Zn

sym­bol cynku, pier­wiast­ka che­micz­ne­go


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. zapas nie­na­ru­szal­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zn.

skrót od: zna­cze­nie (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz); znacz.


Źródła:

SJP.pl

Znachodzić

prze­sta­rza­le: znaj­do­wać


Źródła:

SJP.pl

Znachor

osoba bez wyksz­tał­ce­nia me­dycz­ne­go, zaj­mu­ją­ca się le­cze­niem ludzi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. czło­wiek bez upraw­nień i bez od­po­wied­nie­go wyksz­tał­ce­nia me­dycz­ne­go zaj­mu­ją­cy się le­cze­niem ludzi, zwy­kle za po­mo­cą ziół, za­ma­wia­nia, guseł, cza­rów

 (1.2) lek­cew. zły le­karz


Zna­chor („ten, kto zna” [cho­ro­by]) – osoba która pełni szcze­gól­ną rolę w lo­kal­nej spo­łecz­no­ści, zaj­mu­ją­ca się le­cze­niem ludzi, zaj­mu­ją­ca się za­rów­no cho­ro­ba­mi fi­zycz­ny­mi jak i przy­pa­dło­ścia­mi opar­ty­mi na wie­rze­niach (od­czy­nia­nie uro­ków, usu­wa­nie efek­tów spot­kań z isto­ta­mi nad­przy­ro­dzo­ny­mi).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Znachorka

→ zna­chor


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. ko­bie­ta bez upraw­nień i bez od­po­wied­nie­go wyksz­tał­ce­nia me­dycz­ne­go zaj­mu­ją­ca się le­cze­niem ludzi, zwy­kle za po­mo­cą ziół, za­ma­wia­nia, guseł, cza­rów

 (1.2) lek­cew. po­gard. zła le­kar­ka


Patrz:znachor

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znachorski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy zna­chor­stwa, wła­ści­wy zna­cho­ro­wi


Źródła:

Wiktionary

Znachorstwo

le­cze­nie ludzi bez wyksz­tał­ce­nia me­dycz­ne­go i od­po­wied­nich upraw­nień


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zaj­mo­wa­nie się le­cze­niem ludzi, bez wyksz­tał­ce­nia me­dycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znacjonalizować

prze­pro­wa­dzić na­cjo­na­li­za­cję


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. na­cjo­na­li­zo­wać)

 (1.1) polit. uczy­nić coś włas­no­ścią pań­stwo­wą; prze­pro­wa­dzić na­cjo­na­li­za­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znacz.

skrót od: zna­cze­nie; zn.


Źródła:

SJP.pl

Znaczarka

przy­rząd do zaz­na­cza­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Znaczek

1. odz­na­ka no­szo­na na ubra­niu;
2. mały znak, sto­so­wa­ny do oz­na­cze­nia cze­goś;
3. na­lep­ka na­kle­ja­na na prze­sył­kach pocz­to­wych lub dru­kach urzę­do­wych świad­czą­ca o do­ko­na­nej opła­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: znak

 (1.2) poczt. zob. zna­czek pocz­to­wy.

 (1.3) pla­kiet­ka przy­pi­na­na na agraf­kę lub szpil­kę

 (1.4) gw-pl|Bu­ko­wi­na. zna­mię


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Znaczenie

1. treść wy­po­wie­dzi
2. war­tość cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) to, co dany wyraz, znak, gest oz­na­cza lub sy­gna­li­zu­je

 (1.2) war­tość, waż­ność cze­goś, waga

 (1.3) pla­ma­a­my ko­lo­ry­stycz­ne w uma­szcze­niu

 (1.4) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zna­czyć.


Zna­cze­nie – po­ję­cie, które łączy to, co re­je­stru­je­my na­szy­mi zmy­sła­mi z ja­kimś sym­bo­lem. Znak, zda­nie, gest, czy dźwięk nie mają zna­cze­nia, jeśli nie od­no­szą się do cze­goś, co jest nam znane.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Znaczeniotwórczy

two­rzą­cy zna­cze­nie wy­ra­zu, ma­ją­cy wpływ na zna­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Znaczeniowo

przy­słó­wek

 (1.1) pod wzglę­dem zna­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Znaczeniowy

przy­miot­nik od: zna­cze­nie


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze zna­cze­niem, do­ty­czą­cy zna­cze­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znaczkarz

daw­niej: pra­cow­nik za­trud­nio­ny przy wy­da­wa­niu i od­bie­ra­niu znacz­ków obec­no­ści od pra­cow­ni­ków; mar­karz


Źródła:

SJP.pl

Znaczkownia

daw­niej: po­mie­szcze­nie przy wej­ściu do za­kła­du, w któ­rym umie­szcza­no znacz­ki obec­no­ści pra­cow­ni­ków; mar­kow­nia; mar­kier­nia


Źródła:

SJP.pl

Znaczkowy

przy­miot­nik od: zna­czek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze znacz­kiem, do­ty­czą­cy znacz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znacznie

przy­słó­wek

 (1.1) dużo, w dużym/znacz­nym stop­niu, bar­dzo


Źródła:

Wiktionary

Znaczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: znacz­nie


Źródła:

SJP.pl

Znaczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: znacz­ny


Źródła:

SJP.pl

Znacznik

1. przed­miot lub znak gra­ficz­ny do oz­na­cza­nia cze­goś;
2. na­rzę­dzie rol­ni­cze do oz­na­cza­nia rzę­dów;
3. sub­stan­cja che­micz­na uży­wa­nia do wy­kry­wa­nia obec­no­ści ja­kichś sub­stan­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. symp­tom, oz­na­ka cze­goś

 (1.2) chem. sub­stan­cja uży­wa­na do wy­kry­cia za­ist­nie­nia ja­kie­goś pro­ce­su

 (1.3) biol. med. sek­wen­cja pep­ty­do­wa do­łą­cza­na do biał­ka w celu ułat­wie­nia jego de­tek­cji, oczy­szcza­nia lub zwięk­sze­nia roz­pu­szczal­no­ści;

 (1.4) in­form. znak lub słowo klu­czo­we przy­pi­sy­wa­ne okre­ślo­ne­mu frag­men­to­wi tek­stu lub pli­ko­wi mul­ti­me­dial­ne­mu

 (1.5) w ste­no­gra­fii znak, li­te­ra lub kilka liter oz­na­cza­ją­ce wyraz w danym sy­ste­mie ste­no­gra­ficz­nym;

 (1.6) ogrod. roln. na­rzę­dzie do ro­bie­nia bruzd lub punk­tów pod sa­dze­nie lub sia­nie

 (1.7) roln. część siew­ni­ka za­pew­nia­ją­ca rów­no­le­głość pasów siew­nych

 (1.8) leśn. nóż uży­wa­ny do oz­na­cza­nia drzew

 (1.9) techn. na­rzę­dzie do wy­kre­śla­nia linii i punk­tów przy tra­so­wa­niu prze­strzen­nym

 (1.10) sport. przed­miot oz­na­cza­ją­cy od­le­głość lub miej­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Znaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co znacz­ne


Źródła:

Wiktionary

Znaczny

1. ważny, zna­czą­cy;
2. wy­róż­nia­ją­cy się czymś


przy­miot­nik

 (1.1) książk. istot­ny, duży, ważny

 (1.2) stpol. wy­raź­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znaczy

1. być okre­ślo­nej tre­ści, za­wie­rać pewną treść;
2. mieć zna­cze­nie, od­gry­wać ważną rolę;
3. kre­ślić na czymś znak, sym­bol, zna­ko­wać;
4. sta­no­wić znak, ślad cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Znaczyn

zna­czyn dwu­pla­mek - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Zna­czyn ("Le­py­rus") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych i po­dro­dzi­ny Mo­ly­ti­nae.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Znaczyć

1. być okre­ślo­nej tre­ści, za­wie­rać pewną treść;
2. mieć zna­cze­nie, od­gry­wać ważną rolę;
3. kre­ślić na czymś znak, sym­bol, zna­ko­wać;
4. sta­no­wić znak, ślad cze­goś


cza­sow­nik

 (1.1) od­gry­wać ważną rolę

 (1.2) mieć zna­cze­nie, sens

 (1.3) umie­szczać znak na czymś

 (1.4) wska­zy­wać, wyz­na­czać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znacząco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób zna­czą­cy

 (1.2) mocno, sil­nie, istot­nie


Źródła:

Wiktionary

Znaczący

1. pełen ukry­te­go zna­cze­nia, sta­no­wią­cy aluz­ję do cze­goś; po­ro­zu­mie­waw­czy, wy­mow­ny;
2. ma­ją­cy duże zna­cze­nie, od­gry­wa­ją­cy ważną rolę; istot­ny, ważny


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: zna­czyć

przy­miot­nik

 (2.1) istot­ny, ważny, od­gry­wa­ją­cy dużą rolę

 (2.2) wy­mow­ny, świad­czą­cy o czymś, ma­ją­cy ukry­te zna­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znad

przy­i­mek łą­czą­cy się w do­peł­nia­czu z rze­czow­ni­kiem bądź wy­ra­za­mi o jego funk­cji, oz­na­cza­ją­cy tyle co: z miej­sca po­ło­żo­ne­go nad czymś, po­wy­żej cze­goś lub w po­bli­żu cze­goś; * forma "znade" moż­li­wa tylko w tra­dy­cyj­nym po­łą­cze­niu "znade mnie"


przy­i­mek

 (1.1) z miej­sca po­wy­żej cze­goś

 (1.2) z oko­lic ja­kie­goś zbior­ni­ka wod­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znade

przy­i­mek

 (1.1) forma obocz­na przy­im­ka → znad


Źródła:

Wiktionary

Znajda

1. (r. męski) męż­czyz­na, który zo­stał w dzie­ciń­stwie zna­le­zio­ny przez ak­tu­al­nych opie­ku­nów;
2. zna­le­zio­ne zwie­rzę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dziec­ko, które zo­sta­ło zna­le­zio­ne

 (1.2) zna­le­zio­ne bez­pań­skie zwie­rzę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znajdka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od znaj­da


Źródła:

Wiktionary

Znajdowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znaj­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Znajdować

znaj­dy­wać;
1. usta­lać miej­sce po­by­tu kogoś lub cze­goś;
2. dzię­ki sta­ra­niom zdo­by­wać kogoś lub coś;
3. stwier­dzać wy­stę­po­wa­nie cze­goś w czymś;
4. na­tra­fiać na kogoś lub na coś;
5. doś­wiad­czać cze­goś na sobie, spo­ty­kać się z czymś;
6. prze­sta­rza­łe: do­cho­dzić do wnio­sku, prze­ko­ny­wać się, osą­dzać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zna­leźć)

 (1.1) zdo­by­wać to, czego się szuka

 (1.2) od­kry­wać coś wew­nątrz cze­goś lub na czymś

 (1.3) przest. oce­niać coś; okre­ślać swoje uczu­cia, sto­su­nek do cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny znaj­do­wać się (dk. zna­leźć się)

 (2.1) być w ja­kimś miej­scu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znajduch

1. gwa­ro­wo: osoba w dzie­ciń­stwie zna­le­zio­na przez ak­tu­al­nych opie­ku­nów; znaj­da;
2. w ło­wiect­wie: zrzu­co­ne po­ro­że je­le­nia


Źródła:

SJP.pl

Znajdywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znaj­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Znajdywać

znaj­do­wać;
1. usta­lać miej­sce po­by­tu kogoś lub cze­goś;
2. dzię­ki sta­ra­niom zdo­by­wać kogoś lub coś;
3. stwier­dzać wy­stę­po­wa­nie cze­goś w czymś;
4. na­tra­fiać na kogoś lub na coś;
5. doś­wiad­czać cze­goś na sobie, spo­ty­kać się z czymś;
6. prze­sta­rza­łe: do­cho­dzić do wnio­sku, prze­ko­ny­wać się, osą­dzać


Źródła:

SJP.pl

Znajdźka

w grze kom­pu­te­ro­wej: przed­miot do­dat­ko­wy, któ­re­go zna­le­zie­nie nie jest wy­ma­ga­ne do ukoń­cze­nia gry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. gry­komp. przed­miot w świe­cie gry, któ­re­go zna­le­zie­nie jest op­cjo­nal­ne i nie jest wy­ma­ga­ne do jej ukoń­cze­nia;


Znajdź­ka, właśc. przed­miot do ze­bra­nia (ang. "col­lec­ti­ble") – przed­miot umie­szczo­ny w wir­tu­al­nym świe­cie w grze kom­pu­te­ro­wej, któ­re­go po­szu­ki­wa­nie i ze­bra­nie sta­no­wią czyn­no­ści op­cjo­nal­ne, a więc nie są wy­ma­ga­ne do ukoń­cze­nia głów­nej fa­bu­ły w grze. Po­je­dyn­cze "znajdź­ki" mogą za­wie­rać do­dat­ko­we in­for­ma­cje o uni­wer­sum gry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Znajoma

ko­bie­ta zna­jo­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, dziew­czy­na, którą się zna oso­bi­ście lub z wi­dze­nia

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. od: zna­jo­my


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znajomca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. znaw­ca

 (1.2) daw. zna­jo­my


Źródła:

Wiktionary

Znajomek

→ zna­jo­mek; zna­jo­ma, ko­le­żan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. zna­jo­my


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znajomiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. znaw­ca


Źródła:

Wiktionary

Znajomka

→ zna­jo­mek; zna­jo­ma, ko­le­żan­ka


Źródła:

SJP.pl

Znajomo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób przy­po­mi­na­ją­cy oso­bie mó­wią­cej ja­kieś doś­wiad­cze­nie, któ­re­go doz­na­ła albo czło­wie­ka, któ­re­go wi­dzia­ła


Źródła:

Wiktionary

Znajomostka

zdrob­nie­nie od: zna­jo­mość


Źródła:

SJP.pl

Znajomości

po­sia­da­nie zna­jo­mych wśród ludzi wpły­wo­wych; doj­ścia


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) osoba lub osoby wpły­wo­we, wy­so­ko po­sta­wio­ne lub mo­gą­ce coś za­łat­wić, przyś­pie­szyć np. ja­kieś po­stę­po­wa­nie w urzę­dzie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: zna­jo­mość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znajomość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) eduk. wie­dza na jakiś temat, umie­jęt­ność

 (1.2) utrzy­my­wa­nie z kimś ogól­nych sto­sun­ków

 (1.3) re­la­cja osób, opie­ra­ją­ca się na utrzy­my­wa­niu ogól­nych, nie­zbyt bli­skich sto­sun­ków


Źródła:

Wiktionary

Znajomy

taki, któ­re­go się zna, nie­ob­cy, bli­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) taki, któ­re­go się zna (oso­bi­ście lub z wi­dze­nia)

przy­miot­nik

 (2.1) znany komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znający

mieć pe­wien zasób wia­do­mo­ści o kimś, o czymś; wie­dzieć, że coś ist­nie­je lub może ist­nieć


Źródła:

SJP.pl

Znak

1. to, co in­for­mu­je o czymś po­przez wy­wo­ły­wa­nie od­po­wied­nich sko­ja­rzeń;
2. dowód, oz­na­ka;
3. zja­wi­sko uz­na­wa­ne za za­po­wiedź cze­goś; omen;
4. ślad po czymś;
5. daw­niej: herb


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kształt, któ­re­mu przy­pi­su­je się okre­ślo­ne zna­cze­nie

 (1.2) dźwięk, spoj­rze­nie, gest itp. słu­żą­cy do prze­ka­za­nia in­for­ma­cji

 (1.3) dowód, oz­na­ka cze­goś

 (1.4) fakt in­ter­pre­to­wa­ny jako za­po­wiedź cze­goś

 (1.5) ślad po­zo­sta­wio­ny przez coś

 (1.6) daw. he­rald. herb lub cho­rą­giew z her­bem

 (1.7) mat. dla licz­by rze­czy­wi­stej in­for­ma­cja, czy jest ona więk­sza od zera, mniej­sza od zera, czy równa zeru;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Znakarski

→ zna­karz (osoba zaj­mu­ją­ca się wy­ty­cza­niem szla­ków tu­ry­stycz­nych)


Źródła:

SJP.pl

Znakarz

osoba zaj­mu­ją­ca się wy­ty­cza­niem szla­ków tu­ry­stycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która wy­ty­cza szla­ki tu­ry­stycz­ne (pie­sze, gór­skie, ro­we­ro­we, ka­ja­ko­we, jeź­dziec­kie, nar­ciar­stwa bie­go­we­go) i ścież­ki (spa­ce­ro­we i przy­rod­ni­cze)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znakomicie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób zna­ko­mi­ty; świet­nie


Źródła:

Wiktionary

Znakomiciej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zna­ko­mi­cie


Źródła:

SJP.pl

Znakomitość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co zna­ko­mi­te

 (1.2) osoba cie­szą­ca się uz­na­niem


Źródła:

Wiktionary

Znakomitszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zna­ko­mi­ty


Źródła:

SJP.pl

Znakomity

przy­miot­nik

 (1.1) po­wszech­nie znany i sza­no­wa­ny ze wzglę­du na swoje za­słu­gi, po­cho­dze­nie itp.

 (1.2) wy­róż­nia­ją­cy się, wy­bit­ny pod ja­kimś wzglę­dem; niez­wy­kły, nie­prze­cięt­ny

 (1.3) bar­dzo dobry, do­sko­na­ły, świet­ny

 (1.4) bę­dą­cy w prze­wa­dze, więk­szo­ści


Źródła:

Wiktionary

Znakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sy­stem zna­ków wska­zy­ją­cy kie­ru­nek po­ru­sza­nia się


Źródła:

Wiktionary

Znakowarka

Zna­ko­war­ka – urzą­dze­nie przez­na­czo­ne do prze­my­sło­we­go gra­we­ro­wa­nia przed­mio­tów, czę­ści ma­szyn i kon­struk­cji, wy­ko­na­nych z me­ta­li, two­rzyw sztucz­nych oraz in­nych ma­te­ria­łów kon­struk­cyj­nych. Zna­ko­war­ki mają duże za­sto­so­wa­nie w prze­my­śle elek­trycz­nym, mo­to­ry­za­cyj­nym i lot­ni­czym do zna­ko­wa­nia czę­ści, a także ta­bli­czek zna­mio­no­wych sil­ni­ków i ma­szyn, na któ­rych znaj­du­ją się pa­ra­me­try oraz in­for­ma­cje.


Źródła:

Wikipedia

Znakować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oz­na­ko­wać)

 (1.1) sta­wiać na czym znaki; opa­try­wać zna­kiem


Źródła:

Wiktionary

Znakownictwo

spo­sób umie­szcza­nia oz­na­ko­wań na wy­ro­bach


Źródła:

SJP.pl

Znakownik

urzą­dze­nie do zna­ko­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­rzę­dzie do zna­ko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znakowość

→ zna­ko­wy


Patrz:znakowy

Źródła:

SJP.pl

Znakowy

przy­miot­nik od: znak


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze zna­kiem, do­ty­czą­cy znaku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znakoza

nad­mier­ne na­gro­ma­dze­nie zna­ków dro­go­wych na ja­kimś ob­sza­rze


Źródła:

SJP.pl

Znal

stop cynku z alu­mi­nium


Znal – stop cynku z gli­nem lub z gli­nem i mie­dzią. Jako do­dat­ki sto­su­je się rów­nież man­gan, ma­gnez i tytan. Cha­rak­te­ry­zu­je go nie­sta­łość wy­mia­ro­wa bę­dą­ca wy­ni­kiem na­tu­ral­ne­go sta­rze­nia. Nazwa jest skró­tow­cem ut­wo­rzo­nym od sym­bo­li pod­sta­wo­wych skład­ni­ków: Zn (cynku) i Al (glinu).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Znalazca

osoba, która zna­la­zła coś, na­le­żą­ce­go do innej osoby


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, który coś zna­lazł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znalazczyni

ko­bie­ta, która zna­la­zła zgubę


Źródła:

SJP.pl

Znalezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zna­leźć.


Źródła:

Wiktionary

Znalezisko

coś, co zo­sta­ło zna­le­zio­ne, od­kry­te, np. w cza­sie wy­ko­pa­lisk ar­che­o­lo­gicz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzecz zna­le­zio­na, która budzi szcze­gól­ne za­in­te­re­so­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znaleźne

1. po­tocz­nie: zna­le­zio­ny przez przy­pa­dek;
2. daw­niej: łatwy do zna­le­zie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­gro­da na­leż­na zna­laz­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znaleźny

1. po­tocz­nie: zna­le­zio­ny przez przy­pa­dek;
2. daw­niej: łatwy do zna­le­zie­nia


Źródła:

SJP.pl

Znaleźć

1. szu­ka­jąc, usta­lić lo­ka­li­za­cję kogoś lub cze­goś;
2. na­tra­fić na rzecz po­zo­sta­wio­ną gdzieś lub zgu­bio­ną


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. znaj­do­wać, rzad. znaj­dy­wać)

 (1.1) od­szu­kać coś lub kogoś ukry­te­go

 (1.2) stać się wła­ści­cie­lem dzię­ki komuś

 (1.3) uzy­skać coś, osią­gnąć

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zna­leźć się (ndk. znaj­do­wać się)

 (2.1) po­ja­wić się w danym miej­scu lub sta­nie

 (2.2) pot. zo­stać od­na­le­zio­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znamieniciej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zna­mie­ni­cie


Źródła:

SJP.pl

Znamieniowy

zwią­za­ny ze zna­mie­niem - górną czę­ścią słup­ka u ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Źródła:

SJP.pl

Znamienitość

prze­sta­rza­le: zna­ko­mi­tość, wy­bit­ność, wspa­nia­łość


Źródła:

SJP.pl

Znamienitszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zna­mie­ni­ty


Źródła:

SJP.pl

Znamienity

wspa­nia­ły; go­dzien po­dzi­wu; wy­bit­ny; zna­ko­mi­ty; sław­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ob­da­rzo­ny po­wszech­nym sza­cun­kiem, cie­szą­cy się ogrom­nym uz­na­niem ze wzglę­du na swoje za­słu­gi, peł­nio­ną funk­cję lub wy­so­ką po­zy­cję w hie­rar­chii spo­łecz­nej

 (1.2) książk. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się naj­wyż­szą ja­ko­ścią, wy­bit­ny­mi wa­lo­ra­mi lub do­sko­na­ło­ścią, przez co wy­raź­nie gó­ru­ją­cy nad in­ny­mi zja­wi­ska­mi lub obiek­ta­mi tego sa­me­go ro­dza­ju

 (1.3) daw. po­wszech­nie wia­do­my, znany sze­ro­kie­mu ogó­ło­wi

 (1.4) daw. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się ogrom­ny­mi roz­mia­ra­mi lub niez­wy­kłym na­tę­że­niem; wiel­ki, po­tęż­ny

 (1.5) daw. cie­szą­cy się złą sławą, po­wszech­nie ko­ja­rzo­ny z ne­ga­tyw­ny­mi ce­cha­mi lub uczyn­ka­mi; osła­wio­ny

 (1.6) stpol. zwią­za­ny z ob­cho­da­mi i uro­czy­sto­ścia­mi; świą­tecz­ny, uro­czy­sty

 (1.7) kwe­stion. bądź nie­popr. sta­no­wią­cy prze­wa­ża­ją­cą część ca­ło­ści, do­mi­nu­ją­cy pod wzglę­dem li­czeb­no­ści lub ob­ję­to­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znamienniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zna­mien­nie


Źródła:

SJP.pl

Znamienniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zna­mien­ny


Źródła:

SJP.pl

Znamienny

cha­rak­te­ry­stycz­ny, zna­czą­cy, istot­ny dla cze­goś


przy­miot­nik

 (1.1) zna­mio­nu­ją­cy coś lub kogoś; cha­rak­te­ry­stycz­ny, wła­ści­wy dla kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znamiensk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. osied­le typu wiej­skie­go w ob­wo­dzie kró­le­wiec­kim w Rosji, po­ło­żo­ne nad pra­wym brze­giem Pre­go­ły w miej­scu, gdzie wpada do niej Łyna;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Znamierowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Znamionek

małe zna­mię


Źródła:

SJP.pl

Znamionko

małe zna­mię


Źródła:

SJP.pl

Znamionować

zna­czyć (np. pies zna­czy teren)


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) książk. wska­zy­wać na ist­nie­nie cze­goś swoją obec­no­ścią

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zna­mio­no­wać się (dk. brak)

 (2.1) daw. wy­róż­niać się po­przez po­sia­da­nie ja­kiejś cechy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znamionowy

do­ty­czą­cy pa­ra­me­trów cha­rak­te­ry­zu­ją­cych dane urzą­dze­nie; no­mi­nal­ny


Źródła:

SJP.pl

Znamionówka

zna­mio­nów­ka tar­niów­ka - motyl z ro­dzi­ny brud­nic, któ­re­go larwy są szkod­ni­ka­mi drzew


Źródła:

SJP.pl

Znamirowice

wieś w Pol­sce


Zna­mi­ro­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim, w gmi­nie Ło­so­si­na Dolna, nad Je­zio­rem Roż­now­skim.

Nazwa miej­sco­wo­ści po­cho­dzi od sta­ro­pol­skie­go imie­nia mę­skie­go Zna­mir. Znaj­du­je się tutaj oś­ro­dek AWF Kra­ków w któ­rym od­by­wa­ją się obozy dla stu­den­tów, wraz z przy­sta­nią jach­to­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Znamirowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Znamię

1. plam­ka lub wy­pu­kłość na skó­rze;
2. górna część słup­ka ro­śli­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) plam­ka, wy­pu­kłość na skó­rze

 (1.2) przen. cecha cha­rak­te­ry­stycz­na wła­ści­wa cze­muś

 (1.3) bot. u niek­tó­rych ro­ślin: górna część słup­ka


Zna­mię (łac. "na­e­vus") – zmia­na na skó­rze, bę­dą­ca skut­kiem nie­do­bo­ru lub nad­mia­ru jed­ne­go ze skład­ni­ków tkan­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Znanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­sia­da­nie in­for­ma­cje na czyjś temat, być komuś w przesz­ło­ści przed­sta­wio­nym

 (1.2) po­sia­da­nie in­for­ma­cje na temat cze­goś, mieć z tym do czy­nie­nia w przesz­ło­ści

 (1.3) umie­nie cze­goś, wie­dze­nie

 (1.4) daw. książk. lub lwów. wie­dze­nie


Źródła:

Wiktionary

Znaniecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Znany

1. taki, któ­re­go wszy­scy znają;
2. sław­ny, po­pu­lar­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest roz­poz­na­wa­ny przez wiele osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znarowiony

uczy­nić konia na­ro­wi­stym


Źródła:

SJP.pl

Znarowić

uczy­nić konia na­ro­wi­stym


Źródła:

SJP.pl

Znaszać

daw­niej: zno­sić;
1. no­sząc, gro­ma­dzić w jed­nym miej­scu;
2. cier­pli­wie wy­trzy­my­wać coś nie­przy­jem­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Znaszli

daw­niej: cza­sow­nik "znać" w for­mie oso­bo­wej po­łą­czo­ny z par­ty­ku­łą py­ta­ją­cą "-li" (= czy), np. "Znasz­li ten kraj, gdzie cy­try­na doj­rze­wa?"; czy znasz


Źródła:

SJP.pl

Znawca

osoba do­brze się na czymś zna­ją­ca, ma­ją­ca wie­dzę, doś­wiad­cze­nie w od­po­wied­niej dzie­dzi­nie, umie­ją­ca na­le­ży­cie oce­nić coś lub kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba do­brze się na czymś zna­ją­ca, ma­ją­ca wie­dzę, doś­wiad­cze­nie w od­po­wied­niej dzie­dzi­nie, umie­ją­ca na­le­ży­cie oce­nić coś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znawczy

zwią­za­ny z dobrą zna­jo­mo­ścią cze­goś, dużą wie­dzą z ja­kiejś dzie­dzi­ny, bie­gło­ścią w ana­li­zo­wa­niu, oce­nia­niu róż­nych za­gad­nień z ja­kiejś dzie­dzi­ny


Źródła:

SJP.pl

Znawczyni

ko­bie­ta do­brze się na czymś zna­ją­ca, ma­ją­ca wie­dzę, doś­wiad­cze­nie w od­po­wied­niej dzie­dzi­nie, umie­ją­ca na­le­ży­cie oce­nić coś lub kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta bar­dzo do­brze się na czymś zna­ją­ca, ek­spert­ka w ja­kiejś dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znawozić

śro­do­wi­sko­wo: użyź­nić glebę na­wo­zem; na­wieźć, wy­na­wo­zić


Źródła:

SJP.pl

Znawstwo

dobra zna­jo­mość cze­goś, duża wie­dza z ja­kiejś dzie­dzi­ny, bie­głość w ana­li­zo­wa­niu, oce­nia­niu róż­nych za­gad­nień z ja­kiejś dzie­dzi­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zna­nie się na czymś, bie­głość w oce­nia­niu cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znazalizować

w ję­zy­koz­naw­stwie: nadać gło­sce re­zo­nans gło­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Znać

mieć pe­wien zasób wia­do­mo­ści o kimś, o czymś; wie­dzieć, że coś ist­nie­je lub może ist­nieć


cza­sow­nik mo­dal­ny nie­do­ko­na­ny

 (1.1) mieć in­for­ma­cje na czyjś temat, być komuś w przesz­ło­ści przed­sta­wio­nym

 (1.2) mieć in­for­ma­cje na temat cze­goś, mieć z tym do czy­nie­nia w przesz­ło­ści

 (1.3) umieć coś, wie­dzieć

 (1.4) daw. książk. lub lwów. wie­dzieć

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny znać się

 (2.1) znać (1.1) sa­me­go sie­bie

 (2.2) znać (1.1) sie­bie wza­jem­nie

 (2.3) wie­dzieć o czymś bar­dzo dużo, być ek­sper­tem w pew­nej dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znegliżować

prze­sta­rza­łe: zlek­ce­wa­żyć kogoś, nie oka­zy­wać sza­cun­ku


Źródła:

SJP.pl

Znerwicowanie

po­tocz­nie:
1. zde­ner­wo­wać; wner­wić;
2. zner­wi­co­wać się - zde­ner­wo­wać się; wner­wić się, wku­rzyć się


Źródła:

SJP.pl

Znerwicowany

po­tocz­nie:
1. zde­ner­wo­wać; wner­wić;
2. zner­wi­co­wać się - zde­ner­wo­wać się; wner­wić się, wku­rzyć się


Źródła:

SJP.pl

Znerwicować

po­tocz­nie:
1. zde­ner­wo­wać; wner­wić;
2. zner­wi­co­wać się - zde­ner­wo­wać się; wner­wić się, wku­rzyć się


Źródła:

SJP.pl

Znicz

1. świe­ca w spe­cjal­nym na­czy­niu, za­pa­la­na na gro­bach dla ucz­cze­nia pa­mię­ci zmar­łych; lamp­ka, pło­myk, świa­teł­ko;
2. spe­cjal­na kon­struk­cja umie­szcza­na w miej­scach oto­czo­nych szcze­gól­ną czcią, w któ­rej pali się ogień bę­dą­cy sym­bo­lem pa­mię­ci o waż­nych wy­da­rze­niach;
3. znicz olim­pij­ski - za­pa­lo­na po­chod­nia prze­no­szo­na z Olim­pii do miej­sca, w któ­rym od­bę­dzie się ko­lej­na olim­pia­da


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sze­ro­ka świe­ca w płyt­kim zbior­ni­ku pa­lo­na na gro­bach, pod pom­ni­ka­mi;

 (1.2) stale pa­lą­cy się ogień dla ucz­cze­nia czy­jejś pa­mię­ci


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zniczek

mały pta­szek z ro­dzi­ny po­krzew­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Re­gu­lus igni­ca­pil­la|ref=tak., mały ptak z ro­dzi­ny my­si­kró­li­ko­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniczodzielnia

miej­sce na cmen­ta­rzu, w któ­rym zo­sta­wia się zni­cze bez wkła­du do pow­tór­ne­go wy­ko­rzy­sta­nia


Zni­czo­dziel­nia – okre­śle­nie dla re­ga­łów, nie­kie­dy przesz­klo­nych, w któ­rych po­zo­sta­wia się zni­cze na­da­ją­ce się do pow­tór­ne­go wy­ko­rzy­sta­nia.

Sta­no­wi­ska takie po­ja­wi­ły się już przy wielu cmen­ta­rzach w Pol­sce. Do jed­nych z pier­wszych na­le­ży pow­sta­ła w 2019 zni­czo­dziel­nia przy cmen­ta­rzu w Ru­dzie Ślą­skiej. Pier­wsze zni­czo­dziel­nie w War­sza­wie po­ja­wi­ły się przy bra­mach Cmen­ta­rza Pół­noc­ne­go na war­szaw­skich Bie­la­nach. Pro­jekt pow­stał z ini­cja­ty­wy kilku rad­nych w ra­mach Bu­dże­tu Oby­wa­tel­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zniczomat

au­to­mat do sprze­da­ży zni­czy na­grob­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Zniczowy

→ znicz


Patrz:znicz

Źródła:

SJP.pl

Zniebieszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znie­bie­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Zniechęcająco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób od­bie­ra­ją­cy chęć do cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Zniechęcający

po­wo­do­wać, że ktoś traci chęć dzia­ła­nia, po­zy­tyw­ne na­sta­wie­nie wobec kogoś lub cze­goś; zra­żać, de­mo­ty­wo­wać


Źródła:

SJP.pl

Zniechęcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znie­chę­cać.


Źródła:

Wiktionary

Zniechęcać

po­wo­do­wać, że ktoś traci chęć dzia­ła­nia, po­zy­tyw­ne na­sta­wie­nie wobec kogoś lub cze­goś; zra­żać, de­mo­ty­wo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­wo­ły­wać brak ocho­ty do czy­nie­nia cze­goś

 (1.2) po­wo­do­wać utra­tę po­zy­tyw­nych od­czuć wobec cze­goś lub kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny znie­chę­cać się

 (2.1) tra­cić na coś ocho­tę

 (2.2) zra­żać się do cze­goś lub kogoś

 (2.3) zra­żać sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniechęcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znie­chę­cić.

 (1.2) stan braku chęci do dzia­ła­nia


Źródła:

Wiktionary

Zniechęcić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. znie­chę­cać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|znie­chę­cać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny znie­chę­cić się (ndk. znie­chę­cać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|znie­chę­cać się.


Źródła:

Wiktionary

Zniechęcony

przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny chęci zro­bie­nia cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Zniechęta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, co zmniej­sza chęć do zro­bie­nia cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Zniecierpliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) utra­ta cier­pli­wo­ści, znu­dze­nie cze­ka­niem na coś


Źródła:

Wiktionary

Zniecierpliwiony

1. wy­wo­łać czy­jeś znie­cier­pli­wie­nie; zde­ner­wo­wać, po­draż­nić
2. znie­cier­pli­wić się - stra­cić cier­pli­wość


Źródła:

SJP.pl

Zniecierpliwić

1. wy­wo­łać czy­jeś znie­cier­pli­wie­nie; zde­ner­wo­wać, po­draż­nić
2. znie­cier­pli­wić się - stra­cić cier­pli­wość


Źródła:

SJP.pl

Znieczulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znie­czu­lać.


Źródła:

Wiktionary

Znieczulać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. znie­czu­lić)

 (1.1) czy­nić nie­czu­łym

 (1.2) med. farm. sto­so­wać leki zno­szą­ce od­bie­ra­nie im­pul­sów usz­ka­dza­ją­cych i od­czu­wa­nie bólu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny znie­czu­lać się (dk. znie­czu­lić się)

 (2.1) sta­wać się nie­czu­łym

 (2.2) slang. pić al­ko­hol


Źródła:

Wiktionary

Znieczulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. wpro­wa­dze­nie pa­cjen­ta w stan be­zbo­les­no­ści

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znie­czu­lić.


Znie­czu­le­nie, ane­stez­ja ( αν- an- „bez” + αἲσθησις aist­he­sis „zmy­słu”) – zja­wi­sko przer­wa­nia prze­wo­dze­nia im­pul­sów ner­wo­wych afe­rent­nych z ko­mó­rek re­cep­to­ro­wych oraz efe­rent­nych do ko­mó­rek efek­to­ro­wych poz­wa­la­ją­cy na bez­piecz­ne i be­zbo­les­ne prze­pro­wa­dze­nie pa­cjen­ta przez czas ope­ra­cji lub in­ne­go, po­ten­cjal­nie bo­les­ne­go lub nie­przy­jem­ne­go za­bie­gu me­dycz­ne­go. W prze­ci­wień­stwie do anal­gez­ji blo­ku­je prze­wo­dze­nie wszyst­kich im­pul­sów w obie stro­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Znieczulica

obo­jęt­ność na cier­pie­nie i po­trze­by in­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. brak wraż­li­wo­ści, obo­jęt­ność na krzyw­dę czy po­trze­by in­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znieczulić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. znie­czu­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|znie­czu­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny znie­czu­lić się (ndk. znie­czu­lać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|znie­czu­lać się.


Źródła:

Wiktionary

Zniedołężniały

stać się nie­do­łęż­nym, stra­cić spraw­ność fi­zycz­ną


Źródła:

SJP.pl

Zniedołężnieć

stać się nie­do­łęż­nym, stra­cić spraw­ność fi­zycz­ną


Źródła:

SJP.pl

Zniekształcacz

1. urzą­dze­nie znieksz­tał­ca­ją­ce głos; mo­du­la­tor głosu;
2. osoba lub rzecz, która coś znieksz­tał­ca, np. praw­dę, oto­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Zniekształcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znieksz­tał­cać.


Źródła:

Wiktionary

Zniekształcać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. znieksz­tał­cić)

 (1.1) zmie­niać kształt na nie­ko­rzyst­ny

 (1.2) przed­sta­wiać w spo­sób niez­god­ny z rze­czy­wi­sto­ścią

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny znieksz­tał­cać się (dk. znieksz­tał­cić się)

 (2.1) ule­gać znieksz­tał­ce­niu


Źródła:

Wiktionary

Zniekształcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­prze­wi­dzia­na zmia­na kształ­tu

 (1.2) przed­sta­wie­nie cze­goś nie tak jak jest


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zniekształcić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. znieksz­tał­cać)

 (1.1) wy­wo­łać nie­ko­rzyst­ną zmia­nę kształ­tu

 (1.2) przed­sta­wić niez­god­nie z re­a­lia­mi, w spo­sób wy­pa­czo­ny

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny znieksz­tał­cić się (ndk. znieksz­tał­cać się)

 (2.1) ulec znieksz­tał­ce­niu


Źródła:

Wiktionary

Znielubiać

po­tocz­nie: za­czy­nać kogoś nie lubić


Źródła:

SJP.pl

Znielubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znie­lu­bić.


Źródła:

Wiktionary

Znielubić

po­tocz­nie: prze­stać lubić, stra­cić upo­do­ba­nie do kogoś lub cze­goś


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) pot. prze­stać lubić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniemczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zniem­czać.


Źródła:

Wiktionary

Zniemczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zniem­czyć)

 (1.1) na­rzu­cać kul­tu­rę i język nie­miec­ki

 (1.2) na­da­wać cze­muś cha­rak­ter nie­miec­ki

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zniem­czać się (dk. zniem­czyć się)

 (2.1) książk. przys­wa­jać kul­tu­rę i język nie­miec­ki, sta­wać się Niem­cem


Źródła:

Wiktionary

Zniemczały

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: zniem­czać

przy­miot­nik

 (2.1) taki, który uległ zniem­cze­niu


Źródła:

Wiktionary

Zniemczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­rzu­ce­nie kul­tu­ry i ję­zy­ka nie­miec­kie­go

 (1.2) na­da­nie cze­muś cha­rak­te­ru nie­miec­kie­go


Źródła:

Wiktionary

Zniemczeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. niem­czeć)

 (1.1) książk. przys­wo­ić kul­tu­rę i język nie­miec­ki, stać się Niem­cem


Źródła:

Wiktionary

Zniemczyć

nadać cze­muś cechy nie­miec­kie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. niem­czyć)

 (1.1) na­rzu­cić kul­tu­rę i język nie­miec­ki

 (1.2) nadać cze­muś cha­rak­ter nie­miec­ki

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zniem­czyć się (ndk. niem­czyć się)

 (2.1) przys­wo­ić kul­tu­rę i język nie­miec­ki, stać się Niem­cem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znienacka

nagle, nie­spo­dzie­wa­nie, z za­sko­cze­nia


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) nagle i nie­spo­dzie­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znienawidzić

1. po­czuć odra­zę, wstręt do kogoś lub do cze­goś;
2. znie­na­wi­dzić się:
a) znie­na­wi­dzić sie­bie sa­me­go;
b) znie­na­wi­dzić jeden dru­gie­go


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. nie­na­wi­dzić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|nie­na­wi­dzić.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny znie­na­wi­dzić się (ndk. nie­na­wi­dzić się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|nie­na­wi­dzić się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znienawidzony

1. po­czuć odra­zę, wstręt do kogoś lub do cze­goś;
2. znie­na­wi­dzić się:
a) znie­na­wi­dzić sie­bie sa­me­go;
b) znie­na­wi­dzić jeden dru­gie­go


Źródła:

SJP.pl

Znieprawiać

książ­ko­wo: po­zba­wiać zasad mo­ral­nych, sze­rzyć zgor­sze­nie, do­pro­wa­dzać do zep­su­cia; de­mo­ra­li­zo­wać, gor­szyć, de­pra­wo­wać


Źródła:

SJP.pl

Znieprawić

książ­ko­wo: po­zba­wić zasad mo­ral­nych, spro­wa­dzić z ucz­ci­wej drogi, do­pro­wa­dzać do zep­su­cia; zde­mo­ra­li­zo­wać, zgor­szyć, zde­pra­wo­wać


Źródła:

SJP.pl

Zniesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znieść.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zniesmaczać

wy­wo­ły­wać u kogoś nies­mak - nie­przy­jem­ne wra­że­nie; obrzy­dzać, znie­chę­cać


Źródła:

SJP.pl

Zniesmaczony

zde­gu­sto­wa­ny, nie­za­do­wo­lo­ny, roz­cza­ro­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Zniesmaczyć

wy­wo­łać u kogoś nies­mak - nie­przy­jem­ne wra­że­nie; obrzy­dzić, zde­gu­sto­wać, zbrzy­dzić


Źródła:

SJP.pl

Zniesławiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. znie­sła­wić)

 (1.1) przy­czy­niać się do złej opi­nii o kimś, po­ni­że­nia go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny znie­sła­wiać się (dk. znie­sła­wić się)

 (2.1) znie­sła­wiać sie­bie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Zniesławienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­stęp­stwo prze­ciw­ko czci czło­wie­ka;


Znie­sła­wie­nie – we­dług de­fi­ni­cji słow­ni­ko­wej czyn po­le­ga­ją­cy na prze­ka­zy­wa­niu fał­szy­wych (nie­praw­dzi­wych) stwier­dzeń na temat osoby, które szko­dzą re­pu­ta­cji tej osoby. Po­ję­cie czę­sto utoż­sa­mia­ne z po­mó­wie­niem, ob­mó­wie­niem, oszczer­stwem. Po­mó­wie­nie i znie­sła­wie­nie są trak­to­wa­ne jako sy­no­ni­my w dok­try­nie praw­nej i orzecz­nict­wie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zniesławić

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. znie­sła­wiać)

 (1.1) zep­suć komuś opi­nię, mó­wiąc o nim złe lub nie­praw­dzi­we rze­czy

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny znie­sła­wić się (ndk. znie­sła­wiać się)

 (2.1) znie­sła­wić (1.1) jeden dru­gie­go


Źródła:

Wiktionary

Zniewaga

na­ru­sze­nie czy­jejś god­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) upo­ko­rze­nie, obra­że­nie, znie­wa­że­nie kogoś po­przez krzyw­dzą­ce, nie­spra­wied­li­we słowa lub czyn;


Znie­wa­ga – wy­stę­pek po­le­ga­ją­cy na na­ru­sze­niu god­no­ści innej osoby po­przez obra­ża­nie lub po­ni­ża­nie czy­na­mi lub sło­wa­mi w jej obec­no­ści (ce­lo­wo) lub pod jej nie­o­bec­ność, pu­blicz­nie.

Znie­wa­żyć można sło­wem (ubli­ża­nie), pis­mem lub czy­nem po­przez inne obraź­li­we za­cho­wa­nie. Tym samym dzia­ła­niem można do­pu­ścić się rów­nież znie­sła­wie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zniewalający

taki, który wy­wie­ra na kimś ogrom­ne wra­że­nie, przy­cią­ga uwagę


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­warł na kimś duże wra­że­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniewalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znie­wa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Zniewalać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. znie­wo­lić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|znie­wo­lić.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny znie­wa­lać się (dk. znie­wo­lić się)

 (2.1) daw. rzad. nie­do­ko­na­ny od|znie­wo­lić się.


Źródła:

Wiktionary

Znieważająco

→ znie­wa­żać


Patrz:znieważać

Źródła:

SJP.pl

Znieważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znie­wa­żać.


Źródła:

Wiktionary

Znieważać

na­ru­szać czy­jąś god­ność


cza­sow­nik

 (1.1) na­ru­szać czy­jąś god­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znieważenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znie­wa­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Znieważyć

na­ru­szyć czy­jąś god­ność


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. znie­wa­żać)

 (1.1) na­ru­szyć god­ność

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny znie­wa­żyć się (ndk. znie­wa­żać się)

 (2.1) znie­wa­żyć sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniewieściałość

na­by­cie cech uz­na­wa­nych za ty­po­wo ko­bie­ce, utra­ta przez męż­czyz­nę mę­skich cech cha­rak­te­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. po­sia­da­nie przez męż­czyz­nę cech uz­na­wa­nych ty­po­wo za ko­bie­ce, nie­wie­ście


Znie­wie­ścia­łość – stan po­sia­da­nia przez męż­czyz­nę cech ste­re­o­ty­po­wo ko­bie­cych, lub utra­ta cech ste­re­o­ty­po­wo mę­skich. Okre­śle­nie to jest zwy­kle uży­wa­ne w celu kry­ty­ki lub wy­szy­dza­nia tego faktu, w prze­ci­wień­stwie do zwy­kłe­go opi­sa­nia męż­czyz­ny jako ko­bie­ce­go. Znie­wie­ścia­łość po­wszech­nie ko­ja­rzo­na ze sła­bo­ścią, emo­cjo­nal­no­ścią oraz nad­mier­nym dba­niem o wy­gląd i hi­gie­nę, a także z za­cho­wa­nia­mi ho­mo­sek­su­al­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zniewieściały

o męż­czyź­nie, który ma ko­bie­ce cechy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) o męż­czyź­nie: taki, który ma ko­bie­ce cechy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniewieścieć

o męż­czyź­nie: utra­cić mę­skie cechy cha­rak­te­ru i na­brać tych, które są uz­na­wa­ne za ty­po­wo ko­bie­ce; zgnu­śnieć


Źródła:

SJP.pl

Zniewolenie

1. ogra­ni­czyć lub po­zba­wić wol­no­ści;
2. zmu­sić do po­słu­szeń­stwa, ule­gło­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znie­wo­lić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniewolić

1. ogra­ni­czyć lub po­zba­wić wol­no­ści;
2. zmu­sić do po­słu­szeń­stwa, ule­gło­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. znie­wa­lać)

 (1.1) książk. po­zba­wić wol­no­ści

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny znie­wo­lić się (rzad. ndk. znie­wa­lać się)

 (2.1) daw. zmu­sić się do cze­goś, przez­wy­cię­żyć w sobie opory


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znieść

1. prze­nieść niżej
2. zgro­ma­dzić
3. o prą­dzie wod­nym itp.: zmie­nić kurs np. stat­ku
4. zni­szczyć cał­ko­wi­cie
5. unie­waż­nić
6. wy­trzy­mać ból
7. zni­szczyć ubra­nie przez dłu­gie no­sze­nie
8. znieść się: (o si­łach) zne­u­tra­li­zo­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zno­sić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|zno­sić.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny znieść się (ndk. zno­sić się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|zno­sić się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zni­kać.


Źródła:

Wiktionary

Znikać

1. sta­wać się nie­wi­docz­nym;
2. sta­wać się nie­o­bec­nym


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zni­knąć)

 (1.1) sta­wać się nie­wi­docz­nym

 (1.2) prze­sta­wać być w ja­kimś miej­scu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znikczemniały

stać się nik­czem­nym, łaj­da­kiem; złaj­da­czeć


Źródła:

SJP.pl

Znikczemnieć

stać się nik­czem­nym, łaj­da­kiem; złaj­da­czeć


Źródła:

SJP.pl

Znikniony

daw­niej: taki, który znikł


Źródła:

SJP.pl

Zniknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zni­knąć.


Zni­knię­cie ( Spo­or­lo­os) – ho­len­der­ski thril­ler z 1988 roku w re­ży­se­rii Ge­or­ge’a Slu­i­ze­ra, zre­a­li­zo­wa­ny na pod­sta­wie no­we­li "Het go­u­den ei" Tima Krabbé. Zdję­cia krę­co­no w Am­ster­da­mie oraz w Nîmes.

W 1993 roku pow­stał ame­ry­kań­ski re­ma­ke "Za­gi­nio­na bez śladu", rów­nież w re­ży­se­rii Slu­i­ze­ra.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zniknięty

żar­to­bli­wie: taki, który zni­knął, za­gi­nął; za­gi­nio­ny


Źródła:

SJP.pl

Zniknąć

1. stać się nie­o­bec­nym;
2. stać się nie­wi­docz­nym


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zni­kać)

 (1.1) stać się nie­wi­docz­nym

 (1.2) prze­stać być w ja­kimś miej­scu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znikomo

przy­słó­wek

 (1.1) w zni­ko­my spo­sób, led­wie


Źródła:

Wiktionary

Znikomy

bar­dzo mały, nie­wiel­ki, ledwo wi­docz­ny, pod wzglę­dem roz­mia­rów lub zna­cze­nia


przy­miot­nik

 (1.1) nie­wiel­ki, pra­wie żaden


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znikopis

Zni­ko­pis – za­baw­ka w for­mie me­cha­nicz­nej ta­bli­cy do ry­so­wa­nia.

Urzą­dze­nie zo­sta­ło wy­na­le­zio­ne w dru­giej po­ło­wie lat 50. XX wieku przez fran­cu­skie­go in­ży­nie­ra André Cas­sa­gne­sa, który naz­wał je "L'Écran Ma­gi­que" ("Ma­gicz­ny Ekran").

Zni­ko­pis jest ro­dza­jem pro­ste­go plo­te­ra.


Źródła:

Wikipedia

Znikąd

z żad­ne­go miej­sca, od ni­ko­go, z żad­nej stro­ny


za­i­mek przy­słow­ny

 (1.1) w zda­niach prze­czą­cych: z żad­ne­go miej­sca, od ni­ko­go, z żad­nej stro­ny

 (1.2) w zda­niach twier­dzą­cych: pot. nie­spo­dzie­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znikły

1. stać się nie­o­bec­nym;
2. stać się nie­wi­docz­nym


Źródła:

SJP.pl

Znio

skró­to­wiec, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = kult. Za­kład Na­ro­do­wy im. Os­so­liń­skich;


Źródła:

Wiktionary

Zniszczalny

pod­le­ga­ją­cy zni­szcze­niu, mo­gą­cy być zni­szczo­nym


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy się zni­szczyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniszczały

ulec zni­szcze­niu


Źródła:

SJP.pl

Zniszczenia

ogół wy­rzą­dzo­nych szkód


Źródła:

SJP.pl

Zniszczenie

ulec zni­szcze­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stan tego, co zo­sta­ło zni­szczo­ne, zruj­no­wa­ne, zbu­rzo­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniszczeć

ulec zni­szcze­niu


Źródła:

SJP.pl

Zniszczony

zu­ży­ty; wy­cień­czo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zu­ży­ty, usz­ko­dzo­ny

 (1.2) przen. zmę­czo­ny, wy­cień­czo­ny, o niez­dro­wym wy­glą­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniszczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ni­szczyć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ni­szczyć.


Źródła:

Wiktionary

Znitrozować

prze­pro­wa­dzić re­ak­cję pro­wa­dzą­cą do otrzy­ma­nia ni­tro­zoz­wiąz­ków


Źródła:

SJP.pl

Zniuansowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. po­ka­za­nie drob­nych ele­men­tów róż­nią­cych dwa zja­wi­ska


Źródła:

Wiktionary

Zniuansować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. niu­an­so­wać)

 (1.1) rzad. po­ka­zać drob­ne ele­men­ty róż­nią­ce dwa zja­wi­ska


Źródła:

Wiktionary

Zniweczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zni­we­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Zniweczyć

zni­szczyć coś do­szczęt­nie; uda­rem­nić, uni­ce­stwić


cza­sow­nik

 (1.1) zni­szczyć coś do­szczęt­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniwelować

1. w tech­ni­ce: wy­rów­nać po­wierzch­nię te­re­nu do jed­ne­go po­zio­mu; zrów­nać, splan­to­wać;
2. usta­lić wy­so­kość punk­tów w te­re­nie za po­mo­cą po­mia­rów ge­o­de­zyj­nych;
3. książ­ko­wo: usu­nąć róż­ni­ce, np. praw­ne, kul­tu­ro­we


Źródła:

SJP.pl

Zniżać

prze­su­wać na niż­szy po­ziom (cenę, głos, lot itp.)


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zni­żyć)

 (1.1) po­wo­do­wać przej­ście na niż­szy po­ziom; czy­nić niż­szym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zni­żać się (dk. zni­żyć się)

 (2.1) prze­cho­dzić na niż­szy po­ziom; sta­wać się niż­szym

 (2.2) pejor. od­cho­dzić od pew­nych norm, war­to­ści lub za­cho­wy­wać się w upo­ka­rza­ją­cy spo­sób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniżka

ob­ni­że­nie (się) cze­goś pod wzglę­dem licz­by, na­si­le­nia; ob­niż­ka; ulga


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ob­ni­że­nie ceny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniżkować

o ce­nach, kur­sach, pa­pie­rów war­to­ścio­wych itp.: ule­gać zniż­ce


Źródła:

SJP.pl

Zniżkowy

przy­miot­nik od: zniż­ka


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy zniż­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zniżyć

1. zmie­nić po­zy­cję na niż­szą; ob­ni­żyć;
2. o cenie, opła­cie itp.: zmniej­szyć; ob­ni­żyć;
3. zni­żyć się:
a) zna­leźć się niżej; opaść;
b) do­sto­so­wać się (do czy­je­goś po­zio­mu);
c) po­ni­żyć się


Źródła:

SJP.pl

Znobilitować

pod­nieść zna­cze­nie cze­goś, usz­la­chet­nić


Źródła:

SJP.pl

Znoić

znoić się - cięż­ko pra­co­wać; mę­czyć się, tru­dzić się


Źródła:

SJP.pl

Znojek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Znojemski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Znoj­mem, do­ty­czą­cy Znoj­ma


Źródła:

Wiktionary

Znojmo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Cze­chach, w kraju po­łud­nio­wo­mo­raw­skim, na Mo­ra­wach;


( Znaim) – mia­sto w Cze­chach, w kraju po­łud­nio­wo­mo­raw­skim, na Mo­ra­wach, nad rzeką Dyją. Leży 52 km na po­łud­nio­wy za­chód od Brna, 10 km od gra­ni­cy pań­stwo­wej z Au­strią. Jedno z naj­star­szych, za­byt­ko­wych miast mo­raw­skich, cen­trum po­dre­gio­nu zno­jem­skie­go w mo­raw­skim re­gio­nie wi­niar­skim. Mia­sto gra­ni­czy od za­cho­du z Par­kiem Na­ro­do­wym „Po­dy­je”. We­dług da­nych z 1 stycz­nia 2024, licz­ba miesz­kań­ców mia­sta wy­no­si 34 160 osób (31. miej­sce w kraju).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Znojny

wy­ma­ga­ją­cy wy­sił­ku


przy­miot­nik

 (1.1) pełen znoju, trudu lub wy­ma­ga­ją­cy wy­sił­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znojść

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zna­leźć


Źródła:

Wiktionary

Znokautowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sport. unie­moż­li­wie­nie ry­wa­lo­wi dal­szej walki po­przez za­da­nie uniesz­kod­li­wia­ją­ce­go ciosu

 (1.2) przen. od­nie­sie­nie nad kimś zwy­cię­stwo w spo­sób spek­ta­ku­lar­ny


Źródła:

Wiktionary

Znokautować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. no­ka­u­to­wać)

 (1.1) sport. unie­moż­li­wić ry­wa­lo­wi dal­szą walkę po­przez za­da­nie uniesz­kod­li­wia­ją­ce­go ciosu

 (1.2) przen. od­nieść nad kimś zwy­cię­stwo w spo­sób spek­ta­ku­lar­ny


Źródła:

Wiktionary

Znominalizować

w ję­zy­koz­naw­stwie: przeksz­tał­cić cza­sow­nik opi­su­ją­cy za­cho­dzą­cy pro­ces w rze­czow­nik i nadać mu ma­te­rial­ne cechy, np. mieć słabą pa­mięć, mieć pro­blem, po­trze­bo­wać po­mo­cy; no­mi­na­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Znormalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znor­ma­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Znormalizować

1. do­pro­wa­dzić do stanu nor­mal­ne­go, uspo­ko­ić sy­tu­a­cję;
2. ujed­no­li­cić, wy­stan­dar­do­wać


Źródła:

SJP.pl

Znormalniały

taki, który stał się nor­mal­nym


Źródła:

SJP.pl

Znormalnieć

stać się nor­mal­nym


Źródła:

SJP.pl

Znos

zba­cza­nie stat­ku z kursu; dryf


Znos (ang. "drift") – zja­wi­sko zno­sze­nia z kursu jed­nost­ki pły­wa­ją­cej wsku­tek od­dzia­ły­wa­nia na nią prądu wody.

W na­wi­ga­cji zli­cze­nio­wej – kąt o jaki zno­szo­ny jest sta­tek przez prąd (po­praw­ka na prąd).

Aby okre­ślić kurs jakim sta­tek prze­mie­szcza się nad dnem (kąt drogi nad dnem – KDd) na­le­ży do kursu jakim sta­tek pły­nie po wo­dzie (kąt drogi po wo­dzie – KDw) dodać (z od­po­wied­nim zna­kiem) po­praw­kę na prąd (pp).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Znosić

1. prze­no­sić niżej;
2. gro­ma­dzić;
3. o prą­dzie wod­nym itp.: zmie­niać kurs, np. stat­ku;
4. np. o ży­wio­le: ni­szczyć cał­ko­wi­cie;
5. unie­waż­niać;
6. wy­trzy­my­wać ból;
7. to­le­ro­wać;
8. po­tocz­nie, o sa­mi­cach pta­ków: skła­dać jaja;
9. prze­sta­rza­le albo pod­nio­śle: zwy­cię­żać;
10. zno­sić się - o si­łach: ne­u­tra­li­zo­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. znieść)

 (1.1) prze­mie­szczać coś włas­ny­mi si­ła­mi w dół

 (1.2) zbie­rać w jed­nym miej­scu

 (1.3) po­wo­do­wać zmia­nę kursu

 (1.4) o na­ka­zie, za­ka­zie, obo­wiąz­ku, itp. po­zba­wić mocy obo­wią­zy­wa­nia

 (1.5) o pta­kach skła­dać jajka

 (1.6) to­le­ro­wać coś nie­przy­jem­ne­go

 (1.7) o rze­czach nie­przy­jem­nych, spra­wach pro­ble­ma­tycz­nych to­le­ro­wać, wy­trzy­my­wać

 (1.8) nie zno­sić: nie cier­pieć, nie lubić

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zno­sić się

 (2.1) (o lu­dziach) ak­cep­to­wać, to­le­ro­wać, po­zo­sta­wać w do­brych sto­sun­kach

 (2.2) (o prze­ci­wień­stwach, czyn­ni­kach) do­pro­wa­dzać do rów­no­wa­gi

 (2.3) daw. Wilno po­ro­zu­mie­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znoszenie

1. prze­no­sić niżej;
2. gro­ma­dzić;
3. o prą­dzie wod­nym itp.: zmie­niać kurs, np. stat­ku;
4. np. o ży­wio­le: ni­szczyć cał­ko­wi­cie;
5. unie­waż­niać;
6. wy­trzy­my­wać ból;
7. to­le­ro­wać;
8. po­tocz­nie, o sa­mi­cach pta­ków: skła­dać jaja;
9. prze­sta­rza­le albo pod­nio­śle: zwy­cię­żać;
10. zno­sić się - o si­łach: ne­u­tra­li­zo­wać się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zno­sić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znoszeniomierz

przy­rząd po­kła­do­wy do wyz­na­cza­nia de­ry­wa­cji sa­mo­lo­tu; de­ry­wo­metr


Źródła:

SJP.pl

Znoszony

1. prze­no­sić niżej;
2. gro­ma­dzić;
3. o prą­dzie wod­nym itp.: zmie­niać kurs, np. stat­ku;
4. np. o ży­wio­le: ni­szczyć cał­ko­wi­cie;
5. unie­waż­niać;
6. wy­trzy­my­wać ból;
7. to­le­ro­wać;
8. po­tocz­nie, o sa­mi­cach pta­ków: skła­dać jaja;
9. prze­sta­rza­le albo pod­nio­śle: zwy­cię­żać;
10. zno­sić się - o si­łach: ne­u­tra­li­zo­wać się


przy­miot­nik

 (1.1) zni­szczo­ny wsku­tek dłu­gotr­wa­łe­go uży­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znowelizować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. no­we­li­zo­wać)

 (1.1) praw. wpro­wa­dzić zmia­ny lub po­praw­ki do ist­nie­ją­cych prze­pi­sów praw­nych


Źródła:

Wiktionary

Znowu

znów;
1. na nowo, po­now­nie;
2. par­ty­ku­ła pod­kre­śla­ją­ca któ­ryś z ele­men­tów zda­nia za­prze­czo­ne­go lub sto­so­wa­na dla wy­ra­że­nia znie­cier­pli­wie­nia: wła­ści­wie


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) je­szcze raz, po­now­nie, na nowo, znów, pow­tór­nie, apiać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znowuż

wzmoc­nio­ne znowu


przy­słó­wek nie­od­przy­miot­ni­ko­wy

 (1.1) po­now­nie, po raz ko­lej­ny; wzmoc­nio­na forma „znowu”

par­ty­ku­ła

 (2.1) …wpro­wa­dza­ją­ca ko­lej­ny ele­ment wy­li­cze­nia, wska­zu­jąc na nowy obiekt lub sy­tu­a­cję w sze­re­gu po­dob­nych

 (2.2) …pod­kre­śla­ją­ca kon­trast lub prze­ciw­sta­wie­nie tre­ści da­ne­go zda­nia wobec zda­nia po­prze­dza­ją­ce­go

 (2.3) …wy­ra­ża­ją­ca po­le­mi­kę mó­wią­ce­go z przy­wo­ła­ną opi­nią lub oceną, sy­gna­li­zu­jąc, że przy­pi­sy­wa­na cecha jest prze­sa­dzo­na

 (2.4) …wy­ra­ża­ją­ca iry­ta­cję lub znie­cier­pli­wie­nie mó­wią­ce­go; naj­czę­ściej w zda­niach py­taj­nych, przy za­im­kach py­taj­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znośnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) moż­li­wie do znie­sie­nia


Źródła:

Wiktionary

Znośniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zno­śnie


Źródła:

SJP.pl

Znośniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zno­śny


Źródła:

SJP.pl

Znośność

cecha kogoś lub cze­goś moż­li­we­go do znie­sie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest zno­śne; cecha tych, któ­rzy są zno­śni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znośny

moż­li­wy do znie­sie­nia, taki, z któ­rym można wy­trzy­mać, nie­zły


przy­miot­nik

 (1.1) moż­li­wy do znie­sie­nia, ak­cep­to­wal­ny, taki, z któ­rym można wy­trzy­mać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znp

1. skrót od: Zwią­zek Na­u­czy­ciel­stwa Pol­skie­go;
2. skrót od: Zwią­zek Na­ro­do­wy Pol­ski w Ka­na­dzie


skró­to­wiec

 (1.1) = społ. eduk. Zwią­zek Na­u­czy­ciel­stwa Pol­skie­go;

 (1.2) = med. ze­spół na­pię­cia przed­mie­siącz­ko­we­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Znp-Owski

→ ZNP (Zwią­zek Na­u­czy­ciel­stwa Pol­skie­go lub Zwią­zek Na­ro­do­wy Pol­ski); ze­ten­pow­ski


Źródła:

SJP.pl

Zntk

skrót od: Za­kła­dy Na­praw­cze Ta­bo­ru Ko­le­jo­we­go


skró­to­wiec

 (1.1) = Za­kła­dy Na­praw­cze Ta­bo­ru Ko­le­jo­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znudniały

taki, który znud­niał


Źródła:

SJP.pl

Znudnieć

daw­niej:
1. znu­dzić się, stać się znu­żo­nym;
2. stać się nud­nym, nie­cie­ka­wym


Źródła:

SJP.pl

Znudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak za­in­te­re­so­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Znudzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. nu­dzić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|nu­dzić.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny znu­dzić się (ndk. nu­dzić się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|nu­dzić się.


Źródła:

Wiktionary

Znudzony

przy­miot­nik

 (1.1) od­czu­wa­ją­cy nudę; taki, który stra­cił za­in­te­re­so­wa­nie czymś

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: znu­dzić


Źródła:

Wiktionary

Znużenie

1. spra­wić, że ktoś stał się zmę­czo­ny; zmę­czyć, wy­czer­pać;
2. wy­wo­łać znu­dze­nie, znu­dzić;
3. znu­żyć się:
a) zmę­czyć się, stra­cić siły, od­czuć wy­czer­pa­nie;
b) znu­dzić się, stać się nud­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zmę­cze­nie czymś, znu­dze­nie, uprzy­krze­nie się cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znużony

1. spra­wić, że ktoś stał się zmę­czo­ny; zmę­czyć, wy­czer­pać;
2. wy­wo­łać znu­dze­nie, znu­dzić;
3. znu­żyć się:
a) zmę­czyć się, stra­cić siły, od­czuć wy­czer­pa­nie;
b) znu­dzić się, stać się nud­nym


przy­miot­nik

 (1.1) zmę­czo­ny czymś

 (1.2) znu­dzo­ny czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znużyć

1. spra­wić, że ktoś stał się zmę­czo­ny; zmę­czyć, wy­czer­pać;
2. wy­wo­łać znu­dze­nie, znu­dzić;
3. znu­żyć się:
a) zmę­czyć się, stra­cić siły, od­czuć wy­czer­pa­nie;
b) znu­dzić się, stać się nud­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. nużyć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|nużyć.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny znu­żyć się (ndk. nużyć się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|nużyć się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Znój

cięż­ka praca; trud; mozół


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. cięż­ka praca, wy­si­łek

 (1.2) daw. upał, go­rą­co wy­wo­łu­ją­ce pot

 (1.3) daw. fizj. pot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znów

znowu;
1. na nowo, po­now­nie;
2. par­ty­ku­ła pod­kre­śla­ją­ca któ­ryś z ele­men­tów zda­nia za­prze­czo­ne­go lub sto­so­wa­na dla wy­ra­że­nia znie­cier­pli­wie­nia: wła­ści­wie


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) znowu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Znęcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|znę­cać.


Źródła:

Wiktionary

Znęcać

1. rzad­kie: dzia­łać przy­cią­ga­ją­co, za­chę­cać atrak­cyj­no­ścią; wabić, nęcić, mamić, manić;
2. znę­cać się - za­da­wać cier­pie­nia, pa­stwić się nad kimś, drę­czyć kogoś


Źródła:

SJP.pl

Znęcić

za­dzia­łać przy­cią­ga­ją­co, za­chę­cić atrak­cyj­no­ścią; zwa­bić, przy­nę­cić


Źródła:

SJP.pl

Znękany

udrę­czyć kogoś czymś, bar­dzo utru­dzić, zmart­wić


Źródła:

SJP.pl

Znękać

udrę­czyć kogoś czymś, bar­dzo utru­dzić, zmart­wić


Źródła:

SJP.pl

Znęty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) środ. praw. spra­wy karne do­ty­czą­ce znę­ca­nia się;


Źródła:

Wiktionary