Ć

1. li­te­ra od­po­wia­da­ją­ca spół­gło­sce "ć";
2. spół­gło­ska zwar­to-szcze­li­no­wa, środ­ko­wo­ję­zy­ko­wa, bezdź­więcz­na, mięk­ka, ustna


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. piąta li­te­ra pol­skie­go al­fa­be­tu


C z kre­ską (ma­ju­sku­ła: Ć; mi­nu­sku­ła: ć) – li­te­ra dia­kry­ty­zo­wa­na al­fa­be­tu ła­ciń­skie­go pow­sta­ła od li­te­ry c po­sia­da­ją­ca ak­cent ostry; piąta li­te­ra al­fa­be­tu pol­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ćakra

w fi­lo­zo­fii in­dyj­skiej: jedno z cen­trów ener­ge­tycz­nych ma­ją­ce wpływ na zdro­wie fi­zycz­ne, men­tal­ne, emo­cjo­nal­ne lub du­cho­we czło­wie­ka; cza­kram; cza­kra


Na tę stro­nę wska­zu­je „cha­kra”. Zo­bacz też: cha­kra (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Ten ar­ty­kuł opi­su­je te­o­rie, me­to­dy lub czyn­no­ści niez­god­ne ze współ­czes­ną wie­dzą me­dycz­ną.

Ćakra, cza­kra, cza­kram (san­skryt: "ćakra" „koło”, „okrąg”) – jeden z wielu oś­rod­ków psy­chicz­no-ener­ge­tycz­nych w ciele, waż­nych w okul­ty­stycz­nych prak­ty­kach fiz­jo­lo­gicz­nych niek­tó­rych od­mian hin­du­iz­mu i bud­dyz­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ćapati

ro­dzaj in­dyj­skie­go chle­ba pszen­ne­go; cha­pa­ti, cza­pa­ti, cia­pa­ta


rze­czow­nik

 (1.1) kulin. in­dyj­ski pszen­ny pla­cek, ro­dzaj chle­ba


Ća­pa­ti, cza­pa­ti lub cha­pa­ti (ma­rat­hi: पोळी (poli), चपाती (ća­pa­ti), hindi: चपाती, urdu: چپاتی, wy­mo­wa IPA:) – okrą­głe cien­kie pla­cusz­ki z prza­śne­go cia­sta z mąki pszen­nej; pod­sta­wa kuch­ni w po­łud­nio­wej Azji, zwła­szcza w In­diach i Pa­ki­sta­nie oraz wschod­niej Afry­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ćatni

[czy­taj: czat­ni] pi­kant­ny lub ła­god­ny sos sto­so­wa­ny jako do­da­tek do po­traw, po­pu­lar­ny głów­nie w In­diach; chut­ney, chut­nej, czat­nej


Źródła:

SJP.pl