Wy

za­i­mek oso­bo­wy

 (1.1) druga osoba licz­by mno­giej, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy i nie­mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.2) przest. lub dial. w sto­sun­ku do po­je­dyn­czej osoby uży­wa­ny jako forma grzecz­no­ścio­wa

 (1.3) za­i­mek uży­wa­ny daw­niej w zwro­tach do osoby pod­wład­nej (np. w woj­sku, ma­ry­nar­ce) oraz do słu­żą­cych - dziś forma uz­na­wa­na za apo­dyk­tycz­ną i po­zba­wio­ną sza­cun­ku

 (1.4) w PRL urzę­do­wa forma zwro­tu do oby­wa­te­la (rów­nież z za­im­kiem jako pod­mio­tem do­myśl­nym)


Źródła:

Wiktionary

Wy-

prze­dro­stek

 (1.1) …oz­na­cza­ją­cy kie­ru­nek na zew­nątrz

 (1.2) …oz­na­cza­ją­cy osią­gnię­cie celu, ukoń­cze­nie dzia­ła­nia (aspekt do­ko­na­ny cza­sow­ni­ka)

 (1.3) rzad. …oz­na­cza­ją­cy wzmoc­nie­nie


Źródła:

Wiktionary

Wyabstrahowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­o­dręb­nie­nie w czymś cech istot­nych od nie­i­stot­nych


Źródła:

Wiktionary

Wyabstrahować

uo­gól­nić; wy­o­dręb­nić po­ję­cia ogól­ne, cechy lub re­la­cje cha­rak­te­ry­stycz­ne


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ab­stra­ho­wy­wać)

 (1.1) wy­o­dręb­nić w czymś cechy istot­ne od nie­i­stot­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyabstrahowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­o­dręb­nia­nie w czymś cech istot­nych od nie­i­stot­nych


Źródła:

Wiktionary

Wyabstrahowywać

wy­o­dręb­niać w ja­kimś przed­mio­cie lub zja­wi­sku jego cechy istot­ne od nie­i­stot­nych


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ab­stra­ho­wać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wy­ab­stra­ho­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyadoptować

po­tocz­nie: do­pro­wa­dzić do adop­cji po­do­piecz­ne­go ze schro­ni­ska lub domu tym­cza­so­we­go


Źródła:

SJP.pl

Wyalienowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­łą­cze­nie ze śro­do­wi­ska, z oto­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Wyalienowany

1. wy­łą­czyć ze śro­do­wi­ska, zer­wać więzi z oto­cze­niem; wy­ob­co­wać;
2. wy­a­lie­no­wać się - ulec alie­na­cji, stać się obcym w danym śro­do­wi­sku, odi­zo­lo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wyalienować

1. wy­łą­czyć ze śro­do­wi­ska, zer­wać więzi z oto­cze­niem; wy­ob­co­wać;
2. wy­a­lie­no­wać się - ulec alie­na­cji, stać się obcym w danym śro­do­wi­sku, odi­zo­lo­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) wy­łą­czyć ze śro­do­wi­ska, z oto­cze­nia

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­a­lie­no­wać się (ndk. brak)

 (2.1) stać się obcym w śro­do­wi­sku, stra­cić więź z tym, z czym się było zwią­za­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyandotte

[czy­taj: ła­jen­dot] ame­ry­kań­ska rasa kur typu ogól­no­u­żyt­ko­we­go, wy­ho­do­wa­na około roku 1870 w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej; wa­jan­dot


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyangobować

na­ło­żyć an­go­bę na po­wierzch­nię wy­ro­bów ce­ra­micz­nych


Źródła:

SJP.pl

Wyaresztować

za­a­resz­to­wać ko­lej­no wielu lub wszyst­kich


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­a­resz­to­wy­wać)

 (1.1) rzad. osa­dzić w aresz­cie wiele lub wszyst­kie osoby z pew­nej grupy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyaresztowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­a­resz­to­wać)

 (1.1) rzad. osa­dzać w aresz­cie wiele lub wszyst­kie osoby z pew­nej grupy


Źródła:

Wiktionary

Wyargumentować

przy­to­czyć ar­gu­men­ty dla po­par­cia lub oba­le­nia ja­kiekś tezy, twie­dze­nia lub de­cyz­ji


Źródła:

SJP.pl

Wyartykułowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ar­ty­ku­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyartykułować

1. wy­mó­wić gło­ski za po­mo­cą od­po­wied­nich na­rzą­dów mowy;
2. wy­ra­zić myśl sło­wa­mi;
3. wy­do­być dźwięk z in­stru­men­tu


Źródła:

SJP.pl

Wyasfaltowywać

wy­le­wać as­fal­tem drogę, plac itp.


Źródła:

SJP.pl

Wyasygnować

1. przez­na­czyć, przyz­nać pewną sumę na jakiś cel;
2. wy­sta­wić prze­kaz do wy­pła­ty, wy­pła­cić pewną kwotę lub zle­cić wy­pła­tę


Źródła:

SJP.pl

Wyatt

[czy­taj: ŁAjet] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyautować

wy­o­u­to­wać;
1. po­tocz­nie: od­su­nąć kogoś na dal­szy plan;
2. wy­słać piłkę poza bo­i­sko;
3. po­tocz­nie: ujaw­nić czy­jąś nie­he­te­ro­sek­su­al­ną orien­ta­cję;
4. wy­a­u­to­wać się - po­tocz­nie:
a) odi­zo­lo­wać się;
b) opu­ścić ja­kieś miej­sce;
c) wy­co­fać się z cze­goś;
d) ujaw­nić swoją nie­he­te­ro­sek­su­al­ną orien­ta­cję


Źródła:

SJP.pl

Wyautowywać

wy­o­u­to­wy­wać; po­tocz­nie:
1. ujaw­niać czy­jąś orien­ta­cję sek­su­al­ną;
2. wy­a­u­to­wy­wać się - ujaw­niać swoją orien­ta­cję sek­su­al­ną


Źródła:

SJP.pl

Wyb.

skrót od: wy­brze­że


skrót

 (1.1) = geogr. wy­brze­że

 (1.2) = wybór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybabrać

po­tocz­nie:
1. po­kryć czymś gę­stym lub lep­kim; wy­pać­kać;
2. wy­bru­dzić; wy­pa­prać, wys­mo­tru­chać, wyś­wi­nić;
3. zużyć


Źródła:

SJP.pl

Wybacz

uprzej­ma forma wy­po­wia­da­na przed czymś, co może wy­wo­łać u od­bior­cy ne­ga­tyw­ne wra­że­nie; daruj, prze­pra­szam


Źródła:

SJP.pl

Wybaczający

→ wy­ba­czać


Patrz:wybaczać

Źródła:

SJP.pl

Wybaczalny

taki, który można wy­ba­czyć; prze­ba­czal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) który można wy­ba­czyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ba­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wybaczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ba­czyć)

 (1.1) dawać prze­ba­cze­nie, od­pu­szczać winę


Źródła:

Wiktionary

Wybaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ba­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Wybaczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ba­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ba­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wybajdurzać

rzad­ko: wy­my­ślać, fan­taz­jo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wybajerzyć

po­tocz­nie: ulep­szyć coś wi­zu­al­nie lub funk­cjo­nal­nie, uczy­nić efek­tow­nym, po­dra­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Wybatożyć

wy­chło­stać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ba­to­żyć)

 (1.1) przest. obić, wys­ma­gać przy uży­ciu ba­to­ga

 (1.2) książk. po­ła­jać sło­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybawca

osoba, która wy­ba­wia lub wy­ba­wi­ła kogoś; wy­ba­wi­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto wy­ba­wia od cze­goś; broni, ra­tu­je, chro­ni kogoś przed czymś


Wy­baw­ca (ang. "Sa­vior") – ame­ry­kań­ski dra­mat wo­jen­ny z 1998 roku w re­ży­se­rii Serba Pre­dra­ga An­to­ni­je­vi­cia. Film przed­sta­wia fik­cyj­ną hi­sto­rię umie­szczo­ną w rze­czy­wi­sto­ści wojny do­mo­wej w Bośni i Her­ce­go­wi­nie, gdzie wal­czy­li ze sobą Ser­bo­wie, Bo­śnia­cy i Chor­wa­ci, wy­ni­szcza­jąc sie­bie naw­za­jem i po­peł­nia­jąc zbrod­nie na lud­no­ści cy­wil­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wybawczyni

ko­bie­ta, która wy­ba­wia lub wy­ba­wi­ła kogoś; wy­ba­wi­ciel­ka


Źródła:

SJP.pl

Wybawiciel

osoba, która wy­ba­wia lub wy­ba­wi­ła kogoś; wy­baw­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która wy­ba­wia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wybawicielka

ko­bie­ta, która wy­ba­wia lub wy­ba­wi­ła kogoś; wy­baw­czy­ni


Źródła:

SJP.pl

Wybawicielski

ty­czą­cy się, do­ty­czą­cy wy­ba­wi­cie­la lub wy­ba­wi­ciel­ki


Źródła:

SJP.pl

Wybawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ba­wić.


Źródła:

Wiktionary

Wybawić

uwol­nić kogoś od cze­goś przy­kre­go, pomóc komuś, wy­ra­to­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ba­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ba­wiać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybałuszać

po­tocz­nie: ot­wie­rać sze­ro­ko oczy; wy­trze­szczać


Źródła:

SJP.pl

Wybałuszyć

po­tocz­nie: ot­wo­rzyć sze­ro­ko oczy; wy­trze­szczyć


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ba­łu­szać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybebeszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­be­be­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wybebeszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­be­be­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Wybebeszyć

cza­sow­nik

 (1.1) pot. wyjąć wnętrz­no­ści

 (1.2) pot. wyjąć z cze­goś za­war­tość lub ele­men­ty tej rze­czy


Źródła:

Wiktionary

Wybeczeć

po­tocz­nie: wy­be­czeć się - pła­cząc, wylać wiele łez; wy­pła­kać się


Źródła:

SJP.pl

Wybetonowywać

wy­le­wać, wzmac­niać coś be­to­nem


Źródła:

SJP.pl

Wybełtać

po­tocz­nie: wy­mie­szać coś płyn­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wybicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wybić.


Źródła:

Wiktionary

Wybicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wybicko

wieś w wo­je­wództ­wie po­mor­skim


Wy­bic­ko – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie no­wod­wor­skim, w gmi­nie Ste­gna. Leży na ob­sza­rze Żuław Wi­śla­nych. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wybiczować

wy­chło­stać czymś cien­kim i wiot­kim; ubi­czo­wać, wys­ma­gać, zes­ma­gać


Źródła:

SJP.pl

Wybiczowywać

bić dot­kli­wie czymś cien­kim i wiot­kim, co prze­ci­na skórę; bi­czo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wybiec

wy­bie­gnąć;
1. bie­gnąc, opu­ścić ja­kieś miej­sce;
2. prze­no­śnie: nie zmie­ścić się w za­kre­sie cze­goś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­bie­gać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­bie­gać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybiedzony

wy­ni­szczo­ny biedą; mi­zer­ny, chudy


Źródła:

SJP.pl

Wybieg

1. ogro­dzo­ny teren, na któ­rym zwie­rzę­ta mogą swo­bod­nie po­ru­szać się na wol­nym po­wie­trzu;
2. spryt­ny, pod­stęp­ny spo­sób osią­gnię­cia celu;
3. teren na końcu pasa star­to­we­go, po­kry­ty war­stwą pia­sku lub ka­my­ków, na któ­rym na­stę­pu­je za­ha­mo­wa­nie sa­mo­lo­tu w razie nie­za­trzy­ma­nia się przed koń­cem;
4. po­dłuż­na scena, pro­wa­dzą­ca w głąb wi­dow­ni, która służy naj­czę­ściej do pre­zen­ta­cji ko­lek­cji mody


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) czy­jeś spryt­ne dzia­ła­nie

 (1.2) miej­sce, po któ­rym po­ru­sza­ją się mo­del­ki pod­czas po­ka­zu mody

 (1.3) ogro­dzo­ny teren na zew­nątrz bu­dyn­ku przez­na­czo­ny dla zwie­rząt – w ogro­dzie zo­o­lo­gicz­nym, na far­mie

 (1.4) techn. ruch po­ja­zdu lub ru­cho­mych ele­men­tów ma­szy­ny po wy­łą­cze­niu na­pę­du


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wybiegany

po­tocz­nie: taki, który się wy­bie­gał


Źródła:

SJP.pl

Wybiegać

1. bie­gnąc, opu­szczać ja­kieś miej­sce;
2. prze­no­śnie: nie mie­ścić się w za­kre­sie cze­goś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­biec, wy­bie­gnąć)

 (1.1) bie­gnąc, wy­do­sta­wać się skądś

 (1.2) wy­kra­czać poza usta­lo­ne ramy

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­bie­gi­wać)

 (2.1) wy­ro­bić na bie­ga­niu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­bie­gać się

 (3.1) spę­dzić dużo czasu na bie­ga­niu; na­bie­gać się do woli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybiegnąć

wy­biec;
1. bie­gnąc, opu­ścić ja­kieś miej­sce;
2. prze­no­śnie: nie zmie­ścić się w za­kre­sie cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wybiegowy

przy­miot­nik od: wy­bieg


Źródła:

SJP.pl

Wybielacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. śro­dek che­micz­ny słu­żą­cy do wy­bie­la­nia m.in. tka­nin, urzą­dzeń sa­ni­tar­nych lub zębów;


Wy­bie­lacz – śro­dek che­micz­ny słu­żą­cy do wy­bie­la­nia. Wy­bie­la­cze naj­pro­ściej można po­dzie­lić na chlo­ro­we i tle­no­we, pier­wsze mają w skła­dzie związ­ki chlo­ru, naj­czę­ściej podch­lo­ryn sodu, dru­gie wodę ut­le­nio­ną (H2O2). Uży­wa­ne w go­spo­dar­stwie do­mo­wym do od­pla­mia­nia tka­nin i czy­szcze­nia urzą­dzeń sa­ni­tar­nych (mają silne wła­ści­wo­ści bak­te­rio­bój­cze).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wybielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­bie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wybielać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­bie­lić)

 (1.1) czy­nić biel­szym


Źródła:

Wiktionary

Wybielały

taki, który wy­bie­lał


Źródła:

SJP.pl

Wybielinka

tani wy­bie­lacz do tka­nin z PRL-u


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. chem. wy­bie­lacz do tka­nin marki Wy­bie­lin­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybielić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­bie­lać)

 (1.1) dosł. spra­wić, że coś jest białe lub biel­sze

 (1.2) dosł. wy­ma­lo­wać na biało, zwy­kle z uży­ciem wapna

 (1.3) przen. uspra­wied­li­wić czy­jeś za­cho­wa­nie przed in­ny­mi oso­ba­mi (nie­ko­niecz­nie za­prze­cza­jąc do­ko­na­nia czynu kon­tro­we­syj­ne­go)

 (1.4) przen. od­da­lić od kogoś przed in­ny­mi oso­ba­mi po­dej­rze­nie po­peł­nie­nia da­ne­go czynu


Źródła:

Wiktionary

Wybieracz

1. przy­rząd do wy­bie­ra­nia, zbie­ra­nia cze­goś; wy­bie­racz­ka;
2. rzad­ko: osoba wy­bie­ra­ją­ca coś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­rząd słu­żą­cy do wy­bie­ra­nia, zbie­ra­nia cze­goś

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przest. ten, kto coś wy­bie­ra

 (2.2) daw. wy­bor­ca

 (2.3) daw. po­bor­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybieraczka

przy­rząd do wy­bie­ra­nia, zbie­ra­nia cze­goś; wy­bie­racz


Źródła:

SJP.pl

Wybierak

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wybierakowy

przy­miot­nik od: wy­bie­rak


Źródła:

SJP.pl

Wybieralność

w po­li­ty­ce: moż­li­wość wy­bo­ru, pod­le­ga­nie wy­bo­ro­wi, po­cho­dze­nie z wy­bo­ru; obie­ral­ność, elek­cyj­ność


Źródła:

SJP.pl

Wybieralny

w po­li­ty­ce: mo­gą­cy być wy­bra­nym, po­cho­dzą­cy z wy­bo­ru, pod­le­ga­ją­cy wy­bo­ro­wi; obie­ral­ny, elek­cyj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) mo­gą­cy zo­stać wy­bra­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­bie­rać.

 (1.2) do­ko­ny­wa­nie wy­bo­ru

 (1.3) wpro­wa­dza­nie nu­me­ru do urzą­dze­nia


Źródła:

Wiktionary

Wybierać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­brać)

 (1.1) do­ko­ny­wać wy­bo­ru

 (1.2) po­wo­ły­wać kogoś na ja­kieś sta­no­wi­sko po­przez gło­so­wa­nie

 (1.3) wy­cią­gać, wy­grze­by­wać coś z więk­szej licz­by rze­czy

cza­sow­nik zwrot­ny wy­bie­rać się

 (2.1) uda­wać się gdzieś


Źródła:

Wiktionary

Wybierka

pro­ces wy­bie­ra­nia ko­pa­li­ny ze złoża przy­go­to­wa­ne­go do od­po­wied­niej ek­splo­a­ta­cji


Źródła:

SJP.pl

Wybierkowy

przy­miot­nik od: wy­bier­ka


Źródła:

SJP.pl

Wybierzmować

w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: udzie­lić sa­kra­men­tu bierz­mo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wybijak

w obrób­ce pla­stycz­nej: tłocz­nik do wy­bi­ja­nia


Źródła:

SJP.pl

Wybijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­bi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Wybijanka

1. od­mia­na gry w war­ca­by lub sza­chy, w któ­rej wy­gry­wa ten, kto pier­wszy stra­ci wszyst­kie bier­ki; wy­bit­ka;
2. ro­syj­ska gra po­le­ga­ją­ca na wy­bi­ja­niu krę­gli poza pole gry;
3. gwa­ro­wo: płót­no wy­ko­na­ne ręcz­nie, ozdo­bio­ne ko­lo­ro­wym na­dru­kiem


Wy­bi­jan­ka – al­ter­na­tyw­ny wa­riant gry w war­ca­by. Od stan­dar­do­wej wer­sji gry różni się tym, że wy­gry­wa gracz, który jako pier­wszy po­zbę­dzie się wszyst­kich swo­ich pion­ków.

W wy­bi­jan­ce pion­ki usta­wia się na sza­chow­ni­cy w ten sam spo­sób co w stan­dar­do­wych war­ca­bach, re­gu­ły gry rów­nież są takie same.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wybijać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wybić)

 (1.1) ude­rza­jąc w coś, po­wo­do­wać wy­pad­nię­cie tego, co znaj­du­je się w środ­ku

 (1.2) techn. ude­rza­jąc ja­kimś przed­mio­tem, robić otwór albo wnękę

 (1.3) sport. na­da­wać kie­ru­nek piłce, bili lub krąż­ko­wi celem umie­szcze­nia w danym polu czy punk­cie

 (1.4) spra­wiać, że ktoś nie jest w sta­nie po­wró­cić do przer­wa­nej czyn­no­ści lub stanu

 (1.5) techn. o przy­rzą­dach wska­zy­wać czas, rytm, takt, tempo lub licz­bę czego

 (1.6) med. po­wo­do­wać prze­mie­szcze­nie na­rzą­du lub czę­ści ciała poza fiz­jo­lo­gicz­ne miej­sce

 (1.7) met. pro­du­ko­wać mo­ne­ty, odz­na­ki lub bi­żu­te­rię przy po­mo­cy ude­rzeń wła­ści­wym przed­mio­tem, mo­de­lu­jąc metal i / lub ozda­bia­jąc czym

 (1.8) za­bi­jać jak naj­wię­cej

 (1.9) wy­do­by­wać się skądś ener­gicz­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­bi­jać się (dk. wybić się)

 (2.1) osią­gać lep­szą, bar­dziej pre­sti­żo­wą po­zy­cję

 (2.2) wy­do­sta­wać się skądś, po­dą­żać spraw­nie na zew­nątrz

 (2.3) sport. ska­cząc, odry­wać się od po­dło­ża

 (2.4) za­bi­jać wszyst­kich sie­bie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Wybiorczy

wy­biór­czy (czę­ściej);
1. re­a­gu­ją­cy wy­łącz­nie na ści­śle okre­ślo­ne bodź­ce z po­mi­nię­ciem po­zo­sta­łych, np. wy­bior­cze dzia­ła­nie leku;
2. wy­bie­ra­ją­cy coś z cze­goś z po­mi­nię­ciem po­zo­sta­łych; se­lek­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Wybiornik

ro­dzaj stru­ga do wy­ko­ny­wa­nia wcięć


Źródła:

SJP.pl

Wybitka

1. daw­niej: bójka, bi­ja­ty­ka;
2. wy­bi­cie piłki za bo­i­sko


Źródła:

SJP.pl

Wybitnie

przy­słó­wek

 (1.1) bar­dzo, szcze­gól­nie, niez­wy­kle

 (1.2) w spo­sób wy­bit­ny, wy­bor­ny, pier­wszo­rzęd­ny


Źródła:

Wiktionary

Wybitniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­bit­nie


Źródła:

SJP.pl

Wybitniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­bit­ny; bar­dziej wy­bit­ny


Źródła:

SJP.pl

Wybitność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­bit­ne


Źródła:

Wiktionary

Wybitny

1. po­nad­prze­cięt­ny, zna­mie­ni­ty, zna­ko­mi­ty;
2. dość duży pod wzglę­dem roz­mia­ru, na­tę­że­nia; wy­raź­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wy­bi­ja­ją­cy się ponad prze­cięt­ność, gó­ru­ją­cy nad oto­cze­niem, nie­prze­cięt­ny, niez­wy­kle uzdol­nio­ny

 (1.2) o dużym na­si­le­niu, znacz­ny, wy­raź­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybiórczo

przy­słó­wek

 (1.1) książk. w spo­sób wy­biór­czy


Źródła:

Wiktionary

Wybiórczość

se­lek­tyw­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­biór­cze; cecha tych, któ­rzy są wy­biór­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybiórczy

wy­bior­czy (rzad­ko);
1. re­a­gu­ją­cy wy­łącz­nie na ści­śle okre­ślo­ne bodź­ce z po­mi­nię­ciem po­zo­sta­łych, np. wy­biór­cze dzia­ła­nie leku;
2. wy­bie­ra­ją­cy coś z cze­goś z po­mi­nię­ciem po­zo­sta­łych; se­lek­tyw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) biol. techn. wy­bie­ra­ją­cy w spo­sób se­lek­tyw­ny

 (1.2) obej­mu­ją­cy se­lek­tyw­ne czę­ści ca­ło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybiórka

1. rzecz licha, wy­bra­ko­wa­na;
2. przy­mu­so­we za­bra­nie kogoś skądś; bran­ka; pobór


Źródła:

SJP.pl

Wybić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­bi­jać)

 (1.1) wy­mor­do­wać wszyst­kie osob­ni­ki ja­kiejś grupy

 (1.2) ude­rzy­wszy zwich­nąć rękę lub nogę

 (1.9) spo­wo­do­wać wy­pad­nię­cie cze­goś ude­rze­niem

 (1.10) o licz­ni­ku: po­ka­zać jakąś war­tość

 (1.11) o opa­dzie: po­ła­mać ro­śli­ny

 (1.12) pot. spra­wić komuś lanie

 (1.13) ude­rza­jąc, odt­wo­rzyć rytm

 (1.14) ufor­mo­wać wzór na me­ta­lo­wym obiek­cie (lub cały obiekt) ude­rze­niem w niego

 (1.15) zni­szczyć szybę w oknie

 (1.16) sport. o piłce: ude­rza­jąc usu­nąć skądś (np. z bo­i­ska)

cza­sow­nik zwrot­ny

 (2.1) pot. wyjść skądś

 (2.2) sport. odbić się

 (2.3) awan­so­wać, wy­róż­nić się


Źródła:

Wiktionary

Wybladły

taki, który wy­bladł (stał się bar­dzo bla­dym)


Źródła:

SJP.pl

Wyblaknięty

po­zba­wio­ny ko­lo­rów; blady, nikły, wy­bla­kły


Źródła:

SJP.pl

Wyblakły

po­zba­wio­ny ko­lo­rów; blady, nikły, wy­bla­knię­ty


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który stra­cił in­ten­syw­ność świa­tła lub barw

 (1.2) taki, który stra­cił wy­ra­zi­stość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyblanszować

zblan­szo­wać;
1. ob­go­to­wać lub pod­dać dzia­ła­niu pary owoce i wa­rzy­wa, by za­po­biec ich ciem­nie­niu oraz zmniej­szyć ilość drob­no­u­stro­jów i tlenu;
2. ar­cha­icz­nie: po­kryć blan­szem


Źródła:

SJP.pl

Wyblechować

wy­bie­lić na bli­chu; wy­bli­cho­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyblichować

wy­bie­lić na bli­chu; wy­ble­cho­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyblin

ro­śli­na z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych


Wy­blin ("Ma­la­xis") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych ("Or­chi­da­ce­ae"). Na­le­ży do niego w za­leż­no­ści od uję­cia od ok. 160–180 do ok. 300 ga­tun­ków (w sze­ro­kim uję­ciu za­li­cza­ny tu także jest ro­dzaj wąt­lik "Ham­mar­bya"). Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją głów­nie w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej, ale po­je­dyn­cze ga­tun­ki się­ga­ją też stref umiar­ko­wa­nych na obu pół­ku­lach. W Eu­ro­pie, w tym także w Pol­sce, ro­śnie jeden ga­tu­nek – wy­blin jed­no­list­ny ("Ma­la­xis mo­nop­hyl­los") (w sze­ro­kim uję­ciu ro­dza­ju także wąt­lik błot­ny).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyblinka

żegl. linka przy­wią­za­na do dwóch są­sia­du­ją­cych ze sobą want


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. cień­sza lina wią­za­na na wan­tach słu­żą­ca do wspi­na­nia się na maszt;

 (1.2) żegl. węzeł mo­cu­ją­cy cień­szą linę do grub­szej albo do drąż­ka;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyblok

w siat­ków­ce: za­gra­nie blo­kiem poz­wa­la­ją­ce na prze­pro­wa­dze­nie kon­try


Źródła:

SJP.pl

Wyboczenie

wy­giąć, odksz­tał­cić coś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. zja­wi­sko po­le­ga­ją­ce na nie­kon­tro­lo­wa­nym zgi­na­niu ści­ska­ne­go ele­men­tu,


Wy­bo­cze­nie w wy­trzy­ma­ło­ści ma­te­ria­łów – jest naj­prost­szym przy­kła­dem zja­wi­ska gwał­tow­ne­go przej­ścia od jed­nej po­sta­ci de­for­ma­cji – osio­we­go ści­ska­nia pręta, do ja­ko­ścio­wo innej po­sta­ci de­for­ma­cji – ści­ska­nia mi­moś­ro­do­we­go, któ­re­mu to­wa­rzy­szy zgi­na­nie pręta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyboczeniowy

→ wy­bo­cze­nie


Patrz:wyboczenie

Źródła:

SJP.pl

Wyboczyć

wy­giąć, odksz­tał­cić coś


Źródła:

SJP.pl

Wyboistość

→ wy­bo­i­sty


Patrz:wyboisty

Źródła:

SJP.pl

Wyboisty

pełen wy­bo­jów


przy­miot­nik

 (1.1) pełny wy­bo­jów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyboksowywać

po­tocz­nie: wy­bi­jać pię­ścia­mi


Źródła:

SJP.pl

Wyboldować

śro­do­wi­sko­wo: po­gru­bić czcion­kę w kom­pu­te­ro­wym edy­to­rze tek­stu


Źródła:

SJP.pl

Wyborca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. osoba upraw­nio­na do uczest­nict­wa w gło­so­wa­niu lub wy­bo­rach


Źródła:

Wiktionary

Wyborczy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który do­ty­czy wy­bo­rów i wy­bor­ców; zwią­za­ny z wy­bo­ra­mi i wy­bor­ca­mi


Źródła:

Wiktionary

Wyborczyk

miesz­ka­niec Wy­bor­ga (mia­sta w Rosji)


Źródła:

SJP.pl

Wyborczyni

ko­bie­ta upraw­nio­na do udzia­łu w wy­bo­rach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. ko­bie­ta upraw­nio­na do uczest­nict­wa w gło­so­wa­niu lub wy­bo­rach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyborg

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie le­nin­gradz­kim, le­żą­ce na Przes­my­ku Ka­rel­skim;


Wy­borg ( Выборг, Vii­pu­ri, Vi­borg) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie le­nin­gradz­kim, le­żą­ce na Przes­my­ku Ka­rel­skim, nad Za­to­ką Wy­bor­ską. W Wy­bor­gu wy­stę­pu­je głów­nie prze­mysł stocz­nio­wy, spo­żyw­czy, che­micz­ny, odzie­żo­wy i elek­tro­tech­nicz­ny. Mia­sto jest rów­nież oś­rod­kiem uz­dro­wi­sko­wym i celem wy­praw tu­ry­stów. We­dług ofi­cjal­nych da­nych fe­de­ral­nych w 2021 roku za­miesz­ki­wa­ły je 74 054 osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wybornie

przy­słó­wek

 (1.1) od: wy­bor­ny


Źródła:

Wiktionary

Wyborniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­bor­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyborniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­bor­ny; bar­dziej wy­bor­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyborny

świet­nej ja­ko­ści; do­sko­na­ły, wy­śmie­ni­ty, wspa­nia­ły, zna­ko­mi­ty


przy­miot­nik

 (1.1) wy­róż­nia­ją­cy się z ogółu, bar­dzo dobry

 (1.2) spoż. smacz­ny, sma­ko­wi­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyborowa

marka wódek


Wy­bo­ro­wa – marka czy­stej wódki, pro­du­ko­wa­nej z żyta, przy wy­ko­rzy­sta­niu trzy­stop­nio­we­go pro­ce­su de­sty­la­cji, który na­da­je jej cha­rak­te­ry­stycz­ny słod­ki smak i kre­mo­wą kon­sy­sten­cję. Znak to­wa­ro­wy Wy­bo­ro­wa po­cho­dzi od spi­ry­tu­su wy­bo­ro­we­go, uży­wa­ne­go w pro­ce­sie de­sty­la­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyborowy

przy­miot­nik

 (1.1) naj­lep­szy, przed­ni


Źródła:

Wiktionary

Wyborski

przy­miot­nik od: Wy­borg (mia­sto w Rosji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wy­bor­giem, do­ty­czą­cy Wy­bor­ga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybory

akcja po­li­tycz­na, któ­rej celem jest wy­ło­nie­nie w dro­dze gło­so­wa­nia od­po­wied­nich osób do peł­nie­nia okre­ślo­nych funk­cji spoś­ród kan­dy­da­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) polit. adm. pro­ces, w któ­rym oby­wa­te­le wy­bie­ra­ją spoś­ród zgło­szo­nych kan­dy­da­tów swo­ich przed­sta­wi­cie­li do or­ga­nów wła­dzy;

 (1.2) ro­dzaj kon­kur­su, ple­bi­scy­tu, w któ­rym do­ko­nu­je się wy­bo­ru osób pre­ten­du­ją­cych do ja­kie­goś ty­tu­łu

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: wybór


Wy­bo­ry, elek­cja – pro­ces, w któ­rym oby­wa­te­le wy­bie­ra­ją spoś­ród zgło­szo­nych kan­dy­da­tów swo­ich przed­sta­wi­cie­li do or­ga­nów wła­dzy. Jest to pod­sta­wo­wy me­cha­nizm de­mo­kra­cji.

Wy­bo­ry są też po­wszech­nie przy­ję­tym spo­so­bem do­bo­ru or­ga­nów wła­dzy w mniej­szych zbio­ro­wo­ściach – we wszel­kie­go ro­dza­ju sto­wa­rzy­sze­niach, spół­kach, ko­mi­sjach, par­tiach itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wybrak

po­tocz­nie: wy­bra­ko­wa­ny eg­zem­plarz; brak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzad. środ. usz­ko­dze­nie lub wada cze­goś

 (1.2) rzad. środ. rzecz, wyrób z wy­bra­kiem (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybrakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­bra­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wybrakowany

skon­tro­lo­wać ja­kość przed­mio­tów i odrzu­cić te, które mają ja­kieś uster­ki, braki


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma uster­ki, braki, de­fek­ty; wad­li­wy, nie­peł­no­war­to­ścio­wy

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: wy­bra­ko­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybrakować

skon­tro­lo­wać ja­kość przed­mio­tów i odrzu­cić te, które mają ja­kieś uster­ki, braki


Źródła:

SJP.pl

Wybrana

1. do­ko­nać se­lek­cji, zde­cy­do­wać się na coś;
2. wyjąć ze środ­ka;
3. wy­czer­pać;
4. po­wo­łać na urząd przez gło­so­wa­nie


Wy­bra­na (Be­lie­ve) – ame­ry­kań­ski, sci-fi, przy­go­do­wy, se­rial te­le­wi­zyj­ny wy­pro­du­ko­wa­ny przez Bad Robot Pro­duc­tions oraz War­ner Bros. Te­le­vi­sion. 9 maja 2013 roku, NBC za­mó­wi­ła se­rial na sezon te­le­wi­zyj­ny 2013/14, który był emi­to­wa­ny mid­se­a­so­nie. Twór­ca­mi se­ria­lu są Al­fon­so Cu­a­rón, Mark Fried­man oraz J.J. Abrams. Se­rial był emi­to­wa­ny od 10 marca 2014 roku przez sta­cję NBC.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wybranek

męż­czyz­na da­rzo­ny przez ko­bie­tę uczu­ciem; uko­cha­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. uko­cha­ny męż­czyz­na / chło­pak

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wy­bran­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybranianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­bra­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wybraniać

bro­niąc ra­to­wać kogoś od cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wybranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­brać.


Źródła:

Wiktionary

Wybraniec

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wybraniecki

pie­cho­ta wy­bra­niec­ka - pie­cho­ta ut­wo­rzo­na przez Ste­fa­na Ba­to­re­go z chło­pów, po­wo­ły­wa­nych z dóbr kró­lew­skich po jed­nym z dwu­dzie­stu łanów


Źródła:

SJP.pl

Wybraniectwo

po­sia­dłość kró­lew­ska, z któ­rej po­wo­ły­wa­no chło­pów (wy­brań­ców) do pie­cho­ty wy­bra­niec­kiej; wy­brań­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wybranka

ko­bie­ta da­rzo­na przez męż­czyz­nę uczu­ciem; uko­cha­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) uko­cha­na ko­bie­ta

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: wy­bra­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybranowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wybrany

1. do­ko­nać se­lek­cji, zde­cy­do­wać się na coś;
2. wyjąć ze środ­ka;
3. wy­czer­pać;
4. po­wo­łać na urząd przez gło­so­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba uko­cha­na przez kogoś

 (1.2) czło­nek grupy uprzy­wi­le­jo­wa­nej

przy­miot­nik

 (2.1) nie taki jak resz­ta, wy­jąt­ko­wej klasy, o szcze­gól­nym wa­lo­rze

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: wy­brać


Wy­bra­ny – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie zam­brow­skim, w gmi­nie Rutki.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Wnie­bow­zię­cia Najś­więt­szej Maryi Panny w Ko­ła­kach Ko­ściel­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wybrać

1. do­ko­nać se­lek­cji, zde­cy­do­wać się na coś;
2. wyjąć ze środ­ka;
3. wy­czer­pać;
4. po­wo­łać na urząd przez gło­so­wa­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­bie­rać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­bie­rać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybraństwo

1. bycie wy­bra­nym, po­wo­ła­nym, wy­róż­nio­nym przez kogoś;
2. po­sia­dłość kró­lew­ska, z któ­rej po­wo­ły­wa­no chło­pów (wy­brań­ców) do pie­cho­ty wy­bra­niec­kiej; wy­bra­niect­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fakt bycia wy­bra­nym przez kogoś, zwy­kle do zro­bie­nia cze­goś lub sta­nia się kimś; bycie wy­brań­cem

 (1.2) hist. zob. wy­bra­niect­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybrednie

przy­słó­wek

 (1.1) rzad. w spo­sób wy­bred­ny


Źródła:

Wiktionary

Wybredniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­bred­nie


Źródła:

SJP.pl

Wybredniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­bred­ny


Źródła:

SJP.pl

Wybrednisia

osoba, która czę­sto gry­ma­si, ka­pry­si, wy­bre­dza; gry­ma­śnik, ka­pry­śnik, wy­brzy­dzacz


Źródła:

SJP.pl

Wybredniś

osoba, która czę­sto gry­ma­si, ka­pry­si, wy­bre­dza; gry­ma­śnik, ka­pry­śnik, wy­brzy­dzacz


Źródła:

SJP.pl

Wybredność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­bred­ne; cecha tych, któ­rzy są wy­bred­ni


Źródła:

Wiktionary

Wybredny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest ka­pry­śny, trud­ny do za­spo­ko­je­nia, za­do­wo­le­nia; taki, któ­re­mu trud­no za­spo­ko­ić, do­go­dzić


Źródła:

Wiktionary

Wybredzać

gry­ma­sić przy wy­bo­rze; prze­bie­rać w czymś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) gry­ma­sić przy wy­bie­ra­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybroczyna

drob­ny krwo­tok pod na­skór­kiem lub na­błon­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. nie­wiel­ki krwo­tok pow­sta­ły wsku­tek usz­ko­dze­nia drob­nych na­czyń krwio­no­śnych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybronienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­bro­nić.


Źródła:

Wiktionary

Wybrudzać

1. bru­dzić w wielu miej­scach;
2. wy­bru­dzać się - bru­dzić się w wielu miej­scach


Źródła:

SJP.pl

Wybrukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­bru­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wybryczek

zdrob­nie­nie od: wy­bryk


Źródła:

SJP.pl

Wybrydzić

daw­niej: oka­zać nie­za­do­wo­le­nie przy wy­bo­rze cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wybryk

po­stę­po­wa­nie od­bie­ga­ją­ce od przy­ję­tych norm za­cho­wa­nia się; ek­sces; wy­skok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­ska­ku­ją­cy po­stę­pek, od­bie­ga­ją­cy od przy­ję­tych norm po­stę­po­wa­nia

 (1.2) daw. pod­sko­cze­nie, wy­skok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybrylantować

po­kryć, przy­o­zdo­bić bry­lan­ta­mi, bły­szczą­cą bi­żu­te­rią; ubry­lan­to­wać, zbry­lan­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Wybrylantynować

nas­ma­ro­wać (włosy) bry­lan­ty­ną; ubry­lan­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Wybrzeże

pol­skie wy­brze­że nad Mo­rzem Bał­tyc­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) geogr. wąski ob­szar znaj­du­ją­cy się po obu stro­nach linii brze­go­wej;


Wy­brze­że – ob­szar na gra­ni­cy lądu i zbior­ni­ka wod­ne­go obej­mu­ją­cy część nad­wod­ną i pod­wod­ną. Pas ten jest szer­szy niż brzeg i stre­fa brze­go­wa, lecz jego za­sięg nie jest pre­cy­zyj­nie okre­ślo­ny gra­ni­ca­mi. Zbior­nik wodny i ląd wy­brze­ża są roz­dzie­lo­ne linią brze­go­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wybrzeżny

po­ło­żo­ny nad brze­giem oce­a­nu lub morza; wy­brze­żo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wybrzeżowy

→ wy­brze­że; wy­brzeż­ny


Źródła:

SJP.pl

Wybrzmiały

1. zo­stać usły­sza­nym;
2. skoń­czyć brzmieć; przebrz­mieć;
3. wy­ra­zić coś w szcze­gól­ny spo­sób


Źródła:

SJP.pl

Wybrzmiewać

1. zo­sta­wać usły­sza­nym;
2. koń­czyć brzmieć; przebrz­mie­wać;
3. wy­ra­żać coś w szcze­gól­ny spo­sób


Źródła:

SJP.pl

Wybrzmieć

1. zo­stać usły­sza­nym;
2. skoń­czyć brzmieć; przebrz­mieć;
3. wy­ra­zić coś w szcze­gól­ny spo­sób


Źródła:

SJP.pl

Wybrzuszenie

zgru­bie­nie po­wierzch­ni w for­mie wy­pu­kło­ści, ma­ją­ce cha­rak­ter fałdy, górki itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­brzu­szyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybrzuszyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­brzu­szać)

 (1.1) nadać cze­muś wy­pu­kły kształt

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­brzu­szyć się (ndk. wy­brzu­szać się)

 (2.1) sa­mo­czyn­nie przy­brać wy­pu­kły kształt


Źródła:

Wiktionary

Wybrzydzacz

osoba, która czę­sto gry­ma­si, ka­pry­si, wy­bre­dza; gry­ma­śnik, wy­bred­niś, ka­pry­śnik


Źródła:

SJP.pl

Wybrzydzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­brzy­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wybrzydzać

wy­ra­żać nie­za­do­wo­le­nie z cze­goś, nie­chęć; gry­ma­sić


cza­sow­nik

 (1.1) wy­ra­żać nie­za­do­wo­le­nie, ka­pry­sić, być wy­bred­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybrzękać

nied­ba­le wy­ko­nać utwór mu­zycz­ny lub jego część na ja­kimś in­stru­men­cie stru­no­wym


Źródła:

SJP.pl

Wybuch

1. ro­zer­wa­nie się cze­goś pod wpły­wem gwał­tow­nej re­ak­cji che­micz­nej; de­to­na­cja, ek­sploz­ja;
2. dźwięk, huk to­wa­rzy­szą­cy ek­sploz­ji;
3. nagłe wy­do­sta­nie się cze­goś na zew­nątrz;
4. gwał­tow­ny i szyb­ki po­czą­tek cze­goś;
5. gwał­tow­ny i szyb­ki prze­jaw ja­kie­goś uczu­cia; poryw, wylew;
6. w ję­zy­koz­naw­stwie: nagłe roz­war­cie na­rzą­dów mowy w koń­co­wym mo­men­cie ar­ty­ku­la­cji spół­gło­sek zwar­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ro­zer­wa­nie się cze­goś pod wpły­wem gwał­tow­nej re­ak­cji che­micz­nej lub ją­dro­wej

 (1.2) huk to­wa­rzy­szą­cy de­to­na­cji

 (1.3) gwał­tow­ne wy­do­by­cie się cze­goś na zew­nątrz

 (1.4) przen. nagły po­czą­tek emo­cji lub ja­kie­goś zja­wi­ska spo­łecz­ne­go


Wy­buch – gwał­tow­ne wy­dzie­le­nie du­żych ilo­ści ener­gii, któ­re­mu to­wa­rzy­szą zwy­kle nagły wzrost tem­pe­ra­tu­ry i ci­śnie­nia oraz emi­sja pro­mie­nio­wa­nia (np. bły­ska­wi­ca, im­puls świetl­ny wy­bu­chu ją­dro­we­go) i fal aku­stycz­nych (np. grom dźwię­ko­wy, huk wy­strza­łu). Wy­bu­chy są spo­wo­do­wa­ne:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wybuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­bu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wybuchać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­buch­nąć)

 (1.1) chem. ule­gać ro­zer­wa­niu pod wpły­wem gwał­tow­nej re­ak­cji che­micz­nej

 (1.2) fiz. ule­gać roz­szcze­pie­niu pod wpły­wem gwał­tow­nej re­ak­cji ją­dro­wej

 (1.3) wojsk. ule­gać de­to­na­cji

 (1.4) przen. dawać wyraz gwał­tow­nym emo­cjom

 (1.5) gwał­tow­nie roz­po­czy­nać się


Źródła:

Wiktionary

Wybuchnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­buch­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Wybuchnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­bu­chać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­bu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wybuchowiec

czło­wiek o gwał­tow­nym uspo­so­bie­niu; skłon­ny do wy­bu­chów


Źródła:

SJP.pl

Wybuchowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­bu­cho­wy


Źródła:

Wiktionary

Wybuchowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest wy­bu­cho­wy


Źródła:

Wiktionary

Wybuchowy

1. mo­gą­cy wy­buch­nąć, po­wo­du­ją­cy wy­buch;
2. taki, który ob­ja­wia swoje uczu­cia w spo­sób im­pul­syw­ny, gwał­tow­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który może wy­buch­nąć wsku­tek okre­ślo­nej re­ak­cji che­micz­nej

 (1.2) o czło­wie­ku, cha­rak­te­rze: taki, któ­re­go za­cho­wa­nie / re­ak­cje są gwał­tow­ne, im­pul­syw­ne, ży­wio­ło­we, szyb­kie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybuchły

taki, który wy­buchł (wy­buch­nął)


Źródła:

SJP.pl

Wybuczeć

1. bu­cząc, wy­ra­zić swoją ne­ga­tyw­ną ocenę kogoś lub cze­goś;
2. bu­cząc, wy­po­wie­dzieć coś


Źródła:

SJP.pl

Wybudowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­bu­do­wać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wybudować

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|bu­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wybudzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­bu­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wybudzeniowy

do­ty­czą­cy wy­bu­dza­nia


Źródła:

SJP.pl

Wybujać

1. zmę­czyć bu­ja­niem; wy­huś­tać;
2. uros­nąć w wy­ni­ku roz­wo­ju or­ga­niz­mu;
3. wy­kro­czyć poza normę;
4. wy­bu­jać się - bujać się wy­star­cza­ją­co długo; na­bu­jać się, na­huś­tać się, wy­huś­tać się


Źródła:

SJP.pl

Wybujały

1. roz­ro­śnię­ty ponad miarę, roz­krze­wio­ny, do­rod­ny;
2. zbyt duży, nad­mier­ny, prze­ro­śnię­ty (zwła­szcza o am­bi­cji, fan­taz­ji, ego itp.)


Źródła:

SJP.pl

Wybulać

po­tocz­nie: wy­da­wać na coś dużo pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl

Wybulić

po­tocz­nie: wydać dużo pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl

Wyburzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­bu­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Wyburzeniowy

zwią­za­ny z wy­bu­rza­niem, np. prace wy­bu­rze­nio­we, młot wy­bu­rze­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Wybyczony

po­tocz­nie: taki, który się wy­by­czył; wy­po­czę­ty


Źródła:

SJP.pl

Wybywać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wybyć)

 (1.1) pot. żart. opu­szczać ja­kieś miej­sce

 (1.2) pot. żart. uda­wać się gdzieś


Źródła:

Wiktionary

Wybyć

odejść, od­da­lić się


Źródła:

SJP.pl

Wybzykać

po­tocz­nie: odbyć sto­su­nek płcio­wy; wy­dy­mać


Źródła:

SJP.pl

Wybój

za­głę­bie­nie w na­wierzch­ni drogi; wądół; wy­krot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­głę­bie­nie w na­wierzch­ni drogi wy­jeż­dżo­ne ko­ła­mi po­ja­zdów lub wy­bi­te ko­py­ta­mi zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wybór

1. zde­cy­do­wa­nie się na coś;
2. dwie lub wię­cej moż­li­wo­ści; al­ter­na­ty­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­bra­nie jed­nej z wielu moż­li­wo­ści

 (1.2) coś, co zo­sta­ło wy­bra­ne

 (1.3) sze­ro­ka moż­li­wość wy­bo­ru (1.1)

 (1.4) wy­bie­ra­nie ja­kiejś osoby na sta­no­wi­sko


Wybór – przyz­na­nie pier­wszeń­stwa ele­men­to­wi wy­se­lek­cjo­no­wa­ne­mu ze zbio­ru, który jest: nie­pu­sty, nie­jed­nost­ko­wy, a także róż­no­rod­ny. Taki dobór po­dyk­to­wa­ny jest okre­ślo­ny­mi prze­ko­na­nia­mi osoby, która de­cy­du­je się na eli­mi­na­cję po­zo­sta­łych ele­men­tów zbio­ru. Akt wy­bo­ru jest pro­ce­sem po­dej­mo­wa­nia de­cyz­ji, któ­re­mu spoś­ród wa­rian­tów pew­ne­go ich ze­sta­wu ma być przyz­na­ne pier­wszeń­stwo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wybłyszczyć

nadać cze­muś po­łysk i gład­kość


Źródła:

SJP.pl

Wybłękitniały

taki, który wy­błę­kit­niał


Źródła:

SJP.pl

Wybździć

po­tocz­nie: wyt­wo­rzyć coś ma­ło­war­to­ścio­we­go


Źródła:

SJP.pl

Wycałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ca­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wycech

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wycedzać

po­tocz­nie: mówić coś nie­chęt­nie, po­wo­li; ce­dzić słowa


Źródła:

SJP.pl

Wycedzić

1. po­tocz­nie: po­wie­dzieć coś nie­chęt­nie, po­wo­li;
2. daw­niej: oczy­ścić ce­dze­niem


Źródła:

SJP.pl

Wycelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ce­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wycelować

wy­mie­rzyć do celu


cza­sow­nik

 (1.1) skie­ro­wać ku ce­lo­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wycelowywać

wy­mie­rzać broń w kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Wycementować

zalać lub umoc­nić coś ce­men­tem; za­ce­men­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Wycena

ocena war­to­ści da­ne­go przed­mio­tu bądź usłu­gi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hand. wyz­na­cza­nie ceny cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wycenianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ce­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wyceniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ce­nić)

 (1.1) ekon. usta­lać war­tość da­ne­go obiek­tu


Źródła:

Wiktionary

Wycenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ce­nić.


Źródła:

Wiktionary

Wycenić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ce­niać)

 (1.1) zro­bić wy­ce­nę; okre­ślić war­tość ma­te­rial­ną cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wycenowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­ce­ną, do­ty­czą­cy wy­ce­ny


Źródła:

Wiktionary

Wycentrować

1. w in­for­ma­ty­ce: umie­ścić tekst poś­rod­ku pod­czas edy­cji;
2. w piłce noż­nej: skie­ro­wać piłkę z boku bo­i­ska w po­bli­że bram­ki; doś­rod­ko­wać, do­cen­tro­wać;
3. wy­pro­sto­wać koło po­przez lu­zo­wa­nie lub na­cią­ga­nie szprych; do­cen­tro­wać;
4. w tech­ni­ce: usta­lić oś obro­tu lub oś środ­ko­wą cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wycentrowywać

śro­do­wi­sko­wo: cen­tro­wać - pro­sto­wać koło po­przez na­cią­ga­nie lub lu­zo­wa­nie szprych; do­cen­tro­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wycerowywać

ce­ru­jąc, na­pra­wiać wiele razy lub w wielu miej­scach


Źródła:

SJP.pl

Wycharchać

mło­dzie­żo­wo:
1. wy­pluć, splu­nąć; wy­char­kać;
2. wys­mar­kać


Źródła:

SJP.pl

Wycharkiwać

po­tocz­nie: char­ka­jąc, wykrz­tu­szać


Źródła:

SJP.pl

Wycharterować

[czy­taj: wy­czar­te­ro­wać] wy­na­jąć sta­tek lub sa­mo­lot na okre­ślo­ny kurs lub czas; wy­czar­te­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Wychełznanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­chełz­nać.


Źródła:

Wiktionary

Wychełznać

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. uwol­nić z wę­dzi­dła


Źródła:

Wiktionary

Wychillowany

[czy­taj: wy­czi­lo­wa­ny] po­tocz­nie: taki, który się wy­chil­lo­wał (zre­lak­so­wał się); wy­czi­lo­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Wychillować

[czy­taj: wy­czi­lo­wać] po­tocz­nie: wy­chil­lo­wać się - zre­lak­so­wać się; wy­czi­lo­wać się, wy­lu­zo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wychlastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wych­la­stać.


Źródła:

Wiktionary

Wychlać

po­tocz­nie wypić


Źródła:

SJP.pl

Wychodek

ubi­ka­cja bez urzą­dzeń ka­na­li­za­cyj­nych, znaj­du­ją­ca się na zew­nątrz bu­dyn­ku miesz­kal­ne­go; wy­gód­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ubi­ka­cja na wsi na zew­nątrz domu


Wy­cho­dek (także: "wy­gód­ka", "sła­woj­ka", "klo­a­ka") – ogól­na nazwa po­mie­szcze­nia sa­ni­tar­ne­go (o róż­nej bu­do­wie i wy­mia­rach) przez­na­czo­ne­go dla ludzi do usu­wa­nia kału (de­fe­ka­cja) i wy­da­la­nia moczu.

Zwy­kle jest to bu­dow­la umie­szczo­na w pew­nej od­le­gło­ści i poza obrę­bem po­mie­szczeń miesz­kal­nych. Ty­po­wy wy­cho­dek ma kształt pro­sto­pa­dło­ścia­nu po­sta­wio­ne­go na krót­szym boku i ma ścię­ty da­szek (zwy­kle z przo­du jest on wyż­szy a z tyłu niż­szy). Drzwi wej­ścio­we usy­tu­o­wa­ne są zwy­kle od stro­ny fron­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wychodkowy

→ wy­cho­dek


Patrz:wychodek

Źródła:

SJP.pl

Wychodne

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) czas wolny dla do­mo­wej służ­by, w któ­rym „może wyjść”


Wy­chod­ne – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim, w gmi­nie Su­wał­ki.

W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Wy­chod­ne, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Pod­du­bó­wek. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wychodnia

1. miej­sce wy­stę­po­wa­nia skały lub złoża na po­wierzch­ni ziemi
2. prze­sta­rza­le: czas wolny od obo­wiąz­ków; wy­chod­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. miej­sce, w któ­rym skała (ciało, war­stwa ge­o­lo­gicz­na) wy­cho­dzi ponad po­wierzch­nię ziemi;


Wy­chod­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wychodnica

prze­rę­bel, przez który ry­ba­cy wy­cią­ga­ją nie­wód spod lodu


Źródła:

SJP.pl

Wychodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Wychodzić

po­tocz­nie: uzy­skać coś trud­ne­go do zdo­by­cia, cho­dząc gdzieś czę­sto


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wyjść)

 (1.1) zob. wyjść. dk.

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) być skie­ro­wa­nym na coś

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (3.1) pot. uzy­skać coś cho­dząc gdzieś wie­lo­krot­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wychodzący

1. osoba, która skądś wy­cho­dzi;
2. osoba roz­po­czy­na­ją­ca grę w karty


Źródła:

SJP.pl

Wychodźca

osoba, która pod przy­mu­sem oko­licz­no­ści opu­ści­ła włas­ny kraj; uchodź­ca, ucie­ki­nier, emi­grant


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto na długo lub na za­wsze opu­szcza swoją oj­czyz­nę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wychodźczyni

→ wy­chodź­ca; uchodź­czy­ni, ucie­ki­nier­ka, emi­grant­ka


Źródła:

SJP.pl

Wychodźstwo

1. wy­jazd z oj­czy­ste­go kraju do in­ne­go pań­stwa w celu osied­le­nia się tam;
2. stały lub okre­so­wy pobyt w innym pań­stwie;
3. ogół emi­gran­tów miesz­ka­ją­cych w ja­kimś kraju


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. emi­gra­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wychodźtwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. wy­chodź­stwo, emi­gra­cja


Źródła:

Wiktionary

Wychowalnia

po­mie­szcze­nie, w któ­rym ho­du­je się zwie­rzę­ta do­mo­we


Źródła:

SJP.pl

Wychowalność

Wy­cho­wal­ność – po­dat­ność na wpły­wy i od­dzia­ły­wa­nia wy­cho­waw­cze, szcze­gól­nie duża w po­cząt­ko­wych fa­zach roz­wo­ju czło­wie­ka, na­stęp­nie stop­nio­wo ma­le­ją­ca.


Źródła:

Wikipedia

Wychowalny

po­dat­ny na od­dzia­ły­wa­nie wy­cho­waw­cze


Źródła:

SJP.pl

Wychowanek

daw­niej: wy­cho­wa­niec;
1. osoba wzię­ta na wy­cho­wa­nie przez kogoś;
2. ab­sol­went szko­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) eduk. ab­sol­went ja­kiejś szko­ły

 (1.2) osoba wzię­ta na wy­cho­wa­nie przez kogoś, bę­dą­ca pod czy­jąś opie­ką; ktoś, kto zo­stał wy­cho­wa­ny przez osoby nie bę­dą­ce jego ro­dzi­ca­mi

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wy­cho­wan­ka


Patrz:wychowanek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wychowanica

wy­cho­wan­ka;
1. osoba wzię­ta na wy­cho­wa­nie przez kogoś;
2. ab­sol­went­ka szko­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. wy­cho­wan­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wychowanie

1. wszyst­kie za­bie­gi ma­ją­ce na celu uksz­tał­to­wa­nie czło­wie­ka; wy­u­cze­nie; wyksz­tał­ce­nie; edu­ka­cja;
2. ogła­da to­wa­rzy­ska; umie­jęt­ność po­praw­ne­go za­cho­wa­nia się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ca­łoksz­tałt dzia­łań słu­żą­cych uksz­tał­to­wa­niu czło­wie­ka pod wzglę­dem mo­ral­nym, umy­sło­wym i fi­zycz­nym; przy­go­to­wy­wa­nie kogoś do życia w spo­łe­czeń­stwie

 (1.2) kul­tu­ra, ogła­da, zdol­ność do wła­ści­we­go za­cho­wa­nia

 (1.3) daw. za­pew­nie­nie utrzy­ma­nia (nie tylko dzie­ciom lub krew­nym, ale także np. żoł­nie­rzom)


Wy­cho­wa­nie – ca­łoksz­tałt wpły­wów wy­cho­waw­cy na wy­cho­wan­ka, który ma na celu uksz­tał­to­wa­nie czło­wie­ka pod wzglę­dem fi­zycz­nym, mo­ral­nym i umy­sło­wym.

W sze­ro­kim zna­cze­niu – wy­cho­wa­nie to wszel­kie zja­wi­ska zwią­za­ne z od­dzia­ły­wa­niem śro­do­wi­ska spo­łecz­ne­go i przy­rod­ni­cze­go na czło­wie­ka, kształ­tu­ją­ce jego toż­sa­mość, oso­bo­wość, po­sta­wy; w zna­cze­niu węż­szym – od­dzia­ły­wa­nia or­ga­ni­zo­wa­ne ce­lo­wo, ma­ją­ce pro­wa­dzić do po­żą­da­nych zmian w funk­cjo­no­wa­niu jed­no­stek i grup.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wychowaniec

daw­niej: wy­cho­wa­nek;
1. osoba wzię­ta na wy­cho­wa­nie przez kogoś;
2. ab­sol­went szko­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. wy­cho­wa­nek


Wy­cho­wa­niec – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie obor­nic­kim, w gmi­nie Obor­ni­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wychowanka

→ wy­cho­wa­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ab­sol­went­ka ja­kiejś szko­ły

 (1.2) dziew­czy­na wzię­ta na wy­cho­wa­nie przez kogoś, bę­dą­ca pod czy­jąś opie­ką; dziew­czy­na, która zo­sta­ła wy­cho­wa­na przez osoby nie bę­dą­ce jej ro­dzi­ca­mi

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: wy­cho­wa­nek


Wy­cho­wan­ka. Sztu­ka w pię­ciu ak­tach, wier­szem – pię­cio­ak­to­wa ko­me­dia Alek­san­dra Fre­dry. Pra­pre­mie­ra od­by­ła się 29 wrze­śnia 1877.


Patrz:wychowanek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wychowawca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba kształ­tu­ją­ca cha­rak­ter i za­cho­wa­nie in­nych

 (1.2) osoba opie­ku­ją­ca się dziec­kiem lub grupą dzie­ci (w szko­le, przedsz­ko­lu, domu dziec­ka itp.)

 (1.3) eduk. na­u­czy­ciel opie­ku­ją­cy się klasą w szko­le (za­rzą­dza­ją­cy dzien­ni­kiem, or­ga­ni­zu­ją­cy spot­ka­nia z ro­dzi­ca­mi, pro­wa­dzą­cy go­dzi­nę wy­cho­waw­czą)


Wy­cho­waw­ca – osoba peł­nią­ca rolę wy­cho­waw­czą w sto­sun­ku do in­nych osób. Zwy­kle jest to ktoś bez­poś­red­nio opie­ku­ją­cy się dzieć­mi lub ma­ło­let­nią mło­dzie­żą.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wychowawczy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­cho­wa­nia i na­u­cza­nia


Źródła:

Wiktionary

Wychowawczyni

ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się wy­cho­wa­niem i na­u­cza­niem dzie­ci, opie­ką nad nimi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta kształ­tu­ją­ca cha­rak­ter i za­cho­wa­nie in­nych

 (1.2) ko­bie­ta opie­ku­ją­ca się dziec­kiem lub grupą dzie­ci (w szko­le, przedsz­ko­lu, domu dziec­ka itp.)

 (1.3) eduk. na­u­czy­ciel­ka opie­ku­ją­ca się klasą w szko­le, (pro­wa­dzą­ca go­dzi­nę wy­cho­waw­czą)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wychować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­cho­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wychowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cho­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wychowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­cho­wać)

 (1.1) kształ­to­wać czyjś cha­rak­ter i za­cho­wa­nie, za­pew­niać komuś opie­kę do mo­men­tu osią­gnię­cia przez niego sa­mo­dziel­no­ści

 (1.2) na­u­czać kogoś pew­nej czyn­no­ści lub za­wo­du

 (1.3) (o zwie­rzę­tach) opie­ko­wać się mło­dy­mi, póki są nie­sa­mo­dziel­ne

 (1.4) daw. sta­rać się (o coś), za­bie­gać

 (1.5) daw. opa­try­wać (za­spo­ka­jać po­trze­by ma­te­rial­ne), żywić

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­cho­wy­wać się (dk. wy­cho­wać się)

 (2.1) być wy­cho­wy­wa­nym (1)


Źródła:

Wiktionary

Wychrypiać

mówić coś, chry­piąc


Źródła:

SJP.pl

Wychrypiały

mówić coś, chry­piąc


Źródła:

SJP.pl

Wychrzczony

taki, który się wychrz­cił (prze­szedł z innej re­li­gii na chrze­ści­jań­stwo)


Źródła:

SJP.pl

Wychuchiwać

wyd­mu­chi­wać po­wie­trze


Źródła:

SJP.pl

Wychuchol

ziem­no­wod­ny ssak z ro­dzi­ny kre­to­wa­tych; des­man; cho­choł


Wy­chu­chol ("Ga­le­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny kre­tów (Tal­pi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny kre­to­wa­tych (Tal­pi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wychudzać

1. czy­nić chu­dym;
2. wy­chu­dzać się - sta­wać się chu­dym


Źródła:

SJP.pl

Wychudzony

przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo chudy, wątły, mi­zer­ny

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: wy­chu­dzić


Źródła:

Wiktionary

Wychujanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­chu­jać.


Źródła:

Wiktionary

Wychujać

wul­gar­nie: oszu­kać, okła­mać; okan­to­wać, ocy­ga­nić, wy­ro­lo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) wulg. oszu­kać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wychwalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­chwa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wychwalać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) bar­dzo chwa­lić, nie szczę­dzić po­chwał


Źródła:

Wiktionary

Wychwalić

mocno po­chwa­lić, ob­sy­pać po­chwa­ła­mi


Źródła:

SJP.pl

Wychwycić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­chwy­ty­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­chwy­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wychwyt

ele­ment me­cha­niz­mu ze­ga­ro­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. zeg. ele­ment me­cha­niz­mu ze­ga­ro­we­go, łą­czą­cy re­gu­la­tor z resz­tą;


Wy­chwyt – ele­ment me­cha­niz­mu ze­ga­ro­we­go speł­nia­ją­cy dwie pod­sta­wo­we funk­cje:

Ze wzglę­du na spo­sób dzia­ła­nia wy­chwy­ty mo­że­my po­dzie­lić na co­fa­ją­ce, spo­czyn­ko­we i wolne. W wy­chwy­tach co­fa­ją­cych i spo­czyn­ko­wych prze­su­wa­nie się pa­le­ty po zę­bach koła wy­chwy­to­we­go i zwią­za­ne z tym dzia­ła­nie siły tar­cia trwa przez sto­sun­ko­wo długi czas, pod­czas gdy w wy­chwy­tach wol­nych czas ten jest zmi­ni­ma­li­zo­wa­ny do bar­dzo krót­kie­go im­pul­su.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wychwytowy

przy­miot­nik od: wy­chwyt


Źródła:

SJP.pl

Wychwytywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­chwy­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wychwytywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­chwy­cić / wy­chwy­tać)

 (1.1) łapać, chwy­tać, wy­ła­py­wać

 (1.2) przen. od­kry­wać, za­u­wa­żać, od­naj­do­wać

 (1.3) wy­do­by­wać, ujaw­niać

 (1.4) techn. o dźwię­ku i in­nych sy­gna­łach: re­je­stro­wać


Źródła:

Wiktionary

Wychylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­chy­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wychylać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zmie­nia­jąc po­zy­cję, wy­sta­wiać coś na zew­nątrz cze­goś

 (1.2) wy­pi­jać szyb­ko por­cję al­ko­ho­lu

 (2.3) uka­zy­wać się, wy­su­wać się zza cze­goś

 (2.4) przen. po­stę­po­wać ina­czej niż wszy­scy, czę­sto na­ra­ża­jąc się


Źródła:

Wiktionary

Wychylenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­chy­lić.

 (1.2) po­zy­cja cze­goś uko­śna w sto­sun­ku do pionu


Źródła:

Wiktionary

Wychylić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­chy­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­chy­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wychynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­chy­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Wychynąć

książ­ko­wo: wy­su­nąć się zza cze­goś, uka­zać się na po­wierzch­ni cze­goś; wy­ło­nić się, wy­nu­rzyć się, wy­chy­lić się


cza­sow­nik

 (1.1) książk. wy­su­nąć się zza cze­goś, uka­zać się na po­wierzch­ni cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wychytrzyć

zdo­być, uzy­skać coś dzię­ki chy­tro­ści


Źródła:

SJP.pl

Wychył

wy­chy­le­nie się; prze­chył


Źródła:

SJP.pl

Wychyłowy

→ wy­chył


Patrz:wychył

Źródła:

SJP.pl

Wychód

1. gwa­ro­wo: wy­da­tek;
2. daw­niej: wyj­ście skądś; opu­szcze­nie ja­kie­goś miej­sca; miej­sce, któ­rym się wy­cho­dzi;
3. miej­sce wy­stę­po­wa­nia skały lub złoża na po­wierzch­ni ziemi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wschód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wychów

1. ra­cjo­nal­ne ży­wie­nie i pie­lę­gno­wa­nie mło­dych zwie­rząt; wy­chó­wek;
2. daw­niej: wy­cho­wa­nie, edu­ka­cja


Wy­chów – ze­spół za­bie­gów po­dej­mo­wa­nych przez czło­wie­ka, ma­ją­cych na celu za­pew­nie­nie mło­dym zwie­rzę­tom ho­dow­la­nym pra­wi­dło­we­go wzro­stu i roz­wo­ju w dro­dze ra­cjo­nal­ne­go ży­wie­nia i od­po­wied­niej pie­lę­gna­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wychówek

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: ra­cjo­nal­ne ży­wie­nie i pie­lę­gno­wa­nie mło­dych zwie­rząt; wy­chów


Źródła:

SJP.pl

Wychędożyć

1. wy­czy­ścić, wys­przą­tać
2. po­tocz­nie: odbyć sto­su­nek sek­su­al­ny


Źródła:

SJP.pl

Wychładzalnia

po­mie­szcze­nie chłod­ni­cze


Źródła:

SJP.pl

Wychłeptać

po­tocz­nie: wypić gło­śno ma­ły­mi ły­ka­mi; wych­li­pać, wy­sior­bać


Źródła:

SJP.pl

Wychłodnięty

taki, który wy­chłódł; wy­chło­dły


Źródła:

SJP.pl

Wychłodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. hi­po­ter­mia, ob­ni­że­nie tem­pe­ra­tu­ry wew­nętrz­nej or­ga­niz­mu zwie­rząt sta­ło­ciepl­nych po­ni­żej nor­mal­ne­go za­kre­su jej zmian


Źródła:

Wiktionary

Wychłodły

taki, który wy­chłódł; wy­chłod­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Wychłostanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­mie­rze­nie kary chło­sty

 (1.2) o wie­trze, opa­dach at­mos­fe­rycz­nych: wie­lo­krot­ne, gwał­tow­ne ude­rze­nie


Źródła:

Wiktionary

Wychłostać

pod­dać karze cie­les­nej w po­sta­ci chło­sty


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) wy­mie­rzyć karę chło­sty

 (1.2) przen. su­ro­wo skry­ty­ko­wać, ośmie­szyć, wy­szy­dzić

 (1.3) o wie­trze, opa­dach at­mos­fe­rycz­nych: gwał­tow­nie ude­rzyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyciapać

po­tocz­nie:
1. wy­bru­dzić; wyś­wi­nić;
2. zużyć, nie­o­szczęd­nie sto­su­jąc; wy­ba­brać, wy­pa­prać;
3. wy­ciąć;
4. wy­cia­pać się -
a) wy­bru­dzić się; wyś­wi­nić się;
b) nas­ma­ro­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wyciapywać

po­tocz­nie:
1. zu­ży­wać, nie­o­szczęd­nie sto­su­jąc; wy­pa­pry­wać;
2. wy­ci­nać;
3. wy­cia­py­wać się - bru­dzić się


Źródła:

SJP.pl

Wycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyć.


Źródła:

Wiktionary

Wyciec

o pły­nach: wy­pły­nąć z cze­goś, np. z becz­ki


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­cie­kać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­cie­kać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wycieczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wę­drów­ka w ce­lach re­kre­a­cyj­nych lub tu­ry­stycz­nych

 (1.2) grupa osób bio­rą­cych udział w wy­ciecz­ce (1.1)

 (1.3) przen. zło­śli­wa uwaga skie­ro­wa­na do kogoś

 (1.4) daw. wojsk. wypad nie­wiel­kie­go od­dzia­łu woj­ska w stro­nę obozu wroga


Wy­ciecz­ka – ro­dzaj im­pre­zy tu­ry­stycz­nej, któ­rej pro­gram obej­mu­je zmia­nę miej­sca po­by­tu jej uczest­ni­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wycieczkowicz

uczest­nik wy­ciecz­ki; osoba czę­sto bio­rą­ca udział w wy­ciecz­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) uczest­nik wy­ciecz­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wycieczkowiczka

→ wy­ciecz­ko­wicz


Patrz:wycieczkowicz

Źródła:

SJP.pl

Wycieczkowiec

sta­tek do prze­wo­zu tu­ry­stów; sta­tek wy­ciecz­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mors. tu­ryst. tu­ry­stycz­ny sta­tek pa­sa­żer­ski, prom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wycieczkowy

→ wy­ciecz­ka


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wy­ciecz­ką


Patrz:wycieczka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyciek

1. wy­do­sta­wa­nie się sub­stan­cji z ja­kie­goś miej­sca; wy­pływ;
2. to, co z cze­goś wy­cie­ka; wy­dzie­li­na;
3. nie­kon­tro­lo­wa­na utra­ta ja­kichś dóbr; uby­tek;
4. prze­do­sta­nie się po­uf­nych in­for­ma­cji do nie­po­wo­ła­nych osób; prze­ciek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­do­sta­wa­nie się płyn­nie na zew­nątrz

 (1.2) treść płyn­na, która wy­do­by­ła się skądś


Wy­ciek – słaby, nie­skon­cen­tro­wa­ny, po­wierzch­nio­wy lub li­nio­wy wy­pływ wody po­dziem­nej z od­sło­nię­te­go w spo­sób sztucz­ny lub na­tu­ral­ny wo­do­no­śca. Wy­cie­ki mogą wy­stę­po­wać w ja­ski­niach i ko­ry­ta­rzach kra­so­wych, w ko­pal­niach, w skar­pach i zbo­czach dolin. Woda wy­cie­ka­ją­ca łączy się w struż­ki od­pły­wa­ją­ce w dół. Wy­cie­ki są zja­wi­skiem okre­so­wym, za­ni­ka­ją w okre­sie be­zde­szczo­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyciekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cie­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wyciekać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) o cie­czy, pły­nie: są­cząc się, wy­le­wać się z ja­kie­goś zbior­ni­ka

 (1.2) o po­uf­nych da­nych: wy­cho­dzić na jaw, do­cie­rać do nie­po­wo­ła­nych osób


Źródła:

Wiktionary

Wycieknięty

taki, który wy­cie­knął (wy­ciekł); wy­cie­kły


Źródła:

SJP.pl

Wycieknąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­cie­kać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­cie­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wyciekowy

→ wy­ciek


Patrz:wyciek

Źródła:

SJP.pl

Wyciekły

o pły­nach: wy­pły­nąć z cze­goś, np. z becz­ki


Źródła:

SJP.pl

Wycielić

wy­cie­lić się (o kro­wie i niek­tó­rych in­nych zwie­rzę­tach): wydać na świat cielę; ocie­lić się


Źródła:

SJP.pl

Wycielony

wy­cie­lo­na - taka, która się wy­cie­li­ła (wy­da­ła na świat cielę)


Źródła:

SJP.pl

Wyciemniać

spra­wiać, by gdzieś było ciem­no, osła­niać od świa­tła


Źródła:

SJP.pl

Wyciemnić

spra­wić, by gdzieś było ciem­no, osło­nić od świa­tła


Źródła:

SJP.pl

Wycieniować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. cie­nio­wać)

 (1.1) szt. nadać cie­nie, zróż­ni­co­wać na­tę­że­nie świa­tła lub barwy

 (1.2) ła­god­nie przejść mię­dzy war­to­ścia­mi słów, środ­ków wy­ra­zu, ge­stów

 (1.3) muz. zmie­nić wy­so­kość, in­ten­syw­ność lub ton głosu

 (1.4) fryzj. przy­strzyc włosy war­stwo­wo, tak, aby dłu­gość prze­cho­dzi­ła stop­nio­wo


Źródła:

Wiktionary

Wyciepnąć

po­tocz­nie: wy­rzu­cić, usu­nąć


Źródła:

SJP.pl

Wyciepywać

po­tocz­nie: wy­rzu­cać


Źródła:

SJP.pl

Wycier

sta­dium lar­wal­ne ryb; młody na­ry­bek krót­ko po opu­szcze­niu osłon ja­jo­wych, odży­wia­ją­cy się po­kar­mem zgro­ma­dzo­nym w wo­recz­ku żółt­ko­wym


Źródła:

SJP.pl

Wycieracz

1. po­gard­li­wie: pra­cow­nik zaj­mu­ją­cy się usu­wa­niem brudu z po­wierzch­ni i po­mie­szczeń;
2. po­tocz­nie: przed­miot, który po­słu­żył do usu­nię­cia brudu lub wody z ja­kiejś po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Wycieraczka

1. li­stew­ka do usu­wa­nia brudu lub nad­mia­ru wody z szyby; wy­cie­rak;
2. mata lub me­ta­lo­wa krata do wy­cie­ra­nia obu­wia, umie­szcza­na zwy­kle przed wej­ściem do bu­dyn­ku lub po­mie­szcze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mot. lotn. ru­cho­my ele­ment wy­po­sa­że­nia po­ja­zdów, oczy­szcza­ją­cy szybę z nie­czy­sto­ści ogra­ni­cza­ją­cych wi­docz­ność;

 (1.2) mata le­żą­ca przed wej­ściem do bu­dyn­ku lub na gra­ni­cy po­mie­szczeń słu­żą­ca do czy­szcze­nia butów;

 (1.3) daw. ko­bie­ta wy­cie­ra­ją­ca


Wy­cie­racz­ka – ele­ment wy­po­sa­że­nia sa­mo­cho­du albo in­ne­go po­ja­zdu wy­po­sa­żo­ne­go w przed­nią szybę (tram­waj, au­to­bus, tro­lej­bus, lo­ko­mo­ty­wa, po­ciąg, sa­mo­lot, a także sta­tek, prom, barka, ko­par­ka, ła­do­war­ka, kom­bajn albo cią­gnik rol­ni­czy), ma­ją­cy za za­da­nie ście­ra­nie z niej de­szczu, mżaw­ki, gradu, śnie­gu i błota pod­czas jazdy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wycierak

1. przy­rząd z uchwy­tem do zma­zy­wa­nia ta­bli­cy na sucho;
2. na­są­czo­ny sub­stan­cją ka­wa­łek ma­te­ria­łu do usu­wa­nia za­bru­dzeń;
3. li­stew­ka do usu­wa­nia brudu lub nad­mia­ru wody z szyby; wy­cie­racz­ka


Źródła:

SJP.pl

Wycieraki

wy­cie­ru­chy, ście­ra­ki, wy­cie­ru­sy; po­tocz­nie:
1. spod­nie tra­cą­ce z cza­sem kolor, zwła­szcza je­an­sy;
2. zni­szczo­ne, wy­tar­te spod­nie


Źródła:

SJP.pl

Wycieralny

po­dat­ny na zni­szcze­nie w wy­ni­ku tar­cia; ście­ral­ny


Źródła:

SJP.pl

Wycieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Wycierać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­trzeć)

 (1.1) usu­wać z cze­goś nalot lub osad przez po­cie­ra­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­cie­rać się (dk. wy­trzeć się)

 (2.1) ule­gać zu­ży­ciu przez tar­cie


Źródła:

Wiktionary

Wycierka

Wy­cier­ka – pro­dukt ubocz­ny pow­sta­ją­cy przy prze­ro­bie ziem­nia­ków na kroch­mal. Zwana ina­czej pulpą.

Pro­ces ten prze­pro­wa­dza się w kroch­mal­ni. Wy­cier­ka pow­sta­je wy­ni­ku wy­my­cia pra­wie całej skro­bi (kroch­ma­lu) i soku ziem­nia­cza­ne­go z miaz­gi ziem­nia­cza­nej.

W za­leż­no­ści od pro­cen­to­wej za­war­to­ści wody w wy­cier­ce wy­róż­nia się: świe­żą (około 95% wody) i pra­so­wa­ną (75-85% wody).


Źródła:

Wikipedia

Wycieruch

wy­ci­ruch, wy­cie­rus, wy­ci­rus; po­gard­li­wie:
1. osoba wa­łę­sa­ją­ca się, włó­czą­ca się po cu­dzych ką­tach;
2. bru­das, flej­tuch;
3. pro­sty­tut­ka


Patrz:wycieruch

Źródła:

SJP.pl

Wycierucha

→ wy­cie­ruch


Patrz:wycieruch

Źródła:

SJP.pl

Wycieruchy

wy­cie­ra­ki, ście­ra­ki, wy­cie­ru­sy; po­tocz­nie:
1. spod­nie tra­cą­ce z cza­sem kolor, zwła­szcza je­an­sy;
2. zni­szczo­ne, wy­tar­te spod­nie


Patrz:wycieruch

Źródła:

SJP.pl

Wycierus

wy­ci­ruch, wy­cie­ruch, wy­ci­rus; po­gard­li­wie:
1. osoba wa­łę­sa­ją­ca się, włó­czą­ca się po cu­dzych ką­tach;
2. bru­das, flej­tuch;
3. pro­sty­tut­ka


Źródła:

SJP.pl

Wycierusy

wy­cie­ra­ki, ście­ra­ki, wy­cie­ru­chy; po­tocz­nie:
1. spod­nie tra­cą­ce z cza­sem kolor, zwła­szcza je­an­sy;
2. zni­szczo­ne, wy­tar­te spod­nie


Źródła:

SJP.pl

Wycieńczony

mi­zer­nie, źle, niez­dro­wo wy­glą­da­ją­cy; zbie­dzo­ny, wy­mi­ze­ro­wa­ny, wy­mę­czo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) krań­co­wo osła­bio­ny; taki, który stra­cił nie­mal wszyst­kie siły

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od wy­cień­czyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wycieńczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­cień­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­cień­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wycinacz

1. me­cha­nicz­na gło­wi­ca za­pi­su­ją­ca, przet­wa­rza­ją­ca prze­bie­gi elek­trycz­ne lub aku­stycz­ne w prze­bie­gi me­cha­nicz­ne i za­pi­su­ją­ca je na no­śni­ku dźwię­ku za po­mo­cą rylca;
2. daw­niej: osoba zaj­mu­ją­ca się wy­ci­na­niem cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wycinakowy

→ wy­ci­nak


Patrz:wycinak

Źródła:

SJP.pl

Wycinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) odłą­cza­nie cię­ciem


Źródła:

Wiktionary

Wycinanka

ozdo­ba lu­do­wa wy­cię­ta z pa­pie­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. praca pla­stycz­ny­a­stycz­na wy­ko­na­na z ka­wał­ków pa­pie­ru

 (1.2) szt. etn. lu­do­wa ozdo­ba wy­cię­ta z pa­pie­ru (czę­sto barw­ne­go lub róż­no­ko­lo­ro­we­go) wy­ko­rzy­stu­ją­ca mo­ty­wy fi­gu­ral­ne, różne ro­dza­je sy­me­trii oraz łą­cze­nie i ryt­micz­ne pow­ta­rza­nie mo­ty­wów w ukła­dach po­zio­mych lub pio­no­wych;


Wy­ci­nan­ka – ozdo­ba wy­cię­ta z pa­pie­ru za po­mo­cą ostre­go na­rzę­dzia, naj­czę­ściej nożyc. W Pol­sce cha­rak­te­ry­stycz­na szcze­gól­nie dla twór­czo­ści lu­do­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wycinankarka

ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się ro­bie­niem pa­pie­ro­wych wy­ci­na­nek


Źródła:

SJP.pl

Wycinankarski

do­ty­czą­cy wy­ci­nan­kar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Wycinankowy

przy­miot­nik od: wy­ci­nan­ka


Źródła:

SJP.pl

Wycinać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ciąć)

 (1.1) od­dzie­lać od ca­ło­ści, usu­wa­jąc cię­ciem

 (1.2) wy­do­by­wać cię­ciem kształt z cze­goś

 (1.3) żło­bić w czymś znaki

 (1.4) za­bi­jać po kolei

 (1.5) pot. zwin­nie ude­rzać kogoś znie­nac­ka w okre­ślo­ną część ciała

 (1.6) pot. grać lub tań­czyć raź­nie, z tem­pe­ra­men­tem

 (1.7) in­form. po­bie­rać frag­ment pliku, by wsta­wiać go w inne miej­sce


Źródła:

Wiktionary

Wycinek

1. frag­ment wy­o­dręb­nio­ny z ca­ło­ści, ka­wa­łek;
2. frag­ment tkan­ki po­bra­nej z ży­we­go or­ga­niz­mu do ba­da­nia;
3. sa­miec dzika w dru­gim lub trze­cim roku życia, bę­dą­cy w okre­sie wy­ci­na­nia się kłów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­cię­ty frag­ment

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) łow. rocz­ny sa­miec dzika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wycinka

wy­ci­na­nie cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­ci­na­nie, ści­na­nie drzew lub in­nych ro­ślin


Zo­bacz też: Wy­cin­ka (po­wieść).

Wy­cin­ka (dawn. Wy­cin­ka Uka­zo­wa) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ostro­wiec­kim, w gmi­nie Bał­tów. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wycinkowate

o ce­chach wy­cin­ko­wa­tych (ro­dzi­na mo­ty­li)


Wy­cin­ko­wa­te (Dre­pa­ni­dae) – ro­dzi­na mo­ty­li z na­dro­dzi­ny (wraz z ro­dzi­ną), obej­mu­je 741 ga­tun­ków uję­tych w 115 ro­dza­jach; w Pol­sce wy­stę­pu­je 16 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wycinkowaty

o ce­chach wy­cin­ko­wa­tych (ro­dzi­na mo­ty­li)


Źródła:

SJP.pl

Wycinkowy

sta­no­wią­cy wy­ci­nek lub do­ty­czą­cy wy­cin­ka


Źródła:

SJP.pl

Wycior

przy­rząd do czy­szcze­nia prze­wo­du lufy broni pal­nej


Wy­cior – przy­rząd przez­na­czo­ny do czy­szcze­nia wnę­trza dłu­gich wą­skich prze­strze­ni (np. prze­wo­du lufy, fajki, ko­mi­na itp.).

Wy­cio­ry przy­bie­ra­ją zróż­ni­co­wa­ne formy w za­leż­no­ści od po­trzeb. Mogą być sztyw­ne lub ela­stycz­ne, o róż­nym prze­kro­ju po­przecz­nym, naj­czę­ściej po­dłuż­ne i z re­gu­ły za­koń­czo­ne otu­li­ną lub szczot­ką. Po­pu­lar­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ne zwła­szcza w rusz­ni­kar­stwie i ko­mi­niar­stwie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyciorowy

→ wy­cior


Patrz:wycior

Źródła:

SJP.pl

Wyciosać

cio­sa­niem nadać cze­muś jakiś kształt


Źródła:

SJP.pl

Wyciruch

wy­cie­ruch, wy­cie­rus, wy­ci­rus; po­gard­li­wie:
1. osoba wa­łę­sa­ją­ca się, włó­czą­ca się po cu­dzych ką­tach;
2. bru­das, flej­tuch;
3. pro­sty­tut­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyciruchy

wy­cie­ruch, wy­cie­rus, wy­ci­rus; po­gard­li­wie:
1. osoba wa­łę­sa­ją­ca się, włó­czą­ca się po cu­dzych ką­tach;
2. bru­das, flej­tuch;
3. pro­sty­tut­ka


Źródła:

SJP.pl

Wycirus

wy­ci­ruch, wy­cie­ruch, wy­cie­rus; po­gard­li­wie:
1. osoba wa­łę­sa­ją­ca się, włó­czą­ca się po cu­dzych ką­tach;
2. bru­das, flej­tuch;
3. pro­sty­tut­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyciruska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara szo­fer­ska: ko­bie­ta lek­kich oby­cza­jów, pro­sty­tut­ka


Źródła:

Wiktionary

Wycirusy

wy­ci­ruch, wy­cie­ruch, wy­cie­rus; po­gard­li­wie:
1. osoba wa­łę­sa­ją­ca się, włó­czą­ca się po cu­dzych ką­tach;
2. bru­das, flej­tuch;
3. pro­sty­tut­ka


Źródła:

SJP.pl

Wycisk

1. wklę­sły ślad wy­ci­śnię­ty w czymś mięk­kim; od­bi­cie;
2. wy­ci­śnię­cie cze­goś;
3. po­tocz­nie: po­bi­cie, zbi­cie kogoś


Źródła:

SJP.pl

Wyciskacz

przy­rząd do wy­ci­ska­nia soku z niek­tó­rych owo­ców, wa­rzyw


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. przy­rząd do wy­ci­ska­nia soku z owo­ców lub wa­rzyw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyciskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ci­skać.


Wy­ci­ska­nie – ro­dzaj obrób­ki pla­stycz­nej me­ta­li. Ma­te­riał pod na­ci­skiem stem­pla wy­pły­wa przez otwór lub ot­wo­ry w na­rzę­dziu albo przez szcze­li­ny ut­wo­rzo­ne przez na­rzę­dzia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyciskarka

1. urzą­dze­nie do wy­ci­ska­nia soku z owo­ców, wa­rzyw itp.;
2. ma­szy­na for­mier­ska do dru­ko­wa­nia wzo­rów za po­mo­cą stem­pli


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie, ma­szy­na lub na­rzę­dzie do wy­ci­ska­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyciskać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­cis­nąć)

 (1.1) od­dzie­lać od czego płyn­ną za­war­tość po­przez ści­ska­nie

 (1.2) wy­py­chać coś na zew­nątrz, ści­ska­jąc to pal­ca­mi

 (1.3) od­bi­jać ślad, wklę­sły wzór

 (1.4) pot. wy­mu­szać mak­sy­mal­ną spraw­ność


Źródła:

Wiktionary

Wyciskowy

→ wy­cisk


Patrz:wycisk

Źródła:

SJP.pl

Wycisnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ci­skać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ci­skać.


Źródła:

Wiktionary

Wyciszająco

→ wy­ci­sza­ją­cy


Patrz:wyciszający

Źródła:

SJP.pl

Wyciszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ci­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wyciszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uczy­nie­nie cich­szym


Źródła:

Wiktionary

Wyciszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyciszyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ci­szać)

 (1.1) zob. wy­ci­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wycisłowo

Wy­ci­sło­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie go­styń­skim, w gmi­nie Borek Wiel­ko­pol­ski. Liczy około 290 miesz­kań­ców i obej­mu­je 54 go­spo­dar­stwa rolne. Po­nad­to, do so­łect­wa Wy­ci­sło­wo na­le­ży le­śni­czów­ka Wro­ni­ny.

Miej­sco­wość wy­wo­dzi swoje imię praw­do­po­dob­nie od za­ło­ży­cie­la osady - Wy­ci­sła.


Źródła:

Wikipedia

Wyciulanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ciu­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wyciurkiwać

rzad­ko: wy­pły­wać mała stru­gą


Źródła:

SJP.pl

Wyciąg

1. prze­pi­sa­ny frag­ment ja­kie­goś tek­stu; wypis;
2. rozt­wór otrzy­ma­ny w wy­ni­ku ek­strak­cji; ek­strakt;
3. urzą­dze­nie do prze­no­sze­nia lub prze­cią­ga­nia cze­goś w górę; wy­cią­gar­ka;
4. urzą­dze­nie wen­ty­la­cyj­ne umoż­li­wia­ją­ce od­pro­wa­dze­nie spa­lin, gazów itp. z róż­nych po­mie­szczeń;
5. sprzęt me­dycz­ny słu­żą­cy do sta­bi­li­za­cji czę­ści ciała w po­zy­cji roz­cią­gnię­tej lub unie­sio­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie lub układ urzą­dzeń do wy­cią­ga­nia cze­goś lub kogoś na jakąś wy­so­kość

 (1.2) księg. lista tran­sak­cji i stan konta z ja­kie­goś okre­su

 (1.3) pot. stre­szcze­nie, krót­ka no­tat­ka przed­sta­wia­ją­ca dany tekst

 (1.4) chem. rozt­wór otrzy­my­wa­ny z sub­stan­cji ro­ślin­nej lub or­ga­nu zwie­rzę­ce­go po­przez ich go­to­wa­nie, za­le­wa­nie wrząt­kiem lub al­ko­ho­lem;

 (1.5) med. techn. urzą­dze­nie me­cha­nicz­ne sto­so­wa­ne w or­to­pe­dii do na­sta­wia­nia zła­mań i zwich­nięć, ko­ry­go­wa­nia znieksz­tał­ceń i wad po­sta­wy (np. skrzy­wie­nia krę­go­słu­pa);

 (1.6) zob. dy­ge­sto­rium.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyciągacz

1. na­rzę­dzie do wy­cią­ga­nia zszy­wek;
2. daw­niej: osoba ro­bią­ca wy­cią­gi, wy­pi­sy


Źródła:

SJP.pl

Wyciągalny

1. da­ją­cy się wy­cią­gnąć, wy­su­nąć;
2. da­ją­cy się wy­dłu­żyć przez cią­gnię­cie; roz­cią­gli­wy


Źródła:

SJP.pl

Wyciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Wyciągarka

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wyciągać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­cią­gnąć)

 (1.1) wy­do­by­wać, wyj­mo­wać coś z cze­goś

 (1.2) pytać, uzy­ski­wać in­for­ma­cję

 (1.3) osią­gać, uzy­ski­wać

 (1.4) czy­nić coś dłuż­szym

 (1.5) wy­su­wać coś przed sie­bie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­cią­gać się (dk. wy­cią­gnąć się)

 (2.1) pot. sta­wać się dłuż­szym

 (2.2) po­ło­żyć się

 (2.3) prze­cią­gnąć się, roz­pro­sto­wy­wać kości


Źródła:

Wiktionary

Wyciągnik

urzą­dze­nie z łań­cu­chem lub liną do wy­do­by­wa­nia i pod­no­sze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyciągnikowy

→ wy­cią­gnik


Patrz:wyciągnik

Źródła:

SJP.pl

Wyciągnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cią­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Wyciągnięty

po­tocz­nie: znieksz­tał­co­ny w wy­ni­ku uży­wa­nia i pra­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyciągnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­cią­gać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­cią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Wyciągowy

przy­miot­nik od: wy­ciąg


przy­miot­nik

 (1.1) chem. do­ty­czą­cy wy­cią­gu, ek­strak­tu, otrzy­ma­ny w wy­ni­ku ek­strak­cji

 (1.2) bud. techn. do­ty­czą­cy wy­cią­gu tran­spor­to­we­go, windy

 (1.3) bud. techn. zwią­za­ny z wy­cią­giem, urzą­dze­niem wen­ty­la­cyj­nym

 (1.4) med. od­no­szą­cy się do wy­cią­gu or­to­pe­dycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyciąć

od­ciąć ka­wa­łek z więk­szej ca­ło­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ci­nać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ci­nać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyciążkowo

Wy­ciąż­ko­wo ("niem. Wits­chen­ske") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie le­szczyń­skim, w gmi­nie Lipno.

W do­ku­men­tach z 1393 za­cho­wał się Jakub z Wy­ciąż­ko­wa, pro­ce­su­ją­cy się z Ja­ku­szem Ko­na­rzew­skim o do­cho­dy ze wsi. Póź­niej wła­ści­cie­la­mi byli Przy­biń­scy i Le­szczyń­scy.


Źródła:

Wikipedia

Wycięcie

od­ciąć ka­wa­łek z więk­szej ca­ło­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce wy­cię­te w czym

 (1.2) wy­cię­ta część z ubio­ru

 (1.3) czyn­ność ma­ją­ca za cel usu­nię­cie cię­ciem ja­kiejś czę­ści z ca­ło­ści

 (1.4) med. usu­nię­cie tka­nek lub na­rzą­du cię­ciem chi­rur­gicz­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wycięty

od­ciąć ka­wa­łek z więk­szej ca­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Wyciślak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyciślok

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyciśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cis­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Wycliffe

Wyc­lif­fe – wieś w An­glii, w hrab­stwie Dur­ham. Leży 33 km na po­łud­nio­wy za­chód od mia­sta Dur­ham i 354 km na pół­noc od Lon­dy­nu.


Źródła:

Wikipedia

Wyclić

daw­niej: wyz­na­czyć wy­so­kość cła; oclić


Źródła:

SJP.pl

Wycmokać

po­tocz­nie: po­ca­ło­wać gło­śno wiele razy; wyc­mok­tać, wy­ca­ło­wać


Źródła:

SJP.pl

Wycmokiwać

po­tocz­nie:
1. ca­ło­wać gło­śno wiele razy; wy­ca­ło­wy­wać;
2. cmo­ka­jąc, wy­sy­sać;
3. cmo­ka­jąc, prze­ka­zy­wać jakąś treść


Źródła:

SJP.pl

Wycof

re­zy­gna­cja z dal­szej wspi­nacz­ki i od­wrót z drogi


Źródła:

SJP.pl

Wycofanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­co­fać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wycofać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­co­fy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­co­fy­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­co­fać się (ndk. wy­co­fy­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­co­fy­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Wycofywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­co­fy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wycofywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­co­fać)

 (1.1) za­bie­rać coś, co było uprzed­nio dane

 (1.2) wydać za­rzą­dze­nie na­ka­zu­ją­ce po­wrót do stanu po­przed­nie­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­co­fy­wać się (dk. wy­co­fać się)

 (2.1) opu­szczać ja­kieś miej­sce, co­fa­jąc się

 (2.2) re­zy­gno­wać z czego


Źródła:

Wiktionary

Wycombrzyć

daw­niej: wy­tar­gać, wy­szar­pać; wy­cą­brzyć


Źródła:

SJP.pl

Wycudować

po­tocz­nie: zro­bić coś wy­myśl­ne­go lub skom­pli­ko­wa­ne­go bez po­trze­by


Źródła:

SJP.pl

Wycug

1. do­ży­wot­nie za­bez­pie­cze­nie ro­dzi­ny chło­pa (rol­ni­ka), nie­o­bra­bia­ją­ce­go już go­spo­dar­stwa z racji po­desz­łe­go wieku;
2. daw­niej, gwa­ro­wo: do­ży­wot­nie utrzy­ma­nie za­pew­nio­ne przez dzie­ci po zrze­cze­niu się ma­jąt­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. hist. so­cjol. (także. gwara.) do­ży­wot­nie za­bez­pie­cze­nie chło­pa i jego ro­dzi­ny gdy nie jest już w sta­nie obra­biać go­spo­dar­stwa i pra­co­wać na roli;


Wycug, wy­mo­wa, wy­ła­mek – do­ży­wot­nie za­bez­pie­cze­nie ro­dzi­ny chło­pa (rol­ni­ka) w sy­tu­a­cji, gdy ze sta­ro­ści nie mógł już obra­biać go­spo­dar­stwa. Ko­rzy­sta­ją­cy z tego zwy­cza­jo­we­go przy­wi­le­ju, sta­wał się wy­cuż­ni­kiem lub wy­mow­ni­kiem. Wyraz „wycug” jest pół­kal­ką nie­miec­kie­go "Au­szug" o tym samym zna­cze­niu. W ję­zy­ku nie­miec­kim wy­cuż­ni­ka okre­śla­no mia­nem "Auszügler".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wycwancykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyc­wan­cy­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wycyckać

po­tocz­nie:
1. oszu­kać, na­brać; wy­ko­ło­wać;
2. wy­łu­dzić coś pod­stę­pem;
3. wy­cień­czyć, prze­mę­czyć, nad­wy­rę­żyć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cie­szyń­ski. wys­sać

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wy­ko­rzy­stać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wycyckiwać

po­spo­li­cie: wy­łu­dzać coś pod­stę­pem


Źródła:

SJP.pl

Wycyganiać

po­tocz­nie: wy­łu­dzać coś od kogoś, sto­su­jąc pod­stęp, oszu­stwo lub po­przez na­tręt­ną proś­bę


Źródła:

SJP.pl

Wycyganić

po­tocz­nie: wy­łu­dzić coś od kogoś, sto­su­jąc pod­stęp, oszu­stwo lub po­przez na­tręt­ną proś­bę; wy­ku­sić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­cy­ga­niać)

 (1.1) pot. wy­łu­dzić

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­cy­ga­nić się (ndk. wy­cy­ga­niać się)

 (2.1) gwara. wył­gać się, wy­krę­cić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wycylindrowany

żar­to­bli­wie: no­szą­cy na gło­wie cy­lin­der


Źródła:

SJP.pl

Wycyrklać

daw­niej: cyr­klo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wycyrklowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cyr­klo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wycyzelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cy­ze­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wycyzelować

1. obro­bić, wy­gła­dzić me­ta­lo­we przed­mio­ty rze­mio­sła ar­ty­stycz­ne­go
2. prze­no­śnie: dro­biaz­go­wo, pe­dan­tycz­nie coś wy­koń­czyć


Źródła:

SJP.pl

Wyczaić

po­tocz­nie: od­kryć coś in­te­re­su­ją­ce­go


cza­sow­nik

 (1.1) pot. zro­zu­mieć coś lub sko­ja­rzyć jakiś fakt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczajać

1. po­tocz­nie: za­czy­nać ro­zu­mieć, jaki jest sens, isto­ta lub prze­bieg cze­goś;
2. dzię­ki do­kład­ne­mu spraw­dza­niu zy­ski­wać wie­dzę o kimś lub o czymś


Źródła:

SJP.pl

Wyczarterować

wy­na­jąć sta­tek lub sa­mo­lot na okre­ślo­ny kurs lub czas; wy­char­te­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyczarterowywać

wy­naj­mo­wać sta­tek lub sa­mo­lot do prze­wo­zu osób bądź to­wa­rów


Źródła:

SJP.pl

Wyczałkowo

Wy­czał­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Tłu­cho­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wyczański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyczcha

wy­krzy­knik

 (1.1) łow. okrzyk za­chę­ca­ją­cy psy do rzu­ce­nia się na kogoś lub na coś


Źródła:

Wiktionary

Wyczechowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wyczegda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, w Re­pu­bli­ce Komi i ob­wo­dzie ar­chan­giel­skim, prawy i za­ra­zem naj­dłuż­szy do­pływ Dwiny;


Wy­czeg­da (ros. Вычегда) – rzeka w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji (w re­pu­bli­ce Komi i ob­wo­dzie ar­chan­giel­skim), prawy (naj­dłuż­szy) do­pływ Dwiny o dłu­go­ści 1130 km i po­wierzch­ni zlew­ni 121 000 km².

Rzeka wy­pły­wa ze źró­deł na po­łud­nio­wym krań­cu Grzbie­tu Ti­mań­skie­go, a do Dwiny ucho­dzi koło mia­sta Ko­tłas.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyczekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cze­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wyczekiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dłu­gie cze­ka­nie na coś (czę­sto nie­cier­pli­we)


Źródła:

Wiktionary

Wyczekiwać

cza­sow­nik

 (1.1) cze­kać długo i nie­cier­pli­wie


Źródła:

Wiktionary

Wyczepiać

usu­wać coś po­przez od­cze­pie­nie, zaz­wy­czaj z sze­re­gu in­nych po­dob­nych rze­czy, np. z za­przę­gu, łań­cu­cha itp.


Źródła:

SJP.pl

Wyczepienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cze­pić.


Źródła:

Wiktionary

Wyczepisty

w slan­gu mło­dzie­żo­wym: świet­ny, wspa­nia­ły, zna­ko­mi­ty; wy­rą­bi­sty, za­rą­bi­sty, za­cze­pi­sty, za­je­faj­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyczepić

usu­nąć coś po­przez od­cze­pie­nie, zaz­wy­czaj z sze­re­gu in­nych po­dob­nych rze­czy, np. z za­przę­gu, łań­cu­cha itp.


Źródła:

SJP.pl

Wyczerniać

czy­nić czar­nym; czer­nić


Źródła:

SJP.pl

Wyczerpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­czer­pać.

 (1.2) duże zmę­cze­nie, wy­cień­cze­nie


Źródła:

Wiktionary

Wyczerpany

przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­rzy­sta­ny do końca, cał­ko­wi­cie spo­żyt­ko­wa­ny, po­zba­wio­ny całej swej uprzed­niej za­war­to­ści

 (1.2) przen. skraj­nie zmę­czo­ny


Źródła:

Wiktionary

Wyczerpać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­czer­py­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­czer­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyczerpująco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­czer­pu­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Wyczerpujący

1. przed­sta­wia­ją­cy dane za­gad­nie­nie wszech­stron­nie, szcze­gó­ło­wo; grun­tow­ny, do­kład­ny;
2. po­wo­du­ją­cy zmę­cze­nie, osła­bie­nie; wy­cień­cza­ją­cy, mę­czą­cy


przy­miot­nik

 (1.1) po­wo­du­ją­cy wy­czer­pa­nie, przy­no­szą­cy utra­tę sił

 (1.2) do­star­cza­ją­cy wszyst­kich lub bar­dzo szcze­gó­ło­wych in­for­ma­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczerpywalność

→ wy­czer­py­wal­ny


Patrz:wyczerpywalny

Źródła:

SJP.pl

Wyczerpywalny

da­ją­cy się wy­czer­pać; wy­czer­pal­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyczerpywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­czer­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyczerpywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­czer­pać)

 (1.1) zu­ży­wać coś do końca; wy­do­by­wać coś, ko­rzy­stać z cze­goś aż do wy­czer­pa­nia

 (1.2) o sło­wach, te­ma­tach itp. po­wie­dzieć już wszyst­ko w danej spra­wie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­czer­py­wać się (dk. wy­czer­pać się)

 (2.1) koń­czyć się, zu­ży­wać się, tra­cić swoje wła­ści­wo­ści, dobra (np. ener­gię)


Źródła:

Wiktionary

Wyczes

krót­kie włó­kno od­dzie­lo­ne od peł­no­war­to­ścio­we­go su­row­ca pod­czas cze­sa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyczesanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cze­sać.


Źródła:

Wiktionary

Wyczesany

po­tocz­nie: wspa­nia­ły, fan­ta­stycz­ny, zna­ko­mi­ty, świet­ny; su­pe­ra­śny, su­pe­ranc­ki


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: wy­cze­sać

przy­miot­nik

 (2.1) slang. bar­dzo fajny, świet­ny, super


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczesek

(słowo uży­wa­ne zwy­kle w licz­bie mno­giej) krót­kie włó­kno lnu, ko­no­pi i in­nych su­row­ców od­dzie­lo­ne pod­czas cze­sa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyczeski

włosy wy­cze­sa­ne w trak­cie roz­cze­sy­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyczesywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­cze­sy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyczesywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) usu­wać (zwy­kle z wło­sów) przy po­mo­cy grze­bie­nia lub po­dob­ne­go przy­rzą­du


Źródła:

Wiktionary

Wyczha

okrzyk za­chę­ca­ją­cy psy do rzu­ce­nia się na zwie­rzy­nę


Źródła:

SJP.pl

Wyczilowany

po­tocz­nie: taki, który się wy­czi­lo­wał (zre­lak­so­wał się); wy­chil­lo­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyczilować

po­tocz­nie: wy­czi­lo­wać się - zre­lak­so­wać się; wy­chil­lo­wać się, wy­lu­zo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wyczubić

daw­niej: wy­tar­gać za włosy, zbić


Źródła:

SJP.pl

Wyczucie

1. umie­jęt­ność za­cho­wa­nia się od­po­wied­nio do sy­tu­a­cji;
2. zdol­ność in­tu­i­cyj­ne­go od­czu­wa­nia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) umie­jęt­ność in­tu­i­cyj­ne­go od­bie­ra­nia cze­goś

 (1.2) umie­jęt­ność sto­sow­ne­go za­cho­wa­nia się w za­leż­no­ści od oko­licz­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczuwalność

moż­li­wość wy­czu­cia cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­czu­wal­ne; cecha tych, któ­rzy są wy­czu­wal­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczuwalny

1. da­ją­cy się wy­czuć wę­chem lub do­ty­kiem;
2. da­ją­cy się od­czuć, za­u­wa­żyć; od­czu­wal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy się wy­czuć, moż­li­wy do za­re­je­stro­wa­nia zmy­sła­mi, zwła­szcza do­ty­kiem, wę­chem lub sma­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczuwać

1. stwier­dzać, roz­poz­na­wać coś do­ty­kiem lub wę­chem;
2. in­tu­i­cyj­nie zda­wać sobie z cze­goś spra­wę, do­my­ślać się cze­goś


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) roz­poz­nać coś za po­mo­cą węchu lub do­ty­ku

 (1.2) zda­wać sobie spra­wę z cze­goś, do­my­ślać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczuć

1. roz­poz­nać coś wę­chem, in­stynk­tem lub do­ty­kiem;
2. in­tu­i­cyj­nie zdać sobie z cze­goś spra­wę


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­czu­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczyn

1. wy­bit­ne, nie­co­dzien­ne osią­gnię­cie, zwła­szcza w dzie­dzi­nie spor­tu;
2. wy­bryk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) do­ko­na­nie cze­goś niez­wy­kłe­go, bra­wu­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczyniec

wie­lo­let­nia, cenna trawa pa­stew­na


Wy­czy­niec ("Alo­pe­cu­rus" L.) – ro­dzaj wie­lo­let­nich lub jed­no­rocz­nych traw na­le­żą­cych do ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Ro­dzaj obej­mu­je 40 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one głów­nie w umiar­ko­wa­nych i chłod­nych stre­fach kli­ma­tycz­nych pół­ku­li pół­noc­nej, ale się­ga­ją też stre­fy mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej, a wzdłuż Andów za­sięg ro­dza­ju sięga także stre­fy umiar­ko­wa­nej w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyczynowiec

czło­wiek upra­wia­ją­cy sport za­wo­do­wo


Źródła:

SJP.pl

Wyczynowy

1. o spor­cie: upra­wia­ny in­ten­syw­nie, z na­sta­wie­niem na osią­gnię­cie re­kor­do­wych wy­ni­ków;
2. o sprzę­cie: słu­żą­cy do upra­wia­nia ta­kie­go spor­tu


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­czy­nem, do­ty­czą­cy wy­czy­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczystka

otwór w prze­wo­dzie ko­mi­no­wym umoż­li­wia­ją­cy czy­szcze­nie prze­wo­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. otwór re­wi­zyj­ny na dole pionu ko­mi­no­we­go lub wen­ty­la­cyj­ne­go, który umoż­li­wia czy­szcze­nie

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dzi­ny ma­rza­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczytana

ko­bie­ta, którą wy­czy­ta­no z listy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, którą wy­czy­ta­no z listy

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. M. lp. wy­czy­ta­ny

 (2.2) ż. W. lp. wy­czy­ta­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczytany

osoba, którą wy­czy­ta­no z listy


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) ims. przym. strbr. od wy­czy­tać

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) czło­wiek, któ­re­go wy­czy­ta­no z listy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyczytać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­czy­ty­wać)

 (1.1) do­wie­dzieć się cze­goś, prze­czy­ta­wszy pe­wien tekst

 (1.2) do­my­ślić się cze­goś na pod­sta­wie pew­nych oznak

 (1.3) prze­czy­tać gło­śno jeden lub wię­cej ele­men­tów listy

 (1.4) prze­czy­tać wszyst­kie tek­sty z ja­kie­goś zbio­ru

 (1.5) daw. prze­czy­tać z tru­dem mało czy­tel­ny napis

 (1.6) daw. zni­szczyć czę­stym czy­ta­niem

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (2.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wy­ma­wiać, wy­po­mi­nać


Źródła:

Wiktionary

Wyczytywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­czy­tać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wy­czy­tać.


Źródła:

Wiktionary

Wyczyścić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­czy­szczać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­czy­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Wyczółkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyczłapać

po­tocz­nie: wyjść skądś z tru­dem, niez­grab­nie, po­wo­li; wy­gra­mo­lić się


Źródła:

SJP.pl

Wyczłapywać

po­tocz­nie: wy­cho­dzić skądś z tru­dem, niez­grab­nie, po­wo­li


Źródła:

SJP.pl

Wyd.

skrót od: wy­da­nie, wy­daw­ca, wy­daw­nict­wo, wy­daw­ni­czy


skrót

 (1.1) = wy­da­nie

 (1.2) = wy­daw­ca

 (1.3) = wy­daw­nict­wo

 (1.4) = wy­daw­ni­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydajać

rzad­ko:
1. dojąc, wy­ci­skać mleko z wy­mie­nia;
2. prze­no­śnie: wy­łu­dzać, wy­cią­gać coś od kogoś;
3. po­tocz­nie: wy­pi­jać coś łap­czy­wie, w dużej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl

Wydajnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­daj­ny


Źródła:

Wiktionary

Wydajniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­daj­nie


Źródła:

SJP.pl

Wydajniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­daj­ny


Źródła:

SJP.pl

Wydajnościowy

→ wy­daj­ność


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do wy­daj­no­ści


Patrz:wydajność

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydajność

1. ilość cze­goś wyt­wo­rzo­ne­go, wy­pro­du­ko­wa­ne­go, uzy­ska­ne­go z cze­goś
2. sto­su­nek mię­dzy ilo­ścią uzy­ska­ną a ilo­ścią wy­dat­ko­wa­ną w pro­ce­sie pro­duk­cji ma­te­rial­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­daj­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wydajny

1. do­star­cza­ją­cy wiele cze­goś;
2. przy­no­szą­cy duże ko­rzy­ści w sto­sun­ku do po­nie­sio­nych kosz­tów;
3. wy­ko­nu­ją­cy dużo pracy w nie­dłu­gim cza­sie


przy­miot­nik

 (1.1) opła­cal­ny, przy­no­szą­cy zyski lub mniej­sze stra­ty albo zu­ży­cie, np. prądu elek­trycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydalanie

usu­wa­nie z or­ga­niz­mu zbęd­nych pro­duk­tów prze­mia­ny ma­te­rii, m.in. dwut­len­ku węgla, sub­stan­cji azo­to­wych, soli mi­ne­ral­nych i nad­mia­ru wody; ek­skre­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­da­lać.


Wy­da­la­nie, ek­skre­cja ( ex­cre­tio ‘wy­da­la­nie’) – pro­ces fiz­jo­lo­gicz­ny po­le­ga­ją­cy na usu­wa­niu z or­ga­niz­mu zbęd­nych, szkod­li­wych lub bę­dą­cych w nad­mia­rze me­ta­bo­li­tów (głów­nie azo­to­wych) oraz wody i elek­tro­li­tów (os­mo­re­gu­la­cja), w celu utrzy­ma­nia ho­me­o­sta­zy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wydalać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­da­lić)

 (1.1) usu­wać kogoś nie­po­żą­da­ne­go

 (1.2) biol. usu­wać szkod­li­we lub zbęd­ne pro­duk­ty prze­mia­ny ma­te­rii


Źródła:

Wiktionary

Wydalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usu­nię­cie, po­zby­cie się kogoś z ja­kiejś zbio­ro­wo­ści

 (1.2) fizj. usu­nię­cie na zew­nątrz szkod­li­wych i nie­po­trzeb­nych sub­stan­cji czy be­zu­ży­tecz­nych tka­nek


Źródła:

Wiktionary

Wydalina

zbęd­ne pro­duk­ty prze­mia­ny ma­te­rii wy­da­la­ne przez żywy or­ga­nizm, np. pot, mocz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fizj. ma­te­ria wy­da­la­na przez or­ga­nizm jako zbęd­ny pro­dukt me­ta­bo­liz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydalić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­da­lać)

 (1.1) usu­nąć skądś kogoś nie­po­żą­da­ne­go

 (1.2) fizj. usu­nąć z ustro­ju szkod­li­we pro­duk­ty prze­mia­ny ma­te­rii


Źródła:

Wiktionary

Wydalniczy

do­ty­czą­cy pro­ce­su wy­da­la­nia koń­co­wych pro­duk­tów prze­mia­ny ma­te­rii


Źródła:

SJP.pl

Wydanie

1. za­pła­cić
2. za­o­pa­trzyć
3. zdra­dzić kogoś
4. uchwa­lić, po­wia­do­mić o czymś
5. ogło­sić dru­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wydać.

 (1.2) druk. wszyst­kie eg­zem­pla­rze da­ne­go dzie­ła wy­dru­ko­wa­ne z tego sa­me­go skła­du dru­kar­skie­go


Wy­da­nie, ina­czej edy­cja (z edi­tio) – prze­kaz od­po­wied­nio przy­go­to­wa­ne­go tek­stu lub ze­spo­łu tek­stów zre­a­li­zo­wa­ny w okre­ślo­nym cza­sie, miej­scu i for­mie gra­ficz­nej za po­mo­cą okre­ślo­nych tech­nik dru­kar­skich.

Ist­nie­je wiele spo­so­bów przy­go­to­wy­wa­nia tek­stu do wy­da­nia i do­bo­ru za­war­to­ści jego opra­co­wa­nia (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wydano

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. za­męż­na

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) forma be­zo­so­bo­wa czasu przesz­łe­go od zob. wydać.


Źródła:

Wiktionary

Wydartowo

wieś w Wiel­ko­pol­sce


Wy­dar­to­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Trze­mesz­no. W Wy­dar­to­wie znaj­du­je się za­byt­ko­wa kuź­nia w do­brym sta­nie z XIX wieku. Od wielu już lat na nie­czyn­nym ko­mi­nie kuźni gnia­zdu­ją bo­cia­ny.

Tuż przy kuźni, w stro­nę Kru­cho­wa znaj­du­je się pom­nik upa­mięt­nia­ją­cy roz­strze­la­nie w tym miej­scu, w 1939 roku 5 osób, człon­ków Stra­ży Oby­wa­tel­skiej, bro­nią­cej Ziemi Mo­gi­leń­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wydarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­da­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Wydarzenie

1. to, co się stało, wy­da­rzy­ło;
2. ważne zda­rze­nie albo wy­bit­ne osią­gnię­cie w ja­kiejś dzie­dzi­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) to, co się stało

 (1.2) ważne do­ko­na­nie zwią­za­ne z jakąś dzie­dzi­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydarzeniowy

→ wy­da­rze­nie


Patrz:wydarzenie

Źródła:

SJP.pl

Wydarzonko

zdrob­nie­nie od: wy­da­rze­nie; mało zna­czą­cy wy­pa­dek, drob­ne zda­rze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wydateczek

zdrob­nie­nie od: wy­da­tek


Źródła:

SJP.pl

Wydatek

suma pie­nię­dzy, która może być wy­da­na albo suma wy­da­na na coś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kwota, która zo­sta­ła wy­da­na lub ma być wy­da­na na coś


Wy­da­tek – w uję­ciu eko­no­micz­nym jest to roz­chód środ­ków pie­nięż­nych w róż­nych for­mach:

jed­nost­ki go­spo­dar­czej w związ­ku z re­gu­lo­wa­niem róż­nych zo­bo­wią­zań (np. spła­ta kre­dy­tu, za­pła­ta za usłu­gę lub do­sta­wę) lub prze­ka­za­niem środ­ków pie­nięż­nych w po­sta­ci da­ro­wiz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wydatkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dat­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wydatkować

1. książ­ko­wo: wydać, wy­da­wać pie­nią­dze na jakiś cel;
2. prze­no­śnie: zużyć, zu­ży­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni dwu­a­spek­to­wy

 (1.1) książk. wy­da­wać/wydać pie­nią­dze, do­ko­ny­wać wy­dat­ku

 (1.2) przen. zu­ży­wać/zużyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydatkowy

przy­miot­nik od: wy­da­tek


Źródła:

SJP.pl

Wydatnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób mocno za­u­wa­żal­ny; wy­róż­nia­jąc się


Źródła:

Wiktionary

Wydatniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­dat­nie


Źródła:

SJP.pl

Wydatniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­dat­ny


Źródła:

SJP.pl

Wydatny

1. wy­sta­ją­cy, ster­czą­cy, wy­pu­kły;
2. po­kaź­ny, znacz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) duży, wy­róż­nia­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydatowywać

okre­ślać czas pow­sta­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wydawalnia

po­mie­szcze­nie słu­żą­ce do wy­da­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wydawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­da­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wydawać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­dat­ko­wać pie­nią­dze w celu za­ku­pu cze­goś

 (1.2) od­da­wać pie­nią­dze jako resz­tę

 (1.3) na­ka­zy­wać coś w zde­cy­do­wa­nej for­mie (np. po­le­ce­nie, wyrok itp.)

 (1.4) ujaw­niać kogoś lub czy­jąś dzia­łal­ność w złej in­ten­cji, zdra­dzać kogoś

 (1.5) pu­bli­ko­wać coś

 (1.6) prze­ka­zy­wać coś komuś

 (1.7) spra­wić, aby córka po­ślu­bi­ła kogoś

 (1.8) ob­wie­szczać, usta­na­wiać coś pu­blicz­nie (np. uchwa­łę, za­rzą­dze­nie itp.)

 (1.9) wy­dzie­lać coś, wy­do­by­wać z sie­bie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­da­wać się

 (2.1) spra­wiać ja­kieś wra­że­nie, przed­sta­wiać się w jakiś spo­sób

 (2.2) mieć ja­kieś wra­że­nie, są­dzić coś

 (2.3) wy­cho­dzić na jaw, zo­sta­wać ujaw­nio­nym

 (2.4) zdra­dzać się z czymś

 (2.5) wstę­po­wać w zwią­zek mał­żeń­ski z męż­czyz­ną, wy­cho­dzić za mąż


Źródła:

Wiktionary

Wydawca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zaj­mu­ją­ca się wy­da­wa­niem środ­ków ma­so­we­go prze­ka­zu

 (1.2) in­sty­tu­cja zaj­mu­ją­ca się wy­da­wa­niem pro­duk­tów me­dial­nych


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Wy­daw­ca – osoba bądź in­sty­tu­cja (ta druga zwana rów­nież wy­daw­nict­wem), za któ­rej pie­nią­dze przy­go­to­wy­wa­ne, opra­co­wy­wa­ne, a na­stęp­nie dru­ko­wa­ne jest cza­so­pis­mo, książ­ka lub pu­bli­ko­wa­na po­dob­na rzecz, np. ko­mer­cyj­ny por­tal in­ter­ne­to­wy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wydawczy

zwią­za­ny z wy­da­wa­niem dań z re­sta­u­ra­cyj­nej kuch­ni


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wy­da­wa­niem cze­goś naj­czę­ściej po­sił­ków (np. ciąg/stół wy­daw­czy)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydawczyni

ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się wy­da­wa­niem ksią­żek, płyt itp.


Źródła:

SJP.pl

Wydawka

miej­sce w kuch­ni (za­ple­cze ku­chen­ne, okien­ko), gdzie kel­ner od­bie­ra za­mó­wio­ne dania


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. gastr. miej­sce wy­da­wa­nia po­sił­ków – w sto­łów­ce, kuch­ni zbio­ro­we­go ży­wie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydawnictwo

1. przed­się­bior­stwo przy­go­to­wu­ją­ce i pu­bli­ku­ją­ce tek­sty au­to­rów;
2. cza­so­pis­mo lub książ­ka wy­da­ne dru­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) firma, która wy­da­je (dru­ku­je i sprze­da­je księ­gar­niom) książ­ki

 (1.2) dosyć ofic. książ­ka, bro­szu­ra, album lub inna rzecz dru­ko­wa­na przez wy­daw­nict­wo (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wydawniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­daw­nict­wem lub wy­da­wa­niem, do­ty­czą­cy wy­daw­nict­wa lub wy­da­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Wydać

1. za­pła­cić
2. za­o­pa­trzyć
3. zdra­dzić kogoś
4. uchwa­lić, po­wia­do­mić o czymś
5. ogło­sić dru­kiem


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­da­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­da­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydech

1. wy­da­le­nie po­wie­trza z płuc;
2. po­wie­trze wytch­nię­te z płuc;
3. wy­rzu­ce­nie na zew­nątrz gazu, spa­lin, pyłu itp. z sil­ni­ka spa­li­no­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fizj. akt wy­da­le­nia po­wie­trza z ukła­du od­de­cho­we­go na zew­nątrz ustro­ju

 (1.2) techn. wyd­much­nię­cie poza cy­lin­der mie­sza­ni­ny gazów, pyłów i spa­lin


Zo­bacz też: Wy­dech (zbiór opo­wia­dań).

Wy­dech, ina­czej faza bier­na od­de­chu – usu­wa­nie „zu­ży­te­go” po­wie­trza za­sob­ne­go w dwut­le­nek węgla.

U czło­wie­ka pod­czas wy­de­chu na­stę­pu­je roz­luź­nie­nie prze­po­ny oraz mię­śni od­de­cho­wych klat­ki pier­sio­wej. Uzy­ska­na róż­ni­ca ci­śnień umoż­li­wia usu­nię­cie po­wie­trza z płuc.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wydechowy

przy­miot­nik od: wy­dech


przy­miot­nik

 (1.1) fizj. do­ty­czą­cy wy­de­chu – aktu wy­da­la­nia po­wie­trza z płuc

 (1.2) techn. do­ty­czą­cy wy­de­chu – aktu usu­wa­nia gazów z ukła­du me­cha­nicz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydedukować

dojść do pew­nych wnio­sków me­to­dą de­duk­cyj­ną; wyw­nio­sko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wydeklamowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­gło­sze­nie z pa­mię­ci ut­wo­ru li­te­rac­kie­go


Źródła:

Wiktionary

Wydelegowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­de­le­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wydelikaciały

taki, który wy­de­li­ka­ciał; wy­de­li­kat­nia­ły


Źródła:

SJP.pl

Wydelikacieć

rzad­ko: stać się de­li­kat­nym; wy­de­li­kat­nieć, zde­li­kat­nieć


Źródła:

SJP.pl

Wydelikacony

książ­ko­wo: bar­dzo de­li­kat­ny, wraż­li­wy, mało od­por­ny fi­zycz­nie lub psy­chicz­nie na bodź­ce zew­nętrz­ne


Źródła:

SJP.pl

Wydelikatniać

czy­nić bar­dzo de­li­kat­nym, wraż­li­wym


Źródła:

SJP.pl

Wydelikatniały

taki, który stał się de­li­kat­nym; zde­li­kat­nia­ły


Źródła:

SJP.pl

Wydelikatnieć

stać się de­li­kat­nym; zde­li­kat­nieć


Źródła:

SJP.pl

Wydeptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dep­tać.


Źródła:

Wiktionary

Wydeptać

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|dep­tać.


Źródła:

Wiktionary

Wydeptywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dep­ty­wać.


Wy­dep­ty­wa­nie – ro­dzaj szkód wy­rzą­dza­nych przez zwie­rzy­nę łowną wśród mło­dych drzew i ro­ślin runa le­śne­go, które zlo­ka­li­zo­wa­ne są na szla­kach wę­dró­wek zwie­rząt, w osto­jach lub w miej­scach kon­cen­tra­cji (np. pod­czas godów). Usz­ko­dze­nia pow­sta­ją w wy­ni­ku tra­to­wa­nia i przy­dep­ty­wa­nia ra­ci­ca­mi mło­dych drzew i ro­ślin zie­lo­nych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyderek

w daw­nej Pol­sce: ku­pie­nie ma­jąt­ku z za­pew­nie­niem po­przed­nie­mu wła­ści­cie­lo­wi prawa od­ku­pu


Źródła:

SJP.pl

Wyderka

1. mała wydra;
2. dra­pież­ny ssak z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy w Azji


Wy­der­ka (nazwa obocz­na: Wi­der­ka) – ko­lo­nia w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie przas­ny­skim, w gmi­nie Czer­ni­ce Bo­ro­we.

Ko­lo­nia wcho­dzi w skład so­łect­wa "Chro­sto­wo Wiel­kie".

Do 2023 miej­sco­wość była ko­lo­nią wsi Chro­sto­wo Wiel­kie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wydezynfekowywać

pod­da­wać de­zyn­fek­cji; od­ka­żać


Źródła:

SJP.pl

Wydma

wznie­sie­nie pow­sta­łe z pia­sku na­nie­sio­ne­go przez wiatr


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pia­szczy­ste wznie­sie­nie usy­pa­ne przez wiatr;


Wydma – pia­szczy­ste wznie­sie­nie usy­pa­ne przez wiatr. Wa­run­ki śro­do­wi­ska wpły­wa­ją na różny kształt i roz­miar wydm. Pow­sta­wa­nie wydmy jest ści­śle zwią­za­ne z tran­spor­tem ma­te­ria­łu pia­szczy­ste­go: pia­sek pę­dzo­ny wia­trem bli­sko po­wierzch­ni lub wle­czo­ny po niej za­trzy­mu­je się za ta­ki­mi przesz­ko­da­mi jak głazy, za­ro­śla czy nie­rów­no­ści grun­tu – gro­ma­dząc się wów­czas two­rzy wydmę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wydmikufel

daw­niej, żar­to­bli­wie: czło­wiek na­du­ży­wa­ją­cy al­ko­ho­lu; są­czy­ku­fel, su­szy­ku­fel


Źródła:

SJP.pl

Wydminianin

miesz­ka­niec Wyd­min (wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wyd­min

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Wyd­min, uro­dzo­na w Wyd­mi­nach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydminianka

miesz­kan­ka Wyd­min (wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wyd­min

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Wyd­min, uro­dzo­na w Wyd­mi­nach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydminy

wieś w Pol­sce


Wyd­mi­ny ( Wid­min­nen) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie gi­życ­kim, w gmi­nie Wyd­mi­ny. Sie­dzi­ba gminy Wyd­mi­ny. Daw­niej sa­mo­dziel­ne mia­sto. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wydmisko

zgru­bie­nie od: wydma


Źródła:

SJP.pl

Wydmisty

pia­szczy­sty; po­kry­ty wyd­ma­mi


Źródła:

SJP.pl

Wydmiński

→ Wyd­mi­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od: Wyd­mi­ny


Patrz:Wydminy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydmotwórczy

two­rzą­cy wydmy, sprzy­ja­ją­cy pow­sta­wa­niu wydm


Źródła:

SJP.pl

Wydmowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wydmę, po­dob­ny do wydmy


Źródła:

SJP.pl

Wydmowiec

ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny ska­ku­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wydmowy

przy­miot­nik od: wydma


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wydmy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydmuch

1. miej­sce nie­o­sło­nię­te od wia­tru; wyd­mu­cho­wi­sko, wyd­mu­chów, wyd­mu­cho­wo, wyg­wi­zdów, wyg­wi­zdo­wo;
2. wy­pro­wa­dza­nie wy­zie­wów na zew­nątrz w urzą­dze­niach me­cha­nicz­nych;
3. daw­niej:
a) pod­much, po­wiew;
b) wydma, zaspa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wydmuchać

1. dmu­cha­jąc usu­nąć coś skądś, na zew­nątrz cze­goś;
2. dmu­cha­jąc, tło­cząc po­wie­trze nadać cze­muś kształt, np. wyd­mu­chać bańkę myd­la­ną


Źródła:

SJP.pl

Wydmuchiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyd­mu­chi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wydmuchiwać

1. dmu­cha­jąc usu­wać coś skądś, na zew­nątrz cze­goś;
2. dmu­cha­jąc, tło­cząc po­wie­trze na­da­wać cze­muś kształt


Źródła:

SJP.pl

Wydmuchowisko

miej­sce nie­o­sło­nię­te od wia­tru; wyd­much, wyd­mu­chów, wyd­mu­cho­wo, wyg­wi­zdów, wyg­wi­zdo­wo


Źródła:

SJP.pl

Wydmuchowo

wyg­wi­zdów, wyg­wi­zdo­wo, wyd­mu­chów; po­tocz­nie:
1. miej­sce nie­o­sło­nię­te od wia­tru; wyd­mu­cho­wi­sko, wyd­much;
2. miej­sce po­ło­żo­ne da­le­ko od cen­trum mia­sta, sku­pisk ludz­kich; od­lu­dzie, za­du­pie, pi­pi­dów­ka, pi­pi­dó­wek, pi­pi­dó­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wydmuchowy

przy­miot­nik od: wyd­much


Źródła:

SJP.pl

Wydmuchrzyca

ro­śli­na z ro­dzi­ny traw


Wyd­mu­chrzy­ca ("Le­y­mus") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych. Obej­mu­je 55 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go na pół­ku­li pół­noc­nej, jeden ga­tu­nek wy­stę­pu­je także w Ar­gen­ty­nie i Chile w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej. Ga­tun­kiem ty­po­wym i za­ra­zem je­dy­nym przed­sta­wi­cie­lem ro­dza­ju w Eu­ro­pie Środ­ko­wej i w Pol­sce jest wyd­mu­chrzy­ca pia­sko­wa "Le­y­mus are­na­rius".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wydmuchów

wyg­wi­zdów, wyg­wi­zdo­wo, wyd­mu­cho­wo; po­tocz­nie:
1. miej­sce nie­o­sło­nię­te od wia­tru; wyd­mu­cho­wi­sko, wyd­much;
2. miej­sce po­ło­żo­ne da­le­ko od cen­trum mia­sta, sku­pisk ludz­kich; od­lu­dzie, za­du­pie, pi­pi­dów­ka, pi­pi­dó­wek, pi­pi­dó­wa


Źródła:

SJP.pl

Wydmuszka

sko­rup­ka jajka, któ­re­go za­war­tość zo­sta­ła wyd­mu­cha­na przez małą dziur­kę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sko­rup­ka jajka, któ­re­go za­war­tość zo­sta­ła wyd­mu­cha­na przez małą dziur­kę

 (1.2) hutn. urzą­dze­nie do wy­cią­ga­nia gazów wy­dzie­la­ją­cych się w ko­mo­rach kok­so­wych

 (1.3) pejor. osoba lub rzecz po­zor­nie atrak­cyj­na, w rze­czy­wi­sto­ści oka­zu­ją­ca się bez­war­to­ścio­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydmuszkowy

→ wyd­musz­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wyd­musz­ką, do­ty­czą­cy wyd­musz­ki


Patrz:wydmuszka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydmuszysko

ob­szar po­kry­ty wyd­ma­mi


Źródła:

SJP.pl

Wydobrzały

wyz­dro­wieć


Źródła:

SJP.pl

Wydobrzeć

wyz­dro­wieć


Źródła:

SJP.pl

Wydobycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­do­być.

 (1.2) ilość (ob­ję­tość lub masa) wy­do­by­tej na po­wierzch­nię ko­pa­li­ny w danym cza­sie


Wy­do­by­cie – siód­my album stu­dyj­ny grupy One Mil­lion Bul­ga­rians, wy­da­ny 12 grud­nia 2012 o godz. 12:12 w for­mie cy­fro­wej, do­stęp­ny na stro­nach in­ter­ne­to­wych Ze­spo­łu.

Album za­wie­ra 18 no­wych kom­po­zy­cji stu­dyj­nych przy­go­to­wa­nych w róż­nych skła­dach. Utwór „A Means To an end” jest co­ve­rem ze­spo­łu Joy Di­vi­sion.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wydobyciny

lek­ce­wa­żą­co: poród przy po­mo­cy ce­sar­skie­go cię­cia


Źródła:

SJP.pl

Wydobywalny

da­ją­cy się wy­do­być


Źródła:

SJP.pl

Wydobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­do­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wydobywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) górn. wy­do­sta­wać su­row­ce na­tu­ral­ne spod ziemi na po­wierzch­nię

 (1.2) wy­cią­gać coś na wierzch z ukry­cia, wy­do­sta­wać

 (1.3) z tru­dem uzy­ski­wać od kogoś jakąś in­for­ma­cję

 (1.4) po­wo­do­wać pow­sta­wa­nie dźwię­ków

 (1.5) przen. uwy­pu­klać, czy­nić wy­raź­niej­szym, wy­ra­zist­szym

 (1.6) spra­wić, że ktoś znaj­du­je się w lep­szej sy­tu­a­cji, po­zby­wa się ja­kichś pro­ble­mów

cza­sow­nik zwrot­ny wy­do­by­wać się

 (2.1) o gazie, dymie itp.: wy­do­sta­wać się, wy­dzie­lać się

 (2.2) o dźwię­ku: być sły­szal­nym

 (2.3) z tru­dem wy­do­sta­wać się z ja­kie­goś miej­sca

 (2.4) uwal­niać się od pro­ble­mów, zna­leźć się w lep­szej sy­tu­a­cji


Źródła:

Wiktionary

Wydobywczyni

→ wy­do­byw­ca, np. wy­do­byw­czy­ni ta­len­tów


Źródła:

SJP.pl

Wydobyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­do­by­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­do­by­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­do­być się (ndk. wy­do­by­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­do­by­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Wydoić

od­cią­gnąć mleko od krowy, kozy, owcy itd.


Źródła:

SJP.pl

Wydojowy

przy­miot­nik od: wydój


Źródła:

SJP.pl

Wydokowywać

wpro­wa­dzać sta­tek do doku


Źródła:

SJP.pl

Wydoktoryzowany

taki, który się wy­dok­to­ry­zo­wał


Źródła:

SJP.pl

Wydolić

po­tocz­nie: po­ra­dzić sobie, spro­stać cze­muś, dać radę (zwy­kle w uży­ciu z par­ty­ku­łą "nie", np. Bieg był tak mę­czą­cy, że nie wy­do­lił fi­zycz­nie.); wy­do­łać


Źródła:

SJP.pl

Wydolniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­dol­nie


Źródła:

SJP.pl

Wydolniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­dol­ny


Źródła:

SJP.pl

Wydolnościowy

ba­da­ją­cy zdol­ność or­ga­niz­mu do pra­wi­dło­we­go funk­cjo­no­wa­nia pod­czas wy­sił­ku; wy­trzy­ma­ło­ścio­wy


Źródła:

SJP.pl

Wydolność

zdol­ność ca­łe­go ży­ją­ce­go or­ga­niz­mu lub po­szcze­gól­nych czę­ści do nor­mal­ne­go funk­cjo­no­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­dol­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydolny

1. o or­ga­niz­mie lub jego or­ga­nach: dzia­ła­ją­cy pra­wi­dło­wo; zdro­wy;
2. prze­no­śnie: spraw­ny


Źródła:

SJP.pl

Wydorowo

Wy­do­ro­wo (niem. "Wa­ter­berg") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­ściań­skim, w gmi­nie Śmi­giel, przy dro­dze kra­jo­wej nr 5, na skra­ju kom­plek­su le­śne­go.


Źródła:

Wikipedia

Wydoroślać

rzad­ko: czy­nić do­ro­słym, po­wo­do­wać, że ktoś wy­glą­da do­ro­ślej


Źródła:

SJP.pl

Wydoroślały

stać się do­ro­słym, doj­rza­łym fi­zycz­nie i psy­chicz­nie


Źródła:

SJP.pl

Wydorośleć

stać się do­ro­słym, doj­rza­łym fi­zycz­nie i psy­chicz­nie


Źródła:

SJP.pl

Wydoskonalać

czy­nić do­sko­nal­szym pod ja­kimś wzglę­dem


Źródła:

SJP.pl

Wydoskonalić

uczy­nić do­sko­nal­szym pod ja­kimś wzglę­dem


Źródła:

SJP.pl

Wydostanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­do­stać.


Źródła:

Wiktionary

Wydostawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­do­sta­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wydostawać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­do­stać)

 (1.1) wy­cią­gać skądś

 (1.2) uzy­ski­wać nie­łat­wo od kogoś

 (1.3) po­ma­gać w nie­ko­rzyst­nej sy­tu­a­cji

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­do­sta­wać się (dk. wy­do­stać się)

 (2.1) wy­cho­dząc lub wy­jeż­dża­jąc, do­sta­wać się poza obręb cze­goś, na zew­nątrz

 (2.2) uwal­niać się od trud­nej sy­ty­a­cji


Źródła:

Wiktionary

Wydostać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­do­sta­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­do­sta­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny wy­do­stać się

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­do­sta­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Wydostojniały

stać się do­stoj­nym


Źródła:

SJP.pl

Wydostojnieć

stać się do­stoj­nym


Źródła:

SJP.pl

Wydozowywać

rzad­ko: wy­da­wać coś w okre­ślo­nych do­zach, ilo­ściach; wy­mie­rzać dozy


Źródła:

SJP.pl

Wydołać

po­ra­dzić sobie z czymś; spro­stać, po­do­łać cze­muś, dać radę


Źródła:

SJP.pl

Wydra

1. zwie­rzę z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych; futro z wydry
2. po­gard­li­wie o ko­bie­cie kłót­li­wej, prze­bie­głej lub ubra­nej wy­zy­wa­ją­co


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lu­tri­nae|ref=tak., ssak wód przy­brzeż­nych o wy­dłu­żo­nym ciele i brą­zo­wej sier­ści;

 (1.2) skóra wydry (1.1) po wy­pra­wie­niu

 (1.3) obraź. wred­na, prze­bie­gła ko­bie­ta

 (1.4) bru­zda w murze


Wydra, wy­der­ka, wy­drzy­ca ("Lutra") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny wydr (Lu­tri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych (Mu­ste­li­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wydrapywanka

obra­zek lub wzór wy­ko­ny­wa­ny przez wy­dra­py­wa­nie wierzch­niej war­stwy ma­te­ria­łu


Źródła:

SJP.pl

Wydrelować

wyjąć pest­ki z owo­ców; wy­dry­lo­wać, wy­pest­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wydrenować

1. osu­szyć grunt przez od­pro­wa­dza­nie nad­mia­ru wody sącz­ka­mi;
2. od­pro­wa­dzić sącz­ka­mi nad­miar wy­dzie­lin z or­ga­niz­mu; wy­sącz­ko­wać;
3. po­tocz­nie: po­zba­wić pie­nię­dzy lub za­so­bów


Źródła:

SJP.pl

Wydroryjka

zwie­rzę wodne, po­dob­ne z wy­glą­du do wydry, ży­ją­ce w Afry­ce


Źródła:

SJP.pl

Wydrowaty

wy­zy­wa­ją­cy i nie­przy­jem­ny (zwła­szcza o ko­bie­cie)


Źródła:

SJP.pl

Wydrowice

Wy­dro­wi­ce (niem. "We­i­der­witz", 1936-1945 "We­i­den­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie opol­skim, w gmi­nie Nie­mod­lin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.

Wieś po­ło­żo­na na po­łud­nie od Nie­mod­li­na. Przez wieś prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 405 re­la­cji Nie­mod­lin - Kor­fan­tów - Prud­nik, Wy­dro­wi­ce leżą na Ni­zi­nie Ślą­skiej, w cen­trum wo­je­wództ­wa opol­skie­go, nad Ści­na­wą Nie­mod­liń­ską (prawy do­pływ Nysy Kłodz­kiej).


Źródła:

Wikipedia

Wydrowy

→ wydra; wy­drzy


Źródła:

SJP.pl

Wydrozwierz

zwie­rzę z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych; kałan, wydra mor­ska


Źródła:

SJP.pl

Wydroże

droga prze­pro­wa­dzo­na w czymś, naj­czę­ściej wy­ku­ta w skale


Źródła:

SJP.pl

Wydruk

1. wy­dru­ko­wa­nie pracy na kom­pu­te­rze, fak­sie itp.;
2. efekt pracy dru­kar­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) efekt pracy dru­kar­ki, te­le­fak­su lub in­ne­go urzą­dze­nia dru­ku­ją­ce­go


Wy­druk – od­bit­ka uzy­ska­na na kom­pu­te­ro­wym urzą­dze­niu wyj­ścio­wym typu dru­kar­ka lub plo­ter, lub też po­cho­dzą­ca z faksu.

Od­bit­ki uzy­ska­ne róż­ny­mi me­to­da­mi druku dzie­li się na:

Wy­dru­ki można uzy­ski­wać na­stę­pu­ją­cy­mi me­to­da­mi:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wydrukowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dru­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wydrukować

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|dru­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wydrwigrosz

osoba wy­łu­dza­ją­ca od kogoś pie­nią­dze


Źródła:

SJP.pl

Wydrwinka

daw­niej: zło­śli­we słowa lub żarty, drwin­ka, kpin­ka


Źródła:

SJP.pl

Wydry

po­tocz­nie: futro, błam z wy­pra­wio­nych skór wyder


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wydrylować

wyjąć pest­ki z owo­ców; wy­dre­lo­wać, wy­pest­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wydrylowywać

wyj­mo­wać pest­ki z owo­ców; dry­lo­wać, dre­lo­wać, pest­ko­wać, wy­pest­ko­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wydrzy

→ wydra; wy­dro­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wydrą, do­ty­czą­cy wydry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydrzyca

wy­drzy­ca afry­kań­ska - ga­tu­nek wydry; wy­der­ka bia­ło­li­ca


Źródła:

SJP.pl

Wydrzyk

ptak za­miesz­ku­ją­cy morza ark­tycz­ne, zimą wę­dru­ją­cy na po­łud­nie, ży­wią­cy się ry­ba­mi, mię­cza­ka­mi i le­min­ga­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ster­co­ra­rius|ref=tak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydrzyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wydrzątko

młode wydry; wy­drzę


Źródła:

SJP.pl

Wydrzę

młode wydry; wy­drząt­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zool. młoda wydra, po­tom­stwo wydry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydrążacz

w den­ty­sty­ce: na­rzę­dzie słu­żą­ce do usu­wa­nia zni­szczo­nej zę­bi­ny; ek­ska­wa­tor


Źródła:

SJP.pl

Wydrążka

wy­drąż­ka czer­nie­jecz­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny zwój­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wydrążyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­drą­żać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­drą­żać.


Źródła:

Wiktionary

Wydudkać

po­tocz­nie: po­zba­wić kogoś pie­nię­dzy; osku­bać


Źródła:

SJP.pl

Wydudlić

łap­czy­wie wypić


Źródła:

SJP.pl

Wydukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­du­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wydukać

po­tocz­nie: wy­po­wie­dzieć coś z dużą trud­no­ścią, nie­po­rad­nie, ją­ka­jąc się; du­knąć


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) wy­po­wie­dzieć, wy­mó­wić coś z tru­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydukiwać

po­tocz­nie: wy­po­wia­dać coś z dużą trud­no­ścią, nie­po­rad­nie, ją­ka­jąc się; wy­bą­ki­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyduldać

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. dul­dać)

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wypić


Źródła:

Wiktionary

Wydumanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­du­mać.


Źródła:

Wiktionary

Wydumany

żar­to­bli­wie: wy­my­ślić


Źródła:

SJP.pl

Wydumać

żar­to­bli­wie: wy­my­ślić


Źródła:

SJP.pl

Wydumywać

wy­my­ślać


Źródła:

SJP.pl

Wydupczyć

wul­gar­nie: odbyć sto­su­nek sek­su­al­ny


Źródła:

SJP.pl

Wydworny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. wyt­wor­ny


Źródła:

Wiktionary

Wydworzyć

daw­niej: uczy­nić pre­ten­sjo­nal­nym, sztucz­nie wyt­wor­nym


Źródła:

SJP.pl

Wydychać

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) od­dy­cha­jąc, usu­wać po­wie­trze z płuc


Źródła:

Wiktionary

Wydygany

mło­dzie­żo­wo: taki, który wy­dy­gał (wy­stra­szył się)


Źródła:

SJP.pl

Wydygać

mło­dzie­żo­wo: wy­stra­szyć się, stchó­rzyć; spe­niać, ze­stra­chać się, za­stra­chać się, wy­stra­chać się


Źródła:

SJP.pl

Wydymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dy­mać.


Źródła:

Wiktionary

Wydymać

wul­gar­nie:
1. oszu­kać kogoś;
2. odbyć sto­su­nek sek­su­al­ny


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. dymać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|dymać.

 (1.2) nie­do­ko­na­ny od|wydąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydyskutować

1. osią­gnąć coś dy­sku­sją;
2. wy­dy­sku­to­wać się - zmę­czyć się dy­sku­to­wa­niem; na­dy­sku­to­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wydyszak

pompa ssąca in­sta­lo­wa­na prze­waż­nie w urzą­dze­niach wen­ty­la­cyj­nych


Źródła:

SJP.pl

Wydz.

skrót od: wy­dział, wy­dzia­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Wydziarać

po­tocz­nie: zro­bić ta­tu­aż, wy­ta­tu­o­wać; dziab­nąć, wy­dziar­gać, wy­dzier­gać


Źródła:

SJP.pl

Wydziargać

wy­dzier­gać; po­tocz­nie:
1. zro­bić na dru­tach, szy­deł­kiem;
2. wy­haf­to­wać, wy­szyć;
3. wy­ta­tu­o­wać; wy­dzia­rać


Źródła:

SJP.pl

Wydział

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) eduk. dział wyż­szej uczel­ni obej­mu­ją­cy okre­ślo­ną dzie­dzi­nę

 (1.2) dział urzę­du obej­mu­ją­cy okre­ślo­ny za­kres spraw


Wy­dział – ko­mór­ka or­ga­ni­za­cyj­na urzę­du or­ga­nu wła­dzy pu­blicz­nej albo biura innej in­sty­tu­cji, wy­o­dręb­nio­na ze wzglę­du na za­kres dzia­ła­nia (in­ny­mi niż wy­dział ko­mór­ka­mi or­ga­ni­za­cyj­ny­mi są re­fe­rat, ze­spół, sta­no­wi­ska wie­lo­o­so­bo­we, sta­no­wi­sko jed­no­o­so­bo­we), np. Wy­dział Fi­nan­so­wy, Wy­dział Or­ga­ni­za­cyj­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wydziałowy

przy­miot­nik od: wy­dział


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od wy­dział


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydziałówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. szko­ła wy­dzia­ło­wa


Źródła:

Wiktionary

Wydziczyć

wy­dzi­czyć się - rzad­ko:
1. za­cho­wać się nie­po­waż­nie; wy­głu­pić się;
2. wy­ra­zić nie­za­do­wo­le­nie z cze­goś; wy­brzy­dzić


Źródła:

SJP.pl

Wydziedziczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dzie­dzi­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wydziedziczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­dzie­dzi­czyć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wy­dzie­dzi­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Wydziedziczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dzie­dzi­czyć.


Wy­dzie­dzi­cze­nie – po­zba­wie­nie zstęp­nych, mał­żon­ka lub ro­dzi­ców spad­ko­daw­cy prawa do za­chow­ku. Może ono być do­ko­na­ne tylko w te­sta­men­cie i wy­łącz­nie z przy­czyn wska­za­nych w art. 1008 k.c.

Wy­dzie­dzi­cze­nie może na­stą­pić, gdy upraw­nio­ny do za­chow­ku:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wydziedziczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­dzie­dzi­czać)

 (1.1) praw. po­zba­wić praw do dzie­dzi­cze­nia, do przy­słu­gu­ją­ce­go spad­ku

 (1.2) stpol. usu­nąć, wy­łą­czyć, wy­klu­czyć


Źródła:

Wiktionary

Wydzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dzie­lać.


Wy­dzie­la­nie – pro­ces pro­duk­cji, mo­dy­fi­ka­cji i uwal­nia­nia sub­stan­cji che­micz­nych z ko­mór­ki lub gru­czo­łu. W prze­ci­wień­stwie do wy­da­la­nia, sub­stan­cje te peł­nią okre­ślo­ną funk­cję, a nie są zbęd­nym pro­duk­tem prze­mia­ny ma­te­rii.

Kla­sycz­ny me­cha­nizm wy­dzie­la­nia za­cho­dzi przez struk­tu­ry zwane po­ro­so­ma­mi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wydzielać

cza­sow­nik prze­chod­ni (dk. wy­dzie­lić)

 (1.1) wyz­na­czać, okre­ślać część cze­goś

 (1.2) dawać komuś pewną część cze­goś

 (1.3) biol. (o na­rzą­dach) wyt­wa­rzać sub­stan­cje bio­rą­ce udział w funk­cjo­no­wa­niu or­ga­niz­mu

cza­sow­nik prze­chod­ni (dk. brak)

 (2.1) być cze­goś źró­dłem (za­pa­chu, sub­stan­cji)

cza­sow­nik zwrot­ny wy­dzie­lać się (dk. wy­dzie­lić się)

 (3.1) (o sub­stan­cjach) pow­sta­wać, być pro­du­ko­wa­nym

cza­sow­nik zwrot­ny wy­dzie­lać się (dk. brak)

 (4.1) (o za­pa­chu, dymie itp.) wy­do­sta­wać się, wy­do­by­wać się na zew­nątrz


Źródła:

Wiktionary

Wydzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dzie­lić.


Źródła:

Wiktionary

Wydzielina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. sub­stan­cja fiz­jo­lo­gicz­na pro­du­ko­wa­na przez ko­mór­ki gru­czo­ło­we

 (1.2) med. wy­ciek sub­stan­cji pow­sta­ją­cych w sta­nie cho­ro­bo­wym


Źródła:

Wiktionary

Wydzielinowy

przy­miot­nik od: wy­dzie­li­na


Źródła:

SJP.pl

Wydzielić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­dzie­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­dzie­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­dzie­lić się (ndk. wy­dzie­lać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­dzie­lać się.


Źródła:

Wiktionary

Wydzielniczy

w bio­lo­gii: zwią­za­ny z wy­dzie­la­niem sub­stan­cji nie­zbęd­nych do pod­trzy­ma­nia pro­ce­sów ży­cio­wych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­dzie­la­niem, do­ty­czą­cy wy­dzie­la­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydzieranka

obra­zek z na­kle­jo­nych na kar­ton ko­lo­ro­wych ka­wał­ków pa­pie­ru


Źródła:

SJP.pl

Wydzierać

cza­sow­nik

 (1.1) szar­piąc, za­brać coś komuś siłą

 (1.2) drąc od­dzie­lać czę­ści od ca­ło­ści

cza­sow­nik zwrot­ny wy­dzie­rać się

 (2.1) krzy­czeć, wrze­szczeć


Źródła:

Wiktionary

Wydziergiwać

1. robić coś na dru­tach;
2. wy­szy­wać coś;
3. śro­do­wi­sko­wo: ta­tu­o­wać


Źródła:

SJP.pl

Wydzierżawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dzier­ża­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wydzierżawiać

od­da­wać albo brać coś w dzier­ża­wę


Źródła:

SJP.pl

Wydzierżawić

oddać albo wziąć coś w dzier­ża­wę


Źródła:

SJP.pl

Wydzierżać

daw­niej: wy­trzy­my­wać, dawać radę


Źródła:

SJP.pl

Wydzierżeć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wy­trzy­mać


Źródła:

Wiktionary

Wydziobanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dzio­bać.


Źródła:

Wiktionary

Wydziobywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dzio­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wydziobywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­dzio­bać)

 (1.1) wy­cią­gać coś uży­wa­jąc dzio­ba

 (1.2) pot. wy­dłu­by­wać coś


Źródła:

Wiktionary

Wydziwaczony

pełen dzi­wactw; dzi­wacz­ny


Źródła:

SJP.pl

Wydziwiania

po­tocz­nie: za­cho­wa­nie wy­ra­ża­ją­ce czy­jeś nie­za­do­wo­le­nie; ka­pry­sy, gry­ma­sy, wy­rze­ka­nia


Źródła:

SJP.pl

Wydziwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dzi­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wydziwiać

1. ka­pry­sić, gry­ma­sić, wy­my­ślać;
2. daw­niej:
a) wy­ga­dy­wać, wy­rze­kać;
b) po­dzi­wiać, za­chwy­cać się kimś lub czymś;
c) wy­dzi­wiać się - dzi­wić się w spo­sób nie­przy­jem­ny, kry­ty­ko­wać coś


Źródła:

SJP.pl

Wydzwaniać

cza­sow­nik

 (1.1) dzwo­niąc, oz­naj­miać coś

 (1.2) te­le­fo­no­wać do kogoś zbyt czę­sto

 (1.3) wy­ko­rzy­sty­wać okre­ślo­ną ilość im­pul­sów te­le­fo­nicz­nych


Źródła:

Wiktionary

Wydzwonić

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|wydz­wa­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wydój

pro­ces do­je­nia krów


Źródła:

SJP.pl

Wydąć

1. książ­ko­wo: zwięk­szyć ob­ję­tość cze­goś, wy­peł­nia­jąc po­wie­trzem; nadąć;
2. książ­ko­wo: wy­wi­nąć wargi, zwy­kle wy­ra­ża­jąc swoje nie­za­do­wo­le­nie;
3. wydąć się - książ­ko­wo: stać się wy­pu­kłym na sku­tek na­peł­nie­nia się po­wie­trzem; wzdąć się


Źródła:

SJP.pl

Wydębiać

po­tocz­nie: uzy­ski­wać coś od kogoś, wy­wie­ra­jąc na­cisk; wy­mu­szać, wy­du­szać, wy­pra­szać, wy­bła­gi­wać


Źródła:

SJP.pl

Wydębić

po­tocz­nie: uzy­skać coś od kogoś, wy­wie­ra­jąc na­cisk; wy­mu­sić, wy­du­sić, wy­pro­sić, wy­bła­gać


Źródła:

SJP.pl

Wydęcie

1. książ­ko­wo: zwięk­szyć ob­ję­tość cze­goś, wy­peł­nia­jąc po­wie­trzem; nadąć;
2. książ­ko­wo: wy­wi­nąć wargi, zwy­kle wy­ra­ża­jąc swoje nie­za­do­wo­le­nie;
3. wydąć się - książ­ko­wo: stać się wy­pu­kłym na sku­tek na­peł­nie­nia się po­wie­trzem; wzdąć się


Źródła:

SJP.pl

Wydętka

pier­wot­niak z pod­gro­ma­dy wi­ciow­ców


Źródła:

SJP.pl

Wydęty

nabrz­mia­ły, wy­pu­kły, gruby


Źródła:

SJP.pl

Wydławiać

po­wo­do­wać szyb­ki ruch ci­śnie­nia


Źródła:

SJP.pl

Wydławić

1. z tru­dem wy­po­wie­dzieć ja­kieś słowa; wykrz­tu­sić;
2. usu­nąć z gar­dła przed­miot po­wo­du­ją­cy krztu­sze­nie;
3. spo­wo­do­wać szyb­ki ruch ci­śnie­nia;
4. daw­niej: uśmier­cić ko­lej­no przez dła­wie­nie; wy­du­sić


Źródła:

SJP.pl

Wydłubać

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­dłu­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wydłubka

wy­dłub­ka ocza­tecz­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny zwój­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wydłubywać

cza­sow­nik

 (1.1) dłu­biąc, wy­do­by­wać coś z cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wydłużak

na­rzę­dzie słu­żą­ce do wy­dłu­ża­nia przed­mio­tów me­ta­lo­wych


Wy­dłu­żak ("Xant­ho­li­nus") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny ku­sa­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny ku­sa­ków.

Ro­dzaj ten zo­stał wpro­wa­dzo­ny w 1821 roku przez Pier­re’a F.M.A. De­je­a­na.

Chrzą­szcze o sil­nie wy­dłu­żo­nym ciele. Głowa ma słabo wi­docz­ne, płyt­kie, sil­nie zbież­ne ku ty­ło­wi zew­nętrz­ne bru­zdy czo­ło­we, rów­no­le­głe lub nieco zbież­ne ku ty­ło­wi środ­ko­we bru­zdy czo­ło­we, przed­nią kra­wędź czoła mię­dzy bru­zda­mi środ­ko­wy­mi wy­dłu­żo­ną w przód oraz nies­pła­szczo­ne, wy­raź­nie za­o­krą­glo­ne, nie­zbyt sil­nie i gład­ko punk­to­wa­ne bez po­dłuż­nej, gład­kiej linii skro­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wydłużalnik

wy­gię­ta część ru­ro­cią­gu umoż­li­wia­ją­ca ogra­ni­cze­nie wpły­wu ci­śnie­nia spo­wo­do­wa­ne­go roz­sze­rzal­no­ścią ciepl­ną ma­te­ria­łów, z któ­rych ten ru­ro­ciąg jest wy­ko­na­ny; kom­pen­sa­tor ciepl­ny


Źródła:

SJP.pl

Wydłużanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dłu­żać.


Źródła:

Wiktionary

Wydłużać

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) zob. wy­dłu­żyć.

cza­sow­nik zwrot­ny

 (2.1) zob. wy­dłu­żyć się.


Źródła:

Wiktionary

Wydłużenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­dłu­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Wydłużony

przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) wy­raź­nie długi

 (1.2) prze­cią­ga­ją­cy się w cza­sie


Źródła:

Wiktionary

Wydłużyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­dłu­żać)

 (1.1) uczy­nić dłuż­szym w prze­strze­ni, wy­cią­gnąć, roz­cią­gnąć wzdłuż

 (1.2) uczy­nić dłuż­szym w cza­sie, prze­dłu­żyć

 (1.3) spra­wić, że coś wy­da­je się dłuż­sze niż w rze­czy­wi­sto­ści

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­dłu­żyć się (ndk. wy­dłu­żać się)

 (2.1) stać się dłuż­szym w prze­strze­ni, wy­cią­gnąć się, roz­cią­gnąć się wzdłuż

 (2.2) stać się dłuż­szym w cza­sie, prze­dłu­żyć się


Źródła:

Wiktionary

Wydźgać

wy­kłuć, wy­dłu­bać czymś ostrym; wyź­gać, wyż­gać


Źródła:

SJP.pl

Wydźwięczać

daw­niej: wy­ra­żać coś za po­mo­cą dźwię­ku


Źródła:

SJP.pl

Wydźwięk

sens za­war­ty w ja­kiejś in­for­ma­cji, wy­po­wie­dzi, ut­wo­rze ar­ty­stycz­nym itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spo­sób od­bio­ru cze­goś przez to coś wy­wo­ły­wa­ny; za­war­ty sens ut­wo­ru, wy­po­wie­dzi; prze­sła­nie, jakie jest od­bie­ra­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wydźwiękowy

przy­miot­nik od: wydź­więk


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od wydź­więk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyedytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­e­dy­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyedytować

pod­dać tekst edy­cji; ze­dy­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyegzekwowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­eg­zek­wo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyegzekwować

zmu­sić do cze­goś sto­su­jąc środ­ki przy­mu­su


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. eg­zek­wo­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|eg­zek­wo­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyegzorcyzmować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. eg­zor­cyz­mo­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|eg­zor­cyz­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyekspediować

wy­słać kogoś lub coś; po­zbyć się kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyeksplikować

daw­niej: wy­tłu­ma­czyć, wy­ja­śnić


Źródła:

SJP.pl

Wyeksploatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ek­splo­a­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyeksploatować

wy­zy­skać cał­ko­wi­cie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ek­splo­a­to­wać)

 (1.1) do­pro­wa­dzić coś do cał­ko­wi­te­go zu­ży­cia po­przez uży­wa­nie przez dłuż­szy czas

 (1.2) po­zba­wić teren złóż lub in­nych za­so­bów na­tu­ral­nych

 (1.3) spra­wić, że ktoś jest nie­zdol­ny do dal­sze­go wy­sił­ku po­przez zmu­sze­nie go do zbyt in­ten­syw­nej pracy

 (1.4) upo­wszech­nić me­to­dę lub kon­wen­cję po­przez zbyt czę­ste ko­rzy­sta­nie z niej

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ek­splo­a­to­wać się (ndk. ek­splo­a­to­wać się)

 (2.1) książk. za­cząć dzia­łać go­rzej lub prze­stać dzia­łać przez bycie uży­wa­nym przez dłuż­szy czas

 (2.2) książk. wy­czer­pać swoje siły po­przez pod­ję­cie zbyt in­ten­syw­ne­go wy­sił­ku

 (2.3) książk. stać się mało cie­ka­wym dla od­bior­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyeksponować

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|ek­spo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyeksterminować

1. wy­mor­do­wać okre­ślo­ną grupę na­ro­do­wą, et­nicz­ną lub re­li­gij­ną;
2. zabić wszyst­kie stwo­rze­nia uz­na­wa­ne za szkod­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Wyekstrahować

wy­o­dręb­nić po­przez pod­da­nie pro­ce­so­wi ek­strak­cji; od­dzie­lić


Źródła:

SJP.pl

Wyekstraktować

wy­o­dręb­nić skład­ni­ki mie­sza­ni­ny lub rozt­wo­ru za po­mo­cą roz­pu­szczal­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Wyekwipować

za­o­pa­trzyć w coś na po­dróż lub na wy­pra­wę


Źródła:

SJP.pl

Wyeleganciały

taki, który wy­e­le­gan­ciał (stał się ele­ganc­ki)


Źródła:

SJP.pl

Wyeliminowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­e­li­mi­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyeliminować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. eli­mi­no­wać)

 (1.1) wy­ko­nać eli­mi­na­cję, usu­nię­cie lub zne­u­tra­li­zo­wa­nie cze­goś lub kogoś


Źródła:

Wiktionary

Wyemancypować

do­ko­nać eman­cy­pa­cji; wyz­wo­lić, os­wo­bo­dzić, usa­mo­dziel­nić


Źródła:

SJP.pl

Wyemanować

wy­pro­mie­nio­wać, wy­dzie­lić coś


Źródła:

SJP.pl

Wyemigrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) opu­szcze­nie oj­czy­ste­go kraju w celu osied­le­nia się w innym pań­stwie


Źródła:

Wiktionary

Wyemigrować

wy­je­cha­wszy na stałe z oj­czyz­ny, osied­lić się w obcym kraju


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. emi­gro­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|emi­gro­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyemitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­e­mi­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyewoluowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­e­wo­lu­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyfasować

wydać lub po­brać z ma­ga­zy­nu woj­sko­we­go żyw­ność, umun­du­ro­wa­nie, broń itp.


Źródła:

SJP.pl

Wyfilcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­fil­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyfiletowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­fi­le­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyfiletować

oczy­ścić z kości lub ości


cza­sow­nik

 (1.1) kulin. spra­wić rybę, drób i po­zba­wić czę­ści nie­ja­dal­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyfiltrować

wy­dzie­lić coś z cie­czy przez jej fil­tro­wa­nie; od­fil­tro­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyfioczać

po­tocz­nie:
1. cze­sać, fry­zo­wać w pukle, loki;
2. wy­stra­jać prze­sad­nie ele­ganc­ko


Źródła:

SJP.pl

Wyfioczony

po­tocz­nie: taki, który się wy­fio­czył (ucze­sał pre­ten­sjo­nal­nie, prze­sad­nie wy­stro­ił); wy­fio­ko­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyfiokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­fio­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyfiokowany

po­tocz­nie: taki, który się wy­fio­ko­wał (ucze­sał pre­ten­sjo­nal­nie, prze­sad­nie wy­stro­ił); wy­fio­czo­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyfiokować

wy­fio­czyć się; wy­fio­ko­wać się:
1. ubrać, naj­czę­ściej w prze­sad­nie ele­ganc­kie do okaz­ji ciu­chy;
2. ucze­sać pre­ten­sjo­nal­nie w pukle, w loki


Źródła:

SJP.pl

Wyflizować

za­ło­żyć flizy (płyt­ki) na ścia­nach lub na po­dło­dze; sfli­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyfluorkować

1. na­sy­cić szkli­wo zębów związ­ka­mi flu­o­ru;
2. dodać do soli, wody wo­do­cią­go­wej itp. związ­ki flu­o­ru


Źródła:

SJP.pl

Wyfotoszopować

obro­bić zdję­cie lub film w pro­gra­mie gra­ficz­nym; sfo­to­szo­po­wać, spho­tos­ho­po­wać, wyp­ho­tos­ho­po­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyfraczony

taki, który się wy­fra­czył (wy­stro­ił się we frak); wy­fra­ko­wa­ny, ufra­czo­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyfraczyć

wy­fra­czyć się - wy­stro­ić się, ubrać się we frak


Źródła:

SJP.pl

Wyfrakowany

taki, który się wy­fra­czył (wy­stro­ił się we frak); wy­fra­czo­ny, ufra­czo­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyfroterowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­fro­te­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyfrymarczać

daw­niej: fry­mar­cząc, uzy­ski­wać coś; wy­łu­dzać, wy­cy­ga­niać


Źródła:

SJP.pl

Wyfukiwać

daw­niej:
1. besz­tać, wy­my­ślać kogoś;
2. uzy­ski­wać fu­ka­niem


Źródła:

SJP.pl

Wyfundować

fun­du­jąc, wy­sta­wić, wy­bu­do­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w pół­noc­no-za­chod­niej Rosji, ucho­dzi do Za­to­ki One­skiej Morza Bia­łe­go;


Wyg (ros. Выг) – rzeka w pół­noc­no-za­chod­niej Rosji, w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści na­le­żą­cej do tego pań­stwa Re­pu­bli­ce Ka­re­lii.

Dłu­gość 237 km, po­wierzch­nia do­rze­cza 27 100 km², śred­ni prze­pływ – 267 m³/s.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyga

(r. żeń­ski) ko­bie­ta ma­ją­ca duże doś­wiad­cze­nie w ja­kiejś dzie­dzi­nie, spryt­na, obrot­na; także o męż­czyź­nie, zwie­rzę­ciu, z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym; spry­cia­ra, stara wy­ja­dacz­ka, stara wró­bli­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś z dużym doś­wiad­cze­niem w ja­kiejś dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ga­dać.

 (1.2) pot. łat­wość wy­ra­ża­nia się, do­bo­ru słów, elok­wen­cja


Źródła:

Wiktionary

Wygadany

wy­mow­ny, ga­dat­li­wy, elok­went­ny


Źródła:

SJP.pl

Wygadać

wyz­nać, wy­pa­plać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ga­dy­wać)

 (1.1) pot. zdra­dzić ta­jem­ni­cę

 (1.2) pot. wyz­nać coś komuś, mó­wiąc

 (2.2) pot. wy­po­wie­dzieć się do woli

 (2.3) pot. zwie­rzyć się komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygadywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ga­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wygadywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ga­dać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wy­ga­dać.

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) pot. mówić coś bez sensu, bez za­sta­no­wie­nia

 (2.2) pot. mówić źle o kimś, o czymś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­ga­dy­wać się (dk. wy­ga­dać się)

 (3.1) nie­do­ko­na­ny od|wy­ga­dać się.


Źródła:

Wiktionary

Wyganianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ga­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wyganiać

zmu­szać kogoś lub coś do zmia­ny miej­sca, wy­pę­dzać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­gnać, wy­go­nić)

 (1.1) zmu­szać do opu­szcze­nia ja­kie­goś miej­sca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyganowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyganów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wygarbiać

zgi­nać, wy­krzy­wiać w garb


Źródła:

SJP.pl

Wygarbić

zgiąć, wy­krzy­wić w garb


Źródła:

SJP.pl

Wygarbowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gar­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wygarbować

pod­dać skórę zwie­rzę­cą spe­cjal­nej obrób­ce w celu na­da­nia jej mięk­ko­ści i trwa­ło­ści; wy­pra­wić, zgar­bo­wać


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) za­koń­czyć pro­ces gar­bar­skiej obrób­ki skóry, wy­pra­wić skórę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygarnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­gar­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­gar­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wygartywać

re­gio­nal­nie: wy­gar­niać (gar­nąc, wyj­mo­wać coś z cze­goś)


Źródła:

SJP.pl

Wygasać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­gas­nąć)

 (1.1) prze­sta­wać się palić

 (1.2) prze­sta­wać być

 (1.3) tra­cić waż­ność


Źródła:

Wiktionary

Wygasnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ga­sać)

 (1.1) prze­stać palić się

 (1.2) prze­stać być

 (1.3) stra­cić waż­ność


Źródła:

Wiktionary

Wygaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ga­szać.


Wy­ga­sza­nie lub wy­ga­sa­nie po­tocz­nie ro­zu­mia­ne jako pro­ces od­wrot­ny do wa­run­ko­wa­nia jest w rze­czy­wi­sto­ści pro­ce­sem za­stą­pie­nia jed­ne­go odru­chu wa­run­ko­we­go dru­gim, o tym samym cha­rak­te­rze. Pro­ces wy­ga­sza­nia nie prze­bie­ga iden­tycz­nie jak pier­wot­ne wa­run­ko­wa­nie i za­le­ży od do­tych­cza­so­we­go doś­wiad­cze­nia zwie­rzę­cia (prze­pro­wa­dza­nych wcze­śniej ek­spe­ry­men­tów).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wygaszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ga­sić.


Źródła:

Wiktionary

Wygaszony

taki, w któ­rym nie palą się świa­tła; ciem­ny


Źródła:

SJP.pl

Wygasły

taki, który wy­gasł, skoń­czył się (np. wy­ga­słe uczu­cia, wy­ga­sły wul­kan)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który prze­stał się palić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygawor

po­tocz­nie: re­pry­men­da, wy­mów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. re­pry­men­da, zwy­my­śla­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygazować

poz­wo­lić na ulot­nie­nie się gazu w na­po­ju ga­zo­wa­nym; od­ga­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wygazowywać

1. po­zba­wiać gazu;
2. wy­ga­zo­wy­wać się - tra­cić gaz (np. o wo­dzie ga­zo­wa­nej)


Źródła:

SJP.pl

Wygaśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­koń­cze­nie się pa­le­nia

 (1.2) za­koń­cze­nie okre­su, ter­mi­nu cze­goś


Wy­ga­śnię­cie (wy­ga­sa­nie, wy­ga­sza­nie) – ter­min praw­ny okre­śla­ją­cy stan, w któ­rym osta­tecz­nie prze­sta­je obo­wią­zy­wać pewne prawo, umowa lub ro­szcze­nie, na sku­tek pow­sta­nia sy­tu­a­cji okre­ślo­nej w odręb­nych prze­pi­sach, lub w do­ku­men­cie, któ­re­go do­ty­czy.

W pra­wie pol­skim, ter­min ten był i jest uży­wa­ny w róż­nych dzie­dzi­nach, na przy­kład w usta­wie o szkol­nict­wie wyż­szym w od­nie­sie­niu do wy­ga­śnię­cia upraw­nień uczel­ni i jej pra­cow­ni­ków, w od­nie­sie­niu do prawa wy­ko­ny­wa­nia za­wo­du pie­lę­gniar­ki lub w or­dy­na­cji po­dat­ko­wej do wy­ga­śnię­cia zo­bo­wią­zań po­dat­ko­wych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wygenerować

1. książ­ko­wo: wyt­wo­rzyć coś, spo­wo­do­wać pow­sta­nie cze­goś;
2. w fi­zy­ce: wyt­wo­rzyć pewną po­stać ener­gii bądź pewną formę prze­no­sze­nia ener­gii


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|ge­ne­ro­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygibas

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) po­tocz­nie:
1. nie­na­tu­ral­ny, dzi­wacz­ny ruch ciała osoby tań­czą­cej, gim­na­sty­ku­ją­cej się itp.; ła­ma­niec;
2. o czymś nad­mier­nie skom­pli­ko­wa­nym, po­kręt­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dzi­wacz­ny ruch

 (1.2) nie­na­tu­ral­ny spo­sób pi­sa­nia

 (1.3) coś po­kręt­ne­go, zbyt skom­pli­ko­wa­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygibać

daw­niej: prze­chy­lać nagle; chy­bać


Źródła:

SJP.pl

Wygiełdów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wygiełzów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wyginanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Wyginać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­giąć)

 (1.1) na­da­wać kształt przez gię­cie

 (1.2) po­chy­lać w daną stro­nę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­gi­nać się (dk. wy­giąć się)

 (2.1) zmie­niać swój kształt pod wpły­wem pew­nej siły

 (2.2) po­chy­lać się w ja­kimś kie­run­ku


Źródła:

Wiktionary

Wyginięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gi­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Wyginięty

taki, który wy­gi­nął; wy­mar­ły


Źródła:

SJP.pl

Wyginąć

o wielu isto­tach: ko­lej­no wym­rzeć, prze­stać ist­nieć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ginąć)

 (1.1) biol. ulec cał­ko­wi­tej za­gła­dzie jako ga­tu­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygiąć

zgiąć, wy­krzy­wić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­gi­nać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­gi­nać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­giąć się (ndk. wy­gi­nać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­gi­nać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygięcie

zgiąć, wy­krzy­wić


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce, w któ­rym coś jest wy­gię­te

 (1.2) po­chy­le­nie w ja­kimś kie­run­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygiętka

ro­dzaj okrzem­ki; Ple­u­ro­sig­ma


Źródła:

SJP.pl

Wygięty

ma­ją­cy pół­ko­li­sty, ka­błą­ko­wa­ty kształt; za­krzy­wio­ny, ugię­ty


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: wy­giąć

przy­miot­nik

 (2.1) ma­ją­cy za­krzy­wio­ny kształt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyglancowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­glan­co­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyglancować

nadać gład­ką, lśnią­cą po­wierzch­nię; wy­glan­so­wać, wy­bły­szczyć, wysz­klić, wyś­wie­cić


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|glan­co­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyglansować

nadać gład­ką, lśnią­cą po­wierzch­nię; wy­glan­co­wać, wy­bły­szczyć, wysz­klić, wyś­wie­cić


Źródła:

SJP.pl

Wyglebać

wy­gle­bać się - po­tocz­nie: prze­wró­cić się; wy­wa­lić się, gleb­nąć się, wy­gle­bić się


Źródła:

SJP.pl

Wyglebić

wy­gle­bić się - po­tocz­nie: prze­wró­cić się; wy­wa­lić się, gleb­nąć się, wy­gle­bać się


Źródła:

SJP.pl

Wygląd

ze­spół cech zew­nętrz­nych osoby, przed­mio­tu, zja­wi­ska; apa­ry­cja, pre­zen­cja, fizys, fizis


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) grupa cech two­rzą­cych obraz zew­nętrz­ny czło­wie­ka, zwie­rzę­cia lub przed­mio­tu

 (1.2) daw. gw-pl|Pod­la­sie. po­dłuż­ny otwór znaj­du­ją­cy się na ścia­nie sto­do­ły, spich­le­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyglądanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­glą­dać.


Źródła:

Wiktionary

Wyglądać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) mieć dany wy­gląd

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wyj­rzeć, wy­gląd­nąć)

 (2.1) pa­trzeć wy­chy­la­jąc się spoza przesz­ko­dy lub z okna

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (3.1) wy­cze­ki­wać kogoś lub cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wyględniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­ględ­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyględny

po­tocz­nie: do­brze wy­glą­da­ją­cy, atrak­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyględów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wyględówek

Wy­glę­dó­wek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wę­grow­skim, w gmi­nie Wierzb­no. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Apo­sto­łów Pio­tra i Pawła w Wierzb­nie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wygnajewo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. przed­mie­ście, pust­ko­wie


Źródła:

Wiktionary

Wygnanie

zmu­sić do opu­szcze­nia do­tych­cza­so­we­go miej­sca po­by­tu; wy­pę­dzić


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zmu­sze­nie do opu­szcze­nia do­tych­cza­so­we­go miej­sca po­by­tu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wygnaniec

ten, kogo ska­za­no na wy­gna­nie; ba­ni­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś ska­za­ny na wy­gna­nie, wy­pę­dzo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygnanka

→ wy­gna­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ska­za­na na wy­gna­nie, wy­pę­dzo­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:wygnaniec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wygnanowice

Wy­gna­no­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Ryb­cze­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Ryb­cze­wi­ce. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 256 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Wygnać

zmu­sić do opu­szcze­nia do­tych­cza­so­we­go miej­sca po­by­tu; wy­pę­dzić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ga­niać)

 (1.1) zmu­sić do opu­szcze­nia miej­sca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygnańczyce

Wy­gnań­czy­ce ( "We­ig­manns­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie wschow­skim, w gmi­nie Wscho­wa. Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa Wy­gnań­czy­ce, w któ­re­go skład wcho­dzi rów­nież miej­sco­wość Pszczół­ko­wo.


Źródła:

Wikipedia

Wygnański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wygniatak

Wy­gnia­tak – na­rzę­dzie do obrób­ki gwin­tów po­przez pla­stycz­ne odksz­tał­ca­nie po­wierzch­ni ot­wo­ru obra­bia­ne­go. Nie wy­stę­pu­je tutaj skra­wa­nie ma­te­ria­łu.

Ot­wo­ry pod gwin­ty wew­nętrz­ne wy­gnia­ta­ne są więk­sze niż w przy­pad­ku ot­wo­rów gwin­to­wa­nych na­rzę­dzia­mi skra­wa­ją­cy­mi.


Źródła:

Wikipedia

Wygniatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gnia­tać.


Źródła:

Wiktionary

Wygniwać

1. gnić cał­ko­wi­cie, w dużej ilo­ści;
2. gnić w środ­ku


Źródła:

SJP.pl

Wygnić

1. zgnić cał­ko­wi­cie na dużej prze­strze­ni;
2. zgnić w środ­ku


Źródła:

SJP.pl

Wygniły

taki, który wy­gnił (zgnił w środ­ku)


Źródła:

SJP.pl

Wygnoić

1. użyź­nić zie­mię gno­jem; na­gno­ić;
2. wy­bru­dzić, za­nie­czy­ścić gno­jem


Źródła:

SJP.pl

Wygnębiać

daw­niej: gnę­biąc, wy­ple­niać, wy­tra­cać, wy­ni­szczać


Źródła:

SJP.pl

Wygoda

1. wszyst­ko co ułat­wia wy­ko­ny­wa­nie ja­kichś czyn­no­ści;
2. to, co za­spo­ka­ja czy­jeś po­trze­by, do­ga­dza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­po­wia­da­ją­ce komuś wa­run­ki miesz­ka­nia, prze­by­wa­nia; to, co za­spo­ka­ja czy­jeś po­trze­by

 (1.2) coś ułat­wia­ją­ce­go wy­ko­ny­wa­nie ja­kichś czyn­no­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wygodnicka

ko­bie­ta lu­bią­ca wy­go­dy, przy­wy­kła do wygód


Źródła:

SJP.pl

Wygodnicki

taki, który zwią­za­ny jest z prze­sad­ną dba­ło­ścią o ułat­wia­nie sobie życia


przy­miot­nik

 (1.1) prze­sad­nie ułat­wia­ją­cy sobie życie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygodnictwo

za­mi­ło­wa­nie do wy­god­ne­go życia; prze­sad­na dba­łość o wy­go­dy


Źródła:

SJP.pl

Wygodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­god­ny


Źródła:

Wiktionary

Wygodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­god­nie


Źródła:

SJP.pl

Wygodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­god­ny


Źródła:

SJP.pl

Wygodnisia

po­tocz­nie o ko­bie­cie lu­bią­cej wy­go­dę, próż­nia­czy tryb życia, le­ni­stwo, bło­gość


Źródła:

SJP.pl

Wygodniś

po­tocz­nie o oso­bie lu­bią­cej wy­go­dę, próż­nia­czy tryb życia, le­ni­stwo, bło­gość; le­niuch, pie­cuch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pejor. osoba lu­bią­ca wy­god­ne życie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygodny

1. taki, który za­pew­nia wy­go­dę;
2. od­po­wia­da­ją­cy komuś; do­god­ny;
3. zbyt­nio lu­bią­cy wy­go­dę


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­go­dą, da­ją­cy wy­go­dę

 (1.2) taki, który komuś od­po­wia­da z ja­kie­goś po­wo­du

 (1.3) taki, który za bar­dzo lubi wy­go­dę, do­ga­dza sobie, unika trudu, nad­mier­ne­go wy­sił­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygody

1. wszyst­ko co ułat­wia wy­ko­ny­wa­nie ja­kichś czyn­no­ści;
2. to, co za­spo­ka­ja czy­jeś po­trze­by, do­ga­dza


Źródła:

SJP.pl

Wygodzić

do­go­dzić, speł­nić ( za­spo­ko­ić) czy­jeś ży­cze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wygogolony

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. zbyt lekko ubra­ny, wy­de­kol­to­wa­ny przy chło­dzie, ze zbyt od­sło­nię­tym cia­łem


Źródła:

Wiktionary

Wygoić

wy­le­czyć rany


Źródła:

SJP.pl

Wygojony

wy­le­czyć rany


Źródła:

SJP.pl

Wygon

1. wspól­ne pa­stwi­sko wiej­skie;
2. droga pro­wa­dzą­ca na pa­stwi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. gro­mad­ne pa­stwi­sko

 (1.2) roln. droga, którą wy­ga­nia się bydło

 (1.3) rzad. wy­ga­nia­nie bydła na pa­stwi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wygonak

ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny wy­go­na­ko­wa­tych


Wy­go­nak ("Ocho­da­e­us chry­so­me­lo­i­des") – ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny wy­go­na­ko­wa­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wygonakowate

o ce­chach wy­go­na­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Wy­go­na­ko­wa­te (Ocho­da­e­i­dae) – ro­dzi­na chrzą­szczy z po­drzę­du wie­lo­żer­nych i na­dro­dzi­ny żuków. Wy­stę­pu­ją we wszyst­kich kra­i­nach zo­o­ge­o­gra­ficz­nych oprócz au­stra­lij­skiej. W za­pi­sie ko­pal­nym znane są od ke­lo­we­ju w jurze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wygonakowaty

o ce­chach wy­go­na­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Wygonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­go­nić.


Źródła:

Wiktionary

Wygonik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wygonić

zmu­sić kogoś do opu­szcze­nia zaj­mo­wa­ne­go miej­sca; wy­pę­dzić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ga­niać)

 (1.1) zob. wy­ga­niać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygonka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­ga­nia­nie bydła na pa­stwi­sko


Źródła:

Wiktionary

Wygonowo

Wy­go­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie biel­skim, w gmi­nie Boćki. Leży nad rzeką Leśną.

Od 1926 we wsi stoi pom­nik pow­stań­ców stycz­nio­wych.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wygooglanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­go­o­glać.


Źródła:

Wiktionary

Wygooglać

[czy­taj: wy­gu­glać] po­tocz­nie: wy­szu­kać za po­mo­cą wy­szu­ki­war­ki Go­o­gle; wy­gu­glo­wać, wy­gu­glać, zgo­o­glo­wać, zgu­glo­wać, wy­go­o­glo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wygooglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­go­o­glo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wygooglować

[czy­taj: wy­gu­glo­wać] po­tocz­nie: wy­szu­kać za po­mo­cą wy­szu­ki­war­ki Go­o­gle; wy­gu­glo­wać, wy­go­o­glać, wy­gu­glać, zgo­o­glo­wać, zgu­glo­wać, zgo­o­glać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) zob. go­o­glo­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygowaty

→ wyga


Patrz:wyga

Źródła:

SJP.pl

Wygradzać

wy­o­dręb­niać część te­re­nu za po­mo­cą ogro­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wygrana

1. przed­miot lub kwota, którą ktoś wy­grał;
2. od­nie­sio­ne zwy­cię­stwo, suk­ces;
3. ko­bie­ta, która od­nio­sła suk­ces


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­gro­da w ja­kimś kon­kur­sie, zysk w ha­zar­dzie

 (1.2) zwy­cię­stwo

 (1.3) ko­bie­ta, któ­rej się po­wio­dło

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) fż. lp. imie­sło­wu przy­miot­ni­ko­we­go przesz­łe­go od: wy­grać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygraniczyć

rzad­ko: wy­łą­czyć, wy­dzie­lić część pła­szczyz­ny z więk­szej ca­ło­ści; wy­gro­dzić


Źródła:

SJP.pl

Wygranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­grać.


Źródła:

Wiktionary

Wygranka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wygrany

1. gra­jąc o coś, otrzy­mać to;
2. od­nieść zwy­cię­stwo w pro­ce­sie są­do­wym, roz­gryw­kach, bo­jach itp.;
3. wy­ko­nać utwór mu­zycz­ny lub jego część na in­stru­men­tach;
4. o ze­ga­rach, radiu itp.: odt­wo­rzyć jakąś me­lo­dię;
5. o lo­sach, bi­le­tach lo­te­ryj­nych itp.: zag­wa­ran­to­wać wy­gra­ną;
6. sko­rzy­stać na czymś;
7. gra­jąc w te­a­trze, fil­mie, odt­wo­rzyć wni­kli­wie graną po­stać;
8. zo­stać uz­na­nym za lep­sze, atrak­cyj­niej­sze;
9. wy­ko­rzy­stać ja­kieś oko­licz­no­ści, czy­jeś słabe stro­ny lub wy­ko­rzy­stać kogoś jako na­rzę­dzie prze­ciw komuś


Wy­gra­ny – dra­mat pol­sko-ame­ry­kań­ski z 2011 roku w re­ży­se­rii Wie­sła­wa Sa­niew­skie­go. Ak­to­rzy wy­stę­pu­ją­cy w fil­mie to m.in. Paweł Szaj­da, Ja­nusz Gajos, Woj­ciech Pszo­niak i Marta Żmuda Trze­bia­tow­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wygrawerować

wyryć tech­ni­ką gra­wer­ską ry­su­nek, wzór, or­na­ment w twar­dym ma­te­ria­le


Źródła:

SJP.pl

Wygrać

1. gra­jąc o coś, otrzy­mać to;
2. od­nieść zwy­cię­stwo w pro­ce­sie są­do­wym, roz­gryw­kach, bo­jach itp.;
3. wy­ko­nać utwór mu­zycz­ny lub jego część na in­stru­men­tach;
4. o ze­ga­rach, radiu itp.: odt­wo­rzyć jakąś me­lo­dię;
5. o lo­sach, bi­le­tach lo­te­ryj­nych itp.: zag­wa­ran­to­wać wy­gra­ną;
6. sko­rzy­stać na czymś;
7. gra­jąc w te­a­trze, fil­mie, odt­wo­rzyć wni­kli­wie graną po­stać;
8. zo­stać uz­na­nym za lep­sze, atrak­cyj­niej­sze;
9. wy­ko­rzy­stać ja­kieś oko­licz­no­ści, czy­jeś słabe stro­ny lub wy­ko­rzy­stać kogoś jako na­rzę­dzie prze­ciw komuś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­gry­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­gry­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gra­żać.


Źródła:

Wiktionary

Wygrodzenie

wy­o­dręb­nić część te­re­nu za po­mo­cą ogro­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wygrodzić

wy­o­dręb­nić część te­re­nu za po­mo­cą ogro­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wygryw

po­tocz­nie: osoba wy­gry­wa­ją­ca, od­no­szą­ca suk­ces


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zwy­cięz­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygrywający

osoba, która zwy­cię­ża w ja­kiejś grze


Źródła:

SJP.pl

Wygrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wygrywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­grać)

 (1.1) gra­jąc w coś, zdo­by­wać wy­gra­ną

 (1.2) zdo­by­wać pier­wsze miej­sce w ja­kiejś ry­wa­li­za­cji, po­ko­ny­wać prze­ciw­ni­ków, od­no­sić zwy­cię­stwo

 (1.3) wy­ko­ny­wać utwór mu­zycz­ny

 (1.4) o lo­sach lo­te­ryj­nych: gwa­ran­to­wać wy­gra­ną

 (1.5) o ak­to­rach: odt­wa­rzać do­kład­nie swoją rolę fil­mo­wą lub te­a­tral­ną


Źródła:

Wiktionary

Wygryzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gry­zać.


Źródła:

Wiktionary

Wygrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­grzać.


Źródła:

Wiktionary

Wygrzbiecenie

rzad­ko: wygrz­bie­cić się - uczy­nić swój grzbiet wy­pu­kłym


Źródła:

SJP.pl

Wygrzbiecić

rzad­ko: wygrz­bie­cić się - uczy­nić swój grzbiet wy­pu­kłym


Źródła:

SJP.pl

Wygrzbiecony

taki, który się wygrz­bie­cił, ma­ją­cy wy­pu­kły grzbiet


Źródła:

SJP.pl

Wygrzebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­grze­bać.


Źródła:

Wiktionary

Wygrzebać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­grze­by­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­grze­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wygrzew

w tech­ni­ce: wy­grze­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Wygrzewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­grze­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wygrzewać

1. czy­nić coś cie­płym;
2. wy­grze­wać się - pod­da­wać się dzia­ła­niu cie­pła


Źródła:

SJP.pl

Wygubienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zni­szcze­nie bio­lo­gicz­ne, wy­ru­go­wa­nie z ist­nie­nia


Źródła:

Wiktionary

Wygubić

1. wy­ni­szczyć kogoś bio­lo­gicz­nie;
2. wy­słać, przez­na­czyć kogoś, coś na pewną zgubę, zmar­no­wa­nie


cza­sow­nik

 (1.1) zni­szczyć bio­lo­gicz­nie, wy­ru­go­wać z ist­nie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyguglanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gu­glać.


Źródła:

Wiktionary

Wyguglać

po­tocz­nie: wy­szu­kać za po­mo­cą wy­szu­ki­war­ki Go­o­gle; wy­gu­glo­wać, wy­go­o­glać, zgo­o­glo­wać, zgu­glo­wać, wy­go­o­glo­wać


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) wy­szu­kać za po­mo­cą wy­szu­ki­war­ki Go­o­gle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyguglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gu­glo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyguglować

po­tocz­nie: wy­szu­kać za po­mo­cą wy­szu­ki­war­ki Go­o­gle; wy­go­o­glo­wać, wy­go­o­glać, wy­gu­glać, zgo­o­glo­wać, zgu­glo­wać, zgo­o­glać


Źródła:

SJP.pl

Wygumkować

po­tocz­nie: wy­trzeć, usu­nąć coś gumką; zgu­mo­wać, wy­gu­mo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wygumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gu­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wygumować

po­tocz­nie: wy­trzeć, usu­nąć coś gumką; zgu­mo­wać, wy­gum­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wygwiazdkować

za­stą­pić część słowa gwiazd­ka­mi, aby ukryć wul­ga­ryzm lub nie­cen­zu­ral­ne wy­ra­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Wygwieździć

po­e­tyc­ko: po­kryć gwia­zda­mi


Źródła:

SJP.pl

Wygwizdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyg­wi­zdać.


Źródła:

Wiktionary

Wygwizdać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wyg­wi­zdy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wyg­wi­zdy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wygwizdowo

wyg­wi­zdów, wyd­mu­chów, wyd­mu­cho­wo; po­tocz­nie:
1. miej­sce nie­o­sło­nię­te od wia­tru; wyd­mu­cho­wi­sko, wyd­much;
2. miej­sce po­ło­żo­ne da­le­ko od cen­trum mia­sta, sku­pisk ludz­kich; od­lu­dzie, za­du­pie, pi­pi­dów­ka, pi­pi­dó­wek, pi­pi­dó­wa


Źródła:

SJP.pl

Wygwizdywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyg­wi­zdy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wygwizdywać

cza­sow­nik

 (1.1) wy­śmie­wać, wy­szy­dzać kogoś; wy­ra­żać nie­za­do­wo­le­nie, de­za­pro­ba­tę za po­mo­cą gwi­zda­nia (czę­ściej w dk.)

 (1.2) odt­wa­rzać jakąś me­lo­dię za po­mo­cą gwi­zda­nia


Źródła:

Wiktionary

Wygwizdów

wyg­wi­zdo­wo, wyd­mu­chów, wyd­mu­cho­wo; po­tocz­nie:
1. miej­sce nie­o­sło­nię­te od wia­tru; wyd­mu­cho­wi­sko, wyd­much;
2. miej­sce po­ło­żo­ne da­le­ko od cen­trum mia­sta, sku­pisk ludz­kich; od­lu­dzie, za­du­pie, pi­pi­dów­ka, pi­pi­dó­wek, pi­pi­dó­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wygódka

ubi­ka­cja bez urzą­dzeń ka­na­li­za­cyj­nych, znaj­du­ją­ca się na zew­nątrz bu­dyn­ku miesz­kal­ne­go; wy­cho­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ubi­ka­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygón

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. pa­stwi­sko


Źródła:

Wiktionary

Wygórowanie

książ­ko­wo: zbyt duży, nad­mier­ny


Źródła:

SJP.pl

Wygórowany

książ­ko­wo: zbyt duży, nad­mier­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zbyt duży, nad­mier­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygórować

daw­niej:
1. wzdąć się, wybić się ku górze; spęcz­nieć, na­ros­nąć, nabrz­mieć;
2. wybić się na pier­wszy plan, stać się do­mi­nu­ją­cym


Źródła:

SJP.pl

Wygład

po­wierzch­nia litej skały wy­gła­dzo­na przez dzia­ła­nie lo­dow­ca


Źródła:

SJP.pl

Wygładnica

ro­dzaj prasy uży­wa­nej w prze­my­śle po­li­gra­ficz­nym, pa­pier­ni­czym, włó­kien­ni­czym, gu­mo­wym i two­rzyw sztucz­nych; ka­lan­der; gła­dziar­ka


Źródła:

SJP.pl

Wygładnik

spe­cjal­ny ro­dzaj stru­ga uży­wa­ny do wy­gła­dza­nia po­wierzch­ni okle­in


Źródła:

SJP.pl

Wygładzacz

na­rzę­dzie do wy­gła­dza­nia po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Wygładzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gła­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wygładzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­gła­dzić)

 (1.1) czy­nić gład­ką po­wierzch­nię cze­goś, usu­wa­jąc nie­rów­no­ści, zmarszcz­ki, itp.

 (1.2) techn. wy­rów­ny­wać po­wierzch­nię cze­goś za po­mo­cą od­po­wied­nich na­rzę­dzi po­le­ru­ją­cych

 (1.3) książk. usu­wać uster­ki, udo­sko­na­lać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­gło­dzić)

 (2.1) spra­wiać, że ktoś się staje głod­ny, trzy­mać kogoś głod­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­gła­dzać się (dk. wy­gła­dzić się)

 (3.1) sta­wać się gład­kim

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­gła­dzać się (dk. wy­gło­dzić się)

 (4.1) wy­trzy­my­wać dłuż­szy czas nie je­dząc nic lub je­dząc bar­dzo mało


Źródła:

Wiktionary

Wygładzeniowy

przy­miot­nik od: wy­gła­dze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wygładzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­gła­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­gła­dzać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­gła­dzić się (ndk. wy­gła­dzać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­gła­dzać się.


Źródła:

Wiktionary

Wygłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­gła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wygłaszać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­gło­sić)

 (1.1) wy­po­wia­dać jakiś tekst gło­śno


Źródła:

Wiktionary

Wygłoba

wy­gło­ba ko­ni­czy­nów­ka, wy­gło­ba szcza­wiów­ka - ga­tun­ki mo­ty­la z ro­dzi­ny mrocz­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wygłodek

wy­gło­dek bie­dron­ko­wa­ty - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny wy­głod­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wygłodkowate

o ce­chach wy­głod­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Wy­głod­ko­wa­te (En­do­my­chi­dae) – ro­dzi­na chrzą­szczy z po­drzę­du wie­lo­żer­nych, serii (in­fra­rzę­du) Cu­cu­ji­for­mia i na­dro­dzi­ny bie­dro­nek. Liczy ponad 1000 ga­tun­ków


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wygłodkowaty

o ce­chach wy­głod­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Wygłos

ję­zy­koz­naw­stwo: ko­niec wy­ra­zu, ostat­nia gło­ska w wy­ra­zie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. po­zy­cja koń­co­wa wy­ra­zu lub sy­la­by

 (1.2) głos, od­głos cze­goś

 (1.3) daw. wy­gło­sze­nie, wy­po­wie­dze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygłosić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­gła­szać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­gła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wygłosowy

przy­miot­nik od: wy­głos


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. znaj­du­ją­cy się w wy­gło­sie, na końcu wy­ra­zu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygłup

po­pi­sy­wa­nie się, wy­głu­pia­nie się, bła­ze­na­da


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­po­waż­ne lub kom­pro­mi­tu­ją­ce za­cho­wa­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ten, kto się wy­głu­pia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wygłupy

po­pi­sy­wa­nie się, wy­głu­pia­nie się, bła­ze­na­da


Źródła:

SJP.pl

Wygłówkować

po­tocz­nie:
1. wy­my­ślić coś;
2. wybić piłkę głową


Źródła:

SJP.pl

Wygłębiać

prze­sta­rza­le: wy­drą­żać, po­głę­biać


Źródła:

SJP.pl

Wygłębić

prze­sta­rza­le: wy­drą­żyć, po­głę­bić


Źródła:

SJP.pl

Wyhaczać

po­tocz­nie:
1. po­dry­wać kogoś, zwy­kle dziew­czy­nę;
2. do­strze­gać kogoś lub coś; za­u­wa­żać, spo­strze­gać;
3. znaj­do­wać, zdo­by­wać, po­zy­ski­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyhaczyć

slan­go­wo:
1. po­der­wać kogoś, zwy­kle dziew­czy­nę;
2. zro­zu­mieć coś, zo­rien­to­wać się w czymś; ska­po­wać, za­ja­rzyć, sku­mać;
3. do­strzec kogoś lub coś; za­u­wa­żyć, spo­strzec;
4. zna­leźć, zdo­być, po­zy­skać; tra­fić


Źródła:

SJP.pl

Wyhaftować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. haf­to­wać)

 (1.1) ozdo­bić haf­tem

 (1.2) pot. przen. grub. zwy­mio­to­wać

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­haf­to­wać się (ndk. haf­to­wać się)

 (2.1) pot. przen. grub. zwy­mio­to­wać się


Źródła:

Wiktionary

Wyhamować

cza­sow­nik

 (1.1) za­po­biec cze­muś


Źródła:

Wiktionary

Wyhartowywać

daw­niej: na­da­wać twar­dość me­ta­lom, wzmac­niać przez har­to­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyhasanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ha­sać.


Źródła:

Wiktionary

Wyhałasić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gwara. na­pom­nieć kogoś pod­nie­sio­nym gło­sem, skrzy­czeć kogośfakt.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ha­ła­sić się

 (2.1) gwara. wy­krzy­czeć się, na­krzy­czeć się


Źródła:

Wiktionary

Wyherbowany

daw­niej: ozdo­bio­ny her­bem


Źródła:

SJP.pl

Wyhodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ho­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyhodować

1. otrzy­mać przez se­lek­cję i dobór wy­bra­nych osob­ni­ków nową rasę zwie­rząt lub od­mia­nę ro­ślin;
2. otrzy­mać przez ho­do­wa­nie zwie­rzę lub ro­śli­nę


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ho­do­wać, wy­ho­do­wy­wać)

 (1.1) roln. zo­o­techn. otrzy­mać nową od­mia­nę lub rasę

 (1.2) roln. zo­o­techn. otrzy­mać w ho­dow­li ro­śli­nę lub zwie­rzę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyholowywać

ho­lu­jąc, wy­pro­wa­dzać, wy­cią­gać


Źródła:

SJP.pl

Wyhulać

po­tocz­nie:
1. zużyć za­so­by;
2. oszu­kać; wy­ki­wać, wy­ko­le­go­wać;
3. osią­gnąć jakiś wynik lub cel;
4. wyjść poza gra­ni­ce cze­goś;
5. wy­hu­lać się -
a) wy­ła­do­wać swoją ener­gię, ba­wiąc się; wy­sza­leć się;
b) za­spo­ko­ić chęć tań­cze­nia po­przez dłu­gie, in­ten­syw­ne tańce; wy­tań­czyć się;
c) zużyć całą swoją ener­gię;
d) zmę­czyć się bie­ga­niem; wy­bie­gać się, wy­ha­sać się


Źródła:

SJP.pl

Wyhuśtać

1. zmę­czyć huś­ta­niem; wy­bu­jać;
2. wy­huś­tać się - huś­tać się wy­star­cza­ją­co długo; na­bu­jać się, wy­bu­jać się, na­huś­tać się


Źródła:

SJP.pl

Wyidealizować

przed­sta­wić kogoś lub coś w spo­sób zbyt ide­al­ny; prze­i­de­a­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyimaginować

książ­ko­wo: wy­my­ślić, wy­o­bra­zić sobie coś zgod­nie z włas­ną wolą, z włas­nym pra­gnie­niem; wy­fan­taz­jo­wać, uroić, wy­ma­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Wyimek

frag­ment, ury­wek z ob­szer­niej­sze­go tek­stu; wy­ją­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ury­wek z ob­szer­niej­sze­go tek­stu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyimkowy

przy­miot­nik od: wy­i­mek


Źródła:

SJP.pl

Wyindukować

spo­wo­do­wać pow­sta­nie zja­wi­ska przez in­duk­cję; wy­wo­łać poś­red­nio


Źródła:

SJP.pl

Wyindywidualizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­in­dy­wi­du­a­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyindywidualizowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­in­dy­wi­du­a­li­zo­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyiskiwać

wy­bie­rać coś z wło­sów, piór, sier­ści itp., głów­nie ro­bact­wo


Źródła:

SJP.pl

Wyj

skrót

 (1.1) = bibl. Księ­ga Wyj­ścia


Źródła:

Wiktionary

Wyj.

skrót od: wy­ją­tek, wy­jąt­ko­wy; wyjąt.


skrót

 (1.1) = wy­ją­tek

 (1.2) = wy­jąt­ko­wy

 (1.3) = wy­jąt­ko­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyjadacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba z doś­wiad­cze­niem

 (1.2) daw. osoba ży­ją­ca na cudzy koszt


Źródła:

Wiktionary

Wyjadać

1. je­dząc, wy­bie­rać z cze­goś;
2. zja­dać wszyst­ko;
3. je­dząc, two­rzyć dziu­ry w czymś; wy­gry­zać;
4. draż­nić oczy, gar­dło lub nos, po­wo­du­jąc silne pie­cze­nie, ból itp.; wy­że­rać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­jeść)

 (1.1) je­dząc, wy­bie­rać, wyj­mo­wać je­dze­nie z cze­goś

 (1.2) zja­dać wszyst­ko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyjarać

po­tocz­nie: wy­pa­lić


Źródła:

SJP.pl

Wyjarzmiać

daw­niej:
1. uwal­niać bydło ro­bo­cze z jarz­ma;
2. wyz­wa­lać, przy­wra­cać wol­ność


Źródła:

SJP.pl

Wyjarzmić

daw­niej:
1. uwol­nić bydło ro­bo­cze z jarz­ma;
2. wyz­wo­lić, przy­wró­cić wol­ność


Źródła:

SJP.pl

Wyjawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ja­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wyjawiać

cza­sow­nik

 (1.1) spra­wiać, że coś staje się wia­do­me; dawać in­for­ma­cję o czymś, co do­tych­czas było trzy­ma­ne w ta­jem­ni­cy


Źródła:

Wiktionary

Wyjawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ja­wić.


Źródła:

Wiktionary

Wyjawić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ja­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wyjazd

1. miej­sce przez­na­czo­ne do wy­jeż­dża­nia;
2. wy­pra­wa, de­le­ga­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fakt wy­je­cha­nia skądś, opu­szcze­nia ja­kie­goś miej­sca

 (1.2) po­dróż, wy­ciecz­ka, wy­pra­wa

 (1.3) miej­sce, w któ­rym można skądś wy­je­chać


Wy­jazd – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie so­cha­czew­skim, w gmi­nie So­cha­czew. Ma sta­tus so­łect­wa.

Do 2023 miej­sco­wość była czę­ścią wsi Ja­na­szó­wek.

W la­tach 1975–1998 Wy­jazd po­ło­żo­ny był w wo­je­wództ­wie skier­nie­wic­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyjazdowicz

po­tocz­nie: kibic spor­to­wy, który re­gu­lar­nie jeź­dzi na mecze wy­ja­zdo­we


Źródła:

SJP.pl

Wyjazdowo

→ wy­ja­zdo­wy


Patrz:wyjazdowy

Źródła:

SJP.pl

Wyjazdowy

przy­miot­nik od: wy­jazd


Źródła:

SJP.pl

Wyjazdówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. krót­ka wy­ciecz­ka


Źródła:

Wiktionary

Wyjaławiać

ja­ło­wić;
1. uczy­nić nie­u­ro­dzaj­nym;
2. ni­szczyć znaj­du­ją­ce się w czymś lub na czymś za­raz­ki; ste­ry­li­zo­wać;
3. po­zba­wiać cze­goś uz­na­wa­ne­go za war­to­ścio­we


Źródła:

SJP.pl

Wyjałowić

po­zba­wić drob­no­u­stro­jów; wy­ste­ry­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyjaśniacz

po­tocz­nie:
1. ktoś, kto coś wy­ja­śnia
2. coś, co wy­ja­śnia, po­ma­ga zro­zu­mieć


Źródła:

SJP.pl

Wyjaśniający

→ wy­ja­śniać


Patrz:wyjaśniać

Źródła:

SJP.pl

Wyjaśnialność

→ wy­ja­śnial­ny


Patrz:wyjaśnialny

Źródła:

SJP.pl

Wyjaśnialny

da­ją­cy się wy­ja­śnić


Źródła:

SJP.pl

Wyjaśnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ja­śniać.


Wy­ja­śnia­nie, tłu­ma­cze­nie, ek­spla­na­cja – za­da­nie my­ślo­we po­le­ga­ją­ce na wska­za­niu racji dla stwier­dzo­ne­go zda­nia; jedna z naj­bar­dziej zna­nych od­mian ro­zu­mo­wa­nia obok wnio­sko­wa­nia, do­wo­dze­nia i spraw­dza­nia.

Wy­ja­śnie­nie po­le­ga na od­po­wie­dzi na py­ta­nie "dla­cze­go tak jest jak stwier­dzi­li­śmy?"


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyjaśniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ja­śnić)

 (1.1) czy­nić coś zro­zu­mia­łym

 (1.2) uza­sad­niać, uspra­wied­li­wiać, po­da­wać szcze­gó­ły

 (1.3) mat. o zmien­nej lo­so­wej: mieć okre­ślo­ny udział w ob­ser­wo­wa­nym efek­cie.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­ja­śniać się (dk. wy­ja­śnić się)

 (2.1) sta­wać się zro­zu­mia­łym

 (2.2) roz­ja­śniać się


Źródła:

Wiktionary

Wyjaśniały

stać się jas­nym lub ja­śniej­szym; zja­śnieć


Źródła:

SJP.pl

Wyjaśnienia

stać się jas­nym lub ja­śniej­szym; zja­śnieć


Źródła:

SJP.pl

Wyjaśnienie

stać się jas­nym lub ja­śniej­szym; zja­śnieć


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przed­sta­wie­nie, omó­wie­nie isto­ty pro­ble­mu bądź za­gad­nie­nia; wy­tłu­ma­cze­nie, uczy­nie­nie zro­zu­mia­łym

 (1.2) uspra­wied­li­wie­nie, przed­sta­wie­nie mo­ty­wu cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyjaśnieć

stać się jas­nym lub ja­śniej­szym; zja­śnieć


Źródła:

SJP.pl

Wyjaśnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ja­śniać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ja­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Wyjebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­je­bać.


Źródła:

Wiktionary

Wyjebany

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: wy­je­bać

przy­miot­nik

 (2.1) wulg. super, świet­ny

 (2.2) wulg. zmę­czo­ny


Źródła:

Wiktionary

Wyjebać

wy­pier­do­lić; wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. wy­rzu­cić (coś lub kogoś);
2. wy­je­bać (komuś) - ude­rzyć (kogoś);
3. wy­je­bać się - prze­wró­cić się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­je­by­wać)

 (1.1) wulg. wy­rzu­cić coś

 (1.2) wulg. usu­nąć kogoś skądś siłą

 (3.2) wulg. o pro­ce­sie kom­pu­te­ro­wym: ulec błę­do­wi, który spo­wo­do­wał jego nagłe wy­łą­cze­nie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyjebisty

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wulg. fajny


Źródła:

Wiktionary

Wyjebka

wul­gar­nie:
1. kra­dzież, oszu­stwo, prze­kręt;
2. prze­gra­na, po­raż­ka, nie­po­wo­dze­nie;
3. brak za­in­te­re­so­wa­nia czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wulg. slang. kra­dzież


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyjebongo

mieć wy­je­bon­go - wul­gar­nie: mieć wy­je­ba­ne


Źródła:

SJP.pl

Wyjebywać

wy­pier­da­lać; wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. wy­rzu­cać;
2. od­by­wać sto­su­nek płcio­wy;
3. wy­je­by­wać się - prze­wra­cać się


Źródła:

SJP.pl

Wyjec

małpa z grupy sze­ro­ko­no­sych, ży­ją­ca w la­sach Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej, ro­śli­no­żer­na, o dłu­gim, chwyt­nym ogo­nie; swoją nazwę zaw­dzię­cza wy­da­wa­niu gło­sów przy­po­mi­na­ją­cych ryki i prze­cią­głe wycia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Alo­u­at­ta|ref=tak., po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­ska małpa o do­no­śnym gło­sie;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. przen. ktoś śpie­wa­ją­cy uciąż­li­wie, nie­przy­jem­nie i gło­śno


Wyjec ("Alo­u­at­ta") – ro­dzaj ssa­ków na­czel­nych z po­dro­dzi­ny wyj­ców (Alo­u­at­ti­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny cze­pia­ko­wa­tych (Ate­li­dae). Są naj­więk­szy­mi mał­pa­mi No­we­go Świa­ta. Znane z umie­jęt­no­ści wy­da­wa­nia bar­dzo gło­śnych dźwię­ków. Spo­krew­nio­ne z cze­pia­ka­mi z po­dro­dzi­ny Ate­li­nae.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyjechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­je­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wyjechany

po­tocz­nie:
1. oce­nia­ny niez­wy­kle po­zy­tyw­nie; od­lo­to­wy, cza­do­wy, za­rą­bi­sty;
2. cał­kiem wy­czer­pa­ny jazdą na ro­we­rze;
3. zu­ży­ty lub zni­szczo­ny dłu­gotr­wa­łą ek­splo­a­ta­cją;
4. taki, który do­kądś wy­je­chał


Źródła:

SJP.pl

Wyjechać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­jeż­dżać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­jeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Wyjezdny

daw­niej: wy­ja­zdo­wy; dziś tylko w wy­ra­że­niu: na wy­jezd­nym - przed (samym) wy­ja­zdem


Źródła:

SJP.pl

Wyjeść

1. je­dząc, wy­brać z cze­goś;
2. zjeść wszyst­ko;
3. je­dząc, ut­wo­rzyć dziu­rę w czymś;
4. zni­szczyć, po­zo­sta­wia­jąc wyrwy lub wyż­ło­bie­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyjeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­jeż­dżać.


Źródła:

Wiktionary

Wyjeżdżać

rzad­ko:
1. jeż­dżąc, ni­szczyć, np. wy­jeż­dżać drogę;
2. jeż­dżąc, ut­wo­rzyć, np. wy­jeż­dżać dziu­ry;
3. jeż­dżąc, zu­ży­wać, np. wy­jeż­dżać ben­zy­nę;
4. daw­niej: ujeż­dżać konia


cza­sow­nik

 (1.1) opu­szczać ja­kieś miej­sce, prze­mie­szczać się, udać się w inne miej­sce

 (1.2) pot. odzy­wać się; mówić coś nie­po­trzeb­ne­go lub nie­wła­ści­we­go

 (1.3) pot. ude­rzać, roz­ci­nać, ro­zo­rać, rozch­la­stać, prze­jeż­dżać

 (1.4) przest. wy­pę­dzać kogoś

 (1.5) przest. ulat­niać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyjgwajzer

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dro­gow­skaz


Źródła:

Wiktionary

Wyjmowalny

da­ją­cy się wyjąć


Źródła:

SJP.pl

Wyjmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyj­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyjmować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wyjąć)

 (1.1) wy­do­sta­wać z wnę­trza

 (1.2) wy­dzie­lać z ca­ło­ści

cza­sow­nik zwrot­ny wyj­mo­wać się (dk. wyjąć się)

 (2.1) dawać się wyj­mo­wać (1.1), odłą­czać


Źródła:

Wiktionary

Wyjrzeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­glą­dać)

 (1.1) po­pa­trzeć, wy­chy­la­jąc się zza przesz­ko­dy lub z okna


Źródła:

Wiktionary

Wyjscać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­si­kać


Źródła:

Wiktionary

Wyjuszać

daw­niej: wy­ta­czać juchę; wykr­wa­wiać


Źródła:

SJP.pl

Wyjąkiwać

ją­ka­jąc się, wy­po­wia­dać coś niez­ro­zu­mia­le; wy­ję­ki­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyjąt.

skrót od: wy­ją­tek, wy­jąt­ko­wy; wyj.


Źródła:

SJP.pl

Wyjąteczek

zdrob­nie­nie od: wy­ją­tek


Źródła:

SJP.pl

Wyjątek

1. ak­cep­to­wa­ne od­stęp­stwo od re­gu­ły, normy;
2. ury­wek cu­dze­go ut­wo­ru, cytat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) coś, do czego nie sto­su­je się po­wszech­na re­gu­ła

 (1.2) frag­ment, wy­ci­nek tek­stu

 (1.3) in­form. w pro­gra­mo­wa­niu: obiekt uży­wa­ny do przer­wa­nia nor­mal­ne­go dzia­ła­nia pro­gra­mu i prze­nie­sie­nia in­for­ma­cji o błę­dzie do in­ne­go miej­sca pro­gra­mu


Wy­ją­tek ( ex­cep­tion) - me­cha­nizm prze­pły­wu ste­ro­wa­nia uży­wa­ny w pro­ce­so­rach oraz współ­czes­nych ję­zy­kach pro­gra­mo­wa­nia do ob­słu­gi zda­rzeń wy­jąt­ko­wych, a w szcze­gól­no­ści błę­dów, któ­rych wy­stą­pie­nie zmie­nia pra­wi­dło­wy prze­bieg wy­ko­ny­wa­nia pro­gra­mu.

W mo­men­cie zaj­ścia nie­spo­dzie­wa­ne­go zda­rze­nia ge­ne­ro­wa­ny jest wy­ją­tek, który musi zo­stać "ob­słu­żo­ny" po­przez za­pa­mię­ta­nie bie­żą­ce­go stanu pro­gra­mu i przej­ście do pro­ce­du­ry jego ob­słu­gi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyjątkowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób szcze­gól­ny, nadz­wy­czaj­ny

 (1.2) nie­kie­dy, nie­czę­sto, bar­dzo rzad­ko


Źródła:

Wiktionary

Wyjątkowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wy­jąt­ko­we


Źródła:

Wiktionary

Wyjątkowy

wy­róż­nia­ją­cy się spoś­ród cze­goś, je­dy­ny w swoim ro­dza­ju, niez­wy­kły, oso­bli­wy


przy­miot­nik

 (1.1) wy­róż­nia­ją­cy się czymś nie­prze­cięt­nym; taki, który jest wy­jąt­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyjąwszy

z wy­jąt­kiem, oprócz; po­mi­ną­wszy


Źródła:

SJP.pl

Wyjąć

1. wy­do­być coś z ja­kie­goś okre­ślo­ne­go miej­sca lub rze­czy (np. wyjąć płaszcz z szafy, wyjąć karty z pu­deł­ka);
2. wy­klu­czyć (np. wy­ję­ci spod prawa)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wyj­mo­wać)

 (1.1) wy­do­stać, wy­do­być coś skądś, z wnę­trza cze­goś

 (1.2) książk. wy­dzie­lić część z ca­ło­ści, wy­o­dręb­nić coś

 (1.3) książk. wy­klu­czyć kogoś lub coś, wy­łą­czyć, zro­bić dla kogoś lub cze­goś wy­ją­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyjęcie

1. wy­do­być coś z ja­kie­goś okre­ślo­ne­go miej­sca lub rze­czy (np. wyjąć płaszcz z szafy, wyjąć karty z pu­deł­ka);
2. wy­klu­czyć (np. wy­ję­ci spod prawa)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyjąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyjęknąć

wy­po­wie­dzieć coś ża­łos­nym gło­sem; wy­ję­czeć


Źródła:

SJP.pl

Wyjście

1. zna­leźć się poza okre­ślo­nym miej­scem, na zew­nątrz;
2. udać się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) droga lub otwór, któ­rym się wy­cho­dzi

 (1.2) spot­ka­nie to­wa­rzy­skie poza włas­nym domem

 (1.3) roz­wią­za­nie kło­pot­li­wej sy­tu­a­cji

 (1.4) elektr. gnia­zdo urzą­dze­nia po­da­ją­ce wynik pracy, dźwięk, sy­gnał itp.

 (1.5) in­form. wynik dzia­ła­nia skryp­tu lub pro­gra­mu

 (1.6) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyjść.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyjściowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wy­cho­dze­niem, opu­szcza­niem miej­sca

 (1.2) do­ty­czą­cy miej­sca, z któ­re­go się wy­cho­dzi

 (1.3) zwią­za­ny z po­cząt­kiem

 (1.4) ubie­ra­ny na szcze­gól­ne okaz­je


Źródła:

Wiktionary

Wyjść

1. zna­leźć się poza okre­ślo­nym miej­scem, na zew­nątrz;
2. udać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­cho­dzić)

 (1.1) opu­ścić ja­kieś miej­sce

 (1.2) za­koń­czyć pobyt w ja­kimś miej­scu

 (1.3) pre­zen­to­wać się na zdję­ciu

 (1.4) być po­strze­ga­nym przez kogoś

 (1.5) zo­stać opu­bli­ko­wa­nym

 (1.6) o stat­kach: od­pły­nąć

 (1.7) otrzy­mać wynik obli­czeń

 (1.8) udać się

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wyj­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyka

ro­śli­na mo­tyl­ko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. ro­dzaj ro­ślin ziel­nych na­le­żą­cy do ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych (mo­tyl­ko­wa­tych), czę­ścio­wo upra­wia­nych jako pa­stew­ne;


Wyka ("Vicia") – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych na­le­żą­cy do ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych. Obej­mu­je ok. 250 ga­tun­ków (tyle uz­na­nych zo­sta­ło za za­ak­cep­to­wa­ne w bazie tak­so­no­micz­nej Plants of the World On­li­ne, w niek­tó­rych źró­dłach, zwła­szcza daw­niej­szych, po­da­wa­na jest znacz­nie mniej­sza ogól­na licz­ba ga­tun­ków, np. 160, 200). W więk­szo­ści wy­stę­pu­ją one na pół­ku­li pół­noc­nej, w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go. Za­sied­la­ją zaz­wy­czaj suche, tra­wia­ste łąki i mu­ra­wy, za­ro­śla, wydmy pia­szczy­ste i żwi­ro­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykadrowywać

usu­wać coś z kadru, ze zdję­cia


Źródła:

SJP.pl

Wykalibrować

ska­li­bro­wać;
1. wyż­ło­bić rowki wew­nątrz lufy broni pal­nej;
2. wyz­na­czyć od­po­wied­nią po­dział­kę na urzą­dze­niach lub na­czy­niach mier­ni­czych


Źródła:

SJP.pl

Wykaligrafowywać

daw­niej: pisać coś ka­li­gra­ficz­nie; od­ka­li­gra­fo­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wykapany

po­tocz­nie: taki, który jest bar­dzo po­dob­ny do kogoś z wy­glą­du lub cha­rak­te­ru; iden­tycz­ny, jed­na­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) pot. bar­dzo po­dob­ny do kogoś, taki sam jak ktoś

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: wy­ka­pać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykapać

ka­piąc, wy­ciec


Źródła:

SJP.pl

Wykapywać

rzad­ko:
1. ka­piąc, wy­cie­kać, wy­są­czać się;
2. wy­dzie­lać w ma­łych daw­kach


Źródła:

SJP.pl

Wykaraskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ka­ra­skać.


Źródła:

Wiktionary

Wykarczak

chrząszcz z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych, któ­re­go larwa że­ru­je po­cząt­ko­wo mię­dzy korą a drew­nem, a póź­niej w drew­nie drzew ścię­tych


Źródła:

SJP.pl

Wykarmianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­kar­miać.


Źródła:

Wiktionary

Wykarmiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) utrzy­mać przy życiu po­tom­stwo, kar­miąc je włas­nym mle­kiem

 (1.2) utrzy­mać przy życiu kogoś lub coś, do­star­cza­jąc po­ży­wie­nie


Źródła:

Wiktionary

Wykartkować

po­tocz­nie o ar­bi­trze pił­kar­skim: przyz­nać wiele kar­tek


Źródła:

SJP.pl

Wykasowywać

daw­niej: wy­kre­ślać, unie­waż­niać, usu­wać skądś


Źródła:

SJP.pl

Wykastrować

usu­nąć część gonad, w przy­pad­ku męż­czyzn jąder, a ko­biet jaj­ni­ków


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ka­stro­wać)

 (1.1) usu­nąć gru­czo­ły roz­rod­cze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usu­wa­nie cał­ko­wi­cie przez ko­sze­nie


Źródła:

Wiktionary

Wykaszarka

urzą­dze­nie do ko­sze­nia trawy po­dob­ne do pod­ka­szar­ki


Źródła:

SJP.pl

Wykaszać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ko­sić)

 (1.1) usu­wać cał­ko­wi­cie przez ko­sze­nie

 (1.2) pot. po­wo­do­wać śmierć wielu jed­no­stek

 (1.3) pot. po­ko­ny­wać we współ­za­wod­nict­wie

 (1.4) gwara. uczn. stud. nie za­li­czać eg­za­mi­nu wielu oso­bom


Źródła:

Wiktionary

Wykaz

spis, lista


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pismo za­wie­ra­ją­ce wy­li­cze­nie osób, rze­czy, ele­men­tów, czyn­no­ści, zda­rzeń itp. ma­ją­cych jakąś wspól­ną cechę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ka­zać.


Źródła:

Wiktionary

Wykazać

ujaw­nić ist­nie­nie cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ka­zy­wać)

 (1.1) prze­ja­wić, uka­zać, dać wyraz

 (1.2) po­ka­zać, przed­sta­wić, udo­wod­nić, una­ocz­nić (coś w al­ter­na­tyw­nie do po­przed­nie­go stanu)

 (1.3) do­wieść, stwier­dzić, wy­kryć

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ka­zać się (ndk. wy­ka­zy­wać się)

 (2.1) udo­wod­nić w prak­ty­ce po­sia­da­nie ja­kiejś cechy

 (2.2) przed­sta­wić do­ku­men­ty pot­wier­dza­ją­ce coś, wy­le­gi­ty­mo­wać się czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykazik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wykaz


Źródła:

Wiktionary

Wykazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ka­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wykazywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ka­zać)

 (1.1) zob. wy­ka­zać.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­ka­zy­wać się (dk. wy­ka­zać się)

 (2.1) zob. wy­ka­zać się.


Źródła:

Wiktionary

Wykałacz

daw­niej: wy­ka­łacz­ka; wy­kłu­wacz


Źródła:

SJP.pl

Wykałaczka

cien­ki za­o­strzo­ny pa­ty­czek słu­żą­cy do wy­dłu­ba­nia spo­mię­dzy zębów resz­tek je­dze­nia lub do wty­ka­nia w małe por­cje po­tra­wy, aby ułat­wić ich bra­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cien­ki, za­o­strzo­ny pa­ty­czek (daw. także piór­ko) słu­żą­cy do usu­wa­nia spo­mię­dzy zębów resz­tek je­dze­nia;

 (1.2) kulin. cien­ki, za­o­strzo­ny pa­ty­czek słu­żą­cy do wty­ka­nia w małe por­cje je­dze­nia, ko­recz­ki, aby ułat­wić ich bra­nie z ta­le­rza

 (1.3) w haf­ciar­stwie: cien­ko za­koń­czo­na pa­łecz­ka słu­żą­ca do roz­py­cha­nia prze­cię­tych dziu­rek do haftu


Wy­ka­łacz­ka – mały ka­wa­łek drew­na lub in­ne­go ma­te­ria­łu, np. pla­sti­ku, słu­żą­cy do usu­wa­nia resz­tek po­kar­mu spo­mię­dzy zębów po je­dze­niu. Przy­po­mi­na mały (o dłu­go­ści kilku cen­ty­me­trów), cien­ki (1 mi­li­metr) pa­ty­czek, ostro za­koń­czo­ny z co najm­niej jed­nej stro­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykałaczkowy

→ wy­ka­łacz­ka


Patrz:wykałaczka

Źródła:

SJP.pl

Wykańczalnia

dział fa­bry­ki włó­kien­ni­czej, w któ­rym wy­pro­du­ko­wa­ny ma­te­riał pod­da­wa­ny jest koń­co­wej obrób­ce che­micz­nej i me­cha­nicz­nej; wy­koń­czal­nia


Źródła:

SJP.pl

Wykańczalnictwo

koń­co­wa obrób­ka pro­duk­tu; wy­koń­czal­nict­wo


Źródła:

SJP.pl

Wykańczalniczy

→ wy­kań­czal­nict­wo; wy­koń­czal­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Wykańczalnik

pra­cow­nik od­po­wie­dzial­ny za koń­co­wy pro­ces pro­duk­cji wy­ro­bów włó­kien­ni­czych


Źródła:

SJP.pl

Wykańczać

1. na­da­wać osta­tecz­ną formę, wy­gląd;
2. mę­czyć


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­koń­czyć)

 (1.1) do­pro­wa­dzać do końca wy­ko­na­nie cze­goś

 (1.2) zu­ży­wać do końca

 (1.3) pot. po­wo­do­wać znacz­ny uszczer­bek, zni­szcze­nie lub śmierć

 (1.4) pot. wy­wo­ły­wać osła­bie­nie lub zmę­cze­nie u kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­kań­czać się (dk. wy­koń­czyć się)

 (2.1) ni­szczyć sa­me­go sie­bie

 (2.2) ni­szczyć się naw­za­jem

 (2.3) być zu­ży­wa­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykidajło

po­tocz­nie: męż­czyz­na pil­nu­ją­cy po­rząd­ku w re­sta­u­ra­cji, dy­sko­te­ce, lo­ka­lu itp.; ochro­niarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pra­cow­nik pil­nu­ją­cy po­rząd­ku w (czę­sto po­drzęd­nym) lo­ka­lu roz­ryw­ko­wym lub ga­stro­no­micz­nym

 (1.2) gwara. wojsk. do­wód­ca grupy spa­do­chro­nia­rzy przez­na­czo­nej do zrzu­tu z sa­mo­lo­tu


Wy­ki­daj­ło, znany pt. Przy­droż­ny Bar ( "Road House") – ame­ry­kań­ski film fa­bu­lar­ny z 1989 roku w re­ży­se­rii Rowdy’ego Her­ring­to­na z Pa­tric­kiem Swa­y­ze w roli głów­nej, który za­grał bram­ka­rza w przy­droż­nym barze.

W 2006 roku pow­stał film "Wy­ki­daj­ło 2" ("Road House 2: Last Call") wy­da­ny bez­poś­red­nio na rynek kina do­mo­we­go, w 2024 po­ja­wił się re­ma­ke pier­wszej czę­ści "Road House".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykiełkowany

o na­sio­nach, bul­wach, ro­śli­nach: taki, który wy­pu­ścił kieł­ki


Źródła:

SJP.pl

Wykiełkować

za­kieł­ko­wać;
1. o na­sio­nach, ro­śli­nach: wy­pu­ścić pier­wsze pędy;
2. pow­stać jako za­lą­żek cze­goś w okre­ślo­nym miej­scu lub cza­sie; skieł­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wykipiały

wrząc, wy­pły­nąć z na­czy­nia


Źródła:

SJP.pl

Wykipieć

wrząc, wy­pły­nąć z na­czy­nia


Źródła:

SJP.pl

Wykitować

po­tocz­nie: um­rzeć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ki­to­wać)

 (1.1) rzad. uszczel­nić po­przez wy­le­pie­nie kitem, np. okien

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (2.1) pot. sko­nać, um­rzeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykitowywać

po­tocz­nie: umie­rać; ki­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Wykiwać

cza­sow­nik

 (1.1) przen. oszu­kać

 (1.2) sport. pot. ro­biąc zmył­ki prze­pro­wa­dzić piłkę omi­ja­jąc za­wod­ni­ka prze­ciw­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Wyklarowany

1. czy­sty, po­zba­wio­ny fusów;
2. jasny, zro­zu­mia­ły


Źródła:

SJP.pl

Wykleić

1. przy­kle­ja­jąc pa­pier, tka­ni­nę itp., po­kryć nimi pewną prze­strzeń, wnę­trze cze­goś; wy­le­pić;
2. skle­ja­jąc ka­wał­ki pa­pie­ru, tek­tu­ry itp., zro­bić jakiś przed­miot


Źródła:

SJP.pl

Wyklejanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­kle­jać.


Źródła:

Wiktionary

Wyklejanka

obra­zek pow­sta­ły przez na­kle­je­nie na kar­to­nie ko­lo­ro­wych frag­men­tów pa­pie­ru lub tka­ni­ny; na­kle­jan­ka, wy­le­pian­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyklejać

1. przy­kle­ja­jąc pa­pier, tka­ni­nę itp., po­kry­wać nimi pewną prze­strzeń, wnę­trze cze­goś; wy­le­piać;
2. skle­ja­jąc ka­wał­ki pa­pie­ru, tek­tu­ry itp., robić jakiś przed­miot


Źródła:

SJP.pl

Wyklejka

ar­kusz pa­pie­ru wiel­ko­ści dwóch stron książ­ki, któ­re­go jedna po­ło­wa jest przy­kle­jo­na do wew­nętrz­nej stro­ny okład­ki; fo­rzac


Wy­klej­ka (na­zy­wa­na po­tocz­nie przez dru­ka­rzy fo­rza­cem) – ele­ment opra­wy książ­ko­wej: dwu­kart­ko­wa skład­ka przy­kle­jo­na lub przy­szy­wa­na grzbie­tem do pier­wsze­go lub ostat­nie­go ar­ku­sza książ­ki w twar­dej opra­wie; jedna z jej kar­tek jest w ca­ło­ści przy­kle­jo­na do wew­nętrz­nej stro­ny okład­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyklejkowy

przy­miot­nik od: wy­klej­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyklepać

1. ude­rzyć ot­war­tą dło­nią wiele razy;
2. ude­rza­jąc mło­tem, roz­pła­szczyć, wy­rów­nać po­wierzch­nię cze­goś lub nadać po­żą­da­ny kształt cze­muś;
3. po­tocz­nie: zdra­dzić se­kret;
4. po­tocz­nie: wy­po­wie­dzieć coś bez­myśl­nie, szyb­ko, zwy­kle coś wy­u­czo­ne­go na pa­mięć


Źródła:

SJP.pl

Wyklepywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­kle­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyklepywać

1. ude­rzać ot­war­tą dło­nią wiele razy;
2. ude­rza­jąc mło­tem, roz­pła­szczać, wy­rów­ny­wać po­wierzch­nię cze­goś lub na­da­wać po­żą­da­ny kształt cze­muś;
3. po­tocz­nie: zdra­dzać se­kret;
4. po­tocz­nie: wy­po­wia­dać coś bez­myśl­nie, szyb­ko, zwy­kle coś wy­u­czo­ne­go na pa­mięć


Źródła:

SJP.pl

Wyklikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­kli­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wyklikać

po­tocz­nie:
1. zna­leźć jakąś in­for­ma­cję w In­ter­ne­cie;
2. oszu­kać kogoś; wy­ro­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyklikiwać

po­tocz­nie: znaj­do­wać jakąś in­for­ma­cję w in­ter­ne­cie, kli­ka­jąc mysz­ką


Źródła:

SJP.pl

Wyklina

ga­tu­nek trawy


Źródła:

SJP.pl

Wyklinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­kli­nać.


Źródła:

Wiktionary

Wyklinać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­kląć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wy­kląć.


Źródła:

Wiktionary

Wykliniać

wy­kli­niać się - o war­stwach skal­nych: stop­nio­wo zmniej­szać swój za­sięg, gru­bość; wy­kli­no­wy­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wyklinić

wy­kli­nić się - o war­stwach skal­nych: stop­nio­wo zmniej­szyć swój za­sięg, gru­bość; wy­kli­no­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wyklinowany

o war­stwach skal­nych: taki, który się wy­kli­no­wał


Źródła:

SJP.pl

Wyklinować

wy­kli­no­wać się - o war­stwach skal­nych: stop­nio­wo zmniej­szyć swój za­sięg, gru­bość; wy­kli­nić się


Źródła:

SJP.pl

Wyklinowywać

wy­kli­no­wy­wać się - o war­stwach skal­nych: stop­nio­wo zmniej­szać swój za­sięg, gru­bość; wy­kli­niać się


Źródła:

SJP.pl

Wyklonować

rzad­ko: stwo­rzyć iden­tycz­ny or­ga­nizm z or­ga­niz­mu wyj­ścio­we­go; sklo­no­wać


Źródła:

SJP.pl

Wykluczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­klu­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wykluczać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­łą­czać coś z cze­goś, po­mi­jać coś


Źródła:

Wiktionary

Wykluczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­łą­cze­nie lub usu­nię­cie z ja­kiejś zbio­ro­wo­ści

 (1.2) nie­uwz­ględ­nie­nie cze­goś, nie­do­pu­szcze­nie do cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wykluczony

przy­miot­nik

 (1.1) cał­ko­wi­cie nie­moż­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Wykluczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­klu­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­klu­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wykludzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­pro­wa­dzać


Źródła:

Wiktionary

Wykludzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­pro­wa­dzić


Źródła:

Wiktionary

Wykludzka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­pro­wadz­ka


Źródła:

Wiktionary

Wyklupać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­trze­pać


Źródła:

Wiktionary

Wykluty

taki, który się wy­kluł (wy­do­był się z jaja)


Źródła:

SJP.pl

Wykluć

wy­do­stać się z wnę­trza jajka


Źródła:

SJP.pl

Wykląć

1. prze­kląć kogoś, po­tę­pić kogoś prze­kli­na­jąc;
2. obło­żyć kogoś kląt­wą, przez co pod­le­ga on wy­łą­cze­niu ze spo­łecz­no­ści wyz­naw­ców ja­kie­goś Ko­ścio­ła; ek­sko­mu­ni­ko­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­kli­nać)

 (1.1) rzu­cić kląt­wę na kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyklękiwać

1. uzy­ski­wać coś klę­cze­niem;
2. wy­gnia­tać miej­sce ko­la­na­mi, dłu­gim klę­cze­niem


Źródła:

SJP.pl

Wyklęty

ska­za­ny na po­tę­pie­nie; grzesz­ny, po­tę­pio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) książk. taki, który przez swoją niez­god­ność z jakim wzor­cem albo jaką normą zo­stał po­tę­pio­ny i usu­nię­ty z okre­ślo­nej dzie­dzi­ny życia spo­łecz­ne­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ten, kogo wy­klę­to, na kogo rzu­co­no kląt­wę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykminiać

po­tocz­nie: szu­kać roz­wią­za­nia, wy­my­ślać coś; rozk­mi­niać


Źródła:

SJP.pl

Wykminić

po­tocz­nie: wy­my­ślić, wpaść na jakiś po­mysł


Źródła:

SJP.pl

Wykochać

1. wy­tu­lić, wy­ca­ło­wać; uko­chać;
2. stwo­rzyć coś z mi­ło­ścią, pie­czo­ło­wi­to­ścią;
3. wy­ko­chać się - na­sy­cić się, ko­cha­jąc


Źródła:

SJP.pl

Wykocić

wy­ko­cić się - o sa­mi­cach niek­tó­rych zwie­rząt (kotce, za­ję­czy­cy, kozie): wydać po­tom­stwo; oko­cić się


Źródła:

SJP.pl

Wykocony

re­gio­nal­nie: to­cząc, obra­ca­jąc, wy­do­być coś skądś; wy­to­czyć


Źródła:

SJP.pl

Wykoleić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ko­le­jać)

 (1.1) spo­wo­do­wać wy­pad­nię­cie po­ja­zdu z szyn

 (1.2) przen. spo­wo­do­wać, że ktoś zde­gra­du­je się, zmar­nu­je swoje życie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ko­le­ić się (ndk. wy­ko­le­jać się)

 (2.1) wy­paść sa­me­mu z szyn

 (2.2) przen. zde­gra­do­wać się, zmar­no­wać swoje życie


Źródła:

Wiktionary

Wykolejenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kolej. wy­pad­nię­cie po­ja­zdu z szyn

 (1.2) przen. zde­gra­do­wa­nie, zmar­no­wa­nie swo­je­go lub cu­dze­go życia


Wy­ko­le­je­nie – sy­tu­a­cja w ruchu po­ja­zdów szy­no­wych po­le­ga­ją­ca na trwa­łej utra­cie kon­tak­tu po­wierzch­ni tocz­nej koła ta­bo­ru ko­le­jo­we­go z po­wierzch­nią tocz­ną głów­ki szyny, bez wzglę­du na to, czy po wy­ko­le­je­niu koło znaj­du­je się po­ni­żej, czy po­wy­żej głów­ki szyny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wykolejeniec

ro­zbi­tek ży­cio­wy, de­ge­ne­rat


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) czło­wiek wy­ko­le­jo­ny, de­wiant


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykolejnica

Wy­ko­lej­ni­ca – ele­ment sy­ste­mu urzą­dzeń ste­ro­wa­nia i za­bez­pie­cze­nia ruchu ko­le­jo­we­go. Wy­ko­lej­ni­ce sto­su­je się na to­rach bocz­nych do ochro­ny drogi prze­bie­gu po­cią­gów i ma­ne­wrów przed na­je­cha­niem ta­bo­ru z toru bocz­ne­go, gdy nie jest moż­li­we za­sto­so­wa­nie roz­ja­zdu ochron­ne­go, albo za­sto­so­wa­nie go nie jest uza­sad­nio­ne eko­no­micz­nie.


Źródła:

Wikipedia

Wykombinować

po­tocz­nie:
1. wpaść na spryt­ny po­mysł, roz­wią­zać pro­blem;
2. zdo­być coś, spryt­nie kom­bi­nu­jąc, po­dej­mu­jąc sta­ra­nia


Źródła:

SJP.pl

Wykomentować

w in­for­ma­ty­ce: za­mie­nić część na­pi­sa­ne­go kodu w ko­men­tarz; za­ko­men­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Wykomentowywać

w in­for­ma­ty­ce: za­mie­niać część na­pi­sa­ne­go kodu w ko­men­tarz; za­ko­men­to­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wykomponować

1. po­tocz­nie: wy­my­ślić, wy­kom­bi­no­wać;
2. skom­po­no­wać coś z tru­dem


Źródła:

SJP.pl

Wykon

śro­do­wi­sko­wo:
1. to, co zo­sta­ło wy­ko­na­ne, wynik pracy, np. wykon dzien­ny gór­ni­ków;
2. pu­blicz­ne wy­ko­na­nie ut­wo­ru mu­zycz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) środ. wynik pracy

 (1.2) środ. muz. wy­stęp, wy­ko­na­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykonalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wy­ko­nal­ne, co da się wy­ko­nać


Wy­ko­nal­ność – jedna z cech orze­cze­nia, po­le­ga­ją­ca na moż­li­wo­ści jego wy­ko­na­nia w dro­dze przy­mu­su praw­ne­go (wy­ko­na­nia wy­ro­ku kar­ne­go, eg­ze­ku­cji cy­wil­nej, eg­ze­ku­cji ad­mi­ni­stra­cyj­nej).

Wy­ko­nal­ność orze­cze­nia mie­ści się w ra­mach tzw. sku­tecz­no­ści orze­cze­nia. Nie wszyst­kie bo­wiem skut­ki praw­ne orze­cze­nia wy­ma­ga­ją wy­ko­na­nia w dro­dze przy­mu­su, są rów­nież orze­cze­nia, które dla swo­jej sku­tecz­no­ści nie wy­ma­ga­ją wy­ko­na­nia, a nawet ze swej isto­ty się do tego nie na­da­ją.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wykonalny

moż­li­wy do wy­ko­na­nia; wy­ko­ny­wal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) moż­li­wy do wy­ko­na­nia, re­a­li­za­cji, wpro­wa­dze­nia w życie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykonanie

zro­bić jakąś rzecz lub czyn­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ko­nać.

 (1.2) ja­kość efek­tu tej czyn­no­ści

 (1.3) spo­sób za­gra­nia, zaś­pie­wa­nia da­ne­go ut­wo­ru, sztu­ki

 (1.4) akt wy­peł­nie­nia po­le­ce­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykonawca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, który wy­ko­nu­je, urze­czy­wist­nia, wpro­wa­dza w czyn

 (1.2) gra­ją­cy rolę te­a­tral­ną (lub inną) lub wy­ko­nu­ją­cy utwór mu­zycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Wykonawczo

przy­słó­wek

 (1.1) od­przym. wy­ko­naw­czy; od stro­ny wy­ko­naw­czej


Źródła:

Wiktionary

Wykonawczy

1. ma­ją­cy zwią­zek z wy­ko­ny­wa­niem ja­kichś czyn­no­ści, przez­na­czo­ny do wy­ko­na­nia, zwią­za­ny z wy­ko­naw­ca­mi;
2. do­ty­czą­cy wy­ko­na­nia roz­po­rzą­dzeń lub ustaw


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­ko­ny­wa­niem, do­ty­czą­cy wy­ko­ny­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykonawczyni

ko­bie­ta wy­ko­nu­ją­ca coś; re­a­li­za­tor­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta wy­ko­naw­ca, re­a­li­zu­ją­ca, wcie­la­ją­ca w życie

 (1.2) wy­ko­nu­ją­ca rolę te­a­tral­ną lub utwór mu­zycz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykonawstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogół czyn­no­ści i robót do­ty­czą­cych re­a­li­za­cji pro­jek­tów bu­dow­la­nych


Źródła:

Wiktionary

Wykonać

zro­bić jakąś rzecz lub czyn­ność


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ko­ny­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ko­ny­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykoncypować

wy­kom­bi­no­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) książk. wy­kom­bi­no­wać, wy­my­ślić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykonsekrować

1. uro­czy­ście poś­wię­cić ko­ściół, oł­tarz, na­czy­nia li­tur­gicz­ne itp.;
2. udzie­lić świę­ceń bi­sku­pich


Źródła:

SJP.pl

Wykontentować

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Au­gu­stów. wy­na­gro­dzić


Źródła:

Wiktionary

Wykonywalny

1. moż­li­wy do wy­ko­na­nia; wy­ko­nal­ny;
2. plik wy­ko­ny­wal­ny - plik, który może być uru­cho­mio­ny bez­poś­red­nio w śro­do­wi­sku sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go; plik uru­cha­mial­ny


Źródła:

SJP.pl

Wykonywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ko­ny­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wykonywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ko­nać)

 (1.1) wyt­wa­rzać lub pro­du­ko­wać coś

 (1.2) urze­czy­wist­niać, zre­a­li­zo­wać, uczy­niać, speł­niać coś, wpro­wa­dzać coś w czyn, do­pro­wa­dzać coś do skut­ku

 (1.3) odt­wa­rzać, grać (role te­a­tral­ne lub fil­mo­we, ut­wo­ry mu­zycz­ne)

 (1.4) for­mal­nie: speł­niać pewne obo­wiąz­ki


Źródła:

Wiktionary

Wykop

1. miej­sce, z któ­re­go usu­nię­to zie­mię w celu bu­do­wy drogi, po­sa­do­wie­nia bu­dow­li, za­in­sta­lo­wa­nia ka­na­li­za­cji itp.;
2. w spor­cie: wy­bi­cie piłki przed sie­bie;
3. w gór­nict­wie: wy­ro­bi­sko od­kryw­ko­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. ar­che­ol. roz­le­gły dół w ziemi

 (1.2) sport. da­le­kie kop­nię­cie piłki

 (1.3) górn. po­wierzch­nio­we wy­ro­bi­sko gór­ni­cze

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: wy­ko­pać


Wykop – bu­dow­la ziem­na w po­sta­ci od­po­wied­nio uksz­tał­to­wa­nej, wol­nej prze­strze­ni, pow­sta­łej w wy­ni­ku usu­nię­cia za­le­ga­ją­ce­go w niej grun­tu.

Wszel­kie wy­ko­py na­le­ży wy­ko­ny­wać wraz z za­sto­so­wa­niem od­po­wied­nich środ­ków bez­pie­czeń­stwa. Nie na­le­ży wy­ko­ny­wać wy­ko­pów bez skarp lub roz­par­cia na głę­bo­kość więk­szą niż 1 metr w grun­tach pia­szczy­stych i 1,5 metra w grun­tach gli­nia­stych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykopaliska

prace ar­che­o­lo­gicz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) prace ar­che­lo­gicz­ne ma­ją­ce pro­wa­dzić do wy­do­by­cia spod ziemi pro­duk­tów ludz­kiej dzia­łal­no­ści bę­dą­cych po­zo­sta­ło­ścia­mi z daw­nych wie­ków

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=ni­ja­ki.

 (2.1) plu­ral|wy­ko­pa­li­sko.


Wy­ko­pa­li­ska ar­che­o­lo­gicz­ne – jedna z naj­waż­niej­szych te­re­no­wych metod ba­daw­czych ar­che­o­lo­gii, po­le­ga­ją­ca na sy­ste­ma­tycz­nym i do­ku­men­to­wa­nym fi­zycz­nym ro­zbio­rze sta­no­wi­ska ar­che­o­lo­gicz­ne­go na po­szcze­gól­ne jed­nost­ki stra­ty­gra­ficz­ne, w ko­lej­no­ści od naj­młod­szej do naj­star­szej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykopalisko

1. wy­do­by­ta z ziemi po­zo­sta­łość po daw­nych cza­sach; wy­ko­pa­ny za­by­tek;
2. teren, na któ­rym są pro­wa­dzo­ne prace ar­che­o­lo­gicz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzecz wy­do­by­ta z wnę­trza ziemi i uz­na­na za za­by­tek

 (1.2) teren, na któ­rym prze­pro­wa­dza­ne są prace ar­che­o­lo­gicz­ne

 (1.3) zob. wy­ko­pa­li­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykopaliskowo

→ wy­ko­pa­li­sko­wy


Patrz:wykopaliskowy

Źródła:

SJP.pl

Wykopaliskowy

przy­miot­nik od: wy­ko­pa­li­sko


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­ko­pa­lisk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykopanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ko­pać.


Źródła:

Wiktionary

Wykopać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ko­py­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ko­py­wać., kopać


Źródła:

Wiktionary

Wykopek

po­tocz­nie: stare zna­le­zi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) użyt­kow­nik por­ta­lu Wykop.pl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykopki

1. wy­ko­py­wa­nie ziem­nia­ków lub in­nych ro­ślin oko­po­wych;
2. roz­ko­py­wa­nie jezd­ni w celu jej na­pra­wy lub za­ło­że­nia ja­kiejś in­sta­la­cji; wy­ko­py;
3. doły, rowy na roz­ko­pa­nych jezd­niach, chod­ni­kach; wy­ko­py;
4. prace ar­che­o­lo­gicz­ne; wy­ko­pa­li­ska;
5. teren, na któ­rym są pro­wa­dzo­ne prace ar­che­o­lo­gicz­ne; wy­ko­pa­li­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) roln. zbiór ro­ślin oko­po­wych, zwła­szcza wy­ko­py­wa­nie ziem­nia­ków;

 (1.2) ar­che­ol. slang. wy­ko­pa­li­ska


Wy­kop­ki – zbiór ro­ślin oko­po­wych, czyli wy­ko­py­wa­nie z pola ziem­nia­ków, bu­ra­ków, mar­chwi etc.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykopkowy

przy­miot­nik od: wy­kop­ki


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­kop­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykopowicz

użyt­kow­nik ser­wi­su in­ter­ne­to­we­go wykop.pl


Źródła:

SJP.pl

Wykopowiczka

użyt­kow­nicz­ka ser­wi­su in­ter­ne­to­we­go wykop.pl


Źródła:

SJP.pl

Wykopowy

przy­miot­nik od: wykop


Źródła:

SJP.pl

Wykopsać

usu­nąć kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Wykopy

1. miej­sce, z któ­re­go usu­nię­to zie­mię w celu bu­do­wy drogi, po­sa­do­wie­nia bu­dow­li, za­in­sta­lo­wa­nia ka­na­li­za­cji itp.;
2. w spor­cie: wy­bi­cie piłki przed sie­bie;
3. w gór­nict­wie: wy­ro­bi­sko od­kryw­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Wykopyrtnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ko­pyrt­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Wykopyrtnąć

1. po­tocz­nie: um­rzeć;
2. wy­ko­pyrt­nąć się - po­tocz­nie: wy­wró­cić się, prze­wró­cić się


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) pot. um­rzeć

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ko­pyrt­nąć się

 (2.1) pot. wy­wró­cić się, prze­wró­cić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykopywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) czyn­ność po­le­ga­ją­ca na ut­wo­rze­niu dołu po­przez ko­pa­nie, wy­do­by­wa­niu ziemi

 (1.2) czyn­ność po­le­ga­ją­ca na wy­do­by­wa­niu z ziemi cze­goś, co w niej było

 (1.3) pot. czyn­ność po­le­ga­ją­ca na wy­rzu­ca­niu kogoś z ja­kie­goś miej­sca


Źródła:

Wiktionary

Wykopywać

cza­sow­nik

 (1.1) ut­wo­rzyć dół po­przez ko­pa­nie, wy­do­by­wa­nie ziemi

 (1.2) wy­do­być z ziemi coś, co w niej było

 (1.3) pot. wy­rzu­cić kogoś z ja­kie­goś miej­sca; kazać komuś wyjść, opu­ścić ja­kieś miej­sce

 (1.4) kop­nię­ciem zmie­niać cze­muś po­ło­że­nie

cza­sow­nik zwrot­ny wy­ko­py­wać się

 (2.1) ko­piąc, wy­do­stać się skądś; od­grze­bać, wy­grze­bać się


Źródła:

Wiktionary

Wykorbienie

1. rzad­ko: za­mon­to­wać kor­bo­wo­dy i czopy kor­bo­we w wale;
2. w gwa­rze ucz­niow­skiej: wy­kor­bić się - prze­wró­cić się; gleb­nąć


Źródła:

SJP.pl

Wykorbić

1. rzad­ko: za­mon­to­wać kor­bo­wo­dy i czopy kor­bo­we w wale;
2. w gwa­rze ucz­niow­skiej: wy­kor­bić się - prze­wró­cić się; gleb­nąć


Źródła:

SJP.pl

Wykorkować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) pot. sko­nać, um­rzeć


Źródła:

Wiktionary

Wykorzeniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ko­rze­nić)

 (1.1) wy­ry­wać ro­śli­nę z ko­rze­nia­mi

 (1.2) przen. usu­wać coś złego, nie­po­żą­da­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Wykorzenienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ko­rze­nić.


Źródła:

Wiktionary

Wykorzenić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ko­rze­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ko­rze­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wykorzystanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­nie­sie­nie ko­rzy­ści z cze­goś lub kogoś

 (1.2) nie­mo­ral­ne uzy­ska­nie zysku z cu­dze­go wy­sił­ku, pracy lub cech


Źródła:

Wiktionary

Wykorzystać

1. osią­gnąć z cze­goś ko­rzyść, po­ży­tek; zu­żyt­ko­wać;
2. wy­cią­gać ko­rzyść z czy­jejś pracy; wy­zy­skać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ko­rzy­sty­wać)

 (1.1) uzy­skać ko­rzyść z cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykorzystywalny

moż­li­wy do wy­ko­rzy­sta­nia, na­da­ją­cy się do uży­cia


Źródła:

SJP.pl

Wykorzystywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ko­rzy­sty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wykorzystywany

przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny do wy­ko­rzy­sty­wa­nia w czymś, do da­ne­go użyt­ku

 (1.2) źle trak­to­wa­ny - dla czy­ichś ko­rzy­ści

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od wy­ko­rzy­sty­wać


Źródła:

Wiktionary

Wykorzystywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ko­rzy­stać)

 (1.1) mieć ko­rzyść z cze­goś lub kogoś, robić uży­tek z cze­goś

 (1.2) mieć zysk z cu­dze­go wy­sił­ku, pracy, a także cech danej osoby


Źródła:

Wiktionary

Wykosić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ka­szać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ka­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wykosowo

Wy­ko­so­wo (kaszb. "Wëkòsewò" lub też "Wëkòsowò", Vixow) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Głów­czy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

Miej­sco­wość do po­cząt­ku XXI w. miała włas­ną dru­ży­nę pił­kar­ską Jan­tar Wy­ko­so­wo.


Źródła:

Wikipedia

Wykostkować

po­kryć po­wierzch­nię kost­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Wykoszmarnić

wy­kosz­mar­nić się - daw­niej: stać się, wydać się kosz­mar­nym


Źródła:

SJP.pl

Wykot

poród u kota


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zo­o­techn. łow. poród u niek­tó­rych zwie­rząt, m.in. kró­li­ków czy owiec;

 (1.2) zo­o­techn. łow. sezon wy­ko­tu (1.1)

 (1.3) daw. wy­my­sły, wy­na­laz­ki


Wykot – wy­da­wa­nie na świat mło­dych, ter­min sto­so­wa­ny w ho­dow­li zwie­rząt oraz w ło­wiect­wie na okre­śle­nie po­ro­du, niek­tó­rych zwie­rząt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykowiec

kra­śnik wy­ko­wiec - motyl z ro­dzi­ny kra­śni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wykowy

kor­nut­ka wy­ko­wa - ga­tu­nek pszczo­ły


Źródła:

SJP.pl

Wykołowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ko­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wykołysać

wy­cho­wać od nie­mow­lę­cia


Źródła:

SJP.pl

Wykończalnia

dział fa­bry­ki włó­kien­ni­czej, w któ­rym wy­pro­du­ko­wa­ny ma­te­riał pod­da­wa­ny jest koń­co­wej obrób­ce che­micz­nej i me­cha­nicz­nej; wy­kań­czal­nia


Wy­koń­czal­nia (wy­kań­czal­nia) – od­dział za­kła­du włó­kien­ni­cze­go, w któ­rym od­by­wa­ją się ostat­nie pro­ce­sy przet­wa­rza­nia włó­kna w wy­ro­by włó­kien­ni­cze, osta­tecz­na kla­sy­fi­ka­cja i przy­go­to­wa­nie tych wy­ro­bów do sprze­da­ży. W od­dzia­le tym usz­la­chet­nia­ne są za­rów­no pół­pro­duk­ty (przę­dza), jak i pro­duk­ty koń­co­we – tka­ni­ny. Wy­koń­czal­nia dzie­li się na dzia­ły:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wykończalnictwo

koń­co­wa obrób­ka pro­duk­tu; wy­kań­czal­nict­wo


Źródła:

SJP.pl

Wykończalniczy

→ wy­koń­czal­nict­wo; wy­kań­czal­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Wykończenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ozdob­nie wy­ko­na­ny brzeg rze­czy

 (1.2) do­pro­wa­dze­nie do końca ro­bie­nia cze­goś

 (1.3) na­da­nie osta­tecz­ne­go kształ­tu

 (1.4) zu­ży­cie do końca

 (1.5) wy­wo­ła­nie skraj­ne­go po­gor­sze­nia zdro­wia lub czy­jejś śmier­ci


Źródła:

Wiktionary

Wykończeniowiec

ro­bot­nik pra­cu­ją­cy przy pra­cach wy­koń­cze­nio­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. ro­bot­nik pra­cu­ją­cy przy ro­bo­tach wy­koń­cze­nio­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykończeniowy

przy­miot­nik od: wy­koń­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wykończeniówka

ro­bo­ty wy­koń­cze­nio­we, np. w bu­dow­nict­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. prace wy­koń­cze­nio­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykończony

przy­miot­nik

 (1.1) pot. mocno zmę­czo­ny

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy od wy­koń­czyć


Źródła:

Wiktionary

Wykończyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­kań­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­kań­czać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­koń­czyć się (ndk. wy­kań­czać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­kań­czać się.


Źródła:

Wiktionary

Wykpisz

osoba, która z cze­goś lub kogoś szy­dzi; prze­śmiew­ca


Źródła:

SJP.pl

Wykpić

1. ośmie­szyć, wydr­wić, do­ku­czyć komuś kpi­na­mi;
2. wyk­pić się - uni­knąć cze­goś, wy­wi­nąć się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|wyk­pi­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wyk­pić się

 (2.1) uchy­lić się od cze­goś; wy­krę­cić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykraczać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­su­wać się poza usta­lo­ne gra­ni­ce

 (1.2) na­ru­szyć usta­lo­ne, obo­wią­zu­ją­ce prze­pi­sy


Źródła:

Wiktionary

Wykradanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­kra­dać.


Źródła:

Wiktionary

Wykrakać

1. prze­po­wie­dzieć, wy­wró­żyć coś złego;
2. daw­niej, rzad­ko: wy­ra­zić coś kra­ka­niem (o pta­kach)


Źródła:

SJP.pl

Wykrakiwać

po­tocz­nie: prze­po­wia­dać coś złego


Źródła:

SJP.pl

Wykrapiać

po­tocz­nie:
1. mówić, pisać coś z za­cię­ciem, roz­ma­chem;
2. wy­mie­rzać komuś chło­stę


Źródła:

SJP.pl

Wykraplać

o wo­dzie: kon­den­so­wać, skra­plać


Źródła:

SJP.pl

Wykrawacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik za­trud­nio­ny do wy­kra­wa­nia cze­goś

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) kształt­ka z bra­chy do wy­kra­wa­nia cia­stek z cia­sta


Źródła:

Wiktionary

Wykrawaczka

na­rzę­dzie do wy­ci­na­nia kształ­tów z cia­sta, masy cu­kro­wej, gliny itp


Źródła:

SJP.pl

Wykrawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­da­wa­nie cze­muś okre­ślo­ne­go kształ­tu po­przez kro­je­nie


Wy­kra­wa­nie (po­tocz­nie "sztan­co­wa­nie") – czyn­ność in­tro­li­ga­tor­ska po­le­ga­ją­ca na wy­kra­wa­niu z ar­ku­sza (lub stosu ar­ku­szy) pa­pie­ru, kar­to­nu, tek­tu­ry lub in­ne­go po­dob­ne­go po­dło­ża po­żą­da­ne­go kształ­tu wy­ro­bu pa­pier­ni­cze­go lub po­li­gra­ficz­ne­go o róż­nych kształ­tach, któ­rych nie można uzy­skać za po­mo­cą zwy­kłe­go kro­je­nia na gi­lo­ty­nie in­tro­li­ga­tor­skiej; jest to rów­nież jedna z metod obrób­ki pla­stycz­nej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wykrawarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. urzą­dze­nie do wy­kra­wa­nia (czyli pre­cy­zyj­ne­go wy­ci­na­nia) kształ­tów z ma­te­ria­łów ar­ku­szo­wych za po­mo­cą ma­try­cy lub ostrza


Źródła:

Wiktionary

Wykraść

cza­sow­nik

 (1.1) se­kret­nie ukraść


Źródła:

Wiktionary

Wykreować

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|kre­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wykres

gra­ficz­ne przed­sta­wie­nie da­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gra­ficz­ne przed­sta­wie­nie da­nych, zja­wisk, za­leż­no­ści;

 (1.2) mat. zbiór punk­tów (x,y) speł­nia­ją­cych rów­na­nie y=f(x) dla danej funk­cji f


Wy­kres – gra­ficz­na forma przed­sta­wie­nia zja­wi­ska, bądź jego zmien­no­ści, pro­ce­su, wiel­ko­ści, za­leż­no­ści lub ja­kich­kol­wiek da­nych. Zwy­kle przed­sta­wia­ny w dwóch wy­mia­rach, ale może być wie­lo­wy­mia­ro­wy.

Czę­sto uży­wa­ny w na­u­kach przy­rod­ni­czych, sta­ty­sty­ce i wi­zu­a­li­za­cji da­nych biz­ne­so­wych (m.in. w roz­wią­za­niach z za­kre­su Bu­si­ness In­tel­li­gen­ce).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykreskować

1. wy­peł­nić kre­ska­mi;
2. za­stą­pić li­te­ry lub cyfry po­zio­my­mi kre­ska­mi


Źródła:

SJP.pl

Wykreskowywać

1. wy­peł­niać kre­ska­mi;
2. za­stę­po­wać li­te­ry lub cyfry po­zio­my­mi kre­ska­mi


Źródła:

SJP.pl

Wykresowy

→ wy­kres


Patrz:wykres

Źródła:

SJP.pl

Wykreślanka

krzy­żów­ka po­le­ga­ją­ca na znaj­dy­wa­niu i wy­kre­śla­niu ukry­tych w dia­gra­mach słów


Wy­kre­ślan­ka – ro­dzaj za­ba­wy słow­nej, po­le­ga­ją­cej na od­naj­dy­wa­niu i wy­kre­śla­niu ukry­tych w dia­gra­mach słów, które naj­czę­ściej po­da­no obok bloku z li­te­ra­mi. Wy­ra­zy można od­czy­ty­wać w ko­lum­nach, wier­szach i po sko­sach, a także wspak. Naj­czę­ściej po­zo­sta­łe li­te­ry, czy­ta­ne w ko­lej­no­ści wy­stę­po­wa­nia rzę­da­mi, two­rzą roz­wią­za­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wykreślać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­kre­ślić)

 (1.1) czy­nić nie­waż­nym przez prze­kre­śle­nie

 (1.2) kre­śląc, two­rzyć ry­su­nek, wy­kres

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­kre­ślać się (dk. wy­kre­ślić się)

 (2.1) usu­wać swoje człon­ko­stwo


Źródła:

Wiktionary

Wykreślić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­kre­ślać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­kre­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Wykrochmalać

po­tocz­nie:
1. usu­wać, wy­rzu­cać z ja­kie­goś miej­sca; wy­wa­lać, wy­pier­ni­czać;
2. wy­no­sić się, szyb­ko opu­szczać ja­kieś miej­sce


Źródła:

SJP.pl

Wykrochmalić

1. usz­tyw­nić tka­ni­nę kle­i­stym rozt­wo­rem za­go­to­wa­nej z wodą mącz­ki kar­to­fla­nej;
2. po­tocz­nie: usu­nąć, wy­rzu­cić z ja­kie­goś miej­sca; wy­wa­lić, wy­pier­ni­czyć


Źródła:

SJP.pl

Wykrocik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wy­krot


Źródła:

Wiktionary

Wykroczenie

1. książ­ko­wo: do­pu­szcze­nie się ja­kie­goś wy­stęp­ku, prze­wi­nie­nia, na­ru­sze­nie obo­wią­zu­ją­cych praw, prze­pi­sów, zasad, reguł;
2. w pra­wie: czyn spo­łecz­nie nie­bez­piecz­ny, nie­bę­dą­cy je­szcze prze­stęp­stwem, za­gro­żo­ny w Pol­sce karą aresz­tu, cza­so­we­go ogra­ni­cze­nia wol­no­ści, grzyw­ny lub na­ga­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. dzia­ła­nie sprzecz­ne z przy­ję­ty­mi nor­ma­mi, za­sa­da­mi

 (1.2) praw. czyn spo­łecz­nie szkod­li­wy, za­bro­nio­ny przez usta­wę i za­gro­żo­ny karą aresz­tu, ogra­ni­cze­nia wol­no­ści, grzyw­ny lub na­ga­ny;

 (1.3) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­kro­czyć.


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Wy­kro­cze­nie – czyn spo­łecz­nie szkod­li­wy (nawet w stop­niu zni­ko­mym), za­bro­nio­ny przez usta­wę obo­wią­zu­ją­cą w cza­sie jego po­peł­nie­nia pod groź­bą kary aresz­tu, ogra­ni­cze­nia wol­no­ści, grzyw­ny do 5000 zło­tych lub na­ga­ny. Spraw­ca czynu za­bro­nio­ne­go nie po­peł­nia wy­kro­cze­nia, je­że­li czyn jest nie­za­wi­nio­ny (art. 1 § 2 Ko­dek­su wy­kro­czeń).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykroczeniowy

→ wy­kro­cze­nie


Patrz:wykroczenie

Źródła:

SJP.pl

Wykroczny

w spor­cie: zwią­za­ny z wy­kro­kiem - wy­su­nię­ciem jed­nej nogi na­przód


Źródła:

SJP.pl

Wykrojnik

urzą­dze­nie do wy­kra­ja­nia form lub wy­ci­na­nia ot­wo­rów w róż­nych ma­te­ria­łach


Wy­kroj­nik – sto­so­wa­ne w po­li­gra­fii, w ma­so­wej pro­duk­cji, na­rzę­dzie do wy­ci­na­nia okre­ślo­ne­go kształ­tu z ar­ku­sza zaz­wy­czaj za­dru­ko­wa­ne­go – pła­szczyz­na z trwa­le umo­co­wa­ny­mi ostrza­mi jest przy­ci­ska­na do za­dru­ko­wa­ne­go pa­pie­ru i jed­nym ude­rze­niem wy­ci­na z ar­ku­sza cały zło­żo­ny wzór np. siat­kę pu­deł­ka. Czę­sto li­stwom tną­cym (noże tnące, noże sztan­cu­ją­ce) to­wa­rzy­szą li­stwy bi­gu­ją­ce (bigi), a cza­sa­mi li­stwy per­fo­ru­ją­ce (noże per­fo­ru­ją­ce).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wykrojnikowy

→ wy­kroj­nik


Patrz:wykrojnik

Źródła:

SJP.pl

Wykrok

1. wy­su­nię­cie jed­nej nogi na­przód;
2. po­zy­cja z jedną nogą wy­su­nię­tą do przo­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­je­dyn­czy krok, wy­su­nię­cie nogi na­przód

 (1.2) po­zy­cja sto­jąc z wy­su­nię­tą do przo­du nogą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykropić

daw­niej: wy­chło­stać


Źródła:

SJP.pl

Wykroplić

o wo­dzie: skon­den­so­wać; skro­plić


Źródła:

SJP.pl

Wykrot

1. drze­wo wyr­wa­ne z ko­rze­nia­mi przez wiatr; wia­tro­wał;
2. dziu­ra w ziemi po wyr­wa­nym przez wiatr drze­wie;
3. za­głę­bie­nie w na­wierzch­ni drogi; wądół; wybój


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) leśn. lub książk. drze­wo oba­lo­ne lub na­der­wa­ne u ko­rze­ni przez wiatr, okiść lub deszcz

 (1.2) książk. za­głę­bie­nie w ziemi za­wie­ra­ją­ce ko­rze­nie oba­lo­ne­go drze­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykrwawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wykr­wa­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wykrwawiać

1. po­wo­do­wać za­gra­ża­ją­cy życiu upływ krwi;
2. spu­szczać krew z za­bi­ja­ne­go zwie­rzę­cia


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wykr­wa­wić)

 (1.1) po­wo­do­wać ob­fi­ty upływ krwi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wykr­wa­wiać się (dk. wykr­wa­wić się)

 (2.1) tra­cić dużą ilość krwi

 (2.2) umie­rać z po­wo­du upły­wu krwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykrwawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wykr­wa­wić.


Źródła:

Wiktionary

Wykrwawiony

1. spo­wo­do­wać za­gra­ża­ją­cy życiu upływ krwi;
2. spu­ścić krew z za­bi­ja­ne­go zwie­rzę­cia


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) mart­wy z wykr­wa­wie­nia

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: wykr­wa­wić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykrwawić

1. spo­wo­do­wać za­gra­ża­ją­cy życiu upływ krwi;
2. spu­ścić krew z za­bi­ja­ne­go zwie­rzę­cia


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wykr­wa­wiać)

 (1.1) utra­cić dużą ilość krwi

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wykr­wa­wić się (ndk. wykr­wa­wiać się)

 (2.1) um­rzeć z po­wo­du utra­ty krwi

 (2.2) wojsk. utra­cić w boju wielu żoł­nie­rzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykrycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­kry­cie cze­goś, zna­le­zie­nie cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wykrywacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie, które coś wy­kry­wa


Źródła:

Wiktionary

Wykrywalność

Wy­kry­wal­ność (ang. "de­tec­ta­bi­li­ty") – wła­ści­wość ukła­du au­to­ma­ty­ki mó­wią­ca o tym, że dla ukła­du opi­sa­ne­go ma­cie­rzą sta­nu­for­mu­la_1 oraz ma­cie­rzą wyjść for­mu­la_2 ist­nie­je taka ma­cierz for­mu­la_3 dla któ­rej ma­cierz for­mu­la_4 jest sta­bil­na (wszyst­kie jej war­to­ści włas­ne leżą w lewej pół­pła­szczyź­nie pła­szczyz­ny zmien­nej ze­spo­lo­nej S).


Źródła:

Wikipedia

Wykrywalny

da­ją­cy się wy­kryć


Źródła:

SJP.pl

Wykrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­kry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wykrywać

czy­nić wia­do­mym, ujaw­niać rzecz, o któ­rej się nie wie­dzia­ło, która była tajna, ukry­ta


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­kryć)

 (1.1) ujaw­niać coś niez­na­ne­go lub ukry­te­go

 (1.2) stwier­dzać obec­ność czego w czymś po­przez ba­da­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­kry­wać się (dk. wy­kryć się)

 (2.1) być wy­kry­tym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykrywczy

zwią­za­ny z wy­kry­wa­niem, słu­żą­cy do wy­kry­wa­nia


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wy­kry­wa­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykryć

uczy­nić wia­do­mym, ujaw­nić rzecz, o któ­rej się nie wie­dzia­ło, która była tajna, ukry­ta


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­kry­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­kryć się (ndk. wy­kry­wać się)

 (2.1) zo­stać wy­kry­tym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykrz.

skrót od: wy­krzy­knik, wy­krzy­knie­nie; wy­krzyk.


Źródła:

SJP.pl

Wykrzaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­krza­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wykrzaczać

po­tocz­nie:
1. po­wo­do­wać błąd w pro­gra­mie kom­pu­te­ro­wym;
2. o pro­gra­mie kom­pu­te­ro­wym: wy­krza­czać się - psuć się, ule­gać awa­rii


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­krza­czyć)

 (1.1) środ. in­form. koń­czyć dzia­ła­nie cze­goś lub po­wo­do­wać jego nie­pra­wi­dło­we dzia­ła­nie na sku­tek błędu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­krza­czać się (dk. wy­krza­czyć się)

 (2.1) środ. in­form. koń­czyć swoje dzia­ła­nie lub dzia­łać nie­pra­wi­dło­wo na sku­tek błędu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykrzaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­krza­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Wykrzaczyć

po­tocz­nie:
1. spo­wo­do­wać błąd w pro­gra­mie kom­pu­te­ro­wym;
2. o pro­gra­mie kom­pu­te­ro­wym: wy­krza­czyć się - zep­suć się, ulec awa­rii


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­krza­czać)

 (1.1) środ. pot. in­form. spo­wo­do­wać kry­tycz­ny błąd w pro­gra­mie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­krza­czyć się (ndk. wy­krza­czać się)

 (2.1) środ. pot. in­form. o pro­gra­mie: prze­stać dzia­łać z po­wo­du błędu kry­tycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykrzesać

1. po­cie­ra­jąc krze­si­wem o ka­mień wyt­wo­rzyć iskrę;
2. wy­wo­łać ja­kieś uczu­cia w sobie lub kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Wykrzyk.

skrót od: wy­krzy­knik, wy­krzy­knie­nie; wykrz.


Źródła:

SJP.pl

Wykrzykiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­krzy­knąć)

 (1.1) wy­da­wać okrzy­ki

 (1.2) wy­po­wia­dać się, krzy­cząc


Źródła:

Wiktionary

Wykrzyknienie

1. książ­ko­wo: to, co zo­sta­ło wy­krzy­knię­te; okrzyk;
2. w ję­zy­koz­naw­stwie: nie­od­mien­na część mowy wy­ra­ża­ją­ca pewne stany emo­cjo­nal­ne, np. wzru­sze­nie (oh!), roz­ka­zy (stop!), na­śla­du­ją­ca dźwię­ki (łup!); wy­krzy­knik;
3. zda­nie wy­krzy­kni­ko­we (lub rów­no­waż­nik zda­nia), za­wie­ra­ją­ce ważną treść, bę­dą­ce wy­ra­zem gwał­tow­nych emo­cji; eks­kla­ma­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fi­gu­ra re­to­rycz­na, wyraz, grupa wy­ra­zów lub zda­nie wy­krzy­kni­ko­we, wtrą­co­ne w tok wy­po­wie­dzi;

 (1.2) jęz. ro­dzaj wy­po­wie­dze­nia nie­cza­sow­ni­ko­we­go o cha­rak­te­rze emo­cjo­nal­nym, do któ­re­go nie można wpro­wa­dzić cza­sow­ni­ka w for­mie oso­bo­wej


Wy­krzy­knie­nie (ina­czej eks­kla­ma­cja, z łac. "exclāmātiō"; gr. ἐκφώνησις "ekphṓnēsis") – fi­gu­ra re­to­rycz­na, wyraz, grupa wy­ra­zów lub zda­nie wy­krzy­kni­ko­we, elip­tycz­ne, czę­sto ur­wa­ne (gr. ἀποσιώπησις "aposiṓpēsis" – nie­do­mó­wie­nie), wtrą­co­ne w tok wy­po­wie­dzi, czę­sto w for­mie apo­stro­fy. Adre­sat ta­kie­go wy­krzy­knie­nia może być mniej lub bar­dziej okre­ślo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykrzyknik

w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. nie­od­mien­na część mowy wy­ra­ża­ją­ca pewne stany emo­cjo­nal­ne, np. wzru­sze­nie (oh!), roz­ka­zy (stop!), na­śla­du­ją­ca dźwię­ki (łup!); wy­krzy­knie­nie;
2. znak in­ter­punk­cyj­ny (!) na­da­ją­cy wy­ra­zom ek­spre­sji, wy­stę­pu­ją­cy na końcu zda­nia roz­ka­zu­ją­ce­go, po­ja­wia­ją­cy się rów­nież po rze­czow­ni­ku uży­tym w wo­ła­czu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. znak in­ter­punk­cyj­ny słu­żą­cy do wzmac­nia­nia ek­spre­sji wy­po­wie­dzi, za­pi­sy­wa­ny za po­mo­cą krop­ki i umie­szczo­nej nad nią pio­no­wej kre­ski: !;

 (1.2) gram. nie­od­mien­ne słowo lub wy­ra­że­nie słu­żą­ce do wy­ra­że­nia stanu emo­cjo­nal­ne­go, na­ka­zu lub do imi­ta­cji od­gło­su z ota­cza­ją­ce­go świa­ta;


Wy­krzy­knik, znak wy­krzy­knie­nia – jeden ze zna­ków pi­sar­skich, skła­da­ją­cy się z pio­no­wej kre­ski za­koń­czo­nej krop­ką, zwy­kle u dołu (!), rza­dziej u góry (¡). Naj­czę­ściej uży­wa­ny jest jako znak in­ter­punk­cyj­ny wy­ra­ża­ją­cy emo­cje, ale ma także inne za­sto­so­wa­nia.

Ty­po­gra­ficz­nie jest zna­kiem wy­so­ko­ści stop­nia pisma, a jego krop­ka jest do­kład­nie ta­kiej samej wiel­ko­ści, kształ­tu i po­ło­że­nia (o ile znaj­du­je się pod pio­no­wą kre­ską), co znak krop­ki w tym samym kroju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykrzyknikowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­krzy­kni­ko­wy


Źródła:

Wiktionary

Wykrzyknikowy

przy­miot­nik od: wy­krzy­knik


przy­miot­nik

 (1.1) jęz. zwią­za­ny z nie­od­mien­ną czę­ścią mowy wy­ra­ża­ją­cą żywe wzru­sze­nie, za­wo­ła­nie, roz­kaz itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykrzyknąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­krzy­kać, wy­krzy­ki­wać)

 (1.1) wy­do­być z sie­bie okrzyk

 (1.2) krzy­cząc, po­wie­dzieć coś


Źródła:

Wiktionary

Wykrzywianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­krzy­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wykrzywić

cza­sow­nik

 (1.1) spra­wić, że coś bę­dzie krzy­we


Źródła:

Wiktionary

Wykrój

1. kształt kon­tu­ru cze­goś;
2. otwór wy­cię­ty w czymś;
3. przed­miot uzy­ska­ny przez wy­cię­cie, wy­kro­je­nie;
4. wy­cię­ty z cze­goś wzór od­da­ją­cy kształt frag­men­tu lub frag­men­tów tka­ni­ny, z któ­rych zo­sta­nie uszy­te ubra­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kraw. forma na pa­pie­rze, we­dług któ­rej kroi się ma­te­riał na ubra­nie

 (1.2) zarys li­nio­wy

 (1.3) otwór pow­sta­ły przez wy­kro­je­nie, wy­cię­cie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: wy­kro­ić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykręcacz

po­tocz­nie:
1. napój tak kwa­śny lub gorz­ki, że wy­krzy­wia twarz;
2. osoba, która prze­i­na­cza fakty lub fał­szy­wie przed­sta­wia ja­kieś spra­wy


Źródła:

SJP.pl

Wykręcalny

da­ją­cy się wy­krę­cić


Źródła:

SJP.pl

Wykręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­krę­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wykręcany

przez­na­czo­ny do wy­su­wa­nia lub od­dzie­la­nia od cze­goś po­przez krę­ce­nie, np. wy­krę­ca­ny wkład


Źródła:

SJP.pl

Wykręcarka

przy­rząd do wy­krę­ca­nia śrub i wkrę­tów; wy­krę­tar­ka


Źródła:

SJP.pl

Wykręcać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­krę­cić)

 (1.1) krę­cąc czymś, odłą­czać to od resz­ty

 (1.2) krę­cąc czymś, zmie­niać po­ło­że­nie

 (1.3) pot. med. nad­we­rę­żać staw na sku­tek nie­od­po­wied­nie­go ruchu albo nie­prze­wi­dzia­nej czyn­no­ści

 (1.4) sport. cho­re­ogr. krę­cąc się, wy­ko­ny­wać fi­gu­ry akro­ba­tycz­ne, ewo­lu­cje

 (1.5) skrę­cą­jąc coś mo­kre­go, wy­ci­skać płyn z tego

 (1.6) te­le­kom. krę­cąc tar­czą te­le­fo­nu lub stu­ka­jąc w jego kla­wia­tu­rę, na­wią­zy­wać łącz­ność z kimś

 (1.7) pot. robić rzecz nie­o­cze­ki­wa­ną albo pod­stęp­ną

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­krę­cić)

 (2.1) zmie­niać kie­ru­nek

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­krę­cać się (dk. wy­krę­cić się)

 (3.1) krę­cąc się, przy­bie­rać inne po­ło­że­nie, zmie­niać kie­ru­nek ruchu

 (3.2) pot. sta­rać się pod­stęp­nie uni­knąć cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wykręcić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­krę­cać)

 (1.1) krę­cąc czymś, odłą­czyć to od resz­ty

 (1.2) krę­cąc czymś, zmie­nić po­ło­że­nie

 (1.3) pot. med. nad­we­rę­żyć staw na sku­tek nie­od­po­wied­nie­go ruchu albo nie­prze­wi­dzia­nej czyn­no­ści

 (1.4) sport. cho­re­ogr. krę­cąc się, wy­ko­nać fi­gu­ry akro­ba­tycz­ne, ewo­lu­cje

 (1.5) skrę­cą­jąc coś mo­kre­go, wy­cis­nąć płyn z tego

 (1.6) te­le­kom. krę­cąc tar­czą te­le­fo­nu lub stu­ka­jąc w jego kla­wia­tu­rę, po­sta­rać się na­wią­zać łącz­ność z kimś

 (1.7) pot. zro­bić rzecz nie­o­cze­ki­wa­ną albo pod­stęp­ną

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­krę­cać)

 (2.1) zmie­nić kie­ru­nek

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­krę­cić się (ndk. wy­krę­cać się)

 (3.1) krę­cąc się, przy­brać inne po­ło­że­nie, zmie­nić kie­ru­nek ruchu

 (3.2) pot. pod­stęp­nie uni­knąć cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wykręt

1. kłam­stwo lub zręcz­ne po­su­nię­cie w celu ukry­cia praw­dy lub uni­knię­cia niech­cia­nych kon­sek­wen­cji;
2. kształt cze­goś wy­gię­te­go, wy­krę­co­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zmy­ślo­ny powód celem wpro­wa­dze­nia kogoś w błąd, ukry­cia praw­dy

 (1.2) ce­lo­we po­su­nię­cie, by uni­knąć cze­goś nie­wy­god­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykrętak

ele­ment uży­wa­ny przy wy­krę­ca­niu z cze­goś śrub lub wkrę­tów


Źródła:

SJP.pl

Wykrętarka

1. przy­rząd do wy­krę­ca­nia śrub i wkrę­tów; wy­krę­car­ka;
2. przy­rząd do od­wi­ro­wy­wa­nia miodu z pszcze­lich pla­strów; wi­rów­ka, mio­dar­ka


Źródła:

SJP.pl

Wykrętas

1. nie­na­tu­ral­ny, dzi­wacz­ny ruch ciała; wy­gi­bas; ła­ma­niec;
2. ozdob­nik przy pod­pi­sie;
3. krzy­wa linia; wy­wi­jas; za­wi­jas; za­krę­tas


Źródła:

SJP.pl

Wykrętniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­kręt­nie


Źródła:

SJP.pl

Wykrętniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­kręt­ny


Źródła:

SJP.pl

Wykrętny

1. sto­su­ją­cy wy­krę­ty - kłam­stwa lub zręcz­ne po­su­nię­cia w celu ukry­cia praw­dy lub uni­knię­cia niech­cia­nych kon­sek­wen­cji;
2. bę­dą­cy wy­krę­tem, np. wy­kręt­na od­po­wiedź


Źródła:

SJP.pl

Wykształcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyksz­tał­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wykształcać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wyksz­tał­cić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wyksz­tał­cić.


Źródła:

Wiktionary

Wykształcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­ziom wie­dzy na­by­tej na dro­dze nauki

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyksz­tał­cić. (wyksz­tał­cić się) (na­by­cie ja­kiejś cechy na dro­dze ewo­lu­cji lub on­to­ge­ne­zy)


Wyksz­tał­ce­nie – poś­wiad­czo­na do­ku­men­tem wie­dza zdo­by­ta w ofi­cjal­nym sy­ste­mie na­u­cza­nia (szko­ły pu­blicz­ne, szko­ły pry­wat­ne). Jest to zasób wie­dzy, umie­jęt­no­ści i spraw­no­ści umoż­li­wia­ją­cy jed­nost­ce poz­na­nie ota­cza­ją­ce­go świa­ta i sku­tecz­ne w nim dzia­ła­nie, wy­ko­ny­wa­nie okre­ślo­ne­go za­wo­du; wynik kształ­ce­nia i sa­moksz­tał­ce­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wykształceniowy

przy­miot­nik od: wyksz­tał­ce­nie


Źródła:

SJP.pl

Wykształciuch

lek­ce­wa­żą­co: osoba z wyż­szym wyksz­tał­ce­niem uwa­ża­na za mało in­te­li­gent­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) publ. pejor. czło­wiek wyksz­tał­co­ny;


Wyksz­tał­ciuch, także: wyksz­tał­ce­niec – pe­jo­ra­tyw­ne, iro­nicz­ne okre­śle­nia osób po­sia­da­ją­cych wyż­sze wyksz­tał­ce­nie, ale po­strze­ga­nych jako nie­speł­nia­ją­ce wy­mo­gów ko­niecz­nych do osią­gnię­cia sta­tu­su in­te­li­gen­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykształciuszka

→ wyksz­tał­ciuch


Patrz:wykształciuch

Źródła:

SJP.pl

Wykształcić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wyksz­tał­cać)

 (1.1) nadać cze­muś jakiś kształt, ufor­mo­wać coś

 (1.2) spra­wić, że ktoś na­u­czy się cze­goś, po­sią­dzie wie­dzę, ukoń­czy szko­łę itp.

 (1.3) po­bu­dzić coś do spraw­niej­sze­go dzia­ła­nia, wyć­wi­czyć coś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wyksz­tał­cić się (ndk. wyksz­tał­cać się)

 (2.1) zdo­być umie­jęt­no­ści lub wie­dzę w ja­kiejś dzie­dzi­nie

 (2.2) zo­stać roz­wi­nię­tym przez ćwi­cze­nia

 (2.3) osią­gnąć koń­co­wy kształt, w pełni się roz­wi­nąć

 (2.4) przen. pow­stać w okre­ślo­nej, ukoń­czo­nej for­mie


Źródła:

Wiktionary

Wykształcony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­siadł sze­ro­ką wie­dzę, ukoń­czył jakąś szko­łę, zwła­szcza wyż­szą uczel­nię

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: wyksz­tał­cić


Źródła:

Wiktionary

Wykucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wykuć.

 (1.2) pot. uczn. eduk. na­u­cze­nie się na pa­mięć


Źródła:

Wiktionary

Wykuglować

po­tocz­nie: osią­gnąć ko­rzyść w spryt­ny lub nie­le­gal­ny spo­sób; wy­kom­bi­no­wać


Źródła:

SJP.pl

Wykukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ku­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wykukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ku­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wykukiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. wy­glą­dać, spo­glą­dać z ocze­ki­wa­niem, z cie­ka­wo­ścią


Źródła:

Wiktionary

Wykuknąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. do­ko­na­ny od|wy­ku­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wykulać

po­tocz­nie:
1. wy­to­czyć - to­cząc, wy­cią­gnąć, wy­do­być;
2. wy­rzu­cić - rzu­ci­wszy kost­ką do gry, uzy­skać okre­ślo­ny wynik


Źródła:

SJP.pl

Wykup

1. na­by­cie cze­goś (czę­sto swo­jej daw­nej włas­no­ści) za opła­tą; wy­ku­pie­nie;
2. prze­sta­rza­le: wy­mu­szo­na za­pła­ta za uzy­ska­nie cze­goś, odzy­ska­nie kogoś; okup


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urz. na­by­cie za opła­tą cze­goś, czę­sto już uprzed­nio po­sia­da­ne­go

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: wy­ku­pić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykupienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ku­pić.


Źródła:

Wiktionary

Wykupić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ku­py­wać)

 (1.1) kupić cały zapas cze­goś

 (1.2) za­pła­cić okup, by kogoś uwol­nić

 (1.3) odzy­skać jakąś swoją rzecz po­przez za­pła­ce­nie żą­da­nej sumy

cza­sow­nik zwrot­ny wy­ku­pić się (ndk. wy­ku­py­wać się)

 (2.1) za­pła­cić za sie­bie okup, by się uwol­nić


Źródła:

Wiktionary

Wykupne

po­tocz­nie: opła­ta za uwol­nie­nie kogoś lub sie­bie; okup


Źródła:

SJP.pl

Wykupny

rzad­ko: na­by­ty drogą wy­ku­pu


Źródła:

SJP.pl

Wykupowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ku­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wykupowy

→ wykup


Patrz:wykup

Źródła:

SJP.pl

Wykurczać

1. pod­da­wać włó­kna lub tka­ni­ny ba­weł­nia­ne dzia­ła­niu ługu so­do­we­go w celu na­da­nia im po­ły­sku, trwa­ło­ści i mięk­ko­ści; mer­ce­ry­zo­wać;
2. daw­niej: pro­sto­wać coś skur­czo­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wykurczyć

1. pod­dać włó­kna lub tka­ni­ny ba­weł­nia­ne dzia­ła­niu ługu so­do­we­go w celu na­da­nia im po­ły­sku, trwa­ło­ści i mięk­ko­ści;
2. daw­niej: wy­pro­sto­wać coś skur­czo­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wykurować

wy­le­czyć, wró­cić do zdro­wia


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ku­ro­wać)

 (1.1) med. do­pro­wa­dzić do zdro­wia; prze­pro­wa­dzić sku­tecz­ną ku­ra­cję

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ku­ro­wać się (ndk. ku­ro­wać się)

 (2.1) med. pod­dać się sku­tecz­nej ku­ra­cji; do­pro­wa­dzić sie­bie do zdro­wia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykursywić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­kur­sy­wiać)

 (1.1) wy­róż­nić jakiś frag­ment tek­stu, obej­mu­jąc go kur­sy­wą


Źródła:

Wiktionary

Wykurwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­kur­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wykurwiać

wul­gar­nie:
1. wy­rzu­cać, wy­wa­lać;
2. sil­nie ude­rzać


Źródła:

SJP.pl

Wykurwić

wul­gar­nie:
1. ude­rzyć kogoś z dużą siłą;
2. zwol­nić kogoś z pracy;
3. zmu­sić kogoś do opu­szcze­nia da­ne­go miej­sca;
4. o męż­czyź­nie: odbyć sto­su­nek płcio­wy


Źródła:

SJP.pl

Wykurwiście

przy­słó­wek

 (1.1) wulg. bar­dzo, mocno, in­ten­syw­nie

 (1.2) wulg. do­brze, wspa­nia­le


Źródła:

Wiktionary

Wykurzać

1. wy­pła­szać coś za po­mo­cą dymu;
2. prze­no­śnie: zmu­szać kogoś do opu­szcze­nia zaj­mo­wa­ne­go miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Wykurzyć

1. wy­pło­szyć coś za po­mo­cą dymu;
2. prze­no­śnie: zmu­sić kogoś do opu­szcze­nia zaj­mo­wa­ne­go miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Wykusić

po­tocz­nie: wy­łu­dzić coś od kogoś, sto­su­jąc pod­stęp, oszu­stwo lub po­przez na­tręt­ną proś­bę; wy­cy­ga­nić


Źródła:

SJP.pl

Wykusz

forma ar­chi­tek­to­nicz­na, któ­rej za­da­niem było po­sze­rze­nie przy­le­ga­ją­ce­go wnę­trza; na­stęp­nie stał się je­dy­nie formą ozdob­ną; wy­sta­je spoza lica ele­wa­cji bu­dy­ku i czę­sto jest na­kry­ty osob­nym dasz­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. forma ar­chi­tek­to­nicz­na sta­no­wią­ca ele­ment wy­sta­ją­cy z lica ele­wa­cji;

 (1.2) stpol. ganek


Wy­kusz – forma ar­chi­tek­to­nicz­na wzo­ro­wa­na na bu­dow­nict­wie Bli­skie­go Wscho­du (ar­chi­tek­tu­ra is­la­mu), sta­no­wią­ca wy­sta­ją­cy z lica ele­wa­cji frag­ment bu­dyn­ku po­sze­rza­ją­cy przy­le­ga­ją­ce wnę­trze, nad­wie­szo­ny po­wy­żej par­te­ru o wy­so­ko­ści jed­nej lub kilku kon­dy­gna­cji. Wy­kusz zaz­wy­czaj wspar­ty jest na wspor­ni­kach, o sze­ro­ko­ści jed­nej osi, z okna­mi, na­kry­ty osob­nym dasz­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykuszowy

→ wy­kusz


Patrz:wykusz

Źródła:

SJP.pl

Wykusztykiwać

po­tocz­nie: wy­cho­dzić skądś nie­zdar­nie, uty­ka­jąc; wy­kuś­ty­ki­wać


Źródła:

SJP.pl

Wykuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ku­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wykuwać

1. robić, for­mo­wać coś przez kucie, np. wy­ku­wać zbro­ję;
2. kując, kru­sząc (np. skałę, ka­mień), rzeź­bić coś, na­da­wać cze­muś jakąś formę; wy­cio­sy­wać;
3. po­tocz­nie: uczyć się cze­goś na pa­mięć, zwy­kle w spo­sób me­cha­nicz­ny, bez­myśl­ny; za­ku­wać, za­ku­wać się, kuć;
4. prze­no­śnie: two­rzyć, kształ­to­wać coś, np. wy­ku­wać lep­szą przysz­łość, nowe życie


Źródła:

SJP.pl

Wykuć

1. zro­bić, ufor­mo­wać coś przez kucie, np. wykuć zbro­ję;
2. kując, kru­sząc (np. skałę, ka­mień), wy­rzeź­bić coś, nadać cze­muś jakąś formę; wy­cio­sać;
3. po­tocz­nie: wy­u­czyć się cze­goś na pa­mięć, zwy­kle w spo­sób me­cha­nicz­ny, bez­myśl­ny;
4. prze­no­śnie: stwo­rzyć, uksz­tał­to­wać coś, np. wykuć lep­szą przysz­łość, nowe życie


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) pot. uczn. eduk. na­u­czyć się na pa­mięć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykuśtykiwać

po­tocz­nie: wy­cho­dzić skądś nie­zdar­nie, uty­ka­jąc; wy­kusz­ty­ki­wać


Źródła:

SJP.pl

Wykwalifikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyk­wa­li­fi­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wykwalifikowany

1. wyksz­tał­cić kogoś w ja­kimś za­wo­dzie lub umie­jęt­no­ści;
2. wyk­wa­li­fi­ko­wać się - wyksz­tał­cić się w ja­kimś za­wo­dzie lub umie­jęt­no­ści; na­brać kwa­li­fi­ka­cji


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy od­po­wied­nie kwa­li­fi­ka­cje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykwalifikować

1. wyksz­tał­cić kogoś w ja­kimś za­wo­dzie lub umie­jęt­no­ści;
2. wyk­wa­li­fi­ko­wać się - wyksz­tał­cić się w ja­kimś za­wo­dzie lub umie­jęt­no­ści; na­brać kwa­li­fi­ka­cji


Źródła:

SJP.pl

Wykwint

ele­gan­cja; wyt­wor­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wyt­wor­ność, kom­fort po­łą­czo­ny z ele­gan­cją

 (1.2) daw. zbyt­nia wy­myśl­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykwintnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wyk­wint­ny


Źródła:

Wiktionary

Wykwintniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wyk­wint­nie


Źródła:

SJP.pl

Wykwintniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wyk­wint­ny


Źródła:

SJP.pl

Wykwintnisia

czło­wiek prze­sad­nie wyk­wint­ny


Źródła:

SJP.pl

Wykwintniś

czło­wiek prze­sad­nie wyk­wint­ny


Źródła:

SJP.pl

Wykwintności

ele­gan­cja; wyt­wor­ność; szyk; wdzięk; wyk­wint; ozdob­ność; dobry smak


Źródła:

SJP.pl

Wykwintność

ele­gan­cja; wyt­wor­ność; szyk; wdzięk; wyk­wint; ozdob­ność; dobry smak


Źródła:

SJP.pl

Wykwintny

1. wy­róż­nia­ją­cy się po­czu­ciem pię­kna i do­bry­mi ma­nie­ra­mi;
2. świad­czą­cy o czy­imś po­czu­ciu pię­kna i do­brym wy­cho­wa­niu;
3. bę­dą­cy w do­brym gu­ście i wy­so­kiej ja­ko­ści


przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy w do­brym gu­ście, wyt­wor­ny, wy­szu­ka­nie ele­ganc­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykwit

1. pa­to­lo­gicz­na zmia­na na skó­rze lub bło­nach ślu­zo­wych;
2. nagłe po­ja­wie­nie się kogoś lub cze­goś w dużej licz­bie; wysyp, wy­siew;
3. peł­nia roz­wo­ju ro­śli­ny; rozk­wit;
4. prze­jaw spo­so­bu my­śle­nia lub two­rze­nia;
5. wyt­wa­rza­nie się na czymś osadu;
6. sku­pie­nie krysz­ta­łów soli ka­mien­nej, wap­nia, ma­gne­zu i in­nych związ­ków;
7. naj­wyż­sze osią­gnię­cie twór­czo­ści ar­ty­stycz­nej;
8. ślu­zo­wiec żół­tej barwy; gni­łek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kult. najw­spa­nial­sze osią­gnię­cie w ja­kiejś dzia­łal­no­ści twór­czej

 (1.2) med. zmia­na cho­ro­bo­wa na skó­rze lub ślu­zów­ce

 (1.3) miner. sku­pie­nie krysz­ta­łów mi­ne­ral­nych na danej po­wierzch­ni

 (1.4) bot. ślu­zo­wa­ty or­ga­nizm ro­ślin­ny spo­ty­ka­ny na korze drzew, mchach lub but­wie­ją­cych reszt­kach ro­ślin


Wyk­wit (łac. "exant­he­ma") – w der­ma­to­lo­gii: zmia­na skór­na, na pod­sta­wie któ­rej można usta­lić roz­poz­na­nie; są za­sad­ni­czym ele­men­tem obra­zu kli­nicz­ne­go cho­rób der­ma­to­lo­gicz­nych. Mimo róż­no­rod­no­ści ob­ja­wów skór­nych można je po­dzie­lić na pod­sta­wie cech mor­fo­lo­gicz­nych na kil­ka­na­ście pod­sta­wo­wych typów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykwitek

zdrob­nie­nie od: wyk­wit (zmia­na skór­na)


Źródła:

SJP.pl

Wykwitnąć

cza­sow­nik

 (1.1) po­ja­wić się


Źródła:

Wiktionary

Wykwitować

1. po­tocz­nie: wrę­czyć kwit zo­bo­wią­zu­ją­cy do za­pła­ce­nia cze­goś;
2. prze­sta­rza­le: oszu­ku­jąc, po­zba­wić kogoś zysku lub włas­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Wykwitowy

→ wyk­wit, np. plamy wyk­wi­to­we


Źródła:

SJP.pl

Wykąpać

za­nu­rzyć w wo­dzie dla ochło­dy lub hi­gie­ny


Źródła:

SJP.pl

Wykąsać

daw­niej: ką­sa­jąc, wy­ry­wać, wy­gry­zać; wy­ką­sy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wykąsywać

daw­niej: ką­sa­jąc, wy­ry­wać, wy­gry­zać; wy­ką­sać


Źródła:

SJP.pl

Wykład

1. wy­kła­da­nie te­o­rii na wyż­szych uczel­niach, na­u­cza­nie;
2. jed­nost­ka zajęć szko­le­nio­wych na wyż­szej uczel­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dłuż­sza, za­pla­no­wa­na wy­po­wiedź ustna słu­żą­ca prze­ka­za­niu słu­cha­czom wie­dzy na jakiś temat

 (1.2) przed­sta­wie­nie, ko­men­to­wa­nie


Wy­kład – me­to­da na­u­cza­nia po­le­ga­ją­ca na ust­nym prze­ka­zy­wa­niu in­for­ma­cji słu­cha­czom, któ­rzy otrzy­mu­ją je w mil­cze­niu (w za­ło­że­niu), za­da­jąc ewen­tu­al­ne py­ta­nia po za­koń­cze­niu wy­kła­du (nie­kie­dy do­pu­szcza się moż­li­wość za­da­wa­nia pytań w trak­cie trwa­nia wy­kła­du).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykładanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­kła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Wykładać

cza­sow­nik

 (1.1) wyj­mo­wać i kłaść gdzieś, roz­kła­dać (przed­mio­ty)

 (1.2) wy­ście­łać po­wierzch­nię cze­goś

 (1.3) przed­sta­wiać (coś komuś)

 (1.4) uczyć cze­goś, pro­wa­dzić wy­kła­dy

 (1.5) za­pła­cić za coś, dać pie­nią­dze na jakiś wy­da­tek, cel

cza­sow­nik zwrot­ny wy­kła­dać się

 (2.1) nie zdać eg­za­mi­nu z po­wo­du okre­ślo­nej kwe­stii


Źródła:

Wiktionary

Wykładnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­ja­śnie­nie, wy­tłu­ma­cze­nie cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wykładniczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­kład­ni­cze


Źródła:

Wiktionary

Wykładniczy

zmie­nia­ją­cy się w po­stę­pie ge­o­me­trycz­nym; ek­spo­nen­cjal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) mat. do­ty­czą­cy wy­kład­ni­ka

 (1.2) przen. na­ra­sta­ją­cy w szyb­kim tem­pie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykładnik

1. w ma­te­ma­ty­ce: licz­ba wska­zu­ją­ca, ile razy na­le­ży daną licz­bę po­tę­go­wać lub pier­wiast­ko­wać;
2. coś co jest do­wo­dem cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) to, co okre­śla, wska­zu­je, wy­ra­ża coś

 (1.2) mat. licz­ba y w za­pi­sie po­tę­go­wa­nia x^y


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykładowca

osoba pro­wa­dzą­ca wy­kład


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) eduk. osoba pro­wa­dzą­ca wy­kła­dy na wyż­szej uczel­ni

 (1.2) eduk. osoba pro­wa­dzą­ca wy­kła­dy na kur­sie


Wy­kła­dow­ca – osoba, która przed­sta­wia wy­kład­nię te­ma­tu z za­kre­su przed­mio­tu (np. kursu aka­de­mic­kie­go) po­przez wy­kład zam­knię­ty lub ot­war­ty na wyż­szej uczel­ni, kur­sach itp.

Ter­min ten może do­ty­czyć też sta­no­wi­ska aka­de­mic­kie­go. W odróż­nie­niu od asy­sten­ta wy­kła­dow­ca zaz­wy­czaj nie jest zo­bo­wią­za­ny do pro­wa­dze­nia badań na­u­ko­wych i kon­cen­tru­je się wy­łącz­nie na dy­dak­ty­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wykładowczyni

ko­bie­ta pro­wa­dzą­ca wy­kład


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od wy­kła­dow­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykładowy

przy­miot­nik od: wy­kład


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­kła­du, zwią­za­ny z wy­kła­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykładzik

zdrob­nie­nie od: wy­kład


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. lek­cew. lub żart. zdrobn. od: wy­kład


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wykładzina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­te­riał do wy­kła­da­nia ścian, po­dłóg lub wnę­trza urzą­dzeń prze­my­sło­wych


Źródła:

Wiktionary

Wykładzinowy

przy­miot­nik od: wy­kła­dzi­na


Źródła:

SJP.pl

Wykłamać

kła­miąc, uzy­skać, osią­gnąć coś


Źródła:

SJP.pl

Wykłamywać

kła­miąc, uzy­ski­wać, osią­gać coś


Źródła:

SJP.pl

Wykłosić

wy­kło­sić się - (o ro­śli­nach kło­so­wych) wyt­wo­rzyć kłosy, roz­wi­nąć się w kłosy


Źródła:

SJP.pl

Wykłuwacz

1. ostre na­rzę­dzie do wy­łu­pia­nia;
2. daw­niej: wy­ka­łacz­ka; wy­ka­łacz


Źródła:

SJP.pl

Wykłuć

1. wy­łu­pić coś ostrym na­rzę­dziem;
2. ut­wo­rzyć wzór po­przez na­kłu­wa­nie ja­kiejś po­wierzch­ni; wy­ta­tu­o­wać


Źródła:

SJP.pl

Wykłócanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) chem. przest. in­ten­syw­ne mie­sza­nie lub wstrzą­sa­nie mie­sza­ni­ny ma­ją­ce na celu np. łat­wiej­sze roz­dzie­le­nie skład­ni­ków


Źródła:

Wiktionary

Wylakierowywać

wy­ma­lo­wy­wać la­kie­rem


Źródła:

SJP.pl

Wylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wylać.


Źródła:

Wiktionary

Wylansowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­lan­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wylansować

zro­bić wszyst­ko, aby ktoś stał się po­pu­lar­ny, coś stało się modne; wy­pro­mo­wać, spo­pu­la­ry­zo­wać, roz­pro­pa­go­wać, wpro­wa­dzić w modę


Źródła:

SJP.pl

Wylapisować

przy­pa­lić, zde­zyn­fe­ko­wać la­pi­sem - azo­ta­nem sre­bra


Źródła:

SJP.pl

Wylaszczać

mło­dzie­żo­wo:
1. czy­nić kogoś pię­knym;
2. wy­la­szczać się - po­pra­wiać swój wy­gląd ma­ki­ja­żem, fry­zu­rą, uzy­ska­niem od­po­wied­niej syl­wet­ki itp.; robić z sie­bie laskę


Źródła:

SJP.pl

Wylaszczony

mło­dzie­żo­wo: taki, który po­pra­wił swój wy­gląd ma­ki­ja­żem, fry­zu­rą, uzy­ska­niem od­po­wied­niej syl­wet­ki itp.


Źródła:

SJP.pl

Wylaszczyć

mło­dzie­żo­wo:
1. uczy­nić kogoś pię­knym;
2. wy­la­szczyć się - po­pra­wić swój wy­gląd ma­ki­ja­żem, fry­zu­rą, uzy­ska­niem od­po­wied­niej syl­wet­ki itp.; zro­bić z sie­bie laskę


Źródła:

SJP.pl

Wylatać

1. w lot­nict­wie: spę­dzić okre­ślo­ną licz­bę go­dzin, lecąc; o pi­lo­cie: prze­być kon­kret­ną ilość ki­lo­me­trów, pi­lo­tu­jąc sa­mo­lot;
2. po­tocz­nie: uzy­skać coś, cho­dząc gdzieś wiele razy; wy­cho­dzić


cza­sow­nik

 (1.1) la­ta­jąc spę­dzić okre­ślo­ny czas w po­wie­trzu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylatkowo

Wy­lat­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie słu­pec­kim, w gmi­nie Po­widz, nad je­zio­rem Nie­dzię­giel.

Wieś kró­lew­ska "Wie­lat­ko­wo" na­le­żą­ca do sta­ro­stwa po­widz­kie­go, pod ko­niec XVI wieku le­ża­ła w po­wie­cie gnieź­nień­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go. Około 1792 roku w Wy­lat­ko­wie funk­cjo­no­wa­ła huta szkła. 27 wrze­śnia 1939 roku Niem­cy roz­strze­la­li 4 miesz­kań­ców wsi: Ma­ria­na Bi­zie­la, Fran­cisz­ka Rożka oraz braci Wa­len­te­go i Ma­ria­na So­szyń­skich.


Źródła:

Wikipedia

Wylatowo

Wy­la­to­wo (niem. "Wi­la­to­wen") – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Mo­gil­no.

Wy­la­to­wo uzy­ska­ło lo­ka­cję miej­ską przed 1388 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ne w 1871 roku. Pry­wat­ne mia­sto du­chow­ne Wie­la­to­wo po­ło­żo­ne w po­wie­cie gnieź­nień­skim było włas­no­ścią klasz­to­ru ka­no­ni­ków re­gu­lar­nych w Trze­mesz­nie.


Źródła:

Wikipedia

Wylatywać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­le­cieć)

 (1.1) zool. lecąc, opu­szczać ja­kieś miej­sce, wy­do­sta­wać się skądś

 (1.2) lotn. roz­po­czy­nać skądś lot celem po­dró­ży

 (1.3) techn. zo­sta­wać wy­strze­lo­nym

 (1.4) fiz. uno­sić się w górę sa­mo­czyn­nie lub będąc wy­rzu­ca­nym

 (1.5) pot. szyb­kim ru­chem wy­do­sta­wać się skądś

 (1.6) pot. wy­pa­dać skądś

 (1.7) pot. zo­sta­wać usu­nię­tym, wy­rzu­ca­nym skądś


Źródła:

Wiktionary

Wylazować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­cho­dzić


Źródła:

Wiktionary

Wylazłowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wylać

1. usu­nąć płyn z na­czy­nia;
2. wy­stą­pić z brze­gów;
3. re­le­go­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­le­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylec

1. wyjść gdzieś tłum­nie;
2. o zbożu: po­ło­żyć się pod wpły­wem wi­chu­ry lub de­szczu


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­le­gać)

 (1.1) książk. wyjść, wy­stą­pić na zew­nątrz gro­mad­nie, w dużej ilo­ści, licz­bie

 (1.2) roln. (o upra­wach) po­ło­żyć się, po­kło­nić się na ziemi wsku­tek złych wa­run­ków we­ge­ta­cyj­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylecieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­la­ty­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­la­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyleczalny

da­ją­cy się wy­le­czyć; ule­czal­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyleczać

rzad­ko: le­czyć, przy­wra­cać zdro­wie; ule­czać


Źródła:

SJP.pl

Wyleczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. le­czyć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|le­czyć.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­le­czyć się (ndk. le­czyć się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|le­czyć się.


Źródła:

Wiktionary

Wylegała

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wylegiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­le­gi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wylegiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­le­żeć)

 (1.1) zob. wy­le­żeć.

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) daw. wy­le­gi­wać się

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­le­gi­wać się (dk. wy­le­żeć się)

 (3.1) spę­dzać czas na bez­czyn­nym le­że­niu, czę­sto dla przy­jem­no­ści lub z le­ni­stwa


Źródła:

Wiktionary

Wyległy

taki, który wy­legł (po­ło­żył się na sku­tek nie­ko­rzyst­nych wa­run­ków we­ge­ta­cji)


Źródła:

SJP.pl

Wyleniać

daw­niej o zwie­rzę­tach: zmie­niać sierść, pióra, pan­cerz, na­skó­rek; wy­le­niać się


Źródła:

SJP.pl

Wyleniały

daw­niej o zwie­rzę­tach: zmie­niać sierść, pióra, pan­cerz, na­skó­rek; wy­le­niać się


Źródła:

SJP.pl

Wylenić

wy­le­nić się - re­gio­nal­nie: wy­le­nieć; wy­li­nieć;
1. o zwie­rzę­tach: zmie­nić sierść, pióra, pan­cerz, na­skó­rek;
2. ulec zni­szcze­niu przez wy­tar­cie


Źródła:

SJP.pl

Wylepianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­le­piać.


Źródła:

Wiktionary

Wylepianka

obra­zek pow­sta­ły przez na­kle­je­nie na kar­to­nie ko­lo­ro­wych frag­men­tów pa­pie­ru lub tka­ni­ny; na­kle­jan­ka, wy­kle­jan­ka


Źródła:

SJP.pl

Wylepiać

przy­kle­ja­jąc, wy­kła­dać czymś wew­nętrz­ną po­wierzch­nię cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wylepić

przy­kle­ja­jąc, wy­ło­żyć czymś wew­nętrz­ną po­wierzch­nię cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyler

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wylesianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­le­siać.


Wy­le­sia­nie, de­fo­re­sta­cja, wy­cię­cie – pro­ces zmniej­sza­nia udzia­łu te­re­nów le­śnych w ogól­nej po­wierzch­ni da­ne­go ob­sza­ru, zaz­wy­czaj wsku­tek an­tro­po­pre­sji (np. nad­mier­ne wy­ko­rzy­sta­nie go­spo­dar­cze lasów, za­nie­czy­szcze­nie śro­do­wi­ska itp.).

Może pro­wa­dzić do po­wo­dzi, susz, osu­nięć ziemi i lawin błot­nych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wylesiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­le­sić)

 (1.1) leśn. wy­ci­nać z ja­kie­goś ob­sza­ru ro­ślin­ność leśną


Źródła:

Wiktionary

Wylesienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­le­sić.


Źródła:

Wiktionary

Wylesić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­le­siać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­le­siać.


Źródła:

Wiktionary

Wylew

1. pę­knię­cie na­czyń krwio­no­śnych i prze­do­sta­nie się krwi do or­ga­niz­mu (krwo­tok wew­nętrz­ny);
2. otwór do opróż­nia­nia zbior­ni­ka z cie­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­do­sta­nie się cie­czy poza obręb na­czy­nia

 (1.2) hy­drol. wy­stą­pie­nie wody z brze­gów rzeki

 (1.3) geol. wy­pły­wa­nie lawy na po­wierzch­nię Ziemi

 (1.4) książk. nagłe, silne uzew­nętrz­nie­nie uczuć

 (1.5) med. wy­pły­nię­cie krwi poza obręb na­czy­nia

 (1.6) pot. med. udar mózgu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­le­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wylewarować

pod­nieść cię­żar za po­mo­cą le­wa­ra lub dźwi­gni; zle­wa­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Wylewać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wylać)

 (1.1) lejąc, po­zby­wać się płynu z na­czy­nia

 (1.2) spra­wiać, że jakiś płyn wy­do­sta­je się z cze­goś

 (1.3) wy­stę­po­wać z brze­gów (o rzece itp.)

 (1.4) pot. wy­rzu­cać kogoś skądś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­le­wać się (dk. wylać się)

 (2.1) o pły­nie: wy­do­sta­wać się z cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wylewisko

miej­sce, w któ­rym się coś wy­le­wa, zwła­szcza nie­czy­sto­ści


Źródła:

SJP.pl

Wylewka

1. rura od­pły­wo­wa
2. stłu­czo­ne jajko sprze­da­wa­ne bez sko­rup­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. su­ro­wa po­dło­ga, war­stwa be­to­nu lub po­dob­ne­go ma­te­ria­łu na po­dło­dze, kła­dzio­na w po­sta­ci płyn­nej lub pół­płyn­nej w celu uzy­ska­nia pła­skiej, po­zio­mej po­wierzch­ni

 (1.2) bud. koń­co­wy ele­ment ba­te­rii do wody, z któ­re­go wy­le­wa się woda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylewkowy

→ wy­lew­ka


Patrz:wylewka

Źródła:

SJP.pl

Wylewniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­lew­nie


Źródła:

SJP.pl

Wylewniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­lew­ny


Źródła:

SJP.pl

Wylewność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­lew­ne; cecha tych, któ­rzy są wy­lew­ni


Źródła:

Wiktionary

Wylewny

skłon­ny do zwie­rzeń, ot­war­ty, szcze­ry, życz­li­wy


przy­miot­nik

 (1.1) skłon­ny do zwie­rzeń

 (1.2) skłon­ny do oka­zy­wa­nia ser­decz­nych uczuć

 (1.3) świad­czą­cy o byciu ser­decz­nym, życz­li­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylewowy

→ wylew


Patrz:wylew

Źródła:

SJP.pl

Wylezin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wylezinek

Wy­le­zi­nek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie raw­skim, w gmi­nie Cie­lądz.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wyleźć

1. wyjść; wy­do­być się; wy­su­nąć się; wy­paść;
2. prze­mie­ścić się wyżej;
3. ujaw­nić się; zo­stać roz­poz­na­nym


cza­sow­nik

 (1.1) pot. wyjść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyleżały

1. wy­gnieść, spła­szczyć przez dłu­gie le­że­nie;
2. wy­trzy­mać jakiś czas, leżąc; ule­żeć;
3. wy­le­żeć się - spę­dzić długi czas na le­że­niu; na­le­żeć się


Źródła:

SJP.pl

Wyleżeć

1. wy­gnieść, spła­szczyć przez dłu­gie le­że­nie;
2. wy­trzy­mać jakiś czas, leżąc; ule­żeć;
3. wy­le­żeć się - spę­dzić długi czas na le­że­niu; na­le­żeć się


cza­sow­nik

 (1.1) leżąc spo­wo­do­wać wy­słu­że­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyleżysko

ob­szar w wy­so­kich par­tiach gór­skich, gdzie ro­śli­ny roz­wi­ja­ją się z opóź­nie­niem wsku­tek dłu­gie­go le­że­nia śnie­gu


Wy­le­ży­sko (zwane też wy­le­ży­skiem śnież­nym) to miej­sce, w któ­rym długo za­le­ga śnieg. Wy­le­ży­ska znaj­du­ją się głów­nie na pół­noc­nych sto­kach wy­so­kich gór, w miej­scach, gdzie pra­wie nigdy nie do­cie­ra bez­poś­red­nio słoń­ce i gdzie zgro­ma­dzo­ne są duże masy śnie­gu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyleżyskowy

przy­miot­nik od: wy­le­ży­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyliczalny

da­ją­cy się wy­li­czyć


Źródła:

SJP.pl

Wyliczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­li­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wyliczanka

1. krót­ki, ry­mo­wa­ny wier­szyk re­cy­to­wa­ny przy za­ba­wie, z wska­zy­wa­niem przy każ­dej sy­la­bie na ko­lej­ną osobę i wybór tej osoby na któ­rej wier­szyk się koń­czy;
2. ko­lej­ne wy­li­cza­nie cze­goś, ciąg ele­men­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) krót­ki ry­mo­wa­ny wier­szyk re­cy­to­wa­ny przez dzie­ci w celu wy­lo­so­wa­nia lub wy­bra­nia jed­nej z osób pod­czas za­ba­wy, roz­po­czę­cia gry, itp.;

 (1.2) wy­li­cza­nie, wy­mie­nia­nie serii ele­men­tów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyliczać

wy­mie­niać coś w okre­ślo­nej ko­lej­no­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­li­czyć)

 (1.1) wy­mie­niać w pew­nej ko­lej­no­ści

 (1.2) okre­ślać po­przez obli­cze­nia

 (1.3) po obli­cze­niu wy­dzie­lać coś i przez­na­czać na jakiś cel

 (1.4) ogra­ni­czać coś do ja­kiejś ilo­ści, licz­by

 (1.5) sport. li­cząc jako sę­dzia rin­go­wy od 1 do 10, od­mie­rzać czas od otrzy­ma­nia przez za­wod­ni­ka obez­wład­nia­ją­ce­go ciosu i po upły­wie któ­re­go uz­na­je się go za po­ko­na­ne­go przez no­ka­ut

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­li­czać się (dk. wy­li­czyć się)

 (2.1) zda­wać przed kimś ra­chu­nek z wy­da­nych kwot czy zu­ży­tych ma­te­ria­łów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyliczenia

wy­mie­nić coś w okre­ślo­nej ko­lej­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Wyliczenie

1. ze­sta­wie­nie, spis, ra­chu­nek wy­ka­zu­ją­cy coś;
2. śro­dek ar­ty­stycz­ny cha­rak­te­ry­stycz­ny dla li­te­ra­tu­ry ba­ro­ku, po­le­ga­ją­cy na wy­mie­nie­niu w tek­ście kilku ele­men­tów tej samej ka­te­go­rii; enu­me­ra­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­li­czyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyliczeniowy

→ wy­li­cze­nie


Patrz:wyliczenie

Źródła:

SJP.pl

Wyliczyć

wy­mie­nić coś w okre­ślo­nej ko­lej­no­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­li­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­li­czać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylinić

daw­niej: wy­li­nić się - wy­li­nieć, wy­le­nieć; wy­le­nić się


Źródła:

SJP.pl

Wylinka

1. zro­go­wa­cia­ły na­skó­rek zrzu­ca­ny przez płazy i gady;
2. ku­ti­ku­la zrzu­ca­na przez sta­wo­no­gi;
3. pro­ces li­nie­nia; linka (rza­dziej)


Wy­lin­ka, eg­zu­wium ("exu­vium", "exu­vies") – zew­nętrz­na część po­wło­ki ciała zwie­rząt zrzu­ca­na przy li­nie­niu, np. oskó­rek (ku­ty­ku­la) sta­wo­no­gów, zro­go­wa­cia­łe war­stwy na­skór­ka gadów.

W trak­cie wzro­stu niek­tó­rych zwie­rząt po­wierzch­nia ich ciała nie ro­śnie wraz z nimi i po pew­nym cza­sie staje się za mała, pęka, a na­stęp­nie zo­sta­je zrzu­co­na. Ros­ną­cy osob­nik ma nową, naj­czę­ściej je­szcze mięk­ką po­wło­kę, łatwo ule­ga­ją­cą de­for­ma­cjom i nie­przy­go­to­wa­ną do ochro­ny przed po­ten­cjal­nym na­past­ni­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wylistować

przed­sta­wić w for­mie listy; wy­mie­nić, wy­li­czyć


Źródła:

SJP.pl

Wylistowywać

przed­sta­wiać coś w for­mie listy; wy­mie­niać, wy­li­czać


Źródła:

SJP.pl

Wylizanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­li­zać.


Źródła:

Wiktionary

Wylobbować

wy­wrzeć wpływ na or­ga­ny wła­dzy pań­stwo­wej w in­te­re­sie okre­ślo­nych grup spo­łecz­nych lub po­li­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Wylocik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wylot


Źródła:

Wiktionary

Wylodzony

wy­ja­ło­wio­ny przez lo­do­wiec


Źródła:

SJP.pl

Wylogowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­lo­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wylogowany

taki, który się wy­lo­go­wał (wy­szedł z sy­ste­mu kom­pu­te­ro­we­go o kon­tro­lo­wa­nym do­stę­pie)


Źródła:

SJP.pl

Wylogować

1. za­koń­czyć sesję pracy z sy­ste­mem kom­pu­te­ro­wym;
2. wy­lo­go­wać się - wyjść z sy­ste­mu kom­pu­te­ro­we­go o kon­tro­lo­wa­nym do­stę­pie


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­lo­go­wy­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylogowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­lo­go­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wylogowywać

1. koń­czyć sesję pracy z sy­ste­mem kom­pu­te­ro­wym;
2. wy­lo­go­wy­wać się - wy­cho­dzić z sy­ste­mu kom­pu­te­ro­we­go o kon­tro­lo­wa­nym do­stę­pie


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) in­form. za­koń­czyć sesję pracy z sy­ste­mem in­for­ma­tycz­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylosować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. lo­so­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|lo­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wylot

1. wy­ru­sze­nie w po­dróż lot­ni­czą;
2. za­koń­cze­nie rury


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dziu­ra przez którą coś wy­la­tu­je

 (1.2) odlot, wy­le­ce­nie, wy­la­ty­wa­nie

 (1.3) za­koń­cze­nie drogi, tu­ne­lu, do­li­ny, itp.

 (1.4) daw. rękaw kon­tu­sza roz­cię­ty po wew­nętrz­nej stro­nie, za­rzu­ca­ny na plecy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylotek

1. ga­tu­nek ryby z rzędu be­lo­noksz­tałt­nych;
2. szpa­ra umoż­li­wia­ją­ca pszczo­łom opu­szcza­nie ula


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) pszcz. otwór w ulu umoż­li­wia­ją­cy pszczo­łom opu­szcza­nie ula i po­wra­ca­nie do niego


Wy­lo­tek ("Che­i­lo­po­gon he­te­ru­rus") – ga­tu­nek ryby z rzędu be­lo­noksz­tałt­nych z ro­dzi­ny pta­szo­ro­wa­tych (Exo­co­e­ti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wylotka

1. ga­tu­nek ryby z rzędu be­lo­noksz­tałt­nych;
2. szpa­ra umoż­li­wia­ją­ca pszczo­łom opu­szcza­nie ula


Źródła:

SJP.pl

Wylotówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. droga umoż­li­wia­ją­ca wy­jazd z mia­sta


Źródła:

Wiktionary

Wyludnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spra­wia­nie, że coś się wy­lud­nia

 (1.2) sta­wa­nie się wy­lud­nio­nym


Źródła:

Wiktionary

Wyludniać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) czy­nić bez­lud­nym

cza­sow­nik zwrot­ny wy­lud­niać się

 (2.1) sta­wać się bez­lud­nym


Źródła:

Wiktionary

Wyludnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­lud­nić.

 (1.2) de­po­pu­la­cja, spa­dek licz­by lud­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Wyludnić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­lud­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wylukać

po­tocz­nie: wy­pa­trzeć, do­strzec


Źródła:

SJP.pl

Wylutować

usu­nąć coś przy­lu­to­wa­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wylutowywać

usu­wać coś przy­lu­to­wa­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wyluzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­lu­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyluzowywać

po­tocz­nie: wy­lu­zo­wy­wać się - od­prę­żać się, re­lak­so­wać się; wrzu­cać na luz


Źródła:

SJP.pl

Wylynga

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. osoba nie­wy­da­rzo­na, nie­u­dacz­nik

 (1.2) gw-pl|Gniez­no. o dziec­ku: wy­ro­dek (czar­na owca w ro­dzi­nie)

 (1.3) gw-pl|Bi­sku­piz­na. dziec­ko


Źródła:

Wiktionary

Wyląc

wy­lę­gnąć się; wyląc się:
1. wy­do­być się z jajka; wy­kluć się;
2. pow­stać w ja­kimś miej­scu lub cza­sie; zro­dzić się, wy­kluć się;
3. o cho­ro­bie: przejść do sta­dium, w któ­rym ujaw­nia­ją się do­le­gli­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Wylądowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­lą­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wylądować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|lą­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyląg

wy­klu­wa­nie się, wy­do­by­wa­nie się mło­dych z jaj; wylęg


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zool. wy­do­sta­nie się mło­de­go osob­ni­ka z jaja lub or­ga­niz­mu ro­dzi­ciel­skie­go;

 (1.2) zool. ogół jaj lub mło­dych w jed­nym mio­cie lub okre­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylęg

pro­ces wy­klu­wa­nia się mło­dych, wy­do­by­wa­nia się ich z jaj


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zool. wy­do­sta­nie się mło­de­go osob­ni­ka z jaja lub or­ga­niz­mu ro­dzi­ciel­skie­go;

 (1.2) zool. ogół jaj lub mło­dych w jed­nym mio­cie lub okre­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylęganiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara. po­gard. nie­ślub­ne dziec­ko


Źródła:

Wiktionary

Wylęgarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie do wy­lę­ga­nia jaj


Źródła:

Wiktionary

Wylęgarnia

1. miej­sce gdzie coś się lę­gnie, rozm­na­ża; sied­li­sko;
2. miej­sce przy­sto­so­wa­ne do wy­lę­ga­nia się ho­dow­la­nych pta­ków, ryb itp.;
3. apa­rat do utrzy­my­wa­nia od­po­wied­nich wa­run­ków tem­pe­ra­tu­ry, wil­got­no­ści itp. uży­wa­ny do sztucz­ne­go wy­lę­ga­nia dro­biu z jaj; in­ku­ba­tor; wy­lę­gar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­mie­szcze­nie, bu­dy­nek przy­sto­so­wa­ne do wy­lę­ga­nia się pta­ków, ryb


Wy­lę­gar­nia – bu­dy­nek, zbior­nik wodny lub miej­sce, w któ­rym pod kon­tro­lą czło­wie­ka lub sa­mo­rod­nie na­stę­pu­je wy­lę­ga­nie (czyli okres in­ku­ba­cyj­ny) zwie­rząt ho­dow­la­nych np. dro­biu lub ryb, a także owa­dów.

1. "Wy­lę­gar­nia dro­biu" czyli np. (kur, ka­czek czy in­dy­ków), to bu­dy­nek z urzą­dze­nia­mi do wy­lę­gu dro­biu w sztucz­nych wa­run­kach i pod ści­słą kon­tro­lą tech­no­lo­gicz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wylęgarnictwo

dział ho­dow­li zaj­mu­ją­cy się wy­lę­giem


Źródła:

SJP.pl

Wylęgnięty

taki, który się wy­lągł; wy­lę­gły


Źródła:

SJP.pl

Wylęgnąć

wyląc się; wy­lę­gnąć się:
1. wy­do­być się z jajka; wy­kluć się;
2. pow­stać w ja­kimś miej­scu lub cza­sie; zro­dzić się, wy­kluć się;
3. o cho­ro­bie: przejść do sta­dium, w któ­rym ujaw­nia­ją się do­le­gli­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Wylęgowość

→ wy­lę­go­wy


Patrz:wylęgowy

Źródła:

SJP.pl

Wylęgowy

przy­miot­nik od: wylęg


Źródła:

SJP.pl

Wylęgły

wy­lę­gnąć się; wyląc się:
1. wy­do­być się z jajka; wy­kluć się;
2. pow­stać w ja­kimś miej­scu lub cza­sie; zro­dzić się, wy­kluć się;
3. o cho­ro­bie: przejść do sta­dium, w któ­rym ujaw­nia­ją się do­le­gli­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Wylękniony

taki, który się wy­ląkł, wy­stra­szo­ny; bę­dą­cy ob­ja­wem czy­je­goś lęku; wy­lę­kły


przy­miot­nik

 (1.1) pełen lęku lub bę­dą­cy tego ob­ja­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wylęknięty

prze­sta­rza­le: taki, który się wy­ląkł; wy­lę­kły


Źródła:

SJP.pl

Wylęknąć

prze­sta­rza­le: wy­lę­knąć się - od­czuć strach; zlę­knąć (zląc) się prze­stra­szyć się, prze­ra­zić się, wyląc się


Źródła:

SJP.pl

Wylękły

1. pełen lęku; wy­stra­szo­ny, prze­ra­żo­ny;
2. świad­czą­cy o czy­imś lęku, np. wy­lę­kłe spoj­rze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wylężony

taki, który się wy­lągł; wy­lę­gły, wy­lę­gnię­ty


Źródła:

SJP.pl

Wym.

skrót od:
1. wy­mo­wa;
2. wy­mie­nio­ny


skrót

 (1.1) = wy­mo­wa

 (1.2) = wy­ma­wiaj


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymacerować

pod­dać coś dzia­ła­niu płynu w celu zmięk­cze­nia lub wy­wo­ła­nia zmian che­micz­nych; zma­ce­ro­wać, prze­ma­ce­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Wymach

szyb­kie wy­rzu­ce­nie cze­goś w górę, w bok, do tyłu


Źródła:

SJP.pl

Wymachiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ma­chi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wymachiwać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) ma­chać czymś z pewną siłą w wielu kie­run­kach

 (1.2) ma­chać czymś w spo­sób ma­ją­cy kogoś za­stra­szyć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) ma­cha­jąc, wyz­na­czać pe­wien rytm


Źródła:

Wiktionary

Wymachowy

przy­miot­nik od: wy­mach


Źródła:

SJP.pl

Wymachy

szyb­kie wy­rzu­ce­nie cze­goś w górę, w bok, do tyłu


Źródła:

SJP.pl

Wymacywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ma­cy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wymaczać

1. trzy­mać coś w pły­nie przez długi czas;
2. wy­ma­czać się -
a) zo­sta­wać za­nu­rzo­nym w pły­nie przez długi czas;
b) żar­to­bli­wie: spę­dzać długi czas na ką­pa­niu się


Źródła:

SJP.pl

Wymadlać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­mod­lić)

 (1.1) rel. wy­pra­szać coś po­przez mod­lit­wę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­mad­lać się

 (2.1) rel. rzad. spę­dzać za­do­wa­la­ją­cy czas na mod­lit­wie


Źródła:

Wiktionary

Wymagający

ocze­ki­wać od kogoś speł­nie­nia ja­kie­goś wa­run­ku


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który dużo wy­ma­ga, nie jest po­błaż­li­wy

 (1.2) taki, który sta­no­wi wyz­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymagalnik

teza przyj­mo­wa­na bez do­wo­du jako ak­sjo­mat, sta­no­wią­ca punkt wyj­ścia i pod­sta­wę w do­wo­dze­niu in­nych twier­dzeń; po­stu­lat


Źródła:

SJP.pl

Wymagalność

1. ko­niecz­ność speł­nia­nia ja­kichś wy­mo­gów;
2. w pra­wie: cecha zo­bo­wią­za­nia, któ­re­go ter­min płat­no­ści minął, a które nie zo­sta­ło umo­rzo­ne lub prze­daw­nio­ne;
3. daw­niej: wy­ma­ga­nie, żą­da­nie


Źródła:

SJP.pl

Wymagalny

1. o długu: taki, któ­re­go ter­min płat­no­ści minął, a który nie zo­stał umo­rzo­ny lub prze­daw­nio­ny;
2. daw­niej: wy­ma­ga­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) war­sza­wa. wy­ma­gą­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymaganie

ocze­ki­wać od kogoś speł­nie­nia ja­kie­goś wa­run­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ma­gać.

 (1.2) wymóg, żą­da­nie, sta­now­cza po­trze­ba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymagany

ocze­ki­wać od kogoś speł­nie­nia ja­kie­goś wa­run­ku


Źródła:

SJP.pl

Wymagać

ocze­ki­wać od kogoś speł­nie­nia ja­kie­goś wa­run­ku


cza­sow­nik

 (1.1) żądać, chcieć coś od kogoś; do­ma­gać się

 (1.2) po­trze­bo­wać cze­goś, uz­na­wać coś za nie­zbęd­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymaglowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ma­glo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wymaić

przy­brać zie­le­nią, kwia­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Wymajać

de­ko­ro­wać, ubie­rać zie­le­nią i kwia­ta­mi; uma­jać, uk­wie­cać


Źródła:

SJP.pl

Wymajstrowywać

maj­stru­jąc, wy­ko­ny­wać jakąś ro­bo­tę ręcz­ną


Źródła:

SJP.pl

Wymajstrzać

daw­niej: maj­stru­jąc, wy­ko­ny­wać jakąś ro­bo­tę ręcz­ną; wy­maj­stro­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wymakać

rzad­ko o ro­śli­nach: mar­nieć, gnić wsku­tek dłu­gie­go mo­knię­cia


Źródła:

SJP.pl

Wymalowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ma­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wymalować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ma­lo­wy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ma­lo­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wymamczać

daw­niej: wy­kar­miać włas­nym mle­kiem


Źródła:

SJP.pl

Wymamić

wy­pro­sić coś od kogoś, wy­łu­dzić


Źródła:

SJP.pl

Wymamrotanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mam­ro­tać.


Źródła:

Wiktionary

Wymaniać

daw­niej: wy­pra­szać coś pod­stęp­nie, wy­łu­dzać, wy­cy­ga­niać


Źródła:

SJP.pl

Wymanikiurować

ob­ciąć, spi­ło­wać i wy­la­kie­ro­wać paz­nok­cie u rąk


Źródła:

SJP.pl

Wymarcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) śmierć do ostat­nie­go osob­ni­ka; ma­so­we umar­cie


Źródła:

Wiktionary

Wymarsz

zor­ga­ni­zo­wa­ne, gro­mad­ne wyj­ście, prze­de wszyst­kim od­dzia­łów woj­sko­wych; wy­ma­sze­ro­wa­nie; wy­ru­sze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wymarzać

1. [czy­taj: wymar-zać] ginąć od mrozu; wy­mie­rać z zimna; za­ma­rzać;
2. [czy­taj: wymar-zać] po­zo­sta­jąc długo na mro­zie, bar­dzo marz­nąć; prze­ma­rzać;
3. [czy­taj: wy­ma­rzać] wy­ma­rzać się - pow­sta­wać, uka­zy­wać się w ma­rze­niach


Źródła:

SJP.pl

Wymarznięty

[czy­taj: wymar-znię­ty] taki, który wy­marz­nął (wy­marzł); wy­marz­ły, wy­marź­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Wymarzony

wy­o­bra­zić sobie coś upra­gnio­ne­go


przy­miot­nik

 (1.1) adek­wat­ny do czy­ichś pra­gnień, po­trzeb lub ocze­ki­wań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymarzyć

wy­o­bra­zić sobie coś upra­gnio­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wymarzły

[czy­taj: wymar-zły] taki, który wy­marzł (wy­marz­nął); wy­marz­nię­ty, wy­marź­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Wymarły

1. taki, który wy­gi­nął;
2. prze­no­śnie: opu­sto­sza­ły


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który już wy­marł, wy­gi­nął

 (1.2) przen. opu­sto­sza­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymarźnięty

taki, który wy­marz­nął (wy­marzł); wy­marz­ły, wy­marz­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Wymasować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ma­so­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ma­so­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ma­so­wać się (ndk. ma­so­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|ma­so­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Wymasowywać

1. do­kład­nie ma­so­wać bo­lą­ce miej­sce;
2. usu­wać przez ma­so­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Wymaszerować

1. wy­ru­szyć skądś mar­szem - rów­nym, ener­gicz­nym kro­kiem;
2. po­tocz­nie: wy­ru­szyć skądś, zde­cy­do­wa­nie kie­ru­jąc się do ja­kie­goś miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Wymaszerowywać

1. wy­ru­szać skądś mar­szem - rów­nym, ener­gicz­nym kro­kiem;
2. po­tocz­nie: wy­ru­szać skądś, zde­cy­do­wa­nie kie­ru­jąc się do ja­kie­goś miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Wymawialny

da­ją­cy się wy­mó­wić


Źródła:

SJP.pl

Wymawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ar­ty­ku­ło­wa­nie wy­ra­zów

 (1.2) pot. do­ko­ny­wa­nie wy­po­wie­dze­nia umowy, re­zy­gno­wa­nie z ko­rzy­sta­nia z cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wymawiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­mó­wić)

 (1.1) wy­ra­żać coś dźwię­ko­wo, słow­nie

 (1.2) nie­sto­sow­nie zwra­cać uwagę, czy­nić wy­mów­ki od­wo­łu­jąc się do wdzięcz­no­ści

 (1.3) zry­wać umowę

 (1.4) daw. za­strze­gać w umo­wie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­ma­wiać się (dk. wy­mó­wić się)

 (2.1) nie zga­dzać się pod pre­tek­stem


Źródła:

Wiktionary

Wymaz

w me­dy­cy­nie kro­pla krwi, wy­da­li­ny lub wy­dzie­li­ny ja­kie­goś na­rzą­du, roz­pro­wa­dza­na na szkla­nej płyt­ce w celu wy­ko­na­nia ba­da­nia mi­kro­sko­po­we­go; roz­maz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. prób­ka ma­te­ria­łu bio­lo­gicz­ne­go po­bra­na w celu wy­ko­na­nia ba­da­nia mor­fo­lo­gicz­ne­go, cy­to­lo­gicz­ne­go lub mi­kro­bio­lo­gicz­ne­go;


Wymaz – po­bie­ra­nie prób­ki pły­nów fiz­jo­lo­gicz­nych, wy­dzie­lin okre­ślo­ne­go na­rzą­du, wy­da­lin lub śluzu w celu zba­da­nia jej skła­du; w szcze­gól­no­ści, pod kątem za­war­tych w niej ko­mó­rek złu­szczo­ne­go na­błon­ka, mi­kro­or­ga­niz­mów (grzy­bów, bak­te­rii) lub śla­dów okre­ślo­nych sub­stan­cji che­micz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wymazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ma­zać.


Źródła:

Wiktionary

Wymazać

1. wy­bru­dzić
2. ze­trzeć, usu­nąć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ma­zy­wać)

 (1.1) mażąc, usu­nąć coś z cze­goś

 (1.2) mażąc czymś, zużyć to do końca

 (1.3) mocno po­ma­zać czymś

 (1.4) usu­nąć z umy­słu

 (1.5) wy­ko­nać wymaz

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ma­zać się (ndk. wy­ma­zy­wać się)

 (2.1) ubru­dzić się czymś, co się roz­ma­zu­je

 (2.2) zużyć się przez ma­za­nie

 (2.3) wy­ko­nać sobie wymaz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymazobus

po­tocz­nie: ka­ret­ka przy­sto­so­wa­na do po­bie­ra­nia pró­bek do te­stów na obec­ność ko­ro­na­wi­ru­sa


Źródła:

SJP.pl

Wymazowy

→ wymaz, np. punkt wy­ma­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wymazywacz

przy­rząd w po­sta­ci pi­sa­ka do wy­ma­zy­wa­nia tek­stu


Źródła:

SJP.pl

Wymazywalność

→ wy­ma­zy­wal­ny


Patrz:wymazywalny

Źródła:

SJP.pl

Wymazywalny

da­ją­cy się wy­ma­zać


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który można wy­ma­zać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ma­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wymazywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ma­zać)

 (1.1) mażąc, usu­wać coś z cze­goś

 (1.2) mażąc czymś, zu­ży­wać to do końca

 (1.3) mocno mazać czymś

 (1.4) usu­wać z umy­słu

 (1.5) wy­ko­ny­wać wymaz

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­ma­zy­wać się (dk. wy­ma­zać się)

 (2.1) bru­dzić się czymś, co się roz­ma­zu­je

 (2.2) zu­ży­wać się przez ma­za­nie

 (2.3) wy­ko­ny­wać sobie wymaz


Źródła:

Wiktionary

Wymazówka

1. wacik lub pa­łecz­ka do wy­ko­ny­wa­nia wy­ma­zów;
2. po­jazd, w któ­rym wy­ko­nu­je się wy­ma­zy


Wy­ma­zów­ka – pa­łecz­ka lub wacik do wy­ko­ny­wa­nia wy­ma­zów i prze­nie­sie­nia po­bra­nej prób­ki na po­żyw­kę bak­te­ryj­ną w celu rozm­no­że­nia i iden­ty­fi­ka­cji obec­nych w wy­ma­zie mi­kro­or­ga­niz­mów. Wy­ma­zów­ki mogą być rów­nież uży­wa­ne do miej­sco­we­go od­ka­ża­nia skóry oraz roz­pro­wa­dza­nia leków, a także do po­bie­ra­nia pły­nów fiz­jo­lo­gicz­nych ze śla­da­mi złu­szczo­ne­go na­błon­ka w celu ba­da­nia DNA.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wymborek

w gwa­rze poz­nań­skiej: wia­dro; wę­bo­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. wia­dro, wę­bo­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymian

1. po­przecz­ny ele­ment kon­struk­cyj­ny wy­stę­pu­ją­cy w ukła­dzie co najm­niej trzech ele­men­tów po­dłuż­nych; przej­ma
2. daw­niej: wy­mia­na


Wy­mian – po­przecz­na belka poś­red­ni­czą­ca w prze­ka­zy­wa­niu ob­cią­żeń ze skró­co­nych za­sad­ni­czych belek kon­struk­cyj­nych. Sto­so­wa­na głów­nie przy ele­men­tach wy­sta­ją­cych ponad dach lub ot­wo­rach da­cho­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wymiana

1. danie komuś cze­goś w za­mian za coś in­ne­go;
2. za­stą­pie­nie kogoś lub cze­goś kimś lub czymś innym;
3. odw­za­jem­nie­nie się komuś tym samym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) otrzy­ma­nie cze­goś od kogoś w za­mian za coś in­ne­go

 (1.2) za­stą­pie­nie kogoś lub cze­goś za­mien­ni­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymianka

1. zdrob­nie­nie od: wy­mia­na;
2. po­tocz­nie: spot­ka­nie, na któ­rym wy­mie­nia się róż­ny­mi rze­cza­mi co­dzien­ne­go użyt­ku; swap, swap party, sza­fing


Źródła:

SJP.pl

Wymiankowy

→ wy­mian­ka (spot­ka­nie)


Źródła:

SJP.pl

Wymiar

wiel­kość usta­lo­na dla danej ilo­ści cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. po­ligr. zapis roz­mia­ru, wiel­ko­ści obiek­tu na ry­sun­ku tech­nicz­nym

 (1.2) mat. mi­ni­mal­na licz­ba współ­rzęd­nych, któ­ry­mi da się opi­sać po­ło­że­nie punk­tu w prze­strze­ni;

 (1.3) fiz. miano, okre­śle­nie typu wiel­ko­ści fi­zycz­nej;

 (1.4) wiel­kość, roz­miar, ilość


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wymiarczanin

miesz­ka­niec Wy­mia­rek (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wymiarczanka

miesz­kan­ka Wy­mia­rek (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wymiarecki

→ Wy­miar­ki


Patrz:Wymiarki

Źródła:

SJP.pl

Wymiarki

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wymiarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mia­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wymiarować

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) techn. na­no­sić na ry­su­nek tech­nicz­ny linie oraz licz­by wy­mia­ro­we

 (1.2) techn. na­da­wać ele­men­tom kon­struk­cji wy­mia­ry


Źródła:

Wiktionary

Wymiarowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­mia­ro­we; cecha tych, któ­rzy są wy­mia­ro­wi

 (1.2) geom. licz­ba wy­mia­rów


Źródła:

Wiktionary

Wymiatacz

1. po­tocz­nie: osoba doś­wiad­czo­na, ma­ją­ca dużą wpra­wę w czymś; wy­ja­dacz, ru­ty­niarz;
2. daw­niej: za­mia­tacz


Wy­mia­tacz (ang. "Best Pla­y­er") – ame­ry­kań­ski film ko­me­dio­wy z 2011 roku w re­ży­se­rii Da­mo­na San­to­ste­fa­no. Świa­to­wa pre­mie­ra filmu od­by­ła się 12 marca 2011 roku na ame­ry­kań­skim Nic­ke­lo­de­on. W Pol­sce pre­mie­ra filmu na­stą­pi­ła 25 wrze­śnia 2011 roku na ka­na­le Nic­ke­lo­de­on Pol­ska. Film był rów­nież wyś­wiet­la­ny w TV Puls 20 paź­dzier­ni­ka 2012 roku. W fil­mie za­gra­li ak­to­rzy z se­ria­lu "iCarly" Jerry Tra­i­nor w roli Qu­in­cy’ego John­so­na oraz Jen­net­te McCurdy w roli Chri­sti­ny "Pro­di­gy" Sa­un­ders.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wymiataczka

→ wy­mia­tacz


Patrz:wymiatacz

Źródła:

SJP.pl

Wymiatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mia­tać.


Źródła:

Wiktionary

Wymiatać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) oczy­szczać jakąś po­wierzch­nię

 (1.2) pot. młodz. okre­śle­nie, uży­wa­ne gdy się coś komuś po­do­ba


Źródła:

Wiktionary

Wymiał

stop­nio­we prze­mie­la­nie drob­nych ka­szek i mia­łów na mąkę


Źródła:

SJP.pl

Wymiecinek

wy­mie­ci­nek drob­ny - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny wy­mie­cin­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wymiecinkowate

o ce­chach wy­mie­cin­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Wymiecinkowaty

o ce­chach wy­mie­cin­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Wymielacz

ma­szy­na roz­drab­nia­ją­ca sto­so­wa­na w koń­co­wym eta­pie prze­mia­łu ziar­na psze­ni­cy na mąkę ga­tun­ko­wą


Źródła:

SJP.pl

Wymielać

uzy­ski­wać przez mie­le­nie; mleć wiele, wszyst­ko


Źródła:

SJP.pl

Wymielić

po­tocz­nie: wym­leć;
1. uzy­skać przez mie­le­nie;
2. zem­leć wiele, wszyst­ko


Źródła:

SJP.pl

Wymieniaczka

→ wy­mie­niacz


Patrz:wymieniacz

Źródła:

SJP.pl

Wymienialnia

miej­sce wy­mia­ny uży­wa­nych rze­czy na inne, rów­nież uży­wa­ne


Źródła:

SJP.pl

Wymienialność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­mie­nial­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wymienialny

da­ją­cy się wy­mie­niać, za­mie­niać na coś in­ne­go


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy się wy­mie­nić, mo­gą­cy być za­stą­pio­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mie­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wymieniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­ny­wać wy­mia­ny, zmia­ny - dawać coś za coś in­ne­go

 (1.2) po­da­wać coś z nazwy, wy­li­czać


Źródła:

Wiktionary

Wymieniony

przy­miot­nik

 (1.1) po­da­ny bądź wska­za­ny


Źródła:

Wiktionary

Wymienić

1. dać komuś coś w za­mian za coś in­ne­go;
2. odw­za­jem­nić się komuś tym samym;
3. za­stą­pić coś czymś innym lub kogoś kimś innym;
4. podać nazwę cze­goś lub imię i naz­wi­sko kogoś w pew­nej ko­lej­no­ści;
5. w grach spor­to­wych: wpro­wa­dzić do gry za­wod­ni­ka ma­ją­ce­go za­stą­pić tego, który opu­szcza bo­i­sko


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­nać wy­mia­ny, zmia­ny - dać coś za coś in­ne­go

 (1.2) podać coś z nazwy, wy­li­czyć

cza­sow­nik zwrot­ny wy­mie­nić się

 (2.1) do­ko­nać wy­mia­ny mię­dzy sobą

 (2.2) jęz. wy­stą­pić obocz­nie (o gło­skach)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymienka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. do­ży­wo­cie


Źródła:

Wiktionary

Wymiennik

coś, co może za­stę­po­wać inną rzecz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) to, co pod­le­ga lub służy wy­mia­nie

 (1.2) techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do wy­mia­ny cie­pła mię­dzy dwoma oś­rod­ka­mi, wy­mien­nik cie­pła;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymiennikowy

przy­miot­nik od: wy­mien­nik


Źródła:

SJP.pl

Wymienność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­mien­ne; cecha tych, któ­rzy są wy­mien­ni


Źródła:

Wiktionary

Wymienny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który można wy­mie­nić

 (1.2) po­le­ga­ją­cy na wy­mia­nie


Źródła:

Wiktionary

Wymieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mie­rać.

 (1.2) biol. pro­ces za­ni­ka­nia ga­tun­ków lub innej grupy tak­so­no­micz­nej or­ga­niz­mów;


Wy­mie­ra­nie, wy­gi­nię­cie, ek­stynk­cja – pro­ces za­ni­ka­nia ga­tun­ków lub innej grupy tak­so­no­micz­nej. Naj­czę­ściej na­tu­ral­ny pro­ces zwią­za­ny z ist­nie­niem życia na Ziemi i to­wa­rzy­szą­cy jego ist­nie­niu od sa­me­go po­cząt­ku. W skali mi­lio­nów lat sza­cu­je się tempo wy­mie­ra­nia ga­tun­ków na za­ni­knię­cie jed­ne­go ga­tun­ku co rok do pię­ciu lat.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wymierać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wym­rzeć)

 (1.1) umie­rać ma­so­wo


Źródła:

Wiktionary

Wymiernik

miara, mier­nik, spraw­dzian


Źródła:

SJP.pl

Wymierność

1. moż­li­wość okre­śle­nia wiel­ko­ści lub zna­cze­nia cze­goś;
2. w ma­te­ma­ty­ce: wła­ści­wość niek­tó­rych liczb rze­czy­wi­stych po­le­ga­ją­ca na moż­li­wo­ści za­pi­sa­nia ich w po­sta­ci ułam­ka p/q, gdzie p,q to licz­by cał­ko­wi­te


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­mier­ne; cecha tych, któ­rzy są wy­mier­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymierny

1. po­li­czal­ny, da­ją­cy się od­nieść do ja­kie­goś mier­ni­ka;
2. licz­ba wy­mier­na - licz­ba, którą da się za­pi­sać w po­sta­ci ułam­ka zwy­kłe­go


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy się okre­ślić co do war­to­ści lub zna­cze­nia; moż­li­wy do wy­mie­rze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymierzalny

taki, któ­re­go wy­mia­ry można okre­ślić


Źródła:

SJP.pl

Wymierzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­mie­rzyć)

 (1.1) okre­ślać miarę, np. dłu­gość

 (1.2) okre­ślać wiel­kość cze­goś przy­dzie­lo­ne­go komuś

 (1.3) okre­ślać cel

 (1.4) wy­ko­ny­wać cios

 (1.5) kie­ro­wać coś prze­ciw­ko komuś


Źródła:

Wiktionary

Wymierzyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­mie­rzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­mie­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Wymiesić

wy­gnieść cia­sto


Źródła:

SJP.pl

Wymieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wymieszać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. mie­szać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|mie­szać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­mie­szać się (ndk. mie­szać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|mie­szać się.


Źródła:

Wiktionary

Wymijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mi­jać.


Wy­mi­ja­nie – we­dług prawa o ruchu dro­go­wym prze­jeż­dża­nie (prze­cho­dze­nie) obok po­ja­zdu lub uczest­ni­ka ruchu po­ru­sza­ją­ce­go się w prze­ciw­nym kie­run­ku.

Pod­czas wy­mi­ja­nia na­le­ży za­cho­wać bez­piecz­ny od­stęp od wy­mi­ja­ne­go po­ja­zdu. W razie po­trze­by na­le­ży zmniej­szyć pręd­kość. W przy­pad­ku, gdy droga jest bar­dzo wąska i może nie wy­star­czyć miej­sca do bez­piecz­ne­go wy­mi­ja­nia, wska­za­ne jest zje­chać na po­bo­cze, a nawet za­trzy­mać się.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wymijanka

prze­sta­rza­le: sta­cja ko­le­jo­wa na jed­no­to­ro­wym szla­ku, na któ­rej moż­li­we jest wy­mi­ja­nie i wy­prze­dza­nie po­cią­gów


Źródła:

SJP.pl

Wymiksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mik­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wymiksować

po­tocz­nie:
1. wy­mie­szać mik­se­rem;
2. wy­ciąć frag­ment na­gra­nia te­le­wi­zyj­ne­go lub ra­dio­we­go przy mon­ta­żu;
3. wy­mik­so­wać się - zre­zy­gno­wać z uczest­nict­wa w ja­kiejś gru­pie


Źródła:

SJP.pl

Wymiksowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mik­so­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wymiksowywać

wy­mik­so­wy­wać się - po­tocz­nie: re­zy­gno­wać z uczest­nict­wa w czymś


Źródła:

SJP.pl

Wymiocinowy

przy­miot­nik od: wy­mio­ci­ny


Źródła:

SJP.pl

Wymiociny

to, czym się wy­mio­tu­je; rzy­go­wi­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) to, czym się wy­mio­tu­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymion

nie­wiel­ki, ku­li­sty kak­tus po­kry­ty spi­ral­nie osa­dzo­ny­mi bro­daw­ka­mi, z któ­rych każda za­koń­czo­na jest kol­cem lub weł­ni­stym wło­sem, ros­ną­cy głów­nie w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Środ­ko­wej, upra­wia­ny jako ozdob­na ro­śli­na do­nicz­ko­wa; ma­mi­la­ria


Źródła:

SJP.pl

Wymionczko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zo­o­techn. wymię


Źródła:

Wiktionary

Wymiot

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. wy­mie­ce­nie cze­goś; to, co się wy­mio­tło

 (1.2) daw. wy­mio­ci­ny, wy­mio­to­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Wymiotnica

krzew lub by­li­na z ro­dzi­ny ma­rza­no­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ipe­ca­cu­an­ha|Raf.|ref=tak., ro­śli­na z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ru­bia­ce­ae|Juss.|ref=tak., która za­wie­ra al­ka­lo­i­dy w ko­rze­niach, z któ­rych napar sto­su­je się jako śro­dek wy­miot­ny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymiotnie

przy­słó­wek

 (1.1) od: wy­miot­ny


Źródła:

Wiktionary

Wymiotny

przy­miot­nik

 (1.1) wy­wo­łu­ją­cy wy­mio­ty

 (1.2) wy­stę­pu­ją­cy przy wy­mio­tach


Źródła:

Wiktionary

Wymiotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mio­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wymiotować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zwy­mio­to­wać)

 (1.1) fizj. zwra­cać przez usta za­war­tość żo­łąd­ka


Źródła:

Wiktionary

Wymioty

1. wy­da­la­nie przez usta za­war­to­ści żo­łąd­ka; tor­sje;
2. zwró­co­na przez usta za­war­tość żo­łąd­ka; wy­mio­ci­ny, rzy­go­wi­ny, tor­sje


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gwał­tow­ny wy­rzut tre­ści po­kar­mo­wej na zew­nątrz z żo­łąd­ka po­przez prze­łyk i jamę ustną;

 (1.2) wy­mio­ci­ny, to co zo­sta­ło zwy­mio­to­wa­ne


Wy­mio­ty ( vo­mi­tus, eme­sis) – gwał­tow­ny wy­rzut tre­ści po­kar­mo­wej na zew­nątrz z żo­łąd­ka (bądź z żo­łąd­ka i jelit) po­przez prze­łyk i jamę ustną, w wy­ni­ku sil­nych skur­czów mię­śni brzu­cha, prze­po­ny i klat­ki pier­sio­wej. Wy­mio­ty (sprzy­ja im prze­peł­nie­nie żo­łąd­ka) czę­sto po­prze­dza­ją nud­no­ści lub im to­wa­rzy­szą. Nie­kie­dy odru­chy wy­miot­ne nie koń­czą się wy­mio­ta­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wymiynić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wy­mie­nić


Źródła:

Wiktionary

Wymizerowany

przy­miot­nik

 (1.1) wy­glą­da­ją­cy mi­zer­nie


Źródła:

Wiktionary

Wymizerowywać

na­da­wać cze­muś mi­zer­ny wy­gląd


Źródła:

SJP.pl

Wymiziać

po­tocz­nie: wy­pie­ścić, wy­gła­skać


Źródła:

SJP.pl

Wymiąchać

po­tocz­nie: wy­mie­szać


Źródła:

SJP.pl

Wymiąć

spo­wo­do­wać wy­gnie­ce­nie cze­goś; po­zba­wić gład­ko­ści; wy­gnieść, po­gnieść


Źródła:

SJP.pl

Wymię

na­rząd samic niek­tó­rych ssa­ków, za­wie­ra­ją­cy gru­czo­ły mlecz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zool. gru­czoł mle­ko­wy niek­tó­rych ssa­ków, zwła­szcza ho­dow­la­nych;

 (1.2) grub. pierś ko­bie­ca


Wymię – na­rząd samic niek­tó­rych ssa­ków (głów­nie udo­mo­wio­nych prze­żu­wa­czy, ko­nio­wa­tych i je­le­nio­wa­tych), za­wie­ra­ją­cy gru­czo­ły mle­ko­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wymięknięty

wy­mię­kły; taki, który wy­miękł:
1. po­tocz­nie: zwąt­pił do­wie­dzia­wszy się cze­goś; taki, któ­re­mu opa­dły ręce
2. po­tocz­nie: pod­dał się szyb­ko, nie pod­jął ry­wa­li­za­cji, prze­stra­szył się; taki, który nie dał rady
3. stał się cał­kiem mięk­ki, roz­miękł


Źródła:

SJP.pl

Wymięknąć

1. stać się mięk­kim tra­cąc przy tym wa­lo­ry użyt­ko­we;
2. po­tocz­nie:
a) zre­zy­gno­wać, nie dając sobie z czymś rady, wy­co­fać się z cze­goś, wy­ka­zać słabą wolę;
b) doz­nać sil­nych emo­cji wsku­tek zo­ba­cze­nia, usły­sze­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wymiękły

taki, który wy­miękł:
1. po­tocz­nie: zwąt­pił do­wie­dzia­wszy się cze­goś; taki, któ­re­mu opa­dły ręce
2. po­tocz­nie: pod­dał się szyb­ko, nie pod­jął ry­wa­li­za­cji, prze­stra­szył się; taki, który nie dał rady
3. stał się cał­kiem mięk­ki, roz­miękł


Źródła:

SJP.pl

Wymięty

spo­wo­do­wać wy­gnie­ce­nie cze­goś; po­zba­wić gład­ko­ści; wy­gnieść, po­gnieść


Źródła:

SJP.pl

Wymki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) slang. duże pier­si


Źródła:

Wiktionary

Wymlaskiwać

rzad­ko: wy­po­wia­dać, mla­ska­jąc


Źródła:

SJP.pl

Wymleć

wy­mie­lić;
1. uzy­skać przez mie­le­nie;
2. zem­leć wiele, wszyst­ko


cza­sow­nik

 (1.1) zem­leć ca­łość; do­ko­na­ny od|mleć.

 (1.2) uzy­skać coś na sku­tek mie­le­nia; do­ko­na­ny od|mleć.

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. po­tłuc, stłuc

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. przen. uciec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymoczek

prze­no­śnie, żar­to­bli­wie: cher­lak, zdech­lak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. męż­czyz­na blady, słaby, nie­mę­ski i wątły, naj­czę­ściej młody

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) daw. zool. zob. orzę­sek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymoczki

prze­no­śnie, żar­to­bli­wie: cher­lak, zdech­lak


Źródła:

SJP.pl

Wymoczkowaty

po­tocz­nie: wątły, cho­ro­wi­ty, wy­nędz­nia­ły; cher­lac­ki, mi­ze­rac­ki


Źródła:

SJP.pl

Wymoczyny

daw­niej: ciecz, w któ­rej coś wy­mo­czo­no


Źródła:

SJP.pl

Wymoderować

1. po­kie­ro­wać dy­sku­sją; zmo­de­ro­wać;
2. daw­niej: uksz­tał­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Wymodlać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­mod­lić)

 (1.1) rel. wy­pra­szać coś po­przez mod­lit­wę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­mod­lać się

 (2.1) rel. rzad. spę­dzać za­do­wa­la­ją­cy czas na mod­lit­wie


Źródła:

Wiktionary

Wymodlić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­mad­lać lub wy­mod­lać)

 (1.1) rel. wy­pro­sić coś po­przez mod­lit­wę

 (1.2) upro­sić coś u kogoś

 (1.3) rzad. zni­szczyć coś przez uży­wa­nie na mod­lit­wie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­mod­lić się (ndk. wy­mad­lać się lub wy­mod­lać się)

 (2.1) rel. rzad. spę­dzić za­do­wa­la­ją­cy czas na mod­lit­wie

 (2.2) rel. rzad. uwol­nić się od cze­goś dzię­ki mod­lit­wom lub proś­bom


Źródła:

Wiktionary

Wymodulować

zmie­nić na­tę­że­nie cze­goś w celu osią­gnię­cia po­żą­da­ne­go efek­tu


Źródła:

SJP.pl

Wymodzić

wy­my­ślić, wpaść na po­mysł po dłuż­szym cza­sie in­ten­syw­ne­go my­śle­nia


Źródła:

SJP.pl

Wymogi

wa­ru­nek lub ze­spół wa­run­ków, które muszą być speł­nio­ne w danej sy­tu­a­cji


Źródła:

SJP.pl

Wymoknięty

wy­mo­kły;
1. bar­dzo zmo­knię­ty, ocie­ka­ją­cy wodą; prze­mo­knię­ty, prze­mo­kły;
2. o ro­śli­nach: zni­szczo­ny na sku­tek dłu­gie­go mo­knię­cia


Źródła:

SJP.pl

Wymoknąć

1. prze­by­wać długo na de­szczu; zmo­knąć;
2. o ro­śli­nach: zmar­nieć w wy­ni­ku dłu­gotr­wa­łe­go na­ma­ka­nia


Źródła:

SJP.pl

Wymokły

1. prze­by­wać długo na de­szczu; zmo­knąć;
2. o ro­śli­nach: zmar­nieć w wy­ni­ku dłu­gotr­wa­łe­go na­ma­ka­nia


Źródła:

SJP.pl

Wymopować

wy­czy­ścić za po­mo­cą mopa


Źródła:

SJP.pl

Wymordować

1. po­mor­do­wać, po­za­bi­jać bar­dzo wiele istot;
2. zmę­czyć kogoś bar­dzo; wy­mę­czyć;
3. wy­mor­do­wać się -
a) po­za­bi­jać jeden dru­gie­go;
b) zmę­czyć się bar­dzo; wy­mę­czyć się


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) za­bi­ja­jąc, po­zba­wić życia wszyst­kich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymordowywać

1. mor­do­wać, za­bi­jać bar­dzo wiele istot;
2. mę­czyć kogoś bar­dzo; wy­mę­czać;
3. wy­mor­do­wy­wać się -
a) za­bi­jać jeden dru­gie­go;
b) mę­czyć się bar­dzo; wy­mę­czać się


Źródła:

SJP.pl

Wymowa

1. cha­rak­te­ry­stycz­na dla danej na­ro­do­wo­ści lub da­ne­go re­gio­nu ar­ty­ku­la­cja słów;
2. spo­sób wy­ma­wia­nia wy­ra­zów;
3. umie­jęt­ność pię­kne­go mó­wie­nia; kra­so­mów­stwo;
4. to, co można wyw­nio­sko­wać z cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fonet. spo­sób ar­ty­ku­la­cji dźwię­ków mowy;

 (1.2) wydź­więk, ro­dzaj wnio­sków lub od­czuć, jakie z cze­goś wy­ni­ka­ją


Wy­mo­wa (wym.) – spo­sób ar­ty­ku­la­cji dźwię­ków w kon­kret­nym ję­zy­ku. Wy­mo­wa może być znor­ma­li­zo­wa­na lub in­dy­wi­du­al­na – spo­sób, w jaki ktoś wy­po­wia­da dane słowo.

Kon­kret­ne słowo może być wy­ma­wia­ne w każ­dym ję­zy­ku w roz­ma­i­ty spo­sób. Za­le­ży to od wielu czyn­ni­ków, ta­kich jak epoka, miej­sce za­miesz­ka­nia danej osoby, jej po­cho­dze­nie spo­łecz­ne, wyksz­tał­ce­nie, itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wymownie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­mow­ny; zna­czą­co


Źródła:

Wiktionary

Wymowniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­mow­nie


Źródła:

SJP.pl

Wymowniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­mow­ny


Źródła:

SJP.pl

Wymowność

1. cecha tego, co ma wy­raź­ne zna­cze­nie, su­ge­styw­ną treść, ro­bio­ne jest z okre­ślo­ną in­ten­cją; su­ge­styw­ność;
2. umie­jęt­ność pię­kne­go mó­wie­nia, prze­ma­wia­nia, łat­wość mó­wie­nia; ora­tor­stwo, re­to­ry­ka, kra­so­mów­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­mow­ne; cecha tych, któ­rzy są wy­mow­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymowny

1. wy­ra­ża­ją­cy jakąś in­ten­cję, wiele mó­wią­cy, da­ją­cy coś do zro­zu­mie­nia; wy­ra­zi­sty, zna­czą­cy, su­ge­styw­ny;
2. umie­ją­cy ład­nie mówić, prze­ma­wiać; ora­tor­ski, kra­so­mów­czy, re­to­rycz­ny, elok­went­ny;
3. ma­ją­cy skłon­ność do nie­po­trzeb­ne­go wy­sła­wia­nia się; wy­ga­da­ny, roz­ga­da­ny, ga­dat­li­wy, elok­went­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który coś su­ge­ru­je; da­ją­cy do my­śle­nia

 (1.2) po­tra­fią­cy do­brze i czę­sto dużo prze­ma­wiać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymrażanka

piwo pod­da­ne wym­ro­że­niu (za­tę­że­niu)


Źródła:

SJP.pl

Wymrażarka

urzą­dze­nie słu­żą­ce do wy­dzie­la­nia z mie­sza­ni­ny ga­zo­wej skład­ni­ków cen­nych lub szkod­li­wych przez ich ze­sta­le­nie przy uży­ciu od­po­wied­nie­go czyn­ni­ka chło­dzą­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Wymrzeć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­mie­rać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­mie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Wymsknąć

wyms­knąć się - po­tocz­nie:
1. wy­su­nąć się szyb­ko z cze­goś, wy­paść skądś;
2. wyjść skądś po cichu


Źródła:

SJP.pl

Wymulać

wyż­ła­biać coś, wy­płu­ku­jąc muł


Źródła:

SJP.pl

Wymulić

wyż­ło­bić coś, wy­płu­ku­jąc muł


Źródła:

SJP.pl

Wymurówka

wy­kła­dzi­na pie­ców hut­ni­czych itp., wy­ko­na­na ze spe­cjal­nych ce­gieł ogniotr­wa­łych


Źródła:

SJP.pl

Wymus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. od­dzia­ły­wa­nie na kogoś w celu zmu­sze­nia go do okre­ślo­ne­go po­stę­po­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Wymusić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­mu­szać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­mu­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wymuskany

przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo zad­ba­ny

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: wy­mu­skać


Źródła:

Wiktionary

Wymuszacz

po­tocz­nie: prze­stęp­ca wy­mu­sza­ją­cy ha­racz


Źródła:

SJP.pl

Wymuszalność

→ wy­mu­szal­ny


Patrz:wymuszalny

Źródła:

SJP.pl

Wymuszalny

da­ją­cy się wy­mu­sić


Źródła:

SJP.pl

Wymuszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mu­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wymuszać

cza­sow­nik

 (1.1) usi­ło­wać uzy­skać coś wy­wie­ra­jąc na kogoś na­cisk


Źródła:

Wiktionary

Wymuszenie

nie­na­tu­ral­ny, sztucz­ny; za­cho­wu­ją­cy się nie­na­tu­ral­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) praw. prze­stęp­stwo po­le­ga­ją­ce na zmu­sze­niu osoby do okre­ślo­ne­go za­cho­wa­nia sto­su­jąc prze­moc lub groź­by

 (1.2) sy­stem. wiel­kość fi­zycz­na bę­dą­ca przy­czy­ną za­cho­dzą­cych w ukła­dzie zja­wisk fi­zycz­nych;

przy­słó­wek

 (2.1) tak, że coś ro­bio­ne jest wbrew czy­jejś woli

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) M., B. i W. rze­czow­ni­ka od­cza­sow­ni­ko­we­go od wy­mu­sić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wymuszoność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha cze­goś, co ro­bio­ne jest wbrew czy­jejś woli


Źródła:

Wiktionary

Wymuszony

nie­na­tu­ral­ny, sztucz­ny; za­cho­wu­ją­cy się nie­na­tu­ral­nie


przy­miot­nik

 (1.1) pow­sta­ły na siłę, jak z przy­mu­su; po­zba­wio­ny swo­bo­dy

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: wy­mu­sić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wymyć.


Źródła:

Wiktionary

Wymydlać

1. zu­ży­wać przez myd­le­nie;
2. wy­myd­lać się - o mydle: zu­ży­wać się wsku­tek myd­le­nia


Źródła:

SJP.pl

Wymyk

1. obrót wokół osi ciała, wy­ko­na­ny na drąż­ku;
2. me­cha­nizm for­te­pia­nu re­gu­lu­ją­cy ude­rze­nie mło­tecz­ka w stru­ny;
3. daw­niej: wym­knię­cie się


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) wym­knie­cie się


Zo­bacz też: Wymyk (film).

Wymyk – jedno z po­pu­lar­nych ćwi­czeń gim­na­stycz­nych na drąż­ku, przej­ście z półz­wi­su (zwisu) do pod­po­ru przo­dem (tyłem) przez prze­nie­sie­nie nóg i środ­ka cięż­ko­ści ciała ponad osią chwy­tu ra­mion (obrót ciała wokół osi po­przecz­nej nóg w przód).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wymykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­my­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wymykać

cza­sow­nik

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wym­knąć.

cza­sow­nik zwrot­ny wy­my­kać się

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|wym­knąć się.


Źródła:

Wiktionary

Wymyki

1. obrót wokół osi ciała, wy­ko­na­ny na drąż­ku;
2. me­cha­nizm for­te­pia­nu re­gu­lu­ją­cy ude­rze­nie mło­tecz­ka w stru­ny;
3. daw­niej: wym­knię­cie się


Źródła:

SJP.pl

Wymysł

1. to, co wy­my­ślo­no, wy­na­le­zio­no zwła­szcza dla za­spo­ko­je­nia ka­pry­sów; rzecz nowa, wy­myśl­na;
2. zmy­śle­nie, uro­je­nie, przy­wi­dze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) coś wy­my­ślo­ne­go, nie znaj­du­ją­ce­go pot­wier­dze­nia w rze­czy­wi­sto­ści

 (1.2) coś wy­my­ślo­ne­go w prze­sa­dzie, pow­sta­łe z ka­pry­su, na ogół zbyt­kow­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymysłowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wymysłowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wymysły

1. to, co wy­my­ślo­no, wy­na­le­zio­no zwła­szcza dla za­spo­ko­je­nia ka­pry­sów; rzecz nowa, wy­myśl­na;
2. zmy­śle­nie, uro­je­nie, przy­wi­dze­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wymysłówka

wieś w Pol­sce


Wy­my­słów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie lu­bel­skim, w gmi­nie Beł­ży­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Beł­ży­ce. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 125 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wymywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­my­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wymyć

1. myjąc, do­pro­wa­dzić do czy­sto­ści;
2. o pły­ną­cej wo­dzie: wy­drą­żyć;
3. płu­cząc, prze­my­wa­jąc, wy­do­być coś z cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wymyślania

obel­ży­we słowa; wy­my­sły, obel­gi


Źródła:

SJP.pl

Wymyślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­my­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Wymyślanka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wymyślać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­my­ślić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wy­my­ślić.

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) obrzu­cać kogoś obel­ga­mi


Źródła:

Wiktionary

Wymyślenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­my­ślić.


Źródła:

Wiktionary

Wymyśleć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) daw. wy­my­ślić (od­kryć, my­śląć)


Źródła:

Wiktionary

Wymyślić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­my­ślać)

 (1.1) my­śląc od­kryć coś, wpaść na jakiś po­mysł

 (1.2) uroić coś sobie


Źródła:

Wiktionary

Wymyślniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­myśl­nie


Źródła:

SJP.pl

Wymyślniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­myśl­ny


Źródła:

SJP.pl

Wymyślny

1. wy­jąt­ko­wo po­my­sło­wy, wy­ra­fi­no­wa­ny, nie­co­dzien­ny;
2. daw­niej : nad­mier­nie wy­bred­ny, gry­ma­śny


Źródła:

SJP.pl

Wymóc

sto­su­jąc rożne środ­ki na­ci­sku i pers­waz­ji, skło­nić kogoś do cze­goś; prze­ko­ny­wa­niem, na­le­ga­niem, groź­ba­mi uzy­skać coś u kogoś; wy­mu­sić


Źródła:

SJP.pl

Wymóg

wa­ru­nek lub ze­spół wa­run­ków, które muszą być speł­nio­ne w danej sy­tu­a­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wa­run­ki, jakim coś lub ktoś musi spro­stać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wymówić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ma­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ma­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wymówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­kręt­ne uspra­wied­li­wie­nie

 (1.2) pre­ten­sja wy­ra­ża­na słow­nie


Źródła:

Wiktionary

Wymóżdżacz

przy­rząd do wy­cią­ga­nia czę­ści kost­nych czasz­ki płodu, sto­so­wa­ny w po­łoż­nict­wie przy abor­cji lub w przy­pad­ku wew­nątrz­ma­cicz­nej śmier­ci płodu; kra­nio­klast


Źródła:

SJP.pl

Wymóżdżać

1. po­tocz­nie: wy­my­ślać, ob­my­ślać coś; wyk­mi­niać;
2. w me­dy­cy­nie: usu­wać mózg z czasz­ki płodu


Źródła:

SJP.pl

Wymóżdżenie

1. po­tocz­nie: wy­my­ślić, ob­my­ślić coś; wyk­mi­nić;
2. w me­dy­cy­nie: usu­nąć mózg z czasz­ki płodu


Źródła:

SJP.pl

Wymóżdżony

1. po­tocz­nie: wy­my­ślić, ob­my­ślić coś; wyk­mi­nić;
2. w me­dy­cy­nie: usu­nąć mózg z czasz­ki płodu


Źródła:

SJP.pl

Wymóżdżyć

1. po­tocz­nie: wy­my­ślić, ob­my­ślić coś; wyk­mi­nić;
2. w me­dy­cy­nie: usu­nąć mózg z czasz­ki płodu


Źródła:

SJP.pl

Wymądrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­mą­drzać.


Źródła:

Wiktionary

Wymądrzać

po­tocz­nie:
1. wy­my­ślać coś zło­żo­ne­go, trud­ne­go, mą­dre­go;
2. wy­mą­drzać się - uda­wać mą­dre­go, po­pi­sy­wać się swoją wie­dzą; mędr­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wymądrzały

po­tocz­nie:
1. wy­my­ślać coś zło­żo­ne­go, trud­ne­go, mą­dre­go;
2. wy­mą­drzać się - uda­wać mą­dre­go, po­pi­sy­wać się swoją wie­dzą; mędr­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wymęczać

rzad­ko:
1. bar­dzo kogoś mę­czyć dłu­gotr­wa­ły­mi lub wie­lo­krot­nie pow­ta­rza­ny­mi czyn­no­ścia­mi;
2. robić coś z wiel­kim tru­dem


Źródła:

SJP.pl

Wymłot

daw­niej: wy­młó­co­ne ziar­no, na­sio­na; wy­młót


Źródła:

SJP.pl

Wymłót

daw­niej: wy­młó­co­ne ziar­no, na­sio­na; wy­młot


Źródła:

SJP.pl

Wynaczynienie

w me­dy­cy­nie: usu­nąć na­czy­nia krwio­no­śne


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. prze­do­sta­nie się sub­stan­cji z na­czyń do ota­cza­ją­cej je tkan­ki, zwła­szcza krwi z na­czyń krwio­no­śnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynaczynić

w me­dy­cy­nie: usu­nąć na­czy­nia krwio­no­śne


Źródła:

SJP.pl

Wynagradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­na­gra­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wynagradzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­na­gro­dzić)

 (1.1) ofia­ro­wy­wać na­gro­dę, dawać za­pła­tę

 (1.2) oka­zy­wać wdzięcz­ność

 (1.3) wy­rów­ny­wać stra­tę, prze­ka­zy­wać odsz­ko­do­wa­nie za po­nie­sio­ne krzyw­dy


Źródła:

Wiktionary

Wynagrodzenie

1. dać na­gro­dę za ja­kieś osią­gnię­cia;
2. za­pła­cić za wy­ko­na­ną pracę;
3. dać odsz­ko­do­wa­nie za po­nie­sio­ne stra­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pen­sja, wy­pła­ta

 (1.2) re­kom­pen­sa­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynagrodzeniowy

→ wy­na­gro­dze­nie


Patrz:wynagrodzenie

Źródła:

SJP.pl

Wynagrodzić

1. dać na­gro­dę za ja­kieś osią­gnię­cia;
2. za­pła­cić za wy­ko­na­ną pracę;
3. dać odsz­ko­do­wa­nie za po­nie­sio­ne stra­ty


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­na­gra­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­na­gra­dzać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynajdywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­naj­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wynajdywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­na­leźć)

 (1.1) od­kry­wać coś no­we­go, two­rzyć coś po raz pier­wszy

 (1.2) znaj­do­wać coś po pew­nym cza­sie czy wy­sił­ku, czę­sto w spo­sób pow­ta­rzal­ny

 (1.3) pot. wpa­dać na jakiś po­mysł pod­czas my­śle­nia


Źródła:

Wiktionary

Wynajem

cza­so­we od­stą­pie­nie komuś cze­goś za wy­na­gro­dze­niem; najem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­da­nie komuś lub wzię­cie od kogoś do cza­so­we­go użyt­ko­wa­nia pew­nej włas­no­ści za za­pła­tą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynajemca

rzad­ko: ten, kto bie­rze coś w najem; na­jem­ca


Źródła:

SJP.pl

Wynajmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­naj­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wynajmować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­na­jąć)

 (1.1) zez­wa­lać komuś na ko­rzy­sta­nie ze swo­jej włas­no­ści w za­mian za opła­tę

 (1.2) ko­rzy­stać z czy­jejś włas­no­ści w za­mian za opła­tę

 (1.3) przy­jąć kogoś do krót­ko­ter­mi­no­wej pracy


Źródła:

Wiktionary

Wynajmujący

rzad­ko: na­jem­ca; wy­na­jem­ca


Źródła:

SJP.pl

Wynająć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­naj­mo­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­naj­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wynalazca

ktoś, kto coś od­krył, wy­na­lazł


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) autor wy­na­laz­ku, ten, który coś wy­na­lazł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynalazczy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­na­laz­czo­ści


Źródła:

Wiktionary

Wynalazczyni

ko­bie­ta, która wy­na­la­zła coś; au­tor­ka wy­na­laz­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) au­tor­ka wy­na­laz­ku, ko­bie­ta, która coś wy­na­la­zła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynalazek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) coś, co wy­na­le­zio­no;


Wy­na­la­zek – no­wa­tor­skie, ory­gi­nal­ne roz­wią­za­nie pro­ble­mu tech­nicz­ne­go. W na­u­kach in­ży­nie­ryj­nych i ba­da­niach pro­duk­to­wych wy­na­la­zek naj­czę­ściej przy­bie­ra po­stać no­we­go urzą­dze­nia lub jego ele­men­tu, me­to­dy lub pro­ce­su, dzię­ki któ­rym moż­li­we jest wy­ko­na­nie ja­kiejś czyn­no­ści w spo­sób spraw­niej­szy, bez­piecz­niej­szy, wy­daj­niej­szy, tań­szy lub lep­szy ja­ko­ścio­wo. W na­u­kach spo­łecz­nych za wy­na­laz­ki uz­na­je się także zdo­by­cze nie­ma­te­rial­ne, jak druk, pie­niądz czy pismo.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wynalezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­na­leźć.


Źródła:

Wiktionary

Wynaleźć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) od­kryć lub opra­co­wać coś, co wcze­śniej było niez­na­ne


Źródła:

Wiktionary

Wynaradawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­zba­wia­nie kogoś po­czu­cia przy­na­leż­no­ści do swo­je­go na­ro­du; także. za­tra­ca­nie związ­ków ze swoją wspól­no­tą na­ro­do­wą


Źródła:

Wiktionary

Wynaradawiać

wy­na­ro­do­wiać, wy­na­ro­da­wiać;
1. ni­szczyć po­czu­cie przy­na­leż­no­ści na­ro­do­wej, po­zba­wiać cech na­ro­do­wych;
2. wy­na­ra­da­wiać się - tra­cić po­czu­cie przy­na­leż­no­ści na­ro­do­wej, za­tra­cać cechy na­ro­do­we


Źródła:

SJP.pl

Wynarodawiać

wy­na­ro­do­wiać, wy­na­ra­da­wiać;
1. ni­szczyć po­czu­cie przy­na­leż­no­ści na­ro­do­wej, po­zba­wiać cech na­ro­do­wych;
2. wy­na­ro­da­wiać się - tra­cić po­czu­cie przy­na­leż­no­ści na­ro­do­wej, za­tra­cać cechy na­ro­do­we


Źródła:

SJP.pl

Wynarodowiać

wy­na­ra­da­wiać, wy­na­ro­da­wiać;
1. ni­szczyć po­czu­cie przy­na­leż­no­ści na­ro­do­wej, po­zba­wiać cech na­ro­do­wych;
2. wy­na­ro­do­wiać się - tra­cić po­czu­cie przy­na­leż­no­ści na­ro­do­wej, za­tra­cać cechy na­ro­do­we


Źródła:

SJP.pl

Wynarodowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stan za­tra­ce­nia po­czu­cie swo­jej przy­na­leż­no­ści na­ro­do­wej


Źródła:

Wiktionary

Wynarodowić

1. zni­szczyć po­czu­cie przy­na­leż­no­ści na­ro­do­wej, po­zba­wić cech na­ro­do­wych;
2. wy­na­ro­do­wić się - utra­cić po­czu­cie przy­na­leż­no­ści na­ro­do­wej, utra­cić cechy na­ro­do­we


Źródła:

SJP.pl

Wynarzekać

wy­na­rze­kać się - ulżyć sobie na­rze­ka­niem; wy­ża­lić się


Źródła:

SJP.pl

Wynaturzeniec

osoba zwy­rod­nia­ła, wy­na­tu­rzo­na, wy­pa­czo­na; zwy­rod­nia­lec, zwy­rol, de­wiant, zbo­cze­niec, wy­pa­cze­niec


Źródła:

SJP.pl

Wynaturzony

taki, który się wy­na­tu­rzył; wy­pa­czo­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyndham

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wynegocjowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ne­go­cjo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wynegocjować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ne­go­cjo­wać, wy­ne­go­cjo­wy­wać)

 (1.1) osią­gnąć coś w dro­dze ne­go­cja­cji


Źródła:

Wiktionary

Wynegocjowywać

uzy­ski­wać coś drogą ne­go­cja­cji


Źródła:

SJP.pl

Wyngloszpyr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pot. osoba wy­kra­da­ją­ca wę­giel z po­cią­gów to­wa­ro­wych


Źródła:

Wiktionary

Wynicować

prze­ro­bić jakąś część gar­de­ro­by, od­wra­ca­jąc tka­ni­nę na lewą stro­nę; prze­ni­co­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyniedzielnić

rzad­ko: wy­nie­dziel­nić się - ubrać się w świą­tecz­ne, nie­dziel­ne ubra­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyniesienie

1. za­nieść coś lub kogoś w inne miej­sce;
2. zdo­być ja­kieś wy­cho­wa­nie, jakąś wie­dzę itp.;
3. osią­gnąć pewną sumę, licz­bę, ilość;
4. unieść coś do góry; wznieść;
5. nadać komuś lub cze­muś więk­sze zna­cze­nie;
6. po­tocz­nie:
a) roz­po­wszech­nić za­strze­żo­ne in­for­ma­cje;
b) ukraść


Źródła:

SJP.pl

Wyniesiony

1. za­nieść coś lub kogoś w inne miej­sce;
2. zdo­być ja­kieś wy­cho­wa­nie, jakąś wie­dzę itp.;
3. osią­gnąć pewną sumę, licz­bę, ilość;
4. unieść coś do góry; wznieść;
5. nadać komuś lub cze­muś więk­sze zna­cze­nie;
6. po­tocz­nie:
a) roz­po­wszech­nić za­strze­żo­ne in­for­ma­cje;
b) ukraść


Źródła:

SJP.pl

Wynieść

1. za­nieść coś lub kogoś w inne miej­sce;
2. zdo­być ja­kieś wy­cho­wa­nie, jakąś wie­dzę itp.;
3. osią­gnąć pewną sumę, licz­bę, ilość;
4. unieść coś do góry; wznieść;
5. nadać komuś lub cze­muś więk­sze zna­cze­nie;
6. po­tocz­nie:
a) roz­po­wszech­nić za­strze­żo­ne in­for­ma­cje;
b) ukraść


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­no­sić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­no­sić.

 (1.2) nio­sąc usu­nąć skądś na zew­nątrz

cza­sow­nik zwrot­ny wy­nieść się

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­no­sić się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynik

1. licz­ba uzy­ska­na po wy­ko­na­niu dzia­ła­nia ma­te­ma­tycz­ne­go;
2. to, co zo­sta­ło osią­gnię­te; efekt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) re­zul­tat, sku­tek

 (1.2) mat. re­zul­tat dzia­łań al­ge­bra­icz­nych (do­da­wa­nia, odej­mo­wa­nia, mno­że­nia, dzie­le­nia)

 (1.3) sport. stan spot­ka­nia/meczu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wynikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ni­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wynikać

1. być lo­gicz­nym wnio­skiem z przy­ję­tych za­ło­żeń;
2. być nie­u­chron­nym na­stęp­stwem zasz­łych zda­rzeń


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ni­knąć)

 (1.1) być wy­ni­kiem, kon­sek­wen­cją, skut­kiem, re­zul­ta­tem cze­goś; sta­wać się na­stęp­stwem; mieć w czymś po­czą­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyniki

po­zy­tyw­ne efek­ty cze­goś; osią­gnię­cia


Źródła:

SJP.pl

Wyniknąć

1. stać się lo­gicz­nym wnio­skiem z przy­ję­tych za­ło­żeń;
2. zda­rzyć się jako sku­tek wcze­śniej­szych pro­ce­sów


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ni­kać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ni­kać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynikowy

przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy wy­ni­kiem ja­kie­goś dzia­ła­nia lub czyn­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Wynikły

pow­sta­ły jako re­zul­tat cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyniosłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce gó­ru­ją­ce nad oto­cze­niem

 (1.2) cecha bycia wy­nio­słym


Wy­nio­słość – frag­ment te­re­nu wzno­szą­cy się ponad ota­cza­ją­cy rów­nin­ny ob­szar. Cha­rak­ter wy­nio­sło­ści mają zaz­wy­czaj ostań­ce de­nu­da­cyj­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyniosły

1. wy­so­ki, wy­ro­sły lub wznie­sio­ny ponad coś; gó­ru­ją­cy nad czymś;
2. oka­zu­ją­cy innym wyż­szość, dumny, za­ro­zu­mia­ły


przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo wy­so­ki, gó­ru­ją­cy nad oto­cze­niem

 (1.2) dumny, za­ro­zu­mia­ły i wy­wyż­sza­ją­cy się nad in­nych

 (1.3) bę­dą­cy wy­ra­zem po­sta­wy dumy, za­ro­zu­mia­ło­ści i wy­wyż­sza­nia się nad in­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyniośle

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­nio­sły


Źródła:

Wiktionary

Wynioślej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­nio­śle


Źródła:

SJP.pl

Wynioślejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­nio­sły; bar­dziej wy­nio­sły


Źródła:

SJP.pl

Wyniszczający

→ wy­ni­szczać


Patrz:wyniszczać

Źródła:

SJP.pl

Wyniszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ni­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Wyniszczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ni­szczyć)

 (1.1) przy­czy­niać się do cał­ko­wi­te­go zni­szcze­nia, wy­gi­nię­cia

 (1.2) po­wo­do­wać cięż­kie stra­ty ma­te­rial­ne

 (1.3) do­pro­wa­dzać do skraj­ne­go wy­czer­pa­nia; ruj­no­wać zdro­wie, po­zba­wiać sił

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­ni­szczać się (dk. wy­ni­szczyć się)

 (2.1) wy­ni­szczać sa­me­go sie­bie; ni­szczyć włas­ne zdro­wie

 (2.2) wy­ni­szczać sie­bie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Wyniszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. do­pro­wa­dzić do utra­ty moż­li­wo­ści funk­cjo­no­wa­nia a nawet cał­ko­wi­te­go uni­ce­stwie­nia

 (1.2) książk. spo­wo­do­wać upa­dek eko­no­micz­ny

 (1.3) książk. po­waż­nie osła­bić or­ga­nizm

 (1.4) książk. za­bi­cie grupy ludzi


Wy­ni­szcze­nie (ka­chek­sja, z gr. "kakòs zły; héxis stan)", prze­sta­rza­le char­łact­wo (łac. "ma­ras­mus", "ina­ni­tio") – znacz­ny spa­dek masy ciała wsku­tek utra­ty tkan­ki tłu­szczo­wej, tkan­ki mię­śnio­wej oraz zwięk­szo­ne­go ka­ta­bo­liz­mu bia­łek z po­wo­du cho­ro­by pod­sta­wo­wej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyniszczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ni­szczać)

 (1.1) spo­wo­do­wać cał­ko­wi­te zni­szcze­nie, wy­gi­nię­cie

 (1.2) po­czy­nić cięż­kie stra­ty ma­te­rial­ne

 (1.3) do­pro­wa­dzić do skraj­nej utra­ty zdro­wia

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ni­szczyć się (ndk. wy­ni­szczać się)

 (2.1) wy­ni­szczyć sa­me­go sie­bie

 (2.2) wy­ni­szczyć sie­bie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Wynitkować

wy­czy­ścić zęby nicią den­ty­stycz­ną


Źródła:

SJP.pl

Wyniuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­niu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wyniuchać

cza­sow­nik

 (1.1) pot. wy­wę­szyć


Źródła:

Wiktionary

Wyniuchiwać

po­tocz­nie:
1. wy­czu­wać coś wę­chem;
2. do­my­ślać się cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wynocha

po­tocz­nie: wy­krzy­knik na­ka­zu­ją­cy komuś bezz­włocz­ne od­da­le­nie się skądś; precz, won, pa­szoł won, spa­dó­wa, spa­dów­ka


wy­krzy­knik

 (1.1) pot. posp. grub. gwał­tow­ne wy­ra­że­nie na­ka­zu od­da­le­nia się lub za­bra­nia ja­kiejś rze­czy; także wy­ra­że­nie nie­chę­ci lub sprze­ci­wu; bywa uży­wa­ne żar­to­bli­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynokwiać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­dzi­wiać, cu­do­wać


Źródła:

Wiktionary

Wynos

tylko w wy­ra­że­niu: na wynos - o je­dze­niu i na­po­jach: przez­na­czo­ny do za­bra­nia ze sobą, do zje­dze­nia poza miej­scem, w któ­rym je ku­pio­no


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tylko w wy­ra­że­niu na wynos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynosić

1. za­no­sić coś lub kogoś w inne miej­sce;
2. zdo­by­wać ja­kieś wy­cho­wa­nie, jakąś wie­dzę itp.;
3. osią­gać pewną sumę, licz­bę, ilość;
4. uno­sić coś do góry; wzno­sić;
5. na­da­wać komuś lub cze­muś więk­sze zna­cze­nie;
6. po­tocz­nie:
a) roz­po­wszech­niać za­strze­żo­ne in­for­ma­cje;
b) kraść


cza­sow­nik

 (1.1) pod­no­sić coś i umie­szczać poza ja­kimś ob­sza­rem

 (1.2) osią­gać jakąś war­tość licz­bo­wą

 (1.3) wy­wyż­szać

 (1.4) otrzy­my­wać jakąś wie­dzę skądś

 (1.5) za­bie­rać ponad Zie­mię

cza­sow­nik zwrot­ny wy­no­sić się

 (2.1) wy­wyż­szać się

 (2.2) pot. grub. wy­cho­dzić (skądś), od­cho­dzić (skądś)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usu­wa­nie cze­goś skądś po­przez nie­sie­nie


Źródła:

Wiktionary

Wynotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­no­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wynucać

nucąc, wyś­pie­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wynucić

1. nucąc, wyś­pie­wać;
2. po­tocz­nie: wy­nu­cić się - przyjść do głowy jako me­lo­dia bez słów


Źródła:

SJP.pl

Wynurkować

o nurku: wy­pły­nąć na po­wierzch­nię wody; wy­nu­rzyć się


Źródła:

SJP.pl

Wynurkowywać

rzad­ko: wy­do­sta­wać się na po­wierzch­nię wody; wy­nu­rzać się


Źródła:

SJP.pl

Wynurt

duży chrząszcz z ro­dzi­ny je­lon­ko­wa­tych


Wy­nurt ("Ce­ru­chus") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny je­lon­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny Syn­de­si­nae.

Chrzą­szcze śred­nich roz­mia­rów. Ciała mają wy­dłu­żo­ne, lekko wys­kle­pio­ne i nieco spła­szczo­ne. Głowę ce­chu­ją oczy nie wy­kro­jo­ne przez wy­pust­kę po­licz­ka ("cant­hus") oraz czuł­ki zwień­czo­ne trójcz­ło­no­wy­mi bu­ław­ka­mi. Za­rów­no u sam­ców jak i u samic żu­wacz­ki są mocno wy­su­nię­te do przo­du.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wynurzalny

mo­gą­cy się wy­nu­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Wynurzać

prze­sta­rza­łe:
1. po­grą­żyć kogoś lub coś wie­lo­krot­nie w czymś;
2. wy­nu­rzać się - nu­rzać się do woli, aż do za­prze­sta­nia tej czyn­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Wynurzenie

wy­do­być na wierzch coś po­grą­żo­ne­go w pły­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­nu­rzyć.

 (1.2) oso­bi­ste, in­tym­ne wyz­na­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wynurzyć

wy­do­być na wierzch coś po­grą­żo­ne­go w pły­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­nu­rzać)

 (1.1) wy­cią­gnąć coś znaj­du­ją­ce­go się w pły­nie ponad jego po­wierzch­nię

 (1.2) przest. ujaw­nić skry­wa­ne uczu­cia lub prze­my­śle­nia

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­nu­rzyć się (ndk. wy­nu­rzać się)

 (2.1) będąc uprzed­nio w cie­czy wy­do­stać się ponad jej po­wierzch­nię, zaz­wy­czaj nie w ca­ło­ści

 (2.2) wyjść, uka­zać się, zaz­wy­czaj wy­cho­dząc z ja­kie­goś nie­wi­docz­ne­go miej­sca lub nie­spo­dzie­wa­nie

 (2.3) przest. ujaw­nić komuś skry­wa­ne wcze­śniej uczu­cia lub prze­my­śle­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyobcowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stan kogoś, kto jest wy­ob­co­wa­ny


Źródła:

Wiktionary

Wyobcowany

nie­na­le­żą­cy do ja­kie­goś kręgu; wy­klu­czo­ny, wy­a­lie­no­wa­ny, obcy, odi­zo­lo­wa­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wy­a­lie­no­wa­ny, zdy­stan­so­wa­ny w sto­sun­ku do in­nych ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyobcować

1. wy­łą­czyć, wy­klu­czyć kogoś z ja­kiejś spo­łecz­no­ści; odi­zo­lo­wać kogoś;
2. wy­ob­co­wać się - wy­łą­czyć, wy­klu­czyć się z ja­kiejś spo­łecz­no­ści (w za­mie­rzo­ny lub nie­za­mie­rzo­ny spo­sób); odi­zo­lo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wyobcowywać

1. wy­łą­czać, wy­klu­czać kogoś z ja­kiejś spo­łecz­no­ści;
2. wy­ob­co­wy­wać się - wy­łą­czać, wy­klu­czać się z ja­kiejś spo­łecz­no­ści; izo­lo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wyoblak

część wy­o­blar­ki, na­rzę­dzie o za­o­krą­glo­nej po­wierzch­ni, na któ­rej wy­gi­na się bla­chę, na­da­jąc jej od­po­wied­nie kształ­ty


Źródła:

SJP.pl

Wyoblanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­o­blać.


Wy­o­bla­nie – ro­dzaj pla­stycz­nej obrób­ki bla­chy. Daw­niej na­zy­wa­ne „dry­ko­wa­nie” – jest to ger­ma­nizm od nie­miec­kie­go "drücken". Ta me­to­da obrób­ki pla­stycz­nej wy­ko­rzy­stu­je po­dat­ność ma­te­ria­łów do odksz­tał­ceń (po prze­kro­cze­niu gra­ni­cy pla­stycz­no­ści), bez przer­wa­nia cią­gło­ści kształ­to­wa­nej bla­chy. W efek­cie uzy­sku­je­my z ma­te­ria­łu wyj­ścio­we­go (np. krąż­ka bla­chy) cien­ko­ścien­ną bryłę obro­to­wą nie­raz o bar­dzo skom­pli­ko­wa­nym kształ­cie. W za­leż­no­ści od spo­so­bu kształ­to­wa­nia ma­te­ria­łu roz­róż­nia­my:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyoblarka

obra­biar­ka do wy­gnia­ta­nia z bla­chy przed­mio­tów o kształ­cie brył obro­to­wych


Wy­o­blar­ka – ma­szy­na do obrób­ki pla­stycz­nej me­ta­li na zimno lub na go­rą­co, wy­ko­rzy­stu­ją­ca za­sa­dę dzia­ła­nia dźwi­gni dwu­ra­mien­nej.

Wy­o­blar­ki dzie­li­my w za­leż­no­ści od na­rzę­dzia kształ­tu­ją­ce­go bla­chę na ręcz­ne, me­cha­nicz­ne i au­to­ma­tycz­ne oraz zgnia­tar­ki obro­to­we:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyoblarz

ro­bot­nik zaj­mu­ją­cy się wy­o­bla­niem


Wy­o­blarz lub wy­o­blacz, rów­nież dry­kier – rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się wy­o­bla­niem (prze­de wszyst­kim ręcz­nym). Daw­niej, a cza­sa­mi obec­nie, na­zy­wa­ny „dry­kie­rem” (sama czyn­ność na­zy­wa­na „dry­ko­wa­nie”) – od nie­miec­kie­go "drücken".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyoblać

na­da­wać cze­muś obły (wal­co­wa­ty) kształt


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­o­blić)

 (1.1) wyt­wa­rzać przed­mio­ty z bla­chy po­przez stop­nio­we do­ci­ska­nie jej do obra­ca­ją­ce­go się wzor­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyoblić

nadać cze­muś obły (wal­co­wa­ty) kształt


Źródła:

SJP.pl

Wyobrazić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­o­bra­żać)

 (1.1) stwo­rzyć obraz cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­o­bra­zić sobie (ndk. wy­o­bra­żać sobie)

 (2.1) stwo­rzyć obraz cze­goś niez­na­ne­go w swo­jej wy­o­braź­ni, umy­śle (zwy­kle przez po­rów­na­nie z czymś zna­nym)

 (2.2) zro­zu­mieć coś


Źródła:

Wiktionary

Wyobraźnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdol­ność przy­wo­ły­wa­nia i two­rze­nia w my­ślach wy­o­bra­żeń;

 (1.2) polot, fan­taz­ja


Wy­o­braź­nia – zdol­ność do przy­wo­ły­wa­nia i two­rze­nia w my­ślach wy­o­bra­żeń.

Źró­dłem prze­cho­wy­wa­nych w pa­mię­ci wy­o­bra­żeń są zmy­sły. Część od­po­wia­da­ją­ca za wy­o­braź­nię jest umiej­sco­wio­na w pra­wej pół­ku­li mózgu. Czę­sto odróż­nie­nie tych wra­żeń od wy­o­bra­żeń jest trud­ne, gdyż w cią­głym stru­mie­niu świa­do­mo­ści, z jakim mamy do czy­nie­nia w prak­ty­ce, wy­stę­pu­ją one jed­no­cze­śnie obok sie­bie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyobraźniowy

przy­miot­nik od: wy­o­braź­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyobrażalnie

przy­miot­nik

 (1.1) w spo­sób wy­o­bra­żal­ny


Źródła:

Wiktionary

Wyobrażalny

da­ją­cy się wy­o­bra­zić


przy­miot­nik

 (1.1) moż­li­wy do wy­o­bra­że­nia sobie; da­ją­cy się zro­zu­mieć, pojąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyobrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­o­bra­żać.


Źródła:

Wiktionary

Wyobrażać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) two­rzyć sobą jakiś obraz, sym­bol

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­o­bra­zić)

 (2.1) two­rzyć obraz cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­o­bra­żać sobie (dk. wy­o­bra­zić sobie)

 (3.1) two­rzyć obraz cze­goś niez­na­ne­go w swo­jej wy­o­braź­ni, umy­śle (zwy­kle przez po­rów­na­nie z czymś zna­nym)

 (3.2) ro­zu­mieć coś


Źródła:

Wiktionary

Wyobrażenie

1. uo­gól­nio­ne wspom­nie­nie pow­sta­ją­ce w wy­o­braź­ni bę­dą­ce odz­wier­cied­le­niem spo­strze­ga­nych po­przed­nio przed­mio­tów i zja­wisk, które w danej chwi­li nie dzia­ła­ją na na­rzą­dy zmy­sło­we; kon­kret­na myśl o czymś;
2. mnie­ma­nie, po­gląd, opi­nia;
3. daw­niej: wi­ze­ru­nek, obraz, po­do­biz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­o­bra­zić.

 (1.2) obraz cze­goś (przed­mio­tu, osoby, prze­bieg sy­tu­a­cji) stwo­rzo­ny w świa­do­mo­ści na pod­sta­wie spo­strze­żeń

 (1.3) obraz, po­do­biz­na, wi­zu­al­ne przed­sta­wie­nie cze­goś

 (1.4) dom­nie­ma­ny obraz cze­goś, po­gląd na jakiś temat

 (1.5) daw. jęz. aspekt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyobrażeniowy

przy­miot­nik od: wy­o­bra­że­nie


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­o­bra­że­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyobrażony

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: wy­o­bra­zić

przy­miot­nik

 (2.1) stwo­rzo­ny w wy­o­braź­ni


Źródła:

Wiktionary

Wyoddychać

po­tocz­nie: od­dy­cha­jąc, uwol­nić się od złych emo­cji


Źródła:

SJP.pl

Wyodrębnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­o­dręb­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wyodrębniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­o­dręb­nić)

 (1.1) czy­nić odręb­nym lub wy­ra­zi­stym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­o­dręb­niać się (dk. wy­o­dręb­nić się)

 (2.1) sta­wać się odręb­nym, wy­dzie­lać się


Źródła:

Wiktionary

Wyodrębnienie

wy­dzie­lić z ca­ło­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­o­dręb­nić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyodrębnić

wy­dzie­lić z ca­ło­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­o­dręb­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­o­dręb­niać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyogromniały

taki, który wy­o­grom­niał


Źródła:

SJP.pl

Wyokrętować

1. wy­sa­dzić ze stat­ku na ląd;
2. zejść ze stat­ku na ląd


Źródła:

SJP.pl

Wyokrętowywać

1. wy­sa­dzać ze stat­ku na ląd;
2. scho­dzić ze stat­ku na ląd


Źródła:

SJP.pl

Wyolbrzymianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ol­brzy­miać.


Źródła:

Wiktionary

Wyolbrzymiać

prze­sa­dzać, na­da­wać zbyt duże zna­cze­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ol­brzy­mić)

 (1.1) przed­sta­wiać lub od­bie­rać coś w spo­sób prze­sad­ny

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­ol­brzy­miać się (dk. wy­ol­brzy­mić się)

 (2.1) po­więk­szać się znacz­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyolbrzymiony

przy­miot­nik

 (1.1) więk­szy niż w rze­czy­wi­sto­ści


Źródła:

Wiktionary

Wyolbrzymić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ol­brzy­miać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ol­brzy­miać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ol­brzy­mić się (ndk. wy­ol­brzy­miać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­ol­brzy­miać się.


Źródła:

Wiktionary

Wyoming

[czy­taj: ła­joł­ming] stan w USA


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. jeden ze sta­nów w USA;


Wy­o­ming () – stan w środ­ko­wo-za­chod­niej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych. Jest dzie­sią­tym sta­nem pod wzglę­dem po­wierzch­ni, jed­nak z po­pu­la­cją mniej­szą niż 600 tys. miesz­kań­ców pla­su­je się na ostat­nim miej­scu pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści. W związ­ku z tym cha­rak­te­ry­zu­je się niską gę­sto­ścią za­lud­nie­nia, która umiej­sca­wia stan ten na 49. miej­scu w tej ka­te­go­rii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyonaczać

gwa­ro­wo: zmie­niać, prze­i­na­czać, prze­ra­biać


Źródła:

SJP.pl

Wyonaczyć

gwa­ro­wo: zmie­nić, prze­i­na­czyć, prze­ro­bić


Źródła:

SJP.pl

Wyondulować

uło­żyć włosy w loki lub fale; zon­du­lo­wać, za­on­du­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyorać

zro­bić wgłę­bie­nie w czymś


Źródła:

SJP.pl

Wyorywać

robić wgłę­bie­nie w czymś


Źródła:

SJP.pl

Wyosiowywać

usta­lać oś obro­tu lub oś środ­ko­wą obra­bia­ne­go przed­mio­tu; cen­tro­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyostrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­o­strzać.


Źródła:

Wiktionary

Wyoutować

[czy­taj: wy­ał­to­wać] rzad­ko: wy­a­u­to­wać;
1. po­tocz­nie: od­su­nąć kogoś na dal­szy plan;
2. wy­słać piłkę poza bo­i­sko;
3. po­tocz­nie: ujaw­nić czy­jąś nie­he­te­ro­sek­su­al­ną orien­ta­cję;
4. wy­a­u­to­wać się - po­tocz­nie:
a) odi­zo­lo­wać się;
b) opu­ścić ja­kieś miej­sce;
c) wy­co­fać się z cze­goś;
d) ujaw­nić swoją nie­he­te­ro­sek­su­al­ną orien­ta­cję


Źródła:

SJP.pl

Wyoutowywać

[czy­taj: wy­ał­to­wy­wać] wy­a­u­to­wy­wać; po­tocz­nie:
1. ujaw­niać czy­jąś orien­ta­cję sek­su­al­ną;
2. wy­o­u­to­wy­wać się - ujaw­niać swoją orien­ta­cję sek­su­al­ną


Źródła:

SJP.pl

Wypacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pa­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wypachniony

rzad­ko: wy­per­fu­mo­wać - mocno skro­pić per­fu­ma­mi


Źródła:

SJP.pl

Wypachnić

wy­pach­nić się - po­tocz­nie: wy­per­fu­mo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wypachnąć

re­gio­nal­nie: wy­pach­nąć się - wy­pach­nić się, wy­per­fu­mo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wypaciać

wy­pa­ciać się - po­tocz­nie:
1. wy­bru­dzić się czymś mo­krym, ma­zi­stym; wy­ba­brać się, wy­pać­kać się, wy­pa­prać się;
2. wys­ma­ro­wać się czymś, np. kre­mem


Źródła:

SJP.pl

Wypaczać

1. po­wo­do­wać wy­gię­cie, znieksz­tał­ce­nie, skrzy­wie­nie cze­goś; ule­gać znieksz­tał­ce­niu; wy­gi­nać się, wy­krzy­wiać się
2. prze­no­śnie:
a) przed­sta­wiać coś w fał­szy­wym świet­le
b) de­mo­ra­li­zo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pa­czyć)

 (1.1) de­for­mo­wać kształt, znieksz­tał­cać

 (1.2) przen. przed­sta­wiać niez­god­nie z praw­dą, znieksz­tał­cać

 (1.3) de­for­mo­wać cha­rak­ter, de­mo­ra­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypaczenie

spa­czyć;
1. spo­wo­do­wać wy­krzy­wie­nie, wy­gię­cie cze­goś; wy­krzy­wić, zde­for­mo­wać, odksz­tał­cić;
2. prze­no­śnie: spo­wo­do­wać, że coś stało się nie­pra­wi­dło­we, od­bie­ga od normy; zde­pra­wo­wać, zde­mo­ra­li­zo­wać, znie­pra­wić;
3. prze­no­śnie: przed­sta­wić coś niez­god­nie z rze­czy­wi­sto­ścią


Źródła:

SJP.pl

Wypaczeniec

osoba zwy­rod­nia­ła, wy­na­tu­rzo­na, wy­pa­czo­na; zwy­rod­nia­lec, zwy­rol, de­wiant, zbo­cze­niec, wy­na­tu­rze­niec


Źródła:

SJP.pl

Wypaczony

spa­czyć;
1. spo­wo­do­wać wy­krzy­wie­nie, wy­gię­cie cze­goś; wy­krzy­wić, zde­for­mo­wać, odksz­tał­cić;
2. prze­no­śnie: spo­wo­do­wać, że coś stało się nie­pra­wi­dło­we, od­bie­ga od normy; zde­pra­wo­wać, zde­mo­ra­li­zo­wać, znie­pra­wić;
3. prze­no­śnie: przed­sta­wić coś niez­god­nie z rze­czy­wi­sto­ścią


Źródła:

SJP.pl

Wypaczyć

spa­czyć;
1. spo­wo­do­wać wy­krzy­wie­nie, wy­gię­cie cze­goś; wy­krzy­wić, zde­for­mo­wać, odksz­tał­cić;
2. prze­no­śnie: spo­wo­do­wać, że coś stało się nie­pra­wi­dło­we, od­bie­ga od normy; zde­pra­wo­wać, zde­mo­ra­li­zo­wać, znie­pra­wić;
3. prze­no­śnie: przed­sta­wić coś niez­god­nie z rze­czy­wi­sto­ścią


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) zmie­nić wydź­więk tak, że zna­czy coś wręcz prze­ciw­ne­go

 (1.2) zde­for­mo­wać kształt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypad

1. eska­pa­da, wy­ciecz­ka;
2. w spor­cie: nagła akcja ofen­syw­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) krót­kotr­wa­ły wy­jazd lub wyj­ście

 (1.2) wojsk. krót­kotr­wa­ły atak zbroj­ny znie­nac­ka

 (1.3) sport. gry ze­spo­ło­we szyb­ka gra na kosz lub bram­kę prze­ciw­ni­ka

 (1.4) sport. szer­mier­ka atak w for­mie wy­pro­sto­wa­nia uz­bro­jo­ne­go ra­mie­nia z jed­no­czes­nym gwał­tow­nym ru­chem do przo­du

 (1.5) sport. skoki nar­ciar­skie po­zy­cja pod­czas lą­do­wa­nia, gdy sko­czek wy­su­wa jedną nartę ku przo­do­wi, zaś na dru­giej przy­klę­ka

wy­krzy­knik

 (2.1) pot. posp. grub. gwał­tow­ne wy­ra­że­nie na­ka­zu od­da­le­nia się lub za­bra­nia ja­kiejś rze­czy; także wy­ra­że­nie nie­chę­ci lub sprze­ci­wu; bywa uży­wa­ne żar­to­bli­wie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wypada

cza­sow­nik mo­dal­ny (pre­dy­ka­tyw) uży­wa­ny dla wy­ra­że­nia obo­wiąz­ku, po­win­no­ści, sto­sow­no­ści dzia­ła­nia; po­win­no się, wy­pa­da, trze­ba, po­trze­ba


Źródła:

SJP.pl

Wypadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pa­dać.


Źródła:

Wiktionary

Wypadać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) po­ru­szać się pod wpły­wem gra­wi­ta­cji na zew­nątrz cze­goś

 (1.2) mieć okre­ślo­ny ter­min, datę

 (1.3) zro­bić wra­że­nie


Źródła:

Wiktionary

Wypadeczek

zdrob­nie­nie od: wy­pa­dek


Źródła:

SJP.pl

Wypadek

1. wy­da­rze­nie, fakt;
2. nie­szczę­ście, krak­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) to, co wy­da­rzy­ło się lub wy­da­rzy w przysz­ło­ści, zda­rze­nie

 (1.2) nie­szczę­śli­we zda­rze­nie, w któ­rym ktoś ucier­piał


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wypadki

1. wy­da­rze­nie, fakt;
2. nie­szczę­ście, krak­sa


Źródła:

SJP.pl

Wypadkowa

przy­miot­nik od: wy­pa­dek


Źródła:

SJP.pl

Wypadkowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­pad­ko­we

 (1.2) urz. obli­czo­na sta­ty­stycz­nie licz­ba wy­pad­ków;


Wy­pad­ko­wość – suma wy­pad­ków za­ist­nia­łych w okre­ślo­nym cza­sie, zaz­wy­czaj w ciągu roku, przed­sta­wio­na za po­mo­cą wskaź­ni­ków. Wskaź­ni­ki umoż­li­wia­ją po­rów­ny­wa­nie, oce­nia­nie i sze­re­go­wa­nie za­kła­dów, branż i państw pod wzglę­dem wiel­ko­ści wy­pad­ko­wo­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wypadkowy

przy­miot­nik od: wy­pa­dek


Źródła:

SJP.pl

Wypadnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­paść.


Źródła:

Wiktionary

Wypadnięty

rzad­ko: taki, który wy­padł; wy­pa­dły


Źródła:

SJP.pl

Wypadowy

przy­miot­nik od: wypad


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­pa­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypady

1. eska­pa­da, wy­ciecz­ka;
2. w spor­cie: nagła akcja ofen­syw­na


Źródła:

SJP.pl

Wypadówka

sa­mo­chód cię­ża­ro­wy z po­li­cją i eses­ma­na­mi wy­jeż­dża­ją­cy do na­głych akcji w okre­sie oku­pa­cji hit­le­row­skiej


Wy­pa­dów­ka:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wypadły

rzad­ko: taki, który wy­padł; wy­pad­nię­ty


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który stra­cił opar­cie lub umo­co­wa­nie, po czym spadł i zna­lazł się na zew­nątrz cze­goś

 (1.2) taki, który, wy­biegł­szy skądś, nagle się uka­zał

 (1.3) taki, który zda­rzył się w okre­ślo­nym cza­sie lub miej­scu

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lm. rodz. nmos. czasu przesz. trybu oz­najm. od wy­paść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypajalnia

re­gio­nal­nie: po­mie­szcze­nie, gdzie po­jo­ne są cie­lę­ta


Źródła:

SJP.pl

Wypakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pa­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypakowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pa­ko­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypakowywać

cza­sow­nik

 (1.1) wy­cią­gać coś z opa­ko­wa­nia, pacz­ki

 (1.2) wy­cią­gać rze­czy z wa­li­zek, toreb po­dróż­nych

cza­sow­nik zwrot­ny wy­pa­ko­wy­wać się

 (2.1) wy­cią­gać włas­ne rze­czy z wa­li­zek, toreb po­dróż­nych


Źródła:

Wiktionary

Wypalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wypalanka

1. wódka de­sty­lo­wa­na z wina, po­dob­na do ko­nia­ku; wi­niak;
2. po­tocz­nie: przy­że­ga­nie na­dżer­ki szyj­ki ma­ci­cy; elek­tro­ko­a­gu­la­cja;
3. śro­do­wi­sko­wo: zna­mię na skó­rze wy­pa­la­ne roz­grza­nym me­ta­lem


Źródła:

SJP.pl

Wypalany

robić na czymś znaki czymś roz­ża­rzo­nym


Źródła:

SJP.pl

Wypalarka

urzą­dze­nie uży­wa­ne do wy­pa­la­nia wzo­rów w drew­nie


Źródła:

SJP.pl

Wypalać

robić na czymś znaki czymś roz­ża­rzo­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pa­lić)

 (1.1) ni­szczyć przy po­mo­cy ognia, wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rą lub żrącą sub­stan­cją

 (1.2) przen. o słoń­cu ni­szczyć coś skwa­rem

 (1.3) o pa­pie­ro­sie, węglu, świe­cy itp. zu­ży­wać coś przez pa­le­nie

 (1.4) wy­ko­ny­wać roz­pa­lo­nym na­rzę­dziem wzór, znak na ja­kimś ma­te­ria­le, po­wierzch­ni

 (1.5) utr­wa­lać po­przez za­sto­so­wa­nie wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry

 (1.6) otrzy­my­wać coś z ja­kie­goś su­row­ca, pra­żąc go w ogniu

 (1.7) za­pi­sy­wać na pły­cie CD lub DVD

 (1.8) strze­lać z broni pal­nej

 (1.9) pot. mówić coś nagle i bez na­my­słu

 (1.10) zro­bić dziu­rę za po­mo­cą wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pa­lić)

 (2.1) pot. być po­myśl­nie re­a­li­zo­wa­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­pa­lać się (dk. wy­pa­lić się)

 (3.1) o pa­pie­ro­sie, węglu, świe­cy itp. zu­ży­wać się przez pa­le­nie

 (3.2) być wy­pa­la­nym (1.5)

 (3.3) przen. o uczu­ciu osła­biać się; prze­sta­wać ist­nieć

 (3.4) przen. wy­czer­py­wać swoje siły, zapał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pa­lić.

 (1.2) psych. zob. wy­pa­le­nie za­wo­do­we.


Źródła:

Wiktionary

Wypalenisko

teren wy­pa­lo­ny przez ogień lub słoń­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) teren wy­pa­lo­ny ogniem lub przez słoń­ce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wypaleniskowy

przy­miot­nik od: wy­pa­le­ni­sko


Źródła:

SJP.pl

Wypalić

zużyć coś przez pa­le­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pa­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pa­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­pa­lić się (ndk. wy­pa­lać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­pa­lać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypaplanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pa­plać.


Źródła:

Wiktionary

Wypaproszać

daw­niej: wy­pa­tro­szać


Źródła:

SJP.pl

Wypaproszyć

daw­niej: wy­pa­tro­szyć


Źródła:

SJP.pl

Wypaprywać

po­tocz­nie: zu­ży­wać, nie­o­szczęd­nie sto­su­jąc; wy­cia­py­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyparcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­przeć.

 (1.2) psych. me­cha­nizm obron­ny, który po­le­ga na usu­wa­niu ze świa­do­mo­ści myśli lub uczuć wy­wo­łu­ją­cych lęk lub po­czu­cie winy


Wy­par­cie lub re­pre­sja (od łac. "re­pri­me­re", od­pie­rać, od­py­chać, tłu­mić) to jeden z me­cha­niz­mów obron­nych oso­bo­wo­ści zna­nych w psy­cho­lo­gii.

Jest pro­ce­sem nieś­wia­do­mym po­le­ga­ją­cym na nie­do­pu­szcza­niu do świa­do­mo­ści myśli, uczuć, wspom­nień, im­pul­sów, fan­taz­ji, pra­gnień itp., które przy­wo­łu­ją bo­les­ne sko­ja­rze­nia lub w inny spo­sób za­gra­ża­ją spój­no­ści oso­bo­wo­ści danej jed­nost­ki (na przy­kład na­su­wa­ją py­ta­nia o mo­ral­ność, wy­wo­łu­ją po­czu­cie winy itp.).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyparka

apa­rat lub ze­spół apa­ra­tów do od­pa­ro­wy­wa­nia roz­pu­szczal­ni­ka z rozt­wo­rów w celu ich zgę­szcze­nia; apa­rat wy­par­ny


Wy­par­ka, ewa­po­ra­tor – sprzęt la­bo­ra­to­ryj­ny słu­żą­cy do kon­tro­lo­wa­ne­go od­pa­ro­wy­wa­nia cie­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyparkietować

za­bez­pie­czyć drew­nia­ny obraz przed zni­szcze­niem, po­kry­wa­jąc go war­stwą par­kie­tu


Źródła:

SJP.pl

Wyparkowy

przy­miot­nik od: wy­par­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyparny

apa­rat wy­par­ny - apa­rat lub ze­spół apa­ra­tów do od­pa­ro­wy­wa­nia roz­pu­szczal­ni­ka z rozt­wo­rów w celu ich zgę­szcze­nia; wy­par­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyparować

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|pa­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyparownik

apa­rat do od­pa­ro­wy­wa­nia rozt­wo­rów w celu ich za­gę­szcze­nia (np. na­czy­nie do wa­rze­nia soli); wy­par­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyparzacz

urzą­dze­nie do de­zyn­fe­ko­wa­nia na­czyń; wy­pa­rzar­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyparzarka

urzą­dze­nie do de­zyn­fe­ko­wa­nia na­czyń; wy­pa­rzacz


Źródła:

SJP.pl

Wypas

1. kar­mie­nie zwie­rząt na ot­war­tej prze­strze­ni;
2. zu­ży­wa­nie ro­ślin­no­ści po­przez kar­mie­nie nią zwie­rząt, np. wypas łąki;
3. po­tocz­nie: coś świet­ne­go, oce­nia­ne­go bar­dzo po­zy­tyw­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zo­o­techn. do­glą­da­nie owiec na hali

 (1.2) pot. przen. młodz. coś atrak­cyj­ne­go, zwy­kle dro­gie­go


Wypas – wy­pro­wa­dza­nie i pil­no­wa­nie grupy zwie­rząt na pa­stwi­skach, co jest ści­śle zwią­za­ne z go­spo­dar­ką pa­ster­ską. W Be­ski­dach wy­pa­sa­no naj­czę­ściej owce na pa­stwi­skach po­ło­żo­nych poza wsia­mi, w pasie lasów – zwane "po­la­na­mi", bądź ponad ich gra­ni­cą – zwane "ha­la­mi".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wypasacz

męż­czyz­na dą­żą­cy do uza­leż­nie­nia od sie­bie swo­jej part­ner­ki ży­cio­wej po­przez do­pro­wa­dze­nie jej do stanu cho­ro­bli­wej oty­ło­ści; fe­e­der


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) roln. ogól­nie – osoba zaj­mu­ją­ca się wy­pa­sa­niem zwie­rząt ho­dow­la­nych

 (1.2) po­gard. męż­czyz­na, który ce­lo­wo do­pro­wa­dza part­ner­kę do stanu cho­ro­bli­wej oty­ło­ści, w któ­rym jej życie i funk­cjo­no­wa­nie jest w pełni od niego za­leż­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypasanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pa­sać.


Źródła:

Wiktionary

Wypasać

daw­niej: wy­gro­dzić pasem


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­paść)

 (1.1) kar­mić zwie­rzę­ta, pasąc je

 (1.2) zu­ży­wać dany teren na pa­sie­nie zwie­rząt

 (1.3) po­wo­do­wać tu­cze­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­pa­sać się (dk. wy­paść się)

 (2.1) żywić się, pasąc na pa­stwi­sku

 (2.2) ule­gać tu­cze­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypasik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wypas


Źródła:

Wiktionary

Wypasiony

1. o zwie­rzę­ciu: utu­czo­ny, gruby;
2. po­tocz­nie:
a) o czło­wie­ku: otyły, za­żyw­ny;
b) o czę­ści ciała: gruby, tłu­sty;
c) o rze­czy: do­brej marki, modny, od­lo­to­wy, ba­je­ranc­ki


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) o zwie­rzę­ciu ho­dow­la­nym do­brze odży­wio­ny, utu­czo­ny

 (1.2) o zwie­rzę­ciu na­kar­mio­ny czymś do prze­sy­tu

 (1.3) o czło­wie­ku przen. pejor. grub. otyły

 (1.4) pot. przen. o rze­czy atrak­cyj­ny, bo­ga­ty w do­dat­ki – dro­gie lub w dużej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypasować

daw­niej: wy­gro­dzić pas­mem


Źródła:

SJP.pl

Wypasowy

przy­miot­nik od: wypas


Źródła:

SJP.pl

Wypastowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pa­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypatroszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pa­tro­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Wypatroszyć

cza­sow­nik

 (1.1) łow. kulin. opróż­nić ciało zwie­rzę­cia z wnętrz­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Wypatrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pa­try­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypatrywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pa­trzeć z uwagą, szu­ka­jąc cze­goś

 (1.2) ocze­ki­wać na coś lub kogoś z nie­cier­pli­wo­ścią


Źródła:

Wiktionary

Wypatrzeć

rzad­ko: uważ­nie pa­trząc, zo­ba­czyć lub od­na­leźć kogoś lub coś; wy­pa­trzyć


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) od­szu­kać wzro­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypatrzyć

uważ­nie pa­trząc, od­kryć wzro­kiem


Źródła:

SJP.pl

Wypaćkać

po­tocz­nie:
1. wy­bru­dzić; wy­pa­prać, wys­mo­tru­chać, wyś­wi­nić;
2. po­kryć czymś gę­stym lub lep­kim; wy­ba­brać


Źródła:

SJP.pl

Wypał

1. zam­knię­ta szczel­nie, ogniotr­wa­ła ko­mo­ra pieca, w któ­rej prze­pro­wa­dza się suchą de­sty­la­cję drew­na i węgla oraz obrób­kę ciepl­ną niek­tó­rych me­ta­li; re­tor­ta;
2. pro­dukt otrzy­ma­ny w wy­ni­ku wy­pa­la­nia, np. bisk­wit, ce­ra­mi­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pro­dukt otrzy­ma­ny w wy­ni­ku wy­pa­la­nia (np. ce­ra­mi­ka)

 (1.2) rzad. ek­sploz­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypałek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: wypał


Źródła:

Wiktionary

Wypałowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. po­bi­cie kogoś pałką


Źródła:

Wiktionary

Wypałować

po­tocz­nie: zbić pałką; spa­ło­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypałowy

→ wypał


Patrz:wypał

Źródła:

SJP.pl

Wypaśny

przy­miot­nik

 (1.1) pot. bar­dzo dobry, o wy­so­kim stan­dar­dzie, z gór­nej półki


Źródła:

Wiktionary

Wypaść

wy­kar­mić; utu­czyć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pa­dać)

 (1.1) zob. wy­pa­dać.

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pa­sać / wy­pa­sy­wać)

 (2.1) zob. wy­pa­sać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­paść się (ndk. wy­pa­sać się / wy­pa­sy­wać się)

 (3.1) zob. wy­pa­sać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypchany

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: wyp­chać

przy­miot­nikfakt.

 (2.1) taki, który za­wie­ra wew­nątrz jakiś wy­peł­niacz

 (2.2) pod­da­ny pre­pa­ra­cji przez usu­nię­cie tka­nek i wy­peł­nie­niu skóry wy­peł­nia­czem


Źródła:

Wiktionary

Wypchać

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­py­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wypchnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­py­chać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­py­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wypeelingować

[czy­taj: wy­pi­lin­go­wać] usu­nąć zro­go­wa­cia­łe czę­ści na­skór­ka i oczy­ścić skórę; wy­pi­lin­go­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyperfumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­per­fu­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyperfumować

mocno spry­skać per­fu­ma­mi


Źródła:

SJP.pl

Wyperswadować

znie­chę­cić kogoś do ja­kichś pla­nów, od­wieść od za­mia­ru przy po­mo­cy pers­waz­ji


Źródła:

SJP.pl

Wypertraktować

rzad­ko: wy­ne­go­cjo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypestkować

wyjąć pest­ki z owo­ców; wy­dry­lo­wać, wy­dre­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypestkowywać

wyj­mo­wać pest­ki z owo­ców; dry­lo­wać, dre­lo­wać, pest­ko­wać, wy­dry­lo­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypełniacz

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wypełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­peł­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wypełniać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­peł­nić)

 (1.1) spra­wiać, że coś staje się pełne, uczy­nić, że coś zaj­mu­je całą okre­ślo­ną prze­strzeń

 (1.2) wy­ko­ny­wać coś, speł­niać

 (1.3) wpi­sy­wać dane w pola for­mu­la­rza

cza­sow­nik zwrot­ny wy­peł­niać się

 (2.1) sta­wać się peł­nym

 (2.2) zi­szczać się, sta­wać się cał­ko­wi­cie


Źródła:

Wiktionary

Wypełnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­peł­nić.

 (1.2) sto­mat. zob. plom­ba.

 (1.3) techn. ma­te­riał wy­peł­nia­ją­cy ja­kieś urzą­dze­nie lub prze­strzeń


Wy­peł­nie­nie (pot. plom­ba) – ma­te­riał od­bu­do­wu­ją­cy tkan­ki zęba, utra­co­ne na sku­tek próch­ni­cy lub in­nych usz­ko­dzeń nie­próch­ni­co­we­go po­cho­dze­nia.

Przez wiele lat do wy­peł­nia­nia ubyt­ków sto­so­wa­no ce­ment o sza­ra­wej lub żół­tej bar­wie. W la­tach 50. XX wieku ame­ry­kań­ski na­u­ko­wiec M.G.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wypełnieniowy

słu­żą­cy do wy­peł­nie­nia cze­goś, do­ty­czą­cy wy­peł­nie­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wypełniony

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) ims. przym. od wy­peł­nić


Źródła:

Wiktionary

Wypełnisko

ma­te­riał wy­peł­nia­ją­cy za­głę­bie­nie lub pustą prze­strzeń


Źródła:

SJP.pl

Wypełnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­peł­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­peł­niać.

cza­sow­nik zwrot­ny wy­peł­nić się

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­peł­niać się.


Źródła:

Wiktionary

Wypełzać

1. zwy­kle o ga­dach, pła­zach i niek­tó­rych ro­ba­kach: pełz­nąc, wy­do­sta­wać się skądś;
2. tra­cić in­ten­syw­ność barwy, pło­wieć na słoń­cu;
3. prze­no­śnie o mgle, dymie itp.: po­ja­wiać się skądś po­wo­li;
4. prze­no­śnie o ru­mień­cu, uśmie­chu itp.: uka­zy­wać się;
5. prze­no­śnie o ne­ga­tyw­nych uczu­ciach: dawać się od­czuć, udzie­lać się coraz dot­kli­wiej


cza­sow­nik

 (1.1) pełz­nąc wy­do­sta­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypełznięty

taki, który skądś wy­pełz­nął; wy­pełź­nię­ty, wy­peł­zły


Źródła:

SJP.pl

Wypełznąć

1. zwy­kle o ga­dach, pła­zach i niek­tó­rych ro­ba­kach: pełz­nąc, wy­do­stać się skądś;
2. stra­cić in­ten­syw­ność barwy, wy­pło­wieć na słoń­cu;
3. prze­no­śnie o mgle, dymie itp.: po­ja­wić się skądś po­wo­li;
4. prze­no­śnie o ru­mień­cu, uśmie­chu itp.: uka­zać się;
5. prze­no­śnie o ne­ga­tyw­nych uczu­ciach: dać się od­czuć, udzie­lić się coraz dot­kli­wiej


Źródła:

SJP.pl

Wypełzły

taki, który skądś wy­pełz­nął; wy­pełz­nię­ty, wy­pełź­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Wypełźnięty

taki, który skądś wy­pełz­nął; wy­pełz­nię­ty, wy­peł­zły


Źródła:

SJP.pl

Wyphotoshopować

[czy­taj: wy­fo­to­szo­po­wać] obro­bić zdję­cie lub film w pro­gra­mie gra­ficz­nym; sfo­to­szo­po­wać, spho­tos­ho­po­wać, wy­fo­to­szo­po­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypiaskować

oczy­ścić tech­ni­ką pia­sko­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wypicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fizj. wpro­wa­dze­nie płynu do or­ga­niz­mu, po­ły­ka­jąc go


Źródła:

Wiktionary

Wypicowany

od­pi­co­wa­ny; po­tocz­nie:
1. bar­dzo sta­ran­nie ubra­ny lub uma­lo­wa­ny w celu zro­bie­nia wra­że­nia;
2. bar­dzo sta­ran­nie wy­czy­szczo­ny, od­no­wio­ny, wy­re­mon­to­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Wypicować

po­tocz­nie:
1. nadać cze­muś bar­dzo efek­tow­ny wy­gląd, czy­szcząc, od­na­wia­jąc lub re­mon­tu­jąc to;
2. wy­pi­co­wać się - spo­wo­do­wać, że wy­glą­da się bar­dzo efek­tow­nie


Źródła:

SJP.pl

Wypicowywać

po­tocz­nie: bar­dzo sta­ran­nie czy­ścić, od­na­wiać, re­mon­to­wać; od­pi­co­wy­wać, pi­co­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypiec

1. pie­kąc przy­rzą­dzić jakiś pro­dukt, np. chleb;
2. pie­kąc wy­pro­du­ko­wać coś, np. cegły;
3. zużyć w pro­ce­sie pie­cze­nia
4. wy­piec się - zo­stać pod­da­nym dzia­ła­niu wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry przez okre­ślo­ny czas


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pie­kać)

 (1.1) pie­kąc, wyt­wo­rzyć coś

 (1.2) zużyć pod­czas pie­cze­nia

 (1.3) upiec do końca

 (1.4) zni­szczyć roz­pa­lo­nym przed­mio­tem

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­piec się (ndk. wy­pie­kać się)

 (2.1) zo­stać wy­pie­czo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypieczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­piec.


Źródła:

Wiktionary

Wypiek

pie­czy­wo; chleb, bułka itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pro­dukt spo­żyw­czy pow­sta­ją­cy w wy­ni­ku pie­cze­nia

 (1.2) czyn­ność wy­pie­ka­nia

 (1.3) ilość pro­duk­tów otrzy­ma­nych w cza­sie pie­cze­nia

 (1.4) za­czer­wie­nie­nie na twa­rzy, wy­wo­ła­ne ek­scy­ta­cją lub pod­nie­ce­niem (naj­czę­ściej w licz­bie mno­giej)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wypiekacz

urzą­dze­nie do wy­pie­ka­nia (np. chle­ba, ciast)


Wy­pie­kacz do chle­ba (także: au­to­mat do pie­cze­nia chle­ba) – urzą­dze­nie do­mo­we do wy­pie­ku chle­ba. Skła­da się z formy do pie­cze­nia chle­ba (lub „pusz­ki”), w któ­rej dnie znaj­du­je się jedno lub wię­cej wbu­do­wa­ne mie­sza­dło ło­pat­ko­we, za­mon­to­wa­ne poś­rod­ku ma­łe­go pie­kar­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wypiekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pie­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wypiekać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­piec)

 (1.1) pie­kąc, spo­rzą­dzać coś

 (1.2) zu­ży­wać pod­czas pie­cze­nia

 (1.3) piec do końca

 (1.4) ni­szczyć roz­pa­lo­nym przed­mio­tem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­pie­kać się (dk. wy­piec się)

 (2.1) być wy­pie­ka­nym


Źródła:

Wiktionary

Wypieki

silne ru­mień­ce na twa­rzy, bę­dą­ce wy­ni­kiem go­rącz­ki lub pod­nie­ce­nia, zde­ner­wo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wypiekowy

przy­miot­nik od: wy­piek


Źródła:

SJP.pl

Wypielęgnowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pie­lę­gno­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypielęgnowany

sta­ran­nie utrzy­ma­ny, taki, o któ­re­go ktoś dba; zad­ba­ny


Źródła:

SJP.pl

Wypieprzać

cza­sow­nik

 (1.1) pot. ucie­kać


Źródła:

Wiktionary

Wypieprzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pie­przyć.


Źródła:

Wiktionary

Wypieprzyć

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) pot. wy­rzu­cić

 (1.2) do­ko­na­ny od|pie­przyć.


Źródła:

Wiktionary

Wypierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wypierdalać

wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. wy­rzu­cać (coś lub kogoś);
2. ucie­kać, wy­bie­gać;
3. wy­pier­da­lać się - prze­wra­cać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pier­do­lić)

 (1.1) wulg. usu­wać coś zbęd­ne­go

 (1.2) wulg. usu­wać kogoś skądś, zmu­szać kogoś do od­da­le­nia się skądś

 (1.3) wulg. upra­wiać seks

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pier­do­lić)

 (2.1) wulg. wy­no­sić się, opu­szczać ja­kieś miej­sce

wy­krzy­knik

 (3.1) ka­te­go­rycz­ne wez­wa­nie do opu­szcze­nia przez kogoś zaj­mo­wa­ne­go miej­sca lub sta­no­wi­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypierdek

obraź­li­wie: ktoś mało ważny, kogo się lek­ce­wa­ży, czę­sto słaby fi­zycz­nie; zdech­lak, cher­lak, nie­doj­da


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. wulg. ktoś nie­wy­da­rzo­ny i lek­ce­wa­żo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypierdolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pier­do­lić.


Źródła:

Wiktionary

Wypierdolić

wy­je­bać; wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. wy­rzu­cić (coś lub kogoś);
2. wy­pier­do­lić (komuś) - ude­rzyć (kogoś);
3. wy­pier­do­lić się - prze­wró­cić się


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pier­da­lać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypierdywać

po­tocz­nie: wy­da­lać gazy tra­wien­ne


Źródła:

SJP.pl

Wypierdzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pier­dzie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wypierdzielać

wy­pier­ni­czać, wy­pie­przać, wy­pier­da­lać; nieco wul­gar­nie:
1. wy­rzu­cać coś niech­cia­ne­go;
2. zwal­niać kogoś z pracy;
3. zmu­szać kogoś do opu­szcze­nia da­ne­go miej­sca;
4. wy­jeż­dżać skądś;
5. wy­da­wać dużo pie­nię­dzy;
6. wy­pier­dzie­lać się:
a) wy­wra­cać się;
b) psuć się, prze­sta­wać dzia­łać


Źródła:

SJP.pl

Wypierdzielić

wy­pier­ni­czyć, wy­pie­przyć, wy­pier­do­lić; nieco wul­gar­nie:
1. wy­rzu­cić coś niech­cia­ne­go;
2. zwol­nić kogoś z pracy;
3. zmu­sić kogoś do opu­szcze­nia da­ne­go miej­sca;
4. wy­je­chać skądś;
5. o męż­czyź­nie: odbyć sto­su­nek płcio­wy;
6. wydać dużo pie­nię­dzy;
7. wy­pier­dzie­lić się:
a) wy­wró­cić się;
b) zep­suć się, prze­stać dzia­łać


Źródła:

SJP.pl

Wypierdzieć

po­tocz­nie: wy­da­lić gazy tra­wien­ne


Źródła:

SJP.pl

Wypierniczać

wy­pier­dzie­lać, wy­pie­przać, wy­pier­da­lać; po­tocz­nie:
1. wy­rzu­cać coś niech­cia­ne­go;
2. zwal­niać kogoś z pracy;
3. zmu­szać kogoś do opu­szcze­nia da­ne­go miej­sca;
4. wy­jeż­dżać skądś;
5. wy­da­wać dużo pie­nię­dzy;
6. wy­pier­ni­czać się:
a) wy­wra­cać się;
b) psuć się, prze­sta­wać dzia­łać


Źródła:

SJP.pl

Wypierniczyć

wy­pier­dzie­lić, wy­pie­przyć, wy­pier­do­lić; po­tocz­nie:
1. wy­rzu­cić coś niech­cia­ne­go;
2. zwol­nić kogoś z pracy;
3. zmu­sić kogoś do opu­szcze­nia da­ne­go miej­sca;
4. wy­je­chać skądś;
5. o męż­czyź­nie: odbyć sto­su­nek płcio­wy;
6. wydać dużo pie­nię­dzy;
7. wy­pier­ni­czyć się:
a) wy­wró­cić się;
b) zep­suć się, prze­stać dzia­łać


Źródła:

SJP.pl

Wypieszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pie­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Wypieszczać

1. oka­zy­wać dużo czu­ło­ści;
2. do­pro­wa­dzać do ide­al­ne­go stanu


Źródła:

SJP.pl

Wypieszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pie­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Wypieścić

1. oka­zać dużo czu­ło­ści;
2. do­pro­wa­dzić do ide­al­ne­go stanu;
3. wy­pie­ścić się - oka­zać sobie wza­jem­nie dużo czu­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Wypijać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wypić)

 (1.1) pijąc, opróż­niać coś z cie­czy


Źródła:

Wiktionary

Wypikać

po­tocz­nie w me­diach: za­głu­szyć wy­po­wiedź pi­szczą­cym dźwię­kiem


Źródła:

SJP.pl

Wypikselizować

znieksz­tał­cić obraz cy­fro­wy lub obraz wideo, uka­zu­jąc po­szcze­gól­ne pik­se­le, zwy­kle w celu unie­moż­li­wie­nia roz­poz­na­nia okre­ślo­nych szcze­gó­łów; spik­se­li­zo­wać, spik­se­lo­wać, za­pik­se­li­zo­wać, za­pik­se­lo­wać, wy­pik­se­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypikselować

znieksz­tał­cić obraz cy­fro­wy lub obraz wideo, uka­zu­jąc po­szcze­gól­ne pik­se­le, zwy­kle w celu unie­moż­li­wie­nia roz­poz­na­nia okre­ślo­nych szcze­gó­łów; spik­se­li­zo­wać, spik­se­lo­wać, za­pik­se­li­zo­wać, za­pik­se­lo­wać, wy­pik­se­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypilingować

usu­nąć zro­go­wa­cia­łe czę­ści na­skór­ka i oczy­ścić skórę; wy­pe­e­lin­go­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Wypinać

wy­su­wać do przo­du lub do tyłu jakąś część ciała, wy­prę­ża­jąc mię­śnie


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) ek­spo­no­wać po­ślad­ki lub pier­si, zgi­na­jąc ciało

 (1.2) od­pi­nać coś, co było za­pię­te

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­pi­nać się

 (2.1) wy­pi­nać (1.1) swoje po­ślad­ki lub pier­si

 (2.2) wy­pi­nać (1.2) sie­bie sa­me­go

 (2.3) przen. pot. od­wró­cić się od kogoś, igno­ro­wać kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypionować

uczy­nić pio­no­wym, do­pro­wa­dzić do po­zy­cji pio­no­wej; spio­no­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypis

1. wy­ciąg z do­ku­men­tu
2. (w l.mn.) po­dręcz­nik szkol­ny zło­żo­ny z frag­men­tów ut­wo­rów li­te­rac­kich


Źródła:

SJP.pl

Wypisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Wypisać

1. spo­rzą­dzić do­ku­ment, np.re­cep­tę;
2. skre­ślić z re­je­stru;
3. zużyć przy­bór do pi­sa­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pi­sy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pi­sy­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­pi­sać się (ndk. wy­pi­sy­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­pi­sy­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypisek

po­tocz­nie: wy­pi­sa­nie ze szpi­ta­la, ze szko­ły, z wię­zie­nia


Źródła:

SJP.pl

Wypiska

po­tocz­nie: wy­pi­sa­nie ze szpi­ta­la, ze szko­ły, z wię­zie­nia


Wy­pi­ska – po­cząt­ko­wo po­tocz­ne, obec­nie także sto­so­wa­ne w re­gu­la­mi­nach okre­śle­nie za­ku­pów do­ko­ny­wa­nych przez osa­dzo­nych w wię­zien­nej kan­ty­nie.

Wy­pi­ska jest re­a­li­zo­wa­na ze środ­ków otrzy­ma­nych przez osobę osa­dzo­ną naj­czę­ściej od ro­dzi­ny i osób naj­bliż­szych. Osoby te wpła­ca­ją środ­ki na konto jed­nost­ki pe­ni­ten­cjar­nej, od­po­wied­nio je ty­tu­łu­jąc.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wypiski

po­tocz­nie: wy­pi­sa­nie ze szpi­ta­la, ze szko­ły, z wię­zie­nia


Źródła:

SJP.pl

Wypisowy

→ wypis


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­pi­sem, do­ty­czą­cy wy­pi­su


Patrz:wypis

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypisy

zbiór ut­wo­rów lub ich frag­men­tów po­wią­za­nych te­ma­ty­ką, na­le­żą­cych do jed­ne­go ga­tun­ku lub okre­su li­te­rac­kie­go, zwy­kle róż­nych au­to­rów


Źródła:

SJP.pl

Wypisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usu­wa­nie z listy/re­je­stru

 (1.2) two­rze­nie pi­sem­nych do­ku­men­tów

 (1.3) do­pro­wa­dza­nie do tego, że w przy­rzą­dzie do pi­sa­nia za­bra­knie atra­men­tu


Źródła:

Wiktionary

Wypisywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) usu­wać z listy/re­je­stru

 (1.2) two­rzyć pi­sem­ne do­ku­men­ty

 (1.3) do­pro­wa­dzać do tego, że w przy­rzą­dzie do pi­sa­nia za­bra­knie atra­men­tu

cza­sow­nik zwrot­ny wy­pi­sy­wać się

 (2.1) re­zy­gno­wać z uczest­nict­wa w czymś

 (2.2) o pa­cjen­cie szpi­ta­la: do­bro­wol­nie opu­ścić szpi­tal

 (2.3) o przy­rzą­dzie do pi­sa­nia: prze­stać być zdat­nym do pi­sa­nia z po­wo­du skoń­cze­nia się atra­men­tu, tuszu itp.


Źródła:

Wiktionary

Wypiszczeć

1. wy­ra­zić coś pis­kli­wym gło­sem;
2. daw­niej: wy­pro­sić coś płacz­li­wym gło­sem


Źródła:

SJP.pl

Wypitek

daw­niej: pi­ja­ty­ka


Źródła:

SJP.pl

Wypitka

daw­niej: pi­ja­ty­ka


Źródła:

SJP.pl

Wypitrasić

po­tocz­nie: ugo­to­wać, us­ma­żyć, zwy­kle z tru­dem, nie­u­mie­jęt­nie; wy­pich­cić, upi­tra­sić, upich­cić, spi­tra­sić, spich­cić


Źródła:

SJP.pl

Wypity

pi­ja­ny, nach­la­ny, spity


Źródła:

SJP.pl

Wypizdowo

wul­gar­nie: miej­sce po­ło­żo­ne da­le­ko od cen­trum mia­sta, sku­pisk ludz­kich; za­du­pie, wy­pi­zdów


Źródła:

SJP.pl

Wypizdów

wul­gar­nie: miej­sce po­ło­żo­ne da­le­ko od cen­trum mia­sta, sku­pisk ludz­kich; za­du­pie, wy­pi­zdo­wo


Źródła:

SJP.pl

Wypiąć

wy­su­nąć do przo­du lub do tyłu jakąś część ciała, wy­prę­ża­jąc mię­śnie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pi­nać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pi­nać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypić

1. spo­żyć cie­kłą sub­stan­cję;
2. napić się al­ko­ho­lu


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. pić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|pić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypiękniać

1. czy­nić pię­kniej­szym; upię­kniać, upięk­szać, wy­pięk­szać;
2. wy­pię­kniać się - sta­wać się pię­knym lub je­szcze pię­kniej­szym; upię­kniać się, upięk­szać się, wy­pięk­szać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pię­knić)

 (1.1) pot. upięk­szać; spra­wić, że coś lub ktoś jest pię­kniej­szy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­pię­kniać się (dk. wy­pię­knić się)

 (2.1) pot. spra­wiać, że jest się pię­kniej­szym

 (2.2) pot. żart. ma­lo­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypiękniały

stać się pię­knym lub je­szcze pię­kniej­szym; upię­knić się, wy­pię­knić się, wy­pięk­szyć się, upięk­szyć się


Źródła:

SJP.pl

Wypięknieć

stać się pię­knym lub je­szcze pię­kniej­szym; upię­knić się, wy­pię­knić się, wy­pięk­szyć się, upięk­szyć się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. pię­knieć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|pię­knieć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypięknić

1. uczy­nić pię­kniej­szym; upię­knić, upięk­szyć, wy­pięk­szyć;
2. wy­pię­knić się - stać się pię­knym lub je­szcze pię­kniej­szym; upię­knić się, upięk­szyć się, wy­pięk­szyć się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pię­kniać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pię­kniać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­pię­knić się (ndk. wy­pię­kniać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­pię­kniać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypiększać

1. czy­nić pię­kniej­szym; upię­kniać, upięk­szać, wy­pię­kniać;
2. wy­pięk­szać się - sta­wać się pię­knym lub je­szcze pię­kniej­szym; upię­kniać się, upięk­szać się, wy­pię­kniać się


Źródła:

SJP.pl

Wypiększyć

1. uczy­nić pię­kniej­szym; upię­knić, upięk­szyć, wy­pię­knić;
2. wy­pięk­szyć się - stać się pię­knym lub je­szcze pię­kniej­szym; upię­knić się, upięk­szyć się, wy­pię­knić się


Źródła:

SJP.pl

Wypiętrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) geol. efekt wy­pię­trza­nia


Źródła:

Wiktionary

Wypiździewo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. od­lu­dzie, przed­mie­ście


Źródła:

Wiktionary

Wyplamić

zro­bić na czymś wiele plam; po­pla­mić, za­pla­mić, wy­bru­dzić, za­bru­dzić


Źródła:

SJP.pl

Wyplatacz

osoba, która ple­cie war­ko­cze, ple­cion­ki itp.


Źródła:

SJP.pl

Wyplataczka

→ wy­pla­tacz


Patrz:wyplatacz

Źródła:

SJP.pl

Wyplatanka

coś wy­ple­cio­ne­go z wi­kli­ny lub słomy


Źródła:

SJP.pl

Wyplenić

1. zni­szczyć coś ple­nią­ce­go się; wyr­wać z ko­rze­nia­mi;
2. daw­niej: uśmier­cić, uni­ce­stwić


Źródła:

SJP.pl

Wyplewiać

re­gio­nal­nie: wy­pie­lać (oczy­szczać z chwa­stów)


Źródła:

SJP.pl

Wypleć

oczy­ścić z chwa­stów; wy­pie­lić


Źródła:

SJP.pl

Wyplot

śro­do­wi­sko­wo: wy­druk za­war­to­ści pliku kom­pu­te­ro­we­go na plo­te­rze


Źródła:

SJP.pl

Wypluwka

zle­pek nie­stra­wio­nych czę­ści po­kar­mu (pan­ce­rze chi­ty­no­we, łuski ryby, sierść itp.) wy­plu­wa­ny z wola przez sowy, ptaki dra­pież­ne i mewy


Wy­pluw­ka (zrzut­ka) – zle­pek nie­stra­wio­nych czę­ści po­kar­mu, np. kości, sierść, pan­ce­rzy­ki owa­dów, usu­wa­ny ru­cha­mi wy­miot­ny­mi przez otwór gę­bo­wy, przez wiele ga­tun­ków pta­ków, ta­kich jak sowy, ptaki szpo­nia­ste czy mewy. Pow­sta­je w żo­łąd­ku mię­śnio­wym ptaka. Na ich pod­sta­wie można okre­ślić skład po­kar­mu ptaka. Wy­pluw­ki sów mogą słu­żyć jako ma­te­riał ba­daw­czy do ja­ko­ścio­wej i ilo­ścio­wej oceny wy­stę­po­wa­nia drob­nych ga­tun­ków ssa­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wypluć

plu­jąc, po­zbyć się nie­po­trzeb­nych tre­ści z jamy ust­nej wraz ze śliną


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­plu­wać)

 (1.1) wy­rzu­cić lub wy­strze­lić coś pod ci­śnie­niem z ust lub z pyska

 (1.2) przen. po­wie­dzieć coś nagle, pod wpły­wem emo­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypocina

1. zwy­kle w licz­bie mno­giej: po­gard­li­wie o li­chej, po­zba­wio­nej in­wen­cji twór­czej pracy;
2. daw­niej: wy­dzie­li­na potna; pot


Źródła:

SJP.pl

Wypoczynek

1. odzy­ski­wa­nie sił, ener­gii, do­bre­go sa­mo­po­czu­cia, po­zby­wa­nie się zmę­cze­nia, stre­su; od­po­czy­nek, re­laks, od­prę­że­nie;
2. po­tocz­nie: kom­plet mebli wy­po­czyn­ko­wych, skła­da­ją­cy się z ka­na­py i fo­te­li


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) re­ge­ne­ra­cja i odzy­ski­wa­nie sił w cza­sie wol­nym od pracy

 (1.2) pot. kom­plet mięk­kich mebli do sie­dze­nia i le­że­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wypoczynkowy

1. słu­żą­cy wy­po­czyn­ko­wi, zwią­za­ny z po­zby­wa­niem się zmę­cze­nia, re­ge­ne­ra­cją sił, z re­lak­sem;
2. kom­plet, ze­staw wy­po­czyn­ko­wy - kom­plet mebli skła­da­ją­cy się z ka­na­py i fo­te­li; wy­po­czy­nek


przy­miot­nik

 (1.1) słu­żą­cy do wy­po­czyn­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypoczywalnia

po­mie­szcze­nie słu­żą­ce do wy­po­czy­wa­nia, re­lak­so­wa­nia się i odzy­ski­wa­nia sił


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce słu­żą­ce do wy­po­czy­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypoczywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) odzy­ski­wa­nie sił


Źródła:

Wiktionary

Wypoczywać

od­prę­ża­jąc się, re­lak­su­jąc, po­zby­wać się zmę­cze­nia, stre­su, re­ge­ne­ro­wać siły; od­po­czy­wać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­po­cząć)

 (1.1) przy­wra­cać dobre sa­mo­po­czu­cie, siły ży­cio­we, od­stę­pu­jąc od co­dzien­nych czyn­no­ści, od pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypocząć

od­prę­ża­jąc się, re­lak­su­jąc, po­zbyć się zmę­cze­nia, stre­su, zre­ge­ne­ro­wać siły; od­po­cząć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­po­czy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­po­czy­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypoczęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) odzy­ska­nie sił


Źródła:

Wiktionary

Wypoczęty

taki, który wy­po­czął, od­po­czął; od­po­czę­ty (rzad­ko)


Źródła:

SJP.pl

Wypointować

[czy­taj: wy­płen­to­wać] książ­ko­wo: pod­kre­ślić, uwy­pu­klić coś; wy­pu­en­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypolerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) do­kład­ne wy­gła­dze­nie po­wierzch­ni cze­goś i uzy­ska­nie gład­kie­go, po­łys­kli­we­go wy­glą­du po­le­ro­wa­ne­go przed­mio­tu


Źródła:

Wiktionary

Wypoliczkować

daw­niej: ude­rzyć w twarz, spo­licz­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypolszczać

rzad­ko:
1. po­zba­wiać pol­sko­ści;
2. tłu­ma­czyć na język pol­ski;
3. wy­pol­szczać się - prze­sta­wać czuć się Po­la­kiem


Źródła:

SJP.pl

Wypomadować

wys­ma­ro­wać po­ma­dą


Źródła:

SJP.pl

Wypomadowywać

wys­ma­ro­wy­wać po­ma­dą


Źródła:

SJP.pl

Wypominki

mod­lit­wy od­ma­wia­ne w ko­ście­le za dusze zmar­łych; wspo­min­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rel. bła­gal­na mod­lit­wa za zmar­łych prak­ty­ko­wa­na w Ko­ście­le ka­to­lic­kim w for­mie wy­czy­ty­wa­nej listy;

 (1.2) rel. pot. ekon. ko­per­ta z naz­wi­skiem zmar­łe­go i pie­niędz­mi, wrę­cza­na księ­dzu przed wy­po­min­ka­mi (1.1)


Wy­po­min­ki (na Gór­nym Ślą­sku "za­lec­ki") – forma mod­lit­wy bła­gal­nej za zmar­łych, po­le­ga­ją­ca na wy­czy­ty­wa­niu ich imion.

Wy­róż­nia się wy­po­min­ki jed­no­ra­zo­we, ok­ta­wal­ne i rocz­ne. By­wa­ją też pół­rocz­ne i kwar­tal­ne. Wy­po­min­ki jed­no­ra­zo­we od­czy­tu­je się na cmen­ta­rzu, ok­ta­wal­ne przez osiem dni od dnia Wszyst­kich Świę­tych (czę­sto po­łą­czo­ne z na­bo­żeń­stwem ró­żań­co­wym), a rocz­ne – przez cały rok przed nie­dziel­ny­mi msza­mi. Po­nad­to wy­po­min­ki skła­da się na na­bo­żeń­stwa ró­żań­co­we i na­bo­żeń­stwa drogi krzy­żo­wej[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wypominkowy

→ wy­po­min­ki


Patrz:wypominki

Źródła:

SJP.pl

Wyporcjować

po­dzie­lić na por­cje


Źródła:

SJP.pl

Wyporek

płód zwie­rzę­cy wy­do­by­ty z łona mart­wej sa­mi­cy


Źródła:

SJP.pl

Wypornościowy

do­ty­czą­cy wy­por­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Wyporność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cię­żar wody wy­par­tej przez sta­tek do kon­struk­cyj­nej linii wod­ni­cy


Wy­por­ność – pod­sta­wo­wy pa­ra­metr okre­śla­ją­cy wiel­kość okrę­tów, rza­dziej in­nych jed­no­stek pły­wa­ją­cych. Wy­por­ność jest miarą siły wy­po­ru, okre­śla masę wody wy­par­tej przez za­nu­rzo­ną część okrę­tu zgod­nie z pra­wem Ar­chi­me­de­sa (ob­ję­tość za­nu­rzo­nej czę­ści okrę­tu pom­no­żo­ną przez cię­żar wła­ści­wy wody). Miarą wy­por­no­ści jest tona (1000 kg) lub długa tona (1016 kg).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyporny

o stat­ku: ma­ją­cy dużą wy­por­ność


Źródła:

SJP.pl

Wyporowy

przy­miot­nik od: wypór


Źródła:

SJP.pl

Wyposażać

1. dawać lub in­sta­lo­wać przed­mio­ty po­trzeb­ne do pra­wi­dło­we­go funk­cjo­no­wa­nia cze­goś lub do wy­ko­ny­wa­nia cze­goś;
2. daw­niej: dawać posag ko­bie­cie wy­cho­dzą­cej za mąż


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­po­sa­żyć)

 (1.1) do­star­czać coś po­trzeb­ne­go do funk­cjo­no­wa­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­po­sa­żać się (dk. wy­po­sa­żyć się)

 (2.1) za­o­pa­try­wać sie­bie w sprzęt, po­trzeb­ne rze­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyposażenie

ek­wi­pu­nek, asor­ty­ment, ogół rze­czy bę­dą­cych na sta­nie skle­pu lub w po­sia­da­niu wła­ści­cie­la, włas­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­rzę­dzia, urzą­dze­nia i inne przed­mio­ty po­trzeb­ne do pra­wi­dło­we­go funk­cjo­no­wa­nia cze­goś

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­po­sa­żyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyposażeniowy

przy­miot­nik od: wy­po­sa­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyposażyć

1. dać lub za­in­sta­lo­wać przed­mio­ty po­trzeb­ne do pra­wi­dło­we­go funk­cjo­no­wa­nia cze­goś lub do wy­ko­ny­wa­nia cze­goś;
2. daw­niej: dać posag ko­bie­cie wy­cho­dzą­cej za mąż


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) za­o­pa­trzyć w przed­mio­ty po­trzeb­ne do pra­wi­dło­we­go funk­cjo­no­wa­nia cze­goś lub do wy­ko­ny­wa­nia cze­goś

 (1.2) dać posag córce wy­cho­dzą­cej za mąż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypotnik

urzą­dze­nie, za po­mo­cą któ­re­go ro­śli­na wy­dzie­la roz­cień­czo­ne rozt­wo­ry wodne; hy­da­to­da


Wy­pot­nik – hy­da­to­da wy­stę­pu­ją­ca u ro­ślin w po­sta­ci nie­du­żej struk­tu­ry, peł­nią­ca rolę w gu­ta­cji wy­dzie­la­nia z or­ga­niz­mu wody wraz z so­la­mi mi­ne­ral­ny­mi. Wy­pot­ni­ki są prze­stwo­ra­mi po­mię­dzy ko­mór­ka­mi skór­ki. Zaz­wy­czaj znaj­du­ją się na za­koń­cze­niach wią­zek prze­wo­dzą­cych na brze­gach blasz­ki li­ścio­wej i swoją bu­do­wą przy­po­mi­na­ją apa­rat szpar­ko­wy, jed­nak w odróż­nie­niu od niego nie mają zdol­no­ści ruchu i nie po­tra­fią re­gu­lo­wać roz­mia­ru szpar­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wypowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­po­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Wypowiadać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­po­wie­dzieć)

 (1.1) wy­ra­żać coś sło­wa­mi, w mowie

 (1.2) wy­ma­wiać dźwię­ki

 (1.3) roz­wią­zy­wać umowę

 (1.4) o woj­nie: ogło­sić

cza­sow­nik zwrot­ny wy­po­wia­dać się

 (2.1) przed­sta­wiać swoje po­glą­dy na jakąś kwe­stię


Źródła:

Wiktionary

Wypowiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­po­wie­dzieć.

 (1.2) za­wia­do­mie­nie o roz­wią­za­niu umowy, np. o pracę

 (1.3) jęz. każda po­sia­da­ją­ca sens kon­struk­cja słow­na;


Wy­po­wie­dze­nie – ko­mu­ni­kat ję­zy­ko­wy wy­ra­żo­ny ze­spo­łem wy­ra­zów po­wią­za­nych lo­gicz­nie i gra­ma­tycz­nie lub jed­nym wy­ra­zem, wy­o­dręb­nio­nym pro­zo­dyj­nie (ma­ją­cym zam­knię­ty kon­tur in­to­na­cyj­ny).

Wy­po­wie­dze­nia mogą być wer­bal­ne (z oso­bo­wą formą cza­sow­ni­ka, od łac.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wypowiedzeniowy

przy­miot­nik od: wy­po­wie­dze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wypowiedzieć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­po­wia­dać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­po­wia­dać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­po­wie­dzieć się (ndk. wy­po­wia­dać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­po­wia­dać się.


Źródła:

Wiktionary

Wypowiedź

pi­sem­ne lub ustne za­bra­nie głosu w ja­kiejś spra­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, co zo­sta­ło po­wie­dzia­ne, wy­po­wie­dzia­ne lub na­pi­sa­ne


Wy­po­wiedź lub wy­po­wie­dze­nie ( ῥήτρα, ora­tio), nie­kie­dy sta­no­wi­sko lub oś­wiad­cze­nie – ustny lub pi­sem­ny, rze­czy­wi­sty ko­mu­ni­kat ję­zy­ko­wy wy­ra­ża­ją­cy sta­no­wi­sko, po­gląd czy opi­nię au­to­ra. Wy­po­wiedź nie ma ogra­ni­czo­nej dłu­go­ści, jest two­rem jed­ne­go na­daw­cy i po­sia­da kon­kret­ne­go od­bior­cę, a jej spa­ja­ją­cym czyn­ni­kiem jest temat, zwany przed­mio­tem wy­po­wie­dzi. Te­o­rią wy­po­wie­dzi zaj­mu­je się re­to­ry­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wypoziomować

uczy­nić po­zio­mym, spro­wa­dzić do po­zio­mu, wyz­na­czyć po­ziom cze­goś; spo­zio­mo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypozycjonować

1. usta­wić w okre­ślo­nej po­zy­cji;
2. śro­do­wi­sko­wo: po­pra­wić po­zy­cję stro­ny in­ter­ne­to­wej w wy­ni­kach wy­szu­ki­wa­nia; spo­zy­cjo­no­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypościć

po­zba­wić na dłuż­szy czas po­ży­wie­nia; wy­gło­dzić; rów­nież: wytr­wać przez okre­ślo­ny czas bez je­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wypośrodkować

wy­brać roz­wią­za­nie kom­pro­mi­so­we, uś­red­nić, do­pro­wa­dzić do rów­no­wa­gi


Źródła:

SJP.pl

Wypożyczalnia

miej­sce, gdzie wy­po­ży­cza się coś (naj­czę­ściej książ­ki) za okre­ślo­ną opła­tą na okre­ślo­ny ter­min


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce, z któ­re­go można wy­po­ży­czyć coś

 (1.2) miej­sce wy­po­ży­cza­nia ksią­żek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wypożyczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­po­ży­czyć)

 (1.1) udo­stęp­niać na jakiś czas

 (1.2) brać do tym­cza­so­we­go użyt­ko­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Wypożyczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­po­ży­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­po­ży­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wypracowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pra­co­wać.

 (1.2) eduk. pi­sem­na praca ucz­nia na za­da­ny temat


Wy­pra­co­wa­nie – za­da­nie ot­war­te wy­ma­ga­ją­ce od ucz­nia roz­wi­nię­tej wy­po­wie­dzi pi­sem­nej obej­mu­ją­cej zwy­kle od kilku do kil­ku­na­stu zdań. Forma po­win­na być sto­sow­na do te­ma­ty­ki. Wy­pra­co­wa­nie po­win­no speł­niać za­sa­dy: sty­li­stycz­ne, po­praw­no­ści ję­zy­ko­wej, or­to­gra­ficz­ne, spój­no­ści i lo­gi­ki. Po­wi­nien być za­cho­wa­ny układ gra­ficz­ny, np. lo­gicz­ny po­dział na aka­pi­ty, wcię­cia itd.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wypracowanko

żar­to­bli­wie, iro­nicz­nie: nie­zbyt ob­szer­ne, niez­wy­kle do­kład­ne i zaz­wy­czaj nudne pi­sem­ne opra­co­wa­nie ja­kie­goś te­ma­tu, za­gad­nie­nia; ela­bo­ra­cik, opra­co­wan­ko


Źródła:

SJP.pl

Wypracować

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pra­co­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypracowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pra­co­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypraktykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­prak­ty­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypraska

pro­dukt otrzy­my­wa­ny przez kształ­to­wa­nie na pra­sie prosz­ków, two­rzyw sztucz­nych, włó­kien, me­ta­lu itp.


Wy­pra­ska – wyrób pow­sta­ły w pro­ce­sie pra­so­wa­nia pod dużym ci­śnie­niem, rów­nież przy wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­rze. Uzy­ski­wa­na jest w pro­ce­sie obrób­ki two­rzyw sztucz­nych na wtry­skar­kach lub w pro­ce­sie pra­so­wa­nia na go­rą­co.

Wy­pra­ska czę­sto nie jest go­to­wym pro­duk­tem i muszą zo­stać wy­ko­na­ne do­dat­ko­we czyn­no­ści, na przy­kład gra­to­wa­nie (od­ci­na­nie prze­le­wów), od­cię­cie zle­wi­ka, zło­że­nie, spraw­dze­nie pod kątem wad me­cha­nicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyprasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­gła­dze­nie tka­ni­ny za po­mo­cą go­rą­ce­go że­laz­ka

 (1.2) rzad. wy­ci­śnię­cie, wy­tło­cze­nie cze­goś z uży­ciem prasy


Źródła:

Wiktionary

Wyprasować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) wy­gła­dzić tka­ni­nę za po­mo­cą go­rą­ce­go że­laz­ka

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pra­so­wy­wać)

 (2.1) rzad. wy­cis­nąć, wy­tło­czyć coś z uży­ciem prasy


Źródła:

Wiktionary

Wyprasowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­gła­dza­nie tka­ni­ny za po­mo­cą go­rą­ce­go że­laz­ka

 (1.2) rzad. wy­ci­ska­nie, wy­tła­cza­nie cze­goś z uży­ciem prasy


Źródła:

Wiktionary

Wyprasowywać

1. wy­rów­ny­wać ma­te­riał za po­mo­cą go­rą­ce­go że­laz­ka;
2. wy­ci­skać, uży­wa­jąc prasy


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pra­so­wać)

 (1.1) rzad. nie­do­ko­na­ny od|wy­pra­so­wać. (tylko w zna­cze­niu: „wy­cis­nąć, wy­tło­czyć coś z uży­ciem prasy”)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyprawa

1. po­dróż w ce­lach na­u­ko­wych, wo­jen­nych lub tu­ry­stycz­nych; wypad;
2. grupa osób wy­po­sa­żo­na w od­po­wied­ni ek­wi­pu­nek uda­ją­ca się w po­dróż;
3. rze­czy, które do­sta­je od ro­dzi­ców ko­bie­ta wy­cho­dzą­ca za mąż;
4. rze­czy szkol­ne; wy­praw­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­dróż w ce­lach na­u­ko­wych, wo­jen­nych lub tu­ry­stycz­nych

 (1.2) grupa osób wy­po­sa­żo­na w od­po­wied­ni ek­wi­pu­nek uda­ją­ca się w po­dróż

 (1.3) pot. wy­ciecz­ka

 (1.4) daw. rze­czy, które do­sta­je od ro­dzi­ców ko­bie­ta wy­cho­dzą­ca za mąż

 (1.5) rze­czy szkol­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wyprawiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pra­wić)

 (1.1) wy­sy­łać kogoś do­kądś w okre­ślo­nym celu

 (1.2) urzą­dzać uro­czy­ste spot­ka­nie włas­nym kosz­tem

 (1.3) techn. pod­da­wać obrób­ce su­ro­wą skórę na su­ro­wiec ga­lan­te­ryj­ny

 (1.4) pot. robić coś nie­sto­sow­ne­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­pra­wiać się (dk. wy­pra­wić się)

 (2.1) za­mie­rzać udać się do­kądś


Źródła:

Wiktionary

Wyprawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pra­wić.


Źródła:

Wiktionary

Wyprawić

urzą­dzić przy­ję­cie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pra­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pra­wiać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­pra­wić się (ndk. wy­pra­wiać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­pra­wiać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyprawka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wy­pra­wa

 (1.2) kom­plet przed­mio­tów i ubra­nek nie­zbęd­nych dla nie­mow­lę­cia

 (1.3) kom­plet ksią­żek, ćwi­czeń i przy­bo­rów dla ucz­nia

 (1.4) bezz­wrot­ny za­si­łek na za­go­spo­da­ro­wa­nie się wy­pła­ca­ny nie­kie­dy pra­cow­ni­ko­wi za­czy­na­ją­ce­mu pracę


Źródła:

Wiktionary

Wyprawkowy

→ wy­praw­ka


Patrz:wyprawka

Źródła:

SJP.pl

Wyprawowy

→ wy­pra­wa


Patrz:wyprawa

Źródła:

SJP.pl

Wyprać

usu­nąć brud z tka­ni­ny


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. prać, wy­pie­rać)

 (1.1) usu­nąć brud po­przez pra­nie

 (1.2) przen. spo­wo­do­wać usu­nię­cie czego

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­prać się (ndk. wy­pie­rać się)

 (2.1) zo­stać usu­nię­tym przez pra­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyprodukować

stwo­rzyć coś, wy­ko­nać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|pro­du­ko­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypromowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pro­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyprorokować

prze­po­wie­dzieć coś; za­pro­ro­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyprosić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pra­szać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pra­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wyprost

1. wy­pro­sto­wa­nie czę­ści lub ca­łe­go ciała;
2. wy­pro­sto­wa­na po­zy­cja ciała; po­zy­cja uzy­ska­na po wy­pro­sto­wa­niu czę­ści lub ca­łe­go ciała


Źródła:

SJP.pl

Wyprostowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zmia­na kształ­tu cze­goś z wy­gię­te­go na pro­sty


Źródła:

Wiktionary

Wyprostować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pro­sto­wy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pro­sto­wy­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­pro­sto­wać się (ndk. wy­pro­sto­wy­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­pro­sto­wy­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Wyprostowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pro­sto­wać)

 (1.1) zmie­niać kształt cze­goś na bar­dziej pro­sty

 (1.2) spra­wiać że coś wisi bar­dziej pro­sto

 (1.3) spra­wiać że coś jest bar­dziej pła­skie, rów­niej­sze

 (1.4) spra­wiać że łódź mniej się prze­chy­la

 (1.5) przen. po­pra­wić trud­ną, zag­mat­wa­ną sy­tu­a­cję

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­pro­sto­wy­wać się (dk. wy­pro­sto­wać się)

 (2.1) przyj­mo­wać mniej zgar­bio­ną po­zy­cję ciała

 (2.2) sta­wać się mniej po­wy­gi­na­nym

 (2.3) za­czy­nać wi­sieć bar­dziej pro­sto

 (2.4) sta­wać się bar­dziej pła­skim, rów­niej­szym

 (2.5) o łodzi: mniej się prze­chy­lać

 (2.6) o sy­tu­a­cji: po­pra­wiać się, upra­szczać się


Źródła:

Wiktionary

Wyprowadzacz

osoba zaj­mu­ją­ca się wy­pro­wa­dza­niem psów


Źródła:

SJP.pl

Wyprowadzaczka

→ wy­pro­wa­dzacz


Patrz:wyprowadzacz

Źródła:

SJP.pl

Wyprowadzalny

da­ją­cy się wy­pro­wa­dzić


Źródła:

SJP.pl

Wyprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ułat­wie­nie komuś wyj­ście skądś przez po­pro­wa­dze­nie

 (1.2) opu­szcze­nie po­ja­zdem ja­kie­goś miej­sca, kie­ru­jąc nim

 (1.3) udzie­le­nie komuś po­mo­cy w wyj­ściu z trud­nej sy­tu­a­cji

 (1.4) pój­ście ze zwie­rzę­ciem do­mo­wym na spa­cer, kro­wa­mi na pa­stwi­sko


Źródła:

Wiktionary

Wyprowadzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pro­wa­dzić)

 (1.1) pro­wa­dząc kogoś lub coś, opu­szczać razem okre­ślo­ne miej­sce

 (1.2) wieść do­kądś po­przez wska­zy­wa­ną drogę

 (1.3) do­cho­dzić do cze­goś przez ro­zu­mo­wa­nie

 (1.4) po­ma­gać przez­wy­cię­żyć trud­ną sy­tu­a­cję

 (1.5) do­pro­wa­dzać do ja­kie­goś po­zio­mu, bu­du­jąc lub ko­piąc

 (1.6) przest. kie­ro­wać na kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­pro­wa­dzać się (dk. wy­pro­wa­dzić się)

 (2.1) opu­szczać miej­sce za­miesz­ka­nia


Źródła:

Wiktionary

Wyprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pro­wa­dzić.

 (1.2) ofic. wy­nie­sie­nie trum­ny z osobą zmar­łą z bu­dyn­ku, na przy­kład z kost­ni­cy do domu po­grze­bo­we­go, albo z ko­ścio­ła na cmen­tarz


Źródła:

Wiktionary

Wyprowadzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pro­wa­dzać)

 (1.1) pro­wa­dząc, ułat­wić komuś wyj­ście skądś

 (1.2) kie­ru­jąc po­ja­zdem, opu­ścić z nim ja­kieś miej­sce

 (1.3) pomóc komuś lub cze­muś wybr­nąć z trud­nej sy­tu­a­cji

 (1.4) pójść ze zwie­rzę­ciem do­mo­wym na spa­cer, kro­wa­mi na pa­stwi­sko

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­pro­wa­dzić się (ndk. wy­pro­wa­dzać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­pro­wa­dzać się.


Źródła:

Wiktionary

Wyprowadzka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) opu­szcze­nie miej­sce do­tych­cza­so­we­go za­miesz­ka­nia, zwy­kle po­łą­czo­ne z prze­nie­sie­niem swo­je­go do­byt­ku w inne miej­sce


Źródła:

Wiktionary

Wyprowiantowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pro­wian­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyprowiantowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pro­wian­to­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypruty

1. pru­jąc wyjąć coś z cze­goś;
2. wy­do­być coś po uprzed­nim ro­zer­wa­niu po­wło­ki


Źródła:

SJP.pl

Wypruć

1. pru­jąc wyjąć coś z cze­goś;
2. wy­do­być coś po uprzed­nim ro­zer­wa­niu po­wło­ki


Źródła:

SJP.pl

Wyprysk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wyk­wit skór­ny, pryszcz, kro­sta


Wy­prysk (łac. "ecze­ma") – cho­ro­ba skóry o nie­in­fek­cyj­nym po­dło­żu za­pal­nym (aler­gicz­nym lub nie­a­ler­gicz­nym) po­le­ga­ją­ca na za­pa­le­niu jej wierzch­nich warstw (na­skó­rek i war­stwa bro­daw­ko­wa­ta skóry wła­ści­wej).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wypryskowy

→ wy­prysk


Patrz:wyprysk

Źródła:

SJP.pl

Wypryśnięty

taki, który skądś wy­prys­nął (wy­prysł)


Źródła:

SJP.pl

Wyprzedanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­prze­dać.


Źródła:

Wiktionary

Wyprzedawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­prze­da­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyprzedaż

wys­prze­daż;
1. sprze­daż cze­goś po ob­ni­żo­nych ce­nach;
2. cał­ko­wi­te wy­prze­da­wa­nie cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hand. sprze­daż to­wa­ru, zaz­wy­czaj po ob­ni­żo­nych ce­nach, w celu po­zby­cia się go, naj­czę­ściej pod ko­niec se­zo­nu lub w ra­mach lik­wi­da­cji skle­pu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyprzedażowy

→ wy­prze­daż


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­prze­da­żą, do­ty­czą­cy wy­prze­da­ży


Patrz:wyprzedaż

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyprzedzacz

po­tocz­nie: osoba nie­prze­pi­so­wo wy­prze­dza­ją­ca in­nych


Źródła:

SJP.pl

Wyprzedzająco

z wy­prze­dze­niem, wcze­śniej; uprze­dza­ją­co


Źródła:

SJP.pl

Wyprzedzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­prze­dzać.


Wy­prze­dza­nie – ma­newr prze­jeż­dża­nia (bądź prze­cho­dze­nia) obok po­ja­zdu lub uczest­ni­ka ruchu po­ru­sza­ją­ce­go się w tym samym kie­run­ku.

Czę­sto my­lo­ne z wy­mi­ja­niem. Wy­prze­dza­nie w ruchu pra­wo­stron­nym od­by­wa się co do za­sa­dy z lewej stro­ny, co oz­na­cza, że po­jazd wy­prze­dza­ny znaj­du­je się pod­czas ma­ne­wru po pra­wej stro­nie. Wy­jąt­ka­mi są:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyprzedzać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­prze­dzić)

 (1.1) prze­ści­gać kogoś; przyś­pie­sza­jąc zna­leźć się przed kimś (jadąc lub idąc)

 (1.2) przen. sta­wać się lep­szym od cze­goś, roz­wi­jać się


Źródła:

Wiktionary

Wyprzedzenie

1. fakt uczy­nie­nia cze­goś przed ter­mi­nem;
2. w mu­zy­ce: wpro­wa­dze­nie do akor­du dźwię­ków akor­du ko­lej­ne­go; an­ty­cy­pa­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­prze­dzić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyprzedzeniowy

przy­miot­nik od: wy­prze­dze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyprzedzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­prze­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­prze­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wyprzodki

daw­niej: wy­ści­gi, ści­ga­nie się; wy­przód­ki


Źródła:

SJP.pl

Wyprzysiąc

daw­niej: wy­przy­siąc się - wy­rzec się, wy­przeć się


Źródła:

SJP.pl

Wyprzysięgać

daw­niej: wy­przy­się­gać się - wy­rze­kać się, wy­pie­rać się


Źródła:

SJP.pl

Wyprzysięgnąć

wy­przy­siąc; daw­niej:
1. wy­mu­sić coś pod przy­się­gą;
2. uwol­nić kogoś od kary swoją przy­się­gą;
3. wy­przy­się­gnąć się - wy­rzec się, wy­przeć się


Źródła:

SJP.pl

Wyprzódki

daw­niej: wy­ści­gi, ści­ga­nie się; wy­przod­ki


Źródła:

SJP.pl

Wyprzęd

1. wy­ko­na­nie przę­dzy z włó­kna; wy­przę­dze­nie
2. okre­ślo­na ilość przę­dzy, wy­ko­na­na z pew­nej ilo­ści włó­kna


Źródła:

SJP.pl

Wyprzęg

wy­przę­że­nie, wy­przę­ga­nie zwie­rzę­cia z za­przę­gu, np. konia, osła, woła


Źródła:

SJP.pl

Wypróbowany

taki, który spraw­dził się w wielu, zwy­kle trud­nych, sy­tu­a­cjach, na któ­rym można po­le­gać


Źródła:

SJP.pl

Wypróbować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pró­bo­wy­wać)

 (1.1) pod­dać pró­bie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­pró­bo­wać się (ndk. wy­pró­bo­wy­wać się)

 (2.1) pod­dać pró­bie sie­bie sa­me­go

 (2.2) pod­dać pró­bie sie­bie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Wypróżnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fizj. wy­da­la­nie kału


Źródła:

Wiktionary

Wypróżniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­próż­nić)

 (1.1) czy­nić coś pu­stym po­przez wy­la­nie (wy­sy­pa­nie, wy­ję­cie itp.) tego, co jest w środ­ku

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­próż­niać się (dk. wy­próż­nić się)

 (2.1) neutr. od­da­wać kał


Źródła:

Wiktionary

Wypróżnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fizj. wy­da­le­nie kału


Źródła:

Wiktionary

Wypróżnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­próż­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­próż­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wypsiały

po­tocz­nie:
1. li­che­go wy­glą­du, zni­szczo­ny, wy­nędz­nia­ły;
2. spło­wia­ły, wy­bla­kły, zsza­rza­ły


Źródła:

SJP.pl

Wypsieć

spsieć;
1. stać się li­chym, mar­nym; zmar­nieć;
2. stać się mdłym; wy­bla­knąć, zsza­rzeć


Źródła:

SJP.pl

Wypsikiwać

po­tocz­nie:
1. pry­ska­jąc, zu­ży­wać płyn;
2. roz­py­lać jakiś pre­pa­rat, płyn itp.


Źródła:

SJP.pl

Wypsnąć

wyps­nąć się -
1. wy­su­nąć się nie­za­mie­rze­nie; wy­śliz­gnąć się;
2. zo­stać po­wie­dzia­nym niech­cą­cy; wyr­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wypstrykiwać

po­tocz­nie:
1. ro­biąc zdję­cia, zu­ży­wać film;
2. wyp­stry­ki­wać się - wy­czer­py­wać wszyst­kie za­so­by, moż­li­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Wypucować

bar­dzo do­kład­nie coś wy­czy­ścić


Źródła:

SJP.pl

Wypuczać

po­tocz­nie:
1. czy­nić coś wy­dę­tym, wy­pu­kłym;
2. wy­pu­czać się - sta­wać się wy­dę­tym, wy­pu­kłym


Źródła:

SJP.pl

Wypuczenie

po­tocz­nie:
1. uczy­nić coś wy­dę­tym, wy­pu­kłym;
2. wy­pu­czyć się - stać się wy­dę­tym, wy­pu­kłym


Źródła:

SJP.pl

Wypuczyć

po­tocz­nie:
1. uczy­nić coś wy­dę­tym, wy­pu­kłym;
2. wy­pu­czyć się - stać się wy­dę­tym, wy­pu­kłym


Źródła:

SJP.pl

Wypudrować

mocno po­kryć pu­drem


Źródła:

SJP.pl

Wypuentować

[czy­taj: wy­płen­to­wać] książ­ko­wo: pod­kre­ślić, uwy­pu­klić coś; wy­po­in­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypuk

cha­rak­te­ry­stycz­ny od­głos sły­szal­ny przy opu­ki­wa­niu przez le­ka­rza klat­ki pier­sio­wej pa­cjen­ta


Źródła:

SJP.pl

Wypuklak

prze­tycz wy­pu­klak - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny pu­sto­szo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wypuklej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: wy­pu­kle, wy­pu­kło


Źródła:

SJP.pl

Wypuklejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­pu­kły; bar­dziej wy­pu­kły


Źródła:

SJP.pl

Wypuklina

miej­sce wy­sta­ją­ce z po­wierzch­ni cze­goś, wy­pu­kłość


Źródła:

SJP.pl

Wypukłodruk

druk wy­pu­kły


Źródła:

SJP.pl

Wypukłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha fi­zycz­na bycia wy­pu­kłym

 (1.2) wy­pu­kły frag­ment po­wierzch­ni


Źródła:

Wiktionary

Wypukły

ku­li­sto, łu­ko­wa­to wy­brzu­szo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) łu­ko­wa­to wy­gię­ty i wy­sta­ją­cy ponad po­wierzch­nię cze­goś

 (1.2) mat. o funk­cji: taka, że jej wy­kres znaj­du­je się nad stycz­ną w każ­dym punk­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypultnyć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­cis­nąć

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wych­la­pać


Źródła:

Wiktionary

Wypultnóńć

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­cis­nąć

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wych­la­pać


Źródła:

Wiktionary

Wypultnąć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­cis­nąć

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wych­la­pać


Źródła:

Wiktionary

Wypunktowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­punk­to­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypust

1. ele­ment cze­goś wy­su­nię­ty na zew­nątrz;
2. uj­ście, wylot;
3. wy­sta­ją­ca część ja­kie­goś ele­men­tu słu­żą­ca do łą­cze­nia z innym


Źródła:

SJP.pl

Wypustka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) frag­ment wy­sta­ją­cy z ca­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Wypustkowy

→ wy­pust­ka


Patrz:wypustka

Źródła:

SJP.pl

Wypustnik

spe­cjal­ny ro­dzaj stru­ga do ro­bie­nia wy­pu­stów w de­skach


Źródła:

SJP.pl

Wypustoszać

rzad­ko: wy­lud­niać, de­wa­sto­wać, za­mie­niać w pust­ko­wie; pu­sto­szyć


Źródła:

SJP.pl

Wypustoszały

opu­sto­szeć;
1. stać się opu­szczo­nym przez ludzi lub zwie­rzę­ta;
2. stać się po­zba­wio­nym ja­kiejś za­war­to­ści


Źródła:

SJP.pl

Wypustoszeć

opu­sto­szeć;
1. stać się opu­szczo­nym przez ludzi lub zwie­rzę­ta;
2. stać się po­zba­wio­nym ja­kiejś za­war­to­ści


Źródła:

SJP.pl

Wypustoszyć

uczy­nić pu­stym; opróż­nić, opu­sto­szyć


Źródła:

SJP.pl

Wypustowy

przy­miot­nik od: wy­pust


Źródła:

SJP.pl

Wypuszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Wypuszczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pu­ścić)

 (1.1) wys­wo­ba­dzać coś lub kogoś, z uwię­zie­nia, zam­knię­cia, przy­mo­co­wa­nia

 (1.2) o ro­śli­nach: wy­da­wać z sie­bie pędy, li­ście, pąki

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­pu­szczać się (dk. wy­pu­ścić się)

 (2.1) pot. wy­ru­szać do­kądś

 (2.2) pot. ru­szać w pogoń lub na łowy


Źródła:

Wiktionary

Wypuszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pu­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Wypuścić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pu­szczać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Wypych

1. ma­te­riał, któ­rym wy­py­cha się wnę­trze cze­goś, np. za­ba­wek;
2. śro­do­wi­sko­wo: wy­py­cha­nie cze­goś, np. wy­pych po­du­szek;
3. w ry­bact­wie: drąg uży­wa­ny do prze­cią­ga­nia sieci pod lodem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wypychaczka

→ wy­py­chacz


Źródła:

SJP.pl

Wypychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­py­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wypychanka

ele­ment na po­na­ci­na­nym ar­ku­szu, który można wypch­nąć bez wy­ci­na­nia


Źródła:

SJP.pl

Wypychowy

słu­żą­cy do wy­py­cha­nia, do­ty­czą­cy wy­py­cha­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wypylać

1. mło­dzie­żo­wo: wy­cho­dzić, wy­bie­gać skądś;
2. daw­niej: oczy­szczać z pyłu; od­ku­rzać;
3. wy­py­lać się - o ro­śli­nach: wy­sy­py­wać pyłek z pyl­ni­ków kwia­to­wych


Źródła:

SJP.pl

Wypylić

o ro­śli­nach, kwia­tach: wy­py­lić się - wy­sy­pać pyłek kwia­to­wy z prę­ci­ków, kwia­to­sta­nów itp.


Źródła:

SJP.pl

Wypylony

o ro­śli­nach, kwia­tach: taki, który się wy­py­lił - wy­sy­pał pyłek kwia­to­wy z prę­ci­ków, kwia­to­sta­nów itp.


Źródła:

SJP.pl

Wypytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­py­tać.


Źródła:

Wiktionary

Wypytać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­py­ty­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­py­ty­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­py­tać się (ndk. wy­py­ty­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­py­ty­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Wypytywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­py­ty­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypytywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­py­tać)

 (1.1) py­ta­jąc, zbie­rać in­for­ma­cje od kogo

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­py­ty­wać się (dk. wy­py­tać się)

 (2.1) jak (1.1)

 (2.2) wy­py­ty­wać sie­bie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Wypór

w fi­zy­ce: siła dzia­ła­ją­ca pio­no­wo ku górze na ciało cał­ko­wi­cie lub czę­ścio­wo za­nu­rzo­ne w gazie lub cie­czy, równa cię­ża­ro­wi wy­par­tej przez nie cie­czy lub gazu


Źródła:

SJP.pl

Wypączkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pącz­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypączkowany

taki, który wy­pącz­ko­wał


Źródła:

SJP.pl

Wypączkować

o drze­wach, krze­wach lub in­nych po­dob­nych ro­śli­nach: wy­pu­ścić pącz­ki


Źródła:

SJP.pl

Wypęd

1. wy­pro­wa­dze­nie zwie­rząt z po­mie­szczeń ho­dow­la­nych na pa­stwi­ska;
2. daw­niej:
a) pro­duk­cja na­po­jów al­ko­ho­lo­wych, smoły, dzieg­ciu; pę­dze­nie;
b) pro­dukt otrzy­ma­ny po­przez pę­dze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wypędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pę­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wypędzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pę­dzić)

 (1.1) zmu­szać do opu­szcze­nia ja­kie­goś miej­sca

 (1.2) wy­pro­wa­dzać z ja­kie­goś miej­sca w celu do­tar­cia do in­ne­go, okre­ślo­ne­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­pę­dzać się (dk. wy­pę­dzić się)

 (2.1) zmu­szać sie­bie sa­me­go do opu­szcze­nia ja­kie­goś miej­sca

 (2.2) zmu­szać sie­bie naw­za­jem do opu­szcze­nia ja­kie­goś miej­sca


Źródła:

Wiktionary

Wypędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Wypędzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pę­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pę­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wypędzlować

w me­dy­cy­nie: po­kryć coś pły­nem roz­pro­wa­dza­nym za po­mo­cą pędz­la; opędz­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wypłacalniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­pła­cal­ny; bar­dziej wy­pła­cal­ny


Źródła:

SJP.pl

Wypłacalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­pła­cal­ne; cecha tych, któ­rzy są wy­pła­cal­ni


Źródła:

Wiktionary

Wypłacalny

bę­dą­cy w sta­nie wy­wią­zać się z zo­bo­wią­zań fi­nan­so­wych


Źródła:

SJP.pl

Wypłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pła­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wypłacać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pła­cić)

 (1.1) wy­da­wać na­leż­ne komuś pie­nią­dze

 (1.2) po­bie­rać pie­nią­dze z konta


Źródła:

Wiktionary

Wypłacić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pła­cać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­pła­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wypładzać

1. po­tocz­nie: two­rzyć coś ma­ją­ce­go niską war­tość; pło­dzić, spła­dzać;
2. daw­niej:
a) ho­do­wać;
b) pło­dzić - wy­da­wać na świat po­tom­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wypłaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pła­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wypłaszczać

1. two­rzyć pła­ską po­wierzch­nię;
2. wy­pła­szczać się - o wy­kre­sie funk­cji: sta­wać się pła­skim (po­zio­mym)


Źródła:

SJP.pl

Wypłaszczenie

1. ut­wo­rzyć pła­ską po­wierzch­nię;
2. wy­pła­szczyć się - o wy­kre­sie funk­cji: stać się pła­skim (po­zio­mym)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nazwa czyn­no­ści okre­ślo­nej cza­sow­ni­kiem wy­pła­szczyć

 (1.2) geogr. pła­ska po­wierzch­nia w po­fał­do­wa­nym te­re­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypłaszczyć

1. ut­wo­rzyć pła­ską po­wierzch­nię;
2. wy­pła­szczyć się - o wy­kre­sie funk­cji: stać się pła­skim (po­zio­mym)


Źródła:

SJP.pl

Wypłata

1. wy­pła­co­na kwota;
2. wy­pła­ce­nie pie­nię­dzy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­pła­ce­nie pie­nię­dzy

 (1.2) wy­na­gro­dze­nie za wy­ko­na­ną pracę

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lp. przysz. od: wy­pła­tać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypłatomat

au­to­mat do wy­pła­ca­nia pie­nię­dzy w go­tów­ce


Źródła:

SJP.pl

Wypławek

dra­pież­ny bez­krę­go­wiec za­li­cza­ny do gro­ma­dy wir­ków, typu pła­ziń­ców, ma­ją­cy ru­cho­mą gar­dziel roz­ga­łę­zia­ją­cą się w je­li­to o trzech od­no­gach; trój­je­li­tek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wypławiać

1. po­zba­wiać in­ten­syw­nej barwy; pło­wić;
2. daw­niej: wy­płu­ki­wać kru­szec z pia­sku


Źródła:

SJP.pl

Wypłazować

daw­niej: wy­chło­stać kogoś pła­zem sza­bli lub szpa­dy


Źródła:

SJP.pl

Wypłodzić

1. po­tocz­nie: stwo­rzyć coś ma­ją­ce­go niską war­tość; spło­dzić;
2. daw­niej:
a) wy­ho­do­wać;
b) spło­dzić - wydać na świat po­tom­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wypłosz

żar­to­bli­wie o czło­wie­ku spra­wia­ją­cym wra­że­nie wy­stra­szo­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) iron., żart. osoba wy­stra­szo­na, nie­pew­na, spło­szo­na, płoch­li­wa; o kimś spra­wia­ją­cym wra­że­nie prze­stra­szo­ne­go, dziw­ne­go z wy­glą­du, od­mien­ne­go

 (1.2) przest., gwara. współcz. osob­nik lek­ko­myśl­ny, pusty, lek­ko­duch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) łow. pies goń­czy wy­pła­sza­ją­cy na po­lo­wa­niu zwie­rzy­nę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypłowiały

taki, który wy­pło­wiał (stra­cił in­ten­syw­ność barwy)


Źródła:

SJP.pl

Wypłowić

po­zba­wić in­ten­syw­nej barwy


Źródła:

SJP.pl

Wypłuczyna

ka­wa­łek krusz­cu wy­do­by­ty płu­ka­niem


Źródła:

SJP.pl

Wypłukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­płu­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wypłukać

prze­myć, oczy­ścić coś przez kon­takt z cie­czą; obmyć


Źródła:

SJP.pl

Wypłukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­płu­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypłukiwać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) płu­cząc coś, od­dzie­lać frak­cję

 (1.2) o wo­dzie: pły­nąc wy­my­wać grunt


Źródła:

Wiktionary

Wypłycać

1. czy­nić płyt­szym;
2. o zbior­ni­kach wod­nych: wy­pły­cać się - sta­wać się płyt­szym na sku­tek po­ro­śnię­cia ro­ślin­no­ścią oraz na­gro­ma­dze­nia się ma­te­ria­łów osa­do­wych


Źródła:

SJP.pl

Wypłycić

1. uczy­nić płyt­szym;
2. o zbior­ni­kach wod­nych: wy­pły­cić się - stać się płyt­szym na sku­tek po­ro­śnię­cia ro­ślin­no­ścią oraz na­gro­ma­dze­nia się ma­te­ria­łów osa­do­wych


Źródła:

SJP.pl

Wypłynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pły­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Wypłynąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­pły­wać)

 (1.1) pły­nąc, opu­ścić dane miej­sce

 (1.2) wy­do­stać się na po­wierzch­nię (np. wody)

 (1.3) po­ja­wić się w po­sta­ci kro­pel lub struż­ki cie­czy

 (1.4) stać się skut­kiem cze­goś

 (1.5) za­cząć swój bieg

 (1.6) pot. osią­gnąć suk­ces

 (1.7) stać się ak­tu­al­nym, ujaw­nić się

 (1.8) po­ja­wić się


Źródła:

Wiktionary

Wypłytkować

po­kryć, wy­ło­żyć płyt­ka­mi ce­ra­micz­ny­mi, ka­mien­ny­mi itp.


Źródła:

SJP.pl

Wypływ

wylew wody lub innej cie­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. wy­do­sta­wa­nie się cie­czy lub gazu skądś

 (1.2) wy­pły­wa­ją­ca sub­stan­cja

 (1.3) krym. bank. in­form. nie­kon­tro­lo­wa­ne wy­do­sta­wa­nie się środ­ków moż­li­wych do obro­tu, np. da­nych albo ka­pi­ta­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­pły­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wypływać

osią­gnąć coś przez pły­wa­nie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­pły­nąć)

 (1.1) pły­nąc, opu­szczać dane miej­sce

 (1.2) wy­do­sta­wać się na po­wierzch­nię (np. wody)

 (1.3) po­ja­wiać się w po­sta­ci kro­pel lub struż­ki cie­czy

 (1.4) być skut­kiem cze­goś

 (1.5) za­czy­nać swój bieg, mieć źró­dło gdzieś

 (1.6) pot. osią­gać suk­ces

 (1.7) stać się ak­tu­al­nym

 (1.8) po­ja­wiać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wypływowy

przy­miot­nik od: wy­pływ


Źródła:

SJP.pl

Wyr.

skrót od: wy­ra­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wyrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrabiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ro­bić)

 (1.1) udo­sko­na­lać coś

 (1.2) na­da­wać cia­stu od­po­wied­nią kon­sy­sten­cję

 (1.3) pot. uzy­ski­wać do­ku­ment

 (1.4) wy­trzy­my­wać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) robić coś nie­po­żą­da­ne­go

 (2.2) two­rzyć coś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­ra­biać się (dk. wy­ro­bić się)

 (3.1) na­bie­rać w czymś spraw­no­ści

 (3.2) o po­glą­dach, opi­niach, cha­rak­te­rze: kształ­to­wać się

 (3.3) ni­szczyć się wsku­tek czę­ste­go ko­rzy­sta­nia

 (3.4) zdą­żyć wy­ro­bić normę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­ra­biać się (dk. brak)

 (4.1) dziać się


Źródła:

Wiktionary

Wyrachowanie

spo­sób bycia po­le­ga­ją­cy na wy­cią­gnię­ciu ze wszyst­kie­go oso­bi­stych ko­rzy­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ra­cho­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrachowany

1. po­stę­pu­ją­cy z myślą o włas­nych ko­rzy­ściach, ma­ją­cy na celu włas­ny in­te­res; chci­wy, in­te­re­sow­ny;
2. świad­czą­cy o ta­kiej po­sta­wie, np. wy­ra­cho­wa­ne po­stę­po­wa­nie


przy­miot­nik

 (1.1) chłod­no i bez skru­pu­łów kie­ru­ją­cy się włas­nym in­te­re­sem i re­a­li­zu­ją­cy włas­ne cele


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyradzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ra­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wyradzać

1. ro­dzić się innym, gor­szym niż resz­ta ro­dzi­ny
2. o ro­śli­nach: stop­nio­wo tra­cić plen­ność, kar­ło­wa­cieć, de­ge­ne­ro­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wyrafinowanie

1. cecha tego, co jest wy­ra­fi­no­wa­ne;
2. dą­że­nie do osią­gnię­cia włas­nych celów, nawet kosz­tem in­nych, za­cho­wu­jąc po­zo­ry szla­chet­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cecha tego, co jest wy­ra­fi­no­wa­ne

 (1.2) dą­że­nie do osią­gnię­cia włas­nych celów, nawet kosz­tem in­nych, za­cho­wu­jąc po­zo­ry szla­chet­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrafinowany

1. skom­pli­ko­wa­ny, wy­myśl­ny;
2. re­pre­zen­tu­ją­cy wy­so­ki po­ziom ar­ty­stycz­ny lub tech­nicz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wy­szu­ka­ne ma­nie­ry, kul­tu­rę, za­cho­wa­nie

 (1.2) wy­szu­ka­ny

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: wy­ra­fi­no­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrafinowańszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­ra­fi­no­wa­ny; bar­dziej wy­ra­fi­no­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyraj

w mi­to­lo­gii sło­wiań­skiej raj, miej­sce, gdzie od­la­tu­ją ptaki na zimę i skąd przy­cho­dzi wios­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. cie­płe kraje, do któ­rych od­la­tu­ją ptaki

 (1.2) daw. odlot pta­ków na zi­mo­wi­sko

 (1.3) przen. miej­sce od­po­czyn­ku

 (1.4) przen. od­po­czy­nek


Wyraj, "Raj", "Irij" – we­dług wie­rzeń sło­wiań­skich ba­jecz­na kra­i­na, do któ­rej na zimę od­la­tu­ją ptaki i z któ­rej przy­cho­dzi wios­na, a także (w fol­klo­rze) z któ­rej przy­by­wa­ją bo­cia­ny nio­są­ce dzie­ci.

Od­la­tu­ją­ce do "Wy­ra­ju" i po­wra­ca­ją­ce zeń na wios­nę ptaki Sło­wia­nie utoż­sa­mia­li z ludz­ki­mi du­sza­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrajać

1. o pszczo­łach i mrów­kach skrzyd­la­tych: wy­la­ty­wać gro­mad­nie z ula w po­szu­ki­wa­niu no­we­go miej­sca na osied­le­nie się roju;
2. po­ja­wiać się w dużej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl

Wyraje

cie­płe kraje, do któ­rych od­la­tu­ją ptaki na zimę


Źródła:

SJP.pl

Wyrak

mał­piat­ka pro­wa­dzą­ca na­drzew­ny, nocny tryb życia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. wy­łącz­nie dra­pież­ny ssak na­czel­ny;


Wyrak ("Tar­sius") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny wy­ra­ko­wa­tych (Tar­sii­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyraki

mał­piat­ka pro­wa­dzą­ca na­drzew­ny, nocny tryb życia


Źródła:

SJP.pl

Wyrakowate

o ce­chach wy­ra­ko­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Wy­ra­ko­wa­te, wy­ra­ki, tar­sju­sze (Tar­sii­dae) – ro­dzi­na dra­pież­nych ssa­ków na­czel­nych z in­fra­rzę­du wy­ra­koksz­tałt­nych (Tar­sii­for­mes) w po­drzę­dzie wyż­szy­mi na­czel­ny­mi (Ha­plorr­hi­ni). Sta­no­wią je­dy­ną wśród ssa­ków na­czel­nych ro­dzi­nę o wy­łącz­nie dra­pież­nym try­bie życia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrakowaty

o ce­chach wy­ra­ko­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wyranżerować

rzad­ko: wy­e­li­mi­no­wać, wy­łą­czyć, wy­co­fać z obie­gu


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) przest. wy­co­fać z obie­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrastanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ra­stać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrastać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ros­nąć, wy­róść)

 (1.1) roz­wi­ja­jąc się, po­ja­wić się lub kształ­to­wać się na czymś

 (1.2) sta­wać się więk­szym lub doj­rzal­szym

 (1.3) ros­nąc, utra­cić pewne cechy, upo­do­ba­nia

 (1.4) po­ja­wiać się nie­spo­dzia­nie

 (1.5) być bu­do­wa­nym, za­kła­da­nym

 (1.6) (o cie­ście) zwięk­szać swoją ob­ję­tość wsku­tek fer­men­ta­cji

 (1.7) uka­zy­wać się wy­raź­nie nad po­wierzch­nią


Źródła:

Wiktionary

Wyratowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ra­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyratowywać

udzie­la­jąc komuś po­mo­cy, wy­do­by­wać z trud­nej sy­tu­a­cji


Źródła:

SJP.pl

Wyratrakować

ubić świe­ży śnieg ra­tra­kiem


Źródła:

SJP.pl

Wyraz

1. ciąg gło­sek lub liter sta­no­wią­cy względ­nie sa­mo­dziel­ny ele­ment ję­zy­ka, któ­re­mu przy­po­rząd­ko­wa­ne są: okre­ślo­ne zna­cze­nie i funk­cja skład­nio­wa; słowo;
2. zew­nętrz­ny znak, objaw cze­goś; obraz, od­bi­cie;
3. w ma­te­ma­ty­ce: skład­nik ja­kie­goś wzoru, wy­ra­że­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. sym­bol fo­ne­tycz­ny (ciąg gło­sek) lub gra­ficz­ny (znak lub ciąg zna­ków), nio­są­cy okre­ślo­ne zna­cze­nie bądź peł­nią­cy funk­cję skład­nio­wą;

 (1.2) prze­jaw stanu emo­cjo­nal­ne­go czło­wie­ka, ma­ją­cy odz­wier­cied­le­nie w mi­mi­ce lub ry­sach twa­rzy

 (1.3) wy­mo­wa / od­bi­cie / uzew­nętrz­nie­nie, prze­jaw

 (1.4) mat. skład­nik rów­na­nia, funk­cji, ciągu licz­bo­we­go itp.

 (1.5) stpol. uczy­nek

 (1.6) stpol. przy­po­wieść

 (1.7) stpol. naz­wi­sko

 (1.8) stpol. po­wieść

 (1.9) stpol. żart


Wyraz – wie­loz­nacz­ny ter­min ję­zy­koz­naw­czy; jest to wspól­na nazwa (hi­pe­ro­nim) kilku po­wią­za­nych pojęć o róż­nych zna­cze­niach.

Wy­ra­zem bywa pewna wy­róż­nio­na fo­ne­tycz­nie, czy też gra­ficz­nie, część wy­po­wie­dzi, skła­da­ją­ca się z jed­ne­go lub wię­cej mor­fe­mów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrazek

1. prze­sta­rza­le: par­ty­ku­ła;
2. zdrob­nie­nie od: wyraz; wy­ra­zik


Źródła:

SJP.pl

Wyraziciel

osoba, która wy­ra­ża, głosi, re­pre­zen­tu­je ja­kieś po­glą­dy; przed­sta­wi­ciel; re­pre­zen­tant


Źródła:

SJP.pl

Wyrazicielka

ko­bie­ta, która wy­ra­ża, głosi, re­pre­zen­tu­je ja­kieś po­glą­dy; przed­sta­wi­ciel­ka; re­pre­zen­tant­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyrazik

zdrob­nie­nie od: wyraz; wy­ra­zek


Źródła:

SJP.pl

Wyrazistość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­ra­zi­ste, wy­raź­ne


Źródła:

Wiktionary

Wyrazistszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­ra­zi­sty


Źródła:

SJP.pl

Wyrazisty

przy­miot­nik

 (1.1) przy­ku­wa­ją­cy uwagę, pełen wy­ra­zu, su­ge­styw­nie przed­sta­wia­ją­cy coś

 (1.2) łatwy do okre­śle­nia i odróż­nie­nia


Źródła:

Wiktionary

Wyrazić

1. oddać coś sło­wa­mi, wy­po­wie­dzieć;
2. oka­zać coś swoim za­cho­wa­niem;
3. przed­sta­wić coś za po­mo­cą umow­nych zna­ków lub dzia­łań ar­ty­stycz­nych;
4. użyć jed­nost­ki miary do okre­śle­nia cze­goś, np. masa wy­ra­żo­na w to­nach;
5. przed­sta­wić jakąś treść lub sens, np. film wy­ra­ził tęs­kno­tę


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ra­żać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ra­żać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyraziście

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­ra­zi­sty, ek­spre­syj­ny

 (1.2) w spo­sób wy­raź­ny, wi­docz­ny, przej­rzy­sty


Źródła:

Wiktionary

Wyraziściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­ra­zi­ście


Źródła:

SJP.pl

Wyrazotwórczy

two­rzą­cy wy­ra­zy


Źródła:

SJP.pl

Wyrazowy

→ wyraz


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­ra­zów


Patrz:wyraz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyraźnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób łatwy do za­ob­ser­wo­wa­nia lub usły­sze­nia

 (1.2) w spo­sób nie­po­zo­sta­wia­ją­cy wąt­pli­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Wyraźniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­raź­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyraźniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­raź­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyraźność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­raź­ne; cecha tych, któ­rzy są wy­raź­ni


Źródła:

Wiktionary

Wyraźny

1. łatwy do za­u­wa­że­nia;
2. łatwy do zro­zu­mie­nia; oczy­wi­sty, jed­noz­nacz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest przej­rzy­sty, zro­zu­mia­ły, jasny, wy­ra­zi­sty

 (1.2) łatwy do zro­zu­mie­nia lub od­czy­ta­nia i za­u­wa­że­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrażalne

da­ją­cy się przed­sta­wić za po­mo­cą słów lub umow­nych zna­ków


Źródła:

SJP.pl

Wyrażalny

da­ją­cy się przed­sta­wić za po­mo­cą słów lub umow­nych zna­ków


Źródła:

SJP.pl

Wyrażanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ra­żać.


Wy­ra­ża­nie – jedna z pod­sta­wo­wych re­la­cji prag­ma­tycz­nych, tj. ta­kich, które za­cho­dzą mię­dzy zna­kiem ję­zy­ko­wym lub do­wol­nym zna­kiem a na­daw­cą (lub od­bior­cą) tego znaku.

Po­ję­cie „wy­ra­ża­nia” okre­ślił Ta­de­usz Ko­tar­biń­ski. Znak ję­zy­ko­wy wy­ra­ża prze­ży­cie (emo­cjo­nal­ne, wo­li­tyw­ne, in­te­lek­tu­al­ne) swo­je­go na­daw­cy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrażać

1. od­da­wać coś sło­wa­mi, wy­po­wia­dać;
2. oka­zy­wać coś swoim za­cho­wa­niem;
3. przed­sta­wiać coś za po­mo­cą umow­nych zna­ków lub dzia­łań ar­ty­stycz­nych;
4. uży­wać jed­nost­ki miary do okre­śle­nia cze­goś;
5. przed­sta­wiać jakąś treść lub sens


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ra­zić)

 (1.1) opi­sy­wać ust­nie lub pi­sem­nie, dawać in­for­ma­cję o czymś lub kimś; być wy­ra­zem cze­goś

 (1.2) uzew­nętrz­niać, oka­zy­wać uczu­cia ja­kim­kol­wiek spo­so­bem

 (1.3) przed­sta­wiać, okre­ślać coś za po­mo­cą zna­ków umow­nych

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­ra­żać się (dk. wy­ra­zić się)

 (2.1) for­mu­ło­wać wy­ra­że­nie, wy­po­wia­dać się, mówić na jakiś temat

 (2.2) przen. uży­wać nie­wy­szu­ka­ne­go lub wul­gar­ne­go słow­nict­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrażenie

1. oddać coś sło­wa­mi, wy­po­wie­dzieć;
2. oka­zać coś swoim za­cho­wa­niem;
3. przed­sta­wić coś za po­mo­cą umow­nych zna­ków lub dzia­łań ar­ty­stycz­nych;
4. użyć jed­nost­ki miary do okre­śle­nia cze­goś, np. masa wy­ra­żo­na w to­nach;
5. przed­sta­wić jakąś treść lub sens, np. film wy­ra­ził tęs­kno­tę


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. ze­spół wy­ra­zów ma­ją­cych ze sobą zwią­zek skład­nio­wy

 (1.2) log. mat. ciąg sym­bo­li ma­te­ma­tycz­nych zgod­ny z re­gu­ła­mi no­ta­cji ma­te­ma­tycz­nej

 (1.3) in­form. frag­ment kodu pro­gra­mu da­ją­cy w wy­ni­ku war­tość

 (1.4) jęz. zwią­zek fra­ze­o­lo­gicz­ny, któ­re­go głów­nym ele­men­tem jest rze­czow­nik, przy­miot­nik, imie­słów przy­miot­ni­ko­wy lub przy­słó­wek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrażeniowość

cecha cze­goś przed­sta­wia­ją­ce­go coś za po­mo­cą okre­ślo­nych zna­ków lub dzia­łań


Źródła:

SJP.pl

Wyrażeniowy

1. zwią­za­ny z wy­ra­że­niem, ma­ją­cy cha­rak­ter wy­ra­że­nia;
2. przed­sta­wia­ją­cy coś za po­mo­cą okre­ślo­nych zna­ków lub dzia­łań


Źródła:

SJP.pl

Wyrażonko

zdrob­nie­nie od: wy­ra­że­nie; po­wie­dzon­ko


Źródła:

SJP.pl

Wyrch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Za­ol­zie. wierch, szczyt wznie­sie­nia

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. góra, po­wierzch­nia

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. strych

 (1.4) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. teren ko­pal­ni ponad po­wierzch­nią ziemi


Źródła:

Wiktionary

Wyredagować

rzad­ko: zre­da­go­wać; odre­da­go­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyrehabilitować

po­lep­szyć stan zdro­wia osoby, która utra­ci­ła spraw­ność fi­zycz­ną lub psy­chicz­ną; zre­ha­bi­li­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyrejestrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­re­je­stro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrejestrowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­re­je­stro­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyreklamowywać

re­kla­mu­jąc, po­wo­do­wać zwol­nie­nie kogoś skądś lub od cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyremontowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­re­mon­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrenderować

przed­sta­wić in­for­ma­cje kom­pu­te­ro­we w na­jod­po­wied­niej­szej for­mie wi­zu­al­nej lub dźwię­ko­wej; zren­de­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyreperowywać

na­pra­wiać coś sta­ran­nie, usu­wa­jąc wszyst­kie usz­ko­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyrko

zdrob­nie­nie od wyro; pry­mi­tyw­ne łóżko; pry­cza z desek


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od wyro


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyro

po­tocz­nie: liche, pry­mi­tyw­ne łóżko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. łóżko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyroba

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyrobek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrobiać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­ra­biać, wa­rio­wać


Źródła:

Wiktionary

Wyrobiony

1. taki, który na­brał doś­wiad­cze­nia, umie­jęt­no­ści, ogła­dy;
2. taki, który zni­szczył się przez czę­ste lub nie­wła­ści­we użyt­ko­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyrobisko

miej­sce, z któ­re­go przy po­mo­cy robót gór­ni­czych usu­nię­to skały


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) górn. miej­sce po dzia­łal­no­ści gór­ni­czej;


Wy­ro­bi­sko – prze­strzeń w nie­ru­cho­mo­ści grun­to­wej lub gó­rot­wo­rze pow­sta­ła w wy­ni­ku robót gór­ni­czych. Wy­róż­nia się co najm­niej dwa zna­cze­nia tego po­ję­cia:

Wy­ro­bi­sko jest czę­ścią za­kła­du gór­ni­cze­go.

Wy­ro­bi­ska można po­dzie­lić sto­su­jąc różne kry­te­ria po­dzia­łu:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrobiskowy

przy­miot­nik od: wy­ro­bi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyrobić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ra­biać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrobnica

→ wy­rob­nik; wy­rob­nicz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ko­bie­ta wy­naj­mu­ją­ca się do prac fi­zycz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrobnictwo

daw­niej: wy­naj­mo­wa­nie się do pracy w cha­rak­te­rze wy­rob­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­naj­mo­wa­nie się do pracy w cha­rak­te­rze wy­rob­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrobniczka

→ wy­rob­nik; wy­rob­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Wyrobnik

osoba wy­naj­mu­ją­ca się do prac fi­zycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. osoba wy­naj­mu­ją­ca się do prac fi­zycz­nych

 (1.2) pot. lek­cew. osoba wy­ko­nu­ją­ca jakąś pracę, czę­sto żmud­ną i cięż­ką, bez za­an­ga­żo­wa­nia i ta­len­tu, czę­sto tylko dla pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrobowy

→ wyrób


Patrz:wyrób

Źródła:

SJP.pl

Wyroby

1. wyt­wa­rza­nie dóbr; pro­duk­cja;
2. to, co zo­sta­ło wyt­wo­rzo­ne; pro­dukt


Wy­ro­by ( Вироби) – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie ży­to­mier­skim, w re­jo­nie no­wo­grodz­kim. W 2001 roku li­czy­ła 80 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrocznia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. w sta­ro­żyt­no­ści: miej­sce kultu, w któ­rym, we­dług ów­czes­nych wie­rzeń, bo­go­wie za poś­red­nict­wem ka­pła­nów prze­po­wia­da­li przysz­łość i udzie­la­li rad

 (1.3) prze­po­wied­nia przysz­ło­ści, tego, co się wy­da­rzy

 (1.4) ka­płan prze­po­wia­da­ją­cy przysz­łość

 (1.5) pot. osoba spe­cja­li­zu­ją­ca się w czymś


W sta­ro­żyt­no­ści wy­rocz­nią (łac. "ora­cu­lium", gr. "man­te­ion") na­zy­wa­no miej­sce świę­te, gdzie bo­go­wie, za poś­red­nict­wem ka­pła­nów, prze­po­wia­da­li przysz­łość, wy­ra­ża­li swoją wolę i udzie­la­li rad w spra­wach pry­wat­nych i pań­stwo­wych.

Do naj­bar­dziej zna­nych wy­rocz­ni na­le­ża­ły:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyroczny

1. prze­sta­rza­le: wy­da­ją­cy wyrok; nie­u­chron­ny, nie­od­wo­łal­ny;
2. daw­niej: do­ty­czą­cy wy­ro­ku są­do­we­go


Źródła:

SJP.pl

Wyrodek

czło­wiek, który się wy­ro­dził od swej ro­dzi­ny, przod­ków, ziom­ków itp., czło­wiek wy­rod­ny, nik­czem­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który się wy­ro­dził od swej ro­dzi­ny, przod­ków, ziom­ków itp.

 (1.2) czło­wiek, który przy­no­si wstyd ro­dzi­nie

 (1.3) czło­wiek wy­rod­ny, nik­czem­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­rod­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyrodniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­rod­ny; bar­dziej wy­rod­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyrodny

po­stę­pu­ją­cy nie­wła­ści­wie wobec włas­nej ro­dzi­ny, nie­speł­nia­ją­cy jej ocze­ki­wań


przy­miot­nik

 (1.1) o oso­bie: po­stę­pu­ją­cy podle wobec swo­jej ro­dzi­ny bądź nie­speł­nia­ją­cy jej ocze­ki­wań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrodzić

wy­ro­dzić się:
1. uro­dzić się innym, gor­szym niż resz­ta ro­dzi­ny;
2. o ro­śli­nach: stop­nio­wo stra­cić plen­ność, skar­ło­wa­cieć, zde­ge­ne­ro­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wyroić

1. wy­ma­rzyć
2. o pszczo­łach: wy­le­cieć z ula
3. prze­no­śnie - wyjść gro­mad­nie z ja­kie­goś po­mie­szcze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyrojenie

1. wy­ma­rzyć
2. o pszczo­łach: wy­le­cieć z ula
3. prze­no­śnie - wyjść gro­mad­nie z ja­kie­goś po­mie­szcze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyrok

1. po­tocz­nie: osąd;
2. ro­dzaj orze­cze­nia sądu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) praw. orze­cze­nie sądu roz­strzy­ga­ją­ce me­ry­to­rycz­nie spra­wę bę­dą­cą przed­mio­tem po­stę­po­wa­nia są­do­we­go;

 (1.2) zwy­kle w lm. los, przez­na­cze­nie


Wyrok – orze­cze­nie sądu, roz­strzy­ga­ją­ce me­ry­to­rycz­nie o kwe­stii bę­dą­cej przed­mio­tem po­stę­po­wa­nia są­do­we­go.

W po­stę­po­wa­niu kar­nym jest to roz­strzy­gnię­cie w spra­wie winy oskar­żo­ne­go, mo­gą­ce za­wie­rać także roz­strzy­gnię­cia o karze, środ­kach kar­nych, środ­kach kom­pen­sa­cyj­nych, prze­pad­ku lub środ­kach za­bez­pie­cza­ją­cych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyroki

1. po­tocz­nie: osąd;
2. ro­dzaj orze­cze­nia sądu


Źródła:

SJP.pl

Wyrokowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ro­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrokować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­da­wać wyrok

 (1.2) wy­po­wia­dać sąd, osąd, zda­nie (o czymś)


Źródła:

Wiktionary

Wyrokowiec

czło­wiek ska­za­ny wy­ro­kiem sądu na wię­zie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. po­li­cyj­ne wię­zień od­sia­du­ją­cy długi wyrok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrolować

cza­sow­nik

 (1.1) pot. oszu­kać


Źródła:

Wiktionary

Wyrolowywać

po­tocz­nie: oszu­ki­wać kogoś; ro­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyronić

daw­niej:
1. uro­nić, zgu­bić;
2. zmar­no­wać, wy­rzu­cić;
3. wy­ro­nić się - wy­le­cieć, wy­paść


Źródła:

SJP.pl

Wyrosić

pod­dać len dzia­ła­niu słoń­ca i rosy w celu łat­wiej­sze­go po­zy­ska­nia włó­kna


Źródła:

SJP.pl

Wyrosnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ra­stać)

 (1.1) roz­wi­nąć się, po­ka­zu­jąc się w swo­jej oka­za­ło­ści

 (1.2) osią­gnąć duży wzrost

 (1.3) osią­gnąć doj­rza­łość

 (1.4) stra­cić pewne cechy (np. wy­glą­du czy uspo­so­bie­nia)


Źródła:

Wiktionary

Wyrost

1. daw­niej: wy­ra­sta­nie, ro­śnię­cie, wzrost
2. w związ­ku fra­ze­o­lo­gicz­nym: coś jest na wy­rost - coś jest zbyt duże, zbyt ob­szer­ne


Źródła:

SJP.pl

Wyrostek

1. po­tocz­nie: chło­pak w wieku do­ra­sta­nia; po­dro­stek, na­sto­la­tek, mło­dzie­nia­szek, ma­ło­lat;
2. w ana­to­mii: twór zbu­do­wa­ny z tkan­ki kost­nej, skór­nej, chrzęst­nej, ro­go­wej, wy­stę­pu­ją­cy na ciele lub na­rzą­dach or­ga­niz­mów ży­wych, peł­nią­cy róż­no­rod­ne funk­cje; wy­pust, wy­pust­ka;
3. w ana­to­mii: wy­ro­stek ro­bacz­ko­wy - u czło­wie­ka i niek­tó­rych ssa­ków: szcząt­ko­wa część je­li­ta śle­pe­go o dłu­go­ści około 8 cm, któ­rej ścia­ny za­wie­ra­ją dużo gru­dek chłon­nych;
4. mody osob­nik bydła ro­ga­te­go, prze­cho­dzą­cy z po­kar­mu mlecz­ne­go na paszę ro­ślin­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kil­ku­na­sto­let­ni chło­pak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) anat. biol. od­sta­ją­cy twór na skó­rze, kości lub na­rzą­dach or­ga­niz­mów

 (2.2) pot. wy­ro­stek ro­bacz­ko­wy

 (2.3) leśn. małe drzew­ko przez­na­czo­ne do sa­dze­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrostki

1. po­tocz­nie: chło­pak w wieku do­ra­sta­nia; po­dro­stek, na­sto­la­tek, mło­dzie­nia­szek, ma­ło­lat;
2. w ana­to­mii: twór zbu­do­wa­ny z tkan­ki kost­nej, skór­nej, chrzęst­nej, ro­go­wej, wy­stę­pu­ją­cy na ciele lub na­rzą­dach or­ga­niz­mów ży­wych, peł­nią­cy róż­no­rod­ne funk­cje; wy­pust, wy­pust­ka;
3. w ana­to­mii: wy­ro­stek ro­bacz­ko­wy - u czło­wie­ka i niek­tó­rych ssa­ków: szcząt­ko­wa część je­li­ta śle­pe­go o dłu­go­ści około 8 cm, któ­rej ścia­ny za­wie­ra­ją dużo gru­dek chłon­nych;
4. mody osob­nik bydła ro­ga­te­go, prze­cho­dzą­cy z po­kar­mu mlecz­ne­go na paszę ro­ślin­ną


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrostkowy

→ wy­ro­stek


przy­miot­nik

 (1.1) med. anat. zwią­za­ny z wy­rost­kiem ro­bacz­ko­wym


Patrz:wyrostek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrosły

1. taki, który roz­wi­nął się, ufor­mo­wał się z cze­goś; wy­ro­śnię­ty;
2. taki, który wy­rósł, jest doj­rza­ły; wy­ro­śnię­ty;
3. prze­no­śnie:
a) taki, który zo­stał zbu­do­wa­ny, wznie­sio­ny;
b) taki, który wy­wo­dzi się z cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyrowiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyrozmawiać

wy­roz­ma­wiać się - zmę­czyć się, znu­żyć się długą roz­mo­wą


Źródła:

SJP.pl

Wyrozub

ryba z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych, ga­tu­nek płoci; wy­stę­pu­je w ba­se­nie Morza Czar­ne­go i Azow­skie­go


Wy­ro­zub ("Ru­ti­lus fri­sii") – ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny kar­pio­wa­tych (Cy­pri­ni­dae), naj­więk­sza z ro­dza­ju "Ru­ti­lus".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrozumialej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­ro­zu­mia­le


Źródła:

SJP.pl

Wyrozumialszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­ro­zu­mia­ły


Źródła:

SJP.pl

Wyrozumiałość

po­błaż­li­wość; skłon­ność do wy­ba­cza­nia czy­ichś błę­dów, nie­po­wo­dzeń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest wy­ro­zu­mia­ły, cecha tego, co jest wy­ro­zu­mia­łe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrozumiały

po­błaż­li­wy; ce­chu­ją­cy się zro­zu­mie­niem dla czy­ichś błę­dów i chę­cią do ich wy­ba­cza­nia


przy­miot­nik

 (1.1) pod­cho­dzą­cy ze zro­zu­mie­niem do czy­je­goś nie­wła­ści­we­go po­stę­po­wa­nia i skłon­ny wy­ba­czać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrozumiewać

daw­niej:
1. ro­zu­mieć, poj­mo­wać coś;
2. wy­cią­gać z cze­goś wnio­sek; ro­zu­mieć;
3. oka­zy­wać wy­ro­zu­mia­łość


Źródła:

SJP.pl

Wyrozumieć

daw­niej:
1. zro­zu­mieć, pojąć coś;
2. wy­cią­gnąć z cze­goś wnio­sek; zro­zu­mieć;
3. oka­zać wy­ro­zu­mia­łość


Źródła:

SJP.pl

Wyrozumski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyrośl

wy­ro­śle;
1. znieksz­tał­ce­nie ja­kiejś czę­ści ro­śli­ny spo­wo­do­wa­ne przez pa­so­ży­ta ro­ślin­ne­go lub zwie­rzę­ce­go; ce­cy­dia;
2. cho­ro­bo­wy twór kost­ny na or­ga­nach wew­nętrz­nych lub zew­nętrz­nych ludzi i zwie­rząt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. wy­ro­śle.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyroślak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyrośle

wy­rośl;
1. znieksz­tał­ce­nie ja­kiejś czę­ści ro­śli­ny spo­wo­do­wa­ne przez pa­so­ży­ta ro­ślin­ne­go lub zwie­rzę­ce­go; ce­cy­dia;
2. cho­ro­bo­wy twór kost­ny na or­ga­nach wew­nętrz­nych lub zew­nętrz­nych ludzi i zwie­rząt


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bot. zgru­bie­nie na ło­dy­dze lub li­ściu wy­wo­ła­ne przez owada lub grzy­ba;

 (1.2) anat. med. twór pow­sta­ły na na­rzą­dzie wew­nętrz­nym lub zew­nętrz­nym

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: wy­rośl


Wy­ro­śle, ce­cy­dium (ang. "ce­ci­dium") – znieksz­tał­ce­nie lub nabrz­mie­nie wyt­wo­rzo­ne na róż­nych na­rzą­dach ro­ślin, spo­wo­do­wa­ne wni­knię­ciem ob­ce­go or­ga­niz­mu i wy­dzie­la­niem przez niego sub­stan­cji po­wo­du­ją­cych roz­rost tka­nek. Pow­sta­wa­nie wy­ro­śli może być in­du­ko­wa­ne przez wi­ru­sy, bak­te­rie, grzy­by, ni­cie­nie, roz­to­cza lub owady. Wśród wy­ro­śli wy­róż­nia się mię­dzy in­ny­mi zo­o­ce­cy­dia (pow­sta­ją­ce po na­kłu­ciu i zło­że­niu jaj przez owady w tkan­ce ro­ślin­nej). Jed­nym z ro­dza­jów zo­o­ce­cy­diów są ga­la­sy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyroślówka

wy­ro­ślów­ka osto­wa - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny na­sion­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wyrski

→ Wyry (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wyruchać

wul­gar­nie: odbyć sto­su­nek sek­su­al­ny; zerż­nąć, zru­chać, wygrz­mo­cić


Źródła:

SJP.pl

Wyrudować

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) wy­kar­czo­wać


Źródła:

Wiktionary

Wyrugować

1. wy­sied­lić, wy­dzie­dzi­czyć;
2. wy­przeć, zmie­nić na coś in­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wyrugowywać

1. usu­wać kogoś z miej­sca, w któ­rym miesz­kał; wy­sied­lać;
2. wy­pie­rać, zmie­niać na coś in­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wyrurkować

daw­niej: ukar­bo­wać, ufry­zo­wać przy po­mo­cy rurek


Źródła:

SJP.pl

Wyruszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ru­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wyruszać

uda­wać się w trasę do­kądś, roz­po­czy­nać po­dróż, wę­drów­kę; opu­szczać ja­kieś miej­sce w celu od­by­cia po­dró­ży, wę­drów­ki


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ru­szyć)

 (1.1) ru­szać w drogę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyruszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roz­po­czę­cie po­dró­ży


Źródła:

Wiktionary

Wyruszyć

udać się w trasę do­kądś, roz­po­cząć po­dróż, wę­drów­kę; opu­ścić ja­kieś miej­sce w celu od­by­cia po­dró­ży, wę­drów­ki


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ru­szać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ru­szać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrwa

1. dziu­ra, otwór pow­sta­łe w wy­ni­ku dzia­ła­nia cze­goś ni­szczą­ce­go;
2. prze­no­śnie: luka, brak


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. dziu­ra, wyłom

 (1.2) książk. przen. znacz­na luka w ca­ło­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyr­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrwaniec

lu­do­wy ta­niec ma­zo­wiec­ki z przyś­piew­ka­mi; wyr­was, wy­ry­was, wy­ry­wa­niec, wy­ry­wa­ny, wyr­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyrwany

lu­do­wy ta­niec ma­zo­wiec­ki z przyś­piew­ka­mi; wyr­was, wy­ry­was, wyr­wa­niec, wy­ry­wa­niec, wy­ry­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyrwas

1. lu­do­wy ta­niec ma­zo­wiec­ki z przyś­piew­ka­mi; wy­ry­was, wyr­wa­niec, wy­ry­wa­niec, wy­ry­wa­ny, wyr­wa­ny;
2. przyś­piew­ka pod­czas tań­cze­nia wy­ry­wa­ne­go; wy­ry­was


Wyr­was – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­ję­czań­skim, w gmi­nie Rzą­śnia.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrwać

1. rwąc wy­cią­gnąć coś, wy­do­być siłą; wy­szarp­nąć;
2. ode­brać prze­mo­cą; wy­drzeć;
3. wyr­wać się - a). uwol­nić się, wy­do­stać się; b). wy­brać się do­kądś po­rzu­ca­jąc obo­wiąz­ki; wym­knąć się; c). wy­stą­pić z czymś nie w porę, nie­po­trzeb­nie


cza­sow­nik

 (1.1) wy­cią­gnąć na siłę; wy­szar­pać

 (1.2) przen. nie­spo­dzie­wa­nie przer­wać jakiś stan

 (1.3) przen. pot. zdo­być part­ne­ra, part­ner­kę, sym­pa­tię

cza­sow­nik zwrot­ny wyr­wać się

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­ry­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrwidąb

1. po­stać z bajek, ol­brzym o wiel­kiej, nad­ludz­kiej sile; Wyr­wi­dąb;
2. żar­to­bli­wie: czło­wiek odz­na­cza­ją­cy się taką siłą


Źródła:

SJP.pl

Wyrwigrosz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zło­dziej kie­szon­ko­wy

 (1.2) przen. na­cią­gacz


Źródła:

Wiktionary

Wyrwikółko

ro­dzaj sto­ja­ka na rower


Źródła:

SJP.pl

Wyrwirączka

po­tocz­nie: wy­ciąg nar­ciar­ski w po­sta­ci liny cią­gnię­tej przez koło; wy­ciąg bez­pod­po­ro­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. środ. ro­dzaj wy­cią­gu nar­ciar­skie­go ze sta­lo­wą liną i spe­cjal­nym klu­czem lub „po­łów­ką or­czy­ka”; wy­ciąg bez­pod­po­ro­wy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrwiząb

żar­to­bli­wie: den­ty­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. żart. den­ty­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrwiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyry

wieś w Pol­sce


Wyry (niem. "Wyrow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie mi­ko­łow­skim, w gmi­nie Wyry, któ­rej jest sie­dzi­bą.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrybiać

po­zba­wiać ryb (np. staw, rzekę)


Źródła:

SJP.pl

Wyrybić

po­zba­wić ryb (np. staw, rzekę)


Źródła:

SJP.pl

Wyrychtowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rych­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrychtować

przy­go­to­wać do cze­goś; na­pra­wić coś, upo­rząd­ko­wać


cza­sow­nik

 (1.1) pot. sta­ran­nie przy­go­to­wać, zwy­kle ubrać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrychtowywać

po­tocz­nie: przy­go­to­wy­wać coś z wiel­ką do­kład­no­ścią


Źródła:

SJP.pl

Wyrycki

przy­miot­nik od: Wy­ry­ki


Źródła:

SJP.pl

Wyryki

gmina wiej­ska w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrynnik

ga­tu­nek chrzą­szcza, który drąży chod­ni­ki w drew­nie drzew li­ścia­stych i ho­du­je w nich grzyb­nie - po­ży­wie­nie dla larw; szkod­nik


Źródła:

SJP.pl

Wyrynnikowate

o ce­chach wy­ryn­ni­ko­wa­tych (po­dro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Wyrynnikowaty

o ce­chach wy­ryn­ni­ko­wa­tych (po­dro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Wyrypa

śro­do­wi­sko­wo: wę­drów­ka, wy­ciecz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wę­drów­ka, wy­ciecz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrys

wyrys mapy - ręcz­na kopia frag­men­tu mapy


Źródła:

SJP.pl

Wyryw

wyłom w ka­mie­nio­ło­mie


Źródła:

SJP.pl

Wyrywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ry­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrywaniec

lu­do­wy ta­niec ma­zo­wiec­ki z przyś­piew­ka­mi; wyr­was, wy­ry­was, wyr­wa­niec, wy­ry­wa­ny, wyr­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyrywany

lu­do­wy ta­niec ma­zo­wiec­ki z przyś­piew­ka­mi; wyr­was, wy­ry­was, wyr­wa­niec, wy­ry­wa­niec, wyr­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyrywas

1. lu­do­wy ta­niec ma­zo­wiec­ki z przyś­piew­ka­mi; wyr­was, wyr­wa­niec, wy­ry­wa­niec, wy­ry­wa­ny, wyr­wa­ny;
2. przyś­piew­ka pod­czas tań­cze­nia wy­ry­wa­ne­go; wyr­was;
3. daw­niej: dow­cip, żart


Źródła:

SJP.pl

Wyrywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wyr­wać)

 (1.1) siłą wy­cią­gać, wy­do­by­wać coś z cze­goś

 (1.2) gwał­tow­nie ru­szać z miej­sca

 (1.3) slang. uwo­dzić kogoś, po­dry­wać kogoś


Źródła:

Wiktionary

Wyrywczy

przy­miot­nik

 (1.1) daw. uwz­ględ­nia­ją­cy tylko niek­tó­re, przy­pad­ko­wo wy­bra­ne czę­ści pew­nej ca­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Wyrywek

ar­cha­icz­nie: wyr­wa­nie, wy­ry­wa­nie; dziś tylko w zwro­cie: na wy­ryw­ki - nie w jed­nym ciągu, nie po kolei


Źródła:

SJP.pl

Wyrywka

ar­cha­icz­nie: wyr­wa­nie, wy­ry­wa­nie; dziś tylko w zwro­cie: na wy­ryw­ki - nie w jed­nym ciągu, nie po kolei


Źródła:

SJP.pl

Wyrywkowo

przy­słó­wek

 (1.1) uwz­ględ­nia­jąc tylko niek­tó­re, przy­pad­ko­wo wy­bra­ne czę­ści pew­nej ca­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Wyrywkowy

przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­ny­wa­ny nie w ca­ło­ści, wy­ko­ny­wa­ny lo­so­wo, uwz­ględ­nia­ją­cy coś je­dy­nie czę­ścio­wo


Źródła:

Wiktionary

Wyrywniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­ryw­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyrywność

prze­sad­ny zapał, nad­gor­li­wość


Źródła:

SJP.pl

Wyrywny

wy­ry­wa­ją­cy się, chęt­ny, po­chop­ny


przy­miot­nik

 (1.1) prze­sad­nie chęt­ny do zro­bie­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyryć

1. zro­bić wgłę­bie­nie, roz­grze­bać;
2. wy­rzeź­bić, wy­ciąć or­na­men­ty


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|ryć. – ryjąc, zro­bić w czymś wgłę­bie­nie, napis, ry­su­nek itd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrzec

1. wy­ra­zić coś w mowie; wy­po­wie­dzieć; wy­mó­wić;
2. wy­rzec się - zre­zy­gno­wać z cze­goś; zrzec się cze­goś; zer­wać z kimś sto­sun­ki


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) daw. rzec, po­wie­dzieć, wy­ra­zić coś sło­wa­mi

cza­sow­nik zwrot­ny wy­rzec się

 (2.1) wy­przeć się cze­goś lub kogoś

 (2.2) zre­zy­gno­wać z cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrzeczenie

książ­ko­wo: re­zy­gna­cja z cze­goś w imię wyż­szych celów; poś­wię­ce­nie, ustęp­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) re­zy­gna­cja z wygód lub przyz­wy­cza­jeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrzekania

po­tocz­nie: za­cho­wa­nie wy­ra­ża­ją­ce czy­jeś nie­za­do­wo­le­nie; ka­pry­sy, gry­ma­sy, wy­dzi­wia­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyrzekać

1. prze­sta­rza­łe: na­rze­kać na kogoś, na coś, przed­sta­wiać swe skar­gi, mówić o kimś, czymś z nie­za­do­wo­le­niem; bia­dać, uty­ski­wać;
2. wy­rze­kać się - re­zy­gno­wać z cze­goś; zrze­kać się cze­goś; zry­wać z kimś sto­sun­ki


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­rzec)

 (1.1) przest. wy­ra­żać nie­za­do­wo­le­nie

 (1.2) reg. skar­żyć się gło­śno

 (1.3) daw. wy­ra­żać sło­wa­mi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­rze­kać się (dk. wy­rzec się)

 (2.1) nie przyz­na­wać się do związ­ku z kimś lub czymś

 (2.2) ule­gać re­zy­gna­cji z cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrzeknąć

wy­rze­knąć się - daw­niej: wy­rzec się;
1. wy­przeć się kogoś lub cze­goś;
2. zre­zy­gno­wać z cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyrzezanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. współcz. książk. wy­ko­na­nie rzeź­by, wy­ry­cie or­na­men­tu

 (1.2) daw. po­zba­wie­nie życia wielu oso­bom lub zwie­rzę­tom


Źródła:

Wiktionary

Wyrzezać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) przest. współcz. książk. wy­ko­nać rzeź­bę, wyryć or­na­ment

 (1.2) daw. po­zba­wić życia wielu oso­bom lub zwie­rzę­tom

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­rze­zać się (ndk. brak)

 (2.1) daw. wy­rze­zać (1.2), wy­mor­do­wać wza­jem­nie jeden dru­gie­go


Źródła:

Wiktionary

Wyrzezywać

1. wy­ci­nać coś, np. z ka­mie­nia;
2. daw­niej: wy­mor­do­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyrzeźbiać

1. wy­ko­ny­wać rzeź­bę;
2. na­da­wać cze­muś okre­ślo­ny kształt


Źródła:

SJP.pl

Wyrzeźbić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rzeź­bić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|rzeź­bić.


Źródła:

Wiktionary

Wyrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrzucać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­rzu­cić)

 (1.1) po­zby­wać się cze­goś

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) książk. robić komuś wy­rzu­ty


Źródła:

Wiktionary

Wyrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rzu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Wyrzucić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­rzu­cać)

 (1.1) po­zbyć się cze­goś

 (1.2) spo­wo­do­wać, że ktoś wbrew swo­jej woli opu­szcza dane miej­sce lub in­sty­tu­cję

 (1.3) gwał­tow­nie nadać cze­muś ruch do zew­nątrz


Źródła:

Wiktionary

Wyrzut

1. pre­ten­sja o coś; kar­cą­ca uwaga; wy­mów­ka;
2. silny, gwał­tow­ny ruch czymś; mach­nię­cie; wy­rzu­ce­nie;
3. rzu­ce­nie cze­goś na od­le­głość


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gwał­tow­ne rzu­ce­nie lub wy­cią­gnię­cie

 (1.2) pre­ten­sja lub żal wy­raź­nie po­ka­zy­wa­ne

 (1.3) zew­nętrz­ny spo­sób wy­ra­ża­nia wy­rzu­tu (1.2)

 (1.4) med. przest. zmia­na na skó­rze lub ślu­zów­ce


Wy­rzut – gwał­tow­ne roz­prze­strze­nie­nie się ognia spo­wo­do­wa­ne za­go­to­wa­niem się wody na dnie zbior­ni­ka wy­so­ko­wrzą­cej pło­ną­cej cie­czy o nie­jed­no­rod­nym skła­dzie, zwy­kle ropy naf­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrzutek

osoba, która skom­pro­mi­to­wa­ła włas­ne śro­do­wi­sko swoim za­cho­wa­niem, po­stę­po­wa­niem, jest przez nie nie­ak­cep­to­wa­na, po­tę­pia­na itp.; wy­ro­dek, za­ka­ła, czar­na owca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osob­nik re­pre­syj­nie wy­klu­czo­ny z danej spo­łecz­no­ści


Wy­rzu­tek ( An Out­cast of the Is­lands) – druga po­wieść Jo­sep­ha Con­ra­da, wy­da­na w 1896 w Lon­dy­nie w wy­daw­nict­wie „T. Fis­her Unwin”. Utwór ma wiele wspól­ne­go z pier­wszą po­wie­ścią Con­ra­da, "Sza­leń­stwo Al­ma­y­e­ra", opi­su­je niek­tó­re znane z po­przed­nie­go ut­wo­ru po­sta­ci i wy­da­rze­nia, choć akcja roz­gry­wa się kil­ka­na­ście lat wcze­śniej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrzutka

osoba, która skom­pro­mi­to­wa­ła włas­ne śro­do­wi­sko swoim za­cho­wa­niem, po­stę­po­wa­niem, jest przez nie nie­ak­cep­to­wa­na, po­tę­pia­na itp.; wy­ro­dek, za­ka­ła, czar­na owca


Źródła:

SJP.pl

Wyrzutnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. wojsk. urzą­dze­nie do wy­rzu­ca­nia, wy­strze­li­wa­nia czego

 (1.2) liter. po­mi­nię­cie w wy­ra­że­niu wy­ra­zu albo wy­ra­zów do­myśl­nych w szer­szym kon­tek­ście

 (1.3) jęz. zanik sa­mo­gło­ski wy­gło­so­wej lub koń­co­wej zgło­ski wy­ra­zu przed sa­mo­gło­ską na­gło­so­wą ko­lej­ne­go wy­ra­zu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrzutnik

urzą­dze­nie sto­so­wa­ne do wy­py­cha­nia przed­mio­tów, które trud­no wyjąć, np. na ta­śmach pro­duk­cyj­nych


Wy­rzut­nik – ele­ment lub me­cha­nizm broni lu­fo­wej wy­rzu­ca­ją­cy z broni łuskę wy­cią­gnię­tą przez wy­ciąg (w broni strze­lec­kiej) lub wy­cią­ga­ją­cy łuskę z ko­mo­ry na­bo­jo­wej i wy­rzu­ca­ją­cy ją poza broń (w broni ar­ty­le­ryj­skiej).

Wy­rzut­nik może być czę­ścią zamka lub być przy­mo­co­wa­ny do szkie­le­tu lub wnę­trza ko­mo­ry zam­ko­wej. Wy­rzut­ni­ki mogą być sztyw­ne, od­chyl­ne (wy­rzu­ca­ją łuskę ude­rza­jąc w jej dno), dźwi­gnio­we i dźwi­gnio­wo-krzyw­ko­we (wy­rzu­ca­ją łuskę ude­rza­jąc w jej tu­ło­wie).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrzutowy

przy­miot­nik od: wy­rzut


Źródła:

SJP.pl

Wyrzyg

wys­ryw; wul­gar­nie:
1. nic nie­war­ty tekst, utwór, wy­po­wiedź;
2. wysyp, uro­dzaj


Źródła:

SJP.pl

Wyrzyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rzy­gać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrzygać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­rzy­gi­wać)

 (1.1) posp. zwy­mio­to­wać


Źródła:

Wiktionary

Wyrzygiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rzy­gi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrzygiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­rzy­gać)

 (1.1) posp. wy­mio­to­wać


Źródła:

Wiktionary

Wyrzykowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrzynanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rzy­nać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrzynareczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wy­rzy­nar­ka


Źródła:

Wiktionary

Wyrzynarka

cien­ka piłka słu­żą­ca do wy­rzy­na­nia ot­wo­rów i wy­kro­jów w drew­nie; la­ub­ze­ga; wło­śni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. elek­tro­na­rzę­dzie słu­żą­ce do cię­cia drew­na, me­ta­li i two­rzyw sztucz­nych;


Wy­rzy­nar­ka – elek­tro­na­rzę­dzie o po­su­wi­sto-zwrot­nym ruchu brze­szczo­ta słu­żą­ce prze­de wszyst­kim do cię­cia drew­na, ale rów­nież mięk­kich me­ta­li i two­rzyw sztucz­nych. W za­leż­no­ści od prze­ci­na­ne­go ma­te­ria­łu ko­niecz­ny jest dobór od­po­wied­nich brze­szczo­tów. Wy­rzy­nar­ki mogą być wy­ko­na­ne jako na­rzę­dzia ręcz­ne lub sta­cjo­nar­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrzynać

1. wy­ci­nać coś w twar­dym ma­te­ria­le lub z twar­de­go ma­te­ria­łu;
2. po­tocz­nie: za­bi­jać wielu ludzi, wiele zwie­rząt;
3. po­tocz­nie: ude­rzać kogoś z całej siły;
4. po­tocz­nie: rzu­cać czymś z roz­ma­chem;
5. po­tocz­nie: ude­rzać o coś mocno;
6. po­tocz­nie: robić coś z za­pa­łem;
7. po­tocz­nie: prze­wra­cać się, upa­dać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wyrż­nąć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wyrż­nąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrzynek

prze­rzy­na­nie dłu­życ na kłody


Wy­rzy­nek – sor­ty­ment drew­na, gru­biz­na o dłu­go­ści od 0,5 m do 2,6 m.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrzynka

prze­rzy­na­nie dłu­życ na kłody


Źródła:

SJP.pl

Wyrzysk

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Wy­rzysk (niem. "Wir­sitz") – mia­sto nad Łob­żon­ką w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie pil­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Wy­rzysk. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. pil­skie­go. Leży w hi­sto­rycz­nej Kraj­nie.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2009 mia­sto li­czy­ło 5232 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrzyski

przy­miot­nik od: Wy­rzysk


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wy­rzy­skiem, do­ty­czą­cy Wy­rzy­sku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrzyszczanin

miesz­ka­niec Wy­rzy­ska (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wyrzyszczanka

miesz­kan­ka Wy­rzy­ska (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wyrządzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rzą­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrządzać

cza­sow­nik

 (1.1) do­pu­szczać się cze­goś złego w sto­sun­ku do kogoś; po­peł­niać coś


Źródła:

Wiktionary

Wyrządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rzą­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Wyrządzić

zro­bić coś złego, na­gan­ne­go, np. wy­rzą­dzić krzyw­dę, szko­dy, przy­krość


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­rzą­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­rzą­dzać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrzęzić

char­cząc, wy­po­wie­dzieć coś z tru­dem; wy­char­czeć


Źródła:

SJP.pl

Wyrób

1. wyt­wa­rza­nie dóbr; pro­duk­cja;
2. to, co zo­sta­ło wyt­wo­rzo­ne; pro­dukt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przed­miot bę­dą­cy koń­co­wym efek­tem pro­ce­su pro­duk­cji

 (1.2) wy­ra­bia­nie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: wy­ro­bić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrój

wylęg owa­dów; ma­so­wa mi­gra­cja mło­dych osob­ni­ków w celu za­ło­że­nia no­we­go gnia­zda; wy­ro­je­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pszcz. opu­szcze­nie ula przez rój pszczół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyrów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wyrówka

mu­chów­ka z ro­dzi­ny bzy­go­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wyrównanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spra­wie­nie, aby coś stało się równe

 (1.2) ekon. stałe lub jed­no­ra­zo­we po­więk­sze­nie lub ob­ni­że­nie świad­cze­nia pie­nięż­ne­go

 (1.3) sport. punkt lub bram­ka, po któ­rych zdo­by­ciu w roz­gryw­kach na­stę­pu­je remis


Źródła:

Wiktionary

Wyrównany

jed­no­li­ty pod pew­nym wzglę­dem, nie­wy­ka­zu­ją­cy zróż­ni­co­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyrównać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­rów­ny­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­rów­ny­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrówno

Wy­rów­no (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Wërówno; niem. "Wi­ro­wen") – osada ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ścier­skim, w gmi­nie Li­pusz. Leży na obrze­żach Wdzydz­kie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go nad je­zio­rem Wy­rów­no.

Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Li­pu­ska Huta.


Źródła:

Wikipedia

Wyrównoważać

do­pro­wa­dzać sa­mo­lot lub szy­bo­wiec do stanu rów­no­wa­gi; rów­no­wa­żyć


Źródła:

SJP.pl

Wyrównoważyć

do­pro­wa­dzić sa­mo­lot lub szy­bo­wiec do stanu rów­no­wa­gi; zrów­no­wa­żyć


Źródła:

SJP.pl

Wyrównywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rów­ny­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrównywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­rów­nać)

 (1.1) czy­nić coś rów­nym, gład­kim, bez nie­rów­no­ści

 (1.2) czy­nić jed­na­ko­wym pod pew­nym wzglę­dem, ujed­no­li­cać

 (1.3) sta­bi­li­zo­wać, czy­nić re­gu­lar­nym (np. o pul­sie)

 (1.4) o długu: spła­cać

 (1.5) o bra­kach w wie­dzy: na­dra­biać

 (1.6) sport. do­pro­wa­dzać do re­mi­su

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­rów­ny­wać się (dk. wy­rów­nać się)

 (2.1) sta­wać się jed­na­ko­wym pod pew­nym wzglę­dem, ujed­no­li­cać się

 (2.2) sta­bi­li­zo­wać się, sta­wać się re­gu­lar­nym (np. o pul­sie)


Źródła:

Wiktionary

Wyróść

wy­ros­nąć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) zob. wy­ros­nąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyróżnialność

moż­li­wość wy­róż­nie­nia, wy­o­dręb­nie­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyróżnialny

da­ją­cy się wy­róż­nić, wy­o­dręb­nić


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który jest moż­li­wy do wy­róż­nie­nia, wy­o­dręb­nie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyróżnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­róż­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wyróżniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­róż­nić)

 (1.1) zwra­cać na kogoś lub coś spe­cjal­ną uwagę, wy­bie­rać spoś­ród in­nych; dawać komuś, cze­muś pier­wszeń­stwo

 (1.2) czy­nić coś wy­ra­zi­stym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­róż­niać się (dk. wy­róż­nić się)

 (2.1) wy­o­dręb­niać się z oto­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Wyróżnienie

rze­czow­nik od­cza­sow­ni­ko­wy, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uho­no­ro­wa­nie za szcze­gól­ne osią­gnię­cie

 (1.2) zwró­ce­nie na kogoś uwagi

 (1.3) wy­o­dręb­nie­nie cze­goś istot­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Wyróżnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cecha, wła­ści­wość odróż­nia­ją­ca coś od cze­goś

 (1.2) mat. licz­ba okre­śla­ją­ca cha­rak­ter i war­to­ści licz­bo­we roz­wią­zań da­ne­go rów­na­nia

 (1.3) techn. licz­ba okre­śla­ją­ca pewną wiel­kość cha­rak­te­ry­stycz­ną ma­szy­ny lub urzą­dze­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyróżniona

ko­bie­ta, którą wy­róż­nio­no spoś­ród in­nych


Źródła:

SJP.pl

Wyróżniony

osoba, którą wy­róż­nio­no spoś­ród in­nych


Źródła:

SJP.pl

Wyróżnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­róż­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­róż­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wyrąb

1. wy­cin­ka drzew na okre­ślo­nym ob­sza­rze, zwy­kle ma­ją­ca ma­so­wy i zor­ga­ni­zo­wa­ny cha­rak­ter;
2. wy­do­by­wa­nie cze­goś z cze­goś przy po­mo­cy rą­ba­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­rą­ba­nie, wy­rą­by­wa­nie drzew

 (1.2) miej­sce w lesie, w któ­rym do­ko­na­no wy­rę­bu (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyrąbać

rą­biąc, wy­do­być coś z cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyrąbisty

w slan­gu mło­dzie­żo­wym: świet­ny, wspa­nia­ły, zna­ko­mi­ty; za­rą­bi­sty, wy­cze­pi­sty, za­cze­pi­sty, za­je­faj­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyręb

ob­szar w lesie, z któ­re­go wy­cię­to drze­wa; po­rę­ba


Źródła:

SJP.pl

Wyręba

ob­szar w lesie, z któ­re­go wy­cię­to drze­wa; po­rę­ba


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyrębny

→ wyrąb, → wyręb; wy­rę­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wyrębowy

→ wyrąb, → wyręb; wy­ręb­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyrębski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyrębywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rę­by­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyręczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rę­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wyręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­rę­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Wyręczyciel

daw­niej: osoba, która wy­rę­cza, za­stę­pu­je kogoś w czymś


Źródła:

SJP.pl

Wyręczycielka

daw­niej: ko­bie­ta, która wy­rę­cza, za­stę­pu­je kogoś w czymś


Źródła:

SJP.pl

Wyręka

1. wy­rę­cze­nie kogoś, po­ma­ga­nie komuś;
2. osoba, która kogoś wy­rę­cza, za­stę­pu­je


Źródła:

SJP.pl

Wyrżnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyrż­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Wyrżnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­rzy­nać)

 (1.1) wy­ciąć coś (np. wzór, napis) w ja­kimś twar­dym ma­te­ria­le

 (1.2) pot. ude­rzyć kogoś mocno

 (1.3) pot. zabić wiele osób albo zwie­rząt

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­rzy­nać)

 (2.1) pot. upaść, ude­rza­jąc w coś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wyrż­nąć się (ndk. wy­rzy­nać się)

 (3.1) pot. ude­rzyć mocno sa­me­go sie­bie

 (3.2) pot. po­za­bi­jać sie­bie wza­jem­nie

 (3.3) o zębie: wy­ra­sta­jąc, prze­bić dzią­sło


Źródła:

Wiktionary

Wys.

skrót od: wy­so­kość (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = wy­so­kość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysad

struk­tu­ra tek­to­nicz­na pow­sta­ła wsku­tek prze­bi­cia się pla­stycz­ne­go jądra an­ty­kli­ny przez młod­sze, sztyw­niej­sze skały nad­kła­du; dia­pir


Źródła:

SJP.pl

Wysada

daw­niej:
1. aleja wy­sa­dza­na drze­wa­mi;
2. to, co jest wy­su­nię­te; front;
3. prze­sa­da, afek­ta­cja


Źródła:

SJP.pl

Wysadek

Wy­sa­dek – ko­rzeń ro­ślin oko­po­wych przez­na­czo­ny do re­pro­duk­cji w dru­gim roku we­ge­ta­cji. Upra­wa wy­bra­nych ro­ślin na na­sio­na może zo­stać prze­pro­wa­dzo­na me­to­dą wy­sad­ko­wą (tra­dy­cyj­ną) lub bez­wy­sad­ko­wą.

Me­to­da wy­sad­ko­wa po­le­ga na wy­pro­du­ko­wa­niu wy­sad­ków w pier­wszym roku ich wy­ko­pa­niu, prze­cho­wa­niu przez zimę i wy­sa­dze­niu w dru­gim roku. Jest to me­to­da po­wszech­nie sto­so­wa­na w kli­ma­cie pol­ski po­mi­mo tego, że jest bar­dzo pra­co­chłon­na.


Źródła:

Wikipedia

Wysadkowy

przy­miot­nik od: wy­sad­ka


Źródła:

SJP.pl

Wysadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wysadzany

1. po­ro­śnię­ty, ob­sa­dzo­ny ro­śli­na­mi;
2. po­kry­ty, ozdo­bio­ny ka­mie­nia­mi, zwy­kle szla­chet­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Wysadzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­sa­dzić)

 (1.1) za­trzy­ma­wszy śro­dek lo­ko­mo­cji, umoż­li­wiać komuś wyj­ście z niego lub wy­mu­szać to

 (1.2) ni­szczyć po­przez wy­buch

 (1.3) ogrod. roln. prze­no­sić do grun­tu

 (1.4) ogrod. roln. sa­dzić wzdłuż

 (1.5) wy­su­wać coś przez coś

 (1.6) po­wo­do­wać gwał­tow­ne wy­su­nię­cie

 (1.7) szt. jubil. ozda­biać dro­gi­mi ka­mie­nia­mi czy krusz­cem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­sa­dzać się (dk. wy­sa­dzić się)

 (2.1) za­bi­jać się po­przez wy­buch

 (2.2) przy­go­to­wy­wać znacz­nym na­kła­dem kosz­tów, aby za­im­po­no­wać


Źródła:

Wiktionary

Wysadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) umoż­li­wie­nie pa­sa­że­ro­wi opu­szcze­nia po­ja­zdu

 (1.2) żegl. umoż­li­wie­nie pa­sa­że­ro­wi opu­szcze­nia stat­ku

 (1.3) zni­szcze­nie cze­goś przy uży­ciu ma­te­ria­łów wy­bu­cho­wych

 (1.4) ozdo­bie­nie cze­goś po­przez osa­dze­nie ka­mie­ni szla­chet­nych

 (1.5) ogrod. prze­nie­sie­nie sa­dzo­nek ze szklar­ni do grun­tu

 (1.6) ogrod. ob­sa­dze­nie ro­śli­na­mi cze­goś do­o­ko­ła lub wzdłuż


Źródła:

Wiktionary

Wysadzina

miej­sco­we pod­nie­sie­nie te­re­nu wy­wo­ła­ne pęcz­nie­niem pod­mo­kłe­go grun­tu lub za­ma­rza­niem prze­po­jo­nych wodą, niżej le­żą­cych skał


Wy­sa­dzi­na – zja­wi­sko po­le­ga­ją­ce na pod­no­sze­niu się gór­nej po­wierzch­ni prze­ma­rza­ją­ce­go grun­tu wsku­tek two­rze­nia się w tej stre­fie so­cze­wek lodu, wy­py­cha­ją­ce­go ku górze le­żą­cy nad pow­sta­ją­cym lodem osad.

So­cze­wy lodu pow­sta­ją w efek­cie ka­pi­lar­ne­go pod­cią­gu wody grun­to­wej do wyżej le­żą­cej stre­fy prze­ma­rza­nia grun­tu, przy czym pro­ces ten za­cho­dzi głów­nie w grun­tach spo­i­stych, zło­żo­nych z osa­dów drob­no­ziar­ni­stych (prze­de wszyst­kim drob­no- i śred­nio­ziar­ni­stych frak­cji py­la­stych, cza­sem gliny lub iłu), rza­dziej w grun­tach pia­szczy­stych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wysadzisko

wy­sa­dzi­na;
1. zja­wi­sko miej­sco­we­go pod­nie­sie­nia te­re­nu, np. z po­wo­du za­ma­rza­nia na­mo­knię­tych, niżej le­żą­cych warstw;
2. usz­ko­dze­nie dróg lub torów ko­le­jo­wych spo­wo­do­wa­ne tym zja­wi­skiem


Źródła:

SJP.pl

Wysadzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­sa­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­sa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wysalać

w ter­mi­no­lo­gii che­micz­nej: strą­cać biał­ka z rozt­wo­rów po­przez do­da­nie stę­żo­ne­go rozt­wo­ru soli


Źródła:

SJP.pl

Wyschlik

wysch­lik grze­by­ko­roż­ny - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ko­łat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wyschnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­przy­miot­ni­ko­wy od|wysch­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Wyschnięty

wys­chły;
1. taki, który stra­cił wil­goć, suchy;
2. o zbior­ni­ku do­wol­nej cie­czy: taki, który stał się pusty;
3. bar­dzo chudy; wy­chu­dzo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) po­zba­wio­ny wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyschnąć

stać się su­chym


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­sy­chać, schnąć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­sy­chać.

 (1.2) do­ko­na­ny od|schnąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyschły

wysch­nię­ty;
1. taki, który stra­cił wil­goć, suchy;
2. o zbior­ni­ku do­wol­nej cie­czy: taki, który stał się pusty;
3. bar­dzo chudy; wy­chu­dzo­ny


Źródła:

SJP.pl

Wysegregowywać

se­gre­gu­jąc, wy­bie­rać, do­bie­rać kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Wyselekcjonowany

taki, który zo­stał wy­bra­ny w wy­ni­ku se­lek­cji


Źródła:

SJP.pl

Wyseparować

wy­dzie­lić, od­dzie­lić


Źródła:

SJP.pl

Wysepka

zdrob­nie­nie od: wyspa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wyspa

 (1.2) mała wyspa

 (1.3) frag­ment grun­tu po­mię­dzy pa­sa­mi dróg


Wy­sep­ka – ro­dzaj nie­wiel­kiej wyspy. Może być pia­sko­wa lub ska­li­sta i ma wy­mia­ry kil­ku­dzie­się­ciu me­trów. Szcze­gól­ną od­mia­ną wy­sep­ki jest szkier.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wysepkowy

→ wy­sep­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­sep­ką, do­ty­czą­cy wy­sep­ki


Patrz:wysepka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyserwować

wydać ja­kieś danie; za­ser­wo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wysferzać

wys­fe­rzać się: zy­sku­jąc wyż­szą po­zy­cję spo­łecz­ną, zry­wać z do­tych­cza­so­wym śro­do­wi­skiem


Źródła:

SJP.pl

Wysferzony

taki, który się wys­fe­rzył


Źródła:

SJP.pl

Wysferzyć

wys­fe­rzyć się: zy­sku­jąc wyż­szą po­zy­cję spo­łecz­ną, zer­wać z do­tych­cza­so­wym śro­do­wi­skiem


Źródła:

SJP.pl

Wysforować

wy­su­nąć, wy­pro­wa­dzić na pro­wa­dze­nie (zwy­kle konia)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wys­fo­ro­wy­wać)

 (1.1) rzad. (wy­cho­dzą­ce z uży­cia) wy­su­nąć na­przód (zaz­wy­czaj konia) przed inne

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wys­fo­ro­wać się (ndk. wys­fo­ro­wy­wać się)

 (2.1) wyjść, lub wy­je­chać na­przód, zo­sta­wia­jąc in­nych w tyle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Wysiadać

wy­cho­dzić ze środ­ka lo­ko­mo­cji


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­siąść)

 (1.1) opu­szczać po­jazd, łódź lub sa­mo­lot

 (1.2) pot. prze­sta­wać dzia­łać

 (1.3) przen. osią­gać kres zmę­cze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysiadkowy

przy­miot­nik od: wy­siad­ka


Źródła:

SJP.pl

Wysiady

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. od­wie­dzi­ny


Źródła:

Wiktionary

Wysiadywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sia­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wysiadywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­sie­dzieć)

 (1.1) zool. ogrze­wać jaja przed wy­lę­giem

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) sie­dzieć gdzieś przez dłuż­szy czas


Źródła:

Wiktionary

Wysiadłów

Wy­sia­dłów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie san­do­mier­skim, w gmi­nie Wil­czy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Wy­sia­dłów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wysianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­siać.


Źródła:

Wiktionary

Wysiać

1. roz­sy­pać na glebę (np. na­sio­na, na­wo­zy);
2. zużyć wszyst­kie na­sio­na pod­czas sia­nia;
3. roz­pro­wa­dzić bak­te­rie na po­żyw­ce;
4. wy­siać się - rozm­no­żyć się sa­mo­dziel­nie (o ro­śli­nach; po­ja­wić się w or­ga­niz­mie (np. o bak­te­riach); po­ja­wić się na skó­rze (np. o wy­syp­kach)


Źródła:

SJP.pl

Wysiec

wy­sie­kać;
1. zabić wszyst­kich; wybić, wy­ciąć;
2. wy­chło­stać, wys­ma­gać; zes­ma­gać, zsiec;
3. wy­ciąć wszyst­kie ro­śli­ny na pew­nym ob­sza­rze;
4. wy­siec się - po­za­bi­jać się wza­jem­nie


Źródła:

SJP.pl

Wysiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wysiedlać

1. zmu­szać do opu­szcze­nia miej­sca za­miesz­ka­nia: domu, mia­sta, kraju;
2. rzad­ko: wy­sied­lać się - opu­szczać miej­sce sta­łe­go za­miesz­ka­nia, emi­gro­wać


cza­sow­nik

 (1.1) zmu­szać kogoś do opu­cze­nia miej­sca za­miesz­ka­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysiedlenie

przy­mu­so­wa mi­gra­cja za­rzą­dzo­na i zor­ga­ni­zo­wa­na przez wła­dze w celu prze­mie­szcze­nia grupy ludzi z ich sta­łe­go miej­sca za­miesz­ka­nia w inne miej­sce (do in­ne­go kraju, re­gio­nu)


Źródła:

SJP.pl

Wysiedleniec

osoba zmu­szo­na do opu­szcze­nia swo­je­go miej­sca za­miesz­ka­nia: domu, mia­sta, kraju; wy­sied­lo­ny, wy­gna­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zmu­szo­na do opu­szcze­nia miej­sca za­miesz­ka­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysiedleńczy

→ wy­sied­le­nie, → wy­sied­le­niec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­sied­le­niem, do­ty­czą­cy wy­sied­le­nia


Patrz:wysiedlenie, → wysiedleniec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysiedlić

1. zmu­sić do opu­szcze­nia miej­sca za­miesz­ka­nia: domu, mia­sta, kraju; wy­gnać;
2. rzad­ko: wy­sied­lić się - opu­ścić miej­sce sta­łe­go za­miesz­ka­nia, wy­e­mi­gro­wać


cza­sow­nik

 (1.1) zmu­sić do zmia­ny miej­sca za­miesz­ka­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysiedlona

ko­bie­ta, która zo­sta­ła zmu­szo­na do opu­szcze­nia miej­sca za­miesz­ka­nia


Źródła:

SJP.pl

Wysiedlony

ktoś, kto zo­stał zmu­szo­ny do opu­szcze­nia miej­sca za­miesz­ka­nia; wy­sied­le­niec


Źródła:

SJP.pl

Wysiekać

wy­siec;
1. zabić wszyst­kich; wybić, wy­ciąć;
2. wy­chło­stać, wys­ma­gać; zes­ma­gać, zsiec;
3. wy­ciąć wszyst­kie ro­śli­ny na pew­nym ob­sza­rze;
4. wy­sie­kać się - po­za­bi­jać się wza­jem­nie


Źródła:

SJP.pl

Wysiepać

wy­sie­pać się - rzad­ko: wy­strzę­pić się


Źródła:

SJP.pl

Wysiepywać

rzad­ko:
1. wy­ry­wać, wy­szar­py­wać, wy­dzie­rać;
2. wy­sku­by­wać


Źródła:

SJP.pl

Wysiew

wy­sie­wa­nie, wy­sia­nie na­wo­zów lub też na­sion


Źródła:

SJP.pl

Wysiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wysiewka

kru­szy­wo dro­go­we, mie­sza­ni­na pia­sku i żwiru, wy­do­by­wa­na z rzek lub w pia­skar­ni; po­spół­ka


Źródła:

SJP.pl

Wysiewki

kru­szy­wo dro­go­we, mie­sza­ni­na pia­sku i żwiru, wy­do­by­wa­na z rzek lub w pia­skar­ni; po­spół­ka


Źródła:

SJP.pl

Wysikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. od­da­nie moczu

 (1.2) pot. wy­da­le­nie cze­goś z mo­czem


Źródła:

Wiktionary

Wysikać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) pot. wy­da­lić z or­ga­niz­mu razem z mo­czem

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­si­kać się

 (2.1) pot. oddać mocz


Źródła:

Wiktionary

Wysikiwać

po­tocz­nie:
1. wy­da­lać razem z mo­czem;
2. wy­si­ki­wać się - od­da­wać mocz; od­si­ki­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wysilanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­si­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wysiorbywać

po­tocz­nie: wy­pi­jać gło­śno ma­ły­mi ły­ka­mi; wych­li­py­wać, wy­chłep­ty­wać


Źródła:

SJP.pl

Wysiudać

po­tocz­nie: wy­rzu­cić, po­zbyć się kogoś, cze­goś


cza­sow­nik

 (1.1) pot. usu­nąć kogoś za po­mo­cą siły lub pod­stę­pu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysiurać

po­tocz­nie:
1. wy­da­lić razem z mo­czem; wy­si­kać, wy­siu­siać;
2. wy­siu­rać się - oddać mocz; wy­si­kać się, wy­siu­siać się


Źródła:

SJP.pl

Wysiwyg

[czy­taj: łyz-iłyg lub wy­si­wyg] skrót z an­giel­skie­go: What You See Is What You Get - To Co Wi­dzisz Jest Tym Co Otrzy­masz; w in­for­ma­ty­ce: spo­sób dzia­ła­nia apli­ka­cji użyt­ko­wych (np. edy­to­ry tek­stu, gra­fi­ki) po­le­ga­ją­cy na tym, że użyt­kow­nik w trak­cie pracy jed­no­cze­śnie widzi na ekra­nie przy­bli­żo­ny efekt koń­co­wy


WYSIWYG (wym. //; what you see is what you get) – akro­nim sto­so­wa­ny w in­for­ma­ty­ce dla okre­śle­nia metod, które poz­wa­la­ją uzy­skać wynik w pu­bli­ka­cji iden­tycz­ny lub bar­dzo zbli­żo­ny do obra­zu na ekra­nie.

Pro­gra­my speł­nia­ją­ce za­ło­że­nia WYSIWYG pre­zen­tu­ją na mo­ni­to­rze kom­pu­te­ra dane (tek­sto­we, gra­ficz­ne) w spo­sób jak naj­bar­dziej zbli­żo­ny do uzy­ska­ne­go po ich wy­dru­ko­wa­niu lub innym prze­nie­sie­niu do po­sta­ci fi­zycz­nej. Wśród pro­gra­mów WYSIWYG można wy­róż­nić:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wysiółek

sku­pi­sko go­spo­darstw wiej­skich po­ło­żo­nych z dala od wsi wła­ści­wej, ale na­le­żą­cych do niej ad­mi­ni­stra­cyj­nie; przy­sio­łek; przy­sió­łek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­sió­łek pow­sta­ły wsku­tek prze­nie­sie­nia się kilku go­spo­darstw poza zwar­tą za­bu­do­wę wsi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysiąkać

po­tocz­nie: oczy­ścić nos z wy­dzie­li­ny, wyd­mu­chu­jąc ją; wy­sią­knąć, wys­mar­kać


Źródła:

SJP.pl

Wysiąkiwać

po­tocz­nie: oczy­szczać nos z wy­dzie­li­ny, wyd­mu­chu­jąc ją; wys­mar­ki­wać


Źródła:

SJP.pl

Wysiąknąć

po­tocz­nie: oczy­ścić nos z wy­dzie­li­ny, wyd­mu­chu­jąc ją; wy­sią­kać, wys­mar­kać


Źródła:

SJP.pl

Wysiąkły

po­tocz­nie: oczy­ścić nos z wy­dzie­li­ny, wyd­mu­chu­jąc ją; wy­sią­kać, wys­mar­kać


Źródła:

SJP.pl

Wysiąść

wyjść ze środ­ka lo­ko­mo­cji


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­sia­dać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­sia­dać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysięg

od­le­głość od osi pio­no­wej pod­po­ry do końca wy­się­gni­ka lub wy­się­gni­cy


Źródła:

SJP.pl

Wysięgnica

dźwi­gar wspor­ni­ko­wy o sta­łym wy­się­gu, wy­sta­ją­cy poza pod­po­ry dźwi­gni­cy


Źródła:

SJP.pl

Wysięgnik

dłu­gie, ru­cho­me ramię, po­łą­czo­ne obro­to­wo z po­zo­sta­łą czę­ścią kon­struk­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. in­te­gral­nie wbu­do­wa­ne lub za­mo­co­wa­ne urzą­dze­nie z ru­cho­mym ra­mie­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysięgnikowy

przy­miot­nik od: wy­się­gnik


Źródła:

SJP.pl

Wysięgowy

przy­miot­nik od: wy­sięg


Źródła:

SJP.pl

Wysięk

płyn pow­sta­ją­cy w prze­bie­gu za­pa­leń w wy­ni­ku prze­ni­ka­nia przez ścia­ny na­czyń krwio­no­śnych płyn­nych skład­ni­ków oso­cza i zbie­ra­ją­cy się w ja­mach ciała


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. płyn su­ro­wi­czy w ja­mach su­ro­wi­czych i w tkan­kach w prze­bie­gu za­pa­le­nia su­ro­wi­cze­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wysiękać

1. wy­pły­wać cien­ką struż­ką na zew­nątrz ciała lub do tka­nek i jam ciała;
2. o wo­dzie: prze­do­sta­wać się na po­wierzch­nię z głębi grun­tu


Źródła:

SJP.pl

Wysięknąć

wy­pły­nąć cien­ką struż­ką na zew­nątrz ciała lub do tka­nek i jam ciała


Źródła:

SJP.pl

Wysiękowy

przy­miot­nik od: wy­sięk


Źródła:

SJP.pl

Wysiłek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­tę­że­nie sił lub do­ło­że­nie sta­rań w celu zdo­by­cia, osią­gnię­cia cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wysiłkowy

przy­miot­nik od: wy­si­łek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­sił­kiem, do­ty­czą­cy wy­sił­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyskakiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ska­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyskakiwać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­sko­czyć)

 (1.1) wy­ko­nu­jąc skok lub gwał­tow­ny ruch wy­do­by­wa­jąc się skądś

 (1.2) pot. wyjść lub wy­jeż­dżać gdzieś na krót­ko

 (1.3) pot. wy­pa­dać (np. po­ciąg z szyn lub korek z bu­tel­ki)

 (1.4) pot. po­ja­wiać się nagle

 (1.5) pot. po­ja­wiać się na skó­rze

 (1.6) pot. wyr­wać się z nie­spo­dzie­wa­ną uwagą

 (1.7) pot. przy­da­rzyć się nagle


Źródła:

Wiktionary

Wyskarżać

rzad­ko: wy­skar­żać się - wy­po­wia­dać skar­gi, żale; uskar­żać się, wy­ża­lać się


Źródła:

SJP.pl

Wysklepek

1. ele­ment wal­co­wa­to wys­kle­pio­ny, wy­stę­pu­ją­cy w ma­chi­ku­łach, trom­pach itp.;
2. w skle­pie­niu krysz­ta­ło­wym: małe pole skle­pie­nia bę­dą­ce pod kątem w sto­sun­ku do po­bli­skich po­wierzch­ni


Wys­kle­pek – nie­wiel­kie pole skle­pie­nia usta­wio­ne pod kątem do są­sied­nich po­wierzch­ni w skle­pie­niu gwiaź­dzi­stym lub skle­pie­niu krysz­ta­ło­wym. Pow­sta­je po do­dat­ko­wym po­dzie­le­niu ko­zub­ka (część skle­pie­nia krzy­żo­wo-że­bro­we­go o rzu­cie po­zio­mym w po­sta­ci trój­ką­ta rów­no­ra­mien­ne­go) w skle­pie­niu krzy­żo­wo-że­bro­wym in­ny­mi że­bra­mi poś­red­ni­mi na mniej­sze ele­men­ty, które two­rzą gwiaź­dzi­stą fi­gu­rę, a skle­pie­nie takie na­zy­wa­my gwiaź­dzi­stym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wysklepiać

wzno­sić nad czymś skle­pie­nie


Źródła:

SJP.pl

Wysklepienie

wznieść nad czymś skle­pie­nie


Źródła:

SJP.pl

Wysklepić

wznieść nad czymś skle­pie­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyskoczek

ro­śli­na z ro­dzi­ny pa­rze­pli­no­wa­tych cha­rak­te­ry­stycz­na dla pod­mo­kłych te­re­nów po­łud­nio­wej Bra­zy­lii; pa­rze­plin, liść ma­mu­ci


Źródła:

SJP.pl

Wyskoczyć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ska­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyskok

1. po­stę­po­wa­nie od­bie­ga­ją­ce od przy­ję­tych norm za­cho­wa­nia się; ek­sces; wy­bryk;
2. skok w górę;
3. po­tocz­nie: wy­jazd lub pój­śćie do­kądś na krót­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) skok w górę

 (1.2) przen. czyjś wy­głup, na­gan­ne za­cho­wa­nie

 (1.3) przen. krót­ki wy­jazd, wi­zy­ta

 (1.4) daw. chem. zob. eta­nol.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyskokowy

po­tocz­nie:
1. wspa­nia­ły, nadz­wy­czaj­ny; wy­strza­ło­wy;
2. al­ko­ho­lo­wy, spi­ry­tu­so­wy


przy­miot­nik

 (1.1) przest. zwią­za­ny ze spi­ry­tu­sem, za­wie­ra­ją­cy spi­ry­tus; zwią­za­ny z al­ko­ho­lem, za­wie­ra­ją­cy al­ko­hol


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyskrobek

po­tocz­nie: osoba słabo roz­wi­nię­ta fi­zycz­nie; nie­do­ro­stek, po­kra­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyskrobki

reszt­ki je­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyskrzeczeć

po­tocz­nie: po­wie­dzieć coś pis­kli­wym, przy­kro brzmią­cym gło­sem


Źródła:

SJP.pl

Wyskrzydlać

daw­niej: wys­krzyd­lać się - do­sta­wać skrzy­deł


Źródła:

SJP.pl

Wyskubek

zwy­czaj wspól­ne­go sku­ba­nia pie­rza dla ja­kiejś ro­dzi­ny przez ko­bie­ty i dziew­czy­ny, za­koń­czo­ny za­ba­wą z mu­zy­ką; dar­cie pie­rza, piór­nik, szku­bek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reg. zwy­czaj wspól­ne­go dar­cia pie­rza przez dziew­czę­ta i ko­bie­ty za­koń­czo­ne­go za­ba­wą

 (1.2) reg. cza­sem sama za­ba­wa koń­czą­ca sku­ba­nie pie­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyskór

wy­skór zło­ci­sty - ga­tu­nek owada z rzędu jętek, wy­stę­pu­ją­cy w nie­mal całej Eu­ro­pie i znacz­nej czę­ści Azji


Źródła:

SJP.pl

Wyslipować

wy­cią­gnąć jacht, łódkę z wody


Źródła:

SJP.pl

Wysmagać

os­ma­gać;
1. pobić dot­kli­wie batem, bi­czem, rze­mie­niem itp.; zes­ma­gać, pos­ma­gać, wy­chło­stać, wy­siec, wy­sie­kać, zsiec;
2. o wie­trze: owiać sil­ny­mi pod­mu­cha­mi


Źródła:

SJP.pl

Wysmarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wys­ma­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wysmarować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wys­ma­ro­wy­wać)

 (1.1) po­kryć po­wierzch­nię war­stwą sub­stan­cji

 (1.2) po­bru­dzić lepką sub­stan­cją

 (1.3) zużyć sub­stan­cję uży­wa­ną do sma­ro­wa­nia

 (1.4) pot. lek­cew. na­pi­sać nied­ba­le lub z tru­dem

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wys­ma­ro­wać się (ndk. wys­ma­ro­wy­wać się)

 (2.1) roz­pro­wa­dzić sub­stan­cję na po­wierzch­ni swo­je­go ciała

 (2.2) po­bru­dzić się lepką sub­stan­cją


Źródła:

Wiktionary

Wysmażyć

do­brze us­ma­żyć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wys­ma­żać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wys­ma­żać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysmoktać

wy­ca­ło­wać


Źródła:

SJP.pl

Wysmotruchać

po­tocz­nie: wy­bru­dzić; wy­pa­prać, wy­ba­brać, wyś­wi­nić


Źródła:

SJP.pl

Wysmołować

pos­ma­ro­wać lub na­sy­cić smołą; nas­mo­ło­wać, os­mo­ło­wać, zas­mo­ło­wać


Źródła:

SJP.pl

Wysmuga

owad z na­dro­dzi­ny żą­dłó­wek


Źródła:

SJP.pl

Wysmuklać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wys­mu­klić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wys­mu­klić.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wys­mu­klać się (dk. wys­mu­klić się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|wys­mu­klić się.


Źródła:

Wiktionary

Wysmuklej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wys­mu­kło


Źródła:

SJP.pl

Wysmuklejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wys­mu­kły


Źródła:

SJP.pl

Wysmukleć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. smu­kleć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|smu­kleć.


Źródła:

Wiktionary

Wysmuklica

ro­dzaj mrów­ki z po­dro­dzi­ny Myr­mi­ci­nae


Źródła:

SJP.pl

Wysmuklić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wys­mu­klać)

 (1.1) o czło­wie­ku: spra­wić, że syl­wet­ka na­bie­ra smu­kło­ści; uczy­nić kogoś szczu­plej­szym i zgrab­niej­szym w wy­glą­dzie

 (1.2) o obiek­tach: zmie­nić pro­por­cje lub kształt cze­goś w taki spo­sób, aby nadać temu bar­dziej wy­dłu­żo­ny, smu­kły i zgrab­ny wy­gląd

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wys­mu­klić się (ndk. wys­mu­klać się)

 (2.1) o czło­wie­ku: stra­cić na wadze, sta­jąc się szczu­plej­szym; na­brać zgrab­nej syl­wet­ki

 (2.2) o obiek­tach: ulec zmia­nie kształ­tu lub pro­por­cji na węż­sze i bar­dziej wy­dłu­żo­ne


Źródła:

Wiktionary

Wysmukłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wys­mu­kłe; cecha tych, któ­rzy są wys­mu­kli


Źródła:

Wiktionary

Wysmukły

przy­miot­nik

 (1.1) długi, wy­so­ki oraz cien­ki, szczu­pły


Źródła:

Wiktionary

Wysnuć

1. o pa­ją­kach: ut­wo­rzyć pa­ję­czy­nę;
2. wyw­nio­sko­wać;
3. wy­cią­gnąć nić z tka­ni­ny


Źródła:

SJP.pl

Wysoce

bar­dzo; niez­mier­nie; w znacz­nym stop­niu


przy­słó­wek

 (1.1) w bar­dzo dużym stop­niu

 (1.2) daw. char. wy­so­ko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysocice

Wy­so­ci­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie mie­chow­skim, w gmi­nie Goł­cza.


Źródła:

Wikipedia

Wysocki

przy­miot­nik od: Wy­so­ka, Wy­so­kie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z miej­sco­wo­ścią Wy­soc­ko, do­ty­czą­cy miej­sco­wo­ści Wy­soc­ko

 (1.2) zwią­za­ny z miej­sco­wo­ścią Wy­sock, do­ty­czą­cy miej­sco­wo­ści Wy­sock


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wysocko

przy­miot­nik od: Wy­so­ka, Wy­so­kie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wysoczanin

1. miesz­ka­niec Wy­so­kie­go Ma­zo­wiec­kie­go (mia­sta w Pol­sce);
2. miesz­ka­niec Wy­so­kiej (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wysoczanka

1. miesz­kan­ka Wy­so­kie­go Ma­zo­wiec­kie­go (mia­sta w Pol­sce);
2. miesz­kan­ka Wy­so­kiej (mia­sta w Pol­sce)


Wy­so­czan­ka ( Височанка) – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie iwa­no­fran­kiw­skim, w re­jo­nie iwa­no­fran­kiw­skim (do 2020 w re­jo­nie ha­lic­kim).

W II Rze­czy­po­spo­li­tej wieś w po­wie­cie sta­ni­sła­wow­skim wo­je­wództ­wa sta­ni­sła­wow­skie­go.

W lipcu 1944 na­cjo­na­li­ści ukra­iń­scy z OUN-UPA za­mor­do­wa­li tutaj 20 Po­la­ków, paląc i gra­biąc ich go­spo­dar­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wysoczański

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wysoczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wysoczyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. roz­le­głe, nie­wy­so­kie wznie­sie­nie oto­czo­ne prze­waż­nie pra­do­li­na­mi lub ryn­na­mi je­zior­ny­mi;


Wy­so­czyz­na – roz­le­głe, nie­wy­so­kie wznie­sie­nie zbu­do­wa­ne z ma­te­ria­łu mo­re­no­we­go, oto­czo­ne prze­waż­nie pra­do­li­na­mi, np. Wy­so­czyz­na Bia­ło­stoc­ka, Wy­so­czyz­na Cie­cha­now­ska, Wy­so­czyz­na El­blą­ska, Wy­so­czyz­na Ka­li­ska, Wy­so­czyz­na Płoń­ska, Wy­so­czyz­na Wy­so­ko­ma­zo­wiec­ka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wysogotowo

Wy­so­go­to­wo (niem. "Hoch­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Tar­no­wo Pod­gór­ne.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

We wsi znaj­du­je się radar me­te­o­ro­lo­gicz­ny.


Źródła:

Wikipedia

Wysogotówek

Wy­so­go­tó­wek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ja­ro­ciń­skim, w gmi­nie Kot­lin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wysoka

1. roz­cią­gły w pio­nie, oka­za­łe­go wzro­stu;
2. znaj­du­ją­cy się na dużej wy­so­ko­ści;
3. do­stoj­ny, ważny, hie­rar­chicz­nie le­żą­cy po­wy­żej;
4. o gło­sie: ma­ją­cy dużą czę­stot­li­wość drgań, cien­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wysokawy

po­tocz­nie: dość wy­so­ki


Źródła:

SJP.pl

Wysoki

1. roz­cią­gły w pio­nie, oka­za­łe­go wzro­stu;
2. znaj­du­ją­cy się na dużej wy­so­ko­ści;
3. do­stoj­ny, ważny, hie­rar­chicz­nie le­żą­cy po­wy­żej;
4. o gło­sie: ma­ją­cy dużą czę­stot­li­wość drgań, cien­ki


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy duży wy­miar pio­no­wy

 (1.2) ma­ją­cy duże zna­cze­nie, cie­szą­cy się sza­cun­kiem; uży­wa­ne rów­nież jako tytuł ho­no­ro­wy

 (1.3) znaj­du­ją­cy się na dużej wy­so­ko­ści (wy­so­ko)

 (1.4) o dźwię­ku: ma­ją­cy dużą czę­stot­li­wość

 (1.5) ma­ją­cy dużą za­war­tość cze­goś (zwy­kle do­myśl­nej cechy)

 (1.6) za­wie­ra­ją­cy się w gór­nym prze­dzia­le okre­ślo­ne­go za­kre­su


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wysokie

1. roz­cią­gły w pio­nie, oka­za­łe­go wzro­stu;
2. znaj­du­ją­cy się na dużej wy­so­ko­ści;
3. do­stoj­ny, ważny, hie­rar­chicz­nie le­żą­cy po­wy­żej;
4. o gło­sie: ma­ją­cy dużą czę­stot­li­wość drgań, cien­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wysokiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wysoko

przy­słó­wek spo­so­bu lub miej­sca

 (1.1) od­przym. → wy­so­ki


Źródła:

Wiktionary

Wysoko-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na dużą wy­so­kość, dużą war­tość, na znacz­ną za­war­tość cze­goś lub znacz­ne na­tę­że­nie cechy tego, co okre­śla drugi człon zło­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Wysokobiałkowy

za­wie­ra­ją­cy duży pro­cent biał­ka


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy duży pro­cent za­war­to­ści biał­ka, do­star­cza­ją­cy or­ga­niz­mo­wi dużo biał­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysokobudżetowy

wy­ma­ga­ją­cy du­żych na­kła­dów fi­nan­so­wych


przy­miot­nik

 (1.1) taki, na który przez­na­czo­no duży bu­dżet lub taki, który jego wy­ma­ga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysokobłonnikowy

przy­miot­nik

 (1.1) spoż. o wy­so­kiej za­war­to­ści błon­ni­ka po­kar­mo­we­go


Źródła:

Wiktionary

Wysokociężarny

o sa­mi­cy zwie­rząt ży­wo­rod­nych: bę­dą­ca w ostat­nim sta­dium ciąży


Źródła:

SJP.pl

Wysokociśnieniowy

przy­miot­nik

 (1.1) techn. wyt­wa­rza­ją­cy wy­so­kie ci­śnie­nie

 (1.2) techn. przez­na­czo­ny, przy­sto­so­wa­ny do wy­so­kie­go ci­śnie­nia

 (1.3) techn. dzia­ła­ją­cy w wy­ni­ku wy­so­kie­go ci­śnie­nia


Źródła:

Wiktionary

Wysokocukrowy

za­wie­ra­ją­cy dużo cukru


Źródła:

SJP.pl

Wysokoczuły

o bło­nach i ma­te­ria­łach fo­to­gra­ficz­nych: taki, w któ­rym zmia­ny che­micz­ne emul­sji za­cho­dzą w bar­dzo krót­kim cza­sie


Źródła:

SJP.pl

Wysokoczęstotliwościowy

przy­miot­nik

 (1.1) techn. do­ty­czą­cy wy­so­kich czę­stot­li­wo­ści


Źródła:

Wiktionary

Wysokodawkowy

za­wie­ra­ją­cy wy­so­ką dawkę sub­stan­cji czyn­nej


Źródła:

SJP.pl

Wysokoefektywny

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­so­ką efek­tyw­no­ścią, bar­dzo wy­daj­ny


Źródła:

SJP.pl

Wysokoemisyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­so­ko­e­mi­syj­ne


Źródła:

Wiktionary

Wysokoemisyjny

ce­chu­ją­cy się wy­so­ką emi­sją szkod­li­wych lub nie­po­żą­da­nych sub­stan­cji


przy­miot­nik

 (1.1) po­wo­du­ją­cy emi­sję sto­sun­ko­wo dużej ilo­ści dwut­len­ku węgla i/lub in­nych szkod­li­wych gazów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysokoenergetyczny

do­star­cza­ją­cy znacz­nych ilo­ści ener­gii


Źródła:

SJP.pl

Wysokofrekwencyjny

przy­miot­nik

 (1.1) o wy­so­kiej frek­wen­cji


Źródła:

Wiktionary

Wysokogatunkowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­brej ja­ko­ści


Źródła:

Wiktionary

Wysokogórski

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do wy­so­kich gór, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wy­so­kich gór

 (1.2) ma­ją­cy zwią­zek ze wspi­nacz­ką w wy­so­kich gó­rach, do­ty­czą­cy tu­ry­sty­ki upra­wia­nej w wy­so­kich gó­rach


Źródła:

Wiktionary

Wysokojakościowy

przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy wy­so­kiej ja­ko­ści, ce­chu­ją­cy się wy­so­ką ja­ko­ścią


Źródła:

Wiktionary

Wysokokaloryczność

→ wy­so­ko­ka­lo­rycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­so­ko­ka­lo­rycz­ne


Patrz:wysokokaloryczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysokokaloryczny

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy, do­star­cza­ją­cy dużą ilość ka­lo­rii


Źródła:

Wiktionary

Wysokokosztowy

wy­ma­ga­ją­cy wy­so­kich kosz­tów


Źródła:

SJP.pl

Wysokokwotowy

do­ty­czą­cy wy­so­kiej kwoty


Źródła:

SJP.pl

Wysokolitewka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. bot. po­pu­lar­na daw­niej od­mia­na psze­ni­cy – plen­ny­en­na, o wy­so­kiej sło­mie, dużym owal­nym ziar­nie i ma­łych wy­ma­ga­niach gle­bo­wych


Źródła:

Wiktionary

Wysokolotny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. ornit. la­ta­ją­cy wy­so­ko

 (1.2) przen. dumny, wy­nio­sły


Źródła:

Wiktionary

Wysokomarżowy

ma­ją­cy wy­so­ką marżę


Źródła:

SJP.pl

Wysokomazowiecki

przy­miot­nik od: Wy­so­kie Ma­zo­wiec­kie


Źródła:

SJP.pl

Wysokometanowy

przy­miot­nik

 (1.1) o gazie ziem­nym: za­wie­ra­ją­cy przy­najm­niej 85% me­ta­nu


Źródła:

Wiktionary

Wysokomięsny

za­wie­ra­ją­cy dużą ilość mięsa w skła­dzie pro­duk­tu


Źródła:

SJP.pl

Wysokomleczny

zwy­kle o kro­wie: da­ją­ca dużo mleka


Źródła:

SJP.pl

Wysokonakładowy

przy­miot­nik

 (1.1) druk. wy­da­wa­ny w wy­so­kim na­kła­dzie


Źródła:

Wiktionary

Wysokonapięciowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) elektr. od­no­szą­cy się do wy­so­kie­go na­pię­cia; wyt­wa­rza­ją­cy lub prze­wo­dzą­cy wy­so­kie na­pię­cie, wy­trzy­mu­ją­cy wy­so­kie na­pię­cie


Źródła:

Wiktionary

Wysokonasycony

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) na­sy­co­ny czymś w dużym stop­niu


Źródła:

Wiktionary

Wysokoniemiecki

język wy­so­ko­nie­miec­ki - ze­spół dia­lek­tów nie­miec­kich w po­łud­nio­wych i środ­ko­wych Niem­czech, sta­no­wią­cych pod­sta­wę nie­miec­kie­go ję­zy­ka li­te­rac­kie­go


Źródła:

SJP.pl

Wysokonogi

ma­ją­cy dłu­gie, wy­so­kie nogi


Źródła:

SJP.pl

Wysokoobrotowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) techn. pra­cu­ją­cy na wy­so­kich obro­tach


Źródła:

Wiktionary

Wysokoodporny

ma­ją­cy dużą od­por­ność na coś; wy­so­ko od­por­ny


Źródła:

SJP.pl

Wysokooktanowy

1. za­wie­ra­ją­cy wy­so­ki pro­cent ok­ta­nu;
2. prze­no­śnie: po­bu­dza­ją­cy, ener­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Wysokopienny

przy­miot­nik

 (1.1) o ro­śli­nie, drze­wach: taki, który osią­ga dużą wy­so­kość, ma­ją­cy wy­so­ki pień; też: skła­da­ją­cy się z ta­kich ro­ślin, drzew


Źródła:

Wiktionary

Wysokoplenny

przy­miot­nik

 (1.1) roln. da­ją­cy wy­so­kie, ob­fi­te plony


Źródła:

Wiktionary

Wysokopodłogowy

o au­to­bu­sie: ma­ją­cy po­dło­gę na wy­so­kim po­zio­mie wzglę­dem po­dło­ża


Źródła:

SJP.pl

Wysokoporowaty

włosy wy­so­ko­po­ro­wa­te - włosy suche i zni­szczo­ne, wy­ma­ga­ją­ce od­po­wied­niej pie­lę­gna­cji


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy znacz­ną ilość porów i ma­ją­cy szorst­ką po­wierzch­nię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysokopoziomowy

o wy­so­kim po­zio­mie, np. wy­so­ko­po­zio­mo­wy język pro­gra­mo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wysokoprocentowy

o wy­so­kiej za­war­to­ści czyn­ni­ka w rozt­wo­rze lub mie­sza­ni­nie; bli­ski stanu na­sy­ce­nia, stę­żo­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy wy­so­ki od­se­tek ja­kiejś sub­stan­cji, zwła­szcza al­ko­ho­lu

 (1.2) ekon. wy­so­ko opro­cen­to­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysokoprofilowy

ma­ją­cy wy­so­ki pro­fil


Źródła:

SJP.pl

Wysokoproteinowy

za­wie­ra­ją­cy dużo pro­te­in


Źródła:

SJP.pl

Wysokoprzepływowy

o wy­so­kiej wy­daj­no­ści prze­pły­wu


Źródła:

SJP.pl

Wysokoprzetworzony

o żyw­no­ści: pod­da­ny obrób­ce prze­my­sło­wej w za­kła­dach prze­my­słu spo­żyw­cze­go


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) spoż. o żyw­no­ści: taki, któ­re­go pod­da­no za­a­wan­so­wa­nej obrób­ce tech­no­lo­gicz­nej, za­wie­ra­ją­cy zwy­kle duże ilo­ści cukru, soli i tłu­szczu oraz do­dat­ki do żyw­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysokoprężność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­so­ko­pręż­ne


Źródła:

Wiktionary

Wysokoprężny

przy­miot­nik

 (1.1) techn. opar­ty na dzia­ła­niu wy­so­kie­go ci­śnie­nia; wyt­wa­rza­ją­cy dużą pręż­ność


Źródła:

Wiktionary

Wysokopółkowiec

pro­dukt drogi w po­rów­na­niu z pro­duk­ta­mi tego ro­dza­ju


Źródła:

SJP.pl

Wysokopółkowy

drogi w po­rów­na­niu z in­ny­mi pro­duk­ta­mi tego ro­dza­ju


Źródła:

SJP.pl

Wysokopłatny

do­brze opła­ca­ny, zy­skow­ny, ren­tow­ny


Źródła:

SJP.pl

Wysokorozdzielczy

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­so­ką roz­dziel­czo­ścią


Źródła:

SJP.pl

Wysokospecjalistyczny

zwią­za­ny z wy­so­kim stop­niem spe­cja­li­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Wysokosprawny

o urzą­dze­niach: ce­chu­ją­cy się wy­so­ką spraw­no­ścią dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Wysokosłodzony

za­wie­ra­ją­cy dużą ilość cukru


Źródła:

SJP.pl

Wysokotechnologiczny

zwią­za­ny z no­wo­czes­ny­mi, za­a­wan­so­wa­ny­mi tech­no­lo­gia­mi


Źródła:

SJP.pl

Wysokotemperaturowy

wyt­wa­rza­ją­cy wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rę; za­cho­dzą­cy przy wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­rze


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od wy­so­ka tem­pe­ra­tu­ra; przy­sto­so­wa­ny do uży­wa­nia w wy­so­kich tem­pe­ra­tu­rach, wy­trzy­mu­ją­cy wy­so­kie tem­pe­ra­tu­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysokotonowy

do­ty­czą­cy wy­so­kich tonów


Źródła:

SJP.pl

Wysokotłuszczowy

za­wie­ra­ją­cy dużo tłu­szczów; bo­ga­to­tłu­szczo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wysokowartościowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wy­so­ką war­tość, za­wie­ra­ją­cy war­to­ścio­we skład­ni­ki


Źródła:

Wiktionary

Wysokowrażliwy

sil­nie re­a­gu­ją­cy emo­cjo­nal­nie i zmy­sło­wo na bodź­ce


Źródła:

SJP.pl

Wysokowydajny

odz­na­cza­ją­cy się wy­so­ką wy­daj­no­ścią; wy­so­ko wy­daj­ny


Źródła:

SJP.pl

Wysokowęglowodanowy

za­wie­ra­ją­cy dużą ilość wę­glo­wo­da­nów


przy­miot­nik

 (1.1) o wy­so­kiej za­war­to­ści wę­glo­wo­da­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysokowęglowy

za­wie­ra­ją­cy wy­so­ki pro­cent węgla


Źródła:

SJP.pl

Wysokozaawansowany

ma­ją­cy duży sto­pień za­a­wan­so­wa­nia


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wy­so­ki sto­pień za­a­wan­so­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysokozakaźny

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wy­so­ką za­kaź­ność


Źródła:

Wiktionary

Wysokozmineralizowany

na­sy­co­ny skład­ni­ka­mi mi­ne­ral­ny­mi po­wy­żej 1500 mg/l


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­so­ką mi­ne­ra­li­za­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysokościomierz

1. przy­rząd do mie­rze­nia wy­so­ko­ści cze­goś;
2. w sa­mo­lo­tach: urzą­dze­nie po­kła­do­we wska­zu­ją­ce wy­so­kość lotu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. me­trol. przy­rząd słu­żą­cy do po­mia­ru wy­so­ko­ści


Wy­so­ko­ścio­mierz – przy­rząd po­kła­do­wy sto­so­wa­ny na prak­tycz­nie wszyst­kich ro­dza­jach stat­ków po­wietrz­nych, a także w spor­tach upra­wia­nych w uroz­ma­i­co­nym te­re­nie. Jest to czuły ba­ro­metr wska­zu­ją­cy wy­so­kość dzię­ki po­mia­ro­wi ci­śnie­nia po­wie­trza i wy­ska­lo­wa­ny w me­trach, sto­pach lub ki­lo­me­trach. Ci­śnie­nie od­nie­sie­nia może być po­da­ne w hPa (QNH) w więk­szo­ści kra­jów świa­ta, ca­lach słup­ka rtęci (inHg) w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, zaś w kra­jach by­łe­go ZSRR w mmHg.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wysokościowiec

po­tocz­nie: osoba pra­cu­ją­ca na wy­so­ko­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. bar­dzo wy­so­ki bu­dy­nek;


Wy­so­ko­ścio­wiec – wy­so­ki lub bar­dzo wy­so­ki bu­dy­nek. Ist­nie­je wiele de­fi­ni­cji tego ter­mi­nu, znacz­nie od­bie­ga­ją­ce od sie­bie.

Ter­min ten można po­łą­czyć z przez­na­cze­niem bu­dyn­ku, by do­pre­cy­zo­wać in­for­ma­cję o nim – przy­kła­do­wo mó­wi­my "wy­so­ko­ścio­wy bu­dy­nek miesz­kal­ny", "wy­so­ko­ścio­wiec biu­ro­wo-usłu­go­wy", "hand­lo­wo-roz­ryw­ko­wy" i tym po­dob­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wysokościowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­so­ko­ścią, do­ty­czą­cy wy­so­ko­ści, sto­so­wa­ny na du­żych wy­so­ko­ściach


Źródła:

Wiktionary

Wysokość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­miar pio­no­wy cze­goś lub kogoś

 (1.2) od­le­głość od pew­ne­go od­no­śni­ka, np. grun­tu

 (1.3) wy­miar wiel­ko­ści w okre­ślo­nych jed­nost­kach

 (1.4) czę­stot­li­wość dźwię­ku;

 (1.5) pot. okre­ślo­na lo­ka­li­za­cja wzdłuż ulicy lub drogi po­ru­sza­nia się

 (1.6) ranga w okre­ślo­nej hie­rar­chii

 (1.7) cecha cha­rak­te­ry­stycz­na tego, co jest wy­so­kie, który jest wy­so­ki

 (1.8) geom. w trój­ką­cie, tra­pe­zie, gra­nia­sto­słu­pie, ostro­słu­pie, walcu: od­le­głość pro­stej (dla brył: pła­szczyz­ny) za­wie­ra­ją­cej pod­sta­wę od naj­dal­sze­go punk­tu fi­gu­ry lub bryły

 (1.9) geom. w trój­ką­cie: od­ci­nek łą­czą­cy wierz­cho­łek z pro­stą za­wie­ra­ją­cą prze­ciw­le­gły bok i pro­sto­pa­dły do niej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wysolić

w che­mii: strą­cić biał­ko z rozt­wo­ru po­przez do­da­nie stę­żo­ne­go rozt­wo­ru soli


Źródła:

SJP.pl

Wysort

towar gor­szej ja­ko­ści, po­zo­sta­ły po prze­sor­to­wa­niu


Źródła:

SJP.pl

Wysota

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wysowa

wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie gor­lic­kim


Źródła:

SJP.pl

Wyspa

teren ogra­ni­czo­ny ze wszyst­kich stron wodą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. ląd oto­czo­ny ze wszyst­kich stron wo­da­mi morza, je­zio­ra lub rzeki;

 (1.2) przen. miej­sce znacz­nie odróż­nia­ją­ce się od ca­łe­go oto­cze­nia na dużym ob­sza­rze

 (1.3) anat. struk­tu­ra w ludz­kim mózgu za­li­cza­na do kre­so­móz­go­wia pa­rzy­ste­go;

 (1.4) zob. wyspa ku­chen­na.

 (1.5) gw-pl|Bu­ko­wi­na. ospa wietrz­na


Wyspa – trwa­ły frag­ment lą­do­wej po­wierzch­ni Ziemi, który jest oto­czo­ny ze wszyst­kich stron wodą. Wyspy ist­nie­ją na rze­kach, je­zio­rach, sta­wach, mo­rzach i oce­a­nach. Za wyspy nie uz­na­je się ru­cho­mych ławic pia­szczy­stych ani ob­sza­rów lądu za­le­wa­nych pod­czas przy­pły­wów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyspacerować

po­tocz­nie:
1. spa­ce­ru­jąc, opu­ścić ja­kieś miej­sce;
2. spa­ce­ru­jąc, osią­gnąć jakiś po­zy­tyw­ny efekt;
3. zmę­czyć spa­ce­rem;
4. spa­ce­ru­jąc, przejść daną trasę; prze­spa­ce­ro­wać;
5. wy­spa­ce­ro­wać się - spę­dzić wy­star­cza­ją­cą ilość czasu na spa­ce­rze


Źródła:

SJP.pl

Wyspacerowywać

po­tocz­nie:
1. spa­ce­ru­jąc, opu­szczać ja­kieś miej­sce;
2. spa­ce­ru­jąc, osią­gać jakiś po­zy­tyw­ny efekt;
3. mę­czyć spa­ce­rem;
4. spa­ce­ru­jąc, prze­cho­dzić daną trasę


Źródła:

SJP.pl

Wyspanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­spać.


Źródła:

Wiktionary

Wyspany

taki, który się wy­spał; wy­po­czę­ty


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który spał wy­star­cza­ją­co długo i jest wy­po­czę­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyspawać

wy­ko­nać coś przez spa­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyspać

wy­spać się - śpiąc do­sta­tecz­ną ilość czasu, po­czuć się wy­po­czę­tym; prze­stać od­czu­wać po­trze­bę dal­sze­go snu


Źródła:

SJP.pl

Wyspecjalizowany

taki, który wy­spe­cja­li­zo­wał się w czymś


przy­miot­nik

 (1.1) ukie­run­ko­wa­ny w danej spe­cjal­no­ści; o okre­ślo­nym pro­fi­lu dzia­łal­no­ści

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od wy­spe­cja­li­zo­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyspecjalizować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. spe­cja­li­zo­wać)

 (1.1) uczy­nić z kogoś pro­fe­sjo­na­li­stę w danej dzie­dzi­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­spe­cja­li­zo­wać się (ndk. spe­cja­li­zo­wać się)

 (2.1) zo­stać znaw­cą, pro­fe­sjo­na­li­stą, ek­sper­tem w danej dzie­dzi­nie


Źródła:

Wiktionary

Wyspecyfikowanie

do­kład­nie coś okre­ślić, przed­sta­wić; wy­szcze­gól­nić


Źródła:

SJP.pl

Wyspecyfikować

do­kład­nie coś okre­ślić, przed­sta­wić; wy­szcze­gól­nić


Źródła:

SJP.pl

Wyspekulowywać

1. uzy­ski­wać coś, do­ko­nu­jąc spe­ku­la­cji (ope­ra­cji hand­lo­wych);
2. wy­my­ślać coś na pod­sta­wie spe­ku­la­cji, w oder­wa­niu od fak­tów


Źródła:

SJP.pl

Wyspiak

zwy­kle ła­god­ny no­wot­wór ma­ją­cy po­stać guza, wyt­wa­rza­ją­cy w nad­mia­rze in­su­li­nę


Źródła:

SJP.pl

Wyspiarek

miesz­kan­ka wyspy


Źródła:

SJP.pl

Wyspiarka

miesz­kan­ka wyspy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka wyspy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyspiarski

do­ty­czą­cy wyspy lub wy­spia­rzy; wła­ści­wy wy­spie


przy­miot­nik

 (1.1) książk. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wyspy lub wysp, od­no­szą­cy się do wyspy lub wy­spia­rzy, miesz­ka­ją­cy na wy­spie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyspiarskość

→ wy­spiar­ski


Patrz:wyspiarski

Źródła:

SJP.pl

Wyspiarz

miesz­ka­niec wyspy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec wyspy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyspiarze

miesz­ka­niec wyspy


Źródła:

SJP.pl

Wyspiański

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyspiańszczyzna

to, co cha­rak­te­ry­stycz­ne w twór­czo­ści Ste­fa­na Wy­spiań­skie­go, w jego stylu, po­sta­wie i ide­ach


Źródła:

SJP.pl

Wyspinać

wy­spi­nać się - po­tocz­nie: wejść lub wje­chać z tru­dem na górę lub na coś wy­so­kie­go; wdra­pać się, wspiąć się


Źródła:

SJP.pl

Wysportowany

przy­miot­nik

 (1.1) świad­czą­cy o spraw­no­ści fi­zycz­nej dzię­ki upra­wia­niu spor­tu


Źródła:

Wiktionary

Wyspowiadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­spo­wia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Wyspowiadać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. spo­wia­dać)

 (1.1) rel. o du­chow­nym: wy­słu­chać wyz­na­nia pe­ni­ten­ta w sa­kra­men­cie spo­wie­dzi

 (1.2) pot. wy­py­tać o wy­ja­śnie­nia

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­spo­wia­dać się (ndk. spo­wia­dać się)

 (2.1) rel. wyz­nać grze­chy w spo­wie­dzi

 (2.2) przen. opo­wie­dzieć o oso­bi­stych spra­wach wy­bra­nej oso­bie


Źródła:

Wiktionary

Wyspowość

→ wy­spo­wy


Patrz:wyspowy

Źródła:

SJP.pl

Wyspowy

przy­miot­nik od: wyspa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wyspą, do­ty­czą­cy wyspy

 (1.2) przen. znaj­du­ją­cy się lub wy­stę­pu­ją­cy w izo­la­cji od tego co sta­no­wi ca­łość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysprzeczać

1. wy­ło­żyć swoje racje, sprze­cza­jąc się;
2. wys­prze­czać się - zmę­czyć się cią­głym sprze­cza­niem; nas­prze­czać się


Źródła:

SJP.pl

Wysprzedaż

rzad­ko: wy­prze­daż;
1. sprze­daż cze­goś po ob­ni­żo­nych ce­nach;
2. cał­ko­wi­te wy­prze­da­wa­nie cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. sprze­da­wa­nie to­wa­rów po ob­ni­żo­nej cenie po to, by się ich po­zbyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysprzątanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wys­przą­tać.


Źródła:

Wiktionary

Wysprzęglać

wci­skać sprzę­gło pod­wój­nie, przy prze­cho­dze­niu z dol­nej na górną skrzy­nię bie­gów w cię­ża­rów­ce


Źródła:

SJP.pl

Wysprzęglik

si­łow­nik hy­dra­u­licz­ny sprzę­gła


Źródła:

SJP.pl

Wysprzęglić

wcis­nąć sprzę­gło pod­wój­nie, przy prze­cho­dze­niu z dol­nej na górną skrzy­nię bie­gów w cię­ża­rów­ce


Źródła:

SJP.pl

Wysranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wys­rać.


Źródła:

Wiktionary

Wysrać

wul­gar­nie:
1. wy­da­lić po­przez odbyt;
2. wys­rać się - wy­próż­nić się, oddać kał


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wys­ry­wać)

 (1.1) wulg. wy­da­lić coś razem z kałem

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wys­rać się (ndk. wys­ry­wać się)

 (2.1) wulg. wy­próż­nić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysrebrzać

na­da­wać cze­muś sre­brzy­sty kolor, po­łysk


Źródła:

SJP.pl

Wysryw

wy­rzyg; wul­gar­nie:
1. nic nie­war­ty tekst, utwór, wy­po­wiedź;
2. wysyp, uro­dzaj


Źródła:

SJP.pl

Wysrywać

wul­gar­nie:
1. wy­da­lać po­przez odbyt;
2. wys­ry­wać się - wy­próż­niać się


Źródła:

SJP.pl

Wyssanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wys­sać.


Źródła:

Wiktionary

Wyssać

ssąc wy­cią­gnąć z cze­goś sub­stan­cję płyn­ną; opróż­nić na­czy­nie ssąc


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­sy­sać)

 (1.1) wy­do­być lub opróż­nić po­przez ssa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wystandaryzować

ze­stan­da­ry­zo­wać, ustan­da­ry­zo­wać;
1. do­sto­so­wać do ja­kieś normy, wpro­wa­dzić normy w ja­kiejś dzie­dzi­nie; ujed­no­li­cić, unor­mo­wać, znor­ma­li­zo­wać;
2. uczy­nić prze­cięt­nym, ty­po­wym;
3. ze­stan­da­ry­zo­wać się -
a) ujed­no­li­cić się, unor­mo­wać się, znor­ma­li­zo­wać się;
b) stać się prze­cięt­nym, ty­po­wym


Źródła:

SJP.pl

Wystarczająco

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­star­cza­ją­cy; do­sta­tecz­nie, od­po­wied­nio


Źródła:

Wiktionary

Wystarczający

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: wy­star­czać

przy­miot­nik

 (2.1) do­sta­tecz­ny, od­po­wia­da­ją­cy okre­ślo­nym wy­ma­ga­niom


Źródła:

Wiktionary

Wystarczalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­star­czal­ne; cecha tych, któ­rzy są wy­star­czal­ni


Źródła:

Wiktionary

Wystarczalny

taki, który wy­star­cza; wy­star­cza­ją­cy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­star­cza lub może wy­star­czyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wystarczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­star­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wystarczać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­star­czyć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wy­star­czyć. (nie bra­ko­wać)

 (1.2) nie­do­ko­na­ny od|wy­star­czyć. (być do­sta­tecz­nym po­wo­dem); zob. wa­ru­nek wy­star­cza­ją­cy.

 (1.3) nie­do­ko­na­ny od|wy­star­czyć. (za­stę­po­wać kogoś)


Źródła:

Wiktionary

Wystarczy

być w do­sta­tecz­nej licz­bie lub ilo­ści, poz­wa­la­ją­cej na za­spo­ko­je­nie bie­żą­cych po­trzeb; star­czyć


Wy­star­czy – ostat­ni tom po­e­tyc­ki Wi­sła­wy Szym­bor­skiej wy­da­ny (po­śmiert­nie) w 2012 w Kra­ko­wie przez Wy­daw­nict­wo a5.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wystarczyć

być w do­sta­tecz­nej licz­bie lub ilo­ści, poz­wa­la­ją­cej na za­spo­ko­je­nie bie­żą­cych po­trzeb; star­czyć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­star­czać)

 (1.1) być w od­po­wied­niej ilo­ści lub licz­bie do wy­ko­na­nia ja­kiejś czyn­no­ści, nie za­bra­knąć

 (1.2) stać się do­sta­tecz­nym po­wo­dem cze­goś (zob. wa­ru­nek wy­star­cza­ją­cy.)

 (1.3) za­stą­pić kogoś lub coś, speł­nić czy­jąś rolę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wystartować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. star­to­wać)

 (1.1) roz­po­cząć czyn­ność; ru­szyć do dzia­ła­nia

 (1.2) roz­po­cząć udział w czymś


Źródła:

Wiktionary

Wystawa

1. miej­sce, gdzie ek­spo­nu­je się ja­kieś zbio­ry; wi­try­na, ga­blo­ta;
2. zbiór przed­mio­tów wy­sta­wio­nych na pokaz; ek­spo­zy­cja;
3. duże okno skle­po­we z wy­ło­żo­ny­mi na pokaz to­wa­ra­mi;
4. po­ło­że­nie cze­goś w sto­sun­ku do stron świa­ta; ek­spo­zy­cja;
5. w siat­ków­ce: po­da­nie piłki gra­czo­wi z tej samej dru­ży­ny tak, aby mógł ją zbić na pole prze­ciw­ni­ka; wy­sta­wie­nie piłki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce pre­zen­to­wa­nia to­wa­rów w skle­pie

 (1.2) zbiór ek­spo­na­tów, przed­mio­ty usta­wio­ne na pokaz

 (1.3) szt. miej­sce wy­sta­wia­nia zbio­rów ek­spo­na­tów

 (1.4) kie­ru­nek, w któ­rym ot­war­ta jest dana po­wierzch­nia lub prze­strzeń


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wystawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sta­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wystawać

cza­sow­nik

 (1.1) być czę­ścio­wo wi­docz­nym spoza lub z wnę­trza cze­goś

 (1.2) być wy­su­nię­tym do przo­du w sto­sun­ku do resz­ty obiek­tu

 (1.3) stać w ja­kimś miej­scu zbyt długo lub zbyt czę­sto

 (1.4) zdo­by­wać trud­no do­stęp­ny towar sto­jąc w ko­lej­ce


Źródła:

Wiktionary

Wystawca

1. osoba wy­sta­wia­ją­ca jakiś do­ku­ment
2. osoba po­sy­ła­ją­ca swoje ek­spo­na­ty na wy­sta­wę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto do­star­cza ek­spo­na­tów na wy­sta­wę, wła­ści­ciel ek­spo­na­tów na wy­sta­wie

 (1.2) ten, kto wy­sta­wia jakiś do­ku­ment (zwy­kle ra­chu­nek, czek)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wystawczyni

1. ko­bie­ta do­star­cza­ją­ca ek­spo­na­tów na wy­sta­wę;
2. ko­bie­ta wy­sta­wia­ją­ca do­ku­ment, np. czek, ra­chu­nek


Źródła:

SJP.pl

Wystawiacz

w siat­ków­ce: gracz wy­sta­wia­ją­cy współ­za­wod­ni­ko­wi piłkę do ścię­cia


Źródła:

SJP.pl

Wystawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sta­wiać.


Wy­sta­wia­nie – za­trzy­ma­nie się psa (czę­sto bez­poś­red­nio z ga­lo­pu) pod­czas po­lo­wa­nia w po­zy­cji sto­ją­cej, le­żą­cej lub pół­przy­sia­dzie, umoż­li­wia­ją­ce my­śli­we­mu po­dej­ście do zwie­rzy­ny na od­le­głość do­god­ną do od­da­nia sku­tecz­ne­go strza­łu. Wy­sta­wia­nie, ina­czej zwane stój­ką, jest cechą wro­dzo­ną wszyst­kich ras wyż­łów, a także Spa­nie­la Bre­toń­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wystawiany

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: wy­sta­wiać

przy­miot­nik

 (2.1) wyj­mo­wa­ny na zew­nątrz albo po­ka­zy­wa­ny


Źródła:

Wiktionary

Wystawiać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) kłaść coś na wi­do­ku, po­ka­zy­wać

 (1.2) umie­szczać na zew­nątrz

 (1.3) teatr. o sztu­ce: grać przed pu­blicz­no­ścią

 (1.4) łow. o psie: wska­zy­wać cia­łem zwie­rzy­nę

 (1.5) sport. po­da­wać piłkę (na strzał)

 (1.6) in­form. pot. ge­ne­ro­wać i udo­stęp­niać dane

 (1.7) two­rzyć i udo­stęp­niać do­ku­men­ty

 (1.8) udo­stęp­niać do sprze­da­ży

 (1.9) oce­niać


Źródła:

Wiktionary

Wystawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­ło­że­nie lub skie­ro­wa­nie na zew­nątrz, pod­da­jąc ja­kie­muś od­dzia­ły­wa­niu

 (1.2) przed­sta­wie­nie cze­goś oso­bom po­ten­cjal­nie za­in­te­re­so­wa­nym

 (1.3) kara w for­mie dłu­gotr­wa­łe­go sta­nia bez ruchu


Źródła:

Wiktionary

Wystawiennictwo

or­ga­ni­zo­wa­nie wy­staw


Wy­sta­wien­nict­wo – ar­chi­tek­tu­ra wy­staw, ter­min z dzie­dzi­ny ar­chi­tek­tu­ry wnętrz i sztuk pla­stycz­nych, który okre­śla sztu­kę pre­zen­to­wa­nia (ek­spo­no­wa­nia) dzieł sztu­ki, przed­mio­tów, to­wa­rów, do­ku­men­tów, zja­wisk, idei.

Ar­ty­sta–wy­sta­wien­nik re­ży­se­ru­je obec­ność zwie­dza­ją­ce­go w prze­strze­ni wy­sta­wo­wej, pro­wa­dzi go, bu­du­je nar­ra­cję, two­rzy sy­tu­a­cję szcze­gól­ne­go kon­tak­tu pu­blicz­no­ści z pre­zen­to­wa­ny­mi war­to­ścia­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wystawienniczka

→ wy­sta­wien­nik


Patrz:wystawiennik

Źródła:

SJP.pl

Wystawienniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­sta­wien­nict­wem, do­ty­czą­cy wy­sta­wien­nict­wa


Źródła:

Wiktionary

Wystawiennik

śro­do­wi­sko­wo: osoba urzą­dza­ją­ca wy­sta­wy, ek­spo­zy­cje


Źródła:

SJP.pl

Wystawiony

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: wy­sta­wić

przy­miot­nik

 (2.1) wy­ję­ty na zew­nątrz albo po­ka­za­ny


Źródła:

Wiktionary

Wystawić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­sta­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­sta­wiać.

 (1.2) pot. zdra­dzić kogoś, po­sta­wić kogoś w nie­do­brej sy­tu­a­cji

 (1.3) daw. gwara. więz. uciec


Źródła:

Wiktionary

Wystawka

1. zdrob­nie­nie od: wy­sta­wa;
2. po­tocz­nie: po­da­nie piłki lub krąż­ka gra­czo­wi z tej samej dru­ży­ny tak, aby umoż­li­wić zdo­by­cie punk­tu; wy­sta­wie­nie piłki;
3. ele­ment kon­struk­cji cha­łu­py, wspar­ty na słu­pach, bę­dą­cy prze­dłu­że­niem gór­nej kon­dy­gna­cji nad dolną;
4. przed­miot z wgłę­bie­nia­mi, w któ­rym umie­szcza się przed­mio­ty okre­ślo­ne­go ro­dza­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wy­sta­wa

 (1.2) nie­po­trzeb­ne rze­czy i sprzę­ty wy­sta­wio­ne przed dom do za­bra­nia

 (1.3) ar­chit. wy­kusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wystawkowy

→ wy­staw­ka


Patrz:wystawka

Źródła:

SJP.pl

Wystawnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­staw­ny


Źródła:

Wiktionary

Wystawniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­staw­nie


Źródła:

SJP.pl

Wystawniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­staw­ny


Źródła:

SJP.pl

Wystawność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wy­staw­ne


Źródła:

Wiktionary

Wystawny

przy­miot­nik

 (1.1) oka­za­le urzą­dzo­ny lub zor­ga­ni­zo­wa­ny, świad­czą­cy o za­moż­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Wystawowy

przy­miot­nik od: wy­sta­wa


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­sta­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wystać

1. sto­jąc wytr­wać do pew­ne­go czasu; do­cze­kać do końca cze­goś; do­stać;
2. sto­jąc uzy­skać coś, wy­jed­nać;
3. wy­stać się - spę­dzić wiele czasu na sta­niu


Źródła:

SJP.pl

Wystały

o pły­nie: taki, który się wy­stał (stał do­sta­tecz­nie długo i na­brał pew­nych wła­ści­wo­ści)


Źródła:

SJP.pl

Wysterkać

daw­niej, rzad­ko: wy­sta­wać ponad po­wierzch­nię cze­goś, być wi­docz­nym spoza cze­goś; ster­czeć; wy­ster­czać; wy­ster­ki­wać


Źródła:

SJP.pl

Wysterowywać

re­gu­lu­jąc przy­rząd, po­wo­do­wać jego pra­wi­dło­we funk­cjo­no­wa­nie; wy­re­gu­lo­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wystopniować

1. po­se­gre­go­wać, zhie­rar­chi­zo­wać;
2. we fryz­jer­stwie: wy­cie­nio­wać


Źródła:

SJP.pl

Wystopować

po­tocz­nie: zwol­nić, ogra­ni­czyć, pow­ścią­gnąć


Źródła:

SJP.pl

Wystornować

usu­nąć lub po­pra­wić błąd w za­pi­sach księ­go­wych, do­ko­nu­jąc za­pi­su po prze­ciw­nej stro­nie konta


Źródła:

SJP.pl

Wystosować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­sto­so­wy­wać)

 (1.1) zwró­cić się z ofi­cjal­nym pis­mem


Źródła:

Wiktionary

Wystraszony

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się w sta­nie lęku lub sil­ne­go nie­po­ko­ju wsku­tek rze­czy­wi­ste­go albo wy­o­bra­żo­ne­go za­gro­że­nia, od­czu­wa­ją­cy strach


Źródła:

Wiktionary

Wystraszyć

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|stra­szyć.


Źródła:

Wiktionary

Wystroić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) ubrać kogoś lub coś efek­tow­nie, oka­za­le

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­stro­ić się

 (2.1) ubrać sie­bie efek­tow­nie, oka­za­le


Źródła:

Wiktionary

Wystrojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­stro­ić.


Źródła:

Wiktionary

Wystrojowate

o ce­chach wy­stro­jo­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Wystrojowaty

o ce­chach wy­stro­jo­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Wystrugać

wyt­wo­rzyć przed­miot z drew­na me­to­dą ści­na­nia nożem cien­kich wió­rów


Źródła:

SJP.pl

Wystruć

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Czer­nia­chowsk (obec­nie eg­zo­nim wa­rian­to­wy tego mia­sta);

 (1.2) geogr. hist. In­strucz (rzeka w Pru­sach)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wystrychnąć

prze­sta­rza­le: wy­kie­ro­wać na kogoś, dziś tylko w zw. fra­ze­o­lo­gicz­nym: wy­strych­nąć kogoś na dudka, czyli zak­pić z kogoś


Źródła:

SJP.pl

Wystrzał

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) efekt wy­rzu­ce­nia po­ci­sku z broni mio­ta­ją­cej lub broni pal­nej

 (1.2) żegl. nie­mal po­zio­my maszt wy­sta­ją­cy na rufie ża­glow­ca;


Ta stro­na do­ty­czy że­glar­stwa. Zo­bacz też: Wy­strzał (film).Wy­strzał – drzew­ce wy­sta­ją­ce do tyłu z rufy jed­nost­ki ża­glo­wej i zo­rien­to­wa­ne po­zio­mo lub lekko wzno­szą­ce się ku górze. Poz­wa­la na zwięk­sze­nie bazy pod­po­ro­wej dla oli­no­wa­nia sta­łe­go masz­tu znaj­du­ją­ce­go się naj­bli­żej rufy jed­nost­ki oraz oli­no­wa­nia ru­cho­me­go żagla tyl­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wystrzałowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­strza­ło­wy, re­we­la­cyj­nie


Źródła:

Wiktionary

Wystrzałowość

→ wy­strza­ło­wy


Patrz:wystrzałowy

Źródła:

SJP.pl

Wystrzałowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­strza­łu

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) re­we­la­cyj­ny, wzbu­dza­ją­cy za­chwyt


Źródła:

Wiktionary

Wystrzec

wy­strzec się - po­sta­rać się uni­knąć kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wystrzelanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­strze­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wystrzelać

1. książ­ko­wo: zo­sta­wać wy­rzu­co­nym w górę, wzno­sić się; wy­strze­li­wać;
2. prze­no­śnie: się­gać wy­so­ko ponad coś


Źródła:

SJP.pl

Wystrzelenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­strze­lić.


Źródła:

Wiktionary

Wystrzeliwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­strze­li­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wystrzeliwać

1. po­tocz­nie: za­bi­jać wiele osób lub zwie­rząt, strze­la­jąc z broni pal­nej;
2. po­tocz­nie: strze­la­jąc z broni pal­nej, zu­ży­wać jakąś ilość amu­ni­cji, pro­chu;
3. wy­strze­li­wać się - po­tocz­nie, o wielu oso­bach: za­bi­jać się, strze­la­jąc z broni pal­nej;
4. po­wo­do­wać strzał (np. z broni pal­nej, łuku);
5. o broni pal­nej: strze­lać;
6. po­wo­do­wać start po­ja­zdu kos­micz­ne­go;
7. książ­ko­wo: zo­sta­wać wy­rzu­co­nym w górę, wzno­sić się; wy­strze­lać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­strze­lić)

 (1.1) po­wo­do­wać lot po­ci­sku – kuli ka­ra­bi­no­wej, ra­kie­ty, strza­ły itp.

 (1.2) nagle zry­wać się do biegu, zwy­kle bar­dzo szyb­ko i gwał­tow­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wystrzelić

1. spo­wo­do­wać strzał (np. z broni pal­nej, łuku);
2. o broni pal­nej: strze­lić;
3. spo­wo­do­wać start po­ja­zdu kos­micz­ne­go;
4. książ­ko­wo: zo­stać wy­rzu­co­nym w górę, wznieść się;
5. prze­no­śnie: się­gać wy­so­ko (ponad coś)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­strze­li­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­strze­li­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wystrząsanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­strzą­sać.


Źródła:

Wiktionary

Wystrzępić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. strzę­pić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|strzę­pić.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­nywy­strzę­pić się (ndk. strzę­pić się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|strzę­pić się.


Źródła:

Wiktionary

Wystrój

wy­strój wę­żo­wia­czek - motyl z ro­dzi­ny wy­stro­jo­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy w Eu­ro­pie i Afry­ce; nie­bez­piecz­ny szkod­nik drzew, zwła­szcza owo­co­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. ca­łoksz­tałt ele­men­tów zdo­bią­cych obiekt na zew­nątrz lub wew­nątrz

 (1.2) ent. motyl z ro­dzi­ny wy­stro­jo­wa­tych

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: wy­stro­ić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wystygnięty

taki, który wy­sty­gnął; wy­sty­gły


Źródła:

SJP.pl

Wystylizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sty­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wystąpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­stą­pić.

 (1.2) wy­gło­sze­nie prze­mó­wie­nia przed ja­kimś au­dy­to­rium

 (1.3) po­ja­wie­nie się ja­kie­goś zja­wi­ska


Źródła:

Wiktionary

Wystąpić

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­stę­po­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­stę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Występ

1. wy­stą­pie­nie ar­ty­sty przed pu­blicz­no­ścią;
2. wzię­cie udzia­łu w ja­kichś za­wo­dach, roz­gryw­kach itp.;
3. wy­sta­ją­ca część cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pu­blicz­ne od­gry­wa­nie roli przez ak­to­ra, mu­zy­ka lub in­ne­go ar­ty­stę; udział w przed­sta­wie­niu, kon­cer­cie

 (1.2) to, co wy­sta­je, ster­czy poza obręb cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Występca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. osoba po­peł­nia­ją­ca wy­stęp­ki


Źródła:

Wiktionary

Występek

nie­god­ne po­stę­po­wa­nie przy­no­szą­ce ogól­ne po­tę­pie­nie, czyn bę­dą­cy prze­kro­cze­niem norm etycz­nych i mo­ral­nych oraz praw obo­wią­zu­ją­cych w pew­nej spo­łecz­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. czyn nie­wła­ści­wy mo­ral­nie, niez­god­ny z nor­ma­mi spo­łecz­ny­mi

 (1.2) praw. czyn za­bro­nio­ny za­gro­żo­ny karą nie su­ro­wszą niż mie­siąc po­zba­wie­nia wol­no­ści;


Wy­stę­pek – ro­dzaj prze­stęp­stwa za­gro­żo­ny grzyw­ną po­wy­żej 30 sta­wek dzien­nych albo po­wy­żej 5000 zło­tych, karą ogra­ni­cze­nia wol­no­ści prze­kra­cza­ją­cą mie­siąc albo karą po­zba­wie­nia wol­no­ści prze­kra­cza­ją­cą mie­siąc (art. 7 § 3 Ko­dek­su kar­ne­go).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Występnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w wy­stęp­ny spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Występniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­stęp­nie


Źródła:

SJP.pl

Występniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­stęp­ny


Źródła:

SJP.pl

Występność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. bycie wy­stęp­nym


Źródła:

Wiktionary

Występny

1. po­peł­nia­ją­cy wy­stęp­ki;
2. bę­dą­cy wy­stęp­kiem lub pełen wy­stęp­ków


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. po­peł­nia­ją­cy wy­stęp­ki

 (1.2) książk. sta­no­wią­cy wy­stę­pek, pełen wy­stęp­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Występowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­stę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Występować

1. brać udział, np. w przed­sta­wie­niu lub w fil­mie;
2. wy­po­wia­dać się pu­blicz­nie w ja­kiejś spra­wie;
3. wcho­dzić w skład cze­goś;
4. ros­nąć, żyć na ja­kimś ob­sza­rze


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­stą­pić)

 (1.1) od­gry­wać rolę (w te­a­trze, fil­mie)

 (1.2) opu­szczać jakąś or­ga­ni­za­cję, par­tię

 (1.3) o ga­tun­kach: za­miesz­ki­wać dany ob­szar

 (1.4) prze­su­wać się przed sze­reg

 (1.5) prze­ma­wiać przed ja­kimś au­dy­to­rium

 (1.6) wy­pły­wać poza brzeg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Występowy

→ wy­stęp


Patrz:występ

Źródła:

SJP.pl

Występy

1. wy­stą­pie­nie ar­ty­sty przed pu­blicz­no­ścią;
2. wzię­cie udzia­łu w ja­kichś za­wo­dach, roz­gryw­kach itp.;
3. wy­sta­ją­ca część cze­goś


Wy­stę­py – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie wło­szczow­skim, w gmi­nie Kra­so­cin. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wysublimowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­su­bli­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wysublimowany

nadać cze­muś szla­chet­niej­szy lub wznio­ślej­szy cha­rak­ter


Źródła:

SJP.pl

Wysublimować

nadać cze­muś szla­chet­niej­szy lub wznio­ślej­szy cha­rak­ter


cza­sow­nik

 (1.1) nadać cze­muś głęb­szy cha­rak­ter, wyż­szą war­tość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­su­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Wysunąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­su­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­su­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wysupłać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­su­pły­wać)

 (1.1) wyjąć coś z cze­goś, zwła­szcza z tego, co było uprzed­nio zwią­za­ne w supeł

 (1.2) wy­do­stać coś lub kogoś z plą­ta­ni­na­ą­ta­ni­ny albo głębi cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wysuszacz

kos­me­tyk przy­spie­sza­ją­cy wy­sy­cha­nie la­kie­ru


Źródła:

SJP.pl

Wysuszająco

→ wy­su­sza­ją­cy


Patrz:wysuszający

Źródła:

SJP.pl

Wysuszać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­su­szyć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wy­su­szyć.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­su­szać się (dk. wy­su­szyć się)

 (2.1) rzad. nie­do­ko­na­ny od|wy­su­szyć się.


Źródła:

Wiktionary

Wysuszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spra­wie­nie, że coś jest suche

 (1.2) stan cał­ko­wi­tej su­cho­ści, bycie su­chym


Źródła:

Wiktionary

Wysuszony

po­tocz­nie o lu­dziach, rza­dziej o zwie­rzę­tach: chudy, wy­nędz­nia­ły; suchy


Źródła:

SJP.pl

Wysuszyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. su­szyć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|su­szyć.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­su­szyć się (ndk. su­szyć się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|su­szyć się.


Źródła:

Wiktionary

Wysuw

w tech­ni­ce: wy­su­wa­nie, wy­su­nię­cie cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wysuwalny

da­ją­cy się wy­su­nąć


Źródła:

SJP.pl

Wysuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­su­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wysuwać

1. prze­su­wa­jąc coś, umie­szczać to tak, aby wy­sta­wa­ło poza linię cze­goś i było wi­docz­ne;
2. wy­do­by­wać coś na zew­nątrz;
3. wy­stę­po­wać z czymś ofi­cjal­nie lub przed­sta­wiać, pro­po­no­wać coś komuś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­su­nąć)

 (1.1) umie­szczać coś lub tego część na zew­nątrz, poza jakąś gra­ni­cę

 (1.2) przed­sta­wiać innym pewne myśli, po­glą­dy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­su­wać się (dk. wy­su­nąć się)

 (2.1) prze­mie­szczać się na zew­nątrz, poza obręb

 (2.2) wy­cho­dzić nie­po­strze­że­nie, ukrad­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysuwny

moż­li­wy do wy­su­nię­cia, np. sprzę­gło wy­suw­ne


Źródła:

SJP.pl

Wyswatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wys­wa­tać.


Źródła:

Wiktionary

Wysycanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sy­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wysycać

1. w che­mii: pro­wa­dzać do da­ne­go związ­ku che­micz­ne­go pewną ilość par lub gazów, które w od­po­wied­nich wa­run­kach ci­śnie­nia i tem­pe­ra­tu­ry i przy ka­ta­li­za­to­rze po­wo­du­ją za­mia­nę danej sub­stan­cji w inną;
2. w che­mii: wpro­wa­dzać do danej ob­ję­to­ści ciała sta­łe­go, płyn­ne­go lub lot­ne­go pewną ilość ja­kiejś sub­stan­cji, którą dane ciało może wchło­nąć


Źródła:

SJP.pl

Wysychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­przy­miot­ni­ko­wy od|wy­sy­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wysychać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wysch­nąć)

 (1.1) sta­wać się su­chym

 (1.2) o ro­śli­nie: schnąć, tra­cić wigor

 (1.3) o cie­czy: zni­kać w wy­ni­ku schnię­cia lub wsią­ka­nia

 (1.4) o ak­we­nie: sta­wać się pu­stym na sku­tek pa­ro­wa­nia lub nie­do­bo­ru

 (1.5) wy­czer­py­wać się, za­ni­kać

 (1.6) pot. bar­dzo chud­nąć


Źródła:

Wiktionary

Wysycić

1. w che­mii: pro­wa­dzić do da­ne­go związ­ku che­micz­ne­go pewną ilość par lub gazów, które w od­po­wied­nich wa­run­kach ci­śnie­nia i tem­pe­ra­tu­ry i przy ka­ta­li­za­to­rze spo­wo­du­ją za­mia­nę danej sub­stan­cji w inną;
2. w che­mii: wpro­wa­dzić do danej ob­ję­to­ści ciała sta­łe­go, płyn­ne­go lub lot­ne­go pewną ilość ja­kiejś sub­stan­cji, którą dane ciało może wchło­nąć


Źródła:

SJP.pl

Wysyczeć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) po­wie­dzieć ze zło­ścią, z pasją, przez za­ci­śnię­te zęby


Źródła:

Wiktionary

Wysyfiać

po­tocz­nie: po­wo­do­wać wy­stą­pie­nie pry­szczy, krost; ob­sy­fiać, osy­fiać


Źródła:

SJP.pl

Wysyfić

po­tocz­nie:
1. spo­wo­do­wać wy­stą­pie­nie pry­szczy, krost; ob­sy­fić, osy­fić;
2. wy­bru­dzić; wyś­wi­nić, wy­pa­prać


Źródła:

SJP.pl

Wysyp

po­ja­wie­nie się cze­goś w dużej licz­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) okres na­jin­ten­syw­niej­sze­go doj­rze­wa­nia owo­ców

 (1.2) pot. nagłe po­ja­wie­nie się ludzi w dużej licz­bie

 (1.3) pot. nagłe po­ja­wie­nie się trą­dzi­ku, krost w dużej licz­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysypanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sy­pać.


Źródła:

Wiktionary

Wysypianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sy­piać.


Źródła:

Wiktionary

Wysypisko

miej­sce, w któ­rym się coś wy­sy­pu­je, zwła­szcza śmie­ci lub od­pad­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce ma­so­we­go wy­rzu­ca­nia i skła­do­wa­nia od­pa­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysypiskowy

→ wy­sy­pi­sko


Patrz:wysypisko

Źródła:

SJP.pl

Wysypka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wyk­wi­ty skór­ne lub na bło­nach ślu­zo­wych bę­dą­ce ob­ja­wem ja­kiejś cho­ro­by;


Wy­syp­ka ( exant­he­ma), osut­ka – wyk­wi­ty na skó­rze lub bło­nach ślu­zo­wych pow­sta­łe w wy­ni­ku: re­ak­cji aler­gicz­nej, kon­tak­tu z sub­stan­cją che­micz­ną (np. jodem), szcze­pie­nia ochron­ne­go, za­tru­cia le­ka­mi, bądź jako objaw cho­ro­by za­kaź­nej (np. odry, ospy, ró­życz­ki).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wysypkowy

przy­miot­nik od: wy­syp­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z wy­syp­ką, ob­ja­wia­ją­cy się wy­syp­ką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysypowy

→ wysyp


Patrz:wysyp

Źródła:

SJP.pl

Wysypywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sy­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wysypywać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) opróż­niać coś z cze­goś syp­kie­go

 (1.2) pot. przen. o trą­dzi­ku, kro­stach: po­ja­wiać się w dużej ilo­ści

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­sy­py­wać się

 (2.1) in­form. o pro­gra­mie lub o sy­ste­mie ope­ra­cyj­nym: prze­sta­wać dzia­łać


Źródła:

Wiktionary

Wysysacz

urzą­dze­nie do usu­wa­nia wody z za­la­nych po­mie­szczeń


Źródła:

SJP.pl

Wysysarka

urzą­dze­nie do wy­sy­sa­nia cze­goś, np. oleju


Źródła:

SJP.pl

Wysysać

wy­cią­gać pod wpły­wem róż­ni­cy ci­śnień


Źródła:

SJP.pl

Wysysowate

o ce­chach wy­sy­so­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Wy­sy­so­wa­te (Rho­pa­li­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu plusk­wia­ków i po­drzę­du róż­nos­krzy­dłych. Kos­mo­po­li­tycz­na. Obej­mu­je ponad 220 opi­sa­nych ga­tun­ków, skla­sy­fi­ko­wa­nych w 30 ro­dza­jach. Wszyst­kie są fi­to­fa­ga­mi ssą­cy­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wysysowaty

o ce­chach wy­sy­so­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wysyłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sy­łać.


Źródła:

Wiktionary

Wysyłać

cza­sow­nik

 (1.1) prze­ka­zy­wać komuś coś za poś­red­nict­wem in­nych osób lub urzą­dzeń tech­nicz­nych

 (1.2) po­le­cać komuś uda­nie się do­kądś w ja­kimś celu

 (1.3) na­da­wać, wy­da­wać z sie­bie; emi­to­wać


Źródła:

Wiktionary

Wysyłka

1. wy­sła­nie cze­goś;
2. to, co się wy­sy­ła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­sła­nie, wy­sy­ła­nie cze­goś

 (1.2) to, co jest wy­sy­ła­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysyłkownia

dział in­sty­tu­cji, w któ­rym or­ga­ni­zu­je się wy­sy­ła­nie cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wysyłkowy

przy­miot­nik od: wy­sył­ka


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wy­sył­ką, zaj­mu­ją­cy się wy­sył­ką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyszabrować

1. bez­praw­nie przy­wła­szczyć sobie po­rzu­co­ne mie­nie
2. wy­sy­pać sza­brem


Źródła:

SJP.pl

Wyszacowywać

okre­ślać war­tość lub koszt cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyszakowo

Wy­sza­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie średz­kim, w gmi­nie Za­nie­myśl.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wyszalały

wy­sza­leć się - po­tocz­nie: sza­le­jąc, wy­ła­do­wać swoją ener­gię; na­sza­leć się, wy­szu­mieć się, na­szu­mieć się


Źródła:

SJP.pl

Wyszaleć

wy­sza­leć się - po­tocz­nie: sza­le­jąc, wy­ła­do­wać swoją ener­gię; na­sza­leć się, wy­szu­mieć się, na­szu­mieć się


Źródła:

SJP.pl

Wyszamotywać

rzad­ko:
1. sza­mo­cząc, wy­ry­wać, wy­do­by­wać;
2. wy­sza­mo­ty­wać się - sza­mo­cząc, wy­do­sta­wać się skądś


Źródła:

SJP.pl

Wyszanowo

Wy­sza­no­wo (niem. "Wis­chen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie mię­dzy­rzec­kim, w gmi­nie Mię­dzy­rzecz, na po­gra­ni­czu Po­je­zie­rza Lu­bu­skie­go i Bru­zdy Zbą­szyń­skiej.

Wieś du­chow­na, włas­ność opata cy­ster­sów w Pa­ra­dy­żu pod ko­niec XVI wieku le­ża­ła w po­wie­cie poz­nań­skim wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wyszanów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wyszarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. wy­sza­rza­łość (tka­ni­ny, ubra­nia)

przy­słó­wek

 (2.1) przest. ubogo, szaro, nie­po­kaź­nie


Źródła:

Wiktionary

Wyszarzany

śro­do­wi­sko­wo: zmie­niać kolor czę­ści in­ter­fej­su na szary, unie­moż­li­wia­jąc in­te­rak­cję


Źródła:

SJP.pl

Wyszarzać

śro­do­wi­sko­wo: zmie­niać kolor czę­ści in­ter­fej­su na szary, unie­moż­li­wia­jąc in­te­rak­cję


Źródła:

SJP.pl

Wyszarzały

śro­do­wi­sko­wo: zmie­niać kolor czę­ści in­ter­fej­su na szary, unie­moż­li­wia­jąc in­te­rak­cję


Źródła:

SJP.pl

Wyszarzyć

śro­do­wi­sko­wo: zmie­nić kolor czę­ści in­ter­fej­su na szary, unie­moż­li­wia­jąc in­te­rak­cję


Źródła:

SJP.pl

Wyszastać

daw­niej: roztr­wo­nić, prze­pu­ścić; wytr­wo­nić


Źródła:

SJP.pl

Wyszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Wyszczać

wul­gar­nie:
1. wy­da­lić coś z mo­czem;
2. wy­szczać się - oddać mocz


Źródła:

SJP.pl

Wyszczególniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­szcze­gól­nić)

 (1.1) wy­ka­zy­wać szcze­gó­ło­wo


Źródła:

Wiktionary

Wyszczególnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­szcze­gól­nić.


Źródła:

Wiktionary

Wyszczególnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­szcze­gól­niać)

 (1.1) wy­ka­zać szcze­gó­ło­wo


Źródła:

Wiktionary

Wyszczekany

1. po­tocz­nie: wy­ja­wić jakiś se­kret;
2. po­tocz­nie: po­wie­dzieć coś krót­ko i agre­syw­nie;
3. za­ko­mu­ni­ko­wać coś po­przez szcze­ka­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyszczekać

1. po­tocz­nie: wy­ja­wić jakiś se­kret;
2. po­tocz­nie: po­wie­dzieć coś krót­ko i agre­syw­nie;
3. za­ko­mu­ni­ko­wać coś po­przez szcze­ka­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyszczekiwać

1. wy­po­wia­dać coś w spo­sób nie­grzecz­ny;
2. wy­ja­wiać, zdra­dzać jakiś se­kret


Źródła:

SJP.pl

Wyszczelski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyszczepialność

pro­cen­to­wość za­szcze­pie­nia po­pu­la­cji prze­ciw­ko danej cho­ro­bie


Źródła:

SJP.pl

Wyszczepiać

za­szcze­piać wiele ludzi lub zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl

Wyszczepić

za­szcze­pić wiele ludzi lub zwie­rząt


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­szcze­piać)

 (1.1) med. za­szcze­pić po­da­ną część po­pu­la­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyszczerbianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­szczer­biać.


Źródła:

Wiktionary

Wyszczerek

ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych


Wy­szcze­rek ("No­tiop­hi­lus") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych i po­dro­dzi­ny le­szo­wych, je­dy­ny z mo­no­ty­po­we­go ple­mie­nia wy­szczer­ków (No­tiop­hi­li­ni).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyszczerzać

1. po­ka­zy­wać zęby, kły od­sła­nia­jąc wargi;
2. po­tocz­nie: wy­szcze­rzać się:
a) sze­ro­ko się uśmie­chać, po­ka­zu­jąc zęby;
b) za­lot­nie się uśmie­chać, umiz­gi­wać się, za­le­cać się;
c) prze­sta­rza­łe: wy­ła­niać się, uka­zy­wać się na zew­nątrz


Źródła:

SJP.pl

Wyszczerzyć

1. po­ka­zać zęby, kły, od­sła­nia­jąc wargi;
2. po­tocz­nie: wy­szcze­rzyć się:
a) sze­ro­ko się uśmiech­nąć, po­ka­zu­jąc zęby;
b) za­lot­nie się uśmiech­nąć; umiz­gnąć się, przy­mi­lić się;
c) prze­sta­rza­łe: wy­ło­nić się, uka­zać się na zew­nątrz


Źródła:

SJP.pl

Wyszczuplający

→ wy­szczu­plać


Patrz:wyszczuplać

Źródła:

SJP.pl

Wyszczuplić

uczy­nić kogoś lub coś szczu­plej­szym


Źródła:

SJP.pl

Wyszczywać

wul­gar­nie:
1. wy­da­lać coś z mo­czem;
2. wy­szczy­wać się - od­da­wać mocz


Źródła:

SJP.pl

Wyszecino

Wy­sze­ci­no (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Wëszecëno) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Lu­zi­no. Leży przy dro­dze po­wia­to­wej 1451G. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś szla­chec­ka Wy­sze­ci­no po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie mi­ra­chow­skim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wyszecki

→ Wysz­ki; wysz­kow­ski


Źródła:

SJP.pl

Wyszegrad

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. zob. Wy­szeh­rad.


Źródła:

Wiktionary

Wyszegradzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wy­sze­gra­dem, do­ty­czą­cy Wy­sze­gra­du


Źródła:

Wiktionary

Wyszehrad

miej­sco­wość na Wę­grzech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w pół­noc­nych Wę­grzech, dawna re­zy­den­cja kró­lów wę­gier­skich;


Wy­szeh­rad, także "Wy­sze­grad" (węg. "Visegrád", cz. oraz słow. "Vyšehrad", niem. "Plin­ten­burg") – hi­sto­rycz­ne mia­sto w pół­noc­nych Wę­grzech, 35 km na pół­noc od Bu­da­pesz­tu, w Za­ko­lu Du­na­ju (na­prze­ciw­ko mia­sta Na­gy­ma­ros). Po­wierzch­nia – 33,27 km²; lud­ność 1859 miesz­kań­ców (sty­czeń 2011). Póź­noś­red­nio­wiecz­na sto­li­ca Kró­le­stwa Wę­gier.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyszehradzki

do­ty­czą­cy Wy­szeh­ra­du


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wy­szeh­ra­du, zwią­za­ny z Wy­szeh­ra­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyszemir

dawne imię mę­skie


Wy­sze­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Wysze-" („wyż­szy, ce­nio­ny ponad wszyst­ko, sta­wia­ny ponad in­ny­mi”) i "-mir" („pokój”). Może więc oz­na­czać „ten, który ceni pokój ponad wszyst­ko”.

W XXI wieku jest to imię rzad­kie. W stycz­niu 2024 w re­je­strze PESEL, wśród pu­blicz­nie do­stęp­nych da­nych do­ty­czą­cych osób ży­ją­cych, wy­ka­za­no 2 męż­czyzn o imie­niu Wy­sze­mir na­da­nym jako imię pier­wsze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyszeniega

dawne imię żeń­skie


Wy­sze­nie­ga – imię żeń­skie po­cho­dze­nia sta­ro­pol­skie­go, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Wysze-" („wyż­sza, ce­nio­na ponad wszyst­ko, sta­wia­na ponad in­ny­mi”) i "-niega" („roz­kosz”).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyszepleniać

daw­niej: mówić coś, wy­ma­wia­jąc wad­li­wie spół­gło­ski; wy­se­ple­nić


Źródła:

SJP.pl

Wyszeptanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­szep­tać.


Źródła:

Wiktionary

Wyszeptać

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. wy­szep­ty­wać)

 (1.1) po­wie­dzieć szep­tem


Źródła:

Wiktionary

Wyszesław

imię żeń­skie


Wy­sze­sław – sło­wiań­skie/sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Wysze-" od psł. "*vyšьjь" "wyż­szy", ne­u­trum "*vyše" (zo­bacz: Wy­szeh­rad), stpl. wyszy → wyż­szy, wy­szyć → wyż­szyć "sta­wiać ponad in­ny­mi" ("wyż­szy, ce­nio­ny ponad wszyst­ko, sta­wia­ny ponad in­ny­mi") i "-sław" ("sława"). Może więc oz­na­czać "ce­nią­cy sławę ponad wszyst­ko". Imię to by­wa­ło skra­ca­ne do formy Wy­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyszesława

imię żeń­skie


Wy­sze­sła­wa, Wy­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Wy(sze)-" („wyż­sza, ce­nio­na ponad wszyst­ko, sta­wia­na ponad in­ny­mi”) i "-sława" („sława”). Może więc oz­na­czać „ce­nią­ca sławę ponad wszyst­ko”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyszewo

Wy­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Ma­no­wo.

Przez miej­sco­wość prze­pły­wa potok Wy­szew­ka. Około 1 km na pół­noc­ny za­chód znaj­du­je się Żółta Góra. Około 0,3 km na za­chód znaj­du­je się Je­zio­ro Żabie, a za nim Je­zio­ro Ludz­kie.


Źródła:

Wikipedia

Wyszkalać

rzad­ko: kształ­cić kogoś w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie, na­u­czać, naj­czę­ściej w try­bie skró­co­nym, pod­czas kilku wy­kła­dów, spot­kań w for­mie kursu; wysz­ko­lać


Źródła:

SJP.pl

Wyszki

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyszkicowywać

rzad­ko: na­kre­ślać, ma­lo­wać coś w głów­nych za­ry­sach


Źródła:

SJP.pl

Wyszklić

1. nadać szkli­sty po­łysk; wy­gła­dzić, wy­po­le­ro­wać;
2. po­tocz­nie: wybić szybę;
3. daw­niej: pow­sta­wiać szyby; posz­klić


Źródła:

SJP.pl

Wyszkolać

rzad­ko: kształ­cić kogoś w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie, na­u­czać, naj­czę­ściej w try­bie skró­co­nym, pod­czas kilku wy­kła­dów, spot­kań w for­mie kursu; wysz­ka­lać


Źródła:

SJP.pl

Wyszkolenie

wyksz­tał­cić kogoś w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie, naj­czę­ściej w try­bie skró­co­nym, na kur­sach itp.


Źródła:

SJP.pl

Wyszkoleniowy

→ wysz­ko­le­nie


Patrz:wyszkolenie

Źródła:

SJP.pl

Wyszkolić

wyksz­tał­cić kogoś w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie, naj­czę­ściej w try­bie skró­co­nym, na kur­sach itp.


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|szko­lić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyszkowianin

miesz­ka­niec Wysz­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Wyszkowianka

miesz­kan­ka Wysz­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Wyszkowice

Wysz­ko­wi­ce ( We­is­dorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie oław­skim, w gmi­nie Do­ma­niów.

Wieś po­ło­żo­na jest 14 ki­lo­me­trów od Oławy, 4 ki­lo­me­try od sie­dzi­by gminy w Do­ma­nio­wie i 28 ki­lo­me­trów od Wroc­ła­wia.


Źródła:

Wikipedia

Wyszkowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyszkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wyszkowski

1. → Wysz­ki; wy­szec­ki;
2. → Wysz­ków


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wysz­ko­wem, do­ty­czą­cy z Wysz­ko­wa

 (1.2) zwią­za­ny z Wysz­ka­mi, do­ty­czą­cy Wy­szek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Wyszki; wyszecki;
2. → Wyszków

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyszkrobiony

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. na­kroch­ma­lo­ny


Źródła:

Wiktionary

Wyszkyrtany

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zu­ży­ty


Źródła:

Wiktionary

Wyszków

mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, li­czą­ce około 25 ty­się­cy miesz­kań­ców, po­ło­żo­ne nad Bu­giem, upa­mięt­nio­ne w pio­sen­ce Elek­tycz­nych Gitar "Wysz­ków tonie"


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Wysz­ków – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim. Sie­dzi­ba po­wia­tu wysz­kow­skie­go i gminy miej­sko-wiej­skiej Wysz­ków.

W cza­sach I Rzecz­po­spo­li­tej Wysz­ków był mia­stem pry­wat­nym, na­le­żą­cym do bi­sku­pów płoc­kich. Hi­sto­rycz­nie po­ło­żo­ny był w po­wie­cie ka­mie­niec­kim ziemi nur­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyszlifować

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|szli­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyszlochiwać

szlo­cha­jąc, wy­po­wia­dać coś


Źródła:

SJP.pl

Wyszogrodzianin

miesz­ka­niec Wy­szo­gro­du


Źródła:

SJP.pl

Wyszogrodzianka

miesz­kan­ka Wy­szo­gro­du


Źródła:

SJP.pl

Wyszogrodzki

przy­miot­nik od: Wy­szo­gród


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wy­szo­gro­dem, do­ty­czą­cy Wy­szo­gro­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyszogród

1. mia­sto w Pol­sce;
2. mia­sto na Ukra­i­nie;
3. nazwa dwóch wsi w Pol­sce;
4. dziel­ni­ca Byd­go­szczy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;

 (1.2) geogr. mia­sto na Ukra­i­nie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyszomierski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyszomir

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Wy­szo­mir, Wy­szy­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Wysze-" ("wyż­szy, ce­nio­ny ponad wszyst­ko, sta­wia­ny ponad in­ny­mi") i "-mir" ("pokój"). Może więc oz­na­czać "ten, który ceni pokój ponad wszyst­ko".

Wy­szo­mir, Wy­szy­mir imie­ni­ny ob­cho­dzi 28 sierp­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyszomirski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyszonowice

Wy­szo­no­wi­ce ( "Rup­pers­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie strze­liń­skim, w gmi­nie Wią­zów.


Źródła:

Wikipedia

Wyszpachlować

po­tocz­nie: wysz­pach­lo­wać się - na­ło­żyć na sie­bie zbyt dużo ma­ki­ja­żu


Źródła:

SJP.pl

Wyszperanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wysz­pe­rać.


Źródła:

Wiktionary

Wyszperać

cza­sow­nik

 (1.1) wy­szu­kać szpe­ra­jąc


Źródła:

Wiktionary

Wyszpicować

obro­bić ka­mień, wy­kru­sza­jąc go przy po­mo­cy spe­cjal­nej dyszy oraz wody pod wy­so­kim ci­śnie­nie; nasz­pi­co­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyszprycować

wy­tło­czyć płyn lub masę ze szpry­cy


Źródła:

SJP.pl

Wysztafirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wysz­ta­fi­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wysztafirowany

po­tocz­nie: ubra­ny, uma­lo­wa­ny i ucze­sa­ny z prze­sad­ną ele­gan­cją; odsz­ta­fi­ro­wa­ny, od­pi­co­wa­ny, wy­pi­co­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Wysztafirować

wysz­ta­fi­ro­wać się - po­tocz­nie: ubrać się, uma­lo­wać i ucze­sać z prze­sad­ną ele­gan­cją; odsz­ta­fi­ro­wać się, od­pi­co­wać się, wy­pi­co­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) pot. iron. wy­stro­ić ozdob­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wysz­ta­fi­ro­wać się

 (2.1) pot. iron. wy­stro­ić sie­bie sa­me­go bar­dzo ozdob­nie

 (2.2) gw-pl|Kresy. po­gard. ubrać się wy­zy­wa­ją­co


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysztancować

wy­ciąć lub wy­tło­czyć wzór przy uży­ciu sztan­cy


Źródła:

SJP.pl

Wysztiglowany

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­stro­jo­ny

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: wysz­ti­glo­wać


Źródła:

Wiktionary

Wysztudiyrować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wy­my­ślić, wy­kom­bi­no­wać


Źródła:

Wiktionary

Wyszukanie

1. od­na­leźć kogoś lub coś;
2. wy­szu­kać się - zna­leźć sie­bie naw­za­jem; tra­fić na sie­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­szu­kać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyszukaniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­szu­ka­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyszukaność

cecha cha­rak­te­ry­zu­ją­ca coś niez­wy­kłe­go, nie­po­spo­li­te­go, świad­czą­ca o ele­gan­cji kogoś lub cze­goś; wyk­wint­ność, wy­myśl­ność, ele­gan­cja, wy­szu­ka­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyszukany

książ­ko­wo: ma­ją­cy ory­gi­nal­ne, nie­po­spo­li­te cechy; ele­ganc­ki, wyk­wint­ny, wy­myśl­ny, niez­wy­kły


przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) ma­ją­cy szcze­gól­ne cechy, rzad­ko spo­ty­ka­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyszukać

1. od­na­leźć kogoś lub coś;
2. wy­szu­kać się - zna­leźć sie­bie naw­za­jem; tra­fić na sie­bie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­szu­ki­wać)

 (1.1) szu­ka­jąc z za­pa­łem, zna­leźć coś lub kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­szu­kać się (ndk. wy­szu­ki­wać się)

 (2.1) wy­szu­kać sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyszukańszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­szu­ka­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyszukiwacz

1. pro­gram kom­pu­te­ro­wy do wy­szu­ki­wa­nia okre­ślo­nych in­for­ma­cji; wy­szu­ki­war­ka;
2. rzad­ko: osoba spe­cja­li­zu­ją­ca się w wy­szu­ki­wa­niu kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyszukiwalny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który daje się wy­szu­kać; moż­li­wy do od­na­le­zie­nia


Źródła:

Wiktionary

Wyszukiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­szu­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyszukiwanka

za­ba­wa, w któ­rej dziec­ko musi coś wy­szu­ki­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyszukiwareczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wy­szu­ki­war­ka


Źródła:

Wiktionary

Wyszukiwarka

pro­gram kom­pu­te­ro­wy do wy­szu­ki­wa­nia okre­ślo­nych in­for­ma­cji; wy­szu­ki­wacz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) in­form. na­rzę­dzie słu­żą­ce do wy­szu­ki­wa­nia in­for­ma­cji w sieci www;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyszukiwarkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­szu­ki­war­ką, do­ty­czą­cy wy­szu­ki­war­ki


Źródła:

Wiktionary

Wyszukiwawczy

ma­ją­cy na celu wy­szu­ki­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyszukiwać

1. od­naj­do­wać kogoś lub coś;
2. wy­szu­ki­wać się - znaj­do­wać sie­bie naw­za­jem; tra­fiać na sie­bie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­szu­kać)

 (1.1) szu­ka­jąc z za­pa­łem, wy­naj­dy­wać coś lub kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­szu­ki­wać się (dk. wy­szu­kać się)

 (2.1) wy­szu­ki­wać (1.1) sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyszumować

ze­brać szu­mo­wi­ny z go­to­wa­nych pły­nów lub po­traw


Źródła:

SJP.pl

Wyszurgać

in­dy­wi­du­al­nie: szu­ra­jąc, wy­stu­kać (takt)


Źródła:

SJP.pl

Wyszuwaksować

daw­niej:
1. na­trzeć buty szu­wak­sem (czar­ną pastą); na­szu­wak­so­wać, po­szu­wak­so­wać, nasz­war­co­wać, wysz­war­co­wać, posz­war­co­wać;
2. we­trzeć w wąsy lub we włosy szu­waks (czar­ną farbę); na­szu­wak­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyszwarcować

daw­niej: na­trzeć buty szwar­cem (czar­ną pastą); na­szu­wak­so­wać, wy­szu­wak­so­wać, po­szu­wak­so­wać, nasz­war­co­wać, posz­war­co­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyszydełkować

1. wyt­wo­rzyć ubra­nie przy po­mo­cy szy­deł­ka; od­szy­deł­ko­wać, uszy­dło­wać, uszy­deł­ko­wać, wy­szy­dło­wać;
2. śro­do­wi­sko­wo: za­pleść dredy od wło­sów przy po­mo­cy szy­deł­ka fryz­jer­skie­go; uszy­dło­wać, uszy­deł­ko­wać, wy­szy­dło­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyszydełkowywać

wyt­wa­rzać ubra­nie przy po­mo­cy szy­deł­ka; szy­dło­wać, szy­deł­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyszydzać

drwiąc, ośmie­szać; wydr­wi­wać, wyk­pi­wać, wy­śmie­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyszydzić

drwiąc, ośmie­szyć; wyk­pić, wydr­wić, wy­śmiać


Źródła:

SJP.pl

Wyszydłować

1. wyt­wo­rzyć ubra­nie przy po­mo­cy szy­deł­ka; od­szy­deł­ko­wać, uszy­dło­wać, uszy­deł­ko­wać, wy­szy­deł­ko­wać;
2. śro­do­wi­sko­wo: za­pleść dredy od wło­sów przy po­mo­cy szy­deł­ka fryz­jer­skie­go; uszy­dło­wać, uszy­deł­ko­wać, wy­szy­deł­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyszykowany

po­tocz­nie:
1. przy­go­to­wa­ny do cze­goś;
2. ubra­ny sta­ran­nie; wy­stro­jo­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyszykowywać

przy­szy­ko­wy­wać, szy­ko­wać;
1. przy­go­to­wy­wać kogoś do wy­ko­na­nia cze­goś;
2. przy­go­to­wy­wać coś do uży­cia, dzia­ła­nia itp., prze­wi­du­jąc, że bę­dzie to po­trzeb­ne; na­szy­ko­wy­wać;
3. wy­szy­ko­wy­wać się - przy­go­to­wy­wać się do pod­ję­cia ja­kichś dzia­łań; go­to­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wyszymir

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) stpol. imię|pol­ski|m., także. Wy­szo­mir


Źródła:

Wiktionary

Wyszynk

sprze­daż na­po­jów al­ko­ho­lo­wych wy­pi­ja­nych na miej­scu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miej­sce sprze­da­ży i de­gu­sta­cji na­po­jów al­ko­ho­lo­wych;

 (1.2) sprze­daż na­po­jów al­ko­ho­lo­wych


Wy­szynk – miej­sce (karcz­ma, go­spo­da, re­sta­u­ra­cja, bar itp.), gdzie sprze­da­je się na­po­je al­ko­ho­lo­we, które wy­pi­ja­ne są w miej­scu ich za­ku­pu.

Nazwa po­cho­dzi od nie­miec­kie­go słowa Al­ko­ho­la­uss­chank, które oz­na­cza sprze­daż al­ko­ho­lu w lo­ka­lu ga­stro­no­micz­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyszynkowy

→ wy­szynk


Patrz:wyszynk

Źródła:

SJP.pl

Wyszywanka

wzór wy­haf­to­wa­ny ko­lo­ro­wy­mi nićmi albo z ko­ra­li­ków


Wy­szy­wan­ka ( вишиванка, вышыванка) – tra­dy­cyj­na odzież Ukra­iń­ców i Bia­ło­ru­si­nów, bo­ga­to zdo­bio­na haf­ta­mi ko­szu­la. Ma wspól­ne po­cho­dze­nie z haf­to­wa­ny­mi ko­szu­la­mi in­nych na­ro­dów sło­wiań­skich Eu­ro­py Wschod­niej i Eu­ro­py Środ­ko­wej.

Wy­ko­ny­wa­no ją zaz­wy­czaj z sa­mo­dzia­ło­we­go płót­na, ut­ka­ne­go na do­mo­wym warsz­ta­cie tkac­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyszywanki

wzór wy­haf­to­wa­ny ko­lo­ro­wy­mi nićmi albo z ko­ra­li­ków


Źródła:

SJP.pl

Wyszyć

cza­sow­nik

 (1.1) wy­ko­nać na czymś ozdob­ny wzór


Źródła:

Wiktionary

Wyszyński

naz­wi­sko, np. Ste­fan Wy­szyń­ski (1901-1981), pol­ski kar­dy­nał, w la­tach 1948-1981 pry­mas Pol­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyszły

taki, który wy­szedł, np. wysz­ły z uży­ciu, wysz­ły na­kła­dem


Źródła:

SJP.pl

Wysół

sub­stan­cja otrzy­my­wa­na w trak­cie wy­sa­la­nia masy myd­la­nej w pro­ce­sie pro­duk­cji mydła


Źródła:

SJP.pl

Wysączka

po­krop­ka wy­sącz­ka - po­ma­rań­czo­wa bie­dron­ka o szes­na­stu plam­kach


Źródła:

SJP.pl

Wysączkować

od­pro­wa­dzić dre­na­mi nad­miar wy­dzie­lin z or­ga­niz­mu; wy­dre­no­wać


Źródła:

SJP.pl

Wysądzać

uzy­ski­wać coś dzię­ki wy­gra­niu spra­wy są­do­wej


Źródła:

SJP.pl

Wysądzić

uzy­skać coś dzię­ki wy­gra­niu spra­wy są­do­wej; wy­pro­ce­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Wysępiać

po­tocz­nie: wy­łu­dzać, wy­że­bry­wać coś


Źródła:

SJP.pl

Wysępić

wy­łu­dzić coś, zaz­wy­czaj drob­ną sumę pie­nięż­ną, sto­su­jąc na­tręt­ną proś­bę


Źródła:

SJP.pl

Wysłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­słać.


Źródła:

Wiktionary

Wysłaniec

osoba wy­sła­na do­kądś w okre­ślo­nym celu; wy­słan­nik, po­sła­niec


Źródła:

SJP.pl

Wysłanka

rzad­ko: wy­słan­nicz­ka; wy­słan­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Wysłannictwo

misja wy­słan­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Wysłanniczka

→ wy­słan­nik


Patrz:wysłannik

Źródła:

SJP.pl

Wysłannik

osoba wy­sła­na do­kądś w okre­ślo­nym celu; wy­sła­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba wy­sła­na do­kądś w okre­ślo­nym celu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysławianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­sła­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wysławiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­sła­wić)

 (1.1) podn. gło­sić czy­jąś sławę; wy­ra­żać wiel­kie uz­na­nie

 (1.2) podn. czy­nić sław­nym; okry­wać sławą

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­sło­wić)

 (2.1) wy­ra­żać sło­wa­mi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­sła­wiać się (dk. wy­sła­wić się)

 (3.1) wy­ra­żać się o sobie z uz­na­niem

 (3.2) być wy­sła­wia­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­sła­wiać się (dk. wy­sło­wić się)

 (4.1) wy­ra­żać sło­wa­mi swoje myśli lub od­czu­cia


Źródła:

Wiktionary

Wysłać

ro­zło­żyć coś na ja­kiejś po­wierzch­ni, wy­ło­żyć czymś wnę­trze cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­sy­łać.

 (1.2) do­ko­na­ny od|wy­ście­łać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysłepać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wypić


Źródła:

Wiktionary

Wysłodki

pro­dukt od­pad­ko­wy w cu­krow­nict­wie, uży­wa­ny jako pasza


Wy­słod­ki bu­ra­cza­ne – pro­dukt ubocz­ny pow­sta­ją­cy pod­czas pro­duk­cji cukru spo­żyw­cze­go z bu­ra­ków cu­kro­wych. Wy­ko­rzy­sty­wa­ne są naj­czę­ściej jako pasza dla zwie­rząt. Wy­słod­ki bu­ra­cza­ne mogą być też wy­ko­rzy­sta­ne do pro­duk­cji me­ta­nu lub na ki­szon­kę.

Wy­słod­ki mokre za­wie­ra­ją: sucha masa 11,74%, po­piół su­ro­wy 0,66%, biał­ko su­ro­we 1,16%, tłuszcz su­ro­wy 0,15%, włó­kno su­ro­we 2,16%, be­za­zo­to­we związ­ki wy­cią­go­we 7,61%.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wysłodkowy

przy­miot­nik od: wy­słod­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wy­słod­ka­mi, do­ty­czą­cy wy­słod­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wysłody

wy­su­szo­ny, kieł­ku­ją­cy jęcz­mień, za­wie­ra­ją­cy enzym za­mie­nia­ją­cy skro­bię w cu­kier, uży­wa­ny do pro­duk­cji al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl

Wysłowie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. jęz. sy­la­ba


Źródła:

Wiktionary

Wysłowić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­sła­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­sła­wiać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­sło­wić się (ndk. wy­sła­wiać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­sła­wiać się.


Źródła:

Wiktionary

Wysłuchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­słu­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wysłuchać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­słu­chi­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­słu­chi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wysłuchiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­słu­chać)

 (1.1) słu­chać do końca

 (1.2) speł­niać czy­jeś proś­by lub żą­da­nia


Źródła:

Wiktionary

Wysłużony

taki, który był długo w uży­ciu; zni­szczo­ny dłu­gim uży­wa­niem


Źródła:

SJP.pl

Wysłyszeć

usły­szeć mimo trud­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Wysłód

wy­su­szo­ny, kieł­ku­ją­cy jęcz­mień, za­wie­ra­ją­cy enzym za­mie­nia­ją­cy skro­bię w cu­kier, uży­wa­ny do pro­duk­cji al­ko­ho­lu


Źródła:

SJP.pl

Wytaczacz

ro­bot­nik ob­słu­gu­ją­cy wy­ta­czar­kę, pra­cu­ją­cy przy wy­ta­cza­niu ot­wo­rów; wy­ta­czarz


Źródła:

SJP.pl

Wytaczaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wy­ta­czak


Źródła:

Wiktionary

Wytaczadło

na­rzę­dzie do wy­ta­cza­nia, wy­drą­ża­nia ot­wo­rów


Wy­ta­cza­dło – na­rzę­dzie skra­wa­ją­ce do wy­ta­cza­nia głę­bo­kich ot­wo­rów (prze­lo­to­wych lub nie­prze­lo­to­wych). W swej ty­po­wej po­sta­ci skła­da się z trzpie­nia z osa­dzo­nym na nim co najm­niej jed­nym spe­cjal­nym nożem to­kar­skim (wy­ta­cza­kiem).

Wy­ta­cza­deł używa się na wier­tar­ko­fre­zar­kach, wier­tar­kach, wy­ta­czar­kach, to­kar­kach re­wol­we­ro­wych, obra­biar­kach ze­spo­ło­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wytaczak

nóż to­kar­ski do wy­ta­cza­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. typ noża to­kar­skie­go do wy­ko­ny­wa­nia ot­wo­rów i row­ków;


Wy­ta­czak – nóż to­kar­ski słu­żą­cy do wy­ko­ny­wa­nia w ma­te­ria­le ot­wo­rów, a także row­ków, przez to­cze­nie.

Cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi ce­cha­mi wy­ta­cza­ków są:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wytaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ta­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wytaczarka

obra­biar­ka przez­na­czo­na do obrób­ki do­kład­nych ot­wo­rów o du­żych śred­ni­cach i ich pła­szczyzn czo­ło­wych za po­mo­cą wy­ta­cza­deł


Wy­ta­czar­ka – ro­dzaj obra­biar­ki skra­wa­ją­cej słu­żą­cej do wy­ta­cza­nia ot­wo­rów o śred­ni­cy po­wy­żej 40 mm i dużej pre­cyz­ji wy­mia­ro­wej. Wy­ta­czar­ki sto­so­wa­ne są do wier­ce­nia, roz­wier­ca­nia, wy­ta­cza­nia z wrze­cio­na, wy­ta­cza­nia przy uży­ciu tar­czy do pla­no­wa­nia, wy­ta­cza­nia z pod­trzym­ką oraz to­cze­nia, gwin­to­wa­nia, fre­zo­wa­nia i pla­no­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wytaczarz

ro­bot­nik ob­słu­gu­ją­cy wy­ta­czar­kę, pra­cu­ją­cy przy wy­ta­cza­niu ot­wo­rów; wy­ta­czacz


Źródła:

SJP.pl

Wytaczać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­to­czyć)

 (1.1) wy­cią­gać coś z okre­ślo­ne­go miej­sca, to­cząc to

 (1.2) for­mo­wać okrą­gły przed­miot na to­kar­ce lub kole garn­car­skim

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­ta­czać się (dk. wy­to­czyć się)

 (2.1) sa­mo­dziel­nie wy­jeż­dżać z okre­ślo­ne­go miej­sca

 (2.2) wy­cho­dzić skądś po pi­ja­ne­mu za­ta­cza­jąc się


Źródła:

Wiktionary

Wytaliować

1. zwę­zić ubra­nie w talii; sta­lio­wać;
2. zro­bić zwę­że­nie w nar­cie lub desce snow­bo­ar­do­wej


Źródła:

SJP.pl

Wytalkować

do­kład­nie po­sy­pać coś bia­łym pu­drem (tal­kiem); za­tal­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wytapetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ta­pe­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wytapiacz

wyk­wa­li­fi­ko­wa­ny pra­cow­nik, zwy­kle huty lub od­lew­ni, zaj­mu­ją­cy się ob­słu­gą pieca hut­ni­cze­go, na­dzo­ru­ją­cy wy­ta­pia­nie me­ta­li; sta­low­nik


Źródła:

SJP.pl

Wytapialnia

w tech­ni­ce: za­kład prze­my­sło­wy lub jego część, w któ­rej prze­ta­pia się metal, tłu­szcze itp.; to­pial­nia


Źródła:

SJP.pl

Wytapianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ta­piać.


Źródła:

Wiktionary

Wytapiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­to­pić)

 (1.1) uzy­ski­wać coś (np. metal, tłuszcz) z innej sub­stan­cji po­przez to­pie­nie i od­dzie­la­nie skład­ni­ków

 (1.2) po­wo­do­wać top­nie­nie cze­goś, za­mie­niać w ciecz pod wpły­wem wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry


Źródła:

Wiktionary

Wytapicerować

wy­słać okre­ślo­nym ma­te­ria­łem meble, ścia­ny, drzwi lub ele­men­ty wy­po­sa­że­nia sa­mo­cho­dów


Źródła:

SJP.pl

Wytaplać

po­tocz­nie: wy­ta­rzać, wy­nu­rzać w wo­dzie, bło­cie itp.


Źródła:

SJP.pl

Wytarganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­tar­gać.


Źródła:

Wiktionary

Wytargać

wy­tar­gnąć;
1. szarp­nąć wiele razy; wy­szar­pać, wy­tar­mo­sić;
2. dźwi­ga­jąc wy­nieść coś skądś


Źródła:

SJP.pl

Wytargiwać

po­tocz­nie: wy­cią­gać, wy­szar­py­wać coś skądś


Źródła:

SJP.pl

Wytargnąć

wy­tar­gać; rzad­ko:
1. szarp­nąć wiele razy; wy­szar­pać, wy­tar­mo­sić;
2. dźwi­ga­jąc wy­nieść coś skądś


Źródła:

SJP.pl

Wytarmosić

po­tocz­nie:
1. mocno i wiele razy szar­pać, tar­mo­sić kogoś lub coś, wy­tar­gać;
2. zni­szczyć coś wsku­tek ta­kie­go po­stę­po­wa­nia;
3. wy­tar­mo­sić się:
a) wiele razy szarp­nąć sa­me­go sie­bie za jakąś część ciała lub odzie­ży;
b) mocno i wiele razy szar­pać, tar­mo­sić jeden dru­gie­go; wy­tar­gać się


Źródła:

SJP.pl

Wytarty

1. zni­szczo­ny cią­głym uży­wa­niem; wy­sza­rza­ły;
2. po­zba­wio­ny ek­spre­sji, zna­cze­nia, war­to­ści przez czę­ste uży­wa­nie;
3. o ry­bach: taki, który odbył tarło


Źródła:

SJP.pl

Wytaskać

po­tocz­nie: wy­nieść, wy­cią­gnąć z tru­dem; wy­ta­szczyć


Źródła:

SJP.pl

Wytaskiwać

po­tocz­nie: wy­no­sić, wy­cią­gać z tru­dem; wy­ta­szczać


Źródła:

SJP.pl

Wytasować

bar­dzo do­kład­nie prze­ta­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Wytaszczać

po­tocz­nie: wy­no­sić, wy­cią­gać z tru­dem; wy­ta­ski­wać


Źródła:

SJP.pl

Wytaszczyć

po­tocz­nie: wy­nieść, wy­cią­gnąć z tru­dem; wy­ta­skać


Źródła:

SJP.pl

Wytatuowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ta­tu­o­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wytatuować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ta­tu­o­wać)

 (1.1) wpro­wa­dzić barw­nik pod skórę w celu wy­ko­na­nia trwa­łe­go ry­sun­ku, na­pi­su lub wzoru; zro­bić ta­tu­aż


Źródła:

Wiktionary

Wytańcowany

wy­tań­czyć;
1. żar­to­bli­wie: uzy­skać, zdo­być coś tań­cząc, przez tań­cze­nie;
2. daw­niej: od­tań­czyć, prze­tań­czyć


Źródła:

SJP.pl

Wytańcować

po­tocz­nie: wy­tań­co­wać się - za­spo­ko­ić chęć tań­cze­nia po­przez dłu­gie, in­ten­syw­ne tańce; wy­tań­czyć się, na­tań­czyć się, na­tań­co­wać się, otań­czyć się, otań­co­wać się, stań­czyć się, stań­co­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wytańcowywać

po­tocz­nie:
1. uzy­ski­wać coś przez ta­niec, urzą­dza­nie za­ba­wy ta­necz­nej; wy­tań­czać;
2. tań­czyć po kolei z jedną lub kil­ko­ma oso­ba­mi; ob­tań­czać, ob­tań­co­wy­wać;
3. wy­ko­ny­wać do końca jakiś ta­niec; od­tań­co­wy­wać, od­tań­czać, prze­tań­co­wy­wać, prze­tań­czać;
4. wy­tań­co­wy­wać się - za­spo­ka­jać chęć tań­cze­nia po­przez dłu­gie, in­ten­syw­ne tańce; wy­tań­czać się, otań­czać się, otań­co­wy­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wytańczać

1. tań­cząc, uzy­ski­wać coś; wy­tań­co­wy­wać;
2. tań­cząc, przed­sta­wiać coś;
3. wy­tań­czać się - spę­dzać wy­star­cza­ją­cą ilość czasu na tań­cze­niu


Źródła:

SJP.pl

Wytańczony

1. tań­cząc, uzy­skać coś; wy­tań­co­wać;
2. tań­cząc, przed­sta­wić coś;
3. daw­niej: od­tań­czyć, prze­tań­czyć;
4. wy­tań­czyć się - za­spo­ko­ić chęć tań­cze­nia po­przez dłu­gie, in­ten­syw­ne tańce; wy­tań­co­wać się, na­tań­czyć się, na­tań­co­wać się, otań­czyć się, otań­co­wać się, stań­czyć się, stań­co­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wytańczyć

1. tań­cząc, uzy­skać coś; wy­tań­co­wać;
2. tań­cząc, przed­sta­wić coś;
3. daw­niej: od­tań­czyć, prze­tań­czyć;
4. wy­tań­czyć się - za­spo­ko­ić chęć tań­cze­nia po­przez dłu­gie, in­ten­syw­ne tańce; wy­tań­co­wać się, na­tań­czyć się, na­tań­co­wać się, otań­czyć się, otań­co­wać się, stań­czyć się, stań­co­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wytchnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) krót­ka przer­wa w co­dzien­nych obo­wiąz­kach celem na­bra­nia sił


Wytch­nie­nie – obraz olej­ny au­tor­stwa Jacka Mal­czew­skie­go, na­ma­lo­wa­ny w roku 1899. Obec­nie dzie­ło znaj­du­je się w zbio­rach Mu­ze­um Na­ro­do­we­go w Kra­ko­wie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wytchnieniowy

opie­ka wytch­nie­nio­wa - sy­stem po­mo­cy spo­łecz­nej wspie­ra­ją­cy praw­ne­go opie­ku­na osoby nie­peł­no­spraw­nej


Źródła:

SJP.pl

Wytentegowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ten­te­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wytentegować

żar­to­bli­wie: wy­ko­nać jakąś czyn­ność wy­ra­ża­ną cza­sow­ni­kiem z pre­fik­sem wy-, np. wy­kom­bi­no­wać, wy­krę­cić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ten­te­go­wać)

 (1.1) pot. do­ko­na­ny od|ten­te­go­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyteoretyzować

dojść do ja­kichś wnio­sków na pod­sta­wie te­o­re­tycz­ne­go ro­zu­mo­wa­nia; ste­o­re­ty­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wytestowany

bar­dzo do­kład­nie prze­te­sto­wać


Źródła:

SJP.pl

Wytestować

bar­dzo do­kład­nie prze­te­sto­wać


Źródła:

SJP.pl

Wytkać

tka­jąc, wy­ko­nać, zro­bić coś, czę­sto wy­peł­nić czymś dziu­ry, szpa­ry w celu za­bez­pie­cze­nia przed prze­do­sta­niem się cze­goś; utkać (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Wytknąć

1. wy­sta­wić, wy­chy­lić coś na zew­nątrz;
2. uczy­nić komuś za­rzu­ty z cze­goś, wy­pom­nieć
3. okre­ślić (sobie lub komuś) jakiś cel i spo­sób jego osią­ga­nia;
4. prze­sta­rza­łe: okre­ślić, wy­ty­czyć jakąś linię: drogę, trasę itp.


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ty­kać)

 (1.1) wy­sta­wić, wy­chy­lić coś na zew­nątrz

 (1.2) uczy­nić komuś za­rzu­ty z cze­goś, wy­pom­nieć coś

 (1.3) okre­ślić (sobie lub komuś) jakiś cel i spo­sób jego osią­ga­nia

 (1.4) przest. okre­ślić, wy­ty­czyć jakąś linię: drogę, trasę itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytlały

wyt­lić się;
1. skoń­czyć się tlić; wy­pa­lić się;
2. tle­jąc, zużyć się


Źródła:

SJP.pl

Wytlewać

prze­pro­wa­dzać od­ga­zo­wy­wa­nie i roz­kład węgla w tem­pe­ra­tu­rze 500-600 stop­ni Cel­sju­sza


Źródła:

SJP.pl

Wytlewnictwo

dział prze­my­słu che­micz­ne­go zaj­mu­ją­cy się wyt­le­wa­niem węgla


Źródła:

SJP.pl

Wytleć

wyt­lić się;
1. skoń­czyć się tlić; wy­pa­lić się;
2. tle­jąc, zużyć się


Źródła:

SJP.pl

Wytlić

1. daw­niej: ża­rząc, wy­pa­lić, wy­ga­sić;
2. wyt­lić się -
a) skoń­czyć się tlić; wy­pa­lić się, wyt­leć;
b) tle­jąc, zużyć się; wyt­leć


Źródła:

SJP.pl

Wytlony

1. daw­niej: ża­rząc, wy­pa­lić, wy­ga­sić;
2. wyt­lić się -
a) skoń­czyć się tlić; wy­pa­lić się, wyt­leć;
b) tle­jąc, zużyć się; wyt­leć


Źródła:

SJP.pl

Wytoczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ta­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ta­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wytok

po­moc­ni­cza część rzędu koń­skie­go (wodze po­moc­ni­cze), skła­da­ją­ca się z rze­mie­ni pier­sio­we­go i szyj­ne­go oraz dwóch pier­ście­ni, przez które prze­cho­dzą wodze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wytop

1. pro­ces otrzy­my­wa­nia me­ta­li przez ogrze­wa­nie w wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­rze;
2. ma­te­riał pow­sta­ły w pro­ce­sie wy­ta­pia­nia


Źródła:

SJP.pl

Wytopienie

otrzy­mać coś przez od­dzie­le­nie od in­nych skład­ni­ków przy za­sto­so­wa­niu wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry, po­wo­du­ją­cej przej­ście ciała sta­łe­go w płyn­ne


Źródła:

SJP.pl

Wytopisko

za­głę­bie­nie ut­wo­rzo­ne wsku­tek roz­to­pie­nia się brył lo­do­wych po­zo­sta­łych po lo­dow­cu


Wy­to­pi­sko – za­głę­bie­nie pow­sta­łe wsku­tek wy­to­pie­nia się bryły lodu tkwią­cej w osa­dach po­lo­dow­co­wych lub lo­dow­co­wo­rzecz­nych. Małe wy­to­pi­ska noszą nazwę oczek wy­to­pi­sko­wych. Czę­sto by­wa­ją za­ję­te przez je­zior­ka - oczka (je­zio­ra wy­to­pi­sko­we).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wytopić

otrzy­mać coś przez od­dzie­le­nie od in­nych skład­ni­ków przy za­sto­so­wa­niu wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry, po­wo­du­ją­cej przej­ście ciała sta­łe­go w płyn­ne


Źródła:

SJP.pl

Wytopki

po­zo­sta­łość po wy­to­pie­niu wosku z pla­strów pszcze­lich


Źródła:

SJP.pl

Wytowno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wytransferowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­trans­fe­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wytransferować

prze­nieść za­wod­ni­ka z jed­ne­go klubu do in­ne­go w za­mian za wy­ne­go­cjo­wa­ną kwotę


Źródła:

SJP.pl

Wytransportowywać

wy­wo­zić lub wy­sy­łać do­kądś ludzi lub towar


Źródła:

SJP.pl

Wytrasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­tra­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wytrawa

en­zy­ma­tycz­ny pre­pa­rat sto­so­wa­ny do wy­pra­wia­nia skóry


Źródła:

SJP.pl

Wytrawialnia

po­mie­szcze­nie w fa­bry­ce słu­żą­ce do wy­tra­wia­nia wy­ro­bów me­ta­lo­wych


Źródła:

SJP.pl

Wytrawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­tra­wiać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wytrawić

1. po­dzia­łać na metal, krysz­tał, szkło pew­ny­mi od­czyn­ni­ka­mi w celu otrzy­ma­nia po­żą­da­nych wgłę­bień, wklę­sło­ści, rys;
2. usu­nąć nie­po­żą­da­ne war­stwy tlen­ko­we z po­wierzch­ni me­ta­li me­to­dą che­micz­ną, elek­tro­me­cha­nicz­ną lub me­cha­nicz­ną;
3. oczy­ścić wełnę z do­mie­szek ro­ślin­nych przy uży­ciu rozt­wo­ru kwasu siar­ko­we­go;
4. w far­biar­stwie: usu­nąć miej­sca­mi barw­nik z tka­ni­ny, przy uży­ciu od­po­wied­nich che­mi­ka­liów, w celu otrzy­ma­nia bia­łe­go wzoru na barw­nym tle


Źródła:

SJP.pl

Wytrawniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­traw­nie


Źródła:

SJP.pl

Wytrawniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­traw­ny


Źródła:

SJP.pl

Wytrawność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­traw­ne


Źródła:

Wiktionary

Wytrawny

1. doś­wiad­czo­ny, bie­gły w czymś;
2. o na­po­jach al­ko­ho­lo­wych: nie­słod­ki


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) kulin. o na­po­jach al­ko­ho­lo­wych, rza­dziej o po­tra­wach: nie­słod­ki

 (1.2) szcze­gól­nie doś­wiad­czo­ny, bie­gły w czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytrenowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­tre­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wytruwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­truć)

 (1.1) za­bi­jać przy po­mo­cy tru­ciz­ny wiele osób lub in­nych stwo­rzeń

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­tru­wać się (dk. wy­truć się)

 (2.1) za­bi­jać się wza­jem­nie przy po­mo­cy tru­ciz­ny

 (2.2) o wielu oso­bach lub stwo­rze­niach: umie­rać, zo­sta­wszy otru­ty­mi


Źródła:

Wiktionary

Wytruć

tru­jąc, do­pro­wa­dzić do śmier­ci okre­ślo­ną po­pu­la­cję zwie­rząt lub ludzi


Źródła:

SJP.pl

Wytrwale

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wytr­wa­ły, nie pod­da­jąc się


Źródła:

Wiktionary

Wytrwalej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wytr­wa­le


Źródła:

SJP.pl

Wytrwalszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wytr­wa­ły


Źródła:

SJP.pl

Wytrwać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) dotr­wać do końca, do okre­ślo­ne­go czasu w da­nych wa­run­kach


Źródła:

Wiktionary

Wytrwałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kon­sek­wen­cja, upór, zde­cy­do­wa­nie w dzia­ła­niu lub dą­że­niu do cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wytrwały

przy­miot­nik

 (1.1) cier­pli­wie bądź upar­cie dą­żą­cy do celu

 (1.2) bę­dą­cy wy­ra­zem wytr­wa­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Wytrwonić

daw­niej: strwo­nić wiele cze­goś; wy­sza­stać


Źródła:

SJP.pl

Wytrych

1. za­krzy­wio­ny pręt lub ka­wa­łek drutu uży­wa­ny do ot­wie­ra­nia zam­ków bez po­mo­cy klu­cza;
2. po­tocz­nie: coś (słowo, za­cho­wa­nie itp.), co poz­wa­la wybr­nąć z każ­de­go kło­po­tu, za­łat­wić każdą spra­wę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. za­krzy­wio­ny pręt za­stę­pu­ją­cy klu­cze, któ­rym ot­wie­ra się zamki;

 (1.2) przen. słowo, wy­ra­że­nie albo me­to­da umoż­li­wia­ją­ca uni­knię­cie kło­po­tów, nie­po­myśl­nych sy­tu­a­cji


Wy­trych – na­rzę­dzie słu­żą­ce do ot­wie­ra­nia lub od­blo­ko­wa­nia zam­ków (w drzwiach, do sa­mo­cho­du, w szaf­kach itp.), uży­wa­ny w przy­pad­ku braku klu­cza przez ślu­sa­rza.

Wy­trych po­ma­ga ko­lej­no usta­wić po­szcze­gól­ne za­pad­ki lub piny blo­ku­ją­ce cy­lin­der w od­po­wied­nich po­zy­cjach, po wcze­śniej­szym na­pię­ciu cy­lin­der­ka na­pi­na­czem, tak, aby piny już usta­wio­ne nie wra­ca­ły do po­zy­cji wyj­ścio­wej. Poz­wa­la to na od­blo­ko­wa­nie me­cha­niz­mu zamka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wytrykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wytrymerować

wy­try­mo­wać;
1. usu­nąć mart­wy włos z sier­ści niek­tó­rych psów;
2. przy­ciąć zbęd­ne ludz­kie owło­sie­nie


Źródła:

SJP.pl

Wytrymować

wy­try­me­ro­wać;
1. usu­nąć mart­wy włos z sier­ści niek­tó­rych psów;
2. przy­ciąć zbęd­ne ludz­kie owło­sie­nie


Źródła:

SJP.pl

Wytrysk

1. gwał­tow­ne wy­try­śnię­cie cie­czy
2. ciecz wy­try­ska­ją­ca skądś
3. wy­pły­nię­cie na­sie­nia, zwy­kle pod­czas sto­sun­ku płcio­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) seks. wy­rzu­ce­nie eja­ku­la­tu z prą­cia

 (1.2) stru­mień, nagłe try­śnię­cie, wy­try­śnię­cie ja­kie­goś płynu na zew­nątrz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytryskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­try­ski­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wytryskowy

przy­miot­nik od: wy­trysk


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­try­sku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytrysnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­try­skać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­try­skać.


Źródła:

Wiktionary

Wytryśnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nagłe wy­le­ce­nie skądś z im­pe­tem

 (1.2) nagłe uzew­nętrz­nie­nie się prze­ży­wa­nych emo­cji


Źródła:

Wiktionary

Wytrzask

urzą­dze­nie dźwi­gnio­we, za­pew­nia­ją­ce moż­li­wość szyb­kie­go zam­knię­cia za­wo­rów w tur­bi­nach ciepl­nych


Źródła:

SJP.pl

Wytrzaskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­trza­skać.


Źródła:

Wiktionary

Wytrzaskiwać

po­tocz­nie: zdo­by­wać coś nie wia­do­mo skąd


Źródła:

SJP.pl

Wytrzebiać

1. kar­czo­wać ro­śli­ny, zwła­szcza drze­wa;
2. po­zba­wiać czę­ścio­wo jakiś teren ro­ślin­no­ści;
3. za­bi­jać wszyst­kich ludzi lub wszyst­kie zwie­rzę­ta na ja­kimś te­re­nie;
4. wy­ci­nać gru­czo­ły płcio­we u zwie­rząt, głów­nie sam­ców, przez­na­czo­nych na tucz


Źródła:

SJP.pl

Wytrzebienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­kar­czo­wa­nie, usu­nię­cie ros­lin­no­ści

 (1.2) cał­ko­wi­te zni­szcze­nie cze­goś

 (1.3) za­bi­cie wszyst­kich ludzi / zwie­rząt na danym te­re­nie

 (1.4) wet. usu­nię­cie sam­co­wi gru­czo­łów płcio­wych


Źródła:

Wiktionary

Wytrzebić

1. wy­kar­czo­wać ro­śli­ny, zwła­szcza drze­wa;
2. po­zba­wić czę­ścio­wo jakiś teren ro­ślin­no­ści;
3. po­za­bi­jać wszyst­kich ludzi lub wszyst­kie zwie­rzę­ta na ja­kimś te­re­nie;
4. wy­ciąć gru­czo­ły płcio­we u zwie­rząt, głów­nie sam­ców, przez­na­czo­nych na tucz


cza­sow­nik

 (1.1) wy­kar­czo­wać, usu­nąć ro­ślin­ność

 (1.2) cał­ko­wi­cie coś zni­szczyć

 (1.3) zabić wszyst­kich ludzi / zwie­rzę­ta na danym te­re­nie

 (1.4) wet. usu­nąć sam­co­wi gru­czo­ły płcio­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytrzepanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­trze­pać.


Źródła:

Wiktionary

Wytrzepywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­trze­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wytrzeszcz

1. nad­mier­ne wy­su­nię­cie się do przo­du gałek ocz­nych
2. (zwy­kle w licz­bie mno­giej) w gwa­rze ło­wiec­kiej: oko za­ją­ca lub kró­li­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nad­mier­ne, cho­ro­bli­we wy­su­nię­cie gałek ocz­nych;


Wy­trzeszcz (łac. "exopht­hal­mus") – wy­sa­dze­nie gałki ocz­nej ku przo­do­wi wsku­tek zmniej­sze­nia po­jem­no­ści oczo­do­łu lub zwięk­sze­nia jego za­war­to­ści. Może wy­stę­po­wać jedno- lub dwu­stron­nie.

Naj­częst­szą jego przy­czy­ną jest cho­ro­ba Gra­ve­sa-Ba­se­do­wa. In­ny­mi przy­czy­na­mi są: guz (chło­niak, na­czy­niak, ano­ma­lie na­czy­nio­we), stan za­pal­ny tka­nek oczo­do­łu, za­krzep za­to­ki ja­mi­stej, po­więk­sze­nie gałki ocz­nej (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wytrzeszczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­trze­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Wytrzeszczać

po­tocz­nie: ot­wie­rać sze­ro­ko oczy; wy­ba­łu­szać


cza­sow­nik

 (1.1) wpa­try­wać się sze­ro­ko ot­war­ty­mi oczy­ma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytrzeszczka

wy­trzeszcz­ka tar­czów­ko­wa - ga­tu­nek błon­ków­ki


Źródła:

SJP.pl

Wytrzeszczyć

po­tocz­nie: ot­wo­rzyć sze­ro­ko oczy; wy­ba­łu­szyć


Źródła:

SJP.pl

Wytrzewienie

wada roz­wo­jo­wa po­le­ga­ją­ca na wro­dzo­nym roz­szcze­pie po­włok brzusz­nych


Wy­trze­wie­nie (łac. "ga­stros­chi­sis") – wada roz­wo­jo­wa, zaz­wy­czaj izo­lo­wa­na, po­le­ga­ją­ca na wro­dzo­nym roz­szcze­pie po­włok brzusz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wytrzewiony

o na­rzą­dach wew­nętrz­nych brzu­cha: wy­sta­ją­cy na zew­nątrz


Źródła:

SJP.pl

Wytrzeć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­cie­rać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­cie­rać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny (ndk. wy­cie­rać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­cie­rać się.


Źródła:

Wiktionary

Wytrzeźwiałka

po­tocz­nie: izba wy­trzeź­wień


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. izba wy­trzeź­wień


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytrzymalej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­trzy­ma­le


Źródła:

SJP.pl

Wytrzymalszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­trzy­ma­ły


Źródła:

SJP.pl

Wytrzymanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­trzy­mać.


Źródła:

Wiktionary

Wytrzymać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­trzy­my­wać)

 (1.1) po­zo­stać w pew­nym trud­nym, uciąż­li­wym sta­nie

 (1.2) zmu­szać kogoś do cze­ka­nia na coś (np. de­cyz­ję lub sie­bie)


Źródła:

Wiktionary

Wytrzymałościomierz

przy­rząd do ba­da­nia wy­trzy­ma­ło­ści ma­te­ria­łów tech­nicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Wytrzymałościowiec

spor­to­wiec, któ­re­go naj­moc­niej­szą stro­ną jest wy­trzy­ma­łość


Źródła:

SJP.pl

Wytrzymałościowo

→ wy­trzy­ma­ło­ścio­wy


Patrz:wytrzymałościowy

Źródła:

SJP.pl

Wytrzymałościowy

do­ty­czą­cy wy­trzy­ma­ło­ści


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­trzy­ma­ło­ści, od­por­no­ści

 (1.2) spraw­dza­ją­cy wy­trzy­ma­łość fi­zycz­ną lub udo­sko­na­la­ją­cy czy­jąś kon­dy­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytrzymałościówka

po­tocz­nie: tre­ning wy­trzy­ma­ło­ścio­wy


Źródła:

SJP.pl

Wytrzymałość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) umie­jęt­ność znie­sie­nia wielu pro­ble­mów

 (1.2) techn. od­por­ność ma­te­ria­łów i kon­struk­cji na dzia­ła­nie czyn­ni­ków fi­zycz­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wytrzymały

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest w sta­nie dużo wy­trzy­mać; wytr­wa­ły


Źródła:

Wiktionary

Wytrzymywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­trzy­my­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wytrzymywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­trzy­mać)

 (1.1) nie pod­da­wać się dzia­ła­niu pew­nych sił

 (1.2) rzad. trzy­mać kogoś przez pe­wien czas w ja­kimś po­ło­że­niu


Źródła:

Wiktionary

Wytrząchać

re­gio­nal­nie: wy­trzą­sać; wy­trzą­chi­wać


Źródła:

SJP.pl

Wytrząchiwać

re­gio­nal­nie: wy­trzą­sać; wy­trzą­chać


Źródła:

SJP.pl

Wytrząchnąć

re­gio­nal­nie: wy­trząs­nąć


Źródła:

SJP.pl

Wytrząs

wy­trzą­sa­nie cze­goś; to, co zo­sta­ło wy­trzą­śnię­te


Źródła:

SJP.pl

Wytrząsacz

część mło­car­ni lub kom­baj­nu zbo­żo­we­go słu­żą­ca do od­dzie­la­nia ziar­na i plew od słomy


Źródła:

SJP.pl

Wytrąbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­trą­bić.


Źródła:

Wiktionary

Wytrąbić

po­tocz­nie: wypić szyb­ko dużą ilość cze­goś


cza­sow­nik

 (1.1) pot. wypić coś (szyb­ko lub w du­żych ilo­ściach)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytrącanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­trą­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wytrębowice

Wy­trę­bo­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Ły­so­mi­ce.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa to­ruń­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 355 miesz­kań­ców. Jest dzie­wią­tą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Ły­so­mi­ce. W Wy­trę­bo­wi­cach funk­cjo­nu­je firma "Stex" (zał. IX 1990 r.), która pro­du­ku­je opa­ko­wa­nia wszel­kie­go ro­dza­ju.


Źródła:

Wikipedia

Wytulić

po­tocz­nie: przy­tu­lić mocno i wiele razy; wy­ści­skać


Źródła:

SJP.pl

Wytupywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­tu­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wytupywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­tu­pać)

 (1.1) tu­piąc, wy­bi­jać rytm, np. me­lo­dii

 (1.2) tu­piąc, oczy­szczać buty, np. ze śnie­gu

 (1.3) tu­piąc, oka­zy­wać de­za­pro­ba­tę i wy­ga­niać

 (1.4) od­cze­ki­wać coś uciąż­li­we­go, np. ko­lej­kę


Źródła:

Wiktionary

Wyturlać

1. tur­la­jąc, wy­cią­gnąć skądś; wy­to­czyć;
2. tur­la­jąc, ubru­dzić czymś; wy­ta­rzać


Źródła:

SJP.pl

Wytuszować

po­kryć kos­me­ty­kiem do bar­wie­nia rzęs i brwi


Źródła:

SJP.pl

Wytwarzalnia

rzad­ko: za­kład, przed­się­bior­stwo zaj­mu­ją­ce się wyt­wa­rza­niem pew­nych pro­duk­tów; wyt­wór­nia


Źródła:

SJP.pl

Wytwarzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyt­wa­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Wytwarzać

cza­sow­nik

 (1.1) pro­du­ko­wać na więk­szą skalę, wy­da­wać

 (1.2) spra­wiać, po­wo­do­wać

cza­sow­nik zwrot­ny wyt­wa­rzać się

 (2.1) for­mo­wać się, kształ­to­wać się


Źródła:

Wiktionary

Wytworniak

męż­czyz­na prze­sad­nie ele­ganc­ki; wyt­wor­niś


Źródła:

SJP.pl

Wytwornie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wyt­wor­ny


Źródła:

Wiktionary

Wytworniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wyt­wor­nie


Źródła:

SJP.pl

Wytworniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wyt­wor­ny; bar­dziej wyt­wor­ny


Źródła:

SJP.pl

Wytwornik

urzą­dze­nie do emi­sji gazów


Źródła:

SJP.pl

Wytwornisia

męż­czyz­na prze­sad­nie ele­ganc­ki; wyt­wor­niak


Źródła:

SJP.pl

Wytworniś

męż­czyz­na prze­sad­nie ele­ganc­ki; wyt­wor­niak


Źródła:

SJP.pl

Wytworność

wyt­wor­ność; szyk; wdzięk; wyk­wint­ność; ozdob­ność; dobry smak


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wyt­wor­ne; cecha tych, któ­rzy są wyt­wor­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytworny

1. ele­ganc­ki, wyk­wint­ny, wy­szu­ka­ny;
2. ubie­ra­ją­cy się, za­cho­wu­ją­cy się z wy­szu­ka­ną ele­gan­cją;
3. świad­czą­cy o ta­kiej ele­gan­cji


przy­miot­nik

 (1.1) pełen ele­gan­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytworzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyt­wo­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Wytworzyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wyt­wa­rzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wyt­wa­rzać.


Źródła:

Wiktionary

Wytwór

1. pro­dukt, dzie­ło, efekt pro­ce­su wyt­wa­rza­nia;
2. coś nie­ma­te­rial­ne­go, pow­sta­łe­go w ludz­kim umy­śle


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) efekt ak­tyw­no­ści czło­wie­ka lub na­tu­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytwórca

ten, kto coś wyt­wa­rza, pro­du­ku­je


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto coś wyt­wa­rza, pro­du­ku­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytwórczy

do­ty­czą­cy wyt­wa­rza­nia, zwią­za­ny z wyt­wór­czo­ścią


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wyt­wa­rza­niem, do­ty­czą­cy wyt­wa­rza­nia cze­goś

 (1.2) med. do­ty­czą­cy pro­ce­sów pro­wa­dzą­cych do two­rze­nia no­wych struk­tur w or­ga­niz­mie, np. tka­nek, no­wot­wo­rów, wy­dzie­lin, roz­ro­stów itd.

 (1.3) psych. ma­ją­cy cha­rak­ter ha­lu­cy­na­cji, uro­jeń, roz­ko­ja­rze­nia itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytwórczyni

→ wyt­wór­ca; pro­du­cent­ka


Źródła:

SJP.pl

Wytwórenka

mała wyt­wór­nia


Źródła:

SJP.pl

Wytwórnia

za­kład, przed­się­bior­stwo zaj­mu­ją­ce się wyt­wa­rza­niem pew­nych pro­duk­tów; wyt­wa­rzal­nia (rzad­ko)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przed­się­bior­stwo lub za­kład zaj­mu­ją­ce się wyt­wa­rza­niem pew­nych pro­duk­tów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wytwórniowy

przy­miot­nik od: wyt­wór­nia


Źródła:

SJP.pl

Wytyczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ty­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wytyczać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ty­czyć)

 (1.1) usta­lać spo­sób wy­ko­na­nia cze­goś

 (1.2) wyz­na­czać na mapie lub w te­re­nie linie trasy, prze­bie­gu ulic, gra­ni­ce dzia­łek itp.


Źródła:

Wiktionary

Wytyczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ty­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Wytyczna

wska­zów­ka do dzia­ła­nia, naj­czę­ściej ze stro­ny zwierzch­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­ło­że­nie okre­śla­ją­ce kie­ru­nek i spo­sób dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytyczne

wska­zów­ka do dzia­ła­nia, naj­czę­ściej ze stro­ny zwierzch­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Wytyczno

Wy­tycz­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie wło­daw­skim, w gmi­nie Ur­szu­lin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa chełm­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gminy Ur­szu­lin. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 533 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Wytyk

belka przy­mo­co­wa­na pro­sto­pad­le do burty stat­ku


Wytyk – ru­cho­me drzew­ce po­moc­ni­cze na jed­nost­ce ża­glo­wej peł­nią­ce różne funk­cje w za­leż­no­ści od miej­sca za­mon­to­wa­nia oraz kon­struk­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wytykać

1. wy­sta­wiać, wy­chy­lać coś na zew­nątrz;
2. czy­nić komuś za­rzu­ty z cze­goś, wy­po­mi­nać;
3. okre­ślać (sobie lub komuś) jakiś cel i spo­sób jego osią­ga­nia;
4. prze­sta­rza­łe: okre­ślać, wy­ty­czać np. jakąś drogę, trasę itp.;
5. wy­ty­kać kogoś pal­ca­mi - pu­blicz­nie pięt­no­wać, wy­szy­dzać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wyt­knąć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wyt­knąć. (wy­sta­wiać, wy­chy­lać coś na zew­nątrz)

 (1.2) nie­do­ko­na­ny od|wyt­knąć. (czy­nić komuś za­rzu­ty z cze­goś, wy­po­mi­nać coś)

 (1.3) nie­do­ko­na­ny od|wyt­knąć. (okre­ślać (sobie lub komuś) jakiś cel i spo­sób jego osią­ga­nia)

 (1.4) nie­do­ko­na­ny od|wyt­knąć. (przest. okre­ślać, wy­ty­czać jakąś linię: drogę, trasę itp.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytykowy

→ wytyk


Patrz:wytyk

Źródła:

SJP.pl

Wytynkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­tyn­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wytypować

1. wy­brać z ja­kiejś grupy kogoś lub coś naj­bar­dziej od­po­wied­nie­go do ja­kiejś funk­cji;
2. wy­su­nąć kogoś na ja­kieś sta­no­wi­sko, zgło­sić czy­jąś kan­dy­da­tu­rę;
3. wyz­na­czyć we­dług typu, okre­ślić typ cze­goś;
4. prze­wi­dzieć wynik ja­kichś za­wo­dów


Źródła:

SJP.pl

Wytypowywać

rzad­ko: ty­po­wać;
1. wy­bie­rać z ja­kiejś grupy kogoś lub coś naj­bar­dziej od­po­wied­nie­go do ja­kiejś funk­cji; se­lek­cjo­no­wać;
2. wy­su­wać kogoś na ja­kieś sta­no­wi­sko, zgła­szać czy­jąś kan­dy­da­tu­rę; de­sy­gno­wać
3. wyz­na­czać we­dług typu, okre­ślać typ cze­goś;
4. prze­wi­dy­wać wynik ja­kichś za­wo­dów


Źródła:

SJP.pl

Wytępiać

rzad­ko:
1. zgła­dzać wielu lub wszyst­kich;
2. usu­wać, lik­wi­do­wać coś cał­ko­wi­cie


Źródła:

SJP.pl

Wytępienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgła­dze­nie kogoś lub cze­goś, zlik­wi­do­wa­nie


Źródła:

Wiktionary

Wytępić

1. zgła­dzić wielu lub wszyst­kich;
2. usu­nąć, zlik­wi­do­wać coś cał­ko­wi­cie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­tę­piać, tępić)

 (1.1) po­zba­wić życia wiele lub wszyst­kie isto­ty

 (1.2) spo­wo­do­wać cał­ko­wi­ty ko­niec cze­goś

 (1.3) rzad. uczy­nić tępym

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­tę­pić się (ndk. wy­tę­piać się, tępić się)

 (2.1) wy­tę­pić sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytęskniony

zdo­być, osią­gnąć coś wy­tęs­knio­ne­go; wy­ma­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Wytęsknić

zdo­być, osią­gnąć coś wy­tęs­knio­ne­go; wy­ma­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Wytężać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­tę­żyć)

 (1.1) zmu­sić mię­śnie, umysł lub zmy­sły do bar­dzo du­że­go wy­sił­ku

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­tę­żać się (dk. wy­tę­żyć się)

 (2.1) sku­piać na czymś wszyst­kie siły


Źródła:

Wiktionary

Wytężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­tę­żyć.


Wy­tę­że­nie ma­te­ria­łu – stan ma­te­ria­łu ele­men­tu ob­cią­żo­ne­go si­ła­mi zew­nętrz­ny­mi i wew­nętrz­ny­mi, w któ­rym ist­nie­je nie­bez­pie­czeń­stwo osią­gnię­cia gra­ni­cy pla­stycz­no­ści ma­te­ria­łu, stanu kry­tycz­ne­go lub utra­ty spój­no­ści ma­te­ria­łu.

Wy­tę­że­nie ma­te­ria­łu okre­śla się po­przez opi­sa­nie zło­żo­ne­go stanu na­prę­że­nia pewną ska­lar­ną miarą.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wytężeniowy

zwią­za­ny z bar­dzo dużym wy­sił­kiem


Źródła:

SJP.pl

Wytężony

taki, w który wło­żo­no lub w któ­re­go się wkła­da wiele wy­sił­ku; in­ten­syw­ny, for­sow­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­ma­ga in­ten­syw­nej pracy, cięż­ki, in­ten­syw­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytężyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­tę­żać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­tę­żać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­tę­żyć się (ndk. wy­tę­żać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­tę­żać się.


Źródła:

Wiktionary

Wytłaczak

urzą­dze­nie do wy­tła­cza­nia, wcho­dzą­ce w skład prasy


Źródła:

SJP.pl

Wytłaczanka

tek­tu­ro­wy po­jem­nik na jajka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spe­cjal­ne opa­ko­wa­nie do tran­spor­tu i prze­cho­wy­wa­nia jajek, naj­czę­ściej wy­ko­na­ne z masy pa­pie­ro­wej;


Wy­tła­czan­ka (re­gio­nal­nie mat­les od fr. "matelassé" – "wy­tła­cza­ny") – opa­ko­wa­nie do tran­spor­tu i prze­cho­wy­wa­nia jajek, naj­czę­ściej z masy pa­pie­ro­wej.

Ty­po­wa wy­tła­czan­ka po­sia­da spe­cjal­ne wgłę­bie­nia, po jed­nym na każde jajko. Takie uło­że­nie jaj za­po­bie­ga ich stłu­cze­niu pod­czas tran­spor­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wytłaczarnia

dział fa­bry­ki, w któ­rym wy­tła­cza się róż­ne­go typu przed­mio­ty


Źródła:

SJP.pl

Wytłamsić

po­tocz­nie: wy­gnieść, zmiąć, wy­mię­to­sić


Źródła:

SJP.pl

Wytłamszony

po­tocz­nie: wy­gnieść, zmiąć, wy­mię­to­sić


Źródła:

SJP.pl

Wytłoczyna

po­zo­sta­łość róż­nych czę­ści ro­ślin po wy­ci­śnię­ciu z nich soku, oleju itp.; wy­tłok


Źródła:

SJP.pl

Wytłok

po­zo­sta­łość róż­nych czę­ści ro­ślin po wy­ci­śnię­ciu z nich soku, oleju itp.; wy­tło­czy­na


Źródła:

SJP.pl

Wytłoki

po­zo­sta­łość róż­nych czę­ści ro­ślin po wy­ci­śnię­ciu z nich soku, oleju itp.; wy­tło­czy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) po­zo­sta­łość na­sion, owo­ców, wa­rzyw po wy­ci­śnię­ciu soku, oleju, oliwy itd.


Wy­tło­ki − po­zo­sta­łość na­sion, owo­ców, wa­rzyw po wy­ci­śnię­ciu soku, oleju itp. Na­da­ją się na paszę dla bydła lub do dal­sze­go prze­ro­bu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wytłomaczać

daw­niej:
1. wy­ja­śniać, ob­ja­śniać;
2. tłu­ma­cząc, uspra­wied­li­wiać kogoś przed kimś;
3. prze­kła­dać na inny język


Źródła:

SJP.pl

Wytłomaczyć

prze­sta­rza­le: wy­tłu­ma­czyć (się)


Źródła:

SJP.pl

Wytłuc

1. stłuc wszyst­kie przed­mio­ty z ja­kie­goś zbio­ru;
2. po­za­bi­jać


Źródła:

SJP.pl

Wytłumaczalny

da­ją­cy się wy­tłu­ma­czyć


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy się wy­tłu­ma­czyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytłumaczenie

czy­nie­nie cze­goś zro­zu­mia­łym dla in­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­tłu­ma­czyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytłumaczyć

1. wy­ja­śnić, ob­ja­śnić coś
2. tłu­ma­cząc uspra­wied­li­wić kogoś przed kimś
3. wy­tłu­ma­czyć się - uspra­wied­li­wić się


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) wy­ja­śnić ja­kieś za­gad­nie­nie

 (1.2) uspra­wied­li­wić czy­jeś po­stę­po­wa­nie

cza­sow­nik zwrot­ny

 (2.1) wy­tłu­ma­czyć się → uspra­wied­li­wić, wy­ja­śnić swoje po­stę­po­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wytłuszczony

taki, który się wy­tłu­ścił


Źródła:

SJP.pl

Wyuczalność

→ wy­u­czal­ny


Patrz:wyuczalny

Źródła:

SJP.pl

Wyuczalny

da­ją­cy się wy­u­czyć


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, któ­re­go można wy­u­czyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyuzdanie

na­du­ży­wa­nie swo­bo­dy sek­su­al­nej, roz­wią­złość


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­du­ży­wa­nie swo­bo­dy sek­su­al­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyuzdany

prze­sad­nie nie­mo­ral­ny w sfe­rze sek­su­al­nej


Źródła:

SJP.pl

Wywab

zni­szcze­nie środ­kiem che­micz­nym barw­ni­ka lub za­pra­wy obec­nych na włó­knie


Źródła:

SJP.pl

Wywabiacz

śro­dek słu­żą­cy do wy­wa­bia­nia plam, farby itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. śro­dek słu­żą­cy do wy­wa­bia­nia ja­kichś sub­stan­cji np. farby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywabiać

1. skła­niać do wyj­ścia z ukry­cia;
2. usu­wać plamy


Źródła:

SJP.pl

Wywalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wywalać

1. wy­rzu­cać; wy­sy­py­wać; prze­wra­cać;
2. wy­sta­wiać; wy­sa­dzać na zew­nątrz


Źródła:

SJP.pl

Wywalcowywać

wal­cu­jąc, ugnia­tać, spra­so­wy­wać do okre­ślo­nych roz­mia­rów


Źródła:

SJP.pl

Wywalczyć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) wal­cząc, zdo­być lub osią­gnąć coś


Źródła:

Wiktionary

Wywalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wa­lić.


Źródła:

Wiktionary

Wywalić

wy­rzu­cić, wy­sy­pać, usu­nąć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) pot. wy­rzu­cić

 (1.2) pot. po­zba­wić sta­no­wi­ska, zwol­nić

 (1.3) pot. wyr­wać, wy­ła­mać ude­rze­niem

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­wa­lić się

 (2.1) pot. prze­wró­cić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywar

1. płyn uzy­ska­ny wsku­tek go­to­wa­nia sub­stan­cji or­ga­nicz­nych w wo­dzie; odwar
2. w go­rzel­nict­wie: po­zo­sta­łość po od­de­sty­lo­wa­niu al­ko­ho­lu z prze­fer­men­to­wa­ne­go za­cie­ru, uży­wa­ny jako pasza dla bydła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. ciecz pow­sta­ła po ugo­to­wa­niu wa­rzyw, mięsa lub ryb


Wywar – płyn otrzy­ma­ny przez go­to­wa­nie w wo­dzie skład­ni­ków po­cho­dze­nia ro­ślin­ne­go lub zwie­rzę­ce­go (mięso, kości). W kuch­ni wy­wa­ry sto­su­je się głów­nie jako bazę do zup. Używa się wy­wa­rów mięs­nych (z mięsa i kości z do­dat­kiem wa­rzyw i przy­praw), ryb­nych, wa­rzyw­nych i grzy­bo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wywarek

zdrob­nie­nie od: wywar


Źródła:

SJP.pl

Wywarowy

→ wywar


Patrz:wywar

Źródła:

SJP.pl

Wywarzać

uzy­ski­wać coś przez wy­go­to­wa­nie; wy­go­to­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wywałkować

1. wał­ku­jąc, roz­pła­szczyć; roz­wał­ko­wać;
2. po­tocz­nie: zająć się ja­kimś te­ma­tem tak szcze­gó­ło­wo, że zo­stał wy­czer­pa­ny; prze­wał­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wywałkowywać

wał­ku­jąc, roz­pła­szczać; roz­wał­ko­wy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyważarka

Wy­wa­żar­ka – urzą­dze­nie do wy­wa­ża­nia obra­ca­ją­cych się ele­men­tów ma­szyn ta­kich jak wir­ni­ki, wały, koła sa­mo­cho­do­we i mo­to­cy­klo­we.

W wy­wa­żar­ce do kół sa­mo­cho­do­wych i mo­to­cy­klo­wych rów­no­wa­że­nie roz­kła­du masy koła wzglę­dem jego osi obro­tu uzy­sku­je się za po­mo­cą cię­żar­ków wy­wa­ża­ją­cych.


Źródła:

Wikipedia

Wyważony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który cha­rak­te­ry­zu­je się rów­no­wa­gą, umiar­ko­wa­niem lub sta­ran­nie za­cho­wa­ny­mi pro­por­cja­mi


Źródła:

Wiktionary

Wyważyć

1. pod­wa­ży­wszy, wyr­wać lub wypch­nąć coś umo­co­wa­ne­go;
2. ważąc, okre­ślić cię­żar cze­goś;
3. do­brać do­kład­nie, sta­ran­nie;
4. zrów­no­wa­żyć siły spo­wo­do­wa­ne nie­sy­me­trycz­nym roz­mie­szcze­niem mas w wi­ru­ją­cych ele­men­tach ma­szy­ny


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­wa­żać)

 (1.1) pod­wa­ży­wszy, wyr­wać lub wypch­nąć coś umo­co­wa­ne­go

 (1.2) ważąc, okre­ślić cię­żar cze­goś

 (1.3) do­brać do­kład­nie, sta­ran­nie

 (1.4) zrów­no­wa­żyć siły spo­wo­do­wa­ne nie­sy­me­trycz­nym roz­mie­szcze­niem mas w wi­ru­ją­cych ele­men­tach ma­szy­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywczas

daw­niej: krót­ki od­po­czy­nek, wy­po­czy­nek; wyraj, spo­czy­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. krót­ka przer­wa dla wy­po­czyn­ku, wytch­nie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywczasy

prze­sta­rza­le: wa­ka­cje, urlop wy­po­czyn­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) żart. wy­ja­zdo­wy od­po­czy­nek ur­lo­po­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywdzięczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wyw­dzię­czyć)

 (1.1) przest. sta­no­wić bez­poś­red­nie odw­za­jem­nie­nie kon­kret­ne­go czynu; od­pła­cać

 (1.2) daw. na­da­wać cze­muś wdzięcz­ny wy­gląd, czy­nić coś wdzięcz­nym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wyw­dzię­czać się (dk. wyw­dzię­czyć się)

 (2.1) współcz. książk. od­pła­cać za doz­na­ne dobro; odw­za­jem­niać przy­słu­gę

 (2.2) daw. na­da­wać sobie pełen wdzię­ku wy­gląd; stro­ić się


Źródła:

Wiktionary

Wywerna

mi­tycz­ne stwo­rze­nie po­dob­ne do smoka, dwu­noż­ny gad z parą bło­nia­stych skrzy­deł, długą szyją i ogo­nem, czę­sto za­koń­czo­nym ja­do­wi­tym gro­tem; wi­wer­na, wi­wern


Źródła:

SJP.pl

Wywiad

1. roz­mo­wa dzien­ni­kar­ska, ze znaną osobą; pu­bli­ka­cja tej roz­mo­wy w pra­sie, radiu lub te­le­wiz­ji;
2. roz­mo­wa le­ka­rza z cho­rym w celu ze­bra­nia in­for­ma­cji o wa­run­kach i pro­ble­mach cho­re­go;
3. dzia­łal­ność ma­ją­ca na celu zbie­ra­nie in­for­ma­cji do­ty­czą­cych ob­cych państw; in­sty­tu­cja pro­wa­dzą­ca taką dzia­łal­ność; lu­dzie zaj­mu­ją­cy się taką dzia­łal­no­ścią


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roz­mo­wa pro­wa­dzo­na przez dzien­ni­ka­rza z osobą lub grupą osób, ma­ją­ca na celu przy­bli­że­nie po­glą­dów lub dzia­łań tych osób od­bior­com

 (1.2) pot. tekst wy­wia­du (1.1)

 (1.3) in­sty­tu­cja pań­stwo­wa ma­ją­ca na celu zbie­ra­nie taj­nych in­for­ma­cji na temat in­nych państw;

 (1.4) med. psych. zbie­ra­nie in­for­ma­cji o cho­rym, jego sta­nie zdro­wia;

 (1.5) so­cjol. me­to­da ba­daw­cza sto­so­wa­na do zbie­ra­nia in­for­ma­cji o opi­niach i po­glą­dach;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wywiadować

1. po­tocz­nie: prze­pro­wa­dzać z kimś wy­wiad;
2. daw­niej: pro­wa­dzić dzia­łal­ność wy­wia­dow­czą, zbie­rać in­for­ma­cję o kimś lub o czymś; wy­wia­do­wać się, wy­wia­dy­wać się, wy­py­ty­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wywiadowca

1. funk­cjo­na­riusz służ­by śled­czej;
2. agent taj­ne­go wy­wia­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) funk­cjo­na­riusz wy­wia­du


Wy­wia­dow­ca – męski sto­pień har­cer­ski obec­ny w pol­skim har­cer­stwie od po­cząt­ków ruchu. W ZHP jest to drugi w ko­lej­no­ści sto­pień har­cer­ski chłop­ców, zdo­by­wa­ny po mło­dzi­ku, a przed od­kryw­cą. W ZHR oraz or­ga­ni­za­cjach za­cho­wu­ją­cych przed­wo­jen­ny pię­cio­stop­nio­wy układ stop­ni jest on zdo­by­wa­ny jako drugi w ko­lej­no­ści, po mło­dzi­ku, a przed ćwi­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wywiadowczy

zwią­za­ny z wy­wia­dem, do­ty­czą­cy wy­wia­du


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­wia­du (taj­nej in­sty­tu­cji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywiadowczyni

pra­cow­ni­ca wy­wia­du; agent­ka


Źródła:

SJP.pl

Wywiadowy

przy­miot­nik od: wy­wiad


Źródła:

SJP.pl

Wywiadywać

wy­wia­dy­wać się - zbie­rać in­for­ma­cje o kimś lub o czymś; wy­py­ty­wać się, roz­py­ty­wać się, do­wia­dy­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wywiadzik

zdrob­nie­nie od: wy­wiad


Źródła:

SJP.pl

Wywiadówka

po­tocz­nie: ze­bra­nie ro­dzi­ców ucz­niów (zwy­kle jed­nej klasy), or­ga­ni­zo­wa­ne okre­so­wo przez szko­łę w celu po­wia­do­mie­nia o po­stę­pach w nauce i za­cho­wa­niu się ich dzie­ci


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. eduk. ze­bra­nie ro­dzi­ców or­ga­ni­zo­wa­ne przez szko­łę w celu po­in­for­mo­wa­nia ich o wy­ni­kach w nauce i za­cho­wa­niu się ich dzie­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywianować

prze­sta­rza­łe, żar­to­bli­wie: przez­na­czyć posag, wiano dla kogoś; wy­po­sa­żyć


Źródła:

SJP.pl

Wywiać

1. wie­jąc usu­nąć coś, wyd­mu­chać;
2. po­tocz­nie: uciec


Źródła:

SJP.pl

Wywichnąć

nad­wy­rę­żyć staw przez nie­wła­ści­wy ruch, nie­wła­ści­we stąp­nię­cie


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) med. nad­wy­rę­żyć lub usz­ko­dzić staw przez nagłe nie­pra­wi­dło­we prze­mie­szcze­nie jego kości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywiedzenie

wy­wie­dzieć się - ze­brać in­for­ma­cje o kimś lub o czymś; wy­py­tać się, po­py­tać się, do­wie­dzieć się


Źródła:

SJP.pl

Wywiedzieć

wy­wie­dzieć się - ze­brać in­for­ma­cje o kimś lub o czymś; wy­py­tać się, po­py­tać się, do­wie­dzieć się


Źródła:

SJP.pl

Wywielbić

daw­niej: wy­chwa­lić, wy­nieść pod nie­bio­sa


Źródła:

SJP.pl

Wywielga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. i gw-pl|Poz­nań. ornit. wilga


Źródła:

Wiktionary

Wywieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Wywierać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) od­dzia­ły­wać na kogoś lub na coś w jakiś spo­sób albo z okre­ślo­nym skut­kiem

 (1.2) dzia­łać na coś z pewną siłą

 (1.3) wy­wo­ły­wać okre­ślo­ne myśli i od­czu­cia


Źródła:

Wiktionary

Wywiercenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wier­cić.


Źródła:

Wiktionary

Wywiercić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­wier­cać)

 (1.1) wy­ko­nać otwór przy uży­ciu wier­tła lub in­ne­go obra­ca­ją­ce­go się na­rzę­dzia


Źródła:

Wiktionary

Wywiert

1. wy­ko­ny­wa­nie ot­wo­ru za po­mo­cą świ­dra;
2. otwór wy­ko­na­ny za po­mo­cą świ­dra;
3. po­bra­nie z pnia prób­ki drew­na za po­mo­cą spe­cjal­ne­go świ­dra;
4. prób­ka drew­na po­bra­na z pnia za po­mo­cą spe­cjal­ne­go świ­dra; wy­wier­tek, wy­wiert­ka


Źródła:

SJP.pl

Wywiertek

prób­ka drew­na po­bra­na z pnia za po­mo­cą spe­cjal­ne­go świ­dra; wy­wier­tek, wy­wiert


Źródła:

SJP.pl

Wywiertka

prób­ka drew­na po­bra­na z pnia za po­mo­cą spe­cjal­ne­go świ­dra; wy­wier­tek, wy­wiert


Źródła:

SJP.pl

Wywiertnik

prze­sta­rza­le: ostro za­koń­czo­ny przy­rząd me­dycz­ny do wier­ce­nia


Źródła:

SJP.pl

Wywierzysko

1. ob­fi­te źró­dło kra­so­we wy­pły­wa­ją­ce pod ci­śnie­niem; otwór w skale, skąd to źró­dło wy­pły­wa;
2. daw­niej: wzgó­rek, wydma


Wy­wie­rzy­sko, re­o­kren – typ bar­dzo wy­daj­ne­go źró­dła kra­so­we­go. Naj­czę­ściej wy­stę­pu­je w re­gio­nach gór­skich. Jest to prze­waż­nie źró­dło typu wo­klu­zyj­skie­go (od nazwy fran­cu­skiej miej­sco­wo­ści – Fon­ta­i­ne-de-Va­uc­lu­se) – nazwa źró­dła, w któ­rym wy­pły­wa­ją na po­wierzch­nię wody po­dziem­ne na ob­sza­rach kra­so­wych. Wy­daj­ność ta­kie­go źró­dła może być znacz­na; jeśli jest mniej­sza od ilo­ści wody wpły­wa­ją­cej do po­no­ru (wchło­nu), wów­czas mó­wi­my o ujem­nym bi­lan­sie zlew­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wywiesić

po­wie­sić dużo cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­wie­szać)

 (1.1) umie­ścić przed­miot (zwy­kle o pła­skim kształ­cie) nad po­dło­żem na zew­nątrz cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywieszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wie­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wywieszać

prze­sta­rza­le: po­wie­sić ko­lej­no wszyst­kich


Źródła:

SJP.pl

Wywieszka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kart­ka lub ta­blicz­ka in­for­mu­ją­ca


Źródła:

Wiktionary

Wywietrzak

ele­ment wspo­ma­ga­ją­cy ciąg ko­mi­no­wy, mon­to­wa­ny na da­chach; wy­wietrz­nik


Źródła:

SJP.pl

Wywietrzały

taki, który wy­wie­trzał


Źródła:

SJP.pl

Wywietrznik

1. urzą­dze­nie usu­wa­ją­ce zu­ży­te po­wie­trze z po­mie­szcze­nia; wen­ty­la­tor;
2. nie­wiel­ka część okna, da­ją­ca się od­dziel­nie ot­wie­rać; wietrz­nik; luf­cik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) otwór, który służy do wie­trze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywiew

usu­wa­nie zu­ży­te­go po­wie­trza z po­mie­szcze­nia


Wy­wiew – ja­ski­nia w Dziel­ni­cy VIII Dęb­ni­ki w Kra­ko­wie. Znaj­du­je się na po­łud­nio­wo-za­chod­nim obrze­żu wznie­sie­nia Krze­mio­nek Za­krzow­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wywiewać

o wie­trze: wie­jąc, usu­wać coś skądś


Źródła:

SJP.pl

Wywiewowy

→ wy­wiew


Patrz:wywiew

Źródła:

SJP.pl

Wywiezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wieźć.


Źródła:

Wiktionary

Wywieść

1. pro­wa­dząc kogoś, wyjść z nim skądś lub na ja­kieś miej­sce;
2. o dro­dze, ścież­ce: umoż­li­wić wyj­ście skądś;
3. uznać coś za źró­dło lub po­czą­tek cze­goś;
4. wy­pro­wa­dzić z cze­goś wnio­sek
5. opo­wie­dzieć coś, tłu­ma­cząc, wy­ja­śnia­jąc


Źródła:

SJP.pl

Wywieźć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­wo­zić)

 (1.1) wio­ząc, za­bie­rać skądś kogoś lub coś

 (1.2) prze­wo­żąc gdzie in­dziej, usu­wać skądś coś


Źródła:

Wiktionary

Wywijak

tłocz­nik słu­żą­cy do wy­wi­ja­nia na pra­sach


Źródła:

SJP.pl

Wywijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wi­jać. (od­chy­lać)

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wi­jać. (wy­ma­chi­wać)

 (1.3) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wi­jać. (tań­czyć)


Źródła:

Wiktionary

Wywijas

wy­gię­ta linia; za­krę­tas; za­wi­jas; wy­krę­tas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. roz­ra­biacz, awan­tur­nik

 (1.2) gw-pl|Poz­nań. spry­ciarz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywijasy

wy­gię­ta linia; za­krę­tas; za­wi­jas; wy­krę­tas


Źródła:

SJP.pl

Wywijać

ma­chać lub krę­cić czymś w po­wie­trzu


Źródła:

SJP.pl

Wywilżanka

ga­tu­nek drob­nej mu­chów­ki, któ­rej larwy żyją w fer­men­tu­ją­cych pro­duk­tach ro­ślin­nych lub w gnia­zdach pszczół


Źródła:

SJP.pl

Wywilżankowate

ro­dzi­na nie­wiel­kich owa­dów z rzędu mu­chó­wek; wy­wilż­no­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Wywilżankowaty

o ce­chach wy­wil­żan­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Wywilżna

mu­chów­ka z ro­dzi­ny wy­wilż­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wywilżnowate

ro­dzi­na nie­wiel­kich owa­dów z rzędu mu­chó­wek; wy­wil­żan­ko­wa­te


Wy­wilż­no­wa­te, wy­wil­żan­ko­wa­te (Dro­sop­hi­li­dae) – ro­dzi­na nie­wiel­kich owa­dów z rzędu mu­chó­wek po­spo­li­ta w wielu czę­ściach świa­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wywilżnowaty

o ce­chach wy­wilż­no­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Wywindowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­win­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wywindować

1. pod­nieść lub za­cią­gnąć kogoś lub coś na górę, na wierzch cze­goś;
2. bar­dzo pod­wyż­szyć coś w górę;
3. pomóc komuś zro­bić ka­rie­rę


Źródła:

SJP.pl

Wywindowywać

win­do­wać; po­tocz­nie:
1. znacz­nie zwięk­szać ilość, ja­kość lub war­tość cze­goś;
2. po­wo­do­wać, że ktoś lub coś znaj­du­je się dużo wyżej niż po­przed­nio


Źródła:

SJP.pl

Wywinąć

mach­nąć lub za­krę­cić czymś w po­wie­trzu


Źródła:

SJP.pl

Wywirować

wy­dzie­lić, od­dzie­lić coś od cze­goś przez wi­ro­wa­nie; od­wi­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Wywiórka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wie­wiór­ka


Źródła:

Wiktionary

Wywiązać

wy­plą­tać z za­wią­za­nia, usu­nąć zwią­za­nie, więzy


Źródła:

SJP.pl

Wywiązywać

wy­plą­ty­wać z za­wią­za­nia, usu­wać zwią­za­nie, więzy


Źródła:

SJP.pl

Wywjuczać

daw­niej: obła­do­wy­wać cię­ża­ra­mi, na­kła­dać juki; ob­ju­czać, uju­czać


Źródła:

SJP.pl

Wywlec

po­tocz­nie:
1. wy­cią­gnąć coś na zew­nątrz, zwy­kle z tru­dem;
2. wy­pro­wa­dzić kogoś skądś siłą, wle­kąc go;
3. prze­no­śnie: ujaw­nić lub przy­pom­nieć coś przy­kre­go;
4. wyw­lec się - z tru­dem lub nie­chęt­nie wyjść skądś, opu­ścić ja­kieś miej­sce


Źródła:

SJP.pl

Wywlekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyw­le­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wywlekać

po­tocz­nie:
1. wy­cią­gać coś na zew­nątrz, zwy­kle z tru­dem;
2. wy­pro­wa­dzać kogoś skądś siłą, wle­kąc go;
3. prze­no­śnie: ujaw­niać lub przy­po­mi­nać coś przy­kre­go;
4. wyw­le­kać się - z tru­dem lub nie­chęt­nie wy­cho­dzić skądś, opu­szczać ja­kieś miej­sce


Źródła:

SJP.pl

Wywlekiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyw­le­ki­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wywnioskować

dojść do wnio­sków; wy­de­du­ko­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wnio­sko­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wnio­sko­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywnętrzać

wyw­nę­trzać się - po­tocz­nie: wy­ja­wiać komuś swoje myśli, ta­jem­ni­ce; zwie­rzać się


Źródła:

SJP.pl

Wywnętrzyć

wyw­nę­trzyć się - po­tocz­nie: wy­ja­wić komuś swoje myśli, ta­jem­ni­ce; zwie­rzyć się


Źródła:

SJP.pl

Wywodliwy

rzad­ko: moż­li­wy do wy­pro­wa­dze­nia z ja­kie­goś źró­dła; wy­pro­wa­dzal­ny


Źródła:

SJP.pl

Wywodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wo­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Wywodzić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) książk. wo­dząc kogoś wy­cho­dzić z nim skądś, wy­pro­wa­dzać

 (1.2) książk. o dro­dze: umoż­li­wiać wyj­ście skądś, wy­pro­wa­dzać

 (1.3) do­cho­dzić do cze­goś przez ro­zu­mo­wa­nie, wys­nu­wać wnio­ski

 (1.4) książk. wy­ja­śniać, tłu­ma­czyć coś, do­wo­dzić cze­goś

 (1.5) stpol. stwo­rzyć

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny

 (2.1) po­cho­dzić z ja­kie­goś miej­sca

 (2.2) mieć po­czą­tek w czymś, w ja­kimś miej­scu


Źródła:

Wiktionary

Wywoskowywać

na­cie­rać, po­kry­wać coś wo­skiem


Źródła:

SJP.pl

Wywozić

po­tocz­nie: za­wieźć kogoś w wiele miejsc


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­wieźć)

 (1.1) prze­wo­zić kogoś lub coś skądś lub w inne miej­sce

 (1.2) za­bie­rać ze sobą dobre wspom­nie­nia, uczu­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywozowy

przy­miot­nik od: wywóz


Źródła:

SJP.pl

Wywołanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wo­łać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wywołaniec

daw­niej: wy­gna­niec, ba­ni­ta; eg­zu­lant, ek­su­lant, egzul


Wy­wo­ła­niec (niem. "Zip­pel-Berg", 543 m n.p.m.) – roz­le­głe wznie­sie­nie w cen­tral­nej czę­ści Pół­noc­ne­go Grzbie­tu Gór Ka­czaw­skich, w Su­de­tach Za­chod­nich, sta­no­wią­ce za­chod­nie za­koń­cze­nie ma­sy­wu Okola, mię­dzy Le­śnia­kiem a Ro­gat­ką, nad Chro­śni­cą i Rzą­śni­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wywołać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­wo­ły­wać)

 (1.1) zob. wy­wo­ły­wać. (spo­wo­do­wać)

 (1.2) zob. wy­wo­ły­wać. (skło­nić do wyj­ścia)

 (1.3) zob. wy­wo­ły­wać. (przy­pom­nieć)

 (1.4) fot. zob. wy­wo­ły­wać. (zdję­cia)


Źródła:

Wiktionary

Wywoływacz

1. od­czyn­nik, pod któ­re­go dzia­ła­niem obra­zy na naś­wiet­lo­nym ma­te­ria­le fo­to­gra­ficz­nym stają się wi­docz­ne;
2. daw­niej: ob­wo­ły­wacz, woźny


Źródła:

SJP.pl

Wywoływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wo­ły­wać.


Wy­wo­ły­wa­nie ma­te­ria­łów fo­to­gra­ficz­nych (błon i pa­pie­rów) – pro­ces fo­to­gra­ficz­ny, któ­re­go za­sad­ni­czym eta­pem jest re­ak­cja che­micz­na, w wy­ni­ku któ­rej przet­wa­rza­ne są naś­wiet­lo­ne ob­sza­ry sub­stan­cji świa­tło­czu­łej. W ten spo­sób obraz uta­jo­ny przeksz­tał­ca się w ne­ga­ty­wo­wy obraz jawny. Wy­wo­ły­wa­nie prze­pro­wa­dza się naj­czę­ściej przy uży­ciu ką­pie­li w rozt­wo­rze wy­wo­ły­wa­cza. Więk­szość ma­te­ria­łów fo­to­gra­ficz­nych musi być na­stęp­nie pod­da­nych utr­wa­la­niu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wywoływać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­wo­łać)

 (1.1) po­wo­do­wać

 (1.2) skła­niać do wyj­ścia po­przez wo­ła­nie

 (1.3) wra­cać pa­mię­cią (do cze­goś), przy­po­mi­nać sobie

 (1.4) fot. od­dzia­ły­wać w spo­sób che­micz­ny na ma­te­riał świa­tło­czu­ły w celu uwi­docz­nie­nia obra­zu


Źródła:

Wiktionary

Wywoźnik

osoba zaj­mu­ją­ca się wy­wo­zem od­pa­dów


Źródła:

SJP.pl

Wywracać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­wró­cić)

 (1.1) wy­wo­ły­wać czyjś upa­dek

 (1.2) zmie­niać stro­nę cze­goś na opak

 (1.3) zmie­niać usta­lo­ny ład

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­wra­cać się (dk. wy­wró­cić się)

 (2.1) ule­gać upad­kom

 (2.2) ule­gać zmia­nom stro­ny na nie­po­żą­da­ną


Źródła:

Wiktionary

Wywrot

1. prze­wró­co­ne drze­wo z od­sło­nię­tym sy­ste­mem ko­rze­nio­wym; wy­wrót, wy­krot, wia­tro­wał;
2. daw­niej: wy­wrót


Źródła:

SJP.pl

Wywrotek

zwy­kle w licz­bie mno­giej: obu­wie szyte po lewej stro­nie, a potem wy­wra­ca­ne na prawą; wy­wrot­ka


Wy­wro­tek, wy­wrot­ki, wy­wra­can­ka, wy­wrot­ka - obu­wie szyte na lewą stro­nę, a na­stęp­nie wy­wra­ca­ne na prawą. Cha­rak­te­ry­stycz­ne zwła­szcza dla daw­ne­go obu­wia wy­ko­ny­wa­ne­go ręcz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wywrotka

1. wagon albo sa­mo­chód ze skrzy­nią mo­gą­cą się prze­chy­lać, co umoż­li­wia szyb­kie i łatwe opróż­nia­nie za­war­to­ści tej skrzy­ni;
2. wy­wró­ce­nie się, np. łódki albo za­wod­ni­ka w cza­sie za­wo­dów;
3. rzad­ko: wy­wro­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) efekt wy­wró­ce­nia się

 (1.2) bud. cię­ża­rów­ka z nad­wo­ziem w for­mie ru­cho­mej skrzy­ni umoż­li­wia­ją­cej wy­sy­py­wa­nie ła­dun­ku


Wy­wrot­ka – ro­dzaj po­ja­zdu sa­mo­wy­ła­dow­cze­go z prze­chy­la­ną do tyłu lub na bok skrzy­nią ła­dun­ko­wą, która umoż­li­wia sa­mo­czyn­ny ro­zła­du­nek.

Wy­wrot­ki sto­so­wa­ne są do tran­spor­tu ma­te­ria­łów płyn­nych, syp­kich lub ka­wał­ko­wych. W prak­ty­ce bu­dow­la­nej i dro­go­wej służą prze­de wszyst­kim do prze­wo­zu ziemi, pia­sku i kru­szy­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wywrotki

1. wagon albo sa­mo­chód ze skrzy­nią mo­gą­cą się prze­chy­lać, co umoż­li­wia szyb­kie i łatwe opróż­nia­nie za­war­to­ści tej skrzy­ni;
2. wy­wró­ce­nie się, np. łódki albo za­wod­ni­ka w cza­sie za­wo­dów;
3. rzad­ko: wy­wro­tek


Źródła:

SJP.pl

Wywrotkowy

→ wy­wrot­ka


Patrz:wywrotka

Źródła:

SJP.pl

Wywrotnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wywrotniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­wrot­ny


Źródła:

SJP.pl

Wywrotowiec

czło­wiek dą­żą­cy do prze­wro­tu spo­łecz­ne­go, zwo­len­nik prze­wro­tu


Źródła:

SJP.pl

Wywrotowość

→ wy­wro­to­wy


Patrz:wywrotowy

Źródła:

SJP.pl

Wywrotowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy na celu oba­le­nie ist­nie­ją­ce­go ustro­ju lub wła­dzy


Źródła:

Wiktionary

Wywrzeć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­wie­rać)

 (1.1) po­dzia­łać na coś z pewną siłą

 (1.2) wy­ka­zać od­dzia­ły­wa­nie, zmie­nić coś lub kogoś w jakiś spo­sób

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wrzeć)

 (2.1) daw. wrząc, wy­go­to­wać się


Źródła:

Wiktionary

Wywrócić

prze­wró­cić coś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­wra­cać)

 (1.1) wy­wo­łać czyjś upa­dek

 (1.2) zmie­nić stro­nę cze­goś na opak

 (1.3) zmie­nić usta­lo­ny ład

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­wró­cić się (ndk. wy­wra­cać się)

 (2.1) ulec upad­ko­wi

 (2.2) ulec zmia­nie stro­ny na nie­po­żą­da­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywrót

1. urzą­dze­nie do opróż­nia­nia wozów ko­pal­nia­nych;
2. drze­wo wy­wró­co­ne z ko­rze­nia­mi przez wiatr; wy­krot;
3. fi­gu­ra akro­ba­cji lot­ni­czej;
4. daw­niej: wy­wró­ce­nie się; nagła zmia­na;
5. na wy­wrót - na lewą stro­nę; na od­wrót; opacz­nie; prze­ciw­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) leśn. drze­wo oba­lo­ne lub na­der­wa­ne u ko­rze­ni przez wiatr, okiść lub deszcz;

 (1.2) lotn. akro­ba­cja sa­mo­lo­to­wa po­le­ga­ją­ca na zmia­nie kie­run­ku lotu o 180 stop­ni z jed­no­czes­ną utra­tą wy­so­ko­ści i przy­ro­stem pręd­ko­ści po­stę­po­wej;


 "Zo­bacz też: Wy­wrót (le­śnict­wo)."

Wy­wrót – fi­gu­ra pi­lo­ta­żu po­le­ga­ją­ca na wy­ko­na­niu pół­becz­ki, tj. od­wró­ce­nie sa­mo­lo­tu na plecy i wpro­wa­dze­niu go pół­pęt­lą w dół do lotu nor­mal­ne­go. Wy­ko­na­nie fi­gu­ry po­wo­du­je utra­tę wy­so­ko­ści i zmia­nę kie­run­ku lotu o 180°.

Za­leż­nie od ro­dza­ju pół­becz­ki roz­róż­nia się wy­wrót:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wywróżać

wró­żyć;
1. prze­po­wia­dać przysz­łość, ana­li­zu­jąc jakiś układ, np. kart, fusów, gwiazd;
2. prze­wi­dy­wać w opar­ciu o znane sobie fakty


Źródła:

SJP.pl

Wywyższanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­wyż­szać.


Źródła:

Wiktionary

Wywyższać

1. na­da­wać komuś lub cze­muś więk­sze zna­cze­nie;
2. wy­wyż­szać się - czuć się i po­ka­zy­wać, że jest się lep­szym od in­nych


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­wyż­szyć)

 (1.1) na­da­wać więk­szą wagę

 (1.2) daw. wy­no­sić na wyż­szy urząd

 (1.3) daw. pod­wyż­szać, umie­szczać wyżej

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­wyż­szać się (dk. wy­wyż­szyć się)

 (2.1) pysz­nić się, wy­no­sić się

 (2.2) przest. zdo­by­wać lep­szą po­zy­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywyższenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­da­nie więk­szej wagi

 (1.2) daw. wy­nie­sie­nie na wyż­szy urząd

 (1.3) daw. pod­wyż­sze­nie, unie­sie­nie wyżej


Źródła:

Wiktionary

Wywyższyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­wyż­szać)

 (1.1) nadać więk­szą wagę

 (1.2) daw. wy­nieść na wyż­szy urząd

 (1.3) daw. pod­wyż­szyć, umie­ścić wyżej

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­wyż­szyć się (ndk. wy­wyż­szać się)

 (2.1) przest. zdo­być lep­szą po­zy­cję


Źródła:

Wiktionary

Wywzdychać

1. wzdy­cha­jąc, wy­bła­gać, wy­pro­sić;
2. wzdy­cha­jąc, uwol­nić się od złych emo­cji;
3. wyw­zdy­chać się - wzdy­cha­jąc długo i wiele razy, dać wyraz sil­nym emo­cjom; naw­zdy­chać się


Źródła:

SJP.pl

Wywzorcować

usta­lić war­tość miary przy­rzą­du po­mia­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl

Wywód

1. prze­mó­wie­nie przed­sta­wia­ją­ce ja­kieś wia­do­mo­ści, uza­sad­nie­nia, ar­gu­men­ty;
2. śle­dze­nie źró­dła; ge­ne­za;
3. po­bo­go­sław­nie matki po uro­dze­niu dziec­ka, wpro­wa­dzo­nej do ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go ;
4. tłu­ma­cze­nie, wy­ja­śnie­nie; uza­sad­nie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) do­wo­dze­nie czego po­par­te ro­zu­mo­wy­mi ar­gu­men­ta­mi; ar­gu­men­ta­cja

 (1.2) wy­kry­wa­nie po­cząt­ku, na­wią­zy­wa­nie do po­cząt­ku, źró­dła czego, także. dzie­ło lub do­ku­ment temu poś­wię­co­ny

 (1.3) hist. stwier­dze­nie szla­chec­kie­go po­cho­dze­nia, do­ku­ment stwier­dza­ją­cy to po­cho­dze­nie; ro­do­wód

 (1.4) kult. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: po­bło­go­sła­wie­nie matki po uro­dze­niu dziec­ka, po­łą­czo­ne z uro­czy­stym wpro­wa­dze­niem jej do ko­ścio­ła

 (1.5) kult. bło­go­sła­wień­stwo mę­żat­ki po ślu­bie

 (1.6) praw. umo­ty­wo­wa­nie, uza­sad­nie­nie da­ne­go wnio­sku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wywóz

wy­wie­zie­nie cze­goś, rza­dziej kogoś, skądś; wy­wóz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­wo­że­nie lub wy­wie­zie­nie cze­goś lub kogoś skądś

 (1.2) ekon. wy­wo­że­nie (w ce­lach hand­lo­wych) to­wa­rów za gra­ni­cę


Zo­bacz też: Wywóz (ko­lo­nia).

Wywóz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie przy­su­skim, w gmi­nie Giel­niów. Wieś ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wywózka

wy­wie­zie­nie cze­goś, rza­dziej kogoś, skądś; wywóz


Źródła:

SJP.pl

Wywózkowy

→ wy­wóz­ka


Patrz:wywózka

Źródła:

SJP.pl

Wywędzać

daw­niej:
1. wy­su­szać wę­dze­niem;
2. na­da­wać cze­muś mi­zer­ny wy­gląd; wy­mi­ze­ro­wy­wać;
3. wy­ła­wiać wędką


Źródła:

SJP.pl

Wywęszać

1. o zwie­rzę­tach: wy­kry­wać wę­chem obec­ność kogoś lub cze­goś; zwą­chi­wać, zwę­szać;
2. po­tocz­nie: wy­kry­wać coś ukry­te­go


Źródła:

SJP.pl

Wywęszyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wę­szyć)

 (1.1) zna­leźć coś, wy­czu­wa­jąc to wę­chem


Źródła:

Wiktionary

Wywłaszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spra­wie­nie, że coś prze­sta­je być czy­jąś włas­no­ścią

 (1.2) praw. po­zba­wie­nie kogoś prawa włas­no­ści na mocy usta­wy, prze­waż­nie za odsz­ko­do­wa­niem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wywłaszczeniowy

→ wy­wła­szcze­nie, np. usta­wa wy­wła­szcze­nio­wa, po­da­tek wy­wła­szcze­nio­wy


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­wła­szcze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wywłaszczyć

cza­sow­nik

 (1.1) po­zba­wić kogoś włas­no­ści na mocy usta­wy


Źródła:

Wiktionary

Wywłoczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w gmi­nie Zwie­rzy­niec;


Wy­włocz­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Zwie­rzy­niec.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była na prze­ło­mie XVI i XVII wieku w ziemi chełm­skiej wo­je­wództ­wa ru­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wywłok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzad. rzecz wy­cią­gnię­ta, wyw­le­czo­na


Źródła:

Wiktionary

Wywłoka

po­tocz­nie: męż­czyz­na ma­ją­cy złą re­pu­ta­cję


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) posp. ko­bie­ta o złej re­pu­ta­cji, zde­mo­ra­li­zo­wa­na, która utrzy­mu­je się z nie­rzą­du, pot. pro­sty­tut­ka

 (1.2) daw. du­chow­ny po­zba­wio­ny świę­ceń, ek­sko­mu­ni­ko­wa­ny ksiądz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wywłócznik

ro­śli­na z ro­dzi­ny wod­ni­ko­wa­tych, ros­ną­ca w wo­dach słod­kich


Wy­włócz­nik ("My­riop­hyl­lum" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wod­ni­ko­wa­tych. Obej­mu­je około 70 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w wo­dach sto­ją­cych i na ba­gnach całej kuli ziem­skiej, przy czym naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie osią­ga­ją w Au­stra­lii. W Pol­sce wy­stę­pu­ją trzy ga­tun­ki: wy­włócz­nik kło­so­wy ("M. spi­ca­tum"), okół­ko­wy ("M. ver­ti­cil­la­tum") i skrę­to­le­gły ("M. al­ter­ni­flo­rum").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wywłóczyć

1. w rol­nict­wie: do­ko­nać za­bie­gów bro­no­wa­nia (spulch­nić i wy­rów­nać za­o­ra­ną zie­mię, przy­kryć zie­mią na­sia­ne ziar­no), wy­bro­no­wać;
2. prze­sta­rza­le: zmę­czyć kogoś przez włó­cze­nie, pro­wa­dze­nie w wiele miejsc;
3. wy­włó­czyć się - po­tocz­nie: zmę­czyć się cho­dze­niem; na­włó­czyć się


Źródła:

SJP.pl

Wyz

ryba wę­drow­na z je­sio­tro­wa­tych, jedna z naj­więk­szych ryb słod­ko­wod­nych (dłu­gość do 5 m, waga do 1500 kg), po­ła­wia­na ze wzglę­du na smacz­ne mięso i ikrę (czar­ny ka­wior); bie­łu­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) przest. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Huso huso|L.|ref=tak., duża wę­drow­na ryba dra­pież­na z ro­dzi­ny je­sio­tro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyzabijać

1. zabić wszyst­kich jed­ne­go po dru­gim; po­za­bi­jać;
2. wy­za­bi­jać się - o wielu oso­bach: zabić się wza­jem­nie; po­za­bi­jać się


Źródła:

SJP.pl

Wyzbyty

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyzbywalny

da­ją­cy się wy­zbyć


Źródła:

SJP.pl

Wyzbyć

wy­zbyć się - po­zbyć się cze­goś, oddać coś; prze­stać doz­na­wać cze­goś, wyzuć z cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyzdrowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyz­dro­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Wyzdrowieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zdro­wieć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|zdro­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Wyzerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ze­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyzerować

1. do­pro­wa­dzić do stanu po­cząt­ko­we­go;
2. spo­wo­do­wać przy­ję­cie war­to­ści ze­ro­wej;
3. od­pro­wa­dzić ła­du­nek elek­trycz­ny do ziemi;
4. po­tocz­nie: wypić cały napój z na­czy­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyzerowywać

ze­ro­wać;
1. do­pro­wa­dzać do stanu po­cząt­ko­we­go;
2. po­wo­do­wać przy­ję­cie war­to­ści ze­ro­wej;
3. od­pro­wa­dzać ła­du­nek elek­trycz­ny do ziemi;
4. po­tocz­nie: wy­pi­jać cały napój z na­czy­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyzgerny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zgrab­ny, ładny


Źródła:

Wiktionary

Wyzgrzytywać

rzad­ko: zgrzy­ta­jąc, wy­po­wia­dać, wy­gła­szać coś


Źródła:

SJP.pl

Wyzierać

1. wy­glą­dać
2. uka­zy­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wyziew

1. to, co się wy­dzie­la w po­sta­ci gazów; eks­ha­la­cja;
2. woń uno­szą­ca się z ja­kie­goś miej­sca, zaz­wy­czaj nie­przy­jem­na; wy­zie­wy, eks­ha­la­cje


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ciała lotne (para, gaz) lub woń wy­do­by­wa­ją­ce się skądś lub ulat­nia­ją­ce się z cze­goś

 (1.2) przen. po­ka­zy­wa­nie ne­ga­tyw­nych od­czuć, za­cho­wań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyziewać

wy­dzie­lać z sie­bie ogień, woń lub parę


Źródła:

SJP.pl

Wyziewy

1. to, co się wy­dzie­la w po­sta­ci gazów; eks­ha­la­cja;
2. woń uno­szą­ca się z ja­kie­goś miej­sca, zaz­wy­czaj nie­przy­jem­na; wy­zie­wy, eks­ha­la­cje


Źródła:

SJP.pl

Wyzionąć

1. wy­dzie­lić z sie­bie ogień, woń lub parę;
2. wy­zio­nąć ducha - um­rzeć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­zie­wać)

 (1.1) wy­dy­chać, wy­dzie­lić woń lub parę z ust


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyziór

daw­niej: widok; wy­zior, wyzór


Źródła:

SJP.pl

Wyziębnąć

stra­cić cie­pło i stać się zim­nym; wy­zię­bić się


Źródła:

SJP.pl

Wyziębły

stra­cić cie­pło i stać się zim­nym; wy­zię­bić się


Źródła:

SJP.pl

Wyznaczalny

da­ją­cy się wyz­na­czyć


Źródła:

SJP.pl

Wyznaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyz­na­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wyznaczać

cza­sow­nik

 (1.1) okre­ślać gra­ni­cę, trasę lub za­sięg cze­goś przy po­mo­cy zna­ków lub linii

 (1.2) okre­ślać war­tość cze­goś po­przez po­miar lub obli­cze­nia

 (1.3) wska­zy­wać osobę do okre­ślo­ne­go za­da­nia

 (1.4) usta­lać wa­run­ki, takie, jak ter­min, miej­sce lub cenę


Źródła:

Wiktionary

Wyznaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyz­na­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Wyznacznik

1. wy­róż­nik, za po­mo­cą któ­re­go de­fi­niu­je się re­gu­ły ist­nie­nia i licz­by roz­wią­zań ukła­du al­ge­bra­icz­nych rów­nań li­nio­wych;
2. to, co okre­śla, wska­zu­je na coś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) to, co wyz­na­cza coś lub wska­zu­je na coś

 (1.2) mat. jedna z funk­cji w al­ge­brze; wy­róż­nik, za po­mo­cą któ­re­go pro­sto i krót­ko for­mu­łu­je się re­gu­ły do­ty­czą­ce ist­nie­nia i licz­by roz­wią­zań ukła­du al­ge­bra­icz­nych rów­nań li­nio­wych;


Wyz­nacz­nik (franc. "de­ter­mi­nant") – licz­ba lub ogól­niej war­tość przy­pi­sa­na ma­cie­rzy kwa­dra­to­wej for­mu­la_1 oz­na­cza­na jako for­mu­la_2. War­tość ta jest otrzy­my­wa­na przez od­po­wied­nie przem­no­że­nie i do­da­wa­nie ele­men­tów ma­cie­rzy (zob. sek­cję "Obli­cza­nie wyz­nacz­ni­ków").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyznacznikowy

→ wyz­nacz­nik


Patrz:wyznacznik

Źródła:

SJP.pl

Wyznaczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wyz­na­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wyz­na­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wyznakować

cza­sow­nik

 (1.1) umie­szczać znaki na szla­ku

 (1.2) uwy­pu­kle­nie or­ga­niz­mów lub tka­nek bądź or­ga­nów za po­mo­ca sub­stan­cji che­micz­nych


Źródła:

Wiktionary

Wyznanie

1. wy­ja­wić coś waż­ne­go; przyz­nać się do cze­goś;
2. wyz­nać się - po­tocz­nie: zo­rien­to­wać się w czymś, poz­nać się na czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. grupa re­li­gij­na wew­nątrz więk­sze­go prądu re­li­gij­ne­go;

 (1.2) przyz­na­nie się do cze­goś

 (1.3) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyz­nać.


Wyz­na­nie – okre­śle­nie grupy re­li­gij­nej opar­tej na jed­nym ze­sta­wie dog­ma­tów wiary („wyz­na­niu”, „credo”). Pod wzglę­dem or­ga­ni­za­cyj­nym grupa taka może być sku­pio­na w jed­nej struk­tu­rze or­ga­ni­za­cyj­nej lub w wielu. Struk­tu­ra taka na grun­cie prawa pol­skie­go okre­śla­na jest nazwą zwią­zek wyz­na­nio­wy, a w re­li­gioz­naw­stwie i pra­wie państw an­glo­sa­skich także mia­nem de­no­mi­na­cji re­li­gij­nej. Nie­kie­dy, choć nie­pre­cy­zyj­nie, mia­nem "wyz­na­nia" okre­śla się "zwią­zek wyz­na­nio­wy".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyznaniowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wyz­na­nio­we


Źródła:

Wiktionary

Wyznaniowy

→ wyz­na­nie


przy­miot­nik odrze­czow­ni­ko­wy

 (1.1) od­no­szą­cy się do wyz­na­nia jako wiary

 (1.2) do­ty­czą­cy wyz­na­nia jako de­kla­ra­cji


Patrz:wyznanie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyznawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uz­na­wa­nie cze­goś za godne wiary i sza­cun­ku

 (1.2) ujaw­nia­nie se­kre­tów, ta­jem­nic lub rze­czy waż­nych


Źródła:

Wiktionary

Wyznawać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wyz­nać)

 (1.1) wy­ja­wiać, ujaw­niać coś; zwła­szcza coś, co do­tych­czas się ukry­wa­ło

 (1.2) wie­rzyć w coś; czcić coś; także: być wyz­naw­cą danej re­li­gii


Źródła:

Wiktionary

Wyznawca

1. osoba wyz­na­ją­ca jakąś re­li­gię;
2. zwo­len­nik ja­kichś po­glą­dów, idei, te­o­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. ktoś, kto kul­ty­wu­je jakąś re­li­gię, wyz­na­je ją;

 (1.2) przen. en­tuz­ja­sta czy­ichś po­glą­dów


Wyz­naw­ca (łac. "con­fes­sor", gr. ὁμολογητής, "homologētēs") – ter­min sto­so­wa­ny w chrze­ści­jań­stwie dla okre­śle­nia po­sta­ci oto­czo­nej po­śmiert­nym kul­tem (łac. "cul­tus in­fe­rior re­la­ti­vus"), która zmar­ła śmier­cią na­tu­ral­ną.

Ewo­lu­cję se­man­tycz­ną okre­śle­nia „wyz­naw­ca” poz­nać można dzię­ki ana­li­zom hi­sto­rii kultu, dzie­jom li­te­ra­tu­ry chrze­ści­jań­skiej i na ko­niec fi­lo­lo­gii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyznawczy

zwią­za­ny z wyz­na­wa­niem cze­goś, wiarą w coś


Źródła:

SJP.pl

Wyznawczyni

1. ko­bie­ta wyz­na­ją­ca jakąś re­li­gię;
2. zwo­len­nicz­ka ja­kiejś te­o­rii, czy­ichś po­glą­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: wyz­naw­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyznać

1. wy­ja­wić coś waż­ne­go; przyz­nać się do cze­goś;
2. wyz­nać się - po­tocz­nie: zo­rien­to­wać się w czymś, poz­nać się na czymś


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wyz­na­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyzuty

po­zba­wio­ny cze­goś, np. emo­cji


przy­miot­nik

 (1.1) cał­ko­wi­cie po­zba­wio­ny ja­kiejś do­dat­niej cechy, po­zy­tyw­nych uczuć, emo­cji

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. (przy­miot­ni­ko­wy bier­ny) zob. wyzuć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyzuwalnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. prze­bie­ral­nia w łaźni


Źródła:

Wiktionary

Wyzuć

po­zba­wić kogoś cze­goś, zwy­kle ma­jąt­ku


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­zu­wać)

 (1.1) książk. po­zba­wić kogoś cze­goś (zaz­wy­czaj dóbr ma­te­rial­nych, praw, ale także cech lub war­to­ści nie­ma­te­rial­nych); za­brać coś komuś, wy­wła­szczyć, ogo­ło­cić

 (1.2) pot. ograć kogoś w karty lub w ha­zar­dzie; ogo­ło­cić z pie­nię­dzy do ostat­nie­go gro­sza

 (1.3) daw. zdjąć z sie­bie obu­wie lub (rza­dziej) odzież

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wyzuć się (ndk. wy­zu­wać się)

 (2.1) książk. po­zba­wić sa­me­go sie­bie ja­kichś cech, zalet, ma­jąt­ku lub war­to­ści na sku­tek włas­nych dzia­łań; zrzec się cze­goś

 (2.2) daw. zdjąć z sie­bie obu­wie lub odzież


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyzwalacz

1. urzą­dze­nie w apa­ra­cie fo­to­gra­ficz­nym uru­cha­mia­ją­ce mi­gaw­kę
2. urzą­dze­nie do ot­wie­ra­nia spa­do­chro­nu


Wyz­wa­lacz ( trig­ger) – pro­ce­du­ra wy­ko­ny­wa­na au­to­ma­tycz­nie jako re­ak­cja na pewne zda­rze­nia w ta­be­li bazy da­nych. Wyz­wa­la­cze mogą ogra­ni­czać do­stęp do pew­nych da­nych, re­je­stro­wać zmia­ny da­nych lub na­dzo­ro­wać mo­dy­fi­ka­cje da­nych.

Sy­ste­my baz da­nych po­sia­da­ją­ce wyz­wa­la­cze:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyzwalający

→ wyz­wa­lać


Patrz:wyzwalać

Źródła:

SJP.pl

Wyzwalak

jeden z ele­men­tów ma­szy­ny do pi­sa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyzwalać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) czy­nić wol­nym, uwal­niać


Źródła:

Wiktionary

Wyzwanie

1. zwy­my­ślać kogoś, uży­wa­jąc do­sad­nych lub wul­gar­nych słów
2. zmu­sić kogoś do wzię­cia udzia­łu w walce, po­je­dyn­ku itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) trud­ne za­da­nie, sy­tu­a­cja su­ge­ru­ją­ca chęć zmie­rze­nia się z nią


Wyz­wa­nie (hiszp. "Los jefes") – zbiór opo­wia­dań pe­ru­wiań­skie­go pi­sa­rza Maria Var­ga­sa Llosy, po raz pier­wszy opu­bli­ko­wa­ny w 1959 roku.

Zbiór sze­ściu opo­wia­dań jest pro­za­tor­skim de­biu­tem Llosy. Ich sta­łym ele­men­tem jest ma­chis­mo, ko­lej­ne tek­sty uka­zu­ją jego róż­no­rod­ne prze­ja­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyzwać

1. zwy­my­ślać kogoś, uży­wa­jąc do­sad­nych lub wul­gar­nych słów
2. zmu­sić kogoś do wzię­cia udzia­łu w walce, po­je­dyn­ku itp.


Źródła:

SJP.pl

Wyzwisko

obraź­li­we, wul­gar­ne słowo; przez­wi­sko; obel­ga


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) słowo obraź­li­we dla kogoś


Wyz­wi­sko to jed­nost­ka lek­sy­kal­na, za po­mo­cą któ­rej mó­wią­cy może w spo­sób spon­ta­nicz­ny ujaw­nić swoje ne­ga­tyw­ne emo­cje wzglę­dem adre­sa­ta bądź adre­sa­tów.

Wyz­wi­ska sta­no­wią epi­te­ty, które mają obra­zić adre­sa­ta, spra­wić mu przy­krość. Pod wpły­wem sil­nych emo­cji czę­sto wiążą się z uży­ciem wul­ga­ryz­mów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyzwolenica

→ wyz­wo­le­niec


Patrz:wyzwoleniec

Źródła:

SJP.pl

Wyzwolenie

kres nie­wo­li; odzy­ska­nie nie­pod­le­gło­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od| wyz­wo­lić.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyzwoleniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. były nie­wol­nik, ofi­cjal­nie ob­da­ro­wa­ny wol­no­ścią przez swo­je­go wła­ści­cie­la

 (1.2) daw. osoba wyz­wo­lo­na z nie­wo­li

 (1.3) daw. wyż­szy sto­pień na­u­ko­wy w szko­łach śred­nio­wiecz­nych


Wyz­wo­le­niec (gr. ελευθεριος "ele­u­te­rios", łac. "lībertŭs, lībertīnŭs") – czło­wiek, który zo­stał pod­nie­sio­ny ze stanu nie­wol­nict­wa i otrzy­mał wol­ność, a wraz z nią pełne lub czę­ścio­we prawa oby­wa­tel­skie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyzwoleńczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) któ­re­go celem jest wyz­wo­le­nie kogoś lub cze­goś (naj­czę­ściej w kon­tek­ście wo­jen­nym)


Źródła:

Wiktionary

Wyzwoliciel

osoba, która uwol­ni­ła, wyz­wo­li­ła kogoś lub coś; os­wo­bo­dzi­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto wyz­wo­lił (kogoś lub coś)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyzwolicielka

ko­bie­ta, która uwol­ni­ła, wyz­wo­li­ła kogoś lub coś; os­wo­bo­dzi­ciel­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyzwolić

przy­wró­cić wol­ność, nie­za­leż­ność


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wyz­wa­lać)

 (1.1) uczy­nić wol­nym, przy­wró­cić wol­ność

 (1.2) książk. uwol­nić z pęt, ze skrę­po­wa­nia, umoż­li­wia­jąc swo­bo­dę ru­chów

 (1.3) spo­wo­do­wać po­ja­wie­nie się cze­goś

 (1.4) wy­trą­cić z ja­kie­goś związ­ku, sub­stan­cji

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wyz­wo­lić się (ndk. wyz­wa­lać się)

 (2.1) odzy­skać wol­ność

 (2.2) uwol­nić się z tego, co pow­strzy­mu­je ruchy ciała

 (2.3) przen. po­zbyć się, uciec od niech­cia­nych uczuć, cech

 (2.4) wy­stą­pić, ujaw­nić się nagle, nie­spo­dzia­nie

 (2.5) wy­trą­cić się z ja­kie­goś związ­ku, sub­stan­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyzysk

wy­ko­rzy­sty­wa­nie, osią­ga­nie ko­rzy­ści kosz­tem in­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) akcja wy­zy­ski­wa­nia kogoś lub cze­goś, ek­splo­a­ta­cja, wy­ko­rzy­sty­wa­nie


Wy­zysk – wy­stę­pek po­le­ga­ją­cy na wy­ko­rzy­sta­niu przy­mu­so­we­go po­ło­że­nia innej osoby i za­war­ciu z nią umowy, na­kła­da­jąc na nią obo­wią­zek świad­cze­nia niew­spół­mier­ne­go ze świad­cze­niem włas­nym. Po­ję­cie to bywa uży­wa­ne także w kon­tek­ście eko­no­micz­nym.

Przy­mu­so­wość po­ło­że­nia po­le­ga na tym, że sy­tu­a­cja ma­jąt­ko­wa po­krzyw­dzo­ne­go grozi nie­moż­no­ścią za­spo­ko­je­nia pod­sta­wo­wych po­trzeb jego i jego ro­dzi­ny, co skła­nia go do za­cią­gnię­cia zo­bo­wią­za­nia niew­spół­mier­ne­go do świad­cze­nia wza­jem­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyzyskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­zy­skać.


Źródła:

Wiktionary

Wyzyskiwacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto wy­zy­sku­je in­nych


Źródła:

Wiktionary

Wyzyskiwaczka

→ wy­zy­ski­wacz


Patrz:wyzyskiwacz

Źródła:

SJP.pl

Wyzyskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­zy­ski­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyzyskiwać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­zy­skać)

 (1.1) sto­so­wać coś, by osią­gać ko­rzy­ści

 (1.2) osią­gać ko­rzy­ści czy­imś kosz­tem


Źródła:

Wiktionary

Wyzywacz

1. rzad­ko: osoba, która obrzu­ca kogoś wyz­wi­ska­mi;
2. daw­niej: osoba, która wy­zy­wa kogoś na po­je­dy­nek


Źródła:

SJP.pl

Wyzywający

1. zmu­szać kogoś do udzia­łu w walce;
2. wy­my­ślać kogoś, uży­wa­jąc wul­gar­nych słów


Źródła:

SJP.pl

Wyzywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyzywać

1. zmu­szać kogoś do udzia­łu w walce;
2. wy­my­ślać kogoś, uży­wa­jąc wul­gar­nych słów


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wyz­wać)

 (1.1) pro­po­no­wać walkę

 (1.2) obrzu­cać obel­ga­mi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wy­zy­wać się

 (2.1) wzy­wać sie­bie naw­za­jem na po­je­dy­nek

 (2.2) obrzu­cać się wza­jem­nie obel­ga­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyzłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­zła­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wyzłaszczać

wy­zła­szczać się - wy­ła­do­wy­wać złość


Źródła:

SJP.pl

Wyć

wy­da­wać prze­cią­gły, do­no­śny, ostry dźwięk


cza­sow­nik

 (1.1) o zwie­rzę­tach (zazw. wil­kach, psach, hie­nach): wy­da­wać długi za­wo­dzą­cy głos, prze­cią­gle sko­wy­czeć

 (1.2) o lu­dziach: prze­cią­gle krzy­czeć z bólu lub ża­ło­ści

 (1.3) pot. o lu­dziach: fał­szy­wie śpie­wać

 (1.4) o obiek­tach nie­o­ży­wio­nych: wy­da­wać głu­chy, prze­cią­gły dźwięk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyćpić

cza­sow­nik

 (1.1) reg. pozn. wy­rzu­cić


Źródła:

Wiktionary

Wyćpnąć

gwa­ro­wo: wy­rzu­cić, usu­nąć; wy­ciep­nąć


Źródła:

SJP.pl

Wyćwiczalny

da­ją­cy się wyć­wi­czyć


Źródła:

SJP.pl

Wyćwiczać

ćwi­cząc, na­bie­rać w czymś bie­gło­ści


Źródła:

SJP.pl

Wyćwiklin

ro­dzaj ro­ślin z rzędu goź­dzi­kow­ców; ja­god­nik, mi­ło­wój


Wyć­wi­klin, mi­ło­wój, ba­ze­la, ja­god­nik ("Ba­sel­la" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wyć­wi­klin­ko­wa­tych. Obej­mu­je 5 ga­tun­ków, z któ­rych trzy są en­de­mi­ta­mi Ma­da­ga­ska­ru, jeden – tro­pi­kal­nej Afry­ki, a jeden – wyć­wi­klin biały, jest roz­po­wszech­nio­ny w tro­pi­kach na wszyst­kich kon­ty­nen­tach. Wyć­wi­klin biały, znany także jako szpi­nak ma­la­bar­ski, jest po­wszech­nie upra­wia­ny w stre­fie tro­pi­kal­nej jako wa­rzy­wo. Spo­ży­wa­ne są mię­si­ste li­ście tej ro­śli­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyćwiklinkowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu goź­dzi­kow­ców; wyć­wi­kli­no­wa­te


Wyć­wi­klin­ko­wa­te ("Ba­sel­la­ce­ae " Raf.) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu goź­dzi­kow­ców. Obej­mu­je 4 ro­dza­je z 19 ga­tun­ka­mi wy­stę­pu­ją­cy­mi głów­nie w tro­pi­kal­nej czę­ści obu Ame­ryk, mniej licz­nie w Afry­ce, po­je­dyn­cze ga­tun­ki znane są z po­łud­nio­wej Azji, gdzie naj­wy­raź­niej zo­sta­ły zaw­le­czo­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyćwiklinowate

o ce­chach wyć­wi­kli­no­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wyćwiklinowaty

o ce­chach wyć­wi­kli­no­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wyłabudać

gwa­ro­wo, żar­to­bli­wie:
a) otrzy­mać, uzy­skać coś z trud­no­ścią
b) wy­cią­gnąć, wyz­wo­lić, wy­do­stać skądś kogoś lub coś z tru­dem
c) wy­ła­bu­dać się - wybr­nąć z cze­goś; upo­rać się z czymś


Źródła:

SJP.pl

Wyładowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ła­do­wać.

 (1.2) fiz. gwał­tow­ny prze­pływ prądu elek­trycz­ne­go w die­lek­try­ku, wy­wo­ła­ny polem elek­trycz­nym

 (1.3) me­te­o­rol. zja­wi­sko wy­ła­do­wa­nia (1.2) prze­bie­ga­ją­ce w at­mos­fe­rze po­mię­dzy chmu­ra­mi i grun­tem


Źródła:

Wiktionary

Wyładować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ła­do­wy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ła­do­wy­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ła­do­wać się (ndk. wy­ła­do­wy­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­ła­do­wy­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Wyładunek

opróż­nia­nie cze­goś z ła­dun­ku; ro­zła­du­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) czyn­ność lub pro­ces wy­ła­do­wy­wa­nia – prze­no­sze­nia cze­goś ze środ­ka tran­spor­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyładunkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­ła­dun­ku


Źródła:

Wiktionary

Wyłajać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. łajać)

 (1.1) książk. su­ro­wo zga­nić, zbesz­tać, dać ostrą re­pry­men­dę


Źródła:

Wiktionary

Wyłamanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ła­mać.

 (1.2) sport. jeźdz. nie­po­słu­szeń­stwo konia od­ma­wia­ją­ce­go skoku przez przesz­ko­dę


Źródła:

Wiktionary

Wyłamać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ła­my­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ła­my­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyłamywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­ła­mać)

 (1.1) odłą­czać lub usu­wać coś ła­miąc

 (1.2) jeźdz. o koniu: od­ma­wiać skoku przez przesz­ko­dę


Źródła:

Wiktionary

Wyłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wyłaniać

cza­sow­nik

 (1.1) wy­bie­rać spoś­ród sie­bie

 (1.2) wy­bie­rać kogoś lub coś spoś­ród wielu, uz­na­jąc za naj­lep­sze­go, za naj­lep­sze

 (2.2) przen. wziąć po­czą­tek


Źródła:

Wiktionary

Wyłapanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ła­pać.


Źródła:

Wiktionary

Wyłapać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ła­py­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ła­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyłapywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ła­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyłatywać

łatać wszyst­kie dziu­ry


Źródła:

SJP.pl

Wyławiaczka

→ wy­ła­wiacz


Patrz:wyławiacz

Źródła:

SJP.pl

Wyławianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ła­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wyłaz

otwór ko­mu­ni­ka­cyj­ny w stro­pie, dachu lub stro­po­da­chu, umoż­li­wia­ją­cy wyj­ście po dra­bi­nie na dach lub pod­da­sze


Źródła:

SJP.pl

Wyłazić

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­leźć)

 (1.1) pot. wy­do­sta­wać się na zew­nątrz

 (1.2) pot. wcho­dzić wyżej

 (1.3) pot. wy­su­wać się skądś i sta­wać się wi­docz­nym

 (1.4) pot. od­dzie­lać się od cze­goś i wy­pa­dać

 (1.5) pot. sta­wać się nie­spo­dzie­wa­nie wi­docz­nym w czy­imś za­cho­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Wyłazowy

→ wyłaz


Patrz:wyłaz

Źródła:

SJP.pl

Wyłgać

wył­gać się - łga­niem, kłam­stwem wyk­pić się od cze­goś; uni­knąć cze­goś dzię­ki kłam­stwu


Źródła:

SJP.pl

Wyłkać

łkać, jed­no­cze­śnie prze­ma­wia­jąc


Źródła:

SJP.pl

Wyłkowyszki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ma­riam­pol­skim.


Wył­ko­wysz­ki (lit. "Vilkaviškis") – mia­sto na Lit­wie, w okrę­gu ma­riam­pol­skim, sie­dzi­ba re­jo­nu wył­ko­wy­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyłoga

nie­wiel­kich roz­mia­rów wew­nętrz­na część ubra­nia wy­wi­nię­ta w ce­lach ozdob­nych; wyłóg


Źródła:

SJP.pl

Wyłogówka

wy­ło­gów­ka jed­li­necz­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny zwój­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wyłoić

1. po­tocz­nie: zbić kogoś; stłuc;
2. daw­niej: wys­ma­ro­wać coś łojem; wy­ło­jo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyłom

wyrwa, przer­wa, luka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) otwór, wyrwa

 (1.2) książk. prze­łom, nowe

 (1.3) wojsk. przer­wa­nie linii obro­ny nie­przy­ja­cie­la

 (1.4) wojsk. miej­sce przer­wa­nia linii obro­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyłonienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ło­nić.


Źródła:

Wiktionary

Wyłonić

po­ka­zać się/coś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ła­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ła­niać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ło­nić się (ndk. wy­ła­niać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­ła­niać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyłowić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ła­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ła­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wyłożyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­kła­dać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­kła­dać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wy­ło­żyć się (ndk. wy­kła­dać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wy­kła­dać się.


Źródła:

Wiktionary

Wyłudzacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba wy­łu­dza­ją­ca pie­nią­dze


Źródła:

Wiktionary

Wyłudzaczka

→ wy­łu­dzacz


Patrz:wyłudzacz

Źródła:

SJP.pl

Wyłudzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­łu­dzić)

 (1.1) uzy­ski­wać po­przez pod­stęp


Źródła:

Wiktionary

Wyłudzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­łu­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Wyłudzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­łu­dzać)

 (1.1) pod­stęp­nie, chy­trze uzy­skać coś od kogoś


Źródła:

Wiktionary

Wyługować

wy­o­dręb­nić sub­stan­cję z mie­sza­ni­ny przy uży­ciu od­po­wied­nie­go roz­pu­szczal­ni­ka; ek­stra­ho­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyłupek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyłupianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­łu­piać.


Źródła:

Wiktionary

Wyłupiastooki

1. ma­ją­cy wy­łu­pia­ste oczy;
2. świet­lik wy­łu­pia­sto­o­ki - ga­tu­nek ryby mor­skiej z ro­dzi­ny świet­li­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wyłupiasty

w od­nie­sie­niu do oczu: osa­dzo­ny wy­pu­kło, na wierz­chu; wy­trze­szczo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo wy­pu­kło osa­dzo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyłuskać

1. wy­do­być coś, usu­wa­jąc łuski, łu­pi­nę z cze­goś; wy­łu­szczyć;
2. prze­no­śnie: wy­do­być coś skądś, z wnę­trza, ze środ­ka cze­goś, zwy­kle jakiś przed­miot nie­wiel­kich roz­mia­rów; wy­ła­pać, wy­chwy­cić;
3. prze­no­śnie: wy­do­być jakiś sens, treść z cze­goś; od­kryć, zna­leźć;
4. prze­no­śnie: od­na­leźć, wy­szu­kać kogoś; wy­ło­wić;
5.w gwa­rze prze­stęp­czej: ukraść coś, wyjąć coś komuś z kie­sze­ni; świs­nąć, wy­kraść


Źródła:

SJP.pl

Wyłuskiwać

1. wy­do­by­wać coś, usu­wa­jąc łuski, łu­pi­nę z cze­goś; wy­łu­szczać;
2. prze­no­śnie: wy­do­by­wać coś skądś, z wnę­trza, ze środ­ka cze­goś, zwy­kle jakiś przed­miot nie­wiel­kich roz­mia­rów; wy­ła­py­wać, wy­chwy­ty­wać;
3. prze­no­śnie: wy­do­by­wać jakiś sens, treść z cze­goś; od­kry­wać, znaj­dy­wać;
4. prze­no­śnie: od­naj­dy­wać, wy­szu­ki­wać kogoś; wy­ła­wiać


cza­sow­nik

 (1.1) wy­dzie­lać drob­ną część z więk­szej ca­ło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyłusknąć

re­gio­nal­nie: wy­łu­skać


Źródła:

SJP.pl

Wyłuszczarnia

za­kład, w któ­rym wy­łu­szcza się na­sio­na z szy­szek


Wy­łu­szczar­nia na­sion – przed­się­bior­stwo leśne zaj­mu­ją­ce się po­zy­ski­wa­niem na­sion drzew igla­stych ze zbie­ra­nych i su­szo­nych w su­szar­niach szy­szek, głów­nie sosny i świer­ka. Samą czyn­ność prze­pro­wa­dza ma­szy­na zwana wy­łu­szczar­ką. Na­sio­na są po­trzeb­ne przy za­kła­da­niu szkó­łek le­śnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyłuszczać

1. wy­do­by­wać, obie­rać z łuski, z łu­pi­ny, po­zba­wiać po­kry­wy, np. wy­łu­szczać orze­chy, groch, ziar­no z kło­sów;
2. przed­sta­wiać coś wy­raź­nie, jasno, bez osło­nek; wy­ja­śniać, tłu­ma­czyć, uza­sad­niać;
3. w me­dy­cy­nie: usu­wać przy po­mo­cy spe­cjal­nych na­rzę­dzi tkan­kę lub na­rząd


Źródła:

SJP.pl

Wyłuszczyć

1. wy­do­być coś, usu­wa­jąc łuski, łu­pi­nę z cze­goś; wy­łu­skać;
2. szcze­gó­ło­wo przed­sta­wić ja­kieś za­gad­nie­nie, pro­blem itp.; wy­ło­żyć, wy­tłu­ma­czyć;
3. w me­dy­cy­nie: usu­nąć przy po­mo­cy spe­cjal­nych na­rzę­dzi tkan­kę lub na­rząd


Źródła:

SJP.pl

Wyłyżeczkować

1. w chi­rur­gii: usu­nąć zni­szczo­ne lub chore tkan­ki za po­mo­cą ły­żecz­ki chi­rur­gicz­nej;
2. w gi­ne­ko­lo­gii: usu­nąć jajo pło­do­we lub tkan­ki zmie­nio­ne cho­ro­bo­wo z jamy ma­ci­cy


Źródła:

SJP.pl

Wyłóg

nie­wiel­kich roz­mia­rów wew­nętrz­na część ubra­nia wy­wi­nię­ta w ce­lach ozdob­nych; wy­ło­ga


Źródła:

SJP.pl

Wyłów

wy­ło­wie­nie; wy­ła­wia­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyłączalny

da­ją­cy się wy­łą­czyć


Źródła:

SJP.pl

Wyłączanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­łą­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wyłączać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­łą­czyć)

 (1.1) wstrzy­my­wać pracę ja­kie­goś urzą­dze­nia

 (1.2) od­dzie­lać (np. spra­wę do osob­ne­go roz­pa­trze­nia)

cza­sow­nik zwrot­ny wy­łą­czyć się

 (2.1) prze­stać dzia­łać, przer­wać funk­cjo­no­wa­nie (o urzą­dze­niach)

 (2.2) prze­sta­wać brać w czymś udział

 (2.3) wza­jem­nie się wy­klu­czać

 (2.4) pot. prze­sta­wać re­a­go­wać na to, co się wokół dzie­je


Źródła:

Wiktionary

Wyłączenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­łą­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Wyłącznie

przy­słó­wek

 (1.1) wy­łą­cza­jąc wszyst­ko inne, wszyst­kich in­nych

 (1.2) w ca­ło­ści, bez wy­jąt­ku


Źródła:

Wiktionary

Wyłączniej

dawny sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­łącz­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyłącznik

me­cha­nizm wy­łą­cza­ją­cy i włą­cza­ją­cy in­sta­la­cję elek­trycz­ną lub ja­kieś urzą­dze­nie elek­trycz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elektr. łącz­nik umoż­li­wia­ją­cy przer­wa­nie ob­wo­du elek­trycz­ne­go przy prą­dzie zwar­cia

 (1.2) elektr. pot. przy­cisk z łącz­ni­kiem umoż­li­wia­ją­cy przer­wa­nie ob­wo­du za­wie­ra­ją­ce­go ja­kieś urzą­dze­nie


Wy­łącz­nik (łącz­nik zwar­cio­wy) – łącz­nik elek­trycz­ny zdol­ny do za­łą­cza­nia, prze­wo­dze­nia i wy­łą­cza­nia prą­dów w nor­mal­nych wa­run­kach pracy ob­wo­du oraz sa­mo­czyn­ne­go wy­łą­cza­nia prądu prze­cią­że­nio­we­go lub prądu zwar­cio­we­go. Są za­bez­pie­cze­niem elek­trycz­nym chro­nią­cym przed skut­ka­mi zwarć i prze­cią­żeń. Au­to­ma­tycz­ne za­dzia­ła­nie wy­łącz­ni­ka wy­wo­ły­wa­ne jest przy po­mo­cy­wyz­wa­la­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyłączność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wy­łącz­ne; cecha tych, któ­rzy są wy­łącz­ni


Źródła:

Wiktionary

Wyłączny

1. na­le­żą­cy tylko do jed­nej osoby;
2. je­dy­ny


przy­miot­nik

 (1.1) na­le­żą­cy do kogoś jed­ne­go lub przy­słu­gu­ją­cy tylko jed­nej oso­bie

 (1.2) bę­dą­cy je­dy­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyłączyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­łą­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­łą­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wyścibiać

po­tocz­nie: wy­su­wać, wy­sta­wiać jakąś część ciała na zew­nątrz; wy­ściu­biać, wy­chy­lać


Źródła:

SJP.pl

Wyścibić

po­tocz­nie: wy­su­nąć, wy­sta­wić jakąś część ciała na zew­nątrz; wy­ściu­bić, wy­chy­lić


Źródła:

SJP.pl

Wyście

po­tocz­nie: za­i­mek oso­bo­wy "wy" po­łą­czo­ny z koń­ców­ką cza­sow­ni­ko­wą dru­giej osoby "-ście" (np. "Gdzie wy­ście byli?")


Źródła:

SJP.pl

Wyścielać

wy­ście­łać;
1. wy­kła­dać lub po­kry­wać czymś mięk­kim wnę­trze lub po­wierzch­nię cze­goś; mo­ścić;
2. być mięk­kim po­kry­ciem cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wyściełanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ście­łać.


Źródła:

Wiktionary

Wyściełany

wy­ście­lać;
1. wy­kła­dać lub po­kry­wać czymś mięk­kim wnę­trze lub po­wierzch­nię cze­goś; mo­ścić;
2. być mięk­kim po­kry­ciem cze­goś


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: wy­ście­łać

przy­miot­nik

 (2.1) ma­ją­cy war­stwę wło­sia, mięk­kiej tka­ni­ny, darni, gąbki, itp.; (o me­blach) ma­ją­cy mięk­kie opar­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyściełać

wy­ście­lać;
1. wy­kła­dać lub po­kry­wać czymś mięk­kim wnę­trze lub po­wierzch­nię cze­goś; mo­ścić;
2. być mięk­kim po­kry­ciem cze­goś


cza­sow­nik

 (1.1) wy­kła­dać czymś mięk­kim wnę­trze lub po­wierzch­nię cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyścig

szyb­ko­ścio­wa kon­ku­ren­cja spor­to­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. za­wo­dy, w któ­rych usi­łu­je się wy­prze­dzić po­zo­sta­łych za­wod­ni­ków, stara się być szyb­szym od nich;

 (1.2) przen. sta­ra­nie się być lep­szym od in­nych w ja­kiejś dzie­dzi­nie


Na tę stro­nę wska­zu­je „Wy­ści­gi”. Zo­bacz też: "Wy­ści­gi" – film z 1968 roku z udzia­łem El­vi­sa Pres­le­ya.

Wy­ścig – szyb­ko­ścio­wa kon­ku­ren­cja spor­to­wa, w któ­rej, we­dług usta­lo­nych zasad, trze­ba zwy­kle po­ko­nać okre­ślo­ną trasę w jak naj­krót­szym cza­sie, bądź w okre­ślo­nym cza­sie jak naj­więk­szy dy­stans (np. wy­ścig 24h Le Mans).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyścigi

szyb­ko­ścio­wa kon­ku­ren­cja spor­to­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) współ­za­wod­nict­wo po­le­ga­ją­ce na prze­by­ciu okre­ślo­ne­go toru w jak naj­krót­szym cza­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyścignąć

1. po­tocz­nie: prze­wyż­szyć w czymś, zo­sta­wić w tyle; prze­ści­gnąć;
2. daw­niej:
a) ści­ga­jąc się, wy­prze­dzić kogoś;
b) wy­pę­dzić


Źródła:

SJP.pl

Wyścigowiec

prze­sta­rza­łe: za­wod­nik bio­rą­cy udział w wy­ści­gach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. kie­row­ca raj­do­wy

 (1.2) pot. przen. ktoś, kto pre­fe­ru­je szyb­ką jazdę

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) koń wy­ści­go­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyścigowy

przy­miot­nik od: wy­ścig


przy­miot­nik

 (1.1) o koniu, po­jeź­dzie: taki, który uczest­ni­czy w wy­ści­gu

 (1.2) zwią­za­ny z wy­ści­giem, do­ty­czą­cy wy­ści­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyścigówa

po­tocz­nie: po­jazd uży­wa­ny do wy­ści­gów spor­to­wych; wy­ści­gów­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyścigówka

po­tocz­nie:
1. po­jazd uży­wa­ny do wy­ści­gów spor­to­wych; wy­ści­gó­wa;
2. łyżwa uży­wa­na w za­wo­dach łyż­wiar­skich;
3. wy­ści­go­wy rower;
4. za­baw­ka w po­sta­ci sa­mo­cho­du wy­ści­go­we­go;
5. kom­pu­te­ro­wa gra wy­ści­go­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. wy­ści­go­wy rower

 (1.2) pot. sa­mo­chód star­tu­ją­cy w wy­ści­gach

 (1.3) pot. za­baw­ka w po­sta­ci sa­mo­cho­du wy­ści­go­we­go

 (1.4) pot. łyżwa uży­wa­na w za­wo­dach łyż­wiar­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyściskiwać

ści­skać kogoś mocno i wiele razy


Źródła:

SJP.pl

Wyściubiać

po­tocz­nie: wy­su­wać, wy­sta­wiać jakąś część ciała na zew­nątrz; wy­ści­biać, wy­chy­lać


Źródła:

SJP.pl

Wyściubić

po­tocz­nie: wy­su­nąć, wy­sta­wić jakąś część ciała na zew­nątrz; wy­ści­bić, wy­chy­lić


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­ściu­biać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyściółczaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wy­ściół­czak


Źródła:

Wiktionary

Wyściółczak

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) med. no­wot­wór oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go wy­wo­dzą­cy się z ko­mó­rek wy­ściół­ki


Wy­ściół­czak – no­wot­wór gle­jo­wy oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go, wy­wo­dzą­cy się z tkan­ki wy­ście­la­ją­cej świa­tło komór mózgu i ka­na­łu środ­ko­we­go rdze­nia krę­go­we­go ("epen­dy­my"). Po raz pier­wszy zo­stał opi­sa­ny przez Per­ci­va­la Ba­i­le­ya w 1924 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyściółka

war­stwa wy­ście­ła­ją­ca


Wy­ściół­ka ( epen­dy­ma, epen­dy­ma) – jed­no­war­stwo­wy sze­reg ko­mó­rek sze­ścien­nych wy­ście­ła­ją­cych jamy oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go: komór mózgu i wo­do­cią­gu mózgu, a także ka­na­łu środ­ko­we­go rdze­nia krę­go­we­go. Wy­wo­dzi się z na­błon­ka cewy ner­wo­wej. Ko­mór­ki wy­ściół­ki, ina­czej epen­dy­mo­cy­ty, są typem ko­mó­rek gle­jo­wych, po­sia­da­ją licz­ne mi­kro­kosm­ki na po­wierzch­ni zwró­co­nej do świa­tła komór.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyściółkować

okryć ściół­ką (tro­ci­na­mi, słomą, tor­fem itp.)


Źródła:

SJP.pl

Wyściółkowy

→ wy­ściół­ka


Patrz:wyściółka

Źródła:

SJP.pl

Wyśledzać

śle­dząc, wy­kry­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­śle­dzić)

 (1.1) rzad. znaj­do­wać kogoś lub coś albo uzy­ski­wać in­for­ma­cje o kimś lub czymś, uważ­nie i po­ta­jem­nie to ob­ser­wu­jąc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyśledzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rzad. wy­śle­dzać)

 (1.1) zna­leźć kogoś lub coś albo uzy­skać in­for­ma­cje o kimś lub czymś, uważ­nie i po­ta­jem­nie to ob­ser­wu­jąc


Źródła:

Wiktionary

Wyślepek

wy­śle­pek żół­to­no­gi, wy­śle­pek czwór­pa­sy - ga­tun­ki mu­chów­ki z ro­dzi­ny wy­ślep­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wyślepiać

po­tocz­nie:
1. wy­tę­żać wzrok;
2. wy­śle­piać się -
a) pa­trzeć na coś bez­myśl­nie; gapić się, śle­pić (się), wga­piać się;
b) pa­trzeć upor­czy­wie i z wy­sił­kiem; ślę­czeć, śle­piać


Źródła:

SJP.pl

Wyślepić

po­tocz­nie:
1. zo­ba­czyć coś mało wi­docz­ne­go; doj­rzeć, do­strzec, do­śle­pić;
2. wy­śle­pić się - wpa­trzyć się; wga­pić się


Źródła:

SJP.pl

Wyślepkowate

o ce­chach wy­ślep­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Wyślepkowaty

o ce­chach wy­ślep­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Wyśliniać

1. cał­ko­wi­cie bru­dzić swoją śliną;
2. wy­śli­niać się - wy­dzie­lać bar­dzo dużą ilość śliny


Źródła:

SJP.pl

Wyślinić

1. cał­ko­wi­cie po­bru­dzić swoją śliną;
2. wy­śli­nić się -
a) wy­dzie­lić bar­dzo dużą ilość śliny;
b) cał­ko­wi­cie po­bru­dzić się swoją śliną;
c) po­tocz­nie: zbyt ot­war­cie oka­zać ocho­tę na coś; na­śli­nić się, po­śli­nić się, ośli­nić się, ob­śli­nić się, uśli­nić się


Źródła:

SJP.pl

Wyślizg

1. bocz­ny ruch w górę sa­mo­lo­tu lub szy­bow­ca pow­sta­ły na sku­tek zbyt ma­łe­go prze­chy­le­nia w cza­sie za­krę­tu;
2. śro­do­wi­sko­wo: wy­su­nię­cie ryby na brzeg lub po­kład łodzi po zło­wie­niu jej wędką


Źródła:

SJP.pl

Wyślizgiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­śliz­gi­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyśmianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­śmiać.


Źródła:

Wiktionary

Wyśmiać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­śmie­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wy­śmie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyśmienicie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wy­śmie­ni­ty


Źródła:

Wiktionary

Wyśmieniciej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­śmie­ni­cie


Źródła:

SJP.pl

Wyśmienitość

→ wy­śmie­ni­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wy­śmie­ni­te


Patrz:wyśmienity

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyśmienitszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­śmie­ni­ty


Źródła:

SJP.pl

Wyśmienity

wy­jąt­ko­wo dobry, wy­bor­ny, zna­ko­mi­ty, do­sko­na­ły (zwy­kle o je­dze­niu, piciu, kuch­ni)


przy­miot­nik

 (1.1) książk. wy­jąt­ko­wo dobry, do­sko­na­ły, zna­ko­mi­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyśmierzyce

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Wy­śmie­rzy­ce – mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie bia­ło­brze­skim, po­ło­żo­ne w Do­li­nie Bia­ło­brze­skiej na pra­wym brze­gu Pi­li­cy.

Mia­sto jest sie­dzi­bą gminy miej­sko-wiej­skiej Wy­śmie­rzy­ce oraz pa­ra­fii rzym­sko­ka­to­lic­kiej św. Te­re­sy z Ávili.

Wy­śmie­rzy­ce leżą na te­re­nie hi­sto­rycz­ne­go Za­pi­li­cza na­le­żą­ce­go do Ma­zo­wsza. Mia­sto zo­sta­ło za­ło­żo­ne w 1338 roku. Było mia­stem du­chow­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyśmierzycki

przy­miot­nik od: Wy­śmie­rzy­ce


Źródła:

SJP.pl

Wyśmierzyczanin

miesz­ka­niec Wy­śmie­rzyc (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wyśmierzyczanka

miesz­kan­ka Wy­śmie­rzyc (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wyśmiewać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­śmiać)

 (1.1) ośmie­szać, wy­ty­ka­jąc braki, sła­bo­ści, wady

cza­sow­nik zwrot­ny wy­śmie­wać się

 (2.1) wy­sta­wiać na po­śmie­wi­sko


Źródła:

Wiktionary

Wyśmigiwać

1. wy­strze­li­wać w górę;
2. rzad­ko: wy­do­by­wać coś skądś szyb­kim ru­chem


Źródła:

SJP.pl

Wyśnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­śnić.


Źródła:

Wiktionary

Wyśnić

1. zo­ba­czyć coś w ma­rze­niach sen­nych;
2. wy­ma­rzyć, urze­czy­wist­nić coś, co zda­wa­ło się być nie­o­sią­gal­nym ma­rze­niem


cza­sow­nik

 (1.1) urze­czy­wist­nić coś ze snu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyśpiewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyś­pie­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyśpiewać

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wyś­pie­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyśpiewywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyś­pie­wy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wyśpiewywać

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) wy­ko­ny­wać utwór mu­zycz­ny

 (1.2) śpie­wać z za­an­ga­żo­wa­niem, z za­pa­łem

 (1.3) o pta­kach: śpie­wać me­lo­dyj­nie

 (1.4) przen. wy­ra­żać coś w sło­wach pie­śni, ut­wo­ru li­te­rac­kie­go

 (1.5) pot. mówić coś wy­u­czo­ne­go, re­cy­to­wać za­da­ną lek­cję

 (1.6) pod przy­mu­sem mówić, co się wie na jakiś temat


Źródła:

Wiktionary

Wyśrebrzać

daw­niej: wys­re­brzać (na­da­wać cze­muś sre­brzy­stą barwę)


Źródła:

SJP.pl

Wyśrubowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. pod­nie­sie­nie ja­kiejś war­to­ści do gra­nic moż­li­wo­ści, czę­sto trud­nej do osią­gnię­cia lub utrzy­ma­nia


Źródła:

Wiktionary

Wyśrubować

uczy­nić coś zbyt wy­gó­ro­wa­nym


Źródła:

SJP.pl

Wyświecać

1. świe­cąc, zu­ży­wać;
2. po­wo­do­wać dłu­gim no­sze­niem wy­tar­cie ubra­nia;
3. czy­nić świe­cą­cym, bły­szczą­cym; po­le­ro­wać, glan­so­wać;
4. daw­niej:
a) wy­pę­dzać kogoś skądś;
b) tłu­ma­czyć, wy­ja­śniać;
5. wyś­wie­cać się -
a) wy­cie­rać się i za­czy­nać bły­szczeć;
b) daw­niej: wy­ja­śniać się, roz­ja­śniać się;
c) daw­niej: sta­wać się wi­docz­nym, ujaw­niać się


Źródła:

SJP.pl

Wyświechtanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyś­wiech­tać.


Źródła:

Wiktionary

Wyświechtany

po­zba­wić war­to­ści, zna­cze­nia z po­wo­du zbyt czę­ste­go pow­ta­rza­nia lub użyt­ku; pod­ni­szczyć, zesz­ma­cić, zno­sić


przy­miot­nik

 (1.1) pot. pow­ta­rza­ją­cy się, tra­cą­cy swoją war­tość

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: wyś­wiech­tać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyświechtać

po­zba­wić war­to­ści, zna­cze­nia z po­wo­du zbyt czę­ste­go pow­ta­rza­nia lub użyt­ku; pod­ni­szczyć, zesz­ma­cić, zno­sić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) pot. o tka­ni­nie: zużyć przez no­sze­nie

 (1.2) pot. utra­cić war­tość przez uży­wa­nie, pow­ta­rza­nie się

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wyś­wiech­tać się

 (2.1) pot. zni­szczyć się przez czę­ste uży­cie

 (2.2) pot. utra­cić war­tość na sku­tek pow­ta­rza­nia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyświecić

1. uczy­nić świe­cą­cym, bły­szczą­cym; wy­po­le­ro­wać, wy­glan­so­wać;
2. spo­wo­do­wać dłu­gim no­sze­niem wy­tar­cie ubra­nia;
3. świe­cąc, zużyć;
4. daw­niej: wy­pę­dzić kogoś skądś;
5. wyś­wie­cić się - wy­trzeć się i za­cząć bły­szczeć


Źródła:

SJP.pl

Wyświecować

usu­nąć wosk z ucha przy po­mo­cy za­pa­lo­nej świe­cy


Źródła:

SJP.pl

Wyświetlacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ta­bli­ca in­for­ma­cyj­na lub moduł urzą­dze­nia elek­tro­nicz­ne­go, który świe­cąc po­da­je in­for­ma­cje


Wyś­wiet­lacz – urzą­dze­nie elek­tro­nicz­ne w for­mie po­wierzch­ni słu­żą­ce do wyś­wiet­la­nia in­for­ma­cji


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyświetlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyś­wiet­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wyświetlarnia

po­mie­szcze­nie, w któ­rym znaj­du­ją się urzą­dze­nia do wyś­wiet­la­nia kopii pla­nów i ry­sun­ków tech­nicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Wyświetlać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wyś­wiet­lić)

 (1.1) pre­zen­to­wać, po­ka­zy­wać coś na ekra­nie

 (1.2) wy­ja­śniać, ob­ja­śniać coś


Źródła:

Wiktionary

Wyświetlenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyś­wiet­lić.


Źródła:

Wiktionary

Wyświetlić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wyś­wiet­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wyś­wiet­lać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wyś­wiet­lić się (ndk. wyś­wiet­lać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wyś­wiet­lać się.


Źródła:

Wiktionary

Wyświeżać

1. na­da­wać cze­muś świe­ży, czy­sty wy­gląd;
2. ubie­rać w świe­że, czy­ste ubra­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyświeżyć

1. nadać cze­muś świe­ży, czy­sty wy­gląd;
2. ubrać w świe­że, czy­ste ubra­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyświniać

po­tocz­nie: bar­dzo za­bru­dzać


Źródła:

SJP.pl

Wyświnić

po­tocz­nie: bar­dzo ubru­dzić


Źródła:

SJP.pl

Wyświstać

1. wy­pu­ścić nosem silny stru­mień po­wie­trza; wyd­mu­chać;
2. świ­szcząc, po­wie­dzieć coś z tru­dem;
3. gwiż­dżąc lub dmu­cha­jąc w in­stru­ment, wy­ko­nać me­lo­dię; wyg­wi­zdać;
4. wy­wró­żyć przez wy­da­nie okre­ślo­nej licz­by świ­stów;
5. po­tocz­nie: wy­ra­zić de­za­pro­ba­tę gwi­zda­niem; wyg­wi­zdać;
6. po­tocz­nie: po­zbyć się


Źródła:

SJP.pl

Wyświęcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyś­wię­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wyświęcać

cza­sow­nik

 (1.1) rel. udzie­lać świę­ceń bi­sku­pich albo ka­płań­skich


Źródła:

Wiktionary

Wyświęcenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. włą­cze­nie w sferę sa­crum osób lub przed­mio­tów

 (1.2) kośc. udzie­le­nie świę­ceń


Źródła:

Wiktionary

Wyświęcić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wyś­wię­cać)

 (1.1) kośc. kon­se­kro­wać na pre­zbi­te­ra

 (1.2) daw. pa­so­wać na ry­ce­rza

 (1.3) rel. włą­czyć w sferę sa­kral­ną, poś­wię­cić


Źródła:

Wiktionary

Wyźgać

wy­kłuć, wy­dłu­bać czymś ostrym; wydź­gać, wyż­gać


Źródła:

SJP.pl

Wyźrebiony

taki, który się wyź­re­bił


Źródła:

SJP.pl

Wyźrebić

wyź­re­bić się - o kla­czy: uro­dzić, wydać po­tom­stwo; zaź­re­bić się, oź­re­bić się


Źródła:

SJP.pl

Wyż

1. ob­szar wy­so­kie­go ci­śnie­nia at­mos­fe­rycz­ne­go;
2. prze­no­śnie: naj­wyż­szy stan, po­ziom cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. ob­szar pod­wyż­szo­ne­go ci­śnie­nia at­mos­fe­ry;

 (1.2) de­mogr. wzrost licz­by uro­dzeń;

 (1.3) geogr. wy­ży­na, zwy­kle taka, która obej­mu­je duże ob­sza­ry

 (1.4) przest. wy­so­ko po­ło­żo­ne miej­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyż.

skrót

 (1.1) = geogr. wy­ży­na


Źródła:

Wiktionary

Wyż.wym.

skrót od: wyżej wy­mie­nio­ny; ww.


Źródła:

SJP.pl

Wyża

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. wy­so­kość


Źródła:

Wiktionary

Wyżalić

wy­ża­lić się: zwie­rzyć się ze swych zmart­wień


Źródła:

SJP.pl

Wyżar

1. miej­sce na ba­gni­stym grun­cie wy­pa­lo­ne po­ża­rem;
2. wy­pa­lo­ne miej­sce w pniu drze­wa, na­da­ją­ce się do pod­pa­la­nia i oś­wiet­la­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyżarty

1. po­tocz­nie: na­je­dzo­ny do syta; na­żar­ty;
2. zni­szczo­ny przez rdzę, kwas itp.


Źródła:

SJP.pl

Wyżarzacz

osoba pra­cu­ją­ca przy har­to­wa­niu me­ta­li


Źródła:

SJP.pl

Wyżarzalnia

po­mie­szcze­nie do wy­ża­rza­nia wy­ro­bów me­ta­lo­wych; ża­rzel­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyżarzalniczy

słu­żą­cy do na­grze­wa­nia me­ta­lu do od­po­wied­niej tem­pe­ra­tu­ry, a na­stęp­nie chło­dze­nia go w celu usu­nię­cia ist­nie­ją­cych w nim na­prę­żeń


Źródła:

SJP.pl

Wyżebranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­że­brać.


Źródła:

Wiktionary

Wyżegać

daw­niej:
1. wy­pa­lać, wy­pie­kać ogniem;
2. wy­ni­szczać, wy­ta­piać, szmel­co­wać;
3. wy­kłu­wać, wy­bi­jać;
4. wy­ga­niać, wy­pę­dzać, wy­py­chać


Źródła:

SJP.pl

Wyżej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wy­so­ko


Źródła:

SJP.pl

Wyżelować

we­trzeć żel we włosy; na­że­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wyżera

zgru­bie­nie od: wy­żer­ka


Źródła:

SJP.pl

Wyżeracz

po­tocz­nie: ktoś ży­ją­cy na czyjś koszt; pa­so­żyt


Źródła:

SJP.pl

Wyżerka

po­tocz­nie:
1. spot­ka­nie to­wa­rzy­skie po­łą­czo­ne z ob­fi­tym je­dze­niem;
2. smacz­ne je­dze­nie w dużej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl

Wyżeł

przed­sta­wi­ciel rasy psów my­śliw­skich, naj­czę­ściej o krót­kiej sier­ści; do naj­po­pu­lar­niej­szych od­mian na­le­żą: nie­miec­ki (brą­zo­we uma­szcze­nie), we­i­mar­ski (srebr­ny), cze­ski (dłu­go­wło­sy, biało-be­żo­wy)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kynol. pies my­śliw­ski z cha­rak­te­ry­stycz­ną stój­ką;


Wyżeł – pies my­śliw­ski cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się stój­ką wła­ści­wą tylko tej gru­pie psów. Wyżły wy­wo­dzą się z pół­wy­spu Ibe­ryj­skie­go. Przez­na­czo­ne do po­lo­wań w polu su­chym, wo­dzie i w lesie na ptact­wo i zwie­rzy­nę drob­ną. Śred­niej wiel­ko­ści: od 50 do 70 cm w kłę­bie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyżełek

zdrob­nia­le o wyżle


Źródła:

SJP.pl

Wyżgać

wy­kłuć, wy­dłu­bać czymś ostrym; wydź­gać, wyź­gać


Źródła:

SJP.pl

Wyżka

1. pię­tro­wa nad­bu­do­wa cha­łu­py o kon­struk­cji wień­co­wej;
2. wzgó­rze, miej­sce pod­wyż­szo­ne;
3. bu­dow­la gó­ru­ją­ca nad oko­li­cą, wieża


Wyżka – ko­mo­ra lub izba umie­szczo­na na pod­da­szu w daw­nych wiej­skich i ma­ło­mia­stecz­ko­wych bu­dyn­kach miesz­kal­nych (dziś je­szcze na Pod­ha­lu i Ora­wie). Na Ora­wie na tzw. przed­wy­ścu wy­stę­po­wał je­szcze ganek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyżlak

szcze­nię wyżła


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) kynol. łow. szcze­niak wyżła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżlarz

my­śli­wy po­lu­ją­cy z wyż­ła­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) łow. łowca uży­wa­ją­cy do po­lo­wa­nia wyżła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżli

przy­miot­nik od: wyżeł


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do wyżła

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) do­ty­czą­cy wyżła, okre­śla­ją­cy wyżła, uży­wa­ny przy wyżle

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wyżła, ma­ją­cy cechy wyżła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżlica

sa­mi­ca wyżła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kynol. suka rasy wyżeł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżlin

kwiat, bar­dziej znany pod nazwą lwia pa­szcza


Wyż­lin ("An­tirr­hi­num") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bab­ko­wa­tych. Obej­mu­je ok. 20–25 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w ob­sza­rze śró­dziem­no­mor­skim, przy czym cen­trum zróż­ni­co­wa­nia, gdzie obec­ne są nie­mal wszyst­kie, sta­no­wi Pół­wy­sep Ibe­ryj­ski. Ro­śli­ny te za­sied­la­ją te­re­ny ska­li­ste, ale też stare mury.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyżni

prze­sta­rza­le: po­ło­żo­ny wy­so­ko, górny


przy­miot­nik

 (1.1) przest. górny, znaj­du­ją­cy się u góry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. wy­nio­słość, wznie­sie­nie

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od: wyżni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyżnianka

wieś w Pol­sce


Wyż­nian­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie kra­śnic­kim, w gmi­nie Dzierz­ko­wi­ce na Wznie­sie­niach Urzę­dow­skich.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie urzę­dow­skim wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyżniański

→ Wyż­nian­ka


Patrz:Wyżnianka

Źródła:

SJP.pl

Wyżnik

daw­niej: karta do gry wyż­sza od niż­ni­ka (wa­le­ta)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) karc. fi­gu­ra w kar­tach nie­miec­kich i pol­skich od­po­wia­da­ją­ca damie;


Zo­bacz też: Wyż­nik (karta).

Wyż­nik – potok gór­ski w Su­de­tach Środ­ko­wych na gra­ni­cy Wzgórz Le­wiń­skich i Gór Or­lic­kich w woj. dol­no­ślą­skim.

Jest to gór­ski potok, na­le­żą­cy do zle­wi­ska Morza Pół­noc­ne­go, prawy do­pływ Kli­ka­wy. Źró­dła po­ło­żo­ne są na wy­so­ko­ści około 690 m n.p.m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyżnikiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyżny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. wyżni


Źródła:

Wiktionary

Wyżowy

przy­miot­nik od: wyż (ob­szar wy­so­kie­go ci­śnie­nia at­mos­fe­rycz­ne­go), np. ukła­dy wy­żo­we


Źródła:

SJP.pl

Wyżpin

ro­śli­na z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wyżreć

1. o zwie­rzę­tach (rów­nież żar­to­bli­wie lub po­gard­li­wie o lu­dziach): zjeść wszyst­ko co było, wy­jeść;
2. o cho­ro­bie, rdzy, kwa­sach, za­sa­dach: usz­ko­dzić, spo­wo­do­wać ubyt­ki, dziu­ry, wy­pa­lić


Źródła:

SJP.pl

Wyższościowy

→ wyż­szość


Patrz:wyższość

Źródła:

SJP.pl

Wyższość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­wa­ga, do­mi­no­wa­nie nad kimś lub nad czymś


Źródła:

Wiktionary

Wyższy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wy­so­ki


forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) sto­pień wyż­szy od: wy­so­ki

przy­miot­nik

 (2.1) o edu­ka­cji, wyksz­tał­ce­niu: zwią­za­ny ze stu­dia­mi pier­wsze­go i dru­gie­go stop­nia lub jed­no­li­ty­mi stu­dia­mi ma­gi­ster­ski­mi, pro­wa­dzo­ny­mi przez uczel­nię upraw­nio­ną do ich pro­wa­dze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżulenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­żu­lić.


Źródła:

Wiktionary

Wyżulić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) pot. wy­że­brać, wy­łu­dzić


Źródła:

Wiktionary

Wyżuć

żując, wy­gnieść, wy­gryźć, wy­jeść


Źródła:

SJP.pl

Wyżużlować

wy­sy­pać żuż­lem


Źródła:

SJP.pl

Wyżykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wyżymaczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie do wy­ci­ska­nia nad­mia­ru wody ze świe­żo wy­pra­nych odzie­ży lub bie­liz­ny, skła­da­ją­ce się z przy­le­ga­ją­cych do sie­bie dwóch wał­ków na­pę­dza­nych korb­ką;


Wy­ży­macz­ka – urzą­dze­nie do wy­ci­ska­nia nad­mia­ru wody ze świe­żo wy­pra­nych sztuk odzie­ży lub bie­liz­ny, skła­da­ją­ce się z przy­le­ga­ją­cych do sie­bie dwóch wał­ków, z któ­rych jeden na­pę­dza­ny jest korb­ką. Wałki mogą być po­kry­te drew­nem, gumą lub two­rzy­wem sztucz­nym i sprę­ży­ście do sie­bie do­ci­ska­ne tak, aby moż­li­we było wci­śnię­cie po­mię­dzy nie – po­przez po­krę­ca­nie korb­ką – wy­pra­nej odzie­ży.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wyżymak

część egu­te­ra do wy­ci­ska­nia wody z pa­pie­ru


Źródła:

SJP.pl

Wyżymać

wy­krę­cać, usu­wać wodę z ma­te­ria­łu


Źródła:

SJP.pl

Wyżyna

ob­szar po­ło­żo­ny po­wy­żej 300 m n.p.m. o małej wy­so­ko­ści względ­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. ob­szar, któ­re­go wy­so­ko­ści bezwz­ględ­ne prze­kra­cza­ją 300 me­trów n.p.m., a wy­so­ko­ści względ­ne są na ogół mniej­sze niż 300 me­trów;

 (1.2) wy­ży­ny: naj­wyż­szy po­ziom lub prze­jaw

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. ter. od: wy­ży­nać


Wy­ży­na – jedna z wiel­kich form uksz­tał­to­wa­nia po­wierzch­ni lądu, ob­szar, któ­re­go wy­so­ko­ści bezwz­ględ­ne prze­kra­cza­ją 300 me­trów n.p.m., a wy­so­ko­ści względ­ne są na ogół mniej­sze niż 300 m. Z wyżyn wy­łą­cza się bo­wiem ob­sza­ry o szcze­gól­nie uroz­ma­i­co­nej rzeź­bie i wy­so­ko­ściach względ­nych prze­kra­cza­ją­cych 300 m sto­sun­ku do naj­bliż­szych den do­lin­nych, czyli góry. Róż­ni­ce w wy­so­ko­ściach względ­nych w obrę­bie wy­ży­ny są więc sto­sun­ko­wo nie­du­że.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wyżynać

żnąc, usu­wać trawę, zboże itp. z ja­kie­goś miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Wyżynek

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) reg. daw. praca przy żni­wach za po­czę­stu­nek, tłoka


Źródła:

Wiktionary

Wyżynka

zdrob­nie­nie od: wy­ży­na


Źródła:

SJP.pl

Wyżynki

zdrob­nie­nie od: wy­ży­na


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) daw. do­żyn­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżynny

1. zwią­za­ny z wy­ży­ną, ma­ją­cy cha­rak­ter wy­ży­ny;
2. znaj­du­ją­cy się, ży­ją­cy na wy­ży­nie


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wy­ży­ny, zwią­za­ny z wy­ży­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżyny

ob­szar po­ło­żo­ny po­wy­żej 300 m n.p.m. o małej wy­so­ko­ści względ­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wyżyty

1. taki, który się wyżył (dał uj­ście swoim ne­ga­tyw­nym emo­cjom);
2. daw­niej: taki, który dużo prze­żył; doś­wiad­czo­ny


Źródła:

SJP.pl

Wyżywać

odre­a­go­wy­wać złość, fru­stra­cję


Źródła:

SJP.pl

Wyżywienie

za­pew­nić komuś wy­star­cza­ją­cą do życia ilość po­ży­wie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wy­ży­wić.

 (1.2) ży­wie­nie, odży­wia­nie

 (1.3) żyw­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżywieniowy

przy­miot­nik od: wy­ży­wie­nie


Źródła:

SJP.pl

Wyżywić

za­pew­nić komuś wy­star­cza­ją­cą do życia ilość po­ży­wie­nia


Źródła:

SJP.pl

Wyżyć

po­tocz­nie:
1. utrzy­mać się przy życiu, nie um­rzeć;
2. po­ra­dzić sobie w co­dzien­nym życiu, mając do dy­spo­zy­cji mi­ni­mal­ne środ­ki do życia; prze­żyć;
3. wyżyć się:
a) zna­leźć uj­ście dla swo­jej ener­gii;
b) po­trak­to­wać kogoś źle, nie­grzecz­nie itp., dając uj­ście swoim ne­ga­tyw­nym emo­cjom


Źródła:

SJP.pl

Wyżyłować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wy­ży­ło­wy­wać)

 (1.1) oczy­ścić z żył

 (1.2) pot. zmu­sić do pracy ponad siły


Źródła:

Wiktionary

Wyżówka

wy­so­ki stan wody np. w rzece, wy­wo­ła­ny zwięk­szo­nym za­si­la­niem; prze­ci­wień­stwo ni­żów­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Ukra­i­nie, prawy do­pływ Pry­pe­ci;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżąć

wy­ciąć coś po­przez żęcie


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) wy­cis­nąć ciecz (z tka­ni­ny)

 (1.2) wy­ciąć cał­ko­wi­cie (pole, łąkę)

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. wy­pro­wa­dzić, wy­pę­dzić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżłabiać

robić w czymś wgłę­bie­nia, żłob­ki, rowki; żło­bić, żłob­ko­wać, row­ko­wać, ryć


Źródła:

SJP.pl

Wyżłobiać

rzad­ko: robić w czymś za­głę­bie­nia; wyż­ła­biać


Źródła:

SJP.pl

Wyżłobienie

zro­bić w czymś wgłę­bie­nia, żłob­ki, rowki; wyż­łob­ko­wać, wyryć


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyż­ło­bić.

 (1.2) rowek, żło­bek, wgłę­bie­nie w ja­kiejś po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżłobić

zro­bić w czymś wgłę­bie­nia, żłob­ki, rowki; wyż­łob­ko­wać, wyryć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wyż­ła­biać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wyż­ła­biać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżłobkować

zro­bić w czymś wgłę­bie­nia, żłob­ki, rowki, np. wyż­łob­ko­wać li­stwy; wyż­ło­bić, wyryć


Źródła:

SJP.pl

Wyżłopanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wyż­ło­pać.


Źródła:

Wiktionary

Wyżłopać

po­tocz­nie: wypić, zwła­szcza łap­czy­wie, du­ży­mi ły­ka­mi


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) pejor. wypić coś gwał­tow­nie lub w dużej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wyżłopywać

po­tocz­nie: wy­pi­jać, zwła­szcza łap­czy­wie


Źródła:

SJP.pl

Wyżłowaty

typ wyż­ło­wa­ty - typ psów o wy­nio­słej po­sta­wie, dłu­gich uszach i ob­wi­słych fa­flach


przy­miot­nik

 (1.1) kynol. przy­po­mi­na­ją­cy wyżła, po­sia­da­ją­cy bu­do­wę wyżła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary