Zub

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zuba

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zubażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zu­ba­żać.


Źródła:

Wiktionary

Zubażać

czy­nić uboż­szym; po­zba­wiać cze­goś; zu­bo­żać


Źródła:

SJP.pl

Zubek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zuber

1. skała osa­do­wa
2. woda mi­ne­ral­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zuberyzować

zmie­nić spo­sób ko­rzy­sta­nia z ja­kichś usług na taki, w któ­rym po­trze­bu­ją­ce ich osoby łączą się z usłu­go­daw­ca­mi za poś­red­nict­wem apli­ka­cji lub plat­for­my


Źródła:

SJP.pl

Zubilewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zubin

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Zubowice

Zu­bo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Ko­ma­rów-Osada.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Ko­ma­rów-Osada. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 479 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Zubowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zubowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zubr

ił solny


Źródła:

SJP.pl

Zubrycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zubrzyca

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Zubrzyce

Zu­brzy­ce (niem. "Sa­u­er­witz", cz. "Zubřice") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, w gmi­nie Głub­czy­ce, na Pła­sko­wy­żu Głub­czyc­kim u pod­nó­ża po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Gór Opaw­skich.

W la­tach 1945–54 sie­dzi­ba gminy Zu­brzy­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Zubrzycki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zucchiolo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roln. spoż. ro­śli­na wa­rzyw­na bę­dą­ca krzy­żów­ką cu­ki­nii i ogór­ka


Źródła:

Wiktionary

Zuch

1. czło­wiek od­waż­ny, dziel­ny, za­rad­ny; śmia­łek; chwat;
2. czło­nek dzie­cię­cej dru­ży­ny har­cer­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś za­rad­ny i od­waż­ny

 (1.2) harc. czło­nek naj­młod­szej grupy wie­ko­wej har­cer­stwa;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zuchelek

skra­wek, mały ka­wa­łek cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Zuchenka

człon­ki­ni dzie­cię­cej dru­ży­ny har­cer­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od zuch­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zuchmistrz

in­struk­tor dru­ży­ny zu­chów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) harc. pot. in­struk­tor zu­cho­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zuchmistrzowski

→ zuch­mistrz


Patrz:zuchmistrz

Źródła:

SJP.pl

Zuchmistrzyni

→ zuch­mistrz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) harc. pot. in­struk­tor­ka zu­cho­wa


Patrz:zuchmistrz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zuchna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) harc. dziew­czyn­ka zuch


Źródła:

Wiktionary

Zuchniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zuchniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zuchowatość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­waż­ność, dziar­skość, ju­nac­kość


Źródła:

Wiktionary

Zuchowaty

o ce­chach zucha; dziel­ny, śmia­ły, chwac­ki itp.


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) świad­czą­cy o dziel­no­ści i ży­wot­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zuchowy

przy­miot­nik od: zuch


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z zu­cha­mi, do­ty­czą­cy zu­chów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zuchwale

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób zu­chwa­ły


Źródła:

Wiktionary

Zuchwalec

ktoś pewny sie­bie i lek­ce­wa­żą­cy in­nych; aro­gant


Źródła:

SJP.pl

Zuchwalej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zu­chwa­le


Źródła:

SJP.pl

Zuchwalstwo

bez­czel­ność, hucpa, chuc­pa;
1. bycie zbyt pew­nym sie­bie i lek­ce­wa­że­nie in­nych; tupet;
2. czyn świad­czą­cy o byciu pew­nym sie­bie i lek­ce­wa­że­niu in­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zu­chwa­ły czyn

 (1.2) cecha bycia zu­chwa­łym; nad­mier­na pew­ność sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zuchwalszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zu­chwa­ły


Źródła:

SJP.pl

Zuchwałość

1. pew­ność sie­bie, zbyt­nia od­wa­ga, śmia­łość;
2. zu­chwa­ły czyn, bycie zu­chwa­łym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zbyt­nia pew­ność sie­bie, zbyt­nia od­wa­ga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zuchwały

1. zbyt pewny sie­bie i lek­ce­wa­żą­cy in­nych;
2. bar­dzo od­waż­ny i skłon­ny do ry­zy­ko­wa­nia


przy­miot­nik

 (1.1) o nad­mier­nej pew­no­ści sie­bie, lek­ce­wa­żą­cy in­nych

 (1.2) skłon­ny do po­dej­mo­wa­nia ry­zy­ka, od­waż­ny

 (1.3) śmia­ły pod wzglę­dem oby­cza­jo­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zuchy

1. czło­wiek od­waż­ny, dziel­ny, za­rad­ny; śmia­łek; chwat;
2. czło­nek dzie­cię­cej dru­ży­ny har­cer­skiej


Zuchy – naj­młod­sza grupa me­to­dycz­na w pol­skich or­ga­ni­za­cjach har­cer­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zucielec

Zu­cie­lec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie mo­niec­kim, w gmi­nie Trzcian­ne.

Wieś Zu­cie­lec po­ło­żo­na jest w re­gio­nie Ni­zi­ny Pół­noc­no­pod­la­skiej, me­zo­re­gio­nie Wy­so­czyz­ny Bia­ło­stoc­kiej na jej pół­noc­no-za­chod­niej kra­wę­dzi.

Wieś gra­ni­czy z grun­ta­mi czte­rech wsi po­ło­żo­nych w gmi­nie Trzcian­ne: od pół­no­cy z Pi­san­ka­mi, od wscho­du z Nie­wia­ro­wem, od po­łud­nia z Kor­cza­kiem, od za­cho­du z Trzcian­nem.


Źródła:

Wikipedia

Zuckmayer

[czy­taj: CUKmajer] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zuczać

daw­niej: wy­u­czać, wyć­wi­czać


Źródła:

SJP.pl

Zug

[czy­taj: cug] kan­ton, mia­sto i je­zio­ro w Szwaj­ca­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w środ­ko­wej Szwaj­ca­rii, nad je­zio­rem Zug (1.3), na pół­noc­ny wschód od Lu­cer­ny;

 (1.2) geogr. adm. kan­ton w środ­ko­wej Szwaj­ca­rii ze sto­li­cą w Zug (1.1);

 (1.3) geogr. je­zio­ro w Szwaj­ca­rii;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zugaj

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zugdidi

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w za­chod­niej Gruz­ji, w re­gio­nie Me­gre­lia-Górna Swa­ne­tia;


Zug­di­di ( ზუგდიდი) – mia­sto w za­chod­niej Gruz­ji, w re­gio­nie Me­gre­lia-Górna Swa­ne­tia. Znaj­du­je się w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści tego re­gio­nu. Mia­sto po­ło­żo­ne jest na Ni­zi­nie Kol­chidz­kiej, 30 km od Morza Czar­ne­go, w hi­sto­rycz­nej Me­gre­lii. Nieg­dyś było sto­li­cą Księ­stwa Me­gre­lii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zugdidski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Zug­di­di, do­ty­czą­cy Zug­di­di


Źródła:

Wiktionary

Zugski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Zu­giem, do­ty­czą­cy Zugu, po­cho­dzą­cy z Zugu (mia­sta lub kan­to­nu w Szwaj­ca­rii)


Źródła:

Wiktionary

Zugspitze

[czy­taj: CUKszpice] masyw gór­ski w Al­pach


Zug­spit­ze (2962 m n.p.m.) – naj­wyż­szy szczyt gór­ski w Niem­czech. Na­le­ży do Ko­ro­ny Eu­ro­py.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zugzwang

w grze sza­cho­wej: ko­niecz­ność wy­ko­na­nia po­su­nię­cia w po­zy­cji, w któ­rej każdy ruch po­gar­sza po­ło­że­nie gra­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szach. ko­niecz­ność wy­ko­na­nia po­su­nię­cia w po­zy­cji, w któ­rej każdy ruch po­gar­sza po­ło­że­nie gra­cza;


Zugz­wang – sy­tu­a­cja w sza­chach, w któ­rej wy­ko­na­nie ruchu po­wo­du­je na­tych­mia­sto­we po­gor­sze­nie po­zy­cji stro­ny bę­dą­cej na po­su­nię­ciu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zuhr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. druga (spoś­ród pię­ciu) mod­lit­wa mu­zuł­mań­ska w ciągu dnia, od­ma­wia­na w po­łud­nie;


Zuhr, dhuhr – mod­lit­wa mu­zuł­mań­ska (salat), druga w ciągu dnia, od­ma­wia­na w. Obej­mu­je czte­ry obo­wiąz­ko­we ra­ka­ty (zwrot­ki). Jest od­ma­wia­na w iden­tycz­ny spo­sób, co asr lub isza. Jak każda mod­lit­wa sa­la­tu roz­po­czy­na się od oczy­szcze­nia i in­ten­cji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zuihitsu

forma prozy ja­poń­skiej


Zu­i­hit­su (jap. 随筆 zu­i­hit­su, dosł. "po­dług pędz­la") – ga­tu­nek w li­te­ra­tu­rze ja­poń­skiej pow­sta­ły w epoce Heian; ro­dzaj eseju, szki­cu pi­sa­ne­go prozą, nie­pod­le­ga­ją­ce­go okre­ślo­nym za­sa­dom li­te­rac­kim. Za­pi­ski te mają cha­rak­ter luź­nej wy­po­wie­dzi na do­wol­ny temat – mogą za­wie­rać wspom­nie­nia, prze­my­śle­nia, oso­bi­ste wyz­na­nia, za­sły­sza­ne hi­sto­rie, aneg­do­ty, opisy przy­ro­dy, listy rze­czy czy zja­wisk, które zwró­ci­ły uwagę au­to­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zuja

daw­niej: ro­dzaj pa­ku­ły z wło­sów, błon lub roz­krę­co­nych po­wro­zów do za­ty­ka­nia szcze­lin w stat­kach


Zuja (ukr. i ros. Зуя) – osied­le typu miej­skie­go na Ukra­i­nie, w Au­to­no­micz­nej Re­pu­bli­ce Krymu ("de iure" sta­no­wią­cej in­te­gral­ną część pań­stwa ukra­iń­skie­go, w 2014 anek­to­wa­nej przez Rosję i odtąd funk­cjo­nu­ją­cej jako Re­pu­bli­ka Krymu), w re­jo­nie sak­skim. W 2001 li­czy­ło 6938 miesz­kań­ców, wśród któ­rych 332 wska­za­ło jako oj­czy­sty język ukra­iń­ski, 4639 ro­syj­ski, 1428 krym­sko­ta­tar­ski, 3 moł­daw­ski, 2 buł­gar­ski, 9 bia­ło­ru­ski, 13 or­miań­ski, 2 ga­ga­u­ski, 11 grec­ki, 2 nie­miec­ki, 34 inny, a 463 osoby się nie za­de­kla­ro­wa­ły.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zukosować

ściąć na ukos


Źródła:

SJP.pl

Zukrainizować

1. pod­dać wpły­wom ukra­iń­skim;
2. zu­kra­i­ni­zo­wać się - przy­brać cechy ukra­iń­skie


Źródła:

SJP.pl

Zukrowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zula

zdrob­nie­nie od: Zu­zan­na (imię żeń­skie); Zuza, Zuzia, Zuzka, Zu­zan­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zulu

język z grupy bantu, uży­wa­ny w RPA


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub ni­ja­ki

 (1.1) jęz. język z ro­dzi­ny ni­ge­ro-kon­gij­skiej, z ga­łę­zi wolta-kon­gij­skiej, z grupy bantu, z ze­spo­łu nguni; jeden z urzę­do­wych ję­zy­ków Po­łud­nio­wej Afry­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zulus

czło­nek ludu afry­kań­skie­go z grupy Bantu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek po­łud­nio­wo­a­fry­kań­skie­go ludu z ban­tu­skiej grupy Nguni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zulusi

lud afry­kań­ski


Zu­lu­si – lud afry­kań­ski z grupy ple­mion Nguni. Zu­lu­si mówią ję­zy­kiem zulu, z ro­dzi­ny bantu, zbli­żo­nym do ję­zy­ka xhosa. Ich po­pu­la­cję sza­cu­je się na ponad 13 mi­lio­nów, za­miesz­ku­ją Afry­kę Po­łud­nio­wą, zaj­mu­ją się ho­dow­lą, upra­wą ro­ślin, są też ro­bot­ni­ka­mi w prze­my­śle i w ko­pal­niach. Naj­gę­ściej skon­cen­tro­wa­ni w pro­win­cji KwaZulu-Natal, w Po­łud­nio­wej Afry­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zuluska

do­ty­czą­cy Zu­lu­sów, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Zu­lu­sów


Źródła:

SJP.pl

Zuluski

do­ty­czą­cy Zu­lu­sów, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Zu­lu­sów


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Zu­lu­sa­mi, do­ty­czą­cy Zu­lu­sów, ich kul­tu­ry, sztu­ki

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język z ro­dzi­ny ni­ge­ro-kon­gij­skiej, na­le­żą­cy do ga­łę­zi benue-kon­gij­skiej, do grupy bantu, do pod­gru­py ję­zy­ków nguni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zum

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = med. za­ka­że­nie ukła­du mo­czo­we­go;


Źródła:

Wiktionary

Zumba

ta­niec łą­czą­cy ele­men­ty fit­ness oraz tań­ców la­ty­no­a­me­ry­kań­skich, pow­sta­ły w Ko­lum­bii w la­tach 90. XX wieku


Zumba – kom­plet­ny, li­cen­cjo­no­wa­ny pro­gram tre­nin­go­wy, za­wie­ra­ją­cy wszyst­kie ele­men­ty fit­nes­su: car­dio, pracę mię­śni, rów­no­wa­gę i gib­kość. Cho­re­o­gra­fie in­spi­ro­wa­ne są głów­nie tań­ca­mi la­ty­no­ski­mi (salsa, me­ren­gue, cum­bia, reg­ga­e­ton, soca, samba, tango, fla­men­co), ale także tań­cem brzu­cha czy Qu­e­bra­di­tą. Z in­for­ma­cji na stro­nie in­ter­ne­to­wej Zumba Fit­ness LLC wy­ni­ka, że w co­ty­god­nio­wych za­ję­ciach "Zumby" uczest­ni­czy ponad 15 mi­lio­nów osób, a re­a­li­zo­wa­ne są one w około 200 000 miej­scach w 180 kra­jach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zumbiara

mi­ło­śnicz­ka zumby


Źródła:

SJP.pl

Zumpowaty

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry, War­mia. ba­gni­sty


Źródła:

Wiktionary

Zuni

ple­mię in­diań­skie


Zuni – ple­mię In­dian Ame­ry­ki Pół­noc­nej z grupy Pu­e­blo. Więk­szość Zuni za­miesz­ku­je wio­skę (pu­e­blo) w sta­nie Nowy Mek­syk w Sta­nach Zjed­no­czo­nych. Jedno z nie­wie­lu ple­mion ame­ry­kań­skich, które nigdy nie zo­sta­ły zmu­szo­ne do zmia­ny miej­sca za­miesz­ka­nia.

W roku 1539 fran­cisz­ka­nin Mar­cos z Nicei oglą­dał z od­da­li wio­skę tu­byl­ców nad rzeką naz­wa­ną póź­niej Zuni, a na­stęp­nie wró­cił do Mek­sy­ku, in­for­mu­jąc o wiel­kich mia­stach na­le­żą­cych do mi­tycz­nej kra­i­ny Ci­bo­la.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zunifikować

1. ujed­no­li­cić;
2. rzad­ko: po­łą­czyć w jed­no­li­tą ca­łość


Źródła:

SJP.pl

Zuniformizować

1. nadać cze­muś jed­na­ko­wy kształt, cha­rak­ter, wy­gląd;
2. zu­ni­for­mi­zo­wać się - pod­dać się pro­ce­so­wi na­da­nia cze­muś jed­na­ko­we­go kształ­tu, cha­rak­te­ru, wy­glą­du


Źródła:

SJP.pl

Zunijski

przy­miot­nik

 (1.1) etn. zwią­za­ny z Zuni

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. izo­lat ję­zy­ko­wy, język rdzen­ny uży­wa­ny przez lud Zuni za­miesz­ku­ją­cy głów­nie za­chod­nią część stanu Nowy Mek­syk w USA


Źródła:

Wiktionary

Zuniwerbizować

w ję­zy­koz­naw­stwie: wpro­wa­dzić nazwę jed­no­wy­ra­zo­wą na miej­sce dwu­wy­ra­zo­wej, np. prze­gu­bo­wiec za­miast au­to­bus prze­gu­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Zupa

po­tra­wa, naj­czę­ściej z wody go­to­wa­nej z ja­rzy­na­mi, mię­sem, owo­ca­mi itp., po­da­wa­na zaz­wy­czaj jako pier­wsze danie obia­du


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. płyn­na lub pół­płyn­na po­tra­wa, czę­sto pier­wsze danie obia­du;

 (1.2) por­cja zupy (1.1)

 (1.3) żart. przen. breja, coś, co się stało pół­płyn­ne, przy­bra­ło kon­sy­sten­cję zupy (1.1)

 (1.4) żart. przen. woda w ja­kimś zbior­ni­ku pełna za­nie­czy­szczeń, wy­glą­da­ją­ca jak zupa (1.1)

 (1.5) gw-pl|Bu­ko­wi­na. rosół z kury


Zupa – płyn­na lub pół­płyn­na po­tra­wa ma­ją­ca zaz­wy­czaj po­stać wy­wa­ru pow­sta­ją­ce­go pod­czas go­to­wa­nia róż­no­rod­nych skład­ni­ków. W tra­dy­cji pol­skiej zupa jest zwy­kle pier­wszym da­niem obia­du. Pod­czas go­to­wa­nia wa­rzyw, owo­ców, mięs i kości uwal­nia się znacz­na ilość za­war­tych w nich skład­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zupacki

przy­miot­nik od: zupak


Źródła:

SJP.pl

Zupaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od zupak


Źródła:

Wiktionary

Zupak

po­gard­li­wie: po­do­fi­cer


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. lek­cew. po­do­fi­cer za­wo­do­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zupdatować

[czy­taj: zap­dej­to­wać] w in­for­ma­ty­ce: uak­tu­al­nić, zak­tu­a­li­zo­wać; za­in­sta­lo­wać up­da­te


Źródła:

SJP.pl

Zupełnie

przy­słó­wek

 (1.1) cał­ko­wi­cie, bez resz­ty


Źródła:

Wiktionary

Zupełniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zu­peł­nie


Źródła:

SJP.pl

Zupełniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zu­peł­ny


Źródła:

SJP.pl

Zupełność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co zu­peł­ne, cał­ko­wi­cie, kom­plet­ne; peł­nia


Zu­peł­ność – cecha obiek­tu, po­le­ga­ją­ca na tym, że nie trze­ba ni­cze­go do niego do­da­wać. To zna­cze­nie jest uści­śla­ne w wielu dzie­dzi­nach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zupełny

1. obej­mu­ją­cy coś cał­ko­wi­cie; ab­so­lut­ny, kom­plet­ny;
2. ma­ją­cy wszyst­kie ty­po­we cechy kogoś lub cze­goś


przy­miot­nik

 (1.1) obej­mu­ją­cy ca­łość

 (1.2) ma­ją­cy wszyst­kie cechy ty­po­we dla da­ne­go przed­mio­tu, po­ję­cia, danej isto­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zupgradować

[czy­taj: zap­grej­do­wać] w in­for­ma­ty­ce: uak­tu­al­nić opro­gra­mo­wa­nie kom­pu­te­ra, sy­stem kom­pu­te­ro­wy lub sprzęt kom­pu­te­ro­wy; zak­tu­a­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Zupiarnia

punkt ga­stro­no­micz­ny, w któ­rym po­da­je się zupy


Źródła:

SJP.pl

Zupina

po­tocz­nie: licha, marna zupa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. pot. licha, marna zupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zupka

zdrob­nie­nie od: zupa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: zupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zupny

przy­miot­nik od: zupa (np. kon­cen­tra­ty zupne); zu­po­wy (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Zupowy

przy­miot­nik od: zupa; zupny


Źródła:

SJP.pl

Zurich

miej­sco­wość w Sta­nach Zjed­no­czo­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zurit

skrót od: Za­kład Usług Ra­dio­tech­nicz­nych i Te­le­wi­zyj­nych; ZURT


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. hist. Za­kład Usług Ra­dio­tech­nicz­nych i Te­le­wi­zyj­nych;


ZURiT – skró­to­wiec z cza­sów PRL, po­cho­dzą­cy od nazwy „Za­kład Usług Ra­dio­tech­nicz­nych i Te­le­wi­zyj­nych”, oz­na­cza­ją­cy sieć pań­stwo­wych pla­có­wek hand­lo­wych i usłu­go­wych zaj­mu­ją­cych się sprze­da­żą i na­pra­wa­mi urzą­dzeń elek­tro­nicz­nych do­mo­we­go użyt­ku (w tam­tych cza­sach były to nie­mal wy­łącz­ne ra­dio­od­bior­ni­ki, te­le­wi­zo­ry, ma­gne­to­fo­ny i gra­mo­fo­ny, rza­dziej tu­ne­ry i wzmac­nia­cze elek­tro­a­ku­stycz­ne).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zurna

in­stru­ment dęty z drew­na lub kości sło­nio­wej, uży­wa­ny daw­niej jako woj­sko­wy in­stru­ment sy­gna­ło­wy; surma


Źródła:

SJP.pl

Zurt

skrót od: Za­kład Usług Ra­dio­tech­nicz­nych i Te­le­wi­zyj­nych; ZURiT


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. hist. Za­kład Usług Ra­dio­tech­nicz­nych i Te­le­wi­zyj­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zurwan

sta­ro­żyt­ne bó­stwo uo­sa­bia­ją­ce czas, czczo­ne na te­re­nie Per­sji; Zer­wan


Zur­wan (rów­nież Zer­wan, sta­ro­persk. "zer­wan aka­ra­na" – czas nie­o­gra­ni­czo­ny, wiecz­ność) – bó­stwo "nie­skoń­czo­ne­go czasu" czczo­ne w sta­ro­żyt­no­ści na te­re­nie Per­sji (okres prze­dzo­ro­a­stryj­ski).

Ślady ubó­stwie­nia Zer­wa­na zna­le­zio­no na ba­bi­loń­skich ta­blicz­kach z XV wieku p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zurwanizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. dok­try­na mo­ni­stycz­na, forma per­skiej re­li­gii ma­zda­iz­mu, opo­zy­cyj­na wobec zo­ro­a­stryz­mu


Zur­wa­nizm – he­no­te­i­stycz­na re­li­gia miesz­kań­ców obec­ne­go Iranu za cza­sów pa­no­wa­nia Par­tów i wczes­nych Sa­sa­ni­dów uz­na­ją­ca Zur­wa­na za naj­wyż­sze i ae­tycz­ne bó­stwo.. []


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zurych

[czy­taj: cu­rych] mia­sto i kan­ton w Szwaj­ca­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Szwaj­ca­rii;

 (1.2) geogr. adm. kan­ton w Szwaj­ca­rii;


Zu­rych ( Zürich [], Zu­rich [], Zu­ri­go [], rm. Tu­ritg [], gzu. Züri []) – mia­sto w pół­noc­no-wschod­niej Szwaj­ca­rii, sto­li­ca kan­to­nu Zu­ry­chu oraz okrę­gu Zu­rych. Leży w pa­śmie gór­skim Albis, nad Je­zio­rem Zu­ry­skim oraz rze­ka­mi Lim­mat oraz wpa­da­ją­cą do niej rzeką Sihl; naj­więk­sze mia­sto i głów­ny oś­ro­dek go­spo­dar­czy kraju. Zu­rych jest naj­więk­szym kom­plek­sem ur­ba­ni­stycz­nym Szwaj­ca­rii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zurychski

→ Zu­rych; zu­ry­ski


Źródła:

SJP.pl

Zuryski

→ Zu­rych; zu­rych­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Zu­ry­chem, do­ty­czą­cy Zu­ry­chu, po­cho­dzą­cy z Zu­ry­chu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zuryszanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Zu­ry­chu, osoba rodem z tego mia­sta


Źródła:

Wiktionary

Zuryszanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Zu­ry­chu, ko­bie­ta rodem z tego mia­sta


Źródła:

Wiktionary

Zurzędniczać

daw­niej: zu­rzęd­ni­czać się - sta­wać się urzęd­ni­kiem


Źródła:

SJP.pl

Zurzędniczały

daw­niej: zu­rzęd­ni­czać się - sta­wać się urzęd­ni­kiem


Źródła:

SJP.pl

Zus

[czy­taj: zus] skrót od:
1. Za­kład Ubez­pie­czeń Spo­łecz­nych;
2. Za­kład Usług So­cjal­nych


skró­to­wiec

 (1.1) = Za­kład Ubez­pie­czeń Spo­łecz­nych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zus-Owski

→ ZUS (Za­kład Ubez­pie­czeń Spo­łecz­nych); zu­sow­ski


Źródła:

SJP.pl

Zusno

Zusno – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim, w gmi­nie Fi­li­pów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Zusomat

au­to­mat do skła­da­nia do­ku­men­tów do Za­kła­du Ubez­pie­czeń Spo­łecz­nych


Źródła:

SJP.pl

Zusowski

→ ZUS (Za­kład Ubez­pie­czeń Spo­łecz­nych); ZUS-owski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ZUS-em, do­ty­czą­cy ZUS-u


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zutylizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zu­ty­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zutylizować

wy­ko­rzy­stać su­row­ce od­pa­do­we i pro­duk­ty pro­ce­su prze­my­sło­we­go jako su­row­ce wtór­ne do dal­szej pro­duk­cji; przet­wo­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Zuwadlnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. miej­sce, w któ­rym się ro­zbie­ra


Źródła:

Wiktionary

Zuza

zdrob­nie­nie od: Zu­zan­na (imię żeń­skie); Zuzia, Zuzka, Zu­zan­ka, Zula


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: Zu­zan­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zuzanka

zdrob­nie­nie od: Zu­zan­na (imię żeń­skie); Zuza, Zuzia, Zuzka, Zula


Zu­zan­ka – potok w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim we Wzgó­rzach Strze­liń­skich, prawy do­pływ Młyń­skiej Stru­gi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zuzanna

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Zu­zan­na – imię żeń­skie po­cho­dze­nia bi­blij­ne­go. Wy­wo­dzi się od ‏שׁוֹשַׁנָּה‎ ("szo­sza­na"), za­po­ży­czo­ne­go przez język grec­ki, a po­cho­dzą­ce­go od ‏שׁוֹשָׁן‎ ("szo­szan"), oz­na­cza­ją­ce­go „lilia”, co z kolei praw­do­po­dob­nie wy­wo­dzi­ło się od egip­skie­go "se­szen", czyli „lotos”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zuzanniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Zu­zan­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Zuzanów

Zu­za­nów – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ot­woc­kim, w gmi­nie So­bie­nie-Je­zio­ry.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Wszyst­kich Świę­tych w So­bie­niach-Je­zio­rach.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Zuzia

zdrob­nie­nie od: Zu­zan­na (imię żeń­skie); Zuza, Zuzka, Zu­zan­ka, Zula


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż. zdrobn. od: Zu­zan­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zuziak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zuziny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Zuzi lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Zuzka

zdrob­nie­nie od: Zu­zan­na (imię żeń­skie); Zuza, Zuzia, Zu­zan­ka, Zula


Źródła:

SJP.pl

Zużycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zużyć.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zużytki

su­row­ce wtór­ne


Źródła:

SJP.pl

Zużyty

1. zni­szczo­ny na sku­tek dłu­gie­go, in­ten­syw­ne­go uży­wa­nia, np. zu­ży­te obu­wie; zni­szczo­ny;
2. książ­ko­wo, prze­no­śnie:
a) zmę­czo­ny fi­zycz­nie lub psy­chicz­nie;
b) świad­czą­cy o czy­imś zmę­cze­niu fi­zycz­nym lub psy­chicz­nym, np. zu­ży­te oczy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który uległ zu­ży­ciu

 (1.2) taki, który jest w bar­dzo złym sta­nie fi­zycz­nym lub psy­chicz­nym

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: zużyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zużywalność

→ zu­ży­wal­ny


Patrz:zużywalny

Źródła:

SJP.pl

Zużywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zu­ży­wać.


Zu­ży­wa­nie – pro­ces wy­czer­py­wa­nia się ja­kie­goś za­so­bu, a także ni­szcze­nie przez dłu­gie użyt­ko­wa­nie lub funk­cjo­no­wa­nie.

Zu­ży­wa­niem ele­men­tów ma­szyn na­zy­wa się uby­tek masy lub trwa­łe odksz­tał­ce­nie po­wierzch­ni ele­men­tu ma­szy­ny. Skut­kiem zu­ży­wa­nia jest zu­ży­cie.

Do scha­rak­te­ry­zo­wa­nia pro­ce­su zu­ży­wa­nia naj­czę­ściej sto­su­je się po­ję­cie szyb­ko­ści zu­ży­wa­nia, czyli od­nie­sie­nie ubyt­ku do jed­nost­ki czasu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zużywać

1. wy­czer­py­wać zasób cze­goś, ni­szczyć przez dłu­gie uży­wa­nie;
2. spo­żyt­ko­wy­wać coś, robić z cze­goś jakiś uży­tek;
3. książ­ko­wo, prze­no­śnie: wy­czer­py­wać czy­jeś siły;
4. zu­ży­wać się:
a) ni­szczyć się wsku­tek dłu­gie­go uży­wa­nia, funk­cjo­no­wa­nia;
b) książ­ko­wo, prze­no­śnie: tra­cić siły psy­chicz­ne lub fi­zycz­ne


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zużyć)

 (1.1) wy­czer­py­wać zasób cze­goś, zmniej­szać tego ilość przez uży­wa­nie

 (1.2) spo­żyt­ko­wy­wać coś, robić z cze­goś jakiś uży­tek

 (1.3) książk. przen. wy­czer­py­wać czy­jeś siły

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zu­ży­wać się (dk. zużyć się)

 (2.1) ni­szczyć się wsku­tek dłu­gie­go uży­wa­nia, funk­cjo­no­wa­nia

 (2.2) książk. przen. tra­cić siły psy­chicz­ne lub fi­zycz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zużyć

1. wy­czer­pać zasób cze­goś, zni­szczyć przez dłu­gie uży­wa­nie;
2. spo­żyt­ko­wać coś, zro­bić z cze­goś jakiś uży­tek;
3. książ­ko­wo, prze­no­śnie: wy­czer­pać czy­jeś siły;
4. zużyć się:
a) zni­szczyć się wsku­tek dłu­gie­go uży­wa­nia, funk­cjo­no­wa­nia;
b) książ­ko­wo, prze­no­śnie: stra­cić siły psy­chicz­ne lub fi­zycz­ne


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zu­ży­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|zu­ży­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary