Zgadany

po­tocz­nie: taki, który się z kimś zga­dał (wspól­nie coś po­sta­no­wił)


Źródła:

SJP.pl

Zgadać

zga­dać się - wspól­nie coś po­sta­no­wić, zmó­wić się, umó­wić się


Źródła:

SJP.pl

Zgadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgad­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Zgadnąć

do­my­ślić się cze­goś, udzie­lić po­praw­nej od­po­wie­dzi mimo braku wszyst­kich po­trzeb­nych da­nych; od­gad­nąć, tra­fić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zga­dy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|zga­dy­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgaduj-Zgadula

kon­kurs z na­gro­da­mi po­le­ga­ją­cy na od­po­wia­da­niu na py­ta­nia o te­ma­ty­ce zaz­wy­czaj wcze­śniej okre­ślo­nej, bę­dą­cy naj­czę­ściej im­pre­zą roz­ryw­ko­wą; quiz, kwiz, zga­duj zga­du­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kon­kurs po­le­ga­ją­cy na udzie­la­niu od­po­wie­dzi na py­ta­nia, zwy­kle ma­ją­cy cha­rak­ter roz­ryw­ko­wy

wy­krzy­knik

 (2.1) pot. zwrot sto­so­wa­ny w za­ba­wach dzie­cię­cych, za­chę­ca­ją­cy do od­gad­nię­cia za­gad­ki

 (2.2) pot. żart. zwrot sto­so­wa­ny przy za­da­wa­niu py­ta­nia lub za­gad­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgadula

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. ktoś zga­du­ją­cy coś

 (1.2) daw. za­ba­wa w zga­dy­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Zgadywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zga­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zgadywanka

1. snu­cie do­my­słów, przy­pu­szczeń;
2. krót­ki wier­szyk sta­no­wią­cy za­gad­kę


Źródła:

SJP.pl

Zgadywać

do­my­ślać się cze­goś, udzie­lać po­praw­nej od­po­wie­dzi mimo braku wszyst­kich po­trzeb­nych da­nych; od­ga­dy­wać, tra­fiać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgad­nąć)

 (1.1) prze­wi­dy­wać co na pod­sta­wie prze­sła­nek nie­da­ją­cych pew­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zga­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Zgadzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgo­dzić)

 (1.1) przest. po­jed­ny­wać

 (1.2) stpol. (o spra­wie) za­łat­wiać po­lu­bow­nie, za­ła­ga­dzać

 (1.3) daw. ujed­no­li­cać, usu­wać sprzecz­no­ści, róż­ni­ce, zbli­żać do sie­bie

 (1.4) daw. tar­go­wać, za­ma­wiać coś

 (1.5) daw. (o rze­mieśl­ni­ku, pra­cow­ni­ku) naj­mo­wać, uma­wiać

 (1.6) stpol. do­ga­dzać, hoł­do­wać, schle­biać

 (1.7) stpol. zmie­rzać, zdą­żać

 (1.8) daw. czy­hać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zga­dzać się (dk. zgo­dzić się)

 (2.1) wy­ra­żać zgodę, dawać zgodę na coś

 (2.2) być zgod­nym z czymś, mieć po­dob­ną opi­nię

 (2.3) daw. po­jed­ny­wać się

 (2.4) daw. przyj­mo­wać obo­wiąz­ki, służ­bę, pracę

 (2.5) stpol. na­da­wać się, przy­da­wać się, być uży­tecz­nym

 (2.6) stpol. zda­rzać się, przy­tra­fiać się, skła­dać się


Źródła:

Wiktionary

Zgaga

1. nie­przy­jem­ne uczu­cie pie­cze­nia w prze­ły­ku, po­wo­do­wa­ne naj­czę­ściej nadk­wa­śno­ścią;
2. po­spo­li­te: osoba do­kucz­li­wa, czę­sto kłó­cą­ca się


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. uczu­cie pie­cze­nia w prze­ły­ku, wy­wo­ła­ne nadk­wa­so­tą żo­łą­dek;

 (1.2) pot. przen. osoba do­kucz­li­wa, kłót­li­wa, niez­no­śna,na­tręt­na, uprzy­krzo­na

 (1.3) pot. nies­mak, fru­stra­cja, uczu­cie nie­chę­ci


Zgaga (łac. "py­ro­sis") – objaw cho­ro­bo­wy po­le­ga­ją­cy na uczu­ciu bo­les­ne­go pie­cze­nia, które chory lo­ka­li­zu­je za most­kiem, zwy­kle opi­sy­wa­ne jako „pa­le­nie w prze­ły­ku”.

Przy­czy­ną tego ob­ja­wu jest co­fa­nie się kwa­śne­go soku żo­łąd­ko­we­go (tzw. re­fluks żo­łąd­ko­wo-prze­ły­ko­wy) z żo­łąd­ka przez dolny zwie­racz prze­wo­du po­kar­mo­we­go z po­wro­tem do prze­ły­ku, wbrew kie­run­ko­wi fal pe­ry­stal­tycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgajewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zgalać

ścią­gać (coś od kogoś)


Źródła:

SJP.pl

Zganiacz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zganianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zga­niać.


Źródła:

Wiktionary

Zganiać

1. go­niąc, usu­wać skądś; prze­pę­dzać;
2. go­niąc, zgro­ma­dzić w jed­nym miej­scu; spę­dzić;
3. po­tocz­nie: obar­czać kogoś winą;
4. zga­niać się - po­tocz­nie: spę­dzać się wza­jem­nie


Źródła:

SJP.pl

Zganić

oce­nić coś ujem­nie, skry­ty­ko­wać, udzie­lić na­ga­ny


Źródła:

SJP.pl

Zgapiać

po­tocz­nie: od­pi­sy­wać od kogoś roz­wią­za­ne za­da­nie szkol­ne; ścią­gać, od­pa­try­wać, spa­try­wać, od­ga­piać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zga­pić)

 (1.1) robić coś tak samo jak inna osoba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgapiony

taki, który się zga­pił (nie za­u­wa­żył cze­goś); za­ga­pio­ny


Źródła:

SJP.pl

Zgapić

po­tocz­nie: zga­pić się - nie za­u­wa­żyć cze­goś, po­peł­nić błąd wsku­tek ga­pio­stwa, roz­tar­gnie­nia; za­ga­pić się (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Zgar

stra­ta me­ta­lu w pro­ce­sie prze­ta­pia­nia, spo­wo­do­wa­na jego ut­le­nia­niem się


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) met. stra­ta me­ta­lu w cza­sie pro­ce­sów me­ta­lur­gicz­nych, głów­nie wy­ta­pia­nia


Zgar – stra­ta me­ta­lu w cza­sie pro­ce­sów me­ta­lur­gicz­nych, głów­nie wy­ta­pia­nia. Jest wy­ni­kiem re­ak­cji che­micz­nej, naj­czę­ściej ut­le­nia­nia me­ta­lu i pier­wiast­ków w nim za­war­tych. Pro­duk­tem ta­kiej re­ak­cji są głów­nie tlen­ki wy­stę­pu­ją­ce w sta­nie sta­łym prze­cho­dzą­ce do żużla. Nie­kie­dy zgary wy­stę­pu­ją w for­mie ga­zo­wej (np. CO). Zgary są źró­dłem strat otrzy­my­wa­ne­go pier­wiast­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgarb

po­chy­lić plecy, zgiąć grzbiet


Źródła:

SJP.pl

Zgarbić

po­chy­lić plecy, zgiąć grzbiet


Źródła:

SJP.pl

Zgarbowate

o ce­chach zgar­bo­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Zgar­bo­wa­te, zgarb­ko­wa­te (Mem­bra­ci­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu plusk­wia­ków i po­drzę­du pie­wi­ków.

Ich cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną jest sil­nie roz­wi­nię­ta tarcz­ka grzbie­to­wa, za­o­pa­trzo­na na przed­tu­ło­wiu w długi wy­ro­stek, skie­ro­wa­ny ku ty­ło­wi (jego kształt różni się w za­leż­no­ści od ga­tun­ku) oraz licz­ne wy­rost­ki na przed­ple­czu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgarbowaty

o ce­chach zgar­bo­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Źródła:

SJP.pl

Zgarbować

1. pod­dać skórę zwie­rzę­cą spe­cjal­nej obrób­ce w celu na­da­nia jej mięk­ko­ści i trwa­ło­ści; wy­pra­wić, wy­gar­bo­wać;
2. w fo­to­gra­fii: pod­dać ma­te­riał świa­tło­czu­ły obrób­ce che­micz­nej w celu uod­por­nie­nia go na dzia­ła­nie szkod­li­wych czyn­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Zgarda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. wzgar­da


Zgar­da – ro­dzaj na­szyj­ni­ka z od­le­wa­nych, mo­sięż­nych krzy­ży­ków. Ozdo­ba z tra­dy­cji stro­ju hu­cul­skie­go. W po­wszech­nym użyt­ku od po­ło­wy XIX wieku do lat 30. XX wieku.

Zgar­da­mi na­zy­wa­no rów­nież na­szyj­ni­ki z mo­sięż­nych bla­szek lub monet. Zgar­da mogła skła­dać się z jed­ne­go, dwóch lub trzech rzę­dów róż­nej wiel­ko­ści krzy­ży, uło­żo­nych sy­me­trycz­nie od naj­więk­sze­go w środ­ku ku mniej­szym na zew­nątrz lub wszyst­kie krzy­że o jed­na­ko­wej wiel­ko­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zgarniak

część zgar­niar­ki


Zgar­niak – na­rzę­dzie ro­bo­cze ko­par­ki zgar­nia­ko­wej. Za­wie­szo­ny jest na linie no­śnej, a cią­gnio­ny przez linę cią­gną­cą. Kąt przy­ło­że­nia zgar­nia­ka za­leż­ny jest od miej­sca przy­mo­co­wa­nia liny cią­gną­cej - im wyżej jest przy­mo­co­wa­na, tym więk­szy kąt na­tar­cia i skra­wa­na jest grub­sza war­stwa grun­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgarniakowy

przy­miot­nik od: zgar­niak


Źródła:

SJP.pl

Zgarniarka

w tech­ni­ce:
1. ma­szy­na do od­spa­ja­nia grun­tu, prze­wo­zu i wy­ła­do­wa­nia urob­ku w okre­ślo­nym miej­scu; skre­per;
2. ma­szy­na do prze­su­wa­nia urob­ku po grun­cie lub po po­mo­ście za po­mo­cą zgar­nia­ka


Zgar­niar­ka – ma­szy­na do robót ziem­nych, słu­żą­ca do od­spa­ja­nia (ści­na­nia) wierzch­niej war­stwy grun­tu (do 0,5 metra) jego za­ła­dun­ku do włas­nej skrzy­ni, na­stęp­nie tran­spor­tu na nie­wiel­ką od­le­głość i wy­ła­dun­ku urob­ku w okre­ślo­nym miej­scu. Naj­czę­ściej jest wy­ko­rzy­sty­wa­na pod­czas prac ziem­nych przy in­we­sty­cjach dro­go­wych i du­żych in­we­sty­cjach bu­dow­la­nych np. do zdję­cia war­stwy hu­mu­su przed dal­szy­mi eta­pa­mi in­we­sty­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgarnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zgar­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|zgar­niać.


Źródła:

Wiktionary

Zgasiewka

kos­mo­po­li­tycz­na pa­proć z ro­dzi­ny pa­prot­ko­wa­tych, ros­ną­ca na ob­sza­rach zwrot­ni­ko­wych i śró­dziem­no­mor­skich; upra­wia­na czę­sto jako po­ko­jo­wa ro­śli­na do­nicz­ko­wa; or­licz­ka


Źródła:

SJP.pl

Zgasić

stłu­mić pło­mień, wy­łą­czyć prąd, po­zba­wić kogoś za­pa­łu


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. gasić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|gasić.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zga­sić się (ndk. gasić się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|gasić się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgasnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. gas­nąć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|gas­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Zgaszać

rzad­ko: gasić;
1. prze­ry­wać pa­le­nie się, świe­ce­nie cze­goś;
2. prze­ry­wać pracę urzą­dze­nia me­cha­nicz­ne­go lub elek­trycz­ne­go;
3. po­wo­do­wać bled­nię­cie, ciem­nie­nie cze­goś;
4. tłu­mić, osła­biać;
5. po­zba­wiać kogoś pew­no­ści sie­bie; onie­śmie­lać;
6. prze­wyż­szać kogoś pod ja­kimś wzglę­dem; zać­mie­wać


Źródła:

SJP.pl

Zgaszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zga­sić.


Źródła:

Wiktionary

Zgaszony

stłu­mić pło­mień, wy­łą­czyć prąd, po­zba­wić kogoś za­pa­łu


Źródła:

SJP.pl

Zgasły

1. taki, który prze­stał świe­cić, prze­stał się palić;
2. taki, który ściem­niał, za­nikł, stra­cił ener­gię, pew­ność sie­bie


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który zgasł

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) książk. zmar­ły, umar­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgazować

przeksz­tał­cić pa­li­wo stałe lub cie­kłe w ga­zo­we


Źródła:

SJP.pl

Zgazowywać

przeksz­tał­cać pa­li­wo stałe lub cie­kłe w gaz


Źródła:

SJP.pl

Zgałganiały

stać się gał­ga­nem, ło­bu­zem, nic­po­niem


Źródła:

SJP.pl

Zgałganieć

stać się gał­ga­nem, ło­bu­zem, nic­po­niem


Źródła:

SJP.pl

Zgaśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgas­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Zgentryfikować

zmie­nić cha­rak­ter czę­ści mia­sta w bar­dziej sko­mer­cja­li­zo­wa­ny, zdo­mi­no­wa­ny przez osoby o wyż­szym sta­tu­sie ma­te­rial­nym


Źródła:

SJP.pl

Zgermanizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­rzu­ce­nie kul­tu­ry i ję­zy­ka nie­miec­kie­go

 (1.2) na­da­nie nie­miec­kie­go cha­rak­te­ru


Źródła:

Wiktionary

Zgermanizować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ger­ma­ni­zo­wać)

 (1.1) książk. na­rzu­cić kul­tu­rę i język nie­miec­ki

 (1.2) książk. nadać cze­muś cha­rak­ter nie­miec­ki

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zger­ma­ni­zo­wać się (ndk. ger­ma­ni­zo­wać się)

 (2.1) przys­wo­ić kul­tu­rę i język nie­miec­ki, stać się Niem­cem


Źródła:

Wiktionary

Zgettoizować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. get­to­i­zo­wać)

 (1.1) stwo­rzyć getta


Źródła:

Wiktionary

Zgh

skrót od: Za­kła­dy Gór­ni­czo-Hut­ni­cze


Źródła:

SJP.pl

Zghostować

[czy­taj: zgoł­sto­wać] nagle i nie­spo­dzie­wa­nie skoń­czyć ko­mu­ni­ka­cję i za­cząć uni­kać kon­tak­tu z drugą osobą bez żad­ne­go wy­ja­śnie­nia


Źródła:

SJP.pl

Zgierski

→ Zgierz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Zgie­rza, zwią­za­ny lub po­cho­dzą­cy ze Zgie­rza


Patrz:Zgierz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgierz

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w cen­tral­nej Pol­sce;


Zgierz – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie łódz­kim, sie­dzi­ba po­wia­tu zgier­skie­go. Leży nad Bzurą. Gra­ni­czy od po­łud­nia z Ło­dzią i wcho­dzi w skład aglo­me­ra­cji łódz­kiej. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa łódz­kie­go. Po re­for­mie ad­mi­ni­stra­cyj­nej w 1999 zna­la­zło się w gra­ni­cach no­we­go wo­je­wództ­wa łódz­kie­go. Zgierz uzy­skał prawa miej­skie przed ro­kiem 1288 i jest jed­nym z naj­star­szych miast w re­gio­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgierzanin

miesz­ka­niec Zgie­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Zgie­rza

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca ze Zgie­rza, uro­dzo­na w Zgie­rzu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgierzanka

miesz­kan­ka Zgie­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Zgie­rza

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca ze Zgie­rza, uro­dzo­na w Zgie­rzu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgierzynka

wieś w Pol­sce


Zgie­rzyn­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­to­my­skim, w gmi­nie Lwó­wek. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgiełk

tu­mult, wrza­wa, rozg­war


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gło­śne, uciąż­li­we dźwię­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgiełkliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zgieł­kli­wie


Źródła:

SJP.pl

Zgiełkliwy

przy­miot­nik od: zgiełk


Źródła:

SJP.pl

Zginacz

mię­sień umoż­li­wia­ją­cy zgi­na­nie koń­czy­ny; flek­sor


Zgi­nacz ( fle­xor) – mię­sień, który zbli­ża dwie kości do sie­bie, po­wo­du­jąc zgię­cie czę­ści ciała (np. krę­go­słu­pa) lub stawu w koń­czy­nie. Mię­śniem dzia­ła­ją­cym z od­wrot­nym skut­kiem jest pro­stow­nik.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zginalny

da­ją­cy się zgiąć


Źródła:

SJP.pl

Zginanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgi­nać.


Zgi­na­nie (gię­cie) – de­for­ma­cja ciała (pręta, płyty, po­wło­ki), która po­le­ga na zmia­nie krzy­wiz­ny jego osi lub po­wierzch­ni środ­ko­wej. W prze­kro­jach po­przecz­nych ele­men­tów zgi­na­nych wy­stę­pu­je nie­rów­no­mier­ność (li­nio­wa zmien­ność) roz­kła­du na­prę­żeń nor­mal­nych, spo­wo­do­wa­na dzia­ła­niem mo­men­tów zgi­na­ją­cych te prze­kro­je.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zginarka

prasa do gię­cia me­ta­lu


Źródła:

SJP.pl

Zginać

na­da­wać cze­muś kształt łu­ko­wa­ty lub za­ła­ma­ny


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgiąć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|zgiąć.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zgi­nać się (dk. zgiąć się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|zgiąć się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zginięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgi­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Zginąć

1. o isto­tach ży­wych: stra­cić życie; um­rzeć, paść, lec;
2. prze­stać być wi­dzial­nym lub sły­szal­nym; zni­knąć, za­ni­knąć, roz­pły­nąć się;
3. nie móc po­ra­dzić sobie w trud­nej sy­tu­a­cji;
4. o zja­wi­skach ab­strak­cyj­nych: odejść w nie­pa­mięć, prze­stać ist­nieć; za­ni­knąć, prze­paść;
5. zgu­bić się, prze­paść, za­po­dziać się;
6. zo­stać skra­dzio­nym; zni­knąć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) nagle, tra­gicz­nie stra­cić życie (w od­nie­sie­niu do ludzi)

 (1.2) prze­stać ist­nieć, stra­cić waż­ność (o ce­chach, zja­wi­skach, war­to­ściach)

 (1.3) od­da­lić się poza za­sięg słu­chu, wzro­ku, stra­cić coś z oczu

 (1.4) zgu­bić się, nie znać dal­szej drogi

 (1.5) być za­gu­bio­nym, w trud­nej sy­tu­a­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgirski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zgiąć

1. po­chy­lić;
2. nadać kształt za­ła­ma­ny


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zgi­nać)

 (1.1) zmie­nić kształt obiek­tu po­przez zgię­cie, zgnie­ce­nie

 (1.2) przy­giąć w dół, ku ziemi

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zgiąć się (ndk. zgi­nać się)

 (2.1) ulec zgię­ciu

 (2.2) wy­ko­nać ruch po­chy­le­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgięcie

1. po­chy­lić;
2. nadać kształt za­ła­ma­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgiąć.

 (1.2) miej­sce gdzie coś jest zgię­te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgięciowy

→ zgię­cie


Patrz:zgięcie

Źródła:

SJP.pl

Zgiętolist

ro­dzaj mchów z rzędu mesz­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Zgiętoostrogowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy zgię­te ostro­gi


Źródła:

Wiktionary

Zgięty

1. po­chy­lić;
2. nadać kształt za­ła­ma­ny


przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) taki, który uległ zgię­ciu; ma­ją­cy za­bu­rzo­ną oś

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: zgiąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zglajchszachtować

po­tocz­nie: ujed­no­li­cić, pod­cią­gnąć do jed­ne­go po­zio­mu; zglajch­szal­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Zglajchszaltować

po­tocz­nie: ujed­no­li­cić, pod­cią­gnąć do jed­ne­go po­zio­mu; zglajch­szach­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Zglanować

śro­do­wi­sko­wo: zdep­tać coś za po­mo­cą cięż­kie­go buta


cza­sow­nik

 (1.1) slang. sko­pać kogoś gla­na­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zglebić

śro­do­wi­sko­wo:
1. po­wa­lić kogoś na zie­mię; wy­wró­cić, prze­wró­cić;
2. po­ni­żyć, skom­pro­mi­to­wać; zrów­nać z glebą


Źródła:

SJP.pl

Zglechów

Zgle­chów – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie miń­skim, w gmi­nie Sien­ni­ca.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Sta­ni­sła­wa Bi­sku­pa Mę­czen­ni­ka w Sien­ni­cy.


Źródła:

Wikipedia

Zgliczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zglikować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) pod­dać pro­ce­so­wi gli­ka­cji


Źródła:

Wiktionary

Zgliniec

Zgli­niec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­ściań­skim, w gmi­nie Krzy­wiń.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość wzmian­ko­wa­na jako Zgli­ni­ce na­le­ża­ła do wsi mniej­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Ko­sten re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Zgliszczak

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny próch­nil­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Zgliszcze

miej­sce po ogni­sku lub po­ża­rze; po­go­rze­li­sko, po­ża­rzy­sko, po­pie­li­sko, spa­le­ni­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­go­rze­li­sko

 (1.2) przen. podn. poet. po­zo­sta­łość, wspom­nie­nie cze­goś, co ule­gło wy­pa­le­niu, zni­szcze­niu, za­pom­nie­niu, zo­sta­ło zni­szczo­ne, mi­nę­ło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zglitchować

[czy­taj: zgli­czo­wać] w in­for­ma­ty­ce:
1. wy­wo­łać błąd w pro­gra­mie kom­pu­te­ro­wym lub grze wideo;
2. zglit­cho­wać się - za­wie­sić się, nie za­dzia­łać pra­wi­dło­wo


Źródła:

SJP.pl

Zgliwiały

taki, który zgli­wiał


przy­miot­nik

 (1.1)  o bia­łym serze: taki, który w wy­ni­ku przet­wo­rze­nia zmie­nił struk­tu­rę na pół­płyn­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgliwieć

o bia­łym serze: zmie­nić się w ma­zi­stą masę o nie­przy­jem­nym za­pa­chu i smaku


Źródła:

SJP.pl

Zgliński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zglobalizować

nadać cze­muś cha­rak­ter glo­bal­ny, ogól­noś­wia­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Zgnać

zmę­czyć przez szyb­ki bieg; zgo­nić


Źródła:

SJP.pl

Zgniatacz

wal­car­ka do wal­co­wa­nia wlew­ków na pół­wy­ro­by hut­ni­cze


Źródła:

SJP.pl

Zgniatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgnia­tać.


Źródła:

Wiktionary

Zgniatarka

1. ma­szy­na do zgnia­ta­nia płat­ków myd­la­nych w jed­no­li­ty blok; pe­lo­te­za
2. urzą­dze­nie do for­mo­wa­nia masy w jed­no­li­ty blok


Źródła:

SJP.pl

Zgniatać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgnieść)

 (1.1) wy­wie­ra­jąc na­cisk, po­wo­do­wać odksz­tał­ce­nie lub zni­szcze­nie cze­goś lub kogoś

 (1.2) przen. ob­cią­żać lub ni­szczyć psy­chicz­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zgnia­tać się (dk. zgnieść się)

 (2.1) być zgnia­ta­nym


Źródła:

Wiktionary

Zgniecenie

1. po­miąć, po­zba­wić gład­ko­ści;
2. gnio­tąc zmiaż­dżyć;
3. zmniej­szyć gru­bość przez ści­ska­nie


Źródła:

SJP.pl

Zgniewać

roz­zło­ścić


Źródła:

SJP.pl

Zgnieść

1. po­miąć, po­zba­wić gład­ko­ści;
2. gnio­tąc zmiaż­dżyć;
3. zmniej­szyć gru­bość przez ści­ska­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zgnia­tać)

 (1.1) wy­warł­szy na­cisk, spo­wo­do­wać odksz­tał­ce­nie lub zni­szcze­nie cze­goś lub kogoś

 (1.2) przen. ob­cią­żyć lub zni­szczyć psy­chicz­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zgnieść się (ndk. zgnia­tać się)

 (2.1) zo­stać zgnie­cio­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgnilak

1. ro­dzaj grzy­bów z rzędu wro­śli­kow­ców; Pyt­hium;
2. po­tocz­nie: osoba zmar­ła, która ule­gła pro­ce­so­wi roz­kła­du i pow­sta­ła z grobu; zom­bie, zom­biak


Źródła:

SJP.pl

Zgnilakowate

ro­dzi­na grzy­bów wod­nych pa­so­ży­tu­ją­cych na glo­nach; Pyt­hia­ce­ae


Źródła:

SJP.pl

Zgnilakowaty

o ce­chach zgni­la­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Zgnilcowy

przy­miot­nik od: zgni­lec


Źródła:

SJP.pl

Zgnilec

cho­ro­ba za­kaź­na pszcze­lich larw


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgnilizna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gni­ją­ca sub­stan­cja

 (1.2) roln. cho­ro­ba ro­ślin

 (1.3) przen. de­mo­ra­li­za­cja


Zgni­liz­na – u ro­ślin jest to wy­wo­ła­ny przez niek­tó­re bak­te­rie i grzy­by ro­dzaj ne­kro­zy, do­pro­wa­dza­ją­cy do gni­cia i obu­mie­ra­nia ko­mó­rek i tka­nek. Wy­wo­łu­ją­ce zgni­liz­nę bak­te­rie i grzy­by wyt­wa­rza­ją en­zy­my roz­kła­da­ją­ce pek­ty­ny i ce­lu­lo­zę. Wy­róż­nia się 2 ro­dza­je zgni­lizn:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zgniot

zmia­ny, jakie za­cho­dzą w struk­tu­rze i wła­ści­wo­ściach me­ta­li pod wpły­wem odksz­tał­ce­nia pla­stycz­ne­go na zimno


Źródła:

SJP.pl

Zgniotek

ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny zgniot­ko­wa­tych


Zgnio­tek ("Cu­cu­jus") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny zgniot­ko­wa­tych. Ga­tun­kiem ty­po­wym jest "Cu­cu­jus cla­vi­pes". Z Eu­ro­py i z Pol­ski znane są dwa ga­tun­ki, zgnio­tek cy­no­bro­wy i zgnio­tek szkar­łat­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgniotkowate

o ce­chach zgniot­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Zgniot­ko­wa­te ("Cu­cu­jo­i­dae") – ro­dzi­na chrzą­szczy z po­drzę­du wie­lo­żer­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgniotkowaty

o ce­chach zgniot­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Zgniotowy

→ zgniot


Patrz:zgniot

Źródła:

SJP.pl

Zgnity

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zgni­ły


Źródła:

Wiktionary

Zgnić

ulec roz­kła­do­wi pod wpły­wem dzia­ła­nia bak­te­rii


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) ulec roz­kła­do­wi w pro­ce­sie gnil­nym, przy udzia­le bak­te­rii gnil­nych

 (1.2) przen. za­koń­czyć życie w zam­knię­ciu, nie­wo­li lub w nie­go­dzi­wych wa­run­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgniłek

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: zgni­ły, ule­ża­ły owoc


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba zde­mo­ra­li­zo­wa­na

 (1.2) pot. osoba cho­ro­wi­ta

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. pot. leń

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) zep­su­ty owoc lub wa­rzy­wo

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od zgnił­ka


Zgni­łek (niem. "Faul See") – je­zio­ro o po­wierzch­ni 6,35 ha, znaj­du­ją­ce się na wschód od wsi Lik­saj­ny, w gmi­nie Mi­ło­młyn, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim. Z je­zio­ra Zgni­łek ucho­dzi od­pływ do je­zio­ra Ruda Woda.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgniłka

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: zgni­ły, ule­ża­ły owoc


Zgnił­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie sę­po­leń­skim, w gmi­nie Więc­bork. Pier­wsze ślady osad­nict­wa w Zgnił­ce po­cho­dzą z IX w. Naj­star­szy prze­kaz pi­sa­ny o miej­sco­wo­ści po­cho­dzi z 1511 r. Wieś po­ło­żo­na przy je­zio­rze Stry­jew­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgniłozielony

zie­lo­ny o bru­nat­no­żół­tym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zie­lo­ny o brą­zo­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgniły

1. taki, który zgnił, np. zgni­łe owoce;
2. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla cze­goś, co zgni­ło, np. zgni­ły za­pach ba­gien;
3. o ko­lo­rze: ma­ją­cy od­cień bru­nat­ny, np. zgni­ła zie­leń;
4. prze­no­śnie: zep­su­ty mo­ral­nie, np. zgni­ła mło­dzież; zde­mo­ra­li­zo­wa­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który zgnił; także: cha­rak­te­ry­stycz­ny dla cze­goś, co gnije lub zgni­ło

 (1.2) o ko­lo­rze: ma­ją­cy bru­nat­ny od­cień, wpa­da­ją­cy w brąz

 (1.3) przen. taki, który uległ de­mo­ra­li­za­cji, zep­su­ty, par­szy­wy

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. pot. le­ni­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgniłówka

zgni­łów­ka po­ko­jo­wa - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny zgni­łów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Zgniłówkowate

o ce­chach zgni­łów­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Zgni­łów­ko­wa­te (Fan­nii­dae) – ro­dzi­na mu­chó­wek z po­drzę­du krót­ko­czuł­kich, in­fra­rzę­du łę­ko­ry­sych i na­dro­dzi­ny Mu­sco­i­dea.

Mała, obej­mu­ją­ca około 300 ga­tun­ków ro­dzi­na. Roz­prze­strze­nio­ne są na całym świe­cie, ale zde­cy­do­wa­na więk­szość ga­tun­ków jest ho­lark­tycz­na. W Eu­ro­pie stwier­dzo­no wy­stę­po­wa­nie 83 ga­tun­ków z 3 ro­dza­jów: "Fan­nia", "Eu­ry­om­ma" i "Pie­zu­ra".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgniłówkowaty

o ce­chach zgni­łów­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Zgnoić

1. spo­wo­do­wać, że coś zgni­je;
2. zni­szczyć kogoś psy­chicz­nie lub fi­zycz­nie, po­zba­wić kogoś sił, zdro­wia


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) pot. spo­wo­do­wać zgni­cie cze­goś

 (1.2) posp. zni­szczyć kogoś psy­chicz­nie lub fi­zycz­nie, do­pro­wa­dzić kogoś do za­ła­ma­nia, utra­ty od­por­no­ści psy­chicz­nej

 (1.3) reg-pl|Kresy. użyź­nić obor­ni­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgnojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgno­ić.


Źródła:

Wiktionary

Zgnuśniały

nie­chęt­ny do dzia­ła­nia; bez­czyn­ny; apa­tycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. apa­tycz­ny, le­ni­wy, nie­chęt­ny do dzia­ła­nia: taki, który zgnu­śniał

 (1.2) książk. bę­dą­cy ob­ja­wem zgnu­śnie­nia

 (1.3) książk. ubogi w cie­ka­we wy­da­rze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgnuśnieć

1. stać się gnu­śnym, nie­chęt­nym do dzia­ła­nia, pracy;
2. o męż­czyź­nie: utra­cić mę­skie cechy cha­rak­te­ru i na­brać tych, które są uz­na­wa­ne za ty­po­wo ko­bie­ce; znie­wie­ścieć


Źródła:

SJP.pl

Zgobić

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. na­roz­ra­biać


Źródła:

Wiktionary

Zgobnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. roz­ra­bia­ka


Źródła:

Wiktionary

Zgoda

poz­wo­le­nie na coś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan po­zba­wio­ny kon­flik­tów czy kłót­ni, po­jed­na­nie

 (1.2) stan, w któ­rym nie ma róż­nic zda­nia, w któ­rym pa­nu­je ta sama opi­nia

 (1.3) poz­wo­le­nie, apro­ba­ta, zgo­dze­nie się

par­ty­ku­ła

 (2.1) od­po­wiedź pot­wier­dza­ją­ca, wy­ra­ża­ją­ca przyz­wo­le­nie


Zo­bacz też: Zgoda w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Zgoda ( con­sent) – sze­ro­ki ter­min okre­śla­ją­cy brak kon­flik­tu, jed­ność i zgod­ność (np. w po­glą­dach). Może rów­nież oz­na­czać przyz­wo­le­nie, za­ak­cep­to­wa­nie po­sta­wio­nej pro­po­zy­cji lub ofer­ty. Do­dat­ko­wo, wiele śro­do­wisk i or­ga­ni­za­cji pod­kre­śla, że przy­mus lub brak świa­do­mo­ści, mimo wy­ra­że­nia apro­ba­ty, nie jest zgodą w sen­sie mo­ral­nym lub praw­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgodliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest zgod­li­we; cecha tych, któ­rzy są zgod­li­wi


Źródła:

Wiktionary

Zgodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób zgod­ny, har­mo­nij­ny, bez kon­flik­tu lub sprzecz­no­ści

 (1.2) we­dług cze­goś, od­po­wied­nio do cze­goś

 (1.3) jed­no­gło­śnie, jed­no­myśl­nie


Źródła:

Wiktionary

Zgodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zgod­nie


Źródła:

SJP.pl

Zgodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zgod­ny; bar­dziej zgod­ny


Źródła:

SJP.pl

Zgodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest z czymś zgod­ne, nie jest sprzecz­ne

 (1.2) jed­no­myśl­ność

 (1.3) brak kon­flik­tów


Źródła:

Wiktionary

Zgodny

1. nie­kłót­li­wy;
2. jed­no­myśl­ny;
3. nies­przecz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który od­po­wia­da cze­muś, który do cze­goś pa­su­je

 (1.2) taki, który zga­dza się na coś, godzi się z czymś, dąży do zgody

 (1.3) taki, który two­rzy har­mo­nię, jest jed­no­gło­śny, jed­na­ko­wy, jed­no­li­ty z czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgo­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Zgodzić

1. udzie­lić ak­cep­ta­cji;
2. przyz­nać komuś rację;
3. daw­niej: przy­jąć się lub kogoś do pracy


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|zga­dzać.

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (2.1) do­ko­na­ny od|go­dzić.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zgo­dzić się

 (3.1) do­ko­na­ny od|zga­dzać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgodziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zgoić

prze­sta­rza­łe: za­go­ić (się)


Źródła:

SJP.pl

Zgojewo

Zgo­je­wo (kaszb. "Zgòjewò", Scho­jow) – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Głów­czy­ce.

W skład so­łect­wa wcho­dzi także osada Zgo­jew­ko. w 2024 so­łect­wo li­czy­ło 131 miesz­kań­ców.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Zgolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kos­met. usu­nię­cie za­ro­stu lub wło­sów brzyt­wą lub go­lar­ką


Źródła:

Wiktionary

Zgolić

usu­nąć za­rost, włosy po­przez go­le­nie; ogo­lić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. golić, zga­lać)

 (1.1) kos­met. usu­nąć za­rost lub włosy brzyt­wą lub go­lar­ką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgon

śmierć; sko­na­nie; skon


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. śmierć, sko­na­nie

 (1.2) slang. utra­ta przy­tom­no­ści pod wpły­wem al­ko­ho­lu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgonik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od zgon


Źródła:

Wiktionary

Zgoniny

ka­wał­ki słomy i wy­młó­co­nych kło­sów po­cię­te w cza­sie młóc­ki i wy­rzu­ca­ne na zew­nątrz mło­car­ni


Zgo­ni­ny – ka­wał­ki słomy i wy­młó­co­nych kło­sów pow­sta­łe w cza­sie młoc­ki. W mło­car­ni zgo­ni­ny są se­pa­ro­wa­ne za po­mo­cą pod­sie­wa­cza na­to­miast w mło­car­niach sztyf­to­wych zgo­ni­ny wy­pa­da­ją razem z ziar­nem, a na­stęp­nie wy­ma­ga­ją oczy­szcze­nia na wial­ni.

W tra­dy­cyj­nej młoc­ce na placu cepem, a także po omło­cie w pier­wszych pry­mi­tyw­nych mło­car­niach nie­czy­szczą­cych, po omło­cie od­dzie­la­no słomę od resz­ty wi­dła­mi, na­stęp­nie z po­zo­sta­ło­ści "zga­nia­no" gra­bia­mi grub­sze czę­ści z omło­tu, które zwano zgo­ni­na­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgonić

1. go­niąc, zgro­ma­dzić; spę­dzić; ze­gnać;
2. go­niąc, usu­nąć; ze­gnać; prze­gnać, prze­go­nić, prze­pę­dzić;
3. zmę­czyć go­nie­niem;
4. po­ru­sza­jąc się szyb­ko, od­wie­dzić wiele miejsc;
5. obar­czyć kogoś winą;
6. zgo­nić się - zha­sać się


Źródła:

SJP.pl

Zgonować

mło­dzie­żo­wo: tra­cić świa­do­mość wsku­tek za­ży­cia środ­ków odu­rza­ją­cych


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zez­go­no­wać)

 (1.1) slang. upić się lub innym spo­so­bem do­pro­wa­dzić się do stanu nie­przy­tom­no­ści lub utra­ty kon­tro­li nad sobą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgooglać

[czy­taj: zgu­glać] po­tocz­nie: wy­szu­kać za po­mo­cą wy­szu­ki­war­ki Go­o­gle; wy­go­o­glo­wać, wy­gu­glo­wać, zgu­glo­wać, wy­go­o­glać, wy­gu­glać, zgo­o­glo­wać


Źródła:

SJP.pl

Zgooglować

[czy­taj: zgu­glo­wać] po­tocz­nie: wy­szu­kać za po­mo­cą wy­szu­ki­war­ki Go­o­gle; wy­go­o­glo­wać, wy­gu­glo­wać, zgu­glo­wać, wy­go­o­glać, wy­gu­glać, zgo­o­glać


Źródła:

SJP.pl

Zgoreć

zgo­rzeć; rzad­ko:
1. spa­lić się, spło­nąć;
2. ulec wy­czer­pa­niu fi­zycz­ne­mu lub psy­chicz­ne­mu na sku­tek nie­ko­rzyst­nych wy­da­rzeń


Źródła:

SJP.pl

Zgorszenie

1. wzbu­dzić gwał­tow­ne, nie­przy­chyl­ne emo­cje; wzbu­rzyć, zbul­wer­so­wać;
2. wy­wrzeć zły, de­mo­ra­li­zu­ją­cy wpływ na kogoś; zde­mo­ra­li­zo­wać, zde­pra­wo­wać, znie­pra­wić


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) coś, co de­mo­ra­li­zu­je, sta­no­wi zły przy­kład i obra­ża mo­ral­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgorszony

1. wzbu­dzić gwał­tow­ne, nie­przy­chyl­ne emo­cje; wzbu­rzyć, zbul­wer­so­wać;
2. wy­wrzeć zły, de­mo­ra­li­zu­ją­cy wpływ na kogoś; zde­mo­ra­li­zo­wać, zde­pra­wo­wać, znie­pra­wić


Źródła:

SJP.pl

Zgorszyciel

czło­wiek, który wy­wo­łu­je zgor­sze­nie


Źródła:

SJP.pl

Zgorszyć

1. wzbu­dzić gwał­tow­ne, nie­przy­chyl­ne emo­cje; wzbu­rzyć, zbul­wer­so­wać;
2. wy­wrzeć zły, de­mo­ra­li­zu­ją­cy wpływ na kogoś; zde­mo­ra­li­zo­wać, zde­pra­wo­wać, znie­pra­wić


Źródła:

SJP.pl

Zgorzałowo

Zgo­rza­ło­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostrow­skim, w gmi­nie Wą­se­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Anny w Je­lon­kach.


Źródła:

Wikipedia

Zgorzały

zgo­reć;
1. spa­lić się, spło­nąć;
2. ulec wy­czer­pa­niu fi­zycz­ne­mu lub psy­chicz­ne­mu na sku­tek nie­ko­rzyst­nych wy­da­rzeń


Źródła:

SJP.pl

Zgorzel

1. gni­cie tka­nek w żywym or­ga­niz­mie, wy­wo­ła­ne za­ka­że­niem; mart­wi­ca, gan­gre­na;
2. grupa cho­rób ro­ślin, naj­czę­ściej wy­wo­ła­nych przez grzy­by lub bak­te­rie;
3. war­stwa tlen­ków me­ta­li pow­sta­ją­ca na po­wierzch­ni na­grza­nych me­ta­li; zen­dra, zgo­rze­li­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. obu­mie­ra­nie tka­nek w żywym or­ga­niz­mie wy­wo­ła­ne za­ka­że­niem;

 (1.2) bot. roln. cho­ro­ba po­wo­du­ją­ca obu­mie­ra­nie ro­ślin

 (1.3) zgo­rze­li­na, od­pa­dy pow­sta­ją­ce pod­czas wyt­wa­rza­nia me­ta­li i ich sto­pów


Zgo­rzel, gan­gre­na – typ mart­wi­cy tka­nek po­wo­do­wa­nej w żywym or­ga­niz­mie przez ana­e­ro­bo­we (bezt­le­no­we) bak­te­rie gnil­ne z ro­dza­ju Clo­stri­dium. Przy­czy­ną gan­gre­ny jest obec­ność ogni­ska mart­wi­cy, do­stęp­ne­go dla bak­te­rii. Od­po­wied­nie wa­run­ki ist­nie­ją­ce w ogni­sku mart­wi­cy, takie jak wil­got­ność, tem­pe­ra­tu­ra i brak do­stę­pu tlenu, sprzy­ja­ją roz­wo­jo­wi bezt­le­now­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgorzelczanin

miesz­ka­niec Zgo­rzel­ca (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Zgorzelczanka

miesz­kan­ka Zgo­rzel­ca (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Zgorzelec

mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Zgo­rze­lec ( , grnłuż. "Zhor­jelc", dlnłuż. "Zgór­jelc", Zhořelec) – mia­sto przy­gra­nicz­ne w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w pol­skiej czę­ści Gór­nych Łużyc, na pra­wym brze­gu Nysy Łu­życ­kiej, w Ob­ni­że­niu Ży­taw­sko-Zgo­rze­lec­kim. Przed 1945 sta­no­wi­ło pra­wo­brzeż­ną część mia­sta Görlitz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgorzelecki

przy­miot­nik od: Zgo­rze­lec


Źródła:

SJP.pl

Zgorzelina

1. war­stwa tlen­ków me­ta­li pow­sta­ją­ca na po­wierzch­ni na­grza­nych me­ta­li; zen­dra, zgo­rzel;
2. cho­ro­ba drzew spo­wo­do­wa­na nad­mier­nym na­sło­necz­nie­niem; opa­rze­li­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgorzelinowy

przy­miot­nik od: zgo­rze­li­na


Źródła:

SJP.pl

Zgorzelisko

miej­sce po ogni­sku lub po­ża­rze; zgli­szcze, po­ża­rzy­sko, po­pie­li­sko, spa­le­ni­sko, po­go­rze­li­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgorzelowy

przy­miot­nik od: zgo­rzel


Źródła:

SJP.pl

Zgorzelski

naz­wi­sko


Zgo­rzel­ski (forma żeń­ska: Zgo­rzel­ska; licz­ba mnoga: Zgo­rzel­scy) – pol­skie naz­wi­sko.

We­dług da­nych Mi­ni­ster­stwa Cy­fry­za­cji ze stycz­nia 2018 roku naz­wi­sko „Zgo­rzel­ski (–ska)” no­si­ło 289 Polek i 298 Po­la­ków.

Znane po­sta­ci no­szą­ce naz­wi­sko „Zgo­rzel­ski”:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgorzeć

zgo­reć;
1. spa­lić się, spło­nąć;
2. ulec wy­czer­pa­niu fi­zycz­ne­mu lub psy­chicz­ne­mu na sku­tek nie­ko­rzyst­nych wy­da­rzeń


Źródła:

SJP.pl

Zgorzknialec

czło­wiek nie­za­do­wo­lo­ny z życia, znie­chę­co­ny, zgorz­knia­ły


Źródła:

SJP.pl

Zgorzkniałość

1. gorz­ki smak pow­sta­ły wsku­tek psu­cia się cze­goś;
2. uspo­so­bie­nie czło­wie­ka zgorz­knia­łe­go; znie­chę­ce­nie; nie­za­do­wo­le­nie


Źródła:

SJP.pl

Zgorzkniały

1. taki, który stał się gorz­ki, na­brał smaku po­dob­ne­go do go­ry­czy;
2. taki, który stał się gorz­ki, smut­ny, roz­go­ry­czo­ny, wpadł w apa­tię; pos­mut­nia­ły, znie­chę­co­ny, roz­ża­lo­ny;
3. taki, który świad­czy o nie­za­do­wo­le­niu z życia, znie­chę­ce­niu, roz­go­ry­cze­niu, np. zgorz­knia­ły wyraz twa­rzy; gorz­ki


przy­miot­nik

 (1.1) wi­docz­nie nie­za­do­wo­lo­ny z losu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgorzknieć

1. stać się gorz­kim, na­brać smaku po­dob­ne­go do go­ry­czy;
2. stać się smut­nym, roz­go­ry­czo­nym, wpaść w apa­tię; pos­mut­nieć


Źródła:

SJP.pl

Zgoła

tyleż co: cał­kiem, zu­peł­nie, ab­so­lut­nie


przy­słó­wek

 (1.1) książk. kom­plet­nie, zu­peł­nie, ab­so­lut­nie, cał­kiem

 (1.2) książk. wręcz, na­praw­dę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgr.

skrót od: zgru­bie­nie, zgru­bia­ły


Źródła:

SJP.pl

Zgrabiarka

konne lub cią­gni­ko­we na­rzę­dzie rol­ni­cze do zgra­bia­nia po­ko­sów siana lub resz­tek po sprzę­cie zboża; gra­bie, gra­biar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. techn. ma­szy­na słu­żą­ca do zgra­bia­nia siana lub słomy ze ścier­ni­ska


Zgra­biar­ka – ma­szy­na rol­ni­cza słu­żą­ca do me­cha­nicz­ne­go za­gra­bia­nia su­chej trawy, czyli siana.

Jej funk­cja po­le­ga na pod­gra­bia­niu i zgra­bia­niu siana w tzw. wałki, aby ułat­wić jego póź­niej­szą ręcz­ną lub me­cha­nicz­ną zbiór­kę.

Zgra­bia­nie jest jedną z kilku czyn­no­ści w pro­ce­sie zbio­ru siana. Na­le­żą do nich m.in.: ko­sze­nie, prze­trzą­sa­nie, zgra­bia­nie i zbie­ra­nie (pra­so­wa­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgrabiać

1. zgar­niać li­ście, siano itp. przy po­mo­cy grabi; gra­bić;
2. wy­rów­ny­wać po­wierzch­nię ziemi przy uży­ciu grabi; gra­bić;
3. usu­wać coś skądś, np. li­ście, śmie­ci, po­przez gra­bie­nie


Źródła:

SJP.pl

Zgrabiały

taki, który zesz­tyw­niał, zdręt­wiał z zimna; skost­nia­ły


Źródła:

SJP.pl

Zgrabienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgra­bieć.


Źródła:

Wiktionary

Zgrabieć

zdręt­wieć z zimna, skost­nieć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. gra­bieć)

 (1.1) książk. zdręt­wieć z zimna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgrabka

zgrab­ka gru­bo­list­na (bu­ra­ko­wa­ta) - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych; cy­fo­man­dra gru­bo­list­na, po­mi­dor drze­wia­sty, ta­ma­ril­lo


Źródła:

SJP.pl

Zgrabki

zgra­bio­ne z pola reszt­ki zżę­te­go zboża


Źródła:

SJP.pl

Zgrabnie

przy­słó­wek

 (1.1) do­brze wy­glą­da­jąc, do­brze się pre­zen­tu­jąc

 (1.2) traf­nie sfor­mu­ło­wa­wszy


Źródła:

Wiktionary

Zgrabniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zgrab­nie


Źródła:

SJP.pl

Zgrabniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zgrab­ny


Źródła:

SJP.pl

Zgrabnieć

sta­wać się do­brze zbu­do­wa­nym, kształt­nym, fo­rem­nym


Źródła:

SJP.pl

Zgrabniusi

zdrob­nie­nie od: zgrab­ny; zgrab­niut­ki


Źródła:

SJP.pl

Zgrabniutki

zdrob­nie­nie od: zgrab­ny; zgrab­niu­si


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: zgrab­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgrabność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest zgrab­ne; cecha tych, któ­rzy są zgrab­ni


Źródła:

Wiktionary

Zgrabny

1. ma­ją­cy ładną fi­gu­rę, do­brze zbu­do­wa­ny; kształt­ny, fo­rem­ny;
2. zręcz­ny, zwin­ny;
3. zręcz­nie na­pi­sa­ny, sfor­mu­ło­wa­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pro­por­cjo­nal­nie zbu­do­wa­ny

 (1.2) traf­nie sfor­mu­ło­wa­ny

 (1.3) odz­na­cza­ją­cy się fi­nez­ją, ele­gan­cją; pełen gra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgrafitowany

pow­lec gra­fi­tem


Źródła:

SJP.pl

Zgrafitować

pow­lec gra­fi­tem


Źródła:

SJP.pl

Zgrafityzować

prze­o­bra­zić w gra­fit


Źródła:

SJP.pl

Zgraja

agre­syw­na, ha­ła­śli­wa grupa ludzi lub uciąż­li­wa grupa zwie­rząt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pejor. licz­na grupa ludzi, która jest uciąż­li­wa, agre­syw­na lub nie­przy­jaź­nie na­sta­wio­na

 (1.2) pot. licz­na grupa zwie­rząt, czę­sto uciąż­li­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) two­rze­nie zgod­ne­go, zhar­mo­ni­zo­wa­ne­go ze­spo­łu


Źródła:

Wiktionary

Zgrany

1. zsyn­chro­ni­zo­wać, zhar­mo­ni­zo­wać;
2. w grze kar­cia­nej: zmu­sić do po­zby­cia się wszyst­kich kart da­ne­go ko­lo­ru;
3. gra­jąc z kimś (zwła­szcza na pie­nią­dze) spo­wo­do­wać jego prze­gra­ną; ograć;
4. zgrać się - gra­jąc prze­grać wszyst­ko;
5. przy­sto­so­wać się do in­nych w ja­kimś ze­spo­ło­wym przed­sięw­zię­ciu


Źródła:

SJP.pl

Zgrać

1. zsyn­chro­ni­zo­wać, zhar­mo­ni­zo­wać;
2. w grze kar­cia­nej: zmu­sić do po­zby­cia się wszyst­kich kart da­ne­go ko­lo­ru;
3. gra­jąc z kimś (zwła­szcza na pie­nią­dze) spo­wo­do­wać jego prze­gra­ną; ograć;
4. zgrać się - gra­jąc prze­grać wszyst­ko;
5. przy­sto­so­wać się do in­nych w ja­kimś ze­spo­ło­wym przed­sięw­zię­ciu


Źródła:

SJP.pl

Zgrecyzować

pod­dać wpły­wom grec­kim, roz­sze­rzyć wpły­wy grec­kie, nadać cze­muś cechy ty­po­wo grec­kie


Źródła:

SJP.pl

Zgred

wap­niak; mło­dzie­żo­wo:
1. czło­wiek do­ro­sły;
2. czło­wiek w po­desz­łym wieku;
3. ro­dzic


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. stary męż­czyz­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgredka

zgre­dó­wa; śro­do­wi­sko­wo:
1. stara, zrzęd­li­wa ko­bie­ta;
2. matka


Źródła:

SJP.pl

Zgredowski

→ zgred


Patrz:zgred

Źródła:

SJP.pl

Zgredy

wap­niak; mło­dzie­żo­wo:
1. czło­wiek do­ro­sły;
2. czło­wiek w po­desz­łym wieku;
3. ro­dzic


Źródła:

SJP.pl

Zgredówa

zgred­ka; śro­do­wi­sko­wo:
1. stara, zrzęd­li­wa ko­bie­ta;
2. matka


Źródła:

SJP.pl

Zgrillować

[czy­taj: zgri­lo­wać] upiec, us­ma­żyć po­tra­wy na me­ta­lo­wym rusz­cie, pod któ­rym roz­pa­la się ogień; zgri­lo­wać, ugril­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Zgrilować

upiec, us­ma­żyć po­tra­wy na me­ta­lo­wym rusz­cie, pod któ­rym roz­pa­la się ogień; zgril­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Zgromadzeni

uczest­ni­cy, osoby ze­bra­ne w ja­kimś miej­scu


Źródła:

SJP.pl

Zgromadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ze­spół ludzi re­pre­zen­tu­ją­cych daną spo­łecz­ność i sta­no­wią­cych jakąś wła­dzę, przed­sta­wi­ciel­stwo

 (1.2) więk­sza grupa osób ze­bra­nych w jed­nym miej­scu (czę­sto w od­nie­sie­niu do de­mon­stra­cji)

 (1.3) praw. zgru­po­wa­nie osób ma­ją­ce na celu obra­dy lub wy­ra­że­nie ja­kie­goś sta­no­wi­ska;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zgromadzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zgro­ma­dzać)

 (1.1) ze­brać coś w jed­nym miej­scu

 (1.2) ze­brać kogoś w jed­nym miej­scu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zgro­ma­dzić się (ndk. zgro­ma­dzać się)

 (2.1) ze­brać sie­bie, wraz z grupą in­nych, w jed­nym miej­scu


Źródła:

Wiktionary

Zgromić

ostro upom­nieć


Źródła:

SJP.pl

Zgroza

1. trwo­ga, prze­moż­ny lęk;
2. uczu­cie obu­rze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan pa­ra­li­żu psy­chicz­ne­go spo­wo­do­wa­ne­go obu­rze­niem lub prze­ra­że­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgrubek

zgru­bek zmien­ny - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Zgrubiarka

ma­szy­na do zwięk­sza­nia prze­kro­ju me­ta­lo­wych przed­mio­tów


Źródła:

SJP.pl

Zgrubiały

1. stać się gru­bym lub grub­szym;
2. stać się chro­po­wa­tym, szorst­kim;
3. o gło­sie: stać się ni­skim


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który zwięk­szył gru­bość lub twar­dość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgrubienie

w ję­zy­koz­naw­stwie: wyraz o cha­rak­te­rze aug­men­ta­tyw­nym (zgru­bia­łym), wy­ra­ża­ją­cy wiel­kość cze­goś (np. bu­ci­sko) lub po­u­fa­ły sto­su­nek au­to­ra słowa do przed­mio­tu wy­po­wie­dzi (np. chło­pi­sko); aug­men­ta­tyw, aug­men­ta­ti­vum, aug­men­ta­ti­wum


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gram. wyraz ut­wo­rzo­ny za po­mo­cą od­po­wied­nie­go for­man­tu oz­na­cza­ją­ce­go rzecz albo osobę więk­szą od na­zy­wa­nej wy­ra­zem pod­sta­wo­wym;

 (1.2) nie­na­tu­ral­ne po­więk­sze­nie się cze­goś, roz­rost


Zgru­bie­nie ( aug­men­ta­ti­vum) – wyraz ut­wo­rzo­ny za po­mo­cą od­po­wied­nie­go for­man­tu oz­na­cza­ją­ce­go rzecz albo osobę więk­szą od na­zy­wa­nej wy­ra­zem pod­sta­wo­wym. Zgru­bie­nie może rów­nież oz­na­czać po­gard­li­wy sto­su­nek do oma­wia­ne­go obiek­tu, szcze­gól­nie, kiedy wiąże się ze zmia­ną ro­dza­ju, np. "baba" → "bab­sko". Aug­men­ta­ti­vum pełni nie­kie­dy funk­cję hi­po­ko­ry­stycz­ną (pie­szczot­li­wą), np. "dobre psi­sko". Bywa sto­so­wa­ne jako śro­dek po­e­tyc­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgrubieć

1. stać się gru­bym lub grub­szym;
2. stać się chro­po­wa­tym, szorst­kim;
3. o gło­sie: stać się ni­skim


Źródła:

SJP.pl

Zgrubność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co zgrub­ne


Źródła:

Wiktionary

Zgrubny

słu­żą­cy do wstęp­nej obrób­ki, obra­bia­ją­cy z grub­sza


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. ce­chu­ją­cy się zmniej­szo­ną do­kład­no­ścią; nied­ba­ją­cy o szcze­gó­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgruch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gwara. hałas, wrza­wa


Źródła:

Wiktionary

Zgruchać

daw­niej: zgru­chać się - zbie­gać się


Źródła:

SJP.pl

Zgruchotać

po­tocz­nie: po­ła­mać, ro­zbić na drob­ne ka­wał­ki


Źródła:

SJP.pl

Zgrupowanie

ze­brać w grupę


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgru­po­wać.

 (1.2) harc. głów­ny po­do­bóz na obo­zie sta­cjo­nar­nym, sta­no­wią­cy sie­dzi­bę ko­men­dan­ta, jego bez­poś­red­nich pod­wład­nych oraz bę­dą­cy miej­scem od­praw kadry po­zo­sta­łych po­do­bo­zów z udzia­łem ko­men­dan­ta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgrupować

ze­brać w grupę


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) po­łą­czyć w grupę/grupy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgruzować

rzad­ko: do­szczęt­nie zni­szczyć; obró­cić w gruzy


Źródła:

SJP.pl

Zgruzowywać

rzad­ko: roz­sy­py­wać w gruz, do­szczęt­nie bom­bar­do­wać


Źródła:

SJP.pl

Zgruzłowaciały

taki, który zgru­zło­wa­ciał (stał się gru­zło­wa­tym)


Źródła:

SJP.pl

Zgruzłowacieć

stać się gru­zło­wa­tym (takim, który za­wie­ra gru­zły - na­ro­śle, zgru­bie­nia)


Źródła:

SJP.pl

Zgruźlać

zgruź­lać się: zle­piać się w grud­ki, zbi­jać się w brył­ki


Źródła:

SJP.pl

Zgruźlić

zgruź­lić się: zle­pić się w grud­ki, zbić się w brył­ki


Źródła:

SJP.pl

Zgruźlony

taki, który się zgruź­lił


Źródła:

SJP.pl

Zgryw

po­tocz­nie: kpiny, zgry­wa­nie się, wy­głu­pia­nie się; zgry­wa


Źródła:

SJP.pl

Zgrywa

po­tocz­nie: kpiny, zgry­wa­nie się, wy­głu­pia­nie się; zgryw


Źródła:

SJP.pl

Zgrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zgrywny

śmiesz­ny, dow­cip­ny, żar­to­bli­wy


Źródła:

SJP.pl

Zgrywus

osoba skłon­na do kpin, żar­tów, lu­bią­ca robić ka­wa­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. ktoś skłon­ny do kpin i żar­tów, lu­bią­cy „zgry­wać się”


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgrywuska

ko­bie­ta skłon­na do kpin, żar­tów, lu­bią­ca robić ka­wa­ły


Źródła:

SJP.pl

Zgryz

1. w uzę­bie­niu: po­zy­cja szczę­ki wzglę­dem żu­chwy;
2. zmart­wie­nie, fra­su­nek, kło­pot­li­wa sy­tu­a­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. usta­wie­nie zębów wzglę­dem sie­bie


Zgryz – po­ję­cie dy­na­micz­ne okre­śla­ją­ce sto­su­nek łuków zę­bo­wych szczę­ki i żu­chwy w każ­dej po­zy­cji żu­chwy, jest in­dy­wi­du­al­ny dla każ­de­go osob­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgryzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgry­zać.


Zgry­za­nie – ro­dzaj szkód wy­rzą­dza­nych przez je­le­nio­wa­te i za­ją­co­wa­te w mło­dych drze­wo­sta­nach. W wy­ni­ku zgry­za­nia usz­ko­dze­niu ule­ga­ją pędy wierz­choł­ko­we sie­wek i sa­dzo­nek wraz z liść­mi i pącz­ka­mi w od­no­wie­niach oraz za­le­sie­niach.

Dłu­gość zgry­za­nia pędów za­le­ży od ga­tun­ku zwie­rzę­cia, gru­bo­ści i stop­nia zdrew­nie­nia pędu oraz od pory roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zgryzać

miaż­dżyć coś zę­ba­mi


Źródła:

SJP.pl

Zgryziony

zmiaż­dżyć zę­ba­mi


Źródła:

SJP.pl

Zgryzota

po­waż­ny kło­pot, wiel­ki smu­tek; zmart­wie­nie, stra­pie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wiel­kie zmart­wie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgryzowy

→ zgryz


Patrz:zgryz

Źródła:

SJP.pl

Zgryzy

1. w uzę­bie­niu: po­zy­cja szczę­ki wzglę­dem żu­chwy;
2. zmart­wie­nie, fra­su­nek, kło­pot­li­wa sy­tu­a­cja


Źródła:

SJP.pl

Zgryźliwie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób przy­kry dla kogoś, uży­wa­jąc zło­śli­wych uwag do tej osoby


Źródła:

Wiktionary

Zgryźliwiec

zło­śli­wa, do­kucz­li­wa osoba


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek zgryź­li­wy, do­kucz­li­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgryźliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zgryź­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Zgryźliwość

zło­śli­wość, uszczy­pli­wość


Źródła:

SJP.pl

Zgryźliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zgryź­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Zgryźliwy

taki, który czę­sto do­ku­cza innym zło­śli­wy­mi uwa­ga­mi


przy­miot­nik

 (1.1) czę­sto do­ku­cza­ją­cy innym zło­śli­wy­mi uwa­ga­mi

 (1.2) świad­czą­cy o zgryź­li­wo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgryźć

zmiaż­dżyć zę­ba­mi


Źródła:

SJP.pl

Zgrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgrzać.


Źródła:

Wiktionary

Zgrzany

1. grze­jąc, uczy­nić cie­płym; za­grzać; na­grzać;
2. po­łą­czyć ogrze­wa­jąc w celu sto­pie­nia i zle­pie­nia się po­wierzch­ni;
3. spo­wo­do­wać, że komuś jest go­rą­co;
4. zgrzać się - roz­grzać się nad­mier­nie od wy­sił­ku lub cie­płe­go ubra­nia; spo­cić się


Źródła:

SJP.pl

Zgrzać

1. grze­jąc, uczy­nić cie­płym; za­grzać; na­grzać;
2. po­łą­czyć ogrze­wa­jąc w celu sto­pie­nia i zle­pie­nia się po­wierzch­ni;
3. spo­wo­do­wać, że komuś jest go­rą­co;
4. zgrzać się - roz­grzać się nad­mier­nie od wy­sił­ku lub cie­płe­go ubra­nia; spo­cić się


Źródła:

SJP.pl

Zgrzeblarka

1. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się czy­szcze­niem włó­kna weł­nia­ne­go, ba­weł­nia­ne­go lub lnia­ne­go; zgrze­blacz­ka;
2. ma­szy­na do zgrze­ble­nia włó­kien


Zgrze­blar­ka – ma­szy­na włó­kien­ni­cza do zgrze­ble­nia. Sto­so­wa­ne są głów­nie zgrze­blar­ki po­kry­wo­we, zwła­szcza w przę­dzal­nict­wie ba­weł­ny i wał­ko­we - w przę­dzal­nict­wie wełny, włó­kien ły­ko­wych, azbe­stu itp. W zgrze­blar­kach po­kry­wo­wych głów­ny­mi ele­men­ta­mi ro­bo­czy­mi są - górna część po­wierzch­ni bębna i współ­pra­cu­ją­ce z nią, wolno prze­su­wa­ją­ce się z bie­giem su­row­ca (lub w kie­run­ku prze­ciw­nym), tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgrzeblarnia

dział przę­dzal­ni, gdzie od­by­wa się zgrze­ble­nie włó­kiem


Źródła:

SJP.pl

Zgrzeblarski

do­ty­czą­cy zgrze­bla­rza, zgrze­blar­ni


Źródła:

SJP.pl

Zgrzeblarz

ten, kto roz­plą­tu­je włó­kna przed przę­dze­niem


Źródła:

SJP.pl

Zgrzeblica

zgrze­bli­ca tro­jacz­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny sów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Zgrzeblić

roz­plą­ty­wać i czy­ścić włó­kna przed przę­dze­niem przy po­mo­cy zgrze­blar­ki lub zgrze­bła; grę­plo­wać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) włók. wy­cze­sy­wać włó­kna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgrzebniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zgrzeb­nie


Źródła:

SJP.pl

Zgrzebniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zgrzeb­ny


Źródła:

SJP.pl

Zgrzebność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest zgrzeb­ne


Źródła:

Wiktionary

Zgrzebny

zro­bio­ny z partu; par­cia­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pro­sty, skrom­ny

 (1.2) włók. lnia­ny lub ko­nop­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgrzebła

szczot­ka do czy­szcze­nia koni


Źródła:

SJP.pl

Zgrzebło

szczot­ka do czy­szcze­nia koni


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zo­o­techn. me­ta­lo­wy przy­rząd do czy­szcze­nia zwie­rząt (zwła­szcza zwie­rząt go­spo­dar­skich) i usu­wa­nia sier­ści ze szczot­ki do cze­sa­nia zwie­rząt;

 (1.2) włók. dru­cia­na szczot­ka do roz­cze­sy­wa­nia oraz pro­sto­wa­nia włó­kien

 (1.3) górn. część ro­bo­cza spe­cjal­ne­go typu prze­no­śni­ków prze­su­wa­ją­ca rynną uro­bek; łań­cuch (rza­dziej lina) z po­przecz­ny­mi li­stwa­mi prze­su­wa­ją­ca się po nie­ru­cho­mej ryn­nie

 (1.4) roln. ro­dzaj brony

 (1.7) daw. na­rzę­dzie do zgrze­by­wa­nia, wy­grze­by­wa­nia


Zgrze­bło, po­tocz­nie zwane grze­bie­niem uży­wa­ne w pro­ce­sie zgrze­ble­nia. Zgrze­bło to naj­czę­ściej gu­mo­wa, pla­sti­ko­wa lub me­ta­lo­wa szczot­ka przez­na­czo­na do czy­szcze­nia zwie­rząt ho­dow­la­nych i do­mo­wych. W za­leż­no­ści od ma­te­ria­łu z któ­re­go wy­ko­na­ne jest zgrze­bło: gu­mo­we służy do czy­szcze­nia sier­ści, usu­wa­nia wło­sów w cza­sie li­nie­nia oraz czy­szcze­nia in­nych szczo­tek z sier­ści, pla­sti­ko­we do roz­cze­sy­wa­nia bar­dzo mocno zle­pio­nych frag­men­tów sier­ści konia, na­to­miast me­ta­lo­we do oczy­szcza­nia szczo­tek z wło­sia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgrzebłowy

przy­miot­nik od: zgrze­bło


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy zgrze­bła, od­no­szą­cy się do zgrze­bła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgrzeina

miej­sce po­łą­cze­nia ele­men­tów zgrzew­nych


Źródła:

SJP.pl

Zgrzew

miej­sce po­łą­cze­nia ele­men­tów zgrzew­nych; zgrze­i­na


Źródła:

SJP.pl

Zgrzewalnia

sa­mo­dziel­ny za­kład lub po­mie­szcze­nie w za­kła­dzie prze­my­sło­wym, w któ­rym się od­by­wa zgrze­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Zgrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgrze­wać.


Zgrze­wa­nie – ro­dzaj tech­no­lo­gii trwa­łe­go łą­cze­nia czę­ści urzą­dzeń lub kon­struk­cji wy­ko­na­nych z me­ta­lu lub z two­rzyw sztucz­nych. Po­le­ga ono na roz­grza­niu sty­ka­ją­cych się po­wierzch­ni tak, aby przesz­ły one w stan pla­stycz­ny (cia­sto­wa­ty) i do­ci­śnię­ciu ich. Upla­stycz­nie­niu ulega tylko nie­wiel­ka ob­ję­tość na gra­ni­cy styku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zgrzewarkowy

przy­miot­nik od: zgrze­war­ka


Źródła:

SJP.pl

Zgrzewka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. hand. opa­ko­wa­nie zbior­cze ja­kie­goś pro­duk­tu okle­jo­ne w folię


Źródła:

Wiktionary

Zgrzybiało

po­paść w mart­wo­tę, bez­ruch; stru­pie­szeć


Źródła:

SJP.pl

Zgrzybiały

po­paść w mart­wo­tę, bez­ruch; stru­pie­szeć


przy­miot­nik

 (1.1) prze­sta­rza­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgrzybieć

po­paść w mart­wo­tę, bez­ruch; stru­pie­szeć


Źródła:

SJP.pl

Zgrzycik

zdrob­nie­nie od: zgrzyt


Źródła:

SJP.pl

Zgrzyn

pod­krzew z ro­dzi­ny to­i­no­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy w Azji, upra­wia­ny jako ro­śli­na lecz­ni­cza; ra­u­wol­fia


Źródła:

SJP.pl

Zgrzypik

zgrzy­pik twar­do­kryw­ka - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Zgrzyt

nie­przy­jem­ny dla ucha dźwięk pow­sta­ją­cy przy tar­ciu o sie­bie twar­dych przed­mio­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­głos tar­cia twar­dych przed­mio­tów

 (1.2) przen. przy­kre zda­rze­nie, nie­mi­ła sy­tu­a­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgrzytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­czas. zgrzyt, czyn­ność zgrzy­tu


Źródła:

Wiktionary

Zgrzytać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zgrzyt­nąć)

 (1.1) wy­da­wać zgrzyt lub po­wo­do­wać pow­sta­wa­nie zgrzy­tu

 (1.2) ndk. ra­żą­co nie pa­so­wać do ca­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Zgrzytliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zgrzyt­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Zgrzytnica

zgrzyt­ni­ca fio­le­to­wa - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Zgrzytnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zgrzy­tać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|zgrzy­tać.; wydać zgrzyt lub spo­wo­do­wać pow­sta­nie zgrzy­tu


Źródła:

Wiktionary

Zgrzęźnięty

zgrzę­zły;
1. taki, w któ­rym się grzęź­nie; grzą­ski, mięk­ki;
2. daw­niej: wbity w głąb; wklę­sły, za­pa­dły


Źródła:

SJP.pl

Zgręplować

roz­plą­tać i wy­czy­ścić włó­kna przed przę­dze­niem przy po­mo­cy zgrze­blar­ki lub zgrze­bła


Źródła:

SJP.pl

Zgręza

fus, męt


Źródła:

SJP.pl

Zguba

1. coś zgu­bio­ne­go;
2. osoba chwi­lo­wo po­szu­ki­wa­na;
3. klę­ska, nie­szczę­ście


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzecz lub osoba zgu­bio­na, któ­rej chwi­lo­wo nie można zna­leźć

 (1.2) klę­ska, nie­szczę­ście


Zguba (418 m n.p.m.) – wznie­sie­nie na Wzgó­rzach Gi­low­skich, w Wzgó­rzach Niem­czań­sko-Strze­liń­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zgubca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. osoba do­pro­wa­dza­ją­ca kogoś do zguby


Źródła:

Wiktionary

Zgubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgu­bić.


Źródła:

Wiktionary

Zgubiony

1. stra­cić coś przez swoje roz­tar­gnie­nie lub ga­pio­stwo;
2. do­pro­wa­dzić do zguby, upad­ku; na­ra­zić kogoś na śmierć;
3. zgu­bić się - za­błą­kać się w ja­kimś te­re­nie; za­błą­dzić


przy­miot­nik

 (1.1) który po­niósł klę­skę, który jest bli­ski zguby

 (1.2) za­gi­nio­ny; taki, któ­re­go ktoś zgu­bił

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: zgu­bić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgubić

1. stra­cić coś przez swoje roz­tar­gnie­nie lub ga­pio­stwo;
2. do­pro­wa­dzić do zguby, upad­ku; na­ra­zić kogoś na śmierć;
3. zgu­bić się - za­błą­kać się w ja­kimś te­re­nie; za­błą­dzić


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) przez nie­u­wa­gę zo­sta­wić coś w niez­na­nym sobie miej­scu

 (1.2) uciec przed po­go­nią lub ludź­mi śle­dzą­cy­mi daną osobę

 (1.3) stra­cić kon­takt z osobą lub grupą, z którą gdzieś się szło

 (1.4) przest. do­pro­wa­dzić do zguby

cza­sow­nik zwrot­ny

 (2.1) za­błą­dzić

 (2.2) o przed­mio­cie: zo­stać przez kogoś zgu­bio­nym

 (2.3) stra­cić orien­ta­cję w te­ma­cie

 (2.4) przest. do­pro­wa­dzić sie­bie do zguby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgubniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zgub­nie


Źródła:

SJP.pl

Zgubniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zgub­ny


Źródła:

SJP.pl

Zgubność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co zgub­ne


Źródła:

Wiktionary

Zgubny

pro­wa­dzą­cy do zguby, szkod­li­wy, bar­dzo nie­ko­rzyst­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pro­wa­dzą­cy do zguby

 (1.2) przy­no­szą­cy zni­szcze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zguglować

po­tocz­nie: wy­szu­kać za po­mo­cą wy­szu­ki­war­ki Go­o­gle; wy­go­o­glo­wać, wy­gu­glo­wać, wy­go­o­glać, wy­gu­glać, zgo­o­glo­wać, zgo­o­glać


Źródła:

SJP.pl

Zgumować

po­tocz­nie: wy­trzeć, usu­nąć coś gumką; wy­gu­mo­wać, wy­gum­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Zgurb

gwa­ro­wo: zgru­bie­nie, fałda, zmarszcz­ka


Źródła:

SJP.pl

Zguzowaciały

taki, który stał się gu­zo­wa­ty, po­krył się gu­za­mi


Źródła:

SJP.pl

Zguzowacieć

stać się gu­zo­wa­tym, po­kryć się gu­za­mi


Źródła:

SJP.pl

Zgwałcić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. gwał­cić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|gwał­cić.


Źródła:

Wiktionary

Zgórować

strze­lić po­wy­żej celu


Źródła:

SJP.pl

Zgórski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zgórsko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Zgórznica

Zgórz­ni­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie łu­kow­skim, w gmi­nie Sto­czek Łu­kow­ski.

Wieś kró­lew­ska Zgór­ni­ca po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gar­wo­liń­skim ziemi czer­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W 1660 roku wieś wcho­dzi­ła w skład sta­ro­stwa La­to­wicz.


Źródła:

Wikipedia

Zgównowacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. neol. efekt gów­no­wa­ce­nia


Źródła:

Wiktionary

Zgównowacić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. gów­no­wa­cić, zgów­no­wa­cać)

 (1.1) wulg. neol. do­ko­na­ny od|gów­no­wa­cić.


Źródła:

Wiktionary

Zgółkowa

naz­wi­sko, np. Ha­li­na Zgół­ko­wa (Ha­li­na M. Buł­czyń­ska-Zgół­ka), pol­ska ję­zy­koz­naw­czy­ni


Źródła:

SJP.pl

Zgąbczały

stać się gąb­cza­stym


Źródła:

SJP.pl

Zgąbczeć

stać się gąb­cza­stym


Źródła:

SJP.pl

Zgęstniały

taki, który zgęst­niał


Źródła:

SJP.pl

Zgęstnąć

zgęst­nieć;
1. stać się gę­stym lub gęst­szym;
2. stać się bar­dziej wy­czu­wal­nym;
3. stać się licz­niej­szym i bar­dziej zwar­tym


Źródła:

SJP.pl

Zgęstły

taki, który zgęstł (zgęst­nął)


Źródła:

SJP.pl

Zgęziały

w gwa­rze poz­nań­skiej: zzięb­nię­ty, sku­lo­ny


Źródła:

SJP.pl

Zgład

po­wierzch­nia prób­ki od­po­wied­nio osz­li­fo­wa­na i wy­po­le­ro­wa­na w celu oglą­da­nia jej pod mi­kro­sko­pem


Zgład me­ta­lo­gra­ficz­ny – po­bra­na sko­śnie lub po­dłuż­nie i od­po­wied­nio przy­go­to­wa­na prób­ka wy­ko­rzy­sty­wa­na do badań mi­kro­sko­po­wych lub ma­kro­sko­po­wych.

Ba­da­nia ma­kro­sko­po­we do­star­cza­ją in­for­ma­cji o ce­chach ma­te­ria­łu. Na­to­miast o jego wła­ści­wo­ściach w zna­czą­cym stop­niu de­cy­du­je jego mi­kro­struk­tu­ra, na pod­sta­wie któ­rej moż­li­we jest osza­co­wa­nie wła­ści­wo­ści me­cha­nicz­nych ba­da­ne­go przed­mio­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zgładzać

1. po­zba­wiać życia; za­bi­jać, mor­do­wać;
2. ni­we­czyć, uni­ce­stwiać; gła­dzić


Źródła:

SJP.pl

Zgłaszalność

→ zgła­szal­ny


Patrz:zgłaszalny

Źródła:

SJP.pl

Zgłaszalny

da­ją­cy się zgło­sić


Źródła:

SJP.pl

Zgłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Zgłaszać

1. przed­sta­wiać pu­blicz­nie wnio­ski, py­ta­nia, pro­jekt itp.;
2. za­wia­da­miać kogoś o za­ist­nie­niu cze­goś;
3. pro­po­no­wać kogoś na ja­kieś sta­no­wi­sko, do ja­kie­goś kon­kur­su itp.;
4. zgła­szać się:
a) przy­cho­dzić gdzieś lub do kogoś w ja­kiejś spra­wie;
b) wy­ra­żać go­to­wość do ja­kie­goś dzia­ła­nia;
c) odzy­wać się w słu­chaw­ce te­le­fo­nu


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) za­wia­do­mić o czymś

 (1.2) wy­stę­po­wać z czymś pu­blicz­nie, wno­sić o coś, po­stu­lo­wać, przed­sta­wiać

 (1.3) za­de­kla­ro­wać w de­kla­ra­cji cel­nej lub po­dat­ko­wej

cza­sow­nik zwrot­ny zgła­szać się

 (2.1) ochot­ni­czo wy­ra­żać chęć udzia­łu w czymś

 (2.2) przy­być w okre­ślo­ne miej­sce lub do okre­ślo­nej osoby w okre­ślo­nym celu, sta­wiać się

 (2.3) odzy­wać się w słu­chaw­ce te­le­fo­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgłaśniać

zwięk­szać gło­śność; pod­gła­śniać, po­gła­śniać


Źródła:

SJP.pl

Zgłobice

Zgło­bi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie tar­now­skim, w gmi­nie Tar­nów. Znaj­du­je się na pra­wym brze­gu Du­naj­ca, na Wy­so­czyź­nie Zgło­bic­kiej, przy dro­dze z Tar­no­wa do Woj­ni­cza. Naj­wyż­sze wznie­sie­nie ma wy­so­kość 246 m n.p.m. Z Tar­no­wem łączy wieś ko­mu­ni­ka­cja miej­ska linii au­to­bu­so­wych: A24, A29, A30, A32.


Źródła:

Wikipedia

Zgłobień

Zgło­bień – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie rze­szow­skim, w gmi­nie Bo­gu­chwa­ła. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży w od­le­gło­ści 15 ki­lo­me­trów na za­chód od Rze­szo­wa.


Źródła:

Wikipedia

Zgłobik

zgło­bik smuż­ko­wa­ny - ga­tu­nek plusk­wia­ka z ro­dzi­ny skocz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Zgłobić

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. na­roz­ra­biać


Źródła:

Wiktionary

Zgłobliwy

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. nie­spra­wied­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Zgłobnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. roz­ra­bia­ka


Źródła:

Wiktionary

Zgłodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgłod­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Zgłodnieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. głod­nieć)

 (1.1) stać się głod­nym


Źródła:

Wiktionary

Zgłosić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zgła­szać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|zgła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Zgłoska

sy­la­ba


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. zob. sy­la­ba.

 (1.2) daw. li­te­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgłoskotwórczy

two­rzą­cy zgło­ski


Źródła:

SJP.pl

Zgłoskowiec

ro­dzaj skró­tow­ca skła­da­ją­cy się z pier­wszych sylab wy­ra­zów wcho­dzą­cych w skład ja­kie­goś wy­ra­że­nia, nazwy cze­goś (np. Pa­fa­wag - Pań­stwo­wa Fa­bry­ka Wa­go­nów); sy­la­bo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Zgłoskowy

zwią­za­ny ze zgło­ską (sy­la­bą), zgło­ska­mi (sy­la­ba­mi); sy­la­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Zgłoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ofi­cjal­na de­kla­ra­cja o go­to­wo­ści wzię­cia udzia­łu w czymś

 (1.2) for­mal­ne po­wia­do­mie­nie o czymś

 (1.3) po­ja­wie­nie się gdzieś


Źródła:

Wiktionary

Zgłoszeniowy

przy­miot­nik od: zgło­sze­nie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy zgło­sze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgłośnić

rzad­ko: uczy­nić gło­śniej­szym; po­gło­śnić, pod­gło­śnić


Źródła:

SJP.pl

Zgłupiały

bar­dzo czymś za­sko­czo­ny, zde­zo­rien­to­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Zgłupieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. głu­pieć)

 (1.1) pejor. pot. utra­cić spraw­ność umy­sło­wą lub zdol­ność ra­cjo­nal­ne­go ro­zu­mo­wa­nia

 (1.2) pot. przen. po­paść w silną de­zo­rien­ta­cję i bez­rad­ność

 (1.3) pot. przen. o ma­szy­nach i sy­ste­mach: za­cząć dzia­łać wad­li­wie


Źródła:

Wiktionary

Zgłębianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zgłę­biać.


Źródła:

Wiktionary

Zgłębiarka

ma­szy­na do ura­bia­nia i czer­pa­nia syp­kich ma­te­ria­łów skal­nych; czer­par­ka


Źródła:

SJP.pl

Zgłębiać

cza­sow­nik

 (1.1) skru­pu­lat­nie po­sze­rzać wie­dzę


Źródła:

Wiktionary

Zgłębiec

zgłę­biec trzpien­ni­ko­wa­ty - owad z ro­dzi­ny gą­sie­nicz­ni­ko­wa­tych; zgłę­biec trzpien­ni­ko­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. zob. zgłę­biec trzpien­ni­ko­wa­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zgłębnikowy

przy­miot­nik od: zgłęb­nik


Źródła:

SJP.pl