Wj

skrót od: Księ­ga Wyj­ścia - druga księ­ga Pisma Świę­te­go, na­le­żą­ca do Sta­re­go Te­sta­men­tu, za­li­cza­na do Pię­ciok­się­gu


skrót

 (1.1) = bibl. Księ­ga Wyj­ścia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wjasa

Wjasa (de­wa­na­ga­ri व्यास, trl. "vyāsa", dosł. „zbie­racz, kom­pi­la­tor”, rów­nież We­daw­ja­sa (वेद व्यास, trl. "veda vyāsa", ang. Veda Vyasa) – tytuł od­no­szą­cy się do wielu In­du­sów. Naj­czę­ściej używa się go w od­nie­sie­niu do sta­ro­żyt­ne­go mędr­ca in­dyj­skie­go – Weda-Wjasy, któ­re­mu przy­pi­su­je się au­tor­stwo Ma­hab­ha­ra­ty i Puran oraz po­dział Wedy na czę­ści.


Źródła:

Wikipedia

Wjazd

1. miej­sce przez­na­czo­ne do wjeż­dża­nia
2. wje­cha­nie do­kądś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fakt wje­cha­nia do­kądś, przy­by­cia do ja­kie­goś miej­sca

 (1.2) miej­sce, przez które można do­kądś wje­chać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wjazdowy

przy­miot­nik od: wjazd


Źródła:

SJP.pl

Wjebać

wpier­do­lić; wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. wrzu­cić;
2. wje­bać (komuś) - pobić (kogoś);
3. wje­bać się:
a) wpaść, np. do rowu;
b) wpaść w kło­po­ty


Źródła:

SJP.pl

Wjebywać

wpier­da­lać; wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. wrzu­cać;
2. wje­by­wać (komuś) - ude­rzać, bić (kogoś); przy­je­by­wać;
3. wje­by­wać się:
a) wpra­szać się;
b) wpa­dać w kło­po­ty


Źródła:

SJP.pl

Wjechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wje­chać.


Źródła:

Wiktionary

Wjechać

1. jadąc, zna­leźć się gdzieś, do­stać się do­kądś;
2. jadąc, do­stać się na po­wierzch­nię cze­goś wy­so­kie­go;
3. jadąc, wpaść na coś lub na kogoś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wjeż­dżać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wjeż­dżać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wjeżdżać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wje­chać)

 (1.1) jadąc, do­sta­wać się do­kądś

 (1.2) jadąc, zmie­rzać ku górze danej trasy

 (1.3) jadąc, wpa­dać na jakiś obiekt


Źródła:

Wiktionary

Wjosa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Al­ba­nii i Gre­cji, wy­pły­wa­ją­ca z gór Pin­dos, ucho­dzą­ca do Morza Adria­tyc­kie­go;


Wjosa ( Vjosa, Vjosë; Αώος, "Aṓos") – rzeka w Al­ba­nii i Gre­cji.

Ma dłu­gość 272 km, z czego pier­wsze 80 km w Gre­cji, a po­zo­sta­łe 192 km w Al­ba­nii. Jej źró­dła znaj­du­ją się w gó­rach Pin­dos, w ma­sy­wie Avgo na wy­so­ko­ści 1343 m n.p.m. Po­wierzch­nia zlew­ni rzeki Wjosy wy­no­si 6704 km² z czego 4365 km² na ob­sza­rze Al­ba­ni. Ucho­dzi do Morza Adria­tyc­kie­go. Uz­na­wa­na za jeden z najm­niej przeksz­tał­co­nych sy­ste­mów rzecz­nych Eu­ro­py.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia