Wt.

skrót od: wto­rek


skrót

 (1.1) = wto­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtachiwać

po­tocz­nie: wno­sić z tru­dem; wta­szczać, wta­ski­wać, wtar­gi­wać


Źródła:

SJP.pl

Wtajemniczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wta­jem­ni­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wtajemniczać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) spra­wiać, że ktoś się o czymś do­wia­du­je


Źródła:

Wiktionary

Wtajemniczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wta­jem­ni­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Wtajemniczona

ko­bie­ta ma­ją­ca wie­dzę niez­na­ną ogó­ło­wi


Źródła:

SJP.pl

Wtajemniczony

ktoś ma­ją­cy wie­dzę niez­na­ną ogó­ło­wi


Źródła:

SJP.pl

Wtajemniczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wta­jem­ni­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wta­jem­ni­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wtapiać

1. umie­szczać coś w ja­kiejś sto­pio­nej sub­stan­cji, zanim stward­nie­je;
2. po­tocz­nie: prze­gry­wać, robić coś źle;
3. wta­piać się:
a) być wta­pia­nym;
b) prze­no­śnie: sta­wać się czę­ścią cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wtarganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wtar­gać.


Źródła:

Wiktionary

Wtargać

po­tocz­nie: wnieść coś z tru­dem; wta­skać, wta­szczyć, wta­chać


Źródła:

SJP.pl

Wtargiwać

po­tocz­nie:
1. wno­sić z tru­dem; wta­szczać, wta­chi­wać, wta­ski­wać;
2. po­ja­wiać się gdzieś nagle i gwał­tow­nie;
3. wcho­dzić do­kądś przy uży­ciu siły


Źródła:

SJP.pl

Wtargnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gwał­tow­ne po­ja­wie­nie się, wej­ście gdzieś


Źródła:

Wiktionary

Wtargnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) nagle prze­do­stać się gdzieś niez­god­nie z ocze­ki­wa­nia­mi


Źródła:

Wiktionary

Wtaskiwać

po­tocz­nie: wno­sić z tru­dem; wta­szczać, wta­chi­wać, wtar­gi­wać


Źródła:

SJP.pl

Wtasować

wta­so­wać kartę - umie­ścić kartę w talii przez ta­so­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Wtasowywać

wta­so­wy­wać karty - umie­szczać karty w talii przez ta­so­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Wtaszczać

po­tocz­nie:
1. wno­sić z tru­dem; wta­ski­wać, wta­chi­wać, wtar­gi­wać;
2. wta­szczać się - wejść gdzieś z tru­dem


Źródła:

SJP.pl

Wtaszczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wta­szczać)

 (1.1) wnieść z tru­dem coś cięż­kie­go

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wta­szczyć się (ndk. wta­szczać się)

 (2.1) pot. wejść lub wspiąć się gdzieś z tru­dem


Źródła:

Wiktionary

Wtc

skrót od: World Trade Cen­ter (Świa­to­we Cen­trum Hand­lu) - kom­pleks bu­dyn­ków na Man­hat­ta­nie w Nowym Jorku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wtedy

za­i­mek przy­słow­ny wska­zu­ją­cy, od­sy­ła­ją­cy do pew­ne­go czasu w przesz­ło­ści lub przysz­ło­ści; w tym cza­sie, wten­czas, wów­czas


za­i­mek przy­słow­ny

 (1.1) w tym (okre­ślo­nym wcze­śniej w zda­niu) cza­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtelno

Wtel­no – (niem. "Wit­tel­skirch") wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie byd­go­skim, w gmi­nie Ko­ro­no­wo, 16 km na pół­noc­ny za­chód od cen­trum Byd­go­szczy.


Źródła:

Wikipedia

Wtem

nagle, nie­o­cze­ki­wa­nie


przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­cze­ki­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtenczas

książ­ko­wo: za­i­mek przy­słow­ny wska­zu­ją­cy, od­sy­ła­ją­cy do pew­ne­go czasu w przesz­ło­ści lub przysz­ło­ści; w tym cza­sie, wtedy, wów­czas


za­i­mek przy­słow­ny

 (1.1) przest. wów­czas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtentegować

żar­to­bli­wie: wy­ko­nać jakąś czyn­ność wy­ra­ża­ną cza­sow­ni­kiem z pre­fik­sem w-, np. wkru­szyć, wgnieść


Źródła:

SJP.pl

Wtf

skrót od: What The Fuck - co do cho­le­ry; wtf


skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka

 (1.1) = mat. wiel­kie twier­dze­nie Fer­ma­ta;

 (1.2) = z ang. wulg. what the fuck? → co jest, do kurwy?


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wtk

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wto

skrót od: World Trade Or­ga­ni­za­tion - Świa­to­wa Or­ga­ni­za­cja Hand­lu


skró­to­wiec

 (1.1) = etymn|ang. World Trade Or­ga­ni­za­tion → ŚOH, Świa­to­wa Or­ga­ni­za­cja Hand­lu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wtoczyć

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|wta­czać.

cza­sow­nik zwrot­ny wto­czyć się

 (2.1) do­ko­na­ny od|wta­czać się.


Źródła:

Wiktionary

Wtok

1. część ko­szu­li; pod­pa­sze
2. wgłę­bie­nie w łusce na­bo­ju ku­lo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Wtopa

po­tocz­nie: wpad­ka, nie­u­da­ne przed­sięw­zię­cie, po­raż­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. kom­pro­mi­ta­cja w na­stęp­stwie nie­po­wo­dze­nia lub błędu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtopić

1. umie­ścić coś w ja­kiejś sto­pio­nej sub­stan­cji, zanim stward­nie­je;
2. po­tocz­nie: prze­grać, zro­bić coś źle;
3. wto­pić się:
a) zo­stać wto­pio­nym;
b) prze­no­śnie: stać się czę­ścią cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wtorek

drugi dzień ty­god­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) drugi dzień ty­god­nia


Wto­rek (', (skrót wt.) – dzień ty­god­nia mię­dzy po­nie­dział­kiem a środą.

We­dług normy ISO-8601 jest dru­gim dniem ty­god­nia.

W tra­dy­cji bi­blij­nej – chrze­ści­jań­skiej i ży­dow­skiej, gdzie za pier­wszy dzień ty­god­nia uz­na­wa­na jest nie­dzie­la, wto­rek jest dniem trze­cim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wtorkowy

→ wto­rek


przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy wtor­ko­wi; dzie­ją­cy się we wto­rek


Patrz:wtorek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtp

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) War­szaw­ski Tran­sport Pu­blicz­ny


WTP (ang. "wil­lin­gness to pay") – me­to­da go­to­wo­ści do pła­ce­nia. Jest to spo­sób wy­ce­ny war­to­ści z za­ło­że­nia trud­nych do zmie­rze­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wtrajać

po­tocz­nie: jeść dużo i łap­czy­wie; wsu­wać, wtran­ża­lać, pa­ła­szo­wać, opędz­lo­wy­wać, sza­mać


cza­sow­nik

 (1.1) warsz., lwow. jeść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtranżalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. je­dze­nie cze­goś dużo w spo­sób łap­czy­wy

 (1.2) pot. wcho­dze­nie gdzieś bez poz­wo­le­nia, bez za­pro­sze­nia


Źródła:

Wiktionary

Wtranżalać

po­tocz­nie:
1. po­tocz­nie: jeść dużo i łap­czy­wie; wsu­wać, wtra­jać, pa­ła­szo­wać, opędz­lo­wy­wać, sza­mać;
2. wtran­ża­lać się - wcho­dzić gdzieś bez poz­wo­le­nia; wpy­chać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wtran­żo­lić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wtran­żo­lić.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wtran­ża­lać się (dk. wtran­żo­lić się)

 (2.1) nie­do­ko­na­ny od|wtran­żo­lić się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtranżolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. zje­dze­nie cze­goś dużo w spo­sób łap­czy­wy

 (1.2) pot. wej­ście gdzieś bez poz­wo­le­nia, bez za­pro­sze­nia


Źródła:

Wiktionary

Wtranżolić

po­tocz­nie:
1. zjeść, zwła­szcza zjeść łap­czy­wie, z ape­ty­tem; wsu­nąć, wsza­mać, spa­ła­szo­wać, wpa­ła­szo­wać, opędz­lo­wać;
2. wtran­żo­lić się - wejść gdzieś bez poz­wo­le­nia; wepch­nąć się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wtran­ża­lać)

 (1.1) pot. zjeść cze­goś dużo w spo­sób łap­czy­wy

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wtran­żo­lić się (ndk. wtran­ża­lać się)

 (2.1) pot. wcho­dzić gdzieś bez poz­wo­le­nia, bez za­pro­sze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtroić

po­tocz­nie: zjeść dużo i łap­czy­wie; wsu­nąć, wtran­żo­lić, spa­ła­szo­wać, wsza­mać, opędz­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wtryniać

po­tocz­nie:
1. wty­kać coś nie wia­do­mo gdzie; za­po­dzie­wać;
2. dawać lub sprze­da­wać coś komuś siłą;
3. wtry­niać się - wcho­dzić, wci­skać się gdzieś, zwła­szcza siłą, bez­czel­nie; wpa­ko­wy­wać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wtry­nić)

 (1.1) pot. wci­skać, wty­kać coś nie wia­do­mo gdzie, za­po­dzie­wać, wpie­przać

 (1.2) pot. dawać lub sprze­da­wać coś komuś na siłę, wci­skać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wtry­niać się (dk. wtry­nić się)

 (2.1) pot. wci­skać się, wcho­dzić gdzieś na siłę, wpa­ko­wy­wać się, wtrą­cać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtrynić

po­tocz­nie:
1. wet­knąć coś nie wia­do­mo gdzie; za­po­dziać;
2. dać lub sprze­dać coś komuś siłą;
3. wtry­nić się - wejść, wcis­nąć się gdzieś, zwła­szcza siłą, bez­czel­nie; wpa­ko­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wtrysk

wtło­cze­nie pew­nej ilo­ści try­ska­ją­cej lub płyn­nej sub­stan­cji; wtry­śnię­cie


Źródła:

SJP.pl

Wtryskarka

urzą­dze­nie do wtry­ski­wa­nia masy pla­stycz­nej do od­po­wied­niej formy


Wtry­skar­ka – obra­biar­ka do for­mo­wa­nia wtry­sko­we­go two­rzyw sztucz­nych. Skła­da się z za­sob­ni­ka na su­ro­wiec w po­sta­ci gra­nu­la­tu oraz ogrze­wa­ne­go cy­lin­dra, w któ­rym two­rzy­wo ulega upla­stycz­nie­niu. Tłok lub śli­mak prze­tła­cza sto­pio­ne two­rzy­wo do formy, w któ­rej za­sty­ga ono (ze­sta­la się) w kształt­kę zwaną rów­nież wy­pra­ską.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wtryskać

wlać (rza­dziej: wle­wać) pod okre­ślo­nym ci­śnie­niem ciecz albo płyn­ną masę do cze­goś, np. do zbior­ni­ka; wtrys­nąć (rza­dziej: wtry­ski­wać), wtło­czyć (rza­dziej: wtła­czać)


Źródła:

SJP.pl

Wtryskiwacz

ro­bot­nik ob­słu­gu­ją­cy wtry­skar­kę


Wtry­ski­wacz – in­te­gral­na część star­szych roz­wią­zań hy­dra­u­licz­ne­go sy­ste­mu wtry­sku pa­li­wa, któ­re­go za­da­niem jest:

W przy­pad­ku wtry­sku poś­red­nie­go do­mi­nu­je kon­struk­cja wtry­ski­wa­cza typu czo­pi­ko­we­go.

W przy­pad­ku wtry­sku bez­poś­red­nie­go do­mi­nu­je kon­struk­cja wtry­ski­wa­cza wie­lo­ot­wo­ro­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wtryskowo

→ wtry­sko­wy


Patrz:wtryskowy

Źródła:

SJP.pl

Wtryskowy

przy­miot­nik od: wtrysk


Źródła:

SJP.pl

Wtrząchiwać

po­tocz­nie: zja­dać coś szyb­ko, z ape­ty­tem; wtrzą­chać


Źródła:

SJP.pl

Wtrząchnąć

po­tocz­nie: zjeść dużo i łap­czy­wie; wsu­nąć, wtran­żo­lić, spa­ła­szo­wać, wsza­mać, opędz­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wtrąbiać

po­tocz­nie: szyb­ko, łap­czy­wie jeść lub pić


Źródła:

SJP.pl

Wtrąbiony

po­tocz­nie: odu­rzo­ny al­ko­ho­lem; na­pra­ny, nach­la­ny, na­rą­ba­ny, upity


Źródła:

SJP.pl

Wtrąbić

po­tocz­nie:
1. szyb­ko, łap­czy­wie zjeść lub wypić;
2. wtrą­bić się -
a) wypić zbyt dużo al­ko­ho­lu; nach­lać się, na­prać się, na­rą­bać się, strą­bić się;
b) mocno w coś ude­rzyć; wrą­bać (się)


Źródła:

SJP.pl

Wtrącanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wtrą­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wtrącać

cza­sow­nik

 (1.1) do­da­wać słowo, uzu­peł­niać wy­po­wiedź, prze­ry­wa­jąc jed­no­cze­śnie jej tok

 (1.2) po­zba­wić kogoś wol­no­ści

 (1.3) przen. spra­wiać, że coś znaj­du­je się w trud­nym po­ło­że­niu

cza­sow­nik zwrot­ny wtrą­cać się

 (2.1) nad­mier­nie in­ge­ro­wać w cudze spra­wy; zaj­mo­wać się czymś, nie będąc o to pro­szo­nym

 (2.2) włą­czać się do czy­jejś roz­mo­wy mimo nie­chę­ci roz­mów­ców


Źródła:

Wiktionary

Wtrącenie

książ­ko­wo:
1. uwaga wtrą­co­na do wy­po­wie­dzi, do tek­stu;
2. w ge­o­lo­gii: obcy twór od­mien­ny od ota­cza­ją­ce­go go mi­ne­ra­łu lub skały


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wtrą­cić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtrącić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wtrą­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wtręt

książ­ko­wo:
1. do­da­ny, wsta­wio­ny frag­ment niez­har­mo­ni­zo­wa­ny z ca­ło­ścią, wy­o­dręb­nia­ją­cy się z jed­no­li­tej ca­ło­ści; dy­gre­sja, wtrą­ce­nie;
2. wyraz, tekst, scena fil­mo­wa itp. włą­czo­ne w daną ca­łość; wstaw­ka


Źródła:

SJP.pl

Wtrętowy

→ wtręt


Patrz:wtręt

Źródła:

SJP.pl

Wtulać

1. przy­ci­skać, cho­wać;
2. wtu­lać się - przy­ci­skać się, przy­tu­lać się


Źródła:

SJP.pl

Wtulić

1. przy­cis­nąć, scho­wać;
2. wtu­lić się - przy­cis­nąć się, przy­tu­lić się


Źródła:

SJP.pl

Wtulony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który się w kogoś lub coś wtu­lił, przyl­gnął do kogoś lub cze­goś

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: wtu­lić


Źródła:

Wiktionary

Wturliwać

1. wta­czać, wpra­wia­jąc w ruch obro­to­wy;
2. wtur­li­wać się - wta­czać się, obra­ca­jąc się wokół włas­nej osi


Źródła:

SJP.pl

Wtyczka

1. przy­rząd na końcu prze­wo­du, który wraz z gniazd­kiem umoż­li­wia zam­knię­cie ob­wo­du elek­trycz­ne­go;
2. osoba skie­ro­wa­na do ja­kiejś or­ga­ni­za­cji w celu szpie­go­wa­nia;
3. w in­for­ma­ty­ce: do­da­tek roz­sze­rza­ją­cy funk­cjo­nal­ność apli­ka­cji; plug-in, plu­gin


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) elektr. ele­ment umoż­li­wia­ją­cy po­dłą­cze­nie urzą­dzeń elek­trycz­nych, za­si­la­nych z sieci elek­trycz­nej do gnia­zda elek­trycz­ne­go;

 (1.2) przen. pot. osoba, która dzię­ki in­fil­tra­cji w okre­ślo­nym śro­do­wi­sku zdo­by­wa nie­do­stęp­ne dla ogółu in­for­ma­cje

 (1.3) in­form. do­da­tek do pro­gra­mu kom­pu­te­ro­we­go zwięk­sza­ją­cy jego funk­cjo­nal­ność


Wtycz­ka ( plug-in, add-on), roz­sze­rze­nie (ang. ex­ten­sion) – do­dat­ko­wy moduł do pro­gra­mu kom­pu­te­ro­we­go, który roz­sze­rza moż­li­wo­ści pro­duk­tu wyj­ścio­we­go.

Sto­so­wa­nie wty­czek jest coraz częst­szym za­bie­giem wśród twór­ców pro­gra­mów, a zwła­szcza tych two­rzą­cych ot­war­te opro­gra­mo­wa­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wtyczkowy

przy­miot­nik od: wtycz­ka


Źródła:

SJP.pl

Wtyk

część elek­trycz­nej płyt­ki grzej­nej do­pro­wa­dza­ją­ca na­pię­cie do uz­wo­je­nia grzej­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wtycz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtyka

po­tocz­nie: kapuś, do­no­si­ciel


Źródła:

SJP.pl

Wtykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wty­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wtykać

wkła­dać, wsta­wiać, wci­skać coś mię­dzy inne rze­czy


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wet­knąć)

 (1.1) wkła­dać, wsta­wiać, wci­skać coś mię­dzy inne rze­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtykowate

ro­dzi­na owa­dów z po­drzę­du plusk­wia­ków róż­nos­krzy­dłych


Wty­ko­wa­te (Co­re­i­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu plusk­wia­ków i po­drzę­du róż­nos­krzy­dłych. Kos­mo­po­li­tycz­na, ale naj­licz­niej re­pre­zen­to­wa­na w stre­fie tro­pi­kal­nej i sub­tro­pi­kal­nej. Obej­mu­je ponad 2570 opi­sa­nych ga­tun­ków, skla­sy­fi­ko­wa­nych w ponad 500 ro­dza­jach. Wszyst­kie są fi­to­fa­ga­mi ssą­cy­mi. W za­pi­sie ko­pal­nym znana od kar­ni­ku w tria­sie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wtykowaty

o ce­chach wty­ko­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Wtykowy

→ wtyk, np. gnia­zdo wty­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Wtynczos

za­i­mek przy­słow­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wten­czas


Źródła:

Wiktionary

Wtz

skró­to­wiec

 (1.1) = Warsz­ta­ty Te­ra­pii Za­ję­cio­wej;


Źródła:

Wiktionary

Wtór

akom­pa­nia­ment to­wa­rzy­szą­cy głów­nej me­lo­dii


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) daw. akom­pa­nia­ment to­wa­rzy­szą­cy głów­nej me­lo­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtórnik

drugi eg­zem­plarz do­ku­men­tu, pisma; kopia, odpis, du­pli­kat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fot. me­to­da ar­ty­stycz­nej obrób­ki zdjęć re­tu­szem i me­to­da­mi fo­to­gra­ficz­ny­mi

 (1.2) fiz. elek­tron. re­ge­ne­ra­tor sy­gna­łu;

 (1.3) drugi eg­zem­plarz do­ku­men­tu

 (1.4) urz. kopia do­ku­men­tu po­sia­da­ją­ca taką samą moc urzę­do­wą jak ory­gi­nał

 (1.5) pot. przed­miot ma­ją­cy na celu do­kład­ne odt­wo­rze­nie ja­kie­goś przed­mio­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtórnogębowce

zwie­rzę wie­lo­ko­mór­ko­we, u któ­re­go pier­wot­ny otwór gę­bo­wy (pra­gę­ba) pow­sta­ją­cy w cza­sie roz­wo­ju za­rod­ko­we­go przeksz­tał­ca się w odbyt, na­to­miast wła­ści­wy otwór gę­bo­wy two­rzy się na nowo po prze­ciw­nej stro­nie ciała


Źródła:

SJP.pl

Wtórnogębowiec

zwie­rzę wie­lo­ko­mór­ko­we, u któ­re­go pier­wot­ny otwór gę­bo­wy (pra­gę­ba) pow­sta­ją­cy w cza­sie roz­wo­ju za­rod­ko­we­go przeksz­tał­ca się w odbyt, na­to­miast wła­ści­wy otwór gę­bo­wy two­rzy się na nowo po prze­ciw­nej stro­nie ciała


Źródła:

SJP.pl

Wtórnouste

nad­typ zwie­rząt dwu­bocz­nie sy­me­trycz­nych; wtó­ro­u­ste, wtór­no­gę­bow­ce


Źródła:

SJP.pl

Wtórnousty

o ce­chach wtór­no­u­stych (nad­typ zwie­rząt)


Źródła:

SJP.pl

Wtórność

→ wtór­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wtór­ne; cecha tych, któ­rzy są wtór­ni


Patrz:wtórny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtórny

1. pow­sta­ły po raz drugi; po­now­ny;
2. mniej ważny; dru­go­rzęd­ny;
3. pow­sta­ły w póź­niej­szym okre­sie; po­chod­ny; nie­pier­wot­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który pow­stał w wy­ni­ku przeksz­tał­ce­nia, przet­wo­rze­nia albo jako na­stęp­stwo cze­goś

 (1.2) pow­sta­ły, otrzy­ma­ny po raz drugi

 (1.3) mniej ważny od cze­goś

 (1.4) na­śla­dow­czy, nie­o­ry­gi­nal­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtórokanoniczny

księ­gi wtó­ro­ka­no­nicz­ne - księ­gi Sta­re­go Te­sta­men­tu, które chrze­ści­jań­stwo włą­czy­ło do ka­no­nu Bi­blii póź­niej niż po­zo­sta­łe; odrzu­co­ne wcze­śniej przez pro­te­stan­tyzm i ju­da­izm; księ­gi de­u­te­ro­ka­no­nicz­ne


Źródła:

SJP.pl

Wtórouste

o ce­chach wtó­ro­u­stych (nad­typ zwie­rząt)


Wtó­ro­u­ste, wtór­no­gę­bow­ce (De­u­te­ro­sto­mia) – klad zwie­rząt dwu­bocz­nie sy­me­trycz­nych, u któ­rych w roz­wo­ju em­brio­nal­nym z pra­gę­by pow­sta­je otwór od­by­to­wy. Wtó­ro­u­ste są prze­ciw­sta­wia­ne pier­wo­u­stym (Pro­to­sto­mia). Po­dział zwie­rząt za­li­cza­nych do Bi­la­te­ria na pier­wo­u­ste i wtó­ro­u­ste wpro­wa­dził w 1908 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wtórousty

o ce­chach wtó­ro­u­stych (nad­typ zwie­rząt)


Źródła:

SJP.pl

Wtórować

grać na in­stru­men­cie akom­pa­niu­jąc komuś; śpie­wać lub grać razem z kimś


Źródła:

SJP.pl

Wtóry

daw­niej drugi


przy­miot­nik

 (1.1) przest. drugi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtłuc

po­tocz­nie: zbić kogoś mocno; wlać, wkro­pić, wpier­ni­czyć


Źródła:

SJP.pl

Wtłukiwać

1. tłuc jajko i wle­wać jego za­war­tość do na­czy­nia;
2. za­głę­biać jakiś przed­miot;
3. po­tocz­nie: pisać coś, po­słu­gu­jąc się kla­wia­tu­rą; wstu­ki­wać, wkle­py­wać;
4. po­tocz­nie: zdo­by­wać gola;
5. po­tocz­nie: bić; lać, tłuc


Źródła:

SJP.pl