Ćw.

1. skrót od: ćwi­cze­nie; ćwicz.;
2. skrót od: ćwierć


skrót

 (1.1) = ćwi­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwakan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. dziób ptaka do­mo­we­go


Źródła:

Wiktionary

Ćwiara

po­tocz­nie: ćwierć litra wódki; ćwiart­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. środ. ćwiart­ka (zwy­kle wódki)

 (1.2) gwara. więz. kara 25 lat po­zba­wie­nia wol­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwiarteczka

1. zdrob­nia­le: ćwiart­ka;
2. pie­szczot­li­wie: ćwiart­ka (w po­tocz­nym zna­cze­niu 'ćwierć litra wódki'); ćwiar­tu­la, ćwiar­tuch­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: ćwiart­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwiartka

1. jedna z czte­rech rów­nych czę­ści cze­goś; ćwierć;
2. po­ło­wa z przed­niej lub tyl­nej czę­ści za­bi­te­go zwie­rzę­cia; ćwierć;
3. w daw­nej Pol­sce: jed­nost­ka ob­ję­to­ści ciał syp­kich równa 1/4 korca, czyli około 30 li­trów; ćwierć;
4. po­tocz­nie: ćwierć litra wódki;
5. czwar­ta część ar­ku­sza dru­kar­skie­go;
6. for­mat książ­ki wiel­ko­ści czwar­tej czę­ści ar­ku­sza; książ­ka ta­kie­go for­ma­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jedna z czte­rech rów­nych czę­ści cze­goś

 (1.2) miara sta­no­wią­ca czwar­tą część innej miary

 (1.3) pot. ćwierć litra wódki

 (1.4) po­ło­wa przed­niej albo tyl­nej czę­ści za­bi­te­go zwie­rzę­cia

 (1.5) druk. czwar­ta część ar­ku­sza dru­kar­skie­go

 (1.6) druk. for­mat książ­ki wy­da­nej w wiel­ko­ści czwar­tej czę­ści ar­ku­sza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ćwiartkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ćwiart­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Ćwiartkować

dzie­lić, roz­ci­nać na ćwier­ci lub inne ka­wał­ki; ćwiar­to­wać (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Ćwiartkowy

dru­kar­stwo: ma­ją­cy wy­miar czwar­tej czę­ści ar­ku­sza dru­kar­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Ćwiartowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dzie­le­nie cze­goś na ćwier­ci lub czę­ści innej wiel­ko­ści

 (1.2) kra­ja­nie kogoś żyw­cem


Źródła:

Wiktionary

Ćwiartować

1. dzie­lić, roz­ci­nać na ćwier­ci lub inne ka­wał­ki; ćwiart­ko­wać (rza­dziej);
2. daw­niej: za­da­wać cier­pie­nia po­le­ga­ją­ce na kra­ja­niu żyw­cem


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. poć­wiar­to­wać)

 (1.1) dzie­lić na ćwier­ci (czte­ry równe ka­wał­ki) lub na duże czę­ści

 (1.2) przen. roz­dzie­lać w spo­sób dra­stycz­ny, bru­tal­ny, np. za­da­jąc śmierć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwiartuchna

pie­szczot­li­wie: ćwiart­ka (w po­tocz­nym zna­cze­niu 'ćwierć litra wódki'); ćwiar­tu­la, ćwiar­tecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Ćwiartula

pie­szczot­li­wie: ćwiart­ka (w po­tocz­nym zna­cze­niu 'ćwierć litra wódki'); ćwiar­tuch­na, ćwiar­tecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Ćwichać

daw­niej: ćwi­kać


Źródła:

SJP.pl

Ćwicz.

skrót od: ćwi­cze­nie; ćw.


Źródła:

SJP.pl

Ćwiczebny

słu­żą­cy do ćwi­czeń


przy­miot­nik

 (1.1) uży­wa­ny do ćwi­cze­nia

 (1.2) wy­ko­ny­wa­ny dla na­bra­nia wpra­wy, po­le­ga­ją­cy na ćwi­cze­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwiczenia

1. szko­le­nie woj­sko­we;
2. za­ję­cia uni­wer­sy­tec­kie;
3. po­dręcz­nik szkol­ny z za­da­nia­mi do prze­pi­sa­nia lub uzu­peł­nie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) eduk. za­ję­cia na uczel­ni wyż­szej, pod­czas któ­rych stu­den­ci ana­li­zu­ją, czę­sto w spo­sób prak­tycz­ny, za­gad­nie­nia z da­ne­go przed­mio­tu

 (1.2) eduk. szkol­ny ze­szyt do wy­ko­ny­wa­nia ćwi­czeń z go­to­wy­mi, dru­ko­wa­ny­mi za­da­nia­mi

 (1.3) wojsk. forma prak­tycz­ne­go szko­le­nia jed­no­stek woj­sko­wych w wa­run­kach zbli­żo­nych do pola walki;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=ni­ja­ki.

 (2.1) lm. od: ćwi­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwiczenie

pow­ta­rzać jakąś czyn­ność w celu pod­nie­sie­nia umie­jęt­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) czyn­ność pow­ta­rza­na dla utr­wa­le­nia wie­dzy lub zdo­by­cia spraw­no­ści, nauka

 (1.2) zob. ćwi­cze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwiczeniowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba pro­wa­dzą­ca ćwi­cze­nia na wyż­szej uczel­ni

 (1.2) osoba pro­wa­dzą­ca ćwi­cze­nia na kur­sie


Źródła:

Wiktionary

Ćwiczeniowy

uży­wa­ny do ćwi­czeń, np. drą­żek ćwi­cze­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Ćwiczeniówka

1. po­dręcz­nik szkol­ny za­wie­ra­ją­cy ćwi­cze­nia ma­ją­ce np. utr­wa­lić wia­do­mo­ści ucz­nia; ćwi­cze­nia;
2. po­tocz­nie: sala do ćwi­cze­nia gry na in­stru­men­tach


Źródła:

SJP.pl

Ćwiczonko

zdrob­nie­nie od: ćwi­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Ćwiczyć

pow­ta­rzać jakąś czyn­ność w celu pod­nie­sie­nia umie­jęt­no­ści


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) eduk. wy­ko­ny­wać okre­ślo­ną czyn­ność w celu po­pra­wie­nia danej umie­jęt­no­ści

 (1.2) sport. wy­ko­ny­wać ak­tyw­ność fi­zycz­ną w celu po­pra­wy kon­dy­cji lub roz­ryw­ki

 (1.3) daw. chło­stać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwieczek

1. zdrob­nie­nie od: ćwiek (gwóźdź z sze­ro­ką głów­ką);
2. zdrob­nie­nie od: ćwiek (szew­ska szpil­ka drew­nia­na)


Źródła:

SJP.pl

Ćwieczkarz

w daw­nej Pol­sce: rze­mieśl­nik wy­ra­bia­ją­cy ćwie­ki


Źródła:

SJP.pl

Ćwiek

1. gwóźdź z sze­ro­ką głów­ką;
2. szew­ska szpil­ka drew­nia­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzem. duży gwóźdź z sze­ro­ką głów­ką uży­wa­ny w bu­dow­nict­wie drew­nia­nym

 (1.2) rzem. szew­ska szpil­ka drew­nia­na słu­żą­ca do przy­bi­ja­nia po­de­szew

 (1.3) me­ta­lo­wy kolec słu­żą­cy do ozda­bia­nia ubrań


Ćwiek – gwóźdź z sze­ro­ką, pła­ską lub wy­pu­kłą głów­ką lub szew­ska szpil­ka drew­nia­na do przy­bi­ja­nia po­de­szew.

Współ­cze­śnie ćwie­ka­mi na­zy­wa­ne są me­ta­lo­we kolce słu­żą­ce do ozda­bia­nia ubrań. Ćwie­ka­mi ozda­biać można: buty, paski, kurt­ki, spod­nie, kaski (może spo­wo­do­wać osła­bie­nie kon­struk­cji i pod­czas upad­ku kask staje się mniej wy­trzy­ma­ły).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ćwiekacz

ko­py­to do me­cha­nicz­nej pro­duk­cji obu­wia


Źródła:

SJP.pl

Ćwiekarka

ma­szy­na do wy­ra­bia­nia szew­skich ćwie­ków, sto­so­wa­na przy pro­duk­cji butów


Źródła:

SJP.pl

Ćwiekopis

daw­niej: pismo kli­no­we; pismo ćwie­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Ćwiekowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­bi­ja­nie cze­goś ćwie­ka­mi


Źródła:

Wiktionary

Ćwiekować

na­bi­jać ćwie­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Ćwiekowy

→ ćwiek


Patrz:ćwiek

Źródła:

SJP.pl

Ćwiekulec

1. drze­wo przez­na­czo­ne na ćwie­ki szew­skie;
2. ga­tu­nek krze­wu z ro­dzi­ny dła­wi­szo­wa­tych; ku­ro­śle­pi­na, trzmie­li­na po­spo­li­ta, trzmie­li­na zwy­czaj­na


Źródła:

SJP.pl

Ćwierciowy

prze­sta­rza­le: ćwiart­ko­wy, mo­gą­cy po­mie­ścić czwar­tą cześć ja­kiejś jed­nost­ki, od­no­szą­cy się do czwar­tej czę­ści cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ćwierczakiewiczowa

Lu­cy­na Ćwier­cza­kie­wi­czo­wa (1829-1901) - au­tor­ka ksią­żek z za­kre­su go­spo­dar­stwa do­mo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Ćwierk

1. od­głos wy­da­wa­ny przez ptaka;
2. śro­do­wi­sko­wo: wpis na Twit­te­rze; tweet


wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca śpiew ptasi lub świer­szcza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierkacz

śro­do­wi­sko­wo:
1. ser­wis spo­łecz­no­ścio­wy Twit­ter;
2. osoba ko­rzy­sta­ją­ca z Twit­te­ra


Źródła:

SJP.pl

Ćwierkania

1. o świer­szczach, pta­kach: wy­da­wać krót­ki, wy­so­ki dźwięk; ćwier­ko­tać;
2. o dzie­ciach i mło­dych ko­bie­tach: mówić pie­szczot­li­wie; szcze­bio­tać;
3. śro­do­wi­sko­wo: za­mie­szczać wpis na Twit­te­rze; twe­e­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Ćwierkanie

1. o świer­szczach, pta­kach: wy­da­wać krót­ki, wy­so­ki dźwięk; ćwier­ko­tać;
2. o dzie­ciach i mło­dych ko­bie­tach: mówić pie­szczot­li­wie; szcze­bio­tać;
3. śro­do­wi­sko­wo: za­mie­szczać wpis na Twit­te­rze; twe­e­to­wać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) o pta­kach, świer­szczach: wy­da­wa­nie krót­kich, wy­so­kich dźwię­ków

 (1.2) o dzie­ciach, dziew­czę­tach: mó­wie­nie w spo­sób szyb­ki i pie­szczot­li­wy

 (1.3) pot. in­form. za­mie­szcza­nie wpi­sów na mi­kro­blo­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierkać

1. o świer­szczach, pta­kach: wy­da­wać krót­ki, wy­so­ki dźwięk; ćwier­ko­tać;
2. o dzie­ciach i mło­dych ko­bie­tach: mówić pie­szczot­li­wie; szcze­bio­tać;
3. śro­do­wi­sko­wo: za­mie­szczać wpis na Twit­te­rze; twe­e­to­wać


cza­sow­nik

 (1.1) o pta­kach, świer­szczach: wy­da­wać krót­kie, wy­so­kie dźwię­ki

 (1.2) o dzie­ciach, dziew­czę­tach: mówić szyb­ko i pie­szczot­li­wie

 (1.3) pot. in­form. za­mie­szczać wpisy na mi­kro­blo­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierkliwy

ćwier­kot­li­wy;
1. czę­sto ćwier­ka­ją­cy;
2. po­dob­ny do ćwier­ka­nia


Źródła:

SJP.pl

Ćwierkot

od­głos wy­da­wa­ny przez niek­tó­re ptaki; ćwierk, szcze­biot


Źródła:

SJP.pl

Ćwierkotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) o pta­kach śpie­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Ćwierkotać

o świer­szczach, pta­kach: wy­da­wać krót­ki, wy­so­ki dźwięk; ćwier­kać


Źródła:

SJP.pl

Ćwierkotliwy

ćwier­kli­wy;
1. czę­sto ćwier­ka­ją­cy;
2. po­dob­ny do ćwier­ka­nia


Źródła:

SJP.pl

Ćwiertnia

prze­sta­rza­le: czwar­ta część cze­goś, ćwiart­ka


Ćwiert­nia, me­trol – sta­ro­pol­ska jed­nost­ka ob­ję­to­ści sto­so­wa­na zwy­kle w kon­tek­ście zia­ren. Była równa śred­niej ob­ję­to­ści 101 kg żyta i 107 kg psze­ni­cy. Jej wiel­kość ule­ga­ła zmia­nie w za­leż­no­ści od okre­su hi­sto­rycz­ne­go i po­ło­że­nia ge­o­gra­ficz­ne­go. Naj­po­pu­lar­niej­sza jej od­mia­na, sto­so­wa­na na te­re­nach pod­kra­kow­skich, od­po­wia­da­ła w przy­bli­że­niu ob­ję­to­ści 140 li­trów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ćwiertnik

koło zę­ba­te wska­zów­ki mi­nu­to­wej


Źródła:

SJP.pl

Ćwierz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ćwierć

ćwiart­ka;
1. jedna z czte­rech rów­nych czę­ści cze­goś;
2. po­ło­wa z przed­niej lub tyl­nej czę­ści za­bi­te­go zwie­rzę­cia;
3. w daw­nej Pol­sce: jed­nost­ka ob­ję­to­ści ciał syp­kich równa jed­nej czwar­tej korca, czyli około 30 li­trów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jedna czwar­ta, 25%

 (1.2) gw-pl|Poz­nań. konew

 (1.3) na­czy­nie słu­żą­ce daw­niej do mie­rze­nia ob­ję­to­ści ciał syp­kich (zboża)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ćwierćarkuszowy

ma­ją­cy wiel­kość czwar­tej czę­ści ar­ku­sza


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćbrogsy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) buty z cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi ażu­ro­wy­mi per­fo­ra­cja­mi


Źródła:

Wiktionary

Ćwierćcalowy

ma­ją­cy dłu­gość czwar­tej czę­ści cala


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćdolarowy

ma­ją­cy war­tość ćwier­ci do­la­ra (dwu­dzie­stu pię­ciu cen­tów); dwu­dzie­sto­pię­cio­cen­to­wy


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy ćwierć do­la­ra, ma­ją­cy war­tość ćwierć do­la­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierćdolarówka

mo­ne­ta o no­mi­na­le 25 cen­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mo­ne­ta o no­mi­na­le ćwier­ci do­la­ra (25 cen­tów)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierćf.

skrót od: ćwierć­fi­nał


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćfala

po­tocz­nie: ćwierć­fa­lo­wa an­te­na od­bior­cza


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćfalowy

płyt­ka ćwierć­fa­lo­wa - płyt­ka zmie­nia­ją­ca po­la­ry­za­cję świa­tła; ćwierć­fa­lów­ka


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćfalówka

ele­ment op­tycz­ny zmie­nia­ją­cy po­la­ry­za­cję świa­tła; płyt­ka ćwierć­fa­lo­wa


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćfinalista

za­wod­nik, który do­tarł do ćwierć­fi­na­łu kon­ku­ren­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. uczest­nik ćwierć­fi­na­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierćfinalistka

za­wod­nicz­ka, która do­tar­ła do ćwierć­fi­na­łu kon­ku­ren­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. ko­bie­ta, która dosz­ła do ćwierć­fi­na­łu w roz­gryw­kach lub kon­kur­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierćfinał

część za­wo­dów spor­to­wych roz­gry­wa­nych sy­ste­mem pu­cha­ro­wym tuż przed pół­fi­na­łem, zło­żo­na z czte­rech spot­kań wy­ła­nia­ją­cych tyle samo zwy­cię­skich dru­żyn lub za­wod­ni­ków gra­ją­cych w dal­szej run­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. część roz­gry­wek eli­mi­na­cyj­nych ośmiu ry­wa­li (lub ośmiu dru­żyn), z któ­rych czte­rech może awan­so­wać do pół­fi­na­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierćfinałowy

zwią­za­ny z ćwierć­fi­na­łem, np. roz­gryw­ki ćwierć­fi­na­ło­we


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) sport. do­ty­czą­cy ćwierć­fi­na­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierćfunciak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ro­dzaj ka­nap­ki za­wie­ra­ją­cej ka­wa­łek mięsa o wadze ćwierć funta (113,4 gra­mów)


Źródła:

Wiktionary

Ćwierćfuntówka

mo­ne­ta o no­mi­na­le rów­nym ćwierć funta


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćgodzinny

trwa­ją­cy kwa­drans


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćinteligencki

→ ćwier­ćin­te­li­gent; pó­łin­te­li­genc­ki


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćinteligent

po­gard­li­wie: czło­wiek mało wyksz­tał­co­ny, któ­re­go nie można za­li­czyć do in­te­li­gen­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. czło­wiek słabo wyksz­tał­co­ny, ale aspi­ru­ją­cy do tego, aby ucho­dzić za in­te­li­gen­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierćinteligentka

po­gard­li­wie: ko­bie­ta mało wyksz­tał­co­na, któ­rej nie można za­li­czyć do in­te­li­gen­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. ko­bie­ta słabo wyksz­tał­co­na, ale aspi­ru­ją­ca do tego, aby ucho­dzić za in­te­li­gent­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierćkilogramowy

1. wa­żą­cy ćwierć ki­lo­gra­ma;
2. przez­na­czo­ny na ćwierć ki­lo­gra­ma cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćkolumna

ele­ment ar­chi­tek­to­nicz­ny w po­sta­ci ćwiart­ki ko­lum­ny


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćlitrowy

ma­ją­cy po­jem­ność jed­nej czwar­tej litra


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy ćwierć litra po­jem­no­ści, za­wie­ra­ją­cy ćwierć litra cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierćmilionowy

li­czą­cy ćwierć mi­lio­na cze­goś


przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) od 250 000 (ćwierć mi­lio­na)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierćmyśl

po­gard­li­wie o ja­kiejś myśli, po­my­śle


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćmózg

po­tocz­nie: osoba mało in­te­li­gent­na


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćnuta

w mu­zycz­nej no­ta­cji znak gra­ficz­ny war­to­ści ryt­micz­nej dźwię­ku, rów­nej czwar­tej czę­ści całej nuty, po­ło­wie pół­nu­ty, 2 ósem­kom, 4 szes­nast­kom


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. dźwięk o cza­sie trwa­nia rów­nym 1/4 całej nuty;


Ćwierć­nu­ta (♩) – nuta w no­ta­cji mu­zycz­nej trwa­ją­ca jedną czwar­tą całej nuty lub po­ło­wę pół­nu­ty, dzie­lą­ca się na dwie ósem­ki bądź czte­ry szes­nast­ki. Ćwierć­nu­ta oz­na­cza­na jest jako owal­na wy­peł­nio­na głów­ka za­sad­ni­czo z laską z pra­wej stro­ny skie­ro­wa­ną w górę dla nut po­ło­żo­nych po­ni­żej trze­ciej linii lub w dół z lewej stro­ny dla nut po­ło­żo­nych na trze­ciej linii lub wyżej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ćwierćnutowy

przy­miot­nik od: ćwierć­nu­ta, np. rytm ćwierć­nu­to­wy, pauza ćwierć­nu­to­wa


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćprawda

okre­śle­nie ja­kie­goś zda­nia (tezy, sfor­mu­ło­wa­nia) jako od­bie­ga­ją­ce­go w istot­nym stop­niu od praw­dy


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćton

in­ter­wał wy­ni­ka­ją­cy z po­dzia­łu ok­ta­wy na 24 równe czę­ści


Ćwierć­ton – od­le­głość mię­dzy dwoma dźwię­ka­mi równa po­ło­wie pół­to­nu, czyli 1/24 ok­ta­wy.

Sto­so­wa­ny w mu­zy­ce an­tycz­nej Gre­cji, obec­ny także w ska­lach ty­po­wych dla mu­zy­ki orien­tal­nej. W kla­sycz­nej mu­zy­ce eu­ro­pej­skiej rzad­ko spo­ty­ka­ny, gdzie prak­tycz­nie najm­niej­szym in­ter­wa­łem jest pół­ton.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ćwierćtonowy

wa­żą­cy ćwierć tony


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćtonówka

sa­mo­chód cię­ża­ro­wy o do­pu­szczal­nej ła­dow­no­ści ćwierć tony


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćtusza

ćwierć ciała zwie­rzę­cia rzeź­ne­go, zwła­szcza wie­prza


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćwałek

wąska li­stwa ma­ją­ca prze­krój ćwier­ci koła, słu­żą­ca jako za­kry­cie styku fu­try­ny z po­wierzch­nią ścia­ny; li­stwa przy­o­ścież­ni­co­wa


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćwiecze

okres 25 lat


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. ćwierć wieku, dwa­dzie­ścia pięć lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwierćwieczny

ma­ją­cy ćwierć wieku, trwa­ją­cy ćwierć wieku, dwu­dzie­sto­pię­cio­let­ni; ćwierć­wie­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Ćwierćwiekowy

ma­ją­cy ćwierć wieku, trwa­ją­cy ćwierć wieku, dwu­dzie­sto­pię­cio­let­ni; ćwierć­wiecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Ćwik

1. kogut spe­cjal­nie tu­czo­ny; ka­płon;
2. daw­niej o czło­wie­ku prze­bie­głym, chy­trym;
3. daw­niej: wy­tre­so­wa­ny ptak łow­czy;
4. sto­pień w har­cer­stwie;
5. kar­cia­na gra roz­po­wszech­nio­na w Pol­sce za cza­sów Sta­ni­sła­wa Au­gu­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) daw. wyga, osoba prze­bie­gła, z doś­wiad­cze­niem, szczwa­na

 (1.2) harc. jeden ze stop­ni har­cer­skich;

 (1.3) daw. karc. ha­zar­do­wa gra w karty

 (1.4) daw. ro­zda­ją­cy karty w ćwiku (1.3)

 (1.5) przest. ktoś nie­płod­ny, nie­roz­wi­nię­ty płcio­wo

 (1.6) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. mąż bi­ją­cy żonę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ćwikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ćwi­kać.


Źródła:

Wiktionary

Ćwikać

prze­sta­rza­le: chla­stać, sma­gać, ude­rzać; ba­to­żyć


Źródła:

SJP.pl

Ćwikiel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wstaw­ka z ma­te­ria­łu


Źródła:

Wiktionary

Ćwiklanka

śmiet­ka ćwi­klan­ka - ga­tu­nek mu­chów­ki


Źródła:

SJP.pl

Ćwiklice

wieś w Pol­sce


Ćwi­kli­ce (niem. "Cwi­klitz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie pszczyń­skim, w gmi­nie Pszczy­na.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Ćwi­kli­ce. W la­tach 1973–75 w gmi­nie Go­czał­ko­wi­ce-Zdrój. W la­tach 1975–97 dziel­ni­ca Pszczy­ny. Od 1 stycz­nia 1998 w gmi­nie Pszczy­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ćwiklin

wieś w Pol­sce


Ćwi­klin – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoń­skim, w gmi­nie Płońsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ćwiklinek

wieś w Pol­sce


Ćwi­kli­nek – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoń­skim, w gmi­nie Płońsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ćwikliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ćwiknąć

1. po­tocz­nie: ukraść; buch­nąć, cap­nąć, zwi­nąć;
2. prze­sta­rza­le: chlas­nąć, sma­gnąć, ude­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Ćwikować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kli­no­wać


Źródła:

Wiktionary

Ćwikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ćwikła

go­to­wa­ne tarte bu­ra­ki, zmie­sza­ne z chrza­nem i octem, po­da­wa­ne jako su­rów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. go­to­wa­ne lub ki­szo­ne bu­ra­ki ćwi­kło­we z do­dat­kiem tar­te­go chrza­nu i octu;

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. burak pa­stew­ny


Ćwi­kła ( cvi­kla) – sa­łat­ka wa­rzyw­na z ugo­to­wa­nych utar­tych bu­ra­ków ćwi­kło­wych. Przy­pra­wia­na na ostro tar­tym chrza­nem, cu­krem, solą, so­kiem z cy­try­ny, kmin­kiem, nie­kie­dy win­ny­mi jabł­ka­mi, czer­wo­nym wy­traw­nym winem, octem, goź­dzi­ka­mi i natką pie­trusz­ki. Po­da­wa­na jako do­da­tek do mięs.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ćwikłowy

burak ćwi­kło­wy - ja­dal­na od­mia­na bu­ra­ka, o czer­wo­nym ko­rze­niu


Źródła:

SJP.pl

Ćwilich

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. cwe­lich


Źródła:

Wiktionary

Ćwilin

masyw gór­ski w Be­ski­dzie Wy­spo­wym


Ćwi­lin (1072 m) – drugi co do wy­so­ko­ści szczyt gór­ski Be­ski­du Wy­spo­we­go. Nazwa góry po­cho­dzi od nie­miec­kie­go słowa "Zwil­ling", tzn. bliź­niak (są­sied­niej Śnież­ni­cy), a na­da­li ją w XIV w. nie­miec­cy osad­ni­cy w Tym­bar­ku i Jur­ko­wie. W li­te­ra­tu­rze można także spot­kać błęd­ną nazwę Ćwi­liń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ćwiliński

przy­miot­nik od: Ćwi­lin (szczyt w Be­ski­dzie Wy­spo­wym)


Źródła:

SJP.pl

Ćwir

wyraz na­śla­du­ją­cy głos wró­bla, ka­nar­ka, świer­szcza itp.


wy­krzy­knik

 (1.1) dźwięk. krót­ki, wy­so­ki dźwięk, ono­ma­to­pe­ja na­śla­du­ją­ca głos ma­łych pta­ków

 (1.2) dźwięk. ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca głos świer­szcza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwir-Ćwir

po­tocz­nie: wy­krzy­knik na­zy­wa­ją­cy krót­ki, wy­so­ki dźwięk wy­da­wa­ny przez ma­łe­go ptaka; ćwir, ćwir


Źródła:

SJP.pl

Ćwirk

wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca śpiew ptasi lub świer­szcza


Źródła:

Wiktionary

Ćwirku

wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca śpiew ptasi lub świer­szcza


Źródła:

Wiktionary

Ćwirr

wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca śpiew ptasi lub świer­szcza


Źródła:

Wiktionary

Ćwiynczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. czło­wiek ni­skie­go wzro­stu

 (1.2) gw-pl|Za­ol­zie. ma­ru­da

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. ćwiek


Źródła:

Wiktionary

Ćwiynczeć

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Za­ol­zie. ma­ru­dzić


Źródła:

Wiktionary

Ćwiyngować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. prze­żu­wać


Źródła:

Wiktionary

Ćwiynka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zo­o­techn. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. prze­żu­wa­nie po­kar­mu


Źródła:

Wiktionary

Ćwiynkować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. prze­żu­wać


Źródła:

Wiktionary

Ćwiąkalski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ćwok

czło­wiek pro­sty, mało in­te­li­gent­ny; ćmok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) posp. po­gard. czło­wiek mało in­te­li­gent­ny, nie­o­by­ty, nie­o­krze­sa­ny, nie­roz­gar­nię­ty

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Bu­ko­wi­na. gwóźdź

 (2.2) gw-pl|Pod­ha­le. trzpień w czó­łen­ku tkac­kim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ćwokowaty

o czło­wie­ku, który wy­glą­dem, za­cho­wa­niem itp. przy­po­mi­na ćwoka


Źródła:

SJP.pl