę

cza­sow­nik zwrot­ny

 (3.1) ściem­niać się → na dwo­rze robi się ciem­niej, za­pa­da zmierzch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściemniały

1. czy­nić coś ciem­nym, sła­biej świe­cą­cym; przy­ciem­niać, przy­ga­szać;
2. w gwa­rze mło­dzie­żo­wej: mówić coś niez­god­ne­go z praw­dą, nie mówić całej praw­dy, kła­mać, zmy­ślać; krę­cić;
3. ściem­niać się - sta­wać się ciem­niej­szym, świe­cić coraz sła­biej


Źródła:

SJP.pl

Ściemnić

1. uczy­nić coś ciem­niej­szym lub sła­biej świe­cą­cym;
2. ściem­nić się - stać się ciem­niej­szym lub sła­biej świe­cą­cym


Źródła:

SJP.pl

Ścieniać

1. czy­nić coś cien­kim, cień­szym przez obrób­kę me­cha­nicz­ną
2. okry­wać cie­niem, ocie­niać


Źródła:

SJP.pl

Ścieniały

1. czy­nić coś cien­kim, cień­szym przez obrób­kę me­cha­nicz­ną
2. okry­wać cie­niem, ocie­niać


Źródła:

SJP.pl

Ścieniować

pod­strzyc włosy, two­rząc za­cho­dzą­ce na sie­bie par­tie róż­nej dłu­go­ści


Źródła:

SJP.pl

Ścieniowywać

przy­strzy­gać włosy w taki spo­sób, by krót­kie prze­cho­dzi­ły w nieco dłuż­sze


Źródła:

SJP.pl

Ścienić

1. uczy­nić coś cien­kim, cień­szym przez obrób­kę me­cha­nicz­ną
2. okryć cie­niem, ocie­nić


Źródła:

SJP.pl

Ścienny

1. przez­na­czo­ny do wie­sza­nia na ścia­nie;
2. przy­le­ga­ją­cy do ścia­ny;
3. przez­na­czo­ny do bu­do­wy lub wy­kła­da­nia ścian, np. ma­te­riał ścien­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) znaj­du­ją­cy się w ścia­nie lub na ścia­nie bu­dyn­ku, po­ko­ju, sali; przez­na­czo­ny do wie­sza­nia na ścia­nie

 (1.2) bud. słu­żą­cy do bu­do­wa­nia lub wy­kań­cza­nia ścian


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściepa

po­tocz­nie: zrzut­ka, skład­ka, zbiór­ka; ściep­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. środ. zrzut­ka, zbiór­ka (zwła­szcza pie­nię­dzy)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściepać

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cie­szyń­ski. zrzu­cić


Źródła:

Wiktionary

Ściepka

po­tocz­nie: zrzut­ka, skład­ka, zbiór­ka; ście­pa


Źródła:

SJP.pl

Ściepninć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cie­szyń­ski. zrzu­cić


Źródła:

Wiktionary

Ścier

1. su­ro­wiec do wy­ro­bu tek­tu­ry i pa­pie­ru gor­szej ja­ko­ści, uzy­ski­wa­ny przez me­cha­nicz­ne ście­ra­nie drew­na;
2. cecha cze­goś na­da­ją­ce­go się do ście­ra­nia; ście­ral­ność, ścier­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) masa włó­kni­sta otrzy­my­wa­na po­przez roz­włó­knia­nie drew­na, pół­pro­dukt do pro­duk­cji pa­pie­ru;


Ścier drzew­ny (miaz­ga drzew­na) – masa włó­kni­sta otrzy­my­wa­na po­przez roz­włó­knia­nie drew­na, pół­pro­dukt do pro­duk­cji pa­pie­ru. Otrzy­my­wa­ny jest z tzw. pa­pie­rów­ki, drew­na uzy­ski­wa­ne­go spe­cjal­nie na uży­tek prze­my­słu pa­pier­ni­cze­go. Włó­kno drzew­ne uzy­sku­je się po­przez pro­ces roz­włó­knia­nia me­cha­nicz­ne­go lub che­micz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ściera

ek­spre­syw­nie: ścier­ka


Źródła:

SJP.pl

Ścieraczka

gwa­ro­wo: gumka do ście­ra­nia; ście­rał­ka


Źródła:

SJP.pl

Ścierak

1. na­rzę­dzie do ście­ra­nia lub wy­gła­dza­nia po­wierzch­ni;
2. na­rzę­dzie do zma­zy­wa­nia ta­bli­cy na sucho;
3. po­tocz­nie: kos­me­tyk do wy­ko­ny­wa­nia za­bie­gu pe­e­lin­gu; pe­e­ling;
4. ma­szy­na do roz­włó­knia­nia drew­na na ścier;
5. sta­lo­wa li­stwa z ostrym brze­giem do zgar­nia­nia farby w pro­ce­sie dru­ko­wa­nia; prze­cie­rak, ra­kiel, rakla


Źródła:

SJP.pl

Ścieraki

1. na­rzę­dzie do ście­ra­nia lub wy­gła­dza­nia po­wierzch­ni;
2. na­rzę­dzie do zma­zy­wa­nia ta­bli­cy na sucho;
3. po­tocz­nie: kos­me­tyk do wy­ko­ny­wa­nia za­bie­gu pe­e­lin­gu; pe­e­ling;
4. ma­szy­na do roz­włó­knia­nia drew­na na ścier;
5. sta­lo­wa li­stwa z ostrym brze­giem do zgar­nia­nia farby w pro­ce­sie dru­ko­wa­nia; prze­cie­rak, ra­kiel, rakla


Źródła:

SJP.pl

Ścieralnia

dział pro­duk­cyj­ny w fa­bry­ce pa­pie­ru, w któ­rym roz­drab­nia się drew­no na masę wy­ko­rzy­sty­wa­ną w pro­duk­cji pa­pie­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kład me­cha­nicz­ne­go roz­drab­nia­nia drew­na na ścier


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścieralność

1. po­dat­ność na ście­ra­nie;
2. cecha cze­goś słu­żą­ce­go do wy­gła­dza­nia lub ście­ra­nia po­wierzch­ni; ścier­ność, ścier


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­dat­ność na ście­ra­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścieralny

1. po­dat­ny na zni­szcze­nie w wy­ni­ku tar­cia;
2. usu­wa­ją­cy górną war­stwę przez po­cie­ra­nie, np. pasta ście­ral­na;
3. da­ją­cy się zma­zać, np. dłu­go­pis ście­ral­ny; zma­zy­wal­ny;
4. taki, z któ­re­go po­wierzch­ni można coś zma­zać, np. ta­bli­ca ście­ral­na; zma­zy­wal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który można ze­trzeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ście­rać.


Ście­ra­nie (zu­ży­cie ścier­ne) – ni­szcze­nie wierzch­niej war­stwy współ­pra­cu­ją­cych, po­ru­sza­ją­cych się wzglę­dem sie­bie czę­ści. Uby­tek masy, ob­ję­to­ści lub gru­bo­ści ma­te­ria­łu jest spo­wo­do­wa­ny od­dzie­la­niem czą­stek ma­te­ria­łu na sku­tek ry­so­wa­nia, mi­kro­skra­wa­nia lub bru­zdo­wa­nia. Mi­kro­skra­wa­nie to odry­wa­nie nie­rów­no­ści, uby­tek; ry­so­wa­nie to pow­sta­wa­nie nie­cią­gło­ści, pę­ka­nie wgłęb­ne; bru­zdo­wa­nie to prze­mie­szcze­nia ma­te­ria­łu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ścierać

1. oczy­szczać po­wierzch­nię lub usu­wać z niej coś;
2. roz­drab­niać za po­mo­cą tarki;
3. ka­le­czyć czymś skórę


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ze­trzeć)

 (1.1) oczy­szczać po­wierzch­nię po­przez tar­cie

 (1.2) roz­drab­niać po­przez tar­cie

 (1.3) usu­wać wierzch­nią war­stwę z cze­goś po­przez po­cie­ra­nie szorst­kim przed­mio­tem

 (1.4) ka­le­czyć skórę po­przez kon­takt z czymś szorst­kim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścierałka

gwa­ro­wo: gumka do ście­ra­nia; ście­racz­ka


Źródła:

SJP.pl

Ścierański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ścierciałka

w śred­nio­wie­czu: ry­cerz niż­sze­go stanu, nie­o­sia­dły


Źródła:

SJP.pl

Ściereczka

1. zdrob­nie­nie od: ścier­ka;
2. ek­spre­syw­nie: pro­sty­tut­ka;
3. ek­spre­syw­nie: osoba po­zba­wio­na god­no­ści, o sła­bym cha­rak­te­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ścier­ka

 (1.2) nie­wiel­ka ścier­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścierka

1. ka­wa­łek tka­ni­ny do wy­cie­ra­nia, ście­ra­nia lub mycia cze­goś;
2. po­tocz­nie: ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca nie­mo­ral­ny tryb życia; pro­sty­tut­ka, szma­ta;
3. po­tocz­nie: osoba po­zba­wio­na god­no­ści, o sła­bym cha­rak­te­rze;
4. po­tocz­nie: ubra­nie z ni­skiej ja­ko­ści ma­te­ria­łu;
5. po­tocz­nie: ta­blo­id; szma­tła­wiec, bru­ko­wiec;
6. pe­jo­ra­tyw­nie: flaga pań­stwa lub or­ga­ni­za­cji;
7. w gwa­rze ślą­skiej: zupa z drob­ny­mi, twar­dy­mi klu­ska­mi; za­cier­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ka­wa­łek ma­te­ria­łu do wy­cie­ra­nia na­czyń

 (1.2) szma­ta słu­żą­ca do mycia, ście­ra­nia cze­goś

 (1.3) wulg. o ko­bie­cie o złej re­pu­ta­cji

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. zupa z drob­ny­mi klu­secz­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściernia

ścier­ni­sko, ścierń, ścier­nie;
1. pole po ze­bra­niu ros­ną­ce­go na nim zboża;
2. ostro za­koń­czo­ne ło­dy­gi po­zo­sta­łe na polu po ścię­ciu zbóż


Źródła:

SJP.pl

Ściernianka

ro­śli­ny wsia­ne w zboże, da­ją­ce po­plon po jego ścię­ciu


Źródła:

SJP.pl

Ściernica

na­rzę­dzie ścier­ne do wy­gła­dza­nia, czy­szcze­nia i cię­cia me­ta­li; tar­cza ścier­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­rzę­dzie ścier­ne, skła­da­ją­ce się z zia­ren ścier­nych i no­śni­ka ma­te­ria­łu ścier­ne­go;


Ścier­ni­ca – na­rzę­dzie ścier­ne, skła­da­ją­ce się z zia­ren ścier­nych i no­śni­ka ma­te­ria­łu ścier­ne­go – spo­i­wa. Ziar­na ścier­ne (ko­rund, wę­glik krze­mu, azo­tek boru lub dia­ment) nie mają okre­ślo­ne­go kształ­tu, a ich wiel­kość wpły­wa na uzy­ska­nie okre­ślo­nej chro­po­wa­to­ści po­wierzch­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ściernie

ścier­ni­sko, ścier­nia, ścier­nie;
1. pole po ze­bra­niu ros­ną­ce­go na nim zboża;
2. ostro za­koń­czo­ne ło­dy­gi po­zo­sta­łe na polu po ścię­ciu zbóż


Ścier­nie – część Bie­ru­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ścierniowy

→ ścierń


Patrz:ścierń

Źródła:

SJP.pl

Ściernisko

ścierń, ścier­nia, ścier­nie;
1. pole po ze­bra­niu ros­ną­ce­go na nim zboża;
2. ostro za­koń­czo­ne ło­dy­gi po­zo­sta­łe na polu po ścię­ciu zbóż


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roln. pole po sko­sze­niu ros­ną­ce­go na nim zboża


Ścier­ni­sko – pole (rol­nict­wo) po sko­sze­niu ros­ną­cych na nim ro­ślin, głów­nie zbóż, z po­zo­sta­wio­ny­mi dol­ny­mi czę­ścia­mi ro­ślin (ścier­ni). Ścierń sta­no­wi na­dziem­ną część resz­tek poż­niw­nych, które po­zo­sta­wio­ne w polu są źró­dłem sub­stan­cji or­ga­nicz­nej w gle­bie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ścierniskowy

→ ścier­ni­sko


Patrz:ściernisko

Źródła:

SJP.pl

Ścierniwo

ma­te­riał ścier­ny do usu­wa­nia brudu lub wierzch­niej war­stwy przed­mio­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. ma­te­riał ścier­ny, na­tu­ral­ny lub sztucz­ny, o dużej twar­do­ści i małej ście­ral­no­ści;


Ścier­ni­wo – ziar­na ma­te­ria­łu ścier­ne­go o okre­ślo­nej wiel­ko­ści. Sto­so­wa­ne jest do wy­ro­bu czę­ści ro­bo­czych na­rzę­dzi ścier­nych, pa­pie­rów ścier­nych oraz past i pły­nów do obrób­ki ścier­nej i po­le­ro­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ścierniówka

pole ze ścier­nią po­zo­sta­łe po zżę­ciu zboża; ścier­ni­sko


Źródła:

SJP.pl

Ścierność

1. cecha cze­goś ni­szczą­ce­go się pod wpły­wem tar­cia;
2. cecha cze­goś słu­żą­ce­go do wy­gła­dza­nia lub ście­ra­nia po­wierzch­ni; ście­ral­ność, ścier


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ścier­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścierny

1. słu­żą­cy do wy­gła­dza­nia lub ście­ra­nia po­wierzch­ni;
2. spo­wo­do­wa­ny tar­ciem, np. zu­ży­cie ścier­ne;
3. chro­nią­cy niż­sze war­stwy przed zni­szcze­niem spo­wo­do­wa­nym tar­ciem, np. war­stwa ścier­na


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który służy do wy­gła­dza­nia lub ście­ra­nia po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścierpieć

zdzier­żyć, zmóc, prze­żyć


Źródła:

SJP.pl

Ścierski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ścierw

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) daw. ciało zwie­rzę­cia w sta­nie roz­kła­du

 (1.2) stpol. mart­we ciało


Źródła:

Wiktionary

Ścierwica

ro­dzaj mu­chów­ki z ro­dzi­ny ścier­wi­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ścierwicowate

o ce­chach ścier­wi­co­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Ścierwicowaty

o ce­chach ścier­wi­co­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Ścierwiec

ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny omar­li­co­wa­tych


Ścier­wiec, lisz­ko­jad czer­wo­no­tarcz, omar­li­ca tar­czo­wa­ta ("Oi­ce­op­to­ma tho­ra­ci­cum") – ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny omar­li­co­wa­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ścierwisko

1. w ło­wiect­wie: miej­sce, gdzie wy­kła­da się pad­li­nę dla zwa­bie­nia zwie­rzy­ny;
2. daw­niej: miej­sce za­ko­py­wa­nia pad­li­ny


Źródła:

SJP.pl

Ścierwnik

ptak z po­dro­dzi­ny sępów, wy­stę­pu­je w Afry­ce i Eu­raz­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ga­tu­nek du­że­go ptaka pad­li­no­żer­ne­go z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych;


Ścierw­nik, ścierw­nik biały, bia­ło­sęp ("Ne­oph­ron perc­nop­te­rus") – ga­tu­nek du­że­go ptaka pad­li­no­żer­ne­go z po­dro­dzi­ny or­ło­sę­pów (Gy­pa­e­ti­nae) w ro­dzi­nie ja­strzę­bio­wa­tych (Ac­ci­pi­tri­dae), je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju "Ne­oph­ron". Wy­stę­pu­je w Afry­ce oraz od po­łud­nio­wej Eu­ro­py po środ­ko­wą i po­łud­nio­wą Azję. Jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ścierwniki

ptak z po­dro­dzi­ny sępów, wy­stę­pu­je w Afry­ce i Eu­raz­ji


Źródła:

SJP.pl

Ścierwo

wul­gar­nie: ro­dzaj wyz­wi­ska; drań, ka­na­lia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mart­we, roz­kła­da­ją­ce się ciało zwie­rzę­cia

 (1.2) po­gard. zwło­ki ludz­kie

 (1.3) po­gard. czło­wiek zły, podły

 (1.4) slang. am­fe­ta­mi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścierwojad

1. po­tocz­nie: zwie­rzę ży­wią­ce się mart­wy­mi szcząt­ka­mi in­ne­go osob­ni­ka; pad­li­no­żer­ca, sa­pro­fit;
2. śro­do­wi­sko­wo: nar­ko­man za­ży­wa­ją­cy am­fe­ta­mi­nę


Źródła:

SJP.pl

Ścierń

ścier­ni­sko, ścier­nia, ścier­nie;
1. pole po ze­bra­niu ros­ną­ce­go na nim zboża;
2. ostro za­koń­czo­ne ło­dy­gi po­zo­sta­łe na polu po ścię­ciu zbóż


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) roln. ostro za­koń­czo­ne ło­dy­gi po­zo­sta­łe na polu po ścię­ciu zbóż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściesiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ścieska

pa­so­żyt­ni­cza pszczo­ła


Źródła:

SJP.pl

Ścieszka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ścieńczenie

zmniej­sze­nie gru­bo­ści cze­goś, zro­bie­nie cień­szym


Źródła:

SJP.pl

Ścieśniający

→ ście­śniać


Patrz:ścieśniać

Źródła:

SJP.pl

Ścieśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ście­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Ścieśniać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) stła­czać coś, pró­bu­jąc to zmie­ścić na mniej­szej prze­strze­ni, ści­skać

 (1.2) jęz. zbli­żać na­rzą­dy ar­ty­ku­la­cyj­ne pod­czas gwa­ro­we­go wy­ma­wia­nia czę­ści sa­mo­gło­sek

cza­sow­nik zwrot­ny ście­śniać się

 (2.1) gru­po­wać się na mniej­szej prze­strze­ni, stła­czać się, za­gę­szczać się, sku­piać się

 (2.2) sta­wać się węż­szym, mniej­szym

 (2.3) jęz. o sa­mo­gło­skach: ule­gać zwę­że­niu ar­ty­ku­la­cyj­ne­mu


Źródła:

Wiktionary

Ścieśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ście­śnić.


Ście­śnie­nie – zja­wi­sko fo­ne­tycz­ne i ar­ty­ku­la­cyj­ne po­le­ga­ją­ce na zmia­nie barwy sa­mo­gło­sek dłu­gich po­przez pod­wyż­sze­nie ich ar­ty­ku­la­cji. Jest to pro­ces kom­pen­sa­cyj­ny, w któ­rym na­kład ener­gii ar­ty­ku­la­cyj­nej po­trzeb­ny do utrzy­ma­nia na­rzą­dów mowy w tej samej po­zy­cji pra­wie dwu­krot­nie dłu­żej niż przy od­po­wied­niej gło­sce krót­kiej jest kom­pen­so­wa­ny wzro­stem ener­gii ar­ty­ku­la­cyj­nej po­trzeb­nej do pod­wyż­sze­nia ar­ty­ku­la­cji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ścieśnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ście­śniać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ście­śniać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ście­śnić się (ndk. ście­śniać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|ście­śniać się.


Źródła:

Wiktionary

Ścieżeczka

zdrob­nie­nie od: ścież­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: ścież­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścieżek

drob­ny ścieg


Źródła:

SJP.pl

Ścieżka

drob­ny ścieg


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wąski wy­dep­ta­ny pasek ziemi albo też spe­cjal­nie wy­ty­czo­ny i ubity dla pie­szych

 (1.2) in­form. opis lo­ka­li­za­cji pliku na dysku kom­pu­te­ra;

 (1.3) in­form. w gra­fi­ce kom­pu­te­ro­wej – krzy­wa wyz­na­czo­na przez ciąg punk­tów

 (1.4) fo­nogr. wy­dzie­lo­ny frag­ment za­pi­su obra­zu lub dźwię­ku, np. na­gra­nie jed­ne­go z in­stru­men­tów

 (1.5) elek­tron. linia prze­wo­dzą­ca wy­ty­czo­na na płyt­ce ob­wo­du dru­ko­wa­ne­go

 (1.6) środ. linia ut­wo­rzo­na z nar­ko­ty­ku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ścieżkowy

→ ścież­ka


Patrz:ścieżka

Źródła:

SJP.pl

Ścieżyna

dróż­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. wąska ścież­ka


Ście­ży­na (nazwa obocz­na: Ście­ży­na Leśna) – nie­ist­nie­ją­ca osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie no­wo­sol­skim, w gmi­nie Bytom Odrzań­ski.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ścieżynka

wąska ścież­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pieszcz. zdrobn. od: ście­ży­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściga

chrząszcz z ro­dzi­ny kózek, szkod­nik że­ru­ją­cy na świer­kach, sos­nach i mo­drze­wiach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ścigacz

1. mały, szyb­ki okręt wo­jen­ny przez­na­czo­ny do wy­kry­wa­nia i zwal­cza­nia okrę­tów pod­wod­nych;
2. po­tocz­nie: mo­to­cykl spor­to­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szyb­ki mo­to­cykl do po­ru­sza­nia się po ut­war­dzo­nych dro­gach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścigaje

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gwara. więz. spod­nie


Źródła:

Wiktionary

Ściganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ści­gać.


Źródła:

Wiktionary

Ścigać

1. gonić kogoś, biec za kimś aby go do­go­nić;
2. po­szu­ki­wać z udzia­łem or­ga­nów prawa, pod­da­wać sank­cjom kar­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gonić kogoś, biec za kimś, aby go do­go­nić

 (1.2) po­szu­ki­wać z udzia­łem or­ga­nów prawa, pod­da­wać sank­cjom kar­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ści­gać się

 (2.1) ry­wa­li­zo­wać ze sobą w wy­ści­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścigała

1. gonić kogoś, biec za kimś aby go do­go­nić;
2. po­szu­ki­wać z udzia­łem or­ga­nów prawa, pod­da­wać sank­cjom kar­nym


Źródła:

SJP.pl

Ścigałka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. gry­komp. gra, w któ­rej gracz bie­rze udział w wy­ści­gach ze ste­ro­wa­ny­mi przez in­ne­go czło­wie­ka i/lub sztucz­ną in­te­li­gen­cję po­ja­zda­mi


Źródła:

Wiktionary

Ścignąć

1. po­tocz­nie: dor­wać, do­paść kogoś;
2. daw­niej: do­ści­gnąć, do­go­nić


Źródła:

SJP.pl

Ścigów

Ści­gów (do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. Schie­gau, śl. "Śigōw") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie krap­ko­wic­kim, w gmi­nie Strze­lecz­ki. Hi­sto­rycz­nie leży na Gór­nym Ślą­sku, na ziemi prud­nic­kiej.

W la­tach 1945–1954 miej­sco­wość na­le­ża­ła do gminy Strze­lecz­ki w po­wie­cie prud­nic­kim. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ścigłówka

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wa­wrzyn­ko­wa­tych; Gni­dia


Ści­głów­ka ("Gni­dia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wa­wrzyn­ko­wa­tych. Obej­mu­je ok. 100 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w środ­ko­wej i po­łud­nio­wej Afry­ce oraz na Ma­da­ga­ska­rze, a in­tro­du­ko­wa­ne także na Wy­spach Ka­na­ryj­skich i Ma­de­rze (ro­śnie tam "Gni­dia po­ly­sta­chya").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ścin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. za­ła­ma­nie po­wierzch­ni na­tar­cia lub przy­ło­że­nia na­rzę­dzia skra­wa­ją­ce­go;


Ścin – w na­rzę­dziu skra­wa­ją­cym za­ła­ma­nie po­wierzch­ni na­tar­cia lub przy­ło­że­nia na­rzę­dzia skra­wa­ją­ce­go w po­sta­ci paska są­sia­du­ją­ce­go bez­poś­red­nio z kra­wę­dzią skra­wa­ją­cą.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ścina

po­tocz­nie: mocne ude­rze­nie w piłkę, tak aby opa­dła szyb­ko i stro­mo w dół na pole prze­ciw­ni­ka, np. w grze w ping-ponga, w te­ni­sie, w siat­ków­ce


Ścina – wznie­sie­nie o wy­so­ko­ści 94,2 m n.p.m. na Rów­ni­nie Słup­skiej, po­ło­żo­ne w woj. za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie sła­wień­skim, na ob­sza­rze gminy Ma­le­cho­wo.

Wznie­sie­nie znaj­du­je się mię­dzy wsia­mi Pę­ka­ni­no a Nie­mi­ca. Na pół­noc od Ściny prze­bie­ga droga kra­jo­wa nr 6.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ścinacz

1. na­rzę­dzie rol­ni­cze do ści­na­nia trawy, ni­skich krze­wów i kęp in­nych ro­ślin; zrzy­nacz;
2. po­tocz­nie: osoba ści­na­ją­ca drze­wa, trawy, krze­wy itp.;
3. daw­niej: osoba, która ucina głowy


Źródła:

SJP.pl

Ścinak

na­rzę­dzie słu­żą­ce do usu­wa­nia nad­lew­ków w od­le­wie


Źródła:

SJP.pl

Ścinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ści­nać.


Ści­na­nie – odksz­tał­ce­nie po­sta­cio­we ciała spo­wo­do­wa­ne na­prę­że­nia­mi stycz­ny­mi. Skut­kiem ści­na­nia jest zmia­na kształ­tu ciała bez żad­nej zmia­ny jego ob­ję­to­ści.

Ści­na­niu zaz­wy­czaj to­wa­rzy­szą inne odksz­tał­ce­nia, przy in­nych ty­pach sta­nów ob­cią­że­nia, na przy­kład do­ci­sku. Dzie­je się tak, mię­dzy in­ny­mi, w po­łą­cze­niach ni­to­wych, kli­no­wych i wpu­sto­wych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ścinawa

mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim


Ści­na­wa (niem. "Ste­i­nau an der Oder") – mia­sto le­żą­ce w woj. dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lu­biń­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Ści­na­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ścinawianin

miesz­ka­niec Ści­na­wy


Źródła:

SJP.pl

Ścinawianka

miesz­kan­ka Ści­na­wy


Źródła:

SJP.pl

Ścinawski

→ Ści­na­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Ści­naw­ką, do­ty­czą­cy Ści­naw­ki


Patrz:Ścinawa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścinać

1. od­dzie­lać górną część od pod­sta­wy, ko­rze­ni, po­słu­gu­jąc się ostrym na­rzę­dziem
2. po­zby­wać się war­stwy, zwy­kle za po­mo­cą na­rzę­dzi skra­waj.
3. za­bi­jać przez od­cię­cie głowy
4. po­wo­do­wać za­ma­rza­nie cze­goś
5. sport. od­bi­jać sil­nie piłkę w dół


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ściąć)

 (1.1) od­dzie­lać coś od ca­ło­ści lub od pod­sta­wy za po­mo­cą ostre­go na­rzę­dzia

 (1.2) do­pro­wa­dzić do krzep­nię­cia

 (1.3) do­pro­wa­dzić do ko­a­gu­la­cji

 (1.4) do­ko­ny­wać eg­ze­ku­cji po­przez de­ka­pi­ta­cję

 (1.5) sport. w te­ni­sie i siat­ków­ce po­sy­łać piłkę nad siat­ką szyb­ko i stro­mo w dół

 (1.6) mot. o za­krę­cie: po­ko­ny­wać skra­ca­jąc sobie drogę przez wew­nętrz­ny pas

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ści­nać się (dk. ściąć się)

 (2.1) o cie­czy: prze­cho­dzić ze stanu cie­kłe­go do sta­łe­go, krzep­nąć

 (2.2) sprze­czać się, kłó­cić się, kon­fron­to­wać się

 (2.3) do­sta­wać na eg­za­mi­nie ocenę nie­do­sta­tecz­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścinek

odpad pow­sta­ły w pro­ce­sie kro­je­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mały ka­wa­łek, skra­wek cze­goś

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: ścin­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścinka

1. ści­na­nie, wyrąb drzew;
2. prace w ko­pal­ni po­le­ga­ją­ce na po­łą­cze­niu dwóch przod­ków pro­wa­dzo­nych z prze­ciw­nych stron


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) leśn. wyrąb drzew

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. od: ści­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścinkowy

→ ścin­ka


Patrz:ścinka

Źródła:

SJP.pl

Ściorany

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zbru­dzo­ny

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. spo­nie­wie­ra­ny


Źródła:

Wiktionary

Ścisk

1. brak miej­sca, tłok spo­wo­do­wa­ny zbyt dużą ilo­ścią ludzi w danym miej­scu
2. na­rzę­dzie sto­lar­skie słu­żą­ce do tym­cza­so­we­go łą­cze­nia kle­jo­nych ele­men­tów do czasu skle­je­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­gro­ma­dze­nie dużej licz­by osób na małej prze­strze­ni

 (1.2) mech. na­rzę­dzie po­dob­ne do ima­dła po­sia­da­ją­ce dwie szczę­ki słu­żą­ce do przy­trzy­my­wa­nia i łą­cze­nia ele­men­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściskacz

1. przy­rząd do ćwi­cze­nia mię­śni, który ści­ska się w dłoni;
2. na­rzę­dzie chi­rur­gicz­ne do za­ci­ska­nia tęt­nic w celu ta­mo­wa­nia krwi; tur­ni­kiet, tur­ni­ket, krę­pu­lec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. przy­rząd słu­żą­cy do za­ci­ska­nia rurek gu­mo­wych i igie­li­to­wych

 (1.2) sprzęt spor­to­wy słu­żą­cy do tre­nin­gu siły chwy­tu oraz kształ­to­wa­nie mię­śni prze­dra­mie­nia;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ści­skać.


Ści­ska­nie – po­ję­cie z wy­trzy­ma­ło­ści ma­te­ria­ło­wej do­ty­czą­ce spo­so­bu dzia­ła­nia ujem­nych ob­cią­żeń zew­nętrz­nych na ma­te­riał.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ściskarka

ma­szy­na uży­wa­na przy wy­ro­bie płyt pil­śnio­wych


Źródła:

SJP.pl

Ściskać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ścis­nąć)

 (1.1) wy­wie­rać ucisk, ścisk na ja­kimś obiek­cie z kilku stron

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ści­skać się (dk. ścis­nąć się)

 (2.1) obej­mo­wać się wza­jem­nie w uści­sku

 (2.2) być cias­no jeden obok dru­gie­go

 (2.3) mocno się opa­sy­wać


Źródła:

Wiktionary

Ściskowy

→ ścisk


Patrz:ścisk

Źródła:

SJP.pl

Ścisnąć

1. wy­wrzeć na­cisk z wielu stron; zgnieść;
2. cias­no opa­sać; ścią­gnąć, prze­wią­zać;
3. przy­cis­nąć mocno do ciała;
4. usta­wić w spo­sób zwar­ty, cias­ny;
5. objąć, przy­tu­lić kogoś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|ści­skać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ścis­nąć się

 (2.1) mocno się opa­sać

 (2.2) umie­ścić się cias­no jeden obok dru­gie­go

 (2.3) objąć się w uści­sku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściszać

czy­nić coś cich­szym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ści­szyć)

 (1.1) czy­nić ci­chym, mniej gło­śnym

 (1.2) zmniej­szać na­tę­że­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ści­szać się (dk. ści­szyć się)

 (2.1) sta­wać się ci­chym, mniej gło­śnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściszyć

ob­ni­żyć gło­śność


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ści­szać)

 (1.1) uczy­nić ci­chym, mniej gło­śnym

 (1.2) zmniej­szyć na­tę­że­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ści­szyć się (ndk. ści­szać się)

 (2.1) stać się ci­chym, mniej gło­śnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścisłowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ścisłowiec

czło­wiek ma­ją­cy zdol­no­ści do nauk ści­słych; ści­ślak


Źródła:

SJP.pl

Ścisłowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ścisłość

1. do­słow­ność, pre­cyz­ja;
2. zwar­tość, spo­i­stość, za­wie­si­stość;
3. czer­stwość, twar­dość, jędr­ność;
4. bli­skość, bez­poś­red­niość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ści­słe; cecha tych, któ­rzy są ści­śli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ścisły

1. do­kład­ny, pre­cy­zyj­ny;
2. su­ro­wy, nie­do­pu­szcza­ją­cy wy­jąt­ków;
3. zło­żo­ny z cias­no uło­żo­nych ele­men­tów


przy­miot­nik

 (1.1) do­kład­ny, pre­cy­zyj­ny

 (1.2) su­ro­wy, nie­do­pu­szcza­ją­cy wy­jąt­ków

 (1.3) zło­żo­ny z cias­no upa­ko­wa­nych ele­men­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściubać

gwa­ro­wo: robić coś szyb­ko, nie­sta­ran­nie; ści­bać, ści­bić, ści­bo­lić, ściu­bić


Źródła:

SJP.pl

Ściubić

gwa­ro­wo: robić coś szyb­ko, nie­sta­ran­nie; ści­bać, ści­bić, ści­bo­lić, ściu­bać


Źródła:

SJP.pl

Ściyrka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. za­cier­ka


Źródła:

Wiktionary

Ściółeczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ściół­ka


Źródła:

Wiktionary

Ściółka

1. war­stwa liści, szcząt­ków zwie­rzę­cych i ro­ślin­nych, igli­wia itp. po­kry­wa­ją­ca zie­mię w lesie;
2. mięk­ki ma­te­riał, słoma, siano lub tro­ci­ny przez­na­czo­ne na le­go­wi­ska zwie­rząt ho­dow­la­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­te­riał na po­sła­nie dla zwie­rząt

 (1.2) w lesie: mart­we szcząt­ki ro­ślin


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ściółkować

okry­wać ściół­ką (tro­ci­na­mi, słomą, tor­fem itp.)


Źródła:

SJP.pl

Ściółkowy

→ ściół­ka


Patrz:ściółka

Źródła:

SJP.pl

Ściąg

ele­ment kon­struk­cyj­ny w bu­dow­nict­wie


Ściąg – ele­ment kon­struk­cyj­ny ścią­ga­ją­cy, w po­sta­ci me­ta­lo­we­go (dzi­siaj naj­czę­ściej sta­lo­we­go, w sta­ro­żyt­no­ści brą­zo­we­go) pręta, cza­sem drew­nia­nej belki.

Ściąg prze­no­si ob­cią­że­nia roz­cią­ga­ją­ce, chro­ni ele­men­ty kon­struk­cji (np. ścia­ny, fi­la­ry), przed roz­su­nię­ciem. Ściąg przed wy­su­nię­ciem z pio­no­wych ele­men­tów kon­struk­cji za­bez­pie­cza się za po­mo­cą kotew.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ściąga

1. ka­wa­łek pa­pie­ru z za­pi­sa­ny­mi skró­to­wo in­form., słu­żą­cy jako pomoc (mimo za­ka­zu) na spraw­dzia­nach, eg­za­mi­nach; ścią­gaw­ka; ścią­gacz­ka
2. no­tat­ki za­wie­raj. dane, któ­rych je­szcze się nie pa­mię­ta lub które nie są przez­nacz. do za­pa­mię­ta­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) no­tat­ka nie­le­gal­nie po­sia­da­na na eg­za­mi­nie, spraw­dzia­nie itp., za­wie­ra­ją­ca od­po­wiedź na wy­ma­ga­ne py­ta­nie bądź pe­wien za­kres ma­te­ria­łu;

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lp. ter. od: ścią­gać


Ścią­ga, ścią­gaw­ka (także "bryk "albo "zgapa") – nie­for­mal­ny do­ku­ment, czę­sto po­da­ją­cy w spo­sób skró­co­ny pod­sta­wo­we dane na jakiś temat, two­rzo­ny przez osobę uczą­cą się (uczeń, stu­dent, nowy pra­cow­nik).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ściągacz

1. część ubra­nia ro­bio­na spe­cjal­nym, ela­stycz­nym ście­giem, sta­no­wią­ca zwy­kle jego wy­koń­cze­nie;
2. ścieg za­pew­nia­ją­cy dzia­ni­nie ela­stycz­ność;
3. w gwa­rze ucz­niow­skiej: osoba od­pi­su­ją­ca od kogoś roz­wią­za­ne za­da­nie szkol­ne; zrzy­nacz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­koń­cze­nie brze­gu ubra­nia ela­stycz­nym ma­te­ria­łem lub spe­cjal­nym ście­giem, który po­wo­du­je lep­sze przy­le­ga­nie do ciała – szyi, bio­der lub nad­garst­ków;

 (1.2) techn. na­rzę­dzie do ścią­ga­nia, zdej­mo­wa­nia cze­goś z miej­sca jego za­mo­co­wa­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ściągaczka

1. ka­wa­łek pa­pie­ru z za­pi­sa­ny­mi skró­to­wo in­for­ma­cja­mi, słu­żą­cy jako pomoc (mimo za­ka­zu) na spraw­dzia­nach, eg­za­mi­nach; ścią­gaw­ka; ścią­ga;
2. przed­miot do ścią­ga­nia wody z pła­skich po­wierzch­ni (rącz­ka z gu­mo­wą li­stwą);
3. w gwa­rze ucz­niow­skiej: uczen­ni­ca wciąż ścią­ga­ją­ca na spraw­dzia­nach


Źródła:

SJP.pl

Ściągający

1. zdej­mo­wać coś z cze­goś, opu­szczać na dół
2. gro­ma­dzić coś w jed­nym miej­scu
3. sku­piać na sobie uwagę, uczu­cia
4. zwi­jać, kur­czyć coś
5. mocno zwią­zy­wać
6. po­wo­do­wać tę­że­nie, wy­su­sza­nie się cze­goś
7. po­tocz­nie: od­pi­sy­wać za­da­nie


Źródła:

SJP.pl

Ściągalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ścią­gal­ne; cecha tych, któ­rzy są ścią­gal­ni


Źródła:

Wiktionary

Ściągalny

o zo­bo­wią­za­niach fi­nan­so­wych: da­ją­cy się ścią­gnąć, wy­eg­zek­wo­wać


Źródła:

SJP.pl

Ściąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ścią­gać.


Ścią­ga­nie – przy­pa­dek oszu­stwa do­ko­na­ny pod­czas eg­za­mi­nów lub te­stów (kla­sów­ki, ko­lok­wia) przez osobę eg­za­mi­no­wa­ną (stu­dent, uczeń), po­le­ga­ją­cy na za­sto­so­wa­niu w ich trak­cie nie­doz­wo­lo­nej po­mo­cy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ściągarka

urzą­dze­nie do ścią­ga­nia koń­ców­ki liny ho­low­ni­czej przy star­cie szy­bow­ca


Źródła:

SJP.pl

Ściągawka

ka­wa­łek pa­pie­ru z za­pi­sa­ny­mi skró­to­wo in­for­ma­cja­mi, słu­żą­cy jako pomoc (mimo za­ka­zu) na spraw­dzia­nach, eg­za­mi­nach; ścią­ga; ścią­gacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kar­tecz­ka z in­for­ma­cja­mi uży­wa­na nie­le­gal­nie przez ucz­niów pod­czas kla­só­wek, eg­za­mi­nów itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściągać

1. zdej­mo­wać coś z cze­goś, opu­szczać na dół
2. gro­ma­dzić coś w jed­nym miej­scu
3. sku­piać na sobie uwagę, uczu­cia
4. zwi­jać, kur­czyć coś
5. mocno zwią­zy­wać
6. po­wo­do­wać tę­że­nie, wy­su­sza­nie się cze­goś
7. po­tocz­nie: od­pi­sy­wać za­da­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ścią­gnąć)

 (1.1) zdej­mo­wać niżej coś, co znaj­du­je się wy­so­ko

 (1.2) pot. po­bie­rać pliki z in­ter­ne­tu

 (1.3) od­pi­sy­wać pod­czas testu, spraw­dzia­nu, kla­sów­ki itp.

 (1.4) zdej­mo­wać ubra­nie lub buty

 (1.5) zdej­mo­wać część ubio­ru przez opu­szcze­nie, zsu­nię­cie w dół, np. spod­nie / majt­ki / spód­ni­cę

 (1.6) eg­zek­wo­wać po­dat­ki lub inne na­leż­no­ści

 (1.7) po­wo­do­wać gro­ma­dze­nie się ludzi

 (1.8) zdej­mo­wać płach­tę ma­te­ria­łu umie­szczo­ną w ja­kimś miej­scu

 (1.9) rzad. pot. kraść

 (1.10) im­por­to­wać coś zza gra­ni­cy

 (1.11) po­cią­gnąć oba końce sznur­ka/linki/paska w celu zwią­za­nia

 (1.12) od­pro­wa­dzać ciecz po­przez zas­sa­nie jej przez rurkę, wężyk lub słom­kę

 (1.13) po­wo­do­wać zmniej­sze­nie (skur­cze­nie) się ja­kiejś rze­czy

 (1.14) zgro­ma­dzić dużą ilość cze­goś

 (1.15) o fil­mie, sztu­ce koń­czyć okres wyś­wiet­la­nia w kinie/wy­sta­wiać w te­a­trze

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ścią­gnąć)

 (2.1) scho­dzić się, przy­by­wać w jedno miej­sce

 (2.2) rzad. nad­cho­dzić, nad­jeż­dżać, przy­by­wać

 (2.3) o po­jeź­dzie zjeż­dżać w bok pod­czas po­ru­sza­nia się do przo­du, po­mi­mo że kie­row­ni­ca / stery są usta­wio­ne na jazdę pro­sto

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ścią­gać się (dk. ścią­gnąć się)

 (3.1) kur­czyć się

 (3.2) jęz. ule­gać kon­trak­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściągnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ścią­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Ściągnąć

1. zdjąć coś z cze­goś, opu­ścić na dół
2. zgro­ma­dzić coś w jed­nym miej­scu
3. sku­pić na sobie uwagę, uczu­cia
4. zwi­nąć, skur­czyć coś
5. mocno zwią­zać
6. spo­wo­do­wać stę­że­nie, wy­su­sze­nie się cze­goś
7. po­tocz­nie:
a) ukraść
b) od­pi­sać za­da­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ścią­gać)

 (1.1) po­cią­gnąć (coś lub kogoś) z miej­sca wy­so­ko w dół

 (1.2) ścis­nąć coś np. gumką lub sznur­kiem

 (1.3) pot. od­pi­sać na kla­sów­ce lub eg­za­mi­nie coś od in­ne­go ucz­nia lub ze ścią­gi

 (1.4) pot. in­form. po­brać pacz­kę da­nych przez in­ter­net na kom­pu­ter lub inne urzą­dze­nie

 (1.5) zdjąć z sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściąć

1. od­dzie­lić górną część od pod­sta­wy, ko­rze­ni, po­słu­ży­wszy się ostrym na­rzę­dziem
2. po­zbyć się war­stwy, zwy­kle za po­mo­cą na­rzę­dzi skra­waj.
3. zabić przez od­cię­cie głowy
4. spo­wo­do­wać za­marz­nię­cie cze­goś
5. sport. odbić sil­nie piłkę w dół


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ści­nać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ści­nać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściążka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. anat. goleń, po­du­dzie


Źródła:

Wiktionary

Ścięcie

1. od­dzie­lić górną część od pod­sta­wy, ko­rze­ni, po­słu­ży­wszy się ostrym na­rzę­dziem
2. po­zbyć się war­stwy, zwy­kle za po­mo­cą na­rzę­dzi skra­waj.
3. zabić przez od­cię­cie głowy
4. spo­wo­do­wać za­marz­nię­cie cze­goś
5. sport. odbić sil­nie piłkę w dół


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ściąć.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ścięga

ścię­ga łą­ko­wa - ga­tu­nek plusk­wia­ka z ro­dzi­ny tasz­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ścięgno

część mię­śnia przyt­wier­dza­ją­ca go do kości


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) anat. włó­kni­sta tkan­ka od­po­wie­dzial­na za prze­nie­sie­nie skur­czu mię­śni na układ kost­ny;


Ścię­gno (łac. "tendo", "ten­don") – twór włó­kni­sty (pasmo) zbu­do­wa­ny z wy­trzy­ma­łej tkan­ki łącz­nej wła­ści­wej zbi­tej (włó­kni­stej), o za­bar­wie­niu bia­ła­wo-sre­brzy­stym. Ma po­stać moc­nych i bar­dzo od­por­nych włó­kien ko­la­ge­no­wych, uło­żo­nych rów­no­le­gle do sie­bie i za­to­pio­nych w nie­wiel­kiej ilo­ści isto­ty pod­sta­wo­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ścięty

1. od­dzie­lić górną część od pod­sta­wy, ko­rze­ni, po­słu­ży­wszy się ostrym na­rzę­dziem
2. po­zbyć się war­stwy, zwy­kle za po­mo­cą na­rzę­dzi skra­waj.
3. zabić przez od­cię­cie głowy
4. spo­wo­do­wać za­marz­nię­cie cze­goś
5. sport. odbić sil­nie piłkę w dół


przy­miot­nik

 (1.1) ze­sta­lo­ny pod wpły­wem tem­pe­ra­tu­ry, kwasu lub al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ściślak

po­tocz­nie: czło­wiek ma­ją­cy zdol­no­ści do nauk ści­słych; ści­sło­wiec


Źródła:

SJP.pl

Ściśle

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ści­sły, do­kład­ny, pre­cy­zyj­ny

 (1.2) cias­no

 (1.3) skru­pu­lat­nie, do­kład­nie, bezwz­ględ­nie


Źródła:

Wiktionary

Ściślej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: ści­sło, ści­śle


Źródła:

SJP.pl

Ściślejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ści­sły


Źródła:

SJP.pl

Ściśliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. cecha tego, co jest ści­śli­we;


Ści­śli­wość — miara względ­nej zmia­ny ob­ję­to­ści cie­czy lub ciała sta­łe­go w od­po­wie­dzi na zmia­nę ci­śnie­nia (lub na­prę­że­nia) w ter­mo­dy­na­mi­ce i me­cha­ni­ce pły­nów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ściśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ścis­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Ściżbić

in­dy­wi­du­al­nie: zbić w ciżbę


Źródła:

SJP.pl