Zębacz

1. ptak z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych;
2. ryba z ro­dzi­ny zę­ba­czo­wa­tych, ce­nio­na ze wzglę­du na smacz­ne mięso oraz skórę uży­wa­ną do wy­ro­bu ga­lan­te­rii


Zę­bacz ("Di­dun­cu­lus stri­gi­ro­stris") – ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych (Co­lum­bi­dae). Jest śred­niej wiel­ko­ści go­łę­biem, za­miesz­ku­ją­cym lasy tro­pi­kal­ne ar­chi­pe­la­gu Samoa (Oce­a­nia). Żywi się owo­ca­mi i na­sio­na­mi. Na sku­tek wy­le­sień, cy­klo­nów i po­lo­wań stał się ga­tun­kiem kry­tycz­nie za­gro­żo­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zębaczowate

ro­dzi­na mor­skich ryb oko­nioksz­tałt­nych


Zę­ba­czo­wa­te (Anar­hi­cha­di­dae) – ro­dzi­na mor­skich ryb oko­nioksz­tałt­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zębaczowaty

o ce­chach zę­ba­czo­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Zębak

hebel z zę­ba­tym ostrzem


Źródła:

SJP.pl

Zębala

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zębatek

ptak z ro­dzi­ny al­tan­ni­ków, za­miesz­ku­ją­cy wil­got­ne lasy gór­skie Au­stra­lii


Zę­ba­tek ("Sce­no­po­e­e­tes den­ti­ro­stris") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z ro­dzi­ny al­tan­ni­ków (Pti­lo­nor­hyn­chi­dae). Na­le­ży do mo­no­ty­po­we­go ro­dza­ju Sce­no­po­e­e­tes. Wy­stę­pu­je w pół­noc­no-wschod­niej Au­stra­lii. Osia­dły. Bli­ski za­gro­że­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zębatka

pła­ski, zę­ba­ty ele­ment me­cha­niz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mech. li­stwa współ­pra­cu­ją­ca z kołem zę­ba­tym;

 (1.2) mech. zob. koło zę­ba­te.

 (1.3) techn. fot. kon­struk­cja umoż­li­wia­ją­ca swo­bod­ne prze­su­wa­nie i na­sta­wia­nie apa­ra­tu, tak aby obiekt za­in­te­re­so­wa­nia znaj­do­wał się w op­ty­mal­nej po­zy­cji wzglę­dem urzą­dze­nia

 (1.4) daw. icht. zę­bacz


Zę­bat­ka – w bu­do­wie ma­szyn jest to li­stwa zę­ba­ta współ­pra­cu­ją­ca z kołem zę­ba­tym w prze­kład­ni zę­ba­tej li­nio­wej.

Zę­bat­kę można trak­to­wać jako szcze­gól­ny przy­pa­dek koła zę­ba­te­go, w któ­rym śred­ni­ca koła po­dzia­ło­we­go d = ∞. W zę­bat­ce za­miast o kole po­dzia­ło­wym mówi się o linii po­dzia­ło­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zębatkowy

przy­miot­nik od: zę­bat­ka


Źródła:

SJP.pl

Zębaty

1. ma­ją­cy duże zęby; do­brze uzę­bio­ny
2. ma­ją­cy po­wy­gi­na­ne brze­gi, po­wy­ci­na­ny w zęby
3. opa­trzo­ny w kolce, ostre, tnące zęby, tryby (o ma­szy­nach, czę­ściach ma­szyn)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma duże zęby

 (1.2) taki, który ma brzeg w kształ­cie zębów

 (1.3) o me­cha­niz­mach: ma­ją­cy zęby, tryby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zębiak

ła­god­ny no­wot­wór szczę­ki i żu­chwy pow­sta­ją­cy z za­wiąz­ki zęba


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zębianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Zębu


Źródła:

Wiktionary

Zębianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Zębu


Źródła:

Wiktionary

Zębiasty

1. opa­trzo­ny ostry­mi zę­ba­mi, kol­ca­mi; ma­ją­cy tryby; zę­ba­ty;
2. ma­ją­cy po­wy­ci­na­ne brze­gi; zę­ba­ty


Źródła:

SJP.pl

Zębiec

ek­spre­syw­nie: ząb; zębol, zę­bi­szcze


Zę­biec (nazwa hi­sto­rycz­na: Zę­piec) – osada wsi Lu­bie­nia w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie sta­ra­cho­wic­kim, w gmi­nie Brody.

W la­tach 1975–1998 osada ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Pod­wyż­sze­nia Krzy­ża Świę­te­go w Lu­bie­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zębiełek

ro­dzaj owa­do­żer­ne­go ssaka z ro­dzi­ny ry­jów­ko­wa­tych


Zę­bie­łek ("Cro­ci­du­ra") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny zę­bieł­ków (Cro­ci­du­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny ry­jów­ko­wa­tych (So­ri­ci­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zębiełki

ro­dzaj owa­do­żer­ne­go ssaka z ro­dzi­ny ry­jów­ko­wa­tych


Zę­bieł­ki (Cro­ci­du­ri­nae) – po­dro­dzi­na owa­do­żer­nych ssa­ków z ro­dzi­ny ry­jów­ko­wa­tych (So­ri­ci­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zębik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zębina

tkan­ka kost­na ota­cza­ją­ca miaz­gę zę­bo­wą; den­ty­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sto­mat. tkan­ka le­żą­ca pod szkli­wem w obrę­bie ko­ro­ny zęba i pod ce­men­tem w obrę­bie szyj­ki i ko­rze­nia zęba;


Zę­bi­na, den­ty­na ( den­ti­num) – tkan­ka le­żą­ca pod szkli­wem w obrę­bie ko­ro­ny zęba i pod ce­men­tem w obrę­bie szyj­ki i ko­rze­nia zęba. Zbu­do­wa­na jest w ok. 70% z czę­ści nie­or­ga­nicz­nej w po­sta­ci krysz­ta­łów dwu­hy­drok­sy­a­pa­ty­tu, w ok. 20% z ma­te­rii or­ga­nicz­nej, na którą skła­da­ją się ko­la­gen (typu I), mu­ko­po­li­sa­cha­ry­dy, gli­ko­za­mi­no­gli­ka­ny, pro­te­o­gli­ka­ny i fos­fo­pro­te­i­ny oraz małe ilo­ści cy­try­nia­nu, siar­cza­nu chon­dro­i­ty­ny, nie­roz­pu­szczal­nych bia­łek i li­pi­dów; po­zo­sta­łe 10% sta­no­wi woda.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zębinowy

→ zę­bi­na


Patrz:zębina

Źródła:

SJP.pl

Zębisko

zgru­bie­nie od: ząb


Źródła:

SJP.pl

Zębiszcze

ek­spre­syw­nie: ząb; zę­biec, zębol


Źródła:

SJP.pl

Zębnica

Zęb­ni­ca – szyna zę­ba­ta w kolei zę­ba­tej. To­czą­ce się po niej koło zę­ba­te na­pę­dza lo­ko­mo­ty­wę.


Źródła:

Wikipedia

Zębnicowy

przy­miot­nik od: zęb­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Zębnik

małe koło zę­ba­te współ­pra­cu­ją­ce z więk­szym kołem w prze­kład­ni


Źródła:

SJP.pl

Zębny

zwią­za­ny z zę­ba­mi


Źródła:

SJP.pl

Zębodołowy

przy­miot­nik od: zę­bo­dół


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny z zę­bo­do­ła­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zębodół

miej­sce osa­dze­nia zęba w dzią­śle


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. za­głę­bie­nie w szczę­ce lub w żu­chwie, w któ­rym znaj­du­je się ko­rzeń zęba;


Zę­bo­dół – wy­stę­pu­ją­ce u ssa­ków i niek­tó­rych ga­tun­ków gadów za­głę­bie­nie w szczę­ce i żu­chwie. Znaj­du­ją się w nich ko­rze­nie zębów. Ogni­wa pier­wot­ne cho­rych ludz­kich zę­bo­do­łów wy­ka­zu­ją więk­szy po­ten­cjał wzro­stu, u wszyst­kich wy­stę­pu­ją także cechy oste­o­bla­stów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zębokarp

przed­sta­wi­ciel rzędu ryb pro­mie­nio­płet­wych


Źródła:

SJP.pl

Zębokarpie

rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych obej­mu­ją­cy ponad 1000 ga­tun­ków; kar­pień­coksz­tałt­ne, zę­bo­kar­pioksz­tałt­ne


Źródła:

SJP.pl

Zębokarpiokształtne

rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych obej­mu­ją­cy ponad 1000 ga­tun­ków; kar­pień­coksz­tałt­ne, zę­bo­kar­pie


Źródła:

SJP.pl

Zębokarpiokształtny

o ce­chach zę­bo­kar­pioksz­tałt­nych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Zębol

ek­spre­syw­nie: ząb; zę­biec, zę­bi­szcze


Źródła:

SJP.pl

Zębolita

zę­bo­li­ta ol­brzy­mia - ga­tu­nek ssaka z po­dro­dzi­ny bolit


Źródła:

SJP.pl

Zęboróg

ro­dzaj mchu o nie­wiel­kich, ulist­nio­nych ło­dyż­kach


Zę­bo­róg ("Ce­ra­to­don") – ro­dzaj mchu na­le­żą­cy do ro­dzi­ny "Di­tri­cha­ce­ae".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zęboszyjka

zę­bo­szyj­ka wal­co­wa­ta - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny sprę­ży­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Zęboudy

frant­ka zę­bo­u­da - ga­tu­nek pszczo­ły


Źródła:

SJP.pl

Zębowce

grupa wa­le­ni po­sia­da­ją­ca zęby w prze­ci­wień­stwie do fisz­bi­now­ców


Zę­bow­ce (Odon­to­ce­ti) – in­fra­rząd ssa­ków z po­drzę­du wa­le­ni (Ce­ta­cea) w obrę­bie rzędu pa­rzy­sto­ko­pyt­nych (Ar­tio­dac­ty­la). Ich przed­sta­wi­cie­le po­sia­da­ją zęby, czym odróż­nia­ją się od fisz­bi­now­ców. Zę­bow­ce po­lu­ją na ryby, gło­wo­no­gi, a niek­tó­re także na ssaki mor­skie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zębowice

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zębowicki

przy­miot­nik od: Zę­bo­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Zębowiec

ssak wodny na­le­żą­cy do po­drzę­du dra­pież­nych wa­le­ni cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się niez­róż­ni­co­wa­ny­mi zę­ba­mi


Źródła:

SJP.pl

Zębownik

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych; ma­ru­na sza­ro­list­na, pi­re­trum, zło­cień dal­ma­tyń­ski, ber­tram


Źródła:

SJP.pl

Zębowy

przy­miot­nik od: ząb


przy­miot­nik

 (1.1) anat. zwią­za­ny z zę­ba­mi, do­ty­czą­cy zębów

 (1.2) techn. zwią­za­ny z zę­ba­mi, do­ty­czą­cy zębów

 (1.3) jęz. wy­da­wa­ny, gdy język do­ty­ka (gór­nych) zębów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zębrzyca

ro­śli­na z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych; że­brzy­ca


Źródła:

SJP.pl

Zętar

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zęza

dolna, wew­nętrz­na część ka­dłu­ba stat­ku; zenza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mar. żegl. naj­niż­sza wew­nętrz­na część ka­dłu­ba stat­ku;


Zo­bacz też: „Zęza” – fe­sti­wal pio­sen­ki że­glar­skiej.

Zęza, zenza – naj­niż­sze miej­sce wew­nątrz ka­dłu­ba jed­nost­ki pły­wa­ją­cej (np. stat­ku, kutra, jach­tu), nie­po­roz­dzie­la­ne­go wew­nętrz­nie gro­dzia­mi wo­do­szczel­ny­mi. Zbie­ra się w nim woda wraz ze wszel­ki­mi nie­czy­sto­ścia­mi (jak roz­la­ne pa­li­wo, smary czy różne śmie­ci).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zęzowy

→ zęza; zen­zo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z zęzą, do­ty­czą­cy zęzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary