Wlatać

rzad­ko: wla­ty­wać


Źródła:

SJP.pl

Wlazł

wy­krzy­knik sta­now­czo za­chę­ca­ją­cy do wej­ścia do ja­kie­goś po­mie­szcze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wlazły

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wlać

1. lejąc, wpro­wa­dzić ciecz do wnę­trza cze­goś;
2. po­tocz­nie: spra­wić komuś lanie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wle­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wle­wać.

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (2.1) pot. zlać, zbić

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wlać się (ndk. wle­wać się)

 (3.1) do­ko­na­ny od|wle­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wlaź

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wlaźlak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wlec

1. cią­gnąc, prze­su­wać coś z tru­dem;
2. pro­wa­dzić kogoś na siłę, zmu­szać do pój­ścia;
3. po­tocz­nie: brać ze sobą bez po­trze­by coś uciąż­li­we­go


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) cią­gnąć po ziemi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wlec się

 (2.1) cią­gnąć się

 (2.2) prze­mie­szczać się po­wo­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wleciałowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wlecieć

1. lecąc, do­stać się gdzieś, do wnę­trza cze­goś;
2. wpaść gdzieś, zo­stać wrzu­co­nym (np. o piłce);
3. po­tocz­nie: bar­dzo szyb­ko wbiec gdzieś, na kogoś lub na coś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wla­tać, wla­ty­wać)

 (1.1) wpaść do wnę­trza cze­goś lecąc

 (1.2) pot. wpaść gwał­tow­nie, nagle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wleczka

gruba lina spu­szcza­na z ba­lo­nu przed lą­do­wa­niem w celu wy­ha­mo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wleczyny

oto­cza­ki, żwiry, pia­ski wle­czo­ne po dnie, które w cza­sie ruchu nie tracą kon­tak­tu z dnem


Źródła:

SJP.pl

Wlenianin

miesz­ka­niec Wle­nia (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wlenianka

miesz­kan­ka Wle­nia (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wlepa

zgru­bie­nie od: wlep­ka


Źródła:

SJP.pl

Wlepiać

1. umie­szczać coś gdzieś po­przez przy­kle­je­nie; wkle­jać;
2. po­spo­li­te:
a) zmu­szać kogoś do przy­ję­cia cze­goś;
b) wyz­na­czać karę, karać kogoś


Źródła:

SJP.pl

Wlepić

1. umie­ścić coś gdzieś po­przez przy­kle­je­nie; wkle­ić;
2. po­spo­li­te:
a) zmu­sić kogoś do przy­ję­cia cze­goś;
b) wyz­na­czyć karę, uka­rać kogoś


Źródła:

SJP.pl

Wlepka

włas­no­ręcz­nie wy­ko­na­na mała na­klej­ka sa­mo­przy­lep­na do roz­le­pia­nia w miej­scach pu­blicz­nych; vlep­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­lep­ka z ry­sun­ka­mi i tek­sta­mi umie­szcza­na w środ­kach ko­mu­ni­ka­cji pu­blicz­nej lub in­nych miej­scach pu­blicz­nych; ele­ment stre­et artu;


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Wlep­ka (sto­so­wa­na też pi­sow­nia vlep­ka) – mała, sa­mo­przy­lep­na forma pla­stycz­na two­rzo­na z myślą o in­ge­ren­cji w prze­strzeń pu­blicz­ną, jeden ze środ­ków wy­ra­zu tzw. kul­tu­ry nie­za­leż­nej, po­krew­ny graf­fi­ti. Przy­le­pia­na na ogół bez zez­wo­le­nia, przez co trak­to­wa­na jako wan­da­lizm. Po­cząt­ko­wo była to na­klej­ka za­wie­ra­ją­ca ry­su­nek (gra­fi­ka, fo­to­mon­taż, zdję­cie), tekst albo jedno i dru­gie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wlew

1. wpro­wa­dze­nie do or­ga­niz­mu do­żyl­nie, pod­skór­nie lub do­od­byt­ni­czo więk­szej ilo­ści płynu w ce­lach lecz­ni­czych; in­fuz­ja, wlew­ka
2. otwór w zbior­ni­ku słu­żą­cy do wle­wa­nia pły­nów
3. kanał, przez który prze­pły­wa cie­kły metal do formy od­lew­ni­czej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wlewanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wle­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wlewać

lejąc, wpro­wa­dzać ciecz do wnę­trza cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wlać)

 (1.1) lejąc, wpro­wa­dzać ciecz do wnę­trza cze­goś

 (1.2) przen. wy­wo­łać okre­ślo­ne uczu­cie lub na­strój

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wle­wać się (dk. wlać się)

 (2.1) do­sta­wać się do wnę­trza cze­goś pły­nąc lub lejąc się

 (2.2) przen. do­sta­wać się do wnę­trza cze­goś w spo­sób po­dob­ny do cie­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wlewek

pół­fa­bry­kat hut­ni­czy w po­sta­ci bloku ze stali lub z in­ne­go me­ta­lu


Źródła:

SJP.pl

Wlewka

wpro­wa­dze­nie do or­ga­niz­mu do­żyl­nie, pod­skór­nie lub do­od­byt­ni­czo więk­szej ilo­ści płynu w ce­lach lecz­ni­czych; wlew, in­fuz­ja


Źródła:

SJP.pl

Wlewnica

me­ta­lo­wa forma do od­le­wa­nia stali; zlew­ni­ca


Wlew­ni­ca – nie­dzie­lo­na forma z że­li­wa do od­le­wa­nia wlew­ków, naj­czę­ściej sta­lo­wych.

Ze wzglę­du na nie­jed­no­rod­ny skład od­la­ne­go ma­te­ria­łu, wlew­ki prze­ra­bia się pla­stycz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wlewnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie do wpro­wa­dza­nia pły­nów do jam ciała ludz­kie­go


Źródła:

Wiktionary

Wlewny

umoż­li­wia­ją­cy wla­nie cie­czy do ja­kie­goś zbior­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Wlewo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w gmi­nie Trze­bia­tów;


Wlewo – wieś so­łec­ka w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w gmi­nie Trze­bia­tów, nad za­chod­nim brze­giem rzeki Regi. We­dług da­nych z 28 lu­te­go 2009 wieś miała 180 miesz­kań­ców. W la­tach 1946–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wlewowy

przy­miot­nik od: wlew


Źródła:

SJP.pl

Wleń

mia­sto na Dol­nym Ślą­sku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Wleń ( Lähn) – mia­sto le­żą­ce na Dol­nym Ślą­sku, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lwó­wec­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Wleń. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa je­le­nio­gór­skie­go.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. mia­sto li­czy­ło 1569 miesz­kań­ców (898. miej­sce w kraju).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wleński

→ Wleń


Patrz:Wleń

Źródła:

SJP.pl

Wleźć

cza­sow­nik

 (1.1) pot. wejść


Źródła:

Wiktionary

Wliczać

włą­czać coś do ra­chun­ku


Źródła:

SJP.pl

Wliczyć

włą­czyć coś do ra­chun­ku


Źródła:

SJP.pl

Wlk.

skrót od: Wiel­ki, np. Wlk. Bry­ta­nia


skrót

 (1.1) = wiel­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wlkp.

skrót od: wiel­ko­pol­ski; wiel­ko­pol., wiel­kop.


skrót

 (1.1) = wiel­ko­pol­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wlocik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wlot


Źródła:

Wiktionary

Wlogować

za­lo­go­wać


Źródła:

SJP.pl

Wlonice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wlora

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Al­ba­nii, na wy­brze­żu Adria­ty­ku;


Wlora ( Vlorë, Vlora; Va­lo­na, Βαλόνα) – mia­sto w Al­ba­nii na wy­brze­żu Adria­ty­ku. Licz­ba miesz­kań­ców wy­no­si­ła w 2011 ok. 80 ty­się­cy. Sto­li­ca okrę­gu i ob­wo­du Wlory.

Mia­sto nad­mor­skie, nad któ­rym wzno­si się wzgó­rze Kuzum-Baba – sie­dzi­ba mu­zuł­mań­skiej sekty bek­ta­szy­tów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wlorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wlorą, do­ty­czą­cy Wlory (mia­sta w Al­ba­nii)


Źródła:

Wiktionary

Wlot

1. miej­sce, przez które coś wla­tu­je, wpły­wa;
2. wla­ty­wa­nie, prze­do­sta­wa­nie się (do środ­ka cze­goś)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­cząt­ko­wa część rze­czy, do któ­rej coś wla­tu­je, wpada, wpły­wa lub wjeż­dża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wlotka

po­tocz­nie: wej­ściów­ka


Źródła:

SJP.pl

Wlotowy

przy­miot­nik od: wlot


Źródła:

SJP.pl

Wlutować

lu­tu­jąc, umo­co­wać coś wew­nątrz cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wlutowywać

lu­tu­jąc, umo­co­wy­wać coś wew­nątrz cze­goś


Źródła:

SJP.pl