Ś

1. li­te­ra w al­fa­be­cie pol­skim;
2. spół­gło­ska środ­ko­wo­ję­zy­ko­wa (pa­la­tal­na), bezdź­więcz­na, mięk­ka, szcze­li­no­wa, ustna


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. dwu­dzie­sta piąta li­te­ra pol­skie­go al­fa­be­tu;

przy­i­mek

 (2.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. z


Ś ś

Ś ("eś") – dwu­dzie­sta piąta li­te­ra al­fa­be­tu pol­skie­go słu­żą­ca do za­pi­su spół­gło­ski szcze­li­no­wej. Jest także w uży­ciu w ję­zy­ku dol­no­łu­życ­kim i w ję­zy­ku wi­la­mow­skim, jest obec­na w ła­cin­ce bia­ło­ru­skiej oraz za­le­ca­na w od­mia­nie czar­no­gór­skiej ję­zy­ka serb­sko-chor­wac­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śakti

w śi­wa­iz­mie: żeń­ski aspekt i mał­żon­ka in­dyj­skie­go boga Śiwy; siak­ti


Śakti (de­wa­na­ga­ri शक्टि, ang. "Shak­ti") – mał­żon­ka Śiwy; ro­dzaj siły, ener­gii, pier­wia­stek żeń­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śaktyzm

jeden z głów­nych kul­tów w hin­du­iz­mie; siak­tyzm


Śak­tyzm ( शाक्तसम्प्रदायः, trl. "Śāktasampradāyaḥ") – in­dyj­ski kult Bo­gi­ni, żeń­skie­go aspek­tu Boga – Ab­so­lu­tu. Bo­gi­ni ogól­nie zwana Śakti lub Dewi sta­no­wi pod­sta­wę za­rów­no lu­do­wej, jak i in­te­lek­tu­a­li­stycz­nej re­li­gij­no­ści in­dyj­skiej. W obrę­bie hin­du­iz­mu ist­nie­ją trzy głów­ne nurty re­li­gij­no-du­cho­we, a śak­tyzm jest najm­niej­szym z nich, słusz­nie ko­ja­rzo­nym z tan­trą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śam

[czy­taj: siam] skrót od: Ślą­ska Aka­de­mia Me­dycz­na


Źródła:

SJP.pl

Śani

rze­czow­nik

 (1.1) astr. w hin­du­iz­mie: na­wa­gra­ha Sa­turn, jedna z pla­ne­ta­a­net w we­dyj­skim sy­ste­mie astro­lo­gicz­nym

 (1.2) rel. bóg Śani (1.1), zsy­ła­ją­cy nie­szczę­ścia i nie­po­wo­dze­nia, jeśli nie zo­sta­je prze­bła­ga­ny


Śani (de­wa­na­ga­ri शनि, शनिदेवता, „Po­wol­ny”) – jedna z graha, pla­ne­ta Sa­turn, a za­ra­zem jej bóg. Czar­no­skó­ry, syn Surji i Czha­ji, wła­da­ją­cy so­bo­tą, zsy­ła­ją­cy nie­po­wo­dze­nie, jeśli nie zo­stał prze­bła­ga­ny, wedle róż­nych źró­deł do­sia­da żół­wia, wronę lub sępa. Ostat­nie dwa wierz­chow­ce (wa­ha­na) sym­bo­li­zu­ją jego ne­ga­tyw­ną stro­nę.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia