Wąbiewo

Wą­bie­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gro­dzi­skim, w gmi­nie Ka­mie­niec.


Źródła:

Wikipedia

Wąbnice

Wąb­ni­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie mi­lic­kim, w gmi­nie Kro­śni­ce, 178 m n.p.m. na pół­noc­ny wschód od wsi Wierz­cho­wi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Wąbrzeski

przy­miot­nik od: Wą­brzeź­no


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wą­brzeź­na, zwią­za­ny z Wą­brzeź­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąbrzeźnianin

miesz­ka­niec Wą­brzeź­na


Źródła:

SJP.pl

Wąbrzeźnianka

miesz­kan­ka Wą­brzeź­na


Źródła:

SJP.pl

Wąbrzeźno

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim;


Wą­brzeź­no ( Fri­deck, Brie­sen) – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie wą­brze­skim.

We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2024 roku Wą­brzeź­no li­czy­ło 12 755 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wąchabno

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wąchacz

śro­do­wi­sko­wo:
1. osoba wdy­cha­ją­ca sub­stan­cje odu­rza­ją­ce;
2. osoba roz­poz­na­ją­ca za­pa­chy w prze­my­śle per­fu­me­ryj­nym


Źródła:

SJP.pl

Wąchal

po­tocz­nie:
1. męż­czyz­na o dłu­gich, du­żych wą­sach; wąsal, wą­sacz;
2. w gwa­rze węd­kar­skiej: sum


Źródła:

SJP.pl

Wąchale

po­tocz­nie: wąsy; wąchy


Źródła:

SJP.pl

Wąchalnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. kos­met. miej­sce (zaz­wy­czaj per­fu­me­ria), w któ­rym można po­wą­chać i prze­te­sto­wać per­fu­my


Źródła:

Wiktionary

Wąchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wą­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wąchać

1. wcią­gać nosem jakiś za­pach;
2. po­tocz­nie: nar­ko­ty­zo­wać się, wdy­cha­jąc odu­rza­ją­ce opary kleju lub roz­pu­szczal­ni­ka


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­wą­chać)

 (1.1) badać za­pach noz­drza­mi

 (1.2) pot. ukrad­kiem do­wia­dy­wać się o coś

 (1.3) pot. nar­ko­ty­zo­wać się po­przez pod­grze­wa­ny klej, roz­pu­szczal­nik itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąchała

1. wcią­gać nosem jakiś za­pach;
2. po­tocz­nie: nar­ko­ty­zo­wać się, wdy­cha­jąc odu­rza­ją­ce opary kleju lub roz­pu­szczal­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Wąchocczanin

miesz­ka­niec Wą­choc­ka (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wąchocczanka

miesz­kan­ka Wą­choc­ka (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wąchock

mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim;


Wą­chock – mia­sto w woj. świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie sta­ra­cho­wic­kim, sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Wą­chock.

We­dług da­nych z 1 stycz­nia 2018 Wą­chock li­czył 2795 miesz­kań­ców.

Wą­chock był mia­stem klasz­to­ru cy­ster­sów wą­choc­kich w wo­je­wództ­wie san­do­mier­skim w ostat­niej ćwier­ci XVI wieku. Wą­chock jest człon­kiem sto­wa­rzy­sze­nia Unia Mia­ste­czek Pol­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wąchocki

przy­miot­nik od: Wą­chock


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Wą­choc­ka, zwią­za­ny z Wą­choc­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąchy

po­tocz­nie: wąsy; wą­cha­le


Źródła:

SJP.pl

Wądolec

ina­czej: wądół (długa do­li­na o stro­mych zbo­czach, zwy­kle gęsto za­ro­śnię­tych, i o pła­skim, pod­mo­kłym dnie); jar


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. wąwóz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wądolnica

ro­dzaj ko­ra­la mor­skie­go z rzędu ma­dre­po­row­ców


Źródła:

SJP.pl

Wądołek

zdrob­nie­nie od: wądół


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wądołowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wądroski

przy­miot­nik od: Wą­dro­że, Wą­dro­że Małe, Wą­dro­że Wiel­kie


Źródła:

SJP.pl

Wądół

1. wąska, głę­bo­ka do­li­na o pod­mo­kłym dnie;
2. za­głę­bie­nie w na­wierzch­ni drogi; wybój; wy­krot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. głę­bo­ka do­li­na z pod­mo­kłym dnem

 (1.2) przest. dół, rów


Wądół – forma uksz­tał­to­wa­nia po­wierzch­ni ziemi: nie­wiel­ka do­li­na o pła­skim i zwy­kle pod­mo­kłym dnie oraz stro­mych zbo­czach, od­wad­nia­na okre­so­wo. Pow­sta­je w wy­ni­ku prze­o­bra­że­nia de­brzy lub do­li­ny wcio­so­wej w wy­ni­ku aku­mu­la­cji osa­dów na ich dnie. Zwy­kle jest to na­stęp­stwem wy­le­sie­nia. Po­kry­te tylko dar­nią zbo­cza speł­za­ją ku dnu wą­do­łu. Forma czę­sto spo­ty­ka­na w Kar­pa­tach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wągier

wągr;
1. pę­che­rzy­ko­wa­ta po­stać lar­wal­na niek­tó­rych ga­tun­ków ta­siem­ca wy­wo­łu­ją­ca nie­bez­piecz­ną cho­ro­bę - wą­grzy­cę; cy­sti­cer­kus
2. gro­ma­dzą­ca się w po­rach ciem­na grud­ka ut­wo­rzo­na z wy­dzie­li­ny gru­czo­łów ło­jo­wych i obu­mar­łych ko­mó­rek na­skór­ka; za­skór­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. kos­met. pier­wot­ny wyk­wit skór­ny pow­sta­ły na sku­tek za­blo­ko­wa­nia gru­czo­łu ło­jo­we­go, za­sto­ju łoju i ro­go­wa­ce­nia uj­ścia miesz­ków wło­so­wych

 (1.2) zool. po­stać larwy ta­siem­ców, skła­da­ją­ca się z głów­ki z ha­czy­ka­mi lub przys­saw­ka­mi, za­nu­rzo­nej w pę­che­rzy­ku wy­peł­nio­nym pły­nem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wąglik

ostra, zwy­kle śmier­tel­na cho­ro­ba za­kaź­na zwie­rząt wy­wo­ły­wa­na przez bak­te­rię - la­secz­kę wą­gli­ka, prze­no­szo­na na ludzi, ob­ja­wia­ją­ca się m.in. czar­ny­mi stru­pa­mi w miej­scu za­ka­że­nia, bó­la­mi głowy i go­rącz­ką; an­traks, czar­na kro­sta, kar­bun­kuł (daw­niej)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. wet. ostra bak­te­ryj­na cho­ro­ba za­kaź­na, zwła­szcza bydła, owiec i koni;


Wą­glik (łac. "anth­rax") – cho­ro­ba za­kaź­na, za­raź­li­wa, wy­wo­ły­wa­na przez Gram-do­dat­nią bak­te­rię na­zy­wa­ną la­secz­ką wą­gli­ka ("Ba­cil­lus anth­ra­cis"). Znany już od cza­sów sta­ro­żyt­nych, wy­stę­pu­je na całym świe­cie. Wą­glik wy­stę­pu­je naj­czę­ściej u bydła, koni, owiec i kóz. Świ­nie rzad­ko cho­ru­ją. Psy ce­chu­je znacz­na od­por­ność. Ptaki są nie­wraż­li­we na za­ka­że­nia na­tu­ral­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wąglikowice

Wą­gli­ko­wi­ce (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Wąglëkòjce) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ścier­skim, w gmi­nie Ko­ście­rzy­na. Leży na obrze­żach Wdzydz­kie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go. Miej­sco­wość znaj­du­je się na tu­ry­stycz­nym Szla­ku Ka­mien­nych Krę­gów.


Źródła:

Wikipedia

Wąglikowy

przy­miot­nik od: wą­glik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wą­gli­kiem, do­ty­czą­cy wą­gli­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąglin

Wą­glin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Go­mu­ni­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.

Na­ro­do­wy Spis Po­wszech­ny Lud­no­ści i Miesz­kań z 2011 okre­ślił licz­bę lud­no­ści miesz­kań­ców wisi na 141 osób, z czego 48,9% to ko­bie­ty a 51,5% to męż­czyź­ni.


Źródła:

Wikipedia

Wąglów

Wą­glów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ko­nec­kim, w gmi­nie Stą­por­ków. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Wa­wrzyń­ca w Nie­kła­niu Wiel­kim.


Źródła:

Wikipedia

Wągr

wą­gier;
1. pę­che­rzy­ko­wa­ta po­stać lar­wal­na niek­tó­rych ga­tun­ków ta­siem­ca wy­wo­łu­ją­ca nie­bez­piecz­ną cho­ro­bę - wą­grzy­cę; cy­sti­cer­kus
2. gro­ma­dzą­ca się w po­rach ciem­na grud­ka ut­wo­rzo­na z wy­dzie­li­ny gru­czo­łów ło­jo­wych i obu­mar­łych ko­mó­rek na­skór­ka; za­skór­nik


Źródła:

SJP.pl

Wągrodno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wągrowacieć

sta­wać się wą­gro­wa­tym


Źródła:

SJP.pl

Wągrowaty

1. ma­ją­cy wągry (za­skór­ni­ki), po­kry­ty wą­gra­mi;
2. za­wie­ra­ją­cy wągry (larwy)


Źródła:

SJP.pl

Wągrowczanin

miesz­ka­niec Wą­grow­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wą­grow­ca

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Wą­grow­ca, uro­dzo­na w Wą­grow­cu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wągrowczanka

miesz­kan­ka Wą­grow­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wą­grow­ca

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Wą­grow­ca, uro­dzo­na w Wą­grow­cu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wągrowiec

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim;


Wą­gro­wiec – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w do­li­nie rzek Niel­by i Wełny, sie­dzi­ba po­wia­tu wą­gro­wiec­kie­go i gminy wiej­skiej Wą­gro­wiec.

We­dług da­nych GUS na 31 grud­nia 2024 mia­sto miało 25 394 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wągrowiecki

przy­miot­nik od: Wą­gro­wiec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wą­grow­ca, zwią­za­ny z Wą­grow­cem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wągrowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wągrzak

daw­niej: ro­dzaj włó­knia­ka z nie­wy­raź­ny­mi włó­kna­mi


Źródła:

SJP.pl

Wągrzyca

cho­ro­ba pa­so­żyt­ni­cza zwie­rząt i czło­wie­ka wy­wo­ła­na przez pę­che­rzy­ko­wa­tą lar­wal­ną po­stać niek­tó­rych ta­siem­ców, zwaną wą­grem; cy­sti­cer­ko­za; cy­sty­cer­ko­za


Wą­grzy­ca, cy­sti­cer­ko­za ( cy­sti­cer­co­sis) – pa­so­żyt­ni­cza cho­ro­ba odz­wie­rzę­ca prze­wo­du po­kar­mo­we­go, wy­wo­ły­wa­na przez larwę ta­siem­ca uz­bro­jo­ne­go ("Ta­e­nia so­lium") – on­kos­fe­rę, która w or­ga­niz­mie czło­wie­ka przeksz­tał­ca się wągra (cy­sti­cer­kus, łac. "cy­sti­cer­cus").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wąkrota

Wą­kro­ta ("Hy­dro­co­ty­le" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ara­lio­wa­tych ("Ara­lia­ce­ae"). W daw­niej­szych sy­ste­mach kla­sy­fi­ka­cyj­nych okry­to­na­sien­nych ro­dzaj ten włą­cza­ny był do se­le­ro­wa­tych ("Apia­ce­ae"), jed­nak wraz z sio­strza­nym ro­dza­jem zrost­nik "Tra­chy­me­ne" oka­zał się two­rzyć grupę sio­strza­ną ara­lio­wa­tych i z nimi zo­stał po­łą­czo­ny w jedną ro­dzi­nę.


Źródła:

Wikipedia

Wąkrotka

ro­śli­na z ro­dzi­ny ara­lio­wa­tych, sto­so­wa­na w me­dy­cy­nie i kos­me­ty­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. ro­dzaj z ro­dzi­ny ara­lio­wa­tych


Wą­krot­ka ("Cen­tel­la" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny se­le­ro­wa­tych ("Apia­ce­ae"). Obej­mu­je 51 ga­tun­ków. Więk­szość z nich wy­stę­pu­je w po­łud­nio­wej Afry­ce, sze­rzej roz­prze­strze­nio­ny – na wszyst­kich kon­ty­nen­tach w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej jest wą­krot­ka az­ja­tyc­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wąpielsk

wieś w Pol­sce


Wą­pielsk – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ry­piń­skim, w gmi­nie Wą­pielsk. Znaj­du­je się tutaj wą­sko­to­ro­wa sta­cja ko­le­jo­wa, przez którą prze­bie­ga­ła linia Dobre – Brod­ni­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa to­ruń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wąpielski

przy­miot­nik od: Wą­pielsk


Źródła:

SJP.pl

Wąpierz

daw­niej: wam­pir


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mit­słow. fant. wam­pir, isto­ta nad­przy­ro­dzo­na, wskrze­szo­ny trup ma­ją­cy żywić się krwią ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąs

1. za­rost u męż­czyzn nad górną wargą,
2. włos czu­cio­wy lub wy­ro­stek skór­ny na pysku niek­tó­rych zwie­rząt,
3. wy­ro­stek u ro­ślin pną­cych lub ostry wy­ro­stek na kło­sach zbóż


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) u ludzi: za­rost nad górną wargą;

 (1.2) pasmo wło­sów po jed­nej stro­nie twa­rzy bę­dą­ce po­ło­wą wąsa (1.1)

 (1.3) pot. długi włos czu­cio­wy na pysku zwie­rzę­cia;

 (1.4) bot. długi, gięt­ki wy­ro­stek, dzię­ki któ­re­mu ro­śli­na (zwła­szcza pną­cze) wspie­ra się i wspi­na;

 (1.5) przen. wąski, długi przed­miot uży­wa­ny do przy­trzy­my­wa­nia lub przy­cze­pia­nia cze­goś

 (1.6) wąski i długi przed­miot lub ta­ko­we wy­sta­ją­ce za­koń­cze­nie przed­mio­tu (np. sza­bli, kot­wi­cy, wska­zów­ki, kłosa)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąsacz

po­tocz­nie: męż­czyz­na o dłu­gich, du­żych wą­sach; wąsal, wą­chal


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na, który nosi bujne wąsy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zob. wą­sacz nie­bie­ski., ga­tu­nek ryby

 (2.2) zob. wą­sacz wa­ter­mal­ski i wą­sacz ant­werp­ski., rasy kury do­mo­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąsaczek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny tu­ka­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wąsal

1. po­tocz­nie: męż­czyz­na o dłu­gich, du­żych wą­sach; wą­chacz, wą­chal;
2. nie­sty­lak wąsal - ga­tu­nek osy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. wą­sa­ty męż­czyz­na

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. nie­du­ży ptak z ro­dzi­ny tu­ka­no­wa­tych


Wąsal – staw o cha­rak­te­rze zbior­ni­ka re­ten­cyj­ne­go w War­sza­wie, w dziel­ni­cy Ur­sy­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wąsala

1. po­tocz­nie: męż­czyz­na o dłu­gich, du­żych wą­sach; wą­chacz, wą­chal;
2. nie­sty­lak wąsal - ga­tu­nek osy


Źródła:

SJP.pl

Wąsateczka

wą­sa­tecz­ka za­wil­cza­necz­ka, wą­sa­tecz­ka lśnia­czek - ga­tun­ki mo­ty­la z ro­dzi­ny wą­si­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wąsatka

nie­wiel­ki ptak osia­dły lub ko­czu­ją­cy z ro­dzi­ny ogo­nia­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pa­nu­rus biar­mi­cus|ref=tak., nie­wiel­ki ptak przy­po­mi­na­ją­cy si­ko­rę;


Wą­sat­ka ("Pa­nu­rus biar­mi­cus") – ga­tu­nek nie­wiel­kie­go ptaka osia­dłe­go lub ko­czu­ją­ce­go z ro­dzi­ny wą­sa­tek (Pa­nu­ri­dae), któ­rej jest je­dy­nym przed­sta­wi­cie­lem. Za­miesz­ku­je Eu­raz­ję. Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wąsatość

cecha osoby lub zwie­rzę­cia ma­ją­ce­go wąsy


Źródła:

SJP.pl

Wąsaty

wą­sia­sty;
1. ma­ją­cy duże wąsy;
2. taki, na któ­rym są wąsy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o czło­wie­ku: ma­ją­cy wąsy (zwy­kle po­kaź­ne)

 (1.2) zool. z wi­docz­ny­mi wło­sa­mi czu­cio­wy­mi

 (1.3) bot. ma­ją­cy plew­ka­ew­ki z ościa­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąsek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wąsewo

1. wieś w Pol­sce;
2. osada w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wąsewski

przy­miot­nik od: Wą­se­wo


Źródła:

SJP.pl

Wąsiasty

po­tocz­nie:
1. ma­ją­cy duże wąsy; wą­sa­ty;
2. taki, na któ­rym są wąsy; wą­sa­ty;
3. zwią­za­ny z wąsem lub wą­sa­mi; wą­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Wąsice

Wą­si­ce (niem. "Wundschütz")– wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie klucz­bor­skim, w gmi­nie Woł­czyn.

W la­tach 1974–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.

W Wą­si­cach znaj­du­je się Ochot­ni­cza Straż Po­żar­na, szko­ła pod­sta­wo­wa i przedsz­ko­le. 7 lipca 2003 roku zor­ga­ni­zo­wa­no pier­wsze w Pol­sce wy­bo­ry Mi­ste­ra Wąsa. W miej­sco­wo­ści są na­stę­pu­ją­ce ulice: Opol­ska, Młyń­ska, Głów­na, Kuź­nic­ka, Bry­nic­ka i Ciem­na.


Źródła:

Wikipedia

Wąsiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wąsik

mały wąs


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wąs


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wąsikowate

o ce­chach wą­si­ko­wa­tych (ro­dzi­na mo­ty­li)


Wą­si­ko­wa­te, dawn. "na­dob­ki" (Ade­li­dae) – ro­dzi­na ma­łych mo­ty­li z na­dro­dzi­ny (syn. Ade­lo­i­dea) za­li­cza­na do grupy Mi­cro­le­pi­dop­te­ra, i kladu Eu­le­pi­dop­te­ra, obej­mu­je około 350 opi­sa­nych ży­ją­cych ga­tun­ków oraz kilka ga­tun­ków wy­mar­łych; jed­ny­mi z cha­rak­te­ry­stycz­nych cech tej ro­dzi­ny są bar­dzo dłu­gie czuł­ki u do­ro­słych sam­ców oraz ha­czy­ki na po­suw­kach u gą­sie­nic, ukła­da­ją­ce się w kon­cen­trycz­ne rzędy. Wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy, nie od­no­to­wa­no ich także w Nowej Ze­lan­dii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wąsikowaty

o ce­chach wą­si­ko­wa­tych (ro­dzi­na mo­ty­li)


Źródła:

SJP.pl

Wąsikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wąsisko

zgru­bie­nie od: wąs


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. zgrub. od: wąs


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąsięta

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. pieszcz. wąsy


Źródła:

Wiktionary

Wąski

ogra­ni­cza­ją­cy się do nie­wiel­kie­go za­kre­su


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy nie­wiel­ką sze­ro­kość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąsko

przy­słó­wek

 (1.1) przysł. od: wąski


Źródła:

Wiktionary

Wąskoblaszkowy

1. łusk­wiak wą­sko­blasz­ko­wy - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny pier­ście­nia­ko­wa­tych;
2. go­łą­bek wą­sko­blasz­ko­wy - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny go­łąb­ko­wa­tych;
3. lej­ków­ka wą­sko­blasz­ko­wa - ga­tu­nek grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców;
4. kru­cha­wecz­ka wą­sko­blasz­ko­wa - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny kru­cha­wecz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wąskofrontowy

przy­miot­nik

 (1.1) ar­chit. taki, który ma wąski front


Źródła:

Wiktionary

Wąskogłowy

1. żół­wiak wą­sko­gło­wy - ga­tu­nek żół­wia;
2. nor­nik wą­sko­gło­wy - ga­tu­nek gry­zo­nia


Źródła:

SJP.pl

Wąskokadłubowy

ma­ją­cy wąski ka­dłub


Źródła:

SJP.pl

Wąskolancetowaty

wąski, po­dłuż­ny i spi­cza­sty


Źródła:

SJP.pl

Wąskolicy

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wąską twa­rzą


Źródła:

SJP.pl

Wąskolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy wą­skie li­ście


Źródła:

Wiktionary

Wąskonose

po­drząd lub na­dro­dzi­na ssa­ków z rzędu na­czel­nych


Źródła:

SJP.pl

Wąskonosy

1. ma­ją­cy wąski nos;
2. o ce­chach wą­sko­no­sych (po­drząd lub na­dro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wąskopaskowy

trzmiel wą­sko­pa­sko­wy - ga­tu­nek trzmie­la


Źródła:

SJP.pl

Wąskopasmowy

wy­ko­rzy­stu­ją­cy wą­skie pasmo czę­stot­li­wo­ści lub kanał o małej prze­pu­sto­wo­ści


przy­miot­nik

 (1.1) elek­tron. wy­ko­rzy­stu­ją­cy wą­skie pasmo czę­stot­li­wo­ści wyt­wa­rza­ne przez modem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąskopyski

kro­ko­dyl wą­sko­py­ski - ga­tu­nek kro­ko­dy­la; kro­ko­dyl pan­cer­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wąski pysk, mordę, otwór gę­bo­wy, twarz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąskopłatkowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy wą­skie płat­ki


Źródła:

Wiktionary

Wąskoskrzydły

ma­ją­cy wą­skie skrzy­dła


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wą­skie skrzy­dła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąskosmugi

kuman wą­skos­mu­gi - ga­tu­nek ssaka dra­pież­ne­go; man­gu­sta wą­skos­mu­ga


Źródła:

SJP.pl

Wąskospecjalistyczny

do­ty­czą­cy wą­skiej spe­cja­li­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Wąskotorowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) kolej. ma­ją­cy wę­ziej niż nor­mal­nie roz­sta­wio­ne szyny ko­le­jo­we

 (1.2) kolej. do­sto­so­wa­ny do wą­skie­go toru


Źródła:

Wiktionary

Wąskotorówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kolej. pot. ko­lej­ka wą­sko­to­ro­wa;

 (1.2) slang. stud. ocena do­sta­tecz­na z dwoma mi­nu­sa­mi


Źródła:

Wiktionary

Wąskość

→ wąski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wą­skie


Patrz:wąski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąsonogi

sko­ru­piak mor­ski; wi­cio­nóg


Wą­so­no­gi (Cir­ri­pe­dia) – gro­ma­da, pod­gro­ma­da lub in­fra­gro­ma­da sko­ru­pia­ków wy­łącz­nie mor­skich. Je­dy­na grupa, która obej­mu­je sta­wo­no­gi osia­dłe. Za­miesz­ku­ją prze­waż­nie płyt­kie, przy­brzeż­ne wody, osia­da­jąc na obiek­tach pod­wod­nych, ska­łach, ko­ra­low­cach, musz­lach mię­cza­ków, pan­ce­rzach sko­ru­pia­ków, na por­to­wych urzą­dze­niach, czy za­nu­rzo­nych w wo­dzie czę­ściach stat­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wąsonóg

sko­ru­piak mor­ski; wi­cio­nóg


Źródła:

SJP.pl

Wąsoski

→ Wą­sosz


Patrz:Wąsosz

Źródła:

SJP.pl

Wąsosz

1. mia­sto w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wąsoszanin

miesz­ka­niec Wą­so­szy lub Wą­so­sza


Źródła:

SJP.pl

Wąsoszanka

miesz­kan­ka Wą­so­szy lub Wą­so­sza


Źródła:

SJP.pl

Wąsoszki

Wą­sosz­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie zło­tow­skim, w gmi­nie Kra­jen­ka, przy linii ko­le­jo­wej nr 203 Tczew – Ko­strzyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wąsowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wąsowo

Wą­so­wo (niem. "Won­sow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­to­my­skim, w gmi­nie Ku­ślin, ok. 8 km na pół­noc­ny wschód od No­we­go To­my­śla.


Źródła:

Wikipedia

Wąsowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wąsowy

zwią­za­ny z wąsem lub wą­sa­mi; wą­sia­sty


Źródła:

SJP.pl

Wąsy

1. za­rost u męż­czyzn nad górną wargą,
2. włos czu­cio­wy lub wy­ro­stek skór­ny na pysku niek­tó­rych zwie­rząt,
3. wy­ro­stek u ro­ślin pną­cych lub ostry wy­ro­stek na kło­sach zbóż


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) za­rost pod nosem

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: wąs


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wąteczek

zdrob­nie­nie od: wątek


Źródła:

SJP.pl

Wątek

1. w ut­wo­rach: sze­reg zda­rzeń two­rzą­cych układ przy­czyn i skut­ków, zwią­za­nych z jed­nym bo­ha­te­rem;
2. nić prze­ple­cio­na przez os­no­wę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spo­sób uło­że­nia nici w tka­ni­nie, w które wpla­ta się nici os­no­wy; także same nici two­rzą­ce ten układ

 (1.2) w po­wie­ści, fil­mie lub innym ut­wo­rze fa­bu­lar­nym - wy­da­rze­nia do­ty­czą­ce jed­nej po­sta­ci, skła­da­ją­ce się na akcję;

 (1.3) ar­chit. spo­sób uło­że­nia ce­gieł lub ka­mie­ni w murze;

 (1.4) in­form. jed­nost­ka wy­ko­naw­cza w obrę­bie jed­ne­go pro­ce­su, bę­dą­ca ko­lej­nym cią­giem in­struk­cji wy­ko­ny­wa­nym w obrę­bie tych sa­mych da­nych (w tej samej prze­strze­ni adre­so­wej);

 (1.5) in­form. ciąg wia­do­mo­ści in­ter­ne­to­wych two­rzą­cych kon­wer­sa­cję;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wątkować

1. prze­pla­tać os­no­wę nicią, two­rząc wątek;
2. w in­for­ma­ty­ce:
a) wią­zać wia­do­mo­ści w wątki - grupy dy­sku­syj­ne;
b) two­rzyć wątki - czę­ści wy­ko­ny­wa­ne współ­bież­nie w obrę­bie jed­ne­go pro­ce­su;
3. śro­do­wi­sko­wo:
a) pisać na forum in­ter­ne­to­wym w ra­mach jed­ne­go wątku - grupy dy­sku­syj­nej;
b) pisać z kimś na­prze­mien­ne na blogu lub forum krót­kie hi­sto­rie dzie­ją­ce się w wy­bra­nym świe­cie przed­sta­wio­nym


Źródła:

SJP.pl

Wątkowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wąt­ko­we


Źródła:

Wiktionary

Wątkowy

→ wątek


Patrz:wątek

Źródła:

SJP.pl

Wątlak

motyl z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Wąt­lak ("Sco­pu­la") – ro­dzaj mo­ty­li z po­dro­dzi­ny Sterr­hi­nae, ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych. Mo­ty­le z ro­dza­ju "Sco­pu­la" wy­stę­pu­ją pra­wie w całej stre­fie umiar­ko­wa­nej pół­ku­li pół­noc­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wątlej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: wątle, wątło


Źródła:

SJP.pl

Wątlejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wątły


Źródła:

SJP.pl

Wątleć

sta­wać się wą­tłym


Źródła:

SJP.pl

Wątlica

daw­niej: sę­dzi­wa, zmi­zer­nia­ła ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl

Wątlik

ro­śli­na z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych o wy­dłu­żo­nych li­ściach i żół­tych kwia­tach, ros­ną­ca na tor­fo­wi­skach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wątlić

czy­nić coś nieco słab­szym, gor­szym, po­wo­do­wać czę­ścio­we usz­ko­dze­nie; nad­wąt­lać, nad­we­rę­żać


Źródła:

SJP.pl

Wątluchniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wąt­luch­ny


Źródła:

SJP.pl

Wątluchny

zdrob­nie­nie od: wątły; wąt­lut­ki


Źródła:

SJP.pl

Wątlutki

zdrob­nie­nie od: wątły; wąt­luch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: wątły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wątor

1. wgłę­bie­nie w klep­kach, do któ­re­go wcho­dzi ostry brzeg dna
2. dawny ro­dzaj worka skó­rza­ne­go, uży­wa­ne­go jako pon­ton


Wątor (daw­niej także wan­tor) – wyż­ło­bie­nie w klep­kach drew­nia­nej becz­ki, od stro­ny jej wnę­trza, umoż­li­wia­ją­ce osa­dze­nie w niej dna. Wątor żło­bio­ny jest w becz­ce przy po­mo­cy na­rzę­dzia zwa­ne­go wą­tor­ni­kiem pod­czas ostat­niej fazy jej wyt­wa­rza­nia, kiedy wza­jem­ne po­ło­że­nie kle­pek jest już usta­lo­ne przy po­mo­cy tym­cza­so­wych obrę­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wątorniczy

pra­cow­nik ob­słu­gu­ją­cy wą­tor­nik (strug bed­nar­ski)


Źródła:

SJP.pl

Wątornik

strug bed­nar­ski lub obra­biar­ka słu­żą­ce do wy­ci­na­nia w klep­kach becz­ko­wych wgłę­bień na dna


Źródła:

SJP.pl

Wątpia

gwa­ro­wo: wnętrz­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. wnętrz­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wątpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­do­wie­rza­nie, nie­wie­rze­nie


Wąt­pie­nie (łac. "du­bi­ta­tio") – prze­ci­wień­stwo pew­no­ści, po­ję­cie oz­na­cza­ją­ce: (1) brak aser­cji u kogoś co do tego, czy jakiś fakt rze­czy­wi­ście za­cho­dzi; (2) brak aser­cji u kogoś co do tego, czy ja­kieś zda­nie jest praw­dzi­we, czy fał­szy­we.

Nie­kie­dy wy­róż­nia się wąt­pie­nie re­flek­syj­ne i wąt­pie­nie spon­ta­nicz­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wątpiący

nie być do końca pew­nym, mieć wąt­pli­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Wątpić

nie być do końca pew­nym, mieć wąt­pli­wo­ści


cza­sow­nik

 (1.1) nie wie­rzyć, nie do­wie­rzać; nie mieć pew­no­ści; po­da­wać w wąt­pli­wość, podać w wąt­pli­wość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wątpliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wąt­pli­wie


Źródła:

SJP.pl

Wątpliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak pew­no­ści co do praw­dzi­wo­ści, słusz­no­ści cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wątpliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wąt­pli­wy; bar­dziej wąt­pli­wy


Źródła:

SJP.pl

Wątpliwy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wzbu­dza wąt­pli­wość, nie daje pew­no­ści

 (1.2) stpol. pełen wąt­pli­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Wątroba

1. naj­więk­szy gru­czoł czło­wie­ka i wielu zwie­rząt, od­gry­wa­ją­cy ważną rolę w prze­mia­nie ma­te­rii;
2. po­tra­wa z wą­tro­by zwie­rzę­cej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. duży, wie­lo­funk­cyj­ny gru­czoł wy­stę­pu­ją­cy u wszyst­kich krę­gow­ców, a także u niek­tó­rych in­nych zwie­rząt;


Wą­tro­ba ( ἧπαρ, hepar) – wie­lo­funk­cyj­ny gru­czoł obec­ny u wszyst­kich krę­gow­ców, a także u niek­tó­rych in­nych zwie­rząt. Sta­no­wi część ukła­du po­kar­mo­we­go po­ło­żo­ną wew­ną­trzo­trzew­no­wo. U więk­szo­ści zwie­rząt dzie­li się na dwa płaty. U czło­wie­ka jej masa wy­no­si 1,5–1,7 kg u męż­czyzn i 1,3–1,5 kg u ko­biet.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wątrobianeczka

zdrob­nie­nie od: wą­tro­bian­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: wą­tro­bian­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wątrobianka

ro­dzaj węd­li­ny, kisz­ka na­dzie­wa­na masą z wą­tró­bek dro­bio­wych lub wą­tro­by zwie­rzę­cej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. pot. kisz­ka wą­tro­bia­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wątrobiany

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do cho­ro­by wą­tro­by, zwią­za­ny z cho­ro­bą wą­tro­by

 (1.2) kulin. wy­ko­na­ny z wą­tro­by


Źródła:

Wiktionary

Wątrobiarz

po­tocz­nie: czło­wiek chory na wą­tro­bę; wą­tro­bo­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba kłót­li­wa lub zgorz­knia­ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wątrobnica

daw­niej: ro­śli­na z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych; przy­laszcz­ka po­spo­li­ta


Źródła:

SJP.pl

Wątrobotrzustka

Wą­tro­bo­trzust­ka, gru­czoł wą­tro­bo­wo-trzust­ko­wy, gru­czoł trzust­ko­wo-wą­tro­bo­wy, gru­czoł je­li­ta środ­ko­we­go, cza­sa­mi pi­sa­ne niez­god­nie z re­gu­ła­mi or­to­gra­fii jako wą­tro­bo-trzust­ka lub trzust­ko-wą­tro­ba (łac. "he­pa­to-pan­cre­as") – gru­czoł ukła­du po­kar­mo­we­go niek­tó­rych zwie­rząt, peł­nią­cy funk­cję za­rów­no wą­tro­by jak i trzust­ki.


Źródła:

Wikipedia

Wątrobowce

typ ro­ślin na­le­żą­cych do msza­ków


Wą­tro­bow­ce ("Mar­chan­tiop­hy­ta", syn. "He­pa­ti­cop­hy­ta") – gro­ma­da ro­ślin te­lo­mo­wych (jedna z czte­rech wy­róż­nia­nych obok mchów, gle­wi­ków i ro­ślin na­czy­nio­wych), daw­niej sy­tu­o­wa­na jako klasa w gro­ma­dzie msza­ków. Do grupy tej na­le­ży ok. 9000 ga­tun­ków kla­sy­fi­ko­wa­nych do trzech klas: jun­ger­ma­nio­wych "Jun­ger­man­niop­si­da", po­rost­ni­co­wych "Mar­chan­tiop­si­da" i wy­o­dręb­nio­nej w XXI wieku jako klad ba­zal­ny "Ha­plo­mi­triop­si­da".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wątrobowiec

po­tocz­nie: czło­wiek chory na wą­tro­bę; wą­tro­biarz


Źródła:

SJP.pl

Wątrobowokomórkowy

przy­miot­nik

 (1.1) med. do­ty­czą­cy ko­mó­rek wą­tro­by


Źródła:

Wiktionary

Wątrobowy

przy­miot­nik od: wą­tro­ba


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od wą­tro­ba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wątróbka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wą­tro­ba

 (1.2) spoż. wą­tro­ba zwie­rzę­ca

 (1.3) kulin. po­tra­wa z wą­trób­ki (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Wątróbkowy

→ wą­trób­ka


Patrz:wątróbka

Źródła:

SJP.pl

Wąty

mło­dzie­żo­wo: pre­ten­sje


Źródła:

SJP.pl

Wątłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wątłe; cecha tych, któ­rzy są wątli


Źródła:

Wiktionary

Wątłusz

ryba dra­pież­na z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych; po­much­la


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Gadus|ref=tak., dra­pież­na ryba mor­ska;

 (1.2) kulin. spoż. mięso lub po­tra­wa z wą­tłu­sza (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wątłuszowate

ro­dzi­na ryb mor­skich stre­fy umiar­ko­wa­nej i ark­tycz­nej, o dużym zna­cze­niu go­spo­dar­czym; dor­szo­wa­te


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ga­di­dae|Ra­fi­nes­que|ref=tak., ro­dzi­na mor­skich ryb z rzędu dor­szoksz­tałt­nych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wątłuszowaty

o ce­chach wą­tłu­szo­wa­tych (dor­szo­wa­tych; ro­dzi­na ryb); dor­szo­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Wątły

nie ma­ją­cy sił, zdro­wia


przy­miot­nik

 (1.1) sła­bej bu­do­wy

 (1.2) sła­be­go zdro­wia

 (1.3) wi­dzia­ny nie­wy­raź­nie, słabo po­strze­gal­ny

 (1.4) za­gro­żo­ny zni­szcze­niem

 (1.5) nie­zbyt silny, słabo po­wią­za­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąwelnia

dawna wieś w po­wie­cie ple­szew­skim (wo­je­wództ­wo wiel­ko­pol­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wąwelno

wieś w Pol­sce


Wą­wel­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie sę­po­leń­skim, w gmi­nie Sośno.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 529 miesz­kań­ców. Jest drugą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Sośno.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wąwolnica

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce;
3. do­pływ Przem­szy


Wą­wol­ni­ca – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie pu­ław­skim, w gmi­nie Wą­wol­ni­ca, nad rzeką By­strą. Sta­no­wi so­łect­wo gminy Wą­wol­ni­ca. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 li­czy­ła 1115 miesz­kań­ców.

Mia­sto kró­lew­skie, lo­ko­wa­ne w 1346 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wąwolnicki

→ Wą­wol­ni­ca


Patrz:Wąwolnica

Źródła:

SJP.pl

Wąwolniczanin

miesz­ka­niec Wą­wol­ni­cy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wąwolniczanka

miesz­kan­ka Wą­wol­ni­cy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wąworków

Wą­wor­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie opa­tow­skim, w gmi­nie Opa­tów. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie tar­no­brze­skim.

Przez wieś prze­cho­dzi zie­lo­ny oraz żółty szlak ro­we­ro­wy do Opa­to­wa.


Źródła:

Wikipedia

Wąwoziasty

po­dob­ny do wą­wo­zu; wąski jak wąwóz


Źródła:

SJP.pl

Wąwozik

zdrob­nie­nie od: wąwóz


Źródła:

SJP.pl

Wąwozowy

→ wąwóz


Patrz:wąwóz

Źródła:

SJP.pl

Wąwóz

ob­ni­że­nie te­re­nu oto­czo­ne te­re­na­mi wyżej po­ło­żo­ny­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. głę­bo­ka, sucha do­li­na o wą­skim dnie i stro­mych zbo­czach;

 (1.2) cias­ny przes­myk zam­knię­ty z obyd­wu stron ścia­na­mi


Wąwóz – ro­dzaj głę­bo­kiej, su­chej do­li­ny okre­so­wo od­wad­nia­nej, która ce­chu­je się małym spad­kiem, stro­my­mi zbo­cza­mi oraz wą­skim, choć pła­skim dnem. Cechą wy­róż­nia­ją­cą wąwóz od in­nych po­dob­nych form ero­zyj­nych jest ur­wi­stość gór­nych czę­ści zbo­czy (są one pio­no­we lub zbli­żo­ne do pio­no­wych) w prze­kro­ju po­przecz­nym do­li­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wąziuchny

zdrob­nie­nie od: wąski; wą­ziut­ki, wą­ziu­teń­ki, wą­ziu­sień­ki


Źródła:

SJP.pl

Wąziusieńki

zdrob­nie­nie od: wąski; wą­ziut­ki, wą­ziuch­ny, wą­ziu­teń­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: wąski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąziuteńki

zdrob­nie­nie od: wąski; wą­ziut­ki, wą­ziuch­ny, wą­ziu­sień­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: wąski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąziutki

zdrob­nie­nie od: wąski; wą­ziuch­ny, wą­ziu­teń­ki, wą­ziu­sień­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: wąski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wąż

1. dra­pież­ny gad lą­do­wy lub wodny;
2. sze­reg ludzi lub po­ja­zdów;
3. coś po­ru­sza­ją­ce­go się zyg­za­kiem;
4. czło­wiek pod­stęp­ny i prze­bie­gły;
5. gięt­ka rura do­pro­wa­dza­ją­ca ciecz lub gaz;
6. wąż świetl­ny - świe­cą­cy prze­wód elek­trycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) herp. przed­sta­wi­ciel po­drzę­du bez­no­gich gadów o po­dłuż­nym ciele;

 (1.2) daw. przen. ro­dzaj ar­ma­ty

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przen. ktoś podły i pod­stęp­ny

 (2.2) żart. mąż

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) gięt­ka rura do tran­spor­tu wody

 (3.2) przen. coś mi­ga­ją­ce­go, po­ru­sza­ją­ce­go się zyg­za­kiem

 (3.3) przen. długa i wąska ko­lum­na osób, po­ja­zdów

 (3.4) przen. coś lub ślad po czymś przy­po­mi­na­ją­cy węża (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia