Wrabianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wra­biać.


Źródła:

Wiktionary

Wrabiać

1. pot. wplą­ty­wać kogoś w jakąś nie­przy­jem­ną dla niego spra­wę;
2. wpla­tać w two­rzo­ną tka­ni­nę nitki in­ne­go typu bądź innej barwy;
3. pot. wra­biać się - (rzad­kie) nieś­wia­do­mie zga­dzać się na udział w nie­przy­jem­nej dla sie­bie sy­tu­a­cji


cza­sow­nik

 (1.1) two­rzyć nie­praw­dzi­we prze­ko­na­nie, że ktoś uczest­ni­czył w prze­step­stwie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wracajżeż

cza­sow­nik "wra­caj" wzmoc­nio­ny par­ty­ku­łą "-żeż"


Źródła:

SJP.pl

Wracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wracać

1. kie­ro­wać się w prze­ciw­nym kie­run­ku;
2. za­cząć coś robić po­now­nie;
3. kon­ty­nu­o­wać; na­wią­zać do cze­goś po­now­nie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wró­cić)

 (1.1) przy­by­wać do miej­sca, z któ­re­go się wysz­ło lub było po­przed­nio

 (1.2) po­na­wiać myśl lub temat, o któ­rym mó­wi­ło się lub my­śla­ło wcze­śniej

 (1.3) przen. odzy­ski­wać przy­tom­ność, wła­dze umy­sło­we, uspo­ka­jać się

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wró­cić)

 (2.1) przest. zwra­cać, przy­wra­cać

cza­sow­nik zwrot­ny wra­cać się

 (3.1) cofać się, robić kilka kro­ków wstecz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrachowywać

rzad­ko: włą­czać do ra­chun­ku; wli­czać


Źródła:

SJP.pl

Wraczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wrak


Źródła:

Wiktionary

Wradzać

1. ro­dząc prze­ka­zy­wać coś po­tom­stwu;
2. wra­dzać się - wda­wać się (w kogoś)


Źródła:

SJP.pl

Wrak

1. za­to­pio­ny lub zni­szczo­ny sta­tek;
2. po­jazd nie na­da­ją­cy się do użyt­ku;
3. czło­wiek scho­ro­wa­ny lub wy­czer­pa­ny psy­chicz­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reszt­ki usz­ko­dzo­ne­go stat­ku lub sa­mo­lo­tu;

 (1.2) pot. wy­ek­splo­a­to­wa­ny, zni­szczo­ny po­jazd, ma­szy­na

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) przen. o czło­wie­ku scho­ro­wa­nym, nie­do­łęż­nym, wy­czer­pa­nym fi­zycz­nie lub psy­chicz­nie


Wrak – za­to­pio­na lub po­waż­nie usz­ko­dzo­na jed­nost­ka pły­wa­ją­ca opu­szczo­na przez za­ło­gę. Okre­śle­nie czę­sto uży­wa­ne rów­nież w sto­sun­ku do zep­su­tych lub zni­szczo­nych sa­mo­cho­dów, sa­mo­lo­tów i ma­szyn.

Wraki stat­ków czę­ścio­wo lub cał­ko­wi­cie za­to­pio­ne na nie­wiel­kiej głę­bo­ko­ści i utrzy­mu­ją­ce się na wo­dzie lub tuż pod jej po­wierzch­nią np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrakowisko

miej­sce, gdzie zgro­ma­dzo­no wraki, zni­szczo­ne po­ja­zdy i ma­szy­ny


Źródła:

SJP.pl

Wrakowy

przy­miot­nik od: wrak


Źródła:

SJP.pl

Wrakoń

ja­dal­na ryba z rzędu strzę­pie­lo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wrangel

naz­wi­sko


Wran­gel ( Врангель) – dawne osied­le typu miej­skie­go w Kraju Nad­mor­skim na Da­le­kim Wscho­dzie Rosji, obec­nie część Na­chod­ki. W 2002 roku za­miesz­ka­ny przez 15 346 osób. Osied­le zo­sta­ło zlik­wi­do­wa­ne w 2004 roku.

We Wran­glu znaj­du­je się Port Wo­stocz­nyj, jeden z naj­więk­szych in­ter­mo­dal­nych por­tów ro­syj­skich. Do­cie­ra do niego rów­nież od­no­ga Kolei Trans­sy­be­ryj­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrangle

po­tocz­nie: spod­nie marki Wran­gler; Wran­gle­ry


Wran­gle – wieś w An­glii, w hrab­stwie Lin­colns­hi­re, w dy­stryk­cie Bo­ston. Leży 50 km na po­łud­nio­wy wschód od Lin­coln i 171 km na pół­noc od Lon­dy­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrangler

1. marka dżin­sów i odzie­ży oraz firma;
2. model sa­mo­cho­du marki Jeep


Wran­gler – w ten spo­sób okre­śla­ni są naj­lep­si stu­den­ci na Uni­wer­sy­te­cie Cam­brid­ge. Naj­lep­szy z naj­lep­szych na­zy­wa­ny jest Se­nior Wran­gler. Dla kon­tra­stu naj­słab­szy ze stu­den­tów, któ­re­mu udało się zdać eg­za­min to "wo­o­den spoon" (pol. "drew­nia­na łyżka").

W Sta­nach Zjed­no­czo­nych słowo "wran­gler" oz­na­cza kow­bo­ja, czło­wie­ka opie­ku­ją­ce­go się końmi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wranglery

spod­nie marki Wran­gler


Źródła:

SJP.pl

Wrap

[czy­taj: wrap lub rap] ka­nap­ka z okrą­głe­go chleb­ka i za­wi­nię­tym w środ­ku na­dzie­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. ro­dzaj ka­nap­ki wy­ko­na­nej z okrą­głe­go pla­ce­kac­ka (np. tor­til­li czy pity) z za­wi­nię­tym w środ­ku na­dzie­niem;


Wrap (z ang. „za­wi­nąć”) – ro­dzaj ka­nap­ki wy­ko­na­nej z okrą­głe­go pła­skie­go chleb­ka (np. mek­sy­kań­ska tor­til­la, arab­ska pita lub or­miań­ski la­wasz) z za­wi­nię­tym w środ­ku na­dzie­niem.

Wrap różni się od tra­dy­cyj­nej ka­nap­ki tym, że cał­ko­wi­cie spo­wi­ja na­dzie­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wratysław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) stpol. imię|pol­ski|m.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wratysławek

zdrob­nie­nie od: Wra­ty­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wratysławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wra­ty­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wratysławostwo

Wra­ty­sław z mał­żon­ką; Wra­ty­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wratysławowie

Wra­ty­sław z mał­żon­ką; Wra­ty­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wratysławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wra­ty­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wraz

razem, wspól­nie (z kimś, z czymś)


przy­i­mek

 (1.1) książk. razem, wspól­nie (z kimś)

 (1.2) książk. rów­no­cze­śnie (z ja­kimś wy­da­rze­niem)

 (1.3) książk. razem, łącz­nie (z in­ny­mi zja­wi­ska­mi, przed­mio­ta­mi, fak­ta­mi)

 (1.4) stpol. w sam raz, w od­po­wied­nim mo­men­cie

 (1.5) daw. w tej chwi­li, na­tych­miast, nagle

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) stpol. idea, wy­o­bra­że­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrazić

prze­sta­rza­le:
a) wet­knąć, wepch­nąć, wbić
b) wpoić, wszcze­pić coś komuś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) ener­gicz­nie wło­żyć coś do cze­goś in­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrażać

prze­sta­rza­le:
a) wbi­jać, wpy­chać, wty­kać
b) wpa­jać, wszcze­piać coś komuś


Źródła:

SJP.pl

Wrażenia

prze­sta­rza­le:
a) wet­knąć, wepch­nąć, wbić
b) wpoić, wszcze­pić coś komuś


Źródła:

SJP.pl

Wrażenie

prze­sta­rza­le:
a) wet­knąć, wepch­nąć, wbić
b) wpoić, wszcze­pić coś komuś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) re­ak­cja na bo­dziec zew­nętrz­ny lub wew­nętrz­ny;

 (1.2) ogól­ne wra­że­nie psy­chicz­ne w okre­ślo­ne sy­tu­a­cji

 (1.3) fizj. in­for­ma­cja od­bie­ra­na za po­mo­cą zmy­słów


Wra­że­nie – pier­wot­ny i naj­bar­dziej pod­sta­wo­wy pro­ces poz­naw­czy czło­wie­ka. Pow­sta­je na sku­tek bez­poś­red­nie­go dzia­ła­nia bodź­ców ze świa­ta zew­nętrz­ne­go lub z wnę­trza or­ga­niz­mu na za­koń­cze­nia ner­wo­we (re­cep­to­ry), wy­wo­łu­jąc re­ak­cję psy­chicz­ną. Jeden obiekt może jed­no­cze­śnie dzia­łać na kilka ro­dza­jów na­rzą­dów zmy­sło­wych, przez co jed­no­cze­śnie można od­czu­wać kilka ro­dza­jów wra­żeń.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrażeniowiec

osoba łatwo ule­ga­ją­ca wra­że­niom, kie­ru­ją­ca się nimi bar­dziej niż my­śle­niem


Źródła:

SJP.pl

Wrażeniowy

przy­miot­nik od: wra­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Wrażliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wraż­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Wrażliwiec

po­tocz­nie: osoba bar­dzo wraż­li­wa, prze­ży­wa­ją­ca wszyst­ko in­ten­syw­nie; nad­wraż­li­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba nad­mier­nie wraż­li­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrażliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wraż­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Wrażliwość

1. po­dat­ność na bodź­ce, prze­ży­wa­nie emo­cji; czu­łość, uczu­cio­wość, tkli­wość;
2. skłon­ność do obra­ża­nia się; prze­czu­le­nie, draż­li­wość;
3. po­dat­ność, brak od­por­no­ści na coś; skłon­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fizj. zdol­ność od­bie­ra­nia bodź­ców po­przez zmy­sły

 (1.2) zdol­ność prze­ży­wa­nia emo­cji i od­czu­wa­nia wra­żeń; bycie wy­czu­lo­nym

 (1.3) słaba od­por­ność, po­dat­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrażliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wraż­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Wrażliwy

1. łatwo, szyb­ko, sil­nie re­a­gu­ją­cy na coś; czuły, uczu­cio­wy, tkli­wy;
2. skłon­ny do obra­ża­nia się; prze­czu­lo­ny, po­bud­li­wy, draż­li­wy;
3. po­dat­ny na wpły­wy z zew­nątrz, mało od­por­ny; skłon­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wraż­li­wość, łatwo re­a­gu­je na bodź­ce zmy­sło­we

 (1.2) taki, który ma dużą zdol­ność do od­czu­wa­nia i prze­ży­wa­nia emo­cji

 (1.3) taki, który ma słabą od­por­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrażość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wraże; cecha tych, któ­rzy są wraży


Źródła:

Wiktionary

Wraży

daw­niej, dziś książ­ko­wo: zwią­za­ny z wro­giem, nie­przy­ja­cie­lem; wrogi, nie­przy­jaz­ny, nie­przy­chyl­nie na­sta­wio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) przest. wrogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wre

skró­to­wiec, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) = wojsk. walka ra­dio­e­lek­tro­nicz­na


Źródła:

Wiktionary

Wrednie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wred­ny, per­fid­nie


Źródła:

Wiktionary

Wredniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wred­nie


Źródła:

SJP.pl

Wredniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wred­ny


Źródła:

SJP.pl

Wredność

fał­szy­wość, pod­stęp­ny cha­rak­ter


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wred­ne; cecha tych, któ­rzy są wred­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wredny

1. świa­do­mie zło­śli­wy i ro­bią­cy komuś przy­krość; podły, nik­czem­ny;
2. wła­ści­wy komuś po­dłe­mu, świad­czą­cy o po­dło­ści, np. wred­ny cha­rak­ter; 4. trud­ny do znie­sie­nia, nie­przy­jem­ny, bu­dzą­cy nie­chęć


przy­miot­nik

 (1.1) pot. pełny po­dło­ści, fał­szu

 (1.2) pot. bu­dzą­cy nie­chęć, trud­ny do znie­sie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wredota

(r. żeń­ski) po­tocz­nie: ko­bie­ta podła, nik­czem­na, bar­dzo nie­u­przej­ma; także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) obraź. ko­bie­ta nie­u­przej­ma, kłót­li­wa, trud­na w oby­ciu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrestler

[czy­taj: rest­ler] spor­to­wiec upra­wia­ją­cy wrest­ling - wi­do­wi­sko­wy sport roz­gry­wa­ny na ringu


Źródła:

SJP.pl

Wrestlerka

→ wrest­ler [czy­taj: rest­ler­ka]


Źródła:

SJP.pl

Wrestlerski

→ wrest­ler [czy­taj: rest­ler­ski]


Źródła:

SJP.pl

Wrestling

[czy­taj: rest­ling] wi­do­wi­sko­wy sport roz­gry­wa­ny na ringu, ro­dzaj re­ży­se­ro­wa­nych walk za­pa­śni­czych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. ame­ry­kań­ska od­mia­na za­pa­sów z ele­men­ta­mi po­pi­sów;


Wrest­ling (ang. "pro­fes­sio­nal wrest­ling", "pro wrest­ling"; pol. "za­pa­sy za­wo­do­we", "za­pa­sy pro­fe­sjo­nal­ne") – ro­dzaj roz­ryw­ki spor­to­wej, po­sia­da­ją­cej ele­men­ty spor­tu walki i spek­ta­klu. Wy­wo­dzi się z bry­tyj­skie­go ro­dza­ju walk zwa­ne­go wol­no­a­me­ry­kan­ką. Naj­więk­szy wpływ na uksz­tał­to­wa­nie się wrest­lin­gu miały Stany Zjed­no­czo­ne. Jest rów­nież po­pu­lar­ny w Mek­sy­ku, gdzie pow­stał styl lucha libre, i w Ja­po­nii, w któ­rej pow­stał styl pu­ro­re­su.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrestlingowy

→ wrest­ling [czy­taj: rest­lin­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Wreszcie

na­resz­cie, w końcu


przy­słó­wek

 (1.1) na­resz­cie, w końcu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wright

[czy­taj: rajt] naz­wi­sko an­giel­skie, m.in. Frank Lloyd Wright (1869-1959) - ar­chi­tekt ame­ry­kań­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Writer

osoba ma­lu­ją­ca spra­y­em; gra­fi­ciarz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrl

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = hist. polit. Wę­gier­ska Re­pu­bli­ka Lu­do­wa;


Źródła:

Wiktionary

Wrn

skrót od:
1. Wo­je­wódz­ka Rada Na­ro­do­wa - organ wła­dzy pań­stwo­wej w PRL;
2. Wol­ność, Rów­ność, Nie­pod­le­głość - kon­spi­ra­cyj­na par­tia po­li­tycz­na dzia­ła­ją­ca w cza­sie II wojny świa­to­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wro

śro­do­wi­sko­wo: Wroc­ław; wro


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = pot. Wroc­ław


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrobić

1. pot. wplą­tać kogoś w jakąś nie­przy­jem­ną dla niego spra­wę;
2. wpleść w two­rzo­ną tka­ni­nę nitki in­ne­go typu bądź innej barwy;
3. pot. wro­bić się - nieś­wia­do­mie zgo­dzić się na udział w nie­przy­jem­nej dla sie­bie sy­tu­a­cji


Źródła:

SJP.pl

Wroc.

skrót

 (1.1) = wroc­ław­ski


Źródła:

Wiktionary

Wrocanka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrocek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) pot. żart. Wroc­ław


Wro­cek – kot do­mo­wy rasy kot bry­tyj­ski, po­rzu­co­ny na wroc­ław­skim dwor­cu au­to­bu­so­wym, a na­stęp­nie adop­to­wa­ny przez pre­zy­den­ta Wroc­ła­wia Jacka Su­try­ka i miesz­ka­ją­cy w Urzę­dzie Miej­skim Wroc­ła­wia. Kot jest wy­ko­rzy­sty­wa­ny w pro­mo­cji mia­sta.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wrochna

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrocisław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) stpol. imię|pol­ski|m.


Wro­ci­sław, Wroc­sław, Wro­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nu "Wroci-" („wró­cić, wró­cić się, przy­wró­cić”) i "-sław" („sława”). Może zatem oz­na­czać "ten, który przy­wró­ci sławę". Pol­ska nazwa mia­sta Wroc­ław po­cho­dzi od jed­nej ze skró­co­nych form tego imie­nia: Wro­ci­sław → Wroc­sław. Po­dob­ną ety­mo­lo­gię ma nazwa sto­li­cy Sło­wa­cji, Bra­ty­sła­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrocisława

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Wrocisławczyny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wro­ci­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wrocisławek

zdrob­nie­nie od: Wro­ci­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wrocisławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wro­ci­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wrocisławka

zdrob­nie­nie od: Wro­ci­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wrocisławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wro­ci­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wrocisławostwo

Wro­ci­sław z mał­żon­ką; Wro­ci­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wrocisławowie

Wro­ci­sław z mał­żon­ką; Wro­ci­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wrocisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wro­ci­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wrocki

naz­wi­sko


Wroc­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie go­lub­sko-do­brzyń­skim, w gmi­nie Golub-Do­brzyń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wroczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wrocław

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto wo­je­wódz­kie nad Odrą, w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce;


}|-

( Vra­tis­la­via, , Vra­tis­lav) – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, sie­dzi­ba władz wo­je­wództ­wa dol­no­ślą­skie­go i po­wia­tu wroc­ław­skie­go. Po­ło­żo­ne w Eu­ro­pie Środ­ko­wej, na Ni­zi­nie Ślą­skiej, nad Odrą i czte­re­ma jej do­pły­wa­mi. Jest hi­sto­rycz­ną sto­li­cą Dol­ne­go Ślą­ska, a także ca­łe­go Ślą­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrocławiaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od wroc­ła­wiak


Źródła:

Wiktionary

Wrocławiak

po­tocz­nie: wroc­ła­wia­nin (miesz­ka­niec Wroc­ła­wia)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. miesz­ka­niec Wroc­ła­wia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrocławianeczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wroc­ła­wian­ka


Źródła:

Wiktionary

Wrocławianin

miesz­ka­niec Wroc­ła­wia; Wroc­ła­wiak (po­tocz­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wroc­ła­wia

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Wroc­ła­wia, uro­dzo­na we Wroc­ła­wiu


Grupa wy­daw­ni­cza Wroc­ła­wia­nin – wy­da­je trzy ma­ga­zy­ny:

Grupa Wy­daw­ni­cza „Wroc­ła­wia­nin” ma stały pa­tro­nat me­dio­wy nad Operą Wroc­ław­ską, Mu­ze­um Miej­skim Wroc­ła­wia, Mu­ze­um Na­ro­do­wym, Oś­rod­kiem Kul­tu­ry i Sztu­ki we Wroc­ła­wiu, Wroc­ław­skim Cen­trum Se­nio­ra, Miej­ską Bi­blio­te­ką Pu­blicz­ną we Wroc­ła­wiu, Cen­trum In­for­ma­cji i Roz­wo­ju Spo­łecz­ne­go, Dol­no­ślą­skim Fe­sti­wa­lem Nauki, pier­wszo­li­go­wym klu­bem ko­szy­ka­rek WTK Ślęza Wroc­ław, Dol­no­ślą­skim Forum Po­li­tycz­nym i Go­spo­dar­czym w Krzy­żo­wej oraz wroc­ław­skim zoo, z któ­rym pro­wa­dzi akcję „Gmino, przy­tul ży­ra­fę”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrocławianka

miesz­kan­ka Wroc­ła­wia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wroc­ła­wia

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Wroc­ła­wia, uro­dzo­na we Wroc­ła­wiu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrocławice

Zo­bacz też: Wroc­ła­wi­ce (osada).

Wroc­ła­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie mi­lic­kim, w gmi­nie Mi­licz.


Źródła:

Wikipedia

Wrocławski

→ Wroc­ław (mia­sto), → Wroc­ław­skie (re­gion)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od: Wroc­ław


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrocławskie

→ Wroc­ław (mia­sto), → Wroc­ław­skie (re­gion)


Źródła:

SJP.pl

Wrocławskość

→ wroc­ław­ski


Patrz:wrocławski

Źródła:

SJP.pl

Wrodzić

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. wra­dzać)

 (1.1) prze­ka­zać coś po­przez uro­dze­nie

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wro­dzić się (ndk. wra­dzać się)

 (2.1) uro­dzić się, mając cechę lub cechy ob­ser­wo­wal­ne w ro­dzi­nie


Źródła:

Wiktionary

Wrodzony

przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy isto­cie żywej od uro­dze­nia


Źródła:

Wiktionary

Wrogi

nie­przy­jaz­ny, nie­przy­chyl­nie na­sta­wio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy wro­go­wi/nie­przy­ja­cie­lo­wi, wrogo na­sta­wio­ny; nie­przy­jaz­ny, nie­życz­li­wy

 (1.2) o pań­stwie: bę­dą­cy wro­giem, bę­dą­cy w sta­nie wojny z innym pań­stwem

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) daw. plu­ral|wróg.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrogo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wrogi


Źródła:

Wiktionary

Wrogocin

Wro­go­cin – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Dro­bin.

Wieś du­chow­na "Wro­go­ci­no", włas­ność pre­ben­dal­na płoc­kiej ka­pi­tu­ły ka­te­dral­nej w 1542 roku po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie biel­skim wo­je­wództ­wa płoc­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wrogość

nie­przy­jaz­ne uczu­cia wobec kogoś albo cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­przy­jaz­ny sto­su­nek do kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrolować

ro­lu­jąc, wpro­wa­dzić coś do wnę­trza cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wromak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wron

po­spo­li­ty ptak z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = hist. Woj­sko­wa Rada Oca­le­nia Na­ro­do­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrona

po­spo­li­ty ptak z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cor­vus|Lin­na­e­us|ref=tak., ptak z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych;

 (1.2) po­gard. godło III Rze­szy

 (1.3) daw. przen. kleks

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) lp. ż. zob. wrony.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wronczanin

miesz­ka­niec Wro­nek


Źródła:

SJP.pl

Wronczanka

miesz­kan­ka Wro­nek


Źródła:

SJP.pl

Wronczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wronecki

→ Wron­ki; wro­niec­ki, wron­kow­ski


Źródła:

SJP.pl

Wroni

→ wrona


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy wrony, od­no­szą­cy się do wrony

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) taki, który na­le­ży do wrony

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wrony, ma­ją­cy cechy wrony


Patrz:wrona

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wroniasty

1. po­dob­ny do wrony; wro­no­wa­ty;
2. po­tocz­nie: zwią­za­ny z Woj­sko­wą Radą Oca­le­nia Na­ro­do­we­go


Źródła:

SJP.pl

Wroniec

1. pod­ga­tu­nek wrony siwej; wrona czar­na, czar­no­wron;
2. ro­dzaj ro­ślin z gro­ma­dy wi­dła­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cor­vus co­ro­ne co­ro­ne|Lin­na­e­us|ref=tak., ptak z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych, cały czar­ny z zie­lon­ka­wym po­ły­skiem;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hu­pe­rzia|Bernh.|ref=tak., tru­ją­ca ro­śli­na na­le­żą­ca do ro­dzi­ny wi­dła­ko­wa­tych, o pę­dach gęsto po­kry­tych drob­ny­mi list­ka­mi;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wroniecki

→ Wron­ki; wro­nec­ki, wron­kow­ski


Źródła:

SJP.pl

Wroników

Zo­bacz też: Wro­ni­ków w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Wro­ni­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Roz­prza.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wronin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wronisko

zgru­bie­nie od: wrona; wroń­sko


Źródła:

SJP.pl

Wroniszewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wroniątko

pis­klę wrony; wro­nię


Źródła:

SJP.pl

Wronię

pis­klę wrony; wro­niąt­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ornit. młode wrony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wronka

zdrob­nie­nie od: wrona


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wrona

 (1.2) kulin. napój z kawy, her­ba­ty i śmie­tan­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wronki

zdrob­nie­nie od: wrona


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim;

 (1.2) geogr. adm. gmina w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, z sie­dzi­bą we Wron­kach (1.1);

 (1.3) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w gmi­nie Świę­taj­no;

 (1.4) pot. środ. za­kład karny we Wron­kach (1.1);


Wron­ki (niem. "Wron­ke", "Fro­nich") – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Wron­ki. Po­ło­żo­ne nad rzeką Wartą, ok. 58 km na pół­noc­ny za­chód od cen­trum Poz­na­nia.

Pry­wat­ne mia­sto szla­chec­kie lo­ko­wa­ne w 1383 roku, po­ło­żo­ne było w 1580 roku w po­wie­cie poz­nań­skim wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. pil­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wronkowski

→ Wron­ki; wro­niec­ki, wro­nec­ki


Źródła:

SJP.pl

Wronowatość

ogół cech ty­po­wych dla wrony


Źródła:

SJP.pl

Wronowaty

po­dob­ny do wrony; wro­nia­sty


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy cechy wrony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wronowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wrony

prze­sta­rza­le o koniu lub jego maści: barwy czar­nej, kary


przy­miot­nik

 (1.1) (o maści konia i bar­wie in­nych zwie­rząt) czar­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) koń o czar­nym (wro­nym) uma­szcze­niu

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (3.1) D. lp. i M., B., W. lm. od: wrona


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrosnąć

wróść;
1. ros­nąc, za­ko­rze­nić się w coś;
2. stać się czę­ścią cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wrost

(zwy­kle w licz­bie mno­giej)
1. obcy twór w mi­ne­ra­łach, zwy­kle drob­ny krysz­tał in­ne­go mi­ne­ra­łu; wro­stek;
2. po­tocz­nie: wło­sek wro­śnię­ty w skórę po go­le­niu lub de­pi­la­cji;
3. po­tocz­nie: wro­śnię­ty paz­no­kieć


Źródła:

SJP.pl

Wrostek

1. (zwy­kle w licz­bie mno­giej) obcy twór w mi­ne­ra­łach, zwy­kle drob­ny krysz­tał in­ne­go mi­ne­ra­łu; wrost;
2. ele­ment fo­ne­tycz­ny w rdze­niu wy­ra­zu, bę­dą­cy wy­kład­ni­kiem okre­ślo­nej formy gra­ma­tycz­nej; in­fiks


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. ele­ment sło­wot­wór­czy umie­szcza­ny wew­nątrz lek­se­mu, np. mor­fem wew­nątrz rdze­nia wy­ra­zu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrosły

rzad­ko: wros­nąć;
1. ros­nąc, za­ko­rze­nić się w coś;
2. stać się czę­ścią cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wrota

1. prze­sta­rza­le: wiel­kie drzwi, naj­czę­ściej dwus­krzy­dło­we, daw­niej np. w mu­rach zam­ków, dziś w bu­dyn­kach go­spo­dar­czych;
2. prze­no­śnie:
a) punkt, w któ­rym coś się roz­po­czy­na;
b) coś, co poz­wa­la na osią­gnię­cie cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) wiel­kie drzwi fron­to­we

 (1.2) przen. spo­sób, szan­sa na osią­gnię­cie cze­goś zna­czą­ce­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrotek

przed­sta­wi­ciel jed­ne­go z typów zwie­rząt tkan­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Wrotka

1. urzą­dze­nie z kół­ka­mi przy­mo­co­wa­ne do obu­wia;
2. but z przy­mo­co­wa­ny­mi od spodu kół­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. po­desz­wa przy­cze­pia­na do buta, wy­po­sa­żo­na w kółka, umoż­li­wia­ją­ca jazdę;

 (1.2) in­form. slang. in­for­ma­cja w tre­ści listu elek­tro­nicz­ne­go o au­to­rze cy­to­wa­ne­go frag­men­tu;

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (2.1) małe wrota


Wrot­ka (od wrote – na­pi­sał) – za­mie­szczo­ny na po­cząt­ku wia­do­mo­ści in­ter­ne­to­wej krót­ki tekst in­for­mu­ją­cy, zgod­nie z pra­wem au­tor­skim, o źród­le cy­to­wa­nej wy­po­wie­dzi.

Tekst taki może za­wie­rać nazwę użyt­kow­ni­ka (imię i naz­wi­sko lub nick), jego adres pocz­ty elek­tro­nicz­nej, datę i go­dzi­nę wy­sła­nia wia­do­mo­ści i jej temat. Wrot­ka jest naj­czę­ściej wsta­wia­na au­to­ma­tycz­nie przez news­re­a­der lub pro­gram pocz­to­wy. Niek­tó­re z tych pro­gra­mów umoż­li­wia­ją skon­fi­gu­ro­wa­nie tre­ści wrot­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrotkarka

ko­bie­ta jeż­dżą­ca na wrot­kach


Źródła:

SJP.pl

Wrotkarnia

tor do jazdy na wrot­kach; wrot­ko­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce do jazdy na wrot­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrotkarski

do­ty­czą­cy wrot­ka­rza, zwią­za­ny z jazdą na wrot­kach


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wrot­kar­stwem, do­ty­czą­cy wrot­kar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrotkarstwo

Wrot­kar­stwo – grupa dy­scy­plin spor­to­wych upra­wia­nych na wrot­kach dwu­śla­do­wych (tra­dy­cyj­nych) oraz jed­no­śla­do­wych (po­tocz­nie na­zy­wa­nych rol­ka­mi). Upra­wia­ne re­kre­a­cyj­nie i wy­czy­no­wo.


Źródła:

Wikipedia

Wrotkarz

osoba jeż­dżą­ca na wrot­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. ktoś, kto jeź­dzi na wrot­kach, upra­wia wrot­kar­stwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrotki

obu­wie z przy­cze­pio­ny­mi od spodu kół­ka­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrotkować

po­tocz­nie: jeź­dzić na wrot­kach


Źródła:

SJP.pl

Wrotkowisko

tor do jazdy na wrot­kach; wrot­kar­nia


Źródła:

SJP.pl

Wrotkowo

Wrot­ko­wo (niem. "Frie­dri­cho­wen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie goł­dap­skim, w gmi­nie Goł­dap.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.

Pod­czas akcji ger­ma­ni­za­cyj­nej nazw miej­sco­wych i fiz­jo­gra­ficz­nych (tzw. "chrzty hit­le­row­skie") utr­wa­lo­na hi­sto­rycz­nie nazwa nie­miec­ka "Frie­dri­cho­wen" (Fry­dry­cho­wy) zo­sta­ła w 1938 r. za­stą­pio­na przez ad­mi­ni­stra­cję na­zi­stow­ską sztucz­ną formą "Frie­dri­chau".


Źródła:

Wikipedia

Wrotkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wrotkowy

→ wrot­ka


Patrz:wrotka

Źródła:

SJP.pl

Wrotnisko

wy­dzie­lo­ny teren słu­żą­cy do jazdy i wy­ko­ny­wa­nia róż­nych ewo­lu­cji na łyż­wo­rol­kach lub de­sko­rol­kach; wro­to­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wrotny

1. uży­wa­ny daw­niej przy­miot­nik od: wrota;
2. daw­niej: wra­ca­ją­cy; po­wrot­ny


Źródła:

SJP.pl

Wrotnów

Wrot­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wę­grow­skim, w gmi­nie Miedz­na. Ma sta­tus so­łect­wa. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Zwia­sto­wa­nia Najś­więt­szej Maryi Panny w Miedz­nie.


Źródła:

Wikipedia

Wrotowisko

wy­dzie­lo­ny teren słu­żą­cy do jazdy i wy­ko­ny­wa­nia róż­nych ewo­lu­cji na łyż­wo­rol­kach lub de­sko­rol­kach; wrot­ni­sko


Źródła:

SJP.pl

Wrotycz

po­spo­li­ta ro­śli­na ziel­na o du­żych, pie­rza­stych li­ściach i żół­to­po­ma­rań­czo­wych kwia­tach ze­bra­nych w ko­szycz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ta­na­ce­tum|L.|ref=tak., ro­śli­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych o du­żych, pie­rza­stych li­ściach i kwia­tach ze­bra­nych w ko­szycz­ki;


Wro­tycz ("Ta­na­ce­tum") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych. Obej­mu­je ok. 140–160 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w stre­fie umiar­ko­wa­nej pół­ku­li pół­noc­nej – w Eu­ro­pie, pół­noc­nej Afry­ce, Azji oraz w Ame­ry­ce Pół­noc­nej. W Pol­sce jako ga­tun­ki ro­dzi­me rosną: wro­tycz bal­da­cho­gro­nia­sty "T.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrotyczowy

→ wro­tycz


Patrz:wrotycz

Źródła:

SJP.pl

Wrotyczówka

ro­zdest­ni­ca wro­ty­czów­ka - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ston­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wrończyk

ptak na­le­żą­cy do kru­ko­wa­tych, upie­rze­nie czar­ne, czer­wo­ny dziób


Wroń­czyk ("Pyrr­ho­co­rax pyrr­ho­co­rax") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych (Cor­vi­dae). Wy­stę­pu­je w za­chod­niej i po­łud­nio­wej Eu­ro­pie, pół­noc­no-za­chod­niej Afry­ce (izo­lo­wa­ne po­pu­la­cje także w Etio­pii) oraz za­chod­niej, środ­ko­wej i wschod­niej Azji. Nie jest za­gro­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wroński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrońskian

wyz­nacz­nik ma­cie­rzy Wroń­skie­go


Wroń­skian – wyz­nacz­nik znaj­du­ją­cy za­sto­so­wa­nie w ra­chun­ku róż­nicz­ko­wym i rów­na­niach róż­nicz­ko­wych, opra­co­wa­ny przez pol­skie­go ma­te­ma­ty­ka Jó­ze­fa Hoene-Wroń­skie­go, naz­wa­ny tak na jego cześć.

Jed­nym z za­sto­so­wań jest uży­cie le­ma­tu Wroń­skie­go do znaj­do­wa­nia ukła­dów funk­cji li­nio­wo nie­za­leż­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrońsko

zgru­bie­nie od: wrona; wro­ni­sko


Wroń­sko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie wie­luń­skim, w gmi­nie Ko­nop­ni­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.

W po­bli­żu wsi, za le­śni­czów­ką, znaj­do­wał się pom­nik po­le­głym "O utr­wa­la­nie wła­dzy lu­do­wej".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wroślik

grzyb pa­so­żyt­ni­czy z klasy glo­now­ców


Źródła:

SJP.pl

Wroślikowate

o ce­chach wro­śli­ko­wa­tych (ro­dzi­na or­ga­niz­mów)


Wro­śli­ko­wa­te ("Pe­ro­no­spo­ra­ce­ae" de Bary) – ro­dzi­na or­ga­niz­mów za­li­cza­nych do kró­le­stwa chro­mi­stów ("Chro­mi­sta").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wroślikowaty

o ce­chach wro­śli­ko­wa­tych (ro­dzi­na or­ga­niz­mów)


Źródła:

SJP.pl

Wroślikowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu or­ga­niz­mów z klasy grzy­bo­po­dob­nych lę­gniow­ców


Źródła:

SJP.pl

Wroślowate

ro­dzi­na or­ga­niz­mów z kró­le­stwa chro­mi­stów, za­li­cza­na do grzy­bo­po­dob­nych lę­gniow­ców; wro­śli­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Wroślowaty

o ce­chach wro­ślo­wa­tych (ro­dzi­na or­ga­niz­mów)


Źródła:

SJP.pl

Wroślowiec

przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny glo­now­ców z klasy lę­gniow­ców


Źródła:

SJP.pl

Wrośniaczek

ro­dzaj grzy­bów z rzędu żag­wiow­ców


Źródła:

SJP.pl

Wrośniak

grzyb z ro­dzi­ny żag­wio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wrośnięty

taki, który wrósł; wro­sły


Źródła:

SJP.pl

Wrożnik

skle­pie­nie w kształ­cie trój­ką­ta sfe­rycz­ne­go, sta­no­wią­ce przej­ście od kwa­dra­tu pod­bu­do­wy do pod­sta­wy ko­pu­ły; ża­gie­lek


Źródła:

SJP.pl

Wrr

1. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy złość; grr;
2. wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy war­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wrrr

wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja na­śla­du­ją­ca war­cze­nie zwie­rzę­cia, np. psa

 (1.2) ono­ma­to­pe­ja na­śla­du­ją­ca war­kot urzą­dzeń


Źródła:

Wiktionary

Wrychle

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: w nie­dłu­gim cza­sie, ry­chło


Źródła:

SJP.pl

Wrycza

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) he­rald. ka­szub­ski herb szla­chec­ki;


Wry­cza (Wrycz) – ka­szub­ski herb szla­chec­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wrypać

po­tocz­nie:
1. pobić kogoś; wklu­pać;
2. zjeść coś; wsza­mać


Źródła:

SJP.pl

Wrypywać

po­tocz­nie: wsa­dzać, wbi­jać w coś


Źródła:

SJP.pl

Wrysować

ry­su­jąc, wkom­po­no­wać coś w ist­nie­ją­cy ry­su­nek


Źródła:

SJP.pl

Wrysowywać

ry­su­jąc, wkom­po­no­wy­wać coś w ist­nie­ją­cy ry­su­nek


Źródła:

SJP.pl

Wryć

1. rzad­ko: ryjąc, wko­pać w coś;
2. po­tocz­nie: opa­no­wać pa­mię­cio­wo (ma­te­riał przed eg­za­mi­nem); wkuć;
3. wryć się - za­głę­bić się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) ude­rza­jąc lub wci­ska­jąc, za­głę­bić coś w mięk­kim po­dło­żu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wryć się (ndk. brak)

 (2.1) ude­rzy­wszy lub wcis­ną­wszy się w mięk­kie po­dło­że, za­głę­bić się w nim

 (2.2) utr­wa­lić się w czy­jejś świa­do­mo­ści na długi czas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzalik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wrzask

gło­śny, prze­raź­li­wy krzyk, wo­ła­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bar­dzo gło­śny krzyk


Wrzask – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zgier­skim, w gmi­nie Stry­ków.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa łódz­kie­go.

Przed 2023 r. miej­sco­wość była czę­ścią wsi Go­zdów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzaskliwie

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób wrzas­kli­wy; z wrza­skiem; bar­dzo gło­śno


Źródła:

Wiktionary

Wrzaskliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wrzas­kli­wie


Źródła:

SJP.pl

Wrzaskliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wrzas­kli­wy


Źródła:

SJP.pl

Wrzaskliwy

1. skory do wrza­sku;
2. zbyt gło­śno brzmią­cy;
3. pełen wrza­sku, ha­ła­su


przy­miot­nik

 (1.1) skłon­ny do wrza­sku, wrze­szcze­nia

 (1.2) przen. bar­dzo in­ten­syw­ny, o sil­nych ko­lo­rach, mocno przy­cią­ga­ją­cy uwagę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzasnąć

1. po­wie­dzieć lub za­wo­łać coś bar­dzo gło­śno; krzy­knąć;
2. wydać krzy­kli­wy, ostry głos


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wrze­szczeć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wrze­szczeć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzawa

hałas, gwar róż­nych zmie­sza­nych gło­sów lub dźwię­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hałas, gwar róż­nych zmie­sza­nych gło­sów lub dźwię­ków

 (1.2) przen. wzbu­rze­nie, za­mie­sza­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzałka

wrzał­ka pła­sko­zęb­na, wrzał­ka po­wo­jo­wa - ga­tun­ki błon­ków­ki z ro­dzi­ny smu­kli­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wrzeciennica

daw­niej: przę­dzar­ka przy­go­to­waw­cza do prze­rób­ki ba­weł­ny; wrze­cie­ni­ca, wrze­cio­nar­ka, wrze­cio­niar­ka


Źródła:

SJP.pl

Wrzeciennik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ze­spół ele­men­tów obra­biar­ki za­wie­ra­ją­cy skrzyn­kę pręd­ko­ści i wrze­cio­no ro­bo­cze


Źródła:

Wiktionary

Wrzecionko

1. zdrob­nie­nie od: wrze­cio­no;
2. część w ze­gar­kach sprę­ży­no­wych kie­szon­ko­wych lub mor­skich; kółko ba­lan­so­we ze sprę­ży­ną (wło­sem)


Źródła:

SJP.pl

Wrzecionkowce

grupa bak­te­rii ma­ją­cych kształt pa­łe­czek o za­o­strzo­nych bie­gu­nach


Źródła:

SJP.pl

Wrzecionkowiec

ro­dzaj bak­te­rii ma­ją­cych kształt pa­łe­czek o za­o­strzo­nych bie­gu­nach; Fu­so­bac­te­rium


Źródła:

SJP.pl

Wrzeciono

1. drew­nia­ny przy­rząd do ręcz­ne­go przę­dze­nia wełny;
2. ele­ment ma­szy­ny przę­dzal­ni­czej;
3. wrze­cio­no ka­rio­ki­ne­tycz­ne - wrze­cio­no­wa­ta struk­tu­ra ko­mór­ki zbu­do­wa­na z włó­kien biał­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) włók. obro­to­we na­rzę­dzie ręcz­ne lub część ko­ło­wrot­ka do na­wi­ja­nia przę­dzy;

 (1.2) techn. ele­ment obra­biar­ki w kształ­cie wału, słu­żą­cy do za­mo­co­wa­nia na­rzę­dzia lub obra­bia­ne­go przed­mio­tu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzecionowato

przy­słó­wek

 (1.1) przy­po­mi­na­jąc kształ­tem wrze­cio­no


Źródła:

Wiktionary

Wrzecionowatość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wrze­cio­no­wa­te


Źródła:

Wiktionary

Wrzecionowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem wrze­cio­no, po­dłuż­ny i zwę­ża­ją­cy się ku koń­com


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem wrze­cio­no


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzecionowy

przy­miot­nik od: wrze­cio­no


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wrze­cio­nem, do­ty­czą­cy wrze­cio­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzeciądz

dawne urzą­dze­nie przez­na­czo­ne do za­my­ka­nia bramy lub drzwi od wew­nątrz; sko­bel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. urzą­dze­nie do za­my­ka­nia bramy lub drzwi, naj­czę­ściej w po­sta­ci że­laz­nej szta­by, drąga obra­ca­ją­ce­go się na sworz­niu lub krót­kie­go łań­cu­cha na­kła­da­ne­go na sko­bel;

 (1.2) daw. przen. ele­ment ogra­ni­cza­ją­cy, krę­pu­ją­cy lub sta­no­wią­cy ba­rie­rę

 (1.3) stpol. że­laz­ny łań­cuch, pęta lub kaj­da­ny


Wrze­ciądz (daw­niej także w for­mach: "rze­ciądz", "rze­cządz", "rze­cądz", "rzej­cuz", "rze­coz") – oku­cie bu­dow­la­ne, zam­knię­cie drzwi lub bramy, ele­ment w for­mie szta­by (lub pła­skow­ni­ka) z ot­wo­rem współ­pra­cu­ją­cy ze sko­blem słu­żą­cy wraz z nim do mo­co­wa­nia kłód­ki, cza­sem (szcze­gól­nie w przesz­ło­ści) w for­mie krót­kie­go łań­cu­cha, słu­żą­ce­go do za­my­ka­nia drzwi od wew­nątrz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzeciążka

żółta bie­dron­ka o czar­nych plam­kach


Wrze­ciąż­ka, bie­dron­ka wrze­ciąż­ka ("Pro­py­lea qu­a­tu­or­de­cim­punc­ta­ta") – ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny bie­dron­ko­wa­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrzekomo

mo­du­lant, przy­słó­wek

 (1.1) stpol. śrpol. rze­ko­mo, po­dob­no


Źródła:

Wiktionary

Wrzelowiec

wieś w Pol­sce


Wrze­lo­wiec – wieś (1543–1824 mia­sto) w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie opol­skim, w gmi­nie Opole Lu­bel­skie.

W la­tach 1975–1998 wieś na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Na te­re­nie wsi ut­wo­rzo­no dwa so­łect­wa "Wrze­lo­wiec" i "Wrze­lo­wiec-Kierz­ki" w gmi­nie Opole Lu­bel­skie. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 455 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrzelowiecki

przy­miot­nik od: Wrze­lo­wiec; wrze­low­ski


Źródła:

SJP.pl

Wrzelowski

przy­miot­nik od: Wrze­lo­wiec; wrze­lo­wiec­ki


Źródła:

SJP.pl

Wrzelów

wieś w Pol­sce


Wrze­lów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie opol­skim, w gmi­nie Ła­zi­ska.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie lu­bel­skim wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrzemienny

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. do­czes­ny


Źródła:

Wiktionary

Wrzemię

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. czas

 (1.2) stpol. od­ci­nek czasu, pora


Źródła:

Wiktionary

Wrzenie

1. o cie­czach: zmie­niać swój stan sku­pie­nia w ga­zo­wy w od­po­wied­niej tem­pe­ra­tu­rze; go­to­wać się;
2. kłę­bić, bu­rzyć się;
3. od­czu­wać gwał­tow­ne uczu­cia, pod­nie­cać się, być wzbu­rzo­nym;
4. być peł­nym zgieł­ku, ki­pieć, tęt­nić ży­ciem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fiz. gwał­tow­ne prze­cho­dze­nie ze stanu cie­kłe­go w ga­zo­wy, po­łą­czo­ne z two­rze­niem się pę­che­rzy­ków pary w cie­czy;

 (1.2) przen. oz­na­ki nie­za­do­wo­le­nia lub buntu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzepiać

po­tocz­nie:
1. wyz­na­czać coś komuś jako karę (np. man­dat); wle­piać;
2. spra­wiać komuś lanie, bić kogoś


Źródła:

SJP.pl

Wrzepić

ru­basz­nie: spra­wić komuś lanie, zbić kogoś


Źródła:

SJP.pl

Wrzesień

dzie­wią­ty mie­siąc roku ka­len­da­rzo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dzie­wią­ty mie­siąc w roku (wg ka­len­da­rza gre­go­riań­skie­go i ju­liań­skie­go);

 (1.2) stpol. li­sto­pad


Wrze­sień – dzie­wią­ty mie­siąc w roku, we­dług ka­len­da­rza gre­go­riań­skie­go ma 30 dni.

Nazwa mie­sią­ca (we­dług Brücknera) po­cho­dzi od kwit­ną­cych w tym mie­sią­cu wrzo­sów (por. ukr. "вересень / we­re­seń", błr. "верасень / wie­ra­sień"). Daw­niej uży­wa­no rów­nież nazwy "pa­jęcz­nik" od nici ba­bie­go lata. Ła­ciń­ska nazwa "Sep­tem­ber" (‘siód­my mie­siąc’; zo­bacz: ka­len­darz rzym­ski) zo­sta­ła za­po­ży­czo­na przez więk­szość ję­zy­ków eu­ro­pej­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzesiński

przy­miot­nik od: Wrze­śnia


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Wrze­śni, zwią­za­ny z Wrze­śnią


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzeszcz

dziel­ni­ca Gdań­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. dziel­ni­ca Gdań­ska;


Wrzeszcz (niem. "Lang­fuhr") – część Gdań­ska, znaj­du­ją­ca się na pół­noc od Śród­mie­ścia, nad stru­gą Strzy­żą. W la­tach 1992–2010 dziel­ni­ca Gdań­ska, współ­cze­śnie jego te­ry­to­rium jest po­dzie­lo­ne po­mię­dzy dwie dziel­ni­ce: Wrzeszcz Dolny i Wrzeszcz Górny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzeszczański

przy­miot­nik od: Wrzeszcz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) adm. do­ty­czą­cy gdań­skiej dziel­ni­cy Wrzeszcz lub w niej po­ło­żo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzeszczewice

Wrze­szcze­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ła­skim, w gmi­nie Łask.


Źródła:

Wikipedia

Wrzeszczeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) krzy­czeć bar­dzo gło­śno i in­ten­syw­nie


Źródła:

Wiktionary

Wrzeszczyn

Wrze­szczyn ( "Bo­ber­rul­lers­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kar­ko­no­skim, w gmi­nie Jeżów Su­dec­ki.


Źródła:

Wikipedia

Wrzeszczów

Wrze­szczów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ra­dom­skim, w gmi­nie Przy­tyk.Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 740.

Wrze­szczów jest sie­dzi­bą rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Marii Mag­da­le­ny. We wsi znaj­du­je się za­byt­ko­wy ko­ściół św. Marii Mag­da­le­ny oraz dwór, na­le­żą­cy nieg­dyś do Sta­ni­sła­wa Morsz­ty­na – wo­je­wo­dy san­do­mier­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wrzeszewo

Wrze­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie brod­nic­kim, w gmi­nie Osiek.


Źródła:

Wikipedia

Wrzeć

1. o cie­czach: zmie­niać swój stan sku­pie­nia w ga­zo­wy w od­po­wied­niej tem­pe­ra­tu­rze; go­to­wać się;
2. kłę­bić, bu­rzyć się;
3. od­czu­wać gwał­tow­ne uczu­cia, pod­nie­cać się, być wzbu­rzo­nym;
4. być peł­nym zgieł­ku, ki­pieć, tęt­nić ży­ciem


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­wrzeć)

 (1.1) fiz. go­to­wać się, bul­go­tać od go­rą­ca

 (1.2) książk. przen. bu­rzyć się, nie­po­ko­ić się

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (2.1) przest. na­pie­rać, przeć, cis­nąć

 (2.2) przest. rwać się do kogoś, dy­szeć gnie­wem, ostrzyć zęby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrześcienko

Wrze­ścien­ko (daw­niej "Wrze­ście Szla­chec­kie", kaszb. "Szlachecczé Wrze­sce", niem. "Adlig Fre­est") – osada w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie lę­bor­skim, w gmi­nie Wicko. Leży przy tra­sie linii ko­le­jo­wej Lę­bork – Łeba.

Osada wcho­dzi w skład so­łect­wa "Wrze­ście".


Źródła:

Wikipedia

Września

krzew lub nie­wiel­kie drze­wo z ro­dzi­ny ta­ma­rysz­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa sy­ste­ma­tycz­na|My­ri­ca­ria|(L.) Desv.|ref=tak., ro­dzaj ro­śli­ny drze­wia­stej z ro­dzi­ny ta­ma­rysz­ko­wa­tych, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się dłu­gi­mi, cien­ki­mi pę­da­mi, drob­ny­mi, łu­sko­wa­ty­mi lub igieł­ko­wa­ty­mi liść­mi;


Wrze­śnia ( Wres­chen) – mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Wrze­śnia i po­wia­tu wrze­siń­skie­go. Po­ło­żo­ne 50 km na wschód od Poz­na­nia, nad rzeką Wrze­śni­cą.

Ważny węzeł ko­mu­ni­ka­cji dro­go­wej i ko­le­jo­wej. Oko­li­ca rów­nin­na, rol­ni­cza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrześniaczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: wrze­śniak


Źródła:

Wiktionary

Wrześniak

1. młody zając uro­dzo­ny na je­sie­ni;
2. koń uro­dzo­ny we wrze­śniu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) przest. zool. źre­bak uro­dzo­ny na je­sie­ni

 (1.2) przest. łow. zając uro­dzo­ny we wrze­śniu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) reg. miód z kwia­tów wrzo­su wy­pro­du­ko­wa­ny we wrze­śniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrześnianin

miesz­ka­niec Wrze­śni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wrze­śni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrześnianka

miesz­kan­ka Wrze­śni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wrze­śni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrześnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wrześniewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wrześniowy

do­ty­czą­cy wrze­śnia


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wrze­śniem, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wrze­śnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrześniówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) tu­ryst. wy­ciecz­ka za mia­sto we wrze­śniu

 (1.2) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hud­so­nia|ref=tak., ro­śli­na z ro­dzi­ny czyst­ko­wa­tych


Źródła:

Wiktionary

Wrzeźbiać

rzeź­biąc, umie­szczać w czymś


Źródła:

SJP.pl

Wrzeźbić

rzeź­biąc, umie­ścić w czymś


Źródła:

SJP.pl

Wrzkomo

przy­słó­wek

 (1.1) śrpol. zob. wrze­ko­mo.


Źródła:

Wiktionary

Wrzodak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wrzodny

daw­niej: owrzo­dzo­ny; wrzo­do­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Wrzodotwórczy

sprzy­ja­ją­cy pow­sta­wa­niu wrzo­dów


Źródła:

SJP.pl

Wrzodowaty

daw­niej: owrzo­dzo­ny; wrzod­ny


Źródła:

SJP.pl

Wrzodowiec

osoba chora na cho­ro­bę wrzo­do­wą żo­łąd­ka lub dwu­nast­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Wrzodowy

przy­miot­nik od: wrzód


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z wrzo­da­mi, do­ty­czą­cy wrzo­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzodzianka

ropne za­pa­le­nie skóry


Źródła:

SJP.pl

Wrzodzieć

po­kry­wać się wrzo­da­mi


Źródła:

SJP.pl

Wrzodzik

mały wrzód


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wrzód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzos

krze­win­ka o zi­mo­zie­lo­nych, bar­dzo drob­nych list­kach i drob­nych fio­le­to­wych kwia­tach, zak­wi­ta­ją­ca wczes­ną je­sie­nią


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. wrzos zwy­czaj­ny - nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cal­lu­na vul­ga­ris|ref=tak., krze­win­ka o drob­nych li­ściach i ma­łych, ró­żo­wo­fio­le­to­wych kwia­tach ros­ną­ca w du­żych sku­pie­niach, kwit­ną­ca póź­nym latem i wczes­ną je­sie­nią;

 (1.2) bot. pot. zob. wrzo­siec.

 (1.3) kolor fio­le­to­wo­ró­żo­wy, taki jak kolor kwia­tów wrzo­su (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzosek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrzosiec

krzew lub krze­win­ka o zi­motr­wa­łych, drob­nych, igieł­ko­wa­tych li­ściach i kwia­tach bia­łych lub ró­żo­wych ze­bra­nych w bal­da­cho­gro­na, ros­ną­ca w Afry­ce i Eu­ro­pie


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Erica (Eri­ca­ce­ae)|L.|ref=tak., krzew z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych o zi­mo­zie­lo­nych li­ściach;


Wrzo­siec ("Erica" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wrzo­so­wa­tych. Obej­mu­je ok. 840 ga­tun­ków. Ogrom­na więk­szość wy­stę­pu­je w Afry­ce – 760 ga­tun­ków ro­śnie w Afry­ce Po­łud­nio­wej, 50 na Ma­da­ga­ska­rze, 22 w gó­rach wschod­niej Afry­ki, po­je­dyn­cze na Wy­ży­nie Abi­syń­skiej oraz in­nych wy­ży­nach i gó­rach Afry­ki za­chod­niej i rów­ni­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzosik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. bot. wrzos


Źródła:

Wiktionary

Wrzosiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wrzosk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw./gwara. wrzos


Źródła:

Wiktionary

Wrzosowate

o ce­chach wrzo­so­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. ro­dzi­na ro­ślin krze­win­ko­wych, krze­wia­stych lub drzew z rzędu wrzo­sow­ców;


Wrzo­so­wa­te ("Eri­ca­ce­ae" Juss.) – ro­dzi­na ro­ślin krze­win­ko­wych, krze­wia­stych lub drzew z rzędu wrzo­sow­ców ("Eri­ca­les"). Obej­mu­je ok. 4 ty­sią­ce ga­tun­ków sku­pio­nych w 126 ro­dza­jach. Wrzo­so­wa­te wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy, się­ga­jąc głę­bo­ko w stre­fę ark­tycz­ną i su­ban­tark­tycz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzosowaty

o ce­chach wrzo­so­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wrzosowce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych z kladu astro­wych;


Wrzo­sow­ce, dwu­roż­ne ("Eri­ca­les" Bercht. & J. Presl) – rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych. Grupa ta jest bli­sko spo­krew­nio­na z de­re­niow­ca­mi "Cor­na­les", wraz z któ­ry­mi od­dzie­li­ła się u pod­sta­wy linii roz­wo­jo­wej two­rzą­cej klad astro­wych (ang. "aste­rids"), od­po­wia­da­ją­cy na­drzę­do­wi astro­po­dob­nych "Aste­ra­nae" w sy­ste­mie Rug­gie­ro i in.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzosowiec

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny ko­mo­so­wa­tych;
2. przed­sta­wi­ciel ro­śli­ny z rzędu wrzo­sow­ców


Wrzo­so­wiec ("Co­ri­sper­mum" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny szar­ła­to­wa­tych (daw­niej w ko­mo­so­wa­tych). Obej­mu­je ok. 65–69 ga­tun­ków. Więk­szość przed­sta­wi­cie­li wy­stę­pu­je na su­chych ob­sza­rach Azji, mniej licz­ne ga­tun­ki rosną jed­nak także na roz­le­głych ob­sza­rach stre­fy umiar­ko­wa­nej i su­bark­tycz­nej w po­zo­sta­łej czę­ści Azji, w Eu­ro­pie i Ame­ry­ce Pół­noc­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrzosowisko

ob­szar po­ro­sły wrzo­sem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bez­le­śna for­ma­cja zi­mo­zie­lo­nych krze­wi­nek, w któ­rej do­mi­nu­ją wrzo­sy;


Wrzo­so­wi­sko – bez­le­śna, azo­nal­na for­ma­cja zi­mo­zie­lo­nych krze­wi­nek o cha­rak­te­ry­stycz­nym po­kro­ju. Do­mi­nu­ją w niej ro­śli­ny wrzo­so­po­dob­ne o kse­ro­mor­ficz­nych (eri­ko­i­dal­nych) li­ściach – nie­wiel­kich, zwy­kle wa­łecz­ko­wa­tych. Wyksz­tał­ca się na sied­li­skach ubo­gich, zwy­kle wil­got­nych, znaj­du­ją­cych się pod wpły­wem kli­ma­tu mor­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzosowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wrzosowy

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ko­lo­ru wrzo­su, ró­żo­wo­fio­le­to­wy


Źródła:

Wiktionary

Wrzost

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw./gwara. wrzos


Źródła:

Wiktionary

Wrzosówka

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wrzoścowy

→ wrzo­siec


Patrz:wrzosiec

Źródła:

SJP.pl

Wrzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wrzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wrzucać

cza­sow­nik

 (1.1) rzu­ca­jąc, umie­szczać coś w czymś

 (1.2) pot. in­form. umie­szczać ma­te­ria­ły w in­ter­ne­cie


Źródła:

Wiktionary

Wrzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wrzu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Wrzucić

rzu­ca­jąc, umie­ścić coś w ja­kimś miej­scu


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wrzu­cać)

 (1.1) zob. wrzu­cać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzut

wrzu­ce­nie cze­goś do ja­kie­goś celu


Źródła:

SJP.pl

Wrzuta

w gwa­rze mło­dzie­żo­wej:
1. uplo­ad pliku na ser­wis ho­stin­go­wy;
2. obra­za słow­na; po­jazd;
3. wsad w ko­szy­ków­ce


Źródła:

SJP.pl

Wrzutka

1. w piłce noż­nej: wy­so­kie po­da­nie piłki w pole karne;
2. po­tocz­nie: fol­der re­kla­mo­wy umie­szcza­ny w ga­ze­cie lub skrzyn­ce pocz­to­wej;
3. śro­do­wi­sko­wo: upu­blicz­nie­nie ja­kiejś plot­ki od­wra­ca­ją­cej uwagę od rze­czy­wi­ste­go pro­ble­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. w piłce noż­nej wy­so­kie po­da­nie w pole karne

 (1.2) w go spo­sób za­bi­cia grupy ka­mie­ni po­przez po­sta­wie­nie ich w atari ka­mie­niem, który sam jest w atari


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzutkowy

→ wrzut­ka


Patrz:wrzutka

Źródła:

SJP.pl

Wrzutnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) udo­stęp­nia­ny przez in­sty­tu­cję pu­blicz­ną za­sob­nik umoż­li­wia­ją­cy lud­no­ści zda­wa­nie okre­ślo­nych obiek­tów, bez moż­li­wo­ści ich sa­mo­dziel­ne­go wy­ję­cia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzutnik

otwór lub urzą­dze­nie słu­żą­ce do wrzu­ca­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wrzynać

1. za­głę­biać w czymś coś ostre­go, wą­skie­go, cien­kie­go;
2. wrzy­nać się - o czymś wą­skim lub ostrym: za­głę­bić się w czymś, two­rząc ślad, bru­zdę lub prze­ci­na­jąc to


Źródła:

SJP.pl

Wrzód

1. na­gro­ma­dze­nie ropy wsku­tek za­ka­że­nia tkan­ki bak­te­ria­mi; ro­pień, czy­rak;
2. prze­no­śnie: zja­wi­sko szkod­li­we spo­łecz­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. głę­bo­ki uby­tek skóry lub ślu­zów­ki, tzn. po­ni­żej błony pod­staw­nej na­skór­ka / na­błon­ka;

 (1.2) pot. ro­pień

 (1.3) pot. czy­rak

 (1.4) stpol. osła­bie­nie wy­ni­ka­ją­ce z cho­ro­by, nie­moc

 (1.5) stpol. cho­ro­ba


Wrzód (łac. "ulcus") – wyk­wit wtór­ny ma­ją­cy cha­rak­ter ot­war­tej rany na po­wierzch­ni skóry, błony ślu­zo­wej lub ro­gów­ki. Do wyt­wo­rze­nia wrzo­du do­cho­dzi w wy­ni­ku usz­ko­dze­nia tka­nek wi­kła­ne­go to­czą­cy­mi się lo­kal­nie pro­ce­sa­mi o cha­rak­te­rze za­pal­no-mart­wi­co­wym, co skut­ku­je przer­wa­niem cią­gło­ści na­błon­ka i usz­ko­dze­niem le­żą­cych głę­biej struk­tur tkan­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrzący

1. o cie­czach: zmie­niać swój stan sku­pie­nia w ga­zo­wy w od­po­wied­niej tem­pe­ra­tu­rze; go­to­wać się;
2. kłę­bić, bu­rzyć się;
3. od­czu­wać gwał­tow­ne uczu­cia, pod­nie­cać się, być wzbu­rzo­nym;
4. być peł­nym zgieł­ku, ki­pieć, tęt­nić ży­ciem


Źródła:

SJP.pl

Wrząsowice

Wrzą­so­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Świąt­ni­ki Górne, na te­re­nie aglo­me­ra­cji kra­kow­skiej.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim.


Źródła:

Wikipedia

Wrzątek

wrzą­ca ciecz; war; ukrop


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ciecz (naj­czę­ściej woda) w sta­nie wrze­nia (za­mie­nia­nia się w parę)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrzątnik

urzą­dze­nie do przy­go­to­wy­wa­nia go­rą­cej wody na po­trze­by do­mo­we i utrzy­my­wa­nia jej w tem­pe­ra­tu­rze 85-90 stop­ni Cel­sju­sza


Źródła:

SJP.pl

Wrzęcha

bez­krę­go­wiec o ciele wy­dłu­żo­nym, spła­szczo­nym grzbie­to-brzusz­nie, bę­dą­cy pa­so­ży­tem dróg od­de­cho­wych ssa­ków, pta­ków i gadów


Źródła:

SJP.pl

Wrzęchowate

pod­gro­ma­da pa­so­ży­tów wew­nętrz­nych; wrzę­chy


Źródła:

SJP.pl

Wrzęchowaty

o ce­chach wrzę­cho­wa­tych (pod­gro­ma­da pa­so­ży­tów)


Źródła:

SJP.pl

Wrzęchowica

wy­wo­ły­wa­na przez wrzę­chę z ro­dza­ju Po­ro­cep­ha­lus; po­ro­ce­fa­lo­za


Źródła:

SJP.pl

Wrzęchy

bez­krę­go­wiec o ciele wy­dłu­żo­nym, spła­szczo­nym grzbie­to-brzusz­nie, bę­dą­cy pa­so­ży­tem dróg od­de­cho­wych ssa­ków, pta­ków i gadów


Wrzę­chy (Pen­ta­sto­mi­da, pię­cio­u­ste, "Lin­gu­a­tu­li­da") – pod­gro­ma­da pa­so­ży­tów wew­nętrz­nych. Zna­nych jest ok. 95 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrzęciołek

ina­czej bu­zdy­ga­nek, ro­śli­na ziel­na ros­ną­ca w Afry­ce, Azji i Eu­ro­pie po­łud­nio­wej


Źródła:

SJP.pl

Wróbel

mały ptak z ro­dzi­ny wi­kła­czy, gnież­dżą­cy się w po­bli­żu do­mostw, w osied­lach i mia­stach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pas­ser do­me­sti­cus|ref=tak., mały, po­spo­li­ty ptak wy­stę­pu­ją­cy w po­bli­żu osied­li ludz­kich;

 (1.2) ornit. nazwa niek­tó­rych ga­tun­ków pta­ków z po­dro­dzi­ny wró­bli (1.3), a w szcze­gól­no­ści z ro­dza­ju: nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pas­ser|ref=tak., nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Gym­no­ris|ref=tak., nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Car­po­spi­za|ref=tak., nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pe­tro­nia|ref=tak.

 (1.3) wró­ble ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pas­se­ri­nae|ref=tak., po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny wró­blo­wa­tych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wróbelek

zdrob­nie­nie od: wró­bel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. wró­bel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróblak

1. rzad­ko: pis­klę wró­bla; wró­blę;
2. daw­niej: śnież­ka (ptak z ro­dzi­ny wi­kła­czy)


Źródła:

SJP.pl

Wróblew

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wróblewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wróblewski

przy­miot­nik od: Wró­blew


Wró­blew­ski (forma żeń­ska: Wró­blew­ska; licz­ba mnoga: Wró­blew­scy) – pol­skie naz­wi­sko. Naz­wi­sko po­cho­dzi od słowa "wró­bel" (ga­tu­nek ptaka).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wróbli

→ wró­bel; wró­blo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wró­bla; do­ty­czą­cy, od­no­szą­cy się do wró­bla

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wró­bel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróblica

sa­mi­ca wró­bla


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. sa­mi­ca wró­bla

 (1.2) przen. spry­cia­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróbliczka

sa­micz­ka wró­bla


Źródła:

SJP.pl

Wróblik

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wróblowate

o ce­chach wró­blo­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pas­se­ri­dae|Ra­fi­nes­que|ref=tak., ro­dzi­na pta­ków do któ­rej za­li­cza­ne są dwie po­dro­dzi­ny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróblowaty

o ce­chach wró­blo­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wróblowe

1. → wró­bel;
2. o ce­chach wró­blo­wych (rząd pta­ków)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pas­se­ri­for­mes|Lin­na­e­us|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;


Wró­blo­we (Pas­se­ri­for­mes) – rząd pta­ków z pod­gro­ma­dy pta­ków no­wo­czes­nych Ne­or­nit­hes. Naj­więk­szy rząd pta­ków, obej­mu­ją­cy około 6500 ga­tun­ków, czyli ponad po­ło­wę wszyst­kich wy­stę­pu­ją­cych dziś ga­tun­ków pta­ków.

Nazwa rzędu wy­wo­dzi się od nazwy wró­bla zwy­czaj­ne­go (zwa­ne­go do­mo­wym) "Pas­ser do­me­sti­cus".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wróblowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wróblowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wró­blo­wi­ca­mi, do­ty­czą­cy Wró­blo­wic


Źródła:

Wiktionary

Wróblowy

1. → wró­bel;
2. o ce­chach wró­blo­wych (rząd pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wróblątko

pis­klę wró­bla; wró­blę


Źródła:

SJP.pl

Wróblę

pis­klę wró­bla; wró­bląt­ko


Źródła:

SJP.pl

Wrócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wró­cić.


Źródła:

Wiktionary

Wrócimir

dawne imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wrócisław

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Wrócisława

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Wróciwoj

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wrócić

1. przyjść do miej­sca, w któ­rym już się było;
2. za­cząć robić coś po­now­nie lub po przer­wie; pow­tó­rzyć się;
3. odzy­skać po­przed­ni stan


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wra­cać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wra­cać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wró­cić się (ndk. wra­cać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wra­cać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróg

1. osoba lub grupa osób nie­przy­chyl­nie na­sta­wio­na do innej osoby lub grupy osób, np. wróg ko­biet; nie­przy­ja­ciel;
2. pań­stwo, z któ­rym pro­wa­dzi się wojnę; nie­przy­ja­ciel;
3. woj­sko nie­przy­ja­cie­la;
4. osoba zwal­cza­ją­ca coś, od­no­szą­ca się do cze­goś z nie­chę­cią, np. wróg pa­le­nia pa­pie­ro­sów; prze­ciw­nik;
5. coś, co szko­dzi komuś lub cze­muś, np.: Wro­giem pszczół jest wiatr.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) nie­przy­ja­ciel, osoba lub obiekt da­rzo­ny ne­ga­tyw­ny­mi uczu­cia­mi

 (1.2) pań­stwo, które jest w sta­nie wojny z innym pań­stwem, oraz jego woj­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróć

1. przyjść do miej­sca, w któ­rym już się było;
2. za­cząć robić coś po­now­nie lub po przer­wie; pow­tó­rzyć się;
3. odzy­skać po­przed­ni stan


Źródła:

SJP.pl

Wróść

rzad­ko: wros­nąć;
1. ros­nąc, za­ko­rze­nić się w coś;
2. stać się czę­ścią cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wróż

po­e­tyc­ko: ten, kto prze­po­wia­da przysz­łość z kart, z ręki, z liczb lub in­nych zna­ków; wróż­bi­ta, wróż­biarz, ka­ba­larz, ka­ba­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ezot. męż­czyz­na prze­po­wia­da­ją­cy przysz­łość

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: wró­żyć (się)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróżba

1. prze­wi­dy­wa­nie przysz­ło­ści za po­mo­cą kart, krysz­ta­ło­wej kuli, wosku itd.; prze­po­wied­nia;
2. zja­wi­sko uz­na­ne za za­po­wiedź cze­goś; oz­na­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­po­wia­da­nie przysz­ło­ści wraz z obrzę­da­mi to­wa­rzy­szą­cy­mi temu

 (1.2) zja­wi­sko uz­na­wa­ne za za­po­wiedź cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróżbiarka

ko­bie­ta, która prze­po­wia­da przysz­łość z kart, z ręki, z liczb lub in­nych zna­ków; wróż­bit­ka, wróż­ka, ka­ba­lar­ka, ka­ba­list­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ezot. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się prze­po­wia­da­niem przysz­ło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróżbiarski

do­ty­czą­cy wróż­bia­rza, wróż­biar­stwa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wróż­biar­stwem, do­ty­czą­cy wróż­biar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróżbiarsko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób wróż­biar­ski


Źródła:

Wiktionary

Wróżbiarskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wróż­biar­skie


Źródła:

Wiktionary

Wróżbiarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) próby prze­po­wia­da­nia przysz­ło­ści za po­mo­cą spe­cjal­nych przed­mio­tów i tech­nik;


Źródła:

Wiktionary

Wróżbiarz

ten, kto prze­po­wia­da przysz­łość z kart, z ręki, z liczb lub in­nych zna­ków; wróż­bi­ta, wróż, ka­ba­larz, ka­ba­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ezot. czło­wiek prze­po­wia­da­ją­cy przysz­łość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróżbita

pod­nio­śle: ten, kto prze­po­wia­da przysz­łość z kart, z ręki, z liczb lub in­nych zna­ków; wróż­biarz, wróż, ka­ba­larz, ka­ba­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ezot. osoba zaj­mu­ją­ca się wró­że­niem

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: wróż­bit


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróżbitka

pod­nio­śle: ko­bie­ta, która prze­po­wia­da przysz­łość z kart, z ręki, z liczb lub in­nych zna­ków; wróż­biar­ka, wróż­ka, ka­ba­lar­ka, ka­ba­list­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ezot. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się prze­po­wia­da­niem przysz­ło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróżda

zwy­czaj wy­wie­ra­nia krwa­wej zem­sty na spraw­cy za­bój­stwa krew­ne­go (lub na kimś z jego rodu); wen­de­ta, wen­det­ta, ven­det­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. prawo krwa­wej ro­do­wej zem­sty za za­bój­stwo (lub obra­zę) w kra­jach daw­nej Eu­ro­py po­łud­nio­wej i wschod­niej

 (1.2) stpol. walka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróżebność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. cecha tego, co wró­żeb­ne


Źródła:

Wiktionary

Wróżebny

1. bę­dą­cy wróż­bą, oz­na­ką cze­goś;
2. do­ty­czą­cy wróżb, słu­żą­cy do wró­że­nia, np. świe­ca uży­wa­na do celów wró­żeb­nych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ezot. zwią­za­ny z wróż­bą, do­ty­czą­cy wróż­by


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wróżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wró­żyć.; ezot. prze­po­wia­da­nie przysz­ło­ści


Wró­że­nie (wróż­biar­stwo, dy­wi­na­cja) ( di­vi­na­tio) – ze­spół czyn­no­ści zwią­za­nych z pró­ba­mi prze­po­wia­da­nia przysz­ło­ści z po­mo­cą spe­cjal­nych przed­mio­tów i tech­nik, a we­dług niek­tó­rych in­ter­pre­ta­cji, także sił nad­na­tu­ral­nych (zob. siła wyż­sza). W śro­do­wi­sku na­u­ko­wym wró­że­nie uz­na­wa­ne jest za pse­u­do­na­u­kę. Nie ist­nie­je dowód pot­wier­dza­ją­cy sku­tecz­ność wró­że­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wróżka

wieszcz­ka;
1. ko­bie­ta, która prze­po­wia­da przysz­łość z kart, z ręki, z liczb lub in­nych zna­ków; wróż­bit­ka, wróż­biar­ka, ka­ba­lar­ka, ka­ba­list­ka;
2. po­stać z baśni ma­ją­ca moc czy­nie­nia cza­rów; cza­ro­dziej­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ezot. ko­bie­ta prze­po­wia­da­ją­ca przysz­łość

 (1.2) liter. ba­śnio­wa po­stać czy­nią­ca czary;

 (1.3) stpol. wróż­ba


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wróżkowy

→ wróż­ka


Patrz:wróżka

Źródła:

SJP.pl

Wróżyć

1. prze­po­wia­dać przysz­łość, ana­li­zu­jąc jakiś układ, np. kart, fusów, gwiazd;
2. prze­wi­dy­wać w opar­ciu o znane sobie fakty;
3. być oz­na­ką cze­goś, co się sta­nie


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) ezot. prze­po­wia­dać przysz­łość, dawać wróż­bę

 (1.2) przen. (o obiek­tach, zja­wi­skach) za­po­wia­dać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrąb

1. rowek, wgłę­bie­nie w czymś
2. brzeg na­czy­nia
3. w gór­nict­wie: wąska szcze­li­na wy­ko­na­na me­cha­nicz­nie lub ręcz­nie w skale, ułat­wia­ją­ca od­strze­le­nie ko­pa­li­ny
4. w le­śnict­wie: po­drąb


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wgłę­bie­nie lub wcię­cie w przed­mio­cie

 (1.2) brzeg cze­goś, zwła­szcza na­czy­nia

 (1.5) bot. wcię­cie w blasz­ce li­ścia

 (1.6) leśn. prze­strzeń pow­sta­ła po wy­rą­ba­niu drzew z brze­gu lasu

 (1.7) leśn. po­zio­me, kli­no­wa­te wy­cię­cie zro­bio­ne sie­kie­rą lub piłą w odziom­ku ści­na­ne­go drze­wa od stro­ny, w którą ma ono padać

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: wrą­bać


Wrąb, za­cios – po­łą­cze­nie cie­siel­skie ele­men­tów drew­nia­nych wy­ko­na­ne przez na­cię­cie albo wcię­cie w jed­nym lub w obu łą­czo­nych ele­men­tach. Na­cię­cia są tak do­pa­so­wa­ne, aby umoż­li­wić na­su­nię­cie jed­ne­go ele­men­tu na drugi i za­pew­nić ich współ­pra­cę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wrąbać

1. po­spo­li­cie: zjeść ze sma­kiem; wsza­mać;
2. wrą­bać się:
a) do­stać się gdzieś przez rą­ba­nie;
b) po­spo­li­cie: zaryć się w coś przez ude­rze­nie;
c) po­spo­li­cie: do­stać się gdzieś, wejść gdzieś


cza­sow­nik

 (1.1) zjeść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrąbczynek

Wrąb­czy­nek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wrze­siń­skim, w gmi­nie Pyz­dry. Nie­da­le­ko wsi znaj­du­je się Nad­war­ciań­ski Park Kra­jo­bra­zo­wy.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wrąbek

zdrob­nie­nie od: wrąb


Źródła:

SJP.pl

Wrębiarka

ma­szy­na gór­ni­cza do wy­ko­ny­wa­nia wrę­bów w ca­liź­nie, po­ru­sza­na za po­mo­cą sprę­żo­ne­go po­wie­trza lub elek­trycz­no­ści; wrę­bów­ka


Wrę­biar­ka – ma­szy­na gór­ni­cza, wy­ko­nu­ją­ca wręby w złożu ("np. węgla"), skła­da się z gło­wi­cy z wręb­ni­kiem, sil­ni­ka (elek­trycz­ne­go lub pne­u­ma­tycz­ne­go) i cią­gni­ka. Pier­wszą ma­szy­nę opa­ten­to­wał Mi­cha­el Men­zies z An­glii w 1761 r. we­dług jego pro­jek­tu wrę­biar­ka miała to być ma­szy­na z ki­lo­fa­mi umo­co­wa­ny­mi na ramie, po­ru­sza­ła się za po­mo­cą sy­ste­mu dźwi­gni i żer­dzi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wrębiarz

gór­nik ob­słu­gu­ją­cy wrę­biar­kę


Źródła:

SJP.pl

Wrębiasty

krąż­kow­ni­ca wrę­bia­sta - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny krąż­kow­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wrębiać

w gór­nict­wie: wy­drą­żać w ko­pa­li­nie wą­skie i dłu­gie szcze­li­ny w celu uzy­ska­nia do­dat­ko­wej pła­szczyz­ny od­sło­nię­cia


Źródła:

SJP.pl

Wrębina

w gór­nict­wie: wąska szcze­li­na w skale, ułat­wia­ją­ca od­strze­le­nie ko­pa­li­ny; wrąb, szcze­li­na wrę­bo­wa


Źródła:

SJP.pl

Wrębić

w gór­nict­wie: wy­drą­żyć w ko­pa­li­nie wą­skie i dłu­gie szcze­li­ny w celu uzy­ska­nia do­dat­ko­wej pła­szczyz­ny od­sło­nię­cia


Źródła:

SJP.pl

Wrębnik

część wrę­biar­ki zło­żo­na z noży wrę­bo­wych żło­bią­cych wrąb w ca­liź­nie


Źródła:

SJP.pl

Wrębny

przy­miot­nik od: wrąb, wręb; wrę­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wręboprzenośnik

ma­szy­na gór­ni­cza ura­bia­ją­ca wzdłuż ca­łe­go przod­ku ścia­no­we­go i usu­wa­ją­ca uro­bek ze ścia­ny


Źródła:

SJP.pl

Wrębowina

miał pow­sta­ły przy wy­ko­ny­wa­niu wrę­bów


Źródła:

SJP.pl

Wrębowy

przy­miot­nik od: wrąb, wręb; wręb­ny


Źródła:

SJP.pl

Wręboładowarka

ma­szy­na gór­ni­cza wy­ko­nu­ją­ca wrąb w ca­liź­nie i ła­du­ją­ca uro­bek na znaj­du­ją­cy się obok prze­no­śnik


Źródła:

SJP.pl

Wrębówka

ma­szy­na gór­ni­cza do wy­ko­ny­wa­nia wrę­bów w ca­liź­nie, po­ru­sza­na za po­mo­cą sprę­żo­ne­go po­wie­trza lub elek­trycz­no­ści; wrę­biar­ka


Źródła:

SJP.pl

Wręcz

książ­ko­wo:
1. par­ty­ku­ła pod­kre­śla­ją­ca, że jakaś cecha lub zja­wi­sko mają więk­sze na­tę­że­nie, niż można się spo­dzie­wać (np. Wy­glą­dał wręcz odra­ża­ją­co.);
2. par­ty­ku­ła pod­kre­śla­ją­ca, że ma miej­sce stan inny od tego, jaki prze­wi­dy­wa­li­śmy, słowo uży­wa­ne w związ­kach "wręcz prze­ciw­nie a. od­wrot­nie", "wręcz prze­ciw­ny a. od­wrot­ny" (np. Dało to wręcz prze­ciw­ne efek­ty.);
3. ot­war­cie, bez ogró­dek, wprost (np. Po­wie­dział jej wręcz, że jej nie lubi.);
4. walka wręcz, wal­czyć wręcz - walka bez­poś­red­nia, wal­czyć bez­poś­red­nio


par­ty­ku­ła

 (1.1) …pod­kre­śla­ją­ca zna­cze­nie wy­ra­zu lub na­tę­że­nie cechy

przy­słó­wek

 (2.1) bez­poś­red­nio, ot­war­cie

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) rozk. zob. wrę­czać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wręczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wrę­czać.


Źródła:

Wiktionary

Wręczać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wrę­czyć)

 (1.1) dawać coś komuś, naj­czę­ściej do rąk włas­nych, zwy­kle w spo­sób uro­czy­sty lub ofi­cjal­ny


Źródła:

Wiktionary

Wręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wrę­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Wręczycki

przy­miot­nik od: Wrę­czy­ca Wiel­ka


Źródła:

SJP.pl

Wręczyć

oddać, podać komuś do rąk, naj­czę­ściej w spo­sób ofi­cjal­ny, uro­czy­sty


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. wrę­czać)

 (1.1) oddać, podać komuś do rąk, naj­czę­ściej w spo­sób ofi­cjal­ny, uro­czy­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wręg

wręga;
1. bocz­ne wy­cię­cie w desce sto­so­wa­ne przy po­łą­cze­niach na za­kład­kę;
2. ele­ment usz­tyw­nia­ją­cy w ka­dłu­bie stat­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­cię­cie lub za­ła­ma­nie w ele­men­cie kon­struk­cyj­nym, naj­czę­ściej drew­nia­nym, słu­żą­ce do spój­ne­go po­łą­cze­nia z innym ele­men­tem

 (1.2) pszcz. ele­ment kon­struk­cyj­ny kor­pu­sów ula wzmac­nia­ją­cy ich łą­cze­nie

 (1.3) szkut. lotn. jeden z ele­men­tów kon­struk­cyj­nych two­rzą­cych szkie­let łodzi lub sa­mo­lo­tu;


Wręg albo wręga – pod­sta­wo­wy po­przecz­ny ele­ment szkie­le­tu stat­ku o tra­dy­cyj­nej (drew­nia­nej lub sta­lo­wej) kon­struk­cji. Obec­nie spo­ty­ka­ny głów­nie w kla­sycz­nych jach­tach drew­nia­nych o kon­wen­cjo­nal­nym po­szy­ciu (ka­ra­we­lo­wym, za­kład­ko­wym lub słom­ko­wym). Wręg jest drew­nia­nym (cza­sem wzmac­nia­nym przez sta­lo­we oku­cie) ele­men­tem o re­la­tyw­nie nie­wiel­kim prze­kro­ju, o krzy­wiź­nie do­pa­so­wa­nej do wew­nętrz­nej po­wierzch­ni ka­dłu­ba.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wręga

wręg;
1. bocz­ne wy­cię­cie w desce sto­so­wa­ne przy po­łą­cze­niach na za­kład­kę;
2. ele­ment usz­tyw­nia­ją­cy w ka­dłu­bie stat­ku


Źródła:

SJP.pl

Wręgaty

bie­gacz wrę­ga­ty - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wręgować

robić wręgi za po­mo­cą spe­cjal­ne­go stru­ga, w róż­ne­go ro­dza­ju de­skach, pły­tach itp.


Źródła:

SJP.pl

Wręgownia

hala fa­bry­ki, stocz­ni, w któ­rej wy­ko­nu­je się wręgi do sa­mo­lo­tów, łodzi itp.


Źródła:

SJP.pl

Wręgownik

ro­dzaj stru­ga do ro­bie­nia wrę­gów w pły­tach, de­skach itp.


Źródła:

SJP.pl

Wręgowy

1. → wręg; 2 strug wrę­go­wy - strug do ro­bie­nia wrę­gów w drew­nie; wrę­gow­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wręgi, do­ty­czą­cy wręgą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wrężnica

Wręż­ni­ca – krzy­wa te­o­re­tycz­ne­go prze­kro­ju po­przecz­ne­go ka­dłu­ba stat­ku wod­ne­go pow­sta­ła na pła­szczyź­nie pro­sto­pa­dłej do po­wierzch­ni wody i pła­szczyz­ny sy­me­trii jed­nost­ki. Pow­sta­je po­przez prze­cię­cie zew­nętrz­nej po­wierzch­ni ka­dłu­ba przez pła­szczyz­nę owrę­ża i pła­szczyz­ny do niej rów­no­le­głe.


Źródła:

Wikipedia

Wrężnik

strug o bu­do­wie po­dob­nej do wrę­gow­ni­ka, lecz o więk­szej sze­ro­ko­ści noża, słu­żą­cy do wy­ko­ny­wa­nia wrę­żyn; płyt­nik


Źródła:

SJP.pl

Wrężny

przy­miot­nik od: wręg (wręga)


Źródła:

SJP.pl

Wrężyna

bocz­ne wy­cię­cie w desce, po­dob­ne do wręgi, lecz płyt­sze i szer­sze


Źródła:

SJP.pl