Wł.

skrót od:
1. wła­ści­ciel;
2. włas­ność;
3. wło­ski


skrót

 (1.1) = wło­ski

 (1.2) = wła­ści­ciel, włas­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wład

zdrob­nie­nie od: Wła­dy­sław (imię mę­skie); Wła­dek, Wła­dzio


Źródła:

SJP.pl

Włada

1. spra­wo­wać nad czymś wła­dzę;
2. w od­nie­sie­niu do czę­ści włas­ne­go ciała: móc czymś po­ru­szać;
3. umieć po­słu­gi­wać się czymś, np. "Do­sko­na­le wła­dał sza­blą"


Włada – pol­skie imię żeń­skie po­cho­dzą­ce od imie­nia Wła­dy­sła­wa.

Włada imie­ni­ny ob­cho­dzi 12 czerw­ca, 30 czerw­ca i 25 wrze­śnia.

Mę­skim od­po­wied­ni­kiem tego imie­nia jest Wła­dy­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Władanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Władać

1. spra­wo­wać nad czymś wła­dzę;
2. w od­nie­sie­niu do czę­ści włas­ne­go ciała: móc czymś po­ru­szać;
3. umieć po­słu­gi­wać się czymś, np. "Do­sko­na­le wła­dał sza­blą"


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) o królu, księ­ciu: spra­wo­wać nad czymś wła­dzę

 (1.2) przen. żart. sze­fo­wać, kie­ro­wać

 (1.3) w od­nie­sie­niu do czę­ści włas­ne­go ciała: móc czymś po­ru­szać

 (1.4) umieć po­słu­gi­wać się czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władca

ten, który włada


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. osoba, która włada (rzą­dzi) w kraju o ustro­ju innym niż re­pu­bli­ka

 (1.2) przen. osoba, która spra­wu­je gdzieś jakąś wła­dzę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wład­czy, do­mi­nu­ją­co


Źródła:

Wiktionary

Władczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wład­cze; cecha tego, kto wład­czy


Źródła:

Wiktionary

Władczy

1. spra­wu­ją­cy, ma­ją­cy wła­dzę nad kimś lub w ja­kimś kraju;
2. za­mi­ło­wa­ny w spra­wo­wa­niu wła­dzy, rzą­dze­niu; przy­wód­czy, au­to­kra­tycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. wy­ma­ga­ją­cy po­słu­chu

 (1.2) praw. zwią­za­ny ze spra­wo­wa­niem wła­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władczyni

→ wład­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. ko­bie­ta wła­da­ją­ca (rzą­dzą­ca) w kraju o ustro­ju innym niż re­pu­bli­ka

 (1.2) przen. ko­bie­ta spra­wu­ją­ca gdzieś jakąś wła­dzę


Patrz:władca

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władeczek

zdrob­nie­nie od: Wła­dy­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Władeczka

zdrob­nie­nie od: Wła­dy­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Władeczkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wła­decz­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Władek

zdrob­nie­nie od: Wła­dy­sław (imię mę­skie); Wła­dzio, Wła­duś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m., po­u­fa­ła forma imie­nia Wła­dy­sław

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: Wład­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władimir

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Władka

zdrob­nie­nie od: Wła­dy­sła­wa (imię żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż., po­u­fa­ła forma imie­nia Wła­dy­sła­wa

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Wła­dek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władkowie

zdrob­nie­nie od: Wła­dy­sław (imię mę­skie); Wła­dzio, Wła­duś


Źródła:

SJP.pl

Władkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wład­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Władny

kom­pe­tent­ny, upo­waż­nio­ny


Źródła:

SJP.pl

Władnący

daw­niej: wła­dać


Źródła:

SJP.pl

Władnąć

daw­niej: wła­dać


Źródła:

SJP.pl

Władusiowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wła­du­sia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Właduś

zdrob­nie­nie od: Wła­dy­sław (imię mę­skie); Wła­dek, Wła­dzio


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Wła­dy­sław


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władycki

→ wła­dy­ka; wło­dyc­ki


Źródła:

SJP.pl

Władyka

wło­dy­ka
1. w daw­nej Pol­sce i na Rusi: pan, wład­ca
2. ho­no­ro­wy tytuł bi­sku­pów w ko­ście­le pra­wo­sław­nym


Wła­dy­ka – w daw­nej Pol­sce pan, wład­ca, zwierzch­nik; obec­nie naj­czę­ściej tytuł ho­no­ro­wy bi­sku­pów, ar­cy­bi­sku­pów i me­tro­po­li­tów w Ko­ścio­łach pra­wo­sław­nych (uży­wa­ny w ję­zy­kach sło­wiań­skich). W te­o­kra­tycz­nej Czar­no­gó­rze (do 1852) przez kilka wie­ków wła­dy­ko­wie byli jed­no­cze­śnie po­li­tycz­ny­mi wład­ca­mi pań­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Władykaukaski

przy­miot­nik od: Wła­dy­ka­u­kaz (sto­li­ca Ose­tii Pół­noc­nej)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wła­dy­ka­u­ka­zem, do­ty­czą­cy Wła­dy­ka­u­ka­zu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władykaukaz

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wej czę­ści Rosji, w pół­noc­nym Ka­u­ka­zie, po­ło­żo­ne nad rzeką Terek, sto­li­ca Re­pu­bli­ki Pół­noc­nej Ose­tii-Ala­nii;


Wła­dy­ka­u­kaz ( Владикавка́з, Дзӕуджыхъӕу) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Re­pu­bli­ki Pół­noc­nej Ose­tii-Ala­nii, po­ło­żo­ne w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści kraju, u stóp Ka­u­ka­zu, nad rzeką Terek. Lud­ność skła­da się w więk­szo­ści z Ose­tyj­czy­ków, Ro­sjan, Or­mian i Gru­zi­nów. We Wła­dy­ka­u­ka­zie była duża pol­ska dia­spo­ra i ko­ściół. Wcze­śniej no­si­ło nazwy Or­dżo­ni­ki­dze (1931–1944, 1954–1990) oraz Dza­u­dżi­kau (1944–1954).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Władymir

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


Źródła:

SJP.pl

Władysław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w gmi­nie Iwa­no­wi­ce

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od: Wła­dy­sła­wa


Wła­dy­sław – imię mę­skie po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go zło­żo­ne z dwu czło­nów: "vlad-" („wła­dać”) oraz "-slav" („sława”) i oz­na­cza „ten, który włada sławą”, tj. „sław­ny, zna­mie­ni­ty”.

Pier­wszym Wła­dy­sła­wem wśród Pia­stów był Wła­dy­sław I Her­man, syn Ka­zi­mie­rza I Od­no­wi­cie­la i Do­bro­nie­gi Marii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Władysława

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Wła­dy­sław


Wła­dy­sła­wa – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Wła­dy­sław. Ist­nie­je rów­nież bar­dzo rzad­ko wy­stę­pu­ją­ca forma "Ła­dy­sła­wa", sta­no­wią­ca za­po­ży­cze­nie z ję­zy­ków są­sied­nich, zwł. cze­skie­go i sło­wac­kie­go, a także forma Wło­dzi­sła­wa – nie­no­to­wa­na w daw­nych źró­dłach, lecz sta­no­wią­ca od­po­wied­nik sta­ro­pol­skie­go imie­nia Wło­dzi­sław, które pod wpły­wem ję­zy­ka cze­skie­go przy­bra­ło formę Wła­dy­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Władysławianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wła­dy­sła­wia


Źródła:

Wiktionary

Władysławianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wła­dy­sła­wia


Źródła:

Wiktionary

Władysławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wła­dy­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Władysławka

zdrob­nie­nie od: Wła­dy­sła­wa (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Władysławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wła­dy­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Władysławostwo

Wła­dy­sław z mał­żon­ką; Wła­dy­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Władysławowianin

miesz­ka­niec Wła­dy­sła­wo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wła­dy­sła­wo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władysławowianka

miesz­kan­ka Wła­dy­sła­wo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wła­dy­sła­wo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władysławowie

Wła­dy­sław z mał­żon­ką; Wła­dy­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Władysławowo

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. miej­sco­wość w Pol­sce, nad mo­rzem, obok Mie­rzei Hel­skiej;


Wła­dy­sła­wo­wo (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Wiôlgô Wies; do roku 1952 "Wiel­ka Wieś", Großendorf) – mia­sto w pół­noc­nej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie puc­kim, sie­dzi­ba gminy Wła­dy­sła­wo­wo. Po­ło­żo­ne na Po­brze­żu Gdań­skim, nad Mo­rzem Bał­tyc­kim i Za­to­ką Pucką. Mie­ści się tutaj port mor­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Władysławowski

przy­miot­nik od: Wła­dy­sła­wo­wo, Wła­dy­sła­wów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wła­dy­sła­wo­wa, zwią­za­ny z Wła­dy­sła­wo­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władysławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wła­dy­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Władysławski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wła­dy­sła­wia, zwią­za­ny z Wła­dy­sła­wiem


Źródła:

Wiktionary

Władysławów

1. nazwa wielu miej­sco­wo­ści i ich czę­ści w Pol­sce;
2. mia­sto na Lit­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ma­riam­pol­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Władywostocki

przy­miot­nik od: Wła­dy­wo­stok


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z Wła­dy­wo­sto­kiem, do­ty­czą­cy Wła­dy­wo­sto­ku, po­cho­dzą­cy z Wła­dy­wo­sto­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władywostoczanin

miesz­ka­niec Wła­dy­wo­sto­ku


Źródła:

SJP.pl

Władywostoczanka

miesz­kan­ka Wła­dy­wo­sto­ku


Źródła:

SJP.pl

Władywostok

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto por­to­we w Rosji nad Mo­rzem Ja­poń­skim;


Wła­dy­wo­stok ( Влaдивocтoк, chiń. 海參崴, "Hǎishēnwǎi") – mia­sto w Rosji, sto­li­ca Kraju Nad­mor­skie­go. Ważny port mor­ski. Po­ło­żo­ny w po­łud­nio­wej czę­ści pół­wy­spu Mu­ra­wio­wa-Amur­skie­go, przy Za­to­ce Pio­tra Wiel­kie­go, poś­ród wzgórz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Władyś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Władza

1. prawo rzą­dze­nia pań­stwem, pa­no­wa­nie, rządy;
2. osoby, in­sty­tu­cje, or­ga­ny itp. rzą­dzą­ce; kie­row­nict­wo; zwierzch­nict­wo;
3. moc, siła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) re­la­cja, w któ­rej jedna stro­na – rzą­dzą­ca – ma moż­li­wość od­dzia­ły­wa­nia na drugą

 (1.2) lu­dzie, któ­rzy rzą­dzą

 (1.3) moż­li­wość po­ru­sza­nia koń­czy­na­mi ciała

 (1.4) zob. wła­dze.


Wła­dza – moż­li­wość wy­wie­ra­nia przez jed­nost­kę bądź grupę rze­czy­wi­ste­go wpły­wu na istot­ne oko­licz­no­ści życia przez ukie­run­ko­wy­wa­nie włas­ne­go po­stę­po­wa­nia (wła­dza nad sobą – in­dy­wi­du­al­na) lub po­stę­po­wa­nia in­nych osób (wła­dza nad in­ny­mi – spo­łecz­na). Wła­dza spo­łecz­na jest zdol­no­ścią ukie­run­ko­wy­wa­nia za­cho­wań in­nych ludzi nie­za­leż­nie od tego, czy jest to zgod­ne z ich in­te­re­sem i wolą. Tam, gdzie prze­wa­ża zgod­ność in­te­re­sów i woli współ­za­leż­nych osob­ni­ków, zbęd­ne są sto­sun­ki wład­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Władze

1. prawo rzą­dze­nia pań­stwem, pa­no­wa­nie, rządy;
2. osoby, in­sty­tu­cje, or­ga­ny itp. rzą­dzą­ce; kie­row­nict­wo; zwierzch­nict­wo;
3. moc, siła


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) or­ga­ni­za­cje, które rzą­dzą

 (1.2) kie­row­nict­wo ja­kiejś or­ga­ni­za­cji

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: wła­dza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władzia

zdrob­nie­nie od: Wła­dy­sła­wa (imię żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż., zdrobn. od Wła­dy­sła­wa

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: Wła­dzio i Wła­dziu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władzik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Wła­dy­sław


Źródła:

Wiktionary

Władzin

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wła­dzi lub z nią zwią­za­ny


Wła­dzin – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ot­woc­kim, w gmi­nie Koł­biel.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Władziny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wła­dzi lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Władzio

zdrob­nie­nie od: Wła­dy­sław (imię mę­skie); Wła­dek, Wła­duś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Wła­dy­sław


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Władziowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wła­dzia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Władziu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m. zdrobn. od: Wła­dy­sław

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od: Wła­dzia

 (2.2) Ms. i W. lp. od: Wła­dzio


Źródła:

Wiktionary

Władziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Władztwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. spra­wo­wa­nie wła­dzy

 (1.2) książk. od­dzia­ły­wa­nie na ludzi lub rze­czy­wi­stość


Źródła:

Wiktionary

Włam

po­tocz­nie: wła­ma­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. slang. wła­ma­nie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: wła­mać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włamanie

1. dru­kar­stwo: dodać do skła­du w pro­ce­sie ła­ma­nia szpalt w ko­lum­ny;
2. wła­mać się - do­stać się do zam­knię­te­go po­mie­szcze­nia przez zni­szcze­nie zam­ków, sfor­so­wa­nie drzwi itp.; ot­wo­rzyć sejf itp. w celu ukrad­nię­cia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) napad ra­bun­ko­wy po­łą­czo­ny z wy­ła­ma­niem urzą­dzeń za­my­ka­ją­cych

 (1.2) in­form. bez­praw­ne od­czy­ta­nie lub za­pi­sa­nie da­nych w kom­pu­te­rze albo w sieci kom­pu­te­ro­wej po­łą­czo­ne z po­ko­na­niem za­bez­pie­czeń

 (1.3) druk. od­cza­sow­ni­ko­wy od|wła­mać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włamaniowy

→ wła­ma­nie


Patrz:włamanie

Źródła:

SJP.pl

Włamać

1. dru­kar­stwo: dodać do skła­du w pro­ce­sie ła­ma­nia szpalt w ko­lum­ny;
2. wła­mać się - do­stać się do zam­knię­te­go po­mie­szcze­nia przez zni­szcze­nie zam­ków, sfor­so­wa­nie drzwi itp.; ot­wo­rzyć sejf itp. w celu ukrad­nię­cia cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wła­my­wać)

 (1.1) druk. włą­czyć do skła­du, pod­czas ła­ma­nia szpalt w ko­lum­ny

cza­sow­nik zwrot­ny wła­mać się (ndk. wła­my­wać się)

 (2.1) do­stać się siłą do zam­knię­te­go bu­dyn­ku (po­mie­szcze­nia, skryt­ki, kasy itp.), ni­szcząc urzą­dze­nia za­my­ka­ją­ce

 (2.2) in­form. bez­praw­nie od­czy­tać lub za­pi­sać dane w kom­pu­te­rze lub w sieci kom­pu­te­ro­wej po zła­ma­niu za­bez­pie­czeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włamywacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zło­dziej do­ko­nu­ją­cy kra­dzie­ży z wła­ma­niem


Źródła:

Wiktionary

Włamywaczka

→ wła­my­wacz


Wła­my­wacz­ka ( Bur­glar) – ame­ry­kań­ska ko­me­dia kry­mi­nal­na z 1987 roku w re­ży­se­rii Hugh Wil­so­na. Film jest adap­ta­cją po­wie­ści La­wren­ce'a Bloc­ka „The Bur­glar in The Clo­set”, w któ­rej jed­nak − w prze­ci­wień­stwie do ni­niej­sze­go pro­jek­tu − głów­ny bo­ha­ter jest męż­czyz­ną.


Patrz:włamywacz

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Własnonożnie

żar­to­bli­wie: włas­ny­mi no­ga­mi


Źródła:

SJP.pl

Własnooczny

żar­to­bli­wie: uj­rza­ny na włas­ne oczy


Źródła:

SJP.pl

Własnoręcznie

przy­słó­wek

 (1.1) włas­ną ręką, włas­ny­mi rę­ka­mi


Źródła:

Wiktionary

Własnoręczny

wy­ko­na­ny włas­ną ręką


przy­miot­nik

 (1.1) na­pi­sa­ny lub zro­bio­ny włas­ną ręką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Własnoustny

żar­to­bli­wie: wy­po­wie­dzia­ny włas­ny­mi usta­mi


Źródła:

SJP.pl

Własnousznie

żar­to­bli­wie: na włas­ne uszy (usły­szeć)


Źródła:

SJP.pl

Własnowolny

a) po­stę­pu­ją­cy we­dług włas­nej woli;
b) wy­ni­ka­ją­cy z włas­nej woli


Źródła:

SJP.pl

Własnościowy

do­ty­czą­cy włas­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Własnościówka

po­tocz­nie: włas­no­ścio­wa spół­dziel­nia miesz­ka­nio­wa


Źródła:

SJP.pl

Własność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzecz po­sia­da­na przez kogoś

 (1.2) prawo do roz­po­rzą­dza­nia daną rze­czą i ko­rzy­sta­nia z niej;

 (1.3) wła­ści­wość, cecha


Włas­ność ( prio­prie­tas) – sto­su­nek praw­ny mię­dzy osobą (in­dy­wi­du­al­ną, grupą, kor­po­ra­cją lub pań­stwem) a przed­mio­tem. Przed­miot ten może być ma­te­rial­ny, jak meble, lub cał­ko­wi­cie stwo­rzo­ny przez prawo, jak pa­tent, prawo au­tor­skie czy renta; może być ru­cho­my, jak zwie­rzę, lub nie­ru­cho­my, jak grunt.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Własny

na­le­żą­cy do tego kogoś lub cze­goś, przy­pi­sa­ny temu komuś lub cze­muś


przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy w czy­imś wy­łącz­nym po­sia­da­niu

 (1.2) wła­ści­wy temu, o kim lub o czym jest mowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Własowiec

czło­nek ko­la­bo­ra­cyj­ne­go Ko­mi­te­tu Wyz­wo­le­nia Na­ro­dów Rosji, za­ło­ży­cie­lem któ­re­go był ge­ne­rał An­driej An­drie­je­wicz Wła­sow


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. żoł­nierz ko­la­bo­ra­cyj­nej Ro­syj­skiej Armii Wyz­wo­leń­czej do­wo­dzo­nej przez gen. An­drie­ja Wła­so­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Własowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z ko­la­bo­ru­ją­cym z Niem­ca­mi, ra­dziec­kim ge­ne­ra­łem An­drie­jem Wła­so­wem


Źródła:

Wiktionary

Właz

otwór, przez który można wejść do środ­ka cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) otwór do wcho­dze­nia, szcze­gól­nie na stat­kach


Właz – otwór (naj­czę­ściej okrą­gły) w po­kła­dzie, za­my­ka­ny szczel­ną po­kry­wą, przez który można prze­do­stać się do po­ło­żo­nych pod po­kła­dem po­mie­szczeń okrę­tu. Na okrę­tach służy rów­nież do ko­mu­ni­ka­cji po­mię­dzy wo­do­szczel­ny­mi prze­dzia­ła­mi. Zbu­do­wa­ny jest z płyty sta­lo­wej, któ­rej za­gię­te kra­wę­dzie wy­peł­nio­ne są gu­mo­wą uszczel­ką. Włazy za­my­ka się za po­mo­cą rygli.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włazidup

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pejor. osoba pod­li­zu­ją­ca się


Źródła:

Wiktionary

Włazidupek

wul­gar­nie: osoba sta­ra­ją­ca się przy­po­do­bać komuś, by uzy­skać dla sie­bie ko­rzyść; du­po­daj, du­po­da­jec, du­po­da­jek


Źródła:

SJP.pl

Włazić

pot.
1. wcho­dzić gdzieś po­wo­li;
2. wcho­dzić na coś, np. na dra­bi­nę, wspi­nać się, wdra­py­wać się;
3. wdep­ty­wać w coś;
4. na­cho­dzić, na­stę­po­wać na coś; tra­fiać, wpa­dać na kogoś;
5. po­grą­żać się w czymś (np. o drzaz­dze);
6. mie­ścić się w czymś


Źródła:

SJP.pl

Włazowy

→ właz


Patrz:właz

Źródła:

SJP.pl

Właśc.

skrót od: wła­ści­wy


skrót

 (1.1) = wła­ści­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Właściciel

osoba, która ma jakąś włas­ność; po­sia­dacz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, do któ­rej coś na­le­ży, która jest w po­sia­da­niu danej rze­czy; ten, kto ma coś na włas­ność

 (1.2) żart. męż­czyz­na po­sia­da­ją­cy jakąś okre­ślo­ną cechę wy­glą­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Właścicielka

ko­bie­ta, która ma jakąś włas­ność; po­sia­dacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która coś po­sia­da


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Właścicielstwo

po­sia­da­nie cze­goś, bycie wła­ści­cie­lem


Źródła:

SJP.pl

Właściwie

par­ty­ku­ła

 (1.1) par­ty­ku­ła, ko­mu­ni­ku­ją­ca zmia­nę tre­ści w sto­sun­ku do wcze­śniej­szych wy­po­wie­dzi

 (1.2) par­ty­ku­ła pod­kre­śla­ją­ca brak zro­zu­mie­nia sy­tu­a­cji

przy­słó­wek

 (2.1) na­le­ży­cie, adek­wat­nie, tak jak się po­win­no, po­praw­nie


Źródła:

Wiktionary

Właściwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wła­ści­wie


Źródła:

SJP.pl

Właściwościowy

do­ty­czą­cy wła­ści­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Właściwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha, zwy­kle ja­kiejś sub­stan­cji

 (1.2) cecha cze­goś, co jest takie, jakie być po­win­no

 (1.3) praw. zdol­ność da­ne­go or­ga­nu do roz­strzy­ga­nia okre­ślo­nej spra­wy;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Właściwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wła­ści­wy; bar­dziej wła­ści­wy


Źródła:

SJP.pl

Właściwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest od­po­wied­ni, speł­nia okre­ślo­ne wa­run­ki

 (1.2) spe­cy­ficz­ny, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla kogoś lub cze­goś

 (1.3) taki, któ­re­go cechy są zgod­ne z okre­ślo­nym ga­tun­kiem, grupą

 (1.4) biol. taki, który jest naj­bar­dziej ty­po­wy dla tak­so­nu wyż­sze­go rzędu

 (1.5) adm. praw. pod­po­rząd­ko­wa­ny w sen­sie ju­rys­dyk­cyj­nym


Źródła:

Wiktionary

Właśnie

przy­słó­wek czasu

 (1.1) …ko­mu­ni­ku­ją­cy, że dane zda­rze­nie od­by­wa się w chwi­li mó­wie­nia, od­by­wa­ło się bez­poś­red­nio przed nią lub w cza­sie in­ne­go zda­rze­nia

par­ty­ku­ła

 (2.1) …pot­wier­dza­ją­ca to, co po­wie­dział roz­mów­ca, da­ją­ca do zro­zu­mie­nia, że mó­wią­cy chciał po­wie­dzieć to samo

 (2.2) …pot­wier­dza­ją­ca słusz­ność przy­pu­szcze­nia za­war­te­go w py­ta­niu roz­mów­cy

 (2.3) …wy­róż­nia­ją­ca, ze wzglę­du na okre­ślo­ną cechę, dany obiekt lub stan rze­czy i prze­ciw­sta­wia­ją­ca go innym


Źródła:

Wiktionary

Włoch

zgru­bie­nie od: włos


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zgrub. od włos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włochatka

śred­ni ptak dra­pież­ny z ro­dzi­ny pu­szczy­ko­wa­tych; sowa wło­cha­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ae­go­lius fu­ne­re­us|ref=tak., ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści sowy, za­miesz­ku­ją­cy pół­noc­ne lasy typu tajgi;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włochatość

cecha kogoś lub cze­goś po­kry­te­go wło­sa­mi, sier­ścią, mesz­kiem


Źródła:

SJP.pl

Włochaty

po­kry­ty wło­sa­mi, sier­ścią, mesz­kiem; me­cha­ty, kos­ma­ty


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­kry­ty sier­ścią, wło­sa­mi, wło­ska­mi lub ku­dła­mi


Wło­cha­ty – ze­spół anar­cho­pun­ko­wy ze Szcze­ci­na, za­ło­żo­ny w 1987 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włochowianin

miesz­ka­niec Wło­chów (dziel­ni­cy War­sza­wy)


Źródła:

SJP.pl

Włochowianka

miesz­kan­ka Wło­chów (dziel­ni­cy War­sza­wy)


Źródła:

SJP.pl

Włochowski

przy­miot­nik od: Wło­chów, Wło­chy (dziel­ni­ca War­sza­wy)


Źródła:

SJP.pl

Włochy

po­tocz­nie włosy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Eu­ro­pie, po­ło­żo­ne na Pół­wy­spie Ape­niń­skim, obej­mu­ją­ce także Sy­cy­lię i Sar­dy­nię;

 (1.2) geogr. to­po­nim od­po­wia­da­ją­cy kilku miej­sco­wo­ściom w Pol­sce;

 (1.3) kib. re­pre­zen­ta­cja wło­ska


Zo­bacz też: Wło­chy (ujed­noz­nacz­nie­nie); Ita­lia (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Wło­chy, Re­pu­bli­ka Wło­ska ( Ita­lia, Re­pub­bli­ca Ita­lia­na) – pań­stwo uni­tar­ne po­ło­żo­ne w Eu­ro­pie Po­łud­nio­wej, głów­nie na Pół­wy­spie Ape­niń­skim, bę­dą­ce człon­kiem Unii Eu­ro­pej­skiej oraz wielu or­ga­ni­za­cji, m.in.: ONZ, NATO, na­le­żą­ce do grupy sied­miu naj­bar­dziej uprze­my­sło­wio­nych i bo­ga­tych państw świa­ta – G7.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włochówka

wieś w Pol­sce


Wło­chów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim, w gmi­nie Wizna.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Jana Chrzci­cie­la w Wiz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włocin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Włoczek

mała siat­ka na ryby; mały włok, włó­czek


Źródła:

SJP.pl

Włoczewo

Wło­cze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Stara Biała.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Włoczysiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Włocławek

wyrób fa­bry­ki fa­jan­su we Włoc­ław­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, nad Wisłą;


Włoc­ła­wek – mia­sto w cen­tral­nej Pol­sce, na pra­wach po­wia­tu. Trze­cie co do wiel­ko­ści w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, po­ło­żo­ne nad Wisłą, przy uj­ściu Zgło­wiącz­ki. Jest sie­dzi­bą po­wia­tu włoc­ław­skie­go i gminy wiej­skiej Włoc­ła­wek. Hi­sto­rycz­na sto­li­ca Kujaw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włocławianin

miesz­ka­niec Włoc­ław­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Włoc­ław­ka

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Włoc­ław­ka, uro­dzo­na we Włoc­ław­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włocławianka

miesz­kan­ka Włoc­ław­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Włoc­ław­ka

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Włoc­ław­ka, uro­dzo­na we Włoc­ław­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włocławski

→ Włoc­ła­wek (mia­sto), → Włoc­ław­skie (re­gion)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Włoc­ław­ka, zwią­za­ny z Włoc­ław­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włocławskie

→ Włoc­ła­wek (mia­sto), → Włoc­ław­skie (re­gion)


Źródła:

SJP.pl

Włodarczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Włodarczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włodarek

niedź­wie­dziów­ka wło­dar­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny niedź­wie­dziów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Włodarka

niedź­wie­dziów­ka wło­dar­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny niedź­wie­dziów­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włodarkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włodarski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włodarz

1. osoba spra­wu­ją­ca nad czymś wła­dzę;
2. daw­niej: kie­row­nik ro­bot­ni­ków fol­warcz­nych w ma­jąt­ku ziem­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włodarzyć

daw­niej: spra­wo­wać nad czymś wła­dzę


Źródła:

SJP.pl

Włodas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zgrub. imię|pol­ski|m. Wło­dek, Wło­dzi­mierz


Źródła:

Wiktionary

Włodawa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|- class="gra­fi­ka iboxs"

Wło­da­wa () – mia­sto we wschod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu wło­daw­skie­go; po­ło­żo­ne na ob­sza­rze Garbu Wło­daw­skie­go, nad Wło­daw­ką i Bu­giem przy gra­ni­cy z Bia­ło­ru­sią. Prawa miej­skie otrzy­ma­ła w 1534 r.

Wło­da­wa leży na Po­le­siu, na te­re­nie prze­dro­zbio­ro­we­go wo­je­wództ­wa brze­sko­li­tew­skie­go I Rze­czy­po­spo­li­tej (przed 1795 ro­kiem).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Włodawianin

miesz­ka­niec Wło­da­wy


Źródła:

SJP.pl

Włodawianka

miesz­kan­ka Wło­da­wy


Źródła:

SJP.pl

Włodawski

przy­miot­nik od: Wło­da­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wło­da­wy, zwią­za­ny z Wło­da­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włodczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Włod­ki lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Włodeczek

zdrob­nie­nie od: Wło­dzi­mierz (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Włodeczka

zdrob­nie­nie od: Wło­dzi­mierz (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Włodeczkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wło­decz­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Włodek

1. zdrob­nie­nie od: Wło­dzi­mierz (imię mę­skie);
2. naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Wło­dzi­mierz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włodka

1. zdrob­nie­nie od: Wło­dzi­mierz (imię mę­skie);
2. naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Włodkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włodkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Włod­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Włodowice

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


Wło­do­wi­ce – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, sie­dzi­ba gminy Wło­do­wi­ce. Po­mi­mo ad­mi­ni­stra­cyj­nej przy­na­leż­no­ści do woj. ślą­skie­go od 1999 roku, Wło­do­wi­ce są czę­ścią hi­sto­rycz­nej Ma­ło­pol­ski.

Wło­do­wi­ce prawa miej­skie uzy­ska­ły w 1386 roku, utra­ci­ły je 31 maja 1870 roku, a odzy­ska­ły je 1 stycz­nia 2023 roku. W la­tach 1867–1954 i od 1973 sie­dzi­ba gminy Wło­do­wi­ce, na­to­miast w la­tach 1954–72 sie­dzi­ba gro­ma­dy Wło­do­wi­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włodowicki

przy­miot­nik od: Wło­do­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Włodowiczanin

miesz­ka­niec Wło­do­wic


Źródła:

SJP.pl

Włodowiczanka

miesz­kan­ka Wło­do­wic


Źródła:

SJP.pl

Włodowo

Wło­do­wo (niem. "Wal­ters­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Świąt­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. Miej­sco­wość leży w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie Prus Gór­nych.


Źródła:

Wikipedia

Włodycki

przy­miot­nik od: wło­dy­ka


Źródła:

SJP.pl

Włodyka

wła­dy­ka
1. w daw­nej Pol­sce i na Rusi: pan, wład­ca
2. ho­no­ro­wy tytuł bi­sku­pów w ko­ście­le pra­wo­sław­nym


Wło­dy­ka (niem. "Ba­u­er­berg") – wznie­sie­nie (682 m n.p.m.) w Su­de­tach Środ­ko­wych, w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści pasma Wzgórz Wy­rę­biń­skich.

Wznie­sie­nie po­ło­żo­ne jest w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Wzgórz Wy­rę­biń­skich, około 1,1 km na za­chód od cen­trum miej­sco­wo­ści Jugów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włodzia

zdrob­nie­nie od: Wło­dzi­mie­ra (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Włodzienin

Wło­dzie­nin (1945–1946 "Wła­dzie­nin", Vladěnín, Bla­den) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, w gmi­nie Bra­ni­ce, na Pła­sko­wy­żu Prud­nic­ko-Głub­czyc­kim u pod­nó­ża po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Gór Opaw­skich.

Leży na te­re­nie Nad­le­śnict­wa Prud­nik (obręb Prud­nik).


Źródła:

Wikipedia

Włodzimiera

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Wło­dzi­mie­ra (dawn. "Wło­dzi­mie­ry") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Skulsk.

W la­tach 1973-1976 w gmi­nie Wierz­bi­nek (od 1973 do 31 maja 1975 w po­wie­cie ra­dzie­jow­skim). 1 stycz­nia 1977 (jako część so­łect­wa Go­pla­na) włą­czo­na do gminy Skulsk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włodzimierka

zdrob­nie­nie od: Wło­dzi­mie­ra (imię żeń­skie)


Wło­dzi­mier­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ra­dzie­jow­skim, w gmi­nie Osię­ci­ny.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włodzimierski

przy­miot­nik od: Wło­dzi­mierz (mia­sto)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Wło­dzi­mie­rzem, do­ty­czą­cy Wło­dzi­mie­rza

 (1.2) zwią­za­ny z Wło­dzi­mie­rzem Wo­łyń­skim, do­ty­czą­cy Wło­dzi­mie­rza Wo­łyń­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włodzimierz

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. adm. mia­sto ob­wo­do­we w Rosji, po­ło­żo­ne nad Klaź­mą w do­rze­czu Oki;

 (2.2) geogr. adm. mia­sto w Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie wo­łyń­skim


Wło­dzi­mierz – sło­wiań­skie imię mę­skie. Skła­da się ze słów "Wło­dzi-" – „pa­nu­je” i "-mierz", które po­cho­dzi z daw­ne­go "-mir" – „pokój”. Formą sta­ro­pol­ską tego imie­nia jest zatem Wło­dzi­mir (ana­lo­gicz­nie do Sła­wo­mir czy Krze­si­mir).

Wło­dzi­mierz imie­ni­ny ob­cho­dzi 16 stycz­nia, 12 czerw­ca, 15 lipca i 11 sierp­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włodzimierzanin

miesz­ka­niec Wło­dzi­mie­rza


Źródła:

SJP.pl

Włodzimierzanka

miesz­kan­ka Wło­dzi­mie­rza


Źródła:

SJP.pl

Włodzimierzostwo

Wło­dzi­mierz z mał­żon­ką; Wło­dzi­mie­rzo­wie


Źródła:

SJP.pl

Włodzimierzowie

Wło­dzi­mierz z mał­żon­ką; Wło­dzi­mie­rzo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Włodzimierzowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wło­dzi­mie­rza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Włodzimierzyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wło­dzi­mie­ry lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Włodzimir

sta­ro­pol­skie imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) daw. imię|pol­ski|m.


Wło­dzi­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się ze słów "Wło­dzi-" – „pa­nu­je” i "-mir" – „pokój”.

Wło­dzi­mir imie­ni­ny ob­cho­dzi 16 stycz­nia, 19 kwiet­nia, 15 lipca, 11 sierp­nia, 18 sierp­nia i 25 wrze­śnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włodzimirów

sta­ro­pol­skie imię mę­skie


Wło­dzi­mi­rów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie słu­pec­kim, w gmi­nie Za­gó­rów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włodziny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wło­dzi lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Włodzio

zdrob­nie­nie od: Wło­dzi­mierz (imię mę­skie); Wło­dek


Źródła:

SJP.pl

Włodziowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wło­dzia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Włodzisław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Wło­dzi­sław, Włoc­sław, Włoc­ław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Wło­dzi-" („wła­dać, pa­no­wać”) i "-sław". W póź­niej­szym cza­sie pod wpły­wem ję­zy­ka cze­skie­go pow­sta­ła z tego imie­nia obec­nie bar­dziej znana forma, Wła­dy­sław. Do końca XV wieku imię to (Wła­dzi­sław? — "La­dis­law") za­no­to­wa­no u około 1000 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włodzisława

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Wło­dzi­sła­wa – imię żeń­skie; żeń­ski od­po­wied­nik sta­ro­pol­skie­go imie­nia mę­skie­go Wło­dzi­sław, zło­żo­ne­go z czło­nów "Wło­dzi-" („wła­dać, pa­no­wać”) i "-sław", z któ­re­go w póź­niej­szym cza­sie pod wpły­wem ję­zy­ka cze­skie­go pow­sta­ła bar­dziej znana forma – Wła­dy­sław (i jego żeń­ski od­po­wied­nik – Wła­dy­sła­wa).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włodzisławczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wło­dzi­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Włodzisławek

zdrob­nie­nie od: Wło­dzi­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Włodzisławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wło­dzi­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Włodzisławka

zdrob­nie­nie od: Wło­dzi­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Włodzisławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wło­dzi­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Włodzisławostwo

Wło­dzi­sław z mał­żon­ką; Wło­dzi­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Włodzisławowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Włodzisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wło­dzi­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Włodziu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Wło­dzi­mierz


Źródła:

Wiktionary

Włodziwoj

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Włogacizna

na­rośl kost­na na wew­nętrz­nej stro­nie stawu sko­ko­we­go konia; szpat; ło­ga­wiz­na


Źródła:

SJP.pl

Włogawy

o koniu: ma­ją­cy szpat (kost­ną na­rośl na sta­wie sko­ko­wym); ło­ga­wy


Źródła:

SJP.pl

Włoić

po­tocz­nie: zbić kogoś, spra­wić komuś lanie; wtłuc, wlać, wkro­pić


Źródła:

SJP.pl

Włok

sieć do po­ło­wu ryb den­nych; włók


Włok – cią­gnio­ne, czyn­ne na­rzę­dzie sie­cio­we do po­ło­wu ryb.

Norma bran­żo­wa BN-84/3743-24 de­fi­niu­je na­stę­pu­ją­cy po­dział wło­ków:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włoka

dawna jed­nost­ka po­wierzch­ni grun­tu, równa około 30 mor­gom; włóka


Źródła:

SJP.pl

Włokowy

przy­miot­nik od: włok


Źródła:

SJP.pl

Włom

1. w gór­nict­wie: wyrwa w ca­liź­nie wy­ko­na­na zwy­kle ro­bo­ta­mi strzel­ni­czy­mi w celu uzy­ska­nia więk­szej po­wierzch­ni dal­sze­go ura­bia­nia
2. prze­sta­rza­le: miej­sce wła­ma­ne, wgnie­cio­ne do środ­ka


Źródła:

SJP.pl

Włos

1. ela­stycz­ny, nit­ko­wa­ty, ro­go­wy wyt­wór na­skór­ka ssa­ków;
2. owło­sie­nie, szcze­ci­na zwie­rząt lub pro­dukt sztucz­ny słu­żą­cy do wy­ro­bu pędz­li i szczo­tek;
3. pu­szy­sta po­wierzch­nia niek­tó­rych tka­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. nit­ko­wa­ty twór, po­cho­dze­nia na­skór­ko­we­go, wy­stę­pu­ją­cy na po­wierzch­ni skóry ssa­ków;


Włos – nit­ko­wa­ty, zro­go­wa­cia­ły, wy­spe­cja­li­zo­wa­ny wyt­wór na­skór­ka, wy­stę­pu­ją­cy wy­łącz­nie u ssa­ków, na po­wierzch­ni ich skóry, zbu­do­wa­ny z twar­dej, spo­i­stej ke­ra­ty­ny. W en­to­mo­lo­gii ter­min włosy lub wło­ski (łac. "comae", "pili", "cha­e­tae") sto­so­wa­ny jest w od­nie­sie­niu do niek­tó­rych wyt­wo­rów oskór­ka sta­wo­no­gów, w tym do szcze­ci­nek ("sa­e­tae", "setae").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włosań

rze­czow­nik, ro­dzaj męski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Mo­gi­la­ny;


Wło­sań – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Mo­gi­la­ny.

W 1595 roku wieś po­ło­żo­na w po­wie­cie szczy­rzyc­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go była włas­no­ścią kasz­te­la­no­wej kra­kow­skiej Anny z Sie­niaw­skich Jor­da­no­wej.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Włoseczek

zdrob­nie­nie od: wło­sek


Źródła:

SJP.pl

Włosek

1. zdrob­nie­nie od: włos;
2. jeden z wyt­wo­rów ko­mó­rek skór­ki ro­ślin okry­wa­ją­cej li­ście, część kwia­tu, owoce i młode pędy;
3. u zwie­rząt: nit­ko­wa­ty wy­ro­stek na ciele


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: włos

 (1.2) bot. wyt­wór skór­ki ro­ślin, wy­ra­sta­ją­cy na li­ściach, mło­dych pę­dach, kwia­tach lub owo­cach;

 (1.3) zool. nit­ko­wa­ty wy­ro­stek po­kry­wa­ją­cy całe ciało zwie­rzę­cia lub niek­tó­re jego czę­ści, speł­nia­ją­cy funk­cje czu­cio­we albo ochron­ne


Wło­ski, tri­cho­my (łac. "pilus") – jedno lub wie­lo­ko­mór­ko­we, żywe lub mart­we wyt­wo­ry skór­ki (epi­der­my) u ro­ślin. Są zróż­ni­co­wa­ne za­rów­no pod wzglę­dem funk­cji, jak i kształ­tu. Gęsta po­wło­ka z wło­sków na po­wierzch­ni niek­tó­rych ro­ślin na­zy­wa­na jest kut­ne­rem. Wło­ski są utrzy­my­wa­ne, albo przez cały okres życia ro­śli­ny (tri­cho­my trwa­łe), albo tylko przez jakiś czas, po czym są zrzu­ca­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włosianka

szorst­ka tka­ni­na z koń­skie­go wło­sia - wło­sien­ni­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włosiany

zro­bio­ny z wło­sów lub wło­sia


Źródła:

SJP.pl

Włosie

sztyw­ne włosy, zaz­wy­czaj koń­skie, do wy­ro­bu smycz­ków i pędz­li


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sztyw­ne włosy, zwy­kle z ogona lub grzy­wy konia


Wło­sie – włosy ze­strzy­żo­ne z grzyw, grzy­wek i ogo­nów zwie­rząt (głów­nie ko­nio­wa­tych), wy­ko­rzy­sty­wa­ne jako su­ro­wiec do wy­ro­bu pędz­li, pod­kła­dów ry­mar­skich i ta­pi­cer­skich, sit, smycz­ków i wło­sian­ki kra­wiec­kiej. Wło­sie sto­su­je się także w szczot­kach do butów, wło­sów i za­mia­ta­nia. Do wy­ro­bu sztucz­ne­go wło­sia wy­ko­rzy­stu­je się igli­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włosienica

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) strój po­kut­ny zro­bio­ny z szorst­kie­go ma­te­ria­lu, no­szo­ny przez człon­ków niek­tó­rych tra­dy­cji chrze­ści­jań­skich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włosienicznik

po­dro­dzaj ro­ślin okry­to­na­sien­nych z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych


Wło­sie­nicz­nik ("Ra­nun­cu­lus" sub­gen. "Ba­tra­chium") – po­dro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dza­ju ja­skier ("Ra­nun­cu­lus") z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych ("Ra­nun­cu­la­ce­ae"). Tak­son obej­mu­je ok. 20 ga­tun­ków ro­ślin wod­nych, róż­no­list­nych. Naj­więk­sze ich zróż­ni­co­wa­nie wy­stę­pu­je w za­chod­niej i pół­noc­no-za­chod­niej Eu­ro­pie, za­sięg ich sięga na wschód obej­mu­jąc Azję, w któ­rej wschod­niej czę­ści znaj­du­je się drugi oś­ro­dek zróż­ni­co­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włosiennica

szorst­ka tka­ni­na z koń­skie­go wło­sia - wło­sian­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ostra tka­ni­na z wło­sia;

 (1.2) strój po­kut­ny zro­bio­ny z wło­sien­ni­cy (1.1), no­szo­ny przez człon­ków niek­tó­rych tra­dy­cji chrze­ści­jań­skich


Wło­sien­ni­ca ( κιλίκιον, "kilíkion", ci­li­cium) – szorst­ka tka­ni­na z sier­ści kozy lub wiel­błą­da, słu­żą­ca do wyt­wa­rza­nia żagli, na­mio­tów i wor­ków. W sta­ro­żyt­no­ści cen­trum jej wy­ro­bu była Cy­li­cja.

Tra­dy­cyj­nie nazwa ta od­no­si się rów­nież do ko­szu­li no­szo­nej w ce­lach po­kut­nych, dla sa­mo­u­mart­wie­nia ciała (Zob.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włosienniczek

mól wło­sien­ni­czek - mała ćma z ro­dzi­ny mo­lo­wa­tych, szkod­nik ni­szczą­cy ubra­nia; mól ubra­nio­wy, mól odzie­żo­wy


Źródła:

SJP.pl

Włosień

ni­cień pa­so­ży­tu­ją­cy w je­li­tach, wy­wo­łu­je wło­śni­cę (try­chi­no­zę); try­chi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. ni­cień z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tri­chi­nel­la|ref=tak., czyn­nik etio­lo­gicz­ny wło­śni­cy;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włosing

po­tocz­nie: pie­lę­gna­cja wło­sów


Źródła:

SJP.pl

Włosiny

rzad­kie, słabe włosy


Źródła:

SJP.pl

Włosiowy

przy­miot­nik od: wło­sie


Źródła:

SJP.pl

Włosiska

zgru­bie­nie od: włos


Źródła:

SJP.pl

Włosisko

zgru­bie­nie od: włos


Źródła:

SJP.pl

Włosistobrzegi

twar­dziak wło­si­sto­brze­gi - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny żag­wio­wa­tych; ża­giew wło­si­sto­brze­ga


Źródła:

SJP.pl

Włosisty

po­kry­ty wło­sa­mi; ma­ją­cy na sobie wiele wło­sów; kos­ma­ty


Źródła:

SJP.pl

Włosięta

rzad­kie, słabe włosy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. pieszcz. włosy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włosiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Włoski

zwią­za­ny z Wło­cha­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wło­cha­mi, do­ty­czą­cy Włoch lub Wło­chów, wy­wo­dzą­cy się z Włoch

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Włoch i Wło­chów, ma­ją­cy cechy lub wła­ści­wo­ści przy­pi­sy­wa­ne Wło­chom lub Ita­lii

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) jęz. język z grupy ro­mań­skich, uży­wa­ny mię­dzy in­ny­mi we Wło­szech;

forma rze­czow­ni­ka.

 (4.1) M. B. W. lm. zob. wło­sek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włosko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób wło­ski, po wło­sku


Źródła:

Wiktionary

Włoskojęzyczny

1. po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem wło­skim;
2. na­pi­sa­ny w ję­zy­ku wło­skim;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się ję­zy­kiem wło­skim


przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się ję­zy­kiem wło­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem wło­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku wło­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włoskolistny

warn­stor­fia wło­sko­list­na - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny krzy­wo­szy­jo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Włoskowatość

zja­wi­sko spo­wo­do­wa­ne si­ła­mi dzia­ła­ją­cy­mi mię­dzy dro­bin­ka­mi ciał sta­łych i cie­kłych po­le­ga­ją­ce na wzno­sze­niu się do róz­nych wy­so­ko­ści w na­czy­niach i rur­kach


Źródła:

SJP.pl

Włoskowaty

1. po­dob­ny do wło­ska, cien­ki jak wło­sek;
2. rurka wło­sko­wa­ta - szkla­na rurka o bar­dzo małym prze­kro­ju wew­nętrz­nym; rurka ka­pi­lar­na


Źródła:

SJP.pl

Włoskowy

przy­miot­nik od: wło­sek


Źródła:

SJP.pl

Włoskoząb

ro­złu­pek wło­sko­ząb - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny strze­chwo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Włoskość

ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla Włoch, Wło­chów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ty­po­wo wło­ski cha­rak­ter cze­goś, kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włosnowice

Włos­no­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie bu­skim, w gmi­nie Solec-Zdrój. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Przez wieś prze­cho­dzi zie­lo­ny szlak tu­ry­stycz­ny z Wi­śli­cy do Gro­cho­wisk, oraz 2 tu­ry­stycz­ne szla­ki lo­kal­ne: ka­pli­czek i świąt­ków oraz zie­lar­ski.


Źródła:

Wikipedia

Włosocień

ro­dzaj pa­pro­ci z ro­dzi­ny roz­pło­cho­wa­tych


Wło­so­cień, ska­li­rzęs, tri­cho­ma­nes ("Tri­cho­ma­nes") – ro­dzaj pa­pro­ci z ro­dzi­ny roz­pło­cho­wa­tych "Hy­me­nop­hyl­la­ce­ae". W sze­ro­kim uję­ciu ro­dza­ju za­li­cza­nych jest tu ok. 275 ga­tun­ków. W wą­skim uję­ciu za­li­cza­nych jest tu ok. 60 ga­tun­ków. Ga­tun­ki za­li­cza­ne tu w sze­ro­kim uję­ciu wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej oraz umiar­ko­wa­nej na pół­ku­li po­łud­nio­wej, pod­czas gdy na pół­noc­nej tylko na ob­sza­rach pod sil­nym wpły­wem kli­ma­tu oce­a­nicz­ne­go (wschod­nia część Ame­ry­ki Pół­noc­nej, Eu­ro­pa Za­chod­nia, Pół­wy­sep Ko­re­ań­ski i Ja­po­nia na Da­le­kim Wscho­dzie).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włosogłówczyca

cho­ro­ba pa­so­żyt­ni­cza czło­wie­ka i zwie­rząt, wy­wo­ły­wa­na przez ni­cie­nia wło­so­głów­kę, czę­sto pro­wa­dzą­ca do za­pa­le­nia wy­rost­ka ro­bacz­ko­we­go, ane­mii i cho­rób wrzo­do­wych prze­wo­du po­kar­mo­we­go; try­cho­ce­fa­lo­za


Źródła:

SJP.pl

Włosogłówka

ni­cień bę­dą­cy pa­so­ży­tem ssa­ków, także czło­wie­ka (wło­so­głów­ka ludz­ka)


Wło­so­głów­ka ("Tri­chu­ris tri­chiu­ra" syn. "Tri­cho­cep­ha­lus tri­chiu­rus") – ga­tu­nek ni­cie­nia, pa­so­żyt je­li­ta śle­pe­go, rza­dziej gru­be­go.

Zwie­rzę o nit­ko­wa­tym ciele dłu­go­ści około 3–5 cm. Przed­nia część ciała znacz­nie cień­sza od tyl­nej. Cha­rak­te­ry­stycz­ne jaja wło­so­głów­ki opa­trzo­ne są czo­pa­mi na obu koń­cach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włosogłówkowate

ro­dzi­na obleń­ców na­le­żą­ca do typu ni­cie­ni; Tri­cho­cep­ha­li­dae


Źródła:

SJP.pl

Włosogłówkowaty

o ce­chach wło­so­głów­ko­wa­tych (ro­dzi­na obleń­ców)


Źródła:

SJP.pl

Włosolistny

sier­po­wiec wło­so­list­ny - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny krzy­wo­szy­jo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Włosomania

żar­to­bli­wie: nad­mier­ne sku­pia­nie się na wy­glą­dzie i pie­lę­gna­cji swo­ich wło­sów


Źródła:

SJP.pl

Włosomaniaczka

ko­bie­ta prze­sad­nie dba­ją­ca o swoje włosy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) neol. ko­bie­ta przy­kła­da­ją­ca szcze­gól­ną wagę do pie­lę­gna­cji wło­sów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włosomaniak

żar­to­bli­wie: osoba nad­mier­nie sku­pia­ją­ca się na wy­glą­dzie i pie­lę­gna­cji swo­ich wło­sów


Źródła:

SJP.pl

Włosowaty

1. po­dob­ny do włosa, np. wło­so­wa­te pędy ro­ślin;
2. w bio­lo­gii: na­czy­nia wło­so­wa­te (ka­pi­lar­ne) -
a) najm­niej­sze na­czy­nia krwio­no­śne two­rzą­ce sieci, które łączą najm­niej­sze tęt­ni­ce z najm­niej­szy­mi ży­ła­mi;
b) naj­drob­niej­sze na­czy­nia lim­fa­tycz­ne, sta­no­wią­ce po­czą­tek dla ukła­du du­żych na­czyń; ka­pi­la­ry, wło­śnicz­ki;
3. ost­ni­ca wło­so­wa­ta - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych, w Pol­sce bar­dzo rzad­ka


Źródła:

SJP.pl

Włosowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Włosowina

drob­ne pę­knię­cia ema­lii, mo­gą­ce pow­sta­wać pod wpły­wem na­grze­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Włosowy

przy­miot­nik od: włos


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do włosa, zwią­za­ny z wło­sem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włostek

Wło­stek, tri­cho­gy­ne ( τρίχα – ‘włos’, "γυναίκα" – ‘ko­bie­ta’) – wy­ro­stek lęgni kras­no­ro­stów i wor­kow­ców.

U kras­no­ro­stów długi, smu­kły wy­ro­stek kar­po­go­nium lub lęgni. U niek­tó­rych ro­dza­jów ("Ba­tra­cho­sper­mum") nie jest nit­ko­wa­ty, lecz bu­ław­ko­wa­ty. U niek­tó­rych ga­tun­ków we włost­ku znaj­du­je się do­dat­ko­we jądro ko­mór­ko­we, które w odróż­nie­niu od głów­ne­go jądra w za­sad­ni­czej czę­ści kar­po­go­nium nie jest za­pład­nia­ne.


Źródła:

Wikipedia

Włostowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Włostowo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Je­zio­ra Wiel­kie;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie średz­kim, w gmi­nie Środa Wiel­ko­pol­ska;

 (1.3) geogr. część wsi Chwał­ko­wo, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie go­styń­skim, w gmi­nie Kro­bia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Włostowski

naz­wi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wło­sto­wa, zwią­za­ny z Wło­sto­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włostów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Włosy

owło­sie­nie ludz­kiej głowy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) owło­sie­nie głowy ludz­kiej

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: włos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włoszakowice

wieś w Pol­sce


Wło­sza­ko­wi­ce ( Lus­chwitz) – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie le­szczyń­skim, sie­dzi­ba gminy Wło­sza­ko­wi­ce. Na po­łud­nio­wy za­chód od miej­sco­wo­ści roz­cią­ga­ją się roz­le­głe kom­plek­sy leśne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włoszakowicki

przy­miot­nik od: Wło­sza­ko­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Włoszanowo

Wło­sza­no­wo – pa­łuc­ka wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie żniń­skim, w gmi­nie Ja­no­wiec Wiel­ko­pol­ski.


Źródła:

Wikipedia

Włoszczowa

mia­sto po­wia­to­we w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we w Pol­sce w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim;


Wło­szczo­wa – mia­sto po­wia­to­we w Pol­sce w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim. Sie­dzi­ba władz gminy Wło­szczo­wa i po­wia­tu wło­szczow­skie­go. Po­ło­żo­ne na Wy­ży­nie Przed­bor­skiej. W mie­ście funk­cjo­nu­je drob­ny prze­mysł drzew­ny, spo­żyw­czy, obrób­ki alu­mi­nium, bu­dow­la­ny oraz elek­trycz­ny. We­dług da­nych z 1 stycz­nia 2018 Wło­szczo­wa li­czy­ła 10 096 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włoszczowianin

miesz­ka­niec Wło­szczo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wło­szczo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włoszczowianka

miesz­kan­ka Wło­szczo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wło­szczo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włoszczowski

przy­miot­nik od: Wło­szczo­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wło­szczo­wej, zwią­za­ny z Wło­szczo­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włoszczowskie

przy­miot­nik od: Wło­szczo­wa


Źródła:

SJP.pl

Włoszczyzna

1. ogół wa­rzyw uży­wa­nych łącz­nie jako przy­pra­wa do zup, ro­so­łów i in­nych po­traw
2. to, co wło­skie w za­kre­sie kul­tu­ry, oby­cza­jów, ję­zy­ka itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. wa­rzy­wa uży­wa­ne do przy­go­to­wa­nia zupy, wy­wa­ru z wa­rzyw lub sosu itp.;

 (1.2) jęz. pot. język wło­ski

 (1.3) pot. to, co wło­skie, kul­tu­ra, li­te­ra­tu­ra, cy­wi­li­za­cja, oby­cza­je


Wło­szczyz­na – ze­staw wa­rzyw słu­żą­cy jako uni­wer­sal­ny zbiór skład­ni­ków ro­ślin­nych do przy­go­to­wa­nia wy­wa­ru do niek­tó­rych zup (np. zupa ja­rzy­no­wa, rosół).

W hand­lu de­ta­licz­nym (skle­po­wym i ulicz­nym), ofe­ro­wa­ny zaz­wy­czaj w pęcz­kach w siat­ce lub por­cji złą­czo­nej re­cep­tur­ką).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włoszka

ga­tu­nek pszczo­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta lub dziew­czy­na na­ro­do­wo­ści wło­skiej, oby­wa­tel­ka Włoch


Włosz­ka ( De Ita­lia­an­se, Ita­lian Woman (Ago­sti­na Se­ga­to­ri?)) – obraz olej­ny (Nr kat.: F 381, JH 1355) na­ma­lo­wa­ny przez Vin­cen­ta van Gogha w grud­niu 1887 pod­czas jego po­by­tu w Pa­ry­żu, znany też pod ty­tu­łem "Włosz­ka z goź­dzi­ka­mi" lub "Por­tret ko­bie­ty z goź­dzi­ka­mi".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włoszysko

zgru­bie­nie od: Włoch


Źródła:

SJP.pl

Włościanin

daw­niej: chłop; rol­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) chłop, miesz­ka­niec wsi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włościanka

chłop­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka wsi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włościański

przy­miot­nik od: wło­ścia­nin


Źródła:

SJP.pl

Włościaństwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. chłop­stwo


Źródła:

Wiktionary

Włościbor

dawne imię mę­skie


Wło­ści­bor, Wła­ści­bor – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nów: "Wło­ści-" ("pa­no­wać") i "-bor" ("walka"). W Cze­chach znane jako Vla­sti­bor.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włościejewice

Wło­ście­je­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie śrem­skim, w gmi­nie Książ Wiel­ko­pol­ski.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

Wieś po­ło­żo­na 7 km na po­łud­nio­wy za­chód od Ksią­ża Wiel­ko­pol­skie­go przy dro­dze po­wia­to­wej nr 4080 z Dol­ska do Ksią­ża Wiel­ko­pol­skie­go przez Wło­ście­jew­ki. We wsi znaj­du­je się skrzy­żo­wa­nie z droga po­wia­to­wą nr 4089 do Ług.


Źródła:

Wikipedia

Włościsław

imię żeń­skie


Wło­ści­sław ( Vla­stis­lav) – le­gen­dar­ny ksią­żę ple­mie­nia Łu­czan z oś­rod­kiem wła­dzy w gro­dzie Žatec, znany z "Kro­ni­ki" Kos­ma­sa (I,10).

Miał to­czyć walki z Cze­cha­mi Ne­kla­na, od­no­sząc nad nimi zwy­cię­stwa. Na po­gra­ni­czu pro­win­cji Bi­li­na i Li­to­mie­rzy­ce za­ło­żył gród naz­wa­ny jego imie­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włościsława

imię żeń­skie


Wło­ści­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie. Skła­da się z czło­nów: "Wło­ści-" („pa­no­wać”) i "-sława" („sława”). Oz­na­cza „tę, która pa­nu­je nad swoją sławą”.

Wło­ści­sła­wa imie­ni­ny ob­cho­dzi 3 stycz­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włośnia

nit­ko­wa­te strzęp­ki grzyb­ni ułat­wia­ją­ce roz­sie­wa­nie za­rod­ni­ków


Wło­śnia ( ca­pil­li­tium) – nit­ko­wa­te, płon­ne strzęp­ki grzyb­ni, które wraz z za­rod­ni­ka­mi wy­peł­nia­ją wnę­trze owoc­ni­ków typu zam­knię­te­go (tzw. owoc­ni­ków an­gio­kar­picz­nych) u niek­tó­rych grzy­bów owoc­ni­ko­wych (daw­niej zwa­nych wnętrz­nia­ka­mi). Wy­stę­pu­je też u ślu­zow­ców. Wło­śnię mają np. pur­chaw­ki. Po ot­war­ciu się owoc­ni­ka, sprę­ży­sta wło­śnia ułat­wia roz­sie­wa­nie się za­rod­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włośniak

bez­krę­go­wiec o wy­dłu­żo­nym ciele, któ­re­go larwy pa­so­ży­tu­ją w ciele sta­wo­no­gów, głów­nie owa­dów; dru­cie­niec, nit­ni­ko­wiec, nit­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Włośniaki

bez­krę­go­wiec o wy­dłu­żo­nym ciele, któ­re­go larwy pa­so­ży­tu­ją w ciele sta­wo­no­gów, głów­nie owa­dów; dru­cie­niec, nit­ni­ko­wiec, nit­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Włośnianka

ro­dzaj grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Włośnica

1. ro­śli­na zbo­żo­wa i pa­stew­na z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych; czu­mi­za; ber
2. cho­ro­ba pa­so­żyt­ni­cza zwie­rząt i czło­wie­ka; try­chi­nel­lo­za; try­chi­no­za
3. cien­ka piłka słu­żą­ca do wy­rzy­na­nia ot­wo­rów i w drew­nie; wy­rzy­nar­ka; la­ub­ze­ga


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włośnicowy

przy­miot­nik od: wło­śni­ca


Źródła:

SJP.pl

Włośniczka

naj­węż­sze na­czy­nie krwio­no­śne; ka­pi­la­ra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włośnik

de­li­kat­ny wło­sek wy­ra­sta­ją­cy na mło­dej czę­ści ko­rze­nia ro­śli­ny, słu­żą­cy do po­bie­ra­nia wody z gleby


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. drob­ny wło­sek okry­wa­ją­cy świe­żą część ko­rze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włośnikowy

→ wło­śnik


Patrz:włośnik

Źródła:

SJP.pl

Włość

daw­niej: po­sia­dłość, duży ma­ją­tek ziem­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. po­sia­dłość, duży ma­ją­tek ziem­ski

 (1.2) hist. adm. jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na w Wiel­kim Księ­stwie Li­tew­skim, Rosji i do r. 1929 w ZSRR


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Włożyć

1. umie­ścić coś gdzieś; wsa­dzić, wet­knąć, wcis­nąć;
2. umie­ścić coś na sobie lub na kimś, zwła­szcza ubra­nie, za­ło­żyć, na­ło­żyć, wdziać, na­sa­dzić, na­cią­gnąć;
3. wnieść jako wkład; wpła­cić;
4. prze­no­śne: dać z sie­bie wiele, poś­wię­cić się


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wkła­dać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włupić

rzad­ko, po­tocz­nie:
1. w piłce noż­nej, ho­ke­ju: strze­lić komuś gola;
2. pobić kogoś


Źródła:

SJP.pl

Włynice

Wły­ni­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Gidle.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Włóczebne

wiel­ka­noc­ny zwy­czaj lu­do­wy (głów­nie Pod­la­sie, Ma­zo­wsze, Bia­ło­stoc­czyz­na) po­le­ga­ją­cy na cho­dze­niu z pie­śnia­mi i po­win­szo­wa­nia­mi po do­mach w drugi dzień świąt; wo­ło­czeb­ne


Źródła:

SJP.pl

Włóczek

mała siat­ka na ryby; mały włok, wło­czek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. pod­kra­kow­ski fli­sak;

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od włócz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włóczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|włó­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Włóczka

mała siat­ka na ryby; mały włok, wło­czek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) weł­nia­na nić do ręcz­ne­go ro­bie­nia dzia­nin

 (1.2) łow. przy­wa­bia­nie zwie­rzy­ny przez wle­cze­nie pad­li­ny do nę­ci­ska

 (1.3) łow. ka­wa­łek pad­li­ny uży­wa­ny do włócz­ki (1.2)

 (1.4) roln. upra­wia­nie gleby przy po­mo­cy włóki

 (1.5) rzad. zdrobn. od włóka (miara po­wierzch­ni)

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­o­so­bo­wy.

 (2.1) D. i B. lp. od włó­czek


Włócz­ka – przę­dza o więk­szych gru­bo­ściach, wyt­wa­rza­na z włó­kien na­tu­ral­nych (ba­weł­na, wełna itp.) lub otrzy­my­wa­nych sztucz­nie (akryl, sztucz­ny jed­wab, po­lia­mid).

Włócz­ki sprze­da­wa­ne są w mot­kach po 25, 50 lub 100 g.

Wy­daj­ność/gru­bość włócz­ki po­da­je się naj­czę­ściej w me­trach na 100 lub 50 g.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włóczkopodobny

po­dob­ny do włócz­ki


Źródła:

SJP.pl

Włóczkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z włócz­ką, do­ty­czą­cy włócz­ki, zro­bio­ny z włócz­ki


Źródła:

Wiktionary

Włócznia

ro­dzaj kłu­ją­cej broni drzew­co­wej uży­wa­nej do XVII wieku przez pie­cho­tę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogól­na nazwa dłu­giej pro­stej broni drzew­co­wej; ; Glo­ger.


Włócz­nia – ogól­na nazwa dłu­giej pro­stej broni drzew­co­wej.

Pol­ska nazwa tego ro­dza­ju broni wy­wo­dzi się od zwy­cza­ju tro­cze­nia jej do łęku sio­dła koń­skie­go w taki spo­sób, że zwi­sa­jąc w dół czę­sto wlo­kła się po ziemi.

W za­leż­no­ści od cię­ża­ru, roz­mia­rów, kształ­tu i ro­dza­ju ostre­go za­koń­cze­nia (grotu), włócz­nia mogła słu­żyć do mio­ta­nia na od­le­głość ("broń rzut­na") lub do walki wręcz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włóczniczka

→ włócz­nik


Patrz:włócznik

Źródła:

SJP.pl

Włócznik

żoł­nierz uz­bro­jo­ny we włócz­nię


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz uz­bro­jo­ny we włócz­nię, wal­czą­cy włócz­nią

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Xip­hias gla­dius|ref=tak., duża ryba dra­pież­na z górną szczę­ką przeksz­tał­co­ną w długi szpi­ku­lec

 (2.2) ornit. mały ptak z ro­dza­ju do­ry­fe­ra


Włócz­nik, miecz­nik ("Xip­hias gla­dius"), okre­śla­ny też naz­wa­mi: „ryba-miecz” i „mie­czo­ryb” – ga­tu­nek ryby oko­nioksz­tałt­nej z ro­dzi­ny włócz­ni­ko­wa­tych (Xip­hii­dae), bę­dą­cy jej je­dy­nym ży­ją­cym przed­sta­wi­cie­lem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włócznikowate

ro­dzi­na ryb oko­nioksz­tałt­nych


Źródła:

SJP.pl

Włócznikowaty

o ce­chach włócz­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Włóczykij

czło­wiek lu­bią­cy się włó­czyć; wa­ga­bun­da, tramp, włó­czę­ga, obie­żyś­wiat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. czło­wiek lu­bią­cy się włó­czyć


Zo­bacz też: Włó­czy­kij – film Piera Paola Pa­so­li­nie­go.

Włó­czy­kij (oryg. "Snus­mum­ri­ken") – bo­ha­ter serii ksią­żek i ko­mik­sów Tove Jans­son opo­wia­da­ją­cych o Mu­min­kach i se­ria­lu ani­mo­wa­ne­go z cyklu "Mu­min­ki".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włóczykijka

→ włó­czy­kij; glob­tro­ter­ka


Źródła:

SJP.pl

Włóczyć

1. cią­gnąć po ziemi; wlec;
2. wozić kogoś wbrew jego woli, cią­gnąć, wo­dzić;
3. włó­czyć się - po­ru­szać się bez okre­ślo­ne­go celu; wa­łę­sać się; bywać w miej­scach dla kogoś nie­sto­sow­nych


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) cią­gnąć, wlec

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny włó­czyć się (dk. brak)

 (2.1) cho­dzić bez celu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włóczęga

czło­wiek lu­bią­cy się włó­czyć; wa­ga­bun­da, tramp, obie­żyś­wiat, włó­czy­kij


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba włó­czą­ca się po świe­cie, nie­ma­ją­ca sta­łe­go miej­sca po­by­tu

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) wę­drów­ka z miej­sca na miej­sce bez okre­ślo­ne­go celu, tu­ła­nie się, wa­łę­sa­nie się

 (2.2) dłuż­sza pie­sza wę­drów­ka lub wy­ciecz­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włóczęgostwo

Włó­czę­go­stwo – spo­sób życia osób, które nie mają sta­łe­go za­ję­cia i sta­łe­go cen­trum ży­cio­we­go, po­le­ga­ją­cy na nie­u­stan­nym prze­mie­szcza­niu się bez okre­ślo­ne­go celu, co wy­róż­nia włó­czę­gów z grona osób be­zdom­nych. Słow­nik ję­zy­ka pol­skie­go PWN okre­śla włó­czę­go­stwo jako "wę­drów­kę bez okre­ślo­ne­go celu". We­dług ma­te­ria­łów dy­dak­tycz­nych po­li­cji bywa utoż­sa­mia­ne z że­bract­wem ru­cho­mym. Jest też po­ję­ciem bli­skim be­zdom­no­ści z wy­bo­ru.


Źródła:

Wikipedia

Włók

1. sieć do po­ło­wu ryb den­nych; włok;
2. cią­gni­ko­we na­rzę­dzie rol­ni­cze do kru­sze­nia i wy­rów­ny­wa­nia gór­nej war­stwy gleby; włóka


Źródła:

SJP.pl

Włók.

skrót od: włó­kien­nict­wo, włó­kien­ni­czy (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Włóka

1. dawna jed­nost­ka po­wierzch­ni grun­tu, równa około 30 mor­gom; włoka;
2. cią­gni­ko­we na­rzę­dzie rol­ni­cze do kru­sze­nia i wy­rów­ny­wa­nia gór­nej war­stwy gleby; włók


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. na­rzę­dzie rol­ni­cze do wy­rów­ny­wa­nia ziemi

 (1.2) roln. upra­wia­nie ziemi za po­mo­cą włóki (1.1)

 (1.3) miar. miara po­wierzch­ni grun­tu or­ne­go wy­no­szą­ca 30 mor­gów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. włó­czę­ga


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włókienko

zdrob­nie­nie od: włó­kno


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: włó­kno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włókienkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy włó­kien­ko, po­dob­ny do włó­kien­ka


Źródła:

SJP.pl

Włókienkowy

przy­miot­nik od: włó­kien­ko


Źródła:

SJP.pl

Włókiennictwo

dział prze­my­słu zaj­mu­ją­cy się wy­ro­bem włó­kien sztucz­nych, pro­duk­cją tka­nin i dzia­nin oraz nici i przę­dzy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gałąź prze­my­słu zaj­mu­ją­ca się pro­duk­cją tka­nin, nici, dzia­nin, itp.


Włó­kien­nict­wo – dzie­dzi­na nauki i prze­my­słu zaj­mu­ją­ca się pro­duk­cją pół­wy­ro­bów i wy­ro­bów włó­kien­ni­czych (tek­sty­liów) z róż­no­rod­nych su­row­ców włó­kien­ni­czych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włókienniczka

ko­bie­ta za­trud­nio­na w prze­my­śle włó­kien­ni­czym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta pra­cu­ją­ca w za­kła­dzie włó­kien­ni­czym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włókienniczy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z włó­kien­nict­wem, do­ty­czą­cy włó­kien­nict­wa


Źródła:

Wiktionary

Włókiennik

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie włó­kien­nict­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na pra­cu­ją­cy w za­kła­dzie włó­kien­ni­czym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włókienny

→ włó­kno; włó­kno­wy


Źródła:

SJP.pl

Włókniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od włó­kniak


Źródła:

Wiktionary

Włókniak

no­wot­wór ła­god­ny roz­wi­ja­ją­cy się z tkan­ki łącz­nej włó­kni­stej; fi­bro­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. no­wot­wór ła­god­ny


Włó­kniak (łac. "fi­bro­ma") – ła­god­ny no­wot­wór pow­sta­ją­cy z tkan­ki łącz­nej. Wy­róż­nia się włó­knia­ki mięk­kie (łac. "fi­bro­ma molle") i włó­knia­ki twar­de (łac. "fi­bro­ma durum", "der­ma­to­fi­bro­ma", "fi­bro­sis no­du­la­ris su­be­pi­der­ma­lis").Kod ICD 10 - D23.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włókniakomięsak

rzad­ki no­wot­wór zło­śli­wy z grupy mię­sa­ków tka­nek mięk­kich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. zło­śli­wy no­wot­wór wy­wo­dzą­cy się z tkan­ki łącz­nej włó­kni­stej


Włó­knia­ko­mię­sak (łac. "fi­bro­sar­co­ma") – rzad­ki no­wot­wór zło­śli­wy wy­wo­dzą­cy się z fi­bro­bla­stów na­le­żą­cy do grupy mię­sa­ków tka­nek mięk­kich. Sza­cu­je się, że we­dług współ­czes­nych de­fi­ni­cji tego no­wot­wo­ru sta­no­wi on tylko około 1% mię­sa­ków tka­nek mięk­kich. Obraz kli­nicz­ny cho­ro­by za­le­ży od typu hi­sto­pa­to­lo­gicz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włókniakowatość

nad­mier­ny roz­rost tkan­ki łącz­nej włó­kni­stej


Źródła:

SJP.pl

Włókniarka

ko­bie­ta za­trud­nio­na w prze­my­śle włó­kien­ni­czym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta pra­cu­ją­ca w prze­my­śle włó­kien­ni­czym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włókniarski

przy­miot­nik od: włó­kniarz


Źródła:

SJP.pl

Włókniarz

męż­czyz­na za­trud­nio­ny w prze­my­śle włó­kien­ni­czym


Włó­kniarz (forma żeń­ska: włó­kniar­ka) – ro­bot­nik pra­cu­ją­cy w prze­my­śle włó­kien­ni­czym.

Dla ucz­cze­nia tego za­wo­du głów­ną ar­te­rię ko­mu­ni­ka­cyj­ną Łodzi na kie­run­ku pół­noc-po­łud­nie, sta­no­wią­cą jed­no­cze­śnie drogę kra­jo­wą 1 naz­wa­no „aleją Włó­knia­rzy”', a w Biel­sku-Bia­łej: jeden z głów­nych mo­stów na Bia­łej - „mo­stem Włó­knia­rzy”, na­to­miast park w cen­trum mia­sta - „par­kiem Włó­knia­rzy”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Włóknik

nie­roz­pu­szczal­na sub­stan­cja biał­ko­wa pow­sta­ją­ca pod­czas krzep­nię­cia krwi; fi­bry­na


Źródła:

SJP.pl

Włóknikowy

przy­miot­nik od: włó­knik


Źródła:

SJP.pl

Włóknina

ma­te­riał niet­ka­ny, two­rzo­ny po­przez tech­ni­kę igło­wa­nia, prze­szy­wa­nia, zgrze­wa­nia lub kle­je­nia luź­nych włó­kien, sto­so­wa­ny do wy­ro­bu tka­nin, mat izo­la­cyj­nych, la­mi­na­tów i wy­ko­rzy­sty­wa­ny w kra­wiect­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­te­riał wyt­wa­rza­ny z włó­kien po­przez ich kle­je­nie i pra­so­wa­nie bez tka­nia


Włó­kni­na – wyrób włó­kien­ni­czy pła­ski, two­rzo­ny bez­poś­red­nio ze stru­mie­nia włó­kien przez ich spil­śnia­nie, skle­ja­nie, igło­wa­nie lub prze­szy­wa­nie (wyrób niet­ka­ny). Do włó­knin na­le­żą rów­nież filce bite.

Nazwy "włó­kni­na" używa się też błęd­nie w od­nie­sie­niu do przę­dzin.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włókninowy

→ włó­kni­na


przy­miot­nik

 (1.1) zro­bio­ny z włó­kni­ny


Patrz:włóknina

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Włóknisty

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się, zbu­do­wa­ny z włó­kien


Źródła:

Wiktionary

Włókno

1. ma­te­riał, z któ­re­go wy­ra­bia się przę­dzę;
2. wło­sko­wa­ty twór w or­ga­niz­mach ludz­kich lub zwie­rzę­cych speł­nia­ją­cy róż­no­rod­ne funk­cje;
3. ele­ment wzmac­nia­ją­cy na­rzą­dy ro­ślin, skła­da­ją­cy się z dłu­gich mart­wych ko­mó­rek o gru­bych ścian­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jed­nost­ka struk­tu­ral­na ma­te­ria­łu o dłu­go­ści znacz­nie więk­szej niż prze­krój;

 (1.2) astr. me­ga­struk­tu­ra bu­du­ją­ca wszechś­wiat, o dłu­gim kształ­cie, zło­żo­na z ga­lak­tyk;


Włó­kno – pod­sta­wo­wa jed­nost­ka struk­tu­ry wielu ma­te­ria­łów, która cha­rak­te­ry­zu­je się znacz­ną dłu­go­ścią i nie­wiel­kim prze­kro­jem po­przecz­nym. Zwy­kle przyj­mu­je się, że włó­knem jest struk­tu­ra, któ­rej dłu­gość jest mi­ni­mum 100 razy więk­sza od jej prze­kro­ju po­przecz­ne­go. Włó­kna wy­stę­pu­ją za­rów­no w ma­te­ria­łach na­tu­ral­nych, jak i pro­du­ko­wa­nych przez czło­wie­ka. Niek­tó­re ma­te­ria­ły są wy­ko­na­ne pra­wie wy­łącz­nie z włó­kien, pod­czas gdy w in­nych włó­kna sta­no­wią tylko jeden z ele­men­tów, wzmac­nia­ją­cy ich struk­tu­rę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Włóknodajny

do­star­cza­ją­cy włó­kna


Źródła:

SJP.pl

Włóknotwórczy

ma­ją­cy zdol­ność two­rze­nia włó­kien


Źródła:

SJP.pl

Włóknouszek

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny szcze­ci­nia­ko­wa­tych; bły­sko­po­rek


Źródła:

SJP.pl

Włóknowy

→ włó­kno; włó­kien­ny


Źródła:

SJP.pl

Włókować

spulch­niać i wy­rów­ny­wać glebę za po­mo­cą włóki; włó­czyć


Źródła:

SJP.pl

Włókowy

1. → włók;
2. → włóka;
3. ko­par­ka włó­ko­wa - ma­szy­na do robót ziem­nych


Źródła:

SJP.pl

Włósie

daw­niej: wło­sie - sztyw­ne włosy zwie­rzę­ce, naj­czę­ściej koń­skie, uży­wa­ne w ta­pi­cer­stwie


Źródła:

SJP.pl

Włączalny

da­ją­cy się włą­czyć


Źródła:

SJP.pl

Włączanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|włą­czać.


Źródła:

Wiktionary

Włączać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. włą­czyć)

 (1.1) uru­cha­miać ja­kieś urzą­dze­nie; przy­łą­czać urzą­dze­nie do sieci elek­trycz­nej

 (1.2) wcie­lać kogoś lub coś do ja­kie­goś zbio­ru

 (1.3) an­ga­żo­wać kogoś do ja­kie­goś akcji

 (1.4) roz­po­czy­nać do­star­cza­nie wody, prądu, gazu itp.

 (1.5) uru­cha­miać pro­gram kom­pu­te­ro­wy

 (1.6) pot. roz­po­czy­nać go­to­wa­nie cze­goś przez wsta­wie­nie na ku­chen­kę

 (1.7) pot. roz­po­czy­nać od­biór ja­kiejś sta­cji, pro­gra­mu, au­dy­cji itp. bądź odt­wa­rza­nie mu­zy­ki lub filmu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny włą­czać się (dk. włą­czyć się)

 (2.1) o urzą­dze­niach: roz­po­czy­nać dzia­ła­nie

 (2.2) za­czy­nać brać udział w czymś już roz­po­czę­tym


Źródła:

Wiktionary

Włączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|włą­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Włącznie

par­ty­ku­ła

 (1.1) …oz­na­cza­ją­ca, że pe­wien ele­ment wska­za­ny w zda­niu jako gra­nicz­ny rów­nież na­le­ży do przed­sta­wia­nej ca­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Włącznik

1. urzą­dze­nie do uru­cha­mia­nia cze­goś;
2. w ję­zy­koz­naw­stwie: część mowy wpro­wa­dza­ją­ca zda­nie za­leż­ne po zda­niu na­drzęd­nym, np. czy, że, żeby; spój­nik po­drzęd­ny


Źródła:

SJP.pl

Włączyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. włą­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|włą­czać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny włą­czyć się (ndk. włą­czać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|włą­czać się.


Źródła:

Wiktionary