Yibin

[czy­taj: JIpin] mia­sto w Chi­nach; Ipin


Yibin (chiń. upr. 宜宾; chiń. trad. 宜賓; pi­ny­in "Yíbīn") – mia­sto o sta­tu­sie pre­fek­tu­ry miej­skiej w środ­ko­wych Chi­nach, w pro­win­cji Sy­czu­an, w Kot­li­nie Sy­czu­ań­skiej, port nad Jang­cy, przy uj­ściu rzeki Min Jiang.

W 2010 roku licz­ba miesz­kań­ców mia­sta wy­no­si­ła 242 265.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Yijing

[czy­taj: icing] chiń­ska księ­ga wróżb, kla­sycz­ne dzie­ło li­te­ra­tu­ry chiń­skiej; I Ching, I-cing


Na tę stro­nę wska­zu­je „I Ching”. Zo­bacz też: I Ching – album mu­zycz­ny.

Yi­jing, "Księ­ga prze­mian" – jeden z naj­star­szych chiń­skich tek­stów kla­sycz­nych, re­pre­zen­tu­ją­cych rdzen­nie chiń­ską kos­mo­lo­gię i fi­lo­zo­fię. Jest księ­gą ka­no­nicz­ną ta­o­iz­mu i kon­fu­cja­niz­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Yin

[czy­taj: jin] in, jin;
1. w chiń­skiej fi­lo­zo­fii kla­sycz­nej: żeń­ski, ne­ga­tyw­ny pier­wia­stek w przy­ro­dzie, prze­ci­wień­stwo jang (yang);
2. za­wie­ra­ją­cy ten pier­wia­stek (np. pro­duk­ty yin)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Yin-Yang

[czy­taj: jin jang] pod­sta­wo­wa za­sa­da kla­sycz­nej fi­lo­zo­fii chiń­skiej oz­na­cza­ją­ca wza­jem­ne od­dzia­ły­wa­nie pier­wiast­ka mę­skie­go jang i żeń­skie­go jin; jin-jang


Źródła:

SJP.pl

Yinczuan

[czy­taj: jinCZUan] mia­sto w Chi­nach; In­czu­an


Źródła:

SJP.pl

Yingkou

[czy­taj: JINkoł] mia­sto w Chi­nach; Ing­kou


Ying­kou (chiń. upr. 营口; pi­ny­in "Yíngkǒu"), znane wcze­śniej jako New­chwang – mia­sto o sta­tu­sie pre­fek­tu­ry miej­skiej w pół­noc­no-wschod­nich Chi­nach, w pro­win­cji Lia­o­ning, naj­więk­szy w re­gio­nie ze­spół por­to­wy nad Mo­rzem Żół­tym, przy uj­ściu rzeki Liao He. W 2010 roku licz­ba miesz­kań­ców mia­sta wy­no­si­ła 623 451.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Yingszanozaur

[czy­taj: jing­sza­no­załr] ju­raj­ski ty­re­o­for z ro­dzi­ny ste­go­za­u­rów; jing­sza­no­za­ur


Źródła:

SJP.pl

Yiu

Yiu – fran­cu­ska seria ko­mik­so­wa z ga­tun­ku scien­ce fic­tion, któ­rej twór­ca­mi są sce­na­rzy­ści: Téhy et J.M. Vee oraz ry­sow­ni­cy: Jérôme Renéaume i Ni­co­las Guénet. Uka­za­ła się w sied­miu to­mach w la­tach 1999–2009 na­kła­dem wy­daw­nictw Le Téméraire (tom 1.) i So­le­il Pro­duc­tions (po­zo­sta­łe tomy). W Pol­sce opu­bli­ko­wa­ło ją wy­daw­nict­wo Stu­dio Lain w 2020 w dwóch to­mach zbior­czych.


Źródła:

Wikipedia

Yivo

zapis al­fa­be­tem ła­ciń­skim akro­ni­mu od (za­pi­sa­ne­go w ji­dysz) Ji­di­szer Wisn­szaft­le­cher In­sti­tut (Ży­dow­ski In­sty­tut Na­u­ko­wy)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nauk. Ży­dow­ski In­sty­tut Na­u­ko­wy;

 (1.2) jęz. tran­skryp­cja z ji­dysz opra­co­wa­na w in­sty­tu­cie YIVO (1.1)


YIVO ( ‏ייִוואָ‎) – in­sty­tu­cja na­u­ko­wa za­ło­żo­na w 1925 roku w pol­skim po­dów­czas Wil­nie, pod nazwą Ży­dow­ski In­sty­tut Na­u­ko­wy (jid. ייִדישער וויסנשאַפֿטלעכער אינסטיטוט / "Ji­di­szer Wisn­szaft­le­cher In­sti­tut"). Skrót ten jest akro­ni­mem jego pier­wot­nej nazwy. Prze­mia­no­wa­ne na YIVO In­sti­tu­te for Je­wish Re­se­arch, od 1940 roku ma sie­dzi­bę w Nowym Jorku i pro­wa­dzi ba­da­nia m.in. nad ję­zy­kiem ji­dysz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia