Wz

[skrót czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie] wzo­ro­we (ocena szkol­na z za­cho­wa­nia); wz. (skrót może być za­koń­czo­ny krop­ką - zgod­nie z re­gu­łą, lub nie - zgod­nie ze zwy­cza­jem)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wz-

prze­dro­stek

 (1.1) w po­łą­cze­niu z cza­sow­ni­kiem uwy­dat­nia wy­ko­na­nie lub in­ten­syw­ność tego, co oz­na­cza cza­sow­nik


Źródła:

Wiktionary

Wz.

skrót od:
1. wzo­ro­we (ocena szkol­na z za­cho­wa­nia); wz;
2. wzór


skrót

 (1.1) = praw. w za­stęp­stwie

 (1.2) = wzór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wza

skrót od: walne zgro­ma­dze­nie ak­cjo­na­riu­szy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wzajem

prze­sta­rza­łe: jeden dru­gie­go; jeden dru­gie­mu; naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl

Wzajemnie

przy­słó­wek

 (1.1) jeden dru­gie­go, jeden dru­gie­mu

 (1.2) rów­nież, tak samo – w od­po­wie­dzi na czy­jeś ży­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Wzajemnościowy

→ wza­jem­ność


Patrz:wzajemność

Źródła:

SJP.pl

Wzajemność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) odw­za­jem­nio­ne uczu­cie

 (1.2) fakt, że coś do­ty­czy obu stron sporu, kon­flik­tu itp.


Źródła:

Wiktionary

Wzajemny

przy­miot­nik

 (1.1) do­ko­ny­wa­ny przez obie stro­ny, osoby wobec sie­bie naw­za­jem; taki, który jest odw­za­jem­nio­ny


Źródła:

Wiktionary

Wzbieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzbie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Wzbierać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wez­brać)

 (1.1) hy­drol. pod­no­sić się ponad zwy­kły po­ziom

 (1.2) fizj. na­pły­wać, zbie­ra­jąc się gdzieś

 (1.3) psych. przy­bie­rać na sile; ujaw­niać się ze znacz­nym na­tę­że­niem


Źródła:

Wiktionary

Wzbijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzbi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Wzbijać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wzbić)

 (1.1) po­wo­do­wać, że coś unosi się do góry

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wzbi­jać się

 (2.1) po­wo­do­wać unie­sie­nie się sa­me­mu


Źródła:

Wiktionary

Wzbiorczy

na­czy­nie wzbior­cze - ele­ment in­sta­la­cji grzew­czej przej­mu­ją­cy zwięk­szo­ną ob­ję­tość wody pod­czas jej pod­grze­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wzbić

spo­wo­do­wać unie­sie­nie się cze­goś w górę


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wzbi­jać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wzbi­jać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzbogacać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) czy­nić bo­gat­szym

cza­sow­nik zwrot­ny wzbo­ga­cać się

 (2.1) sta­wać się bo­gat­szym


Źródła:

Wiktionary

Wzbogacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uczy­nie­nie bo­gat­szym


Źródła:

Wiktionary

Wzbogacić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wzbo­ga­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wzbogacony

taki, który się wzbo­ga­cił, stał się za­sob­ny w dobra ma­te­rial­ne


Źródła:

SJP.pl

Wzbranianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzbra­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wzbraniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wzbro­nić)

 (1.1) za­bra­niać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wzbra­niać się

 (2.1) mieć skru­pu­ły, opory przed zro­bie­niem cze­goś; nie chcieć cze­goś zro­bić


Źródła:

Wiktionary

Wzbroniony

za­ka­za­ny ja­kimś prze­pi­sem, za­le­ce­niem itp.; nie­doz­wo­lo­ny


Źródła:

SJP.pl

Wzbronić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wzbra­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wzbra­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wzbudnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) elektr. po­moc­ni­cza prąd­ni­ca prądu sta­łe­go wyt­wa­rza­ją­ca na­pię­cie do za­si­la­nia uz­wo­je­nia wzbu­dza­ją­ce­go prąd­ni­cy głów­nej prądu sta­łe­go;


Wzbud­ni­ca – nie­wiel­ka prąd­ni­ca prądu sta­łe­go za­si­la­ją­ca uz­wo­je­nie wzbu­dze­nia prąd­ni­cy głów­nej. W sy­ste­mach elek­tro­e­ner­ge­tycz­nych za­si­la­nych z ge­ne­ra­to­rów syn­chro­nicz­nych prą­dem wzbu­dze­nia sta­bi­li­zo­wa­ne jest na­pię­cie i re­gu­lo­wa­ny jest roz­pływ (kom­pen­sa­cja) mocy bier­nej w sy­ste­mie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wzbudnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elektr. cewka za­si­la­na z ge­ne­ra­to­ra wiel­kiej czę­stot­li­wo­ści, słu­żą­ca do na­grze­wa­nia in­duk­cyj­ne­go umie­szcza­nych w niej me­ta­lo­wych przed­mio­tów


Źródła:

Wiktionary

Wzbudzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzbu­dzać.

 (1.2) wy­wo­ły­wa­nie uczu­cia lub pro­wo­ko­wa­nie za­cho­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Wzbudzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wzbu­dzić)

 (1.1) wy­wo­ły­wać, po­wo­do­wać

 (1.2) fiz. po­wo­do­wać pow­sta­nie np. prądu elek­trycz­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Wzbudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzbu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Wzbudzić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wzbu­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wzburzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzbu­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Wzburzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wzbu­rzyć)

 (1.1) wy­wo­ły­wać silne fa­lo­wa­nie, kłę­bie­nie się

 (1.2) wy­wo­ły­wać silne emo­cje, gniew

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wzbu­rzać się (dk. wzbu­rzyć się)

 (2.1) gwał­tow­nie fa­lo­wać, kłę­bić się; być wzbu­rza­nym

 (2.2) wpa­dać w gniew; tra­cić rów­no­wa­gę psy­chicz­ną


Źródła:

Wiktionary

Wzburzenie

1. stan cze­goś co się burzy, pieni, fa­lu­je;
2. iry­ta­cja, stan roz­draż­nie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzbu­rzyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzburzony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) od­czu­wa­ją­cy lub pre­zen­tu­ją­cy gniew

 (1.2) me­te­o­rol. przed­sta­wia­ją­cy sobą gwał­tow­ne zmia­ny po­go­do­we


Źródła:

Wiktionary

Wzburzyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wzbu­rzać)

 (1.1) wy­wo­łać silne fa­lo­wa­nie, kłę­bie­nie się

 (1.2) wy­wo­łać silne emo­cje, gniew

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wzbu­rzyć się (ndk. wzbu­rzać się)

 (2.1) zo­stać wzbu­rzo­nym

 (2.2) wpaść w gniew; stra­cić rów­no­wa­gę psy­chicz­ną


Źródła:

Wiktionary

Wzd

skró­to­wiec

 (1.1) = polit. Wo­je­wódz­ki Zjazd De­le­ga­tów


Źródła:

Wiktionary

Wzdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzdać.


Źródła:

Wiktionary

Wzdać

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. ska­zać


Źródła:

Wiktionary

Wzdraganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzdra­gać.


Źródła:

Wiktionary

Wzdragać

wzdra­gać się - opie­rać się przed czymś, nie chcieć zro­bić cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wzdryganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzdry­gać.


Źródła:

Wiktionary

Wzdrygać

wzdry­gać się:
1. wstrzą­sać, wzru­szać, gwał­tow­nie drgać, dy­go­tać;
2. prze­sta­rza­łe: opie­rać się przed czymś, nie chcieć zro­bić cze­goś; wzdra­gać się


cza­sow­nik

 (1.1) wzru­szać, wstrzą­sać (np. ra­mio­na­mi)

cza­sow­nik zwrot­ny wzdry­gać się

 (2.1) gwał­tow­nie po­ru­szać się na sku­tek nie­mi­łe­go doz­na­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzdrygnąć

wzdry­gnąć się - wstrząs­nąć się, wzru­szyć, gwał­tow­nie drgnąć, zwy­kle wsku­tek nie­mi­łe­go doz­na­nia


Źródła:

SJP.pl

Wzdręga

ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych; kras­no­piór­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Scar­di­nius eryth­ropht­hal­mus|ref=tak., ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych;


Wzdrę­ga ("Scar­di­nius eryth­ropht­hal­mus") – ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych (Cy­pri­ni­dae), czę­sto my­lo­na z pło­cią, od któ­rej jest bar­dziej ja­skra­wo ubar­wio­na i ciało ma sil­niej spła­szczo­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wzdychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzdy­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wzdychać

głę­bo­ko i gło­śno od­dy­chać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) głę­bo­ko i gło­śno od­dy­chać, zaz­wy­czaj w celu wy­ra­że­nia smut­ku lub ulgi

 (1.2) mówić coś z gło­śnym odetch­nię­ciem

 (1.3) po­ta­jem­nie się ko­chać w kimś, bar­dzo cze­goś pra­gnąć lub do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzdychnąć

głę­bo­ko i gło­śno odetch­nąć; westch­nąć


Źródła:

SJP.pl

Wzdów

–

Wzdów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie brzo­zow­skim, w gmi­nie Ha­czów. W la­tach 1975–1998 ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kro­śnień­skie­go. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Wzdąć

1. na­peł­nić po­wie­trzem, z re­gu­ły o je­li­tach;
2. nad­mu­chać


Źródła:

SJP.pl

Wzdęcie

1. na­peł­nić po­wie­trzem, z re­gu­ły o je­li­tach;
2. nad­mu­chać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. po­więk­sze­nie brzu­cha wsku­tek na­gro­ma­dze­nia zbyt­niej ilo­ści gazów w je­li­tach


Wzdę­cie, bęb­ni­ca (łac. "me­te­o­ris­mus", τύμπανο) – objaw cho­ro­bo­wy zwią­za­ny z obec­no­ścią nad­mier­nej ilo­ści gazów w je­li­tach, od­czu­wa­ny przez pa­cjen­ta jako uczu­cie wy­peł­nie­nia jelit gazem. Jest to jeden z naj­czę­ściej wy­stę­pu­ją­cych ob­ja­wów ze stro­ny ukła­du po­kar­mo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wzdęcin

ro­śli­na z ro­dzi­ny bal­dasz­ko­wa­tych, ros­ną­ca na wil­got­nych łą­kach


Źródła:

SJP.pl

Wzdęciowy

→ wzdę­cie


Patrz:wzdęcie

Źródła:

SJP.pl

Wzdętka

rzad­ko upra­wia­na i zdzi­cza­ła ro­śli­na ozdob­na; ni­kan­dra


Źródła:

SJP.pl

Wzdłuż

rów­no­le­gle do dłuż­szej kra­wę­dzi


przy­i­mek

 (1.1) …in­for­mu­ją­cy o po­ło­że­niu cze­goś lub o od­by­wa­niu się ja­kiejś czyn­no­ści rów­no­le­gle do dłu­go­ści da­ne­go obiek­tu

przy­słó­wek

 (2.1) rów­no­le­gle do dłuż­sze­go boku, na całej dłu­go­ści, przez całą dłu­gość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzdłużnica

belka po­dłuż­na, wzmac­nia­ją­ca lub pod­trzy­mu­ją­ca coś; po­dłuż­ni­ca


Wzdłuż­ni­ca – te­o­re­tycz­na linia ka­dłu­ba stat­ku wod­ne­go pow­sta­ła z prze­cię­cia zew­nętrz­nej po­wierzch­ni ka­dłu­ba pła­szczyz­ną rów­no­le­głą do pła­szczyz­ny sy­me­trii (pro­sto­pa­dła do pła­szczyz­na wod­ni­cy kon­struk­cyj­nej i pła­szczyz­ny owrę­ża) a na­stęp­nie rzu­to­wa­nia na tę pła­szczyz­nę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wzdłużnik

Wzdłuż­ni­ki – ele­men­ty kon­struk­cyj­ne szkie­le­tu tra­dy­cyj­nej jed­nost­ki pły­wa­ją­cej. Są to belki bie­gną­ce wzdłuż jed­nost­ki na całej jej dłu­go­ści lub tylko w jej czę­ści, roz­mie­szczo­ne sy­me­trycz­nie od wew­nątrz po obu stro­nach dna, obła i burt, lub rów­no­le­gle do nich we wnę­trzu ka­dłu­ba.


Źródła:

Wikipedia

Wzdłużny

cią­gną­cy się wzdłuż cze­goś; po­dłuż­ny


Źródła:

SJP.pl

Wzejść

po­ja­wić się, za­cząć się, pow­stać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wscho­dzić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wscho­dzić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzeszły

o ro­śli­nach: taki, który wy­kieł­ko­wał i wy­szedł z ziemi


Źródła:

SJP.pl

Wzg.

skrót od:
1. wzgó­rze;
2. wzglę­dem


Źródła:

SJP.pl

Wzgarda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. po­czu­cie wyż­szo­ści wobec kogoś lub cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wzgardliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wzgard­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Wzgardliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wzgard­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Wzgardliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wzgard­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Wzgardliwy

przy­miot­nik

 (1.1) pełen wzgar­dy; po­gard­li­wy, lek­ce­wa­żą­cy, bez sza­cun­ku


Źródła:

Wiktionary

Wzgardzać

rzad­ko: po­gar­dzać, gar­dzić


Źródła:

SJP.pl

Wzgl.

skrót

 (1.1) = względ­nie

 (1.2) = wzgląd


Źródła:

Wiktionary

Wzgląd

1. bra­nie kogoś lub cze­goś pod uwagę;
2. powód cze­goś, oko­licz­ność to­wa­rzy­szą­ca cze­muś;
3. stro­na, aspekt cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bra­nie pod uwagę, li­cze­nie się

 (1.2) (naj­czę­ściej w licz­bie mno­giej) przy­czy­ny, okre­ślo­ne aspek­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Względem

1. bra­nie kogoś lub cze­goś pod uwagę;
2. powód cze­goś, oko­licz­ność to­wa­rzy­szą­ca cze­muś;
3. stro­na, aspekt cze­goś


przy­i­mek

 (1.1) w sto­sun­ku, w re­la­cji do cze­goś lub kogoś

 (1.2) wobec cze­goś lub kogoś

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: wzgląd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Względnie

przy­słó­wek

 (1.1) do ja­kie­goś stop­nia

 (1.2) dość do­brze

 (1.3) lub, albo, bądź


Źródła:

Wiktionary

Względniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: względ­nie


Źródła:

SJP.pl

Względniejszy

sto­pień wyż­szy od daw­ne­go przy­miot­ni­ka: względ­ny (życz­li­wy, wy­ro­zu­mia­ły)


Źródła:

SJP.pl

Względność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­leż­ność cze­goś od róż­nych czyn­ni­ków


Źródła:

Wiktionary

Względny

przy­miot­nik

 (1.1) od­nie­sio­ny do ja­kie­goś in­ne­go stanu, cechy, wiel­ko­ści lub ogól­nie: rze­czy

 (1.2) nie­od­no­szą­cy się do wszyst­kie­go lub wszyst­kich, np. ludzi, sy­tu­a­cji, itp.

 (1.3) moż­li­wy do za­ak­cep­to­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Względy

życz­li­wy sto­su­nek do kogoś, przy­chyl­ność, sym­pa­tia; łaski


Źródła:

SJP.pl

Względzik

zdrob­nie­nie od: wzgląd


Źródła:

SJP.pl

Względziki

zdrob­nie­nie od: wzgląd


Źródła:

SJP.pl

Wzgóreczek

zdrob­nie­nie od: wzgó­rek


Źródła:

SJP.pl

Wzgórek

1. nie­wy­so­kie wznie­sie­nie te­re­nu o ła­god­nym stoku; wzgó­rze, pa­gó­rek;
2. wy­pu­kłość, wznie­sie­nie albo guzek ja­kie­goś na­rzą­du lub oko­li­cy ciała


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­wiel­kie wznie­sie­nie te­re­nu

 (1.2) wy­pu­kłość czę­ści ciała, na­rzą­du


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wzgórkowaty

wzgó­rzy­sty;
1. po­kry­ty licz­ny­mi wzgór­ka­mi, wznie­sie­nia­mi; pa­gór­ko­wa­ty, pa­gó­rza­sty, pa­gó­rzy­sty;
2. rzad­ko: przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem wzgó­rek, po­dob­ny do wzgór­ka


Źródła:

SJP.pl

Wzgórze

nie­wy­so­kie wznie­sie­nie te­re­nu o ła­god­nym stoku; wzgó­rek, pa­gó­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) geogr. nie­wiel­kie wznie­sie­nie (do stu me­trów) o za­o­krą­glo­nym szczy­cie;

 (1.2) med. część mię­dzy­móz­go­wia znaj­du­ją­ca się pod spo­i­dłem wiel­kim;


Wzgó­rze – na­tu­ral­na i wy­pu­kła forma rzeź­by te­re­nu o umow­nej wy­so­ko­ści względ­nej od 100 do 300 m, jed­nak­że może być mniej lub wię­cej, za­leż­nie od wiel­ko­ści form są­sied­nich, np. wzgó­rza sta­no­wią­ce przed­gó­rza gór wy­so­kich w innym przy­pad­ku mo­gły­by być na­zy­wa­ne gó­ra­mi. Ma za­o­krą­glo­ny wierz­cho­łek i jest formą te­re­nu mniej­szą od góry, lecz więk­szą od pa­gó­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wzgórzowy

→ wzgó­rze


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze wzgó­rza­mi, do­ty­czą­cy wzgórz


Patrz:wzgórze

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzgórzysty

wzgór­ko­wa­ty;
1. po­kry­ty licz­ny­mi wzgó­rza­mi, wznie­sie­nia­mi; pa­gór­ko­wa­ty, pa­gó­rza­sty, pa­gó­rzy­sty;
2. rzad­ko: przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem wzgó­rze, po­dob­ny do wzgó­rza


Źródła:

SJP.pl

Wzierać

daw­niej: wglą­dać


Źródła:

SJP.pl

Wziernik

1. apa­rat słu­żą­cy do oglą­da­nia od wew­nątrz na­rzą­dów i jam ciała oraz prze­pro­wa­dze­nia drob­nych za­bie­gów chi­rur­gicz­nych;
2. nie­wiel­ki otwór zam­knię­ty przez­ro­czy­stym two­rzy­wem, np.szkłem, umoż­li­wia­ją­cy ob­ser­wa­cję wnę­trza urzą­dzeń, zbior­ni­ka, pieca itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. przy­rząd le­kar­ski słu­żą­cy do oglą­da­nia jam ciała i wy­ko­ny­wa­nia nie­wiel­kich za­bie­gów

 (1.2) techn. otwór umoż­li­wia­ją­cy ob­ser­wa­cję wnę­trza urzą­dze­nia lub zbior­ni­ka;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wziernikowanie

oglą­da­nie wnę­trza ciała ludz­kie­go za po­mo­cą wzier­ni­ka, urzą­dze­nia za­o­pa­trzo­ne­go w układ op­tycz­ny i włas­ne źró­dło świa­tła; en­do­sko­pia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. oglą­da­nie jam ciała za po­mo­cą wzier­ni­ka;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wziernikować

badać jamy ciała lub na­rzą­dy za po­mo­cą wzier­ni­ka


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) med. badać przy uży­ciu wzier­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wziernikowy

przy­miot­nik od: wzier­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wzier­ni­kiem, do­ty­czą­cy wzier­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzierny

poz­wa­la­ją­cy na za­glą­da­nie do wnę­trza cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wziew

wcią­gnię­cie usta­mi lub nosem pary, gazu, roz­py­lo­nych środ­ków lecz­ni­czych itp.; wzie­wa­nie, in­ha­la­cja


Źródła:

SJP.pl

Wziewalnia

miej­sce do prze­pro­wa­dza­nia in­ha­la­cji; in­ha­la­tor­nia, in­ha­la­to­rium


Źródła:

SJP.pl

Wziewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wziewać

wdy­chać coś, naj­czę­ściej w ce­lach lecz­ni­czych; in­ha­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wziewnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) do ukła­du od­de­cho­we­go po­przez nos czy usta


Źródła:

Wiktionary

Wziewny

1. da­ją­cy się wcią­gnąć usta­mi lub nosem do płuc; wdy­cha­ny;
2. po­le­ga­ją­cy na wcią­ga­niu gazów usta­mi lub nosem do płuc; in­ha­la­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Wzionąć

wcią­gnąć przez usta lub przez nos parę (np. z na­pa­ru lecz­ni­cze­go), gazy, roz­py­lo­ne środ­ki lecz­ni­cze itp.


Źródła:

SJP.pl

Wzizt

skrót od: Wa­run­ki Za­bu­do­wy i Za­go­spo­da­ro­wa­nia Te­re­nu


Źródła:

SJP.pl

Wziąchów

Wzią­chów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie go­styń­skim, w gmi­nie Po­go­rze­la.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość na­le­ża­ła do wsi więk­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Kro­to­szyn w re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Wziątek

daw­niej:
1. to, co ktoś wziął, za­brał, np. spa­dek, dar;
2. wzię­cie, za­bra­nie cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. dar

 (1.2) pszcz. nek­tar, pyłek, spadź itp. zno­szo­ne przez pszczo­ły do gnia­zda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wziątka

po­tocz­nie:
1. w grach kar­cia­nych: karty jed­no­ra­zo­wo zdo­by­te w cza­sie gry; lewa, bitka;
2. ła­pów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ła­pów­ka

 (1.2) karc. lewa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wziąć

1. chwy­cić
2. nabyć
3. zdo­być
4. po­brać
5. przy­jąć
6. pod­jąć się
7. po­ko­nać
8. zażyć
9. zo­stać po­bi­tym
10. użyć
11. uznać za coś
12. do­ko­nać
13. wziąć się:
a) zła­pać się
b) objąć się naw­za­jem
c) po­słu­żyć się
d) zdo­być się na coś
e) pow­stać * formy trybu roz­ka­zu­ją­ce­go "weź­mij" itp. mocno prze­sta­rza­łe


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brać)

 (1.1) chwy­cić ręką

 (1.2) sko­rzy­stać z cze­goś

 (1.3) za­sto­so­wać, zażyć

 (1.4) pot. odbyć sto­su­nek sek­su­al­ny

 (1.5) pot. po­ko­nać przesz­ko­dę

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (2.1) pot. wska­zu­je na nie­spo­dzie­wa­ną czyn­ność wy­ra­żo­ną innym cza­sow­ni­kiem, czę­sto z do­dat­ko­wym zna­cze­niem nie­przej­mo­wa­nia się opi­nią in­nych osób

 (2.2) pot. wzmac­nia tryb roz­ka­zu­ją­cy

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wziąć się

 (3.1) pot. za­cząć coś robić

 (3.2) chwy­cić się (za rece, pod boki, itp.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wziąść

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) daw. wziąć


Źródła:

Wiktionary

Wzięcie

1. chwy­cić
2. nabyć
3. zdo­być
4. po­brać
5. przy­jąć
6. pod­jąć się
7. po­ko­nać
8. zażyć
9. zo­stać po­bi­tym
10. użyć
11. uznać za coś
12. do­ko­nać
13. wziąć się:
a) zła­pać się
b) objąć się naw­za­jem
c) po­słu­żyć się
d) zdo­być się na coś
e) pow­stać * formy trybu roz­ka­zu­ją­ce­go "weź­mij" itp. mocno prze­sta­rza­łe


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wziąć.

 (1.2) po­pu­lar­ność skut­ku­ją­ca czę­stym an­ga­żem, za­trud­nie­niem lub chę­cią na­wią­za­nia bliż­szych kon­tak­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wziętość

po­wo­dze­nie, po­pu­lar­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wzię­te; cecha tych, któ­rzy są wzię­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzięty

cie­szą­cy się po­wo­dze­niem i po­pu­lar­no­ścią


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który cie­szy się uz­na­niem i po­pu­lar­no­ścią, będąc dzię­ki temu czę­sto an­ga­żo­wa­ny, za­trud­nia­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzjawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzja­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wzjawiać

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. wy­ja­wiać


Źródła:

Wiktionary

Wzjeżka

wzjeż­ka ło­zów­ka, wzjeż­ka wie­szczy­ca - ga­tun­ki ćmy z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wzk

skró­to­wiec

 (1.1) = woda za­si­la­ją­ca ko­cioł


Źródła:

Wiktionary

Wzlatać

to samo co: wzla­ty­wać


Źródła:

SJP.pl

Wzlatywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzla­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wzlatywać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wzle­cieć)

 (1.1) zob. wzle­cieć.


Źródła:

Wiktionary

Wzlecieć

unieść się w górę; być unie­sio­nym przez po­wie­trze; wzbić się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wzla­ty­wać)

 (1.1) la­ta­jąc, zna­leźć się na pew­nej wy­so­ko­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzlot

unie­sie­nie się, oder­wa­nie się od po­dło­ża


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lot ku górze

 (1.2) przen. naj­lep­szy okres w czy­imś życiu lub w roz­wo­ju cze­goś

 (1.3) przen. przy­pływ sił twór­czych, en­tuz­jaz­mu, szla­chet­nych uczuć


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wzlotowy

przy­miot­nik od: wzlot, np. człon wzlo­to­wy; wzno­szą­cy się


Źródła:

SJP.pl

Wzmacniacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. elek­tron. przy­rząd do zwięk­sza­nia na­tę­że­nia lub am­pli­tu­dy drgań elek­trycz­nych zbu­do­wa­ny z wy­ko­rzy­sta­niem tran­zy­sto­rów lub lamp elek­tro­no­wych

 (1.2) muz. część skła­do­wa wielu in­stru­men­tów mu­zycz­nych

 (1.3) fot. rozt­wór słu­żą­cy do po­pra­wia­nia nie­doś­wiet­lo­nych ne­ga­ty­wów


Wzmac­niacz – urzą­dze­nie (np. elek­trycz­ne, elek­tro­nicz­ne, ma­gne­tycz­ne, hy­dra­u­licz­ne, pne­u­ma­tycz­ne, ma­ją­ce za­sto­so­wa­nie także w au­to­ma­ty­ce, bio­lo­gii, me­dy­cy­nie i astro­no­mii) zwięk­sza­ją­ce moc sy­gna­łu wej­ścio­we­go kosz­tem ener­gii po­bie­ra­nej ze źró­dła za­si­la­ją­ce­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wzmacniak

urzą­dze­nie do wzmac­nia­nia głosu


Źródła:

SJP.pl

Wzmacniakowy

przy­miot­nik od: wzmac­niak


Źródła:

SJP.pl

Wzmacnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzmac­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wzmacniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wzmoc­nić)

 (1.1) spra­wiać, że coś staje się moc­niej­sze, sil­niej­sze, trwal­sze, licz­niej­sze

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wzmac­niać się (dk. wzmoc­nić się)

 (2.1) sta­wać się moc­niej­szym, na­bie­rać sił fi­zycz­nych, po­więk­szać się li­czeb­nie


Źródła:

Wiktionary

Wzmagać

1. spra­wiać, że coś jest in­ten­syw­niej­sze, bar­dziej na­si­lo­ne; po­tę­go­wać, pod­wa­jać, in­ten­sy­fi­ko­wać;
2. wzma­gać się - przy­bie­rać na in­ten­syw­no­ści, zwięk­szać swój za­sięg; na­si­lać się, na­ra­stać, po­tę­go­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wzmóc)

 (1.1) czy­nić moc­niej­szym, więk­szym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wzma­gać się (dk. wzmóc się)

 (2.1) przy­bie­rać na sile


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzmianka

krót­ka in­for­ma­cja o czymś w pra­sie, w książ­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) krót­ka in­for­ma­cja o czymś, na­pom­knię­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzmiankowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzmian­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wzmiankować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) mówić o czym mi­mo­cho­dem


Źródła:

Wiktionary

Wzmocnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) coś do­da­ją­ce sił, po­krze­pia­ją­ce lub zwięk­sza­ją­ce moż­li­wo­ści

 (1.2) techn. ele­ment kon­struk­cyj­ny zwięk­sza­ją­cy wy­trzy­ma­łość cze­goś

 (1.3) met. dzia­ła­nie ma­ją­ce na celu ko­rzyst­ną zmia­nę wła­ści­wo­ści cze­goś;

 (1.4) elek­tron. sto­su­nek am­pli­tud lub mocy sy­gna­łu ana­lo­go­we­go wyj­ścio­we­go do sy­gna­łu wej­ścio­we­go;

 (1.5) psych. sy­tu­a­cja lub bo­dziec po­ja­wia­ją­cy się w odru­chu wa­run­ko­wym kla­sycz­nym po bodź­cu wa­run­ko­wym, a w in­stru­men­tal­nym po wy­ma­ga­nej re­ak­cji;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wzmocnieniowy

→ wzmoc­nie­nie


Patrz:wzmocnienie

Źródła:

SJP.pl

Wzmocnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wzmac­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wzmac­niać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wzmoc­nić się (ndk. wzmac­niać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wzmac­niać się.


Źródła:

Wiktionary

Wzmożenie

1. spra­wić, że coś jest in­ten­syw­niej­sze, bar­dziej na­si­lo­ne; spo­tę­go­wać, pod­wo­ić, zin­ten­sy­fi­ko­wać;
2. wzmóc się - przy­brać na in­ten­syw­no­ści, zwięk­szyć swój za­sięg; na­si­lić się, na­ros­nąć, spo­tę­go­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wzmożony

1. spra­wić, że coś jest in­ten­syw­niej­sze, bar­dziej na­si­lo­ne; spo­tę­go­wać, pod­wo­ić, zin­ten­sy­fi­ko­wać;
2. wzmóc się - przy­brać na in­ten­syw­no­ści, zwięk­szyć swój za­sięg; na­si­lić się, na­ros­nąć, spo­tę­go­wać się


przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się dużą in­ten­syw­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzmóc

1. spra­wić, że coś jest in­ten­syw­niej­sze, bar­dziej na­si­lo­ne; spo­tę­go­wać, pod­wo­ić, zin­ten­sy­fi­ko­wać;
2. wzmóc się - przy­brać na in­ten­syw­no­ści, zwięk­szyć swój za­sięg; na­si­lić się, na­ros­nąć, spo­tę­go­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wzma­gać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wzma­gać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wzmóc się (ndk. wzma­gać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wzma­gać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wznak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tylko w zwro­cie na wznak


Źródła:

Wiktionary

Wznawiać

cza­sow­nik

 (1.1) wy­pu­ścić po­now­nie na rynek (np. książ­kę)


Źródła:

Wiktionary

Wzniecanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wznie­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wzniecać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wznie­cić)

 (1.1) po­wo­do­wać pow­sta­nie ognia lub świa­tła

 (1.2) spra­wiać, że coś wzno­si się w po­wie­trze

 (1.3) ro­zbu­dzać za­cho­wa­nia, emo­cje


Źródła:

Wiktionary

Wzniecić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wznie­cać lub nie­cić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wznie­cać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wznie­cić się (ndk. wznie­cać się lub nie­cić się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wznie­cać się.


Źródła:

Wiktionary

Wzniesienie

1. unieść wy­so­ko;
2. zbu­do­wać coś wy­so­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce wyż­sze od in­nych w oko­li­cy;

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wznieść.


Wznie­sie­nie – wy­pu­kła forma uksz­tał­to­wa­nia te­re­nu, wy­róż­nia­ją­ca się wzglę­dem te­re­nów przy­le­głych. Jest to ter­min ogól­ny, sto­so­wa­ny po­tocz­nie szcze­gól­nie do form o wy­so­ko­ściach względ­nych do kil­ku­set me­trów.

Spoś­ród ter­mi­nów po­krew­nych, można wy­róż­nić:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wznieść

1. unieść wy­so­ko;
2. zbu­do­wać coś wy­so­kie­go


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wzno­sić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wzno­sić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wznikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzni­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wznikać

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. zni­kać


Źródła:

Wiktionary

Wznios

1. w ge­o­lo­gii: kie­ru­nek pro­sto­pa­dły do roz­cią­gło­ści i skie­ro­wa­ny w górę;
2. w tech­ni­ce: wy­so­kość na jaką zawór unosi się ponad gnia­zdo;
3. w me­cha­ni­ce pły­nów: wy­so­kość, do któ­rej pod­nie­sio­na zo­sta­je woda po­dziem­na ponad jej zwier­cia­dło w prze­wo­dach wło­sko­wa­tych; wznios ka­pi­lar­ny


Źródła:

SJP.pl

Wzniosowy

przy­miot­nik od: wznios


Źródła:

SJP.pl

Wzniosłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha bycia wznio­słym; wiel­kość mo­ral­na

 (1.2) rzad. rzecz wznio­sła, wiel­ka

 (1.3) daw. miej­sce wznie­sio­ne


Wznio­słość (z ła­ci­ny "su­bli­mis", pod belką pro­go­wą, wy­so­ki, pod­nie­sio­ny) – cecha wiel­ko­ści fi­zycz­nej, war­to­ści mo­ral­nej, in­te­lek­tu­al­nej, me­ta­fi­zycz­nej lub ar­ty­stycz­nej. Po­ję­cie to szcze­gól­nie od­no­si się do wiel­ko­ści, z którą nic in­ne­go nie można po­rów­nać, znaj­du­ją­cej się poza moż­li­wo­ścią obli­cze­nia, zmie­rza­nia lub na­śla­do­wa­nia. Wznio­słość czę­sto od­no­si się do na­tu­ry i jej bez­kre­su.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wzniosły

odz­na­cza­ją­cy się szla­chet­no­ścią; gór­no­lot­ny; dumny; hardy


przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się szla­chet­no­ścią dążeń

 (1.2) pod­nio­sły, gór­no­lot­ny, su­ge­ru­ją­cy do­sto­jeń­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzniośle

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób wznio­sły; odz­na­cza­jąc się szla­chet­no­ścią


Źródła:

Wiktionary

Wznioślej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wznio­śle


Źródła:

SJP.pl

Wznioślejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wznio­sły


Źródła:

SJP.pl

Wzniż

przy­słó­wek

 (1.1) w dół, na dół, po­ni­żej


Źródła:

Wiktionary

Wznos

część ćwi­cze­nia gim­na­stycz­ne­go po­le­ga­ją­ca na uno­sze­niu nóg w górę w celu roz­cią­gnię­cia mię­śni brzu­cha


Źródła:

SJP.pl

Wznosiciel

osoba, która coś wzno­si


Źródła:

SJP.pl

Wznosicielka

ko­bie­ta, która coś wzno­si


Źródła:

SJP.pl

Wznosik

wzno­sik Fa­bry­cju­sza - ga­tu­nek ćmy


Źródła:

SJP.pl

Wznosić

1. uno­sić w górę;
2. bu­do­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wznieść)

 (1.1) uno­sić coś do góry

 (1.2) bu­do­wać coś ku górze, coraz wyżej

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wzno­sić się (dk. wznieść się)

 (2.1) uno­sić do góry sa­me­go sie­bie

 (2.2) o dro­dze: pro­wa­dzić pod górę

 (2.3) o bu­dyn­ku, górze, masz­cie: gó­ro­wać nad oko­li­cą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wznoszenie

1. uno­sić w górę;
2. bu­do­wać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzno­sić.


Wzno­sze­nie (lot wzno­szą­cy) – faza lotu stat­ku po­wietrz­ne­go, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się zwięk­sza­niem od­le­gło­ści po­mię­dzy stat­kiem po­wietrz­nym a zie­mią w cza­sie.

Wzno­sze­nie – ruch stat­ku po­wietrz­ne­go po torze wzno­szą­cym na­chy­lo­nym do po­zio­mu pod kątem for­mu­la_1 Wzno­sze­nie może być usta­lo­ne i nie­u­sta­lo­ne. Pręd­kość lotu i kąt na­chy­le­nia toru lotu za­le­żą od nad­mia­ru ciągu (mocy), który równa się róż­ni­cy ciągu roz­po­rzą­dzal­ne­go i ciągu nie­zbęd­ne­go do lotu po­zio­me­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wznowa

prze­rzut; wtór­ne ogni­sko cho­ro­bo­we, pow­sta­łe przez prze­nie­sie­nie bak­te­rii lub ko­mó­rek no­wot­wo­ro­wych przez krew lub limfę z ogni­ska cho­ro­bo­we­go w nowe miej­sce or­ga­niz­mu; także: pro­ces pow­sta­wa­nia tego wtór­ne­go ogni­ska


Źródła:

SJP.pl

Wznowienie

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wznowić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (dk. wzna­wiać)

 (1.1) po­now­nie za­cząć

 (1.2) wydać pu­bli­ka­cję po­now­nie


Źródła:

Wiktionary

Wzorcarski

do­ty­czą­cy wzor­ca­rza, wzor­car­stwa


Źródła:

SJP.pl

Wzorcownia

pra­cow­nia, w któ­rej opra­co­wu­je się wzory, pro­to­ty­py, mo­de­le dla pro­duk­cji ma­so­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce opra­co­wy­wa­nia pro­to­ty­pów

 (1.2) wy­dział fa­bry­ki, w któ­rym spraw­dza się pro­du­ko­wa­ne na­rzę­dzia


Wzor­cow­nia – cen­trum hand­lo­wo-roz­ryw­ko­we we Włoc­ław­ku. Wraz z oko­licz­nym CH City sta­no­wi kom­pleks bu­dyn­ków wznie­sio­nych na gru­zach dwóch XIX-wiecz­nych fa­bryk fa­jan­su: sta­rej – Jó­ze­fa Te­ich­fel­da i Lud­wi­ka Aster­blu­ma oraz nowej – Le­o­pol­da Cza­mań­skie­go, a także fa­bry­ki ma­szyn rol­ni­czych Hugo Mühsama, o łącz­nej po­wierzch­ni 8 hek­ta­rów, w miej­scu 94 zruj­no­wa­nych bu­dyn­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wzorcowy

bę­dą­cy lub mo­gą­cy być wzor­cem; mo­de­lo­wy, wzor­czy


przy­miot­nik

 (1.1) mo­gą­cy słu­żyć za wzo­rzec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzorczy

rzad­ko: bę­dą­cy lub mo­gą­cy być wzor­cem; mo­de­lo­wy, wzor­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Wzorek

drob­ny or­na­ment; zdo­bie­nie w kształ­cie nie­wiel­kich zyg­za­ków, figur, kre­sek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: wzór

 (1.2) nie­wiel­ka, skrom­na de­ko­ra­cja cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzorem

1. motyw de­ko­ra­cyj­ny; deseń;
2. wzo­rzec pro­duk­cyj­ny; model; pro­to­typ;
3. osoba lub za­cho­wa­nie godne na­śla­do­wa­nia; przy­kład;
4. for­mu­ła ma­te­ma­tycz­na, che­micz­na itp.


przy­i­mek

 (1.1) książk. bio­rąc wzór z kogoś lub cze­goś

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: wzór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzorki

drob­ny or­na­ment; zdo­bie­nie w kształ­cie nie­wiel­kich zyg­za­ków, figur, kre­sek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wzornictwo

dział prze­my­słu zaj­mu­ją­cy się pro­jek­to­wa­niem wzo­rów dla pro­duk­cji ma­so­wej


Źródła:

SJP.pl

Wzornik

1. sza­blon, wzór; ka­ta­log ta­kich wzo­rów
2. na­rzę­dzie lub przy­rząd, we­dług któ­re­go na­da­je się kształt obra­bia­nym przed­mio­tom


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sza­blon, wzór, we­dług któ­re­go wy­ra­bia się se­ryj­nie lub zdobi jed­na­ko­wo przed­mio­ty

 (1.2) ka­ta­log ta­kich wzo­rów

 (1.3) na­rzę­dzie lub przy­rząd, we­dług któ­re­go na­da­je się kształt obra­bia­nym przed­mio­tom


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wzornikowy

→ wzor­nik


Patrz:wzornik

Źródła:

SJP.pl

Wzorować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) opie­rać się na danym wzo­rze; kształ­to­wać, two­rzyć coś we­dług okre­ślo­ne­go wzoru

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wzo­ro­wać się (dk. brak)

 (2.1) brać za wzór; iść za czy­imś przy­kła­dem


Źródła:

Wiktionary

Wzorowe

słu­żą­cy za wzór, po­zba­wio­ny wad, uste­rek; przy­kład­ny, ide­al­ny, po­ka­zo­wy, do­sko­na­ły


Źródła:

SJP.pl

Wzorowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wzo­ro­wy


Źródła:

Wiktionary

Wzorowy

słu­żą­cy za wzór, po­zba­wio­ny wad, uste­rek; przy­kład­ny, ide­al­ny, po­ka­zo­wy, do­sko­na­ły


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest sta­wia­ny za wzór

 (1.2) zwią­za­ny ze wzo­rem, mo­de­lem, pro­to­ty­pem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzory

1. motyw de­ko­ra­cyj­ny; deseń;
2. wzo­rzec pro­duk­cyj­ny; model; pro­to­typ;
3. osoba lub za­cho­wa­nie godne na­śla­do­wa­nia; przy­kład;
4. for­mu­ła ma­te­ma­tycz­na, che­micz­na itp.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wzorzec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wzór wyz­na­cza­ją­cy normę dla in­nych przed­mio­tów i zja­wisk;

 (1.2) cechy, osoby warte na­śla­do­wa­nia

 (1.3) jed­nost­ka po­rów­naw­cza przy wyz­na­cza­niu wła­ści­wo­ści

 (1.4) pow­ta­rza­ją­cy się układ gra­ficz­ny lub ciąg zda­rzeń


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wzorzystość

cecha cze­goś po­kry­te­go wzo­ra­mi


Źródła:

SJP.pl

Wzorzysty

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który ma de­ko­ra­cyj­ne wzory


Źródła:

Wiktionary

Wzrastająco

→ wzra­stać


Patrz:wzrastać

Źródła:

SJP.pl

Wzrastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzra­stać.


Wzra­sta­nie – ka­to­lic­ki mie­sięcz­nik dla mło­dzie­ży uka­zu­ją­cy się od 1986. Po­cząt­ko­wo był pis­mem Ko­mi­sji Epi­sko­pa­tu ds. Mło­dzie­ży, obec­nie zaj­mu­je się nim Wy­daw­nict­wo „GOTÓW” Ka­to­lic­kie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Mło­dzie­ży. Pismo po­ru­sza sze­ro­ko ro­zu­mia­ną te­ma­ty­kę spo­łecz­no-re­li­gij­ną (praw­dy wiary, ruchy i sto­wa­rzy­sze­nia ka­to­lic­kie, nauka, hi­sto­ria, po­dró­że, filmy, książ­ki, mu­zy­ka itp.).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wzrastać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wzros­nąć)

 (1.1) po­więk­szać się, ros­nąć w górę

 (1.2) wy­cho­wy­wać się


Źródła:

Wiktionary

Wzroczek

zdrob­nie­nie od: wzrok


Źródła:

SJP.pl

Wzrok

1. jeden ze zmy­słów;
2. spoj­rze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zmysł umoż­li­wia­ją­cy pa­trze­nie, wi­dze­nie; zdol­ność do po­strze­ga­nia rze­czy­wi­sto­ści za po­mo­cą oczu;

 (1.2) pot. czy­jeś spoj­rze­nie


Wzrok, zmysł wzro­ku – zdol­ność do od­bie­ra­nia bodź­ców wy­wo­ła­nych przez pe­wien za­kres pro­mie­nio­wa­nia elek­tro­ma­gne­tycz­ne­go (u czło­wie­ka ta część widma na­zy­wa się świa­tłem wi­dzial­nym) ze śro­do­wi­ska oraz ogół czyn­no­ści zwią­za­nych z ana­li­zą tych bodź­ców, czyli wi­dze­niem. Jest naj­waż­niej­szym zmy­słem czło­wie­ka, do­star­cza­ją­cym więk­szość in­for­ma­cji z oto­cze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wzrokowiec

osoba naj­le­piej za­pa­mię­tu­ją­ca bodź­ce wzro­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Wzrokowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wzro­ko­wy


Źródła:

Wiktionary

Wzrokowy

przy­miot­nik od: wzrok


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od wzrok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzrosnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wzra­stać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wzra­stać.


Źródła:

Wiktionary

Wzrost

1. pa­ra­metr okre­śla­ją­cy wy­so­kość czło­wie­ka, mie­rzo­ny od czub­ka głowy do spodu stóp;
2. zja­wi­sko po­więk­sza­nia się cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­so­kość czło­wie­ka, rza­dziej zwie­rzę­cia

 (1.2) zwięk­sza­nie się ja­kiejś war­to­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wzrostotwórczy

przy­spie­sza­ją­cy wzrost cze­goś, sprzy­ja­ją­cy wzro­sto­wi


Źródła:

SJP.pl

Wzrostowy

przy­miot­nik

 (1.1) biol. od­no­szą­cy się do wzro­stu (or­ga­niz­mu), zwią­za­ny ze wzro­stem – pro­ce­sem wyt­wa­rza­nia przez or­ga­nizm no­wych ko­mó­rek; wpły­wa­ją­cy, od­dzia­łu­ją­cy na wzrost

 (1.2) stat. zwią­za­ny ze wzro­stem – pro­ce­sem, w któ­rym coś staje się coraz więk­sze licz­bo­wo


Źródła:

Wiktionary

Wzrosły

bar­dzo rzad­ko: taki, który wzrósł; wzro­śnię­ty


Źródła:

SJP.pl

Wzrościk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wzrost


Źródła:

Wiktionary

Wzrośnięty

bar­dzo rzad­ko: taki, który wzrósł; wzro­sły


Źródła:

SJP.pl

Wzrusz

wy­krzy­knie­nie wy­ra­ża­ją­ce wzru­sze­nie, uży­wa­ne zwy­kle w in­ter­ne­cie


Źródła:

SJP.pl

Wzruszający

przy­miot­nik

 (1.1) wy­wo­łu­ją­cy wzru­sze­nie; po­wo­du­ją­cy roz­rzew­nie­nie


Źródła:

Wiktionary

Wzruszalny

w pra­wie: mo­gą­cy być unie­waż­nio­nym, oba­lo­nym


Źródła:

SJP.pl

Wzruszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzru­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wzruszać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wzru­szyć)

 (1.1) po­bu­dzać czy­jąś wraż­li­wość

 (1.2) po­ru­sza­jąc czymś, zmie­niać po­ło­że­nie skład­ni­ków tego

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wzru­szać się (dk. wzru­szyć się)

 (2.1) doz­na­wać sa­me­mu prze­ja­wów wraż­li­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Wzruszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) psych. stan emo­cjo­nal­ny wy­ni­ka­ją­cy z czu­ło­ści, tkli­wo­ści, współ­czu­cia przy zet­knię­ciu się z czym lub kim

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzru­szyć. (wy­wo­łać ruch)


Źródła:

Wiktionary

Wzruszeniowość

rzad­ko: skłon­ność do wzru­szeń


Źródła:

SJP.pl

Wzruszeniowy

przy­miot­nik od: wzru­sze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wzruszyć

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|wzru­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wzróść

wzros­nąć


Źródła:

SJP.pl

Wzuwać

prze­sta­rza­łe: wkła­dać, na­kła­dać obu­wie; ozu­wać, obu­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wzuć)

 (1.1) książk. za­kła­dać buty na nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzuć

prze­sta­rza­łe:
1. wło­żyć, na­ło­żyć obu­wie; ozuć, obuć;
2. in­dy­wi­du­a­lizm: wzuć się - wsu­nąć się, wśliz­gnąć się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wzu­wać)

 (1.1) książk. za­ło­żyć buty na nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzw

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = med. wirus za­pa­le­nia wą­tro­by

 (1.2) = med. wi­ru­so­we za­pa­le­nie wą­tro­by


Źródła:

Wiktionary

Wzwiedziony

o człon­ku: bę­dą­cy w wzwo­dzie


Źródła:

SJP.pl

Wzwodny

→ wzwód; wzwo­do­wy, erek­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Wzwodowy

→ wzwód; wzwod­ny, erek­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Wzwyczajony

taki, który się wzwy­cza­ił


Źródła:

SJP.pl

Wzwyż

1. przy­słó­wek wska­zu­ją­cy, że ktoś albo coś pa­trzy, po­ru­sza się itp. w górę (np. Obiekt prze­mie­szczał się wzwyż.); słowo uży­wa­ne tez jako przy­miot­nik (np. skok wzwyż);
2. par­ty­ku­ła wska­zu­ją­ca, że okre­ślo­ny ob­szar, wiel­kość licz­bo­wa są równe lub po­ło­żo­ne wyżej, więk­sze od cze­goś (np. Ma­lu­je­my ścia­nę od pa­ra­pe­tu wzwyż. Se­nio­rzy to za­wod­ni­cy od 19 lat wzwyż.)


przy­słó­wek

 (1.1) do góry, w górę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzwód

wzwód prą­cia - po­więk­sze­nie i usz­tyw­nie­nie mę­skie­go człon­ka umoż­li­wia­ją­ce od­by­cie sto­sun­ku płcio­we­go; erek­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fizj. pod­nie­sie­nie się, po­więk­sze­nie i usz­tyw­nie­nie prą­cia umoż­li­wia­ją­ce od­by­cie sto­sun­ku płcio­we­go

 (1.2) daw. most zwo­dzo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wzy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wzywać

1. za­wia­da­miać kogoś, przy­wo­ły­wać;
2. zwra­cać się z ape­lem do kogoś


cza­sow­nik

 (1.1) przy­wo­ły­wać do sie­bie

 (1.2) zwra­cać się z ape­lem do kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wzz

Wolne Związ­ki Za­wo­do­we


Źródła:

SJP.pl

Wzór

1. motyw de­ko­ra­cyj­ny; deseń;
2. wzo­rzec pro­duk­cyj­ny; model; pro­to­typ;
3. osoba lub za­cho­wa­nie godne na­śla­do­wa­nia; przy­kład;
4. for­mu­ła ma­te­ma­tycz­na, che­micz­na itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zapis ma­te­ma­tycz­ny, fi­zycz­ny lub che­micz­ny

 (1.2) sche­mat, we­dług któ­re­go na­le­ży po­stę­po­wać

 (1.3) model słu­żą­cy jako przy­kład do po­wie­la­nia w pro­duk­cji

 (1.4) ko­lo­ry­stycz­ny motyw (naj­czę­ściej z pow­ta­rza­ją­cych się ele­men­tów) na­dru­ko­wa­ny, na­ma­lo­wa­ny lub wy­haf­to­wa­ny na ja­kiejś po­wierzch­ni lub ma­te­ria­le (ubra­niu, kart­ce)

 (1.5) osoba godna na­śla­do­wa­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia