Zb

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = in­form. zet­ta­bit;


Źródła:

Wiktionary

Zb.

skrót, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = zbiór


Źródła:

Wiktionary

Zbabiały

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. o męż­czyź­nie: taki, który ma ko­bie­ce cechy


Źródła:

Wiktionary

Zbabrać

po­tocz­nie:
1. ubru­dzić, za­nie­czy­ścić; za­ba­brać, upać­kać;
2. zro­bić coś źle, nie­sta­ran­nie; spa­prać, spar­ta­czyć;
3. zba­brać się - ubru­dzić się; za­ba­brać się, upać­kać się


Źródła:

SJP.pl

Zbaczać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) scho­dzić z obra­ne­go kursu


Źródła:

Wiktionary

Zbadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zba­dać.


Źródła:

Wiktionary

Zbadać

spraw­dze­nie stanu fi­zycz­ne­go osoby w celu wy­kry­cia, zdia­gno­zo­wa­nia cho­ro­by


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. badać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|badać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbagatelizować

uznać coś za nie­i­stot­ne, za drob­nost­kę, ba­ga­te­lę; zlek­ce­wa­żyć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ba­ga­te­li­zo­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ba­ga­te­li­zo­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbajdurzyć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) dk. baj­du­rzyć

 (1.2) oszu­kać, okła­mać kogoś


Źródła:

Wiktionary

Zbajtlować

po­tocz­nie: mó­wiąc wpro­wa­dzić kogoś w błąd, otu­ma­nić; za­bajt­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Zbalansowany

do­pro­wa­dzić do stanu rów­no­wa­gi, wy­rów­nać dzia­ła­nie ja­kiejś siły, utrzy­mać w rów­no­wa­dze; zrów­no­wa­żyć, wy­wa­żyć


Źródła:

SJP.pl

Zbalansować

do­pro­wa­dzić do stanu rów­no­wa­gi, wy­rów­nać dzia­ła­nie ja­kiejś siły, utrzy­mać w rów­no­wa­dze; zrów­no­wa­żyć, wy­wa­żyć


Źródła:

SJP.pl

Zbamoncić

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ogłu­pić


Źródła:

Wiktionary

Zbanalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zba­na­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zbankrutować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ban­kru­to­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ban­kru­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zbanować

za­blo­ko­wać do­stęp do usłu­gi w In­ter­ne­cie


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. ba­no­wać)

 (1.1) środ. in­form. za­sto­so­wać wobec kogoś bana

 (1.2) środ. in­form. za­ka­zać pu­bli­ka­cji okre­ślo­ne­go ro­dza­ju tre­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbaraniały

zgłu­pieć, stra­cić trzeź­wość umy­słu, być w sta­nie szoku


Źródła:

SJP.pl

Zbaranieć

zgłu­pieć, stra­cić trzeź­wość umy­słu, być w sta­nie szoku


cza­sow­nik

 (1.1) pot. zgłu­pieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbaraski

→ Zba­raż (mia­sto na Ukra­i­nie)


Zba­ra­ski – pol­ski herb ksią­żę­cy o nie­wia­do­mych bar­wach. Herb włas­ny ro­dzi­ny Zba­ra­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbaraż

mia­sto na Ukra­i­nie


Ko­ścio­ły, sy­na­go­ga, pom­nik

Zba­raż ( Збараж, daw­niej "Nowy Zba­raż") – mia­sto w re­jo­nie tar­no­pol­skim, w ob­wo­dzie tar­no­pol­skim Ukra­i­ny. Do 2020 sie­dzi­ba re­jo­nu zba­ra­skie­go, nad rzeką Gniez­ną (ukr. Гні́зна).

Do 1945 w Pol­sce, od grud­nia 1920 w wo­je­wództ­wie tar­no­pol­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu zba­ra­skie­go. Pry­wat­ne mia­sto szla­chec­kie po­ło­żo­ne było w XVI wieku w wo­je­wództ­wie wo­łyń­skim. W mie­ście znaj­du­je się sta­cja ko­le­jo­wa. W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł cu­krow­ni­czy, pi­wo­war­ski oraz spi­ry­tu­so­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbarażczyk

żoł­nierz bio­rą­cy udział w obro­nie Zba­ra­ża przed Ko­za­ka­mi i Ta­ta­ra­mi w dniach od 10 lipca do 22 sierp­nia 1649 roku


Źródła:

SJP.pl

Zbarbaryzować

1. po­zba­wić cech ty­po­wych dla wy­so­ko roz­wi­nię­tej cy­wi­li­za­cji i kul­tu­ry; zdzi­czyć;
2. wpro­wa­dzić bar­ba­ryz­my do ję­zy­ka


Źródła:

SJP.pl

Zbarzewo

wieś w Pol­sce


Zba­rze­wo (niem. do 1918 "Bar­gen") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie le­szczyń­skim, w gmi­nie Wło­sza­ko­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa le­szczyń­skie­go.

We wsi znaj­du­je się zni­szczo­ny pałac z 1902.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbastować

za­prze­stać ro­bie­nia lub mó­wie­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Zbawca

po­tocz­nie: osoba, która wy­ba­wi­ła kogoś lub coś od cze­goś złego


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba, która wy­ba­wi­ła kogoś lub coś od cze­goś złego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbawczy

przy­no­szą­cy zba­wie­nie, ra­tu­nek; zba­wien­ny, po­ży­tecz­ny, sku­tecz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. da­ją­cy zba­wie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbawczyni

ko­bie­ta, która zba­wi­ła kogoś, ura­to­wa­ła kogoś od cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ko­bie­ta, która wy­ba­wi­ła kogoś lub coś od cze­goś złego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zba­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Zbawiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­cią­gać kogoś z opre­sji, ura­to­wać

 (1.2) rel. odże­gnać nie­bez­pie­czeń­stwo po­tę­pie­nia wiecz­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Zbawiciel

prze­sta­rza­łe: osoba, która kogoś zba­wi­ła, ura­to­wa­ła od cze­goś; zbaw­ca; wy­baw­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. zbaw­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbawicielka

prze­sta­rza­łe: ko­bie­ta, która kogoś zba­wi­ła, ura­to­wa­ła od cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. zbaw­czy­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbawicielski

→ zba­wi­ciel


Patrz:zbawiciel

Źródła:

SJP.pl

Zbawienie

oca­lić, ura­to­wać, od­ku­pić (od po­tę­pie­nia wiecz­ne­go)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ura­to­wa­nie w trud­nej sy­tu­a­cji

 (1.2) rel. boski akt wy­ba­wie­nia czło­wie­ka (ludzi) od wiecz­ne­go po­tę­pie­nia;


Zba­wie­nie – uwol­nie­nie się z nie­ko­rzyst­ne­go stanu lub oko­licz­no­ści. Szcze­gól­nie istot­ny w chrze­ści­jań­stwie i ju­da­iz­mie akt wy­ba­wie­nia ludzi przez Boga.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbawiennie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób zba­wien­ny; przy­no­sząc zba­wie­nie, wy­ba­wie­nie


Źródła:

Wiktionary

Zbawienniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zba­wien­nie


Źródła:

SJP.pl

Zbawienniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zba­wien­ny


Źródła:

SJP.pl

Zbawienny

przy­no­szą­cy zba­wie­nie, ra­tu­nek; zbaw­czy, po­ży­tecz­ny, sku­tecz­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nio­są­cy zba­wie­nie, ra­tu­ją­cy przed czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbawiona

w re­li­gii chrze­ści­jań­skiej: ko­bie­ta oca­lo­na od wiecz­ne­go po­tę­pie­nia


Źródła:

SJP.pl

Zbawiony

w re­li­gii: czło­wiek oca­lo­ny od wiecz­ne­go po­tę­pie­nia


Źródła:

SJP.pl

Zbawix

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. pot. żart. plac Zba­wi­cie­la w War­sza­wie, po­pu­lar­ne miej­sce spot­kań war­sza­wia­ków;


Źródła:

Wiktionary

Zbawić

oca­lić, ura­to­wać, od­ku­pić (od po­tę­pie­nia wiecz­ne­go)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zba­wiać)

 (1.1) wy­cią­gnąć kogoś z opre­sji, ura­to­wać

 (1.2) rel. uchro­nić przed po­tę­pie­niem wiecz­nym

 (1.3) daw. po­zba­wić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbazować

o sa­mo­lo­cie: wpro­wa­dzić do bazy, han­ga­ru


Źródła:

SJP.pl

Zbałamucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zba­ła­mu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Zbałamucić

1. za­wró­cić komuś w gło­wie; uwieść kogoś;
2. otu­ma­nić, zep­suć kogoś;
3. zmar­no­wać; zmi­trę­żyć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ba­ła­mu­cić)

 (1.1) przest. po­zy­skać czy­jeś wzglę­dy w wy­ni­ku ba­ła­mu­ce­nia, sku­tecz­nie za­wró­cić komuś w gło­wie

 (1.2) spo­wo­do­wać za­mie­sza­nie, wpro­wa­dzić w błąd

 (1.3) spę­dzić czas na próż­no­wa­niu, nic nie­ro­bie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbałkanizować

do­pro­wa­dzić do po­dzia­łu pań­stwa po­przez kon­flik­ty wew­nętrz­ne


Źródła:

SJP.pl

Zbańczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbań­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Zbańczyć

po­tocz­nie: zban­kru­to­wać


cza­sow­nik

 (1.1) pot. zban­kru­to­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbeczeć

zbe­czeć się - po­pła­kać się mocno; spła­kać się


Źródła:

SJP.pl

Zbeletryzować

nadać tek­sto­wi cha­rak­ter po­wie­ści, no­we­li, opo­wia­da­nia itp.


Źródła:

SJP.pl

Zbelować

zwi­nąć coś w bele


Źródła:

SJP.pl

Zberezeństwo

prze­sta­rza­łe: to, co na­ru­sza normy przyz­wo­i­to­ści, gor­szy swoją ot­war­cie oka­zy­wa­ną sek­su­al­no­ścią; świń­stwo, be­ze­ceń­stwo, wsze­te­czeń­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. słowo, czyn lub myśl nie­przyz­wo­i­te w sfe­rze sek­su­al­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbereźnica

bezw­styd­ni­ca, roz­pust­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ko­bie­ta po­są­dza­na o nie­przyz­wo­i­te w sfe­rze sek­su­al­nej uczyn­ki, słowa lub myśli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbereźnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie­przyz­wo­i­cie w sfe­rze sek­su­al­nej


Źródła:

Wiktionary

Zbereźnik

prze­sta­rza­łe: czło­wiek bezw­styd­ny, na­ru­sza­ją­cy normy przyz­wo­i­to­ści, gor­szą­cy swoją ot­war­cie oka­zy­wa­ną sek­su­al­no­ścią; bezw­styd­nik, roz­pust­nik, świn­tuch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. pot. ktoś, kogo po­są­dza się o zbe­reź­ne uczyn­ki, słowa lub myśli

 (1.2) przest. przen. ktoś po­są­dza­ny o coś niec­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbereźność

nie­przyz­wo­i­ty, bezw­styd­ny spo­sób za­cho­wa­nia, po­stę­po­wa­nia; nie­przyz­wo­i­tość, bezw­styd­ność, spro­śność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. nie­przyz­wo­i­tość w sfe­rze sek­su­al­nej

 (1.2) przest. słowa, czyn lub myśl nie­przyz­wo­i­te w sfe­rze sek­su­al­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbereźny

taki, który na­ru­sza normy przyz­wo­i­to­ści, gor­szy swoją ot­war­cie oka­zy­wa­ną sek­su­al­no­ścią; wul­gar­ny, świń­ski, ob­sce­nicz­ny, nie­przyz­wo­i­ty


przy­miot­nik

 (1.1) daw. nie­przyz­wo­i­ty w sfe­rze sek­su­al­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zberzyn

Zbe­rzyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Kle­czew.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.

Do 2025 r. czę­ścią wsi Zbe­rzyn było Skup­ne, nieg­dyś sa­mo­dziel­na wieś.


Źródła:

Wikipedia

Zberzynek

Zbe­rzy­nek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Kle­czew. Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Wola Spła­wiec­ka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Zbestwiony

daw­niej: taki, który się zbe­stwił (stał się bez­czel­ny, nie­po­słusz­ny); ro­zbe­stwio­ny


Źródła:

SJP.pl

Zbesztanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbesz­tać.


Źródła:

Wiktionary

Zbesztać

zwy­zy­wać, zła­jać


Źródła:

SJP.pl

Zbezczeszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) trak­to­wa­nie cze­goś bez na­le­ży­te­go sza­cun­ku


Źródła:

Wiktionary

Zbezczeszczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zbez­cze­ścić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|zbez­cze­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Zbezczeszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­trak­to­wa­nie cze­goś bez od­po­wied­nie­go sza­cun­ku


Źródła:

Wiktionary

Zbezcześcić

znie­wa­żyć coś, zwła­szcza obiekt kultu, czci; spro­fa­no­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zbez­cze­szczać)

 (1.1) po­trak­to­wać coś bez od­po­wied­nie­go sza­cun­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbezeczczać

daw­niej: zbez­cze­szczać


Źródła:

SJP.pl

Zbełtać

po­tocz­nie:
1. zmie­szać coś z cie­czą;
2. zmą­cić jakąś ciecz;
3. po­tocz­nie o cie­czy: zbeł­tać się - zmą­cić się, spie­nić się, po­łą­czyć się


Źródła:

SJP.pl

Zbiciak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zbicie

1. złą­cze­nie ele­men­tów za po­mo­cą gwoź­dzi;
2. ude­rze­nie piłki nad siat­ką;
3. za­bra­nie bier­ki prze­ciw­ni­ka w grach plan­szo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ude­rza­nie w celu za­da­nia bólu

 (1.2) mocne ude­rze­nie się pod­czas upad­ku

 (1.3) stłu­cze­nie cze­goś ze szkła lub por­ce­la­ny

 (1.4) po­łą­cze­nie desek gwoźdź­mi

 (1.5) mocne od­bi­cie piłki

 (1.6) za­bra­nie ry­wa­lo­wi karty, bier­ki lub pion­ka w grze

 (1.7) od­par­cie czyiś ar­gu­men­tów w dy­sku­sji

 (1.8) zmniej­sze­nie wagi lub na­tę­że­nia

 (1.9) usu­nię­cie wierzch­niej war­stwy ze ścian

 (1.10) osią­gnię­cie du­że­go zysku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiczeński

przy­miot­nik od: Zbicz­no


Źródła:

SJP.pl

Zbiczno

1. wieś w Pol­sce;
2. je­zio­ro w Pol­sce


Zbicz­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie brod­nic­kim, w gmi­nie Zbicz­no.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbiczować

zbić, wy­chło­stać bi­czem, rózgą itp.; ubi­czo­wać


Źródła:

SJP.pl

Zbiec

1. bie­giem prze­mie­ścić się w dół
2. uciec skądś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zbie­gać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|zbie­gać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiedniały

stać się bied­nym, bied­niej­szym; zu­bo­żeć


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który zbied­niał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiednieć

stać się bied­nym, bied­niej­szym; zu­bo­żeć


Źródła:

SJP.pl

Zbieg

ucie­ki­nier; de­zer­ter


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto uciekł, zbiegł

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) miej­sce styku, zbli­że­nia się (np. żył wod­nych, żył krusz­co­wych w skale, tras ko­le­jo­wych, dro­go­wych)

 (2.2) na­gro­ma­dze­nie się ele­men­tów, np. zda­rzeń

 (2.3) przest. coś, czego jest nadto, za dużo, resz­ta

 (2.4) przest. flis. brzeg pia­szczy­stej naspy przy­kry­tej wodą


"Zbieg" – ósma płyta w do­rob­ku pie­śnia­rza, kom­po­zy­to­ra i au­to­ra tek­stów Mar­ci­na Stycz­nia, druga w pełni au­tor­ska. Skła­da się na nią 15 pio­se­nek, które są przy­stan­ka­mi w naj­waż­niej­szej po­dró­ży z umy­słu do serca. Au­to­rem mu­zy­ki i słów za­pre­zen­to­wa­nych na pły­cie jest Mar­cin Sty­czeń. Wy­da­nie tego al­bu­mu wspar­ła zbiór­ka środ­ków fi­nan­so­wych w ser­wi­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbiegać

1. bie­gnąc, znaj­do­wać się niżej;
2. książ­ko­wo, o cza­sie i zja­wi­skach: prze­mi­jać, upły­wać;
3. zbie­gać się:
a) bie­gnąc, gro­ma­dzić się;
b) sty­kać się;
c) przy­pa­dać w tym samym cza­sie;
d) po­tocz­nie, o tka­ni­nach: kur­czyć się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zbiec, zbie­gnąć)

 (1.1) bie­gnąc, prze­mie­szczać się w dół

 (1.2) bie­gnąc, od­da­lać się

 (1.3) podn. ule­gać prze­mi­ja­niu

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (2.1) szu­ka­jąc cze­goś, od­wie­dzać wiele miejsc w krót­kim cza­sie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zbie­gać się (dk. zbiec się, zbie­gnąć się)

 (3.1) bie­gnąc, zbie­rać się w danym miej­scu

 (3.2) łą­czyć się w jed­nym miej­scu

 (3.3) od­by­wać się w jed­nym cza­sie

 (3.4) ule­gać skur­cze­niu jako tka­ni­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiegowisko

duża licz­ba ludzi lub in­nych istot, be­zład­nie ze­bra­nych; tłum, gro­ma­da, zbio­ro­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spon­ta­nicz­nie zgro­ma­dzo­na grupa ludzi, np. ga­piów

 (1.2) praw. przy­pad­ko­wa zbio­ro­wość ludzi na­ru­sza­ją­ca po­rzą­dek pu­blicz­ny w ja­kimś miej­scu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiegły

czło­wiek, który uciekł skądś; zbieg; ucie­ki­nier


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który opu­ścił miej­sce, w któ­rym nie chciał prze­by­wać

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba, która opu­ści­ła miej­sce, w któ­rym nie chcia­ła prze­by­wać

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) 3. os. lm. rodz. nmos. czasu przesz. trybu oz­najm. od zbiec

 (3.2) 3. os. lm. rodz. nmos. czasu przesz. trybu oz­najm. od zbie­gnąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbielały

taki, które zbie­lał


Źródła:

SJP.pl

Zbieracki

do­ty­czą­cy zbie­ra­czy, zbie­ract­wa


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy zbie­ract­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbieractwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pry­mi­tyw­na forma go­spo­dar­ki po­le­ga­ją­ca na zbie­ra­niu dziko ros­ną­cych pro­duk­tów ro­ślin­nych

 (1.2) ro­dzaj hobby po­le­ga­ją­ce­go na zbie­ra­niu ja­kichś ko­lek­cji, np. ety­kiet, monet itp.


Zo­bacz też: ko­lek­cjo­ner­stwo oraz syl­lo­go­ma­nia (ze­spół zbie­ract­wa).

Zbie­ract­wo – zbie­ra­nie pło­dów dziko ros­ną­cych ro­ślin, m.in. runa le­śne­go, sta­no­wią­ce pod­sta­wę utrzy­ma­nia spo­łe­czeństw pier­wot­nych, jedna z naj­star­szych form go­spo­dar­ki, wy­stę­po­wa­ło zwy­kle w po­łą­cze­niu z ło­wiect­wem, two­rząc wraz z nim pod­sta­wę pier­wot­ne­go po­dzia­łu pracy. Jako forma utrzy­ma­nia niek­tó­rych spo­łe­czeństw za­cho­wa­ło się do cza­sów współ­czes­nych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zbieracz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który coś zbie­ra, ko­lek­cjo­nu­je

 (1.2) czło­wiek, który pra­cu­je zbie­ra­jąc owoce, wa­rzy­wa i inne płody


Zbie­racz (po­żar­nict­wo) – ele­ment ar­ma­tu­ry wod­nej, słu­żą­cy do łą­cze­nia dwóch linii za­si­la­ją­cych mniej­sze­go prze­kro­ju (np. W75) z na­sa­dą ssaw­ną o więk­szym prze­kro­ju (np. W110) pompy po­żar­ni­czej.

Celem zbie­ra­cza jest uzy­ska­nie od­po­wied­niej po­da­ży wody ga­śni­czej na po­trze­by pompy po­żar­ni­czej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zbieraczka

→ zbie­racz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która coś zbie­ra, ko­lek­cjo­nu­je

 (1.2) ogrod. ko­bie­ta, która pra­cu­je zbie­ra­jąc owoce, wa­rzy­wa i inne płody

 (1.3) pszcz. skró­ce­nie od|pszczo­ła zbie­racz­ka.

 (1.4) pro­sty przy­rząd do zbie­ra­nia jagód


Patrz:zbieracz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbierakowy

→ zbie­rak


Patrz:zbierak

Źródła:

SJP.pl

Zbieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Zbieranina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. przy­pad­ko­wy i nie­do­pa­so­wa­ny zbiór osób lub rze­czy


Źródła:

Wiktionary

Zbierać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ze­brać)

 (1.1) pod­no­sić coś, co jest w wielu czę­ściach; pod­no­sić wiele jed­na­ko­wych lub po­dob­nych rze­czy

 (1.2) gro­ma­dzić

 (1.3) ko­lek­cjo­no­wać, two­rzyć zbiór cze­goś

 (1.4) po­wo­do­wać, że grupa osób znaj­dzie się w ja­kimś miej­scu

 (1.5) gw-pl|Bu­ko­wi­na. ubie­rać

 (1.6) gw-pl|Bu­ko­wi­na. przy­stra­jać cho­in­kę

cza­sow­nik zwrot­ny zbie­rać się

 (2.1) gro­ma­dzić się

 (2.2) przy­go­to­wy­wać się do wyj­ścia


Źródła:

Wiktionary

Zbierka

zbier­ka po­spo­li­ta - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny pszczo­lin­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Zbierkowo

Zbier­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Po­bie­dzi­ska. Na­le­ży do so­łect­wa Pol­ska Wieś.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Zbiersk

wieś w Pol­sce


Zbiersk – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ka­li­skim, w gmi­nie Sta­wi­szyn.

Do 1954 roku sie­dzi­ba gminy Zbiersk, a do 1972 roku gro­ma­dy Zbiersk. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.

Miej­sco­wość w la­tach 1943-1945 na­zy­wa­ła się "Vor­wal­de"


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbierski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbierzchowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zbiesić

roz­gnie­wać się, roz­zło­ścić się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bie­sić)

 (1.1) daw. ro­zeź­lić, roz­sier­dzić, uczy­nić wście­kłym, przy­pra­wić o gniew

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zbie­sić się (ndk. bie­sić się)

 (2.1) daw. stać się wście­kłym

 (2.2) gw-pl|Kra­ków. roz­pu­ścić się, roz­zu­chwa­lić się

 (2.3) śrpol. zde­mo­ra­li­zo­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbieszony

roz­gnie­wać się, roz­zło­ścić się


Źródła:

SJP.pl

Zbieżność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) scho­dze­nie się w jed­nym punk­cie

 (1.2) po­sia­da­nie cze­goś wspól­ne­go


Zbież­ność – pro­ces zmie­rza­nia do okre­ślo­nej war­to­ści w cza­sie; lub zmie­rza­nia do okre­ślo­ne­go punk­tu, lub wspól­ne­go punk­tu wi­dze­nia, opi­nii lub sy­tu­a­cji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zbieżny

1. zbie­ga­ją­cy się w jed­nym miej­scu;
2. przy­po­mi­na­ją­cy coś in­ne­go, np. zbież­ne po­glą­dy; po­dob­ny, zbli­żo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zbie­ga­ją­cy się w jed­nym punk­cie

 (1.2) spo­ty­ka­ją­cy się w tym samym cza­sie

 (1.3) ma­ją­cy coś wspól­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbieżystość

Zbie­ży­stość – wada drew­na z grupy wad kształ­tu. Po­le­ga na zmniej­sza­niu się śred­ni­cy pnia drew­na w kie­run­ku od odziom­ka ku wierz­choł­ko­wi.

War­tość zbie­ży­sto­ści otrzy­mu­je się, dzie­ląc róż­ni­cę mię­dzy śred­ni­ca­mi przez od­le­głość mię­dzy nimi (jed­nost­ka to cen­ty­me­try na metr):


Źródła:

Wikipedia

Zbieżysty

1. śro­do­wi­sko­wo o pniu drze­wa: zwę­ża­ją­cy się ku górze;
2. daw­niej: zbie­ga­ją­cy w dół; po­chy­ły, spa­dzi­sty


Źródła:

SJP.pl

Zbigniew

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Zbi­gniew – mę­skie imię po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go. Zło­żo­ne jest z dwóch czło­nów: "Zby-" („zbyć, zbyć się, po­zbyć się”) i "-gniew" („gniew”). Mogło oz­na­czać „tego, który się zbył (po­zbył) gnie­wu”. Wła­ści­wie po­win­no ono brzmieć Zby­gniew, a Zbi­gniew to wynik znieksz­tał­ce­nia, które na­stą­pi­ło przy od­czy­cie imion sło­wiań­skich przez pier­wszych ba­da­czy[]. W Pol­sce imię to po raz pier­wszy od­no­to­wa­no jako "Zby­gniew". Do końca XV wieku imię Zby­gniew za­no­to­wa­no u około 1000 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbigniewa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: Zbi­gniew


Źródła:

Wiktionary

Zbigniewice

Zbi­gnie­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie san­do­mier­skim, w gmi­nie Ko­przyw­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.

Czę­ści Zbi­gnie­wic noszą nazwy: Na Go­ściń­cu, Nowa Wieś, Pust­ka, Stara Wieś, Ule­śna, We­so­łów­ka, Zie­lon­ka Zbi­gniew­ska.


Źródła:

Wikipedia

Zbigniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zbigniewostwo

Zbi­gniew z mał­żon­ką; Zbi­gnie­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Zbigniewowie

Zbi­gniew z mał­żon­ką; Zbi­gnie­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Zbigniewowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Zbi­gnie­wa lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Zbi­gnie­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbigować

wy­cis­nąć rowki w wyt­wo­rach pa­pier­ni­czych, w miej­scach zgi­na­nia kar­tek


Źródła:

SJP.pl

Zbijacz

pra­cow­nik zbi­ja­ją­cy (łą­czą­cy) ele­men­ty drew­nia­ne, wyt­wa­rza­ją­cy np. pa­le­ty, ste­la­że, skrzy­nie


Źródła:

SJP.pl

Zbijak

ro­dzaj gry gru­po­wej z uży­ciem piłki; zbi­ja­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­rzę­dzie do zbi­ja­nia szyb

 (1.2) od­mia­na gry w dwa ognie bez po­zy­cji matki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Zbijanka

za­baw­ka zręcz­no­ścio­wa dla dzie­ci


Źródła:

SJP.pl

Zbijany

1. łą­czyć w ca­łość wbi­ja­jąc gwoź­dzie lub nity;
2. za­bie­rać prze­ciw­ni­ko­wi w grze pion­ki lub fi­gu­ry za po­mo­cą prze­wi­dzia­nych re­gu­ła­mi gry po­su­nięć;
3. wy­ka­zy­wać nie­słusz­ność ar­gu­men­tów, oba­lać je


Źródła:

SJP.pl

Zbijać

1. łą­czyć w ca­łość wbi­ja­jąc gwoź­dzie lub nity;
2. za­bie­rać prze­ciw­ni­ko­wi w grze pion­ki lub fi­gu­ry za po­mo­cą prze­wi­dzia­nych re­gu­ła­mi gry po­su­nięć;
3. wy­ka­zy­wać nie­słusz­ność ar­gu­men­tów, oba­lać je


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zbić)

 (1.1) roz­kru­szać coś zwy­kle z po­mo­cą młot­ka

 (1.2) stła­czać, ści­skać coś, aby zaj­mo­wa­ło mniej miej­sca

 (1.3) eli­mi­no­wać pion­ki prze­ciw­ni­ka

 (1.4) pot. dużo za­ra­biać

 (1.5) tłuc coś zro­bio­ne z kru­chej, twar­dej sub­stan­cji

 (1.6) oba­lać ar­gu­ment, te­o­rię, po­gląd

 (1.7) mon­to­wać coś przy po­mo­cy gwoź­dzi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zbi­jać się (dk. zbić się)

 (2.1) tłuc się

 (2.2) sku­piać się w cias­ne sku­pi­sko lub masę

 (2.3) slang. żar­to­wać sobie z kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbijowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zbilansowany

przy­miot­nik

 (1.1) ce­chu­ją­cy się od­po­wied­nią pro­por­cją wszyst­kich ele­men­tów skła­do­wych

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. zbi­lan­so­wać


Źródła:

Wiktionary

Zbindować

1. scze­pić luźne kart­ki pa­pie­ru wzdłuż jed­ne­go brze­gu za po­mo­cą bin­dow­ni­cy;
2. w grach kom­pu­te­ro­wych: nadać skró­ty kla­wi­szo­we po­szcze­gól­nym ele­men­tom


Źródła:

SJP.pl

Zbiorczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób zbior­czy


Źródła:

Wiktionary

Zbiorczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest zbior­cze


Źródła:

Wiktionary

Zbiorczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, w któ­rym coś się zbie­ra


Źródła:

Wiktionary

Zbiorek

zdrob­nie­nie od: zbiór


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: zbiór

 (1.2) mały zbiór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiorkom

zdrob­nie­nie od: zbiór


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. ko­mu­ni­ka­cja zbio­ro­wa;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) C. lm. od: zbio­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiorkomowy

→ zbior­kom


Patrz:zbiorkom

Źródła:

SJP.pl

Zbiorkomy

po­tocz­nie: środ­ki ko­mu­ni­ka­cji zbio­ro­wej; zbior­ko­my


Źródła:

SJP.pl

Zbiornica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do skła­do­wa­nia to­wa­rów, za­pa­sów itp.


Źródła:

Wiktionary

Zbiorniczek

zdrob­nie­nie od: zbior­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od zbior­nik

 (1.2) mały zbior­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiornik

1. za­głę­bie­nie te­re­nu wy­peł­nio­ne wodą;
2. na­czy­nie do prze­cho­wy­wa­nia lub zbie­ra­nia róż­nych ma­te­ria­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przed­miot przez­na­czo­ny do zbie­ra­nia, prze­cho­wy­wa­nia lub tran­spor­tu ma­te­ria­łów, zwła­szcza cie­czy i gazów

 (1.2) za­głę­bie­nie te­re­nu wy­peł­nio­ne wodą;

 (1.3) środ. pot. zdję­cie gru­po­we


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbiornikowcowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze zbior­ni­kow­cem, do­ty­czą­cy zbior­ni­kow­ca


Źródła:

Wiktionary

Zbiornikowiec

sta­tek wy­po­sa­żo­ny w zbior­ni­ki, uży­wa­ny do prze­wo­zu ła­dun­ków płyn­nych; tan­ko­wiec, cy­ster­no­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sta­tek przez­na­czo­ny do tran­spor­tu ma­te­ria­łów płyn­nych, naj­czę­ściej ropy naf­to­wej;


Zbior­ni­ko­wiec (rów­nież tan­ko­wiec) – sta­tek wodny, przez­na­czo­ny do tran­spor­to­wa­nia pro­duk­tów cie­kłych luzem.

Zbior­ni­kow­ce na­le­żą do naj­więk­szych stat­ków hand­lo­wych. W prze­ci­wień­stwie do in­nych frach­tow­ców nie po­sia­da­ją ła­dow­ni, na­to­miast mają zbior­ni­ki ła­dun­ko­we – za­ła­du­nek i wy­ła­du­nek od­by­wa się za poś­red­nict­wem sy­ste­mu ru­ro­cią­gów i pomp. Mo­stek zbior­ni­kow­ca naj­czę­ściej znaj­du­je się w ru­fo­wej czę­ści jed­nost­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbiornikowy

przy­miot­nik od: zbior­nik


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy zbior­ni­ka, o wła­ści­wo­ściach zbior­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiorowisko

1. duża licz­ba ludzi lub in­nych istot, be­zład­nie ze­bra­nych; tłum, gro­ma­da, zbie­go­wi­sko;
2. na­tu­ral­ne sku­pie­nie ro­ślin w przy­ro­dzie, two­rzą­ce pewną ca­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) duża licz­ba ludzi, zwie­rząt lub rze­czy ze­bra­nych w jed­nym miej­scu

 (1.2) na­tu­ral­ne sku­pi­sko ro­ślin sta­no­wią­ce ca­łość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiorowiskowy

→ zbio­ro­wi­sko


Patrz:zbiorowisko

Źródła:

SJP.pl

Zbiorowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób zbio­ro­wy


Źródła:

Wiktionary

Zbiorowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) grupa wy­o­dręb­nio­na ze wzglę­du na wspól­ną cechę;


Źródła:

Wiktionary

Zbiorowy

przy­miot­nik od: zbiór


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pew­nej grupy ludzi lub rze­czy, zło­żo­ny z wielu jed­no­stek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiory

zero lub wię­cej nie­pow­ta­rza­ją­cych się ele­men­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) roln. ogrod. to co po­zy­ska­no po­przez zbie­ra­nie

 (1.2) muz. nu­mizm. to co sko­lek­cjo­no­wa­no i za­cho­wa­no

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: zbiór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbir

ban­dy­ta, zbój, opry­szek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) nie­bez­piecz­na i bru­tal­na osoba do­pu­szcza­ją­ca się prze­mo­cy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbitek

to, co pow­sta­je z po­łą­cze­nia kilku ele­men­tów; zbi­tek


Źródła:

SJP.pl

Zbitka

to, co pow­sta­je z po­łą­cze­nia kilku ele­men­tów; zbi­tek


Źródła:

SJP.pl

Zbity

1. zło­żo­ny z ele­men­tów, osób znaj­du­ją­cych się bli­sko sie­bie (np. zbite war­stwy, zbita gro­ma­da); bar­dzo zwar­ty, szczel­ny;
2. o czę­ści ciała: stłu­czo­ny


przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) ma­ją­cy zwar­tą kon­sy­sten­cję

 (1.2) taki, który uległ obra­że­niom, po­bi­ciu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbiurokracenie

zwięk­szyć po­ziom biu­ro­kra­cji, biu­ro­kra­tyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Zbiurokracić

zwięk­szyć po­ziom biu­ro­kra­cji, biu­ro­kra­tyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Zbiurokratyczniały

stać się biu­ro­kra­tą (be­zdusz­nym urzęd­ni­kiem)


Źródła:

SJP.pl

Zbiurokratycznieć

stać się biu­ro­kra­tą (be­zdusz­nym urzęd­ni­kiem)


Źródła:

SJP.pl

Zbizantynizować

1. pod­dać wpły­wom cy­wi­li­za­cji i kul­tu­ry bi­zan­tyj­skiej;
2. zbi­zan­ty­ni­zo­wać się - ulec wpły­wom cy­wi­li­za­cji i kul­tu­ry bi­zan­tyj­skiej


Źródła:

SJP.pl

Zbiór

zero lub wię­cej nie­pow­ta­rza­ją­cych się ele­men­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) grupa, pewna licz­ba cze­goś trak­to­wa­na jako jedna ca­łość

 (1.2) roln. ogrod. czyn­ność zbie­ra­nia plo­nów

 (1.3) roln. ogrod. zwy­kle w lm. plon

 (1.4) zbiór (1.1) wszyst­kich przed­mio­tów o ja­kiejś cesze na­le­żą­cych do kogoś

 (1.5) mat. in­form. ko­lek­cja nie­pow­ta­rza­ją­cych się ele­men­tów;

 (1.6) in­form. plik


Zbiór (daw­niej także "mno­gość") – po­ję­cie pier­wot­ne ak­sjo­ma­tycz­nej te­o­rii mno­go­ści (zwa­nej też te­o­rią zbio­rów) le­żą­ce u pod­staw całej ma­te­ma­ty­ki; ide­a­li­za­cja in­tu­i­cyj­nie ro­zu­mia­ne­go zbio­ru (ze­sta­wu, ko­lek­cji) ut­wo­rzo­ne­go z ele­men­tów (kom­po­nen­tów, skła­do­wych), która jest efek­tem ab­stra­ho­wa­nia od wew­nętrz­nej struk­tu­ry mo­de­lo­wa­ne­go obiek­tu i wza­jem­nych za­leż­no­ści mię­dzy jego ele­men­ta­mi (np. hie­rar­chii, czy ko­lej­no­ści).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbióreczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: zbiór­ka


Źródła:

Wiktionary

Zbiórka

1. zbie­ra­nie pie­nię­dzy lub przed­mio­tów na jakiś cel;
2. zor­ga­ni­zo­wa­ne spot­ka­nie pew­nej grupy ludzi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zbie­ra­nie, gro­ma­dze­nie rze­czy lub pie­nię­dzy w okre­ślo­nym celu

 (1.2) wojsk. harc. ze­bra­nie żoł­nie­rzy lub har­ce­rzy w szyku we wska­za­nym miej­scu

 (1.3) harc. spot­ka­nie har­cer­skie w celu od­by­cia zajęć

 (1.4) spot­ka­nie się ja­kiejś grupy osób przed roz­po­czę­ciem wspól­ne­go dzia­ła­nia


Zbiór­ka – w ko­szy­ków­ce zła­pa­nie piłki przez za­wod­ni­ka dru­ży­ny bro­nią­cej lub ata­ku­ją­cej po nie­u­da­nym rzu­cie do kosza.

Zbiór­ka jest za­li­cza­na za­wsze, gdy bez­poś­red­nio po pró­bie rzutu za­wod­nik wcho­dzi w po­sia­da­nie piłki. Zbiór­ka może zo­stać za­pi­sa­na za­wod­ni­ko­wi, który zbija piłkę do part­ne­ra, je­że­li robi to w spo­sób świa­do­my.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbiórkomat

au­to­mat do wpła­ca­nia dat­ków na cele cha­ry­ta­tyw­ne przy uży­ciu płat­no­ści elek­tro­nicz­nych; dat­ko­mat, do­bro­mat


Źródła:

SJP.pl

Zbiórkowy

przy­miot­nik od: zbiór­ka


Źródła:

SJP.pl

Zbić

1. bijąc zadać wiele razów, cio­sów, spra­wić lanie, wy­chło­stać, wys­ma­gać, wybić;
2. po­łą­czyć w ca­łość wbi­ja­jąc gwoź­dzie lub nity;
3. za­brać prze­ciw­ni­ko­wi w grze pion­ka lub fi­gu­rę za po­mo­cą prze­wi­dzia­ne­go re­gu­ła­mi gry po­su­nię­cia;
4. wy­ka­zać nie­słusz­ność ar­gu­men­tu, oba­lić go


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|zbi­jać.

 (1.2) stpol. do­ko­na­ny od|bić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbladły

taki, który zbladł; zble­dły


Źródła:

SJP.pl

Zblagować

wy­gło­sić wy­po­wie­dzi nie­po­kry­wa­ją­ce się z praw­dą; zeł­gać, zmy­ślić, skła­mać; za­bla­go­wać


Źródła:

SJP.pl

Zblaknięty

taki, który zbla­knął (stra­cił in­ten­syw­ność); zbla­kły


Źródła:

SJP.pl

Zblakły

taki, który zblakł (stra­cił in­ten­syw­ność); zbla­knię­ty


Źródła:

SJP.pl

Zblamować

zbla­mo­wać się - skom­pro­mi­to­wać się, ośmie­szyć się


Źródła:

SJP.pl

Zblankować

śro­do­wi­sko­wo: usu­nąć stro­nę in­ter­ne­to­wą, temat lub wpis na forum


Źródła:

SJP.pl

Zblanszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zblan­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zblanszować

wy­blan­szo­wać;
1. ob­go­to­wać lub pod­dać dzia­ła­niu pary owoce i wa­rzy­wa, by za­po­biec ich ciem­nie­niu oraz zmniej­szyć ilość drob­no­u­stro­jów i tlenu;
2. ar­cha­icz­nie: po­kryć blan­szem


Źródła:

SJP.pl

Zblatować

daw­niej:
1. zjed­nać sobie kogoś, prze­cią­gnąć na swoją stro­nę;
2. zbla­to­wać się - wejść w po­ro­zu­mie­nie z kimś, zwy­kle w złych za­mia­rach; po­ku­mać się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) pot., gw-pl|War­sza­wa. zjed­nać sobie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zbla­to­wać się

 (2.1) pot., gw-pl|War­sza­wa. zbra­tać się, za­wrzeć po­ro­zu­mie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zblazowanie

stan to­tal­ne­go znu­dze­nia, nie­moż­ność re­a­go­wa­nia na nowe pod­nie­ty i bodź­ce wy­wo­ła­ny nad­mia­rem wra­żeń uprzed­nio


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) znu­dze­nie naj­czę­ściej wy­wo­ła­ne nad­mia­rem wra­żeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zblazowany

po­tocz­nie:
1. znu­dzo­ny, zo­bo­jęt­nia­ły, prze­sy­co­ny wra­że­nia­mi, ucie­cha­mi życia;
2. wy­ra­ża­ją­cy zo­bo­jęt­nie­nie, znu­dze­nie, brak za­in­te­re­so­wa­nia


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. znu­dzo­ny nad­mia­rem prze­żyć, wra­żeń, hu­la­szcze­go życia, znu­żo­ny ota­cza­ją­cym go świa­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zblazować

1. daw­niej: bar­dzo osła­bić; wy­cień­czyć, sfa­ty­go­wać;
2. po­tocz­nie: zbla­zo­wać się - znu­dzić się czymś, zo­bo­jęt­nieć na coś


Źródła:

SJP.pl

Zbledniały

taki, który zbled­niał


Źródła:

SJP.pl

Zblednąć

1. stać się bla­dym, bled­szym niż po­przed­nio;
2. stra­cić in­ten­syw­ność ko­lo­ru;
3. stać się nie­waż­nym


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bled­nąć)

 (1.1) stać się bla­dym lub bled­szym

 (1.2) utra­cić wy­ra­zi­stość barwy

 (1.3) stra­cić zna­cze­nie; stać się nie­i­stot­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbledły

taki, który zbladł; zbla­dły


Źródła:

SJP.pl

Zblenderować

zmik­so­wać w blen­de­rze; zblen­do­wać


Źródła:

SJP.pl

Zblendować

zmik­so­wać w blen­de­rze; roz­blen­do­wać


Źródła:

SJP.pl

Zblewo

wieś w Pol­sce


Zble­wo (niem. "Hoch Stüblau") – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zblewski

przy­miot­nik od: Zble­wo, mia­sto gmin­ne w wo­je­wództ­wie po­mor­skim


Źródła:

SJP.pl

Zbliźniaczenie

zja­wi­sko pow­sta­wa­nia pra­wi­dło­we­go zro­stu krysz­ta­łów zwy­kłych


Źródła:

SJP.pl

Zbliźniaczony

o krysz­ta­le: pow­sta­ły wsku­tek zro­stu dwóch lub wię­cej krysz­ta­łów zwy­kłych


Źródła:

SJP.pl

Zbliźniać

daw­niej: za­bliź­niać


Źródła:

SJP.pl

Zbliżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbli­żać.


Źródła:

Wiktionary

Zbliżać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zbli­żyć)

 (1.1) zmniej­szać od­le­głość, dy­stans po­mię­dzy ja­ki­miś obiek­ta­mi

 (1.2) być/sta­wać się po­dob­nym do cze­goś

 (1.3) przen. po­wo­do­wać pow­sta­nie po­zy­tyw­nych więzi emo­cjo­nal­nych

 (1.4) przen. czy­nić coś bar­dziej zro­zu­mia­łym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zbli­żać się (dk. zbli­żyć się)

 (2.1) pod­cho­dzić, przy­su­wać się do cze­goś

 (2.2) na­wią­zy­wać, po­lep­szać lub po­głę­biać re­la­cje, sto­sun­ki z kimś

 (2.3) na­cho­dzić; sta­wać się bliż­szym, ma­ją­cym wkrót­ce na­stą­pić; zmniej­szać dy­stans w cza­sie

 (2.4) o dźwię­ku: stać się coraz gło­śniej­szym

 (2.5) być po­dob­nym do cze­goś

 (2.6) osią­gnąć po­stęp na dro­dze do ja­kie­goś celu

 (2.7) stać się bliż­szym w cza­sie


Źródła:

Wiktionary

Zbliżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbli­żać.

 (1.2) uję­cie fil­mo­we lub fo­to­gra­ficz­ne z bli­skiej od­le­gło­ści;

 (1.3) skró­ce­nie dy­stan­su w za­cho­wa­niu wobec kogoś

 (1.4) eufem. sto­su­nek płcio­wy, współ­ży­cie sek­su­al­ne


Zbli­że­nie lub wiel­ki plan (ang. "close up") – jeden z bli­skich pla­nów fil­mo­wych. Twarz czło­wie­ka lub inny obiekt zaj­mu­je więk­szą część kadru. Uka­zu­je stan psy­chi­ki i emo­cje po­sta­ci.

Za wy­na­laz­cę zbli­że­nia długo uwa­ża­no Da­vi­da W. Grif­fit­ha, który sto­so­wał je m.in.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Zbliżeniowo

przy­słó­wek

 (1.1) bank. w spo­sób zbli­że­nio­wy, me­to­dą zbli­że­nio­wą


Źródła:

Wiktionary

Zbliżeniowy

→ zbli­że­nie, np. karta zbli­że­nio­wa


Źródła:

SJP.pl

Zbliżeniówka

po­tocz­nie: karta zbli­że­nio­wa


Źródła:

SJP.pl

Zbliżony

ma­ją­cy po­dob­ne cechy, wła­ści­wo­ści; nie­wie­le się róż­nią­cy, po­dob­ny


przy­miot­nik

 (1.1) o po­dob­nych ce­chach, nie­wie­le róż­nią­cy się

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. ma­ją­cy bli­ską od­le­głość, prze­su­nię­ty obok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbliżyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zbli­żać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|zbli­żać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zbli­żyć się (ndk. zbli­żać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|zbli­żać się.


Źródła:

Wiktionary

Zblocze

ze­staw kilku krąż­ków li­no­wych two­rzą­cych wie­lo­krą­żek, osa­dzo­nych we wspól­nej obu­do­wie


Zblo­cze – ele­ment urzą­dze­nia dźwi­go­we­go żu­ra­wia, cię­gni­ka lub suw­ni­cy słu­żą­cy do za­cze­pia­nia ła­dun­ku po­przez za­wie­sie, rza­dziej bez­poś­red­nio.

Zblo­cze zło­żo­ne jest z krąż­ka li­no­we­go, jarz­ma i uło­ży­sko­wa­ne­go haka, który może być jed­no­roż­ny, dwu­roż­ny lub czte­ro­roż­ny. Ca­łość za­wie­szo­na jest na linie no­śnej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zblokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zblo­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zblutowo

Zblu­to­wo "(Zblu­tów)" – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie mo­niec­kim, w gmi­nie Mońki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Matki Bo­skiej Czę­sto­chow­skiej i św. Ka­zi­mie­rza w Moń­kach.


Źródła:

Wikipedia

Zbluzganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbluz­gać.


Źródła:

Wiktionary

Zbluzować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) środ. kraw. szy­jąc bluz­kę, su­knię zmar­szczyć i pod­giąć ma­te­riał w pasie (jak przy szy­ciu bluzy)


Źródła:

Wiktionary

Zbluźnić

za­bluź­nić;
1. po­wie­dzieć coś uwła­cza­ją­ce temu, co jest ogól­nie po­wa­ża­ne lub co jest przez re­li­gię uz­na­ne za świę­te;
2. użyć wul­gar­ne­go słowa, prze­kląć


Źródła:

SJP.pl

Zbm

skrót od: Za­rząd Bu­dyn­ków Miesz­kal­nych


Źródła:

SJP.pl

Zbocze

po­chy­lo­na po­wierzch­nia formy wklę­słej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) geogr. po­chy­ły teren sta­no­wią­cy część góry, wzgó­rza, do­li­ny czy wą­wo­zu


Zbo­cze – po­chy­lo­na po­wierzch­nia te­re­nu: góry, do­li­ny, niec­ki lub kot­li­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zboczek

po­tocz­nie: zbo­cze­niec; zbok, per­wers


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: zbok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zboczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbo­czyć.

 (1.2) psych. seks. za­spo­ka­ja­nie po­pę­du płcio­we­go w spo­sób od­bie­ga­ją­cy od normy


Źródła:

Wiktionary

Zboczeniec

po­tocz­nie: czło­wiek o od­mien­nych, dzi­wacz­nych lub mo­ral­nie (czy też praw­nie) na­gan­nych upo­do­ba­niach, za­cho­wa­niach; de­wiant, de­wiat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pejor. czło­wiek o nie­nor­mal­nych za­cho­wa­niach, zwła­szcza sek­su­al­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zboczoność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co zbo­czo­ne; cecha tych, któ­rzy są zbo­cze­ni


Źródła:

Wiktionary

Zboczony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. o czło­wie­ku lub jego my­ślach, za­cho­wa­niach sek­su­al­nych: nie­nor­mal­ny, nie­pra­wi­dło­wy


Źródła:

Wiktionary

Zboczowy

przy­miot­nik od: zbo­cze


Źródła:

SJP.pl

Zboczuch

po­tocz­nie: zbo­cze­niec, de­wiant; zbok, per­wers


Źródła:

SJP.pl

Zboczucha

po­tocz­nie: zbo­cze­niec, de­wiant; zbok, per­wers


Źródła:

SJP.pl

Zboczuszek

zdrob­nie­nie od: zbo­cze­niec


Źródła:

SJP.pl

Zboczuś

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pieszcz. zbo­cze­niec


Źródła:

Wiktionary

Zboczyć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) zejść z obra­ne­go kursu


Źródła:

Wiktionary

Zboczówka

w lot­nict­wie: lot ża­glo­wy wy­ko­ny­wa­ny na prą­dach wy­mu­szo­nych, zbo­czo­wych


Źródła:

SJP.pl

Zbogacić

prze­sta­rza­le: wzbo­ga­cić


Źródła:

SJP.pl

Zboiny

po­zo­sta­łość po prze­rób­ce pszcze­le­go su­row­ca wo­sko­we­go w to­piar­ce, za­wie­ra­ją­ca spore ilo­ści wosku, który może być po­zy­ska­ny przez ek­strak­cję


Zbo­i­ny, wy­tło­czy­ny – w pszcze­lar­stwie – po­zo­sta­ło­ści po wy­tło­cze­niu lub wy­to­pie­niu su­row­ca wo­sko­we­go (wo­szczy­ny, suszu). Sta­no­wią su­ro­wiec do dal­sze­go po­zy­ska­nia wosku, ale już nie za po­mo­cą pras czy to­pia­rek, lecz ek­stra­how­ni wosku. Zbo­i­ny mokre (pow­sta­ją­ce w pro­ce­sach z wy­ko­rzy­sta­niem wody) wy­ma­ga­ją uprzed­nie­go wy­su­sze­nia. Po­zy­sku­je się z nich od 12 do 35% wosku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbojkotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­pro­wa­dze­nie boj­ko­tu


Źródła:

Wiktionary

Zbojkotować

za­sto­so­wać boj­kot wobec kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Zbok

po­tocz­nie: zbo­cze­niec; per­wers, zbo­czek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. slang. zbo­cze­niec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbolały

1. od­czu­wa­ją­cy ból fi­zycz­ny w całym ciele; obo­la­ły;
2. o czę­ściach ciała: bar­dzo bo­lą­cy;
3. od­czu­wa­ją­cy ból psy­chicz­ny; stra­pio­ny, przy­bi­ty, przy­gnę­bio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) od­czu­wa­ją­cy przej­mu­ją­cy ból


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zboleć

daw­niej: prze­bo­leć


Źródła:

SJP.pl

Zbolszewizować

wpro­wa­dzić do życia spo­łecz­ne­go za­sa­dy bol­sze­wiz­mu


Źródła:

SJP.pl

Zbombardowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbom­bar­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zbombardować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|bom­bar­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zbootować

[czy­taj: zbu­to­wać] o pro­gra­mie kom­pu­te­ro­wym: uru­cho­mić sy­stem ope­ra­cyj­ny kom­pu­te­ra


Źródła:

SJP.pl

Zboralski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zborczyce

Zbor­czy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie wie­lic­kim, w gmi­nie Gdów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Zborgować

daw­niej: wziąć coś na kre­dyt


Źródła:

SJP.pl

Zborniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zbor­nie


Źródła:

SJP.pl

Zborność

spój­ność, płyn­ność, ko­or­dy­na­cja ru­chów


Źródła:

SJP.pl

Zborny

spój­ny, har­mo­nij­ny, sko­or­dy­no­wa­ny


przy­miot­nik

 (1.1) okre­ślo­ny jako miej­sce spot­ka­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zborowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Zborowiec

Zbo­ro­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ra­dzie­jow­skim, w gmi­nie Piotr­ków Ku­jaw­ski.


Źródła:

Wikipedia

Zborowski

→ Zbo­rów (mia­sto na Ukra­i­nie)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zborowy

→ zbór


Patrz:zbór

Źródła:

SJP.pl

Zborsuczeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bor­su­czeć)

 (1.1) rzad. zdzi­wa­czeć, stać się od­lud­kiem


Źródła:

Wiktionary

Zborów

1. pro­te­stanc­ka spo­łecz­ność re­li­gij­na;
2. świą­ty­nia pro­te­stanc­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;


Zbo­rów ( Зборів, "Zbo­riw") – mia­sto na Ukra­i­nie, w re­jo­nie tar­no­pol­skim ob­wo­dzie tar­no­pol­skim, sie­dzi­ba re­jo­nu zbo­row­skie­go. W 2022 roku li­czył ok. 6,6 tys. miesz­kań­ców. W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł spo­żyw­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbotoksować

po­tocz­nie:
1. wstrzy­knąć bo­toks w jakąś część ciała w celu po­pra­wy wy­glą­du;
2. zbo­tok­so­wać się - wstrzy­knąć sobie bo­toks w celu po­pra­wy wy­glą­du; ostrzy­knąć się


Źródła:

SJP.pl

Zbowid

Zwią­zek Bo­jow­ni­ków o Wol­ność i De­mo­kra­cję, or­ga­ni­za­cja kom­ba­tanc­ka dzia­ła­ją­ca od roku 1949, pow­sta­ła z po­łą­cze­nia in­nych, po­dob­nych or­ga­ni­za­cji


skró­to­wiec

 (1.1) = Zwią­zek Bo­jow­ni­ków o Wol­ność i De­mo­kra­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbowid-Owiec

czło­nek ZBoWiD-u (Związ­ku Bo­jow­ni­ków o Wol­ność i De­mo­kra­cję); zbo­wi­do­wiec


Źródła:

SJP.pl

Zbowid-Owski

→ ZBoWiD (Zwią­zek Bo­jow­ni­ków o Wol­ność i De­mo­kra­cję); zbo­wi­dow­ski


Źródła:

SJP.pl

Zbowidowiec

czło­nek ZBoWiD-u (Związ­ku Bo­jow­ni­ków o Wol­ność i De­mo­kra­cję); ZBoWiD-owiec


Źródła:

SJP.pl

Zbowidowski

przy­miot­nik od: ZBoWiD (Zwią­zek Bo­jow­ni­ków o Wol­ność i De­mo­kra­cję); ZBoWiD-owski


Źródła:

SJP.pl

Zboże

ro­śli­na upraw­na do­star­cza­ją­ca ziar­na i słomy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bot. roln. ro­śli­na z ro­dzi­ny traw, upra­wia­na dla ja­dal­ne­go ziar­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbożniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zboż­nie


Źródła:

SJP.pl

Zbożniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zboż­ny


Źródła:

SJP.pl

Zbożny

1. daw­niej: zacny, bo­go­boj­ny;
2. daw­niej: błogi, szczę­śli­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) daw. szla­chet­ny

 (1.2) daw. na­boż­ny, po­waż­ny

 (1.3) daw. wie­rzą­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbożochłonność

ko­niecz­ność zu­ży­cia dużej ilo­ści paszy w po­sta­ci zboża


Źródła:

SJP.pl

Zbożochłonny

wy­ma­ga­ją­cy bar­dzo dużo zboża


Źródła:

SJP.pl

Zbożooszczędny

wy­ma­ga­ją­cy bar­dzo mało zboża


Źródła:

SJP.pl

Zbożowiec

1. sta­tek do prze­wo­zu zboża;
2. kap­tur­nik zbo­żo­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kap­tur­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Zbożowość

cecha opi­su­ją­ca aro­ma­ty i smaki wy­ni­ka­ją­ce z uży­tych w piwie zbóż


Źródła:

SJP.pl

Zbożowy

przy­miot­nik od: zboże


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy zboża (ro­śli­ny), zwią­za­ny z upra­wą

 (1.2) do­ty­czą­cy zboża (ziar­na), otrzy­my­wa­ny, zro­bio­ny z ziar­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbożówka

1. po­tocz­nie: kawa zbo­żo­wa;
2. plo­niar­ka zbo­żów­ka - nie­wiel­ki owad z ro­dzi­ny niez­miar­ko­wa­tych, rzędu mu­chó­wek, któ­re­go larwy są groź­ny­mi szkod­ni­ka­mi zbóż upraw­nych, m.in. owsa i jęcz­mie­nia; mucha szwedz­ka;
3. duży ptak wodny z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych, rzędu blasz­ko­dzio­bych, o upie­rze­niu sza­ro­brą­zo­wym, wy­stę­pu­ją­cy w pół­noc­no-wschod­niej Eu­raz­ji, Gren­lan­dii i Is­lan­dii, w Pol­sce spo­ra­dycz­nie (na prze­lo­tach); gęś zbo­żo­wa, po­siew­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. kawa zbo­żo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbrachlin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Zbradziażyć

zbru­dzić, zni­szczyć przez włó­cze­nie się, hu­lan­kę, pi­jań­stwo itp.


Źródła:

SJP.pl

Zbraknąć

za­bra­knąć, nie wy­star­czyć


Źródła:

SJP.pl

Zbrandować

w hand­lu: oz­na­czyć okre­ślo­ną marką


Źródła:

SJP.pl

Zbratanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbra­tać.


Źródła:

Wiktionary

Zbratać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bra­tać)

 (1.1) wyt­wo­rzyć mię­dzy ludź­mi bli­ską więź

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zbra­tać się (ndk. bra­tać się)

 (2.1) na­wią­zać za­ży­łe sto­sun­ki z kimś


Źródła:

Wiktionary

Zbrechać

daw­niej: bre­cha­jąc, zeł­gać, skła­mać


Źródła:

SJP.pl

Zbrechtać

po­tocz­nie: wy­śmiać kogoś


Źródła:

SJP.pl

Zbriefować

[czy­taj: zbri­fo­wać] prze­ka­zać na­ji­stot­niej­sze in­for­ma­cje na dany temat


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) prze­ka­zać na­ji­stot­niej­sze in­for­ma­cje na jakiś temat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbrocze

płyt­kie za­głę­bie­nie na głow­ni broni bia­łej ma­ją­ce na celu zmniej­sze­nie masy broni


Zbro­cze – płyt­kie za­głę­bie­nie wyt­wa­rza­ne na głow­ni broni bia­łej (wzdłuż jej osi). Funk­cją zbro­cza jest zwięk­sze­nie sztyw­no­ści i wy­trzy­ma­ło­ści głow­ni, co jed­no­cze­śnie umoż­li­wia zre­du­ko­wa­nie jej masy wzglę­dem eg­zem­pla­rzy nie wy­po­sa­żo­nych w ten ele­ment.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbroczyć

1. o krwi: wy­pły­wa­jąc, ubru­dzić;
2. po­pla­mić, opry­skać krwią; po­bro­czyć, zakr­wa­wić, pokr­wa­wić


Źródła:

SJP.pl

Zbrodnia

po­tocz­nie: zbrod­niarz, prze­stęp­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. bar­dzo cięż­kie prze­stęp­stwo;

 (1.2) pot. czyn mo­ral­nie na­gan­ny, który spo­ty­ka się ze szcze­gól­nym po­tę­pie­niem spo­łecz­nym


Zbrod­nia – czyn czło­wie­ka, który spo­ty­ka się ze szcze­gól­nym po­tę­pie­niem ze stro­ny spo­łecz­no­ści. Ter­min ten za­wsze od­no­szo­no do zbrod­ni umyśl­ne­go po­zba­wie­nia życia (za­bój­stwo, mor­der­stwo), jak i zbrod­ni prze­ciw ma­je­sta­to­wi (cri­men la­e­sae ma­ie­sta­tis).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbrodniarka

→ zbrod­niarz


Patrz:zbrodniarz

Źródła:

SJP.pl

Zbrodniarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który po­peł­nił zbrod­nię


Źródła:

Wiktionary

Zbrodniczy

zwią­za­ny ze zbrod­nią lub zbrod­nia­rzem; mor­der­czy, ban­dyc­ki


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy zbrod­ni i zbrod­nia­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbrodzice

Zbro­dzi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie bu­skim, w gmi­nie Busko-Zdrój. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Przez wieś prze­cho­dzi zie­lo­ny szlak tu­ry­stycz­ny z Wi­śli­cy do Gro­cho­wisk. W Zbro­dzi­cach znaj­du­ją się Win­ni­ca No­bi­le Ver­bum oraz Win­ni­ca Zbro­dzi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Zbrodzień

po­tocz­nie: zbrod­niarz, prze­stęp­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. poet. zbrod­niarz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbroica

daw­niej: zbro­ja


Źródła:

SJP.pl

Zbroiciel

daw­niej: przed­się­bior­ca uz­bra­ja­ją­cy sta­tek na swój koszt i wy­naj­mu­ją­cy go oso­bom pry­wat­nym lub pań­stwu; ar­ma­tor


Źródła:

SJP.pl

Zbroiczka

zdrob­nie­nie od: zbro­i­ca


Źródła:

SJP.pl

Zbroimir

dawne imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Zbroić

1. w woj­sku: za­o­pa­try­wać w broń i inny sprzęt; uz­bra­jać;
2. książ­ko­wo, prze­no­śnie: uod­par­niać na dzia­ła­nie cze­goś;
3. w bu­dow­nict­wie: umac­niać np. słupy be­to­no­we przez wmon­to­wy­wa­nie albo wta­pia­nie w nie sta­lo­wych wkła­dek;
4. w ur­ba­ni­sty­ce: za­kła­dać rury wo­do­cią­go­we, prze­wo­dy elek­trycz­ne itp. w bu­dow­lach lub na te­re­nach do za­bu­do­wy


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uz­bro­ić)

 (1.1) wzmac­niać sta­wia­ny bu­dy­nek sta­lo­wą kra­tow­ni­cą

 (1.2) do­pro­wa­dzać do danej par­ce­li pod­sta­wo­we media

 (1.3) wojsk. polit. po­więk­szać czyiś stan uz­bro­je­nia

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. broić)

 (2.1) książk. zro­bić coś złego

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny zbro­ić się (dk. uz­bro­ić się)

 (3.1) wojsk. polit. po­więk­szać stan uz­bro­je­nia, przy­go­to­wy­wać się do wojny

 (3.2) książk. przen. przy­go­to­wy­wać się do waż­ne­go star­cia, kłót­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbroja

1. okry­cie ochron­ne wo­jow­ni­ka, za­bez­pie­cza­ją­ce przed cio­sa­mi; pan­cerz osła­nia­ją­cy tułów;
2. śro­do­wi­sko­wo: okry­cie ochron­ne mo­to­cy­kli­stów i osób upra­wia­ją­cych spor­ty ek­stre­mal­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. wojsk. okry­cie ochron­ne wo­jow­ni­ka (nie­kie­dy konia, sło­nia bo­jo­we­go), za­bez­pie­cza­ją­ce przed cio­sa­mi;

 (1.2) gw-pl|Babia Góra. jeźdz. uprząż dla konia


Nie mylić z: opan­ce­rze­nie.

Zbro­ja (pan­cerz) – ro­dzaj uz­bro­je­nia ochron­ne­go w po­sta­ci sy­ste­mu wy­trzy­ma­łych osłon (np. me­ta­lo­wych, skó­rza­nych, ko­ścia­nych), za­kła­da­nych na ciało użyt­kow­ni­ka. Głów­ną funk­cją zbroi jest ochro­na przed cio­sa­mi za­da­wa­ny­mi bro­nią białą (np. mie­czem, włócz­nią) lub przed po­ci­ska­mi broni ne­u­ro­ba­li­stycz­nej (np. łuku, kuszy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbrojarnia

miej­sce, gdzie się wy­ko­nu­je prace zwią­za­ne ze zbro­je­niem be­to­nu, szkła itp.; zbro­jow­nia


Źródła:

SJP.pl

Zbrojarski

słu­żą­cy do zbro­je­nia, np. be­to­nu, szkła


Źródła:

SJP.pl

Zbrojarz

osoba za­wo­do­wo przy­go­to­wu­ją­ca zbro­je­nia bu­dow­la­ne


Źródła:

SJP.pl

Zbrojec

zbro­jec dwu­zęb­ny - owad z ro­dzi­ny tar­czów­ko­wa­tych ży­ją­cy na drze­wach li­ścia­stych


Źródła:

SJP.pl

Zbrojenia

książ­ko­wo: zro­bić coś dla żartu kosz­tem in­nych, spso­cić coś


Źródła:

SJP.pl

Zbrojenie

książ­ko­wo: zro­bić coś dla żartu kosz­tem in­nych, spso­cić coś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbro­ić.

 (1.2) bud. sta­lo­we pręty, siat­ki lub kształt­ki za­ta­pia­ne w kon­struk­cji be­to­no­wej, zwięk­sza­ją­ce jej wy­trzy­ma­łość;

 (1.3) do­star­cza­nie komuś broni


Zbro­je­nie – wkład­ki w po­sta­ci sta­lo­wych prę­tów, sia­tek lub in­nych kształ­tow­ni­ków – umie­szcza­ne w be­to­nie kon­struk­cyj­nym w celu zwięk­sze­nia jego wy­trzy­ma­ło­ści na roz­cią­ga­nie. Taki wzmoc­nio­ny stalą beton na­zy­wa­ny jest żel­be­tem.

Zbro­je­nie w po­sta­ci prę­tów może być wy­ko­na­ne:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbrojeniowy

przy­miot­nik od: zbro­je­nie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze zbro­je­niem, do­ty­czą­cy zbro­je­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbrojeniówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. prze­mysł zbro­je­nio­wy


Źródła:

Wiktionary

Zbrojeniówkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze zbro­je­niów­ką, do­ty­czą­cy zbro­je­niów­ki


Źródła:

Wiktionary

Zbrojewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zbrojewo

Zbro­je­wo (nazwa obocz­na: Krę­glin) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie draw­skim, w gmi­nie Draw­sko Po­mor­skie. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go. W roku 2007 wieś li­czy­ła 15 miesz­kań­ców. Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Jan­ko­wo.


Źródła:

Wikipedia

Zbrojeń

książ­ko­wo: zro­bić coś dla żartu kosz­tem in­nych, spso­cić coś


Źródła:

SJP.pl

Zbrojka

zbroj­ka zie­lo­na - ga­tu­nek mu­chów­ki


Źródła:

SJP.pl

Zbrojmistrz

rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się pro­duk­cją i na­pra­wą broni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wojsk. spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się kon­ser­wa­cją i na­pra­wą broni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbrojmistrzowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze zbroj­mi­strzo­stwem, do­ty­czą­cy zbroj­mi­strzo­stwa


Źródła:

Wiktionary

Zbrojmistrzyni

→ zbroj­mistrz


Patrz:zbrojmistrz

Źródła:

SJP.pl

Zbrojnie

przy­słó­wek

 (1.1) będąc uz­bro­jo­nym

 (1.2) wojsk. za po­mo­cą sił zbroj­nych, woj­ska


Źródła:

Wiktionary

Zbrojnik

słod­ko­wod­na ryba z ro­dzi­ny zbroj­ni­ko­wa­tych, o trud­nej do osza­co­wa­nia licz­bie ga­tun­ków (we­dług róż­nych źró­deł od 700 do nawet 2000), sto­sun­ko­wo nie­wiel­kich roz­mia­rów glo­no­jad, czę­sto ho­do­wa­ny w ak­wa­riach


Źródła:

SJP.pl

Zbrojnikowate

o ce­chach zbroj­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ryb lub pa­ją­ków)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbrojnikowaty

o ce­chach zbroj­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ryb lub pa­ją­ków)


Źródła:

SJP.pl

Zbrojny

1. za­o­pa­trzo­ny w broń; uz­bro­jo­ny;
2. po­kry­ty zbro­ją


przy­miot­nik

 (1.1) wy­po­sa­żo­ny w broń

 (1.2) zwią­za­ny z uży­ciem broni, walką lub wojną

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) hist. uz­bro­jo­ny ry­cerz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbrojony

1. w woj­sku: za­o­pa­try­wać w broń i inny sprzęt; uz­bra­jać;
2. książ­ko­wo, prze­no­śnie: uod­par­niać na dzia­ła­nie cze­goś;
3. w bu­dow­nict­wie: umac­niać np. słupy be­to­no­we przez wmon­to­wy­wa­nie albo wta­pia­nie w nie sta­lo­wych wkła­dek;
4. w ur­ba­ni­sty­ce: za­kła­dać rury wo­do­cią­go­we, prze­wo­dy elek­trycz­ne itp. w bu­dow­lach lub na te­re­nach do za­bu­do­wy


przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) wojsk. ma­ją­cy broń lub pan­cerz

 (1.2) techn. wzmoc­nio­ny me­ta­lem lub innym ma­te­ria­łem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbrojownia

1. skład broni, amu­ni­cji; cek­ha­uz, ce­ka­uz, ar­se­nał;
2. miej­sce, gdzie się wy­ko­nu­je prace zwią­za­ne ze zbro­je­niem be­to­nu, szkła itp.; zbro­jar­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wojsk. miej­sce skła­do­wa­nia broni i amu­ni­cji

 (1.2) bud. rzem. warsz­tat, w któ­rym zbroi się beton lub szkło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbrojów

Zbro­jów – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie skar­ży­skim, w gmi­nie Bli­żyn. Ma sta­tus so­łect­wa.

W roku 2011 było 197 miesz­kań­ców, a w roku 2025 już tylko 185.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Zbrojówka

na­roż­ni­ca zbro­jów­ka - motyl z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych, któ­re­go gą­sie­ni­ce ni­szczą li­ście drzew li­ścia­stych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mer­ga­net­ta ar­ma­ta|ref=tak., ptak z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych ży­ją­cy w An­dach


Zbro­jów­ka ("Mer­ga­net­ta ar­ma­ta") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych (Ana­ti­dae) wy­stę­pu­ją­ce­go w An­dach. Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbroszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zbroszki

Zbrosz­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Win­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.

Przez miej­sco­wość prze­pły­wa rzeka Nie­stę­pów­ka, do­pływ Narwi.


Źródła:

Wikipedia

Zbrosław

imię mę­skie


Zbro­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Zbro-" ("borti" - „wal­czyć”, „zma­gać się”) i "-sław" („sława”). Oz­na­cza ono „tego, czyja sława two­rzy się dzię­ki walce”. Jedną z form skró­co­nych tego imie­nia był Bro­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbrosławice

wieś w Pol­sce


Zbro­sła­wi­ce (niem. "Bros­la­witz", "Dra­ma­tal-West" 1936–1945) – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie tar­no­gór­skim, w gmi­nie Zbro­sła­wi­ce.

Zda­niem ge­o­gra­fa Ro­ber­ta Krzysz­to­fi­ka, Zbro­sła­wi­ce miały uzy­skać lo­ka­cję miej­ską przed 1300 ro­kiem i zo­stać zde­gra­do­wa­ne przed 1700 ro­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbrosławicki

przy­miot­nik od: Zbro­sła­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Zbrożek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zbrucz

rzeka na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na za­chod­niej Ukra­i­nie o dłu­go­ści, lewy do­pływ Dnie­stru;


Zbrucz ( Збруч) – rzeka na za­chod­niej Ukra­i­nie o dłu­go­ści 247 km, lewy do­pływ Dnie­stru.

Jej źró­dła leżą w po­bli­żu wsi Szczęs­nów­ka, pły­nie w głę­bo­kim jarze. Nad rzeką leżą: Toki, Pod­wo­ło­czy­ska, Wo­ło­czy­ska, Sa­ta­nów, Hu­sia­tyn, Skała Po­dol­ska, Okopy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbrudzewo

Zbru­dze­wo (niem. "Obe­rau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie śrem­skim, w gmi­nie Śrem. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

Wieś po­ło­żo­na 3 km na pół­noc od Śremu przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 434, dro­dze do Poz­na­nia. Za Zbru­dze­wem znaj­du­je się skrzy­żo­wa­nie z drogą po­wia­to­wą nr 2464 do Świąt­nik.


Źródła:

Wikipedia

Zbrukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbru­kać.


Źródła:

Wiktionary

Zbrukać

po­bru­dzić; uczy­nić coś brud­nym; za­nie­czy­ścić


Źródła:

SJP.pl

Zbrunatnieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bru­nat­nieć)

 (1.1) przy­brać barwę bru­nat­ną

 (1.2) polit. hist. przy­jąć ele­men­ty ide­o­lo­gii fa­szy­stow­skiej


Źródła:

Wiktionary

Zbrunocony

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. (o je­dze­niu) za­ru­mie­nio­ny


Źródła:

Wiktionary

Zbrylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbry­lać.


Źródła:

Wiktionary

Zbrylantować

po­kryć, przy­o­zdo­bić bry­lan­ta­mi, bły­szczą­cą bi­żu­te­rią; ubry­lan­to­wać, wy­bry­lan­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Zbrylać

ska­wa­lać;
1. zbi­jać w brył­ki;
2. zbry­lać się - zbi­jać się w brył­ki


Źródła:

SJP.pl

Zbryzgiwać

bryz­ga­jąc, och­la­py­wać czymś


Źródła:

SJP.pl

Zbrzeźniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Zbrzeźnica

Zbrzeź­ni­ca (do końca 2017 roku "Zbrzeż­ni­ca") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie zam­brow­skim, w gmi­nie Zam­brów.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Najś­więt­szej Maryi Panny Czę­sto­chow­skiej w Ta­bę­dzu.


Źródła:

Wikipedia

Zbrzydzać

1. czy­nić brzyd­kim lub brzyd­szym; po­brzy­dzać;
2. wzbu­dzać nie­chęć; obrzy­dzać


Źródła:

SJP.pl

Zbrązować

1. nadać brą­zo­wy kolor; zbrą­zo­wić;
2. uka­zać coś w spo­sób wy­łącz­nie po­zy­tyw­ny; wy­i­de­a­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Zbrązowiały

stać się brą­zo­wym; zbrą­zo­wić się


Źródła:

SJP.pl

Zbrązowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­bra­nie barwy brą­zo­wej, sta­nie się brą­zo­wym


Źródła:

Wiktionary

Zbrązowieć

stać się brą­zo­wym; zbrą­zo­wić się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brą­zo­wieć)

 (1.1) na­brać barwy brą­zo­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbrązowić

1. nadać brą­zo­wy kolor; zbrą­zo­wać;
2. zbrą­zo­wić się - stać się brą­zo­wym; zbrą­zo­wieć


Źródła:

SJP.pl

Zbublowacieć

stać się bu­blo­wa­tym


Źródła:

SJP.pl

Zbuczyn

wieś w Pol­sce


Zbu­czyn (do 31 grud­nia 2002 "Zbu­czyn Po­du­chow­ny") – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sied­lec­kim, w gmi­nie Zbu­czyn. Jest sie­dzi­bą gminy Zbu­czyn. Leży nad rzeką Zbu­czyn­ką, 16 km od Sied­lec, przy mię­dzy­na­ro­do­wej tra­sie E 30.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbuczyński

przy­miot­nik od: Zbu­czyn Po­du­chow­ny


Źródła:

SJP.pl

Zbudowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbu­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zbudowany

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy pra­wi­dło­wo i pro­por­cjo­nal­nie uksz­tał­to­wa­ną mu­sku­la­tu­rę i syl­wet­kę

 (1.2) od­czu­wa­ją­cy dumę

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od zbu­do­wać


Źródła:

Wiktionary

Zbudować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bu­do­wać)

 (1.1) wznieść bu­dy­nek, bu­dow­lę lub inny obiekt bu­dow­la­ny

 (1.2) skon­stru­o­wać ma­szy­nę lub urzą­dze­nie

 (1.3) przy­czy­nić się do pow­sta­wa­nia cze­goś, zwy­kle ja­kiejś war­to­ści lub dobra spo­łecz­ne­go

 (1.4) po­łą­czyć wy­ra­zy w lo­gicz­ną wy­po­wiedź


Źródła:

Wiktionary

Zbudzać

rzad­ko: prze­ry­wać komuś sen; obu­dzać, prze­bu­dzać


Źródła:

SJP.pl

Zbudzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bu­dzić, zbu­dzać)

 (1.1) przer­wać czyjś sen

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zbu­dzić się (ndk. bu­dzić się, zbu­dzać się)

 (2.1) przer­wać swój sen

 (2.2) zo­stać wy­wo­ła­nym wew­nętrz­nie, w psy­chi­ce

 (2.3) po­now­nie dać o sobie znać; stać się na nowo


Źródła:

Wiktionary

Zbuforowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbu­fo­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zbugować

w in­for­ma­ty­ce: spo­wo­do­wać błąd w pro­gra­mie lub sy­ste­mie kom­pu­te­ro­wym


Źródła:

SJP.pl

Zbujać

po­tocz­nie: okła­mać kogoś; oszu­kać


Źródła:

SJP.pl

Zbuk

jajko w sta­nie roz­kła­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub pot. mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zep­su­te, cuch­ną­ce jajko

 (1.2) jajko do wy­lę­gu, które nie ma za­rod­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbuki

jajko w sta­nie roz­kła­du


Źródła:

SJP.pl

Zbulić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zbu­rzyć


Źródła:

Wiktionary

Zbulwersowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbul­wer­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zbulwersować

wzbu­dzić gwał­tow­ne, nie­przy­chyl­ne emo­cje; wzbu­rzyć, zgor­szyć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bul­wer­so­wać)

 (1.1) wzbu­dzić obu­rze­nie, po­ru­sze­nie, złość lub nies­mak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbunkrować

1. po­tocz­nie: scho­wać, skryć, ukryć;
2. za­ła­do­wać pa­li­wo na sta­tek


Źródła:

SJP.pl

Zbuntowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbun­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zbuntowany

1. taki, który się zbun­to­wał, wy­stą­pił prze­ciw­ko komuś, cze­muś;
2. ne­gu­ją­cy, odrzu­ca­ją­cy po­wszech­nie przy­ję­te normy, za­sa­dy po­stę­po­wa­nia, war­to­ści itp., np. zbun­to­wa­na mło­dzież


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który uległ bun­to­wi

przy­miot­nik

 (2.1) wy­ka­zu­ją­cy cechy buntu

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od zbun­to­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zburzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbu­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Zburzyć

1. roz­wa­lić, zni­szczyć;
2. zmą­cić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. bu­rzyć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|bu­rzyć.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny zbu­rzyć się (ndk. bu­rzyć się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|bu­rzyć się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zburżuazyjnienie

upo­dob­nie­nie się do bur­żu­az­ji, prze­sią­knię­cie wpły­wa­mi bur­żu­az­ji


Źródła:

SJP.pl

Zbutwiały

taki, który uległ roz­kła­do­wi pod wpły­wem mi­kro­or­ga­niz­mów; zmur­sza­ły, zgni­ły


Źródła:

SJP.pl

Zbutwieć

o sub­stan­cjach or­ga­nicz­nych: ule­gać roz­kła­do­wi pod wpły­wem bak­te­rii i grzy­bów; zgnić, zmur­szeć


Źródła:

SJP.pl

Zbułgaryzować

pod­dać wpły­wom buł­gar­skim, roz­sze­rzyć wpły­wy buł­gar­skie, nadać cze­muś cechy ty­po­wo buł­gar­skie


Źródła:

SJP.pl

Zbych

zdrob­nie­nie od: Zbi­gniew (imię mę­skie); Zby­szek, Zbyś, Zby­sio, Zby­cho


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zgrub. imię|pol­ski|m. Zbi­gniew


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbycho

zdrob­nie­nie od: Zbi­gniew (imię mę­skie); Zby­szek, Zbyś, Zby­sio, Zbych


Źródła:

SJP.pl

Zbychowo

Zby­cho­wo (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Zbichòwò; niem. "Sbi­chau", na­stęp­nie "We­i­hers­fel­de") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Wej­he­ro­wo. Leży na ob­sza­rze le­śnym Trój­miej­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go. W kie­run­ku pół­noc­no-za­chod­nim od Zby­cho­wa znaj­du­je się Je­zio­ro Wy­spo­wo.


Źródła:

Wikipedia

Zbychu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) gwara. zdrobn. imię|pol­ski|m. po­u­fa­ła forma imie­nia Zbi­gniew


Źródła:

Wiktionary

Zbyczyce

Zby­czy­ce – od 2002 część Le­lo­wa, daw­niej sa­mo­dziel­na wieś i gro­ma­da. Roz­po­ście­ra się wzdłuż ulicy Żwir­kow­skie­go, po lewej stro­nie Biał­ki. Drogą, która pro­wa­dzi przez nią, można do­je­chać do Bia­łej Wiel­kiej.


Źródła:

Wikipedia

Zbydniów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Zbygniew

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) stpol. Zbi­gniew


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbylut

naz­wi­sko


Zby­lut – sta­ro­pol­skie imię (rów­nież w od­mia­nie Zbij­lud i Zbi­lut), mę­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Zby-" („zbyć się, po­zbyć się”) i "-lut" („srogi, ostry”). Mogło oz­na­czać „tego, który po­zbył się sro­go­ści”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbynek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Zbi­gniew


Źródła:

Wiktionary

Zbynio

zdrob­nie­nie od: Zbi­gniew, Zby­gniew (imio­na mę­skie); Zby­sio


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Zbi­gniew


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbyrt

gwa­ro­wo: trą­ca­nie się ciu­pa­ga­mi w tańcu gó­ral­skim


Źródła:

SJP.pl

Zbysio

zdrob­nie­nie od: Zbi­gniew, Zby­gniew (imio­na mę­skie); Zby­nio


Źródła:

SJP.pl

Zbysiowie

Zby­sio z mał­żon­ką; Zbyś z mał­żon­ką


Źródła:

SJP.pl

Zbysiowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Zby­sia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Zbystrzały

taki, który stał się by­strym


Źródła:

SJP.pl

Zbystrzeć

stać się by­strym


Źródła:

SJP.pl

Zbyszek

zdrob­nie­nie od: Zbi­gniew, Zby­sław, Zdo­by­sław (imio­na mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Zbi­gniew


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbyszewice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Zbyszewo

Zo­bacz też: Zby­sze­wo – osada w woj. po­mor­skim.

Zby­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Do­brzyń nad Wisłą.


Źródła:

Wikipedia

Zbyszewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbyszko

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbyszkowie

zdrob­nie­nie od: Zbi­gniew, Zby­sław, Zdo­by­sław (imio­na mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Zbyszkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Zbysz­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Zbyszyce

Zby­szy­ce – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­są­dec­kim, w gmi­nie Gró­dek nad Du­naj­cem, 10 km na pół­noc od No­we­go Sącza. Leży na krań­cu ob­szer­ne­go pół­wy­spu, na wschod­nim brze­gu Je­zio­ra Roż­now­skie­go i jest po­zo­sta­ło­ścią daw­ne­go mia­stecz­ka za­la­ne­go przez wody je­zio­ra w 1941.


Źródła:

Wikipedia

Zbysław

imię mę­skie


Zo­bacz też: Zby­sław w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Zby­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Zby-" („zbyć się, po­zbyć się”) i "-sław".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbysława

imię żeń­skie


Zby­sła­wa – żeń­ski od­po­wied­nik sta­ro­pol­skie­go imie­nia Zby­sław. Skła­da się z dwóch czło­nów: "Zby-" („zbyć się, po­zbyć się”) i "-sława".

Zby­sła­wa imie­ni­ny ob­cho­dzi 30 li­sto­pa­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbysławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Zby­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Zbysławostwo

Zby­sław z mał­żon­ką; Zby­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Zbysławowie

Zby­sław z mał­żon­ką; Zby­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Zbysławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Zby­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Zbyt

moż­li­wość sprze­da­ży to­wa­ru; sprze­daż


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekon. od­płat­ne roz­pro­wa­dza­nie to­wa­rów, naj­czę­ściej przez pro­du­cen­ta

przy­słó­wek

 (2.1) nad­mier­nie, w nad­mia­rze, za bar­dzo, prze­sad­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbytecznie

przy­miot­nik

 (1.1) w spo­sób zby­tecz­ny, nie­po­trzeb­nie


Źródła:

Wiktionary

Zbyteczny

1. nie­po­trzeb­ny;
2. daw­niej: taki, który po­zo­sta­je, nad­mier­ny;
3. daw­niej: skłon­ny do zbyt­ków


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go się nie po­trze­bu­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbytek

1. kom­for­to­we, wy­god­ne wa­run­ki życia;
2. coś, co za­spo­ka­ja czy­jeś wy­gó­ro­wa­ne po­trze­by;
3. nad­miar cze­goś lub prze­sa­da w czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nad­miar, prze­sa­da, roz­rzut­ność

 (1.2) kom­for­to­we wa­run­ki ży­cio­we, luk­sus, prze­pych

 (1.3) rzecz luk­su­so­wa, za­spo­ka­ja­ją­ca wy­gó­ro­wa­ne po­trze­by


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbytki

po­tocz­nie: niesz­kod­li­we psoty, figle; zbyty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbytkować

daw­niej: robić niesz­kod­li­we żarty, psoty


Źródła:

SJP.pl

Zbytkowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: zbyt­kow­nie


Źródła:

SJP.pl

Zbytkowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zbyt­kow­ny; bar­dziej zbyt­kow­ny


Źródła:

SJP.pl

Zbytkowny

przy­miot­nik

 (1.1) przest. zwią­za­ny ze zbyt­kiem ro­zu­mia­nym jako luk­sus, prze­pych, wy­staw­ność

 (1.2) iron. zwią­za­ny ze zbyt­kiem ro­zu­mia­nym jako nad­miar, prze­sa­da


Źródła:

Wiktionary

Zbytkowo

Zbyt­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Lipno.


Źródła:

Wikipedia

Zbytni

1. zbyt duży, nad­mier­ny;
2. daw­niej: zbęd­ny, nie­po­trzeb­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nad­mier­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbytnik

we­so­łek, dow­ci­pas, ja­jarz


Źródła:

SJP.pl

Zbytnio

przy­słó­wek

 (1.1) zbyt, nad­mier­nie, za bar­dzo


Źródła:

Wiktionary

Zbytny

gwa­ro­wo: skory do żar­tów


Źródła:

SJP.pl

Zbytowo

Zby­to­wo (niem. "Bir­ken­fel­de") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Mo­gil­no.


Źródła:

Wikipedia

Zbyty

po­tocz­nie: niesz­kod­li­we psoty, figle; zbyt­ki


Źródła:

SJP.pl

Zbywający

1. sprze­da­wać;
2. trak­to­wać kogoś w spo­sób zdaw­ko­wy, wy­mi­ja­ją­cy, lek­ce­wa­żą­cy;
3. po­zo­sta­wać w nad­mia­rze;
4. (zwy­kle z prze­cze­niem) bra­ko­wać, wy­stę­po­wać w małej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl

Zbywalność

Zby­wal­ność – cecha prawa pod­mio­to­we­go po­le­ga­ją­ca na tym, że pod­miot upraw­nio­ny ma kom­pe­ten­cję do prze­nie­sie­nia go w dro­dze czyn­no­ści praw­nej na inne pod­mio­ty.

Pod­mio­ty prawa cy­wil­ne­go nie mogą przeksz­tał­cać prawa pod­mio­to­we­go zby­wal­ne­go w nie­zby­wal­ne i na od­wrót.


Źródła:

Wikipedia

Zbywalny

w pra­wie: mo­gą­cy być od­stą­pio­nym, sce­do­wa­nym na kogoś


Źródła:

SJP.pl

Zbywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zby­wać.


Źródła:

Wiktionary

Zbywać

1. sprze­da­wać;
2. trak­to­wać kogoś w spo­sób zdaw­ko­wy, wy­mi­ja­ją­cy, lek­ce­wa­żą­cy;
3. po­zo­sta­wać w nad­mia­rze;
4. (zwy­kle z prze­cze­niem) bra­ko­wać, wy­stę­po­wać w małej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl

Zbywca

w pra­wie: osoba prze­ka­zu­ją­ca włas­ność innej oso­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba prze­ka­zu­ją­ca komuś swoją włas­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbywczy

do­ty­czą­cy zbytu lub sprze­da­ży


Źródła:

SJP.pl

Zbywczyni

→ zbyw­ca


Patrz:zbywca

Źródła:

SJP.pl

Zbyć

1. sprze­dać;
2. po­trak­to­wać kogoś w spo­sób zdaw­ko­wy, wy­mi­ja­ją­cy, lek­ce­wa­żą­cy;
3. po­zo­stać w nad­mia­rze


Źródła:

SJP.pl

Zbyłowice

Zby­ło­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Ręcz­no.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.

Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 742.


Źródła:

Wikipedia

Zbyś

zdrob­nie­nie od: Zbi­gniew, Zby­gniew (imio­na mę­skie); Zby­szek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Zbi­gniew


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbzikowany

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. ma­ją­cy bzika; taki, który zbzi­ko­wał


Źródła:

Wiktionary

Zbzikować

do­stać bzika, zwa­rio­wać, sfik­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Zbój

ban­dy­ta, zbir, mor­der­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zgrub. zbój­nik

 (1.2) pot. żart. łobuz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbójca

prze­sta­rza­le: zbój


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. osoba do­ko­nu­ją­ca na­pa­dów, ży­ją­ca z ro­zbo­ju


Zbój­ca ("Ocy­pus") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny ku­sa­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny ku­sa­ków.

Ro­dzaj ten zo­stał wpro­wa­dzo­ny w 1819 roku przez Wil­lia­ma El­for­da Le­a­cha.

Chrzą­szcze o wy­dłu­żo­nym ciele. Głowę mają śred­nią lub dużą, w za­ry­sie czwo­ro­kąt­ną lub za­o­krą­glo­ną, za­o­pa­trzo­ną w prze­su­nię­te nieco na jej grzbie­to­wą stro­nę oczy oraz krót­kie, krępe czuł­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbójczyni

→ zbój­ca; ro­zbój­nicz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. forma żeń­ska od: zbój­ca → zbój

 (1.2) przest. za­bój­czy­ni; forma żeń­ska od: za­bój­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbójecki

do­ty­czą­cy zbója, wła­ści­wy zbó­jo­wi


Źródła:

SJP.pl

Zbójenko

Zbó­jen­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie go­lub­sko-do­brzyń­skim, w gmi­nie Zbój­no.


Źródła:

Wikipedia

Zbójeński

przy­miot­nik od: Zbój­na, Zbój­no


Źródła:

SJP.pl

Zbójna

wieś w Pol­sce


Zbój­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim, sie­dzi­ba gminy Zbój­na.

Miej­sco­wość do 1954 była sie­dzi­bą gminy Ga­wry­chy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbójnica

zbój­ni­ca krwi­sta - ga­tu­nek mrów­ki


Źródła:

SJP.pl

Zbójnicki

do­ty­czą­cy zbój­ni­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze zbój­ni­ka­mi, do­ty­czą­cy zbój­ni­ków

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla zbój­ni­ka


Zbój­nic­ki – pol­ski ta­niec lu­do­wy z re­jo­nu Pod­ha­la w me­trum 2/4.

Zbior­cza nazwa kilku kro­ków i tań­ców lu­do­wych od wie­ków wy­ko­ny­wa­nych na Pod­ha­lu. Ta­niec gó­ral­ski dzie­li się na: zbój­nic­ki, so­lo­wy, ju­ha­ski, dwój­ki i czwór­ki.

Opisy zbój­nic­kie­go w XIX wieku przed­sta­wia­ły go uka­zu­jąc "dzi­kie skoki" i "walki na ciu­pa­gi" wokół ogni­ska na tle szczy­tów i turni ta­trzań­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbójnictwo

upra­wia­nie pro­ce­de­ru zbój­nic­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. pro­ce­der zbój­ni­czy

 (1.2) rzad. ogół zbój­ni­ków


Zbój­nict­wo – pro­ce­der na­pa­da­nia na po­dróż­nych lub miesz­kań­ców wsi, miast i dwo­rów szla­chec­kich.

Roz­po­wszech­nio­ne było w daw­nej Pol­sce, prze­de wszyst­kim na ob­sza­rach gór­skich i pod­gór­skich w XVI–XVIII w. Sta­no­wi­ło czę­sto jedną z form re­ak­cji chło­pów na ucisk fe­u­dal­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbójniczek

→ zbój­nik


Patrz:zbójnik

Źródła:

SJP.pl

Zbójniczka

→ zbój­nik


Patrz:zbójnik

Źródła:

SJP.pl

Zbójnik

czło­nek gó­ral­skiej bandy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. czło­nek gó­ral­skiej bandy ro­zbój­ni­czej;


Zbój­nik ("Ca­e­no­le­stes") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny zbój­ni­ko­wa­tych (Ca­e­no­le­sti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbójnikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. na­pa­da­nie i okra­da­nie ludzi


Źródła:

Wiktionary

Zbójnikowate

o ce­chach zbój­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na tor­ba­czy)


Zbój­ni­ko­wa­te (Ca­e­no­le­sti­dae) – ro­dzi­na ma­łych, na­ziem­nych ssa­ków z rzędu ską­po­guz­kow­ców (Pa­u­ci­tu­ber­cu­la­ta).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbójnikowaty

o ce­chach zbój­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na tor­ba­czy)


Źródła:

SJP.pl

Zbójno

1. część mia­sta Włoc­ła­wek;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Zbójowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. na­pa­da­nie i ogra­bia­nie ludzi


Źródła:

Wiktionary

Zbójować

daw­niej: zaj­mo­wać się zbó­ject­wem, ro­zbo­jem


cza­sow­nik

 (1.1) daw. na­pa­dać i okra­dać ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbónek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. dzba­nek


Źródła:

Wiktionary

Zbór

1. pro­te­stanc­ka spo­łecz­ność re­li­gij­na;
2. świą­ty­nia pro­te­stanc­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. lo­kal­na wspól­no­ta wier­nych ko­ścio­łów pro­te­stanc­kich oraz niek­tó­rych ugru­po­wań nie­pro­te­stanc­kich

 (1.2) rel. świą­ty­nia pro­te­stanc­ka

 (1.3) daw. sku­pie­nie, zbio­ro­wi­sko, zwy­kle ludzi

 (1.4) daw. zjazd wyż­szych du­chow­nych, sobór, synod


Zbór – okre­śle­nie sto­so­wa­ne m.in. w Pol­sce, Cze­chach ( sbor) i na Bia­ło­ru­si ( збор) w od­nie­sie­niu do lo­kal­nej wspól­no­ty wier­nych:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbóść

daw­niej: bodąc, po­ra­nić kogoś; zbość


Źródła:

SJP.pl

Zbąszynczanin

miesz­ka­niec Zbą­szyn­ka (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Zbąszynczanka

miesz­kan­ka Zbą­szyn­ka (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Zbą­szyn­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbąszynecki

→ Zbą­szy­nek


Patrz:Zbąszynek

Źródła:

SJP.pl

Zbąszynek

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Zbą­szy­nek (do 1945 niem. "Neu Bents­chen") – mia­sto w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, tuż przy gra­ni­cy z wo­je­wództ­wem wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie świe­bo­dziń­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Zbą­szy­nek. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go. We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2019 r. mia­sto li­czy­ło 5032 miesz­kań­ców. Zbą­szy­nek leży na ob­sza­rze sta­no­wią­cym część hi­sto­rycz­nej Wiel­ko­pol­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbąszynianin

miesz­ka­niec Zbą­szy­nia (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Zbąszynianka

miesz­kan­ka Zbą­szy­nia (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Zbą­szy­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbąszyń

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Zbą­szyń (od 1793 r. niem. "Bents­chen") – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­to­my­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Zbą­szyń. Mia­sto po­ło­żo­ne jest w za­chod­niej Pol­sce, nad Je­zio­rem Błęd­no i nad rzeką Obrą.

Z racji po­ło­że­nia pełni rolę oś­rod­ka wy­po­czyn­ku i spor­tów wod­nych, a Mu­ze­um Ziemi Zbą­szyń­skiej i Re­gio­nu Kozła mie­szczą­ce się na Rynku gro­ma­dzi za­byt­ki zwią­za­ne z hi­sto­rią mia­sta i oko­lic, a także z et­no­gra­fią i kul­tu­rą lu­do­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Zbąszyński

→ Zbą­szyń


Patrz:Zbąszyń

Źródła:

SJP.pl

Zbęckować

po­tocz­nie:
1. pobić kogoś;
2. po­ko­nać prze­ciw­ni­ka w walce zbroj­nej


Źródła:

SJP.pl

Zbędnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób zbęd­ny, zby­tecz­nie, nie­po­trzeb­nie


Źródła:

Wiktionary

Zbędniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: zbęd­ny


Źródła:

SJP.pl

Zbędny

be­zu­ży­tecz­ny, nie­po­trzeb­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, bez któ­re­go można się obyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Zbękarcieć

zep­suć się, zmar­nieć, zde­ge­ne­ro­wać się


Źródła:

SJP.pl

Zbękarcić

zbę­kar­cieć; zbę­kar­cić się:
1. stać się bę­kar­tem;
2. prze­no­śnie: wy­ro­dzić się, zde­ge­ne­ro­wać się


Źródła:

SJP.pl

Zbękarcony

taki, który się zbę­kar­cił


Źródła:

SJP.pl

Zbłaźniony

taki, który się zbłaź­nił


Źródła:

SJP.pl

Zbłądzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|zbłą­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Zbłąkany

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który za­błą­dził, nie wie, gdzie jest

 (1.2) taki, który do­tarł do­kądś przez przy­pa­dek

 (1.3) o przed­mio­cie, który po­ja­wia się na nie­wła­ści­wym miej­scu

 (1.4) zde­zo­rien­to­wa­ny


Źródła:

Wiktionary