Wu

1. nazwa li­te­ry W;
2. jeden z głów­nych ję­zy­ków chiń­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nazwa li­te­ry w / W


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wu-Wei

[czy­taj: wu wej] ta­o­i­stycz­na za­sa­da po­stę­po­wa­nia w zgo­dzie z na­tu­rą i po­wszech­nie obo­wią­zu­ją­cy­mi nor­ma­mi; wu-wej, wuwej


Źródła:

SJP.pl

Wu-Wej

ta­o­i­stycz­na za­sa­da po­stę­po­wa­nia w zgo­dzie z na­tu­rą i po­wszech­nie obo­wią­zu­ją­cy­mi nor­ma­mi; wuwej, wu-wei


Źródła:

SJP.pl

Wubp

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = hist. Wo­je­wódz­ki Urząd Bez­pie­czeń­stwa Pu­blicz­ne­go;


Źródła:

Wiktionary

Wuce

po­tocz­nie: to­a­le­ta, ubi­ka­cja; wucet, WC, klo, klop, klo­zet, kibel


Źródła:

SJP.pl

Wucecik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wucet


Źródła:

Wiktionary

Wucet

po­tocz­nie: to­a­le­ta, ubi­ka­cja; wuce, WC, klo, klop, klo­zet, kibel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. ubi­ka­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wuchta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań,Kraj­na,Hazy. wiel­ka ilość, masa, mnó­stwo


Źródła:

Wiktionary

Wucziaping

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. pier­wszy, star­szy wiek lo­pin­gu (póź­ne­go permu), trwa­ją­cy 260,4 – 253,8 mi­lio­nów lat temu;


Wu­czia­ping (chiń. 吴家坪; pi­ny­in "Wújiāpíng")


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wudarczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wudet

po­tocz­nie: Wiej­ski Dom To­wa­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Wudetowski

przy­miot­nik od: wudet, WDT (Wiej­ski Dom To­wa­ro­wy)


Źródła:

SJP.pl

Wudsbp

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = hist. wo­je­wódz­ki urząd do spraw bez­pie­czeń­stwa pu­blicz­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Wudu

ro­dzaj magii po­cho­dze­nia afry­kań­skie­go, opar­tej na kul­cie przod­ków; vo­o­doo; vo­u­dou


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. re­li­gia syn­kre­tycz­na łą­czą­ca rdzen­ne wie­rze­nia ludów Afry­ki z ele­men­ta­mi ka­to­li­cyz­mu, po­pu­lar­na zwła­szcza na Haiti;

 (1.2) rel. ry­tu­al­ne, is­lam­skie ob­my­cie ciała po­prze­dza­ją­ce mod­lit­wę;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wuef

po­tocz­nie o lek­cji wy­cho­wa­nia fi­zycz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. przed­miot i lek­cja wy­cho­wa­nia fi­zycz­ne­go w szko­łach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wuefemka

po­tocz­nie: mo­to­cykl marki WFM; WFM-ka


Źródła:

SJP.pl

Wuefemowski

przy­miot­nik od: WFM (War­szaw­ska Fa­bry­ka Mo­to­cy­kli); WFM-owski


Źródła:

SJP.pl

Wuefista

na­u­czy­ciel wuefu; wu­ef­men


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. eduk. na­u­czy­ciel uczą­cy wuefu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wuefistka

na­u­czy­ciel­ka wy­cho­wa­nia fi­zycz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. eduk. na­u­czy­ciel­ka wuefu, gim­na­sty­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wuefmen

po­tocz­nie: na­u­czy­ciel wy­cho­wa­nia fi­zycz­ne­go; wu­e­fi­sta, WF-men


Źródła:

SJP.pl

Wuefmenka

po­tocz­nie: na­u­czy­ciel­ka wy­cho­wa­nia fi­zycz­ne­go; wu­e­fist­ka, WF-menka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. na­u­czy­ciel­ka wuefu, gim­na­sty­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wuefowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) eduk. sport. do­ty­czą­cy wuefu


Źródła:

Wiktionary

Wuerhozaur

ro­dzaj ro­śli­no­żer­ne­go di­no­za­u­ra z ro­dzi­ny ste­go­za­u­rów


Wu­er­ho­za­ur ("Wu­er­ho­sa­u­rus") – ro­dzaj ro­śli­no­żer­ne­go di­no­za­u­ra z ro­dzi­ny ste­go­za­u­rów (Ste­go­sa­u­ri­dae), ży­ją­ce­go we wczes­nej kre­dzie. Był jed­nym z ostat­nich ste­go­za­u­rów. Jego ska­mie­nia­ło­ści od­na­le­zio­no w Chi­nach.

Wia­do­mo, że jego kości mied­ni­cy, po­dob­nie jak u in­nych ste­go­za­u­rów, były zro­śnię­te, two­rząc po­je­dyn­czą, pła­ską oraz sze­ro­ką struk­tu­rę po obu stro­nach zadu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wuesemowiec

czło­nek lub miesz­ka­niec WSM-u (War­szaw­skiej Spół­dziel­ni Miesz­ka­nio­wej); WSM-owiec


Źródła:

SJP.pl

Wuesemowski

przy­miot­nik od: WSM (War­szaw­ska Spół­dziel­nia Miesz­ka­nio­wa); WSM-owski


Źródła:

SJP.pl

Wueska

po­tocz­nie: mo­to­cykl marki WSK


Źródła:

SJP.pl

Wuhan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w środ­ko­wych Chi­nach, po­ło­żo­ne nad rzeką Jang­cy, sto­li­ca pro­win­cji Hubei;


Wuhan (; chiń. upr. 武汉市; chiń. trad. 武漢市; pi­ny­in "Wǔhàn Shì") – mia­sto w środ­ko­wych Chi­nach, sto­li­ca pro­win­cji Hubei.

Mia­sto jest jed­nym z naj­więk­szych oś­rod­ków go­spo­dar­czych współ­czes­nych Chin z dużym udzia­łem ka­pi­ta­łu wiel­kich świa­to­wych kor­po­ra­cji; roz­wi­nię­ty prze­mysł wy­so­kich tech­no­lo­gii, hut­nict­wo me­ta­li, prze­mysł włó­kien­ni­czy, spo­żyw­czy, ma­szy­no­wy, stocz­nio­wy, sa­mo­cho­do­wy, che­micz­ny oraz ra­fi­ne­ryj­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wuhanka

po­tocz­nie: COVID-19 - ostra cho­ro­ba za­kaź­na ukła­du od­de­cho­we­go wy­wo­ła­na ko­ro­na­wi­ru­sem SARS-CoV-2; co­vi­dek, co­vi­dzik, covid, kowid, ko­ro­na­in­fek­cja


Źródła:

SJP.pl

Wuhańczyk

miesz­ka­niec Wu­ha­nu - mia­sta w Chi­nach


Źródła:

SJP.pl

Wuhański

→ Wuhan (mia­sto w Chi­nach)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wu­ha­nem, do­ty­czą­cy Wu­ha­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wuhłedar

mia­sto na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Ukra­i­nie w ob­wo­dzie do­niec­kim;


Wuh­łe­dar ( Вугледар) – mia­sto na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie do­niec­kim.

Mia­sto prze­my­sło­we za­ło­żo­ne w 1964 r. Prawa miej­skie uzy­ska­ło w 1989 r.

Mia­sto zo­sta­ło ostrze­la­ne już pier­wsze­go dnia in­waz­ji Rosji na Ukra­i­nę 24 lu­te­go 2022 roku: po­cisk ba­li­stycz­ny z wy­rzut­ni 9K79 Tocz­ka ude­rza­jąc obok szpi­ta­la zabił czte­ry osoby ra­niąc ko­lej­ne sześć. Od marca 2022 roku to­czy­ły się walki o mia­sto, obroń­cy od­par­li dwie zma­so­wa­ne próby sztur­mu: w li­sto­pa­dzie 2022 i w stycz­niu-lutym 2023.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wuj

brat matki lub ojca; mąż sio­stry matki lub sio­stry ojca; kuzyn matki lub mąż ku­zyn­ki matki; dal­szy krew­ny; wujek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zob. wujek.

 (1.2) zob. stary wuj.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wujanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. dziś gwara. zob. wu­jen­ka.


Źródła:

Wiktionary

Wujas

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wujaszek

zdrob­nie­nie od: wujek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pieszcz. wuj


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wujaszkować

rzad­ko: wy­stę­po­wać w roli wu­jasz­ka, opie­ko­wać się kimś jako (jak) wu­ja­szek


Źródła:

SJP.pl

Wujaszkowy

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. na­le­żą­cy do wu­jasz­ka, wła­ści­wy wu­jasz­ko­wi


Źródła:

Wiktionary

Wujcio

po­u­fa­le o wujku; wu­ja­szek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pieszcz. wuj


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wujciu

re­gio­nal­nie: wuj­cio


Źródła:

SJP.pl

Wujczony

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. wu­jecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Wujec

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. wuj


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wujeczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od wujek


Źródła:

Wiktionary

Wujeczna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. wu­jecz­na sio­stra

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od: wu­jecz­ny


Źródła:

Wiktionary

Wujeczny

spo­krew­nio­ny ze stro­ny wujka


przy­miot­nik

 (1.1) spo­krew­nio­ny przez wuja

 (1.2) do­ty­czą­cy wuja

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. wu­jecz­ny (1.1) brat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wujek

brat matki lub ojca; mąż sio­stry matki lub sio­stry ojca; kuzyn matki lub mąż ku­zyn­ki matki; dal­szy krew­ny; wuj


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) brat matki

 (1.2) brat ojca (= stryj)

 (1.3) mąż cioci

 (1.4) dal­szy krew­ny ze stro­ny matki

 (1.5) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Empis|ref=tak., dwus­krzy­dły, krót­ko­no­gi owad z ro­dzi­ny wuj­ko­wa­tych


Wujek, wuj – współ­cze­śnie nazwa re­la­cji ro­dzin­nej za­cho­dzą­cej w sto­sun­ku do krew­ne­go, który jest bra­tem matki lub ojca albo po­wi­no­wa­te­go bę­dą­ce­go mężem sio­stry matki lub ojca. Cza­sa­mi "wuj­kiem" na­zy­wa się rów­nież każ­de­go dal­sze­go krew­ne­go lub po­wi­no­wa­te­go wyż­sze­go po­ko­le­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wujeneczka

zdrob­nie­nie od: wu­jen­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. wu­jen­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wujenka

żona wuja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. żona wuja (brata matki)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wujka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. zob. wujna.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) D. B. lp. zob. wujek.


Źródła:

Wiktionary

Wujko

prze­sta­rza­le: wujek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) reg. zob. wujek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wujkowate

o ce­chach wuj­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Wuj­ko­wa­te (Em­pi­di­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu mu­chó­wek. Ich larwy są dra­pież­ne. Do­ro­słe zwy­kle rów­nież dra­pież­ne, niek­tó­re jed­nak odży­wia­ją się pył­kiem lub nek­ta­rem. Roz­wój prze­cho­dzą w róż­nych wil­got­nych śro­do­wi­skach lą­do­wych i wod­nych. Do­ro­słe osob­ni­ki czę­ści ga­tun­ków two­rzą chma­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wujkowaty

o ce­chach wuj­ko­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Wujkowie

brat matki lub ojca; mąż sio­stry matki lub sio­stry ojca; kuzyn matki lub mąż ku­zyn­ki matki; dal­szy krew­ny; wuj


Źródła:

SJP.pl

Wujkowy

→ wujek


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od: wujek


Patrz:wujek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wujna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. dziś gwara. żona wuja (brata matki)


Źródła:

Wiktionary

Wujo

re­gio­nal­nie: wuj, wujek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) reg. zob. wuj.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wujostwo

wuj z żoną; wuj­ko­wie, wu­jo­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wuj z żoną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wujowie

prze­sta­rza­łe: wuj z żoną; wu­jo­stwo, wuj­ko­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. wuj z żoną

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., W. lm. od: wuj


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wujowski

przy­miot­nik

 (1.1) na­le­żą­cy do wuja, wła­ści­wy wu­jo­wi


Źródła:

Wiktionary

Wujowy

→ wuj (rzad­ko); wu­jow­ski


przy­miot­nik

 (1.1) rzad. zob. wu­jow­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wuju

re­gio­nal­nie: wuj, wujek


Źródła:

SJP.pl

Wukadka

po­tocz­nie: kolej WKD


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. kolej miej­sko-pod­miej­ska funk­cjo­nu­ją­ca w War­sza­wie i oko­li­cach

 (1.2) pot. po­ciąg tej kolei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wukaem

wiel­ko­ka­li­bro­wy ka­ra­bin ma­szy­no­wy; wkm


Źródła:

SJP.pl

Wuko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­jazd ase­ni­za­cyj­ny do wy­wo­zu nie­czy­sto­ści płyn­nych


Źródła:

Wiktionary

Wuksnicki

przy­miot­nik od: Wuks­ni­ki, je­zio­ro ryn­no­we na Po­je­zie­rzu Iław­skim


Źródła:

SJP.pl

Wuksniki

1. je­zio­ro w Pol­sce;
2. dawna wieś nad je­zio­rem Wuks­ni­ki


Wuks­ni­ki (niem. "Wuchs­nig") – dawna wieś po­ło­żo­na nad je­zio­rem Wuks­ni­ki (na wschód od pół­noc­ne­go krań­ca je­zio­ra, na po­łud­nie od wsi My­sła­ki, po­ni­żej drogi My­sła­ki Małe – Bie­nia­sze), wy­mie­nia­na w do­ku­men­tach z 1305 jako wieś pru­ska na 6 włó­kach, pier­wot­na nazwa – "Wux­te­ny­ken".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wulc

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. miesz­ka­niec ho­te­lu ro­bot­ni­cze­go


Źródła:

Wiktionary

Wulchaus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. hotel. hotel ro­bot­ni­czy


Źródła:

Wiktionary

Wulfenit

mi­ne­rał, mo­lib­de­nian oło­wiu


Wul­fe­nit – mi­ne­rał z gro­ma­dy mo­lib­de­nia­nów. Jest wtór­ną rudą mo­lib­de­nu. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów rzad­kich.

W 2017 roku zo­stał uz­na­ny za ofi­cjal­ny klej­not Ari­zo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wulg.

skrót od: wul­gar­ność, wul­ga­ryzm, wul­gar­ny, wul­gar­nie (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Wulgarnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w wul­gar­ny spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Wulgarniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wul­gar­nie


Źródła:

SJP.pl

Wulgarniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wul­gar­ny


Źródła:

SJP.pl

Wulgarnieć

sta­wać się wul­gar­nym


Źródła:

SJP.pl

Wulgarność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wul­gar­ne; cecha tych, któ­rzy są wul­gar­ni


Źródła:

Wiktionary

Wulgarny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) za­cho­wu­ją­cy się w spo­sób or­dy­nar­ny, nie­przyz­wo­i­ty, gru­biań­ski

 (1.2) świad­czą­cy o czy­jejś or­dy­nar­no­ści, nie­przyz­wo­i­to­ści, o czy­imś gru­biań­stwie

 (1.3) szt. po­zba­wio­ny sub­tel­no­ści, smaku, w złym gu­ście

 (1.4) skraj­nie upro­szczo­ny


Źródła:

Wiktionary

Wulgaryzacja

1. na­da­nie lub na­da­wa­nie cze­muś lub na­bie­ra­nie przez coś cech or­dy­nar­nych, wul­gar­nych;
2. nad­mier­ne upro­szcze­nie lub upra­szcza­nie ja­kie­goś za­gad­nie­nia w celu uczy­nie­nia zro­zu­mia­łym dla słabo przy­go­to­wa­nych od­bior­ców, pro­wa­dzą­ce do wy­pa­cze­nia sa­me­go za­gad­nie­nia i do błęd­nych wnio­sków


Źródła:

SJP.pl

Wulgaryzator

osoba wul­ga­ry­zu­ją­ca, spły­ca­ją­ca jakąś te­o­rię, ja­kieś za­gad­nie­nie itp.


Źródła:

SJP.pl

Wulgaryzatorka

ko­bie­ta wul­ga­ry­zu­ją­ca, spły­ca­ją­ca jakąś te­o­rię, ja­kieś za­gad­nie­nie itp.


Źródła:

SJP.pl

Wulgaryzm

wyraz lub wy­ra­że­nie bę­dą­ce do­sad­nym, or­dy­nar­nym okre­śle­niem zja­wisk, które można naz­wać, uży­wa­jąc słów ne­u­tral­nych sty­li­stycz­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) słowo albo wy­ra­że­nie wul­gar­ne, obel­ży­we, or­dy­nar­ne i ła­mią­ce normy spo­łecz­ne;


Nie mylić z: mowa nie­na­wi­ści.

Wul­ga­ryzm (z vul­ga­ris „po­spo­li­ty; lu­do­wy” od vul­gus „lud; po­spól­stwo”), także: bluzg, brzyd­ki wyraz, ła­ci­na pod­wór­ko­wa – wyraz lub wy­ra­że­nie uz­na­wa­ne przez użyt­kow­ni­ków ję­zy­ka za nie­przyz­wo­i­te, wy­ra­ża­ją­ce silne emo­cje mó­wią­ce­go wzglę­dem cze­goś lub kogoś. W przy­pad­ku, gdy wul­gar­ne słowo czy wy­ra­że­nie sta­no­wi pusty zna­cze­nio­wo spon­ta­nicz­ny prze­ryw­nik w wy­po­wie­dzi, mó­wi­my o prze­kleń­stwie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wulgata

ła­ciń­skie tłu­ma­cze­nie Bi­blii, do­ko­na­ne przez św. Hie­ro­ni­ma w IV w.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) rel. hist. bibl. ła­ciń­skie tłu­ma­cze­nie Bi­blii, do­ko­na­ne przez św. Hie­ro­ni­ma w IV w.;


Wul­ga­ta ( ver­sio vul­ga­ta, prze­kład roz­po­wszech­nio­ny, po­pu­lar­ny) – prze­kład Bi­blii na ła­ci­nę, do­ko­na­ny przez Hie­ro­ni­ma ze Stry­do­nu w la­tach 382–406 z ję­zy­ków ory­gi­na­łów: he­braj­skie­go i greki. Prze­kład miał na celu do­star­cze­nie Ko­ścio­ło­wi jed­no­li­te­go tek­stu. Nowy Te­sta­ment był re­wiz­ją tek­stu sta­ro­ła­ciń­skie­go, a Stary Te­sta­ment w więk­szej czę­ści był nowym prze­kła­dem. Nie jest pewne, w ja­kiej czę­ści Hie­ro­nim prze­tłu­ma­czył Nowy Te­sta­ment.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wulkametr

Wul­ka­metr – urzą­dze­nie słu­żą­ce do po­mia­ru po­praw­no­ści prze­bie­gu pro­ce­su wul­ka­ni­za­cji ka­u­czu­ków. Po­praw­ność prze­bie­gu pro­ce­su wul­ka­ni­za­cji jest oce­nia­na na pod­sta­wie po­mia­rów szyb­ko­ści zmia­ny wy­mia­rów ter­mo­sta­to­wa­nej prób­ki ka­u­czu­ku pod wpły­wem dzia­ła­nia oscy­lu­ją­cych na­prę­żeń roz­cią­ga­ją­cych i ści­ska­ją­cych.


Źródła:

Wikipedia

Wulkan

góra w kształ­cie stoż­ka z kra­te­rem na szczy­cie, z któ­re­go wy­do­by­wa się lawa, gazy wul­ka­nicz­ne i po­pio­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. miej­sce na po­wierzch­ni Ziemi, z któ­re­go wy­do­by­wa się lawa, gazy i po­pio­ły;

 (1.2) forma te­re­nu pow­sta­ła wsku­tek ak­tyw­no­ści wul­ka­nu (1.1)

 (1.3) przen. coś wy­bu­cho­we­go lub ktoś o takim cha­rak­te­rze


Wul­kan (z łac. "Vul­ca­nus" – imię rzym­skie­go boga ognia) – miej­sce na po­wierzch­ni Ziemi, z któ­re­go wy­do­by­wa się lawa, gazy wul­ka­nicz­ne (sol­fa­ta­ry, mo­fe­ty, fu­ma­ro­le) i ma­te­riał pi­ro­kla­stycz­ny. Ter­mi­nu tego rów­nież używa się jako okre­śle­nie form te­re­nu pow­sta­łych wsku­tek dzia­łal­no­ści wul­ka­nu, choć bar­dziej po­praw­ne są takie ter­mi­ny jak: góra wul­ka­nicz­na, sto­żek wul­ka­nicz­ny, ko­pu­ła wul­ka­nicz­na czy wul­kan tar­czo­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wulkaniczny

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wul­ka­na­mi i ich ak­tyw­no­ścią


Źródła:

Wiktionary

Wulkanik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wul­kan


Źródła:

Wiktionary

Wulkanit

skała pow­sta­ła w wy­ni­ku za­krzep­nię­cia lawy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. skała pow­sta­ła w wy­ni­ku za­krzep­nię­cia lawy


Wul­ka­nit, skała wul­ka­nicz­na – mag­mo­wa skała wy­lew­na, pow­sta­ła w wy­ni­ku za­krzep­nię­cia lawy na po­wierzch­ni Ziemi lub płyt­ko pod po­wierzch­nią Ziemi a także ma­te­ria­ły pi­ro­kla­stycz­ne i inne pro­duk­ty dzia­łal­no­ści wul­ka­nicz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wulkanizacja

1. ope­ra­cja tech­no­lo­gicz­na, w wy­ni­ku któ­rej z pla­stycz­nej mie­szan­ki gu­mo­wej otrzy­mu­je się ela­stycz­ny wyrób gu­mo­wy;
2. na­pra­wa usz­ko­dzo­nych wy­ro­bów gu­mo­wych


Wul­ka­ni­za­cja – che­micz­ny pro­ces sie­cio­wa­nia czą­ste­czek po­li­me­ru pro­wa­dzą­cy do otrzy­ma­nia gumy.

Wul­ka­ni­za­cja tra­dy­cyj­nych ro­dza­jów ela­sto­me­rów.

Wul­ka­ni­za­cja tra­dy­cyj­nych ro­dza­jów ela­sto­me­rów – zwa­nych ka­u­czu­ka­mi – opie­ra się na ad­dy­cji siar­ki do pod­wój­nych wią­zań che­micz­nych wę­giel-wę­giel wy­stę­pu­ją­cych za­rów­no w na­tu­ral­nych, jak i syn­te­tycz­nych ka­u­czu­kach. W wy­ni­ku tej re­ak­cji two­rzą się wią­za­nia che­micz­ne C-Sx-C, gdzie x=1-3.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wulkanizacyjny

do­ty­czą­cy wul­ka­ni­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Wulkanizat

ogól­ne okre­śle­nie na zwul­ka­ni­zo­wa­ny ka­u­czuk


Źródła:

SJP.pl

Wulkanizator

pra­cow­nik zaj­mu­ją­cy się wul­ka­ni­za­cją


Źródła:

SJP.pl

Wulkanizatorek

ręcz­ny przy­rząd do na­pra­wia­nia dętek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. przy­rząd ręcz­ny do wul­ka­ni­zo­wa­nia dętek


Patrz:wulkanizator

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wulkanizatorka

ręcz­ny przy­rząd do na­pra­wia­nia dętek


Patrz:wulkanizator

Źródła:

SJP.pl

Wulkanizatornia

po­mie­szcze­nie, w któ­rym znaj­du­ją się wul­ka­ni­za­to­ry


Źródła:

SJP.pl

Wulkanizatorski

→ wul­ka­ni­za­tor


Patrz:wulkanizator

Źródła:

SJP.pl

Wulkanizatorstwo

usłu­gi w za­kre­sie wul­ka­ni­za­cji - na­pra­wia­nia usz­ko­dzo­nych wy­ro­bów gu­mo­wych


Źródła:

SJP.pl

Wulkanizm

ze­spół pro­ce­sów zwią­za­nych z dzia­ła­niem wul­ka­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogół pro­ce­sów ge­o­lo­gicz­nych, za­cho­dzą­cych na po­wierzch­ni ziemi, zwią­za­nych z wy­do­by­wa­niem się na po­wierzch­nię Ziemi magmy;


Wul­ka­nizm – ogół pro­ce­sów ge­o­lo­gicz­nych, za­cho­dzą­cych na po­wierzch­ni ziemi, zwią­za­nych z wy­do­by­wa­niem się lawy i in­nych ma­te­ria­łów z głębi li­tos­fe­ry, na sku­tek ru­chów magmy pod po­wierzch­nią. Jego prze­ja­wa­mi jest pow­sta­wa­nie i ak­tyw­ność wul­ka­nów, wy­stę­po­wa­nie eks­ha­la­cji, a także two­rze­nie się skał wul­ka­nicz­nych. Z wul­ka­niz­mem wiążą się także pro­ce­sy hy­dro­ter­mal­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wulkanolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie wul­ka­no­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w za­kre­sie wul­ka­no­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wulkanologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka ba­da­ją­ca bu­do­wę, kształt, roz­mie­szcze­nie, przy­czy­ny pow­sta­wa­nia wul­ka­nów i skład mi­ne­ra­łów po­cho­dze­nia wul­ka­nicz­ne­go


Wul­ka­no­lo­gia jest dzia­łem ge­o­lo­gii zaj­mu­ją­cym się ba­da­nia­mi wul­ka­nów, ich bu­do­wą, kształ­tem, roz­mie­szcze­niem na kuli ziem­skiej, pow­sta­wa­niem, a także ba­da­niem ma­te­ria­łu po­cho­dze­nia wul­ka­nicz­ne­go.

Osoba zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem wul­ka­nów na­zy­wa się wul­ka­no­lo­giem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wulkanologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy wul­ka­no­lo­gii, czyli wie­dzy o wul­ka­nach


Źródła:

Wiktionary

Wulkanolożka

→ wul­ka­no­log


Patrz:wulkanolog

Źródła:

SJP.pl

Wulpiński

zwią­za­ny z Je­zio­rem Wul­piń­skim


Źródła:

SJP.pl

Wulturnus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mi­trzym. bóg wia­tru po­łud­nio­wo-wschod­nie­go, utoż­sa­mia­ny z grec­kim Eu­ro­sem;


Źródła:

Wiktionary

Wulwa

w me­dy­cy­nie: srom ko­bie­cy


Źródła:

SJP.pl

Wulwektomia

cał­ko­wi­te lub czę­ścio­we usu­nię­cie zew­nętrz­nych ko­bie­cych na­rzą­dów płcio­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. chi­rur­gicz­ne usu­nię­cie zew­nętrz­nych ko­bie­cych na­rzą­dów płcio­wych;


Wul­wek­to­mia (ang. "vul­vec­to­my" z łac. "vulva" 'srom' i gr. "ἐκτομή, ektomḗ" 'wy­ci­na­nie') – za­bieg gi­ne­ko­lo­gicz­ny po­le­ga­ją­cy na usu­nię­ciu czę­ści lub ca­ło­ści zew­nętrz­nych ko­bie­cych na­rzą­dów płcio­wych. Prze­pro­wa­dza­ny jako osta­tecz­ny za­bieg w nie­moż­li­wych do wy­le­cze­nia me­to­da­mi za­cho­waw­czy­mi przy­pad­kach raka, za­ka­żeń HPV (kłyk­ci­ny koń­czy­ste). Mimo ra­dy­kal­no­ści za­bie­gu, funk­cje sek­su­al­ne na­rzą­du z re­gu­ły po­zo­sta­ją za­cho­wa­ne, choć czę­sto w ogra­ni­czo­nym za­kre­sie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wulwodynia

przew­le­kły ból ge­ni­ta­liów żeń­skich nie­ma­ją­cy wy­raź­nej przy­czy­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. za­bu­rze­nie w ge­ni­ta­liach żeń­skich po­le­ga­ją­ce na chro­nicz­nym bólu lub dy­skom­for­cie;


Wul­wo­dy­nia (od łac. "vulva" "srom" i stgr. ὀδύνη "odynē" "ból") – za­bu­rze­nie po­le­ga­ją­ce na chro­nicz­nym bólu lub dy­skom­for­cie, cha­rak­te­ry­zu­ją­cym się uczu­ciem pa­le­nia, kłu­cia czy po­draż­nie­nia w ge­ni­ta­liach żeń­skich w przy­pad­kach, kiedy nie wy­stę­pu­je żadna in­fek­cja czy cho­ro­ba skóry sromu lub po­chwy po­wo­du­ją­ca te ob­ja­wy. Naj­czę­ściej wy­stę­pu­je od­czu­cie pa­lą­ce­go bólu, jed­nak ro­dzaj i na­si­le­nie ob­ja­wów są bar­dzo zin­dy­wi­du­a­li­zo­wa­ne. Ból może być stały lub nie, zlo­ka­li­zo­wa­ny albo roz­prze­strze­nio­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wun

bir­mań­ski gu­ber­na­tor, na­miest­nik lub na­czel­nik


Źródła:

SJP.pl

Wunderkind

dziec­ko niez­wy­kle uta­len­to­wa­ne, ge­nial­ne, wy­bit­ne


Źródła:

SJP.pl

Wunderwaffe

po­ci­ski da­le­kie­go za­się­gu, za­sto­so­wa­ne przez Niem­ców w dru­giej woj­nie świa­to­wej


Wun­der­waf­fe (z cu­dow­na broń) – nie­o­fi­cjal­ne okre­śle­nie za­a­wan­so­wa­nych tech­nicz­nie pro­jek­tów uz­bro­je­nia roz­wi­ja­nych w III Rze­szy. Po­ję­cie wy­ko­rzy­sty­wa­ne w pro­pa­gan­dzie na­zi­stow­skiej przy two­rze­niu nar­ra­cji o „super-broni”, która w „cu­dow­ny spo­sób” miała od­mie­nić los prze­gry­wa­ją­cych II wojnę świa­to­wą Nie­miec.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wundt

[czy­taj: wunt] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wundtysta

zwo­len­nik wund­tyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Wundtyzm

kie­ru­nek w psy­cho­lo­gii uz­na­ją­cy ob­ser­wa­cje po­mia­ro­we za po­mo­cą in­stru­men­tów jako je­dy­nie na­u­ko­wą me­to­dę badań


Źródła:

SJP.pl

Wuon

cząst­ka ele­men­tar­na; bozon W


Źródła:

SJP.pl

Wup

skró­to­wiec

 (1.1) = Wo­je­wódz­ki Urząd Pracy

 (1.2) = Wo­je­wódz­ki Urząd Pocz­ty


Źródła:

Wiktionary

Wuppertal

mia­sto w Niem­czech


Wup­per­tal – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Na­dre­nia Pół­noc­na-West­fa­lia, w re­jen­cji Düsseldorf. Leży na po­łud­nie od Za­głę­bia Ruhry i w oko­li­cy du­żych miast: Düsseldorfu, Ko­lo­nii oraz Essen. Naj­więk­sze mia­sto re­gio­nu Ber­gis­ches Land. Liczy 358 876 miesz­kań­ców (2022).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wuppertalski

przy­miot­nik od: Wup­per­tal (mia­sto w Niem­czech)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wup­per­ta­lem, do­ty­czą­cy Wup­per­ta­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wurcyt

mi­ne­rał, siar­czek cynku z do­miesz­ką że­la­za i kadmu


Wur­cyt (wurt­zyt) – mi­ne­rał z gro­ma­dy siarcz­ków. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów rzad­kich – wy­stę­pu­je znacz­nie rza­dziej niż sfa­le­ryt.

Naz­wa­ny na cześć fran­cu­skie­go che­mi­ka Ka­ro­la A. Wurt­za (1817-1884).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wurcytowy

→ wur­cyt


Patrz:wurcyt

Źródła:

SJP.pl

Wurst

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gw-pl|War­mia, Ma­zu­ry. i in. gw. pół­noc­nej Pol­ski kieł­ba­sa


Źródła:

Wiktionary

Wurszt

w gwa­rze ślą­skiej: kieł­ba­sa; wuszt


Źródła:

SJP.pl

Wushu

[czy­taj: wuszu] sta­ro­chiń­skie sztu­ki walki; wu shu


Wushu (chiń. upr. 武术; chiń. trad. 武術; pi­ny­in "wǔshù") – chiń­skie sztu­ki walki.

Chiń­skie sztu­ki walki cha­rak­te­ry­zu­ją się niez­wy­kłym bo­gact­wem tech­nik walki bro­nią białą oraz bez broni, za po­mo­cą za­da­wa­nia cio­sów, kop­nięć, dźwi­gni, rzu­tów i pod­cięć. Bo­gact­wo to ujaw­nia się w ist­nie­niu licz­nych sty­lów walki o od­mien­nych pre­fe­ren­cjach co do dy­stan­su walki, tak­ty­ki, zasad obro­ny przed na­past­ni­kiem w obli­czu tego sa­me­go ro­dza­ju ataku, spo­so­bu wy­ko­ny­wa­nia po­szcze­gól­nych ru­chów skła­da­ją­cych się na wy­ko­na­nie tej samej tech­ni­ki itd.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wustyt

mi­ne­rał, tle­nek że­la­za


Źródła:

SJP.pl

Wuszt

w gwa­rze ślą­skiej: kieł­ba­sa; wurszt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kieł­ba­sa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wuwej

ta­o­i­stycz­na za­sa­da po­stę­po­wa­nia w zgo­dzie z na­tu­rą i po­wszech­nie obo­wią­zu­ją­cy­mi nor­ma­mi; wu-wej, wu-wei


Źródła:

SJP.pl

Wuwuzela

pla­sti­ko­wa, ha­ła­śli­wa trąb­ka uży­wa­na przez ki­bi­ców piłki noż­nej; vu­vu­ze­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. afry­kań­ski ae­ro­fon ust­ni­ko­wy uży­wa­ny przez ki­bi­ców piłki noż­nej do ro­bie­nia ha­ła­su;


Wu­wu­ze­la (vu­vu­ze­la, także le­pa­ta­ta) – ae­ro­fon ust­ni­ko­wy uży­wa­ny przez ki­bi­ców piłki noż­nej w Afry­ce. Wy­da­je gło­śny dźwięk (osią­ga­ją­cy przy wy­lo­cie wu­wu­ze­li na­tę­że­nie 122–131 dB(A)) ma­ją­cy przy­po­mi­nać ry­cze­nie sło­nia. Pier­wot­nie jej eg­zem­pla­rze wy­ko­ny­wa­no z pu­szek po kon­ser­wach, obec­nie są pro­du­ko­wa­ne głów­nie z two­rzyw sztucz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wuzetka

1. ro­dzaj cia­sta z ka­ka­o­we­go bisz­kop­tu z bitą śmie­ta­ną i po­le­wą cze­ko­la­do­wą;
2. po­tocz­nie: de­cyz­ja o wa­run­kach za­bu­do­wy (WZ)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. ro­dzaj słod­kie­go ciast­ka, skła­da­ją­ce­go się z ka­ka­o­we­go bisz­kop­tu, dżemu, bitej śmie­ta­ny i po­ma­dy cze­ko­la­do­wej;

 (1.2) pot. adm. de­cyz­ja o wa­run­kach za­bu­do­wy


Wu­zet­ka, ciast­ko „W-Z”, tor­cik W-Z, WZ, WZK – ro­dzaj słod­kie­go ciast­ka (tor­ci­ku); wyrób cu­kier­ni­czy w po­sta­ci dwóch bla­tów ka­ka­o­we­go bisz­kop­tu prze­ło­żo­nych mar­mo­la­dą i bitą śmie­ta­ną, wy­koń­czo­ny po­ma­dą cze­ko­la­do­wą i ude­ko­ro­wa­ny bitą śmie­ta­ną. W prak­ty­ce w wielu lo­ka­lach ga­stro­no­micz­nych bitą śmie­ta­nę za­stę­pu­je się roz­ma­i­ty­mi kre­ma­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wuzetkowy

→ wu­zet­ka


Patrz:wuzetka

Źródła:

SJP.pl