Wp

1. [czy­taj: wu-PE] skrót od:
a) Wie­dza Po­wszech­na;
b) Wy­daw­nict­wo Poz­nań­skie;
c) Wir­tu­al­na Pol­ska;
2. skrót od: Woj­sko Pol­skie (czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie);
3. skrót od: Wy­ścig Po­ko­ju (czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie);
4. skrót od:
a) wiel­moż­ny pan (czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie); WPan;
b) wiel­moż­na pani (czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie); WPani;
c) wiel­moż­ni pań­stwo (czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie); WPaństwo


skró­to­wiec

 (1.1) = Woj­sko Pol­skie;

 (1.2) = Wie­dza Po­wszech­na;

 (1.3) = wiel­moż­ni pań­stwo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wpadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpa­dać.


Źródła:

Wiktionary

Wpadać

1. prze­mie­szczać się do wnę­trza cze­goś;
2. zde­rzać się z kimś lub czymś;
3. spo­ty­kać się nie­spo­dzie­wa­nie;
4. ule­gać dzia­ła­niu sil­nych emo­cji;
5. mieć pewne cechy (np. mieć do­miesz­kę in­ne­go ko­lo­ru);
6. robić się wklę­słym;
7. po­pa­dać (np. w ta­ra­pa­ty);
8. do­my­ślać się, spraw­nie ro­zu­mo­wać;
9. być de­kon­spi­ro­wa­nym lub przy­ła­pa­nym na po­peł­nie­niu prze­stęp­stwa;
10. za­ko­chi­wać się;
11. za­cho­dzić w ciążę


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wpaść)

 (1.1) prze­mie­szczać się do wnę­trza cze­goś

 (1.2) zde­rzać się z kimś lub czymś

 (1.3) spo­ty­kać się nie­spo­dzie­wa­nie

 (1.4) ule­gać dzia­ła­niu sil­nych emo­cji

 (1.5) robić się wklę­słym

 (1.6) po­pa­dać w kło­pot­li­wy stan

 (1.7) do­my­ślać się, spraw­nie ro­zu­mo­wać

 (1.8) być de­kon­spi­ro­wa­nym lub przy­ła­pa­nym na po­peł­nie­niu cze­goś nie­go­dzi­we­go lub za­bro­nio­ne­go

 (1.9) przen. pot. za­ko­chi­wać się

 (1.10) przen. pot. nie­spo­dzie­wa­nie za­cho­dzić w ciążę

 (1.11) przy­cho­dzić z nie­for­mal­ną wi­zy­tą

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) mieć pewne cechy, np. mieć do­miesz­kę in­ne­go ko­lo­ru

 (2.2) o rzece, po­to­ku: wpły­wać do innej rzeki, do je­zio­ra lub do morza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpadka

kom­pro­mi­ta­cja, ujaw­nie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­mył­ka, błąd, gafa, faux pas

 (1.2) pot. niech­cia­na, nie­pla­no­wa­ća­no­wa­na ciąża


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wpadkowy

przy­miot­nik od: wpad­ka


Źródła:

SJP.pl

Wpadnięty

taki, który gdzieś wpadł; wpa­dły


Źródła:

SJP.pl

Wpadły

pa­da­jąc, lecąc, zna­leźć się we wnę­trzu cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wpajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpa­jać.


Źródła:

Wiktionary

Wpajać

do­pro­wa­dzać do przys­wo­je­nia przez kogoś ja­kichś zasad


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wpoić)

 (1.1) spra­wiać, że ktoś stop­nio­wo przyj­mu­je okre­ślo­ne prze­ko­na­nia, za­sa­dy, war­to­ści, spo­sób my­śle­nia lub na­wy­ki i za­czy­na je uz­na­wać za włas­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpa­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wpan

skrót od: Wiel­moż­ny Pan; WP


skrót

 (1.1) = Wiel­moż­ny Pan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpani

skrót od: Wiel­moż­na Pani; WP


skrót

 (1.1) = Wiel­moż­na Pani


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wparadować

wejść gdzieś, po­pi­su­jąc się swoim wy­glą­dem lub to­wa­rzy­stwem


Źródła:

SJP.pl

Wparowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpa­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wparować

cza­sow­nik

 (1.1) gwał­tow­nie wtar­gnąć


Źródła:

Wiktionary

Wparty

wci­śnię­ty w coś lub mocno z czymś po­łą­czo­ny


Źródła:

SJP.pl

Wpasować

do­pa­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Wpatrzeć

wpa­trzeć się - za­trzy­mać na kimś lub na czymś wzrok długo, ba­daw­czo; wpa­trzyć się


Źródła:

SJP.pl

Wpatrzyć

wpa­trzyć się - za­trzy­mać na kimś lub na czymś wzrok długo, ba­daw­czo; wpa­trzeć się


Źródła:

SJP.pl

Wpałaszować

po­tocz­nie: zjeść dużo i łap­czy­wie; wsu­nąć, wtran­żo­lić, spa­ła­szo­wać, wsza­mać, opędz­lo­wać


Źródła:

SJP.pl

Wpaństwo

skrót

 (1.1) = Wiel­moż­ni Pań­stwo


Źródła:

Wiktionary

Wpaść

pa­da­jąc, lecąc, zna­leźć się we wnę­trzu cze­goś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wpa­dać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wpa­dać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpełzać

1. pełz­nąc, do­sta­wać się, wsu­wać się, wczoł­gi­wać się do wnę­trza cze­goś, pod coś, na coś;
2. prze­no­śnie o świet­le, dymie, mgle, chło­dzie: stop­nio­wo, po­wo­li wni­kać, do­sta­wać się gdzieś, do wnę­trza cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wpełznięty

taki, który gdzieś wpełz­nął; wpełź­nię­ty, wpeł­zły


Źródła:

SJP.pl

Wpełznąć

1. pełz­nąc, do­stać się, wsu­nąć się, wczoł­gać się do wnę­trza cze­goś, pod coś, na coś;
2. prze­no­śnie o świet­le, dymie, mgle, chło­dzie: stop­nio­wo, po­wo­li wni­knąć, do­stać się gdzieś, do wnę­trza cze­goś


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|wpeł­zać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpełzły

1. pełz­nąc, do­stać się, wsu­nąć się, wczoł­gać się do wnę­trza cze­goś, pod coś, na coś;
2. prze­no­śnie o świet­le, dymie, mgle, chło­dzie: stop­nio­wo, po­wo­li wni­knąć, do­stać się gdzieś, do wnę­trza cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wpełźnięty

taki, który gdzieś wpełz­nął; wpełz­nię­ty, wpeł­zły


Źródła:

SJP.pl

Wpieklić

po­tocz­nie:
1. zde­ner­wo­wać kogoś;
2. wpie­klić się - zde­ner­wo­wać się; wku­rzyć się


Źródła:

SJP.pl

Wpienianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpie­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wpieniać

po­tocz­nie: wy­wo­ły­wać w kimś gniew; zło­ścić; wku­rzać


Źródła:

SJP.pl

Wpienić

po­tocz­nie: wy­wo­łać w kimś gniew; roz­zło­ścić; wku­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Wpieprz

po­tocz­nie: bicie, lanie; manto, wpier­dziel, wpier­nicz


Źródła:

SJP.pl

Wpieprzony

po­tocz­nie:
1. roz­draż­nio­ny, zde­ner­wo­wa­ny; wku­rzo­ny, wner­wio­ny, wpie­nio­ny;
2. nie­po­trzeb­nie za­an­ga­żo­wa­ny w coś; uwi­kła­ny


Źródła:

SJP.pl

Wpieprzyć

cza­sow­nik

 (1.1) wulg. zjeść

 (1.2) wulg. pobić


Źródła:

Wiktionary

Wpierdalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpier­da­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wpierdalać

wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. wrzu­cać;
2. jeść;
3. wpier­da­lać się:
a) in­ge­ro­wać, mie­szać się, np. w czy­jeś spra­wy;
b) wpa­dać, np. do rowu;
c) wpa­dać w kło­po­ty


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wpier­do­lić)

 (1.1) wulg. jeść

 (1.2) wulg. rzad. de­ner­wo­wać, zło­ścić

 (1.3) wulg. spra­wiać komuś lanie, zbi­jać, wle­wać

 (1.4) wulg. wrzu­cać

 (1.5) wulg. wbi­jać

 (1.6) wulg. strze­lać

 (1.7) wulg. wkła­dać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wpier­da­lać się (dk. wpier­do­lić się)

 (2.1) wulg. wtrą­cać się

 (2.2) wulg. wpa­dać na coś, zde­rzać się

 (2.3) wulg. wcho­dzić gdzieś, w szcze­gól­no­ści nie­pro­szo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpierdol

wul­gar­ne: bicie, lanie; wpieprz, wpier­dziel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wulg. dot­kli­we po­bi­cie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: wpier­do­lić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpierdolić

wje­bać; wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. wrzu­cić;
2. wpier­do­lić (komuś) - pobić (kogoś);
3. wpier­do­lić się:
a) wpaść, np. do rowu;
b) wpaść w kło­po­ty


Źródła:

SJP.pl

Wpierdolka

wul­gar­nie: czap­ka z wy­gię­tym dasz­kiem


Źródła:

SJP.pl

Wpierdziel

po­tocz­nie: bicie, lanie; manto, wpieprz, wpier­nicz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) posp. dot­kli­we po­bi­cie

 (1.2) posp. wy­czer­pu­ją­cy tre­ning

 (1.3) posp. po­sze­rza­ją­ca ho­ry­zon­ty sy­tu­a­cja ży­cio­wa

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: wpier­dzie­lić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpierdzielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) posp. de­ner­wo­wa­nie kogoś

 (1.2) posp. bicie kogoś

 (1.3) posp. ude­rza­nie w coś sa­mo­cho­dem

 (1.4) posp. zja­da­nie ze sma­kiem


Źródła:

Wiktionary

Wpierdzielać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wpier­dzie­lić)

 (1.1) posp. de­ner­wo­wać kogoś

 (1.2) posp. bić kogoś

 (1.3) posp. ude­rzać w coś sa­mo­cho­dem

 (1.4) posp. za­ja­dać ze sma­kiem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wpier­dzie­lać się (dk. wpier­dzie­lić się)

 (2.1) posp. de­ner­wo­wać się

 (2.2) posp. wtrą­cać się w roz­mo­wę lub czy­jąś spra­wę

 (2.3) posp. ude­rzać w coś lub nie­po­żą­da­nie wjeż­dżać gdzieś sa­mo­cho­dem


Źródła:

Wiktionary

Wpierdzielenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) posp. zde­ner­wo­wa­nie kogoś

 (1.2) posp. zbi­cie kogoś

 (1.3) posp. ude­rze­nie w coś sa­mo­cho­dem

 (1.4) posp. zje­dze­nie ze sma­kiem


Źródła:

Wiktionary

Wpierdzielić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wpier­dzie­lać)

 (1.1) posp. zde­ner­wo­wać kogoś

 (1.2) posp. pobić kogoś

 (1.3) posp. ude­rzyć w coś sa­mo­cho­dem

 (1.4) posp. zjeść ze sma­kiem

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wpier­dzie­lić się (ndk. wpier­dzie­lać się)

 (2.1) posp. zde­ner­wo­wać się

 (2.2) posp. wtrą­cić się w roz­mo­wę lub czy­jąś spra­wę

 (2.3) posp. ude­rzyć w coś lub nie­po­żą­da­nie wje­chać gdzieś sa­mo­cho­dem


Źródła:

Wiktionary

Wpiernicz

po­tocz­nie: bicie, lanie; manto, wpieprz, wpier­dziel


Źródła:

SJP.pl

Wpierw

naj­pierw, na po­cząt­ku


przy­słó­wek

 (1.1) na po­cząt­ku, w pier­wszej ko­lej­no­ści

 (1.2) uprzed­nio, przed­tem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Wpijać

1. za­głę­biać w coś (np. zęby, paz­nok­cie);
2. wpi­jać się - wrzy­nać; uwie­rać


Źródła:

SJP.pl

Wpinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpi­nać.


Źródła:

Wiktionary

Wpinać

wty­kać, wbi­jać coś ostrym koń­cem


Źródła:

SJP.pl

Wpinka

mały ele­ment do wpi­na­nia, np. do bu­to­nier­ki


Źródła:

SJP.pl

Wpis

1. wpi­sa­nie cze­goś do re­je­stru, do­ku­men­tu urzę­do­we­go itp.;
2. tekst wpi­sa­ny odręcz­nie do pa­mięt­ni­ka;
3. wia­do­mość na in­ter­ne­to­wym forum, blogu lub por­ta­lu spo­łecz­no­ścio­wym; post;
4. opła­ta wno­szo­na pod­czas za­pi­sy­wa­nia się do ja­kiejś or­ga­ni­za­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) umie­szcze­nie za­pi­su w ja­kimś tek­ście

 (1.2) opła­ta po­no­szo­na przy przy­stę­po­wa­nie do ja­kiejś grupy

 (1.3) praw. re­je­stra­cja w księ­dze urzę­do­wej

 (1.4) eduk. umie­szcze­nie w do­ku­men­cie pod­pi­su poś­wiad­cza­ją­ce­go za­li­cze­nie na­u­cza­ne­go przed­mio­tu


Wpis (skrót od „Wiara, Pa­trio­tyzm i Sztu­ka”) – pol­ski mie­sięcz­nik o te­ma­ty­ce spo­łecz­no-po­li­tycz­nej wy­da­wa­ny od 2010 r. w Kra­ko­wie. Uka­zu­je się w po­ło­wie mie­sią­ca. Re­dak­to­rem pro­wa­dzą­cym jest Adam Sos­now­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wpisanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpi­sać.


Źródła:

Wiktionary

Wpisać

umie­ścić tekst, no­tat­kę w ze­szy­cie, księ­dze


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wpi­sy­wać)

 (1.1) do­pi­sać w ze­szy­cie, księ­dze

 (1.2) geom. umie­ścić fi­gu­rę w wie­lo­ką­cie tak, aby do­ty­ka­ła jego wszyst­kich boków

 (1.3) geom. umie­ścić bryłę w wie­lo­ścia­nie tak, aby do­ty­ka­ła jego wszyst­kich ścian

 (1.4) wpro­wa­dzić tekst w ru­bry­kę, pole w ta­be­li, for­mu­la­rzu, oknie kom­pu­te­ro­wym

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wpi­sać się (ndk. wpi­sy­wać się)

 (2.1) umie­ścić oso­bi­ste poz­dro­wie­nia w pa­mięt­ni­ku, księ­dze pa­miąt­ko­wej

 (2.2) do­pi­sać swoje naz­wi­sko na listę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpisik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wpis


Źródła:

Wiktionary

Wpisowe

przy­miot­nik od: wpis


Źródła:

SJP.pl

Wpisowy

przy­miot­nik od: wpis


Źródła:

SJP.pl

Wpisywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpi­sy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wpisywać

umie­szczać tekst, no­tat­kę w ze­szy­cie, księ­dze


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wpi­sać)

 (1.1) umie­szczać tekst, no­tat­kę w ze­szy­cie, księ­dze

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wpi­sy­wać się (dk. wpi­sać się)

 (2.1) umie­szczać swoje no­tat­ki, sen­ten­cje w pa­miąt­ko­wej księ­dze, sztam­bu­chu

 (2.2) umie­szczać swoje naz­wi­sko na ja­kiejś li­ście

 (2.3) przen. sta­wać się trwa­łym ele­men­tem cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpiąć

wet­knąć, wbić coś ostrym koń­cem


Źródła:

SJP.pl

Wpić

wbić (zęby, paz­nok­cie itp.) w coś mięk­kie­go


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|wpi­jać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpleszcz

mu­chów­ka z ro­dzi­ny na­rzę­pi­ko­wa­tych, pa­so­żyt owiec; pruk­wa


Źródła:

SJP.pl

Wpleszczowate

o ce­chach wple­szczo­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Wpleszczowaty

o ce­chach wple­szczo­wa­tych (ro­dzi­na mu­chó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Wpleść

wtrą­cić coś, dodać np. wpleść wstąż­kę w war­kocz


Źródła:

SJP.pl

Wplątany

taki, który w coś się wplą­tał; za­mie­sza­ny w coś


Źródła:

SJP.pl

Wplątać

1. po­łą­czyć, plą­cząc z czymś;
2. za­plą­tać, wmie­szać w coś; uwi­kłać


Źródła:

SJP.pl

Wpodle

prze­sta­rza­łe: obok


przy­i­mek

 (1.1) śrpol. daw., także. gw-pl|Że­le­chów,Ty­ko­cin. obok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpoić

do­pro­wa­dzić do przys­wo­je­nia przez kogoś ja­kichś zasad


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (dk. wpa­jać)

 (1.1) spra­wić, że ktoś stop­nio­wo przy­jął okre­ślo­ne prze­ko­na­nia, za­sa­dy, war­to­ści, spo­sób my­śle­nia lub na­wy­ki i za­czął je uz­na­wać za włas­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wporzo

po­tocz­nie: w po­rząd­ku, do­brze; w po­rzą­siu, spoko, okej


skró­to­wiec

 (1.1) slang. zob. w po­rząd­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpośrzod

przy­słó­wek

 (1.1) stpol. w środ­ku


Źródła:

Wiktionary

Wpośród

prze­sta­rza­le, książ­ko­wo: wśród, poś­ród, śród;
1. przy­i­mek ko­mu­ni­ku­ją­cy, że ktoś lub coś jest oto­czo­ne ja­ki­miś oso­ba­mi, przed­mio­ta­mi (np. Wpoś­ród drzew stał on.); po­mię­dzy;
2. spój­nik ko­mu­ni­ku­ją­cy, że ktoś lub coś, o czym mowa, na­le­ży do okre­ślo­ne­go zbio­ru (np. Wpoś­ród tłumu była Ewa.); po­mię­dzy;
3. spój­nik ko­mu­ni­ku­ją­cy, że to, o czym mowa, do­ty­czy danej grupy czy ca­ło­ści (np. Wpoś­ród nas cie­szy się za­u­fa­niem.);
4. przy­i­mek ko­mu­ni­ku­ją­cy o zja­wi­skach to­wa­rzy­szą­cych da­ne­mu zda­rze­niu; pod­czas


przy­i­mek

 (1.1) daw. wśród

 (1.2) daw. w trak­cie trwa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpp

[czy­taj: wu-pe-PE]
1. skrót od: Wroc­ław­ski Park Prze­my­sło­wy;
2. skrót od: War­szaw­ska Piel­grzym­ka Pie­sza;
3. skrót od: Woj­sko­wy Prze­gląd Praw­ni­czy (cza­so­pis­mo)


Źródła:

SJP.pl

Wpracować

wpra­co­wać się -
1. prze­sta­rza­le: zdo­być wpra­wę po­przez dłuż­sze wy­ko­ny­wa­nie okre­ślo­nych czyn­no­ści;
2. dzia­ła­jąc przez pe­wien czas, zy­skać zdol­ność wła­ści­we­go wy­ko­ny­wa­nia okre­ślo­nych dzia­łań


Źródła:

SJP.pl

Wpracowywać

wpra­co­wy­wać się -
1. prze­sta­rza­le: zdo­by­wać wpra­wę po­przez dłuż­sze wy­ko­ny­wa­nie okre­ślo­nych czyn­no­ści;
2. dzia­ła­jąc przez pe­wien czas, zy­ski­wać zdol­ność wła­ści­we­go wy­ko­ny­wa­nia okre­ślo­nych dzia­łań


Źródła:

SJP.pl

Wprasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wpro­wa­dze­nie sub­stan­cji w jakiś ma­te­riał lub umo­co­wa­nie cze­goś na po­wierzch­ni ja­kie­goś ma­te­ria­łu w wy­ni­ku pra­so­wa­nia

 (1.2) wci­śnię­cie cze­goś lub do­ci­śnię­cie do cze­goś w wy­ni­ku na­ci­sku


Źródła:

Wiktionary

Wprasować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wpra­so­wy­wać)

 (1.1) pra­su­jąc, wpro­wa­dzić sub­stan­cję w jakiś ma­te­riał lub umo­co­wać coś na po­wierzch­ni ja­kie­goś ma­te­ria­łu

 (1.2) na­pie­ra­jąc na coś, wcis­nąć to w coś lub do­cis­nąć do cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wprasowywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wpro­wa­dza­nie sub­stan­cji w jakiś ma­te­riał lub mo­co­wa­nie cze­goś na po­wierzch­ni ja­kie­goś ma­te­ria­łu w wy­ni­ku pra­so­wa­nia

 (1.2) wci­ska­nie cze­goś lub do­ci­ska­nie do cze­goś w wy­ni­ku na­ci­sku


Źródła:

Wiktionary

Wprasowywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wpra­so­wać)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|wpra­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wprawa

1. doś­wiad­cze­nie w wy­ko­ny­wa­niu cze­goś;
2. wpra­wia­nie się do cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bie­głość w wy­ko­ny­wa­niu cze­goś, na­by­ta w wy­ni­ku ćwi­czeń, pow­ta­rza­nia ja­kiejś czyn­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wprawdzie

skład­nik spój­ni­ka zło­żo­ne­go łą­czą­ce­go zda­nia lub wy­ra­że­nia, oz­na­cza­ją­ce­go, że treść jed­ne­go z nich jest niez­god­na z tym, co wy­ni­ka z tre­ści dru­gie­go


frag­ment spój­ni­ka

 (1.1) skład­nik spój­ni­ka zło­żo­ne­go łą­czą­ce­go zda­nia lub wy­ra­że­nia, oz­na­cza­ją­ce­go, że treść jed­ne­go z nich jest za­strze­że­niem w sto­sun­ku do tego, co wy­ni­ka z tre­ści dru­gie­go zda­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wprawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpra­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Wprawiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wpra­wić)

 (1.1) umo­co­wy­wać coś w czymś

 (1.2) po­wo­do­wać jakiś stan psy­chicz­ny

 (1.3) ćwi­cze­nia­mi wdra­żać kogoś, coś do cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wpra­wiać się (dk. wpra­wić się)

 (2.1) wy­wo­ły­wać u sie­bie jakiś stan psy­chicz­ny

 (2.2) ćwi­czyć, aby nabyć wpra­wy


Źródła:

Wiktionary

Wprawić

umo­co­wać coś w czymś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wpra­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wpra­wiać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wprawka

ćwi­cze­nie wy­ko­ny­wa­ne dla osią­gnię­cia bie­gło­ści, zwła­szcza ćwi­cze­nie mu­zycz­ne lub wo­kal­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ćwi­cze­nie wy­ko­ny­wa­ne dla osią­gnię­cia bie­gło­ści w ja­kiejś umie­jęt­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wprawnie

przy­słó­wek

 (1.1) z wpra­wą, spraw­nie, bie­gle


Źródła:

Wiktionary

Wprawniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wpraw­nie


Źródła:

SJP.pl

Wprawniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wpraw­ny


Źródła:

SJP.pl

Wprawność

→ wpraw­ny; spraw­ność, zręcz­ność


Źródła:

SJP.pl

Wprawny

ma­ją­cy wpra­wę w czymś; bie­gły, wyć­wi­czo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy w czymś wpra­wę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wprost

1. w naj­krót­szej linii pro­stej od ja­kie­goś punk­tu, od kogoś;
2. bez ja­kie­go­kol­wiek poś­red­nict­wa;
3. szcze­rze, ot­war­cie;
4. po pro­stu


przy­słó­wek

 (1.1) bez­poś­red­nio

 (1.2) szcze­rze, ot­war­cie, bez ogró­dek

 (1.3) wręcz


Wprost – pol­ski ty­god­nik spo­łecz­no-po­li­tycz­ny wy­da­wa­ny od 1982, do 2000 w Poz­na­niu, na­stęp­nie w War­sza­wie; od 2024 re­dak­to­ra­mi za­rzą­dza­ją­cy­mi są: Szy­mon Kra­wiec i Da­mian Sko­wron. Uka­zu­je się w po­nie­dzia­łek. W wer­sji pa­pie­ro­wej wy­da­wa­ny do 30 marca 2020.

Od 1990 ty­god­nik pu­bli­ku­je listę 100 naj­bo­gat­szych Po­la­ków ty­god­ni­ka „Wprost”, a od 1991 re­dak­cja ty­god­ni­ka przyz­na­je tytuł Czło­wie­ka Roku ty­god­ni­ka „Wprost”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wprow.

skrót

 (1.1) = wpro­wa­dze­nie


Źródła:

Wiktionary

Wprowadzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpro­wa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wprowadzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wpro­wa­dzić)

 (1.1) za­czy­nać sto­so­wać jakąś za­sa­dę/sy­stem

 (1.2) wta­jem­ni­czać kogoś w coś

 (1.3) po­wo­do­wać przy­by­cie lub umie­szcze­nie kogoś lub cze­goś gdzieś lub w jakąś sy­tu­a­cję

 (1.4) in­form. umie­szczać dane w pro­gra­mie, pa­mię­ci kom­pu­te­ra

 (1.5) przest. przen. roz­po­wszech­niać, pu­szczać w obieg

 (1.6) przest. wno­sić, do­star­czać coś z zew­nątrz

 (1.7) stpol. mno­żyć (licz­bę)


Źródła:

Wiktionary

Wprowadzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wstęp, pro­log (np. w ut­wo­rze li­te­rac­kim)

 (1.2) wpi­sa­nie (hasła lub da­nych)

 (1.3) pod­sta­wo­we in­for­ma­cje z ja­kiejś dzie­dzi­ny

 (1.4) za­sto­so­wa­nie, do­ko­na­nie cze­goś, ogło­sze­nie ja­kie­goś planu po­stę­po­wa­nia

 (1.5) wpu­szcze­nie


Źródła:

Wiktionary

Wprowadzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wpro­wa­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wpro­wa­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wprowadzka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­miesz­ka­nie gdzieś, zwy­kle po­łą­czo­ne z prze­nie­sie­niem tam swo­je­go do­byt­ku


Źródła:

Wiktionary

Wpryskać

pry­ska­jąc, wlać


Źródła:

SJP.pl

Wpryskiwać

pry­ska­jąc, wle­wać


Źródła:

SJP.pl

Wprzeczka

ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ston­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wprzód

prze­sta­rza­łe: w pier­wszej ko­lej­no­ści; naj­pierw; przed­tem


przy­słó­wek

 (1.1) przest. zob. naj­pierw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wprzódy

daw­niej:
1. do przo­du, przed sie­bie;
2. naj­pierw, na­przód, przed­tem; wprzód


przy­słó­wek

 (1.1) przest. we wcze­śniej­szym okre­sie, przed­tem, naj­pierw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wprząc

1. przy­mo­co­wać za po­mo­cą uprzę­ży konia, osła itp. do wozu, brycz­ki, pługa itp.;
2. zmu­sić kogoś do jakiś prac lub obo­wiąz­ków;
3. wy­ko­rzy­stać coś do re­a­li­za­cji cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wprząść

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rzad. wprzę­dy­wać)

 (1.1) wpleść dany ele­ment w pow­sta­ją­cą przę­dzę


Źródła:

Wiktionary

Wprzędać

włą­czać coś w przę­dzio­ną nić; wprzę­dy­wać


Źródła:

SJP.pl

Wprzędywać

włą­czać coś w przę­dzio­ną nić; wprzę­dać


Źródła:

SJP.pl

Wprzęg

wprzęg li­no­wy - au­to­ma­tycz­ne urzą­dze­nie wprzę­ga­ją­ce wózek ko­lej­ki wi­szą­cej do liny po­cią­go­wej


Źródła:

SJP.pl

Wprzęgać

1. zmu­szać kogoś do prac lub obo­wiąz­ków;
2. za­przę­gać zwie­rzę­ta po­cią­go­we do wozu


Źródła:

SJP.pl

Wpt

skró­to­wiec

 (1.1) = wspól­na pro­ce­du­ra tran­zy­to­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wpukać

wbić, wpro­wa­dzić po­przez pu­ka­nie


Źródła:

SJP.pl

Wpukiwać

ude­rza­jąc, wbi­jać coś


Źródła:

SJP.pl

Wpuklać

rzad­ko: wpu­klać się - sta­wać się wklę­słym, wci­śnię­tym; wklę­sać, za­klę­sać


Źródła:

SJP.pl

Wpuklić

rzad­ko: wpu­klić się - stać się wklę­słym, wci­śnię­tym; wklęs­nąć, za­klęs­nąć


Źródła:

SJP.pl

Wpuklony

rzad­ko: taki, który się wpu­klił (stał się wklę­słym, wgłę­bio­nym)


Źródła:

SJP.pl

Wpust

1. otwór umoż­li­wia­ją­cy do­sta­nie się, wej­ście cze­goś do­kądś
2. techn. za­głę­bie­nie rowek w bocz­nej kra­wę­dzi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wpustka

Wpust­ka (także eli­mi­na­cja, ang. "end­play", "throw-in") to w bry­dżu spo­sób roz­gryw­ki, po­le­ga­ją­cy na zmu­sze­niu obroń­cy do za­gra­nia w spo­sób ko­rzyst­ny dla roz­gry­wa­ją­ce­go, naj­czę­ściej po­le­ga­ją­cy na wpu­szcze­niu go do ręki w mo­men­cie, w któ­rym nie po­sia­da już kart, w które mógł­by za­grać ("odejść") bez­piecz­nie.


Źródła:

Wikipedia

Wpustniak

wą­skie dłuto o wy­dłu­żo­nym ostrzu, do­sto­so­wa­ne kształ­tem do żło­bio­ne­go wpu­stu


Źródła:

SJP.pl

Wpustnik

spe­cjal­ny ro­dzaj stru­ga do ro­bie­nia wpu­stów w de­skach


Źródła:

SJP.pl

Wpustowy

przy­miot­nik od: wpust


Źródła:

SJP.pl

Wpuszczać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wpu­ścić)

 (1.1) poz­wa­lać cze­muś lub komuś do­stać się gdzieś

 (1.2) wkła­dać coś do wnę­trza cze­goś

 (1.3) pot. sta­wiać kogoś w trud­nej sy­tu­a­cji


Źródła:

Wiktionary

Wpuścić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wpu­szczać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wpu­szczać.


Źródła:

Wiktionary

Wpychacz

rzad­ko:
1. ten, co wpy­cha coś;
2. na­rzę­dzie do wpy­cha­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wpychanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpy­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wpychać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wepch­nąć, wep­chać)

 (1.1) pcha­jąc, umie­szczać w czymś

 (1.2) pot. na­tręt­nie zmu­szać kogoś do przy­ję­cia lub za­ku­pie­nia cze­goś

 (1.3) pot. umie­szczać kogoś gdzieś na siłę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wpy­chać się (dk. wepch­nąć się, wep­chać się)

 (2.1) pcha­jąc się, wcho­dzić w cias­ne lub za­tło­czo­ne miej­sce

 (2.2) prze­do­sta­wać się pod ci­śnie­niem

 (2.3) pot. do­sta­wać się gdzieś bez za­pro­sze­nia, na siłę, pod­stę­pem


Źródła:

Wiktionary

Wpylać

po­tocz­nie: jeść dużo i łap­czy­wie; wsu­wać, wtran­ża­lać, pa­ła­szo­wać, wtra­jać, sza­mać


Źródła:

SJP.pl

Wpzib

skró­to­wiec

 (1.1) polit. wspól­na po­li­ty­ka za­gra­nicz­na i bez­pie­czeń­stwa


Źródła:

Wiktionary

Wpół

1. na środ­ku (np. zgiąć się wpół; wpół do pią­tej)
2. nie­zu­peł­nie (np. na wpół przy­tom­ny)


przy­słó­wek

 (1.1) przy po­da­wa­niu czasu: pół go­dzi­ny przed pełną go­dzi­ną lub pół go­dzi­ny po peł­nej go­dzi­nie

 (1.2) w po­ło­wie, czę­ścio­wo

 (1.3) w po­ło­wie, w środ­ko­wej czę­ści; od­no­śnie ludzi: w pasie, w talii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpół-

prze­dro­stek

 (1.1) w po­ło­wie


Źródła:

Wiktionary

Wpółciepły

nie do końca cie­pły, na wpół cie­pły; pół­cie­pły


Źródła:

SJP.pl

Wpółdarmo

bar­dzo tanio, za po­ło­wę ceny; pół­dar­mo


Źródła:

SJP.pl

Wpółdrwiąco

w spo­sób czę­ścio­wo wy­ra­ża­ją­cy drwi­nę; półdr­wią­co, półk­pią­co


Źródła:

SJP.pl

Wpółdrzemać

lekko drze­mać; pół­drze­mać


Źródła:

SJP.pl

Wpółfiluterny

rzad­ko: tro­chę, czę­ścio­wo fi­lu­ter­ny; pół­fi­lu­ter­ny


Źródła:

SJP.pl

Wpółklęczeć

po­zo­sta­wać w po­zy­cji poś­red­niej mię­dzy klę­cze­niem a sta­niem


Źródła:

SJP.pl

Wpółmartwy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) nie cał­kiem mart­wy; o zni­ko­mych oz­na­kach życia; led­wie żywy


Źródła:

Wiktionary

Wpółobjęty

ob­ję­ty w pasie


Źródła:

SJP.pl

Wpółobnażać

ob­na­żać czę­ścio­wo, do po­ło­wy ciała


Źródła:

SJP.pl

Wpółobnażyć

1. ob­na­żyć do po­ło­wy; pó­łob­na­żyć;
2. pó­łob­na­żyć się - ob­na­żyć się do po­ło­wy; pó­łob­na­żyć się


Źródła:

SJP.pl

Wpółomdlały

czę­ścio­wo omd­la­ły, osła­bły, sła­nia­ją­cy się; na wpół omd­la­ły, pó­łomd­la­ły


Źródła:

SJP.pl

Wpółsiedzący

poś­red­ni mię­dzy sie­dze­niem a le­że­niem; pół­sie­dzą­cy


Źródła:

SJP.pl

Wpółspróchniały

spróch­nia­ły do po­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Wpółtajemniczy

rzad­ko: tro­chę ta­jem­ni­czy; pół­ta­jem­ny


Źródła:

SJP.pl

Wpółuduszony

nie do końca udu­szo­ny


Źródła:

SJP.pl

Wpółwesoły

rzad­ko: nie do końca we­so­ły, tro­chę we­so­ły


Źródła:

SJP.pl

Wpółzgniły

zgni­ły do po­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Wpółżywy

pot.
1. wy­czer­pa­ny, bar­dzo zmę­czo­ny;
2. rza­dziej: bli­ski śmier­ci; ledwo żywy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) przest. bar­dzo wy­czer­pa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpęd

głę­bo­kość, na jaką wcho­dzi w inne ciało wbi­ja­ny gwóźdź lub pal


Źródła:

SJP.pl

Wpędzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpę­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Wpędzać

pę­dząc, zmu­szać kogoś do wej­ścia gdzieś


cza­sow­nik

 (1.1) zmu­sić kogoś do wej­ścia gdzieś

 (1.2) przen. do­pro­wa­dzić do tego, że ktoś zna­lazł się w nie­ko­rzyst­nej sy­tu­a­cji ży­cio­wej lub złym sta­nie

cza­sow­nik zwrot­ny wpę­dzać się

 (2.1) do­pro­wa­dzać się do złego stanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpędzić

pę­dząc, zmu­sić kogoś do wej­ścia gdzieś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wpę­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wpę­dzać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wpę­dzić się (ndk. wpę­dzać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|wpę­dzać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpłacanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpła­cać.


Źródła:

Wiktionary

Wpłacać

ui­szczać jakąś na­leż­ność


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wpła­cić)

 (1.1) bank. do­ko­ny­wać wpła­ty, ui­szczać kwotę pie­nięż­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpłacić

ui­ścić jakąś na­leż­ność


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wpła­cać)

 (1.1) do­ko­nać wpła­ty; wnieść na­leż­ność fi­nan­so­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpłata

1. wpła­co­na kwota;
2. wpła­ce­nie pie­nię­dzy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wpła­ce­nie pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpłato-Bankomat

ban­ko­mat z funk­cja­mi wpła­to­ma­tu


Źródła:

SJP.pl

Wpłatomacik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wpła­to­mat


Źródła:

Wiktionary

Wpłatomat

urzą­dze­nie do przyj­mo­wa­nia wpłat go­tów­ki na wska­za­ne konto ban­ko­we, w niek­tó­rych wer­sjach umoż­li­wia­ją­ce re­a­li­za­cję czeku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie do wpła­ca­nia pie­nię­dzy


Wpła­to­mat, zwany rów­nież ban­ko­ma­tem do wpłat – urzą­dze­nie do przyj­mo­wa­nia wpłat na konta ban­ko­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wpław

pły­nąc bez­poś­red­nio w wo­dzie (np. Po­ko­na­li­śmy wpław całe je­zio­ro.)


przy­słó­wek

 (1.1) pły­nąc w wo­dzie o włas­nych si­łach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpłukać

w tech­ni­ce: umo­co­wać pale w grun­cie przez oble­wa­nie miejsc ich umie­szcze­nia wodą


Źródła:

SJP.pl

Wpłynięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpły­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Wpłynąć

1. mieć wpływ, wy­mu­sić zmia­nę;
2. przy­być do wnę­trza drogą wodną


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wpły­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpływ

1. od­dzia­ły­wa­nie
2. zwy­kle w l.mn.: przy­chód


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) do­sta­wa­nie się cie­czy, sub­stan­cji do ja­kie­goś zbior­ni­ka, po­mie­szcze­nia

 (1.2) pre­sja, od­dzia­ły­wa­nie na coś lub kogoś

 (1.3) naj­czę­ściej w lm.: ko­rzyst­ne zna­jo­mo­ści, sto­sun­ki mię­dzy­ludz­kie

 (1.4) wpła­co­ne pie­nią­dze (na konto, do kasy, do banku itp.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpływanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wpły­wać.

 (1.2) wy­wie­ra­nie na­ci­sku


Źródła:

Wiktionary

Wpływać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wpły­nąć)

 (1.1) pły­nąc do­sta­wać się na teren ja­kie­goś ob­sza­ru

 (1.2) spra­wiać, że ktoś lub coś za­cho­wu­je się w okre­ślo­ny spo­sób: także. po­cią­gać za sobą za­cho­dze­nie pew­nych zja­wisk; wy­wie­rać wpływ

 (1.3) urz. o pocz­cie, pie­nią­dzach, wnio­skach itp.: zo­sta­wać do­star­czo­nym

 (1.4) mar. za­wi­jać, przy­bi­jać do portu

 (1.5) przen. uno­sząc się, do­sta­wać się z zew­nątrz do wnę­trza

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) o cie­kach wod­nych: mieć uj­ście


Źródła:

Wiktionary

Wpływolog

iro­nicz­nie: ba­dacz li­te­ra­tu­ry, bę­dą­cy zwo­len­ni­kiem te­o­rii, że każdy utwór li­te­rac­ki pow­sta­je jako wynik od­dzia­ły­wa­nia in­nych ut­wo­rów li­te­rac­kich


Źródła:

SJP.pl

Wpływologia

iro­nicz­nie: uz­na­wa­nie, że czyn­ni­ka­mi wy­wo­łu­ją­cy­mi pow­sta­wa­nie ja­kichś dzieł oraz kształ­tu­ją­cy­mi ich formę i styl są głów­nie wpły­wy in­nych dzieł i in­nych twór­ców


Wpły­wo­lo­gia – iro­nicz­ny ter­min okre­śla­ją­cy ze­spół wy­wo­dzą­cych się z po­zy­ty­wiz­mu prak­tyk ba­daw­czych na grun­cie nauki o li­te­ra­tu­rze, a cza­sem także in­nych nauk o sztu­ce (hi­sto­rii sztu­ki, mu­zy­ko­lo­gii) lub hi­sto­rio­gra­fii.

Po­zy­ty­wi­stycz­na me­to­do­lo­gia badań li­te­rac­kich zgod­nie z ewo­lu­cjo­niz­mem kon­cen­tro­wa­ła się na wy­naj­dy­wa­niu wza­jem­nych po­wią­zań i za­leż­no­ści („wpły­wów”) mię­dzy ut­wo­ra­mi li­te­rac­ki­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wpływologiczny

do­ty­czą­cy wpły­wo­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Wpływowość

→ wpły­wo­wy


Patrz:wpływowy

Źródła:

SJP.pl

Wpływowszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wpły­wo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wpływowy

1. taki, z któ­rym inni się liczą, po­sia­da­ją­cy wpły­wy, usto­sun­ko­wa­ny;
2. da­ją­cy moż­li­wość wpły­wa­nia, za­pew­nia­ją­cy wpły­wy;
3. śro­do­wi­sko­wo: łatwo ule­ga­ją­cy cu­dzym wpły­wom


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy duży wpływ, au­to­ry­tet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wpływy

1. od­dzia­ły­wa­nie
2. zwy­kle w l.mn.: przy­chód


Źródła:

SJP.pl