Łganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|łgać.


Źródła:

Wiktionary

Łgarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która łże


Źródła:

Wiktionary

Łgarski

do­ty­czą­cy łga­rza, łgar­stwa; kłam­li­wy


przy­miot­nik

 (1.1) kłam­li­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łgarstwo

kłam­stwo; nie­praw­da; blaga


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kłam­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łgarz

czło­wiek świa­do­mie mó­wią­cy nie­praw­dę; kłam­ca, bla­gier, oszust


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która łże


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łgać

kła­mać;
1. świa­do­mie mówić nie­praw­dę;
2. daw­niej: uda­wać coś, stwa­rzać po­zo­ry cze­goś, np. łgać ra­dość


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zeł­gać)

 (1.1) książk. kła­mać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary