Woal

cien­ka, ażu­ro­wa tka­ni­na


Woal – cien­ka, mlecz­no prześ­wi­tu­ją­ca tka­ni­na o splo­cie wło­so­wo-wąt­ko­wym. Pro­du­ko­wa­ny z ba­weł­ny, włó­kien sztucz­nych (np. po­lie­strów lub po­lia­mi­dów) lub z ich mie­szan­ki. Uży­wa­na w bran­ży de­ko­ra­cyj­nej (np. w fi­ran­kach) lub odzie­żo­wej (np. w su­kien­kach).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woalka

tiu­lo­wa ozdo­ba ka­pe­lu­sza, opu­szcza­na na twarz ko­bie­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przez­ro­czy­sta za­sło­na na twarz sta­no­wią­ca przy­bra­nie dam­skie­go ka­pe­lu­sza;


Wo­al­ka – cien­ka, rzad­ka, przej­rzy­sta tka­ni­na do okry­cia twa­rzy, naj­czę­ściej przy­mo­co­wa­na do ka­pe­lu­szy. Wy­ko­rzy­sty­wa­na jest jako ozdob­ny do­da­tek do stro­ju ślub­ne­go lub po­grze­bo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woalować

rzad­ko: za­sła­niać wo­a­lem


Źródła:

SJP.pl

Woalowy

→ woal


Patrz:woal

Źródła:

SJP.pl

Wobbler

[czy­taj: ło­bler]
1. dru­ko­wa­ny ele­ment re­kla­mo­wy za­wie­sza­ny na półce, po­ru­sza­ją­cy się pod wpły­wem po­wie­trza; kiwak;
2. spin­nin­go­wa przy­nę­ta węd­kar­ska, imi­tu­ją­ca nie­du­żą rybę; wo­bler


Wob­bler, kiwak, ki­wa­czek (ang. "to wob­ble", ru­szać się nie­rów­no­mier­nie, kiwać się) – ro­dzaj ma­te­ria­łu re­kla­mo­we­go, w któ­rym treść re­kla­mo­wa umie­szczo­na jest na no­śni­ku wpra­wia­nym w ruch po­przez pod­mu­chy po­wie­trza, dotyk, lub me­cha­nicz­nie. Jest przy­nę­tą na klien­ta w miej­scu sprze­da­ży.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wobec

w sto­sun­ku do kogoś, cze­goś


przy­i­mek

 (1.1) (w od­nie­sie­niu) do; bio­rąc pod uwagę; uwz­ględ­nia­jąc, razem, wspól­nie

 (1.2) przed, w obli­czu, na­prze­ciw

 (1.3) wzglę­dem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wobler

spin­nin­go­wa przy­nę­ta węd­kar­ska, imi­tu­ją­ca nie­du­żą rybę; wob­bler


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wędk. sztucz­na przy­nę­ta węd­kar­ska na ryby dra­pież­ne przy­po­mi­na­ją­ca wy­glą­dem i ru­chem ich po­karm;


Wo­bler (ang. „to wob­ble” – te­le­pać się) – sztucz­na przy­nę­ta węd­kar­ska imi­tu­ją­ca na­tu­ral­ny po­karm ryb dra­pież­nych (ryby, owady, płazy itp.), wy­ko­na­na z róż­ne­go ro­dza­ju twar­dych ma­te­ria­łów, np.: drew­na (naj­czę­ściej balsy), pla­sti­ku, sto­so­wa­na w ło­wie­niu ryb me­to­dą spin­nin­go­wą i trol­lin­go­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woblerek

zdrob­nie­nie od: wo­bler


Źródła:

SJP.pl

Wobolniki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu po­nie­wie­skim.


Wo­bol­ni­ki (lit. "Va­bal­nin­kas") – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu po­nie­wie­skim, 26 km od Birży w re­jo­nie bir­żań­skim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wobulator

ge­ne­ra­tor o au­to­ma­tycz­nie zmie­nia­nej czę­stot­li­wo­ści


Wo­bu­la­tor (od ang. "wob­ble" – wahać się) – elek­tro­nicz­ny przy­rząd po­mia­ro­wy słu­żą­cy do ba­da­nia cha­rak­te­ry­styk czę­stot­li­wo­ścio­wych fil­trów lub in­nych ukła­dów elek­tro­nicz­nych (np. toru p.cz. ra­dio­od­bior­ni­ka). Jest to spe­cja­li­zo­wa­ny ge­ne­ra­tor, który wyt­wa­rza prze­bieg o czę­stot­li­wo­ści zmie­nia­ją­cej się cy­klicz­nie w za­da­nym za­kre­sie (po­wo­du­je tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wobuloskop

przy­rząd elek­tro­nicz­ny do ob­ser­wa­cji na ekra­nie lampy oscy­lo­sko­po­wej zmian na­pię­cia


Wo­bu­lo­skop – przy­rząd elek­tro­nicz­ny, umoż­li­wia­ją­cy wi­zu­al­ną ob­ser­wa­cję cha­rak­te­ry­styk czę­stot­li­wo­ścio­wych ba­da­ne­go ukła­du, bądź wi­zu­al­ną ana­li­zę cha­rak­te­ry­sty­ki wid­mo­wej ba­da­ne­go sy­gna­łu. Dwoma głów­ny­mi ele­men­ta­mi wo­bu­lo­sko­pu są: wo­bu­la­tor i oscy­lo­skop.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wobuloskopowy

przy­miot­nik od: wo­bu­lo­skop


Źródła:

SJP.pl

Wobła

płoć ka­spij­ska, ryba


Źródła:

SJP.pl

Woc

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = ekon. wolny ob­szar celny

 (1.2) = wojsk. Woj­ska Obro­ny Cy­ber­prze­strze­ni


Źródła:

Wiktionary

Woch

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wochnik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wocista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) adm. pot. funk­cjo­na­riusz Wojsk Obro­ny Te­ry­to­rial­nej


Źródła:

Wiktionary

Wod

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. daw. wodór, pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu H i licz­bie ato­mo­wej 1


Źródła:

Wiktionary

Wod.-Kan.

skrót od: wodno-ka­na­li­za­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Woda

tle­nek wo­do­ru; naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ny w przy­ro­dzie zwią­zek nie­or­ga­nicz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) be­zbarw­na i bez­za­pa­cho­wa ciecz, tle­nek wo­do­ru, H₂O;

 (1.2) czę­sto w licz­bie mno­giej, ogól­nie duże zbio­ro­wi­ska wody (1.1), np. morze, je­zio­ro


Woda (tle­nek wo­do­ru; nazwa sy­ste­ma­tycz­na IUPAC: ok­sy­dan) – zwią­zek che­micz­ny o wzo­rze H2O, wy­stę­pu­ją­cy w wa­run­kach stan­dar­do­wych w sta­nie cie­kłym. W sta­nie ga­zo­wym wodę okre­śla się mia­nem pary wod­nej, a w sta­łym sta­nie sku­pie­nia – lodem. Słowo „woda” jako nazwa związ­ku che­micz­ne­go może od­no­sić się do każ­de­go stanu sku­pie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodan

bóg ger­mań­ski; Odyn


Wodan, Wotan (rów­nież Woden, Wu­o­tan) – ger­mań­ski bóg oj­ciec, bóg wojny, mistrz magii.

Przed­sta­wia­ny był jako po­stać w to­wa­rzy­stwie dwóch wil­ków – znany póź­niej w Skan­dy­na­wii jako Odyn. To on roz­dzie­lał zwy­cię­stwa, zsy­łał cho­ro­by i uz­dra­wiał. Sta­ro­żyt­ni Rzy­mia­nie wi­dzie­li w nim Mer­ku­re­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodecki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woder

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) długi, wo­do­szczel­ny but gu­mo­wy, się­ga­ją­cy po pa­chwi­nę;


Źródła:

Wiktionary

Wodery

spod­nie po­łą­czo­ne z bu­ta­mi, uży­wa­ne przez węd­ka­rzy i my­śli­wych; spod­nio­bu­ty, wa­de­ry


Wo­de­ry – ro­dzaj nie­prze­ma­kal­ne­go obu­wia węd­kar­skie­go się­ga­ją­ce­go do kroku, po­łą­cze­nie ka­lo­szy i nie­prze­ma­kal­nych spod­ni.

Wo­de­ry są zro­bio­ne z nie­prze­ma­kal­ne­go (zaz­wy­czaj gu­mo­wa­ne­go) ma­te­ria­łu, cza­sem także ocie­pla­ne­go. Wo­de­ry krót­sze mo­co­wa­ne są na szel­kach, dłuż­sze są w ca­ło­ści, z na­ra­mien­ni­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodewil

ko­me­dio­wy utwór sce­nicz­ny, łą­czą­cy dia­lo­gi z tań­ca­mi oraz pan­to­mi­mą; va­u­de­vil­le


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. muz. teatr. wi­do­wi­sko ko­me­dio­we lub far­so­we z mu­zy­ką, pio­sen­ka­mi, pan­to­mi­mą i ba­le­tem, z prze­wa­gą tek­stu mó­wio­ne­go nad śpie­wa­nym;


Wo­de­wil ( va­u­de­vil­le) – mu­zycz­na forma dra­ma­tycz­na o ko­micz­nym cha­rak­te­rze, pow­sta­ła we Fran­cji w okre­sie ba­ro­ku, łą­czą­ca tekst ko­me­dio­wy z pio­sen­ka­mi. Wo­de­wil wpły­nął na roz­wój opery ko­micz­nej.

Wo­de­wi­le kom­po­no­wał m.in. Jean-Jac­qu­es Ro­us­se­au ("Le devin du vil­la­ge"), Chri­stoph Wil­li­bald Gluck ("L'île de Mer­lin", "La fa­us­se esc­la­ve", "Cythère assiegée") i Ma­ciej Ka­mień­ski ("Nędza uszczę­śli­wio­na").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodewilista

aktor gra­ją­cy w wo­de­wi­lach


Źródła:

SJP.pl

Wodewilistka

ak­tor­ka gra­ją­ca w wo­de­wi­lach


Źródła:

SJP.pl

Wodewilowy

→ wo­de­wil


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wo­de­wi­lem, do­ty­czą­cy wo­de­wi­lu


Patrz:wodewil

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodiczko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wodniacki

przy­miot­nik od: Wod­niak


Źródła:

SJP.pl

Wodniaczka

ko­bie­ta upra­wia­ją­ca spor­ty wodne


Źródła:

SJP.pl

Wodniak

osoba upra­wia­ją­ca spor­ty wodne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek upra­wia­ją­cy spor­ty wodne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodniarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mebl. szaf­ka, na któ­rej sta­wia się miskę do mycia i dzban z wodą

 (1.2) ent. zob. ko­ziuł­ka wod­niar­ka.


Źródła:

Wiktionary

Wodnica

1. ba­śnio­wa nimfa wodna prze­by­wa­ją­ca w mo­rzach, je­zio­rach, rze­kach, wa­bią­ca ludzi; ru­sał­ka
2. linia wodna, wa­ter­li­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mar. żegl. krzy­wa wyz­na­czo­na na ka­dłu­bie przez po­ziom spo­koj­nej wody, przy okre­ślo­nym stop­niu za­ła­do­wa­nia jed­nost­ki pły­wa­ją­cej;

 (1.2) mit. sło­wiań­ski demon za­miesz­ku­ją­cy zbior­ni­ki wodne, uz­na­wa­na za part­ner­kę to­piel­ca; rów­nież zwło­ki uto­pio­nej ko­bie­ty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodnicha

ro­dzaj grzy­bów pod­staw­ko­wych z rzędu bedł­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Wodnichowate

o ce­chach wod­ni­cho­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Wod­ni­cho­wa­te ("Hy­grop­ho­ra­ce­ae" Lotsy) – ro­dzi­na grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców ("Aga­ri­ca­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodnichowaty

o ce­chach wod­ni­cho­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Wodnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wodnicowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu skal­ni­cow­ców; wod­ni­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Wodnicowaty

o ce­chach wod­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wodniczak

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny chru­ście­li


Źródła:

SJP.pl

Wodniczek

ptak z rzędu wró­blo­wa­tych


Wod­ni­czek ("Mi­cro­po­ta­mo­ga­le") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny wod­nic (Po­ta­mo­ga­li­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodniczka

1. wy­peł­nio­na pły­nem prze­strzeń w obrę­bie cy­to­plaz­my ko­mór­ko­wej; wa­ku­o­la
2. nie­wiel­ki ptak wę­drow­ny z ro­dzi­ny po­krzew­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Acro­cep­ha­lus pa­lu­di­co­la|ref=tak., ga­tu­nek wę­drow­ne­go ptaka z ro­dzi­ny trzci­nia­ków, za­miesz­ku­ją­ce­go wschod­nią Eu­ro­pę i za­chod­nią Azję;

 (1.2) ornit. ptak z ga­tun­ku wod­nicz­ka (1.1)

 (1.3) biol. wa­ku­o­la


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodnik

1. ba­śnio­wa po­stać prze­by­wa­ją­ca w wo­dzie;
2. ga­tu­nek pa­ją­ka; topik;
3. wę­drow­ny ptak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mit­słow. wy­stę­pu­ją­ca w ba­śniach po­stać miesz­ka­ją­ca w rze­kach i zbior­ni­kach wod­nych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ral­lus aqu­a­ti­cus|ref=tak., ży­ją­cy na mo­kra­dłach ptak o upie­rze­niu oliw­ko­wo­brą­zo­wym z pla­ma­mi;

 (2.2) arachn. zob. topik.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodnikowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu skal­ni­cow­ców; wod­ni­co­wa­te


Wod­ni­ko­wa­te ("Ha­lo­ra­ga­ce­ae" R. Br. in Flin­ders) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu skal­ni­cow­ców ("Sa­xi­fra­ga­les"). Obej­mu­je 8 ro­dza­jów z ok. 145 ga­tun­ka­mi. Są to w więk­szo­ści nie­wiel­kie ro­śli­ny ziel­ne, wodne o drob­nych kwia­tach. Po­cho­dzą z Au­stra­lii i tam oraz na po­łud­nio­wej pół­ku­li wy­stę­pu­je ich naj­wię­cej. Ogra­ni­czo­ny do pół­ku­li pół­noc­nej za­sięg ma ro­dzaj "Pro­ser­pi­na­ca". Ro­dzaj wy­włócz­nik ("My­riop­hyl­lum") jest je­dy­nym sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­nym na świe­cie, jego przed­sta­wi­cie­le na­le­żą także do flory pol­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodnikowaty

o ce­chach wod­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wodnikowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych z pod­kla­sy ró­żo­wych


Źródła:

SJP.pl

Wodnikowy

→ wod­nik, → Wod­nik (znak zo­dia­ku)


Źródła:

SJP.pl

Wodnistobłękitny

błę­kit­ny o wod­ni­stym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Wodnistość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wod­ni­ste


Źródła:

Wiktionary

Wodnisty

taki, który jest kon­sy­sten­cji wody lub taki, który za­wie­ra duże ilo­ści wody albo ja­kiejś innej cie­czy po­dob­nej do wody


przy­miot­nik

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy zbyt dużo wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodnity

w gwa­rze ślą­skiej: wod­ni­sty


Źródła:

SJP.pl

Wodniście

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wod­ni­sty


Źródła:

Wiktionary

Wodniściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wod­ni­ście


Źródła:

SJP.pl

Wodno-Lądowy

do­ty­czą­cy wody i lądu; lą­do­wo-wodny


przy­miot­nik

 (1.1) zob. ziem­no­wod­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodnokrwisty

rzad­ko: skła­da­ją­cy się z wody i krwi


Źródła:

SJP.pl

Wodnokrzywoszyj

ro­dzaj mchu z ro­dzi­ny krzy­wo­szy­jo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wodnoprawny

rzad­ko: do­ty­czą­cy prawa wod­ne­go


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od prawo wodne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodnopączkowe

ro­śli­ny wod­no­pącz­ko­we - jedna z grup ro­ślin skry­to­pącz­ko­wych, obej­mu­ją­ca ro­śli­ny wodne, któ­rych pącz­ki od­na­wia­ją­ce zi­mu­ją w wo­dzie; hy­dro­fi­ty, ro­śli­ny wodne


Źródła:

SJP.pl

Wodnopączkowy

ro­śli­ny wod­no­pącz­ko­we - jedna z grup ro­ślin skry­to­pącz­ko­wych, obej­mu­ją­ca ro­śli­ny wodne, któ­rych pącz­ki od­na­wia­ją­ce zi­mu­ją w wo­dzie; hy­dro­fi­ty, ro­śli­ny wodne


Źródła:

SJP.pl

Wodnopłat

sa­mo­lot przy­sto­so­wa­ny do lą­do­wa­nia na wo­dzie i star­tu z po­wierzch­ni wody; hy­dro­plan, wod­no­pła­to­wiec, wod­no­sa­mo­lot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. sa­mo­lot, który może lą­do­wać na wo­dzie lub z niej star­to­wać;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodnopłatowiec

sa­mo­lot przy­sto­so­wa­ny do lą­do­wa­nia na wo­dzie i star­tu z po­wierzch­ni wody; hy­dro­plan, wod­no­płat, wod­no­sa­mo­lot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. zob. wod­no­płat.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodnosamolot

sa­mo­lot przy­sto­so­wa­ny do lą­do­wa­nia na wo­dzie i star­tu z po­wierzch­ni wody; hy­dro­plan, wod­no­płat, wod­no­pła­to­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. sa­mo­lot przy­sto­so­wa­ny do star­to­wa­nia z po­wierzch­ni wody i wo­do­wa­nia;


Wod­no­sa­mo­lot (albo: hy­dro­plan) – sa­mo­lot przy­sto­so­wa­ny kon­struk­cyj­nie do star­tu i lą­do­wa­nia (wo­do­wa­nia) z po­wierzch­ni wody.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodnoszybowiec

szy­bo­wiec przy­sto­so­wa­ny do star­to­wa­nia i lą­do­wa­nia na po­wierzch­ni wody


Źródła:

SJP.pl

Wodność

za­war­tość wody


Wod­ność – pa­ra­metr okre­śla­ją­cy stan chmu­ry lub mgły. Zo­sta­ła ona zde­fi­nio­wa­na jako masa cie­kłej lub ze­sta­lo­nej wody przy­pa­da­ją­ca na jed­nost­kę ob­ję­to­ści chmu­ry (lub na jed­nost­kę masy po­wie­trza – wod­ność wła­ści­wa).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodny

od­no­szą­cy się do wody, bę­dą­cy wodą lub cie­czą, wpra­wia­ny w ruch za po­mo­cą wody


przy­miot­nik

 (1.1) na­wią­zu­ją­cy do wody lub in­nych cie­czy

 (1.2) po­ru­sza­ją­cy się po wo­dzie

 (1.3) ży­ją­cy w wo­dzie lub na wo­dzie

 (1.4) po­ru­sza­ny wodą lub inną cie­czą

 (1.5) sport. od­by­wa­ją­cy się w wo­dzie

 (1.6) chem. o rozt­wo­rze: roz­cień­cza­ny wodą

 (1.7) gw-pl|Bu­ko­wi­na. wod­ni­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodobrzusze

obec­ność nad­mia­ru wol­ne­go płynu w jamie brzusz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. wet. gro­ma­dze­nie się prze­się­ku w jamie otrzew­nej;


Wo­do­brzu­sze, puch­li­na brzusz­na (łac. "asci­tes") – stan, w któ­rym do­cho­dzi do nad­mier­ne­go na­gro­ma­dze­nia płynu w jamie otrzew­nej nie­za­leż­nie od przy­czy­ny czy cech płynu, na­zy­wa­ne­go rów­nież pły­nem puch­li­no­wym. Wo­do­brzu­sze jest ob­ja­wem, a nie osob­ną jed­nost­ką cho­ro­bo­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodochłonność

na­sią­kli­wość wodą


Źródła:

SJP.pl

Wodochłonny

1. chło­ną­cy wodę; hy­dro­chłon­ny;
2. wy­ma­ga­ją­cy dużej ilo­ści wody


Źródła:

SJP.pl

Wodociek

ciek wodny


Źródła:

SJP.pl

Wodociąg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ru­ro­ciąg do tran­spor­tu wody wraz z ar­ma­tu­rą do czer­pa­nia i uzdat­nia­nia;


Wo­do­ciąg – ze­spół urzą­dzeń słu­żą­cych do za­o­pa­try­wa­nia w spo­sób zor­ga­ni­zo­wa­ny i cią­gły od­bior­ców w wodę.

Urzą­dze­nia wo­do­cią­go­we to uję­cia wód po­wierzch­nio­wych i po­dziem­nych, stud­nie pu­blicz­ne, urzą­dze­nia słu­żą­ce do ma­ga­zy­no­wa­nia i uzdat­nia­nia wód, sieci wo­do­cią­go­we, urzą­dze­nia re­gu­lu­ją­ce ci­śnie­nie wody.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wodociągi

po­tocz­nie: przed­się­bior­stwo zaj­mu­ją­ce się czer­pa­niem wody, uzdat­nia­niem i roz­pro­wa­dza­niem jej do miejsc od­bio­ru


Źródła:

SJP.pl

Wodociągowiec

pra­cow­nik zaj­mu­ją­cy się za­gad­nie­nia­mi do­ty­czą­cy­mi wo­do­cią­gów


Źródła:

SJP.pl

Wodociągowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wo­do­cią­ga­mi


Źródła:

Wiktionary

Wodoczyn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. daw. wodór, pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu H i licz­bie ato­mo­wej 1


Źródła:

Wiktionary

Wododział

dział wodny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hy­drol. gra­ni­ca po­mię­dzy są­sied­ni­mi zlew­nia­mi lub do­rze­cza­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wododziałowy

przy­miot­nik

 (1.1) geogr. hy­drol. zwią­za­ny z wo­do­dzia­łem


Źródła:

Wiktionary

Wodofon

urzą­dze­nie umoż­li­wia­ją­ce pro­wa­dze­nie roz­mów pod wodą


Źródła:

SJP.pl

Wodogrzmot

po­e­tyc­ko: wo­do­spad


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) poet. zob. wo­do­spad.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodogłowie

przew­le­kła cho­ro­ba oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go, po­le­ga­ją­ca na wro­dzo­nym lub na­by­tym nad­mier­nym gro­ma­dze­niu się płynu móz­go­wo-rdze­nio­we­go w ko­mo­rach mózgu; hy­dro­ce­fa­lia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. nad­mier­ne na­gro­ma­dze­nie pły­nów w ukła­dzie ko­mo­ro­wym mózgu;


Wo­do­gło­wie, hy­dro­ce­fa­lia (łac. "hy­dro­cep­ha­lus") — zwięk­sze­nie ob­ję­to­ści płynu móz­go­wo-rdze­nio­we­go w ukła­dzie ko­mo­ro­wym mózgu, które prze­waż­nie po­wo­du­je wzrost ci­śnie­nia śród­czasz­ko­we­go. U osób star­szych wo­do­gło­wie może wy­wo­ły­wać bóle głowy, pod­wój­ne wi­dze­nie, za­bu­rze­nia rów­no­wa­gi, nie­trzy­ma­nie moczu, zmia­ny oso­bo­wo­ści i upo­śle­dze­nie umy­sło­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodolecznictwo

le­cze­nie wodą (np. ką­pie­le, na­try­ski, na­cie­ra­nia); hy­dro­te­ra­pia, hy­dro­pa­tia, aqu­a­te­ra­pia, ak­wa­te­ra­pia


Źródła:

SJP.pl

Wodolej

Wo­do­lej ( Водолей) – wieś w Buł­ga­rii, w ob­wo­dzie Wiel­kie Tyr­no­wo, w gmi­nie Wiel­kie Tyr­no­wo. W 2024 roku li­czy­ła 818 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Wodolejski

po­tocz­nie: mó­wią­cy rze­czy oczy­wi­ste, nie­waż­ne w spo­sób rozw­le­kły


Źródła:

SJP.pl

Wodolocik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wo­do­lot


Źródła:

Wiktionary

Wodolot

sta­tek wodny z pła­ta­mi no­śny­mi pod ka­dłu­bem; hy­dro­lot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jed­nost­ka pły­wa­ją­ca cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się za­in­sta­lo­wa­ny­mi pod ka­dłu­bem pła­ta­mi no­śny­mi, które po­wo­du­ją wy­nu­rza­nie się ka­dłu­ba z wody wraz ze wzro­stem pręd­ko­ści jed­nost­ki;


Wo­do­lot – jed­nost­ka pły­wa­ją­ca cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się za­in­sta­lo­wa­ny­mi pod ka­dłu­bem pła­ta­mi no­śny­mi (dzia­ła­ją­cy­mi po­dob­nie jak skrzy­dło sa­mo­lo­tu), które po­wo­du­ją wy­nu­rza­nie się ka­dłu­ba z wody wraz ze wzro­stem pręd­ko­ści jed­nost­ki. Dzię­ki wy­nu­rze­niu ka­dłu­ba zmniej­sze­niu ule­ga­ją opory ruchu i wo­do­lot może osią­gać pręd­ko­ści prze­kra­cza­ją­ce 50 wę­złów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodolubny

o zwie­rzę­tach i ro­śli­nach po­trze­bu­ją­cych do życia śro­do­wi­ska wod­ne­go


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. do­brze roz­wi­ja­ją­cy się w śro­do­wi­sku wod­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodomat

au­to­mat do sprze­da­ży wody


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie do sprze­da­wa­nia wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodomierz

przy­rząd sa­mo­czyn­nie mie­rzą­cy ob­ję­tość wody prze­pły­wa­ją­cej w prze­wo­dach zam­knię­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. mier­nik po­ka­zu­ją­cy ilość zu­ży­tej wody;


Wo­do­mierz – przy­rząd słu­żą­cy do po­mia­ru ob­ję­to­ści prze­pły­wa­ją­cej prze­wo­dem wo­do­cią­go­wym wody.

Jed­nost­ką miary sto­so­wa­ną w wo­do­mie­rzach jest m³ (metr sze­ścien­ny) lub galon.

Wo­do­mierz poz­wa­la okre­ślić zu­ży­cie wody przez od­bior­cę, dzię­ki czemu jest moż­li­we usta­le­nie opła­ty innej niż ry­czał­to­wa. Wszyst­kie wo­do­mie­rze po­sia­da­ją tak zwany próg roz­ru­chu, po­ni­żej któ­re­go nie do­ko­nu­ją po­mia­ru wody, która przez nie prze­pły­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodomierzowy

przy­miot­nik od: wo­do­mierz


Źródła:

SJP.pl

Wodomiot

urzą­dze­nie do wy­płu­ki­wa­nia ziemi, pia­sku itp. za po­mo­cą sil­ne­go stru­mie­nia wody; wo­do­miot; wo­do­mio­tacz; hy­dro­mo­ni­tor


Źródła:

SJP.pl

Wodomiotacz

urzą­dze­nie do wy­płu­ki­wa­nia ziemi, pia­sku itp. za po­mo­cą sil­ne­go stru­mie­nia wody; wo­do­miot; hy­dro­mo­ni­tor


Źródła:

SJP.pl

Wodonercze

nad­mier­ne na­gro­ma­dze­nie moczu w obrę­bie kie­li­chów i mied­ni­czek ner­ko­wych oraz mo­czo­wo­du w wy­ni­ku przesz­ko­dy jego od­pły­wu do pę­che­rza


Wo­do­ner­cze (łac. "Hy­dro­neph­ro­sis") – roz­sze­rze­nie mied­nicz­ki i kie­li­chów ner­ko­wych z wtór­nym do tego stanu za­ni­kiem miąż­szu nerki. Moż­li­we jest pre­na­tal­ne wy­kry­wa­nie wo­do­ner­cza. Wo­do­ner­cze może się roz­wi­jać przez wiele lat nie dając żad­nych cha­rak­te­ry­stycz­nych ob­ja­wów ze stro­ny ukła­du mo­czo­we­go. Le­cze­nie chi­rur­gicz­ne nie jest wy­ma­ga­ne we wszyst­kich przy­pad­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodonieprzepuszczalny

nie­prze­pu­szcza­ją­cy wody; nie­za­le­ca­na kalka z ję­zy­ka ro­syj­skie­go; le­piej: wo­do­szczel­ny


Źródła:

SJP.pl

Wodonosiec

śro­do­wi­sko po­dziem­nych wód zdol­ne do gro­ma­dze­nia w sobie wody wol­nej


Źródła:

SJP.pl

Wodonośny

ob­fi­tu­ją­cy w wodę


przy­miot­nik

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy i gro­ma­dzą­cy wodę albo zdol­ny do jej prze­wo­dze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodoocze

wro­dzo­na ja­skra


Źródła:

SJP.pl

Wodoodporność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wo­do­od­por­ne


Źródła:

Wiktionary

Wodoodporny

od­por­ny na szkod­li­we dzia­ła­nie wody


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) od­por­ny na dzia­ła­nie wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodooszczędność

cecha cze­goś zu­ży­wa­ją­ce­go małe ilo­ści wody


Źródła:

SJP.pl

Wodooszczędny

poz­wa­la­ją­cy na zu­ży­wa­nie małej ilo­ści wody


Źródła:

SJP.pl

Wodoprzepuszczalność

brak szczel­no­ści wod­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdol­ność do wchła­nia­nia, prze­pu­szcza­nia i od­da­wa­nia wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodoprzepuszczalny

prze­pu­szcza­ją­cy wodę; nie­wo­do­szczel­ny


Źródła:

SJP.pl

Wodopylność

za­py­la­nie ro­ślin przez wodę


Źródła:

SJP.pl

Wodopój

miej­sce w rze­cze, je­zio­rze sta­wie gdzie zwie­rzę­ta naj­czę­ściej piją wodę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miej­sce, w któ­rym zwie­rzę­ta zwy­kle piją wodę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodopójka

roz­to­cze za­miesz­ku­ją­ce śro­do­wi­sko wodne


Źródła:

SJP.pl

Wodopójki

roz­to­cze za­miesz­ku­ją­ce śro­do­wi­sko wodne


Wo­do­pój­ki – zwy­cza­jo­wa nazwa roz­to­czy (Acari) za­miesz­ku­ją­cych śro­do­wi­ska wodne. Po­dob­nie jak po­wszech­nie sto­so­wa­na w hy­dro­bio­lo­gii ich nazwa ła­ciń­ska Hy­dra­ca­ri­na (z ła­ci­ny "wodne roz­to­cze") nie jest to nazwa tak­so­nu, a nazwa grupy or­ga­niz­mów wy­dzie­la­nej na pod­sta­wie kry­te­riów eko­lo­gicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. daw. wodór, pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu H i licz­bie ato­mo­wej 1


Źródła:

Wiktionary

Wodorek

zwią­zek wo­do­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. nie­or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny zbu­do­wa­ny z wo­do­ru i in­ne­go pier­wiast­ka che­micz­ne­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodorki

zwią­zek wo­do­ru


Wo­dor­ki (daw­niej wo­do­rod­ki (od daw­nej nazwy wo­do­ru: wo­do­ród) – związ­ki che­micz­ne wo­do­ru z in­ny­mi pier­wiast­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodorkowy

→ wo­do­rek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. do­ty­czą­cy wo­dor­ku, zwią­za­ny z wo­dor­kiem


Patrz:wodorek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodorociąg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ru­ro­ciąg do tran­spor­tu wo­do­ru


Źródła:

Wiktionary

Wodorod

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. daw. wodór, pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu H i licz­bie ato­mo­wej 1


Źródła:

Wiktionary

Wodorodek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. chem. wo­do­rek, nie­or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny zbu­do­wa­ny z wo­do­ru i in­ne­go pier­wiast­ka che­micz­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Wodorodny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. daw. do­ty­czą­cy wo­do­ru (wo­do­ro­du), zwią­za­ny z wo­do­rem (wo­do­ro­dem), za­si­la­ny wo­do­rem (wo­do­ro­dem)


Źródła:

Wiktionary

Wodorodowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. daw. do­ty­czą­cy wo­do­ru (wo­do­ro­du), zwią­za­ny z wo­do­rem (wo­do­ro­dem), za­si­la­ny wo­do­rem (wo­do­ro­dem)


Źródła:

Wiktionary

Wodorofluorek

nie­or­ga­nicz­ny zwią­zek flu­o­ru, w któ­rym wy­stę­pu­je on na -1 stop­niu ut­le­nie­nia


Źródła:

SJP.pl

Wodorofosforan

zwią­zek che­micz­ny, wo­do­ro­sól kwasu fos­fo­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl

Wodorokwas

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. hy­drok­was — kwas nie­za­wie­ra­ją­cy tlenu;


Źródła:

Wiktionary

Wodorosiarczan

sól kwasu siar­ko­we­go pow­sta­ła w wy­ni­ku za­stą­pie­nia jed­ne­go atomu wo­do­ru me­ta­lem


Źródła:

SJP.pl

Wodorosiarczek

zwią­zek che­micz­ny, sól siar­ko­wo­do­ru pow­sta­ła przez za­stą­pie­nie jed­ne­go wo­do­ru me­ta­lem; hy­dro­siar­czek


Źródła:

SJP.pl

Wodorosole

Wo­do­ro­so­le, #PATRZ sole kwa­śne – związ­ki che­micz­ne bę­dą­ce so­la­mi kwa­sów wie­lo­pro­to­no­wych, któ­rych anio­ny za­wie­ra­ją atomy wo­do­ru w gru­pie kwa­so­wej.


Źródła:

Wikipedia

Wodorost

1. naj­prost­sza sa­mo­żyw­na ro­śli­na ple­cho­wa; alga; glon
2. ro­śli­na by­tu­ją­ca w śro­do­wi­sku wod­nym; hy­dro­fit; ro­śli­na wodna


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. mięk­ka ro­śli­na ros­ną­ca w wo­dzie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodoroterapia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) te­ra­pia wo­do­rem


Źródła:

Wiktionary

Wodorotlenek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek che­micz­ny zło­żo­ny z anio­nu wo­do­rot­le­no­we­go (OH−) i sta­bil­ne­go ka­tio­nu amo­no­we­go, me­ta­lu lub or­ga­nicz­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Wodorotlenki

Wo­do­rot­len­ki – związ­ki che­micz­ne za­wie­ra­ją­ce sta­bil­ny ka­tion oraz anion wo­do­rot­le­no­wy #PATRZ. Wo­do­rot­len­ki mogą two­rzyć za­rów­no ka­tio­ny me­ta­li („M”) o róż­nej war­to­ścio­wo­ści (od I do IV), ka­tion amo­no­wy #PATRZ, jak rów­nież ka­tio­ny or­ga­nicz­ne, naj­czę­ściej czwar­to­rzę­do­we związ­ki amo­nio­we, np.


Źródła:

Wikipedia

Wodorotlenkowy

przy­miot­nik od: wo­do­rot­le­nek


Źródła:

SJP.pl

Wodorowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mot. chem. me­to­da oczy­szcza­nia sil­ni­ka z na­ga­ru po­le­ga­ją­ca na wpro­wa­dze­niu do do­lo­tu sil­ni­ka pod­czas jego pracy mie­sza­ni­ny gazów: wo­do­ru i tlenu (mie­sza­ni­na pio­ru­nu­ją­ca)


Źródła:

Wiktionary

Wodorować

1. wpro­wa­dzać do sil­ni­ka sa­mo­cho­do­we­go mie­szan­kę tlenu i wo­do­ru, w celu usu­nię­cia za­nie­czy­szczeń;
2. na­sy­cać ciecz wo­do­rem


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zwo­do­ro­wać)

 (1.1) mot. chem. pod­da­wać pro­ce­so­wi wo­do­ro­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodorowiec

po­tocz­nie: po­jazd z na­pę­dem wo­do­ro­wym


Źródła:

SJP.pl

Wodorowy

przy­miot­nik od: wodór


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. do­ty­czą­cy wo­do­ru, zwią­za­ny z wo­do­rem, za­si­la­ny wo­do­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodorowęglan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. sól kwasu wę­glo­we­go, w któ­rej tylko jeden atom wo­do­ru uległ pod­sta­wie­niu przez atom me­ta­lu;


Źródła:

Wiktionary

Wodorowęglanowy

→ wo­do­ro­wę­glan


Patrz:wodorowęglan

Źródła:

SJP.pl

Wodorowęglany

Wo­do­ro­wę­gla­ny – grupa związ­ków che­micz­nych, wo­do­ro­so­li kwasu wę­glo­we­go.

Wo­do­ro­wę­gla­ny dy­so­cju­ją w wo­dzie na ka­tio­ny me­ta­li (np.) lub ka­tion amo­no­wy () oraz na anio­ny wo­do­ro­wę­gla­no­we (), np.:


Źródła:

Wikipedia

Wodorozcieńczalny

taki, któ­re­go stę­że­nie zmniej­sza się po do­da­niu wody


Źródła:

SJP.pl

Wodorościk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wo­do­rost


Źródła:

Wiktionary

Wodorzyg

wylot rynny od­pro­wa­dza­ją­cy wodę de­szczo­wą z mostu


Źródła:

SJP.pl

Wodoród

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. daw. wodór, pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu H i licz­bie ato­mo­wej 1


Źródła:

Wiktionary

Wodosiewność

roz­prze­strze­nia­nie się drogą wodną na­sion, za­rod­ni­ków i rozm­nó­żek; hy­dro­cho­ria


Źródła:

SJP.pl

Wodospad

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) swo­bod­ny, pio­no­wy spa­dek wody rzecz­nej, spo­wo­do­wa­ny róż­ni­cą po­zio­mów dna ko­ry­ta rzeki


Wo­do­spad – swo­bod­ny, pio­no­wy spa­dek wody rzecz­nej, spo­wo­do­wa­ny ist­nie­niem w ko­ry­cie rzeki wy­raź­ne­go progu skal­ne­go o wy­so­ko­ści od kilku do kil­ku­set me­trów. Wo­do­spad wy­stę­pu­je w gór­nych od­cin­kach biegu rzek, w miej­scach, gdzie rzeka prze­ci­na war­stwę twar­dych skał. Skały te, wy­my­wa­ne wol­niej niż mięk­kie po­dło­że w dol­nym biegu rzeki, two­rzą sto­pień, z któ­re­go woda spada. Sze­reg wo­do­spa­dów na­zy­wa się ka­ska­dą.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wodospadzik

zdrob­nie­nie od: wo­do­spad


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: wo­do­spad

 (1.2) mały wo­do­spad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodoszczelny

przy­miot­nik

 (1.1) nie prze­pu­szcza­ją­cy wody


Źródła:

Wiktionary

Wodoterapia

ogół za­bie­gów lecz­ni­czych z uży­ciem wody w róż­nych sta­nach sku­pie­nia; aqu­a­te­ra­pia, wo­do­lecz­nict­wo, hy­dro­te­ra­pia, hy­dro­pa­tia


Źródła:

SJP.pl

Wodotrysk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) słup wody bi­ją­cy w górę, wy­try­ska­ją­ca skądś


Źródła:

Wiktionary

Wodowanie

1. spu­szczać nowy lub wy­re­mon­to­wa­ny sta­tek z doku na wodę;
2. na­peł­niać wodą zbior­nik pa­ro­wo­zu lub wa­go­nu ko­le­jo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) lotn. osa­dza­nie sa­mo­lo­tu lub kap­su­ły stat­ku kos­micz­ne­go na wo­dzie;

 (1.2) żegl. opu­szcza­nie stat­ku do wody po zbu­do­wa­niu lub re­mon­cie;


Wo­do­wa­nie – wpro­wa­dze­nie stat­ku wod­ne­go albo innej jed­nost­ki pły­wa­ją­cej na wodę po bu­do­wie, re­mon­cie, tran­spor­cie itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodowaniowy

→ wo­do­wa­nie


Patrz:wodowanie

Źródła:

SJP.pl

Wodować

1. spu­szczać nowy lub wy­re­mon­to­wa­ny sta­tek z doku na wodę;
2. na­peł­niać wodą zbior­nik pa­ro­wo­zu lub wa­go­nu ko­le­jo­we­go


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) spu­szczać sta­tek na wodę

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) lecąc, osia­dać na wo­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodowisko

miej­sce wo­do­wa­nia hy­dro­pla­nu


Źródła:

SJP.pl

Wodownik

zbior­ni­ko­wiec za­o­pa­tru­ją­cy stat­ki w wodę


Źródła:

SJP.pl

Wodowskaz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­rząd lub urzą­dze­nie słu­żą­ce do okre­śla­nia stanu wody w rzece lub je­zio­rze;


Wo­dow­skaz – urzą­dze­nie słu­żą­ce do po­mia­ru po­zio­mu wody. Umie­szcza się je przy rzece lub w rzece w pro­fi­lu wo­dow­ska­zo­wym. Naj­czę­ściej wy­ko­rzy­sty­wa­ny typ wo­dow­ska­zu to wo­dow­skaz ła­to­wy. Wadą wo­dow­ska­zów jest ko­niecz­na obec­ność ob­ser­wa­to­ra do wy­ko­na­nia od­czy­tu stanu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wodowskazowy

przy­miot­nik od: wo­dow­skaz


Źródła:

SJP.pl

Wodowstręt

prze­jaw wście­kliz­ny po­le­ga­ją­cy na stra­chu przed wodą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. wet. jeden z po­waż­nych ob­ja­wów wście­kliz­ny ob­ja­wia­ją­cy się bo­les­ny­mi skur­cza­mi krta­ni pod­czas picia wody, a nawet na jej widok

 (1.2) med. wet. inne okre­śle­nie wście­kliz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodozbiór

prze­sta­rza­le: zbior­nik wodny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodołaz

pies z rasy po­cho­dzą­cej z Nowej Fund­lan­dii; no­wo­fund­land­czyk; no­wo­fund­land


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. kynol. rasa psa wy­ho­do­wa­na na Nowej Fund­lan­dii w Ka­na­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodończa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) łow. wyż­ło­bie­nie na zbo­czu; miej­sce ukry­cia się za­ją­ców


Źródła:

Wiktionary

Wodożytka

ro­dzaj ma­łych śli­ma­ków z ro­dzi­ny źród­lar­ko­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy w pię­ciu ga­tun­kach


Źródła:

SJP.pl

Wodożytkowate

ro­dzi­na śli­ma­ków z pod­gro­ma­dy przo­dos­krzel­nych; źród­lar­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Wodożytkowaty

o ce­chach wo­do­żyt­ko­wa­tych (ro­dzi­na śli­ma­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wodu

1. rzad­ko: kult re­li­gij­ny upra­wia­ny głów­nie w Haiti i na po­łud­niu USA, łą­czą­cy ele­men­ty ka­to­li­cyz­mu z daw­ny­mi wie­rze­nia­mi afry­kań­ski­mi i spi­ry­tyz­mem; wudu, vo­o­doo, vo­u­dou;
2. ogól­na nazwa bóstw u Fonów z Be­ni­nu; wodun, wodżu


Źródła:

SJP.pl

Wodun

ogól­na nazwa bóstw u Fonów z Be­ni­nu; wodu, wodżu


Źródła:

SJP.pl

Wodunka

daw­niej:
1. pa­so­żyt pę­che­rzy­ko­wa­ty, ży­ją­cy naj­czę­ściej w mózgu;
2. ko­ło­wa­ciz­na


Źródła:

SJP.pl

Wody

tle­nek wo­do­ru; naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ny w przy­ro­dzie zwią­zek nie­or­ga­nicz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. ku­rort lecz­ni­czy

 (1.2) zob. wody pło­do­we.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: woda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodynie

wieś w Pol­sce


Wo­dy­nie – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sied­lec­kim, w gmi­nie Wo­dy­nie. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś jest sie­dzi­bą gminy Wo­dy­nie a także rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii Świę­tych Apo­sto­łów Pio­tra i Pawła. Daw­niej mia­sto, także wieś szla­chec­ka, w dru­giej po­ło­wie XVI wieku po­ło­żo­na była w po­wie­cie gar­wo­liń­skim ziemi czer­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodyński

przy­miot­nik od: Wo­dy­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodza

1. daw­niej, zwy­kle w licz­bie mno­giej: lejce, cugle; dziś żywe w pew­nych związ­kach wy­ra­zo­wych, np. trzy­mać nerwy na wodzy - nie dać się wy­pro­wa­dzić z rów­no­wa­gi;
2. daw­niej: prze­wo­dze­nie, kie­row­nict­wo; dziś żywe w pew­nych związ­kach wy­ra­zo­wych, np. pod czy­jąś wodzą - pod czy­imś do­wództ­wem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pas rze­mien­ny po­łą­czo­ny z wę­dzi­dłem, slu­źą­cy do kie­ro­wa­nia ko­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodzak

spe­cjal­ny wózek cią­gnię­ty przez wo­dzar­kę w dźwi­gni­cy li­no­to­ro­wej


Źródła:

SJP.pl

Wodzarka

ele­ment bomu, poz­wa­la­ją­cy wo­dzić go w dół i w górę


Źródła:

SJP.pl

Wodze

1. daw­niej, zwy­kle w licz­bie mno­giej: lejce, cugle; dziś żywe w pew­nych związ­kach wy­ra­zo­wych, np. trzy­mać nerwy na wodzy - nie dać się wy­pro­wa­dzić z rów­no­wa­gi;
2. daw­niej: prze­wo­dze­nie, kie­row­nict­wo; dziś żywe w pew­nych związ­kach wy­ra­zo­wych, np. pod czy­jąś wodzą - pod czy­imś do­wództ­wem


Wodze – skó­rza­ne, par­cia­ne lub gu­mo­we pasy po­łą­czo­ne z wę­dzi­dłem, przy po­mo­cy któ­rych jeź­dziec utrzy­mu­je kon­takt z py­skiem konia po­przez kiełz­no i w ten spo­sób prze­ka­zu­je ko­nio­wi sy­gna­ły.

Lejce, rza­dziej też: lejc, wodze – dłuż­sze pasy wy­ko­rzy­sty­wa­ne w po­dob­nym celu w po­wo­że­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wo­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Wodzian

po­łą­cze­nie che­micz­ne za­wie­ra­ją­ce wodę w po­sta­ci od­dziel­nych czą­ste­czek; hy­drat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek che­micz­ny ut­wo­rzo­ny przez po­łą­cze­nie sub­stan­cji che­micz­nych (naj­czę­ściej soli) z czą­stecz­ka­mi wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodzianka

zupa z wody i roz­drob­nio­ne­go chle­ba; wo­dzion­ka, ka­płon, ka­pło­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. kulin. ro­dzaj zupy, kto­rej pod­sta­wą są suche skór­ki od chle­ba bądź jego miąższ, woda oraz sól, cza­sem z do­dat­kiem smal­cu, mar­ga­ry­ny lub masła


Wo­dzian­ka – pro­sta zupa znana na Ślą­sku i w Pol­sce Środ­ko­wej. Wo­dzian­ka wy­stę­pu­je w wielu od­mia­nach, ale w każ­dej pod­sta­wą są chleb i wrzą­tek. Ma­ciej E. Hal­bań­ski w swoim "Lek­sy­ko­nie sztu­ki ku­li­nar­nej" podał na­stę­pu­ją­cą de­fi­ni­cję wo­dzian­ki: zupa przy­rzą­dzo­na z czer­stwe­go chle­ba po­kra­ja­ne­go w kost­kę, za­la­ne­go wrząt­kiem, z do­dat­kiem roz­tar­te­go z solą czosn­ku i tłu­szczu, naj­le­piej smal­cu ze skwar­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodziciel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. ktoś, kto do­wo­dzi, pro­wa­dzi, wie­dzie


Źródła:

Wiktionary

Wodzicielka

1. daw­niej: ko­bie­ta, która pro­wa­dzi, wie­dzie kogoś;
2. kura, gęś, kacz­ka, in­dycz­ka opie­ku­ją­ca się pis­klę­ta­mi w pier­wszym okre­sie ich życia


Źródła:

SJP.pl

Wodzicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodzidło

ele­ment lo­ko­mo­ty­wy


Wo­dzi­dło, pro­wad­ni­ca, gu­ber­na­ku­lum ( gu­ber­na­cu­lum) – męski na­rząd roz­rod­czy niek­tó­rych ni­cie­ni.

Wo­dzi­dło ma po­stać zes­kle­ro­ty­zo­wa­ne­go, oskór­ko­we­go ko­ry­ta, po­ło­żo­ne­go w grzbie­to­wej ścia­nie kie­szon­ki steku, w po­bli­żu dy­stal­nych czę­ści szcze­ci­nek ko­pu­la­cyj­nych (spi­ku­li).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodzierady

wieś w Pol­sce


Wo­dzie­ra­dy – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ła­skim, w gmi­nie Wo­dzie­ra­dy.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodzieradzki

przy­miot­nik od: Wo­dzie­ra­dy


Źródła:

SJP.pl

Wodzień

owad z rzędu mu­chó­wek


Wo­dzień ("Cha­o­bo­rus") – ro­dzaj owa­dów na­le­żą­cy do rzędu mu­chó­wek i ro­dzi­ny wo­dzie­nio­wa­tych. Po­sta­cie do­ro­słe tych zwie­rząt – imago swoim wy­glą­dem przy­po­mi­na­ją ko­ma­ry, jed­nak­że w odróż­nie­niu od nich sa­mi­ce wo­dzie­nia nie kłują. Wo­dzie­nie prze­cho­dzą prze­o­bra­że­nie zu­peł­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodzik

część wo­dzą­ca w pla­ni­me­trze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodzikowy

→ wo­dzik


Patrz:wodzik

Źródła:

SJP.pl

Wodzinek

Wo­dzi­nek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie łódz­kim wschod­nim, w gmi­nie Tu­szyn, przy szo­sie łą­czą­cej Wolę Ka­moc­ką z Tu­szy­nem.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.

Głów­na ulica we wsi to ulica Sroc­ka. Można nią do­je­chać do wsi Srock.


Źródła:

Wikipedia

Wodzinowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wodzionka

zupa z wody i roz­drob­nio­ne­go chle­ba; wo­dzian­ka, ka­płon, ka­pło­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. po­tra­wa z czer­stwe­go chle­ba, czosn­ku, tłu­szczu zwie­rzę­ce­go oraz wrząt­ku;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodzirej

czło­wiek, który pro­wa­dzi za­ba­wę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który pro­wa­dzi tańce na we­se­lach i ba­lach

 (1.2) przy­wód­ca grupy osób


Zo­bacz też: Wo­dzi­rej (film).

Wo­dzi­rej – czło­wiek pro­wa­dzą­cy tańce na we­se­lach, ba­lach, za­ba­wach ta­necz­nych.

Wo­dzi­re­je sta­no­wią grupę za­wo­do­wą, która wy­pra­co­wa­ła sze­reg zasad dzia­ła­nia, opar­tych na mu­zy­ce, sło­wie i tańcu. Two­rzą nowe ukła­dy cho­re­o­gra­ficz­ne, pro­wa­dzą szko­le­nia ta­necz­ne i ani­ma­cyj­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodzirejka

→ wo­dzi­rej


Patrz:wodzirej

Źródła:

SJP.pl

Wodzirejski

→ wo­dzi­rej


Patrz:wodzirej

Źródła:

SJP.pl

Wodzirejstwo

1. funk­cja wo­dzi­re­ja;
2. prze­wo­dze­nie innym


Źródła:

SJP.pl

Wodzisław

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ję­drze­jow­skim;

 (2.2) geogr. to­po­nim, skład­nik nazwy mia­sta Wo­dzi­sław Ślą­ski


Wo­dzi­sław – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ję­drze­jow­skim, sie­dzi­ba miej­sko-wiej­skiej gminy Wo­dzi­sław. Leży w wi­dłach rzeki Moz­ga­wy i jej do­pły­wu Moz­gaw­ki, przy dro­dze ek­spre­so­wej S7.

Prawa miej­skie od 1366, zde­gra­do­wa­ny do rangi wsi 13 stycz­nia 1870. Sta­tus mia­sta odzy­skał 1 stycz­nia 2021.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodzisława

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Wodzisławek

zdrob­nie­nie od: Wo­dzi­sła­wa (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wodzisławianin

1. miesz­ka­niec Wo­dzia­sła­wia;
2. miesz­ka­niec Wo­dzi­sła­wia Ślą­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wo­dzi­sła­wia

 (1.2) miesz­ka­niec Wo­dzi­sła­wia Ślą­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodzisławianka

1. miesz­kan­ka Wo­dzia­sła­wia;
2. miesz­kan­ka Wo­dzi­sła­wia Ślą­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wo­dzi­sła­wia

 (1.2) miesz­kan­ka Wo­dzi­sła­wia Ślą­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodzisławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wo­dzi­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wodzisławka

zdrob­nie­nie od: Wo­dzi­sła­wa (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wodzisławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wo­dzi­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wodzisławostwo

Wo­dzi­sław z mał­żon­ką; Wo­dzi­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wodzisławowie

Wo­dzi­sław z mał­żon­ką; Wo­dzi­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wodzisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wo­dzi­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wodzisławski

przy­miot­nik od: Wo­dzi­sław Ślą­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wo­dzi­sła­wia, zwią­za­ny z Wo­dzi­sła­wiem

 (1.2) od­no­szą­cy się do Wo­dzi­sła­wia Ślą­skie­go, zwią­za­ny z Wo­dzi­sła­wiem Ślą­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodzić

1. pro­wa­dzić do­kądś;
2. o sa­mi­cach niek­tó­rych pta­ków: opie­ko­wać się pis­klę­ta­mi do mo­men­tu osią­gnię­cia przez nie sa­mo­dziel­no­ści;
3. prze­su­wać coś po czymś;
4. wo­dzić się - cho­dzić z kimś wol­nym kro­kiem w różne miej­sca; daw­niej: mo­cu­jąc się, prze­cią­gać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) idąc pro­wa­dzić kogoś, od­wie­dza­jąc ko­lej­ne miej­sca

 (1.2) prze­su­wać coś po ja­kiejś po­wierzch­ni

 (1.3) o dro­biu: wy­pro­wa­dzać pis­klę­ta

 (1.4) o zwie­rzę­tach: pro­wa­dzić za wodze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodziński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodzostwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spra­wo­wa­nie funk­cji wodza


Wo­dzo­stwo – forma or­ga­ni­za­cji spo­łecz­no-po­li­tycz­nej o zhie­rar­chi­zo­wa­nej i scen­tra­li­zo­wa­nej for­mie, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się re­dy­stry­bu­cyj­nym sy­ste­mem eko­no­micz­nym. Roz­wój wo­dzo­stwa i sta­bi­li­za­cja mogą do­pro­wa­dzić do pow­sta­nia struk­tu­ry pań­stwo­wej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wodzowski

→ wódz


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wodza


Patrz:wódz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wodzyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wodór

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu H i licz­bie ato­mo­wej 1, najl­żej­szy z pier­wiast­ków che­micz­nych, nie­me­tal


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu H i licz­bie ato­mo­wej 1;


Wodór (H, hy­dro­ge­nium) – pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 1, nie­me­tal z bloku s ukła­du okre­so­we­go. Wodór jest naj­czę­ściej wy­stę­pu­ją­cym pier­wiast­kiem che­micz­nym we Wszechś­wie­cie i jed­nym z naj­czę­ściej spo­ty­ka­nych pier­wiast­ków na Ziemi. Ma najm­niej­szą masę ato­mo­wą, wy­no­szą­cą 1,00794 u. Naj­czę­ściej wy­stę­pu­ją­cym izo­to­pem wo­do­ru jest prot (), któ­re­go atom ma naj­prost­szą moż­li­wą bu­do­wę – skła­da się z jed­ne­go pro­to­nu i jed­ne­go elek­tro­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wodła

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w pół­noc­no-za­chod­niej Rosji, w Ka­re­lii, ucho­dzi do je­zio­ra Onega;


Wodła (ros Водла) – rzeka w pół­noc­no-za­chod­niej Rosji, w na­le­żą­cej do tego pań­stwa Re­pu­bli­ce Ka­re­lii.

Dłu­gość ok. 149 km, po­wierzch­nia do­rze­cza 13.700 km², śred­ni prze­pływ – 130 m³/s.

Wy­pły­wa z je­zio­ra Wo­dło­zie­ro i wpada do je­zio­ra Onega. Nad Wodłą leży re­jo­no­we mia­sto Pudoż.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wodżu

ogól­na nazwa bóstw u Fonów z Be­ni­nu; wodun, wodu


Źródła:

SJP.pl

Wogeski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wo­ge­za­mi, do­ty­czą­cy Wo­ge­zów, po­ło­żo­ny w Wo­ge­zach


Źródła:

Wiktionary

Wogezy

góry we Fran­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) geogr. pasmo gór­skie we wschod­niej Fran­cji;

 (1.2) geogr. adm. fran­cu­ski de­par­ta­ment, po­ło­żo­ny w re­gio­nie Grand Est;


Wo­ge­zy (fr. Vos­ges, niem. Vo­ge­sen) – pasmo gór­skie we wschod­niej Fran­cji, od­dzie­lo­ne Bramą Bur­gundz­ką od gór Jura. Stro­mo opa­da­ją ku Ni­zi­nie Gór­no­reń­skiej. Nazwa po­cho­dzi praw­do­po­dob­nie od cel­tyc­kie­go boga gór i lasów Vo­se­gu­sa (rów­nież Vo­sa­gu­sa, Vo­sa­ciu­sa), póź­niej zo­sta­ła prze­ję­ta przez Rzy­mian w Galii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wogezyt

mag­mo­wa skała ży­ło­wa z grupy lam­pro­fi­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. geol. skała mag­mo­wa, od­mia­na lam­pro­fi­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wogulski

zwią­za­ny z Wo­gu­ła­mi, ludem ugro­fiń­skim


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wo­gó­ła­mi, do­ty­czą­cy Wo­gó­łów (Man­sów)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język wo­gul­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woguł

daw­niej: Mans - czło­nek ludu za­miesz­ku­ją­ce­go za­chod­nią Sy­be­rię


Źródła:

SJP.pl

Wogułowie

daw­niej: Man­so­wie - naród ugro­fiń­ski za­miesz­ku­ją­cy za­chod­nią Sy­be­rię


Źródła:

SJP.pl

Wohyń

wieś w Pol­sce


Wohyń – wieś (dawne mia­sto) w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie ra­dzyń­skim, w gmi­nie Wohyń, ok. 10 km od Ra­dzy­nia Pod­la­skie­go.

Wohyń uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1522 roku, zde­gra­do­wa­ny w 1869 roku. Wohyń po­ło­żo­ny był w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie brze­sko­li­tew­skim wo­je­wództ­wa brze­sko­li­tew­skie­go. Mia­sto eko­no­mii brze­skiej w dru­giej po­ło­wie XVII wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie bial­sko­pod­la­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wohyński

przy­miot­nik od: Wohyń, gmina w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim


Źródła:

SJP.pl

Woicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woj

pol­ski ry­cerz, wo­jow­nik z cza­sów śred­nio­wie­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. dawny wo­jow­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woj.

skrót od:
1. wo­je­wództ­wo; wojew.;
2. wo­je­wo­da; wojew.;
3. wo­je­wódz­ki; wojew.;
4. wo­jen­ny;
5. woj­sko­wy; wojsk.


skrót

 (1.1) = wo­je­wództ­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojacki

→ wojak


Patrz:wojak

Źródła:

SJP.pl

Wojaczek

żar­to­bli­wie: bra­nie udzia­łu w woj­nie, walce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od wojak


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojaczka

żar­to­bli­wie: bra­nie udzia­łu w woj­nie, walce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. ko­bie­ta wojak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojaczy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wo­ja­ka


Źródła:

Wiktionary

Wojak

żoł­nierz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. żart. żoł­nierz, zwy­kle doś­wiad­czo­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Stur­nel­la|ref=tak., ptak z ro­dzi­ny ka­cy­ko­wa­tych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojakowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojanów

Wo­ja­nów (do 1945 niem. "Schil­dau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kar­ko­no­skim, w gmi­nie My­sła­ko­wi­ce, na po­gra­ni­czu Kot­li­ny Je­le­nio­gór­skiej i Rudaw Ja­no­wic­kich w Su­de­tach Za­chod­nich.


Źródła:

Wikipedia

Wojarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. wo­jow­nik


Źródła:

Wiktionary

Wojas

naz­wi­sko


Wojas – pol­skie przed­się­bior­stwo zaj­mu­ją­ce się pro­duk­cją i sprze­da­żą obu­wia skó­rza­ne­go oraz drob­nej ga­lan­te­rii skó­rza­nej. Jest no­to­wa­ne na Gieł­dzie Pa­pie­rów War­to­ścio­wych w War­sza­wie.

Spół­ka jest do­staw­cą butów dla ad­mi­ni­stra­cji pań­stwo­wej, woj­ska i le­śnict­wa. Pro­duk­ty Wojas można nabyć w bli­sko 170 skle­pach fir­mo­wych na te­re­nie Pol­ski, Sło­wa­cji, Czech, Bia­ło­ru­si. Około 10% sprze­da­ży to ek­sport, głów­nie do Ukra­i­ny, Iz­ra­e­la, Mon­go­lii, Litwy, Nie­miec oraz Rosji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojasiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojaszówecki

→ Wo­ja­szów­ka


Źródła:

SJP.pl

Wojaszówka

wieś w Pol­sce


Wo­ja­szów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, sie­dzi­ba gminy Wo­ja­szów­ka. Ma sta­tus so­łect­wa.

Miej­sco­wość leży nad Wi­sło­kiem. Przez wieś prze­cho­dzi droga wo­je­wódz­ka (łą­czą­ca Kros­no z drogą DW 988) oraz linia ko­le­jo­wa Rze­szów – Jasło z przy­stan­kiem Wo­ja­szów­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojaż

po­dróż, wy­ciecz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. po­dróż, głów­nie za­gra­nicz­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojażer

osoba po­dró­żu­ją­ca, zwła­szcza za gra­ni­cę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. po­dróż­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojażerka

→ wo­ja­żer; po­dróż­nicz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. po­dróż­nicz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojażerski

→ wo­ja­żer


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przest. wła­ści­wy wo­ja­żom

 (1.2) przest. zwią­za­ny z wo­ja­że­rem lub wo­ja­żer­ką, do­ty­czą­cy wo­ja­że­ra lub wo­ja­żer­ki

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) przest. na­le­żą­cy do wo­ja­że­ra lub wo­ja­żer­ki


Patrz:wojażer

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojażersko

przy­słó­wek

 (1.1) rzad. przest. tak jak wo­ja­że­ro­wie, wo­ja­żu­jąc


Źródła:

Wiktionary

Wojażerskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. zbiór cech uwa­ża­nych za ty­po­we dla wo­ja­że­ra


Źródła:

Wiktionary

Wojażowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wo­ja­żo­wać.

 (1.2) przest. po­dró­żo­wa­nie, szcze­gól­nie poza gra­ni­ca­mi kraju


Źródła:

Wiktionary

Wojażować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) przest. prze­by­wać drogę w celu od­wie­dze­nia od­le­głe­go miej­sca


Źródła:

Wiktionary

Wojażowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. zbiór cech uwa­ża­nych za ty­po­we dla wo­ja­ży


Źródła:

Wiktionary

Wojażowy

przy­miot­nik od: wojaż


przy­miot­nik

 (1.1) przest. po­dróż­ni­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojażyk

zdrob­nie­nie od: wojaż


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. zdrobn. od: wojaż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojbor

dawne imię mę­skie


Woj­bor – imię sło­wiań­skie zło­żo­ne z dwóch czło­nów: woj - "wo­jow­nik" i bor - "walka". Może to oz­na­czać: walka wo­jow­ni­ka, wo­jow­nik wa­lecz­ny itd.

Woj­bor imie­ni­ny ob­cho­dzi w dniu: 13 sierp­nia


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojciak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojcicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojciech

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


, Wo­ciech – sta­ro­pol­skie mę­skie imię po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go. Wśród imion na­da­wa­nych nowo na­ro­dzo­nym dzie­ciom, Woj­ciech w 2017 r. zaj­mo­wał 9. miej­sce w gru­pie imion mę­skich. W całej po­pu­la­cji Po­la­ków Woj­ciech zaj­mo­wał w 2017 r. 16. miej­sce (317 857 nadań).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojciecha

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Woj­cie­cha, Wo­cie­cha – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie. Skła­da się z czło­nów oz­na­cza­ją­cych „ta, która cie­szy jako żoł­nierz” czyli „wo­jow­nik po­cie­cha”, „ta, któ­rej walka spra­wia ra­dość”. Żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Woj­ciech.

Woj­cie­cha imie­ni­ny ob­cho­dzi 23 kwiet­nia i 29 lipca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojciechostwo

Woj­ciech z mał­żon­ką; Woj­cie­cho­wie


Źródła:

SJP.pl

Wojciechowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) przest. żona Woj­cie­cha


Źródła:

Wiktionary

Wojciechowianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec miej­sco­wo­ści Woj­cie­cho­wo

 (1.2) miesz­ka­niec miej­sco­wo­ści Woj­cie­chów


Źródła:

Wiktionary

Wojciechowianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka miej­sco­wo­ści Woj­cie­cho­wo

 (1.2) miesz­kan­ka miej­sco­wo­ści Woj­cie­chów


Źródła:

Wiktionary

Wojciechowice

1. część mia­sta Ostro­łę­ka;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojciechowicki

przy­miot­nik od: Woj­cie­cho­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Wojciechowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojciechowie

Woj­ciech z mał­żon­ką; Woj­cie­cho­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wojciechowo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kil­ku­na­stu pol­skich wsi, osad i czę­ści wsi;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wojciechowski

przy­miot­nik od: Woj­cie­cho­wo, Woj­cie­chów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do miej­sco­wo­ści Woj­cie­cho­wo, zwią­za­ny z miej­sco­wo­ścią Woj­cie­cho­wo

 (1.2) od­no­szą­cy się do miej­sco­wo­ści Woj­cie­chów, zwią­za­ny z miej­sco­wo­ścią Woj­cie­chów


Woj­cie­chow­ski (forma żeń­ska Woj­cie­chow­ska, l. mn: Woj­cie­chow­scy) – jedno z naj­po­pu­lar­niej­szych naz­wisk w Pol­sce. We­dług bazy PESEL 17.01.2015 r. no­si­ło je 42 828 Polek i 41 864 Po­la­ków. Naj­wię­cej osób o tym naz­wi­sku miesz­ka na te­re­nie Ma­zo­wsza, Wiel­ko­pol­ski i Kujaw. Daw­niej czę­sto spo­ty­ka­na była też pi­sow­nia „Wo­y­cie­chow­ski”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojciechowy

taki jak u Woj­cie­cha, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Woj­cie­cha


Źródła:

SJP.pl

Wojciechów

Woj­ciech z mał­żon­ką; Woj­cie­cho­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kil­ku­dzie­się­ciu pol­skich gmin, wsi, osad i daw­nych gro­mad;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lm. od: Woj­ciech


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojciechówczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Woj­cie­chów­ki


Źródła:

Wiktionary

Wojciechówczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Woj­cie­chów­ki


Źródła:

Wiktionary

Wojciechówecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do miej­sco­wo­ści Woj­cie­chów­ka, zwią­za­ny z miej­sco­wo­ścią Woj­cie­chów­ka


Źródła:

Wiktionary

Wojciechówek

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wojciechówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kil­ku­na­stu wsi i czę­ści wsi w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wojcieszak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojcieszek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojcieszkowski

przy­miot­nik od: Woj­ciesz­ków


Źródła:

SJP.pl

Wojcieszków

wieś w Pol­sce


Woj­ciesz­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie łu­kow­skim, w gmi­nie Woj­ciesz­ków. Leży nad Małą By­strzy­cą.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Woj­ciesz­ków oraz pa­ra­fii rzym­sko­ka­to­lic­kiej Najś­więt­sze­go Serca Pana Je­zu­sa, na­le­żą­cej do me­tro­po­lii lu­bel­skiej, die­cez­ji sied­lec­kiej, de­ka­na­tu Ada­mów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojcieszowianin

miesz­ka­niec Woj­cie­szo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wojcieszowianka

miesz­kan­ka Woj­cie­szo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wojcieszowski

→ Woj­cie­szów


Patrz:Wojcieszów

Źródła:

SJP.pl

Wojcieszyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wojcieszyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wojcieszów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Woj­cie­szów ( Ka­uf­fung) – mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie zło­to­ryj­skim, po­ło­żo­ne nad rzeką Ka­cza­wą, w Gó­rach Ka­czaw­skich, w Su­de­tach Za­chod­nich.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2023 r. mia­sto miało 3470 miesz­kań­ców (679. miej­sce w kraju).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojcik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojcikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojciuliszki

Woj­ciu­lisz­ki (do­dat­ko­wa nazwa w j. li­tew­skim – Vaičiuliškės) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sej­neń­skim, w gmi­nie Puńsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wojczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojda

naz­wi­sko


Wojda – część wsi Bli­żów w Pol­sce, po­ło­żo­nej w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Ada­mów.

W la­tach 1975–1998 Wojda ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Jest to nie­wiel­ka osada po­ło­żo­na tuż przy gra­ni­cy Roz­to­czań­skie­go Parku Na­ro­do­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojdak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojdalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojdat

naz­wi­sko


Woj­dat, lit. "Va­i­do­tas" (ur. XIV wiek, zm. po 1401) – syn Kiej­stu­ta, wiel­kie­go księ­cia li­tew­skie­go. W wia­ry­god­nych źró­dłach hi­sto­rycz­nych jest wspom­nia­ny je­dy­nie dwu­krot­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojdowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojdyła

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojeniec

Wo­je­niec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sie­mia­tyc­kim, w gmi­nie Dziad­ko­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Trój­cy Prze­najś­więt­szej w Dziad­ko­wi­cach.


Źródła:

Wikipedia

Wojenka

zdrob­nie­nie od: wojna


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wojna


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojenkomat

lo­kal­ny urząd woj­sko­wy (ko­mi­sa­riat woj­sko­wy)


Źródła:

SJP.pl

Wojennie

przy­słó­wek

 (1.1) zbroj­nie, mi­li­tar­nie


Źródła:

Wiktionary

Wojennik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. żoł­nierz za­pra­wio­ny w bo­jach, czę­sto wy­róż­nia­ją­cy się mę­stwem da­ta­def|ok. 1601|1616.

 (1.2) hist. chrze­ści­jań­ski żoł­nierz przy­pi­sa­ny do służ­by po­moc­ni­czej w daw­nych si­łach zbroj­nych Im­pe­rium Os­mań­skie­go

 (1.3) współcz. środ. pa­sjo­nat mi­li­tar­nych gier plan­szo­wych oraz kom­pu­te­ro­wych


Źródła:

Wiktionary

Wojenny

zwią­za­ny z pro­wa­dze­niem wojny, ist­nie­ją­cy, uży­wa­ny pod­czas wojny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wojną, od­no­szą­cy się do wojny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojerysta

osoba czer­pią­ca przy­jem­ność ero­tycz­ną z pod­glą­da­nia par upra­wia­ją­cych seks; vo­y­e­ur, vo­y­e­u­ry­sta, pod­glą­dacz


Źródła:

SJP.pl

Wojerystka

→ wo­je­ry­sta; pod­glą­dacz­ka, vo­y­e­ur­ka


Źródła:

SJP.pl

Wojeryzm

de­wia­cja sek­su­al­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się skłon­no­ścią do oglą­da­nia osób upra­wia­ją­cych seks; pod­glą­dact­wo, oglą­dact­wo, vo­y­e­u­ryzm, sko­po­fi­lia, skop­to­fi­lia


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) psych. seks. zob. oglą­dact­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojew.

woj.; skrót od:
1. wo­je­wództ­wo;
2. wo­je­wo­da;
3. wo­je­wódz­ki


Źródła:

SJP.pl

Wojewoda

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) adm. zwierzch­nik ad­mi­ni­stra­cji rzą­do­wej na te­re­nie wo­je­wództ­wa

 (1.2) daw. hist. wojsk. naj­wyż­szy urzęd­nik do­wo­dzą­cy woj­skiem

 (1.3) daw. hist. jeden z urzę­dów se­na­tor­skich

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) adm. ko­bie­ta spra­wu­ją­ca urząd zwierzch­ni­ka ad­mi­ni­stra­cji rzą­do­wej na te­re­nie wo­je­wództ­wa


Wo­je­wo­da ( comes pa­la­ti­nus „komes pa­ła­co­wy, pa­la­tyn”) – organ ad­mi­ni­stra­cji pań­stwo­wej w Pol­sce, a w przesz­ło­ści także w in­nych kra­jach sło­wiań­skich i bał­kań­skich: w Cze­chach, Rusi, Buł­ga­rii, Moł­da­wii i Sied­mio­gro­dzie.

W Cze­chach i na Wę­grzech był to tytuł ary­sto­kra­tycz­ny od­po­wia­da­ją­cy pol­skie­mu księ­ciu (dux).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojewodzianka

daw­niej o córce wo­je­wo­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. odoj­cow­ski tytuł córki wo­je­wo­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojewodzic

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) odoj­cow­ski tytuł syna wo­je­wo­dy


Źródła:

Wiktionary

Wojewodzicowicz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. syn wo­je­wo­dzi­ca czyli wnuk wo­je­wo­dy


Źródła:

Wiktionary

Wojewodzicowiczowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. żona wo­je­wo­dzi­co­wi­cza


Źródła:

Wiktionary

Wojewodzin

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do wo­je­wo­dy, jego wła­dzy, urzę­du


Wo­je­wo­dzin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie gra­jew­skim, w gmi­nie Gra­je­wo.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka "Wo­je­wo­dzi­no" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie wą­so­skim ziemi wi­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym po­sia­dłość ziem­ską miał tu Mar­cin Gar­doc­ki (252 ha).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wojewodzina

daw­niej o żonie wo­je­wo­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. od­mę­żow­ski tytuł żony wo­je­wo­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojewodziński

przy­miot­nik

 (1.1) daw. do­ty­czą­cy wo­je­wo­dy, na­le­żą­cy do niego albo na­ka­za­ny przez niego

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. stron­nik wo­je­wo­dy, osoba na służ­bie wo­je­wo­dy


Źródła:

Wiktionary

Wojewódka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojewódzki

do­ty­czą­cy wo­je­wództ­wa


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od wo­je­wództ­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojewódzkość

→ wo­je­wódz­ki


Patrz:wojewódzki

Źródła:

SJP.pl

Województwo

jed­nost­ka sa­mo­rzą­du te­ry­to­rial­ne­go Pol­ski, ma­ją­ca naj­więk­szy za­sięg te­ry­to­rial­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) adm. jed­nost­ka po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go wyż­sze­go stop­nia w Pol­sce;


Wo­je­wództ­wo – jed­nost­ka po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go naj­wyż­sze­go stop­nia w Pol­sce, od 1990 r. jed­nost­ka za­sad­ni­cze­go po­dzia­łu te­ry­to­rial­ne­go ad­mi­ni­stra­cji rzą­do­wej, a od 1999 r. także jed­nost­ka sa­mo­rzą­du te­ry­to­rial­ne­go.

Po­dział kraju na wo­je­wództ­wa ma swoje ko­rze­nie w okre­sie ro­zbi­cia dziel­ni­co­we­go, stąd ich zróż­ni­co­wa­nie pod wzglę­dem wiel­ko­ści w cza­sach Rze­czy­po­spo­li­tej Oboj­ga Na­ro­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojkowice

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce;
3. wieś na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|- class="gra­fi­ka iboxs"

Woj­ko­wi­ce – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie bę­dziń­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojkowicki

→ Woj­ko­wi­ce (mia­sto w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wojkowiczanin

miesz­ka­niec Woj­ko­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wojkowiczanka

miesz­kan­ka Woj­ko­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wojkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wojkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojków

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wojkówka

wieś w Pol­sce


Woj­ków­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, w gmi­nie Wo­ja­szów­ka. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kro­śnień­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojmir

imię mę­skie


Woj­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Woj-" ("wo­jow­nik") i "-mir" ("pokój, spo­kój, dobro"). Mogło ono oz­na­czać kogoś, kto wo­ju­jąc za­pro­wa­dza spo­kój i dobro. W niek­tó­rych przy­pad­kach imię to mogło utoż­sa­miać się brzmie­nio­wo z jedną z form imie­nia Wo­li­mir.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojmirek

zdrob­nie­nie od: Woj­mir (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wojmirkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Woj­mir­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wojmirostwo

Woj­mir z mał­żon­ką; Woj­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Wojmirowie

Woj­mir z mał­żon­ką; Woj­mi­ro­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wojmirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Woj­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wojna

1. zor­ga­ni­zo­wa­na walka zbroj­na mię­dzy pań­stwa­mi, na­ro­da­mi lub gru­pa­mi spo­łecz­ny­mi, re­li­gij­ny­mi itp., pro­wa­dzo­na dla osią­gnię­cia za­mie­rzo­nych celów (np. za­gar­nię­cia ob­ce­go te­ry­to­rium lub obro­ny włas­ne­go); kon­flikt zbroj­ny
2. gra w karty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wojsk. polit. zor­ga­ni­zo­wa­ny kon­flikt zbroj­ny o dużej skali;

 (1.2) karc. pro­sta gra kar­cia­na;


Wojna – zor­ga­ni­zo­wa­ny kon­flikt zbroj­ny mię­dzy pań­stwa­mi, na­ro­da­mi lub gru­pa­mi et­nicz­ny­mi, re­li­gij­ny­mi czy spo­łecz­ny­mi. Po­ję­cie trud­ne do jed­noz­nacz­ne­go zde­fi­nio­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojnar

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojnarowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojnarowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojnarski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojnecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojnica

plusk­wiak z ro­dzi­ny tar­czó­wek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojnicki

przy­miot­nik od: Woj­nicz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojnicz

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim;


Woj­nicz – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie tar­now­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Woj­nicz. Wcho­dzi w skład aglo­me­ra­cji tar­now­skiej.

Gród wznie­sio­ny w X w. na­le­żał do ciągu trzy­na­stu zam­ków ry­cer­skich zbu­do­wa­nych w śred­nio­wie­czu na wznie­sie­niach nad Du­naj­cem w Ma­ło­pol­sce, strze­gą­cych szla­ku hand­lo­we­go na Węgry bie­gną­ce­go wzdłuż Wisły, Du­naj­ca, Po­pra­du, Wagu i Du­na­ju, sta­no­wiąc część sy­ste­mu for­ty­fi­ka­cyj­ne­go pań­stwa pol­skie­go od stro­ny Wę­gier.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojniczanin

miesz­ka­niec Woj­ni­cza (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wojniczanka

miesz­kan­ka Woj­ni­cza (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wojnowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wojnowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojnowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wojnowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojnów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wojnówka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojo

po­tocz­nie: woj­sko, służ­ba woj­sko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. woj­sko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. żoł­nierz, wojak


Źródła:

Wiktionary

Wojomir

dawne imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wojowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wo­jo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wojować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­wo­jo­wać)

 (1.1) książk. wal­czyć, brać udział w fi­zycz­nej bit­wie

 (1.2) pot. pro­wa­dzić z kimś spory o coś, zwal­czać coś

 (1.3) żart. bawić się w wojnę

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­wo­jo­wać)

 (2.1) daw. pod­bi­jać, zdo­by­wać, zwy­cię­żać


Źródła:

Wiktionary

Wojowniczka

→ wo­jow­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się walką


Wo­jow­nicz­ka – trze­ci album stu­dyj­ny Gosi An­drze­je­wicz, wy­da­ny w 2009 roku.


Patrz:wojownik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojowniczo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wo­jow­ni­czy


Źródła:

Wiktionary

Wojowniczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) skłon­ność grupy ludzi do wszczy­na­nia walk

 (1.2) cecha za­cho­wa­nia tj. skłon­ność do bójek


Źródła:

Wiktionary

Wojowniczy

przy­miot­nik

 (1.1) skłon­ny do walki


Źródła:

Wiktionary

Wojownik

1. uczest­nik walk, żoł­nierz;
2. dziel­na osoba wal­czą­ca o jakąś chlub­ną spra­wę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, który wal­czy

 (1.2) etn. czło­nek ludu pier­wot­ne­go, który zaj­mu­je się walką

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych


Wo­jow­nik (daw­niej: woj) – osoba zaj­mu­ją­ca się walką (nie­ko­niecz­nie pro­fe­sjo­nal­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojsa

naz­wi­sko


Wojsa ( Войса; Войса) – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie wi­teb­skim, w re­jo­nie bra­sław­skim, w siel­so­wie­cie Druja.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojsiłka

owad z rzędu woj­sił­ko­wa­tych, wiel­ko­ści do 3 cm


Źródła:

SJP.pl

Wojsiłki

owad z rzędu woj­sił­ko­wa­tych, wiel­ko­ści do 3 cm


Woj­sił­ki – stara ewo­lu­cyj­nie grupa pra­wie 1000 ga­tun­ków owa­dów o cha­rak­te­ry­stycz­nym, ryj­ko­wa­tym kształ­cie głowy, tra­dy­cyj­nie kla­sy­fi­ko­wa­na w ran­dze rzędu Me­cop­te­ra. Na świe­cie żyje współ­cze­śnie około 600 ga­tun­ków skla­sy­fi­ko­wa­nych w 9 ro­dzi­nach, a pra­wie 350 ga­tun­ków wy­mar­łych zna­nych jest z od­kryć pa­le­on­to­lo­gicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojsiłkowate

ro­dzi­na dra­pież­nych owa­dów z rzędu woj­si­łek


Woj­sił­ko­wa­te (Pa­nor­pi­dae) – ro­dzi­na dra­pież­nych owa­dów z rzędu woj­si­łek (Me­cop­te­ra) obej­mu­ją­ca około 420 współ­cze­śnie ży­ją­cych ga­tun­ków o za­się­gu ho­lark­tycz­nym. Są sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ne w Eu­ro­pie, Azji i Ame­ry­ce Pół­noc­nej. W Eu­ro­pie wy­stę­pu­je 16, a w Pol­sce 6 ga­tun­ków – ich roz­mie­szcze­nie w kraju jest słabo poz­na­ne. Przy­kła­do­wym przed­sta­wi­cie­lem jest woj­sił­ka po­spo­li­ta ("Pa­nor­pa com­mu­nis").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojsiłkowaty

o ce­chach woj­sił­ko­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Wojsk.

skrót od: woj­sko­wy; woj.


Źródła:

SJP.pl

Wojska

siły zbroj­ne da­ne­go pań­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, licz­ba mnoga

 (1.1) wojsk. re­gu­lar­ne od­dzia­ły okre­ślo­ne­go ro­dza­ju sił zbroj­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojski

urzęd­nik ziem­ski w daw­nej Pol­sce spra­wu­ją­cy pie­czę nad ro­dzi­na­mi i mie­niem szlach­ty w cza­sie po­spo­li­te­go ru­sze­nia, peł­nią­cy też obo­wiąz­ki sę­dzie­go w za­stęp­stwie sta­ro­sty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. urzęd­nik do spraw woj­sko­wych w daw­nej Pol­sce, pil­nu­ją­cy po­rząd­ku pod­czas wy­pra­wy wo­jen­nej; w śred­nio­wie­czu pod­po­rząd­ko­wa­ny kasz­te­la­no­wi; w póź­niej­szym okre­sie, jako niż­szy urzęd­nik ziem­ski, miał pie­czę nad żo­na­mi i dzieć­mi szlach­ty w cza­sie trwa­nia po­spo­li­te­go ru­sze­nia;


Woj­ski (łac. "tri­bu­nus") – urząd ziem­ski, który po­ja­wił się w Pol­sce dziel­ni­co­wej, za­cho­wa­ny w zjed­no­czo­nym Kró­le­stwie Pol­skim, a w epoce no­wo­żyt­nej wpro­wa­dzo­ny w Wiel­kim Księ­stwie Li­tew­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojsko

siły zbroj­ne da­ne­go pań­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zor­ga­ni­zo­wa­na grupa uz­bro­jo­nych ludzi przy­go­to­wa­nych do obro­ny kraju i walki na woj­nie

 (1.2) pot. grupa żoł­nie­rzy

 (1.3) pot. obo­wiąz­ko­wa służ­ba mi­li­tar­na oby­wa­te­li, przesz­ko­le­nie bo­jo­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojskowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób wła­ści­wy dla woj­ska


Źródła:

Wiktionary

Wojskowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ca­łoksz­tałt spraw do­ty­czą­cych woj­ska


Źródła:

Wiktionary

Wojskowy

przy­miot­nik od: woj­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z woj­skiem, do­ty­czą­cy woj­ska

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) żoł­nierz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojskoznawca

spe­cja­li­sta w za­kre­sie nauki, wie­dzy o woj­sku


Źródła:

SJP.pl

Wojskoznawczy

zwią­za­ny z nauką, wie­dzą o woj­sku


Źródła:

SJP.pl

Wojskoznawstwo

1. nauka, wie­dza o woj­sku;
2. kie­ru­nek stu­diów w szko­le wyż­szej poś­wię­co­ny tej nauce


Woj­skoz­naw­stwo – nauka o woj­sku – kie­ru­nek stu­diów na Uni­wer­sy­te­cie Mi­ko­ła­ja Ko­per­ni­ka, Uni­wer­sy­te­cie War­miń­sko-Ma­zur­skim oraz Uni­wer­sy­te­cie Łódz­kim.

In­ter­dy­scy­pli­nar­ny kie­ru­nek stu­diów obej­mu­je hi­sto­rię woj­sko­wo­ści, ge­o­gra­fię i kar­to­gra­fię wo­jen­ną, ge­o­po­li­ty­kę, sztu­kę wo­jen­ną sta­ro­żyt­no­ści i no­wo­żyt­ną. Do pro­gra­mu włą­czo­no także wie­dzę o sy­ste­mie obron­no­ści pań­stwa, za­gad­nie­nia zwią­za­ne z ter­ro­ryz­mem, funk­cjo­no­wa­niem po­li­cji i stra­ży gra­nicz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojszki

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wojszyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wojsław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojsława

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Woj­sła­wa, Wo­je­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Woj-" ("wo­jow­nik") i "-sława" ("sława"). Oz­na­cza „tę, która zdo­by­wa sławę w woj­nach”, „sław­ną wo­jow­nicz­kę”. Imię to mogło być skra­ca­ne rów­nież do formy Wi­sła­wa. Jego mę­skim od­po­wied­ni­kiem jest Woj­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojsławek

zdrob­nie­nie od: Woj­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wojsławice

1. nazwa kilku miej­sco­wo­ści i ich czę­ści w Pol­sce;
2. wieś na Ukra­i­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojsławicki

przy­miot­nik od: Woj­sła­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Wojsławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Woj­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wojsławka

zdrob­nie­nie od: Woj­sław (imię mę­skie)


Woj­sław­ka – rzeka, prawy do­pływ Wie­prza o dłu­go­ści 32,11 km.

Rzeka pły­nie w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim. Wy­pły­wa we wsi Par­ty­zanc­ka Ko­lo­nia i pły­nie w kie­run­ku za­chod­nim, w stro­nę Woj­sła­wic. Prze­pły­wa obok miej­sco­wo­ści: Czar­no­ło­zy, Ostrów, Boń­cza, gdzie przyj­mu­je Le­śniów­kę, Wólka Kra­śni­czyń­ska, Stara Wieś, Kra­śni­czyn, Za­sta­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojsławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Woj­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wojsławostwo

Woj­sław z mał­żon­ką; Woj­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wojsławowie

Woj­sław z mał­żon­ką; Woj­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wojsławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Woj­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wojtak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtal

naz­wi­sko


Woj­tal – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie choj­nic­kim, w gmi­nie Czersk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojtala

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtalewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtalik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtan

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtanowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtanowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtarowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtas

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zgrub. imię|pol­ski|m. Woj­ciech


Woj­tas, właśc. Woj­ciech Schmidt (ur. 4 lipca 1974 w Kiel­cach) – pol­ski raper, autor tek­stów i pro­du­cent mu­zycz­ny znany z dzia­łal­no­ści w gru­pie Wzgó­rze Ya-Pa 3, któ­rej jest współ­za­ło­ży­cie­lem. Z ze­spo­łem uzy­skał no­mi­na­cję do Fry­de­ry­ka.

Współ­pra­co­wał z ta­ki­mi wy­ko­naw­ca­mi, jak Ja­jo­nasz, Liroy, Kaj­man, IGS, Peja, Abra­dab, Gutek, O.S.T.R., Fu, Waco, Mo­le­sta Ewe­ne­ment, Pęku, Kali, Rahim, czy Grub­son.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojtasek

zdrob­nie­nie od: Woj­ciech (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wojtasiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtasiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtasik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojtasiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtaskowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Woj­ta­ska lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wojtaszak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtaszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtaszek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtaszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtaszyce

wieś w Pol­sce


Woj­ta­szy­ce (niem. "Vo­igts­ha­gen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ło­be­skim, w gmi­nie Dobra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojtaś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojtczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojteczek

zdrob­nie­nie od: Woj­ciech (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wojtek

gwa­ro­wo: bo­cian


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gwara. bo­cian, bo­cian biały


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojtera

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtiuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojtkowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtkowie

Woj­tek z mał­żon­ką


Źródła:

SJP.pl

Wojtkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojtkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wojt­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wojtowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtul

zdrob­nie­nie od: Woj­ciech; Woj­tek


Źródła:

SJP.pl

Wojtulek

zdrob­nie­nie od: Woj­ciech (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wojtulewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtulkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Woj­tul­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wojtunik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojtunio

zdrob­nie­nie od: Woj­ciech (imię mę­skie); Woj­tek, Woj­tuś


Źródła:

SJP.pl

Wojtusiowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Woj­tu­sia lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wojtuś

zdrob­nie­nie od: Woj­ciech (imię mę­skie); Woj­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gwara. bo­cian, bo­cian biały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojtyczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtyczka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtyna

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtynek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtyniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtyra

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtysiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtyła

naz­wi­sko, m.in. Karol Woj­ty­ła (1920-2005), pier­wszy pa­pież Polak


Woj­ty­ła – pol­skie naz­wi­sko. We­dług da­nych z lat 90. XX wieku naz­wi­sko to no­si­ło 1728 pol­skich oby­wa­te­li.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wojtyłowski

taki jak u Woj­ty­ły, wła­ści­wy Woj­ty­le, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla twór­czo­ści Woj­ty­ły itp.


Źródła:

SJP.pl

Wojtyłowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) taki, który na­le­ży do Woj­ty­ły, Woj­ty­ło­wej lub Woj­ty­łów


Źródła:

Wiktionary

Wojtyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtyś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojtłowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wojujący

taki, który za­cie­kle wal­czy o swoje po­glą­dy


przy­miot­nik

 (1.1) za­cie­kle wal­czą­cy o swoje ide­a­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojwodina

pro­win­cja w pół­noc­nej Ser­bii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. au­to­no­micz­ny okręg w pół­noc­nej Ser­bii ze sto­li­cą w Nowym Sa­dzie;


Woj­wo­di­na, Pro­win­cja Au­to­no­micz­na Woj­wo­di­ny ("Voj­vo­di­na", Vajdaság) – au­to­no­micz­ny okręg w pół­noc­nej Ser­bii, za­miesz­ka­ny przez 1,93 mln miesz­kań­ców (2011), prze­de wszyst­kim Ser­bów (66% licz­by lud­no­ści) i Wę­grów (13%). Sto­li­cą Woj­wo­di­ny jest Nowy Sad, inne więk­sze mia­sta to Pančevo, Su­bo­ti­ca, Zren­ja­nin, Srem­ska Mi­tro­vi­ca, Som­bor, Ki­kin­da i Vršac. Obej­mu­je serb­skie czę­ści hi­sto­rycz­nych re­gio­nów Bacz­ki, Ba­na­tu, Sremu i czę­ścio­wo Mačvy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojwodinka

miesz­kan­ka Woj­wo­di­ny (pro­win­cji w Ser­bii)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Woj­wo­di­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojwodińczyk

miesz­ka­niec Woj­wo­di­ny (pro­win­cji w Ser­bii)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Woj­wo­di­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojwodiński

→ Woj­wo­di­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Woj­wo­di­ną, do­ty­czą­cy Woj­wo­di­ny, po­cho­dzą­cy z Woj­wo­di­ny


Patrz:Wojwodina

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wojęcino

Wo­ję­ci­no – (do 1945 r. niem. "Wo­jent­hin") wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Bo­bo­li­ce.

Miej­sco­wość wy­wo­dzi swój ro­do­wód ze śred­nio­wie­cza - od XVI w. Na­le­ża­ła wtedy do rodu von Bonin, który to ród ufun­do­wał nie­ist­nie­ją­cą już ka­pli­cę. W la­tach 1855–1945 na­le­ża­ła do ro­dzi­ny von Holtz z Ma­no­wa.


Źródła:

Wikipedia

Wojłok

niski ga­tu­nek filcu, uży­wa­ny na buty, derki, po­kry­cie jurt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filc gor­sze­go ga­tun­ku lub wyt­wa­rza­ny tra­dy­cyj­ny­mi me­to­da­mi z wełny od­pa­do­wej (zwy­kle z runa ow­cze­go) i sier­ści zwie­rzę­cej;


Zo­bacz też: woj­łok w łą­kar­stwie.

Woj­łok – filc gor­sze­go ga­tun­ku lub wyt­wa­rza­ny tra­dy­cyj­ny­mi me­to­da­mi. W odróż­nie­niu od filcu woj­łok ma mocno zróż­ni­co­wa­ne włó­kna: od gru­bych wew­nątrz do de­li­kat­nych po zew­nętrz­nej stro­nie.

Woj­łok pro­du­ko­wa­ny jest z wełny od­pa­do­wej (zwy­kle z runa ow­cze­go) i sier­ści zwie­rzę­cej, czę­ściej rze­mieśl­ni­czo niż prze­my­sło­wo. Sto­su­je się go do wy­ro­bu chod­ni­ków, koców, cza­pra­ków i derek, obu­wia zi­mo­we­go (wa­lo­nek), po­kryć jurt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wojłokowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem lub kon­sy­sten­cją woj­łok, po­dob­ny do woj­ło­ku


Źródła:

SJP.pl

Wojłokowy

przy­miot­nik od: woj­łok


Źródła:

SJP.pl

Wok

[czy­taj: wok albo łok] ro­dzaj głę­bo­kiej pa­tel­ni o pół­ku­li­stym lub stoż­ko­wym dnie, wy­ko­rzy­sty­wa­nej w kuch­ni chiń­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. głę­bo­ka pa­tel­nia w kształ­cie misy uży­wa­na w kuch­niach az­ja­tyc­kich;


Wok (chiń. upr. 镬; chiń. trad. 鑊) – na­czy­nie przy­po­mi­na­ją­ce miskę z jedną lub dwie­ma rącz­ka­mi, słu­żą­ce do sma­że­nia w ruchu, szyb­kie­go przy­rzą­dza­nia po­traw na ogniu, prze­waż­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ne w kuch­ni chiń­skiej. Poz­wa­la na bar­dzo wy­daj­ną obrób­kę ciepl­ną. Wok kan­toń­ski po­sia­da dwie rącz­ki („uszy”), na­to­miast no­wsze woki man­da­ryń­skie i pe­kiń­skie po­sia­da­ją rącz­kę po­dob­ną do rącz­ki pa­tel­ni. Współ­cze­śnie woki mają czę­sto lekko spła­szczo­ne dno, w celu do­sto­so­wa­nia do pracy na ku­chen­kach in­duk­cyj­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wokabularz

daw­niej: słow­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. słow­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wokabularzyk

mały wo­ka­bu­larz


Źródła:

SJP.pl

Wokacja

daw­niej: po­wo­ła­nie, na­tu­ral­na skłon­ność


Źródła:

SJP.pl

Wokal

par­tia śpie­wa­na w ut­wo­rze mu­zycz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. śpiew wy­ko­ny­wa­ny przez czło­wie­ka; par­tia mu­zycz­na re­a­li­zo­wa­na gło­sem ludz­kim, w prze­ci­wień­stwie do par­tii in­stru­men­tal­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wokalista

pio­sen­karz; śpie­wak; so­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) muz. śpie­wak, na­u­czy­ciel śpie­wu

 (1.2) muz. kom­po­zy­tor ut­wo­rów wo­kal­nych

 (1.3) so­li­sta bądź czło­nek więk­sze­go ze­spo­łu wy­ko­nu­ją­cy część gło­so­wą (wo­kal­ną) ut­wo­ru mu­zycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wokalistka

→ wo­ka­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od wo­ka­li­sta


Patrz:wokalista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wokalistyczny

→ wo­ka­li­sty­ka


Patrz:wokalistyka

Źródła:

SJP.pl

Wokalistyka

dział mu­zy­ki obej­mu­ją­cy ut­wo­ry przez­na­czo­ne do śpie­wu, ich wy­ko­na­nie, kom­po­no­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Wokaliza

śpie­wa­nie me­lo­dii bez tek­stu, po­le­ga­ją­ce na pow­ta­rza­niu sa­mo­gło­ski lub sy­la­by


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. śpie­wa­nie me­lo­dyj­nych dźwię­ków przy uży­ciu sa­mo­gło­sek lub sylab, bez słów

 (1.2) muz. utwór do śpie­wu bez tek­stu


Wo­ka­li­za ( vo­ca­lis „sa­mo­gło­ska”) – ro­dzaj śpie­wu, po­le­ga­ją­cy na wy­ko­ny­wa­niu me­lo­dii na jed­nej sa­mo­gło­sce (naj­czę­ściej "a"). Może słu­żyć jako ćwi­cze­nie wo­kal­ne, a także być czę­ścią ut­wo­ru mu­zycz­ne­go (np. "Vo­ca­li­se" Sier­gie­ja Rach­ma­ni­no­wa).

Ter­min ten bywa także uży­wa­ny dla okre­śle­nia pra­wi­dło­wej ar­ty­ku­la­cji gło­sek w śpie­wie; do­ty­czy to zwła­szcza sa­mo­gło­sek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wokalizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. pro­ces, w któ­rym pół­sa­mo­gło­ska lub sa­mo­gło­ska zre­du­ko­wa­na przeksz­tał­ca się w sa­mo­gło­skę

 (1.2) muz. do­da­nie śpie­wu do ut­wo­ru mu­zycz­ne­go

 (1.3) jęz. oz­na­cze­nie sa­mo­gło­sek za po­mo­cą spe­cjal­nych zna­ków dia­kry­tycz­nych w ję­zy­kach ta­kich jak arab­ski czy he­braj­ski (od­po­wied­nio ha­ra­kat i niq­qud)


Źródła:

Wiktionary

Wokalizacyjny

→ wo­ka­li­za­cja


Patrz:wokalizacja

Źródła:

SJP.pl

Wokalizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. zasób, sy­stem sa­mo­gło­sek da­ne­go ję­zy­ka


Źródła:

Wiktionary

Wokalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wo­kal­ne; cecha tych, któ­rzy są wo­kal­ni


Źródła:

Wiktionary

Wokalny

zwią­za­ny ze śpie­wem, przez­na­czo­ny do śpie­wa­nia


przy­miot­nik

 (1.1) muz. zwią­za­ny ze śpie­wa­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wokalowy

→ wokal, np. pro­ce­sor wo­ka­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wokanda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spis spraw są­do­wych, uło­żo­ny we­dług ko­lej­no­ści ich roz­pa­try­wa­nia w danym dniu


Wo­kan­da (z vo­can­da) – spra­wy do wy­wo­ła­nia (przez woź­ne­go są­do­we­go) – wykaz spraw są­do­wych w ko­lej­no­ści, w ja­kiej mają być w danym dniu roz­pa­try­wa­ne.

Ze sło­wem "wo­kan­da" sto­su­je się okre­śle­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wokatiwus

vo­ca­ti­vus, wo­ka­tyw, wo­łacz; w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. ostat­ni przy­pa­dek w de­kli­na­cji ła­ciń­skiej (szó­sty z kolei), pol­skiej (siód­my) oraz niek­tó­rych in­nych ję­zy­kach, uży­wa­ny w mo­men­cie, gdy na­daw­ca zwra­ca się do kogoś, rza­dziej cze­goś;
2. forma wy­ra­zo­wa tego przy­pad­ka, np. Boże!, Pol­sko!, Krzy­siu!


Źródła:

SJP.pl

Wokatyw

wo­ka­ti­wus, vo­ca­ti­vus, wo­łacz; w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. ostat­ni przy­pa­dek w de­kli­na­cji ła­ciń­skiej (szó­sty z kolei), pol­skiej (siód­my) oraz niek­tó­rych in­nych ję­zy­kach, uży­wa­ny w mo­men­cie, gdy na­daw­ca zwra­ca się do kogoś, rza­dziej cze­goś;
2. forma wy­ra­zo­wa tego przy­pad­ka, np. Boże!, Pol­sko!, Krzy­siu!


Źródła:

SJP.pl

Woke

[czy­taj: łok] ze­spół po­glą­dów i prak­tyk spo­łecz­no-po­li­tycz­nych kon­cen­tru­ją­cych się na prze­ciw­dzia­ła­niu dy­skry­mi­na­cji i nie­rów­no­ściom spo­łecz­nym; wo­kizm, wo­ke­izm


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) społ. nurt spo­łecz­ny świa­do­mo­ści i mo­bi­li­za­cji wobec nie­spra­wied­li­wo­ści, ra­siz­mu, dy­skry­mi­na­cji;

przy­miot­nik

 (2.1) wspie­ra­ją­cy woke (1.1), ma­ją­cy cechy cha­rak­te­ry­stycz­ne dla woke


Woke (wy­mo­wa:) – wie­loz­nacz­ny ter­min spo­łecz­no-po­li­tycz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wokeizm

[czy­taj: ło­kizm] ze­spół po­glą­dów i prak­tyk spo­łecz­no-po­li­tycz­nych kon­cen­tru­ją­cych się na prze­ciw­dzia­ła­niu dy­skry­mi­na­cji i nie­rów­no­ściom spo­łecz­nym; woke, wo­kizm


Źródła:

SJP.pl

Wokizm

[czy­taj: ło­kizm] ze­spół po­glą­dów i prak­tyk spo­łecz­no-po­li­tycz­nych kon­cen­tru­ją­cych się na prze­ciw­dzia­ła­niu dy­skry­mi­na­cji i nie­rów­no­ściom spo­łecz­nym; woke, wo­ke­izm


Źródła:

SJP.pl

Wokoder

ze­spół urzą­dzeń do przet­wa­rza­nia sy­gna­łu mowy; vo­co­der


Źródła:

SJP.pl

Wokowy

→ wok


Patrz:wok

Źródła:

SJP.pl

Wokoło

wzdłuż ob­wo­du cze­goś; wokół


przy­i­mek

 (1.1) wokół

przy­słó­wek

 (2.1) wokół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wokoło-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon przy­miot­ni­ków zło­żo­nych oz­na­cza­ją­cy po­ło­że­nie, wy­stę­po­wa­nie cze­goś lub ruch do­o­ko­ła tego, co na­zy­wa drugi człon zło­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Woksel

najm­niej­szy ele­ment prze­strze­ni w gra­fi­ce trój­wy­mia­ro­wej


Na tę stro­nę wska­zu­je „Voxel”. Zo­bacz też: Václav Le­be­da (Voxel) – cze­ski muzyk.

Wok­sel ( vo­lu­me­tric pic­tu­re ele­ment, w skró­cie "voxel") – najm­niej­szy ele­ment prze­strze­ni w gra­fi­ce trój­wy­mia­ro­wej, w pew­nym sen­sie od­po­wied­nik pik­se­la w gra­fi­ce dwu­wy­mia­ro­wej. Przy uży­ciu wok­se­li scenę przed­sta­wia się jako trój­wy­mia­ro­wą ta­bli­cę, na przy­kład 512×512×512 wok­se­li.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wokselowy

→ wok­sel


Patrz:woksel

Źródła:

SJP.pl

Wokulski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wokół

wzdłuż ob­wo­du cze­goś; wo­ko­ło


przy­i­mek

 (1.1) ze wszyst­kich stron


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wokółbankowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół banku, od­by­wa­ją­cy się wokół banku


Źródła:

Wiktionary

Wokółbasenowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół ba­se­nu, od­by­wa­ją­cy się wokół ba­se­nu


Źródła:

Wiktionary

Wokółbazarowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół ba­za­ru, od­by­wa­ją­cy się wokół ba­za­ru


Źródła:

Wiktionary

Wokółbiblioteczny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół bi­blio­te­ki, od­by­wa­ją­cy się wokół bi­blio­te­ki


Źródła:

Wiktionary

Wokółboiskowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół bo­i­ska, od­by­wa­ją­cy się wokół bo­i­ska


Źródła:

Wiktionary

Wokółcmentarny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół cmen­ta­rza, od­by­wa­ją­cy się wokół cmen­ta­rza


Źródła:

Wiktionary

Wokółfabryczny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół fa­bry­ki, od­by­wa­ją­cy się wokół fa­bry­ki


Źródła:

Wiktionary

Wokółgimnazjalny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół gim­naz­jum, od­by­wa­ją­cy się wokół gim­naz­jum


Źródła:

Wiktionary

Wokółjeziorny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół je­zio­ra, od­by­wa­ją­cy się wokół je­zio­ra


Źródła:

Wiktionary

Wokółkatedralny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół ka­te­dry, od­by­wa­ją­cy się wokół ka­te­dry


Źródła:

Wiktionary

Wokółkawiarniany

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół ka­wiar­ni, od­by­wa­ją­cy się wokół ka­wiar­ni


Źródła:

Wiktionary

Wokółkinowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół kina, od­by­wa­ją­cy się wokół kina


Źródła:

Wiktionary

Wokółklasztorny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół klasz­to­ru, od­by­wa­ją­cy się wokół klasz­to­ru


Źródła:

Wiktionary

Wokółklubowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół klubu, od­by­wa­ją­cy się wokół klubu


Źródła:

Wiktionary

Wokółkopalniany

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół ko­pal­ni, od­by­wa­ją­cy się wokół ko­pal­ni


Źródła:

Wiktionary

Wokółkoszarowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół ko­szar, od­by­wa­ją­cy się wokół ko­szar


Źródła:

Wiktionary

Wokółkościelny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół ko­ścio­ła, od­by­wa­ją­cy się wokół ko­ścio­ła


Źródła:

Wiktionary

Wokółlotniskowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół lot­ni­ska, od­by­wa­ją­cy się wokół lot­ni­ska


Źródła:

Wiktionary

Wokółmagazynowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół ma­ga­zy­nu, od­by­wa­ją­cy się wokół ma­ga­zy­nu


Źródła:

Wiktionary

Wokółmarketowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół mar­ke­tu, od­by­wa­ją­cy się wokół mar­ke­tu


Źródła:

Wiktionary

Wokółmostowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół mostu, od­by­wa­ją­cy się wokół mostu


Źródła:

Wiktionary

Wokółobozowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół obozu, od­by­wa­ją­cy się wokół obozu


Źródła:

Wiktionary

Wokółogrodowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół ogro­du, od­by­wa­ją­cy się wokół ogro­du


Źródła:

Wiktionary

Wokółoperowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół opery, od­by­wa­ją­cy się wokół opery


Źródła:

Wiktionary

Wokółosiedlowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół osied­la, od­by­wa­ją­cy się wokół osied­la


Źródła:

Wiktionary

Wokółparkingowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół par­kin­gu, od­by­wa­ją­cy się wokół par­kin­gu


Źródła:

Wiktionary

Wokółparkowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół parku, od­by­wa­ją­cy się wokół parku


Źródła:

Wiktionary

Wokółpałacowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół pa­ła­cu, od­by­wa­ją­cy się wokół pa­ła­cu


Źródła:

Wiktionary

Wokółperonowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół pe­ro­nu, od­by­wa­ją­cy się wokół pe­ro­nu


Źródła:

Wiktionary

Wokółportowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół portu, od­by­wa­ją­cy się wokół portu


Źródła:

Wiktionary

Wokółprzedszkolny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół przedsz­ko­la, od­by­wa­ją­cy się wokół przedsz­ko­la


Źródła:

Wiktionary

Wokółrestauracyjny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół re­sta­u­ra­cji, od­by­wa­ją­cy się wokół re­sta­u­ra­cji


Źródła:

Wiktionary

Wokółrynkowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół rynku, od­by­wa­ją­cy się wokół rynku


Źródła:

Wiktionary

Wokółschroniskowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół schro­ni­ska, od­by­wa­ją­cy się wokół schro­ni­ska


Źródła:

Wiktionary

Wokółsklepowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół skle­pu, od­by­wa­ją­cy się wokół skle­pu


Źródła:

Wiktionary

Wokółstacyjny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół sta­cji, od­by­wa­ją­cy się wokół sta­cji


Źródła:

Wiktionary

Wokółstadionowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół sta­dio­nu, od­by­wa­ją­cy się wokół sta­dio­nu


Źródła:

Wiktionary

Wokółszkolny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół szko­ły, od­by­wa­ją­cy się wokół szko­ły


Źródła:

Wiktionary

Wokółszpitalny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół szpi­ta­la, od­by­wa­ją­cy się wokół szpi­ta­la


Źródła:

Wiktionary

Wokółteatralny

1. ota­cza­ją­cy bu­dy­nek te­a­tru;
2. zwią­za­ny z twór­czo­ścią te­a­tral­ną; te­a­tral­ny


przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół te­a­tru, od­by­wa­ją­cy się wokół te­a­tru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wokółuczelniany

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół uczel­ni, od­by­wa­ją­cy się wokół uczel­ni


Źródła:

Wiktionary

Wokółuniwersytecki

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół uni­wer­sy­te­tu, od­by­wa­ją­cy się wokół uni­wer­sy­te­tu


Źródła:

Wiktionary

Wokółurzędowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół urzę­du, od­by­wa­ją­cy się wokół urzę­du


Źródła:

Wiktionary

Wokółuszny

znaj­du­ją­cy się na­o­ko­ło uszu, za­kła­da­ny wokół uszu


Źródła:

SJP.pl

Wokółwięzienny

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół wię­zie­nia, od­by­wa­ją­cy się wokół wię­zie­nia


Źródła:

Wiktionary

Wokółzakładowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół za­kła­du, od­by­wa­ją­cy się wokół za­kła­du


Źródła:

Wiktionary

Wokółzamkowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się wokół zamku, od­by­wa­ją­cy się wokół zamku


Źródła:

Wiktionary

Wol.

skrót

 (1.1) = wo­lu­men, wo­lu­min


Źródła:

Wiktionary

Wola

chęć, zdol­ność po­dej­mo­wa­nia pew­nych de­cyz­ji czy dzia­łań


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdol­ność czło­wie­ka do świa­do­me­go kon­tro­lo­wa­nia, kie­ro­wa­nia swoim po­stę­po­wa­niem

 (1.2) chęć za­ist­nie­nia ja­kie­goś stanu

 (1.3) daw. wol­ność

 (1.4) daw. wieś, która ko­rzy­sta­ła z pew­nych swo­bód

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=ni­ja­ki.

 (2.1) M. i B. lm. od wole

forma przy­miot­ni­ka.

 (3.1) ż. od woli


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolak

od­mia­na go­łę­bia do­mo­we­go, ma­ją­ce­go zdol­ność bar­dzo sil­ne­go ro­zdy­ma­nia wola; gar­łacz; gar­dłacz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woland

ger­mań­skie imię Sza­ta­na


Wo­land (Va­land, Fa­land, Wie­land) – ger­mań­skie imię Sza­ta­na, po­ja­wia­ją­ce się w kilku wer­sjach le­gen­dy o Fa­u­ście. Praw­do­po­dob­nie zna­czy „oszu­stwo”.

W dra­ma­cie "Faust" Go­et­he­go Me­fi­sto­fe­les raz mówi o sobie jako jun­krze Wo­lan­dzie.

W po­wie­ści Mi­cha­i­ła Buł­ha­ko­wa "Mistrz i Mał­go­rza­ta" po­słu­gu­ją­cy się imie­niem Wo­land (Воланд) Sza­tan na­le­ży do bo­ha­te­rów pier­wszo­pla­no­wych. W se­ria­lu z 1988 roku, w re­ży­se­rii Ma­cie­ja Woj­tysz­ki, rolę Wo­lan­da za­grał Gu­staw Ho­lo­u­bek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolanin

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Woli

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Woli, uro­dzo­na w Woli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolanka

miesz­kan­ka Woli (jed­nej z kil­ku­dzie­się­ciu wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Woli

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Woli, uro­dzo­na w Woli


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolanowski

przy­miot­nik od: Wo­la­nów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolant

1. po­jazd konny, powóz;
2. prze­sta­rza­łe: bad­min­ton; piłka uży­wa­na w tej grze;
3. ele­ment ste­row­ni­cy ręcz­nej w pła­tow­cu; koło ste­ro­we;
4. daw­niej: dra­pe­ria na­szy­ta na su­knię, spód­ni­cę;
5. lekka su­knia z fal­ba­na­mi, po­pu­lar­na w po­ło­wie XVIII w.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. urzą­dze­nie ste­ru­ją­ce lot­ka­mi i ste­rem wy­so­ko­ści;

 (1.2) daw. ka­wa­łek drew­na lub korka po­kry­ty skórą z pow­ty­ka­ny­mi piór­ka­mi, który pod­bi­ja­no ra­kiet­ka­mi; także sama gra;

 (1.4) hist. czte­ro­ko­ło­wy po­jazd na re­so­rach, bez budy, uży­wa­ny w Pol­sce w XIX i w pier­wszej po­ło­wie XX w.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolanów

1. nazwa dwóch wsi w Pol­sce;
2. miej­sco­wość na Ukra­i­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolapik

volapük;
1. sztucz­ny język mię­dzy­na­ro­do­wy;
2. niez­ro­zu­mia­ły i zag­mat­wa­ny język lub styl


Źródła:

SJP.pl

Wolarski

→ wo­larz (ho­dow­ca wołów)


Źródła:

SJP.pl

Wolarz

1. daw­niej: czło­wiek hand­lu­ją­cy wo­ła­mi;
2. od­mia­na go­łę­bia do­mo­we­go; gar­dłacz; wolak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. hand. czło­wiek hand­lu­ją­cy wo­ła­mi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) środ. ornit. ho­dow­la­na od­mia­na go­łę­bia do­mo­we­go cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się bar­dzo dużym wolem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolastonit

mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów, od­kry­ty przez Wil­lia­ma Hyde'a Wol­la­sto­na; wol­la­sto­nit


Źródła:

SJP.pl

Wolatucha

wschod­nio­a­u­stra­lij­ski tor­bacz z ro­dzi­ny pa­ła­nek, fałd skór­ny z boków ciała umoż­li­wia mu lot śliz­go­wy


Wo­la­tu­cha ("Pe­ta­u­ro­i­des") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny le­wor­ków (He­mi­be­li­de­i­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny pse­u­do­pa­łan­ko­wa­tych (Pse­u­do­che­i­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolatuszka

ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny pse­u­do­pa­ła­nek


Wo­la­tusz­ka ("Pse­u­do­chi­ru­lus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny pse­u­do­pa­ła­nek (Pse­u­do­che­i­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny pse­u­do­pa­łan­ko­wa­tych (Pse­u­do­che­i­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolańczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wolański

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolborski

przy­miot­nik od: Wol­bórz


Źródła:

SJP.pl

Wolborzanin

miesz­ka­niec Wol­bo­rza


Źródła:

SJP.pl

Wolborzanka

miesz­kan­ka Wol­bo­rza


Źródła:

SJP.pl

Wolbrom

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Wol­brom – mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ol­ku­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Wol­brom w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie Za­głę­bia Dą­brow­skie­go. Jest oś­rod­kiem prze­my­słu gu­mo­we­go, drzew­ne­go i me­ta­lo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolbromianin

miesz­ka­niec Wol­bro­mia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wol­bro­mia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolbromianka

miesz­kan­ka Wol­bro­mia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wol­bro­mia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolbromski

przy­miot­nik od: Wol­brom


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wol­bro­mia, zwią­za­ny z Wol­bro­miem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolbromów

Wol­bro­mów (niem. Klein Ne­un­dorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lwó­wec­kim, w gmi­nie Gry­fów Ślą­ski.


Źródła:

Wikipedia

Wolbórz

mia­sto w Pol­sce


}|-

Wol­bórz – mia­sto w cen­tral­nej Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Wol­bórz. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Wol­bórz. Do 1953 roku miej­sco­wość była sie­dzi­bą gminy Bo­gu­sła­wi­ce. W la­tach 1273–1795 mia­sto bi­sku­pów włoc­ław­skich w po­wie­cie piotr­kow­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go w końcu XVI wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woldański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woldenberczyk

wię­zień nie­miec­kie­go obozu je­niec­kie­go Oflag II C Wol­den­berg


Źródła:

SJP.pl

Wole

1. wor­ko­wa­ta część prze­ły­ku niek­tó­rych pta­ków słu­żą­ca do prze­cho­wy­wa­nia po­kar­mu;
2. po­więk­szo­ny gru­czoł tar­czy­cy; stru­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. po­więk­szo­ny, obrz­mia­ły gru­czoł

 (1.2) med. pa­to­lo­gia tar­czy­cy, np. po­więk­sze­nie gru­czo­łu lub lo­ka­li­za­cja na­rzą­du za most­kiem

 (1.3) zool. roz­sze­rze­nie prze­ły­ku słu­żą­ce do prze­cho­wy­wa­nia i prze­no­sze­nia po­kar­mu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolec

daw­niej: wołek (młody wół)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) wy­ka­stro­wa­ny wół

 (1.2) daw. młody wy­ka­stro­wa­ny by­czek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolej

ro­dzaj ude­rze­nia piłki w spor­cie, vol­ley


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. od­bi­cie lub ude­rze­nie piłki w locie przed dot­knię­ciem przez nią po­dło­ża (w te­ni­sie lub piłce noż­nej)

 (1.2) pot. piłka od­bi­ta albo ude­rzo­na zanim do­się­gnie po­dło­ża


Wolej (ang. "vol­ley") – w spor­cie – wy­bi­cie lub ude­rze­nie piłki w po­wie­trzu, zanim zet­knie się ona z zie­mią.

Ter­min ten sto­so­wa­ny jest m.in. w te­ni­sie i piłce noż­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolejowy

→ wolej


Patrz:wolej

Źródła:

SJP.pl

Wolemia

wo­le­mia szla­chet­na - au­stra­lij­skie drze­wo igla­ste


Wo­le­mia – po­ję­cie na pół żar­go­no­we, okre­śla­ją­ce sto­pień wy­peł­nie­nia pły­nem (krwią) ło­ży­ska żyl­ne­go w zna­cze­niu adek­wat­no­ści tego wy­peł­nie­nia w od­nie­sie­niu do czyn­no­ści ukła­du krą­że­nia (a nie ob­ję­to­ści).

Po­ję­cie to sto­so­wa­ne jest zwy­kle z prze­drost­ka­mi:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolenice

Wo­le­ni­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kro­to­szyń­skim, w gmi­nie Roz­dra­żew.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość wzmian­ko­wa­na jako "Wo­le­ni­ca" na­le­ża­ła do wsi więk­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Kro­to­szyn w re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Woleoczko

strzy­żyk wo­le­ocz­ko - drob­ny ptak z rzędu wró­blo­wa­tych, o prąż­ko­wa­nym, rdza­wo­bru­nat­nym upie­rze­niu


Źródła:

SJP.pl

Woleć

dawać komuś lub cze­muś pier­wszeń­stwo, bar­dziej lubić; pre­fe­ro­wać


cza­sow­nik mo­dal­ny (dk. brak)

 (1.1) bar­dziej lubić lub chcieć coś od cze­goś in­ne­go

 (1.2) zwy­kle w try­bie przy­pu­szcza­ją­cym chcieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woleński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wolf

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolff

[czy­taj: łolf] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolfgang

nie­miec­kie imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Wolf­gang – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go.

Wolf­gang imie­ni­ny ob­cho­dzi 31 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolfia

1. najm­niej­sza wodna ro­śli­na kwia­to­wa na świe­cie; wolf­fia;
2. wol­fia bez­ko­rze­nio­wa - najm­niej­sza w Pol­sce ro­śli­na okry­to­na­sien­na z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych; wolf­fia bez­ko­rze­nio­wa


Wol­fia ("Wolf­fia" ) – ro­dzaj pły­wa­ją­cych ro­ślin wod­nych z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych, obej­mu­ją­cy 11 ga­tun­ków, wy­stę­pu­ją­cych na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy. W Pol­sce je­dy­nym przed­sta­wi­cie­lem ro­dza­ju jest rzad­ko spo­ty­ka­na wol­fia bez­ko­rze­nio­wa. Ga­tun­ki z tego ro­dza­ju są najm­niej­szy­mi zna­ny­mi ro­śli­na­mi okry­to­na­sien­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolfke

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wolfowitz

[czy­taj: łul­fo­łits] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolfram

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu W i licz­bie ato­mo­wej 74; daw­niej: tung­sten


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu W i licz­bie ato­mo­wej 74;


Wol­fram (W, wol­fra­mium) – pier­wia­stek che­micz­ny z grupy me­ta­li przej­ścio­wych w ukła­dzie okre­so­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolframian

sól kwasu wol­fra­mo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. sól kwasu wol­fra­mo­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolframiany

sól kwasu wol­fra­mo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Wolframin

biał­ko bło­no­we re­ti­ku­lum en­do­plaz­ma­tycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wolframit

mi­ne­rał, wol­fra­mian man­ga­nu i że­la­za


Wol­fra­mit – mi­ne­rał z gro­ma­dy wol­fra­mia­nów, jeden z naj­waż­niej­szych mi­ne­ra­łów wol­fra­mu. Na­le­ży do mi­ne­ra­łów roz­po­wszech­nio­nych tylko w niek­tó­rych re­gio­nach Ziemi.

Nazwa po­cho­dzi od niem. "Wolf" = wilk i "Rahm" = brud, kopeć, piana, jak po­gard­li­wie naz­wa­no ten mi­ne­rał, zna­lazł­szy go w miej­scu, w któ­rym spo­dzie­wa­no się zna­leźć cynę: (piana), była uży­wa­na przez nie­miec­kich gór­ni­ków; na­wią­zu­je do trud­no­ści (two­rze­nie piany), jakie na­po­ty­ka­no przy wy­to­pie cyny z rudy za­wie­ra­ją­cej do­miesz­ki wol­fra­mi­tu (J.G.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolframowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wol­fra­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wolframowy

przy­miot­nik od: wol­fram


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wol­fra­mu, wy­ko­na­ny z wol­fra­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolfsburg

mia­sto w Niem­czech


Wolfs­burg (do 1945 znane jako "Stadt des KdF-Wa­gens bei Fal­lers­le­ben", pol. "Mia­sto Sa­mo­cho­dów KdF koło Fal­lers­le­ben") – mia­sto na pra­wach po­wia­tu, le­żą­ce w środ­ko­wych Niem­czech w kraju związ­ko­wym Dolna Sak­so­nia, na wschód od Ha­no­we­ru i na pół­noc od Brunsz­wi­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolfsburski

→ Wolfs­burg


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wolfs­bur­giem (mia­stem w Niem­czech)


Patrz:Wolfsburg

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolfszpic

rasa psa stró­żu­ją­ce­go; szpic wil­czy, szpic wil­cza­sty


Źródła:

SJP.pl

Woli

przy­miot­nik od: wół


przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy wo­ło­wi, na­le­żą­cy do wołu

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., C. i Ms. lp. od: wola

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) 3. os. lp. ter. od: woleć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolibórz

wieś w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, u pod­nó­ża Gór So­wich


Wo­li­bórz ( "Vol­pers­dorf") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Nowa Ruda.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wolice

Wo­li­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie żniń­skim, w gmi­nie Bar­cin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 359 miesz­kań­ców. Jest szó­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Bar­cin.


Źródła:

Wikipedia

Wolicjonalny

za­leż­ny od woli, do­ty­czą­cy woli


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) psych. do­ty­czą­cy woli, za­leż­ny od niej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woliczno

Wo­licz­no (niem. "Golz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie draw­skim, w gmi­nie Draw­sko Po­mor­skie. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go. W roku 2007 miej­sco­wość li­czy­ła 147 miesz­kań­ców. Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Mie­len­ko Draw­skie.


Źródła:

Wikipedia

Woliera

po­mie­szcze­nie w zoo, osło­nię­te siat­ką, przez­na­czo­ne dla pta­ków la­ta­ją­cych; pta­szar­nia, ptasz­kar­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ob­szer­na klat­ka dla pta­ków;


Wo­lie­ra (z franc. "volière") – po­mie­szcze­nie lub jego za­bu­do­wa­na i od­gro­dzo­na część (siat­ką lub szkłem), w któ­rej prze­by­wa­ją ptaki. Musi być na tyle duża, aby mogły one w niej swo­bod­nie latać. Na­le­ży rów­nież za­mon­to­wać ko­na­ry oraz sznu­ry i inne przed­mio­ty imi­tu­ją­ce na­tu­ral­ne śro­do­wi­sko. Spo­ty­ka­ne w ogro­dach zo­o­lo­gicz­nych (czę­sto zgru­po­wa­ne w pta­szar­ni) lub na te­re­nach pry­wat­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolierowy

→ wo­lie­ra


Patrz:woliera

Źródła:

SJP.pl

Wolimierz

wieś po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim


Wo­li­mierz ( "Vol­kers­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lu­bań­skim, w gmi­nie Leśna.

Przez Wo­li­mierz prze­pły­wa potok Łu­ży­ca, oraz przez Starą Skibę pły­nie stru­myk Złot­nicz­ka. Po­dzie­lo­na jest na dwie czę­ści: Nową Skibę (oko­li­ce ko­ścio­ła) i Starą Skibę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolimir

imię mę­skie


Wo­li­mir, Wo­le­mir, Wol­mir, Wo­li­mierz – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Zna­cze­nie imie­nia: "ten, który woli pokój". Imię to mogło przy­bie­rać także formę Woj­mir.

Wo­li­mir imie­ni­ny ob­cho­dzi 5 marca, 25 marca i 15 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolimirek

zdrob­nie­nie od: Wo­li­mir (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wolimirkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wo­li­mir­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wolimirostwo

Wo­li­mir z mał­żon­ką; Wo­li­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Wolimirowie

Wo­li­mir z mał­żon­ką; Wo­li­mi­ro­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wolimirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wo­li­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wolimirzyce

Wo­li­mi­rzy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie świe­bo­dziń­skim, w gmi­nie Szcza­niec.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wolin

wiór­ki drzew­ne uży­wa­ne do pa­ko­wa­nia wy­ro­bów łatwo tłu­ką­cych się oraz wy­ro­bu ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych; wełna drzew­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa na Morzu Bał­tyc­kim;

 (1.2) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolina

wiór­ki drzew­ne uży­wa­ne do pa­ko­wa­nia wy­ro­bów łatwo tłu­ką­cych się oraz wy­ro­bu ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych; wełna drzew­na


Wo­li­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ni­żań­skim, w gmi­nie Nisko. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wo­li­na gra­ni­czy z dziel­ni­cą Pod­wo­li­na mia­sta Nisko oraz wsia­mi: Rac­ła­wi­ce, Nowa Wieś i Przę­dzel. Na po­łud­nio­wy wschód od miej­sco­wo­ści znaj­du­je się Pu­szcza San­do­mier­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolinianie

sło­wiań­skie ple­mię


Wo­li­nia­nie ( Ve­lun­za­ni, "Ue­lun­za­ni") – ple­mię za­chod­nio­sło­wiań­skie za­miesz­ku­ją­ce wyspę Wolin nad Za­to­ką Po­mor­ską i zie­mie przy­le­głe, z głów­nym oś­rod­kiem w mie­ście Wolin.

Ge­o­graf Ba­war­ski – ano­ni­mo­wy do­ku­ment z ok. 845 roku wy­mie­nia z nazwy ple­mię Wo­li­nian, po­da­jąc licz­bę 70 za­miesz­ka­nych osad i miej­sco­wo­ści (łac.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolinianin

miesz­ka­niec Wo­li­na (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec mia­sta Wolin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolinianka

miesz­kan­ka Wo­li­na (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka mia­sta Wolin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolisław

imię mę­skie


Wo­li­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Zna­cze­nie imie­nia: "ten, który woli sławę" albo "ten, który sławi wolę". Jego żeń­skim od­po­wied­ni­kiem jest Wo­li­sła­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolisławek

zdrob­nie­nie od: Wo­li­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wolisławkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wo­li­sław­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wolisławostwo

Wo­li­sław z mał­żon­ką; Wo­li­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wolisławowie

Wo­li­sław z mał­żon­ką; Wo­li­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wolisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wo­li­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wolitywny

od­no­szą­cy się do woli, za­leż­ny od woli; wo­lun­tar­ny


przy­miot­nik

 (1.1) psych. zob. wo­li­cjo­nal­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woliński

przy­miot­nik od: Wolin


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Wo­li­na, zwią­za­ny z Wo­li­nem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolkameria

drze­wo, krzew lub pną­cze z ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych; kle­ro­den­dron; szczę­ślin


Źródła:

SJP.pl

Wollastonit

mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów, od­kry­ty przez Wil­lia­ma Hyde'a Wol­la­sto­na; wo­la­sto­nit


Wol­la­sto­nit – mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów.

Nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska an­giel­skie­go wy­na­laz­cy, le­ka­rza, fi­zy­ka, bo­ta­ni­ka, mi­ne­ra­lo­ga i che­mi­ka Wil­lia­ma Hyde’a Wol­la­sto­na (1766-1828), który po raz pier­wszy opi­sał ten mi­ne­rał.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolmar

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wolne

po­tocz­nie: czas wolny od pracy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. czas wolny od pracy, zajęć

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) n. lp. i ż. plu­ral|wolny.


Wolne – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie au­gu­stow­skim, w gmi­nie Szta­bin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolnego

po­tocz­nie: czas wolny od pracy


wy­krzy­knik

 (1.1) wy­ra­ża wez­wa­nie do za­nie­cha­nia czyn­no­ści

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) zob. wolny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wolnica

wol­ni­ca czar­nia­wa - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny na­stecz­ni­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wolniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wolno


Źródła:

SJP.pl

Wolniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wolny


Źródła:

SJP.pl

Wolniewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolnieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zwol­nieć)

 (1.1) przest. tra­cić na pręd­ko­ści, sta­wać się po­wol­niej­szym

 (1.2) przest. tra­cić na sile lub na­tę­że­niu, słab­nąć

 (1.3) przest. sta­wać się luź­niej­szym, tra­cić fi­zycz­ne na­pię­cie lub sprę­ży­stość

 (1.4) przest. przen. tra­cić rygor, sta­wać się mniej su­ro­wym lub bar­dziej po­błaż­li­wym

 (1.5) przest. tra­cić wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rę, sty­gnąć


Źródła:

Wiktionary

Wolnik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolniuchno

przy­słó­wek

 (1.1) bar­dzo wolno


Źródła:

Wiktionary

Wolniuchny

przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo po­wol­ny


Źródła:

Wiktionary

Wolniusieńki

zdrob­nie­nie od: wolny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: wol­niuś­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolniusieńko

przy­słó­wek

 (1.1) bar­dzo wolno


Źródła:

Wiktionary

Wolniuteczko

przy­słó­wek

 (1.1) bar­dzo wolno


Źródła:

Wiktionary

Wolniuteńki

zdrob­nie­nie od: wolny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: wol­niut­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolniuteńko

przy­słó­wek

 (1.1) bar­dzo wolno


Źródła:

Wiktionary

Wolniutki

zdrob­nie­nie od: wolny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: wolny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolniutko

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) zdrobn. od: wolno

 (1.2) bar­dzo wolno


Źródła:

Wiktionary

Wolniuśki

zdrob­nie­nie od: wolny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: wolny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolniuśko

przy­słó­wek

 (1.1) zdrobn. od: wol­niut­ko

 (1.2) bar­dzo wolno


Źródła:

Wiktionary

Wolnizna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. zwol­nie­nie miesz­kań­ców wsi, osady lub ko­lo­nii z po­dat­ków lub pań­szczyz­ny trwa­ją­ce przez pe­wien czas od dnia jej za­ło­że­nia;

 (1.2) hist. wieś, osada lub ko­lo­nia ob­ję­ta wol­niz­ną (1.1)


Wol­niz­na (sta­ro­pol. "lgota") – sto­so­wa­ny w śred­nio­wie­czu dla osad­ni­ków osied­la­ją­cych się w nowym miej­scu przy­wi­lej poz­wa­la­ją­cy im na użyt­ko­wa­nie ziemi pań­skiej bez po­no­sze­nia za to sto­sow­nych opłat. Wol­niz­ną okre­śla­no też zie­mię ob­ję­tą ul­ga­mi go­spo­dar­czy­mi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wolno

mo­dal­ny cza­sow­nik nie­wła­ści­wy okre­śla­ją­cy do­pu­szczal­ność (np.: Czy wolno wejść?) cze­goś, wy­stę­pu­ją­cy w zda­niu w po­łą­cze­niu z be­zo­ko­licz­ni­kiem; można


przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wolny, po­wo­li, bez poś­pie­chu

 (1.2) swo­bod­nie, w spo­sób luźny

cza­sow­nik nie­wła­ści­wy

 (2.1) jest doz­wo­lo­ne, można, nie jest za­bro­nio­ne, mieć poz­wo­le­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolno-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych, wska­zu­ją­cy, że to, co na­zy­wa drugi człon zło­że­nia, nie pod­le­ga żad­nym ogra­ni­cze­niom ani wpły­wom

 (1.2) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na nie­wiel­kie tempo tego, co na­zy­wa drugi człon zło­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Wolnoamerykanka

wolna ame­ry­kan­ka;
1. walka za­pa­śni­cza, w któ­rej wszyst­kie chwy­ty są doz­wo­lo­ne;
2. po­stę­po­wa­nie bez prze­strze­ga­nia ja­kich­kol­wiek norm


Wol­no­a­me­ry­kan­ka ( catch-as-catch-can – dosł. „chwy­taj, jak mo­żesz chwy­cić” lub catch wrest­ling) − po­pu­lar­ne okre­śle­nie walk za­pa­śni­czych, w któ­rych wszyst­kie chwy­ty są doz­wo­lo­ne (z wy­jąt­kiem ude­rzeń i chwy­tów za­gra­ża­ją­cych życiu). Zma­ga­nia tego typu wy­wo­dzą się z An­glii, na prze­ło­mie XIX i XX wieku zdo­by­ły znacz­ną po­pu­lar­ność na te­re­nie Sta­nów Zjed­no­czo­nych. Wy­war­ły wpływ na pow­sta­nie wrest­lin­gu oraz poś­red­nio na uksz­tał­to­wa­nie się ja­poń­skie­go nurtu mie­sza­nych sztuk walki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolnobieg

me­cha­nizm w ro­we­rze łą­czą­cy koła zę­ba­te i prze­kład­nię łań­cu­cho­wą z kołem, umoż­li­wia­ją­cy jazdę przy za­trzy­ma­nych pe­da­łach


Źródła:

SJP.pl

Wolnobytujący

ży­ją­cy na wol­no­ści, nie­os­wo­jo­ny i nie­ho­dow­la­ny


Źródła:

SJP.pl

Wolnocłowy

przy­miot­nik

 (1.1) wolny od pła­ce­nia cła


Źródła:

Wiktionary

Wolnocłówka

po­tocz­nie: sklep bezc­ło­wy; sklep wol­noc­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Wolnodostępny

do­stęp­ny dla wszyst­kich, bez ogra­ni­czeń


Źródła:

SJP.pl

Wolnokonkurencyjny

przy­miot­nik

 (1.1) ekon. taki, na któ­rym pa­nu­je wolna kon­ku­ren­cja; opar­ty na wol­nej kon­ku­ren­cji


Źródła:

Wiktionary

Wolnokurczliwy

taki, który kur­czy się po­wo­li


Źródła:

SJP.pl

Wolnomularka

człon­ki­ni sto­wa­rzy­sze­nia wol­no­mu­lar­skie­go; ma­son­ka, far­ma­zon­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) człon­ki­ni sto­wa­rzy­sze­nia wol­no­mu­lar­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolnomularski

do­ty­czą­cy wol­no­mu­la­rza, wol­no­mu­lar­stwa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wol­no­mu­lar­stwem, do­ty­czą­cy wol­no­mu­lar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolnomularstwo

tajne sto­wa­rzy­sze­nie mię­dzy­na­ro­do­we ma­ją­ce na celu du­cho­we do­sko­na­le­nie jed­nost­ki, zbra­ta­nie wszyst­kich ludzi i walkę z prze­są­da­mi; ma­so­ne­ria


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ma­so­ne­ria;


Wol­no­mu­lar­stwo, ma­so­ne­ria lub sztu­ka kró­lew­ska – mię­dzy­na­ro­do­wy ruch spo­łecz­ny o cha­rak­te­rze dy­skret­nym, ma­ją­cy na celu, jak twier­dzą ma­so­ni, du­cho­we do­sko­na­le­nie czło­wie­ka i bra­ter­stwa ludzi róż­nych re­li­gii, na­ro­do­wo­ści i po­glą­dów, ruch etycz­ny, gło­szą­cy osią­gnię­cie celu dzię­ki prze­ka­zy­wa­niu na dro­dze ini­cja­cyj­nej szcze­gól­nej me­to­dy wew­nętrz­ne­go i spo­łecz­ne­go roz­wo­ju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolnomularz

czło­nek sto­wa­rzy­sze­nia wol­no­mu­lar­skie­go; mason


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek sto­wa­rzy­sze­nia wol­no­mu­lar­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolnomyśliciel

zwo­len­nik wol­no­my­śli­ciel­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na gło­szą­cy wol­no­myśl­ność

 (1.2) filoz. zwo­len­nik wol­no­my­śli­ciel­stwa

 (1.3) pot. żart. czło­wiek wolno my­ślą­cy, nie­roz­gar­nię­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolnomyślicielka

zwo­len­nicz­ka wol­no­my­śli­ciel­stwa


Źródła:

SJP.pl

Wolnomyślicielstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) filoz. świa­to­po­gląd roz­po­wszech­nio­ny na prze­ło­mie XIX i XX wieku, opie­ra­ją­cy się na ra­cjo­na­liz­mie, agno­sty­cyz­mie i la­i­cy­za­cji życia pu­blicz­ne­go;


Wol­no­my­śli­ciel­stwo ( free-thin­king) – ide­o­lo­gia, ruch spo­łecz­ny za­po­cząt­ko­wa­ny w dobie Oś­wie­ce­nia prze­ciw­ny wszel­kim dog­ma­tom, za­sa­dza­ją­cy się na po­glą­dzie, iż sądy na­le­ży for­mu­ło­wać na pod­sta­wie wie­dzy na­u­ko­wej i ro­zu­mo­wa­nia lo­gicz­ne­go, bez od­wo­ły­wa­nia się do ar­gu­men­tów re­li­gij­nych czy tra­dy­cji; okre­śle­nie "wol­no­my­śli­ciel" bywa trak­to­wa­ne jako sy­no­nim okre­śle­nia "ate­i­sta", cho­ciaż "wol­no­my­śli­ciel" nie­ko­niecz­nie jest ate­i­stą.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wolnomyślniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wol­no­myśl­nie


Źródła:

SJP.pl

Wolnomyślniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wol­no­myśl­ny


Źródła:

SJP.pl

Wolnomyślny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który głosi za­sa­dę wol­no­ści myśli


Źródła:

Wiktionary

Wolnoobrotowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wolne obro­ty, wolno wi­ru­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Wolnopalny

wolno spa­la­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl

Wolnopłatkowe

pod­kla­sa ro­ślin okry­to­na­sien­nych; roz­dziel­no­płat­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Wolnopłatkowy

o ce­chach wol­no­płat­ko­wych (pod­kla­sa ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wolnorodnikowy

zwią­za­ny z wol­ny­mi rod­ni­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Wolnorynkowiec

zwo­len­nik go­spo­dar­ki opar­tej na za­sa­dach wol­ne­go rynku; ryn­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Wolnorynkowy

przy­miot­nik

 (1.1) ekon. zwią­za­ny z wol­nym ryn­kiem


Źródła:

Wiktionary

Wolnossący

sil­nik wol­nos­są­cy - typ mo­to­ru spa­li­no­we­go


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) mot. o sil­ni­ku spa­li­no­wym: nie­wy­po­sa­żo­ny w tur­bo­do­ła­do­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolnostojący

1. bu­dy­nek wol­no­sto­ją­cy - bu­dy­nek nie­po­łą­czo­ny żadną ze ścian z in­ny­mi bu­dyn­ka­mi;
2. wanna wol­no­sto­ją­ca - wanna moż­li­wa do usta­wie­nia poś­rod­ku po­mie­szcze­nia (nie do za­bu­do­wy)


przy­miot­nik

 (1.1) niez­wią­za­ny z po­dło­żem, prze­su­wal­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolnowar

urzą­dze­nie elek­trycz­ne do wol­ne­go go­to­wa­nia po­traw


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie do dłu­gotr­wa­łe­go go­to­wa­nia w ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze;


Wol­no­war – urzą­dze­nie elek­trycz­ne słu­żą­ce do go­to­wa­nia po­traw na wol­nym ogniu, co wy­ma­ga pod­trzy­my­wa­nia przez dłuż­szy (ok. 8-10 go­dzin) czas względ­nie ni­skiej tem­pe­ra­tu­ry ok. 80 stop­ni Cel­sju­sza (w po­rów­na­niu do pie­cze­nia, wrze­nia czy sma­że­nia). Poz­wa­la to na wie­lo­go­dzin­ne go­to­wa­nie bez na­dzo­ru ta­kich po­traw jak gu­la­sze, zupy, de­se­ry (jak np. fon­due) i in­nych. Przy­go­to­wa­ne po­tra­wy nie tracą wi­ta­min oraz war­to­ści odżyw­czych.[]


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolnowarowy

→ wol­no­war


Patrz:wolnowar

Źródła:

SJP.pl

Wolnowybiegowy

po­cho­dzą­cy z ho­dow­li, w któ­rej zwie­rzę­ta (zwy­kle kury) mogą swo­bod­nie po­ru­szać się po wy­bie­gu, a nie są trzy­ma­ne wy­łącz­nie w klat­kach


Źródła:

SJP.pl

Wolnoć

1. daw­niej, po­tocz­nie: wzmoc­nio­ny cza­sow­nik "wolno";
2. obec­nie: tylko w wy­ra­że­niu "wol­noć Tomku w swoim domku"


Źródła:

SJP.pl

Wolnościowiec

osoba opo­wia­da­ją­ca się za sze­ro­ką wol­no­ścią jed­nost­ki i mi­ni­mal­ną in­ge­ren­cją pań­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. zwo­len­nik wol­no­ści, nie­za­leż­no­ści, uczest­nik ruchu po­li­tycz­ne­go gło­szą­ce­go hasła wol­no­ścio­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolnościowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wol­no­ścią, do­ty­czą­cy wol­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Wolność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) filoz. wolna wola, moż­li­wość sa­mo­dziel­ne­go po­dej­mo­wa­nia de­cyz­ji, brak przy­mu­su

 (1.2) polit. nie­za­leż­ność pań­stwo­wa

 (1.3) więz. po­zo­sta­wa­nie poza wię­zie­niem

 (1.4) praw. prawo oby­wa­tel­skie


Wol­ność – brak przy­mu­su, moż­li­wość dzia­ła­nia zgod­nie z włas­ną wolą. Sy­tu­a­cja, w któ­rej można swo­bod­nie do­ko­ny­wać wy­bo­rów spoś­ród wszyst­kich do­stęp­nych opcji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wolnożyjący

ży­ją­cy w sta­nie dzi­kim, nie­os­wo­jo­ny i nie­ho­dow­la­ny


Źródła:

SJP.pl

Wolny

1. mo­gą­cy po­stę­po­wać zgod­nie z włas­ną wolą; sa­mo­dziel­ny, nie­za­leż­ny;
2. bę­dą­cy na swo­bo­dzie, nie­u­wię­zio­ny;
3. o kraju: nie­bę­dą­cy pod obcą oku­pa­cją; su­we­ren­ny, nie­pod­le­gły, nie­za­wi­sły;
4. nie­skrę­po­wa­ny zew­nętrz­ny­mi za­sa­da­mi, zwy­cza­ja­mi, prze­pi­sa­mi;
5. nie­za­ję­ty pracą, obo­wiąz­ka­mi;
6. nie­za­ję­ty przez ni­ko­go, przez nic;
7. nie­po­łą­czo­ny z nikim związ­kiem mał­żeń­ski;
8. o ubra­niu: nie­przy­le­ga­ją­cy do ciała, luźny;
9. od­by­wa­ją­cy się, wy­ko­ny­wa­ny po­wo­li, bez poś­pie­chu


przy­miot­nik

 (1.1) mo­gą­cy po­stę­po­wać zgod­nie z włas­ną wolą

 (1.2) nie­ob­cią­żo­ny czymś nie­ko­rzyst­nym

 (1.3) nie­za­ję­ty przez coś

 (1.4) nie­bę­dą­cy w związ­ku, nie­po­sia­da­ją­cy part­ne­ra / part­ner­ki

 (1.5) od­by­wa­ją­cy się bez poś­pie­chu

 (1.6) mo­gą­cy swo­bod­nie się roz­wi­jać i funk­cjo­no­wać

 (1.7) in­form. bę­dą­cy wol­nym opro­gra­mo­wa­niem


Osoby o naz­wi­sku Wolny.

Ka­wa­le­ro­wie Or­de­ru Vir­tu­ti Mi­li­ta­ri – o tym naz­wi­sku:

Lista Ka­tyń­ska – ofi­ce­ro­wie o tym naz­wi­sku:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolof

język na­le­żą­cy do ro­dzi­ny kongo-kor­do­fań­skiej


Źródła:

SJP.pl

Wolontariacik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wo­lon­ta­riat


Źródła:

Wiktionary

Wolontariacki

do­ty­czą­cy wo­lon­ta­ria­tu; zwią­za­ny z do­bro­wol­ną pracą o nie­od­płat­nym cha­rak­te­rze


Źródła:

SJP.pl

Wolontariat

wo­lun­ta­riat (rza­dziej);
1. pra­co­wa­nie gdzieś z włas­nej woli za darmo, zwła­szcza przy lu­dziach cho­rych, star­szych, be­zdom­nych;
2. bez­płat­na forma stażu w szpi­ta­lu od­by­wa­na przez le­ka­rza zdo­by­wa­ją­ce­go spe­cja­li­za­cję


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) do­bro­wol­na, bez­płat­na praca spo­łecz­na


Wo­lon­ta­riat (łac. "vo­lun­ta­rius" – do­bro­wol­ny) – do­bro­wol­na, bez­płat­na, świa­do­ma praca na rzecz in­nych osób lub ca­łe­go spo­łe­czeń­stwa, wy­kra­cza­ją­ca poza związ­ki ro­dzin­no-ko­le­żeń­sko-przy­ja­ciel­skie.

Wo­lon­ta­riusz to osoba pra­cu­ją­ca na za­sa­dzie wo­lon­ta­ria­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolontariusz

1. osoba do­bro­wol­nie pra­cu­ją­ca bez wy­na­gro­dze­nia w celu nie­sie­nia po­mo­cy innym, np. opie­ku­ją­ca się nie­u­le­czal­nie cho­ry­mi lub be­zdom­ny­mi; wo­lun­ta­riusz (rza­dziej);
2. prak­ty­kant wy­ko­nu­ją­cy pracę bez wy­na­gro­dze­nia dla na­u­cze­nia się za­wo­du; wo­lun­ta­riusz (rza­dziej);
3. daw­niej: ochot­nik, żoł­nierz, który z włas­nej chęci wstą­pił do woj­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która bez wy­na­gro­dze­nia i do­bro­wol­nie poś­wię­ca czas dla in­nych

 (1.2) prak­ty­kant, zaz­na­ja­mia­ją­cy się z za­wo­dem, pra­cu­ją­cy bez wy­na­gro­dze­nia

 (1.3) daw. wojsk. ochot­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolontariuszka

wo­lun­ta­riusz­ka (rza­dziej);
1. ko­bie­ta do­bro­wol­nie pra­cu­ją­ca bez wy­na­gro­dze­nia w celu nie­sie­nia po­mo­cy innym, np. opie­ku­ją­ca się nie­u­le­czal­nie cho­ry­mi lub be­zdom­ny­mi;
2. prak­ty­kant­ka wy­ko­nu­ją­ca pracę bez wy­na­gro­dze­nia dla na­u­cze­nia się za­wo­du


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: wo­lon­ta­riusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolontaryjny

→ wo­lon­ta­riat; wo­lon­ta­riac­ki, wo­lun­ta­ry­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Wolontaryzm

wo­lun­ta­ryzm;
1. kie­ro­wa­nie się wy­łącz­nie włas­ną wolą w po­dej­mo­wa­niu de­cyz­ji;
2. po­gląd fi­lo­zo­ficz­ny, we­dług któ­re­go wola jest głów­nym czyn­ni­kiem w co­dzien­nym dzia­ła­niu, prze­ciw­sta­wia­ją­cy się in­te­lek­tu­a­liz­mo­wi i sen­ty­men­ta­liz­mo­wi


Źródła:

SJP.pl

Wolonturystyka

tu­ry­sty­ka w po­łą­cze­niu z nie­od­płat­ną pracą na rzecz lo­kal­nej spo­łecz­no­ści


Wo­lon­tu­ry­sty­ka (ina­czej tu­ry­sty­ka wo­lon­ta­riac­ka) – dzie­dzi­na tu­ry­sty­ki łą­czą­ca wy­ja­zdy tu­ry­stycz­ne z pracą wo­lon­ta­riac­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolotwórczy

wy­wo­łu­ją­cy cho­ro­bę tar­czy­cy, zwaną wolem


Źródła:

SJP.pl

Wolowaty

ma­ją­cy wi­docz­ne, po­więk­szo­ne wole


Źródła:

SJP.pl

Wolsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, sie­dzi­ba władz re­jo­nu wol­skie­go w ob­wo­dzie sa­ra­tow­skim, po­ło­żo­ne na pra­wym brze­gu Wołgi;


Wolsk ( Вольск) – mia­sto w Rosji, sie­dzi­ba władz re­jo­nu wol­skie­go w ob­wo­dzie sa­ra­tow­skim, roz­mie­szczo­ne na pra­wym brze­gu rzeki Wołga. Około 61 tys. miesz­kań­ców (2020). Mia­sto zo­sta­ło za­ło­żo­ne w 1690, w 1780 otrzy­ma­ło prawa miej­skie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wolska

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. iron. Pol­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wolski

przy­miot­nik od: Wola, Wola Krzysz­to­por­ska, Wola My­słow­ska, Wola Praż­mow­ska, Wola Uh­ru­ska, Wola Żar­czyc­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wol­skiem, do­ty­czą­cy Wol­ska – mia­sta w Rosji

 (1.2) zwią­za­ny z Wolą, do­ty­czą­cy Woli – mia­stem lub dziel­ni­cą o tej naz­wie

 (1.3) po­gard. zwią­za­ny z Wol­ską – po­gard­li­wym okre­śle­niem na Pol­skę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolskowie

sta­ro­żyt­ne ple­mię ita­lij­skie ze środ­ko­we­go Ape­ni­nu


Wol­sko­wie – ple­mię ita­lij­skie (um­bryj­skie bądź oskij­skie), które za­miesz­ki­wa­ło po­łud­nio­wą część La­cjum nad rzeką "Liris" (Ga­ri­glia­no). Ich głów­nym oś­rod­kiem była Ece­tra.

Wol­sko­wie pro­wa­dzi­li wojny z Rzy­mem w V i IV w. p.n.e. Star­cia z Rzy­mia­na­mi za­koń­czy­ły się osta­tecz­nie klę­ską Wol­sków w 338 p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolszczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolszczan

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolsztyn

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Wolsz­tyn ( Woll­ste­in) – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu wolsz­tyń­skie­go i gminy miej­sko-wiej­skiej Wolsz­tyn. Po­ło­żo­ny jest w za­chod­niej czę­ści wo­je­wództ­wa nad rzeką Dojcą, 72 km na po­łud­nio­wy za­chód od Poz­na­nia.

W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolsztynianin

miesz­ka­niec Wolsz­ty­na


Źródła:

SJP.pl

Wolsztynianka

miesz­kan­ka Wolsz­ty­na


Źródła:

SJP.pl

Wolsztyński

przy­miot­nik od: Wolsz­tyn


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wolsz­ty­na, zwią­za­ny z Wolsz­ty­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolt

jed­nost­ka na­pię­cia elek­trycz­ne­go, po­ten­cja­łu elek­trycz­ne­go, a także siły elek­tro­mo­to­rycz­nej; volt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. jed­nost­ka po­ten­cja­łu elek­trycz­ne­go, na­pię­cia elek­trycz­ne­go i siły elek­tro­mo­to­rycz­nej;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wolta


|CGS-jedn =


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolta

1. jazda w kółko na ujeż­dża­nym koniu;
2. zręcz­ny obrót ciała, np. pod­czas walki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jeźdz. fi­gu­ra jeź­dziec­ka; wy­ko­na­nie konno peł­ne­go, sze­ro­kie­go koła;

 (1.2) sport. zręcz­ny obrót, wy­ko­na­ny w celu uni­knię­cia ataku prze­ciw­ni­ka

 (1.3) lotn. wolta (1.1) sa­mo­lo­tem

 (1.4) książk. nagła i zaz­wy­czaj dra­stycz­na zmia­na, czę­sto ma­ją­ca po­dło­że opor­tu­ni­stycz­ne

 (1.5) kult. za­ska­ku­ją­cy zwrot akcji w fil­mie lub książ­ce

 (1.6) muz. zob. volta.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woltametr

przy­rząd do mie­rze­nia ła­dun­ku elek­trycz­ne­go prze­pły­wa­ją­ce­go w okre­ślo­nym cza­sie przez dany obwód elek­trycz­ny; ku­lo­metr, ku­lom­bo­metr


Źródła:

SJP.pl

Woltamperometria

ze­spół metod elek­tro­che­micz­nych sto­so­wa­nych w ba­da­niach fi­zy­ko­che­micz­nych i w ana­li­zie che­micz­nej


Wol­tam­pe­ro­me­tria – tech­ni­ka ana­li­tycz­na, któ­rej pod­sta­wą jest po­miar za­leż­no­ści na­tę­że­nie prądu – po­ten­cjał elek­trycz­ny w ukła­dzie elek­tro­dy pra­cu­ją­cej i od­nie­sie­nia za­nu­rzo­nych w rozt­wo­rze ba­da­nym za­wie­ra­ją­cym oz­na­cza­ną sub­stan­cję i elek­tro­lit pod­sta­wo­wy. Elek­tro­da po­rów­naw­cza (od­nie­sie­nia) jest nie­po­la­ry­zo­wa­na (np. elek­tro­da ka­lo­me­lo­wa), na­to­miast elek­tro­da pra­cu­ją­ca jest po­la­ry­zo­wa­ną obo­jęt­ną i może to być:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woltanka

oby­wa­tel­ka Gór­nej Wolty (dawna nazwa Bur­ki­na Faso)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. oby­wa­tel Gór­nej Wolty (współcz. Bur­ki­na Faso)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woltańczyk

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. oby­wa­tel Gór­nej Wolty (współcz. Bur­ki­na Faso)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woltański

przy­miot­nik od:
1. Wolta (rzeka w Afry­ce);
2. Górna Wolta (dawna nazwa Bur­ki­na Faso, pań­stwa w Afry­ce); gór­no­wol­tań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Górną Woltą, do­ty­czą­cy Gór­nej Wolty (współcz. Bur­ki­na Faso)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woltaż

1. na­pię­cie elek­trycz­ne wy­ra­ża­ne w wol­tach;
2. po­tocz­nie: pro­cen­to­wy po­ziom za­war­to­ści al­ko­ho­lu w na­po­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elektr. na­pię­cie elek­trycz­ne wy­ra­ża­ne w wol­tach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wolter

pi­sarz i fi­lo­zof fran­cu­ski (1694-1778); Vol­ta­i­re


Źródła:

SJP.pl

Wolterianin

zwo­len­nik wol­te­ria­niz­mu; wol­no­my­śli­ciel


Źródła:

SJP.pl

Wolterianizm

dok­try­na świa­to­po­glą­do­wo-po­li­tycz­na Wol­te­ra gło­szą­ca fi­lo­zo­ficz­ny scep­ty­cyzm po­łą­czo­ny z afir­ma­cją ro­zu­mu, walkę z ob­sku­ran­tyz­mem, to­le­ran­cję re­li­gij­ną


Wol­te­ria­nizm − kon­cep­cje świa­to­po­glą­do­wo-po­li­tycz­ne Vol­ta­i­re`a re­pre­zen­tu­ją­ce fi­lo­zo­ficz­ny scep­ty­cyzm po­łą­czo­ny z afir­ma­cją ro­zu­mu, po­stu­lu­ją­ce walkę z ob­sku­ran­tyz­mem, kry­ty­kę świa­to­po­glą­du re­li­gij­ne­go z po­zy­cji de­i­stycz­nych i idee to­le­ran­cji re­li­gij­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolterianka

→ wol­te­ria­nin


Patrz:wolterianin

Źródła:

SJP.pl

Wolteriański

do­ty­czą­cy wol­te­ria­niz­mu, wol­te­ria­ni­na


Źródła:

SJP.pl

Wolterowski

1. taki jak u Wol­te­ra, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ut­wo­rów Wol­te­ra;
2. daw­niej: fotel wol­te­row­ski - fotel o wy­so­kim opar­ciu i ni­skim sie­dze­niu; wol­ter


Źródła:

SJP.pl

Wolterowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wol­te­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Woltoamper

po­za­u­kła­do­wa jed­nost­ka mocy elek­trycz­nej bier­nej


Wol­to­am­per, wol­tam­per (oz­na­cze­nie: VA) – wolt × amper, jed­nost­ka miary mocy po­zor­nej.

Wol­to­am­per (oraz jego jed­nost­ki po­chod­ne: kVA i MVA) jest jed­nost­ką uży­wa­ną do okre­śla­nia mocy zna­mio­no­wej niek­tó­rych urzą­dzeń, na przy­kład trans­for­ma­to­rów ener­ge­tycz­nych lub za­si­la­czy awa­ryj­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woltoamperomierz

przy­rząd do po­mia­ru na­pię­cia i na­tę­że­nia prądu; am­pe­ro­wol­to­mierz


Źródła:

SJP.pl

Woltol

pro­dukt za­gę­szcze­nia ole­jów mi­ne­ral­nych, zwie­rzę­cych lub ro­ślin­nych za po­mo­cą ci­chych wy­ła­do­wań elek­trycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Woltometr

przy­rząd do mie­rze­nia na­pię­cia prądu elek­trycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Woltomierz

przy­rząd do po­mia­ru na­pię­cia prądu elek­trycz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­trol. elektr. przy­rząd do po­mia­ru na­pię­cia elek­trycz­ne­go;


Wol­to­mierz – przy­rząd po­mia­ro­wy mie­rzą­cy na­pię­cie elek­trycz­ne.

Nazwa po­cho­dzi od jed­nost­ki na­pię­cia: wolta. Wol­to­mierz włą­cza się rów­no­le­gle do ob­wo­du elek­trycz­ne­go. Ide­al­ny wol­to­mierz po­sia­da nie­skoń­cze­nie dużą re­zy­stan­cję wew­nętrz­ną. W związ­ku z tym ocze­ku­je się po­mi­jal­nie ma­łe­go po­bo­ru prądu przez cewkę po­mia­ro­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woltowy

→ wolt


Patrz:wolt

Źródła:

SJP.pl

Woltyż

prze­sta­rza­le: wol­ty­żer­ka (po­pi­so­wa jazda na koniu)


Źródła:

SJP.pl

Woltyżer

1. żoł­nierz lek­kiej pie­cho­ty w armii na­po­le­oń­skiej; ty­ra­lier;
2. jeź­dziec cyr­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Woltyżerka

1. ko­bie­ta upra­wia­ją­ca jazdę akro­ba­tycz­ną na koniu;
2. po­pi­so­wa jazda na koniu w cyrku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jeźdz. dy­scy­pli­na spor­to­wa i ro­dzaj po­ka­zów cyr­ko­wych po­le­ga­ją­cych na gim­na­sty­ce oraz akro­ba­ty­ce na koniu;


Wol­ty­żer­ka – dy­scy­pli­na jeź­dziec­ka, obec­nie jako jedna z 7 dy­scy­plin wspie­ra­na jest przez Mię­dzy­na­ro­do­wą Fe­de­ra­cję Jeź­dziec­ką (FEI). W dy­scy­pli­nie tej za­wod­nik lub grupa za­wod­ni­ków wy­ko­nu­je zróż­ni­co­wa­ne ćwi­cze­nia gim­na­stycz­ne i akro­ba­tycz­ne na ga­lo­pu­ją­cym, kłu­su­ją­cym lub stę­pu­ją­cym koniu, pro­wa­dzo­nym na lonży.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woltyżerować

rzad­ko: spe­cja­li­zo­wać się w ćwi­cze­niach akro­ba­tycz­nych wy­ko­ny­wa­nych na ga­lo­pu­ją­cym koniu


Źródła:

SJP.pl

Wolumen

opraw­ny tom obej­mu­ją­cy ca­łość dzie­ła, jego po­szcze­gól­ne czę­ści lub kilka róż­nych dzieł; wo­lu­min, vo­lu­men


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolumenowo

→ wo­lu­me­no­wy


Patrz:wolumenowy

Źródła:

SJP.pl

Wolumenowy

→ wo­lu­men


Patrz:wolumen

Źródła:

SJP.pl

Wolumetr

przy­rząd do mie­rze­nia ob­ję­to­ści gazów


Źródła:

SJP.pl

Wolumin

1. opraw­ny tom, jed­nost­ka in­tro­li­ga­tor­ska, bi­blio­tecz­na; wo­lu­men, vo­lu­men;
2. książ­ko­wo: rę­ko­pis opraw­ny w grubą księ­gę; fo­liał;
3. książ­ko­wo: za­pi­sa­ny zwój pa­pi­ru­su lub per­ga­mi­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­je­dyn­czy eg­zem­plarz książ­ki

 (1.2) in­form. wy­dzie­lo­na część w pa­mię­ci sta­łej kom­pu­te­ra, w któ­rej prze­cho­wy­wa­ne są in­for­ma­cje;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woluminowy

zwią­za­ny z wo­lu­mi­nem - wy­dzie­lo­nym ob­sza­rem pa­mię­ci kom­pu­te­ro­wej umoż­li­wia­ją­cej prze­cho­wy­wa­nie du­żych ilo­ści da­nych przez długi czas


Źródła:

SJP.pl

Woluntariat

wo­lon­ta­riat (czę­ściej);
1. pra­co­wa­nie gdzieś z włas­nej woli za darmo, zwła­szcza przy lu­dziach cho­rych, star­szych, be­zdom­nych;
2. bez­płat­na forma stażu w szpi­ta­lu od­by­wa­na przez le­ka­rza zdo­by­wa­ją­ce­go spe­cja­li­za­cję


Źródła:

SJP.pl

Woluntariusz

wo­lon­ta­riusz (czę­ściej);
1. osoba do­bro­wol­nie pra­cu­ją­ca bez wy­na­gro­dze­nia w celu nie­sie­nia po­mo­cy innym, np. opie­ku­ją­ca się nie­u­le­czal­nie cho­ry­mi lub be­zdom­ny­mi;
2. prak­ty­kant wy­ko­nu­ją­cy pracę bez wy­na­gro­dze­nia dla na­u­cze­nia się za­wo­du


Źródła:

SJP.pl

Woluntariuszka

wo­lon­ta­riusz­ka (czę­ściej);
1. ko­bie­ta do­bro­wol­nie pra­cu­ją­ca bez wy­na­gro­dze­nia w celu nie­sie­nia po­mo­cy innym, np. opie­ku­ją­ca się nie­u­le­czal­nie cho­ry­mi lub be­zdom­ny­mi;
2. prak­ty­kant­ka wy­ko­nu­ją­ca pracę bez wy­na­gro­dze­nia dla na­u­cze­nia się za­wo­du


Źródła:

SJP.pl

Woluntarysta

zwo­len­nik wo­lun­ta­ryz­mu


Źródła:

SJP.pl

Woluntarystka

→ wo­lun­ta­ry­sta


Patrz:woluntarysta

Źródła:

SJP.pl

Woluntarystyczny

→ wo­lun­ta­ryzm


Patrz:woluntaryzm

Źródła:

SJP.pl

Woluntaryzm

wo­lon­ta­ryzm;
1. kie­ro­wa­nie się wy­łącz­nie włas­ną wolą w po­dej­mo­wa­niu de­cyz­ji;
2. po­gląd fi­lo­zo­ficz­ny, we­dług któ­re­go wola jest głów­nym czyn­ni­kiem w co­dzien­nym dzia­ła­niu, prze­ciw­sta­wia­ją­cy się in­te­lek­tu­a­liz­mo­wi i sen­ty­men­ta­liz­mo­wi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filoz. po­gląd, we­dług któ­re­go wola jest głów­nym czyn­ni­kiem w co­dzien­nym dzia­ła­niu;

 (1.2) publ. sta­wia­nie włas­nej woli i zach­cia­nek nad inne czyn­ni­ki przy po­dej­mo­wa­niu de­cyz­ji


Zo­bacz też: Wo­lun­ta­ryzm (myśl po­li­tycz­na).

Wo­lun­ta­ryzm (z łac. "vo­lun­tas" – "wola") – ter­min wpro­wa­dzo­ny przez Fer­di­nan­da Tönniesa, oz­na­cza­ją­cy ze­spół po­glą­dów szcze­gól­nie ak­cen­tu­ją­cych rolę woli w etyce i życiu ludz­kim. W wo­lun­ta­ryz­mie wola jest naj­wyż­szą wła­dzą czło­wie­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woluta

de­ko­ra­cyj­ny motyw w kształ­cie spi­ra­li lub zwoju; śli­macz­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ozdob­ny or­na­ment lub detal ar­chi­tek­to­nicz­ny, czy rzeź­biar­ski w kształ­cie spi­ra­li albo zwoju;


Wo­lu­ta, śli­macz­ni­ca – ele­ment ar­chi­tek­to­nicz­ny i motyw or­na­men­ta­cyj­ny w for­mie spi­ra­li lub zwoju.

Wy­stę­pu­je w gło­wi­cach ko­lumn w ar­chi­tek­tu­rze grec­kiej i rzym­skiej (w po­rząd­ku joń­skim, ko­rync­kim i kom­po­zy­to­wym). Jako ozdo­ba wy­stę­po­wał w sztu­ce asy­ryj­skiej, per­skiej oraz w okre­sie re­ne­san­su i ba­ro­ku, w bu­dow­lach wzo­ro­wa­nych na stylu an­tycz­nym. Wo­lu­ta sta­no­wi naj­waż­niej­szy ele­ment esow­ni­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wolutowy

przy­miot­nik od: wo­lu­ta


Źródła:

SJP.pl

Wolutyna

ma­te­riał za­pa­so­wy bak­te­rii wy­stę­pu­ją­cy w po­sta­ci zia­ren po­li­fos­fo­ra­no­wych


Wo­lu­ty­na, ziar­ni­sto­ści me­ta­chro­ma­tycz­ne – sub­stan­cja za­pa­so­wa bak­te­rii i niek­tó­rych grzy­bów znaj­du­ją­ca się w cy­to­plaz­mie w for­mie zia­ren. Po­li­mer fos­fo­ra­no­wy, słu­żą­cy m.in. bak­te­riom do syn­te­zy ATP. Ziar­ni­sto­ści wo­lu­ty­ny opi­sa­no po raz pier­wszy u bak­te­rii "Spi­ril­lum vo­lu­tans", stąd po­cho­dzi nazwa sub­stan­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wolverhampton

Wol­ver­hamp­ton – mia­sto i dy­strykt me­tro­po­li­tal­ny w hrab­stwie West Mid­lands w An­glii. Mia­sto leży na pół­noc­ny za­chód od Bir­ming­ham i jest dru­gim co do wiel­ko­ści w ko­nur­ba­cji West Mid­lands. W 2021 mia­sto li­czy­ło 234 025 miesz­kań­ców. Za­chod­nie dziel­ni­ce mia­sta, jak Bil­ston czy Heath Town leżą w okrę­gu tra­dy­cyj­nie na­zy­wa­nym Black Co­un­try.


Źródła:

Wikipedia

Wolwanowice

Wol­wa­no­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie pro­szo­wic­kim, w gmi­nie Pro­szo­wi­ce.

W 1595 roku wieś po­ło­żo­na w po­wie­cie pro­szo­wic­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go była włas­no­ścią kasz­te­la­na ma­ło­go­skie­go Se­ba­stia­na Lu­bo­mir­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wolęcin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wombat

au­stra­lij­ski ssak z ro­dzi­ny tor­ba­czy o krót­kich łap­kach i do­brze roz­wi­nię­tym tu­ło­wiu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. au­stra­lij­ski tor­bacz o bru­nat­no­sza­rej sier­ści;


Wom­bat ("Vom­ba­tus") – ro­dzaj ssaka z ro­dzi­ny wom­ba­to­wa­tych (Vom­ba­ti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wombatowate

o ce­chach wom­ba­to­wa­tych (ro­dzi­na tor­ba­czy)


Wom­ba­to­wa­te, wom­ba­ty (Vom­ba­ti­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z rzędu dwu­przo­do­zę­bow­ców (Di­pro­to­don­tia), praw­do­po­dob­nie bli­sko spo­krew­nio­nych z ko­a­lo­wa­ty­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wombatowaty

o ce­chach wom­ba­to­wa­tych (ro­dzi­na tor­ba­czy)


Źródła:

SJP.pl

Wombaty

au­stra­lij­ski ssak z ro­dzi­ny tor­ba­czy o krót­kich łap­kach i do­brze roz­wi­nię­tym tu­ło­wiu


Źródła:

SJP.pl

Womitorium

przej­ście w róż­ne­go ro­dza­ju bu­dow­lach o cha­rak­te­rze am­fi­te­a­tral­nym; vo­mi­to­rium


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ar­chit. tu­ne­lo­we przej­ście przez try­bu­ny sta­dio­nu lub innej bu­dow­li am­fi­te­a­tral­nej

 (1.2) ar­chit. hist. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie, przej­ście dla pu­blicz­no­ści w murze cyrku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Womitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wo­mi­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Womitować

daw­niej: wy­mio­to­wać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. gw-pl|Poz­nań. wy­mio­to­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Womity

daw­niej: wy­mio­ty


Źródła:

SJP.pl

Won

1. wa­lu­ta Korei Po­łud­nio­wej, 1 won = 100 je­o­nów (cho­nów);
2. wa­lu­ta Korei Pół­noc­nej, 1 won = 100 junów (cho­nów)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) monet. wa­lu­ta Korei Po­łud­nio­wej i Pół­noc­nej o sym­bo­lu ₩;

wy­krzy­knik

 (2.1) nie­u­przej­me wez­wa­nie do od­da­le­nia się


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Won-Ton

won ton, won­ton;
1. ro­dzaj pi­kant­nych pie­ro­gów z na­dzie­niem mięs­nym, po­cho­dzą­cy z kuch­ni chiń­skiej;
2. zupa z tymi pie­ro­ga­mi


Źródła:

SJP.pl

Wonczas

daw­niej: wów­czas


za­i­mek przy­słow­ny

 (1.1) daw. w tam­tym cza­sie; wów­czas, wtedy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wonder

[czy­taj: łon­der] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wonga

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych


Wonga ("Le­u­co­sar­cia me­la­no­le­u­ca") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych (Co­lum­bi­dae). Za­miesz­ku­je ob­szar od Qu­e­ens­lan­du do Gipps­lan­du (Au­stra­lia). Za­sad­ni­czo osia­dły, ale w przy­pad­ku braku lub zbyt małej ilo­ści po­ży­wie­nia po­pu­la­cja po­łud­nio­wa mi­gru­je na nie­wiel­kie od­le­gło­ści. Za­sięg wy­stę­po­wa­nia to ok. 1 mi­lion km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woniawiec

ro­dzaj wiecz­nie zie­lo­nych drzew z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wonieć

książ­ko­we: wy­dzie­lać woń, za­pach, zwy­kle przy­jem­ny; być peł­nym ja­kie­goś za­pa­chu


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­wo­nieć)

 (1.1) przest. książk. wy­dzie­lać woń, za­pach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woniączka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wódka


Źródła:

Wiktionary

Wonnica

duży, zie­lo­ny chrząszcz z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych, wy­dzie­la­ją­cy woń piżma; jego larwy że­ru­ją w wierz­bach


Źródła:

SJP.pl

Wonniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: won­nie


Źródła:

SJP.pl

Wonniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wonny


Źródła:

SJP.pl

Wonności

za­pach, zwła­szcza przy­jem­ny


Źródła:

SJP.pl

Wonność

za­pach, zwła­szcza przy­jem­ny


Źródła:

SJP.pl

Wonny

za­pa­cho­wy


przy­miot­nik

 (1.1) wy­dzie­la­ją­cy woń – przy­jem­ny za­pach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wonton

za­staw­ne na­rzę­dzie słu­żą­ce do po­ło­wu ryb w je­zio­rach i rze­kach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wood

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Woodrow

[czy­taj: łu­droł]
1. obce imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woods

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Woodstock

[czy­taj: łut­stok]
1. fe­sti­wal mu­zycz­ny or­ga­ni­zo­wa­ny przez fun­da­cję Wiel­ka Or­kie­stra Świą­tecz­nej Po­mo­cy z pie­nię­dzy uzy­ska­nych od spon­so­rów; Przy­sta­nek Wo­od­stock;
2. nazwa kilku miast w Ka­na­dzie;
3. nazwa kilku miast, wsi i gmin w Sta­nach Zjed­no­czo­nych;
4. miej­sco­wość w An­glii, w hrab­stwie Ox­fords­hi­re;
5. nazwa fe­sti­wa­lu mu­zycz­ne­go, który odbył się w dniach 15, 16, 17 i 18 sierp­nia 1969 roku w Bet­hel koło No­we­go Jorku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woodstockowicz

[czy­taj: łud­sto­ko­wicz] uczest­nik Wo­od­stoc­ku (fe­sti­wa­lu mu­zycz­ne­go)


Źródła:

SJP.pl

Woodstockowy

→ Wo­od­stock [czy­taj: łud­sto­ko­wy]


Źródła:

SJP.pl

Woodstokowicz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. uczest­nik fe­sti­wa­lu Pol’and’Rock Fe­sti­val, daw­niej „Przy­sta­nek Wo­od­stock”


Źródła:

Wiktionary

Woodward

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Woody

Woody (daw­niej We­ring­da­le) – ob­szar nie­mu­ni­cy­pal­ny w hrab­stwie Kern, w Ka­li­for­nii (Stany Zjed­no­czo­ne), na wy­so­ko­ści 504 m.


Źródła:

Wikipedia

Woofer

[czy­taj: łufer] gło­śnik ni­sko­to­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Woolf

[czy­taj: łulf] naz­wi­sko, m.in. Vir­gi­nia Woolf (1882-1941) - pi­sar­ka an­giel­ska


Źródła:

SJP.pl

Woonerf

[czy­taj: wu­nerf] ro­dzaj ulicy na te­re­nie miesz­ka­nio­wym, na któ­rej piesi i ro­we­rzy­ści mają pier­wszeń­stwo wobec po­ja­zdów me­cha­nicz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urb. ro­dzaj ulicy w mie­ście za­pro­jek­to­wa­nej w celu zwięk­sze­nia bez­pie­czeń­stwa prze­de wszyst­kim pie­szych i ro­we­rzy­stów, któ­rzy mają prio­ry­tet przed sa­mo­cho­da­mi;


Wo­o­nerf (: //) – ro­dzaj ulicy w stre­fie zur­ba­ni­zo­wa­nej, w któ­rej po­ło­żo­no na­cisk na wy­so­ki po­ziom bez­pie­czeń­stwa, uspo­ko­je­nie ruchu, atrak­cyj­ność prze­strze­ni i funk­cji ko­mu­ni­ka­cyj­nej z prio­ry­te­tem dla pie­szych i ro­we­rzy­stów. Wo­o­nerf jest w za­ło­że­niu prze­strze­nią pu­blicz­ną, która łączy funk­cje ulicy, dep­ta­ku, par­kin­gu i miej­sca spot­kań miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wop

Woj­ska Ochro­ny Po­gra­ni­cza; dawna or­ga­ni­za­cja po­wo­ła­na do ochro­ny gra­nic pań­stwa, od­po­wied­nik dzi­siej­szej Stra­ży Gra­nicz­nej


skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju mę­sko­rze­czo­we­go

 (1.1) = Woj­ska Ochro­ny Po­gra­ni­cza;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wopista

po dru­giej woj­nie świa­to­wej: żoł­nierz Wojsk Ochro­ny Po­gra­ni­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz WOP, for­ma­cji ochro­ny gra­nic Pol­ski do 1991 roku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wopistka

→ wo­pi­sta


Patrz:wopista

Źródła:

SJP.pl

Wopno

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wapno


Źródła:

Wiktionary

Wopr

Wodne Ochot­ni­cze Po­go­to­wie Ra­tun­ko­we


skró­to­wiec

 (1.1) = Wodne Ochot­ni­cze Po­go­to­wie Ra­tun­ko­we;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wopr-Owiec

czło­nek WOPR (Wod­ne­go Ochot­ni­cze­go Po­go­to­wia Ra­tun­ko­we­go); wo­pro­wiec


Źródła:

SJP.pl

Wopr-Owski

→ WOPR (Wodne Ochot­ni­cze Po­go­to­wie Ra­tun­ko­we); wo­prow­ski


Źródła:

SJP.pl

Woprowiec

czło­nek WOPR (Wod­ne­go Ochot­ni­cze­go Po­go­to­wia Ra­tun­ko­we­go); WOPR-owiec


Źródła:

SJP.pl

Woprowski

przy­miot­nik od: WOPR (Wodne Ochot­ni­cze Po­go­to­wie Ra­tun­ko­we); WOPR-owski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z WOPR-em, do­ty­czą­cy WOPR-u


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Worać

[czy­taj: w-orać]
1. rzad­kie: wpro­wa­dzić coś w głąb gleby po­przez ora­nie; przy­o­rać;
2. worać się:
a) za­o­rać czy­jąś część pola na swój uży­tek, przy­wła­szczyć ją sobie;
b) za­głę­bić się w coś, wbić się


Źródła:

SJP.pl

Worcell

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Worcester

ostry sos z soi, octu i in­nych skład­ni­ków


Wor­ce­ster (,) – mia­sto w Wiel­kiej Bry­ta­nii (An­glia), o sta­tu­sie "city", oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny hrab­stwa Wor­ce­sters­hi­re, w dy­stryk­cie Wor­ce­ster. W 2021 roku mia­sto li­czy­ło 105 465 miesz­kań­ców. W mie­ście wy­na­le­zio­no oraz długi czas pro­du­ko­wa­no sos Wor­ce­sters­hi­re.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Worcesterski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wor­ce­ste­rem, do­ty­czą­cy Wor­ce­ste­ru


Źródła:

Wiktionary

Worczak

wor­czak za­gnie­tek - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny wor­cza­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Worczakowate

o ce­chach wor­cza­ko­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Wor­cza­ko­wa­te (Gnap­ho­si­dae) – ro­dzi­na pa­ją­ków z po­drzę­du Opist­hot­he­lae i in­fra­rzę­du Ara­ne­o­morp­hae. Grupa kos­mo­po­li­tycz­na, obej­mu­ją­ca około 2250 opi­sa­nych ga­tun­ków, skla­sy­fi­ko­wa­nych w ponad 130 ro­dza­jach. Żyją głów­nie na ziemi, w ściół­ce i pod korą. Ak­tyw­nie po­lu­ją na ofia­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Worczakowaty

o ce­chach wor­cza­ko­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Źródła:

SJP.pl

Word

[czy­taj: łord] pro­gram kom­pu­te­ro­wy do pi­sa­nia tek­stów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. drugi wiek gwa­da­lu­pu (środ­ko­we­go permu), trwa­ją­cy 268 – 265,8 mi­lio­nów lat temu;

 (1.2) pot. zob. WORD.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) in­form. po­pu­lar­ny edy­tor tek­stu firmy Mi­cro­soft;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Worden

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wordliczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wordowski

→ Word [czy­taj: łor­dow­ski]


Źródła:

SJP.pl

Wordpad

WordPad – pro­ce­sor tek­stów, który za­war­ty jest w pra­wie wszyst­kich wer­sjach Mi­cro­soft Win­dows, po­czą­wszy od Win­dows 95. Za­stą­pił on pro­ce­sor Win­dows Write. W 2023 roku Mi­cro­soft ogło­sił, że apli­ka­cja zo­sta­nie usu­nię­ta w przysz­łych wer­sjach sy­ste­mu Win­dows.


Źródła:

Wikipedia

Wordperfect

[czy­taj: łord per­fekt] pro­gram kom­pu­te­ro­wy, za­a­wan­so­wa­ny edy­tor tek­sto­wy; Word Per­fect


WordPerfect – pro­ce­sor tek­stu pow­sta­ły w 1982 roku, w fir­mie WordPerfect Cor­po­ra­tion, któ­re­go szczyt po­pu­lar­no­ści przy­padł na

lata 80. i po­czą­tek lat 90. XX wieku, w okre­sie po­wszech­ne­go użyt­ko­wa­nia na mi­kro­kom­pu­te­rach oso­bi­stych sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go MS/PC DOS. Póź­niej edy­tor ten zo­stał stop­nio­wo wy­par­ty z rynku przez Mi­cro­soft Word. WordPerfect długo był po­pu­lar­nym na­rzę­dziem do przet­wa­rza­nia tek­stów, za­stę­pu­jąc inny stan­dar­do­wy pro­gram kom­pu­te­ro­wy tam­tej epoki – edy­tor WordStar.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wordpress

WordPress (WP) – sy­stem za­rzą­dza­nia tre­ścią (CMS) na­pi­sa­ny w ję­zy­ku PHP, pier­wot­nie opra­co­wa­ny z myślą o pu­bli­ko­wa­niu blo­gów. Z cza­sem zo­stał roz­wi­nię­ty i umoż­li­wia two­rze­nie róż­no­rod­nych wi­tryn in­ter­ne­to­wych, w tym ser­wi­sów in­for­ma­cyj­nych, forów, ga­le­rii mul­ti­me­diów, plat­form edu­ka­cyj­nych i skle­pów in­ter­ne­to­wych.


Źródła:

Wikipedia

Wordsworth

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Woreczek

zdrob­nie­nie od: worek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. worek

 (1.2) mały worek

 (1.3) za­war­tość ma­łe­go worka


Wo­re­czek – (łac. "sac­cu­lus") część ucha wew­nętrz­ne­go, bę­dą­ca frag­men­tem sy­ste­mu słu­żą­ce­go do utrzy­ma­nia rów­no­wa­gi ciała, czyli błęd­ni­ka bło­nia­ste­go. Znaj­du­je się on mię­dzy śli­ma­kiem a ka­na­ła­mi pół­ko­li­sty­mi. Za­wie­ra zgru­bie­nie na­błon­ka zmy­sło­we­go, zwane plam­ką wo­recz­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woreczkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem wo­re­czek, po­dob­ny do wo­recz­ka


Źródła:

SJP.pl

Woreczkowy

→ wo­re­czek


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od wo­re­czek


Patrz:woreczek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woreda

jed­nost­ka po­dzia­łu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go w Etio­pii


Źródła:

SJP.pl

Worek

po­jem­nik z płót­na lub pla­sti­ku zwy­kle po­zba­wio­ny uchwy­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mięk­ki, ela­stycz­ny po­jem­nik wy­ko­na­ny z ka­wał­ków ma­te­ria­łu, folii lub pa­pie­ru;

 (1.2) miara ilo­ści: za­war­tość worka (1.1)

 (1.3) pot. przen. zbyt luźne ubra­nie, su­kien­ka

 (1.4) bot. za­rod­nia u niek­tó­rych grzy­bów;

 (1.5) zob. worek mosz­no­wy., mosz­na

 (1.6) geogr. wy­bie­gnię­cia te­ry­to­rium pań­stwa w głąb in­nych państw są­sied­nich


Worek – wiot­ki po­jem­nik po­dob­ny do torby, lecz po­zba­wio­ny spe­cja­li­zo­wa­ne­go zam­knię­cia. Wy­ko­nu­je się go głów­nie z juty, płót­na, skóry, pa­pie­ru bądź two­rzyw sztucz­nych. Służy do prze­cho­wy­wa­nia i tran­spor­tu roz­ma­i­tych ar­ty­ku­łów, w tym syp­kich, lecz nie pły­nów. Jedną z jego od­mian jest worek próż­nio­wy – ga­dżet cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się moż­li­wo­ścią wy­pom­po­wa­nia z niego po­wie­trza dla oszczę­dze­nia miej­sca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Workaholic

[czy­taj: łer­ka­ho­lik] czło­wiek od­czu­wa­ją­cy nie­u­stan­ną po­trze­bę wy­tę­żo­nej pracy; pra­co­ho­lik, wor­ka­ho­lik, wor­ko­ho­lik


Źródła:

SJP.pl

Workaholik

[czy­taj: łer­ka­ho­lik] czło­wiek od­czu­wa­ją­cy nie­u­stan­ną po­trze­bę wy­tę­żo­nej pracy; pra­co­ho­lik, wor­ka­ho­lic, wor­ko­ho­lik


Źródła:

SJP.pl

Workation

[czy­taj: łor­kej­szyn] śro­do­wi­sko­wo: po­łą­cze­nie pracy zdal­nej i wy­po­czyn­ku


Źródła:

SJP.pl

Worki

po­tocz­nie, u ludzi: ob­wi­sła skóra pod ocza­mi; wory


Źródła:

SJP.pl

Workoholik

[czy­taj: łer­ko­ho­lik] czło­wiek od­czu­wa­ją­cy nie­u­stan­ną po­trze­bę wy­tę­żo­nej pracy; pra­co­ho­lik, wor­ka­ho­lik, wor­ka­ho­lic


Źródła:

SJP.pl

Workolot

ga­tu­nek po­dob­ne­go do wie­wiór­ki la­ta­ją­cej tor­ba­cza, za­miesz­ku­ją­cy kon­ty­nent au­stra­lij­ski; lo­to­pa­łan­ka


Źródła:

SJP.pl

Workowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wor­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Workowate

1. przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem worek, po­dob­ny do worka;
2. o ubra­niu: zbyt luźny;
3. o ce­chach wor­ko­wa­tych (na­drząd lub ro­dzi­na ssa­ków);
4. mrów­ko­żer wor­ko­wa­ty - ga­tu­nek ssaka z na­drzę­du tor­ba­czy;
5. lew wor­ko­wa­ty - wy­mar­ły ga­tu­nek dra­pież­ne­go ssaka z na­drzę­du tor­ba­czy;
6. wilk wor­ko­wa­ty - wy­mar­ły ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny wil­ko­wo­ro­wa­tych; wilk tas­mań­ski, wil­ko­wór tas­mań­ski


Źródła:

SJP.pl

Workowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem worek, po­dob­ny do worka;
2. o ubra­niu: zbyt luźny;
3. o ce­chach wor­ko­wa­tych (na­drząd lub ro­dzi­na ssa­ków);
4. mrów­ko­żer wor­ko­wa­ty - ga­tu­nek ssaka z na­drzę­du tor­ba­czy;
5. lew wor­ko­wa­ty - wy­mar­ły ga­tu­nek dra­pież­ne­go ssaka z na­drzę­du tor­ba­czy;
6. wilk wor­ko­wa­ty - wy­mar­ły ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny wil­ko­wo­ro­wa­tych; wilk tas­mań­ski, wil­ko­wór tas­mań­ski


Źródła:

SJP.pl

Workować

pa­ko­wać w worki


cza­sow­nik

 (1.1) pa­ko­wać coś do worów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Workowce

1. lą­do­wy ssak niż­szy roz­wi­ja­ją­cy się w tor­bie na brzu­chu matki; tor­bacz, tor­bo­wiec;
2. grzyb rozm­na­ża­ją­cy się przez za­rod­ni­ki wor­ko­we lub przez pącz­ko­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mar­su­pia­lia|Il­li­ger|ref=tak., na­drząd ssa­ków z pod­gro­ma­dy ży­wo­rod­nych;

 (1.2) syst. mik. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Asco­my­co­ta|Caval.-Sm.|ref=tak., gro­ma­da grzy­bów;


Wor­kow­ce, wo­recz­nia­ki lub grzy­by wor­ko­we ("Asco­my­co­ta" Caval.-Sm.) – typ or­ga­niz­mów na­le­żą­cy do kró­le­stwa grzy­bów. Ich nazwa po­cho­dzi od typu za­rod­ni zwa­nej wor­kiem ("ascus"), w któ­rej są wyt­wa­rza­ne za­rod­ni­ki wor­ko­we (asko­spo­ry).

Jest to naj­licz­niej­szy w ga­tun­ki typ grzy­bów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Workowiec

1. lą­do­wy ssak niż­szy roz­wi­ja­ją­cy się w tor­bie na brzu­chu matki; tor­bacz, tor­bo­wiec;
2. grzyb rozm­na­ża­ją­cy się przez za­rod­ni­ki wor­ko­we lub przez pącz­ko­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Workownik

urzą­dze­nie ułat­wia­ją­ce na­peł­nia­nie wor­ków


Źródła:

SJP.pl

Workowy

przy­miot­nik od: worek


Źródła:

SJP.pl

Workshop

[czy­taj: łerk­szop] se­mi­na­rium, spot­ka­nie ar­ty­stycz­ny lub na­u­ko­we, ma­ją­ce na celu na­by­cie okre­ślo­nych umie­jęt­no­ści; warsz­ta­ty ar­ty­stycz­ne lub na­u­ko­we


Works­hop – bez­płat­ny mie­sięcz­nik spo­łecz­no-kul­tu­ral­ny wy­da­wa­ny przez Fun­da­cję La­bo­ra­to­rium Re­por­ta­żu, ISSN 1895-6157. Uka­zu­je się od paź­dzier­ni­ka 2005 r.

Re­dak­cja znaj­du­je się w War­sza­wie w La­bo­ra­to­rium Re­por­ta­żu In­sty­tu­tu Dzien­ni­kar­stwa Uni­wer­sy­te­tu War­szaw­skie­go. Re­dak­to­rem na­czel­nym jest Marek Mil­ler. Se­kre­ta­rzem re­dak­cji jest Krzysz­tof Sie­lic­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Workucki

→ Wor­ku­ta (mia­sto w Rosji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wor­ku­tą, do­ty­czą­cy Wor­ku­ty (mia­sta w Rosji)

 (1.2) zwią­za­ny z Wor­ku­tą, do­ty­czą­cy Wor­ku­ty (rzeki w Rosji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Workuta

mia­sto w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na pół­no­cy Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej, w Re­pu­bli­ce Komi;

 (1.2) geogr. rzeka w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej, na po­lar­nym Uralu, prawy do­pływ Usy;


Wor­ku­ta ( Воркута; komi: Вӧркута, "Vörkuta") – mia­sto w Rosji, w re­pu­bli­ce Komi, nad rzeką Wor­ku­tą (do­rze­cze Pe­czo­ry), 160 km na pół­noc od koła pod­bie­gu­no­we­go. Nazwa mia­sta po­cho­dzi z ję­zy­ka nie­niec­kie­go, co można prze­tłu­ma­czyć jako "ob­fi­tu­ją­cy w niedź­wie­dzie" od słowa "wark" (pol. niedź­wiedź) z ję­zy­ka nie­niec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Worm

wirus kom­pu­te­ro­wy sa­mo­czyn­nie się roz­prze­strze­nia­ją­cy; robak


Źródła:

SJP.pl

Wormacja

mia­sto w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na pra­wach po­wia­tu w za­chod­nich Niem­czech, w Na­dre­nii-Pa­la­ty­na­cie, port nad Renem;


Wor­ma­cja ( "Worms" //; ‏ווערמײַזע‎ "Wer­maj­ze"; "Ci­vi­tas Van­gio­num") – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w za­chod­nich Niem­czech, w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści kraju związ­ko­we­go Na­dre­nia-Pa­la­ty­nat. Port nad Renem. Jedno z naj­star­szych nie­miec­kich miast. 31 grud­nia 2019 r. li­czy­ło 83 542 miesz­kań­ców na po­wierzch­ni 108,77 km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wormacki

przy­miot­nik od: Wor­ma­cja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wor­ma­cją, do­ty­czą­cy Wor­ma­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wornie

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu tel­szań­skim;


Wor­nie (lit. "Var­niai", żmudz. "Varnē", niem. "Me­de­ni­ken") – mia­sto na Lit­wie, jeden z głów­nych hi­sto­rycz­nych gro­dów Żmu­dzi, po­ło­żo­ne na Wy­so­czyź­nie Żmudz­kiej, nad rzeką Wir­wi­tą (Wor­nian­ką) mię­dzy je­zio­ra­mi Łuksz­ta i Bir­żu­le. W XV wieku znane pod nazwą Варни (Wor­nie), zapis był do­ko­na­ny w j. sta­ro­bia­ło­ru­skim urzę­do­wym WXL (pol. "Mied­ni­ki", zapis współ­czes­ny). W la­tach 1417–1864 były sto­li­cą bi­skup­stwa żmudz­kie­go, w la­tach 1219–1795 uwa­ża­ne były za sto­li­cę Księ­stwa Żmudz­kie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Woroblin

Wo­ro­blin (przed 1 stycz­nia 1990 "Wró­blin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bial­skim, w gmi­nie Janów Pod­la­ski.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bial­sko­pod­la­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Janów Pod­la­ski. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 97 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Worona

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Ukra­i­nie, prawy do­pływ By­strzy­cy Nad­wór­niań­skiej

 (1.2) geogr. hy­dron. rzeka w ob­wo­dach pen­zeń­skim, wo­ro­ne­skim i tam­bow­skim Rosji, prawy do­pływ Cho­pru


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Woronczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woroneski

→ Wo­ro­neż; wo­ro­nie­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wo­ro­ne­żem, do­ty­czą­cy Wo­ro­ne­ża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woroneż

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej; Wo­ro­nież


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, nad rzeką o tej samej naz­wie;

 (1.2) geogr. rzeka, lewy do­pływ Donu;


Wo­ro­neż ( Воронеж) – mia­sto ob­wo­do­we w Rosji, nad rzeką Wo­ro­neż (do­pływ Donu). Znaj­du­je się 486 km na po­łud­nie od Mosk­wy, przy fe­de­ral­nej ma­gi­stra­li M4 „Don”. Aglo­me­ra­cja wo­ro­ne­ska liczy ponad 1,3 mln miesz­kań­ców, a samo mia­sto (2020) 1 058 261 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woronicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woroniecki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woronieski

→ Wo­ro­nież; wo­ro­ne­ski


Źródła:

SJP.pl

Woronież

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej; Wo­ro­neż


Źródła:

SJP.pl

Woronowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woroszylski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woroszyłowgrad

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Łu­gańsk, nazwa w uży­ciu w la­tach 1935–58 i 1970–90;


Źródła:

Wiktionary

Woroszyłowgradzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wo­ro­szy­łow­gra­dem, do­ty­czą­cy Wo­ro­szy­łow­gra­du


Źródła:

Wiktionary

Woroszyłowsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Sta­wro­pol (Ka­u­ka­ski), nazwa uży­wa­na w la­tach 1935-1943

 (1.2) geogr. hist. Ał­czewsk, nazwa uży­wa­na w la­tach 1931-62


Źródła:

Wiktionary

Worowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem wór


Źródła:

SJP.pl

Worowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Worowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Worskla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka pły­ną­ca po te­ry­to­rium Rosji i Ukra­i­ny, lewy do­pływ Dnie­pru;


Wors­kla (ukr. i Ворскла "Wors­kła") – rzeka pły­ną­ca po te­ry­to­rium Rosji i Ukra­i­ny, lewy do­pływ Dnie­pru.

Dłu­gość rzeki wy­no­si 464 km, a po­wierzch­nia do­rze­cza – 14 700 km².

Nad jej brze­ga­mi 12 lub 16 sierp­nia 1399 ro­ze­gra­ła się bitwa mię­dzy woj­ska­mi li­tew­sko-ru­ski­mi a ta­tar­ski­mi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Worsztynowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wortal

ser­wis in­ter­ne­to­wy o okre­ślo­nej te­ma­ty­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. por­tal in­ter­ne­to­wy zaj­mu­ją­cy się jedną okre­ślo­ną te­ma­ty­ką;


Wor­tal – por­tal in­ter­ne­to­wy zaj­mu­ją­cy się jedną okre­ślo­ną te­ma­ty­ką.

Ter­min po­cho­dzi od okre­śla­nia „por­tal wer­ty­kal­ny” (z ang. "ver­ti­cal por­tal"). Przy­kła­dem pol­skie­go wor­ta­lu może być ser­wis E-teatr.pl.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wortycyzm

Wor­ty­cyzm (ang. "vor­ti­cism", od łac. "vor­tex" „za­wi­ro­wa­nie, burza“) – awan­gar­do­wy kie­ru­nek sztuk pla­stycz­nych pow­sta­ły w An­glii na po­cząt­ku XX wieku, rów­no­le­gły do ku­biz­mu i wło­skie­go fu­tu­ryz­mu. Był od­po­wie­dzią na tra­dy­cje aka­de­mic­kie i im­pre­sjo­nizm, sta­no­wił spe­cy­ficz­nie an­giel­ski przy­czy­nek do mo­der­niz­mu.


Źródła:

Wikipedia

Wory

po­tocz­nie, u ludzi: ob­wi­sła skóra pod ocza­mi; worki


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. po­więk­szo­ne fałdy skór­ne wi­szą­ce pod ocza­mi

 (1.2) pot. grub. męska mosz­na

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|wór.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woryszek

w gwa­rze ślą­skiej i wiel­ko­pol­skiej: wo­re­czek


Źródła:

SJP.pl

Worywać

[czy­taj: w-ory­wać]
1. rzad­kie: wpro­wa­dzać coś w głąb gleby po­przez ora­nie; przy­o­ry­wać;
2. wo­ry­wać się:
a) za­o­ry­wać czy­jąś część pola na swój uży­tek, przy­wła­szczać ją sobie;
b) za­głę­biać się w coś, wbi­jać się


Źródła:

SJP.pl

Wos

[czy­taj: wos] skrót od: wie­dza o spo­łe­czeń­stwie - przed­miot hu­ma­ni­stycz­ny; wos.


skró­to­wiec li­te­ro­wy w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju mę­sko­rze­czo­we­go

 (1.1) = eduk. wie­dza o spo­łe­czeń­stwie

 (1.2) = kolej. wykaz ostrze­żeń sta­łych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wos.

skrót od: wie­dza o spo­łe­czeń­stwie; WOS


Źródła:

SJP.pl

Wosiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wosiek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wosiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wosik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wosio

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gwara. bo­cian, bo­cian biały


Źródła:

Wiktionary

Wosiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wosk

sub­stan­cja uży­wa­na m.in. do wy­ro­bu świec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pla­stycz­ny­a­stycz­na sub­stan­cja o żół­ta­wym ko­lo­rze, łatwo to­pli­wa, nie­roz­pu­szczal­na w wo­dzie, uży­wa­na do pro­duk­cji świec, past do obu­wia itp., sto­so­wa­na w prze­my­śle far­ma­ce­u­tycz­nym i spo­żyw­czym;

 (1.2) prze­stęp. złoto

 (1.3) prze­stęp. przed­mio­ty po­cho­dzą­ce z kra­dzie­ży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woskarka

ma­szy­na wy­kań­czal­ni­cza do na­kła­da­nia wosku na tka­ni­ny ru­no­we i po­le­ro­wa­nia ich po­wierzch­ni po­kry­tej wo­skiem, w celu na­da­nia po­ły­sku


Źródła:

SJP.pl

Woskarz

daw­niej: osoba wy­ra­bia­ją­ca świe­ce i inne wo­sko­we przed­mio­ty


Źródła:

SJP.pl

Woskodajny

za­wie­ra­ją­cy wosk, do­star­cza­ją­cy wosku


Źródła:

SJP.pl

Woskol

wosk syn­te­tycz­ny, pro­dukt chlo­ro­wa­nia naf­ta­le­nu


Źródła:

SJP.pl

Woskowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy wosk, po­dob­ny do wosku;
2. za­wie­ra­ją­cy wosk, pełen wosku


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy wosk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woskowijka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) opa­ko­wa­nie żyw­no­ści wie­lo­krot­ne­go użyt­ku, naj­czę­ściej ba­weł­nia­ne i z do­dat­kiem wosku pszcze­le­go


Źródła:

Wiktionary

Woskowina

wy­dzie­li­na gru­czo­łów skóry prze­wo­du słu­cho­we­go chro­nią­ca go przed drob­ny­mi cia­ła­mi ob­cy­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fizj. żół­ta­wa, wo­sko­wa­ta sub­stan­cja wy­dzie­la­na w prze­wo­dzie słu­cho­wym zew­nętrz­nym czło­wie­ka i wielu in­nych ssa­ków;


Wo­sko­wi­na, wosk uszny (łac. "ce­ru­men") – żół­ta­wa, wo­sko­wa­ta sub­stan­cja wy­dzie­la­na w prze­wo­dzie słu­cho­wym zew­nętrz­nym czło­wie­ka i wielu in­nych ssa­ków. Od­gry­wa zna­czą­cą rolę w oczy­szcza­niu i na­wil­ża­niu prze­wo­du słu­cho­we­go zew­nętrz­ne­go oraz za­pew­nia ochro­nę przed niek­tó­ry­mi bak­te­ria­mi, grzy­ba­mi i owa­da­mi. Jest mie­sza­ni­ną lep­kiej wy­dzie­li­ny gru­czo­łów ło­jo­wych i mniej lep­kiej ze zmo­dy­fi­ko­wa­nych apo­kry­no­wych gru­czo­łów po­to­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woskowinowy

przy­miot­nik od: wo­sko­wi­na


Źródła:

SJP.pl

Woskownia

daw­niej: za­kład, w któ­rym wy­tła­cza­no wosk


Źródła:

SJP.pl

Woskownica

1. wie­lo­let­nia ro­śli­na pnąca z ro­dzi­ny to­i­no­wa­tych, upra­wia­na jako do­nicz­ko­wa; hoja, hoya;
2. wo­skow­ni­ca eu­ro­pej­ska - tru­ją­cy krzew z ro­dzi­ny wo­skow­ni­co­wa­tych wy­stę­pu­ją­cy nad Bał­ty­kiem


Wo­skow­ni­ca ("My­ri­ca" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny wo­skow­ni­co­wa­tych ("My­ri­ca­ce­ae"). W za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go na­le­żą tu tylko dwa ga­tun­ki albo ok. 55. W wą­skim uję­ciu na­le­ży tu tylko wo­skow­ni­ca eu­ro­pej­ska "M. gale" wy­stę­pu­ją­ca w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, pół­noc­nej Eu­ro­pie i pół­noc­no-wschod­niej Azji oraz "My­ri­ca hart­we­gii" – en­de­mit Ka­li­for­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woskownicowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu bu­kow­ców


Wo­skow­ni­co­wa­te ("My­ri­ca­ce­ae" Blume) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu bu­kow­ców. Obej­mu­je czte­ry ro­dza­je z 57 ga­tun­ka­mi. Wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy i Au­stra­lii, przy czym za­sięg ro­dzi­ny jest bar­dzo po­roz­ry­wa­ny i zwy­kle brak jej przed­sta­wi­cie­li na roz­le­głych ob­sza­rach lą­do­wych wew­nątrz kon­ty­nen­tów o kli­ma­cie cie­płym. W stre­fie tro­pi­kal­nej ro­śli­ny te rosną na ob­sza­rach gór­skich. Do eu­ro­pej­skiej i pol­skiej flory na­le­ży tylko jeden ga­tu­nek – wo­skow­ni­ca eu­ro­pej­ska ("My­ri­ca gale").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woskownicowaty

o ce­chach wo­skow­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Woskownicowiec

przed­sta­wi­ciel mo­no­ty­po­we­go rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Źródła:

SJP.pl

Woskowobiały

biały o od­cie­niu wosku


Źródła:

SJP.pl

Woskowożółty

żółty o wo­sko­wym od­cie­niu; żół­to­wo­sko­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ko­lo­ru żół­te­go o od­cie­niu wosku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woskowy

1. przy­miot­nik od: wosk
2. wy­ko­na­ny, zro­bio­ny z wosku


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do wosku, zro­bio­ny z wosku

 (1.2) przy­po­mi­na­ją­cy wosk ko­lo­rem i kon­sy­sten­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woskówka

mięk­ka skóra u na­sa­dy dzio­ba niek­tó­rych pta­ków, np. go­łę­bi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. ornit. mięk­ka skóra po­kry­wa­ją­ca na­sa­dę dzio­ba (wy­stę­pu­je u pta­ków dra­pież­nych, sów, go­łę­bi, a także u in­nych grup pta­ków);


Wo­sków­ka ("ce­ro­ma") – mięk­ka, sil­nie ukr­wio­na, zmo­dy­fi­ko­wa­na skóra znaj­du­ją­ca się u niek­tó­rych pta­ków przy na­sa­dzie dzio­ba (szpo­nia­ste, grze­bią­ce, go­łę­bio­wa­te, sowy, pa­pu­go­we), lub pow­le­ka­ją­ca cały dziób (kacz­ko­wa­te). W obrę­bie wo­sków­ki lub na jej skra­ju umie­szczo­ne są noz­drza. Czę­sto kon­tra­sto­wo ubar­wio­na, zwła­szcza u sam­ców. U pta­ków dra­pież­nych wo­sków­ka jest żółta (u do­ro­słych) lub szara albo nie­bie­ska (u mło­dych).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wostok

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Woszcza

ro­śli­na z ro­dzi­ny dy­nio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Woszczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woszczek

żół­to­bru­nat­na wy­dzie­li­na gru­czo­łów skóry prze­wo­du słu­cho­we­go chro­nią­ca go przed drob­ny­mi cia­ła­mi ob­cy­mi; wo­sko­wi­na


Źródła:

SJP.pl

Woszczelski

przy­miot­nik od: Wo­szcze­le


Źródła:

SJP.pl

Woszczkowo

Woszcz­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ra­wic­kim, w gmi­nie Miej­ska Górka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa le­szczyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Woszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woszczyna

1. pla­stry z wosku z ko­mór­ka­mi na miód;
2. po­zo­sta­ło­ści po sto­pie­niu i oczy­szcze­niu wosku;
3. żół­to­bru­nat­na wy­dzie­li­na gru­czo­łów skóry prze­wo­du słu­cho­we­go, chro­nią­ca go przed cia­ła­mi ob­cy­mi; wo­sko­wi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pszcz. od­wi­ro­wa­ny pla­ster pszcze­li

 (1.2) anat. wy­dzie­li­na uszna


Wo­szczy­na – pla­stry pszcze­le nie­za­wie­ra­ją­ce miodu ani czer­wiu przez­na­czo­ne do wy­to­pu wosku lub po­now­ne­go wy­ko­rzy­sta­nia w ulu. Zwar­tość wosku zmniej­sza się wraz z wie­kiem wo­szczy­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woszczynowy

przy­miot­nik od: wo­szczy­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wo­szczy­ną, do­ty­czą­cy wo­szczy­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woszczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woszeria

glon z klasy róż­no­wi­ciow­ców, ros­ną­cy w wo­dzie lub na wil­got­nej gle­bie


Wo­sze­ria, prost­ni­ca ("Va­u­che­ria") – ro­dzaj glo­nów z klasy róż­no­wi­ciow­ców z mo­no­ty­po­wej ro­dzi­ny "Va­u­che­ria­ce­ae".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woszt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. spoż. kieł­ba­sa


Źródła:

Wiktionary

Wot

skrót od:
1. Woj­ska Obro­ny Te­ry­to­rial­nej;
2. War­szaw­ski Oś­ro­dek Te­le­wi­zyj­ny


skró­to­wiec, rze­czow­nik

 (1.1) = War­szaw­ski Oś­ro­dek Te­le­wi­zyj­ny

 (1.2) = woj­ska obro­ny te­ry­to­rial­nej


Wot – gaun wikas sa­mi­ti w za­chod­niej czę­ści Ne­pa­lu w stre­fie Rapti w dy­stryk­cie Rolpa. We­dług ne­pal­skie­go spisu po­wszech­ne­go z 2011 roku li­czył on 832 go­spo­dar­stwa do­mo­we i 4409 miesz­kań­ców (2416 ko­biet i 1993 męż­czyzn).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wot-Owski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z WOT-em, do­ty­czą­cy WOT-u


Źródła:

Wiktionary

Wota

votum;
1. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: sym­bo­licz­ny przed­miot ofia­ro­wa­ny w ja­kiejś in­ten­cji, wie­sza­ny na oł­ta­rzu, obra­zie itp.;
2. daw­niej:
a) uro­czy­ste zo­bo­wią­za­nie; ślub, przy­rze­cze­nie;
b) de­cyz­ja, głos w wy­bo­rach


Źródła:

SJP.pl

Wotant

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. sę­dzia, który nie prze­wod­ni­czy roz­pra­wie, ale bie­rze udział w wy­da­niu wy­ro­ku


Źródła:

Wiktionary

Wotiacki

do­ty­czą­cy Wo­tia­ków


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wo­tia­ka­mi, do­ty­czą­cy Wo­tia­ków (Ud­mur­tów)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język wo­tiac­ki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wotiacy

daw­niej: Ud­mur­ci (lud za­miesz­ku­ją­cy Ud­mur­cję i są­sied­nie te­re­ny)


Źródła:

SJP.pl

Wotiaczka

daw­niej: Ud­murt­ka (miesz­kan­ka Um­dur­cji)


Źródła:

SJP.pl

Wotiak

daw­niej: Ud­mur­ta (miesz­ka­niec Um­dur­cji)


Źródła:

SJP.pl

Wotkińsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, w Ud­mur­cji;


Wot­kińsk ( Воткинск, Вотка) – mia­sto w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, w Ud­mur­cji. Około 96 tys. miesz­kań­ców (2021).

W tym mie­ście uro­dził się Piotr Ilicz Czaj­kow­ski i tutaj znaj­du­je się mu­ze­um poś­wię­co­ne jego oso­bie.

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł ma­szy­no­wy, uz­bro­je­nia (Wot­kin­skij Zawod), środ­ków tran­spor­tu, drzew­ny oraz ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wotkiński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wot­kiń­skiem, do­ty­czą­cy Wot­kiń­ska


Źródła:

Wiktionary

Wotować

uchwa­lać; skła­dać śluby


cza­sow­nik

 (1.1) daw. gło­so­wać

 (1.2) daw. uchwa­lać

 (1.3) daw. ślu­bo­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wotowiec

po­tocz­nie: żoł­nierz Wojsk Obro­ny Te­ry­to­rial­nej


Źródła:

SJP.pl

Wotski

język na­le­żą­cy do grupy ję­zy­ków ugro­fiń­skich, uży­wa­ny w pół­noc­no-wschod­niej Rosji w oko­li­cy Sankt Pe­ters­bur­ga


Źródła:

SJP.pl

Wotum

votum;
1. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: sym­bo­licz­ny przed­miot ofia­ro­wa­ny w ja­kiejś in­ten­cji, wie­sza­ny na oł­ta­rzu, obra­zie itp.;
2. daw­niej:
a) uro­czy­ste zo­bo­wią­za­nie; ślub, przy­rze­cze­nie;
b) de­cyz­ja, głos w wy­bo­rach


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. kult. przed­miot ofia­ro­wa­ny Bogu w ja­kiejś in­ten­cji, umie­szczo­ny w świą­ty­ni;

 (1.2) daw. uro­czy­ste zo­bo­wią­za­nie

 (1.3) daw. głos od­da­wa­ny w wy­bo­rach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wotycki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wo­ta­mi, do­ty­czą­cy Wotów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język wo­tyc­ki;


Źródła:

Wiktionary

Wotywa

1. msza od­pra­wia­na w spe­cjal­nej in­ten­cji;
2. ranna msza śpie­wa­na i grana


Wo­ty­wa, msza wo­tyw­na – w Ko­ście­le ka­to­lic­kim jest to msza od­pra­wia­na w czy­jejś/ja­kiejś in­ten­cji nie we­dług for­mu­la­rza przy­pi­sa­ne­go na dany dzień, lecz we­dług for­mu­la­rza od­po­wia­da­ją­ce­go po­boż­no­ści wier­nych lub szcze­gól­nej okaz­ji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wotywny

→ wotum, → wo­ty­wa


przy­miot­nik

 (1.1) rel. ofia­ro­wy­wa­ny jako wotum


Patrz:wotum, → wotywa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wow

[czy­taj: łał] wy­krzy­knik uży­wa­ny w mowie po­tocz­nej, wy­ra­ża­ją­cy za­chwyt, uz­na­nie, zdzi­wie­nie itp.; łał


wy­krzy­knik

 (1.1) …pot. wy­ra­ża­ją­cy za­chwyt, uz­na­nie itp.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wowra

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woyciechowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woytowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woyzeck

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wozak

1. daw­niej: czło­wiek trud­nią­cy się prze­wo­zem to­wa­rów wozem kon­nym;
2. ro­bot­nik gór­ni­czy na­peł­nia­ją­cy wózki urob­kiem; sy­pacz; ci­skacz;
3. wozak leśny - ro­bot­nik leśny prze­mie­szcza­ją­cy sor­ty­men­ty drew­na przy uży­ciu za­przę­gów kon­nych; zryw­karz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) woź­ni­ca, osoba pro­wa­dzą­ca wóz

 (1.2) ro­bot­nik zaj­mu­ją­cy się tran­spor­tem urob­ku w ko­pal­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wozatarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. woź­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Wozgrza

daw­niej:
1. fleg­ma, śluz z nosa, smark;
2. osoba za­ka­ta­rzo­na


Źródła:

SJP.pl

Wozidło

ro­dzaj wy­wrot­ki do jazdy w trud­nym te­re­nie


Wo­zi­dło, wo­zi­dło tech­no­lo­gicz­ne – ro­dzaj wy­wrot­ki przez­na­czo­nej do tran­spor­tu du­żych ilo­ści ma­te­ria­łów syp­kich w trud­nych wa­run­kach te­re­no­wych, nie­do­stęp­nych dla stan­dar­do­wych sa­mo­cho­dów cię­ża­ro­wych, np. w ko­pal­niach od­kryw­ko­wych. Ze wzglę­du na kon­struk­cję wo­zi­dła dzie­li się na prze­gu­bo­we oraz sztyw­no­ra­mo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wozik

zdrob­nie­nie od: wóz (głów­nie o sa­mo­cho­dzie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: wóz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wozina

tani, lichy wóz


Źródła:

SJP.pl

Woziwoda

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, co roz­wo­zi wodę


Wo­zi­wo­da ( Wo­zi­wo­da, po 1900 "Schüttenwalde") – osada w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie tu­chol­skim, w gmi­nie Tu­cho­la. Miej­sco­wość jest czę­ścią skła­do­wą so­łect­wa Klo­cek.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wozić

1. tran­spor­to­wać czę­sto ludzi lub przed­mio­ty, po­ru­sza­jąc się od­po­wied­nim środ­kiem lo­ko­mo­cji;
2. po­tocz­nie: zwie­dzać wiele miejsc, jeż­dżąc z kimś;
3. wozić się - po­tocz­nie: brać coś w po­dróż


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wieźć)

 (1.1) prze­mie­szczać coś przy po­mo­cy ja­kie­goś po­ja­zdu

cza­sow­nik zwrot­ny wozić się

 (2.1) przen. ce­lo­wo wy­ko­rzy­sty­wać kogoś lub jakąś sy­tu­a­cję dla osią­gnię­cia ko­rzy­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wozodzień

w kal­ku­la­cji kosz­tów prze­wo­zów sa­mo­cho­do­wych: każdy dzień ka­len­da­rzo­wy, w któ­rym dany po­jazd opu­ścił swoje miej­sce po­sto­ju nie­za­leż­nie od prze­pra­co­wa­nych go­dzin w ciągu doby


Źródła:

SJP.pl

Wozokilometr

jed­nost­ka obli­cze­nio­wa sto­so­wa­na w tran­spor­cie ko­ło­wym, równa jed­ne­mu ki­lo­me­tro­wi drogi wy­ko­na­nej przez środ­ki tran­spor­tu w okre­ślo­nym cza­sie


Wo­zo­ki­lo­metr ("wkm") – sto­so­wa­na zwy­cza­jo­wo w tran­spor­cie ko­ło­wym jed­nost­ka miary dłu­go­ści drogi wy­ko­na­nej przez środ­ki tran­spor­tu (wozy) w okre­ślo­nym cza­sie (np. doby, mie­sią­ca, roku, wy­bra­ne­go kursu itp.), od­po­wia­da­ją­ca ki­lo­me­tro­wi – uwie­lo­krot­nio­nej pod­sta­wo­wej jed­nost­ce dłu­go­ści ukła­du SI.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wozokotczy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. hist. wojsk. do­wód­ca, wódz po­wo­żą­cy wozem


Źródła:

Wiktionary

Wozownia

bu­dy­nek, w któ­rym prze­cho­wy­wa­ne są po­wo­zy, ka­re­ty i inne po­ja­zdy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. bu­dy­nek przez­na­czo­ny do prze­cho­wy­wa­nia wozów kon­nych


Wo­zow­nia – bu­dy­nek wy­ko­rzy­sty­wa­ny na prze­cho­wy­wa­nie po­wo­zów, karet, kon­nych wozów stra­żac­kich, ar­ty­le­ryj­skich oraz in­nych po­ja­zdów wraz z ich wy­po­sa­że­niem.

Daw­niej znaj­do­wa­ły się w ze­spo­łach pa­ła­co­wych, na zamku, ka­mie­ni­cy, w karcz­mie, w za­jeź­dzie, w willi, na dwo­rach szla­chec­kich – tam, gdzie była ich po­trze­ba prze­cho­wy­wa­nia lub gdzie miesz­kał wła­ści­ciel po­ja­zdu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wozowo

daw­niej: na wo­zach, wo­za­mi


Źródła:

SJP.pl

Wozowy

1. przez­na­czo­ny dla wozów, bę­dą­cy czę­ścią wozów;
2. prze­wo­żo­ny wozem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wozem, do­ty­czą­cy wozu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wozzeck

Woz­zeck – trzy­ak­to­wa opera z li­bret­tem i mu­zy­ką Al­ba­na Berga.


Źródła:

Wikipedia

Wozówka

dłuż­sza bocz­na ścia­na cegły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. ar­chit. wąska i długa po­wierzch­nia cegły, ciosu, bloku

 (1.2) przest. bu­dy­nek lub po­mie­szcze­nie na wozy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wozówkowy

→ wo­zów­ka


przy­miot­nik

 (1.1) bud. ar­chit. zwią­za­ny z wo­zów­ką


Patrz:wozówka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołacz

1. w ję­zy­koz­naw­stwie: ostat­ni przy­pa­dek w de­kli­na­cji ła­ciń­skiej (szó­sty z kolei), pol­skiej (siód­my) oraz niek­tó­rych in­nych ję­zy­kach, uży­wa­ny w mo­men­cie, gdy na­daw­ca zwra­ca się do kogoś, rza­dziej cze­goś; vo­ca­ti­vus, wo­ka­ti­wus;
2. w ję­zy­koz­naw­stwie: forma wy­ra­zo­wa tego przy­pad­ka, np. Boże!, Pol­sko!, Krzy­siu!; vo­ca­ti­vus, wo­ka­ti­wus;
3. daw­niej: ten, kto woła, ogła­sza coś; he­rold


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gram. siód­my przy­pa­dek de­kli­na­cji pol­skiej, two­rzy formę zwro­tu do oma­wia­ne­go przed­mio­tu lub osoby, wy­krzy­knię­cia do niego lub zwró­ce­nia jego uwagi;


Wo­łacz (łac. "vo­ca­ti­vus") – przy­pa­dek gra­ma­tycz­ny, [] przy­pa­dek pol­skiej de­kli­na­cji, wy­stę­pu­je także w wielu in­nych ję­zy­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołaczowy

→ wo­łacz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) gram. zwią­za­ny z wo­ła­czem, do­ty­czą­cy wo­ła­cza


Patrz:wołacz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołajowice

Wo­ła­jo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie hru­bie­szow­skim, w gmi­nie Hru­bie­szów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Hru­bie­szów. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 191 miesz­kań­ców i była 27. co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy.


Źródła:

Wikipedia

Wołający

przy­wo­ły­wać kogoś, wydać okrzyk


Źródła:

SJP.pl

Wołami

zwie­rzę ro­bo­cze, ka­stro­wa­ny sa­miec bydła do­mo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Wołanie

przy­wo­ły­wać kogoś, wydać okrzyk


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wołać.

 (1.2) okrzyk, dźwięk da­le­kie­go głosu


Wo­ła­nie – siód­my album pol­skiej ar­tyst­ki mu­zycz­nej An­to­ni­ny Krzysz­toń, który wy­da­ny zo­stał w 2000 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołać

przy­wo­ły­wać kogoś, wydać okrzyk


cza­sow­nik

 (1.1) wzy­wać kogoś, kie­ro­wać do kogoś gło­śne wo­ła­nie

 (1.2) na­zy­wać kogoś

 (1.3) prze­ka­zy­wać coś krzy­kiem

 (1.4) pot. żądać pew­nej ceny (zwy­kle za usłu­gę)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołchow

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w za­chod­niej Rosji eu­ro­pej­skiej, prze­pły­wa­ją­ca przez ob­wo­dy no­wo­grodz­ki i le­nin­gradz­ki, wy­pły­wa z je­zio­ra Ilmen i ucho­dzi do je­zio­ra Ła­do­ga;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wołchowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Woł­cho­wem, do­ty­czą­cy Woł­cho­wa


Źródła:

Wiktionary

Wołchw

w re­li­gii Sło­wian: wróż­bi­ta, mag


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sza­man, ka­płan w re­li­gii sło­wiań­skiej;


Wołchw, pot. gu­ślarz – w re­li­gii Sło­wian wróż­bi­ta, czę­ścio­wo też mag, swego ro­dza­ju od­po­wied­nik sza­ma­na zna­ne­go z in­nych kul­tur pier­wot­nych. Po chry­stia­ni­za­cji woł­chwów za­czę­to na­zy­wać „gu­śla­rza­mi”. Sztu­ka wró­że­nia woł­chwów była po­wią­za­na z kul­tem boga chto­nicz­ne­go We­le­sa, można w niej do­strzec aspek­ty ani­miz­mu i sza­ma­niz­mu. Wie­szcza Bo­ja­na uz­na­wa­no także za „wnuka We­le­so­we­go”, co mogło świad­czyć o jego po­wią­za­niu z We­le­sem tu­dzież woł­chwa­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołchwyni

w wie­rze­niach Sło­wian: ka­płan­ka, wróż­bit­ka


Źródła:

SJP.pl

Wołcza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Sa­ma­ry, prze­pły­wa przez obwód do­niec­ki i dnie­pro­pe­trow­ski;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wołczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wołczkowo

Wołcz­ko­wo (do 1945 niem. "Völschendorf") – wieś w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie po­lic­kim, w gmi­nie Dobra (Szcze­ciń­ska). Leży na skra­ju Pu­szczy Wkrzań­skiej u pod­nó­ża wału mo­re­no­we­go, tzw. Wału Bez­le­śne­go, roz­cią­ga­ją­ce­go się na prze­strze­ni kil­ku­na­stu ki­lo­me­trów – od Bez­rze­cza do brze­gu Odry w Siad­le Dol­nym; ok. 3 km na za­chód od szcze­ciń­skie­go osied­la Głę­bo­kie.


Źródła:

Wikipedia

Wołczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wołczyn

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce;
3. wieś na Bia­ło­ru­si


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Woł­czyn ( Kon­stadt) – mia­sto w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie klucz­bor­skim, w gmi­nie miej­sko-wiej­skiej Woł­czyn, któ­rej jest sie­dzi­bą.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. mia­sto miało 5320 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołczynianin

miesz­ka­niec Woł­czy­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wołczynianka

miesz­kan­ka Woł­czy­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wołczyno

Woł­czy­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w gmi­nie Gry­fi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wołczyński

przy­miot­nik od: Woł­czyn


Źródła:

SJP.pl

Wołdowo

Woł­do­wo – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie py­rzyc­kim, w gmi­nie Prze­le­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wołek

ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych, szkod­nik ma­ga­zy­nów zbo­żo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: wół

 (1.2) pieszcz. wół


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołga

marka sa­mo­cho­du


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mot. sa­mo­chód marki Wołga


Wołga ( Волга, mar. "Jul", tat. "Idel", łac. "Rha") – rzeka w Rosji prze­du­ral­skiej. Dłu­gość – 3531 km, po­wierzch­nia zlew­ni – 1380 tys. km², śred­ni rocz­ny prze­pływ u uj­ścia 8060 m³/s (254,35 km³ rocz­nie). Naj­więk­sza i naj­dłuż­sza rzeka Eu­ro­py i Rosji prze­du­ral­skiej, naj­więk­sza i naj­dłuż­sza na świe­cie rzeka ucho­dzą­ca do je­zio­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołgodońsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie ro­stow­skim, port nad Donem;


Woł­go­dońsk (ros. Волгодонск) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie ro­stow­skim, port nad Donem (nad Cym­lań­skim Zbior­ni­kiem Wod­nym). Około 171 tys. miesz­kań­ców (2020). Jedno z naj­młod­szych miast na po­łud­niu Rosji, za­ło­żo­ny 27 lipca 1950 roku jako osied­le bu­dow­ni­czych Cym­lań­skie­go Węzła Wod­ne­go. Duży oś­ro­dek prze­my­sło­wy i na­u­ko­wy, ener­ge­tycz­ne cen­trum po­łud­nia Rosji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wołgodoński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Woł­go­doń­skiem, do­ty­czą­cy Woł­go­doń­ska


Źródła:

Wiktionary

Wołgograd

mia­sto w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, po­ło­żo­ne nad Wołgą;


Woł­go­grad ( Волгоград, do roku 1925 Ca­ry­cyn, Царицын, od 10 kwiet­nia 1925 do 6 li­sto­pa­da 1961 Sta­lin­grad, Сталинград) – mia­sto ob­wo­do­we w Rosji, nad dolną Wołgą. Przed przy­by­ciem Ro­sjan na te­re­ny, na któ­rych leży obec­nie Woł­go­grad, miej­sco­wość na­zy­wa­ła się "Cary czin" – „żółta wyspa”, tj.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołgogradczyk

miesz­ka­niec Woł­go­gra­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Woł­go­gra­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołgogradka

miesz­kan­ka Woł­go­gra­du


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Woł­go­gra­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołgogradzki

przy­miot­nik od: Woł­go­grad


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Woł­go­gra­dem, do­ty­czą­cy Woł­go­gra­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołk

naz­wi­sko


Wołk ( Воўка, "Wouka"; Волка, "Wołka") – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie miń­skim, w re­jo­nie dzier­żyń­skim, w siel­so­wie­cie Bo­ro­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołkow

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołkowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wołkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wołkowyja

Woł­ko­wy­ja – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie le­skim, w gmi­nie So­li­na. Leży na po­gra­ni­czu Gór Sa­noc­ko-Tur­czań­skich i Bie­szcza­dów. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży nad Je­zio­rem So­liń­skim, oto­czo­na nie­wy­so­ki­mi gó­ra­mi.

Przez wieś prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 894 i droga po­wia­to­wa 2279R.


Źródła:

Wikipedia

Wołkowyjski

przy­miot­nik od: Woł­ko­wy­ja (wieś w Pol­sce); woł­ko­wy­ski


Źródła:

SJP.pl

Wołkowysk

mia­sto na Bia­ło­ru­si


Woł­ko­wysk (biał. Ваўкавыск/Vaŭkavysk "Wa­u­ka­wysk"; ros. Волковыск, "Woł­ko­wysk") – mia­sto na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie gro­dzień­skim, sto­li­ca re­jo­nu woł­ko­wy­skie­go, nad Woł­ko­wy­ją, w po­bli­żu jej uj­ścia do Rosi; 44 tys. miesz­kań­ców (2010); prze­mysł ma­szy­no­wy, me­ta­lo­wy, elek­tro­tech­nicz­ny, mi­ne­ral­ny, drzew­ny, che­micz­ny, spo­żyw­czy; węzeł ko­le­jo­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołkowyski

1. przy­miot­nik od: Woł­ko­wysk (mia­sto na Bia­ło­ru­si);
2. przy­miot­nik od: Woł­ko­wy­ja (wieś w Pol­sce); woł­ko­wyj­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przym. od: Woł­ko­wysk (mia­sta na Bia­ło­ru­si)

 (1.2) przym. od: Woł­ko­wy­ja (wsi w Pod­kar­pac­kiem)


Woł­ko­wy­ski – pol­ski herb szla­chec­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołnowacha

mia­sto na Ukra­i­nie


Woł­no­wa­cha ( Волноваха) – mia­sto na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie do­niec­kim, ad­mi­ni­stra­cyj­ne cen­trum re­jo­nu woł­no­wa­skie­go. „Mia­sto-bo­ha­ter Ukra­i­ny” (2022).

Woł­no­wa­cha znaj­du­je się na po­łud­niu ob­wo­du do­niec­kie­go, jest wę­złem ko­le­jo­wym na li­niach Ma­riu­pol–Do­nieck i Ma­riu­pol–Za­po­ro­że. Przez mia­sto prze­bie­ga droga N20 (Sło­wiańsk – Ma­riu­pol).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołoch

miesz­ka­niec Wo­ło­szczyz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. męż­czyz­na na­le­żą­cy do jed­nej z grup et­nicz­nych za­miesz­ku­ją­cych pier­wot­nie Pół­wy­sep Bał­kań­ski, po­słu­gu­ją­cych się ję­zy­ka­mi wschod­nio­ro­mań­ski­mi;

 (1.2) gw-pl|Bu­ko­wi­na. Rumun


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołoczebne

wiel­ka­noc­ny zwy­czaj lu­do­wy (głów­nie Pod­la­sie, Ma­zo­wsze, Bia­ło­stoc­czyz­na) po­le­ga­ją­cy na cho­dze­niu z pie­śnia­mi i po­win­szo­wa­nia­mi po do­mach w drugi dzień świąt; włó­czeb­ne


Wo­ło­czeb­ne, także cho­dze­nie z Ko­no­piel­ką, włó­czeb­ne lub włó­czon­no – zwy­czaj lu­do­wy znany w Pol­sce na Ma­zo­wszu i Pod­la­siu, zwła­szcza na Bia­ło­stoc­czyź­nie, ale także na Lit­wie, Bia­ło­ru­si, Ukra­i­nie i w Rosji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołodkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wołodyjowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołodymyr

ukra­iń­skie imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wołogda

mia­sto w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto ob­wo­do­we w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej;

 (1.2) geogr. rzeka w ob­wo­dzie wo­ło­godz­kim, prawy do­pływ Su­cho­ny


Wo­łog­da ( Вологда) – mia­sto ob­wo­do­we w Rosji, nad rzeką Wo­łog­da (do­rze­cze Dwiny). Około 310 302 miesz­kań­ców (2020).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołogdziański

przy­miot­nik od: Wo­łog­da (mia­sto i rzeka w Rosji); wo­ło­godz­ki, wo­łogdz­ki


Źródła:

SJP.pl

Wołogdzki

przy­miot­nik od: Wo­łog­da (mia­sto i rzeka w Rosji); wo­łog­dziań­ski, wo­ło­godz­ki


Źródła:

SJP.pl

Wołogodzki

przy­miot­nik od: Wo­łog­da (mia­sto i rzeka w Rosji); wo­łog­dziań­ski, wo­łogdz­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wo­łog­dą, do­ty­czą­cy Wo­łog­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołoknit

sztucz­ne two­rzy­wo an­ty­ko­ro­zyj­ne, pro­du­ko­wa­ne z włó­kien i ży­wi­cy fe­no­lo­wej na te­re­nie daw­ne­go Związ­ku Ra­dziec­kie­go


Źródła:

SJP.pl

Wołokołamsk

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


Wo­ło­ko­łamsk ( Волоколамск) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie mo­skiew­skim, 129 km na pół­noc­ny za­chód od Mosk­wy. W 2020 li­czy­ło 18 372 miesz­kań­ców.

Znaj­du­je się tu sta­cja ko­le­jo­wa Wo­ło­ko­łamsk, po­ło­żo­na na linii Mosk­wa - Sie­bież.

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł włó­kien­ni­czy, ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych oraz spo­żyw­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołokołamski

→ Wo­ło­ko­łamsk


Patrz:Wołokołamsk

Źródła:

SJP.pl

Wołomin

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Wo­ło­min (dawn. "Wo­łu­min") – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, sie­dzi­ba po­wia­tu wo­ło­miń­skie­go i gminy miej­sko-wiej­skiej Wo­ło­min. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa war­szaw­skie­go. Wo­ło­min na­le­ży do aglo­me­ra­cji war­szaw­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołominianin

miesz­ka­niec Wo­ło­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Wołominianka

miesz­kan­ka Wo­ło­mi­na


Źródła:

SJP.pl

Wołomiński

przy­miot­nik od: Wo­ło­min


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wo­ło­mi­na, zwią­za­ny z Wo­ło­mi­nem, po­cho­dzą­cy z Wo­ło­mi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołos

sło­wiań­skie bó­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wołosate

wieś


Wo­ło­sa­te (w la­tach 1977–1981 Roz­to­ka, ukr. "Волосате") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie bie­szczadz­kim, w gmi­nie Lu­to­wi­ska.

Wo­ło­sa­te wcho­dzi w skład so­łect­wa "Ustrzy­ki Górne".

Miej­sco­wość leży na ob­sza­rze Bie­szczadz­kie­go Parku Na­ro­do­we­go, w do­li­nie po­to­ku Wo­ło­sat­ki gór­ne­go biegu Wo­ło­sa­te­go, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 897. Jest do­brym punk­tem wy­pa­do­wym na Tar­ni­cę, a także roz­po­czy­na się tu Głów­ny Szlak Be­skidz­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołoski

zwią­za­ny z na­ro­dem Wo­ło­sów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wo­ło­szczyz­ną (hi­sto­rycz­nym pań­stwem), do­ty­czą­cy Wo­ło­szczyz­ny lub jej miesz­kań­ców

 (1.2) zwią­za­ny z Wo­ło­szczyz­ną (kra­i­ną ge­o­gra­ficz­ną), do­ty­czą­cy Wo­ło­szczyz­ny lub jej miesz­kań­ców

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) hist. umow­na nazwa grupy dia­lek­tów, któ­ry­mi po­słu­gi­wa­li się Wo­ło­si po wy­wę­dro­wa­niu w śred­nio­wie­czu ze swo­jej bał­kań­skiej ko­leb­ki;


Wo­ło­ski ( Валоскі, "Wa­ło­ski"; Волоски) – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie brze­skim, w re­jo­nie brze­skim, w siel­so­wie­cie Czer­nie.

W dwu­dzie­sto­le­ciu mię­dzy­wo­jen­nym le­ża­ły w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­le­skim, do 12 kwiet­nia 1928 w po­wie­cie ko­bryń­skim, w gmi­nie Zbi­ro­hi, na­stęp­nie w po­wie­cie brze­skim, w gmi­nie Ko­si­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołosz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołoszański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wołoszczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wołoszczyzna

pań­stwo na Ni­zi­nie Wo­ło­skiej ist­nie­ją­ce od XIV w. do 1861 r.; Księ­stwo Wo­ło­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. pań­stwo na Ni­zi­nie Wo­ło­skiej ist­nie­ją­ce od po­cząt­ku XIV w. do 1861 roku;

 (1.2) geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­na w Ru­mu­nii;

 (1.3) geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­na na Mo­ra­wach;

 (1.4) geogr. wieś na Ukra­i­nie w re­jo­nie prze­my­ślań­skim;

 (1.5) geogr. wieś na Ukra­i­nie w re­jo­nie brze­żań­skim;


Wo­ło­szczyz­na (rum. "Țara Românească" albo "Va­la­hia," daw­niej w Pol­sce okre­śla­na jako "Mul­ta­ny"")" – kra­i­na hi­sto­rycz­na w Ru­mu­nii, obej­mu­ją­ca Ni­zi­nę Wo­ło­ską, po­ło­żo­na po­mię­dzy Kar­pa­ta­mi Po­łud­nio­wy­mi a dol­nym Du­na­jem. Dzie­li się na Mun­te­nię (Mul­ta­ny) oraz Ol­te­nię, po­ło­żo­ną na pra­wym brze­gu rzeki Aluty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołoszka

miesz­kan­ka Wo­ło­szczyz­ny (daw­ne­go pań­stwa na Ni­zi­nie Wo­ło­skiej)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. ko­bie­ta na­le­żą­ca do jed­nej z grup et­nicz­nych za­miesz­ku­ją­cych pier­wot­nie Pół­wy­sep Bał­kań­ski, po­słu­gu­ją­cych się ję­zy­ka­mi wschod­nio­ro­mań­ski­mi;


Wo­łosz­ka – ubiór woj­sko­wy zwany też kra­ku­ską; długi do kolan, wcię­ty, ma­ją­cy na obu pier­siach wzo­rem ludów za­ka­u­ka­skich kie­szon­ki na ła­dun­ki w po­sta­ci tu­le­jek w licz­bie 5–7 i wię­cej.

Wo­łosz­ka była m.in. ubio­rem pie­cho­ty Woj­ska Pol­skie­go okre­su pow­sta­nia kra­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołoszyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wołoszyn

grzbiet w Ta­trach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. szczyt w Ta­trach Wy­so­kich;


Wo­ło­szyn ( Wa­la­chen­kopf, 'Wo­lo­szyn, Woľoszyn) – po­tęż­ny grzbiet w Ta­trach Wy­so­kich, roz­dzie­la­ją­cy Do­li­nę Waks­mundz­ką od Do­li­ny Roz­to­ki. W re­gio­nie prze­łę­czy Krzyż­ne łączy się z ma­sy­wem Ko­szy­stej, sta­no­wią­cym drugą z koń­co­wych odnóg wschod­niej grani Świ­ni­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołowate

ro­dzi­na ssa­ków pa­rzy­sto­ko­pyt­nych z po­drzę­du prze­żu­wa­czy; krę­to­ro­gie, pu­sto­ro­gie, pu­sto­roż­ce, po­chwo­ro­gie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bo­vi­dae||ref=tak., ro­dzi­na ssa­ków pa­rzy­sto­ko­pyt­nych z po­drzę­du prze­żu­wa­czy;


Wo­ło­wa­te, krę­to­ro­gie, pu­sto­ro­gie, pu­sto­roż­ce (Bo­vi­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z po­drzę­du prze­żu­wa­czy (Ru­mi­nan­tia) w obrę­bie rzędu pa­rzy­sto­ko­pyt­nych (Ar­tio­dac­ty­la).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy woła, po­dob­ny do woła;
2. po­tocz­nie: cięż­ki, le­ni­wy jak wół


Źródła:

SJP.pl

Wołowe

1. do­ty­czą­cy woła lub krowy, np. wą­tro­ba wo­ło­wa;
2. zro­bio­ny z wo­ło­wi­ny (mięsa woła lub krowy), np. pie­czeń wo­ło­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spoż. mięso z wołu lub krowy

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) lm. nmos. od: wo­ło­wy


Wo­ło­we (ukr. Волове) – wieś na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie lwow­skim, w re­jo­nie lwow­skim (do 2020 roku w re­jo­nie prze­my­ślań­skim), w hro­ma­dzie Bóbr­ka.

Przed 1939 wła­ści­cie­lem dóbr w Wo­ło­wem był Bruno Cien­cia­ła.

W II Rze­czy­po­spo­li­tej wieś po­ło­żo­na w gmi­nie Bóbr­ka w po­wie­cie bó­brec­kim wo­je­wództ­wa lwow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołowianin

miesz­ka­niec Wo­ło­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wołowianka

miesz­kan­ka Wo­ło­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wołowice

Wo­ło­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Czer­ni­chów.


Źródła:

Wikipedia

Wołowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wołowiec

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołowina

mięso z krowy lub z wołu; wo­ło­we


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. mięso z wołu lub krowy;

 (1.2) kulin. po­tra­wa z wo­ło­wi­ny (1.1)


Wo­ło­wi­na (mięso wo­ło­we) – mięso otrzy­ma­ne z bydła o wieku po­wy­żej pół roku. Jest jed­nym z naj­waż­niej­szych mięs kuch­ni eu­ro­pej­skiej i kuch­ni ame­ry­kań­skiej. Pię­cio­ma naj­więk­szy­mi pro­du­cen­ta­mi wo­ło­wi­ny są: Stany Zjed­no­czo­ne, Bra­zy­lia, kraje Unii Eu­ro­pej­skiej, Chiny oraz Indie. Naj­droż­sza na świe­cie jest wo­ło­wi­na Kobe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołowinka

zdrob­nie­nie od: wo­ło­wi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wo­ło­wi­na

 (1.2) pieszcz. wo­ło­wi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołowno

Wo­łow­no (daw­niej "Windt­ken") – wieś na War­mii w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Jon­ko­wo. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

W miej­sco­wo­ści znaj­du­je przy­sta­nek ko­le­jo­wy, bę­dą­cy na tra­sie linii ko­le­jo­wej nr 220 Olsz­tyn – El­bląg.


Źródła:

Wikipedia

Wołowski

przy­miot­nik od: Wołów


Źródła:

SJP.pl

Wołowy

1. do­ty­czą­cy woła lub krowy, np. wą­tro­ba wo­ło­wa;
2. zro­bio­ny z wo­ło­wi­ny (mięsa woła lub krowy), np. pie­czeń wo­ło­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do krowy lub wołu

 (1.2) kulin. zro­bio­ny z wo­ło­wi­ny, za­wie­ra­ją­cy wo­ło­wi­nę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołożyn

mia­sto na Bia­ło­ru­si


Wo­ło­żyn ( Валожын) – mia­sto na Bia­ło­ru­si w ob­wo­dzie miń­skim, sto­li­ca re­jo­nu wo­ło­żyń­skie­go nad Wo­ło­żyn­ką (do­rze­cze Niem­na), na pół­noc­nym skra­ju Pu­szczy Na­li­boc­kiej, 10,6 tys. miesz­kań­ców (2010). Od 1929 mia­sto.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wołożyński

→ Wo­ło­żyn (mia­sto na Bia­ło­ru­si)


Źródła:

SJP.pl

Wołyniak

miesz­ka­niec Wo­ły­nia (kra­i­ny); Wo­ły­nia­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. miesz­ka­niec Wo­ły­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołynianin

miesz­ka­niec Wo­ły­nia (kra­i­ny); Wo­ły­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wo­ły­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołynianka

miesz­kan­ka Wo­ły­nia (kra­i­ny)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wo­ły­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołyniec

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wołyń

kra­i­na hi­sto­rycz­na mię­dzy gór­nym Bu­giem a górną Pry­pe­cią i Słu­czą, obec­nie część Ukra­i­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na na ob­sza­rze dzie­siej­szej za­chod­niej Ukra­i­ny;


Wołyń ( Волинь, łac. "Vol­hy­nia") – kra­i­na hi­sto­rycz­na w do­rze­czu gór­ne­go Bugu oraz do­pły­wów Dnie­pru: Pry­pe­ci, Styru, Ho­ry­nia i Słu­czy, obec­nie część Ukra­i­ny – ob­wo­dy wo­łyń­ski i ró­wień­ski, za­chod­nia część ży­to­mier­skie­go i pół­noc­ne czę­ści tar­no­pol­skie­go i chmiel­nic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołyński

1. → Wołyń;
2. obwód wo­łyń­ski - jeden z 24 ob­wo­dów Ukra­i­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wo­ły­nia, zwią­za­ny z Wo­ły­niem, po­cho­dzą­cy z Wo­ły­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołów

zwie­rzę ro­bo­cze, ka­stro­wa­ny sa­miec bydła do­mo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Wołów ( Wo­la­via, Woh­lau, Volov) – mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu wo­łow­skie­go oraz gminy miej­sko-wiej­skiej Wołów, le­żą­ce na Wale Trzeb­nic­kim, na Dol­nym Ślą­sku.

W kra­jo­bra­zie do­mi­nu­ją pola upraw­ne, łąki i lasy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wołłejko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wołżański

przy­miot­nik od: Wołga (rzeka)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wołgą, do­ty­czą­cy Wołgi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wołżski

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie woł­go­gradz­kim, po­ło­żo­ne nad Wołgą;


Wołż­ski (ros. Волжский) – mia­sto w Rosji (obwód woł­go­gradz­ki), nad Wołgą; 315 tys. mieszk. (2024). W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł ra­fi­ne­ryj­ny, che­micz­ny, ma­szy­no­wy, me­ta­lo­wy, ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych oraz spo­żyw­czy. Port rzecz­ny; mu­ze­um. Mia­sto pow­sta­ło w 1951 r. w związ­ku z bu­do­wą Woł­go­gradz­kiej (Woł­żań­skiej) Elek­trow­ni Wod­nej; prawa miej­skie od 1954 r.


Patrz:Wołżski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woń

książ­ko­wo: za­pach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. bo­dziec dzia­ła­ją­cy na zmysł po­wo­nie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wończa

ga­tu­nek ro­śli­ny ro­dza­ju Os­mant­hus, na­le­żą­cy do ro­dzi­ny oliw­ko­wa­tych


Woń­cza, os­man­tus ("Os­mant­hus") – ro­dzaj krze­wów i ma­łych drzew na­le­żą­cy do ro­dzi­ny oliw­ko­wa­tych. Za­li­cza się do niego około 30–36 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji (tylko w Chi­nach rosną 23 ga­tun­ki) oraz w Ame­ry­ce Pół­noc­nej. Wszyst­kie ga­tun­ki mają wonne kwia­ty, a woń­cza pach­ną­ca jest ro­śli­ną przy­pra­wo­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wońka

owad dwus­krzy­dły


Źródła:

SJP.pl

Wońki

owad dwus­krzy­dły


Źródła:

SJP.pl

Wońkowate

ro­dzi­na owa­dów dwus­krzy­dłych z rzędu mu­chó­wek; wońki, Sep­si­dae


Źródła:

SJP.pl

Woś

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wośp

skrót od: Wiel­ka Or­kie­stra Świą­tecz­nej Po­mo­cy


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) = Wiel­ka Or­kie­stra Świą­tecz­nej Po­mo­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woświn

je­zio­ro w Pol­sce


Woś­win (niem. "Wots­chwien See") – je­zio­ro na Po­je­zie­rzu Iń­skim, w woj. za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ło­be­skim, w gmi­nie Wę­go­rzy­no, w do­rze­czu Uklei. Je­zio­ro znaj­du­je się na ob­sza­rze po­mię­dzy mia­sta­mi Wę­go­rzy­no i Dobra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woźbin

Woź­bin – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie miń­skim, w gmi­nie Ce­głów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Jana Chrzci­cie­la i An­drze­ja Apo­sto­ła w Ce­gło­wie.


Źródła:

Wikipedia

Woźna

pra­cow­ni­ca szko­ły lub innej in­sty­tu­cji wy­ko­nu­ją­ca w niej czyn­no­ści po­moc­ni­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) eduk. pra­cow­ni­ca szko­ły wy­ko­nu­ją­ca czyn­no­ści po­moc­ni­cze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Woźniacki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woźniak

naz­wi­sko


Woź­niak (forma żeń­ska: Woź­niak, Woź­nia­ko­wa, licz­ba mnoga: Woź­nia­ko­wie) – jedno z naj­po­pu­lar­niej­szych naz­wisk w Pol­sce. We­dług bazy PESEL 22.01.2025 r. no­si­ło je 43 310 Polek i 42 757 Po­la­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woźniakiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woźniakowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woźnica

łac. Au­ri­ga; gwia­zdo­zbiór nieba pół­noc­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba kie­ru­ją­ca wozem kon­nym lub sa­nia­mi za­przę­gnię­ty­mi w konie;

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) otwór w su­fi­cie kur­nej chaty, przez który ucho­dzi dym


Woź­ni­ca (rów­nież "fur­man", "wozak") – osoba po­wo­żą­ca za­przę­giem kon­nym, także sa­nia­mi, za po­mo­cą lejca, bata, rów­nież zawód (jeśli za­ję­cie jest trwa­łe).

W to­na­cji sie­lan­ko­wej obraz nie­bez­pie­czeństw czy­ha­ją­cych na daw­nych za­wo­do­wych kup­ców-woź­ni­ców znany jest np. na pod­sta­wie bal­la­dy Mic­kie­wi­cza z ele­men­ta­mi be­le­try­stycz­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woźnicki

przy­miot­nik od: Woź­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Woźnicowy

→ woź­ni­ca; woź­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Woźniczanin

miesz­ka­niec Woź­nik (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Woźniczanka

miesz­kan­ka Woź­nik (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Woźniczka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woźniczy

w daw­nej Pol­sce: urzęd­nik dwor­ski zaj­mu­ją­cy się utrzy­ma­niem po­wo­zów


Woź­ni­czy ("łac. pra­e­fec­tus cur­ru­um") – w daw­nej Pol­sce urzęd­nik dwor­ski. Do jego obo­wiąz­ków na­le­ża­ło utrzy­ma­nie karet, wozów dworu kró­lew­skie­go w na­le­ży­tym sta­nie oraz to, aby były wy­ko­rzy­sty­wa­ne zgod­nie z przez­na­cze­niem. Był prze­ło­żo­nym rze­mieśl­ni­ków pra­cu­ją­cych na po­trze­by wo­zow­ni. Osoba pia­stu­ją­ca to sta­no­wi­sko mu­sia­ła za­wsze to­wa­rzy­szyć obok kwa­ter­mi­strza kró­lew­skie­go i kwa­ter­mi­strza dworu w po­dró­żach Króla.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Woźniewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Woźniki

1. mia­sto w Pol­sce;
2. część mia­sta Sie­radz;
3. nazwa wielu wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Woź­ni­ki ( Wo­isch­nik) – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie lu­bli­niec­kim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Woź­ni­ki. We­dług da­nych opar­tych na ba­da­niach GUS z 31 grud­nia 2024, mia­sto miało 4100 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Woźny

pra­cow­nik (naj­czę­ściej szkol­ny lub są­do­wy), peł­nią­cy funk­cje po­moc­ni­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) eduk. pra­cow­nik szko­ły lub innej in­sty­tu­cji wy­ko­nu­ją­cy czyn­no­ści po­moc­ni­cze

 (1.2) daw. niż­szy urzęd­nik są­do­wy


Woźny ( mi­ni­ste­ria­lis) – pra­cow­nik są­do­wy (w Pol­sce; na Lit­wie i Ukra­i­nie do końca XIX w.).

Gdy upo­waż­nie­nia woź­ne­go roz­cią­ga­ły się na teren ca­łe­go wo­je­wództ­wa, wów­czas był on na­zy­wa­ny po­tocz­nie "ge­ne­ra­łem" (od mi­ni­ste­ria­lis ge­ne­ra­lis).

Nazwa ta uży­wa­na była też w szkol­nict­wie, gdzie funk­cjo­no­wa­ło rów­no­le­gle okre­śle­nie "pedel" ( Pe­dell, be­del­lus), oraz w od­nie­sie­niu do pra­cow­ni­ków te­a­tral­nych śred­nie­go szcze­bla od­po­wie­dzial­nych za aspek­ty tech­nicz­ne funk­cjo­no­wa­nia danej pla­ców­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wozić.

 (1.2) prze­mie­szcza­nie po­ja­zdem kogoś lub cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wożniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wożuczyn

Wo­żu­czyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Ra­cha­nie. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 850

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­nie­go wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Ra­cha­nie, sie­dzi­bą rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii Na­wie­dze­nia Najś­więt­szej Maryi Panny. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 768 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia