Wi-Fi

[czy­taj: wifi lub łaj­faj] Wi-Fi;
1. ze­staw stan­dar­dów bez­prze­wo­do­wych sieci kom­pu­te­ro­wych;
2. lo­kal­na bez­prze­wo­do­wa sieć kom­pu­te­ro­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) in­form. lo­ka­na kom­pu­te­ro­wa sieć bez­prze­wo­do­wa jako grupa stan­dar­dów i pro­to­ko­łów łąc­no­sci;

 (1.2) in­form. lo­ka­na kom­pu­te­ro­wa sieć bez­prze­wo­do­wa jako usłu­ga


Wi-Fi, wi-fi (wym. ; Wi-Fi, wym.) – ze­staw stan­dar­dów stwo­rzo­nych do bu­do­wy bez­prze­wo­do­wych sieci kom­pu­te­ro­wych. Szcze­gól­nym za­sto­so­wa­niem wi-fi jest bu­do­wa­nie sieci lo­kal­nych (LAN) opar­tych na ko­mu­ni­ka­cji ra­dio­wej, czyli WLAN. Za­sięg od kilku me­trów do kilku ki­lo­me­trów i rze­czy­wi­stej prze­pu­sto­wo­ści się­ga­ją­cej 900 Mb/s, przy trans­mi­sji w stan­dar­dzie 802.11ac na trzech ka­na­łach o sze­ro­ko­ści 80 MHz jed­no­cze­śnie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiacki

koń wiac­ki - rasa ma­łe­go, ro­syj­skie­go, pry­mi­tyw­ne­go konia rol­ni­cze­go po­cho­dzą­ce­go od tar­pa­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wiat­ką, do­ty­czą­cy Wiat­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiaczesław

obce imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiadereczko

zdrob­nie­nie od: wia­der­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: wia­der­ko

 (1.2) bar­dzo małe wia­dro


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiaderek

małe wia­dro lub jego za­war­tość


Źródła:

SJP.pl

Wiaderko

małe wia­dro lub jego za­war­tość


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od wia­dro

 (1.2) małe wia­dro


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiaderkowy

→ wia­der­ko


Patrz:wiaderko

Źródła:

SJP.pl

Wiaderno

Wia­der­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie To­ma­szów Ma­zo­wiec­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiaderny

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiadoma

wiel­kość znana wy­stę­pu­ją­ca w rów­na­niu lub nie­rów­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Wiadomiks

śro­do­wi­sko­wo: wia­do­mo (jest oczy­wi­ste, jasne, zro­zu­mia­łe); wia­do­mix, wia­dom­ka


Źródła:

SJP.pl

Wiadomix

śro­do­wi­sko­wo: wia­do­mo (jest oczy­wi­ste, jasne, zro­zu­mia­łe); wia­do­miks, wia­dom­ka


Źródła:

SJP.pl

Wiadomka

śro­do­wi­sko­wo: wia­do­mo (jest oczy­wi­ste, jasne, zro­zu­mia­łe); wia­do­miks, wia­do­mix


Źródła:

SJP.pl

Wiadomo

w funk­cji cza­sow­ni­ka mo­dal­ne­go:
1. jest rze­czą znaną, np.: Nie wia­do­mo, co przy­nie­sie jutro.;
2. jest oczy­wi­ste, jasne, zro­zu­mia­łe, np.: Za wszyst­ko, wia­do­mo, trze­ba pła­cić.


cza­sow­nik mo­dal­ny

 (1.1) w wy­po­wie­dziach twier­dzą­cych: jest pewne, oczy­wi­ste, jasne

 (1.2) w wy­po­wie­dziach prze­czą­cych: wy­ra­ża kry­tycz­ny sto­su­nek mówcy

 (1.3) w wy­po­wie­dziach twier­dzą­cych, prze­czą­cych i py­ta­ją­cych: znane są szcze­gó­ły, jest rze­czą znaną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiadomostka

mało zna­czą­ca wia­do­mość, plo­tecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Wiadomości

1. wie­dza z da­ne­go za­kre­su;
2. bie­żą­ce in­for­ma­cje prze­ka­zy­wa­ne przez media


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) jakiś ob­szar wie­dzy

 (1.2) te­le­wi­zyj­ny lub ra­dio­wy, zwy­kle cy­klicz­ny, pro­gram in­for­ma­cyj­ny

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., C. i Ms. lp.; M., B. i W. lm. od: wia­do­mość


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiadomość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) no­wi­na, in­for­ma­cja

 (1.2) coś, co prze­ka­zu­je in­for­ma­cję


Wia­do­mość (ang. "mes­sa­ge") – jed­nost­ka ko­mu­ni­ka­cji zwią­za­na z "pro­ce­sem emi­sji, prze­ka­zy­wa­nia, przeksz­tał­ca­nia, przyj­mo­wa­nia i prze­cho­wy­wa­nia (w pa­mię­ci) okre­ślo­ne­go ciągu ele­men­tów in­for­ma­cyj­nych" do od­bior­cy bezz­włocz­nie lub po pew­nym cza­sie. Pro­ble­ma­mi ilo­ści in­for­ma­cji za­war­tej w wia­do­mo­ści zaj­mu­je się te­o­ria in­for­ma­cji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiadomy

1. po­wszech­nie znany; oczy­wi­sty, zro­zu­mia­ły;
2. wspom­nia­ny, wy­mie­nio­ny wcze­śniej


przy­miot­nik

 (1.1) ogól­nie znany; taki, o któ­rym wia­do­mo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiadrami

1. na­czy­nie, zwy­kle w kształ­cie walca lekko roz­sze­rzo­ne­go u góry, z pa­łą­kiem, słu­żą­ce do prze­no­sze­nia lub prze­cho­wy­wa­nia wody, śmie­ci itp; kubeł;
2. za­war­tość ta­kie­go na­czy­nia


Źródła:

SJP.pl

Wiadro

1. na­czy­nie, zwy­kle w kształ­cie walca lekko roz­sze­rzo­ne­go u góry, z pa­łą­kiem, słu­żą­ce do prze­no­sze­nia lub prze­cho­wy­wa­nia wody, śmie­ci itp; kubeł;
2. za­war­tość ta­kie­go na­czy­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wal­co­wa­ty po­jem­nik, zwy­kle nieco szer­szy u góry, z pa­łą­ko­wa­tym uchwy­tem, słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia i ręcz­ne­go prze­no­sze­nia cie­czy lub ma­te­ria­łów syp­kich;

 (1.2) ilość cze­goś mie­szczą­ca się we wia­drze (1.1)


Zo­bacz też: wia­dro – jed­nost­ka miary ob­ję­to­ści.

Wia­dro (ina­czej kubeł) – na­czy­nie w kształ­cie walca lub od­wró­co­ne­go, ścię­te­go stoż­ka, daw­niej naj­czę­ściej bla­sza­ne, obec­nie z two­rzy­wa sztucz­ne­go, za­o­pa­trzo­ne w ru­cho­my, ka­błą­ko­wa­ty uchwyt. Uży­wa­ne jest zaz­wy­czaj jako po­jem­nik na cie­cze lub ma­te­ria­ły syp­kie, głów­nie do ich ręcz­ne­go tran­spor­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiadrowo

Wia­dro­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie żu­ro­miń­skim, w gmi­nie Żu­ro­min. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.

W cza­sie II wojny świa­to­wej otrzy­ma­ła nazwę Ei­mer­brun­nen.


Źródła:

Wikipedia

Wiadrowy

→ wia­dro


Patrz:wiadro

Źródła:

SJP.pl

Wiadukcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wia­dukt


Źródła:

Wiktionary

Wiadukt

ro­dzaj mostu zbu­do­wa­ne­go jako część drogi nad przesz­ko­dą, np. to­ra­mi ko­le­jo­wy­mi, inną drogą, wą­wo­zem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urb. most prze­pro­wa­dza­ją­cy drogę ko­mu­ni­ka­cyj­ną nad przesz­ko­dą te­re­no­wą inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);


Wia­dukt – bu­dow­la in­ży­nier­ska, poz­wa­la­ją­ca na po­ko­na­nie przesz­ko­dy te­re­no­wej typu: do­li­na, wąwóz lub droga ko­ło­wa czy linia ko­le­jo­wa, z wy­łą­cze­niem przesz­kód wod­nych, po­przez prze­je­cha­nie nad nią. Pier­wot­nie tym ter­mi­nem była okre­śla­na droga rzym­ska prze­pro­wa­dzo­na nad wą­wo­zem, na kon­struk­cji opar­tej na ar­ka­dach. Wia­duk­ty bu­do­wa­ne są po­dob­nie jak mosty, z wy­ko­rzy­sta­niem po­dob­nych roz­wią­zań kon­struk­cyj­nych i ma­te­ria­ło­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiaduktowy

→ wia­dukt


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wia­duk­tu


Patrz:wiadukt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiagra

po­tocz­nie: lek prze­ciw­ko im­po­ten­cji


Źródła:

SJP.pl

Wiak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wialnia

urzą­dze­nie do od­dzie­la­nia najl­żej­szych czą­stek ma­te­ria­łów syp­kich za po­mo­cą stru­mie­nia po­wie­trza


Wial­nia – ma­szy­na rol­ni­cza słu­żą­ca do wstęp­ne­go oczy­szcze­nia młó­co­ne­go ziar­na, od­dzie­la­ją­ca za­nie­czy­szcze­nia grube (kłosy, zgo­ni­ny) i lek­kie (plewy) na za­sa­dzie róż­ni­cy wiel­ko­ści, a czę­ścio­wo także na za­sa­dzie róż­nic cię­ża­rów.

Zanim skon­stru­o­wa­no wial­nię, wy­młó­co­ne zboże oczy­szcza­no po­drzu­ca­jąc ziar­no przy lek­kim wie­trze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wialnik

wial­nia sto­so­wa­na w gór­nict­wie do wzbo­ga­ca­nia ko­pa­lin


Źródła:

SJP.pl

Wianczarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta lub dziew­czy­na zaj­mu­ją­ca się wy­pla­ta­niem wian­ków


Źródła:

Wiktionary

Wianeczek

zdrob­nie­nie od: wia­nek


Źródła:

SJP.pl

Wianecznik

Wia­necz­nik, he­dy­chium ("He­dy­chium" J. Ko­e­nig) – ro­dzaj bylin z ro­dzi­ny im­bi­ro­wa­tych ("Zin­gi­be­ra­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 50 lub 99 ga­tun­ków. Są to by­li­ny roz­prze­strze­nio­ne w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej, ros­ną­ce w gó­rach i la­sach. Wy­ko­rzy­sty­wa­ne są jako ro­śli­ny lecz­ni­cze, kos­me­tycz­ne i ozdob­ne.


Źródła:

Wikipedia

Wianek

1. kółko pow­sta­łe ze sple­cio­nych kwia­tów, ga­łą­zek, liści itp.;
2. ele­ment zdob­ni­czy o takim kształ­cie;
3. przed­miot kształ­tem po­dob­ny do koła lub pół­ko­la;
4. daw­niej: cnota, dzie­wict­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: wie­niec

 (1.2) mały wie­niec z kwia­tów słu­żą­cy jako ozdo­ba no­szo­na na gło­wie

 (1.3) przen. przest. dzie­wict­wo

 (1.4) zob. wian­ki.


Wia­nek – ro­dzaj na­kry­cia głowy (wień­ca) uple­cio­ny z ziół i kwia­tów. Tra­dy­cyj­nie wian­ki no­szo­ne były przez dziew­czę­ta i nie­za­męż­ne ko­bie­ty, stąd stały się sym­bo­lem nie­win­no­ści. O ko­bie­cie za­męż­nej mó­wi­ło się, że „stra­ci­ła wia­nek”.Skoro w nocy po pół­no­cy, po pier­wszej go­dzi­nie,


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wiać.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) Ms. lp. od: wiano


Źródła:

Wiktionary

Wianki

1. kółko pow­sta­łe ze sple­cio­nych kwia­tów, ga­łą­zek, liści itp.;
2. ele­ment zdob­ni­czy o takim kształ­cie;
3. przed­miot kształ­tem po­dob­ny do koła lub pół­ko­la;
4. daw­niej: cnota, dzie­wict­wo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiankowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiankowy

→ wia­nek


Patrz:wianek

Źródła:

SJP.pl

Wiano

za­bez­pie­cze­nie po­sa­gu przez męża i odw­za­jem­nie­nie się za niego


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. posag, wy­pra­wa panny mło­dej

 (1.2) hist. praw. suma za­pi­sy­wa­na żonie przez męża, równa sumie po­sa­gu;

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) zob. wiać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wianowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wia­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wianowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wia­nem, do­ty­czą­cy wiana


Źródła:

Wiktionary

Wianowłostka

drze­wo ozdob­ne z po­dro­dzi­ny bre­zyl­ko­wa­tych


Wia­no­włost­ka ("De­lo­nix" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych ("Fa­ba­ce­ae") z po­dro­dzi­ny bre­zyl­ko­wych ("Ca­e­sal­pi­nio­i­de­ae"). Obej­mu­je 12 ga­tun­ków. Na­tu­ral­ny za­sięg tych ro­ślin obej­mu­je Afry­kę środ­ko­wą i wschod­nią od Ma­da­ga­ska­ru po Egipt oraz Pół­wy­sep Arab­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wianuszek

zdrob­nie­nie od: wia­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wie­niec, wia­nek

 (1.2) mały wie­niec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiar

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka we wschod­niej Pol­sce i pół­noc­no-za­chod­niej Ukra­i­nie, prawy do­pływ Sanu;


Wiar ( Вігор, Wihur) – rzeka w po­łud­nio­wo-wschod­niej Pol­sce i za­chod­niej Ukra­i­nie, pra­wo­brzeż­ny do­pływ Sanu. Dłu­gość rzeki wy­no­si 70,4 km (z czego ok. 59 km w Pol­sce, a ok. 11 km na Ukra­i­nie), a po­wierzch­nia do­rze­cza obej­mu­je 798,2 km².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiara

1. okre­ślo­na re­li­gia, wyz­na­nie, prze­ko­na­nie o ist­nie­niu boga;
2. prześ­wiad­cze­nie o słusz­no­ści cze­goś; prze­ko­na­nie o war­to­ści cze­goś; prze­ko­na­nie, że coś się speł­ni;
3. wier­ność komuś;
4. prze­ko­na­nie o ist­nie­niu zja­wisk nad­przy­ro­dzo­nych;
5. po­tocz­nie: nie­for­mal­na grupa osób o wspól­nych za­in­te­re­so­wa­niach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­ko­na­nie, że coś jest praw­dą; uf­ność, za­u­fa­nie wobec rze­czy nie­pew­nych, nie do końca zna­nych;

 (1.2) książk. prze­ko­na­nie o słusz­no­ści twier­dzeń opie­ra­ją­ce się na uz­na­niu ich za ob­ja­wio­ne przez Boga;

 (1.3) daw. lub książk.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiardunek

daw­niej:
1. śred­nio­wiecz­na jed­nost­ka masy, równa 1/4 grzyw­ny lub 4 łutom; wier­tel, czwar­tak, fer­ton;
2. mo­ne­tar­na jed­nost­ka obra­chun­ko­wa w daw­nej Pol­sce


Wiar­du­nek, także wiar­dunk, czwar­tak, vier­tel, fer­ton, fer­ding (z niem. "Vier­ding" od łac. "ferto") – śred­nio­wiecz­na jed­nost­ka miary masy, sto­so­wa­na w Niem­czech i w Pol­sce.

Wiar­du­nek (około 49 g) od­po­wia­dał 1/4 grzyw­ny, „która wa­ży­ła 182,5 g (w XIV w. ok. 198 g) sre­bra, a w sy­ste­mie gro­szo­wym wy­no­si­ła 48 gro­szy” i dzie­lił się na 6 skoj­ców. Sto­so­wa­no go naj­czę­ściej w obli­cza­niu czyn­szu pie­nięż­ne­go (pła­co­ny rocz­nie w wy­so­ko­ści 1–1¼ wiar­dun­ku, za­leż­nie od wiel­ko­ści łanu).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiarogodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wia­ro­god­nie


Źródła:

SJP.pl

Wiarogodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wia­ro­god­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiarogodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. wia­ry­god­ność.


Źródła:

Wiktionary

Wiarogodny

przy­miot­nik

 (1.1) przest. lub książk. zob. wia­ry­god­ny.


Źródła:

Wiktionary

Wiarołomczyni

→ wia­ro­łom­ca


Patrz:wiarołomca

Źródła:

SJP.pl

Wiarołomnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wia­ro­łom­ny


Źródła:

Wiktionary

Wiarołomność

cecha kogoś nie­do­trzy­mu­ją­ce­go przy­się­gi, da­ne­go słowa, do­pu­szcza­ją­ce­go się zdra­dy; wia­ro­łom­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. cecha tego, co wia­ro­łom­ne; cecha tych, któ­rzy są wia­ro­łom­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiarołomny

1. nie­do­trzy­mu­ją­cy przy­się­gi, da­ne­go słowa, do­pu­szcza­ją­cy się zdra­dy; nie­wier­ny, nie­lo­jal­ny;
2. świad­czą­cy o ta­kich ce­chach, np. wia­ro­łom­ne po­stę­po­wa­nie


przy­miot­nik

 (1.1) książk. taki, który nie do­trzy­mał słowa, zła­mał przy­się­gę, sprze­nie­wie­rzył się komuś, po­peł­nił zdra­dę

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ktoś wia­ro­łom­ny (1.1), osoba wia­ro­łom­na (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiarołomstwo

zła­ma­nie da­ne­go słowa, przy­się­gi, do­pu­szcza­nie się zdra­dy; nie­wier­ność, zdra­da


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. nie­do­trzy­ma­nie da­ne­go słowa, zła­ma­nie przy­się­gi; do­pu­szcze­nie się zdra­dy


Wia­ro­łom­stwo – skła­da­nie pod przy­się­gą przy­rze­cze­nia, któ­re­go nie ma się za­mia­ru do­trzy­my­wać lub nie­do­trzy­my­wa­nie słów, któ­rych przy­rze­kło się pod przy­się­gą. W eto­sie ry­cer­skim wia­ro­łom­stwo było na równi znie­wa­ża­ją­ce co tchó­rzo­stwo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiarus

stary, dziel­ny, za­słu­żo­ny żoł­nierz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stary, za­słu­żo­ny, dziel­ny żoł­nierz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiarygodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wia­ry­god­ny


Źródła:

Wiktionary

Wiarygodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wia­ry­god­nie


Źródła:

SJP.pl

Wiarygodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wia­ry­god­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiarygodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wia­ry­god­ne, rze­tel­ne, praw­dzi­we


Źródła:

Wiktionary

Wiarygodny

przy­miot­nik

 (1.1) godny wiary, za­słu­gu­ją­cy na wiarę i za­u­fa­nie, pewny


Źródła:

Wiktionary

Wiata

da­szek wspar­ty na słu­pach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bu­dow­la nie­kie­dy ze ścian­ka­mi, z za­da­sze­niem opar­tym na słu­pach, nad pe­ro­na­mi, par­kin­ga­mi, przy­stan­ka­mi;


Wiata – za­da­sze­nie, bu­dow­la w po­sta­ci przy­kry­cia (dachu, kon­struk­cji po­wło­ko­wej) pod­par­te­go słu­pa­mi lub nad­wie­szo­ne­go z lek­ki­mi ścia­na­mi lub bez nich.

Wiata przez­na­czo­na jest naj­czę­ściej na cele ma­ga­zy­no­we, hand­lo­we, do prze­kry­cia du­żych par­kin­gów albo wy­ko­rzy­sty­wa­na jako osło­na na przy­stan­kach tram­wa­jo­wych (wiata tram­wa­jo­wa), przy­stan­kach au­to­bu­so­wych (wiata au­to­bu­so­wa) i pe­ro­nach ko­le­jo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiaterek

zdrob­nie­nie od: wiatr


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: wiatr

 (1.2) lekki wiatr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiatka

zdrob­nie­nie od: wiata


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Kirow – mia­sto w Rosji, nazwa ofi­cjal­na w la­tach 1374–1457 i 1780–1934;

 (1.2) geogr. rzeka w Rosji, prawy do­pływ Kamy;


Wiat­ka (ros. Вятка) – rzeka w Rosji (Ud­mur­cja, obwód ki­row­ski, Ta­tar­stan), prawy do­pływ Kamy.

Dłu­gość – 1314 km, po­wierzch­nia zlew­ni – 129 tys. km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiatowice

Wia­to­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie wie­lic­kim, w gmi­nie Gdów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiatr

po­zio­my ruch po­wie­trza, od­by­wa­ją­cy się z wyżu do niżu, pow­sta­ją­cy na sku­tek nie­rów­no­mier­ne­go roz­kła­du ci­śnie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. ru­sza­ją­ce się masy po­wie­trza;

 (1.2) pot. zob. wia­try.


Wiatr – ruch po­wie­trza wzglę­dem po­wierzch­ni Ziemi, zwła­szcza jego po­zio­ma skła­do­wa.

Wiatr wy­wo­ła­ny jest przez róż­ni­cę ci­śnień oraz róż­ni­ce w uksz­tał­to­wa­niu po­wierzch­ni. Ter­min wiatr jest uży­wa­ny w me­te­o­ro­lo­gii pra­wie wy­łącz­nie na okre­śle­nie ho­ry­zon­tal­nej skła­do­wej wia­tru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiatraczek

zdrob­nie­nie od: wia­trak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wia­trak

 (1.2) za­baw­ka przy­po­mi­na­ją­ca kształ­tem skrzy­dła wia­tra­ka lub po­ru­sza­ją­ca się tak jak one;

 (1.3) mały wen­ty­la­tor


Wia­tra­czek – bar­dzo mały wia­trak. Zwy­kle uży­wa­ny jako za­baw­ka.

Wia­tracz­ki mają zaz­wy­czaj roz­mia­ry od kilku do kil­ku­dzie­się­ciu cen­ty­me­trów. Ener­gia ki­ne­tycz­na prze­ka­zy­wa­na im przez po­ru­sza­ją­ce się po­wie­trze zwy­kle wy­star­cza je­dy­nie do po­ru­sza­nia samym wia­tracz­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiatraczkowy

przy­miot­nik od: wia­tra­czek


Źródła:

SJP.pl

Wiatraczny

→ wia­trak; wia­tra­ko­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wia­tra­kiem, do­ty­czą­cy wia­tra­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiatrak

1. urzą­dze­nie ze śmi­ga­mi do młó­ce­nia zboża
2. po­tocz­nie o wen­ty­la­to­rze ze skrzy­dła­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. bu­dow­la ze skrzy­dła­mi obra­ca­ny­mi przez wiatr;

 (1.2) pot. wen­ty­la­tor ze śmi­głem

 (1.3) pot. elek­trow­nia wia­tro­wa


Wia­trak – bu­dow­la ze skrzy­dła­mi po­ru­sza­ny­mi siłą wia­tru i na­pę­dza­ją­cy­mi urzą­dze­nia. Prze­waż­nie jest drew­nia­na, rza­dziej mu­ro­wa­na. Jest naj­star­szym sil­ni­kiem wia­tro­wym – przet­wa­rza ener­gię wia­tru na ener­gię ki­ne­tycz­ną w ruchu obro­to­wym. Jest ma­szy­ną prze­pły­wo­wą i po­przed­ni­kiem tur­bi­ny wia­tro­wej, którą cza­sa­mi rów­nież na­zy­wa się wia­tra­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiatrakowcowy

→ wia­tra­ko­wiec


Patrz:wiatrakowiec

Źródła:

SJP.pl

Wiatrakowiec

wi­ro­płat o sa­mo­czyn­nie obra­ca­ją­cym się wir­ni­ku; au­to­gi­ro; au­to­ży­ro


Wia­tra­ko­wiec, ży­ro­plan, au­to­ży­ro – sta­tek po­wietrz­ny cięż­szy od po­wie­trza (ae­ro­dy­na), z ro­dzi­ny wi­ro­pła­tów, wy­po­sa­żo­ny w wir­nik nośny i śmi­gło na­pę­do­we (pcha­ją­ce lub cią­gną­ce). Wir­nik nie jest na­pę­dza­ny sil­ni­kiem, lecz obra­ca się dzię­ki au­to­ro­ta­cji, pow­sta­ją­cej w wy­ni­ku po­stę­po­we­go ruchu (wy­wo­ły­wa­ne­go śmi­głem) wi­ro­pła­ta wzglę­dem po­wie­trza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiatrakowy

→ wia­trak; wia­tracz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wia­tra­kiem, do­ty­czą­cy wia­tra­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiatrator

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żart. wen­ty­la­tor


Źródła:

Wiktionary

Wiatrochron

1. osło­na przed wia­trem;
2. w sa­mo­lo­cie, mo­to­cy­klu itp.: szyba umie­szczo­na z przo­du ot­war­tej ka­bi­ny, osła­nia­ją­ca kie­ru­ją­ce­go przed pędem po­wie­trza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. szpa­ler drzew, ży­wo­płot lub ogro­dze­nie chro­nią­ce upra­wy przed wia­trem

 (1.2) tka­ni­na na pa­li­kach chro­nią­ca ludzi od wia­tru na pla­ża­a­ży

 (1.3) techn. kon­struk­cja, część urzą­dze­nia chro­nią­ca od wia­tru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiatromierz

przy­rząd do po­mia­ru pręd­ko­ści i kie­run­ku wia­tru


Źródła:

SJP.pl

Wiatronogi

po­e­tyc­ko: szyb­ki, pę­dzą­cy jak wiatr; chyży, rączy


Źródła:

SJP.pl

Wiatroodporny

od­por­ny na wiatr


Źródła:

SJP.pl

Wiatropylność

za­py­la­nie ro­ślin przez wiatr; ane­mo­ga­mia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. za­py­la­nie kwia­tów po­przez wiatr prze­no­szą­cy pyłki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiatropędność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wia­tro­pęd­ne


Źródła:

Wiktionary

Wiatropędny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) farm. wy­wo­łu­ją­cy, wzma­ga­ją­cy, ułat­wia­ją­cy wy­da­la­nie gazów z jelit

 (1.2) daw. poet. szyb­ki jak wiatr; chyży, rączy


Źródła:

Wiktionary

Wiatrosiewność

roz­prze­strze­nia­nie na­sion, ro­ślin i owo­ców za po­mo­cą wia­tru; ane­mo­cho­ria


Źródła:

SJP.pl

Wiatrosiłownia

za­kład sto­su­ją­cy sil­ni­ki wia­tro­we do na­pę­du mły­nów, obra­bia­rek itp.; si­łow­nia wia­tro­wa


Źródła:

SJP.pl

Wiatroszczelność

→ wia­tro­szczel­ny


Patrz:wiatroszczelny

Źródła:

SJP.pl

Wiatroszczelny

za­bez­pie­cza­ją­cy przed wia­trem


Źródła:

SJP.pl

Wiatrował

drze­wo wyr­wa­ne z ko­rze­nia­mi przez wiatr; wy­krot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) leśn. drze­wo oba­lo­ne lub na­der­wa­ne u ko­rze­ni przez wiatr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiatrowiec

odła­mek litej skały o ostrych kra­wę­dziach i wy­gła­dzo­nych ścia­nach; wie­lo­gra­niec, gra­niak, eo­lo­glip­to­lit


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiatrownica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiatrowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiatrowskaz

przy­rząd wska­zu­ją­cy kie­ru­nek wia­tru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. przy­rząd do wska­zy­wa­nia kie­run­ku wia­tru;


Wia­trow­skaz, ane­mo­skop – pro­ste me­cha­nicz­ne urzą­dze­nie do wska­zy­wa­nia kie­run­ku wia­tru:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiatrowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiatrowy

1. → wiatr;
2. farma wia­tro­wa - tur­bi­ny wia­tro­we wraz z in­fra­struk­tu­rą; park wia­tro­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wia­trem

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. zie­lo­no­po­pie­la­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiatrołap

nie­wiel­kie po­mie­szcze­nie od­dzie­la­ją­ce wnę­trze bu­dyn­ku od wej­ścia; przed­sio­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­du­że po­mie­szcze­nie, czę­sto do­bu­do­wa­ne, od­dzie­la­ją­ce wnę­trze bu­dyn­ku od wej­ścia


Wia­tro­łap, przed­sio­nek – małe po­mie­szcze­nie mię­dzy wej­ściem do domu, a jego wnę­trzem. Za­da­niem wia­tro­ła­pu jest prze­de wszyst­kim spo­wol­nie­nie wy­mia­ny cie­pła mię­dzy wnę­trzem domu, a jego oto­cze­niem pod­czas ot­wie­ra­nia drzwi zew­nętrz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiatrołom

1. drze­wo zła­ma­ne przez wiatr;
2. ob­szar, na któ­rym wiatr po­ła­mał drze­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) drze­wa po­wa­lo­ne wia­trem;


Wia­tro­łom – drze­wa po­ła­ma­ne sil­nym wia­trem. Wia­tro­ło­my to czę­sty efekt prze­cho­dze­nia tor­nad i sil­niej­szych wia­trów nad la­sa­mi.

Wia­tro­ło­my ze wzglę­du na duże za­gro­że­nie są usu­wa­ne z te­re­nu, na ich usu­wa­nie w Pol­sce wy­ma­ga­ne jest uzy­ska­nie od­po­wied­nie­go zez­wo­le­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiatry

po­tocz­nie: sub­stan­cje lotne o przy­krej woni wyt­wa­rza­ją­ce się w je­li­tach na sku­tek za­bu­rzeń w pro­ce­sie tra­wie­nia, u niek­tó­rych zwie­rząt wyt­wa­rza­ne w ce­lach obron­nych; gazy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. gazy je­li­to­we

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|wiatr.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiatróweczka

zdrob­nie­nie od: wia­trów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wia­trów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiatrówka

1. broń palna wy­rzu­ca­ją­ca po­ci­ski za po­mo­cą sprę­żo­ne­go po­wie­trza;
2. lekka, prze­wiew­na kurt­ka spor­to­wa;
3. po­tocz­nie: ospa wietrz­na;
4. po­tocz­nie: elek­trow­nia wia­tro­wa;
5. po­tocz­nie: lekki but letni z ot­wo­ra­mi w cho­lew­ce;
6. bla­cha lub deska za­bez­pie­cza­ją­ca z boku kon­struk­cję dachu przed wia­trem i de­szczem; wia­trow­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. sport. ka­ra­bi­nek lub pi­sto­let pne­u­ma­tycz­ny;

 (1.2) odzież. lekka kurt­ka chro­nią­ca przed wia­trem

 (1.3) pot. med. ospa wietrz­na


Wia­trów­ka – ręcz­na broń pne­u­ma­tycz­na, mio­ta­ją­ca po­ci­ski za po­mo­cą ener­gii sprę­żo­ne­go gazu. Naj­czę­ściej wy­ko­rzy­sty­wa­na w roli broni spor­to­wej, choć w XVIII w. rów­nież epi­zo­dycz­nie w cha­rak­te­rze bo­jo­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiatrówkowy

przy­miot­nik od: wia­trów­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wia­trów­ką, do­ty­czą­cy wia­trów­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiatycze

ple­mię sło­wiań­skie


Wia­ty­cze, Wia­ti­cze, Wę­ci­cze (sta­ro­rus.: вѧтичи, trans­li­te­ra­cja: "wę­ti­ći") – ple­mię sło­wiań­skie, któ­re­go przy­na­leż­ność do Sło­wian za­chod­nich lub wschod­nich po­zo­sta­je w nauce przed­mio­tem dy­sku­sji. Praw­do­po­dob­nie od IX do XII wieku za­miesz­ki­wa­li nad górną Oką i gór­nym Donem. W X wieku pod­bi­ci przez Ruś Ki­jow­ską. Ich pro­to­pla­stą miał być Wiat­ko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiatyk

ko­mu­nia udzie­la­na ko­na­ją­ce­mu lub cięż­ko cho­re­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kośc. ko­mu­nia da­wa­na wier­ne­mu w nie­bez­pie­czeń­stwie śmier­ci;


Wia­tyk (łac. "via­ti­cum" – „za­pa­sy na drogę”; "via" – „droga”) – w chrze­ści­jań­stwie, a w szcze­gól­no­ści w ka­to­li­cyz­mie, ko­mu­nia świę­ta po­da­wa­na oso­bie w nie­bez­pie­czeń­stwie śmier­ci jako po­karm na drogę do życia wiecz­ne­go.

W Ko­ście­le rzym­sko­ka­to­lic­kim do przy­ję­cia wia­ty­ku zo­bo­wią­za­ni są wszy­scy ochrz­cze­ni, o ile mogą przy­jąć Eu­cha­ry­stię.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiaziemski

przy­miot­nik od: Wiaź­ma (mia­sto w Rosji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wiaź­mą, do­ty­czą­cy Wiaź­my


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiać

1. wiatr (taj­fun, halny itp.) wieje - prze­su­wa się z jakąś siłą i pręd­ko­ścią;
2. wieje skądś chło­dem, wil­go­cią itp. - daje się ją od­czuć w do­cho­dzą­cym skądś po­wie­trzu; także w prze­no­śnych zna­cze­niach typu: wieje grozą, wieje nudą;
3. po­tocz­nie: ucie­kać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) me­te­o­rol. prze­su­wać się (o wie­trze, o ma­sach po­wie­trza)

 (1.2) przen. książk. być od­czu­wal­nym

 (1.3) pot. ucie­kać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) roln. oczy­szczać omłó­co­ne ziar­no (zwy­kle w wial­ni)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiaźma

mia­sto w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w ob­wo­dzie smo­leń­skim w Rosji, lewy do­pływ Dnie­pru;

 (1.2) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie smo­leń­skim, nad rzeką Wiaź­mą (1.1);


Wiaź­ma ( Вязьма) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie smo­leń­skim, nad rzeką Wiaź­mą (do­pływ Dnie­pru). Liczy około 52,4 tys. miesz­kań­ców (2021).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wibor

mię­dzy­ban­ko­we opro­cen­to­wa­nie po­ży­czek, ang. War­saw In­ter­bank Of­fe­red Rate


WIBOR ( War­saw In­ter­bank Of­fe­red Rate) – re­fe­ren­cyj­na wy­so­kość opro­cen­to­wa­nia po­ży­czek na pol­skim rynku mię­dzy­ban­ko­wym. Wyz­na­cza­na jest jako śred­nia aryt­me­tycz­na wiel­ko­ści opro­cen­to­wa­nia po­da­wa­nych przez naj­więk­sze banki dzia­ła­ją­ce w Pol­sce, które są uczest­ni­ka­mi pa­ne­lu WIBOR, po odrzu­ce­niu wiel­ko­ści skraj­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wibracja

drga­nia me­cha­nicz­ne o dużej czę­stot­li­wo­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) drga­nie o dużej czę­stot­li­wo­ści

 (1.2) muz. nie­du­ża fluk­tu­a­cja czę­stot­li­wo­ści i na­tę­że­nia dźwię­ku, sto­so­wa­na dla zwięk­sze­nia ek­spre­sji w śpie­wie lub grze na niek­tó­rych in­stru­men­tach

 (1.3) bud. ubi­ja­nie be­to­nu uło­żo­ne­go w for­mie za po­mo­cą wi­bra­to­rów

 (1.4) po­bu­dze­nie od­czu­wa­ne i wzmac­nia­ne po­przez kon­takt z czymś lub kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wibracyjny

do­ty­czą­cy wi­bra­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) techn. zwią­za­ny z wi­bra­cją, do­ty­czą­cy wi­bra­cji, po­le­ga­ją­cy na wi­bra­cji, wy­ko­rzy­stu­ją­cy wi­bra­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wibrafon

per­ku­syj­ny in­stru­ment mu­zycz­ny, od­mia­na dzwon­ków or­kie­stro­wych


Wi­bra­fon (łac. "vi­bra­tio" 'drga­nie' i gr. "φωνή" 'dźwięk, głos') – per­ku­syj­ny in­stru­ment mu­zycz­ny po­dob­ny do dzwon­ków, ksy­lo­fo­nu czy ma­rim­by. Zbu­do­wa­ny jest z me­ta­lo­wych pły­tek (czym odróż­nia się od ksy­lo­fo­nu, w któ­rym płyt­ki są drew­nia­ne) po­łą­czo­nych z ze­sta­wem rur peł­nią­cych rolę re­zo­na­to­rów i two­rzą­cych wi­bru­ją­ce dźwię­ki przy ude­rza­niu pły­tek pa­łecz­ka­mi. Pa­łecz­ki mają drew­nia­ne lub ra­ta­no­we trzon­ki, a głów­ki owi­nię­te są zwy­kle włócz­ką, cza­sem fil­cem lub gumą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wibrafonista

osoba gra­ją­ca na wi­bra­fo­nie


Źródła:

SJP.pl

Wibrafonistka

→ wi­bra­fo­ni­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. ko­bie­ta, która gra na wi­bra­fo­nie


Patrz:wibrafonista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wibram

1. guma po­desz­wo­wa pro­du­ko­wa­na z ka­u­czu­ku syn­te­tycz­ne­go, ułat­wia­ją­ca po­ru­sza­nie się w trud­nych wa­run­kach; pro­tek­tor;
2. but z taką po­desz­wą


Źródła:

SJP.pl

Wibramowy

przy­miot­nik od: wi­bram


Źródła:

SJP.pl

Wibramy

obu­wie na po­desz­wie z wi­bra­mu


Źródła:

SJP.pl

Wibramycyna

nazwa hand­lo­wa an­ty­bio­ty­ku o sze­ro­kim spek­trum dzia­ła­nia, za­wie­ra­ją­ce­go dok­sy­cy­kli­nę


Źródła:

SJP.pl

Wibrastop

mały ele­ment tłu­mią­cy drga­nia na ra­kie­cie te­ni­so­wej


Źródła:

SJP.pl

Wibrato

fa­lo­wa­nie czę­stot­li­wo­ści i na­tę­że­nia dźwię­ku uzy­ski­wa­ne przez śpie­wa­ka lub in­stru­men­ta­li­stę (w grze na in­stru­men­tach smycz­ko­wych i dę­tych); wi­bra­cja, vi­bra­to


Źródła:

SJP.pl

Wibrator

1. w tech­ni­ce: urzą­dze­nie słu­żą­ce do wyt­wa­rza­nia drgań me­cha­nicz­nych, uży­wa­ne w pra­cach bu­dow­la­nych, do ma­sa­żu itp.
2. w bu­dow­nict­wie: ma­szy­na do me­cha­nicz­ne­go wstrzą­sa­nia czymś, ułat­wia­ją­ca mie­sza­nie, roz­dzie­la­nie, ści­ślej­sze wy­peł­nia­nie, a także za­gę­szcza­nie i ubi­ja­nie mas o kon­sy­sten­cji pla­stycz­nej, np. be­to­nu; wstrzą­sacz, wstrzą­sak, wstrzą­sar­ka;
3. w mu­zy­ce: część in­stru­men­tu mu­zycz­ne­go wy­da­ją­ca dźwięk dzię­ki wpra­wia­niu jej w drga­nie, np. stru­na;
4. przed­miot imi­tu­ją­cy męski czło­nek, słu­żą­cy ko­bie­cie do osią­gnię­cia or­gaz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. ma­szy­na wyt­wa­rza­ją­ca fale me­cha­nicz­ne, słu­żą­ce do za­gę­szcza­nia i ubi­ja­nia mas o pla­stycz­ny­a­stycz­nej kon­sy­sten­cji, np. be­to­nu;

 (1.2) fiz. przy­rząd wyt­wa­rza­ją­cy drga­nia lub róż­ne­go ro­dza­ju fale, np. me­cha­nicz­ne, elek­tro­ma­gne­tycz­ne

 (1.3) seks. wi­bru­ją­ce ak­ce­so­rium imi­tu­ją­ce męski czło­nek, wy­ko­rzy­sty­wa­ne do sty­mu­la­cji na­rzą­dów płcio­wych;

 (1.4) muz. część in­stru­men­tu mu­zycz­ne­go, np. stru­na, błona, płyt­ka, wpra­wia­na w drga­nia i wy­da­ją­ca dźwięk;

 (1.5) pedag. lo­go­pe­dycz­ny przy­rząd do te­ra­pii, kształ­ce­nia i wy­wo­ły­wa­nia gło­ski R


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wibrion

nie­wiel­ka, cien­ka bak­te­ria, wy­wo­łu­ją­ca m.in. cho­le­rę


Źródła:

SJP.pl

Wibrioza

cho­ro­ba wy­wo­ły­wa­na przez prze­cin­kow­ce


Wi­brio­zy – grupa cho­rób za­kaź­nych ludzi i zwie­rząt, wy­wo­ła­nych przez prze­cin­kow­ce ("Vi­brio"), z wy­jąt­kiem tych bę­dą­cych przy­czy­ną cho­le­ry ("V". "cho­le­rae").

Do naj­częst­szych czyn­ni­ków etio­lo­gicz­nych u ludzi na­le­żą:

Do za­ka­że­nia do­cho­dzi na dro­dze po­kar­mo­wej przez wodę, nie­przet­wo­rzo­ną żyw­ność (owoce morza, zwła­szcza ostry­gi), jak rów­nież na dro­dze kon­tak­to­wej przez spo­jów­ki, uszy i usz­ko­dzo­ną skórę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wibro-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na ich zwią­zek zna­cze­nio­wy z drga­niem, wstrzą­sem lub fa­lo­wa­niem


Źródła:

Wiktionary

Wibroakustyczny

→ wi­bro­a­ku­sty­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­bro­a­ku­sty­ką, do­ty­czą­cy wi­bro­a­ku­sty­ki


Patrz:wibroakustyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wibroakustyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka zaj­mu­ją­ca się wszel­ki­mi pro­ce­sa­mi dra­gnio­wy­mi w przy­ro­dzie, tech­ni­ce, ma­szy­nach, środ­kach tran­spor­tu oraz or­ga­niz­mach ży­wych;


Wi­bro­a­ku­sty­ka – dzie­dzi­na wie­dzy zaj­mu­ją­ca się wszel­ki­mi pro­ce­sa­mi drga­nio­wy­mi i aku­stycz­ny­mi za­cho­dzą­cy­mi w przy­ro­dzie, tech­ni­ce, ma­szy­nach, urzą­dze­niach, środ­kach tran­spor­tu i ko­mu­ni­ka­cji, a więc w sze­ro­ko po­ję­tym śro­do­wi­sku w tym także w or­ga­niz­mach ży­wych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wibrobeton

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. beton za­gę­szczo­ny w wi­bra­to­rach


Źródła:

Wiktionary

Wibroblok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. w po­wo­jen­nej Pol­sce: ro­dzaj pu­sta­ka


Źródła:

Wiktionary

Wibrograf

przy­rząd do ba­da­nia kształ­tu, am­pli­tu­dy i czę­stot­li­wo­ści drgań ciała


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. przy­rząd wy­kre­śla­ją­cy krzy­we, umoż­li­wia­ją­ce okre­śle­nie kształ­tu, am­pli­tu­dy i czę­stot­li­wo­ści drgań ciała;


Wi­bro­graf – przy­rząd do re­je­stro­wa­nia (wy­kre­śla­nia) krzy­wych przed­sta­wia­ją­cych prze­mie­szcze­nie ciała drga­ją­ce­go w funk­cji czasu. Wy­po­sa­żo­ny jest w urzą­dze­nie re­je­stru­ją­ce, np. kre­ślą­ce krzy­we na pa­pie­rze lub przez pre­zen­to­wa­nie wy­ni­ków po­mia­ru za po­mo­cą lampy oscy­lo­sko­po­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wibrogram

wy­kres drgań ciała wy­ko­na­ny przez wi­bro­graf


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. wy­kres drgań ciała wy­ko­na­ny z uży­ciem wi­bro­gra­fu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wibroizolacja

ogół środ­ków ogra­ni­cza­ją­cych prze­no­sze­nie się drgań


Wi­bro­i­zo­la­cja jest po­ję­ciem obej­mu­ją­cym cały ze­spół środ­ków ma­ją­cych na celu ogra­ni­cze­nie prze­no­sze­nia się drgań:

1) z ich źró­dła na jego sze­ro­ko ro­zu­mia­ne oto­cze­nie (izo­la­cja czyn­na)

2) z (drga­ją­ce­go) oto­cze­nia na znaj­du­ją­ce się w nim obiek­ty chro­nio­ne (izo­la­cja bier­na).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wibroizolacyjny

→ wi­bro­i­zo­la­cja, np. mata wi­bro­i­zo­la­cyj­na


Źródła:

SJP.pl

Wibromasaż

masaż wi­bra­cyj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. masaż wy­ko­ny­wa­ny z wy­ko­rzy­sta­niem wi­bra­cji, drgań

 (1.2) med. urzą­dze­nie słu­żą­ce do wi­bro­ma­sa­żu (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wibrometr

przy­rząd do mie­rze­nia am­pli­tu­dy drgań ciała


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. przy­rząd do po­mia­ru am­pli­tu­dy drgań ciała


Wi­bro­metr – przy­rząd słu­żą­cy do po­mia­ru da­nych ciała drga­ją­ce­go, przed­sta­wia on pa­ra­me­try po­mia­ru za po­mo­cą urzą­dze­nia wska­zów­ko­we­go. Po­dob­ne urzą­dze­nie, które jed­nak re­je­stru­je wynik w po­sta­ci wy­kre­su, to wi­bro­graf.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wibromłot

młot ka­fa­ro­wy, w któ­rym do po­grą­ża­nia ele­men­tu w grun­cie wy­ko­rzy­stu­je się dzia­ła­nie drgań i cię­żar gło­wi­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. urzą­dze­nie po­grą­ża­ją­ce (np. pale w grunt) lub wy­cią­ga­ją­ce po­grą­żo­ne już ele­men­ty wsku­tek od­dzia­ły­wa­nia ude­rzeń i drgań


Wi­bro­młot – typ młota ka­fa­ro­we­go wy­ko­rzy­stu­ją­ce­go ener­gię wi­bra­cji; za­le­tą są małe ga­ba­ry­ty i masa - to ułat­wia tran­sport, może być sto­so­wa­ny na nie­du­żych bu­do­wach. Za­sad­ni­czo skła­da się z me­cha­niz­mu ude­rza­ją­ce­go (sta­no­wią­ce­go sil­nik elek­trycz­ny na wale, któ­re­go są umie­szczo­ne nie­wy­wa­żo­ne masy), do któ­re­go na sprę­ży­nach pod­cze­pio­no me­cha­nizm ude­rza­ny. Po­przez od­po­wied­ni uchwyt za­ci­sko­wy może słu­żyć jako wy­ry­wacz ka­fa­ro­wy (przy wyj­mo­wa­niu gro­dzic me­ta­lo­wych).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wibroskop

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. techn. apa­rat elek­tro­nicz­ny do wyz­na­cza­nia czę­stot­li­wo­ści i ro­dza­ju drgań włas­nych czę­ści ma­szyn i kon­struk­cji


Źródła:

Wiktionary

Wibrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wi­bro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wibrować

1. drgać bar­dzo szyb­ko, fa­lo­wać;
2. o gło­sie lub dźwię­ku: brzmieć raz wyżej, raz niżej;
3. wpra­wiać coś w bar­dzo szyb­kie drga­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) drgać bar­dzo szyb­ko, fa­lo­wać

 (1.3) wpra­wiać coś w drga­nia wi­bra­to­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wibrująco

w spo­sób wi­bru­ją­cy; drga­ją­co, drżą­co, fa­lu­ją­co


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób wi­bru­ją­cy, po­wo­du­ją­cy wi­bra­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wibrys

wi­bryss; zwy­kle w licz­bie mno­giej:
1. sztyw­ne, dłu­gie wąsy czu­cio­wo-do­ty­ko­we u zwie­rząt, wy­ra­sta­ją­ce głów­nie na zew­nętrz­nej po­wierzch­ni wargi gór­nej, wargi dol­nej lub pod­bród­ka;
2. sztyw­ne włosy ros­ną­ce w przed­sion­ku nosa, chro­nią­ce jamę no­so­wą przed prze­do­sta­niem się ciał ob­cych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. anat. pro­sty, sztyw­ny i gruby włos peł­nią­cy rolę na­rzą­du do­ty­ku;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wibryss

wi­brys; zwy­kle w licz­bie mno­giej:
1. sztyw­ne, dłu­gie wąsy czu­cio­wo-do­ty­ko­we u zwie­rząt, wy­ra­sta­ją­ce głów­nie na zew­nętrz­nej po­wierzch­ni wargi gór­nej, wargi dol­nej lub pod­bród­ka;
2. sztyw­ne włosy ros­ną­ce w przed­sion­ku nosa, chro­nią­ce jamę no­so­wą przed prze­do­sta­niem się ciał ob­cych


Źródła:

SJP.pl

Wic

po­tocz­nie: dow­cip, żart, kawał; witz


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) pot. żart, kawał, dow­cip


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wicca

[czy­taj: łika] re­li­gia ne­o­po­gań­ska, spo­pu­la­ry­zo­wa­na w Eu­ro­pie i Sta­nach Zjed­no­czo­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jeden z odła­mów ne­o­po­gań­stwa na­wią­zu­ją­cy do daw­nych kul­tów cza­row­nic


Wicca, w wer­sji spol­szczo­nej także wikka lub wika – roz­po­wszech­nio­na w Eu­ro­pie i Sta­nach Zjed­no­czo­nych re­li­gia ne­o­po­gań­ska. Zo­sta­ła za­i­ni­cjo­wa­na przez eme­ry­to­wa­ne­go bry­tyj­skie­go urzęd­ni­ka, Ge­ral­da B. Gard­ne­ra, praw­do­po­dob­nie w la­tach 40. XX wieku, ale upu­blicz­nio­na do­pie­ro od roku 1951. Od tego czasu po­dzie­li­ła się na kilka du­żych i kil­ka­na­ście mniej­szych ga­łę­zi zwa­nych tra­dy­cja­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiccanin

[czy­taj: łi­ka­nin] wyz­naw­ca wikki - re­li­gii ne­o­po­gań­skiej


Źródła:

SJP.pl

Wiccanka

[czy­taj: łi­kan­ka] wyz­naw­czy­ni wikki - re­li­gii ne­o­po­gań­skiej


Źródła:

SJP.pl

Wiccański

→ wicca [czy­taj: łi­kań­ski]


Źródła:

SJP.pl

Wicczanin

miesz­ka­niec Wicka (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wicczanka

miesz­kan­ka Wicka (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wice

po­tocz­nie: dow­cip, żart, kawał; witz


Źródła:

SJP.pl

Wice-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) …two­rzą­cy okre­śle­nia osób bę­dą­cych czy­imś za­stęp­cą

 (1.2) …two­rzą­cy okre­śle­nia osób zaj­mu­ją­cych dru­gie miej­sce w za­wo­dach, eli­mi­na­cjach

 (1.3) …two­rzą­cy okre­śle­nia osób sto­ją­cych sto­pień po­ni­żej kogoś


Źródła:

Wiktionary

Wiceadm.

skrót od: wi­ce­ad­mi­rał (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = wojsk. mar. wi­ce­ad­mi­rał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiceadmiralski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­ce­ad­mi­ra­łem, do­ty­czą­cy wi­ce­ad­mi­ra­ła


Źródła:

Wiktionary

Wiceadmirał

wyż­szy sto­pień ofi­cer­ski w ma­ry­nar­ce wo­jen­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wojsk. mar. ofi­cer­ski sto­pień woj­sko­wy w pol­skiej ma­ry­nar­ce wo­jen­nej od­po­wia­da­ją­cy ge­ne­ra­ło­wi dy­wiz­ji w woj­skach lą­do­wych i lot­nict­wie;

 (1.2) mar. ofi­cer ma­ją­cy sto­pień wi­ce­ad­mi­ra­ła (1.1)


Wi­ce­ad­mi­rał (wadm., wi­ce­adm.) – woj­sko­wy sto­pień ofi­cer­ski w pol­skiej Ma­ry­nar­ce Wo­jen­nej, od­po­wia­da­ją­cy ge­ne­ra­ło­wi dy­wiz­ji w Woj­skach Lą­do­wych i Si­łach Po­wietrz­nych. Jego od­po­wied­ni­ki znaj­du­ją się także w ma­ry­nar­kach wo­jen­nych in­nych państw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiceambasador

za­stęp­ca am­ba­sa­do­ra


Źródła:

SJP.pl

Wiceburmistrz

za­stęp­ca bur­mi­strza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) za­stęp­ca bur­mi­strza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiceburmistrzyni

za­stęp­czy­ni bur­mi­strza


Źródła:

SJP.pl

Wicedyr.

skrót od: wi­ce­dy­rek­tor


skrót

 (1.1) = wi­ce­dy­rek­tor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wicedyrektor

za­stęp­ca dy­rek­to­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) za­stęp­ca dy­rek­to­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wicedyrektorka

za­stęp­czy­ni dy­rek­to­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­stęp­czy­ni dy­rek­to­ra lub dy­rek­tor­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wicedyrektorski

→ wi­ce­dy­rek­tor


Patrz:wicedyrektor

Źródła:

SJP.pl

Wicedziekan

za­stęp­ca dzie­ka­na - księ­dza kie­ru­ją­ce­go de­ka­na­tem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) za­stęp­ca dzie­ka­na;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wicegerencja

sta­no­wi­sko, urząd wi­ce­ge­ren­ta (na­miest­ni­ka kró­lew­skie­go w szes­na­sto­wiecz­nym Księ­stwie Ma­zo­wiec­kim)


Źródła:

SJP.pl

Wicegerent

na­miest­nik kró­lew­ski w Księ­stwie Ma­zo­wiec­kim w la­tach 1527-1540


Źródła:

SJP.pl

Wicegubernator

za­stęp­ca gu­ber­na­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Wicegubernatorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z wi­ce­gu­ber­na­to­rem, do­ty­czą­cy urzę­du wi­ce­gu­ber­na­to­ra


Źródła:

Wiktionary

Wicehrabia

tytuł ary­sto­kra­tycz­ny niż­szy od hra­bie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ary­sto­kra­ta no­szą­cy tytuł niż­szy niż tytuł hra­bie­go


Wi­ceh­ra­bia – tytuł fe­u­dal­ny i ary­sto­kra­tycz­ny, po­cząt­ko­wo od­no­szą­cy się do ro­dzi­ny hra­biow­skiej z pra­wem pri­mo­ge­ni­tu­ry, gdzie tytuł hra­bie­go przy­pa­da naj­star­sze­mu człon­ko­wi rodu, a wtedy tytuł wi­ceh­ra­bie­go przy­pa­da jego sy­no­wi. Z cza­sem za­czę­to go na­da­wać bez tego za­ło­że­nia (np. w An­glii), pow­sta­wa­ły też nie­za­leż­ne dzie­dzicz­ne wi­ceh­rab­stwa (we Fran­cji).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wicehrabina

→ wi­ceh­ra­bia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ary­sto­krat­ka no­szą­ca tytuł niż­szy niż tytuł hra­bi­ny


Patrz:wicehrabia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wicehrabstwo

zie­mie na­le­żą­ce do wi­ceh­ra­bie­go


Źródła:

SJP.pl

Wicek

po­tocz­nie: za­stęp­ca osoby kie­ru­ją­cej, np. wi­ce­dy­rek­tor, wi­ce­prze­wod­ni­czą­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. żart. za­stęp­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wicekanclerski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z osobą lub urzę­dem wi­ce­kanc­le­rza, do­ty­czą­cy wi­ce­kanc­le­rza


Źródła:

Wiktionary

Wicekanclerz

1. za­stęp­ca kanc­le­rza;
2. w daw­nej Pol­sce: wy­so­ki urzęd­nik, po­moc­nik kanc­le­rza; pod­kanc­lerz, pod­kanc­le­rzy


Źródła:

SJP.pl

Wicekapelmistrz

za­stęp­ca ka­pel­mi­strza


Źródła:

SJP.pl

Wicekapitan

za­stęp­ca ka­pi­ta­na dru­ży­ny spor­to­wej


Źródła:

SJP.pl

Wicekierowniczka

za­stęp­czy­ni kie­row­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Wicekierownik

za­stęp­ca kie­row­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Wicekomendant

za­stęp­ca ko­men­dan­ta


Źródła:

SJP.pl

Wicekomendantka

→ wi­ce­ko­men­dant


Patrz:wicekomendant

Źródła:

SJP.pl

Wicekomisarz

za­stęp­ca ko­mi­sa­rza


Źródła:

SJP.pl

Wicekonsul

za­stęp­ca kon­su­la


Źródła:

SJP.pl

Wicekonsulski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z osobą lub urzę­dem wi­ce­kon­su­la, do­ty­czą­cy wi­ce­kon­su­la


Źródła:

Wiktionary

Wicekról

1. osoba spra­wu­ją­ca wła­dzę w za­stęp­stwie pa­nu­ją­ce­go; na­miest­nik;
2. prze­no­śnie: wi­ce­mistrz


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) hist. tytuł wy­so­kiej rangi urzęd­ni­ka, bę­dą­ce­go naj­czę­ściej bez­poś­red­nim przed­sta­wi­cie­lem mo­nar­chy w pod­le­głym kró­le­stwie;


Wi­ce­król (hiszp. "vir­rey", ang.

"vi­ce­roy") – urzęd­nik kró­lew­ski, spra­wu­ją­cy wła­dzę nad danym te­ry­to­rium (w niek­tó­rych przy­pad­kach ofi­cjal­nie naz­wa­nym od ty­tu­łu - wi­ce­kró­le­stwem) w imie­niu mo­nar­chy. Urząd ten jest ana­lo­gicz­ny z funk­cją na­miest­ni­ka mo­nar­sze­go, czy też ge­ne­ral­ne­go gu­ber­na­to­ra (ge­ne­rał-gu­ber­na­to­ra) kraju pod­le­głe­go mo­nar­sze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wicekrólestwo

1. god­ność, tytuł wi­ce­kró­la;
2. naj­waż­niej­sza jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­no-te­ry­to­rial­na w ko­lo­niach hisz­pań­skich w Ame­ry­ce XVI-XVIII wieku


Źródła:

SJP.pl

Wicekrólewski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­ce­kró­lem lub wi­ce­kró­le­stwem, do­ty­czą­cy wi­ce­kró­la lub wi­ce­kró­le­stwa


Źródła:

Wiktionary

Wicekrólowa

1. żona wi­ce­kró­la;
2. ko­bie­ta peł­nią­ca urząd wi­ce­kró­la;
3. prze­no­śnie: wi­ce­mi­strzy­ni


Źródła:

SJP.pl

Wicekurator

urzęd­nik peł­nią­cy funk­cję za­stęp­cy ku­ra­to­ra przy na­dzo­rze szkół i pla­có­wek wy­cho­waw­czo-oś­wia­to­wych w danym wo­je­wództ­wie


Źródła:

SJP.pl

Wicekuratorka

→ wi­ce­ku­ra­tor


Patrz:wicekurator

Źródła:

SJP.pl

Wicelider

1. za­stęp­ca przy­wód­cy ja­kiejś or­ga­ni­za­cji, np. par­tii po­li­tycz­nej;
2. osoba lub dru­ży­na, która za­ję­ła dru­gie miej­sce w za­wo­dach; wi­ce­mistrz


Źródła:

SJP.pl

Wiceliderka

→ wi­ce­li­der


Patrz:wicelider

Źródła:

SJP.pl

Wicemarszałek

1. wi­ce­prze­wod­ni­czą­cy sejmu lub se­na­tu;
2. sto­pień woj­sko­wy niż­szy od mar­szał­ka


Źródła:

SJP.pl

Wicemarszałkini

→ wi­ce­mar­sza­łek


Patrz:wicemarszałek

Źródła:

SJP.pl

Wicemer

za­stęp­ca mera


Źródła:

SJP.pl

Wicemin.

skrót od: wi­ce­mi­ni­ster


skrót

 (1.1) = wi­ce­mi­ni­ster


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiceminister

za­stęp­ca mi­ni­stra


Źródła:

SJP.pl

Wiceministerka

→ wi­ce­mi­ni­ster; wi­ce­mi­ni­stra


Źródła:

SJP.pl

Wiceministra

za­stęp­ca mi­ni­stra


Źródła:

SJP.pl

Wicemiss

ko­bie­ta, która za­ję­ła dru­gie miej­sce w kon­kur­sie pię­kno­ści; wi­ce­mis­ska


Źródła:

SJP.pl

Wicemisska

po­tocz­nie: ko­bie­ta, która za­ję­ła dru­gie miej­sce w kon­kur­sie pię­kno­ści; wi­ce­miss


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ko­bie­ta, która za­ję­ła dru­gie miej­sce w kon­kur­sie pię­kno­ści lub ja­kiejś kon­ku­ren­cji tegoż kon­kur­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wicemister

zdo­byw­ca dru­gie­go miej­sca w kon­kur­sie urody


Źródła:

SJP.pl

Wicemistrz

osoba lub dru­ży­na, która za­ję­ła dru­gie miej­sce w za­wo­dach; wi­ce­li­der


Źródła:

SJP.pl

Wicemistrzostwo

dru­gie miej­sce w mi­strzo­stwach spor­to­wych


Źródła:

SJP.pl

Wicemistrzowski

zwią­za­ny z osobą lub dru­ży­ną, która za­ję­ła dru­gie miej­sce w za­wo­dach


Źródła:

SJP.pl

Wicemistrzyni

ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca dru­gie miej­sce w za­wo­dach


Źródła:

SJP.pl

Wicenaczelna

za­stęp­czy­ni re­dak­to­ra na­czel­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wicenaczelnik

za­stęp­ca na­czel­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Wicenaczelny

za­stęp­ca re­dak­to­ra na­czel­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wicentyński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Vi­cen­zą, do­ty­czą­cy Vi­cen­zy


Źródła:

Wiktionary

Wiceoficjał

wi­ka­riusz są­do­wy po­moc­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Wicepiątek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żart. czwar­tek – dla osób nie­cier­pli­wie cze­ka­ją­cych na we­e­kend


Źródła:

Wiktionary

Wicepostulator

za­stęp­ca po­stu­la­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Wiceprefekt

prze­sta­rza­le: za­stęp­ca pre­fek­ta


Źródła:

SJP.pl

Wicepremier

za­stęp­ca pre­mie­ra


Wi­ce­pre­mier (z łac. pri­mus – pier­wszy oraz z łac. vice – za­miast) – w ję­zy­ku pol­skim po­tocz­ne okre­śle­nie za­stęp­cy szefa rządu – pre­mie­ra. W róż­nych kra­jach, urząd jest róż­nie na­zy­wa­ny. W więk­szo­ści państw urząd ten po­wo­ły­wa­ny jest okaz­jo­nal­nie, zaz­wy­czaj po­wie­rza­ny jest prze­wod­ni­czą­cym par­tii, które obok par­tii pre­mie­ra two­rzą rząd ko­a­li­cyj­ny. W niek­tó­rych pań­stwach w sy­tu­a­cji gdy po­wo­ła­nych jest wielu wi­ce­pre­mie­rów, jeden z nich jest mia­no­wa­ny pier­wszym za­stęp­cą pre­mie­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wicepremierka

→ wi­ce­pre­mier


Patrz:wicepremier

Źródła:

SJP.pl

Wicepremierowski

zwią­za­ny z za­stęp­cą szefa rządu


Źródła:

SJP.pl

Wiceprezes

za­stęp­ca pre­ze­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) urz. za­stęp­ca pre­ze­sa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiceprezeska

po­tocz­nie: za­stęp­czy­ni pre­ze­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ko­bie­ta peł­nią­ca funk­cję wi­ce­pre­ze­sa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiceprezesować

rzad­ko: być wi­ce­pre­ze­sem, peł­nić funk­cję wi­ce­pre­ze­sa


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) być wi­ce­pre­ze­sem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiceprezesura

rzad­ko: sta­no­wi­sko wi­ce­pre­ze­sa, za­stęp­cy pre­ze­sa


Źródła:

SJP.pl

Wiceprezydencki

→ wi­ce­pre­zy­dent


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) polit. zwią­za­ny z osobą lub urzę­dem wi­ce­pre­zy­den­ta, do­ty­czą­cy wi­ce­pre­zy­den­ta


Patrz:wiceprezydent

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiceprezydent

za­stęp­ca pre­zy­den­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. za­stęp­ca pre­zy­den­ta

 (1.2) adm. za­stęp­ca pre­zy­den­ta mia­sta


Wi­ce­pre­zy­dent – w niek­tó­rych kra­jach o ustro­ju re­pu­bli­kań­skim, funk­cja za­stęp­cy pre­zy­den­ta, (tj. głowy pań­stwa), który w razie opróż­nie­nia tego urzę­du przej­mu­je jego obo­wiąz­ki, lub też sam go obej­mu­je (na czas do­koń­cze­nia ka­den­cji, do czasu prze­pro­wa­dze­nia wy­bo­rów w kon­sty­tu­cyj­nym ter­mi­nie, albo tym­cza­so­wo do czasu wy­bo­rów przed­ter­mi­no­wych).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiceprezydentka

→ wi­ce­pre­zy­dent


Patrz:wiceprezydent

Źródła:

SJP.pl

Wiceprezydentowa

żona wi­ce­pre­zy­den­ta


Źródła:

SJP.pl

Wiceprezydentura

1. urząd lub god­ność wi­ce­pre­zy­den­ta;
2. okres peł­nie­nia funk­cji wi­ce­pre­zy­den­ta


Źródła:

SJP.pl

Wiceprokurator

za­stęp­ca pro­ku­ra­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Wiceprokuratorka

po­tocz­nie: za­stęp­czy­ni pro­ku­ra­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Wiceprzewodnicząca

ko­bie­ta bę­dą­ca za­stęp­cą prze­wod­ni­czą­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Wiceprzewodniczący

za­stęp­ca prze­wod­ni­czą­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Wiceregent

za­stęp­ca re­gen­ta


Źródła:

SJP.pl

Wicerektor

za­stęp­ca rek­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Wicerzeczniczka

→ wi­ce­rzecz­nik


Patrz:wicerzecznik

Źródła:

SJP.pl

Wicerzecznik

za­stęp­ca rzecz­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Wicesekretarz

za­stęp­ca se­kre­ta­rza


Źródła:

SJP.pl

Wicestarosta

za­stęp­ca sta­ro­sty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) za­stęp­ca sta­ro­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wicestarostka

→ wi­ce­sta­ro­sta


Patrz:wicestarosta

Źródła:

SJP.pl

Wiceszef

za­stęp­ca szefa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. za­stęp­ca sze­fo­wej lub szefa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiceszefowa

za­stęp­czy­ni szefa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. za­stęp­czy­ni sze­fo­wej lub szefa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wicewo

osada w Pol­sce


Wi­ce­wo (niem. "Viet­zow") – osada so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie bia­ło­gardz­kim, w gmi­nie Ty­cho­wo. W la­tach 1975–1998 osada na­le­ża­ła do woj. ko­sza­liń­skie­go. We­dług da­nych UM, na dzień 31 grud­nia 2014 roku wieś miała 180 sta­łych miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wicewojewoda

za­stęp­ca wo­je­wo­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) adm. urzęd­nik ad­mi­ni­stra­cji niż­szy rangą od wo­je­wo­dy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wicewójt

za­stęp­ca wójta


Źródła:

SJP.pl

Wichajster

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. nie­o­kre­ślo­ne na­rzę­dzie lub przed­miot, wi­haj­ster


Źródła:

Wiktionary

Wichary

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wicher

silny, gwał­tow­ny wiatr; wi­chu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­te­o­rol. silny, po­ry­wi­sty wiatr o pręd­ko­ści 60–75 km/h i o sile 8 stop­ni w skali Be­a­u­for­ta;

 (1.2) przen. burz­li­wy zamęt to­wa­rzy­szą­cy cze­muś

 (1.3) gw-pl|Bu­ko­wi­na. wir rzecz­ny


Wi­cher – gwał­tow­ny wiatr o pręd­ko­ści po­mię­dzy 17,2 a 20,7 m/s (60–75 km/h), o sile 8 stop­ni w skali Be­a­u­for­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wicherek

1. lekki wiatr;
2. po­tocz­nie: kos­myk wło­sów ster­czą­cy na gło­wie


Źródła:

SJP.pl

Wichliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wichniarek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wichniarz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wichniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wichorowo

Wi­cho­ro­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoń­skim, w gmi­nie Na­ru­sze­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wichowo

Wi­cho­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Lipno.


Źródła:

Wikipedia

Wichowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wichr

po­e­tyc­ko o wi­chrze


Źródła:

SJP.pl

Wichrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wi­chro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wichrowaty

1. skrę­co­ny, zgię­ty, wy­pa­czo­ny;
2. roz­chwia­ny, ros­ną­cy w wielu kie­run­kach;
3. daw­niej:
a) nie­spo­koj­ny, nar­wa­ny;
b) pełen wi­chrów, wietrz­ny


Źródła:

SJP.pl

Wichrować

wi­chro­wać się - odksz­tał­cać się, wy­gi­nać się w różne stro­ny


Źródła:

SJP.pl

Wichrowice

Wi­chro­wi­ce (1943-1945 "Wind­hof") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim, w gmi­nie Cho­ceń.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 291 miesz­kań­ców. Jest siód­mą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Cho­ceń.


Źródła:

Wikipedia

Wichrowiec

Wi­chro­wiec (niem. "Wy­chro­witz", w la­tach 1938–1945 "Har­dich­ha­u­sen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ni­dzic­kim, w gmi­nie Ja­no­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wichrowo

Wi­chro­wo (daw­niej niem. "Wi­cherts­hof") – osada leśna w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Dobre Mia­sto. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. Osada znaj­du­je się w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie War­mia.


Źródła:

Wikipedia

Wichrowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wichrowy

przy­miot­nik od: wi­cher, wichr


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wi­chrem, do­ty­czą­cy wi­chru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wichrzyciel

osoba na­ma­wia­ją­ca do buntu, agi­tu­ją­ca prze­ciw­ko komuś lub cze­muś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) publ. czło­wiek wpro­wa­dza­ją­cy zamęt, na­ma­wia­ją­cy do buntu, pod­bu­rza­ją­cy prze­ciw­ko komuś lub cze­muś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wichrzycielka

ko­bie­ta na­ma­wia­ją­ca do buntu, agi­tu­ją­ca prze­ciw­ko komuś lub cze­muś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która ce­lo­wo wpro­wa­dza za­mie­sza­nie, wszczy­na bunt, sieje fer­ment


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wichrzycielskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wi­chrzy­ciel­skie; cecha tych, któ­rzy są wi­chrzy­ciel­scy


Źródła:

Wiktionary

Wichrzysko

zgru­bie­nie od: wi­cher


Źródła:

SJP.pl

Wichrzyć

1. plą­tać, mierz­wić coś;
2. wpro­wa­dzać zamęt, pod­bu­rzać prze­ciw­ko komuś


cza­sow­nik

 (1.1) bun­to­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wichta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Wik­to­ria


Źródła:

Wiktionary

Wichtowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wichulec

Wi­chu­lec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie brod­nic­kim, w gmi­nie Bo­bro­wo.


Źródła:

Wikipedia

Wichura

silny, po­ry­wi­sty, gwał­tow­ny wiatr


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) silny, po­ry­wi­sty wiatr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wichłacz

naz­wi­sko


Wi­chłacz – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ły je 994 osoby, we­dług no­wszych, in­ter­ne­to­wych opar­ty da­nych licz­ba jest 975. Naz­wi­sko po­cho­dzi od słowa "wi­kłać" i jest naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ne w za­chod­nio-cen­tral­nej Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wici

daw­niej w Pol­sce: witki bę­dą­ce wez­wa­niem ry­ce­rzy na wy­pra­wę wo­jen­ną; póź­niej: uni­wer­sa­ły wzy­wa­ją­ce na po­spo­li­te ru­sze­nie


Wici – sta­ro­daw­ny spo­sób zwo­ły­wa­nia wo­jow­ni­ków i ry­ce­rzy na wy­pra­wę wo­jen­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiciak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wić.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiciejów

Wi­cie­jów – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie miń­skim, w gmi­nie Ce­głów.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gar­wo­liń­skim ziemi czer­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wicik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wicimice

Wi­ci­mi­ce ( Witz­mitz) – wieś so­łec­ka w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w gmi­nie Płoty. Wieś leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 6. W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się agen­cja pocz­to­wa oraz szko­ła pod­sta­wo­wa (zam­knię­ta w czerw­cu 2011 roku).


Źródła:

Wikipedia

Wicina

daw­niej:
1. sta­tek rzecz­ny uży­wa­ny do spła­wia­nia to­wa­rów; wić;
2. za­ro­śla wierz­bo­we; łoza, ło­zi­na


Zo­bacz też: Wi­ci­na (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Wi­ci­na ( "Wit­zen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie żar­skim, w gmi­nie Ja­sień.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wicio

zdrob­nie­nie od: Wi­told, Wik­tor (imio­na mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m., po­u­fa­ła forma imion: Wik­tor, Wi­told, Wi­to­sław


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiciokrzew

ro­śli­na z ro­dzi­ny prze­wiert­nio­wa­tych; su­cho­drzew; lo­ni­ce­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lo­ni­ce­ra|L.|ref=Lo­ni­ce­ra L..;

 (1.2) ogrod. pnący po­dro­dzaj wi­cio­krze­wu (1.1), w odróż­nie­niu od formy zdrew­nia­łej zwa­nej su­cho­drze­wem


Wi­cio­krzew, su­cho­drzew ("Lo­ni­ce­ra" L.) – ro­dzaj ro­ślin wie­lo­let­nich na­le­żą­cy do ro­dzi­ny prze­wiert­nio­wa­tych ("Ca­pri­fo­lia­ce­ae"). Ro­śli­ny ziel­ne i pnące na­zy­wa­ne są wi­cio­krze­wa­mi, na­to­miast krze­wy i nie­wiel­kie drze­wa – su­cho­drze­wa­mi. Ro­dzaj liczy około 180 ga­tun­ków sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­nych na całej pół­ku­li pół­noc­nej, na po­łud­nie się­ga­jąc do Mek­sy­ku, pół­noc­nej Afry­ki, Jawy i Fi­li­pin.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wicionogi

sko­ru­piak mor­ski; wą­so­nóg


Źródła:

SJP.pl

Wicionóg

sko­ru­piak mor­ski; wą­so­nóg


Źródła:

SJP.pl

Wiciowce

typ jed­no­ko­mór­ko­wych pier­wot­nia­ków o zaz­wy­czaj po­dłuż­nym kształ­cie ciała, po­ru­sza­ją­cych się przy po­mo­cy wici


Wi­ciow­ce (Fla­gel­la­ta) – typ pro­ti­stów, po­sia­da­ją­cych wić (lub wici) jako or­ga­nel­lum ruchu. Ich sy­ste­ma­ty­ka jest nie­spój­na. Or­ga­niz­my te wy­stę­pu­ją we wszyst­kich wo­dach na kuli ziem­skiej, a także wew­nątrz or­ga­niz­mów ro­ślin­nych i zwie­rzę­cych (sym­bion­ty). Więk­szość z nich to he­te­ro­tro­fy, niek­tó­re do­dat­ko­wo po­sia­da­ją zdol­no­ści au­to­tro­ficz­ne (mik­so­tro­fy).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiciowiec

jed­no­ko­mór­ko­wy pier­wot­niak po­ru­sza­ją­cy się za po­mo­cą wici


Źródła:

SJP.pl

Wiciowy

1. zwią­za­ny z wicią ro­ślin­ną (witką);
2. zwią­za­ny z wicią - apa­ra­tem ru­cho­wym niek­tó­rych or­ga­niz­mów


Źródła:

SJP.pl

Wiciński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wicki

→ Wicko (wieś w Pol­sce)


Wicki (biał. Віцькі) – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie gro­dzień­skim w re­jo­nie gro­dzień­skim, w siel­so­wie­cie Kwa­sów­ka.

W la­tach 1921–1939 Wicki na­le­ża­ły do gminy Hor­ni­ca, w ów­czes­nym wo­je­wództ­wie bia­ło­stoc­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wicko

→ Wicko (wieś w Pol­sce)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wicuś

zdrob­nie­nie od: Win­cen­ty (imię mę­skie); Wicek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Win­cen­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiczuga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji w ob­wo­dzie iwa­now­skim, po­ło­żo­ne na wschód od Iwa­no­wa;


Wi­czu­ga (ros. Вичуга) – mia­sto w Rosji w ob­wo­dzie iwa­now­skim, po­ło­żo­ne na wschód od Iwa­no­wa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wid

daw­niej: zjawa, wi­dzia­dło; dziś tylko w związ­kach fra­ze­o­lo­gicz­nych:
a) ani widu, ani sły­chu - brak ja­kichś wia­do­mo­ści o kimś lub o czymś; nic nie widać i nie sły­chać;
b) w pi­ja­nym wi­dzie - po pi­ja­ne­mu


Źródła:

SJP.pl

Widacki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widaczów

Wi­da­czów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie prze­wor­skim, w gmi­nie Ja­wor­nik Pol­ski. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa prze­my­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Widawa

1. wieś w Pol­sce;
2. prawy do­pływ Odry;
3. osied­le we Wroc­ła­wiu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widawianin

miesz­ka­niec Wi­da­wy (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Widawianka

miesz­kan­ka Wi­da­wy (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Widawka

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Widawski

→ Wi­da­wa


Patrz:Widawa

Źródła:

SJP.pl

Widać

cza­sow­nik nie­wła­ści­wy, uży­wa­ny, gdy ktoś (coś) jest wi­docz­ne, można go (to) zo­ba­czyć (np. Widać było Tatry. Tutaj nic nie widać. Po skrę­ce­niu w lewo już z da­le­ka widać bę­dzie wieżę ko­ścio­ła.)


cza­sow­nik be­zo­so­bo­wy nie­do­ko­na­ny

 (1.1) jest wi­docz­ny, można zo­ba­czyć

 (1.2) wi­docz­nie, za­pew­ne, pew­nie

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) stpol. (póź­niej gwara.) wi­dzieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widelcowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wi­de­lec, po­dob­ny do wi­del­ca


Źródła:

SJP.pl

Widelcowy

→ wi­de­lec


Patrz:widelec

Źródła:

SJP.pl

Widelczyk

zdrob­nie­nie od: wi­de­lec; mały wi­de­lec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mały wi­de­lec (uży­wa­ny np. do je­dze­nia śle­dzi lub cia­sta)


Wi­del­czyk – mały wi­de­lec, w za­leż­no­ści od sy­tu­a­cji mo­gą­cy słu­żyć do je­dze­nia przy­staw­ki (np. śle­dzi) lub de­se­ru (owo­ców, cia­sta).

Na­kry­wa­jąc do stołu wi­del­czyk kła­dzie się nad ta­le­rzem, ale po­ni­żej ły­żecz­ki. Wi­del­czy­ka można użyć do na­ło­że­nia na ta­lerz ana­na­sa, któ­re­go jed­nak się je uży­wa­jąc noża i wi­del­ca. Wi­del­czy­ka używa się do je­dze­nia ba­na­na, kiwi i in­nych nie­wiel­kich owo­ców lub ka­wał­ków owo­ców, które są na tyle małe, że można je pod­nieść do ust.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widelec

1. na­rzę­dzie sto­ło­we w kształ­cie wi­de­łek, słu­żą­ce do pod­no­sze­nia do ust ka­wał­ków je­dze­nia;
2. każda roz­wid­lo­na część ma­szy­ny, w szcze­gól­no­ści część ro­we­ru lub mo­to­cy­kla, w któ­rej osa­dzo­ne jest koło


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ostro za­koń­czo­ny przed­miot uży­wa­ny do na­bie­ra­nia je­dze­nia;

 (1.2) środ. techn. ele­ment kon­struk­cji ro­we­ru, na któ­rym mo­cu­je się oś koła;


Wi­de­lec – jeden z przy­bo­rów ręcz­nych wcho­dzą­cych w skład sztuć­ców z za­sta­wy ku­chen­nej, po­sia­da­ją­cy uchwyt i zę­bi­ska. Jest uży­wa­ny do na­dzie­wa­nia, utrzy­my­wa­nia i prze­no­sze­nia po­traw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widelnice

rząd owa­dów us­krzyd­lo­nych


Wi­del­ni­ce (Ple­cop­te­ra) – rząd owa­dów us­krzyd­lo­nych o roz­wo­ju z prze­o­bra­że­niem nie­zu­peł­nym. Larwy żyją w wo­dzie o dużej za­war­to­ści tlenu, za­sied­la­ją głów­nie wody pły­ną­ce, szcze­gól­nie nie­wiel­kie po­to­ki gór­skie i stru­mie­nie. Roz­wój zaz­wy­czaj trwa do kilku lat.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widenda

daw­niej: pod­pis na do­ku­men­cie stwier­dza­ją­cy jego przej­rze­nie; poś­wiad­cze­nie, wi­dy­ma­cja


Źródła:

SJP.pl

Wideo

video;
1. tech­ni­ka re­je­stro­wa­nia na ta­śmie ma­gne­tycz­nej obra­zu i dźwię­ku;
2. po­tocz­nie: sprzęt słu­żą­cy do re­je­stro­wa­nia w tech­ni­ce o tej samej naz­wie;
3. wideo na ży­cze­nie - usłu­ga umoż­li­wia­ją­ca zo­ba­cze­nie w póź­niej­szym cza­sie pro­gra­mu te­le­wi­zyj­ne­go lub trans­mi­sji na żywo; video on de­mand


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. tech­ni­ka elek­tro­nicz­na ba­zu­ją­ca na sek­wen­cji nie­ru­cho­mych obra­zów, które mogą być na­gry­wa­ne, przet­wa­rza­ne, trans­mi­to­wa­ne, a na­stęp­nie odt­wa­rza­ne, dając złu­dze­nie ruchu;

 (1.2) sek­wen­cja obra­zów za­re­je­stro­wa­na na no­śni­ku da­nych

 (1.3) pot. ma­gne­to­wid

przy­miot­nik

 (2.1) au­dio­wi­zu­al­ny


Wideo (z ła­ci­ny „widzę“) – tech­ni­ka elek­tro­nicz­na ba­zu­ją­ca na sek­wen­cji nie­ru­cho­mych obra­zów, które mogą być na­gry­wa­ne, przet­wa­rza­ne, trans­mi­to­wa­ne, a na­stęp­nie odt­wa­rza­ne, dając złu­dze­nie ruchu. Ter­mi­nem tym okre­śla się rów­nież sek­wen­cję obra­zów za­re­je­stro­wa­ną na no­śni­ku da­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wideoblog

in­ter­ne­to­wy pa­mięt­nik w po­sta­ci na­grań wideo; vlog, vi­de­o­blog


Wi­de­o­blog (ang. "vi­de­o­blog", "vlog" lub "vog") – ro­dzaj blogu in­ter­ne­to­we­go, któ­re­go za­sad­ni­czą treść sta­no­wią pliki fil­mo­we (VODcast) pu­bli­ko­wa­ne przez au­to­ra w ko­lej­no­ści chro­no­lo­gicz­nej. Pliki udo­stęp­nia­ne są do odt­wa­rza­nia w tech­no­lo­gii video-stre­a­min­gu lub do po­bra­nia na kom­pu­ter użyt­kow­ni­ka – go­ścia i widza wi­de­o­blo­gu. Vlo­ge­rzy pu­bli­ku­ją swoje filmy głów­nie w ser­wi­sie YouTube oraz Da­i­ly­mo­tion.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wideobloger

autor in­ter­ne­to­we­go pa­mięt­ni­ka w po­sta­ci na­grań wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideoblogerka

→ wi­de­o­blo­ger


Patrz:wideobloger

Źródła:

SJP.pl

Wideocast

[czy­taj: wi­de­o­kast] pod­cast w for­mie wideo; vi­de­o­cast, wi­de­o­kast


Źródła:

SJP.pl

Wideoczat

roz­mo­wa on-line z wy­ko­rzy­sta­niem ka­me­ry


Źródła:

SJP.pl

Wideodomofon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) do­mo­fon wy­po­sa­żo­ny w wyś­wiet­lacz wyś­wiet­la­ją­cy obraz za­re­je­stro­wa­ny przez ka­me­rę na zew­nątrz bu­dyn­ku;


Zo­bacz też: wi­de­o­fon (wi­de­o­te­le­fon).

Wi­de­o­do­mo­fon (w skró­cie wi­de­o­fon), wi­de­o­bra­mo­fon – urzą­dze­nie umoż­li­wia­ją­ce ko­mu­ni­ka­cję słow­ną z osobą, która chce wejść do bu­dyn­ku (jak to ma miej­sce w do­mo­fo­nie) oraz obej­rze­nie tej osoby. Ka­me­ra za­in­sta­lo­wa­na jest na drzwiach wej­ścio­wych lub bra­mie wja­zdo­wej, na­to­miast mo­ni­tor znaj­du­je się w miesz­ka­niu. Po­dob­nie jak w do­mo­fo­nie, urzą­dze­nie umoż­li­wia zdal­ne odry­glo­wa­nie zamka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wideodzwonek

dzwo­nek do drzwi wy­po­sa­żo­ny w ka­me­rę


Źródła:

SJP.pl

Wideoesej

esej w for­mie filmu, zwy­kle pu­bli­ko­wa­ny w in­ter­ne­cie


Wi­de­o­e­sej – forma eseju pre­zen­to­wa­na w po­sta­ci filmu lub na­gra­nia wideo, naj­czę­ściej poś­wię­co­na ana­li­zie dzieł kul­tu­ry, me­diów lub zja­wisk spo­łecz­nych. Roz­wój plat­form in­ter­ne­to­wych, ta­kich jak YouTube, przy­czy­nił się do wzro­stu po­pu­lar­no­ści tej formy w XXI wieku. Wi­de­o­e­sej umoż­li­wia bez­poś­red­nie wy­ko­rzy­sta­nie frag­men­tów ma­te­ria­łów au­dio­wi­zu­al­nych, co odróż­nia go od tra­dy­cyj­ne­go eseju pi­sa­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wideofan

po­tocz­nie: fan fil­mów wideo; wi­de­o­man


Źródła:

SJP.pl

Wideofon

apa­rat te­le­fo­nicz­ny lub do­mo­fon za­o­pa­trzo­ny w ka­me­rę i mo­ni­tor; vi­de­o­fon


Wi­de­o­fon (nazwa pełna: wi­de­o­te­le­fon) – apa­rat te­le­fo­nicz­ny wy­po­sa­żo­ny w mały mo­ni­tor ekra­no­wy. W cza­sie pro­wa­dze­nia roz­mo­wy, roz­mów­cy widzą się naw­za­jem na mo­ni­to­rach znaj­du­ją­cych się przy apa­ra­tach te­le­fo­nicz­nych. Urzą­dze­nie poz­wa­la na wy­mia­nę in­for­ma­cji audio-wi­zu­al­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wideofonia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) tech­ni­ka prze­sy­ła­nia dźwię­ku i obra­zu w celu umoż­li­wie­nia dwu­kie­run­ko­wej ko­mu­ni­ka­cji w cza­sie rze­czy­wi­stym


Źródła:

Wiktionary

Wideofonować

roz­ma­wiać za po­mo­cą wi­de­o­fo­nu


Źródła:

SJP.pl

Wideografia

spis fil­mów wideo na­gra­nych przez ja­kie­goś mu­zy­ka lub ze­spół mu­zycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Wideogram

obraz za­pi­sa­ny na ta­śmie wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideoinfolinia

in­fo­li­nia z wi­do­kiem wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideoinstalacja

ar­ty­stycz­na in­sta­la­cja wy­ko­rzy­stu­ją­ca mo­ni­to­ry, pro­jek­to­ry i na­gra­nia wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideokamerzysta

osoba ob­słu­gu­ją­ca ka­me­rę wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideokaseta

ka­se­ta z taśmą ma­gne­tycz­ną, przez­na­czo­na do re­je­stro­wa­nia obra­zu i dźwię­ku oraz do odt­wa­rza­nia w ma­gne­to­wi­dzie; vi­de­o­ka­se­ta


Źródła:

SJP.pl

Wideokast

pod­cast w for­mie wideo; wi­de­o­cast, vi­de­o­cast


Źródła:

SJP.pl

Wideokino

nie­wiel­kie kino, w któ­rym wyś­wiet­la się filmy z kaset wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideoklip

ilu­stra­cja fil­mo­wa pio­sen­ki; klip, te­le­dysk, clip, vi­de­oc­lip, vi­de­o­klip


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. telew. krót­ki film to­wa­rzy­szą­cy ut­wo­ro­wi mu­zycz­ne­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wideokomentarz

ko­men­tarz w for­mie wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideokonferencja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spot­ka­nie prze­pro­wa­dzo­ne zdal­nie


Wi­de­o­kon­fe­ren­cja – in­te­rak­tyw­na ko­mu­ni­ka­cja mul­ti­me­dial­na, re­a­li­zo­wa­na zaz­wy­czaj za po­mo­cą kom­pu­te­rów, po­le­ga­ją­ca na prze­sy­ła­niu z dużą pręd­ko­ścią obra­zu oraz dźwię­ku w cza­sie rze­czy­wi­stym po­mię­dzy od­le­gły­mi lo­ka­li­za­cja­mi. Osoby po­sia­da­ją­ce sprzęt umoż­li­wia­ją­cy wy­ko­rzy­sty­wa­nie wi­de­o­kon­fe­ren­cji mogą mię­dzy sobą roz­ma­wiać i jed­no­cze­śnie wi­dzieć się naw­za­jem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wideokonferencyjny

→ wi­de­o­kon­fe­ren­cja


Patrz:wideokonferencja

Źródła:

SJP.pl

Wideokonsultacja

kon­sul­ta­cja z prze­ka­zem obra­zu i dźwię­ku


Źródła:

SJP.pl

Wideomagnetofon

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. zob. ma­gne­to­wid.


Źródła:

Wiktionary

Wideomagnetyczny

taśma wi­de­o­ma­gne­tycz­na - no­śnik da­nych (obra­zu z dźwię­kiem) w po­sta­ci cien­kie­go paska taśmy


Źródła:

SJP.pl

Wideoman

fan fil­mów wideo; wi­de­o­fan, wi­de­o­ma­niak


Źródła:

SJP.pl

Wideomania

nad­mier­ne oglą­da­nie fil­mów wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideomaniak

fan fil­mów wideo; wi­de­o­fan, wi­de­o­man


Źródła:

SJP.pl

Wideomanka

fanka fil­mów wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideomat

au­to­mat do wy­po­ży­cza­nia kaset wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideopodcast

pod­cast pu­bli­ko­wa­ny w for­mie na­gra­nia wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideoporada

po­ra­da w po­sta­ci na­gra­nia wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideoporadnik

po­rad­nik w po­sta­ci na­gra­nia wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideopornografia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. por­no­gra­fia roz­po­wszech­nia­na na ka­se­tach wideo


Źródła:

Wiktionary

Wideopołączenie

roz­mo­wa lub kon­fe­ren­cja od­by­wa­ją­ca się za po­mo­cą obra­zu i dźwię­ku przez in­ter­net


Źródła:

SJP.pl

Wideoprezentacja

pre­zen­ta­cja w for­mie wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideorecenzja

re­cenz­ja w for­mie wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideorejestrator

dro­go­wy przy­rząd po­mia­ro­wy do kon­trol­ne­go mie­rze­nia pręd­ko­ści po­ja­zdów i nie­przer­wa­nej re­je­stra­cji obra­zu; pręd­ko­ścio­mierz kon­trol­ny


Wi­de­o­re­je­stra­tor – przy­rząd do re­je­stra­cji obra­zu w spo­sób cią­gły, umoż­li­wia­ją­cy utr­wa­la­nie za­re­je­stro­wa­ne­go ma­te­ria­łu, pier­wot­nie na ka­se­cie wideo, a współ­cze­śnie na no­śni­ku cy­fro­wym (dysk twar­dy, karta pa­mię­ci).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wideorelacja

re­la­cja wideo z ja­kie­goś wy­da­rze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wideoreportaż

re­por­taż zre­a­li­zo­wa­ny za po­mo­cą urzą­dzeń wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideorozmowa

roz­mo­wa, któ­rej uczest­ni­cy widzą się wza­jem­nie na ekra­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roz­mo­wa pro­wa­dzo­na za poś­red­nict­wem wi­de­o­fo­nii


Wi­de­o­roz­mo­wa – usłu­ga te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­na, dzię­ki któ­rej przy­najm­niej jeden z roz­mów­ców może sły­szeć i wi­dzieć dru­gie­go.

Usłu­ga ofe­ro­wa­na przez sieci ko­mór­ko­we dzia­ła­ją­ce w tech­no­lo­gii UMTS. Trans­mi­sja od­by­wa się w for­ma­cie CIF (Com­mon In­ter­me­dia­te For­mat) (288×352 punk­ty), przy pręd­ko­ści odś­wie­ża­nia obra­zu 20 kla­tek/s lub QCIF (144×176) przy pręd­ko­ści 30 kla­tek/s.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wideorozprawa

roz­pra­wa są­do­wa pro­wa­dzo­na zdal­nie za po­mo­cą wi­de­o­kon­fe­ren­cji


Źródła:

SJP.pl

Wideospotkanie

spot­ka­nie on­li­ne


Źródła:

SJP.pl

Wideoteka

zbiór wi­de­o­ka­set z utr­wa­lo­ny­mi na­gra­nia­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wideotekowy

przy­miot­nik od: wi­de­o­te­ka


Źródła:

SJP.pl

Wideotelefon

apa­rat te­le­fo­nicz­ny za­o­pa­trzo­ny w ka­me­rę i mo­ni­tor; vi­de­o­te­le­fon, wi­de­o­fon, vi­de­o­fon


Źródła:

SJP.pl

Wideotorakoskopia

Wi­de­o­to­ra­ko­sko­pia (ang. "video-as­si­sted tho­ra­cic sur­ge­ry", VATS) – tech­ni­ka ope­ra­cyj­na lub in­wa­zyj­na tech­ni­ka dia­gno­stycz­na, po­le­ga­ją­ca na wpro­wa­dze­niu do jamy opłuc­no­wej en­do­sko­pu umoż­li­wia­ją­ce­go obej­rze­nie wnę­trza klat­ki pier­sio­wej, za­o­pa­trzo­ne­go w źró­dło świa­tła i po­dłą­czo­ne­go do ka­me­ry wideo prze­ka­zu­ją­cej obraz na mo­ni­tor ekra­no­wy, wpro­wa­dza­ne­go przez ścia­nę klat­ki pier­sio­wej przy uży­ciu tro­ka­ra, wraz z ewen­tu­al­nym za­bie­giem ope­ra­cyj­nym lub biop­sją.


Źródła:

Wikipedia

Wideotutorial

sa­mo­u­czek w po­sta­ci wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideoweryfikacja

w spor­cie: we­ry­fi­ka­cja spor­nej sy­tu­a­cji na pod­sta­wie za­re­je­stro­wa­ne­go ma­te­ria­łu wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideowisko

wi­do­wi­sko skła­da­ją­ce się z po­ka­zów wideo


Źródła:

SJP.pl

Wideowypożyczalnia

wy­po­ży­czal­nia wi­de­o­ka­set


Źródła:

SJP.pl

Widera

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Widermach

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. hist. bu­dy­nek w ofi­cy­nie, w tyl­nej czę­ści po­se­sji


Źródła:

Wiktionary

Widerski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wideta

daw­niej: warta, pi­kie­ta, straż; czuj­ka, czata, we­de­ta


Źródła:

SJP.pl

Widełka

Wi­deł­ka – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie kol­bu­szow­skim, w gmi­nie Kol­bu­szo­wa. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Widełki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zdrobn. od widły

 (1.2) miej­sce w te­le­fo­nie gdzie od­kła­da się słu­chaw­kę

 (1.3) dwie licz­by wyz­na­cza­ją­ce gra­ni­cę pew­nych war­to­ści licz­bo­wych

 (1.4) środ. szach. jed­no­czes­ny atak na dwie fi­gu­ry, także szach z jed­no­czes­nym ata­kiem na fi­gu­rę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Widełkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem wi­deł­ki, po­dob­ny do wi­de­łek; roz­wid­lo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) po­dob­ny do wi­de­łek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widełkowy

→ wi­deł­ki


Patrz:widełki

Źródła:

SJP.pl

Widget

[czy­taj: wi­dżet] ele­ment gra­ficz­ny in­ter­fej­su umoż­li­wia­ją­cy ko­mu­ni­ka­cję użyt­kow­ni­ka z pro­gra­mem kom­pu­te­ro­wym; wi­dżet


Źródła:

SJP.pl

Widia

1. pro­dukt spie­ka­nia wę­gli­ków wol­fra­mu, ty­ta­nu, tan­ta­lu i me­ta­licz­ne­go ko­bal­tu;
2. wier­tło wi­dio­we


Źródła:

SJP.pl

Widikon

ro­dzaj fo­to­prze­wo­dzą­cej lampy ana­li­zu­ją­cej


Wi­di­kon – ro­dzaj fo­to­prze­wo­dzą­cej lampy ana­li­zu­ją­cej, sto­so­wa­nej jako przet­wor­nik dla po­trzeb te­le­wiz­ji. W wi­di­ko­nie wy­ko­rzy­stu­je się za­sa­dę aku­mu­la­cji ła­dun­ków. Bańka lampy po­sia­da na swej przed­niej ścian­ce pół­przez­ro­czy­stą płyt­kę sy­gna­ło­wą, na któ­rej jest na­ło­żo­na war­stwa opor­ni­ka fo­to­e­lek­trycz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widiowy

przy­miot­nik od: widia


Źródła:

SJP.pl

Widlak

1. po­tocz­nie: wózek wi­dło­wy; wi­dłak;
2. drze­wo, któ­re­go pień roz­wid­lił się na pew­nej wy­so­ko­ści


Źródła:

SJP.pl

Widlany

w gwa­rze pod­ha­lań­skiej: wid­la­sty


Źródła:

SJP.pl

Widlarz

po­gard­li­wie: Ukra­i­niec; ukr, ukrak, ban­de­ro­wiec, upad­li­niec


Źródła:

SJP.pl

Widlastość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wid­la­ste


Źródła:

Wiktionary

Widlasty

1. przy­po­mi­na­ją­cy widły; wi­dło­wa­ty, ro­so­cha­ty, roz­ga­łę­zio­ny;
2. sil­nik wid­la­sty - sil­nik tło­ko­wy o cy­lin­drach roz­mie­szczo­nych w dwóch rzę­dach w kształ­cie li­te­ry V


Źródła:

SJP.pl

Widlica

1. ro­dzaj za­bu­do­wy na te­re­nach wiej­skich, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się pod­wój­nym rzę­dem domów po­łą­czo­nych przecz­ni­cą;
2. palma wy­stę­pu­ją­ca w około 40 ga­tun­kach, ros­ną­ca prze­de wszyst­kim w Afry­ce;
3. roz­wid­lo­ne za­koń­cze­nie po­ro­ża je­le­nia byka;
4. ele­ment kon­struk­cyj­ny ma­ją­cy roz­wid­lo­ną, wid­la­stą formę, roz­wid­lo­ny kształt


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widlicz

wid­licz spła­szczo­ny - by­li­na z ro­dzi­ny wi­dła­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Dip­ha­sia­strum|Holub|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin;


Wid­licz, ze­glej ("Dip­ha­sia­strum" Holub) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny wi­dła­ko­wa­tych. Obej­mu­je ok. 20–23 ga­tun­ki. Są to ro­śli­ny głów­nie pół­ku­li pół­noc­nej, z 6 przed­sta­wi­cie­la­mi we flo­rze Pol­ski.

Ro­śli­ny zi­mo­zie­lo­ne, na­ziem­ne, za­sied­la­ją­ce zwy­kle ra­czej suche sied­li­ska, czę­sto na te­re­nach wyżej po­ło­żo­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widliczka

ro­śli­na z klasy wi­dła­ko­wych, wy­stę­pu­ją­ca głów­nie w la­sach stre­fy podz­wrot­ni­ko­wej


Wid­licz­ka ("Se­la­gi­nel­la") – je­dy­ny współ­czes­ny ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wid­licz­ko­wa­tych. Na­le­ży do niego we­dług róż­nych współ­czes­nych źró­deł ok. 700, 750 lub 800 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach (z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy) i we wszyst­kich stre­fach kli­ma­tycz­nych, przy czym naj­więk­sze ich zróż­ni­co­wa­nie jest w tro­pi­kach i stre­fie podz­wrot­ni­ko­wej, nie­licz­ne ga­tun­ki rosną w stre­fie chłod­nej na obu pół­ku­lach się­ga­jąc także do Ark­ty­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widliczkowate

ro­dzi­na ro­ślin ziel­nych (z jed­nym ro­dza­jem obej­mu­ją­cym około 700 ga­tun­ków) z pod­gro­ma­dy wi­dła­ków, nie­wiel­kich roz­mia­rów, o li­ściach opa­trzo­nych ję­zycz­kiem; wy­stę­pu­ją głów­nie w cie­ni­stych la­sach tro­pi­kal­nych


Źródła:

SJP.pl

Widliczkowaty

o ce­chach wid­licz­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Widliczkowce

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin z klasy wi­dła­ków


Wid­licz­kow­ce ("Se­la­gi­nel­la­les") – jedna z trzech grup ro­ślin wy­róż­nia­na w ran­dze rzędu w obrę­bie klasy wi­dła­ków. W daw­niej­szych uję­ciach sy­ste­ma­tycz­nych włą­cza­ne były do klasy wi­dła­ków róż­no­za­rod­ni­ko­wych lub wy­o­dręb­nia­ne w osob­ną klasę "Se­la­gi­nel­lop­si­da". Jest to współ­cze­śnie tak­son mo­no­ty­po­wy – na­le­ży do niego tylko jedna ro­dzi­na – wid­licz­ko­wa­te "Se­la­gi­nel­la­ce­ae" i jeden ro­dzaj – wid­licz­ka "Se­la­gi­nel­la".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widliczkowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin z klasy wi­dła­ków


Źródła:

SJP.pl

Widlik

glon na­le­żą­cy do kras­no­ro­stów, wy­stę­pu­ją­cy w Bał­ty­ku


Wid­lik ("Fur­cel­la­ria") – ro­dzaj glonu na­le­żą­ce­go do gro­ma­dy kras­no­ro­stów. Glony na­le­żą­ce do tego ro­dza­ju można spot­kać w pół­noc­nej czę­ści Oce­a­nu At­lan­tyc­kie­go. Ob­fi­cie wy­stę­pu­ją w Bał­ty­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widlikowate

ro­dzi­na kras­no­ro­stów


Źródła:

SJP.pl

Widlino

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Widliszek

komar, któ­re­go sa­mi­ce prze­no­szą za­raz­ki ma­la­rii


Wid­li­szek ("Anop­he­les") – ro­dzaj mu­chó­wek z ro­dzi­ny ko­ma­ro­wa­tych. Obej­mu­je 476 opi­sa­nych ga­tun­ków. Larwy są fil­tra­to­ra­mi, że­ru­ją­cy­mi u po­wierzch­ni wody. Do­ro­słe samce po­bie­ra­ją po­karm ro­ślin­ny, na­to­miast sa­mi­ce uzu­peł­nia­ją dietę krwią zwie­rząt sta­ło­ciepl­nych. Część z ga­tun­ków to wek­to­ry za­rodź­ców, wy­wo­łu­ją­cych u ludzi ma­la­rię oraz ni­cie­ni wy­wo­łu­ją­cych u ludzi fi­la­rio­zy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widmer

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Widmo

1. prze­ra­ża­ją­ca po­stać o nie­spre­cy­zo­wa­nym wy­glą­dzie; duch, dziwo, fan­tom, mara, strach, stra­szy­dło, upiór, zmora, wi­dze­nie senne, wi­dzia­dło, zjawa;
2. prze­no­śnie: obraz cze­goś złego;
3. fi­zy­ka: roz­kład na­tę­że­nia wy­stę­po­wa­nia danej wiel­ko­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­ma­te­rial­na po­stać lub złu­dze­nie ta­kiej po­sta­ci;

 (1.2) per­spek­ty­wa cze­goś złego mo­gą­ce­go na­stą­pić w przysz­ło­ści

 (1.3) fiz. roz­kład wiel­ko­ści fi­zycz­nej w funk­cji ener­gii lub czę­stot­li­wo­ści, dłu­go­ści fali, itp.; ; ;

 (1.4) mat. zbiór war­to­ści włas­nych ma­cie­rzy kwa­dra­to­wej lub ope­ra­to­ra li­nio­we­go; ;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widmowy

→ widmo


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wid­mem, do­ty­czą­cy widma

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) nie­kom­plet­ny, nie­jas­ny i trud­ny do zro­zu­mie­nia lub zo­ba­cze­nia


Patrz:widmo

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widnawy

rzad­ko: nieco widny, nie­zu­peł­nie wi­docz­ny


Źródła:

SJP.pl

Widnia

1. prze­sta­rza­le: wi­dow­nia, grupa wi­dzów;
2. przy­rząd op­tycz­ny słu­żą­cy nieg­dyś do prze­ry­so­wy­wa­nia obra­zów w znacz­nym po­więk­sze­niu


Źródła:

SJP.pl

Widnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Widnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Widnie

przy­słó­wek

 (1.1) daw. w spo­sób wi­docz­ny


Źródła:

Wiktionary

Widniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: widno


Źródła:

SJP.pl

Widniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: widny


Źródła:

SJP.pl

Widnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wid­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Widnieć

być wi­docz­nym, uwi­docz­nio­nym


cza­sow­nik

 (1.1) być wi­docz­nym, dawać się wi­dzieć

 (1.2) rzad. sta­wać się wid­nym, jas­nym; ja­śnieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widniutki

zdrob­nie­nie od: widny


Źródła:

SJP.pl

Widno

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) książk. z do­god­ną ja­ko­ścią oś­wiet­le­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Widnokres

miej­sce po­zor­ne­go zet­knię­cia się nieba z zie­mią lub mo­rzem; wid­no­kres, nie­bos­kłon, ho­ry­zont


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. ho­ry­zont, wid­no­krąg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widnokrąg

ho­ry­zont;
1. miej­sce po­zor­ne­go zet­knię­cia się nieba z zie­mią lub mo­rzem; wid­no­kres, nie­bos­kłon;
2. za­kres czy­ichś za­in­te­re­so­wań, wie­dzy, prze­ko­nań


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ho­ry­zont


Za­su­ge­ro­wa­no, aby "Ho­ry­zont" Nie opi­sa­no po­wo­du pro­po­zy­cji in­te­gra­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widność

→ widny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest widne


Patrz:widny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widny

pełen słoń­ca, świa­tła, do­brze oś­wiet­lo­ny, jasny, nie­za­ciem­nio­ny (np. widne miesz­ka­nie, widna kuch­nia), a daw­niej także: wy­raź­ny, wi­docz­ny (np. widny kon­tur)


przy­miot­nik

 (1.1) książk. rozś­wiet­lo­ny

 (1.2) bud. ma­ją­cy okno

 (1.3) książk. wi­docz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widoczek

zdrob­nie­nie od: widok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od widok

 (1.2) nie­wiel­kich roz­mia­rów re­pro­duk­cja ja­kiejś pa­no­ra­my


Wi­do­czek (nieb­ko, se­kret, anio­łek) – kre­a­tyw­na za­ba­wa dzie­cię­ca, po­pu­lar­na szcze­gól­nie wśród dziew­cząt, w róż­nych re­gio­nach Pol­ski w dru­giej po­ło­wie XX w.

Za­ba­wa po­le­ga na two­rze­niu pew­ne­go ro­dza­ju ko­la­żu. W ziemi, w miej­scu zwy­kle ustron­nym (np. za­kąt­ki pod­wór­ka lub bo­i­ska szkol­ne­go) two­rzo­ne było małe za­głę­bie­nie, w któ­rym dziec­ko umie­szcza­ło różne drob­ne przed­mio­ty, two­rząc kom­po­zy­cję pla­stycz­ną, na­kry­wa­ną na­stęp­nie ka­wał­kiem szyby i przy­sy­py­wa­ną zie­mią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widocznie

1. da­ją­cy się wi­dzieć, za­u­wa­żyć, do­strzec; wi­dzial­ny;
2. wy­raź­ny, oczy­wi­sty


par­ty­ku­ła

 (1.1) … wpro­wa­dza­ją­ca wnio­sek, który mówca uważa za praw­do­po­dob­ne wy­ja­śnie­nie

przy­słó­wek

 (2.1) do­strze­gal­nie, istot­nie, wy­raź­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widoczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wi­docz­nie


Źródła:

SJP.pl

Widoczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wi­docz­ny; bar­dziej wi­docz­ny


Źródła:

SJP.pl

Widoczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) moż­li­wość wi­dze­nia w danej prze­strze­ni lub w da­nych wa­run­kach


Źródła:

Wiktionary

Widoczny

1. da­ją­cy się wi­dzieć, za­u­wa­żyć, do­strzec; wi­dzial­ny;
2. wy­raź­ny, oczy­wi­sty


przy­miot­nik

 (1.1) taki, któ­re­go widać

 (1.2) taki, któ­re­go łatwo do­strzec, za­u­wa­żyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widok

1. wi­dzia­na prze­strzeń, frag­ment prze­strze­ni za­peł­nio­nej szcze­gó­ła­mi; kra­jo­braz;
2. wy­gląd cze­goś, wi­dze­nie;
3. plan, pro­jekt, per­spek­ty­wa, szan­sa;
4. w ry­sun­ku tech­nicz­nym: rzut po­ka­zu­ją­cy zew­nętrz­ny wy­gląd obiek­tu, ry­so­wa­ny zaz­wy­czaj li­nia­mi gru­by­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wi­dzia­na prze­strzeń, kra­jo­braz

 (1.2) obraz, wy­gląd


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widoki

1. wi­dzia­na prze­strzeń, frag­ment prze­strze­ni za­peł­nio­nej szcze­gó­ła­mi; kra­jo­braz;
2. wy­gląd cze­goś, wi­dze­nie;
3. plan, pro­jekt, per­spek­ty­wa, szan­sa;
4. w ry­sun­ku tech­nicz­nym: rzut po­ka­zu­ją­cy zew­nętrz­ny wy­gląd obiek­tu, ry­so­wa­ny zaz­wy­czaj li­nia­mi gru­by­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widokowo

przy­słó­wek

 (1.1) z wi­do­kiem


Źródła:

Wiktionary

Widokowość

→ wi­do­ko­wy


Patrz:widokowy

Źródła:

SJP.pl

Widokowy

przy­miot­nik od: widok


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy wi­do­ku, od­sła­nia­ją­cy, sta­no­wią­cy pię­kny widok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widokówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) karta pocz­to­wa z wi­do­kiem kra­jo­bra­zu, mia­sta lub za­byt­ku;


Źródła:

Wiktionary

Widomiej

dawny sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wi­do­mie


Źródła:

SJP.pl

Widomski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Widomy

moż­li­wy do zo­ba­cze­nia, oczy­wi­sty; wi­docz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wi­docz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widowisko

1. przed­sta­wie­nie; spek­takl; in­sce­ni­za­cja;
2. zda­rze­nie, scena od­by­wa­ją­ca się na oczach wi­dzów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) im­pre­za ar­ty­stycz­na lub roz­ryw­ko­wa, która jest przez­na­czo­na do oglą­da­nia przez pu­blicz­ność

 (1.2) zda­rze­nie, na które ktoś pa­trzy


Wi­do­wi­sko – zda­rze­nie przed pu­blicz­no­ścią, czę­sto o cha­rak­te­rze sztu­ki. Niek­tó­re ro­dza­je wi­do­wisk:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widowiskowość

ze­spół cech, ele­men­tów wła­ści­wych wi­do­wi­sku


Źródła:

SJP.pl

Widowiskowy

przy­miot­nik od: wi­do­wi­sko


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy atrak­cyj­ną formę wi­zu­al­ną i wy­wo­łu­ją­cy emo­cje

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) przez­na­czo­ny do wy­sta­wia­nia wi­do­wisk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widownia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce w te­a­trze, kinie, sta­dio­nie itp. przez­na­czo­ne dla wi­dzów

 (1.2) wszy­scy wi­dzo­wie ja­kie­goś przed­sta­wie­nia

 (1.3) miej­sce, w któ­rym roz­gry­wa­ją się ja­kieś wy­da­rze­nia


Wi­dow­nia – część te­a­tru, kina, sta­dio­nu lub in­ne­go obiek­tu wi­do­wi­sko­we­go przez­na­czo­na dla wi­dzów.

Pod­sta­wo­wą rolą wi­dow­ni jest za­pew­nie­nie wi­dzom jak naj­lep­sze­go od­bio­ru wi­do­wi­ska lub po­ka­zu, stąd też na prze­strze­ni wie­ków wi­dow­nie przyj­mo­wa­ły roz­ma­i­te formy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Widowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Widołka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wi­de­lec


Źródła:

Wiktionary

Widuchowa

1. wieś w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fiń­skim;
2. wieś w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie bu­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widuchowianin

miesz­ka­niec Wi­du­cho­wej (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Widuchowianka

miesz­kan­ka Wi­du­cho­wej (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Widuchowski

→ Wi­du­cho­wa


Patrz:Widuchowa

Źródła:

SJP.pl

Widuliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Widyjo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wideo


Źródła:

Wiktionary

Widymacja

prze­sta­rza­łe: pod­pis na do­ku­men­cie stwier­dza­ją­cy jego przej­rze­nie; poś­wiad­cze­nie, wi­den­da


Źródła:

SJP.pl

Widymować

daw­niej: poś­wiad­czać, skła­dać pod­pis na do­ku­men­cie stwier­dza­ją­cy jego przej­rze­nie


Źródła:

SJP.pl

Widywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wi­dy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Widywać

wi­dzieć kogoś lub coś co jakiś czas


cza­sow­nik

 (1.1) cza­sa­mi oglą­dać, wi­dzieć, spo­ty­kać coś lub kogoś

cza­sow­nik zwrot­ny wi­dy­wać się

 (2.1) spo­ty­kać się z kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widyń

mia­sto w Buł­ga­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Buł­ga­rii, nad Du­na­jem, sto­li­ca ob­wo­du Widyń;


Widyń ( Видин, "Widin") – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Buł­ga­rii, sto­li­ca ob­wo­du Widyń i gminy Widyń, nad Du­na­jem, przy gra­ni­cy z Ru­mu­nią i Ser­bią.

Port rzecz­ny na Du­na­ju. Prze­my­sło­wo-hand­lo­wy oś­ro­dek re­gio­nu rol­ni­cze­go; prze­mysł spo­żyw­czy, ma­szy­no­wy, por­ce­la­no­wo-fa­jan­so­wy; ry­bo­łów­stwo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widyński

→ Widyń


Patrz:Widyń

Źródła:

SJP.pl

Widz

1. osoba oglą­da­ją­ca ja­kieś przed­sta­wie­nie, pro­gram te­le­wi­zyj­ny;
2. ob­ser­wa­tor, świa­dek zda­rze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba oglą­da­ją­ca film, przed­sta­wie­nie, pokaz, kon­cert lub inne wi­do­wi­sko

 (1.2) przen. bier­ny ob­ser­wa­tor ja­kichś wy­da­rzeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widzenie

1. móc badać świat za po­mo­cą wzro­ku
2. spo­ty­kać kogoś
3. przy­wo­ły­wać w pa­mię­ci
4. mieć okre­ślo­ny po­gląd na coś
5. uwa­żać za kogoś
6. za­u­wa­żać
7. wi­dzieć się:
a) wi­dzieć swe od­bi­cie
b) wi­dzieć się naw­za­jem
c) spot­kać się
d) reg. po­do­bać się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­wie­dzi­ny więź­nia w wię­zie­niu

 (1.2) ob­ser­wa­cja cze­goś, co nie ist­nie­je w rze­czy­wi­sto­ści; wizja

 (1.3) fizj. od­bie­ra­nie bodź­ców wzro­ko­wych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widzew

1. dziel­ni­ca Łodzi;
2. klub spor­to­wy z Łodzi


Wi­dzew – do 31 grud­nia 1992 dziel­ni­ca mia­sta Łodzi. Naj­więk­sza ob­sza­rem dawna dziel­ni­ca mia­sta, li­czą­ca 90,8 km², ale jed­no­cze­śnie o najm­niej­szej gę­sto­ści za­lud­nie­nia; ok. 133,6 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widzewiaczka

ki­bic­ka lub za­wod­nicz­ka klubu spor­to­we­go Wi­dzew Łódź


Źródła:

SJP.pl

Widzewiak

po­tocz­nie: kibic lub za­wod­nik klubu spor­to­we­go Wi­dzew Łódź


Źródła:

SJP.pl

Widzewianin

miesz­ka­niec Wi­dze­wa; Wi­dze­wiak (po­tocz­nie)


Źródła:

SJP.pl

Widzewianka

miesz­kan­ka Wi­dze­wa


Źródła:

SJP.pl

Widzewski

przy­miot­nik od: Wi­dzew (dziel­ni­ca Łodzi lub klub spor­to­wy z Łodzi)


Źródła:

SJP.pl

Widziadło

obraz osoby lub rze­czy, który się przy­śnił lub przy­wi­dział


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. obraz, który nam się przy­śnił; złu­dze­nie wzro­ku lub wy­o­braź­ni; to, co ktoś widzi w świe­cie re­al­nym lub w umy­śle, a co nie jest czę­ścią rze­czy­wi­sto­ści

 (1.2) daw. wizja


Wi­dzia­dło – pol­ski film grozy, psy­cho­lo­gicz­ny, z 1983 roku na mo­ty­wach po­wie­ści "Pa­łu­ba" Ka­ro­la Irzy­kow­skie­go.

Ple­ne­ry: Tu­ro­wa Wola (dwór), Wy­czół­ki, Mała Wieś (dwór).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widzialność

moż­li­wość, zdol­ność wi­dze­nia od­da­lo­nych przed­mio­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wi­dzial­ne; cecha tych, któ­rzy są wi­dzial­ni


Wi­dzial­ność (met.) – za­leż­ny od wa­run­ków at­mos­fe­rycz­nych za­sięg do­strze­ga­nia obiek­tów.

Po­ję­cie "wi­dzial­no­ści" bywa utoż­sa­mia­ne z po­ję­ciem "wi­docz­no­ści", co nie jest ści­słe. Obiek­ty by­wa­ją do­strze­gal­ne (lub nie) za­leż­nie od:

"Wi­dzial­ność" oce­nia się w wa­run­kach, gdy inne czyn­ni­ki – poza wła­ści­wo­ścia­mi po­wie­trza – nie ogra­ni­cza­ją "wi­docz­no­ści" obiek­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widzialny

książ­ko­wo: da­ją­cy się wi­dzieć, bę­dą­cy w za­się­gu wzro­ku; wi­docz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który widać, który jest do­strze­gal­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widzieć

1. móc badać świat za po­mo­cą wzro­ku
2. spo­ty­kać kogoś
3. przy­wo­ły­wać w pa­mię­ci
4. mieć okre­ślo­ny po­gląd na coś
5. uwa­żać za kogoś
6. za­u­wa­żać
7. wi­dzieć się:
a) wi­dzieć swe od­bi­cie
b) wi­dzieć się naw­za­jem
c) spot­kać się
d) reg. po­do­bać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) o or­ga­niz­mach ży­wych od­bie­rać bodź­ce wzro­ko­we

 (1.2) spo­ty­kać się

 (1.3) mieć dany po­gląd na coś/kogoś

 (1.4) o urzą­dze­niach, ka­me­rach, ro­bo­tach re­je­stro­wać, utr­wa­lać i przet­wa­rzać sy­gna­ły z de­tek­to­ra obra­zu lub czuj­ni­ka świa­tła do ukła­du elek­tro­nicz­ne­go urzą­dze­nia

 (1.5) stpol. widać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widzimisię

po­tocz­nie: czyjś po­gląd, upo­do­ba­nie nie­li­czą­ce się z ni­czym; ka­prys; zach­cian­ka (ale: widzi mi się - zdaje mi się)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. czyjś po­gląd nie­li­czą­cy się z ni­czym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widziszewo

Wi­dzi­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­ściań­skim, w gmi­nie Ko­ścian.

W swo­jej hi­sto­rii wieś na­le­ża­ła m.in. do pa­ra­fii far­nej w Ko­ścia­nie. W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość wzmian­ko­wa­na jako Wi­dzi­sze­wo na­le­ża­ła do wsi mniej­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Ko­sten re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Widzka

→ widz; ob­ser­wa­tor­ka, ob­ser­want­ka


Źródła:

SJP.pl

Widzowski

→ widz


Patrz:widz

Źródła:

SJP.pl

Widzówek

Wi­dzó­wek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie czę­sto­chow­skim, w gmi­nie Kru­szy­na.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Widzący

1. móc badać świat za po­mo­cą wzro­ku
2. spo­ty­kać kogoś
3. przy­wo­ły­wać w pa­mię­ci
4. mieć okre­ślo­ny po­gląd na coś
5. uwa­żać za kogoś
6. za­u­wa­żać
7. wi­dzieć się:
a) wi­dzieć swe od­bi­cie
b) wi­dzieć się naw­za­jem
c) spot­kać się
d) reg. po­do­bać się


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widła

śro­do­wi­sko­wo: część wózka wi­dło­we­go w kształ­cie li­te­ry L


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widłaczek

wi­dła­czek tor­fo­wy - ro­śli­na z rzędu wi­dła­ków


Wi­dła­czek ("Ly­co­po­diel­la") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny wi­dła­ko­wa­tych. Obej­mu­je od ok. 40 ga­tun­ków w sze­ro­kim uję­ciu do około 10, 13 lub 15 w wą­skim uję­ciu. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w stre­fie oko­ło­bie­gu­no­wej i kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go na pół­ku­li pół­noc­nej się­ga­jąc także stre­fy mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej na kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich, w Au­stra­lii i Oce­a­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widłak

1. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wi­dła­ko­wa­tych;
2. po­tocz­nie: wózek wi­dło­wy; wid­lak;
3. sa­miec je­le­nia lub sarny ma­ją­cy po dwie od­no­gi w każ­dej tyce po­ro­ża


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ly­co­po­dium|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wi­dła­ko­wa­tych o dłu­gich, wznie­sio­nych lub pło­żą­cych się pę­dach po­kry­tych szpil­ko­wa­ty­mi lub łu­sko­wa­ty­mi liść­mi;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) łow. jeleń-byk lub ko­zioł ma­ją­cy po dwie od­no­gi na każ­dym z ko­na­rów po­ro­ża


Zo­bacz też: Wi­dłak w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Wi­dłak ("Ly­co­po­dium" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wi­dła­ko­wa­tych. W sze­ro­kim uję­ciu obej­mu­je ok. 40 ga­tun­ków, a w wą­skim około 15 ga­tun­ków lub nawet tylko 9, z któ­rych w Pol­sce wy­stę­pu­je jeden – wi­dłak goź­dzi­sty "L.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widłaki

1. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wi­dła­ko­wa­tych;
2. po­tocz­nie: wózek wi­dło­wy; wid­lak;
3. sa­miec je­le­nia lub sarny ma­ją­cy po dwie od­no­gi w każ­dej tyce po­ro­ża


Wi­dła­ki, ly­ko­po­dio­fi­ty, wi­dła­ko­we ("Ly­co­po­diop­hy­ta" lub "Ly­co­po­diop­si­da") – w za­leż­no­ści od sy­ste­mu kla­sy­fi­ka­cyj­ne­go gro­ma­da lub klasa ro­ślin na­czy­nio­wych li­czą­ca współ­cze­śnie około 1100–1200 ga­tun­ków. Współ­cze­śnie są to nie­po­zor­ne ro­śli­ny ziel­ne, ale w przesz­ło­ści była to zróż­ni­co­wa­na grupa z przed­sta­wi­cie­la­mi drze­wia­sty­mi osią­ga­ją­cy­mi 30 m wy­so­ko­ści i 2 m śred­ni­cy pnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widłakowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu wi­dła­kow­ców, obej­mu­ją­ca pra­wie 400 ga­tun­ków


Wi­dła­ko­wa­te ("Ly­co­po­dia­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu wi­dła­kow­ców. W przesz­ło­ści wy­róż­nia­ny był tu tra­dy­cyj­nie tylko ro­dzaj wi­dłak "Ly­co­po­dium", póź­niej wy­o­dręb­nio­no "Phyl­lo­glos­sum". W XX wieku za­li­cza­ne tu ro­śli­ny były kla­sy­fi­ko­wa­ne w róż­nych uję­ciach w róż­nej licz­bie ro­dza­jów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widłakowaty

o ce­chach wi­dła­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Widłakowe

gro­ma­da ro­ślin na­czy­nio­wych li­czą­ca około 1100-1200 ga­tun­ków; wi­dła­ki


Patrz:widłak

Źródła:

SJP.pl

Widłakowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin z klasy wi­dła­ków


Źródła:

SJP.pl

Widłakowy

→ wi­dłak


Patrz:widłak

Źródła:

SJP.pl

Widłogon

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny mu­cho­łów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Widłogonek

1. część nazwy niek­tó­rych mo­ty­li z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych;
2. wi­dło­gon­ka kru­cha - mały sze­ścio­nóg ży­ją­cy w wierzch­niej war­stwie gleby


Źródła:

SJP.pl

Widłogonka

1. część nazwy niek­tó­rych mo­ty­li z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych;
2. wi­dło­gon­ka kru­cha - mały sze­ścio­nóg ży­ją­cy w wierzch­niej war­stwie gleby


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widłogonki

1. część nazwy niek­tó­rych mo­ty­li z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych;
2. wi­dło­gon­ka kru­cha - mały sze­ścio­nóg ży­ją­cy w wierzch­niej war­stwie gleby


Wi­dło­gon­ki, my­sio­go­ny (Di­plu­ra) – rząd sta­wo­no­gów z pod­ty­pu He­xa­po­da, za­li­cza­ny nieg­dyś do owa­dów bezs­krzy­dłych (Ap­te­ry­go­ta).

Zna­nych jest około 800 ga­tun­ków wi­dło­gon­ków, z czego w Eu­ro­pie wy­stę­pu­je około 280. W Pol­sce roz­poz­na­no do­tych­czas 10 ga­tun­ków z ro­dzi­ny Cam­po­de­i­dae.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widłonogi

pod­gro­ma­dy mor­skich i słod­ko­wod­nych sko­ru­pia­ków


Wi­dło­no­gi (Co­pe­po­da) – drob­ne, z re­gu­ły plank­to­no­we, mor­skie i słod­ko­wod­ne sko­ru­pia­ki. Za­sied­la­ją wszyst­kie oce­a­ny i kon­ty­nen­ty łącz­nie z An­tark­ty­dą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widłonóg

przed­sta­wi­ciel pod­gro­ma­dy mor­skich i słod­ko­wod­nych sko­ru­pia­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. sko­ru­piak mor­ski lub słod­ko­wod­ny wolno pły­wa­ją­cy lub pa­so­żyt­ni­czy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Widłorogi

1. ma­ją­cy wid­la­ste rogi;
2. o ce­chach wi­dło­ro­gich (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Widłorogie

ro­dzi­na ssa­ków pa­rzy­sto­ko­pyt­nych, wy­stę­pu­ją­ca wy­łącz­nie w Ame­ry­ce Pół­noc­nej; wi­dło­ro­go­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Widłorogowate

ro­dzi­na ssa­ków pa­rzy­sto­ko­pyt­nych, wy­stę­pu­ją­ca wy­łącz­nie w Ame­ry­ce Pół­noc­nej; wi­dło­ro­gie


Wi­dło­ro­go­wa­te (An­ti­lo­ca­pri­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z po­drzę­du prze­żu­wa­czy (Ru­mi­nan­tia) w obrę­bie rzędu pa­rzy­sto­ko­pyt­nych (Ar­tio­dac­ty­la) wy­stę­pu­ją­ca wy­łącz­nie w Ame­ry­ce Pół­noc­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widłorogowaty

o ce­chach wi­dło­ro­go­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Widłoróg

an­ty­lo­pa ame­ry­kań­ska, pa­rzy­sto­ko­pyt­na, za­miesz­ku­ją­ca pre­rie za­chod­niej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|An­ti­lo­ca­pra|ref=tak., ro­dzaj ssa­ków ko­pyt­nych z ro­dzi­ny wi­dło­ro­go­wa­tych, któ­rych rogi mają roz­wid­le­nia


Wi­dło­róg ("An­ti­lo­ca­pra") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny An­ti­lo­ca­pri­nae w obrę­bie ro­dzi­ny wi­dło­ro­go­wa­tych (An­ti­lo­ca­pri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widłosz

mor­ski sko­ru­piak za­li­cza­ny do je­żo­kra­bów


Źródła:

SJP.pl

Widłowato

→ wi­dło­wa­ty


Patrz:widłowaty

Źródła:

SJP.pl

Widłowaty

przy­po­mi­na­ją­cy widły; wid­la­sty, ro­so­cha­ty, roz­ga­łę­zio­ny


Źródła:

SJP.pl

Widłować

łą­czyć sztu­ki drze­wa w kształt wideł


Źródła:

SJP.pl

Widłowy

przy­miot­nik od: widły


Źródła:

SJP.pl

Widłoząb

ro­dzaj mchu z klasy prąt­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Widłozębowate

ro­dzi­na mchów z klasy prąt­ni­ków


Wi­dło­zę­bo­wa­te ("Di­cra­na­ce­ae" Schimp.) – ro­dzi­na mchów (prąt­ni­ków) z rzędu wi­dło­zę­bow­ców. Obej­mu­je 21 ro­dza­jów spo­ty­ka­nych na całym świe­cie. Do pol­skiej flory na­le­żą trzy ro­dza­je z 22 ga­tun­ka­mi, w tym dwa po­spo­li­te ga­tun­ki leśne – wi­dło­ząb mio­tło­wy "Di­cra­num sco­pa­rium" i wi­dło­ząb kę­dzie­rza­wy "D. po­ly­se­tum".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widłozębowce

rząd mchów z klasy prąt­ni­ków


Wi­dło­zę­bow­ce ("Di­cra­na­les") – rząd mchów (prąt­ni­ków) z pod­kla­sy "Di­cra­ni­dae". Obej­mu­je 13 lub 15 ro­dzin. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach. W Pol­sce wy­stę­pu­ją przed­sta­wi­cie­le 6 ro­dzin z tego rzędu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Widły

ręcz­ne na­rzę­dzie do prze­rzu­ca­nia siana, słomy, obor­ni­ka, kom­po­stu itp., także do prze­ko­py­wa­nia ziemi


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) na­rzę­dzie skła­da­ją­ce się z trzech lub czte­rech dłu­gich zębów osa­dzo­nych na drzew­cu;

 (1.2) roz­ga­łę­zie­nie dwóch rzek, ulic, ga­łę­zi

 (1.3) żegl. zob. szpo­na.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Widżej

vi­dżej, VJ;
1. twór­ca wi­zu­al­nej opra­wy kon­cer­tu lub im­pre­zy mu­zycz­nej;
2. pre­zen­ter na­gra­nia wideo w dy­sko­te­ce lub te­le­wiz­ji


Źródła:

SJP.pl

Widżet

ele­ment gra­ficz­ny in­ter­fej­su umoż­li­wia­ją­cy ko­mu­ni­ka­cję użyt­kow­ni­ka z pro­gra­mem kom­pu­te­ro­wym; wid­get


Wi­dżet – pod­sta­wo­wy ele­ment gra­ficz­ne­go in­ter­fej­su użyt­kow­ni­ka (na przy­kład okno, pole edy­cji, suwak, przy­cisk). Ter­min ten jest szcze­gól­nie po­pu­lar­ny wśród użyt­kow­ni­ków sy­ste­mów ope­ra­cyj­nych z ro­dzi­ny UNIX, na­to­miast użyt­kow­ni­cy sy­ste­mów MS Win­dows uży­wa­ją w tym kon­tek­ście ter­mi­nu kon­trol­ka lub ele­ment kon­trol­ny. W pro­duk­tach firmy Mi­cro­soft (Vi­su­al Stu­dio.NET, Of­fi­ce itp.) uży­wa­na jest nazwa for­mant. W pew­nych kon­tek­stach sy­no­ni­mem wi­dże­tu jest "okno".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wie

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3. os. lp. ter. od: wie­dzieć


Źródła:

Wiktionary

Wiec

1. ma­so­we zgro­ma­dze­nie ludzi celem prze­dy­sku­to­wa­nia ja­kichś wy­da­rzeń lub wy­ra­że­nia swo­ich po­glą­dów na ich temat;
2. hist.
a) sta­ro­sło­wiań­skie zgro­ma­dze­nie ple­mien­ne;
b) śred­nio­wiecz­ny zjazd moż­no­wład­ców;
3. krót­kie prze­mó­wie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. pu­blicz­ne zgro­ma­dze­nie po­li­tycz­ne;

 (1.2) hist. ogól­ne ze­bra­nie człon­ków ple­mię­e­mie­nia, miesz­kań­ców grodu lub osady

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. rzecz, spra­wa

 (2.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. rzecz, przed­miot


Wiec – ma­so­we zgro­ma­dze­nie lud­no­ści w celu prze­dy­sku­to­wa­nia ak­tu­al­nych wy­da­rzeń po­li­tycz­nych.

W spo­łe­czeń­stwach pier­wot­nych, zgro­ma­dze­nie lud­no­ści, w celu usta­le­nia ja­kichś kwe­stii ma­ją­cych wpływ na dobro ogółu. Na wiecu (np. u ple­mion sło­wiań­skich) ważną funk­cję zaj­mo­wa­ła tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiecanowo

Wie­ca­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Mo­gil­no.


Źródła:

Wikipedia

Wiece

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. wiec, zgro­ma­dze­nie ple­mien­ny­e­mien­ne


Źródła:

Wiktionary

Wiech

w ję­zy­koz­naw­stwie: język ja­kiejś grupy spo­łecz­nej (śro­do­wi­sko­wej, za­wo­do­wej, ale nie te­ry­to­rial­nej), róż­nią­cy się od ję­zy­ka ogól­ne­go (na­ro­do­we­go) za­so­bem słów, wy­ra­żeń i wy­mo­wą; żar­gon, slang, gwara, argot, język spe­cja­li­stycz­ny (śro­do­wi­sko­wy, za­wo­do­wy)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. wie­cheć

 (1.2) jęz. po­tocz­ny styl ję­zy­ko­wy;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wie­cha


Wiech – gwara war­szaw­ska, a zwła­szcza li­te­rac­kie na­śla­dow­nict­wo tej gwary wzo­ro­wa­ne na tym, które sto­so­wał w swej twór­czo­ści Ste­fan Wie­chec­ki ps. „Wiech”. Ter­min okre­śla także zja­wi­ska z gwary war­szaw­skiej po­ja­wia­ją­ce się w wy­po­wie­dziach w ję­zy­ku ogól­no­pol­skim. W li­te­ra­tu­rze rolą wie­chu jest na­da­nie, zwła­szcza dia­lo­gom, ele­men­tów ro­dza­jo­wo­ści i ko­miz­mu. Słowo „wiech" w tym sen­sie zy­ska­ło pewną po­pu­lar­ność w la­tach 50. i 60. XX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiecha

1. po­tocz­nie: wiąz­ka, pęk cze­goś;
2. w bu­dow­nict­wie: pęk zie­le­ni lub wie­niec za­ty­ka­ny na dachu bu­du­ją­ce­go się domu na znak, że bu­do­wa jest na ukoń­cze­niu;
3. w bo­ta­ni­ce: kwia­to­stan gro­nia­sty zło­żo­ny, two­rzą­cy w ca­ło­ści kształt ja­jo­wa­ty lub po­dłuż­ny;
4. w ło­wiect­wie: ogon wilka; po­la­no


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pęk cze­goś, np. słomy, kwia­tów, ga­łę­zi

 (1.2) bud. pęk ga­łę­zi, wie­niec lub drzew­ko tra­dy­cyj­nie za­wie­sza­ne na szczy­cie rusz­to­wa­nia bu­dow­la­ne­go lub więź­bie na czas trwa­nia prac;

 (1.3) bot. typ kwia­to­sta­nu, w któ­rym na osi pędu wyksz­tał­ca­ją się od­ga­łę­zie­nia dru­gie­go i trze­cie­go rzędu, a na nich kwia­ty;

 (1.4) łow. ogon wilka


Wie­cha (łac. "pa­ni­cu­la", ang. "pa­nic­le") – typ kwia­to­sta­nu gro­nia­ste­go zło­żo­ne­go, w któ­rym na głów­nej osi pędu wyksz­tał­ca­ją się bocz­ne od­ga­łę­zie­nia dru­gie­go i trze­cie­go rzędu, a na nich wy­ra­sta­ją kwia­ty. Ist­nie­je je­szcze tzw. wie­cha zło­żo­na, w któ­rej roz­ga­łę­zie­nia nie są za­koń­czo­ne po­je­dyn­czy­mi kwia­ta­mi, lecz kwia­to­sta­na­mi – np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiechciowaty

rzad­ko: na­stro­szo­ny, strzę­pia­sty


Źródła:

SJP.pl

Wiechecki

naz­wi­sko, m.in.: Ste­fan Wie­chec­ki pseud. "Wiech" (1896-1797), pu­bli­cy­sta, pro­za­ik, dzien­ni­karz


Źródła:

SJP.pl

Wiechert

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiechetek

zdrob­nie­nie od: wie­cheć


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: wie­cheć

 (1.2) mały wie­cheć

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wie­chet­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiecheć

po­tocz­nie:
1. garść, pęk słomy, siana, ba­dy­li itp.; wie­cha;
2. prze­no­śnie: coś ster­czą­ce­go, po­plą­ta­ne­go, np. wie­cheć wąsów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pęk słomy itp.

 (1.2) pot. coś przy­po­mi­na­ją­ce­go sło­mia­ny pęk

 (1.3) łow. pęk sier­ści na na­rzą­dach płcio­wych sam­ców zwie­rzy­ny pło­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiechlice

Wiech­li­ce (niem. "Wi­chels­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie ża­gań­skim, w gmi­nie Szpro­ta­wa, nad rzeką Szpro­ta­wa.

Wzmian­ko­wa­na po raz pier­wszy w 1260 pod nazwą "villa Vech­lic". W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiechlina

ro­śli­na z ro­dzi­ny traw


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Poa|ref=tak., trawa o kwia­to­sta­nie w kształ­cie wie­chy


Wiech­li­na, wy­kli­na ("Poa" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych ("Po­a­ce­ae"). Wy­róż­nia się w jego obrę­bie ponad 500 ga­tun­ków – we­dług "Plants of the World On­li­ne" do tego ro­dza­ju na­le­żą 573 ga­tun­ki. Ro­dzaj jest kos­mo­po­li­tycz­ny – roz­prze­strze­nio­ny w stre­fach oko­ło­bie­gu­no­wych i umiar­ko­wa­nych obu pół­kul, a w stre­fie rów­ni­ko­wej obec­ny w więk­szo­ści ob­sza­rów gór­skich. W Ame­ry­ce Pół­noc­nej ro­śnie 175 ga­tun­ków, w Eu­ro­pie 45 (z czego w Pol­sce 22), w Au­stra­lii 46, w Nowej Ze­lan­dii 34.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiechlinowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu wiech­li­now­ców, obej­mu­ją­ca około 11 ty­się­cy ga­tun­ków; trawy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) bot. ro­dzi­na traw na­le­żą­ca do rzędu wiech­li­now­ców;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) lm. M., B., W. od wiech­li­no­wa­ty


Na tę stro­nę wska­zu­je „trawy”. Zo­bacz też: wieś Trawy.

Wiech­li­no­wa­te, trawy ("Po­a­ce­ae" (R. Br.) Barnh., "Gra­mi­ne­ae" Juss.) – ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu wiech­li­now­ców. Liczy ok. 11 tys. ga­tun­ków. Ro­śli­ny te sta­no­wią głów­ny kom­po­nent ro­ślin­no­ści for­ma­cji tra­wia­stych, łąk i pa­stwisk. Na­le­żą do niej rów­nież ważne ro­śli­ny upraw­ne, w tym zboża. W Pol­sce wy­stę­pu­je ponad 150 ga­tun­ków traw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiechlinowaty

o ce­chach wiech­li­no­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wiechlinowce

rząd ro­ślin jed­no­li­ścien­nych; tra­wow­ce, ple­wow­ce


Wiech­li­now­ce, tra­wow­ce, ple­wow­ce ("Po­a­les") – rząd ro­ślin jed­no­li­ścien­nych. Na­le­ży tu 16 lub 17 ro­dzin (pał­ko­wa­te "Typ­ha­ce­ae" w niek­tó­rych uję­ciach by­wa­ją ro­zbi­ja­ne do­dat­ko­wo na je­żo­głów­ko­wa­te "Spar­ga­nia­ce­ae") li­czą­ce w sumie około ty­sią­ca ro­dza­jów i 18,3 ty­sią­ce ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiechnowice

Wiech­no­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Rze­czy­ca.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie raw­skim ziemi raw­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiechowaty

1. po­dob­ny do wie­chy;
2. floks wie­cho­wa­ty - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny wie­lo­si­ło­wa­tych; pło­myk wie­cho­wa­ty;
3. szar­łat wie­cho­wa­ty - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny szar­ła­to­wa­tych; szar­łat wy­nio­sły, ama­ran­tus, ama­rant;
4. ły­szczec wie­cho­wa­ty - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych; gip­sów­ka wie­cho­wa­ta;
5. roz­trze­plin wie­cho­wa­ty - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny myd­leń­co­wa­tych;
6. tojad wie­cho­wa­ty - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny ja­skro­wa­tych;
7. bro­dziusz­ka wie­cho­wa­ta - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny akan­to­wa­tych;
8. kłoć wie­cho­wa­ta - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wiechowice

Wie­cho­wi­ce ( Ve­ho­vi­ce, We­ho­witz, od 1936 r. "Wehen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie głub­czyc­kim, w gmi­nie Bra­ni­ce, przy gra­ni­cy z Cze­cha­mi.


Źródła:

Wikipedia

Wiechowo

Wie­cho­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie star­gardz­kim, w gmi­nie Ma­ria­no­wo, po­ło­żo­na 3 km na po­łud­nio­wy wschód od Ma­ria­no­wa (sie­dzi­by gminy) i 17 km na pół­noc­ny wschód od Star­gar­du (sie­dzi­by po­wia­tu).

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiechowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiechowy

1. przy­miot­nik od: wie­cha;
2. od­no­szą­cy się do wie­chu (gwary miej­skiej)


Źródła:

SJP.pl

Wiechutki

Wie­chut­ki – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie łódz­kim w po­wie­cie sie­radz­kim gmi­nie Sie­radz.

Do 2023 miej­sco­wość była czę­ścią wsi Wie­chu­ci­ce.

W la­tach 1975–1998 Wie­chut­ki na­le­ża­ły do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiecinin

Wie­ci­nin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kol­skim, w gmi­nie Ba­biak.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.

We wsi znaj­du­je się ko­ściół fi­lial­ny pw. Najś­więt­sze­go Serca Pana Je­zu­sa, bę­dą­cy filią pa­ra­fii pw. św. Woj­cie­cha w Brdo­wie.


Źródła:

Wikipedia

Wiecki

naz­wi­sko


Wiec­ki

Wiec­ki (Widz­ki, Wietc­ki, Wie­tec­ki, Wiet­ski, Wietz­ki, Grze­biń­ski, Grze­bie­ski, Księ­życ od­mien­ny, Le­li­wa od­mien­ny) – ka­szub­ski herb szla­chec­ki, we­dług Prze­my­sła­wa Pra­ger­ta od­mia­na herbu Le­li­wa lub Księ­życ.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieckowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiecować

1. uczest­ni­czyć w wiecu;
2. prze­no­śnie: dy­sku­to­wać nad czymś zbio­ro­wo, spie­ra­jąc się


Źródła:

SJP.pl

Wiecownik

uczest­nik wiecu


Źródła:

SJP.pl

Wiecowy

przy­miot­nik od: wiec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wie­cem, do­ty­czą­cy wiecu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiecujący

1. uczest­ni­czyć w wiecu;
2. prze­no­śnie: dy­sku­to­wać nad czymś zbio­ro­wo, spie­ra­jąc się


Źródła:

SJP.pl

Wieczera

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bia­ły­stok. ko­la­cja


Źródła:

Wiktionary

Wieczernia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kośc. w ko­ścio­łach pra­wo­sław­nych na­bo­żeń­stwo spra­wo­wa­ne wie­czo­rem, o za­chodz­wie słoń­ca we­dług sta­ro­te­sta­men­to­wej ra­chu­by czasu (doba roz­po­czy­na się o za­cho­dzie słoń­ca)


Źródła:

Wiktionary

Wieczernica

ga­tu­nek mo­ty­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) daw. astr. Gwia­zda Wie­czor­na, Wenus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieczernik

1. w chrze­ści­jań­stwie: miej­sce, w któ­rym apo­sto­ło­wie spo­ży­li z Chry­stu­sem Ostat­nią Wie­cze­rzę; Wie­czer­nik;
2. daw­niej:
a) po­mie­szcze­nie, w któ­rym spo­ży­wa się wie­cze­rzę;
b) ko­la­cja, wie­cze­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. izba, po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do spo­ży­wa­nia wie­cze­rzy

 (1.2) daw. ko­la­cja, wie­cze­rza


Wie­czer­nik (łac. Co­e­na­cu­lum), zwany także Salą na górze – we­dług tra­dy­cji chrze­ści­jań­skiej sala, w któ­rej Jezus umył ucz­niom nogi, od­by­wa­ła się Ostat­nia wie­cze­rza, Jezus uka­zał się apo­sto­łom i gdzie na­stą­pi­ło ze­sła­nie Ducha Świę­te­go w dniu Pięć­dzie­siąt­ni­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieczernikowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wie­czer­ni­kem, do­ty­czą­cy wie­czer­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Wieczerza

wie­czor­ny po­si­łek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. (dziś książk., cza­sem też podn.) ko­la­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieczerzadlnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. miej­sce, w któ­rym spo­ży­wa się wie­cze­rzę


Źródła:

Wiktionary

Wieczerzak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wieczerzać

wie­cze­rzo­wać;
1. brać udział w wie­cze­rzy wi­gi­lij­nej;
2. daw­niej: jeść wie­cze­rzę (ko­la­cję)


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) przest. (dziś książk., cza­sem też podn.) spo­ży­wać wie­cze­rzę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieczerzować

wie­cze­rzać;
1. brać udział w wie­cze­rzy wi­gi­lij­nej;
2. daw­niej: jeść wie­cze­rzę (ko­la­cję)


Źródła:

SJP.pl

Wieczerzowy

1. zwią­za­ny z ko­la­cją;
2. zwią­za­ny z wie­cze­rzą wi­gi­lij­ną


Źródła:

SJP.pl

Wieczfniański

przy­miot­nik od: Wieczf­nia Ko­ściel­na


Źródła:

SJP.pl

Wieczko

1. zdrob­nie­nie od: wieko; po­kryw­ka;
2. część za­rod­ni mchów;
3. płyt­ka za­my­ka­ją­ca wej­ście do musz­li śli­ma­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: wieko

 (1.2) po­kry­wa ma­łe­go przed­mio­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieczniak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) środ. szach. wiecz­ny szach


Źródła:

Wiktionary

Wiecznie

przy­słó­wek

 (1.1) bez ogra­ni­cze­nia w cza­sie

 (1.2) nie­u­stan­nie, cią­gle, bez przer­wy


Źródła:

Wiktionary

Wieczniezielony

1. o ro­śli­nie: nie­tra­cą­ca zie­lo­nych liści;
2. buksz­pan wiecz­nie­zie­lo­ny - ga­tu­nek ozdob­ne­go krze­wu z ro­dzi­ny buksz­pa­no­wa­tych; buksz­pan zwy­czaj­ny, buksz­pan wiecz­no­zie­lo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) bot. za­wsze zie­lo­ny, nie­tra­cą­cy liści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiecznik

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny szar­ła­to­wa­tych; gom­fre­na


Wiecz­nik, gom­fre­na ("Gomph­re­na" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny szar­ła­to­wa­tych. Obej­mu­je ok. 125, 132 ga­tun­ki. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w stre­fie tro­pi­kal­nej i umiar­ko­wa­nej cie­płej obu kon­ty­nen­tów ame­ry­kań­skich – od po­łud­nio­wej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej po pół­noc­ną Ar­gen­ty­nę, poza tym na wy­spach Oce­a­nu Spo­koj­ne­go i w Au­stra­lii (tam 33 ga­tun­ki są ro­dzi­me).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiecznobrzmiący

daw­niej: brzmią­cy stale, nie­przer­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Wiecznotrwały

trwa­ją­cy wieki; wiecz­ny, nie­prze­mi­ja­ją­cy, niez­ni­szczal­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. taki, który trwa na wiecz­ność, nie ma końca, nigdy nie prze­mi­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiecznozielony

1. o ro­śli­nach: nie­pod­le­ga­ją­cy se­zo­no­wym zmia­nom ulist­nie­nia, nigdy nie­tra­cą­cy zie­lo­nych liści; wiecz­nie zie­lo­ny;
2. buksz­pan wiecz­no­zie­lo­ny - ga­tu­nek ozdob­ne­go krze­wu z ro­dzi­ny buksz­pa­no­wa­tych; buksz­pan zwy­czaj­ny, buksz­pan wiecz­nie­zie­lo­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) bot. za­wsze zie­lo­ny, nigdy nie tra­cą­cy liści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieczność

1. nie­skoń­czo­ność w cza­sie, wiecz­ne trwa­nie;
2. w niek­tó­rych re­li­giach: życie po­za­gro­bo­we na­stę­pu­ją­ce po śmier­ci;
3. bar­dzo długi czas


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. nie­skoń­czo­ność; trwa­nie poza cza­sem, poza po­cząt­kiem i koń­cem;

 (1.2) bar­dzo długi czas

 (1.3) rel. życie po­za­gro­bo­we


W po­pu­lar­nym mnie­ma­niu, wiecz­ność jest rów­noz­nacz­na z nie­skoń­czo­no­ścią, jed­nak przez wielu okre­śla­na jest jako ist­nie­nie poza cza­sem. Wiecz­ność wy­stę­pu­je m.in. w es­cha­to­lo­gii chrze­ści­jań­skiej, w któ­rej w więk­szo­ści wyz­nań wy­stę­pu­je wiara w po­śmiert­ne życie wiecz­ne. Zwo­len­ni­cy ist­nie­nia wiecz­no­ści, mię­dzy in­ny­mi Ary­sto­te­les, twier­dzą, że ma­te­ria, siły i czas muszą ist­nieć wiecz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieczny

1. za­wsze trwa­ją­cy;
2. nie­o­gra­ni­czo­ny w cza­sie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy wiecz­ność; do­ty­czą­cy wiecz­no­ści

 (1.2) pot. trwa­ją­cy bar­dzo długo

 (1.3) pot. o kimś nie­doj­rza­łym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieczorami

1. wie­czor­na im­pre­za ar­ty­stycz­na, czę­sto poś­wię­co­na ja­kie­muś pa­mięt­ne­mu wy­da­rze­niu lub wy­bit­nej po­sta­ci;
2. prze­sta­rza­łe: wie­czor­ne spot­ka­nie to­wa­rzy­skie


przy­słó­wek

 (1.1) zob. wie­czo­rem.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lm. od: wie­czór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieczorek

zdrob­nie­nie od: wie­czór


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: wie­czór

 (1.2) pot. pry­wat­ka

 (1.3) kult. wy­da­rze­nie kul­tu­ral­ne or­ga­ni­zo­wa­ne dla nie­du­żej grupy ludzi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nyc­ti­ce­ius|Ra­fi­nes­que|ref=tak., ro­dzaj nie­to­pe­rzy z po­dro­dzi­ny mrocz­ków z ga­tun­ka­mi wy­stę­pu­ją­cy­mi w Ame­ry­ce;

 (2.2) zool. nie­to­perz z ro­dza­ju wie­czor­ków (2.1)

 (2.3) daw. gw-pl|Za­głę­bie Dą­brow­skie. nie­to­perz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieczorem

w porze wie­czor­nej; wie­czo­ra­mi, wie­czor­kiem


przy­słó­wek

 (1.1) gdy za­pa­da zmierzch

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: wie­czór


Wie­czo­rem (Wło­dek Paw­lik / Józef Cze­cho­wicz) – album kon­cer­to­wy Włod­ka Paw­li­ka z udzia­łem licz­nych wo­ka­li­stów (Do­ro­ta Miś­kie­wicz, Kuba Ba­dach i ar­ty­ści lu­bel­skiej sceny mu­zycz­nej), z jaz­zo­wy­mi kom­po­zy­cja­mi pow­sta­ły­mi do li­ry­ków Jó­ze­fa Cze­cho­wi­cza. To mu­zycz­ny hołd dla lu­bel­skie­go poety-awan­gar­dzi­sty okre­su mię­dzy­woj­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieczorki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Nyc­ti­ce­ii­ni|Ger­va­is|ref=tak., ple­mię nie­to­pe­rzy z po­dro­dzi­ny mrocz­ków;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: wie­czo­rek


Wie­czor­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Za­wa­dy.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. An­to­nie­go Pa­dew­skie­go w No­wych Chle­biot­kach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wieczorkiem

w porze wie­czor­nej; wie­czo­ra­mi, wie­czo­rem


przy­słó­wek

 (1.1) zob. wie­czo­rem.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: wie­czo­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieczorkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieczorkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieczorkowy

→ wie­czo­rek


Patrz:wieczorek

Źródła:

SJP.pl

Wieczornica

w gwa­rze śro­do­wi­sko­wej: wie­czor­na im­pre­za, zwła­szcza mło­dzie­żo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kult. póź­no­po­po­łud­nio­wa lub wie­czor­na im­pre­za po­łą­czo­na z pre­zen­ta­cja­mi ar­ty­stycz­ny­mi, tań­ca­mi, itp. or­ga­ni­zo­wa­na w świet­li­cach, do­mach kul­tu­ry

 (1.2) daw. lud. wspól­ne śpie­wa­nie, opo­wia­da­nie baśni w wiej­skich cha­tach przy je­sien­no-zi­mo­wym przę­dze­niu lnu

 (1.3) daw. lud. ko­bie­ta bio­rą­ca udział w wie­czor­ni­cy (1.2)

 (1.4) mit­słow. sło­wiań­ska po­stać mi­to­lo­gicz­na, cza­row­ni­ca uka­zu­ją­ca się jako młoda dziew­czy­na

 (1.5) daw. wie­czór

 (1.6) daw. po­ja­wia­ją­ca się na wie­czor­nym nie­bie pla­ne­ta Wenus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieczorniej

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wie­czor­nie


Źródła:

SJP.pl

Wieczornik

1. pokój, w któ­rym spo­ży­wa się wie­cze­rzę;
2. ro­śli­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych, ros­ną­ca w Eu­ro­pie i Azji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych;


Wie­czor­nik ("He­spe­ris" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Na­le­ży do niego ok. 25–50 ga­tun­ków ro­ślin po­cho­dzą­cych z ba­se­nu Morza Śró­dziem­ne­go oraz te­re­nów Azji o umiar­ko­wa­nym kli­ma­cie. Ro­śli­ny te rosną w la­sach, na te­re­nach ska­li­stych, także na sied­li­skach ru­de­ral­nych. Wie­czor­nik dam­ski jest po­pu­lar­ną ro­śli­ną ozdob­ną sa­dzo­ną w ogro­dach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieczorny

przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się wie­czo­rem, zwią­za­ny z koń­cem dnia


Źródła:

Wiktionary

Wieczorowo

przy­słó­wek

 (1.1) co wie­czór, wie­czo­rem

 (1.2) na wie­czór, jak na wie­czór


Źródła:

Wiktionary

Wieczorowy

przy­miot­nik od: wie­czór


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o stro­ju, fry­zu­rze, ma­ki­ja­żu: od­po­wied­ni na ele­ganc­kie wy­da­rze­nia od­by­wa­ją­ce się zwy­kle wie­czo­rem

 (1.2) o stu­diach, szko­le, nauce: od­by­wa­ją­cy się wie­czo­ra­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieczorynka

wie­czor­ny pro­gram dla dzie­ci na­da­wa­ny w radiu lub te­le­wiz­ji; do­bra­noc­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pro­gram te­le­wi­zyj­ny dla dzie­ci emi­to­wa­ny wie­czo­rem;


Wie­czo­ryn­ka (za­mien­nie: Do­bra­noc­ka) – na­da­wa­ny na an­te­nie ra­dio­wej lub te­le­wi­zyj­nej krót­ki pro­gram dla dzie­ci na do­bra­noc, w radiu naj­czę­ściej w for­mie słu­cho­wi­ska, w te­le­wiz­ji jako se­ria­le ani­mo­wa­ne lub lal­ko­we. Pier­wot­nie nazwa ta uży­wa­na była także na okre­śle­nie bajek do czy­ta­nia na do­bra­noc, np. zbio­ry do­bra­no­cek (wie­czo­ry­nek), naj­pię­kniej­szych do­bra­no­cek czy do­bra­no­cek na każdy dzień roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieczorynkowy

przy­miot­nik od: wie­czo­ryn­ka


Źródła:

SJP.pl

Wieczorówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. szko­ła (naj­czę­ściej śred­nia), w któ­rej za­ję­cia od­by­wa­ją się w sy­ste­mie wie­czo­ro­wym


Źródła:

Wiktionary

Wieczyn

Wie­czyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ple­szew­skim, w gmi­nie Czer­min.

Wieś wzmian­ko­wa­na w 1284 jako "Vet­si­no". Miej­sce uro­dze­nia Ed­mun­da Ta­cza­now­skie­go.

W la­tach 1954–1968 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Wie­czyn, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Czer­min. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wieczystoksięgowy

przy­miot­nik

 (1.1) praw. zwią­za­ny z księ­gą wie­czy­stą, księ­ga­mi wie­czy­sty­mi


Źródła:

Wiktionary

Wieczystość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. przest. cecha tego, co jest wiecz­ne


Źródła:

Wiktionary

Wieczysty

1. prze­sta­rza­le: wiecz­ny, nie­prze­mi­ja­ją­cy, wiecz­notr­wa­ły
2. księ­gi wie­czy­ste - urzę­do­we re­je­stry ujaw­nia­ją­ce ogół praw rze­czo­wych na nie­ru­cho­mo­ściach


przy­miot­nik

 (1.1) podn. poet. który trwa wiecz­nie, który nie prze­mi­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieczór

część doby po­prze­dza­ją­ca noc; czas mię­dzy za­cho­dem słoń­ca a nocą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) część doby mię­dzy za­cho­dem słoń­ca a nocą

 (1.2) pot. im­pre­za

 (1.3) daw. za­ba­wa ta­necz­na

przy­słó­wek

 (2.1) w cza­sie wie­czo­ru (1.1)


Wie­czór – część doby, która trwa od zmierz­chu do nocy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiedenka

1. pa­rów­ka z mięsa wie­przo­we­go;
2. ele­ganc­ki sznu­ro­wa­ny pół­but męski;
3. linia ko­le­jo­wa z War­sza­wy przez Czę­sto­cho­wę do miej­sco­wo­ści Macz­ki (przy daw­nej gra­ni­cy za­bo­rów ro­syj­skie­go i au­striac­kie­go), zbu­do­wa­na w XIX wieku pod nazwą Droga Że­laz­na War­szaw­sko-Wie­deń­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wied­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiedeń

sto­li­ca Au­strii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Au­strii;


Wie­deń ( Wien []) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto w Au­strii po­ło­żo­ne w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści kraju, nad Du­na­jem oraz mia­sto sta­tu­tar­ne two­rzą­ce jed­no­cze­śnie odręb­ny kraj związ­ko­wy.

Wie­deń jest oś­rod­kiem ad­mi­ni­stra­cyj­nym, prze­my­sło­wym, hand­lo­wo-usłu­go­wym, aka­de­mic­kim, tu­ry­stycz­nym i kul­tu­ral­nym o zna­cze­niu mię­dzy­na­ro­do­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiedeńczyk

miesz­ka­niec Wied­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wied­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiedeński

przy­miot­nik od: Wie­deń (sto­li­ca Au­strii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wied­nia, zwią­za­ny z Wied­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiedeńskość

→ wie­deń­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wie­deń­skie, ty­po­we dla Wied­nia lub jej miesz­kań­ców


Patrz:wiedeński

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiedza

1. ogół wia­do­mo­ści zdo­by­tych dzię­ki ba­da­niom, ucze­niu się itp.;
2. zasób in­for­ma­cji z ja­kiejś dzie­dzi­ny;
3. zna­jo­mość cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ogół po­sia­da­nych wia­do­mo­ści


Wie­dza – ter­min uży­wa­ny po­wszech­nie, ist­nie­je wiele de­fi­ni­cji tego po­ję­cia. Nowa En­cy­klo­pe­dia Po­wszech­na de­fi­niu­je wie­dzę jako „ogół wia­ry­god­nych in­for­ma­cji o rze­czy­wi­sto­ści wraz z umie­jęt­no­ścią ich wy­ko­rzy­sty­wa­nia”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiedzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wieść.


Źródła:

Wiktionary

Wiedzieć

mieć wie­dzę na temat cze­goś; być zo­rien­to­wa­nym w czymś, zda­wać sobie spra­wę z cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) mieć wie­dzę na jakiś temat, mieć świa­do­mość praw­dzi­wo­ści cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiedzowy

→ wie­dza, np. kon­kurs wie­dzo­wy, quiz wie­dzo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wie­dzą, do­ty­czą­cy in­for­ma­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiedźma

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. w daw­nych wie­rze­niach: ko­bie­ta, która ma wie­dzę ta­jem­ną (m.in. o le­cze­niu ludzi, przy­ro­dzie i magii) i nad­przy­ro­dzo­ne lub nie­do­stęp­ne dla in­nych umie­jęt­no­ści;

 (1.2) pot. po­gard. ko­bie­ta stara, brzyd­ka, kłót­li­wa


Wiedź­ma – wiedź­my to w daw­nych wie­rze­niach isto­ty pół­de­mo­nicz­ne (isto­ty poś­red­nie mię­dzy de­mo­na­mi a ludź­mi), po­zo­sta­ją­ce w ści­słym związ­ku z ludź­mi lub ich du­sza­mi. We­dług daw­nych wie­rzeń lu­do­wych i w ba­śniach wiedź­ma to ko­bie­ta ma­ją­ca zwią­zek ze złymi mo­ca­mi, cza­row­ni­ca, zła wróż­ka. W ję­zy­ku po­tocz­nym wiedź­ma to po­gard­li­we okre­śle­nie ko­bie­ty złej i brzyd­kiej (także jako wyz­wi­sko).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiedźmi

→ wiedź­ma; wiedź­mo­wy


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do wiedź­my

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) zwią­za­ny z wiedź­mą, do­ty­czą­cy wiedź­my

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wiedź­my, ma­ją­cy cechy wiedź­my


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiedźmin

po­stać li­te­rac­ka stwo­rzo­na przez An­drze­ja Sap­kow­skie­go w po­wie­ści fan­ta­stycz­nej "Cykl o wiedź­mi­nie" i "Saga o wiedź­mi­nie"; męż­czyz­na od­po­wied­nio wysz­ko­lo­ny, wy­naj­mo­wa­ny do tro­pie­nia i za­bi­ja­nia pot­wo­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. fant. czło­wiek pod­da­ny kon­tro­lo­wa­nej mu­ta­cji, by jako na­jem­nik za­bi­jać pot­wo­ry


Wiedź­min – cykl ksią­żek pol­skie­go pi­sa­rza fan­ta­sy An­drze­ja Sap­kow­skie­go i opar­ta na nim fran­czy­za me­dial­na oraz ro­dzaj na­jem­ne­go łowcy pot­wo­rów, który dał im nazwę.

Ty­tu­ło­wi wiedź­mi­ni zaj­mu­ją się od­płat­nym za­bi­ja­niem pot­wo­rów za­gra­ża­ją­cych bez­pie­czeń­stwu ludzi ży­ją­cych w świe­cie wiedź­mi­na. Głów­nym bo­ha­te­rem cyklu jest wiedź­min Ge­ralt z Rivii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiedźmini

przy­miot­nik

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z wiedź­mi­nem, do­ty­czą­cy wiedź­mi­na

 (1.2) rzad. taki jak u wiedź­mi­na

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) rzad. na­le­żą­cy do wiedź­mi­na


Źródła:

Wiktionary

Wiedźminka

→ wiedź­min


Patrz:wiedźmin

Źródła:

SJP.pl

Wiedźminowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wiedź­mi­nem


Źródła:

Wiktionary

Wiedźmiński

→ wiedź­min


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wiedź­mi­nem, do­ty­czą­cy wiedź­mi­na

 (1.2) taki jak u wiedź­mi­na

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do wiedź­mi­na


Patrz:wiedźmin

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiedźmińskość

→ wiedź­miń­ski


Patrz:wiedźmiński

Źródła:

SJP.pl

Wiedźmowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy wiedź­mę, po­dob­ny do wiedź­my;
2. po­tocz­nie: brzyd­ki, zły i kłót­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Wiedźmowy

→ wiedź­ma; wiedź­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wiedź­mą, do­ty­czą­cy wiedź­my

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do wiedź­my, bę­dą­cy jej włas­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiej.

skrót

 (1.1) = wiej­ski


Źródła:

Wiktionary

Wieja

rzad­ko: wi­chu­ra; za­wie­ru­cha


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiejaczka

wie­ja­dło, wie­wi­dło; daw­niej:
1. ręcz­na szu­fel­ka do wia­nia zboża;
2. przy­rząd do tło­cze­nia po­wie­trza, wach­larz


Źródła:

SJP.pl

Wiejadło

wie­jacz­ka, wie­wi­dło;
1. ręcz­na szu­fel­ka do wia­nia zboża;
2. daw­niej: przy­rząd do tło­cze­nia po­wie­trza, wach­larz


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roln. pry­mi­tyw­ne na­rzę­dzie do od­dzie­la­nia ple­wa­ew od ziar­na w for­mie szu­fli, wideł lub pła­skie­go kosza;


Wie­ja­dło – na­rzę­dzie do od­dzie­le­nia ziar­na od plew, w for­mie po­dob­nej do wideł lub szu­fli. Było uży­wa­ne od sta­ro­żyt­no­ści, a w wielu re­gio­nach świa­ta uży­wa­ne jest do dziś.

Przy sil­nym wie­trze po­drzu­ca­no wie­ja­dłem ziar­no wy­mie­sza­ne z ple­wa­mi. Ziar­no spa­da­ło na kle­pi­sko, a plewy były po­ry­wa­ne przez wiatr. Za­stę­po­wa­ne przez dużo wy­daj­niej­szą wial­nię.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiejak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiejce

Wiej­ce ( "Wa­it­ze") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie mię­dzy­rzec­kim, w gmi­nie Skwie­rzy­na, nad brze­giem Warty, oto­czo­na la­sa­mi Pu­szczy No­tec­kiej.


Źródła:

Wikipedia

Wiejkowo

Wiej­ko­wo (niem. "Groß Wec­kow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Wolin.

Z miej­sco­wo­ści tej po­cho­dzi cu­kier­nik Paweł Ma­łec­ki, miesz­kał tam do 24 roku życia. W Wiej­ko­wie w la­tach pra­co­wał w miej­sco­wej szko­le w la­tach 1882–1889 nie­miec­ki pe­da­gog i spół­dziel­ca


Źródła:

Wikipedia

Wiejsieje

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu olic­kim;


Wiej­sie­je ( Ve­i­sie­jai) – mia­sto na Lit­wie, w okrę­gu olic­kim, w re­jo­nie łoź­dziej­skim, sie­dzi­ba gminy.

Wiej­sie­je po­ło­żo­ne są na Po­je­zie­rzu Su­wal­skim, na pół­wy­spie nad je­zio­rem Hań­cza, na po­łud­nie od je­zio­ra Wier­nie­je. Nazwa mia­sta po­cho­dzi od je­zio­ra Wiej­sie­je po­ło­żo­ne­go 6 km na po­łud­nio­wy za­chód od mia­sta.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiejski

po­cho­dzą­cy ze wsi, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wsi; ru­sty­kal­ny, kmie­cy, lu­do­wy, chłop­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wsią, do­ty­czą­cy wsi, po­cho­dzą­cy ze wsi

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) pot. pejor. nie­mod­ny, że­nu­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiejsko

przy­słó­wek

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­nie dla wsi


Źródła:

Wiktionary

Wiejskość

ze­spół cech cha­rak­te­ry­stycz­nych dla wsi i wie­śnia­ków; ru­sty­kal­ność, chłop­skość, lu­do­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wiej­skie; cecha tych, któ­rzy są wiej­scy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiek

1. okres obej­mu­ją­cy 100 lat; stu­le­cie,
2. prze­ciąg czasu od uro­dzin do danej chwi­li lub do śmier­ci czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia; czas ist­nie­nia cze­goś, licz­ba lat prze­ży­tych,
3. okres wy­róż­nia­ją­cy się czymś szcze­gól­nym; epoka, lata


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) czas, jaki ktoś już prze­żył, jaki coś prze­ży­ło

 (1.2) sto lat;

 (1.3) pewna cha­rak­te­ry­stycz­na epoka

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wieko


Stu­le­cie, Wiek (skrót: w.) – jed­nost­ka miary czasu równa 100 latom, li­czo­na od roku koń­czą­ce­go się cy­fra­mi "01" do naj­bliż­sze­go roku koń­czą­ce­go się dwoma ze­ra­mi, np. od 1501 do 1600 to wiek XVI. W od­nie­sie­niu do lat przed naszą erą (p.n.e.) wiek za­czy­na się ro­kiem z dwoma ze­ra­mi, a koń­czy cy­fra­mi "01", np. od 500 p.n.e. do 401 p.n.e. to wiek V wiek p.n.e. Nu­me­ry wie­ków w ję­zy­ku pol­skim za­pi­su­je się zwy­cza­jo­wo cy­fra­mi rzym­ski­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiekiera

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. ma­czu­ga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiekizm

dy­skry­mi­na­cja ze wzglę­du na wiek; age­izm, age­ism


Źródła:

SJP.pl

Wieko

uchyl­na lub zdej­mo­wa­na część ja­kie­goś przed­mio­tu, np. skrzy­ni, słu­żą­ca jako przy­kry­cie; po­kry­wa, przy­kry­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wierzch­nia część skrzy­ni, trum­ny lub wa­liz­ki sta­no­wią­ca jej zam­knię­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiekopomność

cecha cze­goś god­ne­go pa­mię­ta­nia i ma­ją­ce­go nie­prze­mi­ja­ją­cą war­tość


Źródła:

SJP.pl

Wiekopomny

godny pa­mię­ta­nia


przy­miot­nik

 (1.1) godny pa­mię­ta­nia, za­cho­wa­nia w pa­mię­ci na wieki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiekować

1. po­tocz­nie: prze­by­wać, po­zo­sta­wać gdzieś długo lub zbyt długo;
2. daw­niej: ist­nieć przez wieki, nie­skoń­cze­nie długo, na za­wsze; trwać


Źródła:

SJP.pl

Wiekowy

przy­miot­nik od: wiek


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy lub trwa­ją­cy wiek bądź wiele wie­ków, wiele lat

 (1.2) o czło­wie­ku: bar­dzo stary, li­czą­cy wiele lat

 (1.3) przym. od wiek (w zna­cze­niu ilo­ści lat)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieksznie

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu tel­szań­skim;


Wieksz­nie (lit. "Viekšniai") – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu tel­szań­skim, 13 km od Mo­że­jek.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiekuistka

au­stra­lij­ska ro­śli­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych; zło­ci­szek


Wie­ku­ist­ka, zło­ci­szek, susz ("Am­mo­bium") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych ("Aste­ra­ce­ae"). Obej­mu­je trzy ga­tun­ki). Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją we wschod­niej i po­łud­nio­wo-wschod­niej Au­stra­lii.

Wie­ku­ist­ka roz­ga­łę­zio­na jest ga­tun­kiem upra­wia­nym ze wzglę­du na dłu­gotr­wa­łe kwit­nie­nie. Kwia­to­sta­ny wy­ko­rzy­stu­je się także na suche wień­ce i w bu­kie­tach zi­mo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiekuistość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wie­ku­i­ste; cecha tych, któ­rzy są wie­ku­i­ści


Źródła:

Wiktionary

Wiekuisty

nie­o­gra­ni­czo­ny w cza­sie, ist­nie­ją­cy, trwa­ją­cy za­wsze


Źródła:

SJP.pl

Wiela

za­i­mek py­taj­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ile


Wiela – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wą­gro­wiec­kim, w gmi­nie Mie­ści­sko.

Wieś kró­lew­ska na­le­żą­ca do sta­ro­stwa mie­ści­skie­go, pod ko­niec XVI wieku le­ża­ła w po­wie­cie gnieź­nień­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wieland

[czy­taj: wi­lant] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wielanek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wielanowo

Wie­la­no­wo (daw­niej:niem. "Vill­now") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie szcze­ci­nec­kim, w gmi­nie Grzmią­ca.

1 km na pół­noc­ny wschód od wsi znaj­du­je się sta­cja ko­le­jo­wa Wie­la­no­wo.


Źródła:

Wikipedia

Wielawino

Wie­la­wi­no (daw­niej:niem. "Flac­ken­he­i­de") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie szcze­ci­nec­kim, w gmi­nie Grzmią­ca. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 171


Źródła:

Wikipedia

Wielbarczanin

miesz­ka­niec Wiel­bar­ku (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wielbarczanka

miesz­kan­ka Wiel­bar­ku (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wielbark

1. mia­sto w Pol­sce;
2. osada w Pol­sce;
3. część Mal­bor­ka


Wiel­bark ( Wil­len­berg) – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie szczy­cień­skim, w gmi­nie Wiel­bark, któ­rej jest sie­dzi­bą.

Po­ło­żo­ny jest przy uj­ściu rzeki Sa­wi­cy do Omul­wi, w oto­cze­niu lasów. Znaj­du­je się tu sta­cja ko­le­jo­wa (linia PKP Ostro­łę­ka – Olsz­tyn, Wiel­bark – Ni­dzi­ca), przy­sta­nek PKS, ap­te­ka, oś­ro­dek zdro­wia, pocz­ta, skle­py, karcz­ma, sta­cja paliw; daw­niej ist­nia­ło kino.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielbarski

→ Wiel­bark


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wiel­bar­kiem, do­ty­czą­cy Wiel­bar­ku


Patrz:Wielbark

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielbiciel

1. osoba uwiel­bia­ją­ca, po­dzi­wia­ją­ca kogoś lub coś; zwo­len­nik, mi­ło­śnik, ama­tor;
2. książ­ko­wo: męż­czyz­na za­bie­ga­ją­cy o wzglę­dy ko­bie­ty; amant, ado­ra­tor, uwo­dzi­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. osoba, która wiel­bi kogoś lub coś

 (1.2) książk. ado­ra­tor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielbicielka

1. ko­bie­ta uwiel­bia­ją­ca, po­dzi­wia­ją­ca kogoś lub coś; zwo­len­nicz­ka, mi­ło­śnicz­ka, ama­tor­ka;
2. książ­ko­wo: ko­bie­ta za­bie­ga­ją­ca o wzglę­dy męż­czyz­ny; amant­ka, ado­ra­tor­ka, uwo­dzi­ciel­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: wiel­bi­ciel


Wiel­bi­ciel­ka (tytuł oryg. "Swim­fan") – ame­ry­kań­ski film fa­bu­lar­ny (thril­ler) z 2002 roku, tuż po pre­mie­rze okrzy­knię­ty „"Fa­tal­nym za­u­ro­cze­niem" dla mło­dzie­żo­wej wi­dow­ni”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wiel­bić.


Źródła:

Wiktionary

Wielbić

ota­czać kogoś czcią i mi­ło­ścią


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) ota­czać kogoś uwiel­bie­niem i mi­ło­ścią

 (1.2) przest. czcić, od­da­wać cześć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielbrandowo

Wiel­bran­do­wo – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, w gmi­nie Skórcz. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 234.

W skład so­łect­wa "Wiel­bran­do­wo" wcho­dzi także ko­lo­nia Pólko.

Wieś kró­lew­ska w sta­ro­stwie osiec­kim w po­wie­cie now­skim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go w II po­ło­wie XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wielbłąd

duży ssak z ro­dzi­ny wiel­błą­do­wa­tych, wy­ko­rzy­sty­wa­ny jako zwie­rzę użyt­ko­we


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ca­me­lus|Lin­na­e­us|ref=tak., duży afry­kań­ski i az­ja­tyc­ki ssak ko­pyt­ny z ro­dzi­ny wiel­błą­do­wa­tych, z cha­rak­te­ry­stycz­nym jed­nym lub dwoma gar­ba­mi;

 (1.2) sa­miec wiel­błą­da (1.1)


Wiel­błąd ("Ca­me­lus") – ro­dzaj du­żych ssa­ków z po­dro­dzi­ny Ca­me­li­nae w obrę­bie ro­dzi­ny wiel­błą­do­wa­tych (Ca­me­li­dae). Fiz­jo­lo­gicz­nie przy­sto­so­wa­ne do życia w wa­run­kach su­che­go i go­rą­ce­go kli­ma­tu, są w wielu kra­jach wy­ko­rzy­sty­wa­ne jako zwie­rzę­ta użyt­ko­we. Wiel­błą­dy wy­ko­rzy­sty­wa­ne są jako wierz­chow­ce, zwie­rzę­ta jucz­ne, źró­dło mleka, wełny, mięsa i skóry, a także w ce­lach roz­ryw­ko­wych (cyrki, wy­ści­gi wiel­błą­dów).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielbłądek

1. młode wiel­błą­da; wiel­błą­dziąt­ko, wiel­błą­dzię;
2. zdrob­nie­nie od: wiel­błąd; wiel­błą­dzik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. młode wiel­błą­da

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wiel­błąd­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielbłądka

1. młode wiel­błą­da; wiel­błą­dziąt­ko, wiel­błą­dzię;
2. zdrob­nie­nie od: wiel­błąd; wiel­błą­dzik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ent. owad z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pha­e­o­stig­ma|Navás|ref=tak.

 (1.2) ent. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pti­lo­don ca­pu­ci­na|Lin­na­e­us|ref=tak., motyl z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych za­miesz­ku­ją­cy nie­mal całą Pa­le­ark­ty­kę;

 (1.3) daw. wiel­błą­dzi­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielbłądki

1. młode wiel­błą­da; wiel­błą­dziąt­ko, wiel­błą­dzię;
2. zdrob­nie­nie od: wiel­błąd; wiel­błą­dzik


Wiel­błąd­ki (Rap­hi­diop­te­ra) – re­lik­to­wa grupa dra­pież­nych owa­dów o prze­o­bra­że­niu zu­peł­nym, dwóch pa­rach skrzy­deł, wy­dłu­żo­nej gło­wie i dłu­gim, ruch­li­wym przed­tu­ło­wiu, z pro­fi­lu przy­po­mi­na­ją­cym wiel­błą­da, obej­mu­ją­ca około 210 współ­cze­śnie ży­ją­cych, opi­sa­nych na­u­ko­wo ga­tun­ków zwią­za­nych ze śro­do­wi­skiem le­śnym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielbłądkowate

ro­dzi­na dra­pież­nych owa­dów z rzędu wiel­błą­dek


Wiel­błąd­ko­wa­te (Rap­hi­dii­dae) – ro­dzi­na dra­pież­nych owa­dów z rzędu wiel­błą­dek (Rap­hi­diop­te­ra) o ho­lark­tycz­nym za­się­gu wy­stę­po­wa­nia. Obej­mu­je ponad 180 ga­tun­ków. W Eu­ro­pie wy­stę­pu­je około 70, z czego w Pol­sce stwier­dzo­no 9 ga­tun­ków. Ga­tun­ki wiel­błą­dek są bar­dzo trud­ne do roz­róż­nie­nia. Przy­kła­do­wy­mi przed­sta­wi­cie­la­mi ro­dzi­ny są – wy­stę­pu­ją­ce rów­nież w Pol­sce – wiel­błąd­ka żół­to­no­ga ("Rap­hi­dia fla­vi­pes") i wiel­błąd­ka po­spo­li­ta ("Pha­e­o­stig­ma no­ta­ta").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielbłądkowaty

o ce­chach wiel­błąd­ko­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Wielbłądnik

czło­wiek opie­ku­ją­cy się wiel­błą­da­mi i pro­wa­dzą­cy je w po­dró­ży


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­ga­niacz wiel­błą­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielbłądowate

ro­dzi­na du­żych ssa­ków ło­ży­sko­wych z rzędu pa­rzy­sto­ko­pyt­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ca­me­li­dae|Gray|ref=tak., ro­dzi­na du­żych, ro­śli­no­żer­nych ssa­ków ło­ży­sko­wych;


Wiel­błą­do­wa­te (Ca­me­li­dae) – ro­dzi­na du­żych, ro­śli­no­żer­nych ssa­ków ło­ży­sko­wych z rzędu pa­rzy­sto­ko­pyt­nych (Atrio­dac­ty­la).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielbłądowaty

o ce­chach wiel­błą­do­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wielbłądzi

1. → wiel­błąd;
2. styl wiel­błą­dzi - w pro­gra­mo­wa­niu: za­pi­sy­wa­nie po­szcze­gól­nych czło­nów nazw (pro­ce­dur, zmien­nych itp.) bez spa­cji i wiel­ką li­te­rą


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy, od­no­szą­cy się do wiel­błą­da

 (1.2) wy­ko­na­ny z wełny lub skóry wiel­błą­da

 (1.3) ma­ją­cy kolor płowy z od­cie­niem kar­me­lo­wym, taki jak kolor sier­ści wiel­błą­da

 (1.4) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wiel­błą­da, ma­ją­cy cechy wiel­błą­da


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielbłądzica

sa­mi­ca wiel­błą­da


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. sa­mi­ca wiel­błą­da


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielbłądzik

zdrob­nie­nie od: wiel­błąd; wiel­błą­dek


Źródła:

SJP.pl

Wielbłądziątko

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: wiel­błą­dzię; wiel­błą­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: wiel­błą­dzię (młody wiel­błąd)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielbłądzię

młode wiel­błą­da, mały wiel­błąd; wiel­błą­dek; wiel­błą­dziąt­ko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zool. młode wiel­błą­da


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielce

w dużym stop­niu; bar­dzo, ogrom­nie, nadz­wy­czaj­nie


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób znacz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiele

za­i­mek li­czeb­ny nie­o­kre­ślo­ny, oz­na­cza­ją­cy wiel­ką licz­bę kogoś lub cze­goś; dużo, mnó­stwo, sporo, mul­tum


za­i­mek li­czeb­ny nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) duża ilość, duża licz­ba cze­goś lub kogoś

za­i­mek rze­czow­ny

 (3.1) …wsta­wia­ny cza­sem w miej­sce pod­mio­tu do­myśl­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieleba

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wielebniczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. du­chow­ny ka­to­lic­ki


Źródła:

Wiktionary

Wielebniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wie­leb­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielebność

ho­no­ro­wy tytuł du­chow­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wielebny

przy­miot­nik uży­wa­ny przy ty­tu­ło­wa­niu osób du­chow­nych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przy­do­mek sto­so­wa­ny do grzecz­no­ścio­we­go ty­tu­ło­wa­nia osób du­chow­nych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przest. rel. ksiądz, du­chow­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielebnów

Wie­leb­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie kie­lec­kim, w gmi­nie Ło­pusz­no. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wielechowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wieleci

Wie­le­ci, Wie­le­to­wie, Wilcy, Lu­ci­ce, Lu­ty­cy – grupa ple­mien­na Sło­wian po­łab­skich, za­miesz­ku­ją­cych od co najm­niej VIII wieku te­re­ny mię­dzy dolną Odrą a Łabą, wy­wo­dzą­ca się z Po­mo­rza Prze­do­drzań­skie­go. W źró­dłach pi­sa­nych z cza­sów Ka­ro­la Wiel­kie­go na­zy­wa­ni rów­nież: "Wilt­zi", "Vult­zi", "We­la­ta­bo­wie". Wie­le­ci obok Obo­drzy­ców i Ser­bów na­le­że­li do Sło­wian po­łab­skich. Ge­o­graf Ba­war­ski po­da­je, że na zie­miach Wie­le­tów znaj­do­wa­ło się 95 gro­dów.


Źródła:

Wikipedia

Wielecki

przy­miot­nik od: Wie­le­ci (grupa Sło­wian po­łab­skich)


Źródła:

SJP.pl

Wielekroć

wiele razy, wie­lo­krot­nie; wie­lo­kroć, po wie­le­kroć, po wie­lo­kroć, po­wie­le­kroć, po­wie­lo­kroć


Źródła:

SJP.pl

Wielena

wie­le­na pla­mow­stęg - ga­tu­nek mo­ty­la


Źródła:

SJP.pl

Wielenianin

miesz­ka­niec Wie­le­nia (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wielenianka

miesz­kan­ka Wie­le­nia (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wielenin

Wie­le­nin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim, w gmi­nie Unie­jów.


Źródła:

Wikipedia

Wielesetkilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość wie­lu­set ki­lo­me­trów, wy­no­szą­cy wie­le­set ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl

Wielesettysięczny

przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy wiele setek ty­się­cy


Źródła:

Wiktionary

Wielewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wieleń

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


– mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie czarn­kow­sko-trzcia­nec­kim, po­ło­żo­ne nad No­te­cią, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Wie­leń.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieleński

przy­miot­nik od: Wie­leń


Źródła:

SJP.pl

Wieleż

li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny "wiele" wzmoc­nio­ny par­ty­ku­łą ek­spre­syw­ną -ż


Źródła:

SJP.pl

Wielgachność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wiel­gach­ne; cecha tych, któ­rzy są wiel­gach­ni


Źródła:

Wiktionary

Wielgachny

po­tocz­nie: bar­dzo wiel­ki; wiel­ga­śny


przy­miot­nik

 (1.1) zgrub. od: wiel­ki

 (1.2) pot. bar­dzo wiel­ki, je­szcze więk­szy od wiel­kie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielgat

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wielgaśny

po­tocz­nie: bar­dzo wiel­ki; wiel­gach­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielgi

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. wiel­ki


Źródła:

Wiktionary

Wielgie

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. je­zio­ro w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielgomłyny

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wielgomłyński

przy­miot­nik od: Wiel­go­mły­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielgosz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielgus

naz­wi­sko, m.in. Sta­ni­sław Wiel­gus - ar­cy­bi­skup, współ­pra­cow­nik PRL-ow­skiej służ­by bez­pie­czeń­stwa


Zo­bacz też: Wiel­gus w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Wiel­gus – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ka­zi­mier­skim, w gmi­nie Ka­zi­mie­rza Wiel­ka. Ma sta­tus so­łect­wa.

Do 1954 roku sie­dzi­ba gminy Na­gó­rza­ny, a w la­tach 1973–1976 gminy Wiel­gus. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielica

wie­li­ca za­czep­ka - ga­tu­nek ćmy z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych


Wie­li­ca ("Pe­ri­dea") – ro­dzaj mo­ty­li z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych.

Mo­ty­le o krę­pym, gęsto owło­sio­nym ciele. Głowa jest za­o­pa­trzo­na w nie­cał­ko­wi­cie owło­sio­ne oczy zło­żo­ne i uw­stecz­nio­ną ssaw­kę, na­to­miast po­zba­wio­na jest przy­o­czek. Czuł­ki osią­ga­ją ⅓ dłu­go­ści przed­nie­go skrzy­dła i wy­ka­zu­ją znacz­ny dy­mor­fizm płcio­wy w bu­do­wie, będąc obu­stron­nie grze­by­ko­wa­ny­mi u samca, zaś pił­ko­wa­ny­mi lub ząb­ko­wa­ny­mi u sa­mi­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielichowianin

miesz­ka­niec Wie­li­cho­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wielichowianka

miesz­kan­ka Wie­li­cho­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wielichowo

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


(niem. "Wie­le­chow") – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gro­dzi­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Wie­li­cho­wo.

We­dług da­nych GUS z 30 czerw­ca 2021, mia­sto li­czy­ło 1,753 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielichowski

przy­miot­nik od: Wie­li­cho­wo


Źródła:

SJP.pl

Wielichów

Wie­li­chów (niem. Königsfeld) – ko­lo­nia w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie zgo­rze­lec­kim, w gmi­nie Su­li­ków.

W la­tach 1975–1998 ko­lo­nia ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa je­le­nio­gór­skie­go.

Do 2023 r. miej­sco­wość była ko­lo­nią wsi Stary Za­wi­dów.


Źródła:

Wikipedia

Wielichówko

Wie­li­chów­ko ( Münsterberg) – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie star­gardz­kim, w gmi­nie Ko­by­lan­ka, po­ło­żo­na 6 km na pół­noc od Ko­by­lan­ki (sie­dzi­by gminy) i 13 km na pół­noc­ny za­chód od Star­gar­du (sie­dzi­by po­wia­tu).

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wielicki

przy­miot­nik od: Wie­licz­ka, Wie­licz­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wie­licz­ki, zwią­za­ny z Wie­licz­ką, po­cho­dzą­cy z Wie­licz­ki

 (1.2) do­ty­czą­cy Wie­li­czek, zwią­za­ny z Wie­licz­ka­mi, po­cho­dzą­cy z Wie­li­czek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieliczanin

miesz­ka­niec Wie­licz­ki, Wie­li­czek lub Wie­lic


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wie­licz­ki; osoba z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieliczanka

miesz­kan­ka Wie­licz­ki lub Wie­li­czek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wie­licz­ki; ko­bie­ta z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieliczka

1. mia­sto w Pol­sce;
2. ko­pal­nia soli ka­mien­nej w Wie­licz­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Wie­licz­ka – mia­sto po­wia­to­we w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, sie­dzi­ba władz po­wia­tu wie­lic­kie­go i gminy miej­sko-wiej­skiej Wie­licz­ka. Cała gmina liczy 70 305 miesz­kań­ców, a samo mia­sto 28 399 miesz­kań­ców (stan na 30 czerw­ca 2025 r.). Jego po­wierzch­nia wy­no­si 13,41 km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieliczki

1. mia­sto w Pol­sce;
2. ko­pal­nia soli ka­mien­nej w Wie­licz­ce


Wie­licz­ki (niem. "Wie­litz­ken") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olec­kim, w gmi­nie Wie­licz­ki.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Wie­licz­ki. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieliczko

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielikaja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na za­cho­dzie eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, ucho­dzi deltą do je­zio­ra Pej­pus;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wielimie

je­zio­ro


Wie­li­mie (niem. "Vilm­see") – je­zio­ro w woj. za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie szcze­ci­nec­kim, w gmi­nie Szcze­ci­nek, le­żą­ce na te­re­nie Po­je­zie­rza Draw­skie­go.

Przez Wie­li­mie prze­pły­wa rzeka Gwda, wpada też do niego rzeka Ni­zi­ca (zwana Nie­zdob­ną), wy­pły­wa­ją­ca z je­zio­ra Trze­siec­ko, le­żą­ce­go tuż obok Szcze­cin­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielimowo

Wie­li­mo­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ostródz­kim, w gmi­nie Mi­ło­młyn. W skład wsi wcho­dzi po­ło­żo­na po dru­giej stro­nie je­zio­ra osada Dan­ków.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wielistowo

Wie­li­sto­wo (kaszb. "Wiélëstowò") – osada ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Łę­czy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

We­dług da­nych na dzień 31 grud­nia 2011 roku wieś za­miesz­ku­je 156 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Wieliszew

Wie­li­szew – wieś so­łec­ka w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie le­gio­now­skim, w gmi­nie Wie­li­szew. Po­ło­żo­na w Kot­li­nie War­szaw­skiej, 30 km na pół­noc od cen­trum War­sza­wy, nie­o­po­dal po­łud­nio­we­go brze­gu Za­le­wu Ze­grzyń­skie­go, oto­czo­na trze­ma kom­plek­sa­mi le­śny­mi oraz sie­cią ka­na­łów i je­zior Do­li­ny Wie­li­szew­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Wieliszewo

Wie­li­sze­wo (kaszb. "Wielëszewò") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Po­tę­go­wo. Ma sta­tus so­łect­wa

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wieliszewski

→ Wie­li­szew


Patrz:Wieliszew

Źródła:

SJP.pl

Wielisław

imię żeń­skie


Wie­li­sław, Wie­le­sław, Wiel­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nów: "Wiele-" („chcieć, kazać, ra­dzić”) i "-sław" („sława”). Mogło oz­na­czać „tego, kto pra­gnie sławy”. Skró­co­ną formą tego imie­nia jest Wie­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielisława

imię żeń­skie


Wie­li­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie. Skła­da się z czło­nów: "Wiele-" („chcieć, kazać, ra­dzić”) i "-sława" („sława”). Mogło oz­na­czać „tę, która pra­gnie sławy”. Skró­co­ną formą tego imie­nia jest Wie­sła­wa. W źró­dłach poś­wiad­czo­ne od 1405 roku.

Wie­li­sła­wa imie­ni­ny ob­cho­dzi 29 stycz­nia i 9 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wielkanoc

ob­cho­dzo­ne w pier­wszą nie­dzie­lę po pier­wszej wio­sen­nej pełni księ­ży­ca, na pa­miąt­kę Zmart­wychw­sta­nia Je­zu­sa, naj­star­sze i naj­waż­niej­sze świę­to chrze­ści­jań­skie; Uro­czy­stość Zmart­wychw­sta­nia Pań­skie­go; Pas­cha


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. w chrze­ści­jań­stwie: świę­to upa­mięt­nia­ją­ce zmart­wychw­sta­nie Je­zu­sa Chry­stu­sa;


Wiel­ka­noc, Nie­dzie­la Wiel­ka­noc­na, także: Wiel­ka Nie­dzie­la, Zmart­wychw­sta­nie Pań­skie, Nie­dzie­la Zmart­wychw­sta­nia Pań­skie­go, w pra­wo­sła­wiu: Pas­cha, mazow. Wiel­ki Dzień – naj­star­sze i naj­waż­niej­sze świę­to chrze­ści­jań­skie ce­le­bru­ją­ce mi­ste­rium pas­chal­ne Je­zu­sa Chry­stu­sa: jego mękę, śmierć i zmart­wychw­sta­nie, ob­cho­dzo­ne przez Ko­ścio­ły chrze­ści­jań­skie za­cho­wu­ją­ce "Ni­cej­skie wyz­na­nie wiary" (325 r.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielkanocnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. wiel­ka­noc­ny po­da­rek


Źródła:

Wiktionary

Wielkanocnie

→ wiel­ka­noc­nie


Patrz:wielkanocnie

Źródła:

SJP.pl

Wielkanocny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wiel­ka­no­cą, do­ty­czą­cy Wiel­ka­no­cy


Źródła:

Wiktionary

Wielki

1. odz­na­cza­ją­cy się z po­wo­du roz­mia­rów, licz­by, ilo­ści; bar­dzo duży;
2. in­ten­syw­ny, gwał­tow­ny, po­tęż­ny;
3. ma­ją­cy duże zna­cze­nie; ważny; pod­nio­sły;
4. niez­wy­kły pod wzglę­dem zdol­no­ści, osią­gnięć i za­sług, zwła­szcza dla swo­je­go kraju; wznio­sły; wy­bit­ny; sław­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) o nadz­wy­czaj du­żych roz­mia­rach

 (1.2) o nadz­wy­czaj dużej skali lub na­tę­że­niu

 (1.3) bar­dzo ważny, zna­czą­cy

 (1.4) o czło­wie­ku: mocno wy­róż­nia­ją­cy się zdol­no­ścia­mi lub in­ny­mi ce­cha­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielko-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na wiel­kie roz­mia­ry lub wiel­ką skalę tego, co jest naz­wa­ne dru­gim czło­nem


Źródła:

Wiktionary

Wielkobudżetowy

o wiel­kim bu­dże­cie; wy­so­ko­bu­dże­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Wielkoczwartkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z Wiel­kim Czwart­kiem, do­ty­czą­cy Wiel­kie­go Czwart­ku, od­pra­wia­ny w Wiel­ki Czwar­tek


Źródła:

Wiktionary

Wielkoduszniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wiel­ko­dusz­nie


Źródła:

SJP.pl

Wielkoduszniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wiel­ko­dusz­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielkoduszność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wiel­ko­dusz­ne; cecha tych, któ­rzy są wiel­ko­dusz­ni


Źródła:

Wiktionary

Wielkoduszny

szla­chet­ny, wy­ro­zu­mia­ły


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który cha­rak­te­ry­zu­je się wiel­ki­mi za­le­ta­mi ducha, zwła­szcza szla­chet­no­ścią i wy­ro­zu­mia­ło­ścią

 (1.2) świad­czą­cy o czy­jejś szla­chet­no­ści, wy­ro­zu­mia­ło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielkodzioby

1. ma­ją­cy wiel­ki dziób;
2. dzię­cioł wiel­ko­dzio­by - ga­tu­nek du­że­go ptaka z ro­dzi­ny dzię­cio­ło­wa­tych;
3. kruk wiel­ko­dzio­by - ga­tu­nek du­że­go ptaka z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych;
4. ry­bit­wa wiel­ko­dzio­ba - ga­tu­nek du­że­go ptaka wod­ne­go z ro­dzi­ny me­wo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wielkoekranowy

ma­ją­cy duży ekran


Źródła:

SJP.pl

Wielkoformatowy

1. umoż­li­wia­ją­cy wy­ko­ny­wa­nie zdjęć, wy­dru­ków du­że­go for­ma­tu;
2. ma­ją­cy duży for­mat


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wiel­ki for­mat

 (1.2) techn. zdol­ny wyt­wo­rzyć, wy­dru­ko­wać obra­zy w dużym for­ma­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielkogabaryt

po­tocz­nie: odpad nie­mie­szczą­cy się w po­jem­ni­ku na śmie­ci; odpad wiel­ko­ga­ba­ry­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Wielkogabarytowy

ma­ją­cy wiel­kie wy­mia­ry, prze­kra­cza­ją­cy nor­mal­ny roz­miar


Źródła:

SJP.pl

Wielkogębowy

bass wiel­ko­gę­bo­wy - dra­pież­na, słod­ko­wod­na ryba oko­nioksz­tałt­na z ro­dzi­ny bas­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wielkogłowie

nad­mier­ny, cho­ro­bli­wy roz­rost czasz­ki - wro­dzo­ny lub na­by­ty, wy­stę­pu­ją­cy naj­czę­ściej u dzie­ci; ma­kro­ce­fa­lia


Źródła:

SJP.pl

Wielkokalibrowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o broni, amu­ni­cji: ma­ją­cy duży ka­li­ber


Źródła:

Wiktionary

Wielkokapitalistyczny

do­ty­czą­cy wiel­kie­go ka­pi­ta­łu, od­no­szą­cy się do przed­sta­wi­cie­li wiel­kie­go ka­pi­ta­łu


Źródła:

SJP.pl

Wielkokubaturowy

o du­żych roz­mia­rach prze­strzen­nych


Źródła:

SJP.pl

Wielkokwiatowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy wiel­kie kwia­ty


Źródła:

Wiktionary

Wielkolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy wiel­kie li­ście


Źródła:

Wiktionary

Wielkolitrażowy

1. ma­ją­cy bar­dzo dużą po­jem­ność;
2. taki, w któ­rym po­jem­ność sil­ni­ka jest bar­dzo duża


Źródła:

SJP.pl

Wielkoliściasty

ma­ją­cy duże li­ście; wiel­ko­list­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielkolud

1. ba­śnio­wy stwór o ol­brzy­miej sile
2. żar­to­bli­wie o bar­dzo wy­so­kim czło­wie­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mit. silny ba­śnio­wy ol­brzym

 (1.2) pot. czło­wiek wiel­kie­go wzro­stu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielkoludka

→ wiel­ko­lud


Patrz:wielkolud

Źródła:

SJP.pl

Wielkomiastowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. taki, który jest cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wiel­kie­go mia­sta


Źródła:

Wiktionary

Wielkomiejski

od­no­szą­cy się do wiel­kie­go mia­sta, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wiel­kie­go mia­sta, znaj­du­ją­cy się w wiel­kim mie­ście


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wiel­kie­go mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielkomiejskość

cecha cze­goś cha­rak­te­ry­stycz­ne­go dla wiel­kie­go mia­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ty­po­wo wiel­ko­miej­skie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielkomocarstwowy

przy­miot­nik

 (1.1) książk. od­no­szą­cy się do wiel­kich mo­carstw, do­ty­czą­cy wiel­kie­go mo­car­stwa, wła­ści­wy wiel­kie­mu mo­car­stwu


Źródła:

Wiktionary

Wielkomorawski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Wiel­ki­mi Mo­ra­wa­mi (Pań­stwem Wiel­ko­mo­raw­skim)


Źródła:

Wiktionary

Wielkomorszcz

ro­dzaj glo­nów z gro­ma­dy bru­nat­nic; pę­che­rzo­list­ka, wiel­ko­mor­szczyn


Źródła:

SJP.pl

Wielkomorszczyn

ro­dzaj glo­nów z gro­ma­dy bru­nat­nic; pę­che­rzo­list­ka, wiel­ko­morszcz


Źródła:

SJP.pl

Wielkomostowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Mo­stów Wiel­kich


Źródła:

Wiktionary

Wielkomyślny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) daw. wspa­nia­ło­myśl­ny, wiel­ko­dusz­ny

 (1.2) daw. my­ślą­cy dużo o samym sobie, za­ro­zu­mia­ły

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) daw. za­wie­ra­ją­cy w sobie wznio­słą, szczyt­ną i cnot­li­wą myśl


Źródła:

Wiktionary

Wielkonieszawski

przy­miot­nik od: Wiel­ka Nie­sza­wa


Źródła:

SJP.pl

Wielkonosy

przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy wiel­ki nos


Źródła:

Wiktionary

Wielkoobrazkowy

umoż­li­wia­ją­cy wy­ko­ny­wa­nie zdjęć wiel­kie­go for­ma­tu


Źródła:

SJP.pl

Wielkoocki

przy­miot­nik od: Wiel­kie Oczy


Źródła:

SJP.pl

Wielkook

ro­dzaj nie­to­pe­rza z ro­dzi­ny li­ścio­no­so­wa­tych


Wiel­ko­ok ("Chi­ro­der­ma") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny owoc­ni­kow­ców (Ste­no­der­ma­ti­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny li­ścio­no­so­wa­tych (Phyl­lo­sto­mi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielkooki

ma­ją­cy wiel­kie oczy (część nazw ga­tun­ków lub od­mian wielu zwie­rząt, np. osad­nik wiel­ko­o­ki - owad)


Źródła:

SJP.pl

Wielkoorkiestrowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Wiel­ką Or­kie­strą Świą­tecz­nej Po­mo­cy


Źródła:

Wiktionary

Wielkoowocnikowy

grzy­by wiel­ko­o­woc­ni­ko­we - sztucz­na grupa grzy­bów o owoc­ni­kach wi­docz­nych gołym okiem


Źródła:

SJP.pl

Wielkoowocowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy wiel­kie owoce


Źródła:

Wiktionary

Wielkop.

skrót od: wiel­ko­pol­ski; wiel­ko­pol., wlkp.


Źródła:

SJP.pl

Wielkopańskość

→ wiel­ko­pań­ski


Patrz:wielkopański

Źródła:

SJP.pl

Wielkopiecownictwo

dział prze­my­słu cięż­kie­go obej­mu­ją­cy prze­rób­kę rud że­la­za w wiel­kich pie­cach


Źródła:

SJP.pl

Wielkopiecownik

hut­nik pra­cu­ją­cy przy wy­ta­pia­niu rud w wiel­kim piecu


Źródła:

SJP.pl

Wielkopiecowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hutn. zwią­za­ny z wiel­ki­mi pie­ca­mi, do­ty­czą­cy wiel­kich pie­ców


Źródła:

Wiktionary

Wielkopiątkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z Wiel­kim Piąt­kiem, do­ty­czą­cy Wiel­kie­go Piąt­ku, od­pra­wia­ny w Wiel­ki Pią­tek


Źródła:

Wiktionary

Wielkoplamy

pa­łąt­ka wiel­ko­pla­ma - ga­tu­nek ważki


Źródła:

SJP.pl

Wielkopochwowy

po­chwiak wiel­ko­po­chwo­wy - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny łu­skow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wielkopol.

skrót od: wiel­ko­pol­ski; wiel­kop., wlkp.


Źródła:

SJP.pl

Wielkopolanin

miesz­ka­niec Wiel­ko­pol­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wiel­ko­pol­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielkopolanka

miesz­kan­ka Wiel­ko­pol­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wiel­ko­pol­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielkopolska

przy­miot­nik od: Wiel­ko­pol­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na w środ­kow-o-za­chod­niej Pol­sce;


Wiel­ko­pol­ska ( Po­lo­nia Maior) – kra­i­na hi­sto­rycz­na w środ­ko­wej i za­chod­niej Pol­sce, na Po­je­zie­rzu Wiel­ko­pol­skim i Ni­zi­nie Po­łud­nio­wo­wiel­ko­pol­skiej, w do­rze­czu środ­ko­wej i dol­nej Warty; dziel­ni­ca hi­sto­rycz­na Pol­ski.

Hi­sto­rycz­ny­mi sto­li­ca­mi Wiel­ko­pol­ski są Poz­nań i Ka­lisz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielkopolski

przy­miot­nik od: Wiel­ko­pol­ska


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wiel­ko­pol­ski, zwią­za­ny z Wiel­ko­pol­ską


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielkopolskość

→ wiel­ko­pol­ski


Patrz:wielkopolski

Źródła:

SJP.pl

Wielkopopowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do cze­skiej wsi Velké Po­po­vi­ce, zwią­za­ny z wsią Velké Po­po­vi­ce


Źródła:

Wiktionary

Wielkopostny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z Wiel­kim Po­stem, do­ty­czą­cy Wiel­kie­go Postu, od­pra­wia­ny w Wiel­kim Po­ście


Źródła:

Wiktionary

Wielkopowierzchniowy

zaj­mu­ją­cy dużą po­wierzch­nię, np. sklep wiel­ko­po­wierzch­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Wielkopłetw

drob­na ryba z ro­dzi­ny łaź­co­wa­tych, z na­rzą­dem błęd­ni­ko­wym umoż­li­wia­ją­cym od­dy­cha­nie tle­nem at­mos­fe­rycz­nym; ma­kro­pod


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielkopłetwy

drob­na ryba z ro­dzi­ny łaź­co­wa­tych, z na­rzą­dem błęd­ni­ko­wym umoż­li­wia­ją­cym od­dy­cha­nie tle­nem at­mos­fe­rycz­nym; ma­kro­pod


Źródła:

SJP.pl

Wielkorak

sta­wo­nóg ko­pal­ny z okre­su sy­lur­skie­go i de­woń­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Wielkoraki

sta­wo­nóg ko­pal­ny z okre­su sy­lur­skie­go i de­woń­skie­go


Wiel­ko­ra­ki (Eu­ryp­te­ri­da) – wy­mar­ła gro­ma­da (w niek­tó­rych kla­sy­fi­ka­cjach rząd) sta­wo­no­gów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielkorosja

Wiel­ko­ro­sja, Wiel­ko­ruś (rów­nież "Ruś Wiel­ka", "Wiel­ka Rosja") – ter­min utr­wa­lo­ny w XIV wieku w no­men­kla­tu­rze pań­stwo­wej i cer­kiew­nej dla naz­wa­nia Rusi pół­noc­no-wschod­niej, w prze­ci­wień­stwie do Ma­ło­ro­sji, czyli Rusi po­łud­nio­wo-za­chod­niej. Nazwa wpro­wa­dzo­na pier­wot­nie dla oz­na­cze­nia ziem ru­skich poza księ­stwem ha­lic­ko-wo­łyń­skim i pra­wo­sław­ną me­tro­po­lią ma­ło­ru­ską z ów­czes­ny­mi sie­dzi­ba­mi w Ha­li­czu i No­wo­gród­ku (XIV wiek), na­stęp­nie od­no­szo­na do ziem Car­stwa Ro­syj­skie­go i Im­pe­rium Ro­syj­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wielkorosyjski

→ Wiel­ko­ro­sja


przy­miot­nik

 (1.1) zob. wiel­ko­ru­ski.


Patrz:Wielkorosja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielkorus

zwo­len­nik Rosji mo­car­stwo­wej


Źródła:

SJP.pl

Wielkoruski

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z prze­ko­na­niem na­cjo­na­li­stów ro­syj­skich, że nie ist­nie­je odręb­ność na­ro­dów bia­ło­ru­skie­go i ukra­iń­skie­go

 (1.2) daw. ro­syj­ski, do­ty­czą­cy ziem et­nicz­nie ro­syj­skich, w odróż­nie­niu od Ukra­i­ny i Bia­ło­ru­si

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) daw. ro­syj­ski (język)


Źródła:

Wiktionary

Wielkorządca

w daw­nej Pol­sce: urzęd­nik za­rzą­dza­ją­cy do­cho­da­mi z miast i dóbr kró­lew­skich


Źródła:

SJP.pl

Wielkorządczyni

→ wiel­ko­rząd­ca


Patrz:wielkorządca

Źródła:

SJP.pl

Wielkorządy

w daw­nej Pol­sce: ob­szar pod­le­ga­ją­cy wiel­ko­rząd­cy - za­rząd­cy dóbr kró­lew­skich


Źródła:

SJP.pl

Wielkorządztwo

1. w daw­nej Pol­sce: urząd wiel­ko­rząd­cy;
2. daw­niej: za­rzą­dza­nie pro­win­cją


Źródła:

SJP.pl

Wielkorówninny

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z pół­noc­no­a­me­ry­kań­ski­mi Wiel­ki­mi Rów­ni­na­mi, do­ty­czą­cy Wiel­kich Rów­nin


Źródła:

Wiktionary

Wielkoserbski

przy­miot­nik od: Wiel­ka Ser­bia (hasło pro­pa­gan­do­we)


Źródła:

SJP.pl

Wielkoskalowy

wy­stę­pu­ją­cy w wiel­kiej skali, licz­bie, ilo­ści


Źródła:

SJP.pl

Wielkoskrzydłe

rząd dra­pież­nych owa­dów wy­po­sa­żo­nych w dwie pary bar­dzo dłu­gich, bło­nia­stych skrzy­deł oraz na­rzą­dy gę­bo­we gry­zą­ce, któ­rych larwy żyją w wo­dzie


Wiel­kos­krzy­dłe, ży­le­ni­ce, za­bar­wi­ce (Me­ga­lop­te­ra) – rząd owa­dów z prze­o­bra­że­niem zu­peł­nym.

Imago wiel­ko­ści ok. 2,5–3 cm, ciem­no ubar­wio­ne, ma dwie pary skrzy­deł z licz­ny­mi żył­ka­mi. Owady do­ro­słe spot­kać można latem w po­bli­żu zbior­ni­ków wod­nych, sie­dzą­ce na ro­ślin­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielkoskrzydły

1. ma­ją­cy wiel­kie skrzy­dła;
2. o ce­chach wiel­kos­krzy­dłych (ro­dzi­na owa­dów)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma skrzy­dła wiel­kich roz­mia­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielkosobotni

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z Wiel­ką So­bo­tą, do­ty­czą­cy Wiel­kiej So­bo­ty, od­pra­wia­ny w Wiel­ką So­bo­tę


Źródła:

Wiktionary

Wielkoszczur

ro­dzaj ssa­ków z rzędu gry­zo­ni


Wiel­ko­szczur ("Cri­ce­to­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny wiel­ko­szczu­rów (Cri­ce­to­my­i­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny mal­ga­szo­my­szo­wa­tych (Ne­so­my­i­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielkoszlemowy

zwią­za­ny z Wiel­kim Szle­mem lub do­ty­czą­cy go


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) sport. zwią­za­ny z Wiel­kim Szle­mem; zwią­za­ny z jed­nym z tur­nie­jów Wiel­kie­go Szle­ma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielkoszyszkowy

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy wiel­kie szysz­ki


Źródła:

Wiktionary

Wielkotygodniowy

→ Wiel­ki Ty­dzień


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z Wiel­kim Ty­god­niem, do­ty­czą­cy Wiel­kie­go Ty­god­nia, od­pra­wia­ny w Wiel­kim Ty­god­niu


Patrz:Wielki Tydzień

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielkotyrnowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wiel­kim Tyr­no­wem, do­ty­czą­cy Wiel­kie­go Tyr­no­wa


Źródła:

Wiktionary

Wielkouch

gacek wiel­ko­uch - nie­to­perz z ro­dzi­ny mrocz­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ma­cro­tis|J. Reid|ref=tak., tor­bacz z ro­dzi­ny wiel­ko­u­cho­wa­tych;

 (1.2) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ple­co­tus au­ri­tus|Lin­na­e­us|ref=tak., gacek bru­nat­ny, nie­to­perz z po­dro­dzi­ny mrocz­ków;


Wiel­ko­uch ("Ma­cro­tis") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny wiel­ko­u­cho­wa­tych (Thy­la­co­my­i­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielkouchowate

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Thy­la­co­my­i­dae|Bens­ley|ref=tak., ro­dzi­na tor­ba­czy z rzędu jam­ra­joksz­tałt­nych;


Wiel­ko­u­cho­wa­te (Thy­la­co­my­i­dae) – ro­dzi­na tor­ba­czy z rzędu jam­ra­joksz­tałt­nych (Pe­ra­me­le­morp­hia). Pod­sta­wo­wą cechą wy­róż­nia­ją­cą są dłuż­sze niż u jam­ra­jo­wa­tych uszy i ogon. Ro­dzi­na obej­mu­je naj­więk­szych przed­sta­wi­cie­li tor­ba­czy jam­ra­joksz­tałt­nych. Wiel­ko­u­chy kopią licz­ne nory na swoim te­ry­to­rium. Na­le­żą do ssa­ków o naj­krót­szej ciąży, 12-14 dni, co sta­wia je tuż za jam­ra­jo­wa­ty­mi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wielkouchy

ma­ją­cy wiel­kie uszy


Źródła:

SJP.pl

Wielkoustiuski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wiel­kim Ustiu­giem, do­ty­czą­cy Wiel­kie­go Ustiu­ga


Źródła:

Wiktionary

Wielkowaradyński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Wiel­kim Wa­ra­dy­nem, do­ty­czą­cy Wiel­kie­go Wa­ra­dy­nu (współcz. Ora­dea)


Źródła:

Wiktionary

Wielkowiejskość

→ wiel­ko­wiej­ski


Patrz:wielkowiejski

Źródła:

SJP.pl

Wielkołucki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wiel­ki­mi Łu­ka­mi, do­ty­czą­cy Wiel­kich Łuków


Wiel­ko­łuc­ki – pol­ski herb szla­chec­ki z no­bi­li­ta­cji, od­mia­na herbu Je­li­ta.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wielkościowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. głę­bo­kie, nie­re­a­li­stycz­ne prze­ko­na­nie o włas­nej wy­jąt­ko­wo­ści, wyż­szo­ści nad in­ny­mi oraz nadz­wy­czaj­nych ta­len­tach, wła­dzy lub zna­cze­niu;


Nie mylić z: Me­ga­lo­ma­nia.

Wiel­ko­ścio­wość (ang. "gran­dio­si­ty" z łac. "gran­dis - wiel­ki") – za­wy­żo­na ocena włas­nych zdol­no­ści, osią­gnięć i przy­mio­tów, czę­sto po­łą­czo­na z prze­ko­na­niem o włas­nej wy­jąt­ko­wo­ści oraz wyż­szo­ści w sto­sun­ku do in­nych ludzi. Do­dat­ko­wo wiel­ko­ścio­wość cha­rak­te­ry­zu­je się prze­ko­na­niem, że za­słu­gu­je się na szcze­gól­ne trak­to­wa­nie, po­czu­ciu uprzy­wi­le­jo­wa­nia i skłon­no­ścią do pro­tek­cjo­nal­ne­go i lek­ce­wa­żą­ce­go sto­sun­ku do in­nych osób.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wielkoświatowiec

by­wa­lec sa­lo­nów; czło­wiek obra­ca­ją­cy się w tzw. wiel­kim świe­cie


Źródła:

SJP.pl

Wielkość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wzno­si się ponad prze­cięt­ność

 (1.2) roz­mia­ry cze­goś

 (1.3) wła­ści­wość, którą można zmie­rzyć


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wielmi

przy­słó­wek

 (1.1) stpol. bar­dzo, wiel­ce


Źródła:

Wiktionary

Wielmo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Kraju Kras­no­jar­skim Rosji, lewy do­pływ Pod­ka­mien­nej Tun­guz­ki


Źródła:

Wiktionary

Wielmoża

w daw­nej Pol­sce: czło­nek wyż­szej war­stwy spo­łecz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. czło­nek ary­sto­kra­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielmożna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ko­bie­ta z wyż­szych sfer

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. od wiel­moż­ny


Źródła:

Wiktionary

Wielmożniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wiel­moż­nie


Źródła:

SJP.pl

Wielmożnieć

sta­wać się wiel­moż­nym - bo­ga­tym, po­tęż­nym


Źródła:

SJP.pl

Wielmożny

tytuł grzecz­no­ścio­wy, do­da­wa­ny cza­sem (wraz z wy­ra­zem pan) przed naz­wi­skiem adre­sa­ta listu lub prze­sył­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. przy­do­mek sto­so­wa­ny do grzecz­no­ścio­we­go ty­tu­ło­wa­nia osób wy­so­ko po­sta­wio­nych

 (1.2) współcz. przy­miot­nik do­da­wa­ny w zwro­tach grzecz­no­ścio­wych

 (1.3) przest. odz­na­cza­ją­cy się po­tę­gą

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przest. (współcz. iron.) osoba z wyż­szych sfer


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielo-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na dużą licz­bę tego, co jest na­zy­wa­ne dru­gim czło­nem


Źródła:

Wiktionary

Wieloabonentowy

do­ty­czą­cy wielu abo­nen­tów


Źródła:

SJP.pl

Wieloakapitowy

ma­ją­cy wiele aka­pi­tów


Źródła:

SJP.pl

Wieloaspektowość

po­sia­da­nie wielu róż­nych wąt­ków, ko­niecz­ność ana­li­zy róż­no­rod­ny­mi me­to­da­mi


Źródła:

SJP.pl

Wieloaspektowy

ma­ją­cy wiele wąt­ków, wy­ma­ga­ją­cy uję­cia w róż­nych pła­szczyz­nach


Źródła:

SJP.pl

Wieloatomowy

skła­da­ją­cy się z wielu ato­mów


Źródła:

SJP.pl

Wielobarwniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wie­lo­barw­nie


Źródła:

SJP.pl

Wielobarwność

1. cecha przed­mio­tów, które mają różne barwy, wiele ko­lo­rów; róż­no­ko­lo­ro­wość, wie­lo­ko­lo­ro­wość, ko­lo­ro­wość, róż­no­barw­ność;
2. wła­ści­wość niek­tó­rych krysz­ta­łów po­le­ga­ją­ca na zmia­nie ich barwy przy obra­ca­niu, gdy prze­cho­dzi przez nie świa­tło spo­la­ry­zo­wa­ne li­nio­wo; ple­o­chro­izm, po­li­chro­izm


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wie­lo­barw­ne

 (1.2) opt. zob. ple­o­chro­izm.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielobarwny

ma­ją­cy wiele barw (ko­lo­rów); wie­lo­ko­lo­ro­wy, mul­ti­ko­lo­ro­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy wiele barw, zło­żo­ny z ele­men­tów róż­ne­go ko­lo­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielobiegowy

1. o me­cha­niz­mie na­pę­do­wym: ma­ją­cy wiele bie­gów;
2. o po­jeź­dzie: wy­po­sa­żo­ny w me­cha­nizm na­pę­do­wy o wielu bie­gach


Źródła:

SJP.pl

Wielobiegunowość

po­sia­da­nie wielu cen­trów od­dzia­ły­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wielobiegunowy

ma­ją­cy wiele cen­trów od­dzia­ły­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Wielobitowy

1. za­wie­ra­ją­cy wiele bitów;
2. dzia­ła­ją­cy w opar­ciu o słowa (roz­ka­zy, dane) dłu­go­ści wielu bitów


Źródła:

SJP.pl

Wieloboczność

→ wie­lo­bocz­ny


Patrz:wieloboczny

Źródła:

SJP.pl

Wieloboczny

do­ty­czą­cy wie­lo­bo­ku, ma­ją­cy wiele boków, ogra­ni­czo­ny wie­lo­ma pła­szczyz­na­mi itp.


przy­miot­nik

 (1.1) geom. ma­ją­cy wiele boków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloboista

za­wod­nik bio­rą­cy udział w wie­lo­bo­ju


Źródła:

SJP.pl

Wieloboistka

→ wie­lo­bo­i­sta


Patrz:wieloboista

Źródła:

SJP.pl

Wielobojowiec

za­wod­nik bio­rą­cy udział w wie­lo­bo­ju; wie­lo­bo­i­sta


Źródła:

SJP.pl

Wielobojowy

→ wie­lo­bój


Patrz:wielobój

Źródła:

SJP.pl

Wielobok

fi­gu­ra pła­ska ogra­ni­czo­na linią ła­ma­ną zam­knię­tą, zło­żo­ną co najm­niej z trzech od­cin­ków; wie­lo­kąt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. fi­gu­ra ge­o­me­trycz­na o wielu bo­kach;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielobramkowy

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się strze­le­niem wielu bra­mek


Źródła:

SJP.pl

Wielobranżowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wie­lo­bran­żo­we; cecha tych, któ­rzy są wie­lo­bran­żo­wi


Źródła:

Wiktionary

Wielobój

za­wo­dy spor­to­we, któ­rych uczest­ni­cy star­tu­ją w kilku kon­ku­ren­cjach z danej dzie­dzi­ny spor­tu, a o ko­lej­no­ści miejsc de­cy­du­je łącz­na suma punk­tów zdo­by­tych we wszyst­kich kon­ku­ren­cjach


Źródła:

SJP.pl

Wielobójstwo

za­bi­cie wielu osób


Źródła:

SJP.pl

Wielobóstwo

wiara w ist­nie­nie wielu bogów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) filoz. rel. wiara w wielu bogów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloch

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wielochmurowy

wy­ko­rzy­stu­ją­cy usłu­gi lub za­so­by wielu róż­nych chmur obli­cze­nio­wych


Źródła:

SJP.pl

Wielochodowy

pro­blem wie­lo­cho­do­wy - w pro­ble­mi­sty­ce: za­da­nie sza­cho­we, w któ­rym białe za­czy­na­ją i dają czar­nym mata w co najm­niej czte­rech naj­bliż­szych po­su­nię­ciach; za­da­nie wie­lo­cho­do­we, wie­lo­cho­dów­ka


Źródła:

SJP.pl

Wielochodówka

w pro­ble­mi­sty­ce: za­da­nie sza­cho­we, w któ­rym białe za­czy­na­ją i dają czar­nym mata w co najm­niej czte­rech naj­bliż­szych po­su­nię­ciach; za­da­nie wie­lo­cho­do­we; pro­blem wie­lo­cho­do­wy


W tym ar­ty­ku­le użyto no­ta­cji al­ge­bra­icz­nej w celu opi­sa­nia sza­cho­wych po­su­nięć.

Wie­lo­cho­dów­ka – za­da­nie sza­cho­we, w któ­rym białe ma­tu­ją w swoim czwar­tym lub póź­niej­szym po­su­nię­ciu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielochorobowość

jed­no­czes­ne wy­stę­po­wa­nie u jed­nej osoby kilku przew­le­kłych cho­rób


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. stan pa­cjen­ta, w któ­rym wspó­łist­nie­ją dwie lub wię­cej cho­ro­by przew­le­kłe;


Wie­lo­cho­ro­bo­wość – jed­no­czes­ne wy­stę­po­wa­nie u pa­cjen­ta dwóch lub wię­cej scho­rzeń.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielochowo

Wie­lo­cho­wo ( Großendorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie lidz­bar­skim, w gmi­nie Lidz­bark War­miń­ski.

Do roku 1772 była po­ło­żo­na w gra­ni­cach Rze­czy­po­spo­li­tej Oboj­ga Na­ro­dów, w ra­mach tzw. Prus Kró­lew­skich. Po­wró­ci­ła w gra­ni­ce Pol­ski w 1945 roku.


Źródła:

Wikipedia

Wielociąg

w hut­nict­wie: cią­gar­ka wie­lo­stop­nio­wa wy­po­sa­żo­na w sze­reg cią­ga­deł


Źródła:

SJP.pl

Wielocukier

zwią­zek zło­żo­ny z kilku czą­ste­czek cu­krów pro­stych po­łą­czo­nych wią­za­nia­mi gli­ko­zy­do­wy­mi; po­li­sa­cha­ryd


Źródła:

SJP.pl

Wielocukry

zwią­zek zło­żo­ny z kilku czą­ste­czek cu­krów pro­stych po­łą­czo­nych wią­za­nia­mi gli­ko­zy­do­wy­mi; po­li­sa­cha­ryd


Źródła:

SJP.pl

Wielocyfrowy

zło­żo­ny z wielu cyfr


Źródła:

SJP.pl

Wielocylindrowy

ma­ją­cy wiele cy­lin­drów, np. sil­nik wie­lo­cy­lin­dro­wy


przy­miot­nik

 (1.1) techn. ma­ją­cy wiele cy­lin­drów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloczujnikowy

wy­po­sa­żo­ny w wiele czuj­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Wieloczynnikowy

uwa­run­ko­wa­ny wie­lo­ma czyn­ni­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Wieloczynnościowy

1. mo­gą­cy wy­ko­ny­wać wiele róż­nych czyn­no­ści;
2. ma­ją­cy wiele funk­cji


przy­miot­nik

 (1.1) techn. wy­ko­nu­ją­cy wiele czyn­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloczynowy

w pra­wie: zwią­za­ny z licz­bą dzia­łań pod­ję­tych przez spraw­cę


Źródła:

SJP.pl

Wielocząsteczkowy

przy­miot­nik

 (1.1) chem. skła­da­ją­cy się z wielu czą­ste­czek


Źródła:

Wiktionary

Wielocząstkowy

zbu­do­wa­ny z wielu czą­stek


Źródła:

SJP.pl

Wieloczęściowy

skła­da­ją­cy się z wielu czę­ści


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z wielu czę­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloczłonowy

skła­da­ją­cy się z wielu czło­nów


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z wielu czło­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielodaniowy

skła­da­ją­cy się z wielu dań


Źródła:

SJP.pl

Wielodawkowy

skła­da­ją­cy się z wielu dawek


Źródła:

SJP.pl

Wielodenny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma wiele den


Źródła:

Wiktionary

Wielodniowy

trwa­ją­cy wiele dni


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy wiele dni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielodomenowy

obej­mu­ją­cy wiele domen (dzie­dzin, ob­sza­rów)


Źródła:

SJP.pl

Wielodoniczka

po­jem­nik z wie­lo­ma ma­ły­mi do­nicz­ka­mi; do­nicz­ko­pa­le­ta, mul­ti­plat


Źródła:

SJP.pl

Wielodostęp

w in­for­ma­ty­ce: moż­li­wość jed­no­czes­ne­go ko­rzy­sta­nia z usług sy­ste­mu kom­pu­te­ro­we­go przez wielu użyt­kow­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Wielodostępny

umoż­li­wia­ją­cy jed­no­czes­ne ko­rzy­sta­nie przez wielu użyt­kow­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Wielodotykowy

przy­miot­nik

 (1.1) in­form. o urzą­dze­niach wska­zu­ją­cych: taki, który re­a­gu­je na wiele jed­no­czes­nych dot­knięć


Źródła:

Wiktionary

Wielodrożnica

Wie­lo­droż­ni­ca – typ dużej wsi o zwar­tej lecz be­zład­nej za­bu­do­wie wzdłuż kilku zaz­wy­czaj krę­tych cią­gów ko­mu­ni­ka­cyj­nych (ulic). Jedna z wczes­nych form sło­wiań­skiej za­bu­do­wy wsi.

Praw­do­po­dob­nie forma ta funk­cjo­no­wa­ła obok łań­cu­chów­ki w po­łud­nio­wej Ma­ło­pol­sce oraz Rusi Ha­lic­kiej przed okre­sem ko­lo­ni­za­cji, ale ślady daw­nych form prze­strzen­nych nie są obec­nie w żaden spo­sób uchwyt­ne. Ty­po­we formy wie­lo­droż­ni­co­wej za­bu­do­wy wsi za­cho­wa­ły się na ob­sza­rze Rosji oraz Ukra­i­ny.


Źródła:

Wikipedia

Wielodrzewie

po­e­tyc­ko: ze­spół wielu drzew


Źródła:

SJP.pl

Wielodukatowy

ma­ją­cy war­tość wielu du­ka­tów


Źródła:

SJP.pl

Wielodyscyplinarność

→ wie­lo­dy­scy­pli­nar­ny


Patrz:wielodyscyplinarny

Źródła:

SJP.pl

Wielodziedzinowy

obej­mu­ją­cy wiele dzie­dzin; in­ter­dy­scy­pli­nar­ny, mul­ti­dy­scy­pli­nar­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielodzielność

→ wie­lo­dziel­ny


Patrz:wielodzielny

Źródła:

SJP.pl

Wielodzietna

ko­bie­ta wie­lo­dziet­na


Źródła:

SJP.pl

Wielodzietność

po­sia­da­nie licz­ne­go po­tom­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wie­lo­dziet­ne; cecha tych, któ­rzy są wie­lo­dziet­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielodzietny

osoba wie­lo­dziet­na


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy więk­szą niż prze­cięt­na licz­bę dzie­ci

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) męż­czyz­na wie­lo­dziet­ny (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielodźwiękowy

przy­miot­nik

 (1.1) zło­żo­ny z wielu dźwię­ków


Źródła:

Wiktionary

Wieloelementowy

zło­żo­ny z wielu ele­men­tów; wie­lo­czę­ścio­wy


Źródła:

SJP.pl

Wieloetapowość

→ wie­lo­e­ta­po­wy


Patrz:wieloetapowy

Źródła:

SJP.pl

Wieloetapowy

skła­da­ją­cy się z wielu eta­pów


Źródła:

SJP.pl

Wieloetapówka

wy­ścig skła­da­ją­cy się z wielu eta­pów


Źródła:

SJP.pl

Wieloetatowiec

osoba pra­cu­ją­ca jed­no­cze­śnie na kilku eta­tach


Źródła:

SJP.pl

Wieloetatowość

→ wie­lo­e­ta­to­wy


Patrz:wieloetatowy

Źródła:

SJP.pl

Wieloetatowy

1. pra­cu­ją­cy na wię­cej niż jeden etat;
2. ofe­ru­ją­cy wiele eta­tów, za­trud­nia­ją­cy wielu pra­cow­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Wieloetniczny

obej­mu­ją­cy osoby na­le­żą­ce do wielu róż­nych kul­tur lub na­ro­dów; mul­tiet­nicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielofazowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wie­lo­fa­zo­we


Źródła:

Wiktionary

Wielofazowy

prze­bie­ga­ją­cy w wielu fa­zach (eta­pach); po­li­fa­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wielofiguralny

zło­żo­ny z wielu figur; wie­lo­fi­gu­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Wielofigurowy

zło­żo­ny z wielu figur; wie­lo­fi­gu­ral­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielofunkcyjność

→ wie­lo­funk­cyj­ny; mul­ti­funk­cyj­ność, po­li­funk­cyj­ność


Źródła:

SJP.pl

Wielofunkcyjny

mo­gą­cy peł­nić wiele funk­cji; mul­ti­funk­cyj­ny, po­li­funk­cyj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który speł­nia wiele funk­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielogarnkowy

przy­rzą­dza­ny w wielu garn­kach


Źródła:

SJP.pl

Wielogatunkowy

wy­stę­pu­ją­cy w wielu ga­tun­kach


Źródła:

SJP.pl

Wielogazowy

do­ty­czą­cy wielu gazów


Źródła:

SJP.pl

Wielogeneracyjny

1. wie­lo­po­ko­le­nio­wy;
2. obej­mu­ją­cy wiele ge­ne­ra­cji


Źródła:

SJP.pl

Wielogenowy

zwią­za­ny z dzia­ła­niem, wpły­wem lub ana­li­zą wielu genów jed­no­cze­śnie


Źródła:

SJP.pl

Wielogodzinny

trwa­ją­cy wiele go­dzin


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy wiele go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielograniec

odła­mek litej skały o ostrych kra­wę­dziach i wy­gła­dzo­nych ścia­nach; gra­niak, wia­tro­wiec, eo­lo­glip­to­lit


Źródła:

SJP.pl

Wielogryfowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) muz. po­sia­da­ją­cy wiele gry­fów


Źródła:

Wiktionary

Wielogwiazd

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) śrpol. astr. gwia­zdo­zbiór, kon­ste­la­cja


Źródła:

Wiktionary

Wielogóra

nazwa kilku pol­skich wsi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielogórski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wielogłos

Wie­lo­głos – cza­so­pis­mo na­u­ko­we Wy­dzia­łu Po­lo­ni­sty­ki Uni­wer­sy­te­tu Ja­giel­loń­skie­go za­ło­żo­ne w 2007 roku poś­wię­co­ne pro­ble­mom te­o­rii, hi­sto­rii i kry­ty­ki li­te­ra­tu­ry oraz te­a­tru. W cza­so­pi­śmie pu­bli­ko­wa­ne są ory­gi­nal­ne ar­ty­ku­ły na­u­ko­we z dzie­dzi­ny li­te­ra­tu­roz­naw­stwa, re­cenz­je pu­bli­ka­cji książ­ko­wych oraz dy­sku­sje poś­wię­co­ne istot­nym dla śro­do­wi­ska po­lo­ni­stycz­ne­go pro­ble­mom.


Źródła:

Wikipedia

Wielogłosowość

Wie­lo­gło­so­wość – kon­struk­cja har­mo­nicz­na opie­ra­ją­ca się zwy­kle na czte­ro­gło­so­wym ukła­dzie akor­dów.

Przez ana­lo­gię do kwar­te­tu wo­kal­ne­go, głosy na­zy­wa­ne są: so­pran, alt, tenor i bas. Po­nie­waż ma­te­riał opar­ty jest na trójdź­wię­ku, w ukła­dzie czte­ro­gło­so­wym jeden z dźwię­ków musi być zdwo­jo­ny. Nie pod­wa­ja się ter­cji, które to w har­mo­nii kla­sycz­nej po­czy­ty­wa­ne jest za błąd.


Źródła:

Wikipedia

Wielogłosowy

zło­żo­ny z wielu gło­sów, skom­po­no­wa­ny na wiele gło­sów, wy­ko­ny­wa­ny przez wiele gło­sów itp.


Źródła:

SJP.pl

Wielogłowicowy

wy­po­sa­żo­ny w wiele gło­wic


Źródła:

SJP.pl

Wielogłowy

po­sia­da­ją­cy wiele głów


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ma­ją­cy wiele głów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielohektarowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię wielu hek­ta­rów


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy po­wierzch­nię wielu hek­ta­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloinstancyjny

skła­da­ją­cy się z kilku in­stan­cji po­wią­za­nych hie­rar­chicz­nie


Źródła:

SJP.pl

Wieloizbowy

1. o lo­ka­lu: skła­da­ją­cy się z kilku izb;
2. o par­la­men­cie: skła­da­ją­cy się z kilku izb o róż­nych funk­cjach i kom­pe­ten­cjach, mul­ti­ka­me­ral­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielojajeczny

skła­da­ją­cy się z wielu jajek


Źródła:

SJP.pl

Wielojęzyczność

umie­jęt­ność bie­głe­go po­słu­gi­wa­nia się kil­ko­ma ję­zy­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. cecha tego, co wie­lo­ję­zycz­ne


Wie­lo­ję­zycz­ność, mul­ti­ling­wizm, róż­no­ję­zycz­ność, plu­ri­ling­wizm, po­li­ling­wizm – czyn­ne lub bier­ne po­słu­gi­wa­nie się dwoma lub więk­szą licz­bą ję­zy­ków przez jed­nost­kę lub grupę spo­łecz­ną. Licz­ba osób wie­lo­ję­zycz­nych na świe­cie prze­wyż­sza licz­bę osób po­słu­gu­ją­cych się tylko jed­nym ję­zy­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielojęzyczny

róż­no­ję­zycz­ny, róż­no­ję­zy­ko­wy;
1. po­słu­gu­ją­cy się wie­lo­ma ję­zy­ka­mi;
2. na­pi­sa­ny w wielu ję­zy­kach;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się wie­lo­ma ję­zy­ka­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się wie­lo­ma ję­zy­ka­mi

 (1.2) na­pi­sa­ny w wielu ję­zy­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielojęzykowy

przy­miot­nik

 (1.1) zob. wie­lo­ję­zycz­ny.


Źródła:

Wiktionary

Wielokabinowy

wy­po­sa­żo­ny w wiele kabin


Źródła:

SJP.pl

Wielokadencyjność

→ wie­lo­ka­den­cyj­ny


Patrz:wielokadencyjny

Źródła:

SJP.pl

Wielokadencyjny

dzia­ła­ją­cy przez wiele ka­den­cji


Źródła:

SJP.pl

Wielokadłubowiec

jed­nost­ka wodna po­sia­da­ją­ca kilka ka­dłu­bów, naj­czę­ściej dwa (ka­ta­ma­ran) lub trzy (tri­ma­ran)


Źródła:

SJP.pl

Wielokamerowy

wy­po­sa­żo­ny w kilka kamer


Źródła:

SJP.pl

Wielokanałowość

→ wie­lo­ka­na­ło­wy


Patrz:wielokanałowy

Źródła:

SJP.pl

Wielokanałowy

1. po­sia­da­ją­cy wiele ka­na­łów;
2. skła­da­ją­cy się z wielu ka­na­łów;
3. do­stęp­ny za po­mo­cą wielu ka­na­łów;
4. udo­stęp­nia­ją­cy za po­mo­cą wielu ka­na­łów;
5. roz­po­wszech­nia­ją­cy za po­mo­cą wielu ka­na­łów


Źródła:

SJP.pl

Wielokierunkowość

pro­wa­dze­nie badań lub po­szu­ki­wań w kilku róż­nych kie­run­kach


Źródła:

SJP.pl

Wielokierunkowy

pro­wa­dzo­ny w kilku kie­run­kach


Źródła:

SJP.pl

Wielokilogramowy

1. wa­żą­cy wiele ki­lo­gra­mów;
2. przez­na­czo­ny na wiele ki­lo­gra­mów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wielokilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość wielu ki­lo­me­trów, wy­no­szą­cy wiele ki­lo­me­trów


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dłu­gość wielu ki­lo­me­trów, wy­no­szą­cy wiele ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloklasowy

skła­da­ją­cy się z wielu klas


Źródła:

SJP.pl

Wieloklin

część wału z sy­me­trycz­nie roz­mie­szczo­ny­mi na ob­wo­dzie wy­pu­sta­mi; wałek wie­lo­wy­pu­sto­wy, wie­lo­wy­pust


Źródła:

SJP.pl

Wielokolczasty

wy­po­sa­żo­ny w wiele kol­ców


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy wiele kol­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielokolorowo

przy­słó­wek

 (1.1) mając wiele ko­lo­rów


Źródła:

Wiktionary

Wielokolorowość

cecha przed­mio­tów, które mają różne barwy, wiele ko­lo­rów; róż­no­ko­lo­ro­wość, wie­lo­barw­ność, ko­lo­ro­wość, róż­no­barw­ność


Źródła:

SJP.pl

Wielokolorowy

ma­ją­cy wiele ko­lo­rów (barw); wie­lo­barw­ny, mul­ti­ko­lo­ro­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wiele ko­lo­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielokolumnowy

1. po­sia­da­ją­cy wiele ko­lumn;
2. wy­dru­ko­wa­ny na kilku ko­lum­nach


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) druk. taki, który skła­da się z wielu ko­lumn

 (1.2) ar­chit. taki, który skła­da się z wielu ko­lumn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielokomorowy

ma­ją­cy wiele komór


Źródła:

SJP.pl

Wielokomputerowy

1. wy­po­sa­żo­ny w wiele kom­pu­te­rów;
2. zło­żo­ny z wielu kom­pu­te­rów


Źródła:

SJP.pl

Wielokomórka

uo­gól­nie­nie na do­wol­ną licz­bę wy­mia­rów po­ję­cia wie­lo­ką­ta w dwóch wy­mia­rach i wie­lo­ścia­nu w trzech wy­mia­rach; po­li­top


Wie­lo­ko­mór­ka (po­li­top) – uo­gól­nie­nie na do­wol­ną licz­bę wy­mia­rów po­ję­cia wie­lo­ką­ta w 2 i wie­lo­ścia­nu w 3 wy­mia­rach.

Po­li­to­py de­fi­niu­je się jako zbio­ry o jed­no­spój­nym wnę­trzu, bę­dą­ce sumą jed­ne­go lub więk­szej licz­by sym­plek­sów.

Nie­miec­ka wer­sja tego ter­mi­nu – "Po­ly­top" – zo­sta­ła wpro­wa­dzo­na do an­giel­szczyz­ny przez Ali­cję Boole Stott, córkę lo­gi­ka Ge­or­ge’a Boole’a.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielokomórkowce

grupa or­ga­niz­mów zło­żo­nych z wielu ko­mó­rek


Źródła:

SJP.pl

Wielokomórkowiec

or­ga­nizm zło­żo­ny z wielu ko­mó­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) biol. or­ga­nizm skła­da­ją­cy się z wielu ko­mó­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielokomórkowość

→ wie­lo­ko­mór­ko­wy


Patrz:wielokomórkowy

Źródła:

SJP.pl

Wielokomórkowy

o or­ga­niz­mie zwie­rzę­cym lub ro­ślin­nym: ma­ją­cy ciało zbu­do­wa­ne z wielu ko­mó­rek


przy­miot­nik

 (1.1) biol. skła­da­ją­cy się z wielu ko­mó­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielokondygnacjowy

ma­ją­cy wiele kon­dy­gna­cji; wie­lo­kon­dy­gna­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielokondygnacyjny

ma­ją­cy wiele kon­dy­gna­cji; wie­lo­kon­dy­gna­cjo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wiele kon­dy­gna­cji, zło­żo­ny z wielu kon­dy­gna­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielokonny

1. o po­jeź­dzie: za­przę­żo­ny w wiele koni;
2. o sil­ni­ku: ma­ją­cy moc wielu koni me­cha­nicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Wielokołowy

ma­ją­cy wiele kół


Źródła:

SJP.pl

Wielokropek

"..." - znak pi­sar­ski prze­stan­ko­wy skła­da­ją­cy się z trzech kro­pek na­stę­pu­ją­cych po sobie, oz­na­cza­ją­cy przer­wa­nie toku mowy, nie­do­mó­wie­nie lub (ujęty w na­wias) wska­zu­ją­cy na opu­szcze­nie w tek­ście cy­to­wa­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) znak in­ter­punk­cyj­ny zło­żo­ny z trzech kro­pek na­stę­pu­ją­cych po sobie, oz­na­cza­ją­cy przer­wa­nie toku wy­po­wie­dzi lub nie­do­mó­wie­nie, albo słu­żą­cy do zaz­na­cze­nia frag­men­tów po­mi­nię­tych;


Wie­lo­kro­pek wie­lo­kro­pek

Wie­lo­kro­pek – znak in­ter­punk­cyj­ny w po­sta­ci trzech umie­szczo­nych obok sie­bie kro­pek (…) uży­wa­ny prze­waż­nie na końcu zda­nia lub dla zaz­na­cze­nia frag­men­tów po­mi­nię­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielokrotna

licz­ba cał­ko­wi­ta (lub wie­lo­mian), która pow­sta­ła z danej licz­by przez przem­no­że­nie jej przez inną licz­bę cał­ko­wi­tą


Źródła:

SJP.pl

Wielokrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) wiele razy


Źródła:

Wiktionary

Wielokrotnieć

zwięk­szać się wie­lo­krot­nie


Źródła:

SJP.pl

Wielokrotność

→ wie­lo­krot­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. ilo­czyn danej licz­by i do­wol­nej do­dat­niej licz­by na­tu­ral­nej;

 (1.2) mat. w szer­szym zna­cze­niu: ilo­czyn danej licz­by i do­wol­nej licz­by cał­ko­wi­tej;


Wie­lo­krot­ność – ter­min uży­wa­ny w aryt­me­ty­ce i al­ge­brze w kilku po­wią­za­nych zna­cze­niach.


Patrz:wielokrotny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielokrotny

1. więk­szy wiele razy od cze­goś, pow­tó­rzo­ny, pow­ta­rza­ją­cy się wiele razy;
2. taki, który zro­bił coś, wy­stą­pił w ja­kiejś roli wiele lub kilka razy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wy­stę­pu­ją­cy wię­cej niż raz, pow­ta­rza­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielokroć

wiele razy, wie­lo­krot­nie; wie­le­kroć, po wie­le­kroć, po wie­lo­kroć, po­wie­le­kroć, po­wie­lo­kroć


Źródła:

SJP.pl

Wielokryteriowy

uwz­ględ­nia­ją­cy wiele róż­nych kry­te­riów


Źródła:

SJP.pl

Wielokryzys

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) so­cjol. ekon. sy­tu­a­cja w któ­rej różne kry­zy­sy wy­stę­pu­ją jed­no­cze­śnie i wza­jem­nie na sie­bie od­dzia­łu­ją, pro­wa­dząc do sku­mu­lo­wa­ne­go efek­tu trud­niej­sze­go do opa­no­wa­nia niż w przy­pad­ku wy­stą­pie­nia każ­de­go z kry­zy­sów z osob­na


Źródła:

Wiktionary

Wielokrążek

ze­spół krąż­ków li­no­wych sta­łych i ru­cho­mych opa­sa­nych jedną liną, poz­wa­la­ją­cy na zwie­lo­krot­nie­nie siły, uży­wa­ny do pod­no­sze­nia cię­ża­rów, na­cią­ga­nia lin itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. układ cię­gien i krąż­ków umoż­li­wia­ją­cy prze­ło­że­nie siły, dzię­ki któ­re­mu można np. pod­nieść duży cię­żar, dzia­ła­jąc mniej­szą siłą;


Wie­lo­krą­żek, talia – układ cię­gien i krąż­ków umoż­li­wia­ją­cy prze­ło­że­nie siły, dzię­ki któ­re­mu można np. pod­nieść duży cię­żar, dzia­ła­jąc mniej­szą siłą. Wie­lo­krą­żek jest przy­kła­dem ma­szy­ny pro­stej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielokrążkowy

wy­ko­rzy­stu­ją­cy me­cha­nizm wie­lo­krąż­ka


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od: wie­lo­krą­żek; zło­żo­ny z wie­lo­krąż­ków, za­wie­ra­ją­cy wie­lo­krąż­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielokształtny

po­sia­da­ją­cy wiele kształ­tów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma wie­lo­ra­kie kształ­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielokulturowość

wspó­łist­nie­nie na okre­ślo­nym te­ry­to­rium róż­nych kul­tur; multi-kulti, mul­ti­kul­ti, mul­ti­kul­tu­ra­lizm, mul­ti­kul­tu­ro­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wie­lo­kul­tu­ro­we

 (1.2) kul­tu­ro­wa róż­no­rod­ność, obec­ność wpły­wów róż­nych kul­tur

 (1.3) so­cjol. idea i model spo­łecz­ny, we­dług któ­re­go spo­łe­czeń­stwo po­win­no ce­cho­wać się wy­stę­po­wa­niem grup o róż­nym po­cho­dze­niu i wyz­na­ją­cych od­mien­ne sy­ste­my


Wie­lo­kul­tu­ro­wość (ang. "mul­ti­cul­tu­ra­lism") – obec­ność wielu róż­no­rod­nych kul­tur w obrę­bie jed­ne­go pań­stwa lub po­li­ty­ka pań­stwa wobec róż­no­rod­no­ści kul­tu­ro­wej. Ter­min ma z jed­nej stro­ny cha­rak­ter opi­so­wy, od­no­si się do stanu fak­tycz­ne­go w wielu pań­stwach, np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielokulturowy

1. po­sia­da­ją­cy cechy cha­rak­te­ry­stycz­ne dla róż­nych kul­tur;
2. czer­pią­cy z do­rob­ku kul­tu­ral­ne­go wielu na­ro­dów;
3. bu­do­wa­ny do­rob­kiem kul­tu­ral­nym wielu na­ro­dów


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wie­lo­kul­tu­ro­wo­ści, ce­chu­ją­cy się wy­stę­po­wa­niem grup spo­łecz­nych o róż­nym po­cho­dze­niu, z róż­nych kul­tur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielokwiatowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma wiele kwia­tów

 (1.2) taki, który spo­rzą­dzo­no z wielu ro­dza­jów róż­nych kwia­tów


Źródła:

Wiktionary

Wielokąt

fi­gu­ra pła­ska ogra­ni­czo­na linią ła­ma­ną zam­knię­tą, zło­żo­ną co najm­niej z trzech od­cin­ków; wie­lo­bok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. spój­ny ob­szar ogra­ni­czo­ny przez ła­ma­ną zam­knię­tą;


Wie­lo­kąt, wie­lo­bok – róż­nie de­fi­nio­wa­ny typ fi­gu­ry ge­o­me­trycz­nej:

Wie­lo­ką­ty, tak jak inne ła­ma­ne, można de­fi­nio­wać nie tylko na pła­szczyź­nie eu­kli­de­so­wej. Od­cin­kiem jest w ogól­no­ści linia ge­o­de­zyj­na – naj­krót­sza w sen­sie me­try­ki danej prze­strze­ni. Przy­kła­do­wo dla sfery od­cin­kiem jest or­to­dro­ma – łuk okrę­gu wiel­kie­go prze­cho­dzą­ce­go przez dane dwa punk­ty sfery. Ut­wo­rzo­ne z or­to­drom wie­lo­ką­ty sfe­rycz­ne róż­nią się włas­no­ścia­mi od wie­lo­ką­tów eu­kli­de­so­wych, co opi­sa­no niżej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielokątny

ma­ją­cy kształt wie­lo­ką­ta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geom. ma­ją­cy wiele kątów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielokłosowy

po­sia­da­ją­cy wiele kło­sów


Źródła:

SJP.pl

Wielolatka

ko­bie­ta albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca wiele lat


Źródła:

SJP.pl

Wielolecie

okres trwa­ją­cy wiele lat


Źródła:

SJP.pl

Wielolekooporność

→ wie­lo­le­ko­o­por­ny


Patrz:wielolekooporny

Źródła:

SJP.pl

Wielolekooporny

wy­ka­zu­ją­cy opor­ność na wiele leków (zwła­szcza drob­no­u­stro­jów)


Źródła:

SJP.pl

Wielolekowość

jed­no­czes­ne sto­so­wa­nie wielu leków; po­li­prag­maz­ja


Źródła:

SJP.pl

Wielolekowy

ma­ją­cy zwią­zek z wie­lo­ma le­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Wieloletni

1. trwa­ją­cy wiele lat; obej­mu­ją­cy okres wielu lat;
2. ma­ją­cy, ży­ją­cy, ist­nie­ją­cy, pra­cu­ją­cy gdzieś wiele lat; gro­ma­dzo­ny przez wiele lat


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy lub ma­ją­cy wiele lat

 (1.2) pra­cu­ją­cy gdzieś lub peł­nią­cy jakąś funk­cję przez wiele lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloletniość

→ wie­lo­let­ni


Patrz:wieloletni

Źródła:

SJP.pl

Wieloliniowość

→ wie­lo­li­nio­wy


Patrz:wieloliniowy

Źródła:

SJP.pl

Wielolistny

ma­ją­cy wiele liści


Źródła:

SJP.pl

Wieloliterowy

na­pi­sa­ny za po­mo­cą wielu liter


Źródła:

SJP.pl

Wielolokalowy

obej­mu­ją­cy lub skła­da­ją­cy się z wielu lo­ka­li


Źródła:

SJP.pl

Wielolufowy

wy­po­sa­żo­ny w wiele luf


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wojsk. ma­ją­cy wiele luf


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielomandatowy

o okrę­gu wy­bor­czym: po­sia­da­ją­cy w or­ga­nie wy­bie­ral­nym wielu re­pre­zen­tan­tów


Źródła:

SJP.pl

Wielomasztowiec

sta­tek wie­lo­masz­to­wy; kil­ku­masz­to­wiec


Źródła:

SJP.pl

Wielomasztowy

ma­ją­cy wiele masz­tów


Źródła:

SJP.pl

Wielomateriałowy

wy­ko­na­ny z wielu róż­nych ma­te­ria­łów


Źródła:

SJP.pl

Wielomecz

za­wo­dy skła­da­ją­ce się z wielu me­czów


Źródła:

SJP.pl

Wielometrowy

ma­ją­cy dłu­gość wielu me­trów, wy­no­szą­cy wiele me­trów


Źródła:

SJP.pl

Wielomian

suma wielu ele­men­tów bę­dą­cych zmien­ny­mi, licz­ba­mi bądź ilo­czy­na­mi zmien­nych i/lub liczb (np.: 2x-5y+12z+6, 2x^3+5x^2+7x-10)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. wy­ra­że­nie al­ge­bra­icz­ne zło­żo­ne ze zmien­nych i sta­łych po­łą­czo­nych dzia­ła­nia­mi do­da­wa­nia, odej­mo­wa­nia, mno­że­nia i pod­no­sze­nia do po­tę­gi o sta­łym wy­kład­ni­ku na­tu­ral­nym;


Wie­lo­mian, ina­czej suma al­ge­bra­icz­na[] – wy­ra­że­nie al­ge­bra­icz­ne bę­dą­ce sumą jed­no­mia­nów; uży­wa­ne w róż­nych dzia­łach ma­te­ma­ty­ki; przy­kła­do­wo:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielomianowy

→ wie­lo­mian


Patrz:wielomian

Źródła:

SJP.pl

Wielomiarowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który odt­wa­rza wiele wiel­ko­ści


Źródła:

Wiktionary

Wielomiejscowy

ma­ją­cy wiele miejsc sie­dzą­cych, mie­szczą­cy wiele osób


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­stę­pu­je, znaj­du­je się lub dzia­ła w wielu miej­scach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielomiesięczny

ma­ją­cy wiele mie­się­cy, trwa­ją­cy wiele mie­się­cy itp.


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy wiele mie­się­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielomiliardowy

li­czą­cy wiele mi­liar­dów


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy wiele mi­liar­dów cze­goś; ma­ją­cy war­tość wielu mi­liar­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielomilionowy

li­czą­cy wiele mi­lio­nów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wielomilowy

ma­ją­cy dłu­gość pół­to­rej mili, wy­no­szą­cy pół­to­rej mili


Źródła:

SJP.pl

Wielominutowy

trwa­ją­cy wiele minut


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy wiele minut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielomięsny

za­wie­ra­ją­cy wiele ro­dza­jów mięsa


Źródła:

SJP.pl

Wielomięśniowy

skła­da­ją­cy się z wielu mię­śni, do­ty­czą­cy wielu mię­śni


Źródła:

SJP.pl

Wielomiłość

wspól­ny zwią­zek mi­łos­ny z wię­cej niż jedną osobą; po­lia­mo­ria


Źródła:

SJP.pl

Wielomocz

zwięk­sze­nie dzien­nej ilo­ści wy­da­lo­ne­go moczu po­wy­żej normy fiz­jo­lo­gicz­nej wsku­tek za­bu­rzeń hor­mo­nal­nych bądź cho­rób nerek; po­liu­ria


Wie­lo­mocz, także po­liu­ria – stan, w któ­rym or­ga­nizm wy­da­la nad­mier­ną ilość moczu. Spo­wo­do­wa­ny jest naj­czę­ściej za­bu­rze­nia­mi za­trzy­my­wa­nia wody przez nerki lub przyj­mo­wa­niem zbyt dużej ilo­ści pły­nów. We­dług róż­nych źró­deł ilość wy­da­la­ne­go moczu w po­liu­rii wy­no­si >2,5 bądź >3 li­trów na dobę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielomodalność

→ wie­lo­mo­dal­ny


Patrz:wielomodalny

Źródła:

SJP.pl

Wielomodalny

łą­czą­cy wiele form, ka­na­łów, ro­dza­jów cze­goś; mul­ti­mo­dal­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielomodowy

świa­tło­wód wie­lo­mo­do­wy - ro­dzaj świa­tło­wo­du prze­no­szą­cy wiele modów (pro­mie­ni) świa­tła


Źródła:

SJP.pl

Wielomodułowy

zbu­do­wa­ny z wielu mo­du­łów


Źródła:

SJP.pl

Wielomonitorowy

zło­żo­ny z wielu mo­ni­to­rów, przez­na­czo­ny dla wielu mo­ni­to­rów


Źródła:

SJP.pl

Wielomski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wielomówny

lu­bią­cy dużo mówić; ga­dat­li­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) przest. książk. taki, który dużo mówi (także. przen.)

 (1.2) przest. książk. taki, gdzie dużo się mówi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielomówstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. od­przym. mó­wie­nie dużej ilo­ści rze­czy lub do tego skłon­ność


Źródła:

Wiktionary

Wielomęstwo

mał­żeń­stwo ko­bie­ty z kil­ko­ma męż­czyz­na­mi jed­no­cze­śnie; po­lian­dria


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) → zob. po­lian­dria.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielonaczyniowy

obej­mu­ją­cy za­się­giem wiele na­czyń krwio­no­śnych


Źródła:

SJP.pl

Wielonarodowościowy

skła­da­ją­cy się z grup spo­łecz­nych o róż­nych na­ro­do­wo­ściach


Źródła:

SJP.pl

Wielonarodowość

→ wie­lo­na­ro­do­wy


Patrz:wielonarodowy

Źródła:

SJP.pl

Wielonarodowy

za­wie­ra­ją­cy grupy ludzi o róż­nych na­ro­do­wo­ściach


przy­miot­nik

 (1.1) zło­żo­ny z przed­sta­wi­cie­li wielu na­ro­dów, na­ro­do­wo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielonarządowy

1. ma­ją­cy wiele na­rzą­dów;
2. obej­mu­ją­cy za­się­giem wiele na­rzą­dów


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wielu na­rzą­dów jed­no­cze­śnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielonasienny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy wiele na­sion


Źródła:

Wiktionary

Wielonawowy

po­sia­da­ją­cy nawę głów­ną i kilka naw bocz­nych


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kilka naw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielonerwowy

ma­ją­cy wiele ner­wów


Źródła:

SJP.pl

Wielonienasycony

po­sia­da­ją­cy dwa lub wię­cej pod­wój­nych wią­zań, np. tłuszcz wie­lo­nie­na­sy­co­ny


przy­miot­nik

 (1.1) chem. o kwa­sach tłu­szczo­wych: ma­ją­cy dwa lub wię­cej pod­wój­nych wią­zań mię­dzy ato­ma­mi węgla w łań­cu­chu kwasu tłu­szczo­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielonożny

ma­ją­cy wiele nóg


Źródła:

SJP.pl

Wielonożowy

1. o obra­biar­ce: skon­stru­o­wa­na do skra­wa­nia wie­lo­ma no­ża­mi jed­no­cze­śnie;
2. o uchwy­cie (gło­wi­cy): skon­stru­o­wa­ny do mo­co­wa­nia wielu nożów


Źródła:

SJP.pl

Wielonożówka

obra­biar­ka wie­lo­no­żo­wa


Źródła:

SJP.pl

Wielonurtowo

→ wie­lo­nur­to­wy


Patrz:wielonurtowy

Źródła:

SJP.pl

Wielonurtowość

w na­u­kach hu­ma­ni­stycz­nych: po­sia­da­nie wielu nur­tów


Źródła:

SJP.pl

Wielonurtowy

w na­u­kach hu­ma­ni­stycz­nych: po­sia­da­ją­cy wielu nur­tów


Źródła:

SJP.pl

Wielonóg

prze­sta­rza­le: zwie­rzę ma­ją­ce wiele nóg


Źródła:

SJP.pl

Wieloobiektowy

zło­żo­ny z wielu obiek­tów


Źródła:

SJP.pl

Wieloobjawowy

w me­dy­cy­nie: cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­stę­po­wa­niem wielu ob­ja­wów


Źródła:

SJP.pl

Wieloobszarowy

do­ty­czą­cy wielu ob­sza­rów


Źródła:

SJP.pl

Wielooczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiele oczu


Źródła:

Wiktionary

Wieloodcinkowy

skła­da­ją­cy się z wielu od­cin­ków


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z wielu od­cin­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielooddziałowy

po­sia­da­ją­cy wiele od­dzia­łów


Źródła:

SJP.pl

Wieloodłamowy

po­sia­da­ją­cy wiele odła­mów


Źródła:

SJP.pl

Wieloogniskowy

two­rzą­cy dwa lub wię­cej ognisk sku­pie­nia świa­tła, np. so­czew­ki wie­lo­o­gni­sko­we; mul­ti­fo­kal­ny, pro­gre­syw­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielookapowy

po­sia­da­ją­cy wiele oka­pów


Źródła:

SJP.pl

Wielooki

ma­ją­cy wiele oczu


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ma­ją­cy wiele oczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielookienny

po­sia­da­ją­cy wiele okien


przy­miot­nik

 (1.1) książk. ma­ją­cy wiele okien


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielooperacyjny

skła­da­ją­cy się z wielu ope­ra­cji


Źródła:

SJP.pl

Wieloosiowy

po­sia­da­ją­cy wiele osi


Źródła:

SJP.pl

Wieloosobowy

1. skła­da­ją­cy się z wielu osób (np. ro­dzi­na wie­lo­o­so­bo­wa);
2. przez­na­czo­ny dla wielu osób (np. wie­lo­o­so­bo­wy prze­dział)


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla wielu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić wiele osób

 (1.2) zło­żo­ny z wielu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez wiele osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloostrzowy

1. po­sia­da­ją­cy wiele ostrzy;
2. skon­stru­o­wa­ny do skra­wa­nia wie­lo­ma ostrza­mi jed­no­cze­śnie


Źródła:

SJP.pl

Wielootworowy

po­sia­da­ją­cy wiele ot­wo­rów


Źródła:

SJP.pl

Wieloowockowce

dawny rząd ro­ślin obej­mu­ją­cy ja­skrow­ce, ma­gno­liow­ce i pi­wo­niow­ce; Po­ly­car­pi­cae


Źródła:

SJP.pl

Wieloowockowe

rząd ro­ślin dwu­li­ścien­nych, któ­rych każdy kwiat wy­da­je wiele owoc­ków; Po­ly­car­pi­ce­ae


Źródła:

SJP.pl

Wieloowockowiec

przed­sta­wi­ciel daw­ne­go rzędu ro­ślin obej­mu­ją­ce­go ja­skrow­ce, ma­gno­liow­ce i pi­wo­niow­ce


Źródła:

SJP.pl

Wieloowockowy

o ce­chach wie­lo­o­woc­ko­wych (rząd ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wieloowocowy

spo­rzą­dzo­ny z wielu owo­ców


przy­miot­nik

 (1.1) zło­żo­ny z wielu owo­ców lub ich pro­duk­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloośrodkowy

o no­wot­wo­rach: skła­da­ją­cy się z kilku nie­za­leż­nych ognisk


Źródła:

SJP.pl

Wielopak

zgrzew­ka za­wie­ra­ją­ca kilka jed­no­stek da­ne­go pro­duk­tu, np. piwa, wody mi­ne­ral­nej; mul­ti­pak


Źródła:

SJP.pl

Wielopalcowość

wada roz­wo­jo­wa po­le­ga­ją­ca na po­sia­da­niu zbyt dużej licz­by pal­ców lub pa­licz­ków; po­li­dak­ty­lia


Źródła:

SJP.pl

Wielopalcowy

ma­ją­cy wiele pal­ców


Źródła:

SJP.pl

Wielopalczasty

1. za­koń­czo­ny kil­ko­ma pal­ca­mi;
2. ma­ją­cy koń­czy­ny o wielu pal­cach


Źródła:

SJP.pl

Wielopalnikowy

zło­żo­ny z wielu pal­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Wieloparametrowy

1. za­leż­ny od wielu pa­ra­me­trów;
2. umoż­li­wia­ją­cy ste­ro­wa­nie wie­lo­ma pa­ra­me­tra­mi


Źródła:

SJP.pl

Wieloparowy

skła­da­ją­cy się z wielu par, np. kabel wie­lo­pa­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Wielopartyjność

moż­li­wość udzia­łu w sy­ste­mie po­li­tycz­nym wielu par­tii


Źródła:

SJP.pl

Wielopartyjny

umoż­li­wia­ją­cy udział wielu par­tii


Źródła:

SJP.pl

Wielopasmowy

skła­da­ją­cy się z wielu pasm (np. o dro­dze, jezd­ni), dzia­ła­ją­cy w wielu pas­mach itp.


Źródła:

SJP.pl

Wielopaństwowy

1. skła­da­ją­cy się z wielu państw;
2. po­sia­da­ją­cy oby­wa­tel­stwo kilku państw


Źródła:

SJP.pl

Wielopielo

po­tocz­nie: pie­lu­cha wie­lo­ra­zo­wa; wie­lo­pie­lu­cha


Źródła:

SJP.pl

Wielopielucha

po­tocz­nie: pie­lu­cha wie­lo­ra­zo­wa; wie­lo­pie­lo


Źródła:

SJP.pl

Wielopierścieniowy

przy­miot­nik

 (1.1) chem. po­sia­da­ją­cy wiele pier­ście­ni ato­mów w czą­stecz­ce


Źródła:

Wiktionary

Wielopiętrowy

ma­ją­cy wiele pię­ter


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wiele pię­ter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielopiła

ma­szy­na prze­ci­na­ją­ca drew­no kil­ko­ma pi­ła­mi jed­no­cze­śnie


Źródła:

SJP.pl

Wieloplatformowość

→ wie­lo­plat­for­mo­wy


Wie­lo­plat­for­mo­wość – cecha apli­ka­cji, ję­zy­ków pro­gra­mo­wa­nia, sy­ste­mów ope­ra­cyj­nych oraz in­ne­go opro­gra­mo­wa­nia i jego im­ple­men­ta­cji, pra­cu­ją­cych na róż­nych plat­for­mach sprzę­to­wych. Przy­kła­do­wo, wie­lo­plat­for­mo­wa apli­ka­cja bę­dzie dzia­łać pod kon­tro­lą sy­ste­mu Mi­cro­soft Win­dows na ar­chi­tek­tu­rze x86 oraz sy­ste­mu Linux na ar­chi­tek­tu­rze ARM.


Patrz:wieloplatformowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieloplatformowy

w in­for­ma­ty­ce: pra­cu­ją­cy na róż­nych plat­for­mach sprzę­to­wych


Źródła:

SJP.pl

Wieloplemienny

do­ty­czą­cy wielu ple­mion, na­le­żą­cy do wielu ple­mion


Źródła:

SJP.pl

Wielopniowy

ma­ją­cy wiele pni


Źródła:

SJP.pl

Wielopodmiotowy

ma­ją­cy wiele pod­mio­tów


Źródła:

SJP.pl

Wielopokojowy

zło­żo­ny z wielu po­ko­jów


Źródła:

SJP.pl

Wielopokoleniowo

→ wie­lo­po­ko­le­nio­wy


Patrz:wielopokoleniowy

Źródła:

SJP.pl

Wielopokoleniowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wie­lo­po­ko­le­nio­we


Źródła:

Wiktionary

Wielopokoleniowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z wielu po­ko­leń


Źródła:

Wiktionary

Wielopolanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wie­lo­po­la


Źródła:

Wiktionary

Wielopolanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wie­lo­po­la


Źródła:

Wiktionary

Wielopole

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kilku miej­sco­wo­ści i dziel­nic w Pol­sce;

 (1.2) jedna z ulic w Kra­ko­wie, w dziel­ni­cy Stare Mia­sto;

 (1.3) geogr. wieś na Sło­wa­cji, w kraju pre­szow­skim;

 (1.4) zob. Wie­lo­po­le Skrzyń­skie.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wielopolski

→ Wie­lo­po­le Skrzyń­skie


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Wie­lo­po­lem, do­ty­czą­cy Wie­lo­po­la


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Wielopole Skrzyńskie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieloporowate

ro­dzi­na grzy­bów na­drzew­nych lub na­ziem­nych z klasy pod­staw­cza­ków; żag­wio­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Wieloporowaty

1. gwia­zda wie­lo­po­ro­wa­ta - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny gwia­zdo­szo­wa­tych;
2. o ce­chach wie­lo­po­ro­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Wieloportowy

ma­ją­cy wiele por­tów


Źródła:

SJP.pl

Wielopostaciowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wie­lo­po­sta­cio­we, wy­stę­pu­ją­ce w róż­nych for­mach

 (1.2) biol. chem. miner. wy­stę­po­wa­nie cze­goś w wielu po­sta­ciach, przy za­cho­wa­niu cech jed­ne­go ga­tun­ku, ro­dza­ju itp.


Źródła:

Wiktionary

Wielopostaciowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiele roz­poz­na­wal­nych form

 (1.2) taki, który skła­da się z wielu osób

 (1.3) miner. chem. biol. taki, który w ra­mach jed­ne­go ro­dza­ju może przy­bie­rać różne po­sta­cie


Źródła:

Wiktionary

Wielopowierzchniowy

ma­ją­cy wiele po­wierzch­ni, na­da­ją­cy się do wielu po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Wielopowłokowy

ma­ją­cy wiele po­włok


Źródła:

SJP.pl

Wielopoziomowy

ma­ją­cy wiele po­zio­mów


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiele po­zio­mów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloprocesorowość

Wie­lo­pro­ce­so­ro­wość – ar­chi­tek­tu­ra kom­pu­te­ro­wa, ma­ją­ca na celu zwięk­sze­nie mocy obli­cze­nio­wej kom­pu­te­ra po­przez wy­ko­rzy­sta­nie kilku pro­ce­so­rów.


Źródła:

Wikipedia

Wieloprocesorowy

przy­miot­nik

 (1.1) in­form. ma­ją­cy wiele pro­ce­so­rów


Źródła:

Wiktionary

Wieloprogramowość

w in­for­ma­ty­ce: moż­li­wość jed­no­czes­nej ob­słu­gi wielu zadań (pro­gra­mów); wie­lo­za­da­nio­wość


Źródła:

SJP.pl

Wieloprogramowy

w in­for­ma­ty­ce: umoż­li­wia­ją­cy jed­no­czes­ną ob­słu­gę wielu zadań (pro­gra­mów); wie­lo­za­da­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Wieloprowadnicowy

przy­miot­nik

 (1.1) wojsk. ma­ją­cy wiele pro­wad­nic


Źródła:

Wiktionary

Wieloprzejazdowy

poz­wa­la­ją­cy odbyć wiele prze­ja­zdów


Źródła:

SJP.pl

Wielopunktowy

1. skła­da­ją­cy się z wielu punk­tów;
2. ma­ją­cy wy­miar wielu punk­tów (np. czcion­ka)


Źródła:

SJP.pl

Wielopłaszczyznowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wie­lo­pła­szczyz­no­we; cecha tych, któ­rzy są wie­lo­pła­szczyz­no­wi


Źródła:

Wiktionary

Wielopłaszczyznowy

przy­miot­nik

 (1.1) znaj­du­ją­cy się na wielu pła­szczyz­nach, ma­ją­cy wiele pła­szczyzn

 (1.2) przen. uwz­ględ­nia­ją­cy wiele aspek­tów, ma­ją­cy ich wiele


Źródła:

Wiktionary

Wielopłat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. sa­mo­lot po­sia­da­ją­cy wię­cej niż dwa płaty nośne


Źródła:

Wiktionary

Wielopłatowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) lotn. zob. wie­lo­płat.


Źródła:

Wiktionary

Wielopłetwce

ro­dzi­na ryb kost­nych z pod­gro­ma­dy wie­lo­płet­wych; mia­stu­gi, wie­lo­płetw­co­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Wielopłetwcokształtne

rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych


Wie­lo­płetw­coksz­tałt­ne (Po­lyp­te­ri­for­mes) – mo­no­ty­po­wy rząd ryb kost­nosz­kie­le­to­wych (Oste­icht­hy­es), za­li­cza­ny do rzędu Cla­di­stii (Cla­di­stii jest trak­to­wa­na przez niek­tó­re uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne jako in­fra­gro­ma­da w obrę­bie ryb pro­mie­nio­płet­wych). Jest tak­so­nem sio­strza­nym dla Ac­ti­nop­te­ri, obej­mu­ją­ce­go wszyst­kie po­zo­sta­łe ryby pro­mie­nio­płet­we. Naj­star­sze znane szcząt­ki ko­pal­ne wie­lo­płetw­coksz­tałt­nych po­cho­dzą ze środ­ko­wej kredy Afry­ki i póź­nej kredy Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielopłetwcokształtny

o ce­chach wie­lo­płetw­coksz­tałt­nych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Wielopłetwcowate

ro­dzi­na dra­pież­nych ryb pro­mie­nio­płet­wych z rzędu wie­lo­płetw­coksz­tałt­nych; mia­stu­gi, wie­lo­płetw­ce


Wie­lo­płetw­co­wa­te (Po­lyp­te­ri­dae) – ro­dzi­na słod­ko­wod­nych, dra­pież­nych ryb kost­nosz­kie­le­to­wych z rzędu wie­lo­płetw­coksz­tałt­nych (Po­lyp­te­ri­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielopłetwcowaty

o ce­chach wie­lo­płetw­co­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Wielopłetwe

pod­gro­ma­da ryb kost­nych obej­mu­ją­ca około 10 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych współ­cze­śnie wy­łącz­nie w wo­dach słod­kich tro­pi­kal­nej czę­ści Afry­ki; ra­mie­nio­płet­we


Źródła:

SJP.pl

Wielopłetwiec

ryba słod­ko­wod­na z ro­dzi­ny wie­lo­płetw­co­wa­tych; mia­stu­ga


Wie­lo­płet­wiec, mia­stu­ga ("Po­lyp­te­rus bi­chir") – ga­tu­nek dra­pież­nej, słod­ko­wod­nej ryby z ro­dzi­ny wie­lo­płetw­co­wa­tych (Po­lyp­te­ri­dae). Jest ga­tun­kiem ty­po­wym ro­dza­ju "Po­lyp­te­rus".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielopłetwy

o ce­chach wie­lo­płet­wych (pod­gro­ma­da ryb)


Źródła:

SJP.pl

Wielopłytkowy

skła­da­ją­cy się z wielu pły­tek


Źródła:

SJP.pl

Wielopłytowy

skła­da­ją­cy się z wielu płyt


Źródła:

SJP.pl

Wieloraczy

do­ty­czą­cy wie­lo­racz­ków


Źródła:

SJP.pl

Wielorak

1. konne lub cią­gni­ko­we na­rzę­dzie do mię­dzy­rzę­do­wej upra­wy ro­ślin;
2. na­rzę­dzie wie­lo­czyn­no­ścio­we


Źródła:

SJP.pl

Wieloraki

re­pre­zen­to­wa­ny przez wiele jed­no­stek, ro­dza­jów; róż­no­rod­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wiele form


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielorako

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wie­lo­ra­ki


Źródła:

Wiktionary

Wielorakość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wie­lo­ra­kie; cecha tych, któ­rzy są wie­lo­ra­cy


Źródła:

Wiktionary

Wieloramienny

ma­ją­cy wiele ra­mion, odnóg itp.


Źródła:

SJP.pl

Wielorasowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wie­lo­ra­so­we


Źródła:

Wiktionary

Wielorasowy

do­ty­czą­cy wielu ras


Źródła:

SJP.pl

Wielorazowość

cecha cze­goś przez­na­czo­ne­go do uży­cia wiele razy


Źródła:

SJP.pl

Wielorazowy

1. za­cho­dzą­cy wiele razy;
2. przez­na­czo­ny do uży­cia wiele razy


Źródła:

SJP.pl

Wielorazówka

przed­miot wie­lo­ra­zo­we­go użyt­ku


Źródła:

SJP.pl

Wielordzeniowy

ma­ją­cy wiele rdze­ni, np. wie­lor­dze­nio­wy pro­ce­sor


Źródła:

SJP.pl

Wielordzenność

Wie­lor­dzen­ność – wada drew­na z grupy wad bu­do­wy, po­le­ga­ją­ca na wy­stę­po­wa­niu na prze­kro­ju po­przecz­nym drew­na dwóch lub wię­cej rdze­ni.

Wie­lor­dzen­ność wy­stę­pu­je czę­sto łącz­nie ze spła­szcze­niem i za­kor­kiem. Rdze­nie oto­czo­ne są wspól­ny­mi sło­ja­mi, oraz sło­ja­mi in­dy­wi­du­al­ny­mi każ­de­go rdze­nia. Czę­sto naj­młod­sze słoje obu rdze­ni (wi­docz­ne na prze­kro­ju po­przecz­nym) od­dzie­lo­ne są war­stwą kory, wro­śnię­tej w pień two­rząc za­ko­rek.


Źródła:

Wikipedia

Wieloreligijność

→ wie­lo­re­li­gij­ny


Patrz:wieloreligijny

Źródła:

SJP.pl

Wielorodny

rzad­ko: róż­no­rod­ny, wie­lo­ra­ki


Źródła:

SJP.pl

Wielorodzajowy

ma­ją­cy wiele ro­dza­jów


Źródła:

SJP.pl

Wielorodzinny

przez­na­czo­ny dla wielu ro­dzin, mie­szczą­cy wiele ro­dzin


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny do użyt­ku dla wielu ro­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielorogi

owca wie­lo­ro­ga - rasa owiec z dwie­ma pa­ra­mi rogów


Źródła:

SJP.pl

Wielorujowy

o sa­mi­cy zwie­rzę­cia: taka, która ma ruję wię­cej niż raz w roku; po­lie­stral­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielorundowy

trwa­ją­cy wiele rund


Źródła:

SJP.pl

Wieloryb

wiel­ki ssak mor­ski o po­zio­mej płet­wie ogo­no­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. pot. każdy więk­szy waleń;


Wie­lo­ryb – po­tocz­na nazwa niek­tó­rych ssa­ków z rzędu wa­le­ni o więk­szych roz­mia­rach. Wie­lo­ry­by są naj­więk­szy­mi zwie­rzę­ta­mi za­miesz­ku­ją­cy­mi Zie­mię (pod wzglę­dem dłu­go­ści ciała prze­gry­wa­ją jed­nak ze wstęż­ni­ca­mi). Od wie­ków po­ła­wia­ne dla mięsa, a prze­de wszyst­kim dla tłu­szczu i sper­ma­ce­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielorybek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: wie­lo­ryb

 (1.2) mały wie­lo­ryb


Źródła:

Wiktionary

Wielorybi

przy­miot­nik od: wie­lo­ryb


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wie­lo­ry­bem, do­ty­czą­cy wie­lo­ry­ba

 (1.2) po­dob­ny do wie­lo­ry­ba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielorybiątko

młode wie­lo­ry­ba


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: wie­lo­ry­bię (młode wie­lo­ry­ba)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielorybię

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zool. młode wie­lo­ry­ba


Źródła:

Wiktionary

Wielorybnictwo

po­ło­wy wie­lo­ry­bów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­lo­wa­nie na wa­le­nie w celu po­zy­ska­nia ol­bro­tu, fisz­bi­nu czy ambry;


Wie­lo­ryb­nict­wo – po­lo­wa­nie na wie­lo­ry­by i inne duże wa­le­nie w celu po­zy­ska­nia do­star­cza­nych przez nie su­row­ców: sper­ma­ce­tu, fisz­bi­nu, ambry i in­nych. Wie­lo­ryb­nict­wo in­ten­syw­nie roz­wi­ja­ło się do po­cząt­ków XX wieku; w miarę jak licz­ba wa­le­ni spa­da­ła, a su­row­ce przez nie do­star­cza­ne za­czę­to za­stę­po­wać in­ny­mi (gaz, elek­trycz­ność, pla­stik itp.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielorybniczy

do­ty­czą­cy wie­lo­ryb­nict­wa lub wie­lo­ryb­ni­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wie­lo­ryb­nict­wem, do­ty­czą­cy wie­lo­ryb­nict­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielorybnik

czło­wiek trud­nią­cy się po­ło­wem wie­lo­ry­bów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ryb. czło­wiek trud­nią­cy się za­wo­do­wo po­ło­wem wie­lo­ry­bów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) mar. sta­tek wie­lo­ryb­ni­czy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (3.1) zool. sko­ru­piak z rzędu pod­brzusz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielorzędowy

ma­ją­cy wiele rzę­dów


Źródła:

SJP.pl

Wieloródka

ko­bie­ta lub sa­mi­ca u zwie­rząt, która ro­dzi­ła już wie­lo­krot­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. w gi­ne­ko­lo­gii: ko­bie­ta, która ro­dzi­ła wię­cej niż jeden raz lub ko­bie­ta w ciąży, która ro­dzi­ła już co najm­niej jeden raz

 (1.2) zool. sa­mi­ca ssa­ków, która kil­ka­krot­nie wy­da­wa­ła po­tom­stwo


Wie­lo­ród­ka w gi­ne­ko­lo­gii: ko­bie­ta, która uro­dzi­ła wię­cej niż jedno dziec­ko, lub cię­żar­na, która już co najm­niej raz ro­dzi­ła.

W za­leż­no­ści czy to pier­wsza ciąża czy ko­lej­na można za­u­wa­żyć róż­ni­ce:

Pier­wiast­ka: I okres - 9-15 h, II - 1-2 h, III - 5-30 min.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieloręki

ma­ją­cy wiele rąk


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiele rąk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielosalowy

ma­ją­cy wiele sal


Źródła:

SJP.pl

Wielosegmentowy

zło­żo­ny z wielu seg­men­tów


Źródła:

SJP.pl

Wielosektorowy

do­ty­czą­cy wielu sek­to­rów, obej­mu­ją­cy wiele sek­to­rów


Źródła:

SJP.pl

Wieloseryjny

zło­żo­ny z wielu serii, pow­sta­ły w wielu czę­ściach, od­cin­kach


Źródła:

SJP.pl

Wielosesyjny

obej­mu­ją­cy wiele sesji


Źródła:

SJP.pl

Wielosetletni

ma­ją­cy wie­le­set lat, trwa­ją­cy wie­le­set lat itp.; wie­lu­set­let­ni


Źródła:

SJP.pl

Wielosettysięczny

li­czą­cy wie­le­set ty­się­cy cze­goś; wie­lu­set­ty­sięcz­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielosezonówka

po­tocz­nie: opona ca­ło­rocz­na


Źródła:

SJP.pl

Wielosiarczek

zwią­zek nie­or­ga­nicz­ny pow­sta­ły przez roz­pu­szcze­nie siar­ki w siarcz­kach al­ka­licz­nych; po­li­siar­czek


Źródła:

SJP.pl

Wielosiarczkowy

ka­u­czuk wie­lo­siarcz­ko­wy - syn­te­tycz­ny ka­u­czuk sto­so­wa­ny m.in. do wy­ro­bu po­włok, kle­jów, kabli, oraz mo­dy­fi­ka­cji żywic epok­sy­do­wych; ka­u­czuk po­li­siarcz­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Wielosił

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Po­le­mo­nium|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wie­lo­si­ło­wa­tych o pie­rza­sto po­dzie­lo­nych li­ściach i dzwon­ko­wa­tych kwia­tach;


Wie­lo­sił ("Po­le­mo­nium" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny wie­lo­si­ło­wa­tych ("Po­le­mo­nia­ce­ae"). Na­le­ży do niego 36 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych głów­nie na pół­ku­li pół­noc­nej, na ob­sza­rach o kli­ma­cie umiar­ko­wa­nym i ark­tycz­nym, dwa ga­tun­ki wy­stę­pu­ją w Chile. W pol­skiej flo­rze je­dy­nym przed­sta­wi­cie­lem jest wie­lo­sił błę­kit­ny ("Po­le­mo­nium ca­e­ru­le­um").


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wielosiłowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu wrzo­sow­ców


Wie­lo­si­ło­wa­te ("Po­le­mo­nia­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu wrzo­sow­ców. Na­le­ży do niej 385 ga­tun­ków dzie­lo­nych na 18 ro­dza­jów. Wy­stę­pu­ją na pół­ku­li pół­noc­nej oraz we wschod­niej czę­ści Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej. W kli­ma­cie umiar­ko­wa­nym ro­śli­ny ziel­ne, w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej głów­nie ro­śli­ny zdrew­nia­łe i pną­cza, zwy­kle o oka­za­łych kwia­tach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielosiłowaty

o ce­chach wie­lo­si­ło­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wielosiłowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych; rur­kok­wia­to­wiec


Źródła:

SJP.pl

Wieloskalowy

do­ty­czą­cy wielu skal


Źródła:

SJP.pl

Wieloskok

ro­dzaj ćwi­cze­nia spor­to­we­go dla bie­ga­czy


Źródła:

SJP.pl

Wieloskokowy

→ wie­lo­skok


Patrz:wieloskok

Źródła:

SJP.pl

Wieloskrzydłe

o ce­chach wie­los­krzy­dłych (rząd owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Wieloskrzydły

o ce­chach wie­los­krzy­dłych (rząd owa­dów)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiele skrzy­deł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloskładnikowość

→ wie­los­kład­ni­ko­wy


Patrz:wieloskładnikowy

Źródła:

SJP.pl

Wieloskładnikowy

zło­żo­ny z wielu skład­ni­ków


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z wielu skład­ni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielosmakowy

wy­stę­pu­ją­cy w wielu sma­kach


Źródła:

SJP.pl

Wielosmużka

ter­puż­ka wie­los­muż­ka - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny ter­pu­go­wa­tych; Oxy­le­bius pic­tus


Źródła:

SJP.pl

Wielospadowy

dach wie­lo­spa­do­wy - kon­struk­cja, która skła­da się z kilku po­ła­ci da­cho­wych o róż­nym na­chy­le­niu i kie­run­ku


Źródła:

SJP.pl

Wielospecjalistyczny

do­ty­czą­cy wielu spe­cja­li­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Wielospektralny

obej­mu­ją­cy wiele za­kre­sów widma


Źródła:

SJP.pl

Wielostanowiskowy

sy­stem wie­lo­sta­no­wi­sko­wy - wie­lo­pro­gra­mo­wy, scen­tra­li­zo­wa­ny sy­stem ope­ra­cyj­ny, poz­wa­la­ją­cy na roz­po­czę­cie i jed­no­czes­ne wy­ko­ny­wa­nie za­da­nia przez wielu użyt­kow­ni­ków nie­za­leż­nych od sie­bie, dzię­ki za­in­sta­lo­wa­niu pew­nej licz­by ter­mi­na­li


Źródła:

SJP.pl

Wielostawowy

do­ty­czą­cy wielu sta­wów


Źródła:

SJP.pl

Wielostopniowy

ma­ją­cy wiele stop­ni, eta­pów


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wiele stop­ni, za­cho­dzą­cy eta­pa­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielostronicowy

skła­da­ją­cy się z wielu stro­nic


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma wiele stron, stro­nic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielostronność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wie­lo­stron­ne; cecha tych, któ­rzy są wie­lo­stron­ni


Źródła:

Wiktionary

Wielostronny

roz­pa­try­wa­ny z wielu stron, aspek­tów; ma­ją­cy wiele stron, aspek­tów


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy wiele stron, aspek­tów; do­ty­czą­cy wielu za­gad­nień

 (1.2) po­dej­mo­wa­ny przez wiele stron


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielostrunny

o in­stru­men­tach mu­zycz­nych: ma­ją­cy wiele strun; wie­lo­stru­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Wielostrunowy

o in­stru­men­tach mu­zycz­nych: ma­ją­cy wiele strun; wie­lo­strun­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielostrzałowy

o ręcz­nej broni pal­nej: mie­szczą­cy w ma­ga­zyn­ku wiele na­bo­jów


przy­miot­nik

 (1.1) skon­stru­o­wa­ny w spo­sób umoż­li­wia­ją­cy od­da­nie serii strza­łów bez ko­niecz­no­ści po­now­ne­go ła­do­wa­nia przed każ­dym z nich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielosylabowy

zło­żo­ny z co najm­niej dwóch sylab; wie­loz­gło­sko­wy


Źródła:

SJP.pl

Wielosystemowy

do­ty­czą­cy wielu sy­ste­mów


Źródła:

SJP.pl

Wieloszczepowy

skła­da­ją­cy się z wielu szcze­pów


Źródła:

SJP.pl

Wieloszczet

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy pier­ście­nic wy­stę­pu­ją­cych w mo­rzach i oce­a­nach, pro­wa­dzą­cych tryb życia głów­nie denny lub osia­dły


Źródła:

SJP.pl

Wieloszczety

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy pier­ście­nic wy­stę­pu­ją­cych w mo­rzach i oce­a­nach, pro­wa­dzą­cych tryb życia głów­nie denny lub osia­dły


Wie­lo­szcze­ty (Po­ly­cha­e­ta) – bar­dzo stara fi­lo­ge­ne­tycz­nie i sil­nie zróż­ni­co­wa­na mor­fo­lo­gicz­nie, a także pod wzglę­dem bio­lo­gii i eko­lo­gii grupa pier­ście­nic (An­ne­li­da) o ro­ba­ko­wa­tym ciele, któ­re­go seg­men­ty są za­o­pa­trzo­ne w parę pa­ra­po­diów z pę­ka­mi szcze­ci. Są zwie­rzę­ta­mi roz­dziel­nopł­cio­wy­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieloszpon

ga­tu­nek du­że­go ptaka z ro­dzi­ny ku­ro­wa­tych, np. wie­losz­pon szary


Źródła:

SJP.pl

Wielosztuki

kilka sztuk tego sa­me­go to­wa­ru


Źródła:

SJP.pl

Wielotarczowiec

drob­ny mię­czak mor­ski; chi­ton


Źródła:

SJP.pl

Wielotematowy

skła­da­ją­cy się z wielu te­ma­tów, do­ty­czą­cy wielu te­ma­tów; wie­lo­te­ma­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielotematyczny

skła­da­ją­cy się z wielu te­ma­tów, do­ty­czą­cy wielu te­ma­tów; wie­lo­te­ma­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Wielotomowy

skła­da­ją­cy się z wielu tomów, za­war­ty w wielu to­mach


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z wielu tomów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloton

dźwięk skła­da­ją­cy się z kilku tonów


Wie­lo­ton – dźwięk skła­da­ją­cy się z tonów o do­wol­nej czę­stot­li­wo­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielotonalny

skła­da­ją­cy się z wielu tonów (od­cie­ni)


Źródła:

SJP.pl

Wielotonowy

a) wa­żą­cy wiele ton;
b) mie­szczą­cy wiele ton cze­goś;
c) mo­gą­cy unieść wiele ton


przy­miot­nik

 (1.1) o cię­ża­rze wielu ton

 (1.2) o wielu od­cie­niach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielotonówka

cię­ża­rów­ka przez­na­czo­na do tran­spor­tu wie­lo­to­no­we­go ła­dun­ku


Źródła:

SJP.pl

Wielotorbielowaty

przy­miot­nik

 (1.1) med. ma­ją­cy wiele tor­bie­li


Źródła:

Wiktionary

Wielotorowy

1. skła­da­ją­cy się z wielu torów, po­dzie­lo­ny na wiele torów;
2. pro­wa­dzo­ny, re­a­li­zo­wa­ny rów­no­le­gle wie­lo­ma spo­so­ba­mi, me­to­da­mi


Źródła:

SJP.pl

Wielotryb

ze­spół kół łań­cu­cho­wych na osi tyl­ne­go koła ro­we­ru


Źródła:

SJP.pl

Wielotrybowy

ma­ją­cy wiele try­bów dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Wielotygodniowy

ma­ją­cy wiele ty­god­ni, trwa­ją­cy wiele ty­god­ni itp.


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy wiele ty­god­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielotykowiec

w ło­wiect­wie: ko­zioł lub sa­mi­ca je­le­nia, który wsku­tek usz­ko­dze­nia moż­dże­nia ma wię­cej niż dwie tyki w po­ro­żu


Źródła:

SJP.pl

Wielotykowość

w ło­wiect­wie: nie­pra­wi­dło­wość po­ro­ża u je­le­nio­wa­tych, po­le­ga­ją­ca na odra­sta­niu wię­cej niż dwóch odręb­nych tyk


Źródła:

SJP.pl

Wielotysięczny

przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy wiele ty­się­cy


Źródła:

Wiktionary

Wielotów

Wie­lo­tów (niem. "Welt­ho", łuż. "Wjel­tow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, w gmi­nie Gubin, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 285.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wielotłokowy

taki, który obej­mu­je wiele tło­ków, jest po­ru­sza­ny za po­mo­cą wielu tło­ków, np. ma­szy­na wie­lo­tło­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Wieloukładowy

zanik wie­lo­u­kła­do­wy - rzad­ka cho­ro­ba ne­u­ro­de­ge­ne­ra­cyj­na, w któ­rej do­cho­dzi do usz­ko­dze­nia kilku struk­tur mózgu


Źródła:

SJP.pl

Wielousty

1. ma­ją­cy wiele ust;
2. po­cho­dzą­cy z wielu ust


Źródła:

SJP.pl

Wielouszny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiele uszu


Źródła:

Wiktionary

Wieloużytkownikowy

przy­miot­nik

 (1.1) in­form. te­le­kom. mo­gą­cy ob­słu­gi­wać wielu użyt­kow­ni­ków na raz


Źródła:

Wiktionary

Wielowalutowość

→ wie­lo­wa­lu­to­wy


Patrz:wielowalutowy

Źródła:

SJP.pl

Wielowalutowy

1. do­ty­czą­cy wielu walut, ob­słu­gu­ją­cy wiele walut itp.;
2. karta wie­lo­wa­lu­to­wa - karta płat­ni­cza umoż­li­wia­ją­ca przy­pi­sa­nie do niej kilku ra­chun­ków ban­ko­wych pro­wa­dzo­nych w wa­lu­tach ob­cych


Źródła:

SJP.pl

Wielowarstka

w opo­nach sa­mo­cho­do­wych: ele­ment skła­da­ją­cy się z kilku warstw tka­ni­ny na­gu­mo­wa­nej, róż­nej sze­ro­ko­ści i śred­ni­cy; wie­lo­warstw­ka


Źródła:

SJP.pl

Wielowarstwka

w opo­nach sa­mo­cho­do­wych: ele­ment skła­da­ją­cy się z kilku warstw tka­ni­ny na­gu­mo­wa­nej, róż­nej sze­ro­ko­ści i śred­ni­cy; wie­lo­warst­ka


Źródła:

SJP.pl

Wielowarstwowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) wie­lo­ma war­stwa­mi


Źródła:

Wiktionary

Wielowarstwowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wie­lo­war­stwo­we; cecha tych, któ­rzy są wie­lo­war­stwo­wi


Źródła:

Wiktionary

Wielowarstwowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma wiele warstw

 (1.2) przen. taki, który można roz­pa­try­wać na wiele spo­so­bów, pod wie­lo­ma wzglę­da­mi


Źródła:

Wiktionary

Wielowarsztatowiec

ro­bot­nik ob­słu­gu­ją­cy jed­no­cze­śnie kilka ma­szyn, warsz­ta­tów


Źródła:

SJP.pl

Wielowarzywny

za­wie­ra­ją­cy wiele ro­dza­jów wa­rzyw


Źródła:

SJP.pl

Wielowektorowość

→ wie­lo­wek­to­ro­wy


Patrz:wielowektorowy

Źródła:

SJP.pl

Wielowektorowy

skła­da­ją­cy się z wielu wek­to­rów


Źródła:

SJP.pl

Wielowersowy

skła­da­ją­cy się z wielu wer­sów


Źródła:

SJP.pl

Wielowiekowość

cecha cze­goś trwa­ją­ce­go wiele wie­ków


Źródła:

SJP.pl

Wielowiekowy

ma­ją­cy wiele wie­ków, trwa­ją­cy wiele wie­ków; dłu­go­wie­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy wiele wie­ków, ist­nie­ją­cy wiele wie­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielowierszowy

skła­da­ją­cy się z wielu wier­szy


Źródła:

SJP.pl

Wielowieyski

[czy­taj: wie­lo­wiej­ski] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielowieś

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wielowirnikowiec

bez­za­ło­go­wy sta­tek po­wietrz­ny z grupy pio­nowz­lo­tów


Źródła:

SJP.pl

Wielowirnikowy

ma­ją­cy wiele wir­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Wielowitaminowy

przy­miot­nik

 (1.1) spoż. za­wie­ra­ją­cy wiele wi­ta­min


Źródła:

Wiktionary

Wielownik

układ o wielu koń­ców­kach lub wielu pa­rach koń­có­wek


Źródła:

SJP.pl

Wielowodniczkowy

przy­miot­nik

 (1.1) biol. po­sia­da­ją­cy wiek­szą licz­bę wod­ni­czek


Źródła:

Wiktionary

Wielowodorotlenowy

o czą­stecz­ce: zło­żo­ny z wielu grup wo­do­rot­le­no­wych


Źródła:

SJP.pl

Wielowodzie

w me­dy­cy­nie: nad­mier­ne na­gro­ma­dze­nie się wód pło­do­wych (po­wy­żej 2000 ml) w worku owod­nio­wym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. wy­stę­pu­ją­ca w cza­sie ciąży ano­ma­lia, w któ­rej ilość pły­nów za­war­tych w bło­nach pło­do­wych jest nad­mier­na;


Wie­lo­wo­dzie (łac. "po­ly­hy­dram­nion", ang. "po­ly­hy­dro­am­nio­sis") – nad­mier­na ilość płynu owod­nio­we­go w cza­sie ciąży. Wie­lo­wo­dzie roz­poz­na­je się, gdy ilość płynu w III try­me­strze ciąży wy­no­si ponad 2000 ml albo gdy wskaź­nik AFI wy­no­si >25.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielowrotnik

układ mi­kro­fa­lo­wy za­wie­ra­ją­cy co najm­niej dwa wrota


Wie­lo­wrot­nik (ang. "mul­ti­port ele­ment") – wie­lo­za­ci­sko­wy ele­ment ukła­du elek­trycz­ne­go, któ­re­go za­ci­ski wy­pro­wa­dzo­ne na zew­nątrz można po­gru­po­wać w pary zwane wro­ta­mi.

Wła­ści­wo­ści wie­lo­wrot­ni­ków li­nio­wych opi­su­je się zaz­wy­czaj za po­mo­cą od­po­wied­niej ilo­ści prą­dów i na­pięć na za­ci­skach ele­men­tu, któ­rych rów­na­nia przed­sta­wia się ma­te­ma­tycz­nie z po­mo­cą ma­cie­rzy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielowyciągowy

w trek­kin­gu: wy­po­sa­żo­ny w wiele punk­tów ase­ku­ra­cyj­nych, dłuż­szy niż dłu­gość jed­ne­go wy­cią­gu, np. droga wie­lo­wy­cią­go­wa


Źródła:

SJP.pl

Wielowydziałowy

skła­da­ją­cy się z wielu wy­dzia­łów


Źródła:

SJP.pl

Wielowymiarowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wie­lo­wy­mia­ro­we; cecha tych, któ­rzy są wie­lo­wy­mia­ro­wi


Źródła:

Wiktionary

Wielowypust

część wału z sy­me­trycz­nie roz­mie­szczo­ny­mi na ob­wo­dzie wy­pu­sta­mi; wałek wie­lo­wy­pu­sto­wy, wie­lo­klin


Źródła:

SJP.pl

Wielowyrazowy

przy­miot­nik

 (1.1) jęz. zło­żo­ny z wielu wy­ra­zów


Źródła:

Wiktionary

Wielowyznaniowość

funk­cjo­no­wa­nie w ja­kiejś gru­pie spo­łecz­nej róż­nych wyz­nań re­li­gij­nych


Źródła:

SJP.pl

Wielowyznaniowy

zwią­za­ny z róż­ny­mi wyz­na­nia­mi re­li­gij­ny­mi


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) zło­żo­ny z przed­sta­wi­cie­li wielu wyz­nań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielowątkowość

→ wie­lo­wąt­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wie­lo­wąt­ko­we


Wie­lo­wąt­ko­wość ( mul­tith­re­a­ding) – cecha sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go, dzię­ki któ­rej w ra­mach jed­ne­go pro­ce­su może być wy­ko­ny­wa­nych kilka zadań na­zy­wa­nych wąt­ka­mi. Nowe za­da­nia to ko­lej­ne ciągi in­struk­cji re­a­li­zo­wa­ne do pew­ne­go stop­nia nie­za­leż­nie. Wszyst­kie wątki (za­da­nia) w ra­mach tego sa­me­go pro­ce­su współ­dzie­lą tę samą wir­tu­al­ną prze­strzeń adre­so­wą za­wie­ra­ją­cą kod pro­gra­mu i jego dane.


Patrz:wielowątkowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielowątkowy

1. ma­ją­cy wiele wąt­ków, obej­mu­ją­cy wiele wąt­ków, wy­ko­rzy­stu­ją­cy wiele wąt­ków itp.;
2.
a) umie­ją­cy sku­pić się jed­no­cze­śnie na wielu my­ślach lub czyn­no­ściach;
b) wła­ści­wy komuś umie­ją­ce­mu sku­pić się jed­no­cze­śnie na wielu my­ślach lub czyn­no­ściach


przy­miot­nik

 (1.1) liter. film. obej­mu­ją­cy wiele wąt­ków, zło­żo­ny z wielu wąt­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielozadaniowość

1. umie­jęt­ność po­praw­ne­go wy­ko­ny­wa­nia wielu czyn­no­ści jed­no­cze­śnie; mul­ti­ta­sking;
2. w in­for­ma­ty­ce: moż­li­wość jed­no­czes­nej ob­słu­gi wielu zadań (pro­gra­mów); wie­lo­pro­gra­mo­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wie­lo­za­da­nio­we


Wie­lo­za­da­nio­wość – cecha sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go umoż­li­wia­ją­ca rów­no­czes­ne wy­ko­ny­wa­nie wię­cej niż jed­ne­go pro­ce­su (pro­gra­mu). Zwy­kle za po­praw­ną re­a­li­za­cję wie­lo­za­da­nio­wo­ści od­po­wie­dzial­ne jest jądro sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielozadaniowy

1. mo­gą­cy speł­niać wiele zadań;
2. w in­for­ma­ty­ce: umoż­li­wia­ją­cy jed­no­czes­ną ob­słu­gę wielu zadań (pro­gra­mów); wie­lo­pro­gra­mo­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który może wy­ko­ny­wać wiele róż­nych zadań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielozakresowy

obej­mu­ją­cy wiele za­kre­sów, dzia­ła­ją­cy w wielu za­kre­sach


Źródła:

SJP.pl

Wielozawodowiec

po­tocz­nie: osoba, która po­tra­fi wy­ko­ny­wać wiele (kilka) za­wo­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. czło­wiek umie­ją­cy wy­ko­ny­wać wiele za­wo­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielozawodowy

do­ty­czą­cy wielu za­wo­dów


Źródła:

SJP.pl

Wielozawór

ze­spół kilku za­wo­rów po­łą­czo­nych w jed­nym urzą­dze­niu lub wspól­nej obu­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Wielozbożowy

skła­da­ją­cy się z wielu zbóż lub z zia­ren wielu zbóż


Źródła:

SJP.pl

Wielozdaniowy

skła­da­ją­cy się z wielu zdań


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który liczy wiele zdań, jest zło­żo­ny z wielu zdań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielozgłoskowiec

wyraz zło­żo­ny z wielu zgło­sek


Źródła:

SJP.pl

Wielozgłoskowy

zło­żo­ny z co najm­niej dwóch sylab; wie­lo­sy­la­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wieloziarnisty

ma­ją­cy wiele ro­dza­jów zia­ren


Źródła:

SJP.pl

Wielozmianowy

prze­bie­ga­ją­cy na wiele zmian, wy­ko­ny­wa­ny na wiele zmian


Źródła:

SJP.pl

Wielozmysłowość

→ wie­loz­my­sło­wy


Patrz:wielozmysłowy

Źródła:

SJP.pl

Wielozmysłowy

an­ga­żu­ją­cy wię­cej niż jeden zmysł jed­no­cze­śnie


Źródła:

SJP.pl

Wieloznacznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wie­loz­nacz­ny


Źródła:

Wiktionary

Wieloznaczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wie­loz­nacz­nie


Źródła:

SJP.pl

Wieloznacznik

wyraz ma­ją­cy kilka zna­czeń


Wie­loz­nacz­nik, sym­bol maski, znak glo­bal­ny, me­taz­nak, sym­bol wie­loz­nacz­ny – nazwa sym­bo­lu sto­so­wa­ne­go w in­for­ma­ty­ce w pro­ce­du­rach wy­szu­ki­wa­nia cią­gów zna­ków w do­ku­men­tach tek­sto­wych i w zbio­rach in­for­ma­cji o cha­rak­te­rze tek­sto­wym. Wie­loz­nacz­ni­ki uży­wa­ne są do kon­stru­o­wa­nia wzor­ców wy­szu­ka­nia (tzw. masek), w któ­rych sym­bol wie­loz­nacz­ny za­stę­pu­je jeden lub wię­cej zna­ków pi­sar­skich (tj. nie tylko li­te­ry i cyfry, ale także inne znaki wy­stę­pu­ją­ce w tek­stach – in­ter­punk­cyj­ne, ma­te­ma­tycz­ne itp.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieloznaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ma wiele zna­czeń;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wieloznaczny

ma­ją­cy wiele zna­czeń


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy licz­ne zna­cze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieloznakowy

skła­da­ją­cy się z wielu zna­ków


Źródła:

SJP.pl

Wielozwrotkowy

skła­da­ją­cy się z wielu zwro­tek


Źródła:

SJP.pl

Wielozębny

1. kor­ni­czek wie­lo­zęb­ny - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny kor­ni­ko­wa­tych;
2. me­lo­no­głów wie­lo­zęb­ny - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny del­fi­no­wa­tych; del­fin gru­bo­gło­wy


przy­miot­nik

 (1.1) książk. o oso­bach ma­ją­cy wiele zębów

 (1.2) książk. o przed­mio­tach ma­ją­cy wiele zębów (ostrzy)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielołamowy

wy­dru­ko­wa­ny na wielu ła­mach


Źródła:

SJP.pl

Wielołodygowy

po­sia­da­ją­cy kilka łodyg


Źródła:

SJP.pl

Wielościan

bryła ogra­ni­czo­na po­wierzch­nią, na którą skła­da się skoń­czo­na licz­ba figur wie­lo­kąt­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. ogra­ni­czo­na bryła ge­o­me­trycz­na, któ­rej po­wierzch­nia jest zło­żo­na wy­łącz­nie z wie­lo­ką­tów;


Wie­lo­ścian – bryła ge­o­me­trycz­na, ogra­ni­czo­na przez tak zwaną po­wierzch­nię wie­lo­ścien­ną, czyli po­wierzch­nię ut­wo­rzo­ną z wie­lo­ką­tów o ro­złącz­nych wnę­trzach i każ­dym boku wspól­nym dla dwóch wie­lo­ką­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wielościenny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geom. taki, który ma wiele ścian


Źródła:

Wiktionary

Wieloświat

hi­po­te­tycz­ny zbiór wszyst­kich wszechś­wia­tów (uni­wer­sów), po­pu­lar­ny w ko­mik­sach; mul­ti­wer­sum


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) hi­po­te­tycz­ny zbiór wielu wszechś­wia­tów;


Wie­loś­wiat (me­ta­wszechś­wiat, mul­tiś­wiat, mul­ti­wszechś­wiat, su­per­wszechś­wiat, ul­tra­wszechś­wiat, mul­ti­wer­sum) – hi­po­te­tycz­ny zbiór wszel­kich moż­li­wych wszechś­wia­tów, za­wie­ra­ją­cy w sobie wszyst­ko inne (w tym wszyst­kie moż­li­we, po­ten­cjal­ne – nie­za­leż­nie od roz­wa­ża­nych cza­so­prze­strze­ni lub wy­mia­rów, w któ­rych się znaj­du­ją – wszechś­wia­ty; w tym także tak zwane wszechś­wia­ty rów­no­le­głe).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieloświatowy

→ wie­loś­wiat


Patrz:wieloświat

Źródła:

SJP.pl

Wieloświecowy

za­wie­ra­ją­cy wiele świec


Źródła:

SJP.pl

Wielość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mno­gość, duża ilość cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wieloźródłowo

→ wie­loź­ró­dło­wy


Patrz:wieloźródłowy

Źródła:

SJP.pl

Wieloźródłowy

ma­ją­cy wiele źró­deł


Źródła:

SJP.pl

Wielożebrowy

skła­da­ją­cy się z wielu żeber


Źródła:

SJP.pl

Wielożeniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzad. przest. męż­czyz­na ma­ją­cy kilka żon jed­no­cze­śnie


Źródła:

Wiktionary

Wielożenność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wie­lo­żen­ne; cecha tego, kto wie­lo­żen­ny


Źródła:

Wiktionary

Wielożenny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, w któ­rym męż­czyz­na ma jed­no­cze­śnie wiele żon

 (1.2) o męż­czyź­nie: ma­ją­cy kilka żon jed­no­cze­śnie


Źródła:

Wiktionary

Wielożerność

w zo­o­lo­gii: ży­wie­nie się kil­ko­ma ro­dza­ja­mi po­kar­mów, np. mięs­nym i ro­ślin­nym; wszyst­ko­żer­ność, po­li­fa­gia, po­li­fa­gizm


Źródła:

SJP.pl

Wielożerny

w zo­o­lo­gii: odży­wia­ją­cy się róż­ny­mi ro­dza­ja­mi po­kar­mu; po­li­fa­gicz­ny, wszyst­ko­żer­ny


Źródła:

SJP.pl

Wielożeństwo

forma mał­żeń­stwa, w któ­rej jeden męż­czyz­na ma rów­no­cze­śnie kilka żon, daw­niej roz­po­wszech­nio­na w kra­jach is­la­mu, Chi­nach, Afry­ce i Oce­a­nii; po­li­gi­nia; po­li­gy­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) forma mał­żeń­stwa, w któ­rej męż­czyz­na jest żo­na­ty jed­no­cze­śnie z dwie­ma lub wię­cej ko­bie­ta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielsk

mia­sto w Rosji


Wielsk (ros. Вельск) – mia­sto w pół­noc­nej Rosji, na te­re­nie ob­wo­du ar­chan­giel­skie­go, w pół­noc­no-wschod­niej Eu­ro­pie, na lewym brze­gu rzeki Waga.

Miej­sco­wość jest oś­rod­kiem ad­mi­ni­stra­cyj­nym re­jo­nu wiel­skie­go i liczy 26.297 miesz­kań­ców (1 stycz­nia 2005 r.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wielski

→ Wiel­gie, → Wielsk


Patrz:Wielgie, → Wielsk

Źródła:

SJP.pl

Wielu

forma za­im­ka.

 (1.1) forma za­im­ka wiele sto­so­wa­na w od­nie­sie­niu do rze­czow­ni­ków mę­sko­o­so­bo­wych (męż­czyzn, chłop­ców)


Źródła:

Wiktionary

Wielunianin

miesz­ka­niec Wie­lu­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba płci mę­skiej miesz­ka­ją­ca lub uro­dzo­na w Wie­lu­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielunianka

miesz­kan­ka Wie­lu­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba płci żeń­skiej miesz­ka­ją­ca lub uro­dzo­na w Wie­lu­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielusetletni

ma­ją­cy wie­le­set lat, trwa­ją­cy wie­le­set lat itp.; wie­lo­set­let­ni


Źródła:

SJP.pl

Wielusettysięczny

li­czą­cy wie­le­set ty­się­cy cze­goś; wie­lo­set­ty­sięcz­ny


Źródła:

SJP.pl

Wieluń

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w cen­tral­nej Pol­sce;


Wie­luń ( Velun, Велюнь, ‏וויעלון‎, Věluň) – mia­sto w woj. łódz­kim, na krań­cu Wy­ży­ny Wie­luń­skiej, sie­dzi­ba po­wia­tu wie­luń­skie­go oraz gminy Wie­luń. Sto­li­ca ziemi wie­luń­skiej (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej).

Był mia­stem kró­lew­skim Ko­ro­ny Kró­le­stwa Pol­skie­go w sta­ro­stwie wie­luń­skim w po­wie­cie wie­luń­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go w końcu XVI wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieluńczanin

czło­nek za­chod­nio­sło­wiań­skie­go ple­mie­nia za­miesz­ku­ją­ce­go wyspę Wolin i zie­mie przy­le­głe


Źródła:

SJP.pl

Wieluński

przy­miot­nik od: Wie­luń


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wie­lu­niem, wy­wo­dzą­cy się z Wie­lu­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wielądek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wielęcin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiem

spój­nik

 (1.1) stpol. bo­wiem

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 1. os. lp. ter. od wie­dzieć


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wien

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiencek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiener

1. [czy­taj: WIner] naz­wi­sko nie­miec­kie;
2. [czy­taj: ŁIner] naz­wi­sko an­giel­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieneński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Vien­ne, do­ty­czą­cy Vien­ne


Źródła:

Wiktionary

Wieniawa

1. dziel­ni­ca Lu­bli­na;
2. wieś w Pol­sce;
3. pol­ski herb szla­chec­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieniawski

przy­miot­nik od: Wie­nia­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wią­zan­ka w kształ­cie kręgu uple­cio­na z kwia­tów, liści, ga­łą­zek lub kło­sów

 (1.2) ko­li­sty przed­miot albo kilka przed­mio­tów naw­le­czo­nych na coś, zwią­za­nych lub sple­cio­nych, kilka osób lub zwie­rząt usta­wio­nych na kształt koła

 (1.3) techn. zew­nętrz­na, ob­wo­do­wa część koła np. zę­ba­te­go lub tar­czy

 (1.4) łow. po­ro­że je­le­nia

 (1.5) bud. wzmac­nia­ją­cy ele­ment kon­struk­cji wień­czą­cy ją;

 (1.6) liter. po­pu­lar­na w sta­ro­żyt­no­ści forma, zbiór po­e­tyc­ki

 (1.7) me­te­o­rol. zja­wi­sko op­tycz­ne za­cho­dzą­ce, gdy Słoń­ce lub Księ­życ są prze­sło­nię­te cien­ką war­stwą chmur lub mgły;

 (1.8) kulin. ro­dzaj cia­sta droż­dżo­we­go lub tortu w kształ­cie wień­ca (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wieniec-Zdrój

Wie­niec-Zdrój (dawn. "Zdro­jo­wi­sko-Wie­niec") – osada uz­dro­wi­sko­wa w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, po­wie­cie włoc­ław­skim, gmi­nie Brześć Ku­jaw­ski. Współt­wo­rzy so­łect­wo Wie­niec-Za­le­sie.

W oko­li­cy Wień­ca-Zdro­ju rosną lasy sos­no­we o pod­szy­cie z prze­wa­gą ja­łow­ców.


Źródła:

Wikipedia

Wientian

sto­li­ca Laosu; Vien­tia­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Laosu;


Wien­tian ( ວຽງຈັນ //, Vien­tia­ne) – sto­li­ca Laosu, po­ło­żo­na nad rzeką Me­kong, w środ­ko­wo-za­chod­niej czę­ści kraju, tuż przy gra­ni­cy z Taj­lan­dią.

Te­ry­to­rium mia­sta obej­mu­je 5 dziel­nic, wcho­dzą­cych w skład pre­fek­tu­ry Wien­tian: Chan­ta­bu­ly, Sik­hot­ta­bong, Xa­y­set­ha, Si­sat­ta­nak i Had­xa­i­fong. Ist­nie­je też pro­win­cja Wien­tian, która do 1989 two­rzy­ła wraz z pre­fek­tu­rą Wien­tian jeden re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wientianka

miesz­kan­ka Wien­tia­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wien­tia­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wientiańczyk

miesz­ka­niec Wien­tia­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wien­tia­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wientiański

przy­miot­nik od: Wien­tian (sto­li­ca Laosu)


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wien­tia­nu (mia­sta w La­o­sie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieprz

1. wy­ka­stro­wa­ny sa­miec świni;
2. o oso­bie z bra­kiem ma­nier


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. wy­ka­stro­wa­ny sa­miec świni

 (1.2) gw-pl|Poz­nań. dzik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. obraź. tęgi męż­czyz­na

 (2.2) pot. obraź. męż­czyz­na za­cho­wu­ją­cy się nie­przyz­wo­i­cie

 (2.3) pot. obraź. chci­wy męż­czyz­na

 (2.4) pot. obraź. o po­gar­dza­nej oso­bie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieprza

1. wy­ka­stro­wa­ny sa­miec świni;
2. o oso­bie z bra­kiem ma­nier


Wie­prza (niem. "Wip­per") – rzeka Po­brze­ży Po­łud­nio­wo­bał­tyc­kich o dłu­go­ści 140,3 km, pły­nie przez Po­je­zie­rze By­tow­skie, Wy­so­czyz­nę Po­la­now­ską i Po­brze­że Ko­sza­liń­skie. Do­rze­cze Wie­przy obej­mu­je ob­szar 2172,7 km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieprzaczek

zdrob­nie­nie od: wie­przak


Źródła:

SJP.pl

Wieprzak

młody wieprz; wie­przek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. zo­o­techn. młody wieprz, duże pro­się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieprzański

przy­miot­nik od: Wieprz, Wie­prza


Źródła:

SJP.pl

Wieprzek

młody wieprz; wie­przak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. zo­o­techn. młody wieprz, duże pro­się


Wie­przek – trzy skał­ki w miej­sco­wo­ści Sie­kier­czy­na w gmi­nie Cięż­ko­wi­ce, po­wie­cie tar­now­skim, wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim. Znaj­du­ją się w lesie, na wy­so­ko­ści 415 m n.,p.m., na wzgó­rzu w wi­dłach po­to­ków Ja­strzę­bian­ka i Sie­kier­czan­ka. Pod wzglę­dem ge­o­gra­ficz­nym ob­szar ten na­le­ży do Po­gó­rza Roż­now­skie­go, a skał­ki znaj­du­ją się na jego czę­ści włą­czo­nej do Cięż­ko­wic­ko-Roż­now­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieprzki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. agrest


Źródła:

Wiktionary

Wieprzobicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. ubój wie­prza


Źródła:

Wiktionary

Wieprzowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wie­prza, po­dob­ny do wie­prza


Źródła:

SJP.pl

Wieprzowe

przy­miot­nik od: wieprz


Źródła:

SJP.pl

Wieprzowina

1. mięso ze świni;
2. po­tra­wa z tego mięsa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. mięso ze świni;

 (1.2) kulin. po­tra­wa z wie­przo­wi­ny (1.1)


Wie­przo­wi­na (przest. świ­ni­na) – ogól­ne okre­śle­nie mięsa po­cho­dzą­ce­go ze świń.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieprzowinka

zdrob­nie­nie od: wie­przo­wi­na


Źródła:

SJP.pl

Wieprzowy

przy­miot­nik od: wieprz


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od wieprz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiera

ro­syj­skie imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiercanie

Wier­ca­nie lub Wie­rzy­cza­nie (łac. Ve­ri­za­ne) – ple­mię sło­wiań­skie wy­mie­nio­ne w tzw. Ge­o­gra­fie Ba­war­skim, do­ku­men­cie ka­ro­liń­skim z po­ło­wy IX wieku. Po­wyż­sze źró­dło przy­pi­su­je temu ple­mie­niu 10 ci­vi­ta­tes (gro­dów/ okrę­gów/ opoli).


Źródła:

Wikipedia

Wiercenie

1. robić w czymś otwór wier­tar­ką lub innym na­rzę­dziem;
2. po­szu­ki­wać ko­pa­lin lub wody po­przez drą­że­nie ot­wo­rów w sko­ru­pie ziem­skiej;
3. wier­cić się - po­ru­szać się nie­spo­koj­nie; krę­cić się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­ko­ny­wa­nie ot­wo­ru przy uży­ciu wier­tar­ki;


Wier­ce­nie – skra­wa­nie w peł­nym ma­te­ria­le za po­mo­cą na­rzę­dzia zwa­ne­go wier­tłem, w wy­ni­ku któ­re­go otrzy­mu­je­my otwór o prze­kro­ju naj­czę­ściej ko­ło­wym. Przy za­sto­so­wa­niu spe­cjal­nych wier­teł me­to­dą wier­ce­nia wtór­ne­go moż­li­we jest uzy­ska­nie ot­wo­ru wie­lo­kąt­ne­go (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wierch

1. szczyt gór­ski;
2. daw­niej, dziś gwa­ro­wo: wierzch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reg. albo książk. szczyt gór­ski

 (1.2) daw. (dziś gwara.) wierzch


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wierchnieudyńsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Ułan Ude (przed 1934);


Źródła:

Wiktionary

Wierchnieudyński

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Wierch­nie­u­dyń­ska albo po­cho­dzą­cy z Wierch­nie­u­dyń­ska, zwią­za­ny z Wierch­nie­u­dyń­skiem


Źródła:

Wiktionary

Wierchojańsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Rosji, w Ja­ku­cji, przy­stań na pra­wym brze­gu rzeki Jany;


Wier­cho­jańsk (ros. Верхоянск) – mia­sto w Rosji, w Ja­ku­cji, przy­stań na pra­wym brze­gu rzeki Jany w od­le­gło­ści 900 km od Ja­kuc­ka. 1073 miesz­kań­ców (2020).

Za­ło­żo­ne w 1638 roku jako zi­mo­wi­sko ko­zac­kie, w 1775 roku prze­nie­sio­ne na obec­ne miej­sce []. Od XIX wieku miej­sce ze­słań.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wierchojański

przy­miot­nik od: Wier­cho­jańsk (mia­sto w Rosji)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Wier­cho­jań­skiem (mia­stem w Rosji)

 (1.2) geogr. w naz­wach miej­sco­wych zwią­za­ny z gór­nym bie­giem rzeki Jany (rzeki na Da­le­kim Wscho­dzie Rosji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierchowy

przy­miot­nik od: wierch


Źródła:

SJP.pl

Wierchuszka

po­tocz­nie: kie­row­nict­wo, ogół ludzi spra­wu­ją­cych wła­dzę; na­czal­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. grupa ludzi spra­wu­ją­cych wła­dzę w pań­stwie, ja­kiejś or­ga­ni­za­cji, in­sty­tu­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiercica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiercień

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiercioch

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiercipięcki

→ wier­ci­pię­ta


Patrz:wiercipięta

Źródła:

SJP.pl

Wiercipięta

(r. męski) męż­czyz­na, chło­piec ruch­li­wy, nie­po­tra­fią­cy usie­dzieć w spo­ko­ju


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba, która nie umie usie­dzieć spo­koj­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) pot. ko­bie­ta lub dziew­czy­na, która nie umie usie­dzieć spo­koj­nie


Wier­ci­pię­ta (ang. "Leave It to Be­a­ver") – ame­ry­kań­ski film fa­mi­lij­ny z 1997 roku w re­ży­se­rii Andy'ego Ca­dif­fa. Wy­pro­du­ko­wa­ny przez Uni­ver­sal Pic­tu­res.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiercipiętka

zdrob­nie­nie od: wier­ci­pię­ta (r. męski)


Źródła:

SJP.pl

Wierciszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wierciszów

Wier­ci­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie lu­bel­skim, w gmi­nie Ja­błon­na.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiercić

1. robić w czymś otwór wier­tar­ką lub innym na­rzę­dziem;
2. po­szu­ki­wać ko­pa­lin lub wody po­przez drą­że­nie ot­wo­rów w sko­ru­pie ziem­skiej;
3. wier­cić się - po­ru­szać się nie­spo­koj­nie; krę­cić się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) wy­ko­ny­wać otwór przy uży­ciu wier­tar­ki

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wier­cić się (dk. brak)

 (2.1) pot. nie móc usie­dzieć lub leżeć w jed­nej po­zy­cji, po­ru­szać się nie­spo­koj­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierciński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wierdak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wierna

wyz­naw­czy­ni ja­kiejś re­li­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ta, który wie­rzy, jest wyz­naw­czy­nią danej re­li­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiernica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ko­bie­ta za­u­fa­na


Źródła:

Wiktionary

Wiernicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiernie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wier­ny, od­da­ny, lo­jal­ny

 (1.2) w spo­sób wier­ny, do­kład­ny


Źródła:

Wiktionary

Wierniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wier­nie


Źródła:

SJP.pl

Wierniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wier­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiernikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiernopoddańczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­sta­wa cał­ko­wi­te­go pod­da­nia się wła­dzy, szcze­gól­nie za­bor­czej

 (1.2) cał­ko­wi­ta lo­jal­ność, nawet za cenę utra­ty włas­nej god­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Wiernopoddańczy

1. bę­dą­cy wy­ra­zem ule­gło­ści;
2. za­cho­wu­ją­cy się jak wier­ny pod­da­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. pejor. ma­ją­cy cał­ko­wi­cie ule­gły sto­su­nek wobec spra­wu­ją­ce­go wła­dzę, szcze­gól­nie za­bor­czą

 (1.2) książk. pejor. cał­ko­wi­cie lo­jal­ny, nawet za cenę utra­ty włas­nej god­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bycie wier­nym, sta­łym, od­da­nym komuś lub cze­muś

 (1.2) zgod­ność z rze­czy­wi­sto­ścią, z pier­wow­zo­rem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wierny

do­cho­wu­ją­cy cze­muś lub komuś wiary, zwią­za­ny z kimś uczu­cio­wo; od­da­ny, za­u­fa­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­ka­zu­ją­cy się wier­no­ścią, lo­jal­no­ścią

 (1.2) o kopii, tłu­ma­cze­niu itp.: do­kład­ny, ści­sły

 (1.3) daw. praw­dzi­wy, spra­wied­li­wy, słusz­ny

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ten, który wie­rzy, jest wyz­naw­cą danej re­li­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiersz

1. utwór po­e­tyc­ki;
2. cha­rak­te­ry­stycz­ny układ ta­kie­go ut­wo­ru;
3. li­nij­ka wier­sza lub in­ne­go tek­stu; wers


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. utwór po­e­tyc­ki, czę­sto ry­mo­wa­ny

 (1.2) cha­rak­te­ry­stycz­ny układ gra­ficz­ny tek­stów po­e­tyc­kich

 (1.3) linia tek­stu

 (1.4) każda z czę­ści ru­bryk ta­be­li


Wiersz (także: mowa wią­za­na, ora­tio vinc­ta) – spo­sób or­ga­ni­za­cji tek­stu, w któ­rym jego ciąg po­dzie­lo­ny jest na wersy. Po­dział ten wy­stę­pu­je obok ty­po­wych dla ję­zy­ka po­dzia­łów skład­nio­wych. Ten spo­sób or­ga­ni­za­cji jest tra­dy­cyj­nie kon­tra­sto­wa­ny z prozą. Ter­mi­nem tym okre­śla­ny jest też utwór zbu­do­wa­ny zgod­nie z tą za­sa­dą or­ga­ni­za­cji tek­stu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiersza

ro­dzaj sieci do ło­wie­nia ryb, raków albo pta­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) śrpol. ryb. łow. sieć na ryby, raki lub ptaki

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. od: wiersz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierszalin

teatr ut­wo­rzo­ny w Bia­łym­sto­ku przez P. To­ma­szu­ka i T. Sło­bo­dzian­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. opu­szczo­na osada w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w gmi­nie Kryn­ki, dawna sie­dzi­ba grupy re­li­gij­nej sa­moz­wań­cze­go pro­ro­ka Elia­sza;


Wier­sza­lin ( Вершалін) – opu­szczo­na osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie Kryn­ki, około 1,5 km od wsi Stara Grzy­bow­szczyz­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wierszoklecki

→ wier­szo­kle­ta


Patrz:wierszokleta

Źródła:

SJP.pl

Wierszoklectwo

po­gard­li­wie:
1. two­rze­nie mało war­to­ścio­wych, li­chych wier­szy;
2. mało war­to­ścio­we, liche wier­sze


Źródła:

SJP.pl

Wierszokleta

po­gard­li­wie: ktoś, kto two­rzy mało war­to­ścio­we, liche wier­sze; ry­mo­kle­ta, ry­mo­pis, wier­szo­pis, wier­szo­rób, ry­mo­rób


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. osoba two­rzą­ca ni­ja­kie wier­sze; lichy poeta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierszokletka

→ wier­szo­kle­ta


Patrz:wierszokleta

Źródła:

SJP.pl

Wierszomania

prze­sad­na skłon­ność do pi­sa­nia wier­szy


Źródła:

SJP.pl

Wierszopis

po­gard­li­wie: ktoś, kto two­rzy mało war­to­ścio­we, liche wier­sze; wier­szo­kle­ta, ry­mo­kle­ta, ry­mo­pis, wier­szo­rób, ry­mo­rób


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek pi­szą­cy wier­sze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierszopisarka

au­tor­ka wier­szy; po­et­ka


Źródła:

SJP.pl

Wierszopisarstwo

pi­sa­nie wier­szy; ry­mot­wór­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wierszopisarz

autor wier­szy; poeta, ry­mot­wór­ca, wer­sy­fi­ka­tor


Źródła:

SJP.pl

Wierszopiska

po­gard­li­wie: ko­bie­ta two­rzą­ca mało war­to­ścio­we, liche wier­sze; wier­szo­klet­ka


Źródła:

SJP.pl

Wierszopiski

przy­miot­nik

 (1.1) daw. zwią­za­ny z pi­sa­niem wier­szy, po­e­tyc­ki


Źródła:

Wiktionary

Wierszopisny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. wier­szo­pi­ski


Źródła:

Wiktionary

Wierszorób

po­gard­li­wie: ktoś, kto two­rzy mało war­to­ścio­we, liche wier­sze; wier­szo­kle­ta, ry­mo­kle­ta, ry­mo­pis, wier­szo­pis, ry­mo­rób


Źródła:

SJP.pl

Wierszotwórczy

1. do­ty­czą­cy two­rze­nia wier­szy; ry­mot­wór­czy, po­e­tyc­ki;
2. po­wo­du­ją­cy to, że dany tekst jest wier­szem


Źródła:

SJP.pl

Wierszowany

przy­miot­nik

 (1.1) na­pi­sa­ny wier­szem


Źródła:

Wiktionary

Wierszownik

1. przy­rząd do ręcz­ne­go skła­da­nia li­ni­jek tek­stu z czcio­nek; kąt­nik, win­kie­lak, ką­tow­nik;
2. me­cha­nizm w li­no­ty­pie do skła­da­nia wier­szy z kli­nów i ma­tryc


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) druk. przy­rząd ze­cer­ski słu­żą­cy do skła­da­nia wier­szy tek­stu z czcio­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierszowy

przy­miot­nik od: wiersz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wier­szem, do­ty­czą­cy wier­sza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierszyczek

zdrob­nie­nie od: wier­szyk


Źródła:

SJP.pl

Wierszydełko

żar­to­bli­wie o nie­wiel­kim ut­wo­rze wier­szo­wa­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) żart. lub lek­cew. wier­szyk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierszydło

po­gard­li­wie: lichy utwór wier­szo­wa­ny, utwór wier­szo­wa­ny bez war­to­ści ar­ty­stycz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. marny wiersz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierszyk

1. zdrob­nie­nie od: wiersz;
2. mały utwór po­e­tyc­ki;
3. zdrob­nie­nie od: wierch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: wiersz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierszyna

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub żeń­ski

 (1.1) daw. kiep­ski wiersz


Wier­szy­na (ros. Вершина) – wieś na Sy­be­rii, nad rzeką Idą, po­ło­żo­na około 100 ki­lo­me­trów na pół­noc od Ir­kuc­ka i 20 km na pół­noc­ny wschód od Ti­cho­now­ki ("Тихоновка"), nie­mal w samym cen­trum Ust-Or­dyń­skie­go Okrę­gu Bu­riac­kie­go w ob­wo­dzie ir­kuc­kim. Liczy 529 miesz­kań­ców (2002).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wierszyno

Wier­szy­no (nazwa obocz­na: Wiersz­no, ka­szub. "Wierszëno", niem. "Ver­sin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Koł­czy­gło­wy. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś po­ło­żo­na na po­łud­nio­wym obrze­żu Parku Kra­jo­bra­zo­we­go Do­li­na Słupi.


Źródła:

Wikipedia

Wierszówka

po­tocz­nie:
1. tekst, za który pi­szą­cy do ga­ze­ty do­sta­je ho­no­ra­rium; szpal­tów­ka;
2. ho­no­ra­rium au­to­ra opu­bli­ko­wa­ne­go w ga­ze­cie tek­stu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. dzien­ni­kar­skie wy­na­gro­dze­nie płat­ne od li­nij­ki tek­stu

 (1.2) środ. dzien­ni­kar­skie tekst na­pi­sa­ny za wier­szów­kę (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiertacz

pra­cow­nik za­trud­nio­ny przy ro­bo­tach wiert­ni­czych; wiert­ni­czy, wiert­nik


Źródła:

SJP.pl

Wiertaczka

→ wier­tacz


Patrz:wiertacz

Źródła:

SJP.pl

Wiertara

zgru­bie­nie od: wier­tar­ka


Źródła:

SJP.pl

Wiertareczka

zdrob­nie­nie od: wier­tar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: wier­tar­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiertarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do wier­ce­nia lub po­głę­bia­nia ot­wo­rów;

 (1.2) sto­mat. przy­rząd den­ty­stycz­ny o na­pę­dzie elek­trycz­nym słu­żą­cy do oczy­szcza­nia zębów z próch­ni­cy


Wier­tar­ka (daw­niej także bor­ma­szy­na) – urzą­dze­nie do wier­ce­nia, roz­wier­ca­nia i po­głę­bia­nia okrą­głych ot­wo­rów za po­mo­cą wier­tła. Może być wy­ko­rzy­sty­wa­na rów­nież do in­nych celów, np. szli­fo­wa­nia przy wy­ko­rzy­sta­niu od­po­wied­nich ak­ce­so­riów.

Pro­ste wier­tar­ki ręcz­ne (zwane świ­dra­mi) były uży­wa­ne już 4 tys. lat p.n.e. W śred­nio­wie­czu uży­wa­no wier­ta­rek na­pę­dza­nych siłą mię­śni lub przez koła wodne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiertarka-Wkrętarka

elek­trycz­ne urzą­dze­nie me­cha­nicz­ne do wkrę­ca­nia, wy­krę­ca­nia i wier­ce­nia; wier­tar­kow­krę­tar­ka


Źródła:

SJP.pl

Wiertarkofrezarka

Wier­tar­ko­fre­zar­ka, wy­ta­czar­ko­fre­zar­ka – uni­wer­sal­na obra­biar­ka.

Można na niej wier­cić, wy­ta­czać i gwin­to­wać ot­wo­ry, ob­ta­czać i gwin­to­wać zew­nętrz­ne po­wierzch­nie wal­co­we, to­czyć i fre­zo­wać po­wierzch­nie pła­skie i kształ­to­we. Naj­czę­ściej wy­ko­ny­wa­ne za­bie­gi to wy­ta­cza­nie ot­wo­rów oraz fre­zo­wa­nie po­wierzch­ni w kor­pu­sach (ka­dłu­bach).


Źródła:

Wikipedia

Wiertarkowkrętarka

elek­trycz­ne urzą­dze­nie me­cha­nicz­ne do wkrę­ca­nia, wy­krę­ca­nia i wier­ce­nia; wier­tar­ka-wkrę­tar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. urzą­dze­nie łą­czą­ce w sobie funk­cje za­rów­no wier­tar­ki jak i wkrę­tar­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiertarkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wier­tar­ką, do­ty­czą­cy wier­tar­ki


Źródła:

Wiktionary

Wiertel

daw­niej:
1. śred­nio­wiecz­na jed­nost­ka masy, równa 1/4 grzyw­ny lub 4 łutom; wiar­du­nek, czwar­tak, feton;
2. mo­ne­tar­na jed­nost­ka obra­chun­ko­wa w daw­nej Pol­sce;
3. miara po­jem­no­ści, o róż­nej wiel­ko­ści w róż­nych dziel­ni­cach Pol­ski;
4. dziel­ni­ca mia­sta


Źródła:

SJP.pl

Wiertelak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiertełko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: wier­tło

 (1.2) bar­dzo cien­kie wier­tło


Źródła:

Wiktionary

Wiertka

gąbka


Źródła:

SJP.pl

Wiertnia

ze­spół urzą­dzeń i za­bu­do­wań ota­cza­ją­cych otwór wiert­ni­czy


Wiert­nia – urzą­dze­nia i za­bu­do­wa­nia ota­cza­ją­ce miej­sce wy­ko­ny­wa­nia ot­wo­ru wiert­ni­cze­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiertnica

ze­spół urzą­dzeń i me­cha­niz­mów do wy­ko­ny­wa­nia wier­ceń


Wiert­ni­ca – ze­spół po­wiąz­nych ze sobą urzą­dzeń me­cha­nicz­nych nie­zbęd­nych do wy­ko­na­nia ot­wo­ru wiert­ni­cze­go w skale, grun­cie lub be­to­nie.

Ist­nie­je wiele typów wiert­nic w za­leż­no­ści od przez­na­cze­nia, śred­ni­cy ot­wo­rów, bu­do­wy itp. Sta­no­wi­sko w te­re­nie, na któ­rym usta­wio­na jest wiert­ni­ca nosi nazwę wiert­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiertnictwo

1. dział gór­nict­wa zaj­mu­ją­cy się wy­ko­ny­wa­niem ot­wo­rów wiert­ni­czych w sko­ru­pie ziem­skiej;
2. dzie­dzi­na wie­dzy o od­wier­tach


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dzie­dzi­na zaj­mu­ją­ca się wy­ko­ny­wa­niem ot­wo­rów wiert­ni­czych w sko­ru­pie ziem­skiej


Wiert­nict­wo – dzie­dzi­na prze­my­słu zaj­mu­ją­ca się po­szu­ki­wa­niem i udo­stęp­nia­niem złóż ko­pa­lin po­przez ot­wo­ry wiert­ni­cze. Zaj­mu­je się rów­nież drą­że­niem ot­wo­rów ba­daw­czych w celu poz­na­nia bu­do­wy ge­o­lo­gicz­nej ba­da­ne­go ob­sza­ru.

Wy­róż­nia się trzy ro­dza­je tech­nik wiert­ni­czych:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiertniczy

zwią­za­ny z dzia­łem gór­nict­wa zaj­mu­ją­cym się wy­ko­ny­wa­niem od­wier­tów


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wiert­nict­wa, słu­żą­cy do wier­ce­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiertnik

pra­cow­nik za­trud­nio­ny przy ro­bo­tach wiert­ni­czych; wier­tacz, wiert­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Wiertło

1. ręcz­ne na­rzę­dzie do wier­ce­nia ot­wo­rów; wier­tar­ka, bor;
2. me­ta­lo­wy pręt uży­wa­ny do wier­ce­nia ot­wo­rów, wpra­wia­ny w ruch obro­to­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. na­rzę­dzie do wy­ko­ny­wa­nia ot­wo­rów;

 (1.2) techn. na­rzę­dzie do wy­ko­ny­wa­nia od­wier­tów


Wier­tło – na­rzę­dzie skra­wa­ją­ce do wy­ko­ny­wa­nia ot­wo­rów (wier­ce­nie) przy wy­ko­rzy­sta­niu wier­tar­ki lub innej obra­biar­ki z na­pę­dem obro­to­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wierucki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wierusz

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wieruszewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wieruszka

grzyb tru­ją­cy z ro­dzi­ny bedł­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wieruszkowate

ro­dzi­na grzy­bów z rzędu pie­czar­kow­ców; dzwon­ków­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Wieruszkowaty

o ce­chach wie­rusz­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Wieruszowianin

miesz­ka­niec Wie­ru­szo­wa


Źródła:

SJP.pl

Wieruszowianka

miesz­kan­ka Wie­ru­szo­wa


Źródła:

SJP.pl

Wieruszowski

przy­miot­nik od: Wie­ru­szów


Źródła:

SJP.pl

Wieruszów

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mia­sto w Pol­sce;


Wie­ru­szów – mia­sto w wo­je­wództ­wie łódz­kim, na ziemi wie­luń­skiej, na Wy­so­czyź­nie Wie­ru­szow­skiej, nad Pros­ną, Nie­so­bem i Brzeź­ni­cą. Sie­dzi­ba po­wia­tu wie­ru­szow­skie­go i gminy Wie­ru­szów.

Pry­wat­ne mia­sto szla­chec­kie lo­ko­wa­ne w 1368 roku po­ło­żo­ne było w XVI wieku w wo­je­wództ­wie sie­radz­kim. W la­tach 1975–1998 w wo­je­wództ­wie ka­li­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wierutniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wie­rut­nie


Źródła:

SJP.pl

Wierutniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wie­rut­ny


Źródła:

SJP.pl

Wierutność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wie­rut­ne; cecha tych, któ­rzy są wie­rut­ni


Źródła:

Wiktionary

Wierutny

do­ku­ment­ny, cał­ko­wi­ty


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który odz­na­cza się jakąś ne­ga­tyw­ną cechą roz­wi­nię­tą w naj­wyż­szym stop­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierzawice

Wie­rza­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie le­żaj­skim, w gmi­nie Le­żajsk. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa rze­szow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wierzba

drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny wierz­bo­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ce w wielu ga­tun­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dendr. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Salix|ref=tak., ro­dzaj drze­wa, krze­wu lub krze­win­ki z ro­dzi­ny wierz­bo­wa­tych;

 (1.2) drew­no wierz­bo­we


Mor­fo­lo­gia or­ga­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzbica

1. nazwa wielu wsi w Pol­sce;
2. wieś na Ukra­i­nie;
3. pol­ska rzeka, do­pływ Skrwy Pra­wej;
4. część Bo­gu­mi­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzbice

Wierz­bi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wroc­ław­skim, w gmi­nie Ko­bie­rzy­ce.


Źródła:

Wikipedia

Wierzbicki

przy­miot­nik od: Wierz­bi­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzbiczanin

miesz­ka­niec Wierz­bi­cy (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wierzbiczanka

miesz­kan­ka Wierz­bi­cy (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wierzbiec

Wierz­biec ( Wac­ke­nau) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie prud­nic­kim, w gmi­nie Prud­nik, w do­li­nie rzeki Prud­nik. Hi­sto­rycz­nie leży na Gór­nym Ślą­sku, na ziemi prud­nic­kiej. Po­ło­żo­na jest na te­re­nie Ob­ni­że­nia Prud­nic­kie­go, bę­dą­ce­go czę­ścią Ni­zi­ny Ślą­skiej. Prze­pły­wa przez nią rzeka Prud­nik.


Źródła:

Wikipedia

Wierzbieński

przy­miot­nik od: Wierzb­no


Źródła:

SJP.pl

Wierzbina

1. wierz­ba;
2. wierz­bo­we za­ro­śla;
3. drew­no wierz­bo­we


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) drze­wa lub krze­wy wierz­bo­we two­rzą­ce za­ro­śla

 (1.2) drze­wo lub krzew wierz­by

 (1.3) ga­łąz­ki wierz­bo­we

 (1.4) drew­no wierz­bo­we


Wierz­bi­na – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie trzeb­nic­kim, w gmi­nie Żmi­gród.

Do 2024 r. miej­sco­wość była przy­siół­kiem wsi Bar­ko­wo. W la­tach 1975–1998 przy­sió­łek ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żał do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzbinecki

przy­miot­nik od: Wierz­bi­nek


Źródła:

SJP.pl

Wierzbinek

wieś w Pol­sce


Wierz­bi­nek (niem. 1943–1945 Wirz­beck) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Wierz­bi­nek przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 266, nad rzeką Pich­ną. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą so­łect­wa Wierz­bi­nek oraz sie­dzi­bą gminy Wierz­bi­nek. Czę­ścią wsi jest miej­sco­wość Maj­da­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzbinowaty

rzad­ko: zło­żo­ny z wierz­bi­ny, wy­ko­na­ny z wierz­bi­ny; wierz­bi­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Wierzbinowiec

wierz­bi­no­wiec ro­ze­tek - mu­chów­ka z ro­dzi­ny pry­szczar­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wierzbinowy

przy­miot­nik od: wierz­bi­na


Źródła:

SJP.pl

Wierzbięcice

Wierz­bię­ci­ce ( Op­pers­dorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Nysa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wierzbięcin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wierzbięta

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Wierzbiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzbnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wierzbnicki

→ Wierzb­nik


Patrz:Wierzbnik

Źródła:

SJP.pl

Wierzbniczanin

1. miesz­ka­niec Wierzb­ni­ka;
2. miesz­ka­niec Wierzb­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Wierzbniczanka

miesz­kan­ka Wierzb­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Wierzbnik

daw­niej: wierz­bi­na (wierz­bo­we za­ro­śla)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzbno

nazwa wielu miej­sco­wo­ści i ich czę­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzbocice

Wierz­bo­ci­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie słu­pec­kim, w gmi­nie Słup­ca.

Wieś du­chow­na, włas­ność bi­skup­stwa poz­nań­skie­go, pod ko­niec XVI wieku le­ża­ła w po­wie­cie pyzdr­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wierzbolistny

przy­miot­nik

 (1.1) bot. ma­ją­cy li­ście jak wierz­ba


Źródła:

Wiktionary

Wierzbowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu mal­pi­giow­ców, obej­mu­ją­ca około 1200 ga­tun­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sa­li­ca­ce­ae|Mirb.|ref=tak., ro­dzi­na ro­ślin o zdrew­nia­łych pę­dach na­le­żą­ca do rzędu mal­pi­giow­ców;

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. i n. lm. oraz n. lp. od wierz­bo­wa­ty


Wierz­bo­wa­te ("Sa­li­ca­ce­ae" Mirb.) – ro­dzi­na ro­ślin o zdrew­nia­łych pę­dach na­le­żą­ca do rzędu mal­pi­giow­ców ("Mal­pig­hia­les"). Obej­mu­je 54 ro­dza­je z ok. 1200 ga­tun­ka­mi. Daw­niej włą­cza­no tu tylko dwa ro­dza­je – to­po­la ("Po­pu­lus") i wierz­ba ("Salix"), któ­rych ga­tun­ki są też je­dy­ny­mi re­pre­zen­tan­ta­mi ro­dzi­ny w pol­skiej flo­rze. Jej przed­sta­wi­cie­le wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy, w Au­stra­lii wy­stę­pu­ją nie­licz­ne ga­tun­ki tylko na pół­noc­nym wscho­dzie kon­ty­nen­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzbowaty

o ce­chach wierz­bo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wierzbowiec

nazwa kilku ga­tun­ków po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­skich drzew oraz ich kory i drew­na; do­star­cza­ją głów­nie garb­ni­ków, bar­dzo twar­de­go drew­na i al­ka­lo­i­dów; ke­bra­czo; kwe­bra­cho; kwe­bra­czo; qu­e­bra­cho


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzbownica

wy­so­ka ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny wie­sioł­ko­wa­tych, o mio­do­daj­nych, pur­pu­ro­wych z fio­le­to­wym od­cie­niem kwia­tach ze­bra­nych w stoż­ko­wa­te grona i o du­żych, lan­ce­to­wa­tych li­ściach, w Pol­sce po­spo­li­cie wy­stę­pu­ją­ca na zrę­bach, usy­pi­skach i w ro­wach; wierz­bow­ni­ca ki­przy­ca, wierz­bow­ni­ca wą­sko­list­na, wierz­bów­ka, wierz­bów­ka ki­przy­ca, wierz­bów­ka wą­sko­list­na, ki­przy­ca


Wierz­bow­ni­ca ("Epi­lo­bium" L.) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny wie­sioł­ko­wa­tych ("Ona­gra­ce­ae"). Na­le­ży do niego ponad 220 ga­tun­ków ro­dzi­mych dla stre­fy umiar­ko­wa­nej i ark­tycz­nej obu pół­kul. Naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie ga­tun­ko­we wy­stę­pu­je w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Eu­ro­pie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzbowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wierzbowski

naz­wi­sko


Wierz­bow­ski (forma żeń­ska: Wierz­bow­ska; licz­ba mnoga: Wierz­bow­scy) – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ło je 3798 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzbowy

przy­miot­nik od: wierz­ba


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z wierz­by

 (1.2) wy­ko­na­ny z drew­na lub innej czę­ści wierz­by

 (1.3) bę­dą­cy czę­ścią wierz­by

 (1.4) do­ty­czą­cy wierz­by


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierzbołów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu sza­wel­skim.


Wierz­bo­łów (lit. "Vir­ba­lis", pier­wot­nie "Nowa Wola") – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu ma­riam­pol­skim, 12 km od Wył­ko­wy­szek.

Mia­sto kró­lew­skie lo­ko­wa­ne w 1536 roku, po­ło­żo­ne było w Księ­stwie Żmudz­kim. Miej­sce obrad sej­mi­ków ziem­skich po­wia­tu sta­ro­du­bow­skie­go, prze­nie­sio­nych tu ze Sta­ro­du­ba na czas oku­pa­cji ro­syj­skiej w 1659 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzbówiec

Wierz­bó­wiec – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoń­skim, w gmi­nie So­cho­cin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wierzbówka

wy­so­ka ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny wie­sioł­ko­wa­tych, o mio­do­daj­nych, pur­pu­ro­wych z fio­le­to­wym od­cie­niem kwia­tach ze­bra­nych w stoż­ko­wa­te grona i o du­żych, lan­ce­to­wa­tych li­ściach, w Pol­sce po­spo­li­cie wy­stę­pu­ją­ca na zrę­bach, usy­pi­skach i w ro­wach; wierz­bów­ka ki­przy­ca, wierz­bów­ka wą­sko­list­na, wierz­bow­ni­ca, wierz­bow­ni­ca ki­przy­ca, wierz­bow­ni­ca wą­sko­list­na, ki­przy­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) górna lub zew­nętrz­na po­wierzch­nia cze­goś


Wierzch (do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. De­utsch Müllmen) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie prud­nic­kim, w gmi­nie Gło­gó­wek. Hi­sto­rycz­nie leży na Gór­nym Ślą­sku, na ziemi prud­nic­kiej. Po­ło­żo­na jest na te­re­nie Wy­so­czyz­ny Bial­skiej, bę­dą­cej czę­ścią Ni­zi­ny Ślą­skiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzchem

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) jadąc na koniu w siod­le

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­rze­czo­wy.

 (2.1) N. lp. od: wierzch


Źródła:

Wiktionary

Wierzchlas

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzchlaski

→ Wierzch­las; wierzch­le­ski


Źródła:

SJP.pl

Wierzchleski

→ Wierzch­las; wierzch­la­ski


Źródła:

SJP.pl

Wierzchni

przy­miot­nik

 (1.1) książk. znaj­du­ją­cy się na wierz­chu cze­goś, umie­szczo­ny na górze, sta­no­wią­cy zew­nętrz­ną war­stwę cze­goś; górny, zew­nętrz­ny


Źródła:

Wiktionary

Wierzchniactwo

Wierzch­niact­wo (łac. "epi­spa­dia­sis") – wada wro­dzo­na cewki mo­czo­wej. Wy­stę­pu­je czę­ściej u no­wo­rod­ków mę­skich.

Z po­wo­du nie­wyksz­tał­ce­nia się cewki mo­czo­wej w cał­ko­wi­cie zam­knię­ty prze­wód ru­ro­wy uj­ście zew­nętrz­ne cewki znaj­du­je się na grzbie­to­wej po­wierzch­ni prą­cia.


Źródła:

Wikipedia

Wierzchno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wierzchocin

Wierz­cho­cin (pol. hist. "Wierz­chu­ci­no") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim, w gmi­nie Wron­ki.


Źródła:

Wikipedia

Wierzchocino

Wierz­cho­ci­no (kaszb. "Wierzchòcëno", Vir­chen­zin) – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Smoł­dzi­no. Leży na Wy­brze­żu Sło­wiń­skim. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wierzcholski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wierzchominko

Wierz­cho­min­ko (do 1945 niem. "Varch­mins­ha­gen") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Bę­dzi­no.


Źródła:

Wikipedia

Wierzchomino

Wierz­cho­mi­no (do 1945 niem. "Varch­min") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Bę­dzi­no.

W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się re­zer­wat przy­ro­dy Wierz­cho­miń­skie Bagno o po­wierzch­ni 43,64 ha. Dzia­ła tu klub pił­kar­ski "Sokół".


Źródła:

Wikipedia

Wierzchosław

imię mę­skie


Wierz­cho­sław (nazwa obocz­na: So­śni­ca, do 1945 "Ama­lien­hof") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie go­le­niow­skim, w gmi­nie Go­le­niów, przy dro­dze łą­czą­cej Wi­dzień­sko z drogą nr 3, na Rów­ni­nie Go­le­niow­skiej po­ro­śnię­tej sos­no­wy­mi i mie­sza­ny­mi la­sa­mi Pu­szczy Go­le­niow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzchosława

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Wierzchosławice

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kilku miej­sco­wo­ści w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzchosławicki

do­ty­czą­cy Wierz­cho­sła­wic, zwią­za­ny z Wierz­cho­sła­wi­ca­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wierz­cho­sła­wic, zwią­za­ny z Wierz­cho­sła­wi­ca­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierzchosławostwo

Wierz­cho­sław z mał­żon­ką; Wierz­cho­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wierzchosławowie

Wierz­cho­sław z mał­żon­ką; Wierz­cho­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wierzchosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wierz­cho­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wierzchotka

ro­dzaj kwia­to­sta­nu o wie­lo­o­sio­wym roz­ga­łę­zie­niu pędów; kwia­to­stan wierz­chot­ko­wa­ty


Wierz­chot­ka (ang. "cyme", łac. "cyma") – ro­dzaj kwia­to­sta­nów, na­le­żą­cy do grupy kwia­to­sta­nów zam­knię­tych. Kwia­ty wy­ra­sta­ją na wierz­choł­kach roz­ga­łę­zia­ją­cych się osi. Gdy za­czy­na wy­ra­stać kwiat, oś koń­czy swój wzrost, za­czy­na­ją na­to­miast w kącie list­ków roz­wi­jać się bocz­ne osie dru­gie­go rzędu, znowu koń­czą­ce się kwia­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzchotkowaty

kwia­to­stan wierz­chot­ko­wa­ty - ro­dzaj kwia­to­sta­nu o wie­lo­o­sio­wym roz­ga­łę­zie­niu pędów; wierz­chot­ka


Źródła:

SJP.pl

Wierzchotkowy

przy­miot­nik od: wierz­chot­ka


Źródła:

SJP.pl

Wierzchowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wierzchowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) jeźdz. koń do jazdy wierz­chem, w siod­le

 (1.2) gwara. czu­bek, wierz­cho­łek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzchowina

naj­wyż­sza część grupy gór­skiej lub grupy wzgórz czy pa­gór­ków, ogra­ni­czo­na od sto­ków kra­wę­dzią


Wierz­cho­wi­na – naj­wyż­sza część grupy: gór, wzgórz, pa­gór­ków łą­czą­ca spła­szcze­nia po­wy­żej sto­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzchowinowy

przy­miot­nik od: wierz­cho­wi­na


Źródła:

SJP.pl

Wierzchowisko

1. górna część drze­wa nie­na­da­ją­ca się na ma­te­riał bu­dow­la­ny;
2. prze­sta­rza­le: górny bieg rzeki; te­re­ny nad gór­nym bie­giem rzeki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzchownia

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzchowo

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. je­zio­ro na Po­je­zie­rzu Draw­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzchowski

→ Wierz­cho­wo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Wierzchowo

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzchowy

przy­miot­nik od: wierzch


przy­miot­nik

 (1.1) do jazdy wierz­chem

 (1.2) od­by­wa­ny wierz­chem

 (1.3) środ. za­trud­nio­ny na po­wierzch­ni

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. słu­żą­cy jeż­dżą­cy na wierz­chu ka­re­ty

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (3.1) daw. jeźdz. koń do jazdy w siod­le


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierzchołek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. punkt łą­czą­cy są­sied­nie boki wie­lo­ką­ta lub co najm­niej trzy ścia­ny wie­lo­ścia­nu; punkt łą­czą­cy dwie pro­ste

 (1.2) geogr. szczyt góry

 (1.3) naj­bar­dziej wy­su­nię­ty punkt cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzchołkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wierz­cho­łek


Źródła:

SJP.pl

Wierzchołkowy

przy­miot­nik od: wierz­cho­łek


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wierz­choł­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierzchołowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wierzchołówka

wierz­cho­łów­ka żół­to­wło­sa - ga­tu­nek owada z rzędu mu­chó­wek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzchucice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wierzchucin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wierzchucinek

Wierz­chu­ci­nek – (niem. "Ho­hen­fel­de") wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie byd­go­skim, w gmi­nie Si­cien­ko.

W miej­sco­wo­ści za­cho­wał się pałac z 2 po­ło­wy XIX wieku, nieg­dyś włas­ność hra­bi­ny Anie­li Po­tu­lic­kiej.


Źródła:

Wikipedia

Wierzchucino

Wierz­chu­ci­no (kaszb. "Wiérzchùcëno" lub też "Wierzchùcëno", niem. "Wiers­chut­zin", d. pol. "Wierz­chu­cin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie puc­kim, w gmi­nie Kro­ko­wa. Leży nad Mo­rzem Bał­tyc­kim. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś leży nad By­chow­ską Stru­gą na pół­noc­no-za­chod­nim krań­cu je­zio­ra Żar­no­wiec­kie­go przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 213. Za­bu­do­wa­nia miej­sco­wo­ści znaj­du­ją się w od­le­gło­ści 3 km od Bał­ty­ku.


Źródła:

Wikipedia

Wierzeja

jedno ze skrzy­deł du­żych drzwi lub bramy


Wie­rze­ja – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim, w gmi­nie Dusz­ni­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzeje

1. dwus­krzy­dło­wa brama zbita z desek;
2. wiel­kie, dwus­krzy­dło­we drzwi; pod­wo­je, wrota


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. dwus­krzy­dło­wa brama z desek


Wie­rze­je – dawna wieś, od 1953 w gra­ni­cach mia­sta Piotr­ków Try­bu­nal­ski. Leży we wschod­niej czę­ści mia­sta, wzdłuż ulicy Wie­rze­je, po wschod­niej stro­nie je­zio­ra Bugaj, na pół­noc od wschod­niej ob­wod­ni­cy Piotr­ko­wa.

Za­bu­do­wa osied­la to głów­nie domy jed­no­ro­dzin­ne. Ze wzglę­du na chro­no­lo­gię za­bu­do­wa­nia, osied­le można po­dzie­lić na dwie czę­ści: starą po­łud­nio­wą (za­bu­do­wa z lat 1970–1990, oraz nową pół­noc­no-wschod­nią za­bu­do­wa­ną po 1990 roku).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzejewice

Wie­rze­je­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim, w gmi­nie Ja­ni­ko­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wierzejski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzelin

Wie­rze­lin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Śle­sin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wierzenica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w po­wie­cie poz­nań­skim;


Wie­rze­ni­ca – wieś so­łec­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, po­wie­cie poz­nań­skim, gmi­nie Swa­rzędz, na pra­wym brze­gu rzeki Głów­nej.

Wieś szla­chec­ka, włas­ność wo­je­wo­dy płoc­kie­go Pio­tra Po­tu­lic­kie­go, około 1580 le­ża­ła w po­wie­cie poz­nań­skim wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzenie

zwy­kle w licz­bie mno­giej: po­glą­dy, prze­ko­na­nia opar­te na wie­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wie­rzyć.

 (1.2) po­gląd przyj­mo­wa­ny bez do­wo­du, zwła­szcza re­li­gij­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierzgać

fikać; po­tocz­nie:
1. ma­chać gwał­tow­nie no­ga­mi;
2. prze­ciw­sta­wiać się komuś sil­niej­sze­mu; pod­ska­ki­wać, bry­kać;
3. o zwie­rzę­ciu: bie­gnąc, wy­rzu­cać do tyłu obie tylne nogi; bry­kać


Źródła:

SJP.pl

Wierzgnięcie

fi­knąć; po­tocz­nie:
1. mach­nąć gwał­tow­nie no­ga­mi;
2. prze­ciw­sta­wić się komuś sil­niej­sze­mu; pod­sko­czyć, bry­knąć;
3. o zwie­rzę­ciu: bie­gnąc, wy­rzu­cić do tyłu obie tylne nogi; bry­knąć


Źródła:

SJP.pl

Wierzgnąć

fi­knąć; po­tocz­nie:
1. mach­nąć gwał­tow­nie no­ga­mi;
2. prze­ciw­sta­wić się komuś sil­niej­sze­mu; pod­sko­czyć, bry­knąć;
3. o zwie­rzę­ciu: bie­gnąc, wy­rzu­cić do tyłu obie tylne nogi; bry­knąć


Źródła:

SJP.pl

Wierznica

Wierz­ni­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Do­brzyń nad Wisłą.


Źródła:

Wikipedia

Wierznowice

Wierz­no­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ło­wic­kim, w gmi­nie Zduny.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wierzonka

wieś w Pol­sce


Wie­rzon­ka (niem. "Wald­hof") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Swa­rzędz. W do­li­nie rzeki Głów­nej (do­pływ Warty), na skra­ju Parku Kra­jo­bra­zo­we­go Pu­szcza Zie­lon­ka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzyca

rzeka w Pol­sce


Wie­rzy­ca (też "Wie­rzy­sza", "We­ry­sa", łac. "Ve­ris­sa", kaszb. "Wierzësa", niem. "Ferse") – rzeka w pół­noc­nej Pol­sce, lewy do­pływ dol­nej Wisły. Dłu­gość rzeki wy­no­si 151,4 km, a po­wierzch­nia do­rze­cza 1603 km². Wie­rzy­ca wy­pły­wa z nie­wiel­kie­go Je­zio­ra Pio­trow­skie­go na Po­je­zie­rzu Ka­szub­skim przy miej­sco­wo­ści Pio­tro­wo na po­łud­nio­wy wschód od Wie­ży­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzyce

wieś w Pol­sce


Wie­rzy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Łu­bo­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

We­dług da­nych GUS z 2021 r., wieś li­czy­ła 681 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzyciel

osoba praw­na lub fi­zycz­na upraw­nio­na do żą­da­nia okre­ślo­ne­go świad­cze­nia od dłuż­ni­ka; osoba, u któ­rej ktoś za­cią­gnął dług


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba lub in­sty­tu­cja, od któ­rej po­ży­czo­ne zo­sta­ły pie­nią­dze

 (1.2) praw. osoba fi­zycz­na lub praw­na, która może żądać speł­nie­nia świad­cze­nia od innej osoby, z którą łączy ją sto­su­nek zo­bo­wią­za­nio­wy;


Wie­rzy­ciel (łac. "cre­di­tor") – osoba, która może żądać speł­nie­nia świad­cze­nia od innej osoby (dłuż­ni­ka), z którą łączy ją sto­su­nek zo­bo­wią­za­nio­wy. Ko­deks cy­wil­ny nie de­fi­niu­je po­ję­cia wie­rzy­cie­la "ex­pli­ci­te" (wprost); de­fi­niu­je je­dy­nie kon­struk­cje zo­bo­wią­za­nia (czyli sto­sun­ku zo­bo­wią­za­nio­we­go); zgod­nie z prze­pi­sem art. 353 kc – zo­bo­wią­za­nie po­le­ga na tym, że wie­rzy­ciel może żądać od dłuż­ni­ka świad­cze­nia, a dłuż­nik musi świad­cze­nie speł­nić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzycielka

ko­bie­ta upraw­nio­na do żą­da­nia okre­ślo­ne­go świad­cze­nia od dłuż­ni­ka; ko­bie­ta, u któ­rej ktoś za­cią­gnął dług


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. ko­bie­ta, od któ­rej po­ży­czo­ne zo­sta­ły pie­nią­dze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierzycielski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wie­rzy­cie­la


Źródła:

Wiktionary

Wierzyn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rzad. imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Wierzynek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Wie­rzyn


Wie­rzy­nek – re­sta­u­ra­cja znaj­du­ją­ca się przy Rynku Głów­nym w Kra­ko­wie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzytelność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. prawo wie­rzy­cie­la do żą­da­nia świad­cze­nia od dłuż­ni­ka;


Wie­rzy­tel­ność – upraw­nie­nie do żą­da­nia speł­nie­nia świad­cze­nia z okre­ślo­ne­go sto­sun­ku zo­bo­wią­za­nio­we­go przy­słu­gu­ją­ce wie­rzy­cie­lo­wi wobec dłuż­ni­ka i skła­da­ją­ce się z jed­ne­go lub wielu ro­szczeń lub praw kształ­tu­ją­cych.

Wie­rzy­tel­ność jest an­to­ni­mem długu, je­że­li na X ciąży dług wobec Y, to Y ma wie­rzy­tel­ność w sto­sun­ku do X. W ję­zy­ku praw­ni­czym sfor­mu­ło­wa­nia tego używa się głów­nie dla scha­rak­te­ry­zo­wa­nia po­zy­cji wie­rzy­cie­la.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wierzyć

1. wyz­na­wać jakąś re­li­gię;
2. przyj­mo­wać coś za praw­dę;
3. ufać, że ktoś mówi praw­dę, mieć do kogoś za­u­fa­nie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uwie­rzyć)

 (1.1) uwa­żać coś za praw­dzi­we mimo braku do­wo­dów na praw­dzi­wość tego

 (1.2) ufać komuś, uwa­żać, że ktoś ma rację

 (1.3) wyz­na­wać re­li­gię

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wie­rzyć sie­bie

 (2.1) stpol. zwie­rzać się komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wierzyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierząca

ko­bie­ta wyz­na­ją­ca jakąś re­li­gię


Wie­rzą­ca (fr. "Ha­de­wijch") – fran­cu­ski dra­mat fil­mo­wy z 2009 roku w re­ży­se­rii Bruno Du­mon­ta. Zdję­cia krę­co­no w Pa­ry­żu, Bert­hen (de­par­ta­ment Nord) oraz w Les­si­nes (Wa­lo­nia).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wierzący

czło­wiek wyz­na­ją­cy jakąś re­li­gię


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba wyz­na­ją­ca jakąś re­li­gię

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: wie­rzyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiesbaden

[czy­taj: wis­badn] mia­sto w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto i uz­dro­wi­sko w środ­ko­wych Niem­czech, sto­li­ca kraju związ­ko­we­go Hesja;


Wies­ba­den – mia­sto na pra­wach po­wia­tu, uz­dro­wi­sko w środ­ko­wo-za­chod­nich Niem­czech, od 1945 roku sto­li­ca kraju związ­ko­we­go Hesja, w re­jen­cji Darm­stadt. Leży nad Renem, u pod­nó­ża gór Ta­u­nus. Znane jest ze źró­deł ter­mal­nych. Od 1945 do Wies­ba­den na­le­ży Mainz-Ka­stel, po­przed­nio była to część Mo­gun­cji. Pod ko­niec 2024 licz­ba lud­no­ści wy­no­si­ła około 296 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiesbadeński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wies­ba­den, do­ty­czą­cy Wies­ba­den


Źródła:

Wiktionary

Wiesel

[czy­taj: WIzel] naz­wi­sko


Wie­sel (niem. "ła­si­ca") – nie­miec­ki lekki gą­sie­ni­co­wy po­jazd opra­co­wa­ny w la­tach 70. Od lat 90. znaj­du­je sze­ro­kie za­sto­so­wa­nie w armii nie­miec­kiej, która używa wielu jego od­mian.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiesenthal

[czy­taj: WIzental] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiesia

zdrob­nie­nie od: Wie­sła­wa (imię żeń­skie); Wieś­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż., zdrobn. od Wie­sła­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiesiek

zdrob­nie­nie od: Wie­sław (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Wie­sław

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: Wieś­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiesieli

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. we­se­le


Źródła:

Wiktionary

Wiesiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wiesi lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiesio

zdrob­nie­nie od: Wie­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wiesiołek

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny wie­sioł­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Oe­not­he­ra|ref=tak., ro­śli­na o żół­tych kwia­tach i lan­ce­to­wa­tych li­ściach;


Wie­sio­łek ("Oe­not­he­ra" L.) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny wie­sioł­ko­wa­tych ("Ona­gra­ce­ae"). Na­le­ży do niego 157 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na­tu­ral­nie w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Po­łud­nio­wej, z cen­trum zróż­ni­co­wa­nia w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej. Część ga­tun­ków zo­sta­ła in­tro­du­ko­wa­na na inne kon­ty­nen­ty. W Eu­ro­pie w niek­tó­rych uję­ciach opi­sa­no ich kil­ka­dzie­siąt, acz­kol­wiek wiele z nich nie jest sze­rzej uz­na­wa­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiesiołkowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu mir­tow­ców, obej­mu­ją­ca ponad 650 ga­tun­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ona­gra­ce­ae|Juss.|ref=tak., ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu mir­tow­ców;


Wie­sioł­ko­wa­te ("Ona­gra­ce­ae" Juss.) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu mir­tow­ców za­wie­ra­ją­ca około 22 ro­dza­je i około 656 ga­tun­ków. Ro­dzi­na kos­mo­po­li­tycz­na, jest roz­po­wszech­nio­na na całym świe­cie od stre­fy bo­re­al­nej po tro­pi­kal­ną poza su­chy­mi stre­fa­mi Afry­ki i Au­stra­lii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiesiołkowaty

o ce­chach wie­sioł­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wiesiołkowiec

po­sto­jak wie­sioł­ko­wiec - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny za­wi­sa­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wiesiołkowy

przy­miot­nik od: wie­sio­łek


Źródła:

SJP.pl

Wiesiołucha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Ukra­i­nie, prawy do­pływ Pry­pe­ci


Wie­sio­łu­cha – dawny fol­wark. Te­re­ny na któ­rych leżał znaj­du­ją się obec­nie na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie wi­teb­skim, w re­jo­nie głę­boc­kim, w siel­so­wie­cie Pro­zo­ro­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiesiołów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wieslana

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji, w Re­pu­bli­ce Komi i Kraju Perm­skim, lewy do­pływ Kamy


Źródła:

Wiktionary

Wiesny

przy­miot­nik

 (1.1) śrpol. wiej­ski


Źródła:

Wiktionary

Wieszaczek

zdrob­nie­nie od: wie­szak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wie­szak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieszadełko

zdrob­nie­nie od: wie­sza­dło


Wie­sza­deł­ko ( su­spen­sor) – w bio­lo­gii ter­min ma­ją­cy różne zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieszadło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przed­miot słu­żą­cy do za­wie­sza­nia lub pod­wie­sza­nia


Źródła:

Wiktionary

Wieszak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kołek, ha­czyk lub drą­żek, słu­żą­cy do wie­sza­nia ubrań, ręcz­ni­ków itp.

 (1.2) mebel za­o­pa­trzo­ny w kilka wie­sza­ków (1.1)

 (1.3) kraw. ta­siem­ka lub pę­tel­ka przy­szy­ta do ubra­nia lub ręcz­ni­ka

 (1.4) przed­miot o łu­ko­wa­tym lub trój­kąt­nym kształ­cie, z ha­kiem poś­rod­ku, słu­żą­cy do wie­sza­nia ubrań na drąż­ku;

 (1.5) ar­chit. pio­no­wy ele­ment drew­nia­nej kon­struk­cji dachu;

 (1.6) pot. żart. wy­so­ka i chuda osoba


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wieszakowy

→ wie­szak


Patrz:wieszak

Źródła:

SJP.pl

Wieszanie

1. za­cze­piać coś na czymś tak, aby zwi­sa­ło;
2. po­tocz­nie, o kom­pu­te­rze: wie­szać się - od­ma­wiać po­słu­szeń­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wie­szać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieszar

typ wią­za­ra da­cho­we­go, sto­so­wa­ny w da­chach o dużej roz­pię­to­ści, przy braku pod­pór bez­poś­red­nich


Źródła:

SJP.pl

Wieszarowy

przy­miot­nik od: wie­szar


Źródła:

SJP.pl

Wieszać

1. za­cze­piać coś na czymś tak, aby zwi­sa­ło;
2. po­tocz­nie, o kom­pu­te­rze: wie­szać się - od­ma­wiać po­słu­szeń­stwa


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) umie­szczać coś w taki spo­sób, że punkt za­cze­pie­nia znaj­du­je się ponad jego środ­kiem cięż­ko­ści

 (1.2) za­bi­jać kogoś po­przez za­wią­za­nie na jego szyi pętli za­ci­ska­ją­cej się pod jego cię­ża­rem

 (1.3) środ. in­form. do­pro­wa­dzać sy­stem in­for­ma­tycz­ny do za­blo­ko­wa­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wie­szać się

 (2.1) trzy­mać się cze­goś, nie opie­ra­jąc nóg, dyn­da­jąc, zwi­sać na czymś

 (2.2) od­bie­rać sobie życie po­przez za­wią­za­nie na szyi pętli

 (2.3) środ. in­form. o kom­pu­te­rze: prze­sta­wać dzia­łać, blo­ko­wać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieszcz

książ­ko­wo:
1. ge­nial­ny, natch­nio­ny poeta, zwła­szcza ro­man­tycz­ny; wie­szczek;
2. czło­wiek prze­po­wia­da­ją­cy przysz­łość państw lub na­ro­dów; pro­rok, pro­fe­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) natch­nio­ny, wy­bit­ny poeta

 (1.2) osoba prze­po­wia­da­ją­ca przysz­łość na­ro­du

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od wie­szczyć


Wieszcz – poeta natch­nio­ny, poeta-pro­rok.

Słowo to ist­nia­ło już w sta­ro­pol­szczyź­nie, wią­żąc się jed­nak nie z okre­ślo­ną po­sta­wą ar­ty­sty, lecz z funk­cją prze­wi­dy­wa­nia przysz­ło­ści, czyli wie­szcze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieszczba

prze­po­wied­nia, wróż­ba


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. prze­po­wied­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieszczbiarka

→ wieszcz­biarz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ko­bie­ta wie­szczą­ca przysz­łość


Patrz:wieszczbiarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieszczbiarnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. miej­sce wie­szcze­nia przysz­ło­ści


Źródła:

Wiktionary

Wieszczbiarski

do­ty­czą­cy wieszcz­bia­rza, wieszcz­biar­stwa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wieszcz­biar­stwem, do­ty­czą­cy wieszcz­biar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieszczbiarsko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób wieszcz­biar­ski


Źródła:

Wiktionary

Wieszczbiarskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. wieszcz­biar­ski cha­rak­ter cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Wieszczbiarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. próby prze­po­wia­da­nia przysz­ło­ści za po­mo­cą spe­cjal­nych przed­mio­tów i tech­nik


Źródła:

Wiktionary

Wieszczbiarz

prze­sta­rza­łe: ten, kto prze­po­wia­da przysz­łość z kart, z ręki, z liczb lub in­nych zna­ków; wie­szczek, wróż­bi­ta, wróż, wróż­biarz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. osoba wie­szczą­ca przysz­łość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieszczek

1. prze­sta­rza­łe: ten, kto prze­po­wia­da przysz­łość z kart, z ręki, z liczb lub in­nych zna­ków; wieszcz­biarz, wróż­bi­ta, wróż, ka­ba­larz;
2. daw­niej: natch­nio­ny, wy­bit­ny poeta; wieszcz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. czło­wiek prze­po­wia­da­ją­cy przysz­łość

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pyrr­ho­co­rax gra­cu­lus|ref=tak., ga­tu­nek śred­nie­go ptaka osia­dłe­go z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych;

 (2.2) ornit. ptak z ga­tun­ku wie­szczek (2.1)

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od: wieszcz­ka


Wie­szczek ("Pyrr­ho­co­rax gra­cu­lus") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z ro­dzi­ny kru­ko­wa­tych (Cor­vi­dae). Wy­stę­pu­je w gó­rach Eu­raz­ji i pół­noc­no-za­chod­niej Afry­ki; ge­ne­ral­nie jest osia­dły. Wy­jąt­ko­wo za­la­tu­je do Pol­ski. Nie jest za­gro­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieszczenie

1. za­wia­da­miać, ob­wie­szczać
2. być oz­na­ką cze­goś, co na­stą­pi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. prze­po­wia­da­nie przysz­ło­ści

 (1.2) książk. za­po­wia­da­nie tego, co na­stę­pu­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieszczka

prze­sta­rza­łe: wróż­ka;
1. ko­bie­ta, która prze­po­wia­da przysz­łość z kart, z ręki, z liczb lub in­nych zna­ków; wróż­bit­ka, wróż­biar­ka, ka­ba­lar­ka, ka­ba­list­ka;
2. po­stać z baśni ma­ją­ca moc czy­nie­nia cza­rów; cza­ro­dziej­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: wieszcz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieszczo

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób wie­szczy


Źródła:

Wiktionary

Wieszczość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. cecha tego, co wie­szcze


Źródła:

Wiktionary

Wieszczy

książ­ko­wo:
1. od­no­szą­cy się do wie­szcza;
2. pro­ro­czy, wró­żeb­ny, pro­fe­tycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wie­szcze­niem, do­ty­czą­cy wie­szcze­nia

 (1.2) liter. po­e­tyc­ki


Wie­szczy – po­stać z za­kre­su de­mo­no­lo­gii sło­wiań­skiej, bę­dą­ca formą po­śmiert­nej eg­zy­sten­cji ludz­kiej duszy, zbli­żo­na do wy­o­bra­żeń upio­ra lub wam­pi­ra, po­sia­da­ją­ca jed­nak na wielu te­re­nach włas­ną, odręb­ną toż­sa­mość, wy­róż­nia­ją­cą się szcze­gól­ny­mi ce­cha­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieszczyca

1. wzjeż­ka wie­szczy­ca - ga­tu­nek ćmy z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych;
2. daw­niej: wieszcz­ka, wróż­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sem­blis pha­la­e­no­i­des|L.|ref=tak., motyl z rzędu chru­ści­ków;

 (1.2) daw. wróż­biar­ka

 (1.3) daw. med. koł­tun, plica po­lo­ni­ca

 (1.4) daw. gw-pl|Kra­ków. upiór przy­bie­ra­ją­cy po­stać ko­bie­ty, du­szą­cy śpią­cych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieszczycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wieszczyczyn

Wie­szczy­czyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie śrem­skim, w gmi­nie Dolsk. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

Wieś po­ło­żo­na 4,8 km na pół­noc od Dol­ska, przy dro­dze po­wia­to­wej nr 4070 z Ka­dze­wa do Ko­nar­skie.


Źródła:

Wikipedia

Wieszczyć

książ­ko­wo: prze­po­wia­dać, prze­wi­dy­wać przysz­łość; wró­żyć


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) książk. albo podn. prze­po­wia­dać przysz­łość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieszki

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wieszkowo

Wiesz­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­ściań­skim, w gmi­nie Krzy­wiń.


Źródła:

Wikipedia

Wieszli

daw­niej: cza­sow­nik "wie­dzieć" w for­mie oso­bo­wej po­łą­czo­ny z par­ty­ku­łą py­ta­ją­cą "-li" (= czy); czy wiesz


Źródła:

SJP.pl

Wieszyno

Wie­szy­no (kaszb. "Wieszëno", Ves­sin) – wieś-uli­ców­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Re­dzi­ko­wo. Ma sta­tut so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiesław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: Wie­sła­wa


Wie­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Była to skró­co­na forma imie­nia Wie­li­sław, Wie­le­sław. Mogło oz­na­czać „tego, kto pra­gnie sławy”. We­dług Wła­dy­sła­wa Ko­pa­liń­skie­go jest to imię li­te­rac­kie ut­wo­rzo­ne przez Win­cen­te­go Re­klew­skie­go pod ko­niec XVIII w. spo­pu­la­ry­zo­wa­ne przez po­e­mat "Wie­sław" Ka­zi­mie­rza Bro­dziń­skie­go, co nie jest praw­dą w świet­le no­wszych ana­liz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiesława

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: Wie­sław


Wie­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zdrob­nia­le: Wie­sia, Wisia. Jest to żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Wie­sław. Była to skró­co­na forma imie­nia Wie­li­sła­wa. Mogło oz­na­czać „tę, która pra­gnie sławy”.

Wedle da­nych re­je­stru PESEL imię Wie­sła­wa (jako pier­wsze) we­dług stanu na 22 stycz­nia 2025 w Pol­sce nosi 102 987 ko­biet. Było wów­czas na 63. miej­scu pod wzglę­dem po­pu­lar­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiesławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wie­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiesławostwo

Wie­sław z mał­żon­ką; Wie­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wiesławowie

Wie­sław z mał­żon­ką; Wie­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wiesławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wie­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wietchinin

Wiet­chi­nin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie tu­rec­kim, w gmi­nie Turek.

Od 1 stycz­nia do 12 paź­dzier­ni­ka 1973 w gmi­nie Ka­wę­czyn. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wietek

motyl z ro­dzi­ny bie­lin­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wieteski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wietkong

ko­mu­ni­stycz­ne od­dzia­ły par­ty­zanc­kie w Wiet­na­mie Po­łud­nio­wym; Viet­cong


Źródła:

SJP.pl

Wietlica

kos­mo­po­li­tycz­ny ro­dzaj pa­pro­ci


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wietlicowate

ro­dzi­na pa­pro­ci z rzędu pa­prot­kow­ców


Wiet­li­co­wa­te ("At­hy­ria­ce­ae") – ro­dzi­na pa­pro­ci z rzędu pa­prot­kow­ców ("Po­ly­po­dia­les") o za­się­gu kos­mo­po­li­tycz­nym. We­dług sy­ste­mu PPG I (2016) obej­mu­je trzy ro­dza­je ("At­hy­rium", "De­pa­ria" i "Di­pla­zium") z ok. 650 ga­tun­ka­mi. W Pol­sce po­spo­li­tym przed­sta­wi­cie­lem wiet­li­co­wa­tych jest wiet­li­ca sa­mi­cza ("At­hy­rium filix-fe­mi­na").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wietn.

skrót od: wiet­nam­ski


Źródła:

SJP.pl

Wietnam

pań­stwo w Azji ze sto­li­cą w Hanoi; So­cja­li­stycz­na Re­pu­bli­ka Wiet­na­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Azji;


Wiet­nam, So­cja­li­stycz­na Re­pu­bli­ka Wiet­na­mu ( Việt Nam, Cộng hòa xã hội chủ nghĩa Việt Nam,) − pań­stwo w Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej, po­ło­żo­ne na Pół­wy­spie In­do­chiń­skim i gra­ni­czą­ce z Chiń­ską Re­pu­bli­ką Lu­do­wą, La­o­sem i Kam­bo­dżą. Ma ponad 102 mln miesz­kań­ców i jest pięt­na­stym co do wiel­ko­ści po­pu­la­cji pań­stwem świa­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wietnamczyk

oby­wa­tel Wiet­na­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. oby­wa­tel Wiet­na­mu, miesz­ka­niec Wiet­na­mu, osoba na­ro­do­wo­ści wiet­nam­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wietnamiec

lek­ce­wa­żą­co o Wiet­nam­czy­ku; Wiet­na­miec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. Wiet­nam­czyk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wietnamistka

→ wiet­na­mi­sta


Patrz:wietnamista

Źródła:

SJP.pl

Wietnamistyka

Wiet­na­mi­sty­ka – dy­scy­pli­na zaj­mu­ją­ca się ję­zy­kiem i li­te­ra­tu­rą Wiet­na­mu, także kie­ru­nek aka­de­mic­ki poś­wię­co­ny tym za­gad­nie­niom.


Źródła:

Wikipedia

Wietnamizacja

1. umoc­nie­nie zdol­no­ści sa­mo­o­bro­ny rządu i na­ro­du po­łud­nio­wo­wiet­nam­skie­go w cza­sie wojny wiet­nam­skiej w celu zmniej­sze­nia za­an­ga­żo­wa­nia mi­li­tar­ne­go wojsk ame­ry­kań­skich;
2. rzad­ko: pod­da­wa­nie wpły­wom wiet­nam­skim, na­da­wa­nie cze­muś cech ty­po­wo wiet­nam­skich


Wiet­na­mi­za­cja ( Viet­na­mi­za­tion) – kon­cep­cja po­li­tycz­na wdra­ża­nia przez ad­mi­ni­stra­cję pre­zy­den­ta USA Ri­char­da Ni­xo­na, ma­ją­ca na celu po­ło­że­nie kresu za­an­ga­żo­wa­niu Sta­nów Zjed­no­czo­nych w wojnę w Wiet­na­mie po­przez pro­gram „ro­zbu­do­wy, wy­po­sa­ża­nia i szko­le­nia sił po­łud­nio­wo­wiet­nam­skich oraz przy­pi­sy­wa­nia im coraz więk­szej roli bo­jo­wej, przy jed­no­czes­nym sta­łym zmniej­sza­niu licz­by żoł­nie­rzy od­dzia­łów bo­jo­wych USA”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wietnamka

po­tocz­nie: świn­ka wiet­nam­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Wiet­na­mu, miesz­kan­ka Wiet­na­mu, ko­bie­ta na­ro­do­wo­ści wiet­nam­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wietnamski

zwią­za­ny z Wiet­na­mem


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wiet­na­mu lub Wiet­nam­czy­ków

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język urzę­do­wy Wiet­na­mu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wietnamskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem wiet­nam­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem wiet­nam­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku wiet­nam­skim


Źródła:

Wiktionary

Wietnamskość

→ wiet­nam­ski


Patrz:wietnamski

Źródła:

SJP.pl

Wietnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. izba radna


Źródła:

Wiktionary

Wietrunek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. wzdę­cie


Źródła:

Wiktionary

Wietrzak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wietrzelisko

usy­pi­sko pow­sta­łe z na­gro­ma­dze­nia się wie­trze­li­ny


Źródła:

SJP.pl

Wietrzeliskowy

przy­miot­nik od: wie­trze­li­sko


Źródła:

SJP.pl

Wietrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wie­trzyć.

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wie­trzeć.


Wie­trze­nie – roz­pad me­cha­nicz­ny i roz­kład che­micz­ny skał wsku­tek dzia­ła­nia ener­gii sło­necz­nej, po­wie­trza, wody i or­ga­niz­mów. Za­cho­dzi na po­wierzch­ni Ziemi i w jej po­wierzch­nio­wej stre­fie zwa­nej stre­fą wie­trze­nia (głę­bo­kość od kilku do kil­ku­dzie­się­ciu me­trów).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wietrzeniowy

przy­miot­nik od: wie­trze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wietrzeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zwie­trzeć)

 (1.1) (o sub­stan­cjach) stop­nio­wo tra­cić świe­żość i za­pach wsku­tek dzia­ła­nia czyn­ni­ków ta­kich jak cie­pło i po­wie­trze

 (1.2) (o za­pa­chu) ulat­niać się

 (1.3) ule­gać za­pom­nie­niu

 (1.4) sta­wać się nie­ak­tu­al­nym


Źródła:

Wiktionary

Wietrznie

przy­słó­wek

 (1.1) od­przym. → wietrz­ny


Źródła:

Wiktionary

Wietrzniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: wietrz­no, wietrz­nie


Źródła:

SJP.pl

Wietrznik

1. otwór w dachu lub ścia­nie umoż­li­wia­ją­cy do­pływ po­wie­trza; wy­wietrz­nik; wen­ty­la­tor;
2. nie­wiel­ka część okna, da­ją­ca się od­dziel­nie ot­wie­rać; luf­cik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. pejor. lek­ko­myśl­ny, nie­sta­ły męż­czyz­na (zwła­szcza młody) nie­trak­tu­ją­cy ni­ko­go po­waż­nie

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Poz­nań. cuk. zob. ptyś.

 (2.2) bud. otwór wen­ty­la­cyj­ny

 (2.3) bud. ot­wie­ral­na część w skrzyd­le okna umoż­li­wia­ją­ca wie­trze­nie po­mie­szcze­nia

 (2.4) ar­chit. urzą­dze­nie wska­zu­ją­ce kie­ru­nek wie­ją­ce­go wia­tru

 (2.5) łow. noz­drza psa lub zwie­rzę­cia dra­pież­ne­go

 (2.6) górn. amor­ty­za­tor ude­rzeń strug wody w ta­ra­nie wiert­ni­czym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wietrzno

przy­słó­wek

 (1.1) od­przym. → wietrz­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wietrzność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wietrz­ne


Źródła:

Wiktionary

Wietrzny

przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się sil­ny­mi pod­mu­cha­mi wia­tru

 (1.2) po­ru­sza­ny wia­trem

 (1.3) za­cho­dzą­cy pod wpły­wem dzia­ła­nia wia­tru, pow­sta­ły wsku­tek dzia­ła­nia wia­tru

 (1.4) med. o cho­ro­bie: prze­no­szo­ny drogą kro­pel­ko­wą

 (1.5) przen. przest. nie­sta­ły w uczu­ciach, nie­sta­bil­ny emo­cjo­nal­nie

 (1.6) przen. przest. zni­ko­my, prze­lot­ny, nietr­wa­ły, prze­mi­ja­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Wietrzyca

Wie­trzy­ca, wietrz­ni­ca – w tra­dy­cji pol­skich Gó­ra­li jest to zły duch at­mos­fe­rycz­ny, który po­ja­wia się pod­czas wia­tru hal­ne­go. Zgod­nie z po­da­nia­mi po­ry­wa różne przed­mio­ty, a czło­wie­ko­wi po­tra­fi ode­brać mowę oraz po­ła­mać kości. W walce z nim na­le­ża­ło po­słu­żyć się poś­wię­co­nym nożem, który rzu­ca­no w po­wie­trze. Jeśli nóż tra­fił wietrz­ni­cę, spa­dał po­kry­ty krwią na zie­mię a wiatr na­tych­miast usta­wał.


Źródła:

Wikipedia

Wietrzychowice

1. wieś w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim;
2. wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie tar­now­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wietrzychowicki

przy­miot­nik od: Wie­trzy­cho­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Wietrzychowo

Wie­trzy­cho­wo (niem. "Die­trichs­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ni­dzic­kim, w gmi­nie Ni­dzi­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

W 2022 w miej­sco­wo­ści zo­stał uru­cho­mio­ny przy­sta­nek ko­le­jo­wy.


Źródła:

Wikipedia

Wietrzyk

1. zdrob­nie­nie od: wiatr;
2. lekki, przy­jem­ny wiatr; pod­much


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lekki wiatr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wietrzykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wietrzysko

zgru­bie­nie od: wiatr


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. silny, do­kucz­li­wy wiatr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wietrzyć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. prze­wie­trzyć, wy­wie­trzyć)

 (1.1) wy­wo­ły­wać prze­pływ po­wie­trza w po­mie­szcze­niu

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zwie­trzyć)

 (2.1) łapać za­pach z po­wie­trza


Źródła:

Wiktionary

Wietrzyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wietszyce

Wiet­szy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie gło­gow­skim, w gmi­nie Pęc­ław.


Źródła:

Wikipedia

Wietługa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Rosji prze­du­ral­skiej, lewy do­pływ Wołgi;

 (1.2) geogr. adm. mia­sto w Rosji w ob­wo­dzie niż­no­no­wo­grodz­kim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wietłuski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wie­tłu­gą, do­ty­czą­cy Wie­tłu­gi (mia­sta lub rzeki)


Źródła:

Wiktionary

Wiew

stru­mień po­wie­trza; pod­much; po­wiew


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ciąg, stru­mień po­wie­trza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiewać

daw­niej:
1. ma­chać, kiwać czymś;
2. po­wie­wać, ło­po­tać, trze­po­tać na wie­trze


Źródła:

SJP.pl

Wiewidło

wie­ja­dło, wie­jacz­ka; daw­niej:
1. ręcz­na szu­fel­ka do wia­nia zboża;
2. przy­rząd do tło­cze­nia po­wie­trza, wach­larz


Źródła:

SJP.pl

Wiewiec

Wie­wiec – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­ję­czań­skim, w gmi­nie Strzel­ce Wiel­kie.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiewiór

1. re­gio­nal­nie: wie­wiór­ka;
2. prze­sta­rza­le: rze­żącz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. przest. rze­żącz­ka

 (1.2) żart. lub reg. sa­miec wie­wiór­ki

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. zob. wie­wió­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiewióra

1. re­gio­nal­nie: wie­wiór­ka;
2. prze­sta­rza­le: rze­żącz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od wie­wiór­ka


Wie­wió­ra ("Ra­tu­fa") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny wie­wiór (Ra­tu­fi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiewiórcia

pie­szczot­li­wie: wie­wiór­ka; wie­wió­recz­ka


Źródła:

SJP.pl

Wiewiórczak

ro­zdaj gry­zo­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cal­lo­sciu­rus|Gray|ref=tak., na­drzew­ny gry­zoń z po­dro­dzi­ny wie­wiór­cza­ków wy­stę­pu­ją­cy w Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej;


Wie­wiór­czak ("Cal­lo­sciu­rus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny wie­wiór­cza­ków (Nan­no­sciu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiewiórczaki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cal­lo­sciu­ri­nae|Po­cock|ref=tak., po­dro­dzi­na ssa­ków z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych;


Wie­wiór­cza­ki (Nan­no­sciu­ri­nae) – po­dro­dzi­na ssa­ków z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiewiórczy

przy­miot­nik od: wie­wiór­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wie­wiór­ką, do­ty­czą­cy wie­wiór­ki

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do wie­wiór­ki, bę­dą­cy jej czę­ścią

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) przy­po­mi­na­ją­cy wie­wiór­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiewiórczę

młode wie­wiór­ki


Źródła:

SJP.pl

Wiewióreczka

zdrob­nie­nie od: wie­wiór­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: wie­wiór­ka

 (1.2) mała wie­wiór­ka


Wie­wió­recz­ka ("Mi­cro­sciu­rus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny wie­wió­rek (Sciu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiewiórecznik

wie­wió­recz­nik po­spo­li­ty - ssak na­drzew­ny z ro­dzi­ny tu­pa­jo­wa­tych; tupaj, tu­pa­ja


Źródła:

SJP.pl

Wiewiórka

1. gry­zoń na­drzew­ny z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych
2. w l. mno­giej (wie­wiór­ki): wy­pra­wio­ne skór­ki z wie­wió­rek; futro z tych skó­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|sciu­rus|ref=tak., na­drzew­ny gry­zoń o pu­szy­stym i naj­czę­ściej rudym fu­trze oraz dłu­giej kicie;

 (1.2) pot. przen. osoba z ja­skra­wo ru­dy­mi wło­sa­mi

 (1.3) w lm. futro z wie­wió­rek (1.1)


Wie­wiór­ka ("Sciu­rus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny wie­wió­rek (Sciu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiewiórki

1. gry­zoń na­drzew­ny z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych
2. w l. mno­giej (wie­wiór­ki): wy­pra­wio­ne skór­ki z wie­wió­rek; futro z tych skó­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sciu­ri­nae|G. Fis­cher|ref=tak., po­dro­dzi­na ssa­ków z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: wie­wiór­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiewiórkokształtne

po­drząd ssa­ków z rzędu gry­zo­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sciu­ro­morp­ha|Brandt|ref=tak., po­drząd ssa­ków z rzędu gry­zo­ni z dłu­gi­mi owło­sio­ny­mi ogo­na­mi;


Wie­wiór­koksz­tałt­ne (Sciu­ro­morp­ha) – po­drząd ssa­ków z rzędu gry­zo­ni (Ro­den­tia).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiewiórkowate

ro­dzi­na głów­nie na­drzew­nych gry­zo­ni, śred­nich roz­mia­rów ciała o sil­nie owło­sio­nym ogo­nie, wy­stę­pu­ją­cych na wszyst­kich kon­ty­nen­tach poza Au­stra­lią i An­tark­ty­dą


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sciu­ri­dae|G. Fis­cher|ref=tak., ro­dzi­na ssa­ków z po­drzę­du wie­wiór­koksz­tałt­nych;


Wie­wiór­ko­wa­te (Sciu­ri­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z po­drzę­du wie­wiór­koksz­tałt­nych (Sciu­ro­morp­ha) w obrę­bie rzędu gry­zo­ni (Ro­den­tia).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiewiórkowaty

o ce­chach wie­wiór­ko­wa­tych, ro­dzi­ny ssa­ków


Źródła:

SJP.pl

Wiewiórkowy

→ wie­wiór­ka


Patrz:wiewiórka

Źródła:

SJP.pl

Wiewiórolotka

ro­dzaj gry­zo­ni la­ta­ją­cych


Wie­wió­ro­lot­ka ("Ano­ma­lu­rus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny wie­wió­ro­lo­tek (Ano­ma­lu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wió­ro­lot­ko­wa­tych (Ano­ma­lu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiewiórowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiewiórski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiewióry

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ra­tu­fi­nae|Moore|ref=tak., mo­no­ty­po­wa po­dro­dzi­na ssa­ków z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: wie­wiór

 (2.2) M., B. i W. lm. od: wie­wió­ra


Wie­wió­ry (Ra­tu­fi­nae) – po­dro­dzi­na ssa­ków z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiewiórzyca

1. daw­niej, dziś gwa­ro­wo: wie­wiór­ka;
2. zgru­bie­nie od: wie­wiór­ka


Źródła:

SJP.pl

Wiezienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wieźć.


Źródła:

Wiktionary

Wieńcowy

przy­miot­nik od: wie­niec


przy­miot­nik

 (1.1) anat. od­no­szą­cy się do na­czyń odży­wia­ją­cych serce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieńczysław

imię mę­skie


Wień­czy­sław – sło­wiań­skie imię mę­skie ut­wo­rzo­ne w cza­sach no­wszych; jego za­pi­sy po­ja­wia­ją się do­pie­ro w XVIII wieku. Praw­do­po­dob­nie pow­sta­ło przez ana­lo­gię do imion sta­ro­pol­skich i miało oz­na­czać „ten, któ­re­go wień­czy sława”. Inną hi­po­te­zą jest pow­sta­nie tego imie­nia w wy­ni­ku spe­cy­ficz­ne­go od­czy­ta­nia imie­nia Wię­ce­sław, być może za poś­red­nict­wem ję­zy­ków wschod­nio­sło­wiań­skich (Wia­cze­sław).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieńczysława

imię żeń­skie


Wień­czy­sła­wa – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Wień­czy­sław, ut­wo­rzo­ne­go w no­wszych cza­sach na wzór imion sta­ro­pol­skich.

Wień­czy­sła­wa imie­ni­ny ob­cho­dzi 25 marca i 16 maja.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wieńczysławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wień­czy­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wieńczysławostwo

Wień­czy­sław z mał­żon­ką; Wień­czy­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wieńczysławowie

Wień­czy­sław z mał­żon­ką; Wień­czy­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wieńczysławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wień­czy­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wieńczyć

1. koń­czyć jakąś pracę;
2. za­my­kać lub oka­lać, opa­sy­wać wień­cem


cza­sow­nik

 (1.1) sta­no­wić za­koń­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieńcówka

po­pu­lar­ne okre­śle­nie cho­ro­by wień­co­wej, czyli cho­ro­by nie­dokr­wien­nej serca


Źródła:

SJP.pl

Wieńszczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wieś

1. osada rol­ni­cza;
2. miesz­kań­cy wsi; chło­pi;
3. te­re­ny po­za­miej­skie;
4. po­tocz­nie: coś nie­sto­sow­ne­go, nie­cie­ka­we­go lub pry­mi­tyw­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jed­nost­ka osad­ni­cza nie­po­sia­da­ją­ca praw miej­skich lub sta­tu­su mia­sta;

 (1.2) te­re­ny po­za­miej­skie

 (1.3) pot. pro­stac­kie za­cho­wa­nie


Wieś – jed­nost­ka osad­ni­cza o zwar­tej, sku­pio­nej, lub roz­pro­szo­nej za­bu­do­wie i ist­nie­ją­cych funk­cjach rol­ni­czych, lub zwią­za­nych z nimi usłu­go­wych lub tu­ry­stycz­nych, nie­po­sia­da­ją­ca praw miej­skich lub sta­tu­su mia­sta ("art. 2 usta­wy z 29 sierp­nia 2003 o urzę­do­wych naz­wach miej­sco­wo­ści i obiek­tów fiz­jo­gra­ficz­nych").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieścić

1. za­wia­da­miać, ob­wie­szczać
2. być oz­na­ką cze­goś, co na­stą­pi


Źródła:

SJP.pl

Wieśka

zdrob­nie­nie od: Wie­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wieśkowie

zdrob­nie­nie od: Wie­sław (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wieśkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wieś­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wieśniacki

wie­śnia­czy, wiej­ski;
1. daw­niej: do­ty­czą­cy wie­śnia­ka - miesz­kań­ca wsi trud­nią­ce­go się rol­nict­wem; chłop­ski, kmie­cy;
2. po­gard­li­wie: do­ty­czą­cy wie­śnia­ka - czło­wie­ka po­cho­dzą­ce­go ze wsi lub miesz­ka­ją­ce­go na wsi; wsio­wy;
3. po­gard­li­wie: do­ty­czą­cy wie­śnia­ka - czło­wie­ka nie­u­mie­ją­ce­go się od­po­wied­nio za­cho­wać w to­wa­rzy­stwie; wsio­wy


przy­miot­nik

 (1.1) pot. ob­cia­cho­wy, w złym gu­ście, ki­czo­wa­ty, tan­det­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieśniacko

przy­słó­wek

 (1.1) ob­cia­cho­wo, ki­czo­wa­to, tan­det­nie


Źródła:

Wiktionary

Wieśniactwo

po­gard­li­wie:
1. tryb życia wie­śnia­ków;
2. ogół wie­śnia­ków;
3. pro­stac­kie za­cho­wa­nie; pro­stact­wo;
4. brak gustu; bez­gu­ście


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogół wie­śnia­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieśniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od wie­śniak


Źródła:

Wiktionary

Wieśniaczka

→ wie­śniak


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. miesz­kan­ka wsi

 (1.2) pot. po­gard. pro­stacz­ka, ko­bie­ta pry­mi­tyw­na


Patrz:wieśniak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieśniaczy

wie­śniac­ki, wiej­ski;
1. prze­sta­rza­łe: do­ty­czą­cy wie­śnia­ka - miesz­kań­ca wsi trud­nią­ce­go się rol­nict­wem; chłop­ski, kmie­cy;
2. po­gard­li­wie: do­ty­czą­cy wie­śnia­ka - czło­wie­ka po­cho­dzą­ce­go ze wsi lub miesz­ka­ją­ce­go na wsi; wsio­wy;
3. po­gard­li­wie: do­ty­czą­cy wie­śnia­ka - czło­wie­ka nie­u­mie­ją­ce­go się od­po­wied­nio za­cho­wać w to­wa­rzy­stwie; wsio­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wie­śnia­ka­mi, do­ty­czą­cy wie­śnia­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieśniak

1. prze­sta­rza­łe: miesz­ka­niec wsi trud­nią­cy się rol­nict­wem; chłop, rol­nik, wło­ścia­nin;
2. po­gard­li­wie: czło­wiek po­cho­dzą­cy ze wsi lub miesz­ka­ją­cy na wsi; wsiok;
3. po­gard­li­wie: czło­wiek nie­u­mie­ją­cy się od­po­wied­nio za­cho­wać w to­wa­rzy­stwie; wsiok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek miesz­ka­ją­cy na wsi

 (1.2) pot. po­gard. pro­stak, czło­wiek pry­mi­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieśnianin

daw­niej: wie­śniak


Źródła:

SJP.pl

Wieśniara

po­gard­li­wie:
1. ko­bie­ta po­cho­dzą­ca ze wsi lub miesz­ka­ją­ca na wsi;
2. ko­bie­ta nie­u­mie­ją­ca się od­po­wied­nio za­cho­wać w to­wa­rzy­stwie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­gard­li­wie o ko­bie­cie lub dziew­czy­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieśnica

Wie­śni­ca (niem. "Fe­ge­be­u­tel" lub "Fe­he­be­u­tel"

) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Strze­gom.


Źródła:

Wikipedia

Wieść

wia­do­mość, po­gło­ska, fama


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. no­wi­na, wia­do­mość

 (1.2) daw. po­da­nie, le­gen­da

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) książk. pro­wa­dzić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieźć

1. tran­spor­to­wać ludzi lub przed­mio­ty, po­ru­sza­jąc się od­po­wied­nim środ­kiem lo­ko­mo­cji;
2. o środ­ku lo­ko­mo­cji: prze­no­sić, tran­spor­to­wać ludzi lub przed­mio­ty


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) prze­mie­szczać coś lub kogoś z miej­sca na miej­sce za po­mo­cą ja­kie­goś środ­ka lo­ko­mo­cji

 (1.2) o środ­kach lo­ko­mo­cji: prze­no­sić kogoś, coś z miej­sca na miej­sce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieża

1. wy­so­ka bu­dow­la lub kon­struk­cja; daw­niej: wię­zie­nie w ta­kiej bu­dow­li, kara wię­zie­nia
2. fi­gu­ra sza­cho­wa
3. bu­dow­la, z po­mo­stów któ­rej wy­ko­nu­je się skoki do wody
4. obro­to­wa część uz­bro­je­nia po­ja­zdu woj­sko­we­go
5. ze­staw urzą­dzeń mu­zycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. wy­so­ka bu­dow­la o małej pła­szczyź­nie pod­sta­wy w sto­sun­ku do wy­so­ko­ści;

 (1.2) szach. fi­gu­ra mo­gą­ca po­ru­szać się tylko w rzę­dach i ko­lum­nach;

 (1.3) techn. muz. ze­staw elek­tro­nicz­ne­go sprzę­tu odt­wa­rza­ją­ce­go mu­zy­kę zło­żo­ny z na­kła­da­nych na sie­bie ele­men­tów;

 (1.4) wojsk. wy­sta­ją­cy ponad kor­pus ele­ment woj­sko­wych po­ja­zdów, okrę­tów, umoc­nień z za­mon­to­wa­nym dzia­łem;


Wieża – kon­struk­cja o wy­mia­rach po­przecz­nych znacz­nie mniej­szych od wy­so­ko­ści, pra­cu­ją­ca jako wspor­nik ut­wier­dzo­ny w fun­da­men­cie, ob­cią­żo­ny dzia­ła­niem wia­tru w kie­run­ku po­zio­mym oraz ob­cią­że­niem gra­wi­ta­cyj­nym. Wieże miały różne funk­cje, szcze­gól­nie po­pu­lar­ne były w ar­chi­tek­tu­rze śred­nio­wiecz­nej, prze­de wszyst­kim jako wieże obron­ne i ko­ściel­ne – za­rów­no wolno sto­ją­ce (kam­pa­ni­le, dzwon­ni­ce), jak i sta­no­wią­ce część bu­dyn­ku ko­ścio­ła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieżowiec

bu­dy­nek skła­da­ją­cy się z wielu kon­dy­gna­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. bud. wol­no­sto­ją­cy wie­lo­kon­dy­gna­cyj­ny bu­dy­nek o nie­wiel­kiej w sto­sun­ku do wy­so­ko­ści po­wierzch­ni pod­sta­wy;


Wie­żo­wiec (po­tocz­nie dra­pacz chmur) – kil­ku­na­sto- lub kil­ku­dzie­się­cio­kon­dy­gna­cyj­ny bu­dy­nek miesz­kal­ny lub biu­ro­wy o sta­lo­wej kon­struk­cji szkie­le­to­wej.

Wpraw­dzie nie ist­nie­ją ofi­cjal­ne re­gu­la­cje, ale na skla­sy­fi­ko­wa­nie bu­dyn­ku jako wie­żow­ca wpły­wa­ją (oprócz wy­so­ko­ści) kształt, wy­gląd, lo­ka­li­za­cja i obec­ność in­nych bu­dyn­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieżowy

przy­miot­nik od: wieża


przy­miot­nik

 (1.1) ar­chit. zwią­za­ny z wieżą

 (1.2) ma­ją­cy formę wieży, po­dob­ny do wieży

 (1.3) szach. zwią­za­ny z wieżą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wieżyca

po­e­tyc­ko: wieża


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. poet. wieża; wy­so­ka bu­dow­la

 (1.2) książk. poet. wieża; w czoł­gu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieżyczka

mała wieża


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wieża

 (1.2) ar­chit. względ­nie nie­wiel­ka wieża

 (1.3) wojsk. górna, obro­to­wa część czoł­gu z za­mon­to­wa­nym dzia­łem

 (1.4) bot. zob. wie­życz­ka gład­ka., ro­śli­na o smu­kłym po­kro­ju, z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wieżyczkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem wie­życz­kę


Źródła:

SJP.pl

Wieżyczkowy

→ wie­życz­ka


Patrz:wieżyczka

Źródła:

SJP.pl

Wieżówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. szach. koń­ców­ka wie­żo­wa


Źródła:

Wiktionary

Wifi

[czy­taj: wifi lub łaj­faj] wi-fi, Wi-Fi;
1. spo­sób bez­prze­wo­do­we­go po­łą­cze­nia kom­pu­te­ra lub in­nych urzą­dzeń elek­tro­nicz­nych z in­ter­ne­tem;
2. sieć lo­kal­na, w któ­rej po­łą­cze­nia mię­dzy urzą­dze­nia­mi sie­cio­wy­mi re­a­li­zu­je się bez­prze­wo­do­wo; WLAN


Źródła:

SJP.pl

Wig

czło­nek an­giel­skie­go stron­nict­wa po­li­tycz­ne­go, które opo­wia­da­ło się za prze­wa­gą wła­dzy par­la­men­tu nad wła­dzą kró­lew­ską; rywal to­ry­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. polit. czło­nek bry­tyj­skie­go stron­nict­wa po­li­tycz­ne­go ist­nie­ją­ce­go od końca XVII wieku do wieku XIX;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wigan

[czy­taj: łigen] mia­sto w An­glii


Wigan – mia­sto po­ło­żo­ne w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści An­glii mię­dzy mia­sta­mi Li­ver­po­ol, Man­che­ster i Pre­ston, w obrę­bie hrab­stwa Wiel­ki Man­che­ster, w dy­stryk­cie Wigan. W 2001 roku mia­sto li­czy­ło 81 203 miesz­kań­ców. Inne są­sied­nie mia­sta to Chor­ley, St He­lens, Bol­ton i War­ring­ton.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiganna

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Wight

[czy­taj: łajt] wyspa w cie­śni­nie La Man­che


Isle of Wight – wyspa na­le­żą­ca do ar­chi­pe­la­gu Wysp Bry­tyj­skich, na ka­na­le La Man­che, u po­łud­nio­we­go wy­brze­ża wyspy Wiel­ka Bry­ta­nia, od­dzie­lo­na od niej cie­śni­ną So­lent. Część An­glii, sa­mo­dziel­ne hrab­stwo ce­re­mo­nial­ne i jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na typu "uni­ta­ry aut­ho­ri­ty", hi­sto­rycz­nie sta­no­wi­ła część hrab­stwa Hamps­hi­re. Zaj­mu­je po­wierzch­nię 384 km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wigierski

przy­miot­nik od: Wigry; wi­grow­ski (bar­dzo rzad­ko)


Źródła:

SJP.pl

Wigilia

wilia (rza­dziej);
1. dzień po­prze­dza­ją­cy inny dzień, zwła­szcza ja­kieś świę­to, wy­da­rze­nie;
2. tra­dy­cyj­na wie­cze­rza w przed­dzień świę­ta Bo­że­go Na­ro­dze­nia;
3. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: część nocy trwa­ją­ca trzy go­dzi­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. w ka­len­da­rzu chrze­ści­jań­skim dzień po­prze­dza­ją­cy waż­niej­sze świę­to, zwła­szcza Boże Na­ro­dze­nie, czę­sto po­łą­czo­ny z po­stem i uro­czy­stym ocze­ki­wa­niem

 (1.2) książk. dzień po­prze­dza­ją­cy inny dzień, zwy­kle ja­kieś świę­to lub ważne wy­da­rze­nie

 (1.3) tra­dy­cyj­na, uro­czy­sta wie­cze­rza w wi­gi­lię (1.1) Bo­że­go Na­ro­dze­nia

 (1.4) hist. w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie: część nocy równa trzem go­dzi­nom

 (1.5) przest. lm. wi­gi­lie: mod­lit­wa za zmar­łych; na­bo­żeń­stwo ża­łob­ne


Wi­gi­lia (z łac. "vi­gi­lia" = „czu­wa­nie”, „straż”; "vi­gi­la­re" = „czu­wać”) – wie­loz­nacz­ny ter­min tra­dy­cji chrze­ści­jań­skiej, od­no­szą­cy się do róż­nych spo­so­bów roz­po­czy­na­nia ob­cho­dów świą­tecz­nych przed świ­tem dnia świą­tecz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wigilijny

→ wi­gi­lia (np. stół wi­gi­lij­ny), → Wi­gi­lia (np. dzień wi­gi­lij­ny)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy wi­gi­lii, zwią­za­ny z wi­gi­lią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wigilja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. zob. wi­gi­lia.


Źródła:

Wiktionary

Wigna

ro­śli­na z ro­dzi­ny mo­tyl­ko­wa­tych (bo­bo­wa­tych), wy­stę­pu­ją­ca w około 150 ga­tun­kach; gar­bi­płat


Źródła:

SJP.pl

Wigonia

wigoń;
1. zwie­rzę z ro­dzi­ny wiel­błą­do­wa­tych ży­ją­ce dziko w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej, cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się brą­zo­wo­żół­tą, jed­wa­bi­stą sier­ścią; wi­ku­nia;
2. przę­dza z sier­ści tego zwie­rzę­cia; także: tka­ni­na z tej przę­dzy


Źródła:

SJP.pl

Wigoniowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do wi­go­nia

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) do­ty­czą­cy wi­go­nia, okre­śla­ją­cy wi­go­nia, uży­wa­ny przy wi­go­niu

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wi­go­nia, ma­ją­cy cechy wi­go­nia


Źródła:

Wiktionary

Wigor

zapał, wew­nętrz­na siła, ener­gia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ener­gia ob­ja­wia­ją­ca się w chęci do pracy i za­ba­wy oraz w szyb­ko­ści i spraw­no­ści w dzia­ła­niu


Wigor, wła­ści­wie Mi­chał Igor Do­brzań­ski (ur. 14 marca 1978) – pol­ski raper i pro­du­cent mu­zycz­ny po­cho­dzą­cy z War­sza­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wigorczyk

wi­gor­czyk lu­cer­no­wiec - ga­tu­nek błon­ków­ki z ro­dzi­ny smu­kli­ko­wa­tych


Wi­gor­czyk ("Rop­hi­tes") – ro­dzaj pszczół z ro­dzi­ny smu­kli­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny wi­gor­czy­ko­wa­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wigowie

an­giel­skie stron­nict­wo pow­sta­łe w XVII wieku, któ­re­go celem było po­pie­ra­nie su­pre­ma­cji par­la­men­tu, prze­ciw­sta­wia­nie się ab­so­lu­tyz­mo­wi i zwal­cza­nie to­ry­sów, od XIX wieku stron­nict­wo li­be­ral­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wigowski

→ wig


Patrz:wig

Źródła:

SJP.pl

Wigoń

zwie­rzę z ro­dzi­ny wiel­błą­do­wa­tych ży­ją­ce dziko w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej, cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się brą­zo­wo­żół­tą, jed­wa­bi­stą sier­ścią; wi­ku­nia, wi­go­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Vi­cu­gna vi­cu­gna|Mo­li­na|ref=tak., po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­ski ssak pa­rzy­sto­ko­pyt­ny o gę­stej, pu­szy­stej sier­ści;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) włók. przę­dza lub tka­ni­na z wełny wi­ku­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wigrowski

bar­dzo rzad­ko: wi­gier­ski (przy­miot­nik od: Wigry)


Źródła:

SJP.pl

Wigry

1. je­zio­ro na Po­je­zie­rzu Su­wal­skim;
2. wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wigura

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wigwam

pier­wot­nie ko­pu­la­sty sza­łas In­dian Al­gon­ki­nów, potem nazwa roz­cią­gnię­ta na inne typy na­mio­tów In­dian Ame­ry­ki Pół­noc­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) etn. ro­dzaj nie­prze­no­śnej chaty In­dian Ame­ry­ki Pół­noc­nej;


Wig­wam – ro­dzaj nie­prze­no­śnej chaty In­dian Ame­ry­ki Pół­noc­nej, głów­nie ob­sza­ru Wiel­kich Je­zior.

Bu­dow­la w for­mie ko­pu­ły ewen­tu­al­nie tu­ne­lu (rza­dziej stoż­ka), zbu­do­wa­na na szkie­le­cie z prę­tów drew­nia­nych lub ze zgię­tych mło­dych drzew, po­łą­czo­nych na wierz­choł­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wigwamik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wig­wam


Źródła:

Wiktionary

Wigwałd

Wig­wałd (daw­niej niem. "Wit­tig­wal­de") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Olsz­ty­nek.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. W la­tach 1973–74 w gmi­nie Grun­wald.


Źródła:

Wikipedia

Wihajster

mały przy­rząd o naz­wie chwi­lo­wo za­pom­nia­nej przez kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. przed­miot, cza­sem frag­ment in­ne­go przed­mio­tu, o niez­na­nej lub nie­i­stot­nej w chwi­li wy­po­wie­dzi naz­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wihara

klasz­tor bud­dyj­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. klasz­tor bud­dyj­ski i dźi­nij­ski


Wi­ha­ra (sanskr. vi­ha­ra: विहार) – klasz­tor dżi­nij­ski lub bud­dyj­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wii

przed­sta­wi­ciel pod­ty­pu sta­wo­no­gów, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się obec­no­ścią wy­raź­nie wy­róż­nio­nej głowy i wy­dłu­żo­ne­go tu­ło­wia o wielu seg­men­tach


Wii – sta­cjo­nar­na kon­so­la gier wideo opra­co­wa­na i sprze­da­wa­na przez ja­poń­skie przed­się­bior­stwo Nin­ten­do. W Ame­ry­ce Pół­noc­nej tra­fi­ła do sprze­da­ży 19 li­sto­pa­da 2006, a w więk­szo­ści po­zo­sta­łych re­gio­nów świa­ta – w grud­niu 2006 roku. Jest piątą sta­cjo­nar­ną kon­so­lą Nin­ten­do i na­stęp­czy­nią GameCube’a. Na­le­ży do siód­mej ge­ne­ra­cji kon­sol, po­dob­nie jak Xbox 360 Mi­cro­sof­tu i PlayStation 3 firmy Sony.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wij

przed­sta­wi­ciel pod­ty­pu sta­wo­no­gów, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się obec­no­ścią wy­raź­nie wy­róż­nio­nej głowy i wy­dłu­żo­ne­go tu­ło­wia o wielu seg­men­tach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|My­ria­po­da|ref=tak., zwie­rzę z pod­ty­pu sta­wo­no­gów z wy­raź­nie wy­róż­nio­ną głową i wy­dłu­żo­nym tu­ło­wiem o wielu seg­men­tach;

 (1.2) mit. jeden z de­mo­nów z mi­to­lo­gii sło­wiń­skiej

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: wić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wijas

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wijata

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wijatyk

ko­mu­nia udzie­la­na cięż­ko cho­rym w Ko­ście­le ka­to­lic­kim; wia­tyk


Źródła:

SJP.pl

Wije

two­rzyć coś po­przez spla­ta­nie, np. gnia­zdo lub wia­nek


Wije (My­ria­po­da) – tak­son sta­wo­no­gów, kla­sy­fi­ko­wa­ny w ran­dze pod­ty­pu lub nad­gro­ma­dy. Obej­mu­je około 16 ty­się­cy opi­sa­nych ga­tun­ków, za­li­cza­nych do gro­mad: pa­recz­ni­ków, drob­no­no­gów, ską­po­no­gów i dwu­par­ców. Ich ciało skła­da się z głowy i seg­men­to­wa­ne­go tu­ło­wia oraz wy­po­sa­żo­ne jest w jedną parę czuł­ków, 2–3 pary przy­dat­ków gę­bo­wych i przy­najm­niej 4 pary od­nó­ży tu­ło­wio­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wijewo

wieś w Pol­sce


Wi­je­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie le­szczyń­skim, w gmi­nie Wi­je­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wijewski

→ Wi­je­wo (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wijk

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wijun

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) reg-pl|Kresy Pół­noc­ne, Zie­mia Do­brzyń­ska. pi­skorz (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mis­gur­nus fos­si­lis|ref=tak.)

 (1.2) reg-pl|Pod­la­sie. minóg stru­mie­nio­wy (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lam­pe­tra pla­ne­ri|Bloch|ref=tak.)


Źródła:

Wiktionary

Wika

naz­wi­sko


Wika albo TGK ( твердотопливный генератор кислорода, ge­ne­ra­tor tlenu na pa­li­wo stałe) – ge­ne­ra­tor tlenu przez­na­czo­ny do lotów kos­micz­nych. W no­men­kla­tu­rze NASA okre­śla­na jest mia­nem SFOG ( solid-fuel oxy­gen ge­ne­ra­tor, ge­ne­ra­tor tlenu na pa­li­wo stałe). Jest to ro­dzaj che­micz­ne­go ge­ne­ra­to­ra tlenu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wikaria

1. żeń­ski od­po­wied­nik wi­ka­re­go; wi­ka­riusz­ka;
2. daw­niej: wi­ka­riat; w Ko­ście­le ka­to­lic­kim:
a) urząd lub god­ność wi­ka­riu­sza, za­stęp­cy pro­bo­szcza;
b) dom wi­ka­riu­sza, wi­ka­rów­ka;
c) jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na na te­re­nie mi­syj­nym, od­po­wia­da­ją­ca die­cez­ji


Źródła:

SJP.pl

Wikariacki

→ wi­ka­riat


Patrz:wikariat

Źródła:

SJP.pl

Wikariant

bli­sko spo­krew­nio­ny ga­tu­nek or­ga­niz­mów, wy­stę­pu­ją­cy w dwóch po­dob­nych bio­ce­no­zach, po­ło­żo­nych na róż­nych ob­sza­rach ge­o­gra­ficz­nych


Źródła:

SJP.pl

Wikariat

1. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim:
a) urząd lub god­ność wi­ka­riu­sza, za­stęp­cy pro­bo­szcza;
b) prze­sta­rza­le: dom wi­ka­riu­sza, wi­ka­rów­ka;
c) jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­na na te­re­nie mi­syj­nym, od­po­wia­da­ją­ca die­cez­ji;
2. daw­niej: urząd lub god­ność na­miest­ni­ka, mia­no­wa­ne­go za­stęp­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kośc. urząd wi­ka­riu­sza

 (1.2) kośc. przest. dom wi­ka­riu­sza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wikariusz

w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: ksiądz peł­nią­cy pewne funk­cje w ad­mi­ni­stra­cji ko­ściel­nej (np. wi­ka­riusz pa­ra­fial­ny jest po­moc­ni­kiem pro­bo­szcza, wi­ka­riusz ge­ne­ral­ny - za­stęp­cą lub po­moc­ni­kiem bi­sku­pa); wi­ka­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kośc. pre­zbi­ter na stałe po­ma­ga­ją­cy pro­bo­szczo­wi w pracy dusz­pa­ster­skiej;

 (1.2) praw. adm. w ad­mi­ni­stra­cji ko­ściel­nej du­chow­ny bę­dą­cy za­stęp­cą lub na­miest­ni­kiem;


Wi­ka­riusz ( vi­ca­rius) – za­stęp­ca głów­ne­go du­chow­ne­go w ko­ście­le, w pa­ra­fii, die­cez­ji, zgro­ma­dze­niu za­kon­nym, a w szcze­gól­no­ści:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wikariuszka

→ wi­ka­riusz


Patrz:wikariusz

Źródła:

SJP.pl

Wikariuszowski

→ wi­ka­riusz


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wi­ka­riu­sza, zwią­za­ny z wi­ka­riu­szem


Patrz:wikariusz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wikarny

ga­tun­ki wi­kar­ne - dwa różne ga­tun­ki tego sa­me­go ro­dza­ju ro­ślin wy­ma­ga­ją­ce róż­nych wa­run­ków


Źródła:

SJP.pl

Wikary

ksiądz bę­dą­cy współ­pra­cow­ni­kiem pro­bo­szcza; wi­ka­riusz pa­ra­fial­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kośc. pre­zbi­ter na stałe po­ma­ga­ją­cy pro­bo­szczo­wi w pracy dusz­pa­ster­skiej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wikaryzm

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wikarówka

dom, w któ­rym miesz­ka wi­ka­riusz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. kośc. miesz­ka­nie lub dom wi­ka­re­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wikcia

zdrob­nie­nie od: Wik­to­ria (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wikcinek

Wik­ci­nek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie so­cha­czew­skim, w gmi­nie Nowa Sucha.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiki

ro­dzaj stro­ny WWW, którą zwy­kle każdy może edy­to­wać


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) in­form. stro­na in­ter­ne­to­wa, któ­rej za­war­tość może być mo­dy­fi­ko­wa­na przez użyt­kow­ni­ków;


Wiki – typ ser­wi­su in­ter­ne­to­we­go, w któ­rym treść można two­rzyć i zmie­niać z po­zio­mu prze­glą­dar­ki in­ter­ne­to­wej, za po­mo­cą ję­zy­ka znacz­ni­ków lub edy­to­ra WYSIWYG. Stro­ny wiki, ze wzglę­du na swoją spe­cy­fi­kę, są prze­de wszyst­kim wy­ko­rzy­sty­wa­ne do pracy nad wspól­ny­mi pro­jek­ta­mi, ta­ki­mi jak re­po­zy­to­ria wie­dzy na wy­bra­ny temat lub pro­jek­ty róż­nych grup spo­łecz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiki-

prze­dro­stek

 (1.1) …pier­wszy człon rze­czow­ni­ków zło­żo­nych oz­na­cza­ją­cy zwią­zek z pro­gra­ma­mi i pro­jek­ta­mi opar­ty­mi na me­cha­niz­mie wiki


Źródła:

Wiktionary

Wikia

firma ofe­ru­ją­ca roz­wią­za­nia ba­zu­ją­ce na stro­nach wiki


Źródła:

SJP.pl

Wikicytaty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) jeden z pro­jek­tów Fun­da­cji Wi­ki­me­dia; re­po­zy­to­rium cy­ta­tów na dzia­ła­ją­ce na sy­ste­mie wiki;


Wi­ki­cy­ta­ty ( Wi­ki­qu­o­te) – sio­strza­ny pro­jekt Wi­ki­pe­dii, jeden z ser­wi­sów Wi­ki­me­dia Fo­un­da­tion. Celem ser­wi­su jest ut­wo­rze­nie bazy cy­ta­tów na li­cen­cji GNU Free Do­cu­men­ta­tion Li­cen­se i Cre­a­ti­ve Com­mons BY-SA. Ser­wis dzia­ła na opro­gra­mo­wa­niu MediaWiki. An­giel­ska wer­sja pow­sta­ła 27 czerw­ca 2003 roku, pol­ska zaś 17 lipca 2004 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wikielec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wikiholik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. osoba uza­leż­nio­na od Wi­ki­pe­dii, Wi­ki­słow­ni­ka, itp., poś­wię­ca­ją­ca im dużo czasu


Źródła:

Wiktionary

Wikijap

pry­mi­tyw­ny sza­łas w kształ­cie stoż­ka, po­kry­ty si­to­wiem lub trawą; za­miesz­ki­wa­ny przez niek­tó­re ple­mio­na In­dian pół­noc­no­a­me­ry­kań­skich


Źródła:

SJP.pl

Wikimedia

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiking

wo­jow­nik skan­dy­naw­ski, czło­nek łu­pie­skich dru­żyn, po­dej­mu­ją­cych w VIII-XII wieku wy­pra­wy, głów­nie do kra­jów eu­ro­pej­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. skan­dy­naw­ski wo­jow­nik bio­rą­cy udział w wy­pra­wach o cha­rak­te­rze hand­lo­wym, ra­bun­ko­wym lub osad­ni­czym w VIII-XI w.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wikingowy

→ wi­king; wi­kiń­ski


Źródła:

SJP.pl

Wikipedia

wie­lo­ję­zycz­na en­cy­klo­pe­dia in­ter­ne­to­wa, two­rzo­na przez użyt­kow­ni­ków glo­bal­nej sieci


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) in­form. in­ter­ne­to­wa en­cy­klo­pe­dia, którą każdy może edy­to­wać; pro­jekt Fun­da­cji Wi­ki­me­dia;


Ta stro­na jest en­cy­klo­pe­dycz­nym ar­ty­ku­łem do­ty­czą­cym in­ter­ne­to­wej en­cy­klo­pe­dii. Zo­bacz też wpro­wa­dze­nie dla czy­tel­ni­ków na

Wi­ki­pe­dia – wie­lo­ję­zycz­na en­cy­klo­pe­dia in­ter­ne­to­wa dzia­ła­ją­ca zgod­nie z za­sa­dą ot­war­tej tre­ści. Wy­ko­rzy­stu­je opro­gra­mo­wa­nie MediaWiki ( wiki – „szyb­ko”, „pręd­ko”), wy­wo­dzą­ce się z kon­cep­cji WikiWikiWeb, umoż­li­wia­ją­ce edy­cję każ­de­mu użyt­kow­ni­ko­wi od­wie­dza­ją­ce­mu stro­nę i ak­tu­a­li­za­cję jej tre­ści w cza­sie rze­czy­wi­stym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wikipedysta

in­ter­na­u­ta two­rzą­cy i edy­tu­ją­cy Wi­ki­pe­dię


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) in­ter­na­u­ta two­rzą­cy i edy­tu­ją­cy Wi­ki­pe­dię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wikipedystka

in­ter­na­ut­ka two­rzą­ca i edy­tu­ją­ca Wi­ki­pe­dię


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) in­ter­na­ut­ka two­rzą­ca i edy­tu­ją­ca Wi­ki­pe­dię, także. Wi­ki­słow­nik, Wi­ki­bo­oks lub Wi­ki­cy­ta­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wikipodróże

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) jeden z pro­jek­tów Fun­da­cji Wi­ki­me­dia; prze­wod­nik tu­ry­stycz­ny dzia­ła­ją­cy na sy­ste­mie wiki;


Wi­ki­po­dró­że (Wi­ki­vo­y­a­ge []) – por­tal in­ter­ne­to­wy Wi­ki­me­dia Fo­un­da­tion poś­wię­co­ny te­ma­ty­ce tu­ry­stycz­nej, opar­ty na tech­no­lo­gii wiki i two­rzo­ny na wol­nej li­cen­cji przez za­an­ga­żo­wa­nych w ten pro­jekt wo­lon­ta­riu­szy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wikiprojekt

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) neol. pro­jekt re­a­li­zo­wa­ny przez spo­łecz­ność wi­ki­pe­dy­stów


Źródła:

Wiktionary

Wikisłownik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) neol. wolny in­ter­ne­to­wy wie­lo­ję­zycz­ny słow­nik, który każdy może edy­to­wać;


Wik­tio­na­ry – pro­jekt Wi­ki­me­dia Fo­un­da­tion, któ­re­go za­ło­że­niem jest stwo­rze­nie wol­ne­go słow­ni­ka w każ­dym ję­zy­ku opar­te­go na me­cha­niz­mie wiki (za­wie­ra­ją­ce­go m.in. sy­no­ni­my czy tłu­ma­cze­nia). Wik­tio­na­ry jest jed­nym z sio­strza­nych pro­jek­tów Wi­ki­pe­dii. Pol­ska wer­sja Wik­tio­na­ry nosi nazwę Wi­ki­słow­nik. Ser­wis był no­to­wa­ny w ran­kin­gu Alexa na miej­scu 641.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wikisłownikarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. ko­bie­ta edy­tu­ją­ca Wi­ki­słow­nik


Źródła:

Wiktionary

Wikisłownikarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) środ. autor współt­wo­rzą­cy Wi­ki­słow­nik


Źródła:

Wiktionary

Wikitekst

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. tekst na­pi­sa­ny w ję­zy­ku pro­gra­mo­wa­nia Wi­ki­text Mar­kup Lan­gu­a­ge;


Źródła:

Wiktionary

Wikizacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. czyn­ność zmia­ny zwy­kłe­go tek­stu na tekst ze spe­cjal­ny­mi znacz­ni­ka­mi uży­wa­ny­mi przez Wi­ki­pe­dię


Źródła:

Wiktionary

Wikiński

→ wi­king; wi­kin­go­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­kin­ga­mi, do­ty­czą­cy wi­kin­gów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wikiźródła

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) wolne in­ter­ne­to­we re­po­zy­to­rium tek­stów źró­dło­wych, które każdy może re­da­go­wać; pro­jekt Fun­da­cji Wi­ki­me­dia;


Wi­kiź­ró­dła ( Wi­ki­so­ur­ce) – bi­blio­te­ka in­ter­ne­to­wa oraz wie­lo­ję­zycz­ny sio­strza­ny pro­jekt Wi­ki­pe­dii, który dzia­ła jako jedno z przed­sięw­zięć Wi­ki­me­dia Fo­un­da­tion. Jego celem jest gro­ma­dze­nie i udo­stęp­nia­nie wcze­śniej pu­bli­ko­wa­nych tek­stów (głów­nie ut­wo­rów li­te­rac­kich) znaj­du­ją­cych się w do­me­nie pu­blicz­nej lub udo­stęp­nio­nych na wol­nej li­cen­cji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wikkański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z re­li­gią wicca, do­ty­czą­cy re­li­gii wicca


Źródła:

Wiktionary

Wikla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. gąszcz, trud­ne do prze­by­cia za­ro­śla

 (1.2) lm. wikle → przest. wierz­bi­ny


Wikla ( Βίκλα) – wieś w Re­pu­bli­ce Cy­pryj­skiej, w dy­stryk­cie Li­mas­sol. W 2011 roku li­czy­ła 1 miesz­kań­ca.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wikler

trzci­no­wy pręt uży­wa­ny w ko­szy­kar­stwie


Źródła:

SJP.pl

Wiklewo

Wi­kle­wo (niem. "Groß Win­kel­dorf", pierw. "Win­kil­ka­i­mis") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie kę­trzyń­skim, w gmi­nie Kor­sze. Znaj­du­je się około 7 km na pół­noc od Korsz.

W la­tach 1946–1954 wieś jako sie­dzi­ba gro­ma­dy była czę­ścią daw­nej Gminy Są­tocz­no ("La­u­ki­ni­ko­wo"). W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiklina

nazwa dla niek­tó­rych ga­tun­ków wierz­by, o pę­dach słu­żą­cych do pro­duk­cji wy­ro­bów ko­szy­kar­skich; także: ścię­te pędy tych drzew, słu­żą­ce do pro­duk­cji tych wy­ro­bów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Salix pur­pu­rea|ref=tak., wierz­ba z mło­dy­mi czer­wo­ny­mi pę­da­mi, ros­ną­ca nad rze­ka­mi

 (1.2) młode pędy kilku ga­tun­ków wierzb, które po obrób­ce wy­ko­rzy­sty­wa­ne są w wi­kli­niar­stwie;

 (1.3) przed­mio­ty z wi­kli­ny (1.2)

 (1.4) wierz­bo­we za­ro­śla


Wi­kli­na – młode pędy kilku ga­tun­ków wierzb, które po obrób­ce wy­ko­rzy­sty­wa­ne są w wi­kli­niar­stwie (ple­cion­kar­stwie). Nazwa ta jest także zwy­cza­jo­wym okre­śle­niem wierz­by pur­pu­ro­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wikliniarka

→ wi­kli­niarz


Patrz:wikliniarz

Źródła:

SJP.pl

Wikliniarski

do­ty­czą­cy wi­kli­niar­stwa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­kli­niar­stwem, do­ty­czą­cy wi­kli­niar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wikliniarstwo

1. gałąź prze­my­słu obej­mu­ją­ca pro­duk­cję z wi­kli­ny wy­ro­bów ko­szy­kar­skich; ko­szy­kar­stwo
2. upra­wa wi­kli­ny na plan­ta­cjach


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzem. dzie­dzi­na rze­mio­sła zaj­mu­ją­ca się wy­pla­ta­niem przed­mio­tów z wi­kli­ny


Wi­kli­niar­stwo – rze­mio­sło po­le­ga­ją­ce na wyt­wa­rza­niu przed­mio­tów z wi­kli­ny.

Z wi­kli­ny wyt­wa­rza się mię­dzy in­ny­mi: meble i wy­ro­by ko­szy­kar­skie.

W Pol­sce, m.in. na Ślą­sku Opol­skim i na Pod­kar­pa­ciu w Rud­ni­ku nad Sanem roz­wi­nę­ły się oś­rod­ki wi­kli­niar­skie, w któ­rych prze­ka­zu­je się wie­dzę o tym rze­mio­śle z mi­strza na ucz­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wikliniarz

osoba zaj­mu­ją­ca się przy­go­to­wy­wa­niem wi­kli­ny do pro­duk­cji i wy­ro­bem róż­ne­go ro­dza­ju przed­mio­tów z wi­kli­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiklinowy

przy­miot­nik od: wi­kli­na (np. kosz wi­kli­no­wy, za­ro­śla wi­kli­no­we)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­kli­ną, do­ty­czą­cy wi­kli­ny

 (1.2) wy­ko­na­ny w wi­kli­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wikol

marka kleju


Źródła:

SJP.pl

Wikrowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiksa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­dzaj klu­bo­wej im­pre­zy z ele­men­ta­mi prze­bie­ra­nia się, uży­wa­nia masek i in­ten­syw­nie świę­cącch ga­dże­tów;

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Poz­nań, Bi­sku­piz­na. pasta do butów


Wiksa (rów­nież wixa) – ro­dzaj im­pre­zy klu­bo­wej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiksin

Wik­sin – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Gru­dusk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.

Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka DK616.


Źródła:

Wikipedia

Wikszany

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. miej­sco­wość w Ru­mu­nii, na Bu­ko­wi­nie, za­miesz­ka­na przez mniej­szość pol­ską


Wik­sza­ny ( Vicșani) – wieś w Ru­mu­nii, w okrę­gu Su­cza­wa, w gmi­nie Mușenița. W 2011 roku li­czy­ła 227 miesz­kań­ców.

Część lud­no­ści w miej­sco­wo­ści sta­no­wią Po­la­cy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wikt

ca­ło­dzien­ne utrzy­ma­nie; wy­ży­wie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. żyw­ność, za­o­pa­trze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wikta

zdrob­nie­nie od: Wik­to­ria (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wiktor

daw­niej: zwy­cięz­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. zwy­cięz­ca


Wik­tor, Wik­to­riusz ( vic­tor – zwy­cięz­ca) – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go.

Wik­tor imie­ni­ny ob­cho­dzi: 22 lu­te­go, 25 lu­te­go, 6 marca, 29 marca, 12 kwiet­nia, 8 maja, 14 maja, 17 maja, 21 maja, 28 maja, 21 lipca, 28 lipca, 16 wrze­śnia, 30 wrze­śnia, 17 paź­dzier­ni­ka, 8 li­sto­pa­da.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiktorczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiktorek

zdrob­nie­nie od: Wik­tor (imię mę­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Wik­tor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiktoria

zwy­cię­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. zwy­cię­stwo, zwy­kle w od­nie­sie­niu do wy­gra­nych bitew

 (1.2) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Vic­to­ria|Lindl.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin wod­nych z ro­dzi­ny grzy­bie­nio­wa­tych, o cha­rak­te­ry­stycz­nych pły­wa­ją­cych li­ściach;

 (1.3) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju wik­to­ria (1.2)

 (1.4) ro­dzaj kon­ne­go po­wo­zu czte­ro­ko­ło­we­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiktorian

imię mę­skie


Wik­to­rian – ła­ciń­skie imię mę­skie, pier­wot­nie przy­do­mek ut­wo­rzo­ny po­przez do­da­nie przy­rost­ka "–ianus" do imie­nia Wik­tor. Żeń­ski od­po­wied­nik tego imie­nia, Wik­to­ria­na, jest no­to­wa­na w Pol­sce od śred­nio­wie­cza.

W Pol­sce imię po­zo­sta­je rzad­kie, czę­ściej wy­stę­pu­je w za­ko­nach. W stycz­niu 2025 r. w re­je­strze PESEL, wśród pu­blicz­nie do­stęp­nych da­nych do­ty­czą­cych osób ży­ją­cych, wy­ka­za­no 13 męż­czyzn o imie­niu Wik­to­rian na­da­nym jako imię pier­wsze oraz 14 męż­czyzn no­szą­cych imię Wik­to­rian jako imię dru­gie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiktorianostwo

Wik­to­rian z mał­żon­ką; Wik­to­ria­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Wiktorianowie

Wik­to­rian z mał­żon­ką; Wik­to­ria­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wiktorianowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wik­to­ria­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiktoriański

od­no­szą­cy się do okre­su, w któ­rym pa­no­wa­ła kró­lo­wa Wik­to­ria


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z epoką pa­no­wa­nia kró­lo­wej Wik­to­rii Ha­no­wer­skiej

 (1.2) ar­chit. szt. odz­na­cza­ją­cy się eklek­tyz­mem oraz pom­pa­tycz­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiktoriusz

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wiktorostwo

Wik­tor z mał­żon­ką; Wik­to­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Wiktorowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Koc­my­rzów-Lu­bo­rzy­ca;


Wik­to­ro­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Koc­my­rzów-Lu­bo­rzy­ca.

Wieś du­chow­na, włas­ność Opact­wa Cy­ster­sów w Mo­gi­le po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie pro­szow­skim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go. In­te­gral­ne czę­ści miej­sco­wo­ści: Ba­ra­nów­ka, Nie­war­cza.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiktorowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiktorowie

daw­niej: zwy­cięz­ca


Źródła:

SJP.pl

Wiktorowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiktorowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiktorowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wik­to­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiktorski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiktoryjski

→ Wik­to­ria (stan w Au­stra­lii)


Źródła:

SJP.pl

Wiktoryn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Wik­to­ryn – imię mę­skie, po­cho­dzą­ce od imie­nia Wik­tor, ut­wo­rzo­ne za po­mo­cą przy­rost­ka oz­na­cza­ją­ce­go przy­na­leż­ność lub po­cho­dze­nie.

Wik­to­ryn imie­ni­ny ob­cho­dzi: 29 marca, 15 kwiet­nia, 2 li­sto­pa­da, 8 li­sto­pa­da i 2 grud­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiktoryna

imię żeń­skie


Wik­to­ry­na – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Wik­to­ryn o po­cho­dze­niu ła­ciń­skim.

W pol­skich tek­stach śred­nio­wiecz­nych wy­stą­pi­ło w 1488 roku. Jest imie­niem na­da­wa­nym spo­ra­dycz­nie. Po jed­nym na­da­niu od­no­to­wa­no w de­ka­dach: 1920, 1950, 1960. W 1994 roku żyło 10 ko­biet o tym imie­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiktoryniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wik­to­rii lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiktorzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiktorówek

Wik­to­ró­wek – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie wie­ru­szow­skim, w gmi­nie So­kol­ni­ki. Je­dy­na miej­sco­wość po­ło­żo­na w So­łect­wie Wik­to­ró­wek, któ­re­go soł­ty­sem jest Hen­ryk Ma­dzia­ła (stan na 2025 rok).

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wiktorówko

Wik­to­rów­ko – wieś kra­jeń­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie pil­skim, w gmi­nie Łob­że­ni­ca.


Źródła:

Wikipedia

Wiktuały

po­ży­wie­nie, żyw­ność, pro­wiant


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. dziś książk. żyw­ność, pro­wiant


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiktusia

zdrob­nie­nie od: Wik­to­ria (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wiktymizacja

dzia­ła­nie spra­wia­ją­ce, że dana osoba staje się ofia­rą prze­mo­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dzia­ła­nie wy­rzą­dza­ją­ce komuś krzyw­dę, spra­wia­ją­ce, że dana osoba staje się jego ofia­rą


Wik­ty­mi­za­cja – pro­ces sta­wa­nia się ofia­rą. Dzie­dzi­ną, która bada pro­ces, wskaź­ni­ki, czę­stot­li­wość wy­stę­po­wa­nia, skut­ki i roz­po­wszech­nie­nie wik­ty­mi­za­cji jest wik­ty­mo­lo­gia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiktymizacyjny

→ wik­ty­mi­za­cja


Patrz:wiktymizacja

Źródła:

SJP.pl

Wiktymolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie wik­ty­mo­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Wiktymologia

dzie­dzi­na nauki zaj­mu­ją­ca się ofia­ra­mi prze­stępstw i ba­da­niem zja­wisk pa­to­lo­gii spo­łecz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. nauka zaj­mu­ją­ca się ofia­ra­mi prze­stępstw i ba­da­niem roli ofia­ry w ge­ne­zie prze­stęp­stwa; dzie­dzi­na kry­mi­na­li­sty­ki i kry­mi­no­lo­gii;


Wik­ty­mo­lo­gia – dzie­dzi­na kry­mi­no­lo­gii, zaj­mu­ją­ca się ofia­ra­mi prze­stępstw oraz ba­da­niem ich roli w ge­ne­zie prze­stęp­stwa, zwła­szcza usta­le­niem czyn­ni­ków two­rzą­cych po­dat­ność na sta­nie się ofia­rą prze­stęp­stwa (pre­de­sty­na­cja wik­ty­mo­lo­gicz­na) oraz metod za­po­bie­ga­nia temu. Nazwa po­cho­dzi od ła­ciń­skie­go słowa vic­ti­ma, co zna­czy „ofia­ra”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiktymologiczny

→ wik­ty­mo­lo­gia


Patrz:wiktymologia

Źródła:

SJP.pl

Wikunia

zwie­rzę z ro­dzi­ny wiel­błą­do­wa­tych ży­ją­ce dziko w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej, cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się brą­zo­wo­żół­tą, jed­wa­bi­stą sier­ścią; wigoń, wi­go­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Vi­cu­gna vi­cu­gna|Mo­li­na|ref=tak., po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­ski ssak pa­rzy­sto­ko­pyt­ny o gę­stej, pu­szy­stej sier­ści;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wikłacz

przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny pta­ków z rzędu wró­blo­wych


Źródła:

SJP.pl

Wikłacze

przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny pta­ków z rzędu wró­blo­wych


Wi­kła­cze (Plo­ce­i­nae) – po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny wi­kła­czo­wa­tych (Plo­ce­i­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wikłaczowate

ro­dzi­na nie­du­żych pta­ków z rzędu wró­blo­wych; wi­kła­cze


Wi­kła­czo­wa­te, wi­kła­cze (Plo­ce­i­dae) – ro­dzi­na nie­du­żych pta­ków z rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes), li­czą­ca około 120 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wikłaczowaty

o ce­chach wi­kła­czo­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wikławiec

ssak z ro­dzi­ny szo­po­wa­tych; chwy­tacz, kin­ka­żu


Źródła:

SJP.pl

Wikłać

1. plą­tać
2. prze­no­śnie:
a) mącić
b) psuć, krzy­żo­wać
c) wplą­ty­wać kogoś w coś nie­przy­jem­ne­go
3. wi­kłać się:
a) ule­gać po­plą­ta­niu (o ni­ciach, wło­sach)
b) prze­no­śnie: gmat­wać się
c) prze­no­śnie: udzie­lać sprzecz­nych wy­ja­śnień


Źródła:

SJP.pl

Wikłów

Wi­kłów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie czę­sto­chow­skim, w gmi­nie Kru­szy­na.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.

W 1672 we wsi uro­dził się Jan Chry­zo­stom Bą­kow­ski, pol­ski du­chow­ny oraz czło­nek misji je­zu­ic­kiej w Chi­nach.


Źródła:

Wikipedia

Wil.

skrót od: wi­leń­ski


Źródła:

SJP.pl

Wilajat

jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­no-te­ry­to­rial­na w Tur­cji, Al­gie­rii i Tu­nez­ji; wi­la­jet


Źródła:

SJP.pl

Wilajet

jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­no-te­ry­to­rial­na w Tur­cji, Al­gie­rii i Tu­nez­ji; wi­la­jat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) adm. jed­nost­ka ad­mi­ni­stra­cyj­no-te­ry­to­rial­na naj­wyż­sze­go stop­nia w niek­tó­rych kra­jach mu­zuł­mań­skich

 (1.2) hist. pro­win­cja w Im­pe­rium Os­mań­skim


Wi­la­jet (tur. "vilâyet", z arab. "ولاية" wilāyah), także wi­la­ja – w Im­pe­rium Os­mań­skim od 1864 roku okre­śle­nie oz­na­cza­ją­ce pro­win­cję; to samo zna­cze­nie w ję­zy­ku ma­laj­skim. Nazwa po­cho­dzi od arab­skie­go "wa­liy­ah" (za­rzą­dzać).

Zwierzch­nik wi­la­je­tu nosił tytuł "Wali".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilam

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wilamit

rzad­ko: mi­ne­rał, or­to­krze­mian cynku; wi­le­mit, wil­le­mit


Źródła:

SJP.pl

Wilamowianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. czło­nek nie­wiel­kiej grupy et­nicz­nej z dzi­siej­szej Pol­ski, za­miesz­ku­ją­cej prze­de wszyst­kim miej­sco­wość Wi­la­mo­wi­ce w wo­je­wództ­wie ślą­skim


Źródła:

Wiktionary

Wilamowice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce;


Wi­la­mo­wi­ce (wil. "Wymysoü", Wil­me­sau) – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie biel­skim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Wi­la­mo­wi­ce. Leży na po­gra­ni­czu Kot­li­ny Oś­wię­cim­skiej i Po­gó­rza Ślą­skie­go, w po­dzia­le na kra­i­ny hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­ne jest czę­ścią Ma­ło­pol­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilamowicki

→ Wi­la­mo­wi­ce (mia­sto w Pol­sce); wi­la­mow­ski


Źródła:

SJP.pl

Wilamowiczanin

miesz­ka­niec Wi­la­mo­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wilamowiczanka

miesz­kan­ka Wi­la­mo­wic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wilamowo

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilamowski

→ Wi­la­mo­wi­ce (mia­sto w Pol­sce); wi­la­mo­wic­ki


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Wi­la­mo­wic koło Biel­ska-Bia­łej

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. et­no­lekt z grupy za­chod­niej ję­zy­ków ger­mań­skich, któ­rym po­słu­gi­wa­li się miesz­kań­cy Wi­la­mo­wic;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilamowskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem wi­la­mow­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem wi­la­mow­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku wi­la­mow­skim


Źródła:

Wiktionary

Wilamowszczyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. język wi­la­mow­ski


Źródła:

Wiktionary

Wilamówka

wieś w Pol­sce


Wi­la­mów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie mo­niec­kim, w gmi­nie Trzcian­ne.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

We­dług spisu lud­no­ści z 30 wrze­śnia 1921 w Wi­la­mów­ce za­miesz­ki­wa­ło ogó­łem 156 osób z czego męż­czyzn - 83, ko­biet - 73. Bu­dyn­ków miesz­kal­nych było 28.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilanowski

przy­miot­nik od: Wi­la­no­wo, Wi­la­nów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wi­la­no­wa, zwią­za­ny z Wi­la­no­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilanów

1. dziel­ni­ca War­sza­wy;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. dziel­ni­ca War­sza­wy;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa miej­sco­wo­ści i czę­ści miast w Pol­sce


Zo­bacz też: Wi­la­nów w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Wi­la­nów – dziel­ni­ca War­sza­wy po­ło­żo­na w le­wo­brzeż­nej czę­ści mia­sta. Jest jedną z 18 jed­no­stek po­moc­ni­czych m.st. War­sza­wy.

Do 1951 miej­sco­wość była sie­dzi­bą gminy wiej­skiej Wi­la­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilbur

imię obce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilchwy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. część mia­sta Wo­dzi­sław Ślą­ski w wo­je­wództ­wie ślą­skim;


Wil­chwy – część mia­sta i jed­nost­ka po­moc­ni­cza gminy (dziel­ni­ca) Wo­dzi­sła­wia Ślą­skie­go.

Na jej te­re­nie znaj­du­je się zam­knię­ta Ko­pal­nia Węgla Ka­mien­ne­go 1 Maja oraz przy­le­ga­ją­ce do niej gór­ni­cze Osied­le 1 Maja. Dziel­ni­ca ma cha­rak­ter pod­miej­ski z za­bu­do­wą wie­lo­ro­dzin­ną i jed­no­ro­dzin­ną. W skład obec­nej dziel­ni­cy wcho­dzą: Wil­chwy, Pust­ki, Za­my­słów, Praga Mała, Sa­kan­drzok, So­wi­niec oraz część hi­sto­rycz­ne­go Wo­dzi­sła­wia z Gro­dzi­skiem. Dziel­ni­ca liczy ponad 6500 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wilczak

wil­czak cze­cho­sło­wac­ki - rasa psa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilczanka

wieś w Pol­sce


Wil­czan­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie pu­ław­skim, w gmi­nie Ży­rzyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Ży­rzyn. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 280 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilczarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) my­śli­wy po­lu­ją­cy na wilki

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) kynol. pies my­śliw­ski uży­wa­ny do po­lo­wa­nia na wilki


Wil­czarz – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ot­woc­kim, w gmi­nie Koł­biel.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wilczaty

o koniu: ma­ją­cy maść ciem­no­bu­ła­ną


Źródła:

SJP.pl

Wilczek

mały wilk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. młody wilk

 (1.2) daw. zuch, czło­nek naj­młod­szej grupy wie­ko­wej har­cer­stwa


Wil­czek (ang. "Teen Wolf", 1986–1987) – ame­ry­kań­sko-au­stra­lij­ski se­rial ani­mo­wa­ny opar­ty na fil­mie z 1985 roku pod ty­tu­łem "Na­sto­let­ni wil­ko­łak" ("Teen Wolf"). Za­wie­ra 2 serie. Liczy 21 od­cin­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilczewko

Wil­czew­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie go­lub­sko-do­brzyń­skim, w gmi­nie Ra­do­min.


Źródła:

Wikipedia

Wilczewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wilczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wilczełyko

niski krzew z ro­dzi­ny wa­wrzyn­ko­wa­tych, o bia­łych lub ró­żo­wych, won­nych kwia­tach (rozk­wi­ta­ją­cych przed wyksz­tał­ce­niem liści) i czer­wo­nych tru­ją­cych owo­cach, po­cho­dzą­cy z Eu­raz­ji; wa­wrzy­nek wil­cze­ły­ko, wa­wrzy­nek wil­cze łyko, wil­cze łyko


Wil­cze­ły­ko – de­biu­tanc­ki album pol­skie­go mu­zy­ka al­ter­na­tyw­ne­go, Sku­ba­sa. Za kom­po­zy­cje, śpiew i pro­duk­cję mu­zycz­ną od­po­wie­dzial­ny jest sam ar­ty­sta. Mik­so­wa­nie i ma­ste­ring zo­sta­ły wy­ko­na­ne przez Smo­li­ka. Na pły­cie po­ja­wia­ją się go­ście jak: Emade, Woj­tek So­bu­ra, Julia Iwań­ska i Kev Fox.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilczkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wilczkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wilczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wilczo

przy­słó­wek

 (1.1) jak wilk, na wil­czy spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Wilczomlecz

ro­śli­na ziel­na lub drze­wia­sta z ro­dzi­ny wil­czom­le­czo­wa­tych, za­wie­ra­ją­ca w pę­dach sok mlecz­ny, upra­wia­na w ce­lach ozdob­nych; eu­for­bia, ostrom­lecz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Eup­hor­bia|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin jed­no­rocz­nych z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Eup­hor­bia­ce­ae|Juss.|ref=tak.;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju wil­czom­le­czy (1.1)


Wil­czom­lecz ("Eup­hor­bia" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wil­czom­le­czo­wa­tych, li­czą­cy około 2000 ga­tun­ków. Jest to jeden z naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­nych ro­dza­jów w obrę­bie okry­to­na­sien­nych, za­rów­no jeśli idzie o licz­bę ga­tun­ków, jak i róż­no­rod­ność bu­do­wy ro­ślin. Ro­śli­ny te roz­po­wszech­nio­ne są na całym świe­cie, w bar­dzo róż­no­rod­nych sied­li­skach, ale naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ne są na su­chych ob­sza­rach w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej, zwła­szcza w Afry­ce. W Eu­ro­pie wy­stę­pu­je dziko 105 ga­tun­ków, w Pol­sce ponad 20.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilczomleczek

zmrocz­nik wil­czom­le­czek - owad z rzędu mo­ty­li


Źródła:

SJP.pl

Wilczomleczowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu mal­pi­giow­ców; ostrom­le­czo­wa­te


Wil­czom­le­czo­wa­te ("Eup­hor­bia­ce­ae" Juss.) – ro­dzi­na drzew, krze­wów, krze­wi­nek, ro­ślin ziel­nych i su­ku­len­tów ło­dy­go­wych. Za­li­cza się do niej 218 ro­dza­jów z około 6200-6700 ga­tun­ka­mi ros­ną­cy­mi głów­nie w tro­pi­kach, ale o ogól­nym za­się­gu nie­mal kos­mo­po­li­tycz­nym (brak tych ro­ślin tylko w ob­sza­rach oko­ło­bie­gu­no­wych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilczomleczowaty

o ce­chach wil­czom­le­czo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wilczomleczowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin z klasy dwu­li­ścien­nych


Źródła:

SJP.pl

Wilczomleczowy

przy­miot­nik od: wil­czom­lecz


Źródła:

SJP.pl

Wilczomleczówka

bar­czat­ka wil­czom­le­czów­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny bar­czat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wilczopolski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wilczur

1. silny, duży pies, wy­glą­dem po­dob­ny do wilka; tre­so­wa­ny m.in. jako pies po­li­cyj­ny, prze­wod­nik osób nie­wi­do­mych; wilk; ow­cza­rek nie­miec­ki lub al­zac­ki;
2. zgru­bie­nie od: wilk (ssak z ro­dzi­ny pso­wa­tych)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. ow­cza­rek nie­miec­ki (rasa psa)

 (1.2) pot. określ. pies o wil­czym po­kro­ju lub po­cho­dzą­cy od wilka

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od: wil­czu­ra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilczura

1. wy­pra­wio­na wil­cza skóra;
2. futro uszy­te z tych skór; wilki;
3. suka ow­czar­ka nie­miec­kie­go; wil­czy­ca, wil­czur­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. wil­cza skóra

 (1.2) daw. burka pod­bi­ta wil­czą skórą

 (1.3) rzad. suka ow­czar­ka nie­miec­kie­go

 (1.4) gwara. sa­mi­ca wilka

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od: wil­czur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilczurek

zdrob­nie­nie od: wil­czur (pies)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) młody wil­czur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilczurka

zdrob­nie­nie od: wil­czur (pies)


Źródła:

SJP.pl

Wilczurzy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wil­czu­rem; do­ty­czą­cy wil­czu­ra

 (1.2) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wil­czu­ra


Źródła:

Wiktionary

Wilczy

przy­miot­nik od: wilk


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wil­kiem, do­ty­czą­cy wilka

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do wilka

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wilka, po­sia­da­ją­cy cechy przy­pi­sy­wa­ne wil­ko­wi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilczyca

1. sa­mi­ca wilka; ba­sio­ra, wa­de­ra;
2. suka ow­czar­ka nie­miec­kie­go; wil­czu­ra, wil­czur­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. sa­mi­ca wilka

 (1.2) pot. suka ow­czar­ka nie­miec­kie­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilczyce

1. sa­mi­ca wilka; ba­sio­ra, wa­de­ra;
2. suka ow­czar­ka nie­miec­kie­go; wil­czu­ra, wil­czur­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilczycki

→ Wil­czy­ce (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wilczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wilczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wilczypieprz

ro­dzaj ro­ślin okry­to­na­sien­nych z ro­dzi­ny wa­wrzyn­ko­wa­tych


Wil­czy­pieprz ("Thy­me­la­ea" Mill.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wa­wrzyn­ko­wa­tych ("Thy­me­la­e­a­ce­ae"). We­dług "The Plant List" w obrę­bie tego ro­dza­ju znaj­du­ją się co najm­niej 34 ga­tun­ki o naz­wach zwe­ry­fi­ko­wa­nych i za­ak­cep­to­wa­nych, pod­czas gdy ko­lej­nych 14 tak­so­nów ma sta­tus ga­tun­ków nie­pew­nych (niez­we­ry­fi­ko­wa­nych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilczysko

zgru­bie­nie od: wilk


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. od: wilk


Wil­czy­sko (niem. "Wolfs­berg", 790 m n.p.m.) – wznie­sie­nie w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, w Su­de­tach Za­chod­nich, w Ru­da­wach Ja­no­wic­kich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilczyński

przy­miot­nik od: Wil­czyn


Wil­czyń­ski, Wil­czyń­ska – pol­skie naz­wi­sko, w Pol­sce nosi jest ponad 16,5 tys. osób.

Znane po­sta­cie no­szą­ce naz­wi­sko „Wil­czyń­ski (-ska)”:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilczątko

pie­szczot­li­we zdrob­nie­nie od: wil­czę


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: wilk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilczę

szcze­nię wilka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zool. szcze­nię wilka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilczęcki

przy­miot­nik od: Wil­czę­ta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wil­czę­ta­mi, do­ty­czą­cy Wil­cząt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wildagliptyna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. lek prze­ciw­cu­krzy­co­wy z grupy związ­ków po­pra­wia­ją­cych czyn­ność wy­se­pek Lan­ger­han­sa, silny wy­biór­czy in­hi­bi­tor di­pep­ty­dy­lo­pep­ty­da­zy 4


Źródła:

Wiktionary

Wildamora

ro­dzaj daw­nej al­tów­ki; viola d'amore, amor­ka, al­tów­ka mi­łos­na


Źródła:

SJP.pl

Wilde

[czy­taj: łajld] naz­wi­sko, m.in. Oscar Wilde (1854-1900) - pi­sarz an­giel­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wildecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wildą, do­ty­czą­cy Wildy


Źródła:

Wiktionary

Wilder

[czy­taj: łajl­der] naz­wi­sko, m.in. Billy Wil­der (1906-2002) - ame­ry­kań­ski re­ży­ser fil­mo­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wildno

Wild­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Chrost­ko­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wildstein

[czy­taj: wildsz­tajn] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilec

1. ro­śli­na z ro­dzi­ny po­wo­jo­wa­tych, ma­ją­ca wi­ją­ce i pło­żą­ce się pędy, upra­wia­na jako ro­śli­na ozdob­na lub użyt­ko­wa; ipo­mea;
2. wilec ziem­nia­cza­ny - by­li­na z ro­dzi­ny po­wo­jo­wa­tych; słod­ki ziem­niak, patat, batat


Wilec ("Ipo­mo­ea" L.) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych (głów­nie pną­czy) z ro­dzi­ny po­wo­jo­wa­tych. Obej­mu­je ok. 650 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one na róż­nych kon­ty­nen­tach, głów­nie jed­nak na ob­sza­rach go­rą­cych i cie­płych, przy czym 300 ga­tun­ków po­cho­dzi z kon­ty­nen­tów ame­ry­kań­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiledżiatura

prze­sta­rza­le: urlop spę­dza­ny na wsi; wi­le­gia­tu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. letni pobyt na wa­ka­cjach

 (1.2) przest. let­ni­sko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilegiatura

prze­sta­rza­le: urlop spę­dza­ny na wsi; wi­le­dżia­tu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. letni pobyt na wa­ka­cjach

 (1.2) przest. let­ni­sko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilejka

1. mia­sto na Bia­ło­ru­si;
2. rzeka na Lit­wie i Bia­ło­ru­si


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilejski

→ Wi­lej­ka (mia­sto na Bia­ło­ru­si)


Źródła:

SJP.pl

Wilek

zdrob­nie­nie od: Wil­helm (imię mę­skie); Wiluś


Źródła:

SJP.pl

Wilemit

mi­ne­rał, or­to­krze­mian cynku; wil­le­mit, wi­la­mit (rzad­ko)


Źródła:

SJP.pl

Wilemowice

Wi­le­mo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Ka­mien­nik.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wilenko

Wi­len­ko (niem. "Zion") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie świe­bo­dziń­skim, w gmi­nie Szcza­niec.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wilewo

Wi­le­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie żu­ro­miń­skim, w gmi­nie Bie­żuń. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Rocha w Ra­dza­no­wie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wilewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wileński

przy­miot­nik od: Wilno (sto­li­ca Litwy), Wi­leń­szczyz­na (zie­mia wi­leń­ska)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wilna lub Wi­leń­szczyz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wileńskość

→ wi­leń­ski


Patrz:wileński

Źródła:

SJP.pl

Wileńszczyzna

re­gion na Lit­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. re­gion wokół Wilna, obej­mu­ją­cy w przy­bli­że­niu ob­szar daw­ne­go wo­je­wództ­wa wi­leń­skie­go;


Wi­leń­szczyz­na ( Vil­nia­us kraštas, Віленшчына, Wi­leń­skie) – te­ry­to­rium le­żą­ce obec­nie w gra­ni­cach Litwy i Bia­ło­ru­si.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilfred

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wilfried

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wilga

ptak o żółto-czar­nym upie­rze­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. śred­niej wiel­ko­ści, żół­to­czar­ny ptak z ro­dzi­ny wilg (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Orio­li­dae|ref=tak.);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilgi

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wil­got­ny

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|wilga.


Wilgi (Orio­li­nae) – mo­no­ty­po­wa po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny wil­go­wa­tych (Orio­li­dae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wilgny

daw­niej: wil­got­ny


przy­miot­nik

 (1.1) daw. i gw-pl|Poz­nań. wil­got­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilgnąć

rzad­ko: prze­sią­kać wil­go­cią; sta­wać się wil­got­nym; wil­got­nieć; na­wil­gać


Źródła:

SJP.pl

Wilgociolubny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. do­brze roz­wi­ja­ją­cy się w śro­do­wi­sku wil­got­nym


Źródła:

Wiktionary

Wilgociomierz

mier­nik wil­got­no­ści po­wie­trza; wil­got­no­ścio­mierz; hi­gro­metr


Źródła:

SJP.pl

Wilgotka

kry­nicz­nia wil­got­ka - owad z rzędu chru­ści­ków


Źródła:

SJP.pl

Wilgotnica

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny wod­ni­cho­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wilgotniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wil­got­no


Źródła:

SJP.pl

Wilgotniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wil­got­ny


Źródła:

SJP.pl

Wilgotno

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wil­got­ny, o za­u­wa­żal­nym po­zio­mie wil­got­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Wilgotnościomierz

mier­nik wil­got­no­ści po­wie­trza; hi­gro­metr; wil­go­cio­mierz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. przy­rząd do po­mia­ru wil­got­no­ści


Wil­got­no­ścio­mierz, hi­gro­metr (gr. "hy­gros" - wil­got­ny, mokry) – przy­rząd słu­żą­cy do wyz­na­cza­nia wil­got­no­ści. Spe­cjal­ną grupą hi­gro­me­trów są psy­chro­me­try (gr. "psy­chros" - zimny, chłod­ny), czyli przy­rzą­dy opar­te na po­mia­rze ter­mo­me­trem su­chym i wil­got­nym. Współ­czes­ne hi­gro­me­try są czę­sto przy­rzą­da­mi elek­tro­nicz­ny­mi mie­rzą­cy­mi także tem­pe­ra­tu­rę, ci­śnie­nie czy tem­pe­ra­tu­rę punk­tu rosy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilgotnościowy

do­ty­czą­cy wil­got­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Wilgotność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan wyż­sze­go na­sy­ce­nia cze­goś wodą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wilgotny

na­sy­co­ny, po­kry­ty wil­go­cią


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) tro­chę mokry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilgowate

ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych


Wil­go­wa­te (Orio­li­dae) – ro­dzi­na pta­ków z po­drzę­du śpie­wa­ją­cych (Osci­nes) w obrę­bie rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilgowaty

o ce­chach wil­go­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wilgowron

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny ka­cy­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wilgoć

obec­ność wody (rów­nież sama woda) w at­mos­fe­rze, gle­bie, itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) woda za­war­ta w czymś, zwy­kle w po­wie­trzu;


Wil­goć (W) – po­pu­lar­ne okre­śle­nie na wodę za­war­tą w po­wie­trzu w for­mie ae­ro­zo­lu lub pary, obec­ną w po­rach sub­stan­cji po­ro­wa­tych lub na po­wierzch­ni ciał sta­łych w for­mie drob­nych kro­pe­lek lub jed­no­li­te­go, cien­kie­go filmu.

Wil­goć w śro­do­wi­sku na­tu­ral­nym wy­stę­pu­je wła­ści­wie pra­wie wszę­dzie (oprócz ob­sza­rów pu­styn­nych i po­lar­nych), jest ona też nie­o­dłą­czo­nym ele­men­tem wnętrz, w któ­rych prze­by­wa­ją lu­dzie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilgły

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wil­got­ny


Źródła:

Wiktionary

Wilhelm

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Wil­helm – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. W sta­ro­ger­mań­skim oz­na­cza­ło „tego, który udzie­la schro­nie­nia”. Żeń­skim od­po­wied­ni­kiem jest Wil­hel­mi­na (zdrob­nie­nie Mina). Imię szcze­gól­nie po­pu­lar­ne w kra­jach an­glo­sa­skich.

Imie­ni­ny przy­pa­da­ją 1 stycz­nia, 10 stycz­nia, 7 lu­te­go, 10 lu­te­go, 17 lu­te­go, 6 kwiet­nia, 17 maja, 28 maja, 8 czerw­ca, 24 czerw­ca, 25 czerw­ca, 5 lipca, 26 lipca, 29 lipca i 2 wrze­śnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilhelmi

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilhelmina

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilhelmininy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wil­hel­mi­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wilhelmiński

taki jak u Ro­ma­na Wil­hel­mie­go, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Ro­ma­na Wil­hel­mie­go


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z cza­sa­mi ce­sa­rza Wil­hel­ma II, do­ty­czą­cy z cza­sów ce­sa­rza Wil­hel­ma – ostat­nie­go ce­sa­rza II Rze­szy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilhelmostwo

Wil­helm z mał­żon­ką; Wil­hel­mo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wilhelmowie

Wil­helm z mał­żon­ką; Wil­hel­mo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wilhelmowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wil­hel­ma lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wilhelmshaven

Wil­helms­ha­ven – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści Nie­miec, w kraju związ­ko­wym Dolna Sak­so­nia, nad za­to­ką Ja­de­bu­sen Morza Pół­noc­ne­go. Naj­bli­żej po­ło­żo­ne duże mia­sta to: Ol­den­burg ok. 50 km na po­łud­nie, oraz ho­len­der­skie Gro­nin­gen ok. 100 km na za­chód.


Źródła:

Wikipedia

Wilia

re­gio­nal­nie: wi­gi­lia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. wi­gi­lia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiliam

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wiliamostwo

Wi­liam z mał­żon­ką; Wi­lia­mo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wiliamowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wiliamowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wi­lia­ma lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wilibald

imię mę­skie


Wi­li­bald – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Po­cho­dzi od słów "wille", czyli chęć i "bald", czyli moc.

Imię na­da­wa­ne rzad­ko. W stycz­niu 2025 r. w re­je­strze PESEL, wśród pu­blicz­nie do­stęp­nych da­nych do­ty­czą­cych osób ży­ją­cych, wy­ka­za­no 105 męż­czyzn o imie­niu Wi­li­bald na­da­nym jako imię pier­wsze i 35 męż­czyzn z imie­niem Wi­li­bald jako dru­gim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilija

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. wi­gi­lia


Źródła:

Wiktionary

Wilijny

ina­czej: wi­gi­lij­ny


Źródła:

SJP.pl

Wilijo

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kult. rel. Wi­gi­lia


Źródła:

Wiktionary

Wiliński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilk

naj­więk­szy przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny pso­wa­tych, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się sza­ro­żół­tą sier­ścią, ma­syw­ną bu­do­wą i uzę­bie­niem ty­po­wym dla dra­pież­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. przy­po­mi­na­ją­ce psa zwie­rzę dra­pież­ne, dziko ży­ją­ce;

 (1.2) zool. pot. sa­miec wilka (1.1)

 (1.3) zool. pot. ow­cza­rek nie­miec­ki

 (1.4) pot. skóra, futro z wilka (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) kulin. duża ma­szy­na do roz­drab­nia­nia mięsa;

 (2.2) med. pot. to­czeń

 (2.3) ogrod. pio­no­wy pęd ros­ną­cy szyb­ko z pnia lub ko­na­rów

 (2.4) ogrod. pęd ros­ną­cy z nie­usz­la­chet­nio­nej pod­kład­ki

 (2.5) sto­jak na opał przy ko­min­ku

 (2.6) daw. przen. pa­lą­cy się z boku knot świe­cy

 (2.7) daw. przen. med. no­wot­wór, rak


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. zdrobn. willa

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) lp. D. B. zob. wilk.


Wilka ( Wilke, Wjel­kow) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie zgo­rze­lec­kim, w gmi­nie Su­li­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wilkanowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wilkanowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wilkanowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wil­ka­no­wem, do­ty­czą­cy Wil­ka­no­wa


Źródła:

Wiktionary

Wilkanów

Wil­ka­nów ( "Wölfelsdorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie By­strzy­ca Kłodz­ka.


Źródła:

Wikipedia

Wilkasy

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wilkes

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wilki

naj­więk­szy przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny pso­wa­tych, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się sza­ro­żół­tą sier­ścią, ma­syw­ną bu­do­wą i uzę­bie­niem ty­po­wym dla dra­pież­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ko­wień­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilkiem

przy­słó­wek

 (1.1) z nie­chę­cią, nie­na­wist­nie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: wilk


Źródła:

Wiktionary

Wilkierz

dawna usta­wa wiej­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. praw. usta­wa wy­da­wa­na przez radę mia­sta lo­ko­wa­ne­go na pra­wie nie­miec­kim (mag­de­bur­skim), re­gu­lu­ją­ca wew­nętrz­ne spra­wy miej­skie


Wil­kierz (daw. niem. "Willkür" – sa­mo­wo­la) – uchwa­ła (lub zbiór ta­kich uchwał) rady miej­skiej w daw­nej Pol­sce, w mia­stach lub wsiach lo­ko­wa­nych na pra­wie nie­miec­kim. Wil­kie­rze, zwane także sta­tu­ta­mi miej­ski­mi, rada miej­ska wy­da­wa­ła sa­mo­dziel­nie lub przy udzia­le ławy są­do­wej, albo re­pre­zen­ta­cji po­spól­stwa (zło­żo­nej ze star­szych ce­chów).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilkins

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wilkinson

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilkocin

Wil­ko­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie pol­ko­wic­kim, w gmi­nie Przem­ków. Miej­sco­wość znana jest z wy­jąt­ko­we­go śro­do­wi­ska na­tu­ral­ne­go oraz z dużej ilo­ści po­ra­dziec­kich obiek­tów woj­sko­wych. Wil­ko­cin ze wzglę­du na swoją nazwę na­zy­wa­ny jest Wio­ską Czer­wo­ne­go Kap­tur­ka.


Źródła:

Wikipedia

Wilkom

oka­za­ły pu­char ze szla­chet­nych me­ta­li, daw­niej uży­wa­ny do wzno­sze­nia to­a­stów po­wi­tal­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bo­ga­to zdo­bio­ne na­czy­nie w kształ­cie kufla z po­kry­wą lub pu­cha­ru słu­żą­ce do wzno­sze­nia to­a­stów;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) C. lm. od: wilk


Wil­kom, ina­czej szkle­ni­ca go­do­wa (sta­ro­pol.) – duży, ozdob­ny pu­char wy­ko­na­ny ze szkła lub cyny, słu­żą­cy w XVI-XVII wieku do picia piwa lub wina przy uro­czy­sto­ściach ce­cho­wych. W ra­mach po­wi­ta­nia mu­siał on zo­stać opróż­nio­ny przez nowo przy­by­łych gości (nazwa wy­wo­dzi się od nie­miec­kie­go po­wi­ta­nia: "will­kom­men" – do­brze wi­ta­ny).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilkonice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wilkostowo

Wil­ko­sto­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim, w gmi­nie Alek­san­drów Ku­jaw­ski.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go.

Wieś so­łec­ka – zo­bacz jed­nost­ki po­moc­ni­cze gminy Alek­san­drów Ku­jaw­ski w BIP.


Źródła:

Wikipedia

Wilkostów

Wil­ko­stów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie średz­kim, w gmi­nie Mię­ki­nia.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wilkosz

ro­dzaj śred­niej wiel­ko­ści pa­ją­ków z ro­dzi­ny po­goń­co­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilkoszewice

Wil­ko­sze­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Gorz­ko­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wilkoszyce

Wil­ko­szy­ce – osada w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fiń­skim, w gmi­nie Choj­na

Do 2024 r. miej­sco­wość była czę­ścią mia­sta Choj­na. Do 2022 osada wsi Mętno.

W la­tach 1975–1998 osada ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wilkowa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;

 (1.2) geogr. nazwa dwóch wsi w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wilkowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem wilka;
2. pies wil­ko­wa­ty - pies, któ­re­go głowa two­rzy wraz z wy­dłu­żo­nym, wą­skim py­skiem po­zio­mą pi­ra­mi­dę, np. husky, ma­la­mut


Źródła:

SJP.pl

Wilkowice

nazwa wielu miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilkowicki

przy­miot­nik od: Wil­ko­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Wilkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wilkoworowate

wy­mar­ła ro­dzi­na dra­pież­nych tor­ba­czy; wilki wor­ko­wa­te


Wil­ko­wo­ro­wa­te, wilki wor­ko­wa­te (Thy­la­ci­ni­dae) – wy­mar­ła ro­dzi­na dra­pież­nych ssa­ków niż­szych z rzędu nie­ła­zoksz­tałt­nych (Da­sy­u­ro­morp­hia). Naj­bar­dziej znany jej przed­sta­wi­cie­lem był wil­ko­wór tas­mań­ski ("Thy­la­ci­nus cy­no­cep­ha­lus").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilkowski

→ Wil­ków, → Wil­ko­wo


Patrz:Wilków, → Wilkowo

Źródła:

SJP.pl

Wilkowyja

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wilkowór

wy­mar­ły ro­dzaj ssaka z ro­dzi­ny wil­ko­wo­ro­wa­tych, za­miesz­ku­ją­cy daw­niej Au­stra­lię


Wil­ko­wór ("Thy­la­ci­nus") – wy­mar­ły ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny wil­ko­wo­ro­wa­tych (Thy­la­ci­ni­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilkołacki

przy­miot­nik od: wil­ko­łak


Źródła:

SJP.pl

Wilkołactwo

nocna prze­mia­na czło­wie­ka w zwie­rzę przy­po­mi­na­ją­ce wilka, które przed świ­tem po­wra­ca do ludz­kich kształ­tów; li­kan­tro­pia, ly­kan­tro­pia


Źródła:

SJP.pl

Wilkołaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od wil­ko­łak


Źródła:

Wiktionary

Wilkołaczka

→ wil­ko­łak; wil­ko­ła­czy­ca, li­kan­trop­ka


Źródła:

SJP.pl

Wilkołaczy

→ wil­ko­łak; wil­ko­łac­ki


Źródła:

SJP.pl

Wilkołaczyca

→ wil­ko­łak; wil­ko­łacz­ka, li­kan­trop­ka


Źródła:

SJP.pl

Wilkołak

isto­ta nad­przy­ro­dzo­na mo­gą­ca prze­mie­niać się z czło­wie­ka w wilka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) folk. fant. le­gen­dar­ny czło­wiek, który może (czę­ścio­wo albo w ca­ło­ści) zmie­nić się w wilka;


Wil­ko­łak, także wil­ko­łek – w wielu mi­to­lo­giach (m.in. sło­wiań­skiej i ger­mań­skiej) i le­gen­dach czło­wiek, który prze­mie­niał się z włas­nej woli lub wsku­tek kląt­wy w wilka lub po­stać bę­dą­cą po­łą­cze­niem tego zwie­rzę­cia z czło­wie­kiem. Zdol­ność tę na­zy­wa się wil­ko­łact­wem lub li­kan­tro­pią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilkołaski

przy­miot­nik od: Wil­ko­łaz (wieś na Lu­bel­szczyź­nie)


Źródła:

SJP.pl

Wilkołaz

gmina wiej­ska w Pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Wilkoński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wilkszyce

Wilk­szy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Go­szcza­nów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wilkszyn

Wilk­szyn (niem. "Wil­xen") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie średz­kim, w gmi­nie Mię­ki­nia.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.

Duża wieś wie­lo­droż­ni­co­wa wyksz­tał­co­na z daw­nej owal­ni­cy.


Źródła:

Wikipedia

Wilków

naj­więk­szy przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny pso­wa­tych, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się sza­ro­żół­tą sier­ścią, ma­syw­ną bu­do­wą i uzę­bie­niem ty­po­wym dla dra­pież­ców


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Will

duży, kom­for­to­wy dom


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Willa

duży, kom­for­to­wy dom


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pod­miej­ska lub wiej­ska re­zy­den­cja bo­ga­te­go czło­wie­ka;

 (1.2) wol­no­sto­ją­cy dom jed­no­ro­dzin­ny w oto­cze­niu ogro­du


Willa – nie­wiel­ki bu­dy­nek miesz­kal­ny, po­wią­za­ny zwy­kle z ogro­dem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Willem

1. zdrob­nie­nie od: Wil­liam (obce imię mę­skie);
2. obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Willemit

mi­ne­rał, or­to­krze­mian cynku; wi­le­mit, wi­la­mit (rzad­ko)


Wil­le­mit – mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów, jest mi­ne­ra­łem bar­dzo rzad­kim.

Nazwa po­cho­dzi od imie­nia króla Ni­der­lan­dów Wil­hel­ma I (1772-1843).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Willemstad

rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca An­ty­li Ho­len­der­skich;


Wil­lem­stad (wym.) – sto­li­ca, dy­strykt "(di­strict)" i naj­więk­sze mia­sto kraju au­to­no­micz­ne­go Curaçao, na­le­żą­ce­go do Ho­lan­dii, w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej. Leży na wy­spie Curaçao, do 10 paź­dzier­ni­ka 2010 sto­li­ca An­ty­li Ho­len­der­skich. Licz­ba miesz­kań­ców wy­no­si 136 600 (23 marca 2011), jest naj­więk­szym mia­stem Ka­ra­i­bów Ho­len­der­skich.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Willemstadczyk

miesz­ka­niec Wil­lem­stad (sto­li­cy An­ty­li Ho­len­der­skich)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wil­lem­sta­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Willemstadka

miesz­kan­ka Wil­lem­stad (sto­li­cy An­ty­li Ho­len­der­skich)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wil­lem­stad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Willemstadzki

przy­miot­nik od: Wil­lem­stad


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wil­lem­sta­dem, do­ty­czą­cy Wil­lem­sta­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

William

[czy­taj: łil­jam] obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Williams

[czy­taj: łil­jams] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Williamson

[czy­taj: łil­jam­son] naz­wi­sko, m.in. Jack Wil­liam­son (1908-2006) - pi­sarz ame­ry­kań­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Willingen

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Willis

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Willmann

[czy­taj: wil­man} naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Willowy

przy­miot­nik od: willa


Źródła:

SJP.pl

Willy-Willy

na­da­wa­na w pół­noc­nej Au­stra­lii lo­kal­na nazwa dla cy­klo­nu tro­pi­kal­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Willys

[czy­taj: łilis] marka ame­ry­kań­skich sa­mo­cho­dów te­re­no­wych i oso­bo­wych


Źródła:

SJP.pl

Wilmański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wilmut

[czy­taj: łil­mat] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wilnianin

miesz­ka­niec Wilna


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pl-re­for­ma2026|Wil­nia­nin. (miesz­ka­niec Wilna)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilnianka

miesz­kan­ka Wilna


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pl-re­for­ma2026|Wil­nian­ka. (miesz­kan­ka Wilna)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilniuczka

po­tocz­nie: miesz­kan­ka Wilna; Wil­nian­ka


Źródła:

SJP.pl

Wilniuk

po­tocz­nie: miesz­ka­niec Wilna; Wil­nia­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pl-re­for­ma2026|Wil­niuk. (Polak za­miesz­ka­ły w Wil­nie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilno

sto­li­ca Litwy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Litwy;


Wilno ( Vil­nius, Вільня, Вильнюс, Вильна, Viļņa, ‏ווילנע‎ = Wilne, ‏וילנה‎ = Wilna, Wilna, Vilna) – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Litwy, po­ło­żo­ne na Po­je­zie­rzu Li­tew­skim u uj­ścia rzeki Wi­lej­ki do Wilii.

Hi­sto­rycz­na sto­li­ca Wiel­kie­go Księ­stwa Li­tew­skie­go, a na­stęp­nie jedno z więk­szych miast I Rze­czy­po­spo­li­tej, o zło­żo­nej li­tew­sko-pol­skiej toż­sa­mo­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wilnowo

Wil­no­wo (niem. "Will­nau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ostródz­kim, w gmi­nie Morąg.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. Miej­sco­wość leży w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie Prus Gór­nych


Źródła:

Wikipedia

Wilski

przy­miot­nik od: Wilga (wieś, rzeka w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim lub rzeka w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilson

[czy­taj: łil­son] naz­wi­sko, m.in. Wo­o­drow Wil­son (1856-1924) - po­li­tyk ame­ry­kań­ski, pre­zy­dent USA


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilsonka

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny la­só­wek


Źródła:

SJP.pl

Wiluj

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Rosji, w Ja­ku­cji i Kraju Kras­no­jar­skim; lewy i za­ra­zem naj­dłuż­szy do­pływ Leny;


Wiluj ( Вилюй) – rzeka w Rosji; w Ja­ku­cji i Kraju Kras­no­jar­skim; lewy (i za­ra­zem naj­dłuż­szy) do­pływ Leny. Dłu­gość 2650 km; po­wierzch­nia do­rze­cza 454 tys. km²; śred­ni rocz­ny prze­pływ u uj­ścia 1480 m³/s.

Źró­dła na Pła­sko­wy­żu Wi­luj­skim (część Wy­ży­ny Środ­ko­wo­sy­be­ryj­skiej) w oko­li­cach miej­sco­wo­ści Ekon­da; pły­nie w kie­run­ku wschod­nim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wilujski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wi­lu­jem, do­ty­czą­cy Wi­lu­ju


Źródła:

Wiktionary

Wilusz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiluś

zdrob­nie­nie od: Wil­helm (imię mę­skie); Wilek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. Wil­helm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wilżyna

ro­śli­na łą­ko­wa z ro­dzi­ny mo­tyl­ko­wa­tych


Wil­ży­na ("Ono­nis") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych. Obej­mu­je 88 ga­tun­ków. Naj­wię­cej ich wy­stę­pu­je w Eu­ro­pie, poza tym rosną w za­chod­niej Azji i pół­noc­nej Afry­ce. W Pol­sce w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go wy­stę­pu­ją dwa lub trzy bli­sko spo­krew­nio­ne ga­tun­ki (wszyst­kie ob­ję­te są w Pol­sce ochro­ną praw­ną). Wil­ży­ny rosną na te­re­nach na­sło­necz­nio­nych, na kli­fach, ska­łach, w mu­ra­wach i za­ro­ślach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wilżynowy

przy­miot­nik od: wil­ży­na


Źródła:

SJP.pl

Wilżyć

1. czy­nić wil­got­nym, na­sy­cać wil­go­cią; na­wil­żać, zwil­żać, na­wil­ga­cać, za­wil­ga­cać, uwil­got­niać;
2. wil­żyć się - sta­wać się wil­got­nym, za­cho­dzić łzami; wil­got­nieć


Źródła:

SJP.pl

Wim

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wimana

1. w hin­du­iz­mie: mi­to­lo­gicz­ny po­jazd la­ta­ją­cy, na któ­rym in­dyj­scy bo­go­wie przy­by­li na Zie­mię;
2. wieża głów­ne­go bu­dyn­ku świą­ty­ni hin­du­i­stycz­nej


Wi­ma­na – w ar­chi­tek­tu­rze (san­skryc­kie słowo विमान, trl. "vi-mana", dosł. „wy-mie­rzo­ny”, "zmie­rzo­ny w swo­ich czę­ściach")

oz­na­cza wy­so­ki bu­dy­nek świą­tyn­ny lub pałac wład­cy. W stylu po­łud­nio­wo in­dyj­skim wi­ma­na jest wy­so­kim zwień­cze­niem (wieżą) głów­ne­go bu­dyn­ku świą­ty­ni hin­du­i­stycz­nej. W pół­noc­nych In­diach od­po­wia­da jej śik­ha­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wimbledon

[czy­taj: łim­ble­don]
1. dziel­ni­ca Lon­dy­nu;
2. tur­niej te­ni­so­wy od­by­wa­ją­cy się na kor­tach tra­wia­stych, za­li­cza­ny do Wiel­kie­go Szle­ma, naj­star­szy i naj­bar­dziej pre­sti­żo­wy, roz­gry­wa­ny w Lon­dy­nie, w dziel­ni­cy o tej samej naz­wie


Wim­ble­don – te­ni­so­wy tur­niej za­li­cza­ny do tur­nie­jów Wiel­kie­go Szle­ma. Roz­gry­wa­ny jest on od 1877 roku jako mi­strzo­stwa An­glii. Jest to naj­star­szy tur­niej te­ni­so­wy na świe­cie – The Cham­pions­hips. Roz­gry­wa­ny jest w jed­nej z 32 dziel­nic Wiel­kie­go Lon­dy­nu – Wim­ble­don (w gmi­nie Lon­don Bo­ro­ugh of Mer­ton), po­ło­żo­nej na po­łud­nio­wy za­chód od cen­trum mia­sta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wimbledoński

przy­miot­nik od: Wim­ble­don


Źródła:

SJP.pl

Wiminalski

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Wi­mi­na­łem, wzgó­rzem rzym­skim


Źródła:

Wiktionary

Wiminał

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. jedno z sied­miu kla­sycz­nych wzgórz rzym­skich, po­ło­żo­ne w środ­ko­wo-wschod­niej czę­ści mia­sta po­mię­dzy wzgó­rza­mi Kwi­ry­nał i Esk­wi­lin;


Wi­mi­nał (łac. "Col­lis Vi­mi­na­lis", wł. "Vi­mi­na­le") – jedno z sied­miu wzgórz rzym­skich, po­ło­żo­ne w środ­ko­wo-wschod­niej czę­ści mia­sta po­mię­dzy wzgó­rza­mi Kwi­ry­nał i Esk­wi­lin. Naz­wa­ne od za­ro­śli wierz­bo­wych ("vimen").

W do­li­nie pod nim znaj­do­wa­ła się Clo­a­ca Ma­xi­ma – kanał ście­ko­wy, któ­re­go bu­do­wę za­i­ni­cjo­wał Tark­wi­niusz Stary.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wimmer

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wimpel

flaga lub pro­por­czyk klu­bo­wy na jach­cie


Wim­pel – pro­po­rzec klu­bo­wy, znak okrę­to­wy w po­sta­ci małej trój­kąt­nej lub pro­sto­kąt­nej flagi o bar­wach klu­bo­wych, no­szo­ny na topie masz­tu, oz­na­cza przy­na­leż­ność jed­nost­ki pły­wa­ją­cej do da­ne­go klubu spor­to­we­go, a także służy jako wskaź­nik kie­run­ku wia­tru – wtedy może być w po­sta­ci mi­nia­tu­ro­we­go rę­ka­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wimperga

ele­ment de­ko­ra­cyj­ny w kształ­cie ażu­ro­we­go trój­ką­ta, wień­czą­cy por­ta­le lub okna, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ar­chi­tek­tu­ry go­tyc­kiej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. de­ko­ra­cyj­ne, ażu­ro­we wy­koń­cze­nie w kształ­cie trój­ką­ta, wień­czą­ce szczyt por­ta­lu albo okna, cha­rak­te­ry­stycz­ne dla ar­chi­tek­tu­ry go­tyc­kiej


Wim­per­ga (niem. "Wim­perg") – de­ko­ra­cyj­ne wy­koń­cze­nie w kształ­cie wy­so­kie­go trój­ką­ta, wień­czą­ce szczyt por­ta­lu albo ostro­łuk okna cha­rak­te­ry­stycz­ne w ar­chi­tek­tu­rze go­tyc­kiej oraz sto­so­wa­ne w zdob­nict­wie ne­o­go­tyc­kim.

Wy­ko­na­ny z ka­mie­nia lub cegły. Pole trój­ką­ta rzeź­bio­ne śle­pym lub ażu­ro­wym mas­wer­kiem lub gład­kie. Kra­wę­dzie zdo­bio­ne mo­ty­wa­mi de­ko­ra­cyj­ny­mi w kształ­cie zwi­nię­te­go li­ścia, czoł­gan­ka­mi ina­czej zwa­ny­mi żab­ka­mi. Zwień­czo­ny kwia­to­nem albo krzy­żem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Win

1. czyn niez­god­ny z ist­nie­ją­cy­mi nor­ma­mi po­stę­po­wa­nia (np. praw­ny­mi); wy­kro­cze­nie, prze­wi­nie­nie, wy­stę­pek, błąd;
2. od­po­wie­dzial­ność za zły czyn;
3. przy­czy­nie­nie się do cze­goś złego; coś po­wo­du­ją­ce­go złe skut­ki, przy­czy­na, powód złego


forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (1.1) D. lm. od: wina

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=ni­ja­ki.

 (2.1) D. lm. od: wino


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Win-Owiec

czło­nek WiN-u (Zrze­sze­nia "Wol­ność i Nie­za­wi­słość"); wi­no­wiec


Źródła:

SJP.pl

Wina

1. czyn niez­god­ny z ist­nie­ją­cy­mi nor­ma­mi po­stę­po­wa­nia (np. praw­ny­mi); wy­kro­cze­nie, prze­wi­nie­nie, wy­stę­pek, błąd;
2. od­po­wie­dzial­ność za zły czyn;
3. przy­czy­nie­nie się do cze­goś złego; coś po­wo­du­ją­ce­go złe skut­ki, przy­czy­na, powód złego


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) czyn niez­god­ny z nor­ma­mi po­stę­po­wa­nia

 (1.2) od­po­wie­dzial­ność za czyn niez­god­ny z nor­ma­mi po­stę­po­wa­nia

 (1.3) daw. grzyw­na, kara pie­nięż­na

 (1.4) muz. in­stru­ment szar­pa­ny z ro­dzi­ny lutni po­cho­dzą­cy z po­łud­nio­wych Indii

 (1.5) muz. daw. ro­dzaj harfy o pię­ciu stru­nach

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: wino


Wina – okre­ślo­ny w prze­pi­sach praw­nych sto­su­nek psy­chicz­ny spraw­cy do czynu (nie­o­dzow­ny skład­nik każ­de­go prze­stęp­stwa). Po­ję­cie to wiąże się z za­gad­nie­niem wol­no­ści czło­wie­ka: wina jest to nie­u­spra­wied­li­wio­na wad­li­wość pro­ce­su de­cy­zyj­ne­go spraw­cy, po­le­ga­ją­ca na wol­nym wy­bo­rze za­cho­wa­nia sprzecz­ne­go z obo­wią­zu­ją­cą w danym spo­łe­czeń­stwie normą po­stę­po­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winamp

pro­gram do odt­wa­rza­nia pli­ków audio


Wi­namp – pro­gram kom­pu­te­ro­wy wy­pro­du­ko­wa­ny przez Ju­sti­na Fran­ke­la i Dmi­tra Bol­dy­re­va i ich firmę Null­soft (którą póź­niej sprze­da­li fir­mie AOL), słu­żą­cy do odt­wa­rza­nia więk­szo­ści pli­ków audio (w tym in­ter­ne­to­wych sta­cji ra­dio­wych) i wideo.

Wi­namp po­sia­da też moż­li­wość na­gry­wa­nia i zgry­wa­nia płyt CD, bi­blio­te­kę me­diów, uzu­peł­nia­nie da­nych o ut­wo­rach z in­ter­ne­to­we­go ser­wi­su CDDB.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wincek

zdrob­nie­nie od: Win­cen­ty (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wincenciak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wincencin

Win­cen­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie wło­daw­skim, w gmi­nie Ur­szu­lin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa chełm­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gminy Ur­szu­lin. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 104 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Wincencja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Win­cen­cja – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, jeden z żeń­skich od­po­wied­ni­ków mę­skie­go imie­nia Win­cen­ty (łac. "vin­cens" - zwy­cię­ża­ją­cy). Nowe Mar­ty­ro­lo­gium Rzym­skie wspo­mi­na dwie świę­te tego imie­nia.

Win­cen­cja imie­ni­ny ob­cho­dzi 28 czerw­ca i 26 grud­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wincenta

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie kol­neń­skim, w gmi­nie Kolno;

 (1.3) geogr. rzeka w Pol­sce, le­wo­brzeż­ny do­pływ Pisy;


Win­cen­ta – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie kol­neń­skim, w gmi­nie Kolno.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Pa­ra­fia Najś­więt­sze­go Serca Je­zu­so­we­go w Koźle.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wincentka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr Mi­ło­sier­dzia św. Win­cen­te­go a Paulo; sza­ryt­ka


Źródła:

SJP.pl

Wincentostwo

Win­cent z mał­żon­ką; Win­cen­to­wie


Źródła:

SJP.pl

Wincentowie

Win­cent z mał­żon­ką; Win­cen­to­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wincentowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wincentowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Win­cen­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wincenty

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp.; M., B., W. lm. od: Win­cen­ta


Win­cen­ty ( vin­cens – zwy­cię­ża­ją­cy) – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go.

Win­cen­ty imie­ni­ny ob­cho­dzi 1 stycz­nia, 22 stycz­nia, 23 stycz­nia, 8 marca, 20 marca, 5 kwiet­nia, 19 kwiet­nia, 24 maja, 14 lipca, 7 sierp­nia, 25 sierp­nia, 11 wrze­śnia, 25 wrze­śnia, 27 wrze­śnia, 9 paź­dzier­ni­ka, 27 paź­dzier­ni­ka, 7 li­sto­pa­da i 20 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wincentyn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Wincentyna

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Win­cen­ty­na – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, jeden z żeń­skich od­po­wied­ni­ków imie­nia Win­cen­ty (łac. "vin­cens" – zwy­cię­ża­ją­cy).

Win­cen­ty­na imie­ni­ny ob­cho­dzi 28 czerw­ca i 26 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wincentyniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Win­cen­ty­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wincentynka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. człon­ki­ni za­ko­nu Sióstr Mi­ło­sier­dzia św. Win­cen­te­go à Paulo;


Źródła:

Wiktionary

Wincentynów

Win­cen­ty­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie opo­czyń­skim, w gmi­nie Sław­no.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Prze­mie­nie­nia Pań­skie­go w Ka­mie­niu.


Źródła:

Wikipedia

Wincentów

Win­cent z mał­żon­ką; Win­cen­to­stwo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wincerada

nie­prze­ma­kal­ny płaszcz no­szo­ny przez ma­ry­na­rzy


Źródła:

SJP.pl

Winchester

[czy­taj: uin­cze­ster] dawny typ ka­ra­bi­nu woj­sko­we­go z gwin­to­wa­ną lufą; Win­cze­ster


Win­che­ster – mia­sto ("city") w po­łud­nio­wej An­glii (Wiel­ka Bry­ta­nia), oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny hrab­stwa Hamps­hi­re oraz dy­stryk­tu Win­che­ster, po­ło­żo­ne nad rzeką It­chen, na za­chod­nim skra­ju parku na­ro­do­we­go South Downs. W 2011 roku li­czy­ło 45 184 miesz­kań­ców. Sto­li­ca An­glii do prze­ło­mu XII i XIII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winchesterski

[czy­taj: łin­cze­ster­ski] przy­miot­nik od: Win­che­ster (nazwa wielu miej­sco­wo­ści na całym świe­cie)


Źródła:

SJP.pl

Winciorek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Winczester

dawny typ ka­ra­bi­nu woj­sko­we­go z gwin­to­wa­ną lufą; Win­che­ster


Źródła:

SJP.pl

Winczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Winczmen

[czyt. łincz­men] pra­cow­nik por­to­wy ob­słu­gu­ją­cy ła­dow­ni­cze windy stat­ku


Źródła:

SJP.pl

Winczorek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wind

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lm. od: winda


Wind – trze­ci sin­gel pro­mu­ją­cy album "Sünder ohne Zügel" In Ex­tre­mo.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Winda

urzą­dze­nie słu­żą­ce do prze­wo­zu ludzi lub to­wa­rów po­mię­dzy po­zio­ma­mi; dźwig


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. po­ru­sza­ją­ca się w pio­nie klat­ka słu­żą­ca do tran­spor­tu osób lub to­wa­rów;

 (1.2) żegl. urzą­dze­nie do wy­bie­ra­nia kot­wi­cy lub lin

 (1.3) środ. in­form. sy­stem ope­ra­cyj­ny Win­dows


Winda, dźwig lub wy­ciąg pio­no­wy – za­in­sta­lo­wa­na na stałe dźwi­gni­ca, po­ru­sza­ją­ca się wzdłuż pro­wad­nic w pio­no­wym lub po­chy­lo­nym szy­bie dźwi­go­wym, słu­żą­ca do tran­spor­tu osób lub to­wa­rów. Dźwig skła­da się z ka­bi­ny lub pod­sta­wy ła­dun­ko­wej, pro­wa­dzo­nej w szy­bie zaz­wy­czaj przy uży­ciu cię­gien (lin sta­lo­wych) lub, rza­dziej, przy uży­ciu in­nych sztyw­nych me­cha­niz­mów ta­kich jak śruby, zę­bat­ki lub si­łow­ni­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Windak

naz­wi­sko


Win­dak – ko­lo­nia wsi Głu­cho­wo w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Chełm­ża, na­le­żą­ca do so­łect­wa Głu­cho­wo.

W la­tach 1975–1998 ko­lo­nia na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa to­ruń­skie­go.

W przesz­ło­ści była wsią Win­dak. W śred­nio­wie­czu (XIV wiek) przesz­ła na włas­ność pro­ku­ra­to­ra pa­pow­skie­go (z Pa­po­wa Bi­sku­pie­go).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Windawa

1. mia­sto na Łot­wie;
2. rzeka na Lit­wie i Łot­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto por­to­we na Łot­wie, po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Bał­tyc­kim w za­chod­niej czę­ści Kur­lan­dii, u uj­ścia rzeki Win­da­wy (1.2);

 (1.2) geogr. rzeka w pół­noc­nej Lit­wie i w za­chod­niej Łot­wie;

 (1.3) geogr. mia­sto w Cze­chach, w kraju oło­mu­niec­kim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Windawski

przy­miot­nik od: Win­da­wa (rzeka na Lit­wie i Łot­wie lub mia­sto na Łot­wie)


Źródła:

SJP.pl

Windbojtel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. ptyś


Źródła:

Wiktionary

Winder

[czy­taj: łin­der] maszt fla­go­wy z re­kla­mą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Windhoek

[czy­taj: wind­huk] sto­li­ca Na­mi­bii; Wind­huk


Źródła:

SJP.pl

Windhucki

→ Wind­huk (sto­li­ca Na­mi­bii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Wind­huk, zwią­za­ny z Wind­hu­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Windhuk

sto­li­ca Na­mi­bii; Wind­ho­ek


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki lub mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Na­mi­bii;


Wind­huk (ang. "Wind­ho­ek", wym. ; afr. "Wind­ho­ek", wym. ; niem. "Wind­huk") – mia­sto po­ło­żo­ne w środ­ko­wej Na­mi­bii na wy­so­ko­ści 1655 m n.p.m., jest naj­więk­szym mia­stem w kraju i jego cen­trum po­li­tycz­nym, kul­tu­ral­nym, go­spo­dar­czym, fi­nan­so­wym i spo­łecz­nym. Sto­li­ca Na­mi­bii i re­gio­nu Kho­mas. We­dług spisu w 2023 roku li­czy­ło 486,2 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Windować

wy­win­do­wy­wać; po­tocz­nie:
1. znacz­nie zwięk­szać ilość, ja­kość lub war­tość cze­goś;
2. po­wo­do­wać, że ktoś lub coś znaj­du­je się dużo wyżej niż po­przed­nio


cza­sow­nik

 (1.1) pod­bi­jać cenę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Windows

[czy­taj: łin­dołs] kla­wisz na kla­wia­tu­rze kom­pu­te­ro­wej, znaj­du­ją­cy się zwy­kle mię­dzy lewym kla­wi­szem Con­trol a lewym kla­wi­szem Alt; Win­dows, WinKey


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. naj­po­pu­lar­niej­szy sy­stem ope­ra­cyj­ny dla kom­pu­te­rów oso­bi­stych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Windowsowy

→ Win­dows [czy­taj: łin­doł­so­wy]


przy­miot­nik

 (1.1) in­form. zwią­za­ny z sy­ste­mem ope­ra­cyj­nym Win­dows, do­ty­czą­cy tego sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go, z za­in­sta­lo­wa­nym sy­ste­mem ope­ra­cyj­nym Win­dows


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Windowsy

[czy­taj: łin­dołs] kla­wisz na kla­wia­tu­rze kom­pu­te­ro­wej, znaj­du­ją­cy się zwy­kle mię­dzy lewym kla­wi­szem Con­trol a lewym kla­wi­szem Alt; Win­dows, WinKey


Źródła:

SJP.pl

Windowy

przy­miot­nik od: winda


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z windą, do­ty­czą­cy windy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Windskat

[czy­taj: łind­skat lub łind­skejt] wind­ska­ting;
1. sport po­le­ga­ją­cy na śliz­ga­niu się po lo­dzie na desce wy­po­sa­żo­nej w ża­giel i płozy;
2. za­ba­wa spor­to­wa po­le­ga­ją­ca na jeź­dzie po as­fal­cie na de­sko­rol­ce za­o­pa­trzo­nej w ża­giel


Źródła:

SJP.pl

Windskating

[czy­taj: łind­skej­ting] wind­skat;
1. sport po­le­ga­ją­cy na śliz­ga­niu się po lo­dzie na desce wy­po­sa­żo­nej w ża­giel i płozy;
2. za­ba­wa spor­to­wa po­le­ga­ją­ca na jeź­dzie po as­fal­cie na de­sko­rol­ce za­o­pa­trzo­nej w ża­giel


Źródła:

SJP.pl

Windsor

[czy­taj: łind-zor]
1. New Wind­sor; mia­sto w An­glii;
2. mia­sto w Ka­na­dzie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Windsorowie

[czy­taj: łind-zo­ro­wie] dy­na­stia bry­tyj­ska


Wind­so­ro­wie ( House of Wind­sor) – kró­lew­ski ród pa­nu­ją­cy w Wiel­kiej Bry­ta­nii oraz w do­mi­niach Bry­tyj­skiej Wspól­no­ty Na­ro­dów.

Pod nazwą Rodu Wind­so­rów ro­zu­mie się dwie nie­miec­kie dy­na­stie pa­nu­ją­ce w Wiel­kiej Bry­ta­nii oraz jej do­mi­niach i ko­lo­niach – Wet­ty­nów (1901–2022) oraz Ol­den­bur­gów (od 2022 roku).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Windsorski

[czy­taj: łind­sor­ski]
1. przy­miot­nik od: Wind­sor (mia­sto w Ka­na­dzie);
2. zwią­za­ny z dy­na­stią Wind­sor


Źródła:

SJP.pl

Windstar

[czy­taj: łind­star] model sa­mo­cho­du marki Ford


Źródła:

SJP.pl

Windsurfer

[czy­taj: łind­ser­fer] osoba upra­wia­ją­ca sport wodny na spe­cjal­nej desce z ża­glem; wind­sur­fin­go­wiec, de­skarz (po­tocz­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. osoba upra­wia­ją­ca wind­sur­fing

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) sport. deska do wind­sur­fin­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Windsurferka

[czy­taj: łind­ser­fer­ka] ko­bie­ta upra­wia­ją­ca sport wodny na spe­cjal­nej desce z ża­glem; de­skar­ka (po­tocz­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. ko­bie­ta upra­wia­ją­ca wind­sur­fing


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Windsurfing

[czy­taj: łind­ser­fing]
1. sport wodny upra­wia­ny na spe­cjal­nej desce z ża­glem;
2. spe­cjal­na deska z ża­glem do upra­wia­nia wind­sur­fin­gu; wind­sur­fer


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. sport wodny, od­mia­na że­glar­stwa upra­wia­na przy uży­ciu deski z nie­wiel­kim ża­glem;


Wind­sur­fing (rów­nież że­glar­stwo de­sko­we) – ro­dzaj że­glar­stwa wod­ne­go, upra­wia­ny przy uży­ciu deski z ża­glem. Dy­scy­pli­na ta kla­sy­fi­ko­wa­na jest jako kon­ku­ren­cja że­glar­ska, roz­gry­wa­na na igrzy­skach olim­pij­skich od 1984 roku w kon­ku­ren­cji męż­czyzn i od 1992 roku w kon­ku­ren­cji ko­biet. Obec­na klasa olim­pij­ska to iq foil, który po­le­ga na le­wi­to­wa­niu nad wodą. Po raz pier­wszy wej­dzie do użyt­ko­wa­nia na igrzy­skach w roku 2024.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Windsurfingować

po­tocz­nie: pły­wać na nie­to­ną­cej desce z nie­du­żym ża­glem


Źródła:

SJP.pl

Windsurfingowiec

[czy­taj: łind­ser­fin­go­wiec] osoba upra­wia­ją­ca sport wodny na spe­cjal­nej desce z ża­glem; wind­sur­fer, de­skarz (po­tocz­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. osoba upra­wia­ją­ca wind­sur­fing


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Windsurfingowy

od­no­szą­cy się do wind­sur­fin­gu


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) sport. zwią­za­ny z wind­sur­fin­giem, do­ty­czą­cy wind­sur­fin­giem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winduga

teren nad rzeką lub je­zio­rem, gdzie skła­da się drew­no do spła­wu i zbija trat­wy; bin­du­ga


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Windy

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. i M., B., W. lm. od: winda


Windy – cze­ski por­tal pro­gno­zy po­go­dy, jeden z nie­licz­nych por­ta­li po­go­do­wych, który używa do pro­gnoz i me­te­o­gra­mów wy­so­kiej ja­ko­ści da­nych z Eu­ro­pej­skie­go Cen­trum Pro­gnoz Śred­nio­ter­mi­no­wych. Por­tal zo­stał za­ło­żo­ny przez Ivo Lu­ka­co­vi­ca w li­sto­pa­dzie 2014 na pod­sta­wie pro­jek­tu Ca­me­ro­na Bec­ca­rio "earth".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Windykacja

1. daw­niej: do­cho­dze­nie ro­szczeń, obro­na ko­niecz­na, zem­sta
2. do­cho­dze­nie włas­no­ści za po­mo­cą środ­ków okre­ślo­nych w obo­wią­zu­ją­cych prze­pi­sach praw­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. przej­mo­wa­nie ma­jąt­ku na dro­dze praw­nej


Win­dy­ka­cja ( vin­di­ca­tio) – w zna­cze­niu do­słow­nym do­cho­dze­nie ro­szczeń, obro­na ko­niecz­na, a nawet zem­sta. Od cza­sów Ce­sar­stwa Rzym­skie­go funk­cjo­no­wa­ła in­sty­tu­cja praw­na rei vin­di­ca­tio, któ­rej za­da­niem było dą­że­nie do odzy­ska­nia rze­czy znaj­du­ją­cej się w po­sia­da­niu osoby nie­u­praw­nio­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Windykacyjny

do­ty­czą­cy win­dy­ka­cji


Źródła:

SJP.pl

Windykator

osoba zaj­mu­ją­ca się win­dy­ka­cją


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, dzia­ła­ją­ca w imie­niu i na zle­ce­nie wie­rzy­cie­la, na pod­sta­wie upo­waż­nie­nia, peł­no­moc­nict­wa, która wy­ko­nu­je wszel­kie, doz­wo­lo­ne pra­wem, czyn­no­ści zmie­rza­ją­ce do odzy­ska­nia na­leż­no­ści od dłuż­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Windykatorka

→ win­dy­ka­tor


Patrz:windykator

Źródła:

SJP.pl

Windykować

wy­mu­szać zwrot na­leż­no­ści, ścią­gać długi na dro­dze po­lu­bow­nej lub są­do­wej


Źródła:

SJP.pl

Windziarka

→ win­dziarz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od win­dziarz


Patrz:windziarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Windziarski

przy­miot­nik od: win­dziarz


Źródła:

SJP.pl

Windziarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. męż­czyz­na ob­słu­gu­ją­cy windę

 (1.2) środ. in­form. użyt­kow­nik sy­ste­mu ope­ra­cyj­ne­go Win­dows


Źródła:

Wiktionary

Wineczko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. wino


Źródła:

Wiktionary

Winegret

vi­na­i­gret­te;
1. sos przy­go­to­wy­wa­ny z octu, oliwy, wody, czosn­ku, cukru itp.;
2. sa­łat­ka przy­pra­wio­na sosem o tej samej naz­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. sos sa­łat­ko­wy przy­go­to­wa­ny z oliwy i octu (naj­le­piej win­ne­go) z do­dat­kiem soli, cukru, musz­tar­dy, cy­try­ny i in­nych przy­praw;

 (1.2) kulin. sa­ła­ta lub sa­łat­ka z sosem wi­ne­gret (1.1)


Zo­bacz też: wi­ne­gret – sa­łat­ka z bu­ra­ków.

Wi­ne­gret lub vi­na­i­gret­te ( vi­na­i­gre – ocet) – zimny sos po­cho­dzą­cy z kuch­ni fran­cu­skiej, przy­rzą­dza­ny z oliwy (3 czę­ści) i octu (1 część), które są do­kład­nie mie­sza­ne i ubi­ja­ne do lek­kie­go zgęst­nie­nia. Przy­pra­wia się go pie­przem i solą, które do­da­je się na po­cząt­ku do czy­ste­go octu, bo do­da­tek oliwy utrud­nia roz­pu­szcza­nie się soli.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winek

zdrob­nia­le, pie­szczot­li­wie o winie


Źródła:

SJP.pl

Wineta

daw­niej: wi­nie­ta;
1. gra­ficz­ny motyw ozdob­ny wy­ko­rzy­sty­wa­ny na po­cząt­ku bądź końcu książ­ki, cza­so­pis­ma, roz­dzia­łu lub in­ne­go frag­men­tu tek­stu;
2. na­klej­ka umie­szcza­na na po­jeź­dzie, bę­dą­ca do­wo­dem wnie­sie­nia opła­ty za prawo do po­ru­sza­nia się okre­ślo­ny­mi dro­ga­mi


Wi­ne­ta – le­gen­dar­ny gród i port z la­tar­nią mor­ską u uj­ścia Odry, duży oś­ro­dek hand­lo­wy, więk­szy niż więk­szość zna­nych ów­cze­śnie miast eu­ro­pej­skich. Utrzy­my­wał kon­tak­ty hand­lo­we się­ga­ją­ce Bi­zan­cjum oraz szla­ków pro­wa­dzą­cych do Chin. Po­ja­wi­ła się w re­la­cji Adama z Bremy. Do­kład­ne po­ło­że­nie jest niez­na­ne, ale na wy­spie Wolin lub są­sied­nich ist­nia­ło mia­sto i oś­ro­dek hand­lu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winfrey

[czy­taj: ŁInfrej] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Winfried

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Winglet

nie­wiel­kie skrzy­deł­ko ae­ro­dy­na­micz­ne na końcu skrzy­dła sa­mo­lo­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. krót­kie skrzy­deł­ko na końcu skrzy­dła no­śne­go, usta­wio­ne pod pew­nym kątem, po­pra­wia­ją­ce pa­ra­me­try ae­ro­dy­na­micz­ne sa­mo­lo­tu;


Win­glet – skrzy­deł­ko ae­ro­dy­na­micz­ne, usta­wio­ne pod kątem na końcu skrzy­dła sa­mo­lo­tu. Au­to­rem wy­na­laz­ku był pra­cu­ją­cy dla NASA ame­ry­kań­ski in­ży­nier lot­ni­czy Ri­chard Whit­comb.

Jego za­da­niem jest roz­pra­sza­nie wirów in­duk­cyj­nych pow­sta­ją­cych na koń­ców­ce płata, co zna­czą­co wpły­wa na do­sko­na­łość, a co za tym idzie na za­sięg oraz zu­ży­cie pa­li­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wingsuit

[czy­taj: łing­sut]
1. swo­bod­ne spa­da­nie z dużej wy­so­ko­ści w spe­cjal­nym kom­bi­ne­zo­nie; wing­su­i­ting;
2. kom­bi­ne­zon do swo­bod­ne­go spa­da­nia z dużej wy­so­ko­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. ro­dzaj spor­tu ek­stre­mal­ne­go, w któ­rym spor­tow­cy ska­czą w spe­cjal­nych kom­bi­ne­zo­nach z du­żych wy­so­ko­ści, a na­stęp­nie szy­bu­ją, śliz­ga­jąc się w po­wie­trzu;

 (1.2) sport. kom­bi­ne­zon do wing­su­i­tu (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wingsuiter

[czy­taj: łing­su­ter] osoba upra­wia­ją­ca sport ek­stre­mal­ny po­le­ga­ją­cy na swo­bod­nym spa­da­niu z dużej wy­so­ko­ści w spe­cjal­nym kom­bi­ne­zo­nie


Źródła:

SJP.pl

Wingsuiting

[czy­taj: łing­su­ting] swo­bod­ne spa­da­nie z dużej wy­so­ko­ści w spe­cjal­nym kom­bi­ne­zo­nie; wing­su­it


Wing­su­i­ting, la­ta­nie w wing­su­i­cie – sport ek­stre­mal­ny, w któ­rym sko­czek ubra­ny w spe­cjal­ny kom­bi­ne­zon ska­cze z dużej wy­so­ko­ści (z sa­mo­lo­tu, szczy­tu ur­wi­ska, wy­so­kiej bu­dow­li itp.), a na­stęp­nie szy­bu­je. Lot koń­czy się ot­war­ciem spa­do­chro­nu i lą­do­wa­niem. Sport ten pow­stał w la­tach dzie­więć­dzie­sią­tych, wraz z wy­na­le­zie­niem od­po­wied­nie­go kom­bi­ne­zo­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winiacz

po­tocz­nie: wino


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) slang. pot. wino


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winiaczek

zdrob­nie­nie od: wi­niacz (tanie wino owo­co­we)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wi­niak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winiak

ro­dzaj na­po­ju al­ko­ho­lo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. wódka de­sty­lo­wa­na z wina, głów­nie gro­no­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winiakowy

→ wi­niak


Patrz:winiak

Źródła:

SJP.pl

Winian

sól kwasu wi­no­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. sól lub ester kwasu wi­no­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winiarczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Winiarek

1. spe­cjal­na chło­dziar­ka do wina;
2. przed­się­bior­czy­ni pro­du­ku­ją­ca wina, wła­ści­ciel­ka wi­niar­ni lub sprze­daw­czy­ni win


Źródła:

SJP.pl

Winiarka

1. spe­cjal­na chło­dziar­ka do wina;
2. przed­się­bior­czy­ni pro­du­ku­ją­ca wina, wła­ści­ciel­ka wi­niar­ni lub sprze­daw­czy­ni win


Źródła:

SJP.pl

Winiarnia

1. wyt­wór­nia wina;
2. lokal, w któ­rym pije się wino;
3. daw­niej: piw­ni­ca na wino


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hand. lokal, gdzie ser­wu­je i sprze­da­je się wino

 (1.2) wyt­wór­nia wina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winiarski

do­ty­czą­cy wi­nia­rza, wi­niar­stwa


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wi­niar­stwa, pro­duk­cji wina


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winiarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wyt­wa­rza­nie i pie­lę­gna­cja win

 (1.2) dział prze­my­słu obej­mu­ją­cy pro­duk­cję i pie­lę­gna­cję win


Wi­niar­stwo – dzia­łal­ność po­le­ga­ją­ca na wyt­wa­rza­niu wina. Dzia­łal­ność wi­niar­ską można pro­wa­dzić w domu, w za­kła­dach rze­mieśl­ni­czych lub w za­kła­dach prze­my­sło­wych. Go­spo­dar­stwa sku­pia­ją­ce się na pro­duk­cji wi­no­gron i wina gro­no­we­go na­zy­wa się win­ni­ca­mi.

Wi­niar­stwo swo­i­mi ko­rze­nia­mi sięga cza­sów pre­hi­sto­rycz­nych. Za oj­czyz­nę wi­no­ro­śli uz­na­je się re­gion Ka­u­ka­zu, po­nie­waż pier­wsze ślady pro­duk­cji wina po­cho­dzą z Gruz­ji, sprzed około 6000 lat p.n.e.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Winiary

1. nazwa wielu wsi w Pol­sce;
2. nazwa wielu dziel­nic pol­skich miast;
3. je­zio­ro w Gnieź­nie;
4. przed­się­bior­stwo z bran­ży spo­żyw­czej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winiarz

1. przed­się­bior­ca pro­du­ku­ją­cy wina;
2. wła­ści­ciel wi­niar­ni;
3. sprze­daw­ca win


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zaw. osoba pro­du­ku­ją­ca wino

 (1.2) daw. wła­ści­ciel wi­niar­ni

 (1.3) daw. ama­tor win


Wi­nia­rze (wi­nia­ry) – ksią­żę­ca lud­ność słu­żeb­na zaj­mu­ją­ca się upra­wą wi­no­ro­śli. Wi­nia­rze są czę­sto wy­mie­nia­ni w źró­dłach pol­skich i cze­skich, a po­nad­to ich obec­ność poś­wiad­cza to­po­no­ma­sty­ka w po­sta­ci nazw miej­sco­wych "Wi­nia­ry" (w Pol­sce), a także "Vinaře, Vi­na­ry, Winařice, Vi­na­ro­vi­ce" (w Cze­chach i na Mo­ra­wach).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winicjusz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Wi­ni­cjusz – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, które wy­wo­dzi się od słowa "vinum" – „wino”. Imię to zy­ska­ło względ­ną po­pu­lar­ność w Pol­sce dzię­ki "Quo vadis" Hen­ry­ka Sien­kie­wi­cza.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Winicjuszek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Wi­ni­cjusz


Źródła:

Wiktionary

Winicjuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. gwara. taki, który na­le­ży do Wi­ni­cju­sza


Źródła:

Wiktionary

Winid

naz­wi­sko, m.in. Bo­go­dar Winid (1922-1996) - pol­ski ge­o­graf i kar­to­graf


Źródła:

SJP.pl

Winidur

sztucz­ne two­rzy­wo ter­mo­pla­stycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Winidurowy

przy­miot­nik od: wi­ni­dur


Źródła:

SJP.pl

Winiec

owad z na­dro­dzi­ny mszyc; fi­lok­se­ra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Winien

cza­sow­nik mo­dal­ny wy­stę­pu­ją­cy w zda­niach wy­łącz­nie w uży­ciu orze­cze­nio­wym i tylko w po­łą­cze­niu z be­zo­ko­licz­ni­kiem;
1. jest po­żą­da­ne, żeby ktoś coś zro­bił, wy­ko­nał, np.: Wi­nien za­pła­cić czynsz.;
2. jest wska­za­ne, żeby ktoś lub coś speł­nia­ło okre­ślo­ne wa­run­ki, np.: Uczeń wi­nien być grzecz­ny.


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy ja­kieś zo­bo­wią­za­nie pie­nięż­ne do ure­gu­lo­wa­nia, za­pła­ty

cza­sow­nik mo­dal­ny

 (2.1) mieć obo­wią­zek, po­win­ność coś zro­bić

 (2.2) mu­sieć speł­niać ja­kieś wy­ma­ga­nia, wa­run­ki, kry­te­ria


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|winić.


Źródła:

Wiktionary

Winieta

1. gra­ficz­ny motyw ozdob­ny wy­ko­rzy­sty­wa­ny na po­cząt­ku bądź końcu książ­ki, cza­so­pis­ma, roz­dzia­łu lub in­ne­go frag­men­tu tek­stu;
2. na­klej­ka umie­szcza­na na po­jeź­dzie, bę­dą­ca do­wo­dem wnie­sie­nia opła­ty za prawo do po­ru­sza­nia się okre­ślo­ny­mi dro­ga­mi;
3. efekt ściem­nie­nia na brze­gach zdję­cia pod­czas naś­wiet­la­nia ma­te­ria­łu fo­to­gra­ficz­ne­go w apa­ra­cie fo­to­gra­ficz­nym;
4. ozdob­ny na­druk na daw­nych fo­to­gra­fiach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pasek ty­tu­ło­wy cza­so­pis­ma, też: tytuł dru­ko­wa­ny na wi­nie­cie

 (1.2) po­ligr. ozdob­ny dru­kar­ski or­na­ment;

 (1.3) mot. na­klej­ka umie­szcza­na na szy­bie sa­mo­cho­du po opła­ce­niu poz­wo­le­nia na po­ru­sza­nie się po kra­jo­wych au­to­stra­dach, bę­dą­ca do­wo­dem tej opła­ty;

 (1.4) daw. na­druk, czę­sto ozdob­ny, znaj­du­ją­cy się na od­wro­cie tek­tur­ki, na którą w 2. po­ło­wie XIX i na po­cząt­ku XX w. na­kle­ja­no fo­to­gra­fię;

 (1.5) fot. tek­tu­ro­wa lub me­ta­lo­wa wkład­ka umie­szcza­na przed obiek­ty­wem wy­ko­nu­ją­cym zdję­cie w celu mo­dy­fi­ka­cji kształ­tu kadru

 (1.6) zob. wi­nie­to­wa­nie.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winietowanie

efekt ściem­nie­nia na brze­gach zdję­cia pod­czas naś­wiet­la­nia ma­te­ria­łu fo­to­gra­ficz­ne­go w apa­ra­cie fo­to­gra­ficz­nym; wi­nie­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fot. fiz. zja­wi­sko op­tycz­ne po­le­ga­ją­ce na nie­doś­wiet­le­niu na­roż­ni­ków kadru wy­ni­ka­ją­ce z ni­skiej ja­ko­ści op­ty­ki, spo­wo­do­wa­ne za­kłó­ce­niem brze­gów toru op­tycz­ne­go in­ny­mi ele­men­ta­mi urzą­dze­nia (np. osło­ną obiek­ty­wu) lub nie­od­po­wied­nim oś­wiet­le­niem;


Wi­nie­to­wa­nie – wada obra­zu uzy­ski­wa­ne­go w urzą­dze­niu op­tycz­nym po­le­ga­ją­ca na nie­doś­wiet­le­niu brze­gów kadru, spo­wo­do­wa­na nie­do­sko­na­ło­ścią op­ty­ki urzą­dze­nia, za­kłó­ce­niem brze­gów toru op­tycz­ne­go in­ny­mi ele­men­ta­mi urzą­dze­nia lub też wy­wo­ła­na nie­od­po­wied­nim oś­wiet­le­niem. W niek­tó­rych przy­pad­kach wi­nie­to­wa­nie jest ce­lo­wo wpro­wa­dza­nym efek­tem ar­ty­stycz­nym, ma­ją­cym zwró­cić uwagę na cen­tral­ną część kadru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winietowy

przy­miot­nik od: wi­nie­ta


Źródła:

SJP.pl

Winifikacja

pro­ces prze­mia­ny soku gro­no­we­go w wino na sku­tek fer­men­ta­cji


Źródła:

SJP.pl

Winifikować

fer­men­tu­jąc, prze­mie­niać owoce wi­no­gro­na w wino


Źródła:

SJP.pl

Winifol

szkło z po­lich­lor­ku wi­ny­lu


Źródła:

SJP.pl

Winileum

tka­ni­na ko­nop­na lub ju­to­wa po­kry­ta z wierz­chu war­stwą za­bar­wio­ne­go i zmięk­czo­ne­go po­lich­lor­ku wi­ny­lu; wi­ny­le­um (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Winilit

two­rzy­wo sztucz­ne otrzy­my­wa­ne w wy­ni­ku po­li­me­ry­za­cji chlor­ku i oc­ta­nu wi­ny­lu, sto­so­wa­ne do wy­ro­bu ma­te­ria­łów izo­la­cyj­nych, ochron­nych, opa­ko­wań itp.; wi­ny­lit


Źródła:

SJP.pl

Winion

two­rzy­wo sztucz­ne na przę­dzę do wy­ro­bu sieci


Źródła:

SJP.pl

Winić

uz­na­wać kogoś win­nym, oskar­żać, ob­wi­niać


cza­sow­nik

 (1.1) przy­pi­sy­wać komuś winę; oskar­żać kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wink

naz­wi­sko


Zo­bacz też: Wink (ze­spół mu­zycz­ny).

Wink – mia­sto w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, w sta­nie Tek­sas, w hrab­stwie Win­kler.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winkelriedyzm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. kon­cep­cja hi­sto­rycz­na za­kła­da­ją­ca walkę na­ro­du pol­skie­go za wol­ność in­nych ludów Eu­ro­py;


Win­kel­rie­dyzm – ro­man­tycz­ny nurt ide­o­wy, któ­re­go nazwę ut­wo­rzo­no od naz­wi­ska Ar­nol­da Win­kel­rie­da – le­gen­dar­ne­go bo­ha­te­ra, który w bit­wie pod Sem­pach (1386) po­pro­wa­dził woj­ska szwaj­car­skie do boju prze­ciw­ko Au­stria­kom i poś­wię­cił w nim włas­ne życie: kie­ru­jąc w swe pier­si nie­przy­ja­ciel­skie kopie, stwo­rzył wyłom w sze­re­gach wroga i przy­czy­nił się do zwy­cię­stwa. Bo­ha­ter­skie­mu czy­no­wi miał to­wa­rzy­szyć okrzyk: „Droga dla Wol­no­ści!”.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Winkiel

1. róg domu lub ulicy; wę­gieł; na­roż­nik;
2. daw­niej: kąt pro­sty;
3. daw­niej: ką­tow­nik, ekier­ka;
4. trój­kąt jako oz­na­ka na ubra­niu więź­nia obo­zów kon­cen­tra­cyj­nych;
5. wę­giel­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. róg domu lub ulicy

 (1.2) gwara. oboz. trój­kąt, oz­na­ka na ubra­niu więź­nia obo­zów kon­cen­tra­cyj­nych;

 (1.3) środ. rzem. przy­rząd słu­żą­cy do wyz­na­cza­nia kąta pro­ste­go; ką­tow­nik

 (1.4) daw. środ. więz. bra­u­ning, brow­ning


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winkielak

przy­rząd do skła­da­nia li­ni­jek tek­stu z czcio­nek; kąt­nik, wier­szow­nik, ką­tow­nik


Źródła:

SJP.pl

Winkler

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Ka­na­dzie, w pro­win­cji Ma­ni­to­ba;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winko

zdrob­nia­le, pie­szczot­li­wie o winie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od zob. wino.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. picie wina


Źródła:

Wiktionary

Winkować

po­tocz­nie: pić wino


cza­sow­nik

 (1.1) pot. pić wino


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winkulacja

1. za­bez­pie­cze­nie na­leż­no­ści banku na to­wa­rze bę­dą­cym w dro­dze;
2. uza­leż­nie­nie wy­da­nia to­wa­ru od zło­że­nia przez od­bior­cę za­bez­pie­cze­nia, gwa­ran­cji itp.


Źródła:

SJP.pl

Winkulacyjny

do­ty­czą­cy win­ku­la­cji


Źródła:

SJP.pl

Winkulować

za­bez­pie­czać na­leż­no­ści banku na to­wa­rze bę­dą­cym w dro­dze


Źródła:

SJP.pl

Winkulum

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ent. wąski skle­ryt sam­ców mo­ty­li, łą­czą­cy się po stro­nie grzbie­to­wej z te­gu­me­nem, a po brzusz­nej two­rzą­cy nie­kie­dy sakus

 (1.2) ent. hi­pan­drium mu­chó­wek z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cal­lip­ho­ri­dae|ref=tak.


Win­ku­lum (łac. "vin­cu­lum") – u mo­ty­li jest to ele­ment sam­czych na­rzą­dów ge­ni­tal­nych.

Win­ku­lum to płyt­ka ge­ni­tal­na w kształ­cie li­te­ry U. Po­łą­czo­na jest sta­wo­wo z te­gu­me­nem lub jego pe­dyn­ku­lu­sem. Środ­ko­wo-brzusz­nie two­rzy sakus. Win­ku­lum w ca­ło­ści sta­no­wi „płyt­kę kok­so­ster­nal­ną” dzie­wią­te­go seg­men­tu od­wło­ka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Winna

osoba po­no­szą­ca winę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winner

za­gra­nie wy­gry­wa­ją­ce w te­ni­sie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winnetou

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) liter. film. po­stać li­te­rac­ka, bo­ha­ter serii po­wie­ści Ka­ro­la Maya;


Win­ne­tou – ty­tu­ło­wy i fik­cyj­ny bo­ha­ter po­wie­ści nie­miec­kie­go pi­sa­rza Ka­ro­la Maya oraz kilku in­nych jego przy­go­do­wych opo­wie­ści. Syn wodza Inczu-czuny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Winnica

plan­ta­cja wi­no­ro­śli


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. miej­sce upra­wy wi­no­ro­śli;


Win­ni­ca – miej­sce, gdzie upra­wia się wi­no­rośl z przez­na­cze­niem na wino, ro­dzyn­ki oraz do bez­poś­red­niej kon­sump­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winnicki

1. → Win­ni­ca;
2. obwód win­nic­ki - jeden z 24 ob­wo­dów Ukra­i­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Win­ni­cą, do­ty­czą­cy Win­ni­cy


Win­nic­ki (forma żeń­ska Win­nic­ka) – naz­wi­sko, we­dług da­nych z roku 2000 uży­wa­ne przez 5073 Po­la­ków, co da­wa­ło ty­sięcz­ne miej­sce wśród ran­kin­gu naj­po­pu­lar­niej­szych pol­skich naz­wisk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winnicowy

→ win­ni­ca


Patrz:winnica

Źródła:

SJP.pl

Winniczak

zmrocz­nik win­ni­czak - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny za­wi­sa­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Winniczanin

1. miesz­ka­niec Win­ni­cy (mia­sta na Ukra­i­nie);
2. miesz­ka­niec Win­ni­cy (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Winniczanka

1. miesz­kan­ka Win­ni­cy (mia­sta na Ukra­i­nie);
2. miesz­kan­ka Win­ni­cy (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Winniczek

ro­śli­no­żer­ny śli­mak płu­co­dysz­ny (Helix po­ma­tia), za­miesz­ku­ją­cy lasy i za­drze­wie­nia środ­ko­wej i po­łud­nio­wo-wschod­niej Eu­ro­py


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Helix po­ma­tia|ref=tak., ga­tu­nek lą­do­we­go śli­ma­ka;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winniczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Winniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: winny


Źródła:

SJP.pl

Winnik

1. ro­dzaj pną­czy z ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych;
2. daw­niej: mio­teł­ka uży­wa­na do chło­sta­nia w łaźni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. mio­teł­ka słu­żą­ca do sma­ga­nia ple­cy­e­ców w łaźni

 (1.2) daw. osad, pow­sta­ją­cy na dnie be­czek z winem

 (1.3) bot. ro­dzaj pną­czy z ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. po­słu­gacz sma­ga­ją­cy mio­teł­ką ko­rzy­sta­ją­cych z łaźni


Win­nik ("Am­pe­lop­sis" Mi­cha­ux) – ro­dzaj pną­czy z ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych ("Vi­ta­ce­ae"). Liczy około 30 ga­tun­ków z cen­trum wy­stę­po­wa­nia (naj­więk­szym zróż­ni­co­wa­niem) we wschod­niej Azji, nie­licz­ne ga­tun­ki wy­stę­pu­ją w Azji po­łud­nio­wo-wschod­niej, w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Środ­ko­wej. Niek­tó­re ga­tun­ki upra­wia­ne są jako pną­cza ozdob­ne, w wa­run­kach Eu­ro­py Środ­ko­wej jed­nak prze­ma­rza­ją.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winniki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Winnipeg

[czy­taj: ŁInipeg] je­zio­ro i mia­sto w Ka­na­dzie


– mia­sto w Ka­na­dzie, sto­li­ca ka­na­dyj­skiej pro­win­cji Ma­ni­to­ba. W 2004 r. li­czy­ło 672 tys. miesz­kań­ców.

Leży u zbie­gu rzek As­si­ni­bo­i­ne i Red River, około 100 km na pół­noc od gra­ni­cy ze Sta­na­mi Zjed­no­czo­ny­mi i około 55 km na po­łud­nie od je­zio­ra Win­ni­peg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winnoczerwony

kle­jo­po­rek win­no­czer­wo­ny - ga­tu­nek grzy­ba z ro­dzi­ny strocz­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Winność

daw­niej: po­win­ność, obo­wią­zek


Źródła:

SJP.pl

Winny

do­ty­czą­cy wina lub wi­no­ro­śli; przy­po­mi­na­ją­cy wino


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest obar­czo­ny winą, bę­dą­cy spraw­cą cze­goś złego

 (1.2) mu­szą­cy coś komuś oddać

 (1.3) być zo­bo­wią­za­nym do cze­goś

 (1.4) do­ty­czą­cy wina lub o ce­chach wina


Winny (znany rów­nież pod nazwą WinNY) – ja­poń­ski pro­gram typu peer-to-peer (P2P), umoż­li­wia­ją­cy udo­stęp­nia­nie i po­bie­ra­nie pli­ków.

Zo­stał za­in­spi­ro­wa­ny głów­ny­mi za­sa­da­mi, na któ­rych opie­ra się dzia­ła­nie sieci Fre­e­net, a mia­no­wi­cie: pełną ano­ni­mo­wo­ścią użyt­kow­ni­ków i szy­fro­wa­niem prze­sy­ła­nej tre­ści. Pod­czas gdy Fre­e­net zo­stał za­im­ple­men­to­wa­ny w ję­zy­ku Java, Winny zo­stał na­pi­sa­ny w ję­zy­ku C++ jako apli­ka­cja dzia­ła­ją­ca pod sy­ste­mem ope­ra­cyj­nym Win­dows.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wino

1. napój al­ko­ho­lo­wy otrzy­my­wa­ny w wy­ni­ku fer­men­ta­cji al­ko­ho­lo­wej miaz­gi lub soku z wi­no­gron (wino gro­no­we), a także z in­nych owo­ców, np. po­rze­czek, ja­błek (wino owo­co­we);
2. pik w kar­tach


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) enol. kulin. napój al­ko­ho­lo­wy pow­sta­ją­cy dzię­ki fer­men­ta­cji owo­ców;

 (1.2) bu­tel­ka wina (1.1)

 (1.3) pot. karc. pik (kolor w kar­tach)

 (1.4) pot. wi­no­rośl

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od wina


Wino – napój al­ko­ho­lo­wy uzy­ski­wa­ny w wy­ni­ku fer­men­ta­cji mo­szczu wi­no­gro­no­we­go.

Ist­nie­je wiele ro­dza­jów win, co zwią­za­ne jest z mno­go­ścią od­mian wi­no­ro­śli, od­dzia­ły­wa­niem śro­do­wi­ska na ich wzrost i róż­ny­mi tech­ni­ka­mi wi­ni­fi­ka­cji (przeksz­tał­ca­nia wi­no­gron w wino). Można wy­róż­nić wina białe, ró­żo­we i czer­wo­ne. Ze wzglę­du na za­war­tość cukru można je po­dzie­lić na wy­traw­ne, pół­wy­traw­ne, pół­słod­kie i słod­kie. Mogą to być wina mu­su­ją­ce lub nie­mu­su­ją­ce. Nauką zaj­mu­ją­cą się pro­duk­cją wina jest eno­lo­gia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winobluszcz

drze­wia­ste pną­cze z ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych, upra­wia­ne jako ro­śli­na ozdob­na


Wi­no­bluszcz, dzi­kie wino ("Part­he­no­cis­sus") – ro­dzaj sil­nie ros­ną­cych pną­czy na­le­żą­cych do ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych ("Vi­ta­ce­ae"). Obej­mu­je 13–15 ga­tun­ków. Więk­szość (10 z nich) wy­stę­pu­je w Azji wschod­niej i po­łud­nio­wej od Pa­ki­sta­nu po Ja­po­nię z cen­trum zróż­ni­co­wa­nia w Chi­nach, gdzie obec­nych jest 9 ga­tun­ków, z czego 6 jest en­de­mi­ta­mi tego kraju. W Ame­ry­ce Pół­noc­nej wy­stę­pu­ją trzy ga­tun­ki ro­dzi­me. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na te­re­nach ska­li­stych i w la­sach, wspi­na­jąc się w nich wy­so­ko na drze­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winobranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zbiór owo­ców wi­no­ro­śli

 (1.2) okres zbie­ra­nia wi­no­gron


Wi­no­bra­nie, zbiór wi­no­gron – jeden z naj­waż­niej­szych eta­pów pro­duk­cji wina. Zbiór wi­no­gron na­stę­pu­je w mo­men­cie osią­gnię­cia przez nie od­po­wied­nie­go po­zio­mu doj­rza­ło­ści zwią­za­nej z za­war­to­ścią cu­krów, kwa­sów i tanin. Wi­no­bra­nie na pół­ku­li pół­noc­nej od­by­wa się zwy­kle mię­dzy sierp­niem a paź­dzier­ni­kiem; na pół­ku­li po­łud­nio­wej – mię­dzy lutym a kwiet­niem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Winobraniowy

→ wi­no­bra­nie


Patrz:winobranie

Źródła:

SJP.pl

Winodajny

daw­niej: taki, z któ­re­go otrzy­mu­je się wino


Źródła:

SJP.pl

Winodań

drze­wo z ro­dzi­ny palm, ros­ną­ce na ob­sza­rach sa­wan­no­wych


Wi­no­dań, bo­ra­zus, bo­ra­sus, palma winna ("Bo­ras­sus" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny are­ko­wa­tych ("Are­ca­ce­ae"). Za­li­cza się do niego 5 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one na ob­sza­rze od tro­pi­kal­nej Afry­ki, po­przez Ma­da­ga­skar, Azję Po­łud­nio­wą i Po­łud­nio­wo-Wschod­nią po Nową Gwi­neę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winograd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. bot. zob. wi­no­rośl.

 (1.2) daw. zob. win­ni­ca. (ogród, sad winny)

 (1.3) daw. zob. wi­no­gro­no.

 (1.4) daw. zob. wino.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Winogradow

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Winogrodnictwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roln. upra­wa i ho­dow­la wi­no­ro­śli;

 (1.2) dział rol­nict­wa obej­mu­ją­cy upra­wę i ho­dow­lę wi­no­ro­śli


Wi­no­grod­nict­wo – spe­cja­li­stycz­na dzie­dzi­na ogrod­nict­wa, po­krew­na sa­dow­nict­wu, zaj­mu­ją­ca się wy­łącz­nie upra­wą wi­no­ro­śli. W odróż­nie­niu od eno­lo­gii, zaj­mu­je się za­gad­nie­nia­mi zwią­za­ny­mi z upra­wą krze­wów win­nych, a nie przet­wór­stwem al­ko­ho­lo­wym.

Wi­no­grod­nict­wo jest znane od sta­ro­żyt­no­ści, gdy w re­jo­nie Morza Śró­dziem­ne­go upra­wia­no krze­wy wi­no­ro­śli i za­kła­da­no win­ni­ce.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Winogrodniczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) osoba płci żeń­skiej zaj­mu­ją­ca się upra­wą win­ni­cy

 (1.2) spe­cja­list­ka w za­kre­sie wi­no­grod­nict­wa


Źródła:

Wiktionary

Winogrodnik

daw­niej: ho­dow­ca wi­no­ro­śli


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zaj­mu­ją­ca się upra­wą win­ni­cy

 (1.2) spe­cja­li­sta w za­kre­sie wi­no­grod­nict­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winogrodzki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Winogronko

zdrob­nie­nie od: wi­no­gro­no


Źródła:

SJP.pl

Winogrono

ja­go­da wi­no­ro­śli


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spoż. owoc wi­no­ro­śli

 (1.2) pot. ogrod. krzew wi­no­ro­śli


Zo­bacz też: album "Wi­no­gro­no" grupy Atrak­cyj­ny Ka­zi­mierz.

Wi­no­gro­na, winne ja­go­dy – owoce (ja­go­dy) ro­ślin z ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych, głów­nie wi­no­ro­śli wła­ści­wej (w ści­słym zna­cze­niu po­je­dyn­czy owoc to winna ja­go­da, a wi­no­gro­no to ich gro­nia­ste sku­pie­nie).

Wi­no­gro­na można jeść na su­ro­wo lub można je przet­wa­rzać. Głów­ne pro­duk­ty spo­żyw­cze uzy­ski­wa­ne z wi­no­gron to: dżem, sok, ga­la­ret­ka, wino, wy­ciąg z pe­stek wi­no­gron, ro­dzyn­ki, ocet winny i olej z pe­stek wi­no­gron.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winogronowy

przy­miot­nik od: wi­no­gro­no


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wi­no­gron (wi­no­ro­śli i owo­ców)

 (1.2) przy­rzą­dzo­ny, zro­bio­ny z wi­no­gron, z do­dat­kiem wi­no­gron


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winoholik

żar­to­bli­wie: osoba uza­leż­nio­na od wina, lu­bią­ca pić wino


Źródła:

SJP.pl

Winoman

po­tocz­nie: mi­ło­śnik wina; eno­fil


Źródła:

SJP.pl

Winomat

au­to­mat do sprze­da­ży wina


Źródła:

SJP.pl

Winona

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku miej­sco­wo­ści w USA


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Winopicie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) żart. ra­cze­nie się winem


Źródła:

Wiktionary

Winopodobny

przy­po­mi­na­ją­cy wino


Źródła:

SJP.pl

Winorośl

pną­cze wy­stę­pu­ją­ce w wiel­kiej licz­bie od­mian i ga­tun­ków; jedna z naj­dłu­żej upra­wia­nych ro­ślin, ce­nio­na za ja­go­dy, które są wy­śmie­ni­ty­mi owo­ca­mi de­se­ro­wy­mi oraz do­sko­na­łym ma­te­ria­łem do pro­duk­cji soków i win


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) enol. ogrod. bot. krzew o dłu­gich pę­dach i owo­cach ze­bra­nych w ki­ście


Wi­no­rośl ("Vitis" L.) – ro­dzaj pną­czy z wą­sa­mi czep­ny­mi z ro­dzi­ny wi­no­ro­ślo­wa­tych, obej­mu­ją­cy 76 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go pół­ku­li pół­noc­nej, nie­licz­ne rosną także w stre­fie sub­tro­pi­kal­nej. Naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie ga­tun­ko­we jest na ob­sza­rze Chin (30 en­de­mi­tów) oraz we wschod­niej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej. Ro­śli­ny te rosną na te­re­nach ska­li­stych w for­ma­cjach za­ro­ślo­wych i le­śnych, nie­rzad­ko wspi­na­jąc się w nich wy­so­ko na drze­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winoroślowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu wi­no­ro­ślow­ców


Wi­no­ro­ślo­wa­te ("Vi­ta­ce­ae" Juss.) – ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu wi­no­ro­ślow­ców. Obej­mu­je 16–17 ro­dza­jów z ok. 955 ga­tun­ka­mi łą­czo­ny­mi w dwie po­dro­dzi­ny. Ro­śli­ny te są obec­ne na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy, nie wy­stę­pu­ją na­tu­ral­nie w pół­noc­nej czę­ści Ame­ry­ki Pół­noc­nej, Eu­ro­py i Azji oraz na roz­le­głych ob­sza­rach pu­styn­nych. Naj­wię­cej przed­sta­wi­cie­li ro­śnie w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winoroślowaty

o ce­chach wi­no­ro­ślo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Winoroślowce

rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Wi­no­ro­ślow­ce ("Vi­ta­les" Re­ve­al) – rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych wy­róż­nio­ny m.in. w sy­ste­mach Re­ve­a­la i APG. We współ­czes­nych uję­ciach obej­mu­je zwy­kle jedną ro­dzi­nę wi­no­ro­ślo­wa­tych "Vi­ta­ce­ae", cza­sem z wy­o­dręb­nia­ną z niej ro­dzi­ną na­łu­ży­no­wa­tych "Le­e­a­ce­ae". Ro­śli­ny tu za­li­cza­ne daw­niej włą­cza­ne były zwy­kle do rzędu sza­kła­kow­ców (np. w sy­ste­mie Cron­qu­i­sta z 1981).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winoteka

miej­sce do prze­cho­wy­wa­nia wina


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce prze­cho­wy­wa­nia wina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winotrysk

daw­niej: słup wina try­ska­ją­cy z fon­tan­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. słup try­ska­ją­ce­go wina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winowajca

osoba winna złego czynu, która do­pu­ści­ła się wy­stęp­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, kto za­wi­nił, kto po­peł­nił wy­stę­pek, kto zro­bił coś złego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winowajczyni

ko­bie­ta, która za­wi­ni­ła, po­peł­ni­ła wy­stę­pek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która jest od­po­wie­dzial­na za zro­bie­nie cze­goś złego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winowaćca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. wi­no­waj­ca


Źródła:

Wiktionary

Winowiec

czło­nek WiN-u (Zrze­sze­nia "Wol­ność i Nie­za­wi­słość"); WiN-owiec


Źródła:

SJP.pl

Winowno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Winowy

kwas wi­no­wy - or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny wy­stę­pu­ją­cy w owo­cach


Źródła:

SJP.pl

Winozbiór

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. zbie­ra­nie wi­no­gron

 (1.2) daw. plon wi­no­bra­nia


Źródła:

Wiktionary

Winoznawca

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie nauki o pro­duk­cji, pie­lę­gna­cji i ro­dza­jach wina; oj­no­log, eno­log


Źródła:

SJP.pl

Winoznawczy

zwią­za­ny z nauką o pro­duk­cji, pie­lę­gna­cji i ro­dza­jach wina; oj­no­lo­gicz­ny, eno­lo­gicz­ny


Źródła:

SJP.pl

Winoznawstwo

nauka o pro­duk­cji, pie­lę­gna­cji i ro­dza­jach wina; oj­no­lo­gia, eno­lo­gia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spoż. nauk. wie­dza o pro­duk­cji, pie­lę­gna­cji i ro­dza­jach wina, obej­mu­ją­ca rów­nież za­gad­nie­nia jego che­mii, mi­kro­bio­lo­gii oraz ana­li­zy

 (1.2) eduk. kie­ru­nek stu­diów obej­mu­ją­cy za­gad­nie­nia zwią­za­ne z wi­noz­naw­stwem (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winpocetyna

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek wpły­wa­ją­cy na krą­że­nie krwi w mózgu


Win­po­ce­ty­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na ebur­na­me­ni­ny, al­ka­lo­i­du bar­win­ka po­spo­li­te­go, lek wpły­wa­ją­cy na krą­że­nie krwi w mózgu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winsok

moszcz utr­wa­lo­ny do­dat­kiem spi­ry­tu­su rek­ty­fi­ko­wa­ne­go; pół­pro­dukt uży­wa­ny głów­nie do wy­ro­bu wódek ga­tun­ko­wych; mors owo­co­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. sok owo­co­wy pod­da­ny doj­rze­wa­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winston

imię


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winszowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|win­szo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Winszować

książ­ko­wo:
1. skła­dać komuś ży­cze­nia; ży­czyć;
2. skła­dać komuś gra­tu­la­cje; gra­tu­lo­wać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) skła­dać ży­cze­nia

 (1.2) skła­dać gra­tu­la­cje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wint

dawna gra w karty przy uży­ciu całej talii, zbli­żo­na do bry­dża


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) karc. dawna gra kar­cia­na, po­dob­na do bry­dża i wista


Wint – dawna od­mia­na bry­dża po­pu­lar­na w im­pe­rium ro­syj­skim do re­wo­lu­cji bol­sze­wic­kiej. Wy­wo­dzi­ła się z wista i w po­rów­na­niu do in­nych jego od­mian była bar­dzo za­a­wan­so­wa­na i in­no­wa­cyj­na. Nazwa w ję­zy­ku ro­syj­skim oz­na­cza śrubę i po­cho­dzi­ła stąd, że okrą­że­nia li­cy­ta­cji przy­wo­dzi­ły na myśl obro­ty śruby:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winter

[czy­taj: łin­ter] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winterowate

o ce­chach win­te­ro­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Win­te­ro­wa­te ("Win­te­ra­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin okry­to­na­sien­nych z rzędu ka­nel­low­ców ("Ca­nel­la­les"). Obej­mu­je 105 ga­tun­ków kla­sy­fi­ko­wa­nych w za­leż­no­ści od uję­cia (węż­sze­go lub szer­sze­go ro­dza­ju "Zy­go­gy­num") w 4 do 9 ro­dza­jach. Więk­szość przed­sta­wi­cie­li ro­śnie w Au­stra­laz­ji i przy­le­głych wy­spach (od Nowej Ka­le­do­nii i Nowej Ze­lan­dii po Fi­li­pi­ny i Bor­neo).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Winterowaty

o ce­chach win­te­ro­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Winterthur

Win­tert­hur (fr. "Win­tert­ho­ur", lat. "Vi­tu­du­rum") – mia­sto i gmina "(Po­li­tis­che Ge­me­in­de)" w pół­noc­nej Szwaj­ca­rii, w kan­to­nie Zu­rych, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na okrę­gu "(Be­zirk)" Win­tert­hur. Leży nad rze­ka­mi Töss i Eu­lach. Po­wierzch­nia mia­sta wyn­soi 68,07 km².


Źródła:

Wikipedia

Winterthurski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Win­tert­hu­rem, do­ty­czą­cy Win­tert­hu­ru


Źródła:

Wiktionary

Winyl

nie­na­sy­co­ny rod­nik or­ga­nicz­ny o dwóch ato­mach węgla w czą­stecz­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. sub­stan­cja za­wie­ra­ją­ca rod­ni­ki pow­sta­łe po­przez oder­wa­nie ato­mów wo­do­ru od czą­ste­czek etenu

 (1.2) pot. muz. płyta wi­ny­lo­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Winyleum

tka­ni­na ko­nop­na lub ju­to­wa po­kry­ta z wierz­chu war­stwą za­bar­wio­ne­go i zmięk­czo­ne­go po­lich­lor­ku wi­ny­lu; wi­ni­le­um (rzad­ko)


Źródła:

SJP.pl

Winylit

two­rzy­wo sztucz­ne otrzy­my­wa­ne w wy­ni­ku po­li­me­ry­za­cji chlor­ku i oc­ta­nu wi­ny­lu, sto­so­wa­ne do wy­ro­bu ma­te­ria­łów izo­la­cyj­nych, ochron­nych, opa­ko­wań itp.; wi­ni­lit


Źródła:

SJP.pl

Winylobenzen

zwią­zek aro­ma­tycz­ny z al­ke­no­wym łań­cu­chem bocz­nym, uży­wa­ny do pro­duk­cji po­li­sty­re­nu i ka­u­czu­ku syn­te­tycz­ne­go; sty­ren


Źródła:

SJP.pl

Winylon

po­lial­ko­hol wi­ny­lu, włó­kno sztucz­ne otrzy­my­wa­ne z po­lioc­ta­nu wi­ny­lu, od­por­ne na ście­ra­nie, dzia­ła­nie kwa­sów i zasad, do­brze bar­wią­ce się


Źródła:

SJP.pl

Winylopirolidon

w che­mii: płyn­na sub­stan­cja otrzy­my­wa­na w wy­ni­ku kon­den­sa­cji ace­ty­le­nu i pi­ro­li­do­nu, uży­wa­na w róż­nych pro­ce­sach ko­po­li­me­ry­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Winylowy

przy­miot­nik od: winyl


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z wi­ny­lem, do­ty­czą­cy wi­ny­lu, zro­bio­ny z wi­ny­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Winów

Winów (do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. Winau) – część mia­sta Opole w wo­je­wództ­wie opol­skim.

Miej­sco­wość wraz z jej obrę­bem ewi­den­cyj­nym włą­czo­no do Opola 1 stycz­nia 2017. Przed włą­cze­niem miej­sco­wość była wsią w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie opol­skim, w gmi­nie Prósz­ków.


Źródła:

Wikipedia

Winówka

ro­dzaj becz­ki


Źródła:

SJP.pl

Wio

po­tocz­nie:
1. wy­krzy­knik, za­wo­ła­nie ma­ją­ce po­bu­dzić zwie­rzę w za­przę­gu do ru­sze­nia się z miej­sca;
2. w uży­ciu cza­sow­ni­ko­wym: o roz­po­czę­ciu po­dró­ży, uda­niu się do­kądś, wyj­ściu skądś, np.: A teraz wio do domu!


wy­krzy­knik

 (1.1) ko­men­da do jazdy w przód dla konia w za­przę­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiocha

zgru­bie­nie od: wieś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od: wieś

 (1.2) pejor. wieś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiochman

wioch­men, wsiok, wsiór, wsiur, wie­śniak, cze­re­śniak; po­gard­li­wie:
1. czło­wiek po­cho­dzą­cy ze wsi lub miesz­ka­ją­cy na wsi;
2. czło­wiek pry­mi­tyw­ny, nie­u­mie­ją­cy się od­po­wied­nio za­cho­wać w to­wa­rzy­stwie


Źródła:

SJP.pl

Wiochmen

wioch­man, wsiok, wsiór, wsiur, wie­śniak, cze­re­śniak; po­gard­li­wie:
1. czło­wiek po­cho­dzą­cy ze wsi lub miesz­ka­ją­cy na wsi;
2. czło­wiek pry­mi­tyw­ny, nie­u­mie­ją­cy się od­po­wied­nio za­cho­wać w to­wa­rzy­stwie


Źródła:

SJP.pl

Wiochna

daw­niej: uro­dzi­wa dziew­czy­na, zwła­szcza wiej­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. ładna dziew­czy­na, szcze­gól­nie miesz­kan­ka wsi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiodący

naj­waż­niej­szy, na­ji­stot­niej­szy


przy­miot­nik

 (1.1) kwe­stion. głów­ny, przo­du­ją­cy, prze­wod­ni

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny od: wieść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiola

viola;
1. dawny in­stru­ment mu­zycz­ny smycz­ko­wy o wielu od­mia­nach (viola d'amore, viola da brac­cio, viola da gamba, viola di bor­do­ne), po­dob­ny do skrzy­piec;
2. in­stru­ment smycz­ko­wy o 4 stru­nach, stro­jo­ny o kwin­tę niżej od skrzy­piec; al­tów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: Wio­le­ta


Wiola – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go (gr. "íon", łac. "viola" - "fio­łek") uży­wa­ne w Pol­sce już w śred­nio­wie­czu. Z hi­sto­rycz­ne­go punk­tu wi­dze­nia imię Wio­le­ta sta­no­wi zdrob­nie­nie od Wioli. Imię z pi­sow­nią przez "V" otrzy­ma­ło ne­ga­tyw­ną opi­nię Rady Ję­zy­ka Pol­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiolaksantyna

Wio­lak­san­ty­na, E161e – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy ksan­to­fi­li (pod­gru­pa ka­ro­te­no­i­dów). Na­tu­ral­ny, po­ma­rań­czo­wy barw­nik spo­żyw­czy, wy­stę­pu­ją­cy w kwia­tach fioł­ków ("Viola").

Ksan­to­fi­le są czę­ścią apa­ra­ty fo­to­syn­te­tycz­ne­go ro­ślin wyż­szych, mogą być za­rów­no barw­ni­ka­mi po­moc­ni­czy­mi ab­sor­bu­ją­cy­mi ener­gię świetl­ną, jak i ele­men­ta­mi struk­tu­ral­ny­mi kom­plek­sów zbie­ra­ją­cych świa­tło.


Źródła:

Wikipedia

Wiolantron

po­li­cy­klicz­ny di­ke­ton, barw­nik ka­dzio­wy; sto­so­wa­ny do bar­wie­nia i dru­ko­wa­nia włó­kien ce­lu­lo­zo­wych; dwu­ben­zan­tron


Źródła:

SJP.pl

Wioleciny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wio­le­ty lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiolencja

daw­niej: bez­pra­wie, prze­moc, gwałt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. prze­moc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wioleta

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Wio­le­ta, Wio­let­ta – imię żeń­skie po­cho­dze­nia wło­skie­go. Wło­ska "Vio­let­ta", któ­rej jest spol­szcze­niem, sta­no­wi zdrob­nie­nie wł. imie­nia "Viola", z łac. „fio­łek” (zob. też Wiola). W Pol­sce Wio­let­ta na­le­ży do imion no­wych, po­ja­wi­ła się w XIX wieku, w pol­skiej li­te­ra­tu­rze po raz pier­wszy w "Kor­dia­nie" Ju­liu­sza Sło­wac­kie­go. Imię to spo­ty­ka­ne bywa w Pol­sce rów­nież w for­mie "Vio­let­ta", jed­nak­że forma ta ma ne­ga­tyw­ną opi­nię Rady Ję­zy­ka Pol­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wioletka

zdrob­nie­nie od: Wio­le­ta (imię żeń­skie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: Wio­le­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wioletowy

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Klucz­bork. fio­le­to­wy


Źródła:

Wiktionary

Wioletta

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiolin

1. górna część mu­zycz­nej skali dźwię­ko­wej, obej­mu­ją­ca w przy­bli­że­niu skalę dźwię­ko­wą skrzy­piec oraz dźwię­ki wyż­sze;
2. par­tia pra­wej ręki w grze na in­stru­men­tach kla­wi­szo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. wyż­szy re­jestr dźwię­ko­wy w mu­zy­ce

 (1.2) muz. par­tia w grze na in­stru­men­tach przez­na­czo­na dla pra­wej ręki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiolinista

muzyk gra­ją­cy na skrzyp­cach; skrzy­pek


Źródła:

SJP.pl

Wiolinistka

→ wio­li­ni­sta


Patrz:wiolinista

Źródła:

SJP.pl

Wiolinistyczny

→ wio­li­ni­sty­ka


Patrz:wiolinistyka

Źródła:

SJP.pl

Wiolinistyka

sztu­ka ar­ty­stycz­na gry na skrzyp­cach


Wio­li­ni­sty­ka – sztu­ka gry na skrzyp­cach. Obej­mu­je tech­ni­kę i in­ter­pre­ta­cję skrzyp­co­wą oraz zwią­za­ne z nimi tra­dy­cje wy­ko­naw­cze i pe­da­go­gicz­ne, w tym szko­ły skrzyp­co­we kształ­tu­ją­ce się w róż­nych kra­jach i okre­sach.

Ter­min oz­na­cza rów­nież ogół dzieł skom­po­no­wa­nych na skrzyp­ce, czyli li­te­ra­tu­rę skrzyp­co­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiolinowy

przy­miot­nik od: wio­lin


przy­miot­nik

 (1.1) muz. zwią­za­ny z wio­li­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wioliny

1. górna część mu­zycz­nej skali dźwię­ko­wej, obej­mu­ją­ca w przy­bli­że­niu skalę dźwię­ko­wą skrzy­piec oraz dźwię­ki wyż­sze;
2. par­tia pra­wej ręki w grze na in­stru­men­tach kla­wi­szo­wych


Źródła:

SJP.pl

Wiolistka

→ wio­li­sta


Patrz:wiolista

Źródła:

SJP.pl

Wiolka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: Wio­le­ta


Źródła:

Wiktionary

Wiolonczela

smycz­ko­wy in­stru­ment o czte­rech stru­nach stro­jo­nych w kwin­tach, opie­ra­ny o po­dło­że; cello


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. in­stru­ment smycz­ko­wy, więk­szy od al­tów­ki i mniej­szy od kon­tra­ba­su;


Wio­lon­cze­la ( vio­lon­cel­lo, skrót: "vc".) – te­no­ro­wo-ba­so­wy in­stru­ment mu­zycz­ny stru­no­wy z grupy smycz­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiolonczelista

muzyk gra­ją­cy na wio­lon­cze­li; cze­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) muz. muzyk, który gra na wio­lon­cze­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiolonczelistka

ko­bie­ta gra­ją­ca na wio­lon­cze­li; cze­list­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. ko­bie­ta, która gra na wio­lon­cze­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiolonczelowy

przy­miot­nik od: wio­lon­cze­la


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) muz. zwią­za­ny z wio­lon­cze­lą; grany na wio­lon­cze­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiolusia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: Wio­le­ta


Źródła:

Wiktionary

Wiomycyna

an­ty­bio­tyk prze­ciw­gruź­li­czy, który po­da­je się do­mię­śnio­wo


Źródła:

SJP.pl

Wionąć

książ­ko­wo:
1. o wie­trze: wiać, za­wiać;
2. o za­pa­chu, cie­ple itp.: być prze­no­szo­nym, zo­stać prze­nie­sio­nym;
3. o sta­nach uczu­cio­wych itp.: dawać, dać się od­czuć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny/nie­do­ko­na­ny (ndk. wie­wać)

 (1.1) książk. przy­pły­nąć z pod­mu­chem po­wie­trza, przy­le­cieć, po­wiać skądś

 (1.2) książk. po­ru­szyć się, po­wiać; po­ru­szyć czymś, po­ma­chać

 (1.3) przen. dać się zbyt wy­raź­nie od­czuć, za­le­cieć czymś

 (1.4) przest. lekko prze­biec, przem­knąć się

 (1.5) daw. ule­cieć, ulot­nić się, zni­knąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiorek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiorsta

dawna ro­syj­ska jed­nost­ka dłu­go­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miar. dawna ro­syj­ska jed­nost­ka dłu­go­ści, równa około 1067 me­trów


Wior­sta ( верста́ "wierstá", lm. вёрсты "wiór­sty") – dawna (nie­me­trycz­na) ro­syj­ska miara dłu­go­ści. Wiel­kość tej jed­nost­ki miary była zróż­ni­co­wa­na, za­le­ża­ła bo­wiem od dłu­go­ści sąż­nia. Prawo Im­pe­rium Ro­syj­skie­go usta­no­wi­ło sy­stem miar w 1835 i wior­sta (li­czo­na jako 500 sążni) sta­no­wi­ła rów­no­war­tość 1,0668 km.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiorstowy

→ wior­sta


Patrz:wiorsta

Źródła:

SJP.pl

Wioseczka

zdrob­nie­nie od: wio­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: wio­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiosenka

zdrob­nie­nie od: wios­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wios­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiosennie

przy­słó­wek

 (1.1) ty­po­wo dla wios­ny


Źródła:

Wiktionary

Wiosenniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wio­sen­nie


Źródła:

SJP.pl

Wiosenność

→ wio­sen­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wio­sen­ne; cecha tych, któ­rzy są wio­sen­ni


Patrz:wiosenny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiosenny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy zwią­zek z wios­ną, do­ty­czą­cy wios­ny, ma­ją­cy miej­sce wios­ną


Źródła:

Wiktionary

Wiosełko

zdrob­nie­nie od: wio­sło


Źródła:

SJP.pl

Wioska

1. mała wieś
2. miesz­kań­cy wio­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­wiel­ka wieś

 (1.2) grupa miesz­kań­ców nie­wiel­kiej wsi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wioskowy

przy­miot­nik od: wio­ska


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wio­ską, do­ty­czą­cy wio­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiosna

jedna z pór roku


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pora roku, która na­stę­pu­je po zimie i po­prze­dza lato;

 (1.2) przest. książk. żart. rok życia (przy po­da­wa­niu wieku mło­de­go czło­wie­ka)


([]) − jedna z czte­rech pór roku w przy­ro­dzie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go. Cha­rak­te­ry­zu­je się umiar­ko­wa­ny­mi tem­pe­ra­tu­ra­mi po­wie­trza z ros­ną­cą śred­nią do­bo­wą oraz umiar­ko­wa­ną ilo­ścią opadu at­mos­fe­rycz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiosnówka

Wios­nów­ka ("Erop­hi­la") – w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych lub po­dro­dzaj ro­dza­ju gło­dek "Draba" sub­gen. "Erop­hi­la". Kla­sy­fi­ka­cja w obrę­bie tak­so­nu jest pro­ble­ma­tycz­na, za­li­cza­ne tu tak­so­ny są bar­dzo po­li­mor­ficz­ne i róż­nie w róż­nych uję­ciach kla­sy­fi­ko­wa­ne.


Źródła:

Wikipedia

Wiosną

przy­słó­wek czasu

 (1.1) w cza­sie trwa­nia wios­ny

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: wios­na


Źródła:

Wiktionary

Wioszczyna

mała uboga wio­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pejor. lek­cew. lub po­gard. mała wieś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiosło

1. długi kij za­koń­czo­ny z jed­nej lub z obu stron pła­ski­mi ło­pa­ta­mi, na które woda dzia­ła siłą oporu bę­dą­cą jed­no­cze­śnie siłą na­pę­do­wą nie­wiel­kiej jed­nost­ki pły­wa­ją­cej;
2. po­tocz­nie o łyżce, zaz­wy­czaj dużej;
3. po­tocz­nie o gi­ta­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spła­szczo­ny i roz­sze­rzo­ny u końca (lub obu koń­ców) kij słu­żą­cy do na­da­wa­nia biegu łodzi oraz kie­ro­wa­nia nią;

 (1.2) łow. noga ptaka wod­ne­go

 (1.3) gwara mu­zy­ków roc­ko­wych gi­ta­ra elek­trycz­na

 (1.4) pot. żart. łyżka


Wio­sło – ręcz­ny pęd­nik łodzi wy­ko­na­ny z drew­na, two­rzyw sztucz­nych, lek­kich sto­pów me­ta­li lub kom­bi­na­cji tych ma­te­ria­łów.

Ze wzglę­du na bu­do­wę wio­sła dzie­li się na:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiosłonogi

o ce­chach wio­sło­no­gich (rząd pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wiosłonogie

rząd pta­ków, gnia­zdow­ni­ków, do­sko­na­le pły­wa­ją­cych i nur­ku­ją­cych (na­le­żą tu mię­dzy in­ny­mi: fre­ga­ty, pe­li­ka­ny, kor­mo­ra­ny); ru­dło­no­gie, peł­no­płet­we, pe­li­ka­no­we


Źródła:

SJP.pl

Wiosłonos

ga­tu­nek słod­ko­wod­nej ryby je­sio­troksz­tałt­nej; wie­lo­ząb


Źródła:

SJP.pl

Wiosłonose

ro­dzi­na ryb z rzędu je­sio­troksz­tałt­nych; wio­sło­no­so­wa­te, łyż­kow­ce


Źródła:

SJP.pl

Wiosłonosowate

ro­dzi­na ryb z rzędu je­sio­troksz­tałt­nych; łyż­kow­ce, je­sio­try wio­sło­no­se


Wio­sło­no­so­wa­te, łyż­kow­ce, je­sio­try wio­sło­no­se (Po­ly­o­don­ti­dae) – ro­dzi­na słod­ko­wod­nych, rza­dziej sło­na­wo­wod­nych ryb pro­mie­nio­płet­wych z rzędu je­sio­troksz­tałt­nych (Aci­pen­se­ri­for­mes). Wy­stę­pu­ją w Ame­ry­ce Pół­noc­nej. Są po­ła­wia­ne dla smacz­ne­go mięsa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiosłonosowaty

o ce­chach wio­sło­no­so­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Wiosłonosy

o ce­chach wio­sło­no­sych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Wiosłonóg

ro­dzaj pła­zów z ro­dzi­ny no­go­lot­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wiosłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wio­sło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wiosłowaty

taki, który kształ­tem przy­po­mi­na wio­sło - na końcu pła­ski, roz­sze­rza­ją­cy się


Źródła:

SJP.pl

Wiosłować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) sport. wy­ko­ny­wać wio­sła­mi ruchy łodzi lub ka­ja­ka w celu na­da­nia im biegu i kie­run­ku

 (1.2) ornit. (o pta­kach wod­nych) po­ru­szać koń­czy­na­mi ciało za­nu­rzo­ne w wo­dzie, na­da­jąc mu pęd

 (1.3) żart. szyb­ko jeść płyn­ny po­si­łek łyżką


Źródła:

Wiktionary

Wiosłowy

przy­miot­nik od: wio­sło


przy­miot­nik

 (1.1) po­ru­sza­ny wio­sła­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiosłówka

po­tocz­nie: łódź wio­sło­wa


Źródła:

SJP.pl

Wiotcej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wiot­ko


Źródła:

SJP.pl

Wiotczeć

tra­cić jędr­ność, sprę­ży­stość


Źródła:

SJP.pl

Wiotki

niesz­tyw­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) łatwo wy­gi­na­ją­cy się, z łat­wo­ścią się odksz­tał­ca­ją­cy

 (1.2) po­zba­wio­ny jędr­no­ści, na­pię­cia

 (1.3) bar­dzo szczu­pły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiotkołodygowy

ma­ją­cy wiot­ką ło­dy­gę


Źródła:

SJP.pl

Wiotkość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co wiot­kie


Źródła:

Wiktionary

Wiotszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wiot­ki; bar­dziej wiot­ki


Źródła:

SJP.pl

Wioś

Wo­je­wódz­ki In­spek­to­rat Ochro­ny Śro­do­wi­ska


Źródła:

SJP.pl

Wioślak

owad z po­drzę­du plusk­wia­ków ży­ją­cy w wo­dzie


Źródła:

SJP.pl

Wioślakowate

ro­dzi­na owa­dów z po­drzę­du plusk­wia­ków


Wio­śla­ko­wa­te (Co­ri­xi­dae) – ro­dzi­na owa­dów z po­drzę­du plusk­wia­ków róż­nos­krzy­dłych, je­dy­na z mo­no­ty­po­wej na­dro­dzi­ny Co­ri­xo­i­dea.

Są to plusk­wia­ki wodne ży­ją­ce w wo­dach słod­kich. Zna­nych jest ponad 600 ga­tun­ków wio­śla­ków. Samce wio­śla­ko­wa­tych wy­da­ją nie­kie­dy dźwię­ki o gło­śno­ści 99,2 dB przy­po­mi­na­ją­ce ćwier­ka­nie (99% mocy dźwię­ku jest tłu­mio­ne przez wodę). Wio­śla­ko­wa­te by­wa­ją w związ­ku z tym na­zy­wa­ne cy­ka­da­mi wod­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wioślakowaty

o ce­chach wio­śla­ko­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wioślarek

drob­ny sko­ru­piak słod­ko­wod­ny; wio­ślar­ka


Źródła:

SJP.pl

Wioślarka

1. ko­bie­ta, która wio­słu­je;
2. ko­bie­ta upra­wia­ją­ca za­wo­do­wo wio­ślar­stwo;
3. drob­ny sko­ru­piak słod­ko­wod­ny; wio­śla­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. ko­bie­ta upra­wia­ją­ca wio­ślar­stwo; taka, która wio­słu­je

 (1.2) zool. drob­ny sko­ru­piak słod­ko­wod­ny ma­ją­cy dwu­czę­ścio­wą sko­rup­kę i roz­wi­nię­tą drugą parą czuł­ków słu­żą­cych do pły­wa­nia;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wioślarki

1. ko­bie­ta, która wio­słu­je;
2. ko­bie­ta upra­wia­ją­ca za­wo­do­wo wio­ślar­stwo;
3. drob­ny sko­ru­piak słod­ko­wod­ny; wio­śla­rek


Wio­ślar­ki (Cla­do­ce­ra, Di­plo­stra­ca) – mo­no­fi­le­tycz­na grupa drob­nych, głów­nie słod­ko­wod­nych sko­ru­pia­ków za­sied­la­ją­cych stre­fę pe­la­gicz­ną, przy­den­ną (niek­tó­re ga­tun­ki żyją za­grze­ba­ne w osa­dach den­nych) lub li­to­ral­ną zbior­ni­ków wod­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wioślarski

do­ty­czą­cy wio­śla­rza, wio­sło­wa­nia


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wio­ślar­stwa i wio­śla­rzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wioślarstwo

dy­scy­pli­na spor­tów wod­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sport. dy­scy­pli­na spor­to­wa obej­mu­ją­ca wy­ści­gi spor­to­wych łodzi wio­sło­wych;


Wio­ślar­stwo – nieg­dyś od­mia­na tran­spor­tu (wod­ne­go), współ­cze­śnie dy­scy­pli­na spor­to­wa po­le­ga­ją­ca na wpro­wa­dze­niu w ruch łodzi pły­wa­ją­cej po wo­dzie przy uży­ciu siły mię­śni wio­śla­rza uży­wa­ją­ce­go wio­seł jako dźwi­gni pro­stej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wioślarz

1. ten, kto wio­słu­je;
2. spor­to­wiec upra­wia­ją­cy wio­ślar­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. ktoś upra­wia­ją­cy wio­ślar­stwo

 (1.2) ktoś, kto wio­słu­je

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) sport. środ. przy­rząd tre­nin­go­wy, na któ­rym ćwi­czy się w spo­sób przy­po­mi­na­ją­cy wio­sło­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiośnianka

pieśń li­rycz­na wy­ra­ża­ją­ca uczu­cia mło­dej nie­wia­sty


Źródła:

SJP.pl

Wiośniany

1. po­e­tyc­ko: do­ty­czą­cy mło­de­go wieku
2. prze­sta­rza­łe: do­ty­czą­cy wios­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiośniara

po­tocz­nie: mi­ło­śnicz­ka wios­ny


Źródła:

SJP.pl

Wip

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wipler

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wipo

skrót od: World In­tel­lec­tu­al Pro­per­ty, Świa­to­wa Or­ga­ni­za­cja Praw Au­tor­skich; or­ga­ni­za­cja bro­nią­ca włas­no­ści in­te­lek­tu­al­nych


Zo­bacz też: Świa­to­wa Or­ga­ni­za­cja Włas­no­ści In­te­lek­tu­al­nej (WIPO).

Wipo, Wippo, Wipon (zm. po 1046) – pi­sarz, kro­ni­karz, pre­zbi­ter ce­sar­skiej ka­pe­li dwor­skiej za cza­sów dy­na­stii sa­lic­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wipolan

hand­lo­wa nazwa włó­kien biał­ko­wych pro­du­ko­wa­nych w Pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Wipsowo

Wip­so­wo (niem. "Wieps") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Bar­cze­wo.

W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. olsz­tyń­skie­go. Wieś znaj­du­je się w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie War­mia.


Źródła:

Wikipedia

Wir

1. szyb­ki ruch obro­to­wy gazu lub cie­czy wokół ja­kiejś osi, miej­sce wy­stę­po­wa­nia ta­kie­go ruchu;
2. prze­no­śnie: na­tłok róż­nych spraw, wy­da­rzeń,
3. ruch po linii ko­li­stej, obra­ca­nie się


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szyb­ki ruch obro­to­wy wody lub po­wie­trza wokół osi

 (1.2) miej­sce, w któ­rym pow­sta­je ruch wi­ro­wy

 (1.3) po­ru­sza­nie się po dro­dze ko­li­stej lub obra­ca­nie się wokół włas­nej osi

 (1.4) przen. na­tłok wy­da­rzeń, róż­nych spraw wy­ma­ga­ją­cych in­ten­syw­ne­go, szyb­kie­go dzia­ła­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiracha

po­tocz­nie: czło­wiek prze­bo­jo­wy, śmia­ły i pewny sie­bie; cwa­niak


Źródła:

SJP.pl

Wirakocza

1. (hiszp. Vi­ra­co­cha) bóg Inków, stwór­ca i or­ga­ni­za­tor świa­ta;
2. miano uży­wa­ne przez Inków wobec konk­wi­sta­do­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rel. hist. aj­mar­ski i in­ka­ski bóg stwo­rzy­ciel;


Wi­ra­ko­cza, Vi­ra­co­cha, Apu Qun Tiqsi Wi­ra­qu­tra (ajm., kecz. "Czło­wiek z Mor­skiej Piany") – aj­mar­ski bóg stwór­ca świa­ta, na­u­czy­ciel, pra­wo­daw­ca, oj­ciec Słoń­ca i Księ­ży­ca, na­zy­wa­ny "Wiel­kim, Wsze­chwie­dzą­cym, Po­tęż­nym, Star­cem Nie­bios", wy­o­bra­ża­ny pod po­sta­cią bro­da­te­go, bia­łe­go czło­wie­ka, utoż­sa­mia­ny z bo­giem Pacha Ka­ma­qiem oraz Kon-Tiki. Jego mał­żon­ką była bo­gi­ni morza Mama Cocha. Po pod­bo­ju Aj­ma­rów przez Inków przy­ję­ty rów­nież do pan­te­o­nu in­ka­skie­go i z nim po­wszech­nie ko­ja­rzo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiral

cie­ka­wa lub śmiesz­na treść (np. fil­mik, zdję­cie, slo­gan), która bar­dzo szyb­ko roz­prze­strze­nia się w in­ter­ne­cie; viral


Źródła:

SJP.pl

Wiralność

→ wi­ral­ny


Patrz:wiralny

Źródła:

SJP.pl

Wiralny

→ wiral; wi­ra­lo­wy, vi­ra­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wiralowość

→ wi­ral­ny; vi­ra­lo­wość, wi­ral­ność


Źródła:

SJP.pl

Wiralowy

→ wiral; vi­ra­lo­wy, wi­ral­ny


Źródła:

SJP.pl

Wiraszka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiraż

za­kręt drogi, toru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­kręt drogi, szosy, toru, bież­ni itp., w kształ­cie łuku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirażka

po­tocz­nie: osoba do­brze ba­wią­ca się na al­ko­ho­lo­wych przy­ję­ciach, spot­ka­niach to­wa­rzy­skich, czę­sto czy­imś kosz­tem; cwa­niak na im­pre­zie


Źródła:

SJP.pl

Wirażowanie

w bran­ży fil­mo­wej: ko­lo­ry­zo­wać filmy czar­no-białe


Źródła:

SJP.pl

Wirażować

w bran­ży fil­mo­wej: ko­lo­ry­zo­wać filmy czar­no-białe


Źródła:

SJP.pl

Wirażowy

→ wiraż


Patrz:wiraż

Źródła:

SJP.pl

Wirczyk

pier­wot­niak z pod­gro­ma­dy wień­co­rzę­sych, wy­stę­pu­ją­cy w około 100 ga­tun­kach w wo­dach za­sob­nych w po­karm, np. w śli­ma­ki, ży­wią­cy się szcząt­ka­mi or­ga­nicz­ny­mi i bak­te­ria­mi


Wir­czyk ("Vor­ti­cel­la") – ro­dzaj or­ga­niz­mów na­le­żą­cych do typu orzę­sków. Do ro­dza­ju tego na­le­żą ga­tun­ki po­dob­ne kształ­tem do od­wró­co­ne­go dzwo­nu. Wir­czy­ki wy­stę­pu­ją w wo­dach słod­kich i sło­nych. Osią­ga­ją wiel­kość 50 μm - 200 μm bez nóżki. Przy­cze­pia­ją się do po­dło­ża za po­mo­cą dłu­giej kurcz­li­wej nóżki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wirek

1. nie­wiel­kie, dra­pież­ne zwie­rzę, ży­ją­ce prze­waż­nie w wo­dzie, o wy­dłu­żo­nym i spła­szczo­nym ciele, po­kry­tym na­błon­kiem z rzę­ska­mi;
2. zdrob­nie­nie od: wir


Wirek (niem. "Antonienhütte"; do 1948 "Nowa Wieś") – dziel­ni­ca Rudy Ślą­skiej, którą we­dług da­nych z 2006 roku za­miesz­ki­wa­ło 20 595 osób.

Herb Nowej Wsi (Wirku) przed­sta­wia oseł­kę, strug i ko­wa­dło[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiremia

w me­dy­cy­nie: okres w prze­bie­gu za­ka­że­nia wi­ru­so­we­go, w któ­rym wi­ru­sy krążą we krwi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. obec­ność wi­ru­sów we krwi;


Wi­re­mia – stan de­fi­nio­wa­ny jako obec­ność we krwi mo­gą­cych się nam­na­żać wi­ru­sów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wireonek

wi­re­o­nek czer­wo­no­o­ki - eg­zo­tycz­ny ptak wę­drow­ny, za­la­tu­ją­cy do Pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Wireonkowate

o ce­chach wi­re­on­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Wi­re­on­ko­wa­te (Vi­re­o­ni­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes), obej­mu­ją­ca około sześć­dzie­się­ciu ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wireonkowaty

o ce­chach wi­re­on­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wirescencja

w bo­ta­ni­ce: przy­bie­ra­nie zie­lo­nej barwy przez or­ga­niz­my ro­ślin­ne; za­zie­le­nia­nie


Źródła:

SJP.pl

Wirgilia

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Wir­gi­lia, Wer­gi­lia – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Imię po­cho­dzi od rzym­skie­go rodu "Wir­gi­liu­szów", "Wer­gi­liu­szów". Wśród pa­tro­nów tego imie­nia znaj­du­je się św. Wir­gi­liusz z Arles, który imie­ni­ny ob­cho­dzi 5 marca.

W Pol­sce imię rzad­kie. W stycz­niu 2024 r. w re­je­strze PESEL, wśród pu­blicz­nie do­stęp­nych da­nych do­ty­czą­cych osób ży­ją­cych, wy­ka­za­no 7 ko­biet o imie­niu Wir­gi­lia na­da­nym jako imię pier­wsze oraz 5 ko­biet z imie­niem Wir­gi­lia jako dru­gim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirgiliusz

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Wir­gi­liusz (także Wer­gi­liusz) – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go od rzym­skie­go rodu "Vir­gi­lius" (pol. "Wir­gi­liusz", "Wer­gi­liusz"). Zaz­wy­czaj wy­mie­nia się dwóch świę­tych o tym imie­niu: bi­sku­pa Sal­zbur­ga i bi­sku­pa z Arles.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirgiliuszek

zdrob­nie­nie od: Wir­gi­liusz (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wirgiliuszkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wir­gi­liusz­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wirgiliuszostwo

Wir­gi­liusz z mał­żon­ką; Wir­gi­liu­szo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wirgiliuszowie

Wir­gi­liusz z mał­żon­ką; Wir­gi­liu­szo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wirgiliuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wir­gi­liu­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wirginalista

osoba gra­ją­ca na wir­gi­na­le - małym an­giel­skim kla­we­sy­nie


Źródła:

SJP.pl

Wirginalistka

→ wir­gi­na­li­sta


Patrz:wirginalista

Źródła:

SJP.pl

Wirginał

kla­wi­szo­wy in­stru­ment mu­zycz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. dawny in­stru­ment mu­zycz­ny, mała od­mia­na kla­we­sy­nu po­pu­lar­na w XVI i XVII wieku;


Wir­gi­nał – mały kla­wi­szo­wy in­stru­ment mu­zycz­ny, od­mia­na kla­we­sy­nu z po­je­dyn­czy­mi stru­na­mi za­miast pod­wój­nych. Był rów­nież lżej­szy, czę­sto wy­ko­ny­wa­no go tylko jako pudło re­zo­nan­so­we bez nóg. Do gry kła­dzio­no go na stole, biur­ku lub to­a­let­ce, bo­wiem był to in­stru­ment przez­na­czo­ny dla pa­nien – stąd jego nazwa. Jego skala obej­mu­je 4 ok­ta­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirginia

1. dawny ga­tu­nek ta­nie­go ty­to­niu;
2. dawny ga­tu­nek cygar wy­pro­du­ko­wa­nych wir­gi­nii - ta­nie­go ty­to­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. stan w Sta­nach Zjed­no­czo­nych;


Wir­gi­nia ( Vir­gi­nia), wy­mo­wa pol­ska: [vir­gi­nia] – stan w Sta­nach Zjed­no­czo­nych na wy­brze­żu Oce­a­nu At­lan­tyc­kie­go. Pra­wie dwie trze­cie Wir­gi­nii jest za­le­sio­ne, a bran­że zwią­za­ne z la­sa­mi za­pew­nia­ją 17 mld do­la­rów rocz­ne­go przy­cho­du dla go­spo­dar­ki Wir­gi­nii (2% PKB), oraz ponad 100 tys. miejsc pracy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirginijski

[czy­taj: wir­dżi­nij­ski] przy­miot­nik od: Wir­gi­nia (stan w USA)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wir­gi­nią, do­ty­czą­cy Wir­gi­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirginiusz

imię mę­skie


Wir­gi­niusz – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, po­cho­dzi od nazwy rzym­skie­go rodu "Wir­gi­niu­szów".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wirginiuszek

zdrob­nie­nie od: Wir­gi­niusz (imię mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wirginiuszkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wir­gi­niusz­ka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wirginiuszostwo

Wir­gi­niusz z mał­żon­ką; Wir­gi­niu­szo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wirginiuszowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wirginiuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wir­gi­niu­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wirginka

miesz­kan­ka Wir­gi­nii (stanu w USA)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wir­gi­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirginowo

Wir­gi­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie śrem­skim, w gmi­nie Śrem. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

Za­byt­kiem wsi znaj­du­ją­cym się w gmin­nej ewi­den­cji za­byt­ków jest fi­gu­ra Najś­więt­sze­go Serca Je­zu­sa z 1936. Po­zo­sta­łym przy­droż­ny­mi świąt­ka­mi jest fi­gu­ra Matki Bo­skiej Nie­po­ka­la­nie Po­czę­tej z 2004 oraz ka­plicz­ka Matki Bo­skiej Nie­po­ka­la­nie Po­czę­tej z 1970.


Źródła:

Wikipedia

Wirgińczyk

miesz­ka­niec Wir­gi­nii (stanu w USA)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wir­gi­nii


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirgiński

→ Wir­gi­nia, → Wir­gi­nia Za­chod­nia (stany w USA)


Źródła:

SJP.pl

Wiriał

wiel­kość fi­zycz­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca śred­nią ener­gię ki­ne­tycz­ną ukła­du wy­ko­nu­ją­ce­go ogra­ni­czo­ny ruch w prze­strze­ni


Źródła:

SJP.pl

Wirion

po­je­dyn­cza, za­kaź­na cząst­ka wi­ru­sa skła­da­ją­ca się z ma­te­ria­łu ge­ne­tycz­ne­go i biał­ko­wej otocz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mi­kro­biol. kom­plet­na cząst­ka wi­ru­sa zdol­na do przetr­wa­nia poza ko­mór­ką, zło­żo­na z kwasu nu­kle­i­no­we­go i kap­sy­du, nie­kie­dy rów­nież z osłon­ki li­pi­do­wej;


Wi­rion − po­je­dyn­cza, kom­plet­na cząst­ka wi­ru­so­wa, zdol­na do przetr­wa­nia poza ko­mór­ką i za­ka­że­nia jej. Skła­da się z nu­kle­o­kap­sy­du zło­żo­ne­go z jed­ne­go kwasu nu­kle­i­no­we­go (DNA albo RNA) oto­czo­ne­go biał­ko­wym pła­szczem zwa­nym kap­sy­dem. Nu­kle­o­kap­syd może być po­kry­ty osłon­ką (np.: her­pes­wi­ru­sy, wirus grypy) lub po­zo­sta­wać nagi (np.: ade­no­wi­ru­sy, pa­pil­lo­ma­wi­ru­sy, wirus mo­za­i­ki ty­to­niu). Osłon­ka po­cho­dzić może z błony ko­mór­ko­wej ko­mór­ki go­spo­da­rza. Bar­dziej zło­żo­ną bu­do­wę ma część wi­rio­nów bak­te­rio­fa­gów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirionowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) mi­kro­biol. zwią­za­ny z wi­rio­nem (kom­plet­ną cząst­ką wi­ru­sa)


Źródła:

Wiktionary

Wirki

gro­ma­da zwie­rząt na­le­żą­ca do typu pła­ziń­ców


Wirki (Tur­bel­la­ria) – wy­róż­nia­na w daw­nych sy­ste­mach kla­sy­fi­ka­cji grupa zwie­rząt na­le­żą­ca do pła­ziń­ców, wolno ży­ją­cych, w prze­ci­wień­stwie do form pa­so­żyt­ni­czych – przywr i ta­siem­ców. Żyją w śro­do­wi­sku wod­nym (wody słod­kie lub słone), a niek­tó­re ga­tun­ki w wil­got­nych śro­do­wi­skach lą­do­wych. Są prze­waż­nie dra­pież­ni­ka­mi, a ich ciała okry­wa na­bło­nek z rzę­ska­mi, pro­du­ku­ją­cy rab­di­ty wy­rzu­ca­ne w cza­sie ataku (z wy­jąt­kiem rzędu Ca­te­nu­li­da).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wirkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wirkus

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wirnik

część ja­kie­goś urzą­dze­nia wy­ko­nu­ją­ca ruch obro­to­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mech. obra­ca­ją­ca się część ma­szy­ny wi­ru­ją­cej;


Wir­nik (rotor) – ele­ment ma­szy­ny lub me­cha­niz­mu, który w cza­sie pracy wi­ru­je wokół sta­łej osi. Naj­czę­ściej sto­so­wa­ny w pom­pach, sprę­żar­kach, wen­ty­la­to­rach, dmu­cha­wach, ma­szy­nach elek­trycz­nych, sil­ni­kach, prąd­ni­cach i tur­bi­nach.

Wir­nik nośny jest ele­men­tem kon­struk­cyj­nym wi­ro­pła­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirnikowy

→ wir­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wir­ni­kiem, do­ty­czą­cy wir­ni­ka


Patrz:wirnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirogen

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mi­kro­biol. gen za­an­ga­żo­wa­ny w roz­wój wi­ru­sa


Źródła:

Wiktionary

Wiroid

najm­niej­szy zdol­ny do re­pli­ka­cji pa­to­gen, za­wie­ra­ją­cy je­dy­nie zam­knię­tą nić RNA, po­wo­du­ją­cy różne cho­ro­by ro­ślin wyż­szych, np. wrze­cio­no­wa­tość bulw ziem­nia­ka


Wi­ro­id – najm­niej­szy znany czyn­nik za­kaź­ny ro­ślin, zbu­do­wa­ny z RNA bez otocz­ki biał­ko­wej. Ma zdol­ność do au­to­no­micz­nej sa­mo­re­pli­ka­cji po wni­knię­ciu do ko­mór­ki go­spo­da­rzo­wej. Po­dob­nie jak wirus, nie ma bu­do­wy ko­mór­ko­wej, a poza go­spo­da­rzem nie prze­ja­wia funk­cji ży­cio­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wirolog

spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem wi­ru­sów oraz wy­wo­ły­wa­nych przez nie cho­rób; wi­ru­so­log


Źródła:

SJP.pl

Wirologia

nauka o wi­ru­sach oraz o wy­wo­ły­wa­nych przez nie cho­ro­bach; wi­ru­so­lo­gia


Źródła:

SJP.pl

Wirolot

śmi­gło­wiec wy­po­sa­żo­ny do­dat­ko­wo w skrzy­dła oraz w śmi­gło wyt­wa­rza­ją­ce ciąg w cza­sie lotu po­zio­me­go


Źródła:

SJP.pl

Wirom

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. zbiór wszyst­kich wi­ru­sów obec­nych w danej niszy;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) C. plu­ral|wir.


Źródła:

Wiktionary

Wiropeksja

spo­sób wni­ka­nia wi­ru­sa do wnę­trza in­fe­ko­wa­nej ko­mór­ki; vi­ro­pe­xis


Źródła:

SJP.pl

Wiropłat

sta­tek po­wietrz­ny uno­szo­ny przez wir­nik, np.: wi­ro­szy­bo­wiec, he­li­kop­ter; wi­ro­pła­to­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lotn. ma­szy­na cięż­sza od po­wie­trza, zdol­na do lotu dzię­ki pow­sta­wa­niu siły no­śnej na wi­ru­ją­cych po­wierzch­niach;


Wi­ro­płat – ae­ro­dy­na zdol­na do la­ta­nia dzię­ki ist­nie­niu siły no­śnej na wi­ru­ją­cych pła­tach no­śnych. Odróż­nia­na od sta­ło­pła­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiropłatowiec

sta­tek po­wietrz­ny uno­szo­ny przez wir­nik, np.: wi­ro­szy­bo­wiec, he­li­kop­ter; wi­ro­płat


Źródła:

SJP.pl

Wiroszybowiec

szy­bo­wiec ma­ją­cy nie­na­pę­dza­ny wir­nik za­miast sta­łych pła­tów; pa­ra­szy­bo­wiec


Wi­ro­szy­bo­wiec – bez­na­pę­do­wy wia­tra­ko­wiec, pa­ra­szy­bo­wiec. Wi­ro­szy­bo­wiec wzno­si się w po­wie­trze dzię­ki sile no­śnej wyt­wo­rzo­nej przez jego wir­nik nośny, który jest wpra­wio­ny w ruch pod­czas ruchu po­stę­po­we­go wi­ro­szy­bow­ca ho­lo­wa­ne­go za innym po­ja­zdem, stat­kiem po­wietrz­nym lub wy­cią­gar­ką. Po odłą­cze­niu od zew­nętrz­ne­go czyn­ni­ka ruchu wi­ro­szy­bo­wiec może le­cieć dalej, wy­ko­rzy­stu­jąc zja­wi­sko au­to­ro­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wirowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wi­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wirowaty

krę­cą­cy się w kółko; wi­ru­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Wirować

krę­cić się, obra­cać się


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wy­wi­ro­wać)

 (1.1) po­ru­szać się ru­chem obro­to­wym

 (1.2) prze­mie­szczać się jed­no­cze­śnie obra­ca­jąc wokół włas­nej osi

 (1.3) uży­wać urzą­dze­nia w celu wy­dzie­le­nia ja­kie­goś skład­ni­ka po­przez bar­dzo szyb­kie obra­ca­nie

 (1.4) pot. su­szyć pra­nie w wi­rów­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirowiec

sta­tek po­wietrz­ny bę­dą­cy skrzy­żo­wa­niem wia­tra­kow­ca i śmi­głow­ca


Źródła:

SJP.pl

Wirownia

po­mie­szcze­nie w fa­bry­ce, w któ­rym umie­szczo­ne są wi­rów­ki i inne urzą­dze­nia po­moc­ni­cze


Źródła:

SJP.pl

Wirowość

1. jed­nost­ka fi­zycz­na, wiel­kość cha­rak­te­ry­zu­ją­ca pole prze­pły­wu płynu;
2. w ma­te­ma­ty­ce: ro­ta­cja


Wi­ro­wość – po­ję­cie uży­wa­ne w dy­na­mi­ce pły­nów. W naj­prost­szym ro­zu­mie­niu, wi­ro­wość mie­rzy skłon­ność czą­stek płynu do zmia­ny orien­ta­cji w prze­strze­ni „skrę­ca­nia”.

Wi­ro­wość w fi­zy­ce jest okre­śla­na przez cyr­ku­la­cję i ro­ta­cję (a do­kład­niej, lo­kal­ne­go kąta ro­ta­cji) w pły­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wirowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wirowy

do­ty­czą­cy ruchu wokół osi


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wi­ro­wa­niem, ru­chem wokół osi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiroza

wi­ru­so­wa, za­kaź­na cho­ro­ba ro­ślin


Źródła:

SJP.pl

Wirpsza

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wirski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wirtemberczyk

miesz­ka­niec Wir­tem­ber­gii (kra­i­ny)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wir­tem­ber­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirtembergia

kra­i­na hi­sto­rycz­na w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na w po­łud­nio­wo-za­chod­nich Niem­czech;


Wir­tem­ber­gia (niem. "Württemberg") – kra­i­na hi­sto­rycz­na w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści Nie­miec. Od 1952 r. wcho­dzi w skład kraju związ­ko­we­go Ba­de­nia-Wir­tem­ber­gia.

Wir­tem­ber­gia była pier­wot­nie czę­ścią księ­stwa Szwa­bii.

W 1080 r. koło Stutt­gar­tu pow­stał zamek Wir­tem­berg, za­ło­żo­ny przez Kon­ra­da, pro­to­pla­stę hra­biów Wir­tem­ber­gii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirtemberka

miesz­kan­ka Wir­tem­ber­gii (kra­i­ny)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wir­tem­ber­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirtemberski

przy­miot­nik od: Wir­tem­ber­gia (kra­i­na hi­sto­rycz­na w Niem­czech)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wir­tem­ber­gią, do­ty­czą­cy Wir­tem­ber­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirtual

po­tocz­nie: świat wir­tu­al­ny


Źródła:

SJP.pl

Wirtualizacja

w in­for­ma­ty­ce: dzie­le­nie po­sia­da­nych za­so­bów sprzę­to­wych na wiele śro­do­wisk


Wir­tu­a­li­za­cja – pro­ces sy­mu­lo­wa­nia przez opro­gra­mo­wa­nie ist­nie­nia za­so­bów lo­gicz­nych, które wy­ko­rzy­stu­ją usta­lo­ne pod­czas kon­fi­gu­ra­cji za­so­by fi­zycz­ne. Wir­tu­al­na ma­szy­na sto­su­je wir­tu­a­li­za­cję w celu emu­lo­wa­nia pracy ma­szy­ny z danym sy­ste­mem ope­ra­cyj­nym, poz­wa­la­jąc przez to badać za­cho­wa­nie tej ma­szy­ny i jej opro­gra­mo­wa­nia, bez wpły­wa­nia na re­al­ny sy­stem ope­ra­cyj­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wirtualizacyjny

→ wir­tu­a­li­za­cja


Patrz:wirtualizacja

Źródła:

SJP.pl

Wirtualizować

w in­for­ma­ty­ce: dzie­lić za­so­by sprzę­to­we na wiele śro­do­wisk


Źródła:

SJP.pl

Wirtualnie

przy­słó­wek

 (1.1) w in­ter­ne­cie lub w innej wy­kre­o­wa­nej rze­czy­wi­sto­ści

 (1.2) do­pu­szcza­jąc, jako moż­li­we, jed­nak mało praw­do­po­dob­ne w rze­czy­wi­sto­ści


Źródła:

Wiktionary

Wirtualność

→ wir­tu­al­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wir­tu­al­ne; cecha tych, któ­rzy są wir­tu­al­ni


Patrz:wirtualny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirtualny

1. stwo­rzo­ny na ekra­nie kom­pu­te­ra, te­le­wi­zo­ra, w spo­sób tak re­a­li­stycz­ny, że wy­da­je się rze­czy­wi­sty;
2. stwo­rzo­ny w ludz­kim umy­śle, ale te­o­re­tycz­nie moż­li­wy


przy­miot­nik

 (1.1) moż­li­wy do za­ist­nie­nia w rze­czy­wi­sto­ści, ale po­zor­ny

 (1.2) in­form. wy­kre­o­wa­ny przez kom­pu­ter, od­by­wa­ją­cy się na ekra­nie kom­pu­te­ra, te­le­wi­zo­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirtuoz

wy­bit­ny odt­wór­ca dzieł mu­zycz­nych; wy­bit­ny śpie­wak so­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ar­ty­sta, który do­sko­na­le włada swoją sztu­ką (naj­czę­ściej o mu­zy­kach)


Wir­tu­oz (wł. "vir­tu­o­so" z łac. "vir­tus", umie­jęt­ność, do­sko­na­łość) – wy­bit­ny in­stru­men­ta­li­sta, mistrz da­ne­go in­stru­men­tu. Muzyk zdol­ny po­ko­nać naj­bar­dziej skom­pli­ko­wa­ne pro­ble­my tech­nicz­ne. Cha­rak­te­ry­zu­je się do­sko­na­łym słu­chem i wy­czu­ciem rytmu.

Wir­tu­o­ze­ria może się łą­czyć z po­głę­bio­ną in­ter­pre­ta­cją, czę­sto jed­nak sta­no­wi cel sam w sobie. We współ­czes­nej kul­tu­rze mu­zycz­nej po­czą­wszy od XIX wieku, umac­nia się prześ­wiad­cze­nie o pry­ma­cie in­ter­pre­ta­cji ar­ty­stów nad wir­tu­o­ze­rią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirtuozeria

mi­strzow­ski po­ziom umie­jęt­no­ści w ja­kiejś dzie­dzi­nie; wir­tu­o­zo­stwo, wir­tu­o­zer­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szcze­gól­ny kunszt w ro­bie­niu cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirtuozerski

przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się wir­tu­oz­ją


Źródła:

Wiktionary

Wirtuozersko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wir­tu­o­zer­ski


Źródła:

Wiktionary

Wirtuozerskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wir­tu­o­zer­skie


Źródła:

Wiktionary

Wirtuozerstwo

mi­strzow­ski po­ziom umie­jęt­no­ści w ja­kiejś dzie­dzi­nie; wir­tu­o­zo­stwo, wir­tu­o­ze­ria


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. naj­wyż­szy kunszt w czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirtuozja

wir­tu­o­ze­ria


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. szcze­gól­ny kunszt w ro­bie­niu cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirtuozka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. muz. ko­bie­ta wir­tu­oz


Źródła:

Wiktionary

Wirtuozostwo

mi­strzow­ski po­ziom umie­jęt­no­ści w ja­kiejś dzie­dzi­nie; wir­tu­o­ze­ria, wir­tu­o­zer­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) naj­wyż­szy kunszt w czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirtuozowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wir­tu­o­zem, do­ty­czą­cy wir­tu­o­za


Źródła:

Wiktionary

Wirtuozowsko

przy­miot­nik

 (1.1) w spo­sób wir­tu­o­zow­ski, z wir­tu­o­zo­stwem


Źródła:

Wiktionary

Wirtuozowskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wir­tu­o­zow­skie


Źródła:

Wiktionary

Wirtuozyjnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wir­tu­o­zyj­ny, z wir­tu­oz­ją


Źródła:

Wiktionary

Wirtuozyjność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wir­tu­o­zyj­ne


Źródła:

Wiktionary

Wirtuozyjny

wła­ści­wy wir­tu­o­zo­wi; mi­strzow­ski; wir­tu­o­zow­ski


przy­miot­nik

 (1.1) rzad. odz­na­cza­ją­cy się wir­tu­oz­ją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirudować

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Ma­zu­ry. wy­kar­czo­wać


Źródła:

Wiktionary

Wirulencja

zdol­ność drob­no­u­stro­jów cho­ro­bot­wór­czych do wy­wo­ły­wa­nia zmian cho­ro­bo­wych w or­ga­niz­mach ży­wych; zjad­li­wość drob­no­u­stro­jów


Wi­ru­len­cja, zjad­li­wość drob­no­u­stro­jów – zdol­ność wni­knię­cia, nam­no­że­nia się oraz usz­ko­dze­nia tka­nek za­in­fe­ko­wa­ne­go or­ga­niz­mu przez dany typ pa­to­ge­nu. Po­szcze­gól­ne szcze­py da­ne­go ga­tun­ku mogą róż­nić się wi­ru­len­cją.

Miarą zjad­li­wo­ści jest naj­czę­ściej dawka śmier­tel­na 50 (LD50), de­fi­nio­wa­na jako licz­ba ko­mó­rek (dla bak­te­rii) lub wi­rio­nów (dla wi­ru­sów i czyn­ni­ków sub­wi­ru­so­wych) drob­no­u­stro­ju zdol­nych do za­bi­cia 50% wy­sta­wio­nych na ich dzia­ła­nie zwie­rząt la­bo­ra­to­ryj­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wirulentny

przy­miot­nik

 (1.1) biol. o za­raz­kach, bak­te­riach zdol­ny za­ka­zić, za­in­fe­ko­wać


Źródła:

Wiktionary

Wirus

1. mi­kro­or­ga­nizm nie­po­sia­da­ją­cy bu­do­wy ko­mór­ko­wej, pa­so­ży­tu­ją­cy w or­ga­niz­mie żywym, wy­wo­łu­ją­cy cho­ro­by;
2. zło­śli­wy kod kom­pu­te­ro­wy do­cze­pia­ją­cy się do uru­cho­mio­nych pro­gra­mów, zwy­kle ni­szczą­cy dane


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mi­kro­biol. med. cząst­ka za­kaź­na, in­fe­ku­ją­ca or­ga­niz­my żywe, nie­zdol­na do nam­na­ża­nia się poza ko­mór­ką, sama nie­ma­ją­ca struk­tu­ry ko­mór­ko­wej;

 (1.2) in­form. sa­mo­po­wie­la­ją­cy się pro­gram kom­pu­te­ro­wy, który przy po­mo­cy no­si­cie­la (np. pocz­ty elek­tro­nicz­nej) wdzie­ra się do kom­pu­te­ra w celu za­kłó­ca­nia jego pracy lub ni­szcze­nia da­nych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirusek

zdrob­nie­nie od: wirus; wi­ru­sik


Źródła:

SJP.pl

Wirusik

zdrob­nie­nie od: wirus; wi­ru­sek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wirus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirusobójczy

za­bi­ja­ją­cy wi­ru­sy


Źródła:

SJP.pl

Wirusolog

spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem wi­ru­sów oraz wy­wo­ły­wa­nych przez nie cho­rób; wi­ro­log


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) med. spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie wi­ru­so­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirusologia

nauka o wi­ru­sach oraz o wy­wo­ły­wa­nych przez nie cho­ro­bach; wi­ro­lo­gia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. nauka o wi­ru­sach oraz o wy­wo­ły­wa­nych przez nie cho­ro­bach;


Wi­ru­so­lo­gia, wi­ro­lo­gia – nauka o wi­ru­sach, wi­ro­i­dach i prio­nach; dział mi­kro­bio­lo­gii.

Wi­ru­so­lo­gia bada ich sy­ste­ma­ty­kę, bu­do­wę, wła­ści­wo­ści an­ty­ge­no­wy­mi i cho­ro­bot­wór­cze. Opra­co­wu­je też me­to­dy izo­la­cji, oczy­szcza­nia, nam­na­ża­nia i zwal­cza­nia wi­ru­sów. W ce­lach ba­daw­czych ko­rzy­sta się z mi­kro­sko­pu elek­tro­no­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirusologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. zwią­za­ny z wi­ru­so­lo­gią, do­ty­czą­cy wi­ru­so­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Wirusolożka

→ wi­ru­so­log


Patrz:wirusolog

Źródła:

SJP.pl

Wirusopodobny

ma­ją­cy niek­tó­re wła­ści­wo­ści wi­ru­sa; dzia­ła­ją­cy jak wirus


Źródła:

SJP.pl

Wirusowatość

cho­ro­ba ro­ślin wy­wo­ły­wa­na przez wi­ru­sy, po­wo­du­ją­ca znieksz­tał­ce­nie liści lub za­mie­ra­nie całej ro­śli­ny


Źródła:

SJP.pl

Wirusowaty

o ro­śli­nach: dot­knię­ty cho­ro­bą wi­ru­so­wą po­wo­du­ją­cą znieksz­tał­ce­nie liści


Źródła:

SJP.pl

Wirusowo

przy­miot­nik

 (1.1) w spo­sób wi­ru­so­wy


Źródła:

Wiktionary

Wirusowość

→ wi­ru­so­wy


Patrz:wirusowy

Źródła:

SJP.pl

Wirusowy

1. → wirus;
2. mar­ke­ting wi­ru­so­wy, re­kla­ma wi­ru­so­wa - dzia­ła­nia mar­ke­tin­go­we, dzię­ki któ­rym in­for­ma­cje na temat firmy lub pro­duk­tu roz­po­wszech­nia­ne są przez sa­mych od­bior­ców; viral mar­ke­ting


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­ru­sa­mi, do­ty­czą­cy wi­ru­sów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wirydarz

czwo­ro­bocz­ny dzie­dzi­niec klasz­tor­ny oto­czo­ny kruż­gan­ka­mi, zwy­kle z małym ogród­kiem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. rel. ogród na czwo­ro­bocz­nym dzie­dziń­cu wew­nątrz za­bu­do­wań klasz­tor­nych, zaz­wy­czaj oto­czo­ny ar­ka­da­mi;

 (1.2) ar­chit. ogród dwor­ski, pa­ła­co­wy, miej­sce prze­cha­dzek lub upra­wy ro­ślin przy­do­mo­wych


Wi­ry­darz (łac. "vi­ri­da­rium" – gaj, park od "vi­ri­dis" – zie­lo­ny) – nie­wiel­ki, z re­gu­ły pro­sto­kąt­ny ogród umie­szcza­ny w obrę­bie murów klasz­tor­nych.

Pła­szczyz­na jego roz­pla­no­wa­na była ge­o­me­trycz­nie, a ca­łość czę­sto ota­cza­no ar­ka­do­wy­mi kruż­gan­ka­mi, poś­rod­ku zaz­wy­czaj umie­szcza­jąc stud­nię, fon­tan­nę, rzeź­bę lub drze­wo. Ele­ment ten w ar­chi­tek­tu­rze prze­wi­dzia­ny był re­gu­łą wielu śred­nio­wiecz­nych za­ko­nów (be­ne­dyk­ty­nów, cy­ster­sów, kar­tu­zów) jako nie­o­dłącz­na część za­ło­że­nia klasz­tor­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirydarzyk

mały wi­ry­darz


Źródła:

SJP.pl

Wirylista

Wi­ry­li­sta (łac. "vi­ri­lis" "męski" od "vir" "mąż, męż­czyz­na") – osoba pia­stu­ją­ca pewną funk­cję z racji pia­sto­wa­nej przez sie­bie innej funk­cji; na przy­kład w mo­nar­chii czło­nek izby wyż­szej par­la­men­tu, za­sia­da­ją­cy w niej z racji pia­sto­wa­nej przez sie­bie funk­cji lub urzę­du, a nie wy­bie­ra­ny w wy­bo­rach; do Sejmu Kra­jo­we­go w au­to­no­mii ga­li­cyj­skiej jako wi­ry­li­ści wcho­dzi­li rek­to­rzy uni­wer­sy­te­tów w Kra­ko­wie i Lwo­wie.


Źródła:

Wikipedia

Wirylistka

→ wi­ry­li­sta


Patrz:wirylista

Źródła:

SJP.pl

Wirylizacja

wy­stą­pie­nie u ko­bie­ty cech so­ma­tycz­nych mę­skich w na­stęp­stwie nad­mia­ru hor­mo­nów o dzia­ła­niu an­dro­gen­nym; wi­ry­lizm; ma­sku­li­ni­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Wirylizator

tu­lej­ka z cien­kie­go pla­sti­ku umoż­li­wia­ją­ca od­by­cie sto­sun­ku po­mi­mo braku wzwo­du


Źródła:

SJP.pl

Wirylizm

po­ja­wie­nie się u ko­biet niek­tó­rych fi­zycz­nych cech mę­skich (np. za­ro­stu na twa­rzy), spo­wo­do­wa­ne za­bu­rze­nia­mi hor­mo­nal­ny­mi; wi­ry­li­za­cja; ma­sku­li­ni­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Wirylny

głos wi­ryl­ny - daw­niej w pra­wie: głos da­wa­ny w imie­niu in­sty­tu­cji ma­ją­cej przy­wi­lej de­le­go­wa­nia de­pu­to­wa­ne­go do par­la­men­tu


Źródła:

SJP.pl

Wiróweczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wi­rów­ka


Źródła:

Wiktionary

Wirówka

1. okre­śle­nie stanu za­wi­ro­wa­nia;
2. urzą­dze­nie ku­chen­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) do­mo­we urzą­dze­nie do su­sze­nia pra­nia w szyb­ko­o­bro­to­wym bęb­nie

 (1.2) techn. urzą­dze­nie la­bo­ra­to­ryj­ne lub prze­my­sło­we do se­pa­ra­cji mie­sza­nin me­to­dą wi­ro­wą;

 (1.3) lotn. astr. urzą­dze­nie słu­żą­ce do wyt­wa­rza­nia prze­cią­żeń, skła­da­ją­ce się z dłu­gie­go ra­mie­nia, na końcu któ­re­go znaj­du­je się ka­bi­na;

 (1.4) pszcz. urzą­dze­nie do po­zy­ski­wa­nia miodu z pla­ste­ra­stra


Wi­rów­ka, se­pa­ra­tor, cen­try­fu­ga (łac. "cen­tri­fu­ge") – urzą­dze­nie do roz­dzie­la­nia za­wie­sin i emul­sji, przez wpra­wie­nie w szyb­ki ruch obro­to­wy, któ­re­go stałe przy­spie­sze­nie znacz­nie prze­kra­cza przy­spie­sze­nie ziem­skie, wie­lo­krot­nie zwięk­sza­jąc szyb­kość se­dy­men­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wirówkarz

ro­bot­nik ob­słu­gu­ją­cy wi­rów­kę


Źródła:

SJP.pl

Wirówkowy

przy­miot­nik od: wi­rów­ka


Źródła:

SJP.pl

Wis

pi­sto­let sa­mo­pow­ta­rzal­ny skon­stru­o­wa­ny przez Po­la­ków, uży­wa­ny w la­tach trzy­dzie­stych i w cza­sie dru­giej wojny świa­to­wej; Vis, ViS, WiS


Wis (bułg. "Вис") – wieś w po­łud­nio­wej Buł­ga­rii, w ob­wo­dzie Cha­sko­wo, gmi­nie Iwaj­łow­grad. We­dług da­nych Na­ro­do­we­go In­sty­tu­tu Sta­ty­stycz­ne­go, 31 grud­nia 2011 roku wieś li­czy­ła 3 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wisaginia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie;


Wi­sa­gi­nia (lit. "Vi­sa­gi­nas", w la­tach 1975–1992 "Sniečkus") – mia­sto na Lit­wie, w okrę­gu uciań­skim, w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści kraju, nie­da­le­ko gra­ni­cy z Bia­ło­ru­sią (ok. 10 km) i Łotwą (ok. 15 km), sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na re­jo­nu wi­sa­giń­skie­go. Lud­ność (2001): ok. 29,5 tys. osób, z czego Lit­wi­ni sta­no­wi­li nie­speł­na 16%, a Ro­sja­nie ponad 55% (Bia­ło­ru­si­ni – 10%, Po­la­cy – 9%, Ukra­iń­cy – 5%).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wisajski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wi­sa­ja­mi, do­ty­czą­cy Wi­sa­jów


Źródła:

Wiktionary

Wisceralny

je­li­to­wy, trze­wio­wy; do­ty­czą­cy wnętrz­no­ści


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. od­no­szą­cy się do wnętrz­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiscerotonik

jeden z typów czło­wie­ka wg ty­po­lo­gii Shel­do­na


Źródła:

SJP.pl

Wisconsin

[czy­taj: łi­skons-in] stan w USA


rze­czow­nik, ro­dzaj męski lub ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. stan w pół­noc­nej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych;

 (1.2) geogr. hy­dron. rzeka w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, do­pływ Mis­si­si­pi;


Wi­scon­sin () – stan na pół­no­cy Sta­nów Zjed­no­czo­nych, le­żą­cy w re­gio­nie Mid­west, w Kra­i­nie Wiel­kich Je­zior. Po­ło­żo­ny jest po­mię­dzy Je­zio­rem Gór­nym na pół­no­cy i je­zio­rem Mi­chi­gan na wscho­dzie. Na za­cho­dzie gra­ni­czy ze sta­nem Min­ne­so­ta, na po­łud­nio­wym za­cho­dzie ze sta­nem Iowa, na po­łud­niu z Il­li­no­is, a na pół­noc­nym wscho­dzie z Mi­chi­gan.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiscyna

sub­stan­cja kle­i­sta za­war­ta w owo­cach je­mio­ły


Źródła:

SJP.pl

Wisek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) daw. wist


Źródła:

Wiktionary

Wisełka

1. wieś, je­zio­ro i rzeka w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;
2. zdrob­nie­nie od: Wisła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. od: Wisła

 (1.2) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Wolin

 (1.3) geogr. je­zio­ro w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Wolin

 (1.4) geogr. stare ko­ry­to oraz po­to­ki źró­dło­we Wisły

 (1.5) geogr. stru­ga, do­pływ Iny w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim


Wi­seł­ka (niem. "Ne­u­en­dorf") – wieś w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Wolin, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 102.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wishlista

[czy­taj: łisz­li­sta] lista rze­czy, które dana osoba chcia­ła­by do­stać w pre­zen­cie; chciej­li­sta


Źródła:

SJP.pl

Wisia

zdrob­nie­nie od: Jad­wi­ga, Wi­sła­wa, Ży­wi­sła­wa (imio­na żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Wisielec

1. wi­szą­ce zwło­ki czło­wie­ka;
2. prze­sta­rza­łe: łaj­dak, łobuz, hul­taj, nic­poń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ciało czło­wie­ka, który się po­wie­sił albo zo­stał po­wie­szo­ny

 (1.2) gra po­le­ga­ją­ca na od­ga­dy­wa­niu wy­ra­zu po­przez po­da­wa­nie liter i stop­nio­wym ry­so­wa­niu czło­wie­ka na szu­bie­ni­cy w przy­pad­ku po­da­nia li­te­ry, która w danym wy­ra­zie nie wy­stę­pu­je


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wisienka

zdrob­nie­nie od: wi­śnia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: wi­śnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wisienkowy

→ wi­sien­ka


Patrz:wisienka

Źródła:

SJP.pl

Wisieć

1. być za­wie­szo­nym, ucze­pio­nym gdzieś, na czymś;
2. swo­bod­nie opa­dać ku do­ło­wi; ob­wi­sać, zwi­sać;
3. o ubra­niu: być zbyt luź­nym, ob­szer­nym;
4. uno­sić się nad zie­mią, utrzy­my­wać się w po­wie­trzu;
5. być stra­co­nym przez po­wie­sze­nie;
6. po­tocz­nie: być win­nym komuś pie­nią­dze;
7. po­tocz­nie: coś komuś wisi (zwisa) - coś jest dla kogoś obo­jęt­ne, zu­peł­nie go to nie ob­cho­dzi


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) być przy­mo­co­wa­nym do cze­goś od góry

 (1.2) znaj­do­wać się w po­wie­trzu, tkwić nie­ru­cho­mo nad zie­mią

 (1.3) umie­rać na szu­bie­ni­cy

 (1.4) pot. być win­nym (pie­nią­dze itp.)

 (1.5) pot. być (komuś) obo­jęt­nym

 (1.6) zwie­szać się w dół

 (1.7) pot. być zbyt luź­nym (o odzie­ży)

 (1.8) dawać się od­czuć, być od­czu­wal­nym (o na­stro­ju itp.); za­gra­żać

 (1.9) środ. in­form. nie wy­ka­zy­wać ak­tyw­no­ści (o pro­gra­mie kom­pu­te­ro­wym)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wisior

duży, oka­za­ły wi­sio­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. spory, oka­za­ły wi­sio­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wisiorek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: wi­sior

 (1.2) jubil. drob­na bi­żu­te­ria no­szo­na na szyi


Źródła:

Wiktionary

Wisiorkowy

→ wi­sio­rek


Patrz:wisiorek

Źródła:

SJP.pl

Wisiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wisk

daw­niej: wist (gra w karty)


Źródła:

SJP.pl

Wiskacza

ro­dzaj gry­zo­ni z ro­dzi­ny szyn­szy­lo­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|La­go­sto­mus ma­xi­mus|ref=tak., po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­ski gry­zoń spo­krew­nio­ny z szyn­szy­lą, szkod­nik pa­stwisk;


Wi­ska­cza ("La­gi­dium") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny Chin­chil­li­nae w obrę­bie ro­dzi­ny szyn­szy­lo­wa­tych (Chin­chil­li­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiskać

daw­niej: pi­szczeć, skrze­czeć, kwi­czeć; wi­szczeć


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) przest. iskać

 (1.2) slang. prze­szu­kać kie­sze­nie przez po­li­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiskers

krysz­tał nit­ko­wy, bar­dzo cien­ki mo­no­krysz­tał


Źródła:

SJP.pl

Wiski

→ Wizna (lo­kal­nie); wi­zeń­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiskicki

→ Wi­skit­ki; wi­ski­tec­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wi­skit­ka­mi, do­ty­czą­cy Wi­ski­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiskitczanin

miesz­ka­niec Wi­ski­tek (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wiskitczanka

miesz­kan­ka Wi­ski­tek (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wiskitecki

→ Wi­skit­ki; wi­skic­ki


Źródła:

SJP.pl

Wiskitki

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ży­rar­dow­skim;

 (1.2) geogr. adm. gmina z sie­dzi­bą w Wi­skit­kach (1.1);


}|-

Wi­skit­ki – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ży­rar­dow­skim, w gmi­nie Wi­skit­ki nad Pisią Gą­go­li­ną. Sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Wi­skit­ki. Ad­mi­ni­stra­cyj­nie ma sta­tus so­łect­wa. Leżą 4 km od Ży­rar­do­wa, przy węźle au­to­stra­dy A2 z drogą kra­jo­wą nr 50.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiskitno

Wi­skit­no – (niem. "Ste­in­me­i­ler") wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie byd­go­skim, w gmi­nie Ko­ro­no­wo.


Źródła:

Wikipedia

Wiskograf

przy­rząd mie­rzą­cy lep­kość cie­czy i za­pi­su­ją­cy wynik


Źródła:

SJP.pl

Wiskotyczny

→ wi­sko­za; wi­sko­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wiskoza

1. gęsta, lepka, cią­gli­wa ciecz uży­wa­na głów­nie do pro­duk­cji włó­kien sztucz­nych;
2. włó­kno wy­pro­du­ko­wa­ne z wi­sko­zy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. gęsta, lepka sub­stan­cja po­zy­ski­wa­na w wy­ni­ku che­micz­nej obrób­ki ce­lu­lo­zy, uży­wa­na głów­nie do pro­duk­cji włó­kien sztucz­nych i ce­lo­fa­nu

 (1.2) włók. włó­kno wy­pro­du­ko­wa­ne z wi­sko­zy (1.1)

 (1.3) włók. tka­ni­na z wi­sko­zy (1.2)

 (1.4) fiz. fi­zycz­na wła­ści­wość pły­nów okre­śla­ją­ca siły tar­cia wew­nętrz­ne­go mię­dzy po­ru­sza­ją­cy­mi się wzglę­dem sie­bie war­stwa­mi cie­czy lub gazów

 (1.5) pot. mot. sprzę­gło, w któ­rym obra­ca­ją­cy się ele­ment wpra­wia w ruch drugi ele­ment za poś­red­nict­wem cie­czy o dużej lep­ko­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiskozator

za­gę­szczacz


Źródła:

SJP.pl

Wiskozja

w psy­cho­lo­gii: trud­ność oder­wa­nia myśli od raz po­ru­szo­ne­go pro­ble­mu


Źródła:

SJP.pl

Wiskozny

psych. typ at­le­ty­ków, po­wol­nych, zrów­no­wa­żo­nych, do­bro­dusz­nych, pe­dan­tycz­nych, skłon­nych do spo­ra­dycz­nych wy­bu­chów gnie­wu


Źródła:

SJP.pl

Wiskozowy

→ wi­sko­za; wi­sko­tycz­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wyt­wo­rzo­ny z wi­sko­zy

 (1.2) zwią­za­ny z wi­sko­zą, do­ty­czą­cy wi­sko­zy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiskozymetr

przy­rząd do po­mia­ru lep­ko­ści cie­czy; lep­ko­ścio­mierz


Wi­sko­zy­metr, lep­ko­ścio­mierz – przy­rząd po­mia­ro­wy słu­żą­cy do po­mia­ru lep­ko­ści pły­nów (głów­nie cie­czy).

Lep­ko­ścio­mie­rze ka­pi­lar­ne wyz­na­cza­ją lep­kość na pod­sta­wie czasu prze­pły­wu okre­ślo­nej ilo­ści płynu przez od­po­wied­nio ska­li­bro­wa­ne rurki ka­pi­lar­ne pod dzia­ła­niem zna­nej róż­ni­cy ci­śnień. Na ta­kiej za­sa­dzie dzia­ła­ją m.in. przy­rzą­dy słu­żą­ce do wyz­na­cza­nia lep­ko­ści ki­ne­ma­tycz­nej ole­jów: lep­ko­ścio­mie­rze Ub­be­loh­de­go, Ostwal­da i Pin­kie­wi­cza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiskozymetria

dział che­mii zaj­mu­ją­cy się lep­ko­ścią


Źródła:

SJP.pl

Wiskozymetryczny

zwią­za­ny z wi­sko­zy­me­trią


Źródła:

SJP.pl

Wismar

mia­sto w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto por­to­we w Niem­czech, po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Bał­tyc­kim;


Wis­mar – mia­sto w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Me­klem­bur­gia-Po­mo­rze Przed­nie, sie­dzi­ba po­wia­tu Nord­west­mec­klen­burg; port nad Mo­rzem Bał­tyc­kim. Licz­ba miesz­kań­ców: 44 tys. (2008).

Stare mia­sto Wis­ma­ru jest wpi­sa­ne na listę świa­to­we­go dzie­dzict­wa UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wismarski

przy­miot­nik od: Wis­mar


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wis­ma­rem, do­ty­czą­cy Wis­ma­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wissarionowicz

naz­wi­sko (pa­tro­ni­mi­cum)


Źródła:

SJP.pl

Wist

ro­dzaj gry w karty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) karc. ro­dzaj gry w karty;

 (1.2) pot. wojsk. pi­sto­let WIST-94

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) karc. za­gryw­ka w bry­dżu;

 (2.2) karc. de­kla­ra­cja gry ze zo­bo­wią­za­niem do wzię­cia lew


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wista

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kraw. ka­mi­zel­ka


Źródła:

Wiktionary

Wistaczać

daw­niej: łą­czyć, ze­spa­lać z isto­tą cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wistak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wistaria

drze­wia­ste pną­cze z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych; gli­cy­nia; wi­ste­ria; słod­lin


Źródła:

SJP.pl

Wisteria

drze­wia­ste pną­cze z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych; gli­cy­nia; wi­sta­ria; słod­lin


Źródła:

SJP.pl

Wistnąć

1. w bry­dżu: roz­po­cząć wyj­ściem roz­gryw­kę;
2. w pre­fe­ran­sie: za­de­kla­ro­wać pod­czas li­cy­ta­cji wzię­cie okre­ślo­nej licz­by lew


Źródła:

SJP.pl

Wistować

1. w bry­dżu: roz­po­czy­nać wyj­ściem roz­gryw­kę;
2. w pre­fe­ran­sie: de­kla­ro­wać pod­czas li­cy­ta­cji wzię­cie okre­ślo­nej licz­by lew;
3. daw­niej: grać w wista


Źródła:

SJP.pl

Wistowy

przy­miot­nik od: wist


Źródła:

SJP.pl

Wistra

sztucz­ne włó­kno ce­lu­lo­zo­we, po­dob­ne do ba­weł­ny


Źródła:

SJP.pl

Wistram

sztucz­ne two­rzy­wo uży­wa­ne do wy­ro­bu przed­mio­tów ga­lan­te­ryj­nych


Źródła:

SJP.pl

Wisus

urwis, łobuz, psot­nik


Źródła:

SJP.pl

Wisz

naz­wi­sko


Wisz (niem. Wis­chau) – nie­ist­nie­ją­ca miej­sco­wość w woj. dol­no­ślą­skim po­ło­żo­na nieg­dyś mię­dzy wsia­mi Ju­trzy­na i Kol­ni­ca, dzi­siaj ba­gni­ska i lasek nad rzeką Gnoj­na o tej samej naz­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiszar

1. ro­śli­na czep­na; gęste, splą­ta­ne za­ro­śle
2. prze­sta­rza­le: skała, ur­wi­sko


Wi­szar – pło pa­pro­cio­wo-trzci­no­we, tor­fo­wi­sko wi­szą­ce, wy­stę­pu­je w ob­sza­rach źród­li­sko­wych. Tor­fo­wi­sko wi­szą­ce – so­czew­ko­wa­te tor­fo­wi­sko źród­li­sko­we, po­ło­żo­ne na stro­mym zbo­czu, sil­nie uwod­nio­ne dzię­ki utrzy­my­wa­niu wody przez torf i sta­łe­mu do­pły­wo­wi ze źró­dła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiszczeć

daw­niej, dziś re­gio­nal­nie: pi­szczeć, skrze­czeć, kwi­czeć


cza­sow­nik

 (1.1) bia­ły­stok. krzy­czeć, pi­szczeć, wrze­szczeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wi­sieć.


Źródła:

Wiktionary

Wiszer

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) plast. na­rzę­dzie do roz­cie­ra­nia zmięk­cza­nia kre­ski ry­sun­ku wy­ko­na­ne np. z cias­no zro­lo­wa­ne­go i za­o­strzo­ne­go pa­pie­ru;

 (1.2) łow. pręt do czy­szcze­nia lufy broni pal­nej


Wi­szer (wi­szor) – na­rzę­dzie słu­żą­ce do osła­bia­nia, zmięk­cza­nia i roz­ma­zy­wa­nia kre­ski w ry­sun­ku wę­glem, pa­ste­lem lub kredą, poz­wa­la­jąc na uzy­ska­nie efek­tu zam­gle­nia lub roz­my­cia. Służy także do mie­sza­nia ko­lo­rów w ry­sun­ku ko­lo­ro­wym. Naj­czę­ściej jest to ło­pat­ka lub pa­łecz­ka z mięk­ką, fil­co­wą koń­ców­ką.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiszera

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Rosji, w Kraju Perm­skim, lewy do­pływ Kamy;


Wi­sze­ra (ros. Вишера) – rzeka w Rosji, w Kraju Perm­skim. Lewy do­pływ Kamy, wpada do Za­to­ki Wi­szer­skiej Zbior­ni­ka Kam­skie­go.

Dłu­gość 415 km, po­wierzch­ni zlew­ni 31 200 km², śred­nia wy­so­kość zlew­ni 317 m.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiszeński

przy­miot­nik od: Wisz­nia Mała


Źródła:

SJP.pl

Wisznia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol., śrpol., także. gw-pl|Bra­sław­szczyz­na,Cie­sza­nów,Ska­łat,Stub­no,Tu­li­gło­wy,Olesz­kow­ce,Łotwa,Buj­wi­dze,Su­praśl. wi­śnia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wisznice

wieś w Pol­sce


Wisz­ni­ce ( "Вішніцы") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bial­skim, w gmi­nie Wisz­ni­ce. Przez miej­sco­wość prze­pły­wa Zie­la­wa, rzeka do­rze­cza Bugu, do­pływ Krzny. Wisz­ni­ce leżą przy dro­dze kra­jo­wej nr 63 i dro­gach wo­je­wódz­kich nr 812 i nr 815.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wisznicki

przy­miot­nik od: Wisz­ni­ce


Źródła:

SJP.pl

Wiszniewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiszniowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiszniów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wisznu

w mi­to­lo­gii in­dyj­skiej: bóg, w "We­dzie" to­wa­rzysz i so­jusz­nik Indry, prze­mie­rza­ją­cy świat trze­ma kro­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj męski, nazwa włas­na

 (1.1) rel. jeden z trzech naj­waż­niej­szych bogów hin­du­iz­mu


Wisz­nu (san­skryt i hindi: विष्णु, IAST: Viṣṇu) – jeden z naj­po­pu­lar­niej­szych dewów w hin­du­iz­mie, je­dy­ny hin­du­ski bóg czczo­ny w wisz­nu­iz­mie (naj­więk­szym wyz­na­niu hin­du­i­stycz­nym). Jeden z Tri­mur­ti (trój­cy hin­du­i­stycz­nej) two­rzo­nej wraz z Brah­mą i Śiwą. Sym­bo­li­zu­je utrzy­mu­ją­cy aspekt boga, naj­czę­ściej iden­ty­fi­ko­wa­ny z dwoma swo­i­mi awa­ta­ra­mi: Krysz­ną i Ramą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wisznuizm

jeden z głów­nych kul­tów w hin­du­iz­mie


Wisz­nu­izm (na­zy­wa­ny przez wielu wyz­naw­ców "wa­isz­na­wiz­mem" (ew. "wajsz­na­wiz­mem") od ory­gi­nal­nej nazwy san­skryc­kiej) – gałąź hin­du­iz­mu, w któ­rej Wisz­nu lub jeden z jego awa­ta­rów wiel­bio­ny jest jako naj­wyż­szy Bóg. Naj­po­pu­lar­niej­szą re­li­gią wisz­nu­ic­ką jest krysz­na­izm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiszogronowiec

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny fla­szow­co­wa­tych


Wi­szo­gro­no­wiec ("Uno­nop­sis") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny fla­szow­co­wa­tych ("An­no­na­ce­ae"). Obej­mu­je 48 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w kli­ma­cie tro­pi­kal­nym obu Ame­ryk (od po­łud­nio­we­go Mek­sy­ku po Bo­li­wię i po­łud­nio­wą Bra­zy­lię. Ga­tun­kiem ty­po­wym jest "U. an­gu­sti­fo­lia"


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiszor

1. daw­niej: szczot­ka do czy­szcze­nia lufy ar­mat­niej lub ka­ra­bi­no­wej po wy­strza­le; wy­cior;
2. zwi­nię­ty ka­wa­łek skóry, irchy lub pa­pie­ru, słu­żą­cy do roz­cie­ra­nia na ry­sun­ku kred­ki, ołów­ka, węgla lub pa­ste­li; fi­szo­rek


Źródła:

SJP.pl

Wiszorek

zwi­nię­ty ka­wa­łek skóry, irchy lub pa­pie­ru, słu­żą­cy do roz­cie­ra­nia na ry­sun­ku kred­ki, ołów­ka, węgla lub pa­ste­li; wi­szor; fi­szo­rek


Źródła:

SJP.pl

Wiszowaty

naz­wi­sko


Wi­szo­wa­ty – naz­wi­sko uży­wa­ne w Pol­sce.

Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku no­si­ło je w Pol­sce 1067 peł­no­let­nich osób. Naj­wię­cej w daw­nym woj. bia­ło­stoc­kim (252 osoby), łom­żyń­skim (204 osób) i su­wal­skim (145 osób).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wisztyniecki

przy­miot­nik od: Wisz­ty­niec


Źródła:

SJP.pl

Wiszący

1. być za­wie­szo­nym, ucze­pio­nym gdzieś, na czymś;
2. swo­bod­nie opa­dać ku do­ło­wi; ob­wi­sać, zwi­sać;
3. o ubra­niu: być zbyt luź­nym, ob­szer­nym;
4. uno­sić się nad zie­mią, utrzy­my­wać się w po­wie­trzu;
5. być stra­co­nym przez po­wie­sze­nie;
6. po­tocz­nie: być win­nym komuś pie­nią­dze;
7. po­tocz­nie: coś komuś wisi (zwisa) - coś jest dla kogoś obo­jęt­ne, zu­peł­nie go to nie ob­cho­dzi


Źródła:

SJP.pl

Wisówka

wieś w Pol­sce


Wi­sów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie raw­skim, w gmi­nie Cie­lądz.

W dru­giej po­ło­wie XVI wieku była to wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na w po­wie­cie biel­skim ziemi raw­skiej, w wo­je­wództ­wie raw­skim. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wisła

1. rzeka w Pol­sce;
2. mia­sto w Pol­sce;
3. nazwa wielu pol­skich klu­bów spor­to­wych (np. Wisła Kra­ków, Wisła Płock)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Pol­sce;

 (1.2) geogr. mia­sto w Pol­sce;

 (1.3) pot. sport. nazwa kilku pol­skich klu­bów spor­to­wych

 (1.4) rzad. imię|pol­ski|ż.;

 (1.5) geogr. to­po­nim, skład­nik nazw kilku miej­sco­wo­ści i rzek w Pol­sce


Wisła ( Vi­stu­la, We­ich­sel) – naj­dłuż­sza rzeka Pol­ski, a także naj­dłuż­sza rzeka ucho­dzą­ca do Morza Bał­tyc­kie­go, o dłu­go­ści 1022 km. Wpły­wa do Za­to­ki Gdań­skiej, a jej śred­nio­rocz­ny prze­pływ w od­cin­ku uj­ścio­wym wy­no­si 1046 m³/s.

Dłu­gość Wisły po­da­wa­na w źró­dłach ulega zmia­nie na prze­strze­ni lat.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wisław

imię mę­skie


Wi­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne ze skró­co­ne­go czło­nu "Wit-" („pan, wład­ca”), i "-sław" („sława”). Mogło ono mieć cha­rak­ter ży­czą­cy i oz­na­czać „tego, który bę­dzie sław­nym panem”. Formą peł­niej­szą tego imie­nia jest Wi­to­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wisława

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Zo­bacz też: Wi­sła­wa (album).

Wi­sła­wa – sło­wiań­skie imię żeń­skie, bę­dą­ce skró­co­ną formą imie­nia Wi­to­sła­wa albo Woj­sła­wa. Poś­wiad­czo­ne od 1273 roku jako "Wi­sła­wa" ||"Wy­sła­wa".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wisławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wi­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wisławostwo

Wi­sław z mał­żon­ką; Wi­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wisławowie

Wi­sław z mał­żon­ką; Wi­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wi­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wisławski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wisłocki

przy­miot­nik od: Wi­słok, Wi­sło­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wisłok

rzeka w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w po­łud­nio­wo-wschod­niej Pol­sce, le­wo­brzeż­ny do­pływ Sanu;


Wi­słok – rzeka w po­łud­nio­wo-wschod­niej Pol­sce, lewy do­pływ Sanu, o dłu­go­ści 228 km i po­wierzch­ni do­rze­cza 3528 km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wisłoka

rzeka w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w po­łud­nio­wo-wschod­niej Pol­sce, pra­wo­brzeż­ny do­pływ Wisły;


Wi­sło­ka – rzeka w po­łud­nio­wo-wschod­niej Pol­sce, prawy do­pływ gór­nej Wisły. Dłu­gość rzeki wy­no­si 164 km, a po­wierzch­nia do­rze­cza 4110 km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wisłostrada

ciąg ulic w War­sza­wie


Wi­sło­stra­da – trasa szyb­kie­go ruchu wzdłuż le­we­go brze­gu Wisły w War­sza­wie.

Trasa, w którą włą­czo­no ist­nie­ją­ce ulice, pow­sta­ła w la­tach 1972–1975. Bie­gnie od ul. Puł­ko­wej na pół­no­cy do ul. Przy­czół­ko­wej na po­łud­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wisłoujście

twier­dza w Gdań­sku


Wi­sło­uj­ście (kaszb. "Minda", niem. "Weichselmünde", daw­niej "Münde") – nie­za­miesz­ka­ny ob­szar prze­my­sło­wy w Gdań­sku, wcho­dzą­cy w skład osied­la ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go Prze­rób­ka, na Wy­spie Por­to­wej, nad Mart­wą Wisłą. Znaj­du­je się tu za­cho­wa­na za­byt­ko­wa Twier­dza Wi­sło­uj­ście.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wisłowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wit

w gwa­rze prze­stęp­czej (wię­zien­nej): ręka


wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca wy­so­ki dźwięk wy­da­wa­ny przez ptaki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wit.

skrót

 (1.1) = wi­ta­mi­na


Źródła:

Wiktionary

Wita

re­a­go­wać w okre­ślo­ny spo­sób przy spot­ka­niu kogoś, na widok cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Witacz

przy­droż­na kon­struk­cja z nazwą mia­sta, re­gio­nu, gminy itp., zwy­kle z na­pi­sem po­wi­tal­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­droż­na trwa­ła kon­struk­cja przy wjeź­dzie na ob­szar gminy, mia­sta itp. wi­ta­ją­ca po­dróż­nych;

 (1.2) folk. okaz­jo­nal­na sło­mia­na kon­struk­cja usta­wia­na przez miesz­kań­ców pod­czas do­ży­nek


Wi­tacz – znak usta­wia­ny przy wjeź­dzie do miej­sco­wo­ści, jed­nost­ki ad­mi­ni­stra­cyj­nej, re­gio­nu czy pań­stwa w celu po­wi­ta­nia przy­jeż­dża­ją­cych osób.

Na tego typu zna­kach czę­sto umie­szcza się hasło re­kla­mo­we, herb, logo, in­for­ma­cje o lo­kal­nych atrak­cjach tu­ry­stycz­nych, licz­bie miesz­kań­ców, mia­stach part­ner­skich i tym po­dob­ne. Zda­rza się, że pro­jekt wi­ta­cza zo­sta­je wy­ło­nio­ny na za­sa­dzie kon­kur­su, jak miało to miej­sce mię­dzy in­ny­mi w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, Łodzi czy Byd­go­szczy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witaczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. przy­wi­ta­nie, wi­ta­nie się


Źródła:

Wiktionary

Witaj

wy­krzy­knik

 (1.1) zwrot uży­wa­ny jako po­wi­ta­nie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) rozk. 2 os. lp. zob. witać.


Źródła:

Wiktionary

Witak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Witalij

ro­syj­skie imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witalis

imię mę­skie


Wi­ta­lis – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa oz­na­cza­ją­ce­go „ży­cio­wy, zdol­ny do życia” ("vi­ta­lis") i wy­ra­ża­ło ży­cze­nie ro­dzi­ców, żeby dziec­ko się do­brze cho­wa­ło. Pa­tro­nem imie­nia jest m.in. św. Wi­ta­lis, mę­czen­nik, zm. ok. 300.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witalista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zwo­len­nik wi­ta­liz­mu


Źródła:

Wiktionary

Witalistka

→ wi­ta­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwo­len­nicz­ka wi­ta­liz­mu


Patrz:witalista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witalistyczny

→ wi­ta­lizm


Patrz:witalizm

Źródła:

SJP.pl

Witalizm

kon­cep­cja fi­lo­zo­ficz­na za­kła­da­ją­ca ist­nie­nie w or­ga­niz­mach ży­wych nie­ma­te­rial­nej, siły ży­cio­wej, która kie­ru­je pro­ce­sa­mi ży­cio­wy­mi i de­cy­du­je o ich prze­bie­gu


Wi­ta­lizm – hi­po­te­za bio­lo­gicz­na za­kła­da­ją­ca, że w zja­wi­skach ży­cio­wych są obec­ne siły wi­tal­ne (nie­ma­te­rial­ne, nie­fi­zycz­ne – vis vi­ta­lis, élan vital), a fi­zy­ko­che­micz­ny opis or­ga­niz­mów jest nie­wy­czer­pu­ją­cy.

Wi­ta­lizm wy­stę­po­wał w fi­lo­zo­fii Pla­to­na, a potem szcze­gól­nie u Ary­sto­te­le­sa w jego kon­cep­cji duszy (en­te­le­chia).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witalizować

zwięk­szać wi­tal­ność, od­mła­dzać


Źródła:

SJP.pl

Witalizująco

→ wi­ta­li­zu­ją­cy


Patrz:witalizujący

Źródła:

SJP.pl

Witalniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wi­tal­nie


Źródła:

SJP.pl

Witalnik

motyl z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Witalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest wi­tal­ne, pełne ener­gii ży­cio­wej


Źródła:

Wiktionary

Witalny

ob­da­rzo­ny siłą ży­wot­ną, ży­cio­wy


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy życia i jego pro­ce­sów

 (1.2) pełen sił ży­cio­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witam

re­a­go­wać w okre­ślo­ny spo­sób przy spot­ka­niu kogoś, na widok cze­goś


wy­krzy­knik

 (1.1) zwrot uży­wa­ny jako po­wi­ta­nie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 1. os. lp. ter. od: witać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witamina

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny nie­zbęd­ny do pra­wi­dło­we­go prze­bie­gu pro­ce­sów ży­cio­wych za­cho­dzą­cych w or­ga­niz­mie, wy­stę­pu­ją­cy głów­nie w po­ży­wie­niu, bio­rą­cy udział w re­gu­la­cji me­ta­bo­liz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. biol. chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny nie­zbęd­ny dla pra­wi­dło­we­go funk­cjo­no­wa­nia or­ga­niz­mu ży­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witaminizacja

do­da­nie na­tu­ral­nych bądź syn­te­tycz­nych pre­pa­ra­tów wi­ta­min do pro­duk­tów spo­żyw­czych, kasz i kos­me­ty­ków w celu ich wzbo­ga­ce­nia


Źródła:

SJP.pl

Witaminka

1. zdrob­nie­nie od: wi­ta­mi­na;
2. żar­to­bli­wie, iro­nicz­nie: Polka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wi­ta­mi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witaminolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie wi­ta­mi­no­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Witaminologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­ta­mi­no­lo­gią, do­ty­czą­cy wi­ta­mi­no­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Witaminomania

rzad­ko: upor­czy­wa skłon­ność do pro­fi­lak­tycz­ne­go sto­so­wa­nia wi­ta­min, mo­gą­ca pro­wa­dzić do cho­rób


Źródła:

SJP.pl

Witaminoterapia

rzad­ko: od­po­wied­nie sto­so­wa­nie wi­ta­min w pro­fi­lak­ty­ce i le­cze­niu cho­rób; ku­ra­cja wi­ta­mi­no­wa


Źródła:

SJP.pl

Witaminowy

przy­miot­nik od: wi­ta­mi­na


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wi­ta­mi­na­mi

 (1.2) za­wie­ra­ją­cy wi­ta­mi­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witania

re­a­go­wać w okre­ślo­ny spo­sób przy spot­ka­niu kogoś, na widok cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Wit­ha­nia|Pa­u­quy|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin okry­to­na­sien­nych z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju wi­ta­nia (1.1)

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od wi­ta­nie


Wi­ta­nia ("Wit­ha­nia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych ("So­la­na­ce­ae"). Obej­mu­je 19 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w po­łud­nio­wej Eu­ro­pie, po­łud­nio­wej i wschod­niej Azji oraz w nie­mal całej Afry­ce (bez Ma­da­ga­ska­ru i niek­tó­rych kra­jów na za­cho­dzie kon­ty­nen­tu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|witać.


Źródła:

Wiktionary

Witaniów

Wi­ta­niów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie łę­czyń­skim, w gmi­nie Łęcz­na.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka, po­ło­żo­na w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie lu­bel­skim wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Witanolid

ste­ro­i­do­wy lak­ton wy­stę­pu­ją­cy w ro­śli­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bio­chem. zwią­zek che­micz­ny z grupy lak­to­nów ste­ro­i­do­wych wy­stę­pu­ją­cych głów­nie w ro­śli­nach z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witanowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Witanowo

Wi­ta­no­wo (ka­szub. "Witónowò", niem. "Fran­zdorf") – wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Koł­czy­gło­wy. Leży na Po­je­zie­rzu By­tow­skim. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Witarianin

we­ge­ta­ria­nin, który spo­ży­wa je­dy­nie su­ro­we wa­rzy­wa i owoce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba prak­ty­ku­ją­ca wi­ta­ria­nizm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witarianizm

dieta wy­klu­cza­ją­ca spo­ży­wa­nie po­kar­mów pod­da­nych obrób­ce ter­micz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spo­sób odży­wia­nia się po­le­ga­ją­cy na spo­ży­wa­niu wy­łącz­nie su­ro­wych po­kar­mów (do­pu­szczal­ne jest pod­grze­wa­nie je­dze­nia do 40 °C) i wy­klu­cze­niu wy­so­ko przet­wo­rzo­nej żyw­no­ści;


Wi­ta­ria­nizm – dieta wy­klu­cza­ją­ca spo­ży­wa­nie po­kar­mów pod­da­nych obrób­ce ter­micz­nej oraz pro­duk­tów wy­so­ko­przet­wo­rzo­nych. Naj­czę­ściej, choć nie za­wsze, jest łą­czo­ny z we­ge­ta­ria­niz­mem lub we­ga­niz­mem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witarianka

ko­bie­ta sto­su­ją­ca dietę skła­da­ją­cą się wy­łącz­nie ze świe­żych wa­rzyw i owo­ców oraz czy­stej wody


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta prze­strze­ga­ją­ca zasad ży­wie­nio­wych wi­ta­ria­niz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witariański

→ wi­ta­ria­nizm, → wi­ta­ria­nin


przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy dla wi­ta­ria­niz­mu


Patrz:witarianizm, → witarianin

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witasteryna

wi­ta­mi­na roz­pu­szczal­na w tłu­szczach


Źródła:

SJP.pl

Witaszczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Witaszek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Witaszewice

Wi­ta­sze­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie łę­czyc­kim, w gmi­nie Góra Świę­tej Mał­go­rza­ty.

Wieś od XVIII w. była włas­no­ścią pod­cza­sze­go Igna­ce­go Sza­mow­skie­go.

Wios­ną 1833 roku, w ma­jąt­ku Eu­ge­niu­sza Sza­mow­skie­go w Wi­ta­sze­wi­cach ukry­wał się Zenon Świę­to­sław­ski, uczest­nik par­ty­zant­ki Za­liw­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Witaszkowo

Wi­tasz­ko­wo (niem. "Vet­ters­fel­de", łuż. "Wětškow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, w gmi­nie Gubin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Witaszyce

Wi­ta­szy­ce (dawn. niem. "Wittschütz") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ja­ro­ciń­skim, w gmi­nie Ja­ro­cin.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Wi­ta­szy­ce. W la­tach 1975−1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Witaszyn

Wi­ta­szyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie bia­ło­brze­skim, w gmi­nie Wy­śmie­rzy­ce.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie wa­rec­kim ziemi czer­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Witać

re­a­go­wać w okre­ślo­ny spo­sób przy spot­ka­niu kogoś, na widok cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) poz­dro­wić kogoś na po­cząt­ku spot­ka­nia; oka­zać swoje uczu­cia w związ­ku z czy­imś przy­by­ciem, od­wie­dzi­na­mi, spot­ka­niem kogoś

 (1.2) re­a­go­wać w jakiś spo­sób na czy­jeś przy­by­cie lub inne zda­rze­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny witać się

 (2.1) skła­dać sobie wza­jem­ne przy­wi­ta­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witbier

białe, nie­fil­tro­wa­ne piwo psze­nicz­ne, wa­rzo­ne me­to­dą gór­nej fer­men­ta­cji z dużym udzia­łem psze­ni­cy nie­sło­do­wa­nej


Wit­bier – tra­dy­cyj­ne, bel­gij­skie piwo psze­nicz­ne zwane rów­nież "biere blan­che" (białe piwo). Wit­bier jest wa­rzo­ny me­to­dą gór­nej fer­men­ta­cji i nie­fil­tro­wa­ny, a ze wzglę­du na do­da­tek nie­sło­do­wa­nej psze­ni­cy może być bar­dzo mętny.

Sto­li­cą bel­gij­skie­go "bier blan­che" jest miej­sco­wość Ho­e­ga­ar­den w Bra­ban­cji, w któ­rej w XVIII wieku dzia­ła­ło ok.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witczak

naz­wi­sko


Zo­bacz też: Wit­czak (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Wit­czak (forma żeń­ska: pani Wit­czak, Wit­cza­ko­wa, Wit­cza­ków­na, w licz­bie mno­giej: Wit­cza­ko­wie, pot. gwar. lub przest. Wit­cza­ki) – naz­wi­sko pol­skie, któ­rym po­słu­gu­je się ponad 10 ty­się­cy osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witebsk

mia­sto na Bia­ło­ru­si


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto po­ło­żo­ne w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści Bia­ło­ru­si, nad rzeką Dźwi­ną;


Wi­tebsk (biał. Віцебск, "Wi­ciebsk") – mia­sto po­ło­żo­ne w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści Bia­ło­ru­si, nad rzeką Dźwi­ną. Liczy 364,8 tys. miesz­kań­ców (2020). Wi­tebsk jest trze­cim pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści mia­stem bia­ło­ru­skim.

Mia­sto na­le­ża­ło do Wiel­kie­go Księ­stwa Li­tew­skie­go oraz do I Rze­czy­po­spo­li­tej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witebski

→ Wi­tebsk


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wi­teb­skiem, do­ty­czą­cy Wi­teb­ska


Patrz:Witebsk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Witeczka

zdrob­nie­nie od: witka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: witka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witek

1. długa ga­łąz­ka; wić; łoza;
2. apa­rat ruchu jed­no­ko­mór­kow­ców; wić


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. po­u­fa­ła forma imion: Wit, Wi­told, Wi­tołd, Wi­to­sław, Wik­tor


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witeliusz

imię mę­skie


Zo­bacz też: Wi­te­liusz (kar­dy­nał).

Wi­te­liusz, "Aulus Vi­tel­lius Ger­ma­ni­cus" (ur. 24 wrze­śnia 15, zm. 21 grud­nia 69 w Rzy­mie) – ce­sarz rzym­ski od 19 kwiet­nia 69 do swo­jej śmier­ci.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witelon

Wi­te­lon, inne formy imie­nia: "Wi­te­lo, Wi­tel­lo, Vi­tel­lio, Vi­te­lo, Vi­tel­lo, Vi­tel­lo Thu­rin­go­po­lo­nis" (ur. około 1230 na Dol­nym Ślą­sku, zm. po­mię­dzy 1280 a kwiet­niem 1314) – pol­ski mnich i uczo­ny: fizyk, ma­te­ma­tyk i fi­lo­zof, znany z prac nad op­ty­ką i psy­cho­lo­gią spo­strze­ga­nia.


Źródła:

Wikipedia

Witerbski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Vi­ter­bo, do­ty­czą­cy Vi­ter­bo


Źródła:

Wiktionary

Witerunek

sub­stan­cja ne­u­tra­li­zu­ją­ca za­pach czło­wie­ka, uży­wa­na do sma­ro­wa­nia sideł, pu­ła­pek itp.; od­wiatr


Źródła:

SJP.pl

Witeryt

mi­ne­rał, wę­glan baru


Wi­te­ryt (wit­he­ryt) – mi­ne­rał z gro­ma­dy wę­gla­nów. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów bar­dzo rzad­kich. Naz­wa­ny od imie­nia Wil­lia­ma Wit­he­rin­ga, an­giel­skie­go bo­ta­ni­ka i mi­ne­ra­lo­ga, od­kryw­cy tego mi­ne­ra­łu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witeziowy

przy­miot­nik od: witeź


Źródła:

SJP.pl

Witeź

daw­niej dziel­ny ry­cerz, śmia­łek, bo­ha­ter


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. dziel­ny ry­cerz, bo­ha­ter­ski wo­jow­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witim

rzeka w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Bu­ria­cji i ob­wo­dzie ir­kuc­kim; prawy do­pływ Leny;


Witim (ros. Витим) – rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w Bu­ria­cji i ob­wo­dzie ir­kuc­kim; prawy do­pływ Leny; dłu­gość 1837 km (z Wi­tim­ka­nem 1978 km); po­wierzch­nia do­rze­cza 225 tys. km²; śred­ni rocz­ny prze­pływ u uj­ścia 2200 m³/s.

Pow­sta­je z po­łą­cze­nia rzek Czyna i Wi­tim­kan na Pła­sko­wy­żu Wi­tim­skim; pły­nie w kie­run­ku pół­noc­nym, prze­ła­mu­jąc się przez Góry Sta­no­we, na­stęp­nie w do­li­nie od­dzie­la­ją­cej wy­ży­ny Pół­noc­no­baj­kal­ską i Pa­tom­ską; ucho­dzi do Leny, dzie­ląc się na ra­mio­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witimski

przy­miot­nik od: Witim (rzeka w Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wi­ti­mem, do­ty­czą­cy Wi­ti­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witka

1. długa ga­łąz­ka; wić; łoza;
2. apa­rat ruchu jed­no­ko­mór­kow­ców; wić


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cien­ka, ela­stycz­na ga­łąz­ka


Witka (czes. "Smědá", niem. "Wit­tig") – rzeka w Cze­chach i w Pol­sce o dłu­go­ści 51,9 km (w gra­ni­cach Pol­ski – 5,9 km) i po­wierzch­ni do­rze­cza 331 km² (w gra­ni­cach Pol­ski – 60 km²), prawy do­pływ Nysy Łu­życ­kiej.

Rzeka wy­pły­wa z trzech po­to­ków źród­li­sko­wych w Gó­rach Izer­skich: Bílá Smědá, Černá Smědá, Hnědá Smědá, w Cze­chach. Za głów­ny potok źród­li­sko­wy uważa się Bílá Smědá wy­pły­wa­ją­cy z tor­fo­wisk mię­dzy Smie­daw­ską Górą a Izerą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witkacjana

wszyst­ko, co do­ty­czy życia i twór­czo­ści Wit­ka­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Witkacolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie wit­ka­co­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) na­u­ko­wiec zaj­mu­ją­cy się wit­ka­co­lo­gią; znaw­ca, ba­dacz życia i twór­czo­ści Wit­ka­ce­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witkacologia

ba­da­nia nad twór­czo­ścią Sta­ni­sła­wa Igna­ce­go Wit­kie­wi­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. dzie­dzi­na badań na­u­ko­wych zaj­mu­ją­ca się ży­ciem i spu­ściz­ną ar­ty­stycz­ną Sta­ni­sła­wa Igna­ce­go Wit­kie­wi­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witkacologiczny

przy­miot­nik od: wit­ka­co­lo­gia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wit­ka­co­lo­gią, do­ty­czą­cy wit­ka­co­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witkacolożka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­u­kow­czy­ni zaj­mu­ją­ca się wit­ka­co­lo­gią; znaw­czy­ni, ba­dacz­ka życia i twór­czo­ści Wit­ka­ce­go


Źródła:

Wiktionary

Witkacowski

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przy­na­leż­ny Wit­ka­ce­mu, bę­dą­cy jego włas­no­ścią


Źródła:

Wiktionary

Witkacy

pse­u­do­nim Sta­ni­sła­wa Igna­ce­go Wit­kie­wi­cza (1885-1939), dra­ma­to­pi­sa­rza, ma­la­rza, te­o­re­ty­ka sztu­ki i fi­lo­zo­fa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. pse­u­do­nim Sta­ni­sła­wa Igna­ce­go Wit­kie­wi­cza, pol­skie­go pi­sa­rza i ma­la­rza;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witkiewicz

1. Sta­ni­sław Wit­kie­wicz (1851-1915) (oj­ciec Sta­ni­sła­wa Igna­ce­go), ma­larz, kry­tyk i pi­sarz;
2. Sta­ni­sław Igna­cy Wit­kie­wicz (pseud. Wit­ka­cy) (syn Sta­ni­sła­wa) (1885-1939), dra­ma­to­pi­sarz, ma­larz, te­o­re­tyk sztu­ki i fi­lo­zof


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witkiewiczowski

taki jak u Sta­ni­sła­wa Wit­kie­wi­cza, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Sta­ni­sła­wa Wit­kie­wi­cza


przy­miot­nik

 (1.1) liter. szt. do­ty­czą­cy życia i twór­czo­ści Sta­ni­sła­wa Igna­ce­go Wit­kie­wi­cza, cha­rak­te­ry­stycz­ny, ty­po­wy dla Wit­kie­wi­cza lub jego twór­czo­ści, taki jak u Wit­kie­wi­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witkowianin

miesz­ka­niec Wit­ko­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Witkowianka

miesz­kan­ka Wit­ko­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Witkowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Witkowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wit­ko­wi­ca­mi, do­ty­czą­cy Wit­ko­wic


Źródła:

Wiktionary

Witkowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Witkowie

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Witkowo

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi w Pol­sce;


Wit­ko­wo (w la­tach 1939–1945 niem. "Wit­tin­gen") – mia­sto w Pol­sce, w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, po­ło­żo­ne na Rów­ni­nie Wrze­siń­skiej. Sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Wit­ko­wo.

Do 1927 roku mia­sto było sie­dzi­bą urzę­du sta­ro­stwa po­wia­tu wit­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witkowski

przy­miot­nik od: Wit­ko­wo


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wit­ko­wa, zwią­za­ny z Wit­ko­wem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witkowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Witka lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Witlinek

ryba z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych; mer­lan


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mer­lan­gius mer­lan­gus|ref=tak., ryba at­la­tyc­ka;


Wit­li­nek ("Mer­lan­gius mer­lan­gus") – ga­tu­nek mor­skiej ryby dor­szoksz­tałt­nej z ro­dzi­ny dor­szo­wa­tych (Ga­di­dae). Po­ła­wia­na go­spo­dar­czo na nie­wiel­ką skalę, spo­ty­ka­na w ak­wa­riach pu­blicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witnica

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa dwóch wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Wit­ni­ca ( Vietz) – mia­sto w za­chod­niej Pol­sce, w woj. lu­bu­skim, w po­wie­cie go­rzow­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Wit­ni­ca.

We­dług da­nych GUS z 30 czerw­ca 2024 r. Wit­ni­ca li­czy­ła 6417 miesz­kań­ców.

Mia­sto po­ło­żo­ne jest 26 km od Go­rzo­wa Wiel­ko­pol­skie­go przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 132 (re­la­cji Go­rzów Wiel­ko­pol­ski – Ko­strzyn nad Odrą). Przez mia­sto prze­pły­wa rzeka Witna, która jest do­pły­wem Warty. Na pół­noc­ny za­chód od mia­sta znaj­du­je się Je­zio­ro Wiel­kie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witnicki

przy­miot­nik od: Wit­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Witniczanin

miesz­ka­niec Wit­ni­cy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Witniczanka

miesz­kan­ka Wit­ni­cy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Witno

Witno (do 1945 niem. "Wit­ten­fel­de") – wieś so­łec­ka w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w gmi­nie Gry­fi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Witold

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witolda

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Wi­tol­da – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Wi­told o zna­cze­niu „wła­da­ją­ca ludem”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witoldostwo

Wi­told z mał­żon­ką; Wi­tol­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Witoldowie

Wi­told z mał­żon­ką; Wi­tol­do­stwo


Źródła:

SJP.pl

Witoldowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Witoldowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wi­tol­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Witoldzin

Wi­tol­dzin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim, w gmi­nie Sza­mo­tu­ły.


Źródła:

Wikipedia

Witomino

dziel­ni­ca Gdyni


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) dziel­ni­ca Gdyni


Wi­to­mi­no (kaszb. "Wi­to­mi­no") – dziel­ni­ca Gdyni pow­sta­ła 23 stycz­nia 2019 roku z po­łą­cze­nia do­tych­cza­so­wych dziel­nic: Wi­to­mi­no-Le­śni­czów­ka oraz Wi­to­mi­no-Ra­dio­sta­cja. Ob­szar na ko­niec 2025 roku za­miesz­ki­wa­ło 15 133 miesz­kań­ców.

Wieś du­chow­na, na­le­żą­ca do klasz­to­ru bry­gi­dek w Gdań­sku po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gdań­skim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witomir

dawne imię mę­skie


Wi­to­mir – imię mę­skie po­cho­dze­nia sło­wiań­skie­go, nie­no­to­wa­ne w źró­dłach sta­ro­pol­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witomiła

dawne imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Witomiński

→ Wi­to­mi­no


Patrz:Witomino

Źródła:

SJP.pl

Witonia

1. wieś w Pol­sce;
2. lewy do­pływ Bzury


Zo­bacz też: Wi­to­nia w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Wi­to­nia (daw­niej mia­sto) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie łę­czyc­kim, w gmi­nie Wi­to­nia. Sie­dzi­ba gminy Wi­to­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witos

naz­wi­sko, np.
1. Win­cen­ty Witos (1875-1945), brat An­drze­ja, dzia­łacz ruchu lu­do­we­go, po­li­tyk, pu­bli­cy­sta, rol­nik;
2. An­drzej Witos (1878-1973), brat Win­cen­te­go, dzia­łacz ruchu lu­do­we­go, rol­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witostowice

Wi­to­sto­wi­ce ( Schönjohnsdorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ząb­ko­wic­kim, w gmi­nie Zię­bi­ce, u stóp Wzgórz Strze­liń­skich.


Źródła:

Wikipedia

Witostwo

Wit z mał­żon­ką; Wi­to­wie


Źródła:

SJP.pl

Witosz

1. imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Witosza

masyw gór­ski w Buł­ga­rii


mar­gin-left: auto; mar­gin-right:auto;">


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witoszewo

Wi­to­sze­wo (niem. "Kun­zen­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na na Po­je­zie­rzu Iław­skim w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie iław­skim, w gmi­nie Za­le­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

W la­tach 1945–1946 miej­sco­wość no­si­ła nazwę "Koń­cze­wo"


Źródła:

Wikipedia

Witoszyce

Wi­to­szy­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie gó­row­skim, w gmi­nie Góra.


Źródła:

Wikipedia

Witoszyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Witosław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) geogr. to­po­nim, nazwa pię­ciu pol­skich miej­sco­wo­ści;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witosława

imię żeń­skie


Wi­to­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Wit(o)-" („pan, wład­ca”), i "-sława" („sława”). Za­no­to­wa­ne zo­sta­ło po raz pier­wszy w 1265 r. Mogło ono mieć cha­rak­ter ży­czą­cy i oz­na­czać „tę, która bę­dzie sław­ną panią”. Formą skró­co­ną tego imie­nia jest Wi­sła­wa, a mę­ski­mi od­po­wied­ni­ka­mi – od­po­wied­nio Wi­to­sław i Wi­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witosławianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wi­to­sła­wia


Źródła:

Wiktionary

Witosławianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wi­to­sła­wia


Źródła:

Wiktionary

Witosławostwo

Wi­to­sław z mał­żon­ką; Wi­to­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Witosławowie

Wi­to­sław z mał­żon­ką; Wi­to­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Witosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wi­to­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) od Wi­to­sław


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witosławski

naz­wi­sko


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wi­to­sła­wia, zwią­za­ny z Wi­to­sła­wiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Witowie

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Witowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Witowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wita lub z nim zwią­za­ny


Wi­to­wy – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim, w gmi­nie Ino­wroc­ław.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witołd

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Witoński

przy­miot­nik od: Wi­to­nia


Źródła:

SJP.pl

Witramowo

Wi­tra­mo­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Olsz­ty­nek.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. W la­tach 1973–77 w gmi­nie Szko­to­wo.


Źródła:

Wikipedia

Witraż

kom­po­zy­cja wy­ko­na­na z ka­wał­ków barw­ne­go szkła uję­tych w oło­wia­ne ramki, czę­sto wy­sta­wia­na w okna ko­ścio­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. ozdob­na kom­po­zy­cja wy­ko­na­na z ka­wał­ków barw­ne­go szkła wpra­wio­ne­go w okno za­miast szyb;


Wi­traż – ozdob­ne wy­peł­nie­nie okna, wy­ko­na­ne z ka­wał­ków ko­lo­ro­we­go szkła wpra­wia­nych w oło­wia­ne ramki osa­dzo­ne mię­dzy że­laz­ny­mi szta­ba­mi. Ramki sta­no­wią kon­tur ry­sun­ku, kre­sko­wa­nie na szkle lub ma­lo­wa­nie na nim przeź­ro­czy­sty­mi far­ba­mi od­da­je cha­rak­te­ry­stycz­ne ele­men­ty (głowę, oczy, ręce, fał­do­wa­nie szat, cie­nio­wa­nie figur).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witrażownictwo

sztu­ka wy­ko­ny­wa­nia wi­tra­ży


Źródła:

SJP.pl

Witrażownik

ar­ty­sta zaj­mu­ją­cy się wy­ko­ny­wa­niem wi­tra­ży; wi­tra­ży­sta


Źródła:

SJP.pl

Witrażowy

przy­miot­nik od: wi­traż


Źródła:

SJP.pl

Witrażyk

zdrob­nie­nie od: wi­traż


Źródła:

SJP.pl

Witrażysta

ar­ty­sta zaj­mu­ją­cy się wy­ko­ny­wa­niem wi­tra­ży; wi­tra­żow­nik


Źródła:

SJP.pl

Witrażystka

→ wi­tra­ży­sta


Patrz:witrażysta

Źródła:

SJP.pl

Witreator

ar­ty­sta zaj­mu­ją­cy się wy­ko­ny­wa­niem wi­tra­ży; wi­tra­ży­sta


Źródła:

SJP.pl

Witreatorka

→ wi­tre­a­tor; wi­tra­żyst­ka


Źródła:

SJP.pl

Witrektom

nóż pne­u­ma­tycz­ny do wy­ko­ny­wa­nia wi­trek­to­mii


Źródła:

SJP.pl

Witrektomia

chi­rur­gicz­ne usu­nię­cie ciała szkli­ste­go - żelu wy­peł­nia­ją­ce­go wnę­trze gałki ocz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. chi­rur­gicz­ne usu­nię­cie skład­ni­ków pa­to­lo­gicz­nych znaj­du­ją­cych się w obrę­bie ciała szkli­ste­go oka;


Wi­trek­to­mia – ope­ra­cyj­ny za­bieg oku­li­stycz­ny po­le­ga­ją­cy na usu­nię­ciu wsze­la­kich skład­ni­ków pa­to­lo­gicz­nych (np. wy­le­wów krwa­wych) znaj­du­ją­cych się w obrę­bie ciała szkli­ste­go oka. Jest jed­nym ze spo­so­bów usu­wa­nia mętów ciała szkli­ste­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witriol

stę­żo­ny kwas siar­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. chem. uwod­nio­ny siar­czan me­ta­lu cięż­kie­go

 (1.2) daw. chem. stę­żo­ny kwas siar­ko­wy


Wi­triol, olej szkla­ny, olej wi­trio­lu, daw­niej także wi­trio­lej (z śrdw-łac. "vi­trio­lum", od łac. "vi­trum", szkło + "oleum", olej) – dawna nazwa stę­żo­ne­go kwasu siar­ko­we­go, który jest przez­ro­czy­stą cie­czą o szkli­stym wy­glą­dzie i ole­i­stej kon­sy­sten­cji. Nazwą tą okre­śla­no także uwod­nio­ne siar­cza­ny me­ta­li dwu­war­to­ścio­wych, np.:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witrochromia

Wi­tro­chro­mia – tech­ni­ka ma­lo­wa­nia na od­wro­cie przez­ro­czy­ste­go po­do­bra­zia (naj­czę­ściej szkła).

W wi­tro­chro­mii ma­lu­je się far­ba­mi olej­ny­mi lub wo­do­roz­cień­czal­ny­mi na tyl­nej stro­nie tafli szkla­nej za po­mo­cą pędz­la lub piór­ka, two­rząc obraz nie­ja­ko „za szkłem”. Od­wrot­na jest też ko­lej­ność wy­ko­ny­wa­nia po­szcze­gól­nych warstw ma­lun­ku (tło na końcu). Poz­wa­la to uzy­skać szcze­gól­ną czy­stość i trwa­łość ko­lo­rów.


Źródła:

Wikipedia

Witruwiański

1. taki jak u Wi­tru­wiu­sza, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Wi­tru­wiu­sza;
2. czło­wiek wi­tru­wiań­ski - wi­ze­ru­nek na­gie­go męż­czyz­ny wpi­sa­ne­go w okrąg i kwa­drat


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wi­tru­wiu­szem, do­ty­czą­cy Wi­tru­wiu­sza, zgod­nie z Wi­tru­wiu­szem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witruwiusz

Mar­cus Vi­tru­vius Pol­lio – rzym­ski ar­chi­tekt ży­ją­cy w I w. p.n.e.

Był kon­struk­to­rem ma­chin wo­jen­nych za pa­no­wa­nia Ju­liu­sza Ce­za­ra i Ok­ta­wia­na Au­gu­sta. Twór­ca tzw. czło­wie­ka wi­tru­wiań­skie­go – opisu pro­por­cji ludz­kie­go ciała zo­bra­zo­wa­ne­go ry­sun­kiem na­gie­go męż­czyz­ny wpi­sa­ne­go w okrąg i kwa­drat (włas­ną wer­sję tego ry­sun­ku upo­wszech­nił póź­niej Le­o­nar­do da Vinci).


Źródła:

Wikipedia

Witryfikacja

w fi­zy­ce: zesz­kle­nie


Wi­try­fi­ka­cja (wi­tri­fi­ka­cja), zesz­kle­nie – prze­mia­na ki­ne­tycz­na przej­ścia ze stanu cie­kłe­go w stan szkli­sty. Nosi ona cechy prze­mia­ny fa­zo­wej II rzędu, ale nie jest prze­mia­ną ter­mo­dy­na­micz­ną, bo nie pro­wa­dzi do ut­wo­rze­nia ter­mo­dy­na­micz­nie sta­bil­nej fazy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witryna

1. okno skle­po­we, w któ­rym wy­sta­wia się różne to­wa­ry;
2. osz­klo­na szafa przez­na­czo­na do wy­sta­wia­nia róż­nych przed­mio­tów;
3. umie­szczo­ne pod jed­nym adre­sem w in­ter­ne­cie in­for­ma­cje w po­sta­ci tek­stu, obra­zu lub dźwię­ku; stro­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) duże okno skle­pu przez­na­czo­ne na ek­spo­zy­cję to­wa­ru;

 (1.2) ro­dzaj przesz­klo­nej szaf­ki, w któ­rej wy­sta­wia się coś, np. ozdob­ną za­sta­wę lub bi­be­lo­ty;

 (1.3) in­form. stro­na in­ter­ne­to­wa, zwy­kle ko­mer­cyj­na, ek­spo­nu­ją­ca coś, np. stro­na skle­pu in­ter­ne­to­we­go

 (1.4) szkla­na szafa mu­ze­al­na lub wy­sta­wien­ni­cza


Wi­try­na – okno wy­sta­wo­we w skle­pie, osz­klo­na i naj­czę­ściej oś­wiet­lo­na ga­blo­ta lub szafa w mu­ze­um. Wi­try­na służy do ek­spo­no­wa­nia to­wa­rów, przed­mio­tów, dzieł sztu­ki. Dzi­siej­sze skle­py, a szcze­gól­nie ich wy­sta­wy są miej­scem re­kla­my to­wa­rów sprze­da­wa­nych przez daną in­sty­tu­cję i z tego po­wo­du po­win­no być od­po­wied­nio duże i jed­no­cze­śnie chro­nić wy­sta­wio­ny towar przed zni­szcze­niem, kra­dzie­żą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Witrynka

zdrob­nie­nie od: wi­try­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wi­try­na

 (1.2) mała wi­try­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witrynowy

przy­miot­nik od: wi­try­na


Źródła:

SJP.pl

Witryt

skład­nik węgla ka­mien­ne­go; wę­giel szkli­sty


Źródła:

SJP.pl

Witryłów

Wi­try­łów (w la­tach 1977–1981 Wietrz­na) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie brzo­zow­skim, w gmi­nie Dyd­nia. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kro­śnień­skie­go.

Wieś leży na ob­sza­rze sta­re­go osad­nict­wa ru­skie­go, na lewym brze­gu Sanu, przy uj­ściu po­to­ku Wi­try­łów­ka.


Źródła:

Wikipedia

Witt

[czy­taj: wit] naz­wi­sko obce


Witt – naz­wi­sko po­cho­dzą­ce od imion Wit i Wi­told, oz­na­cza­ją­ce "witać", "poz­dra­wiać kogoś przy spot­ka­niu", daw­niej "przy­by­wać". W roku 1994 w Pol­sce miesz­ka­ły 1772 osoby o tym naz­wi­sku, naj­wię­cej w daw­nym wo­je­wództ­wie pil­skim (252).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wittbrodt

[czy­taj: wit­brot] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wittenberczyk

miesz­ka­niec Wit­ten­ber­gi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wit­ten­ber­gi, osoba z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wittenberg

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wittenberga

mia­sto we wschod­nich Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto po­wia­to­we w środ­ko­wych Niem­czech, le­żą­ce nad Łabą w kraju związ­ko­wym Sak­so­nia-An­halt, cen­trum re­for­ma­cji i miej­sce dzia­łal­no­ści re­for­ma­to­ra re­li­gij­ne­go Mar­ci­na Lutra;


Wit­ten­ber­ga ( Lut­her­stadt Wit­ten­berg) – mia­sto po­wia­to­we we wschod­nich Niem­czech, le­żą­ce nad Łabą w kraju związ­ko­wym Sak­so­nia-An­halt, sie­dzi­ba po­wia­tu Wit­ten­ber­ga. Cen­trum re­for­ma­cji, znane z dzia­łal­no­ści Mar­ci­na Lutra, stąd jego ofi­cjal­na nazwa "Lut­her­stadt Wit­ten­berg" ("Mia­sto Lutra Wit­ten­ber­ga").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wittenberka

miesz­kan­ka Wit­ten­ber­gi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wit­ten­ber­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wittenberski

przy­miot­nik od: Wit­ten­ber­ga, mia­sto w Niem­czech


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wit­ten­ber­gą, do­ty­czą­cy Wit­ten­ber­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wittgenstein

[czy­taj: WITgensztajn] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wittig

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wittlin

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wituchowo

Wi­tu­cho­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie mię­dzy­chodz­kim, w gmi­nie Kwilcz.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w 1580 roku w po­wie­cie poz­nań­skim wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość na­le­ża­ła do wsi więk­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Mię­dzy­rzecz w re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Witucki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Witulski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wituski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wituszyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Witułka

ro­śli­na z ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych; wer­we­na; wer­be­na


Źródła:

SJP.pl

Witułkowate

ro­dzi­na ro­ślin dwu­li­ścien­nych obej­mu­ją­ca około 3000 ga­tun­ków drzew, krze­wów lub ro­ślin ziel­nych; wer­be­no­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Witułkowaty

o ce­chach wi­tuł­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wituś

Zdrob­nie­nie od: Wit, Wi­told (imio­na mę­skie); Witek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. imię|pol­ski|m. po­u­fa­ła forma imion: Wik­tor, Wi­told, Wi­to­sław, Wit


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Witwa

ga­tu­nek wierz­by sto­so­wa­ny w wi­kli­niar­stwie; wierz­ba wi­cio­wa, wierz­ba krze­wia­sta, wierz­ba krza­cza­sta, ko­no­pian­ka


Źródła:

SJP.pl

Witwicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Witz

[czy­taj: wic] po­tocz­nie: dow­cip, żart, kawał; wic


Źródła:

SJP.pl

Witówka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiuga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Stare Za­łu­cze,Ur­szu­lin,Na­dry­bie,Kras­ne,Tar­naw­ka,Rożki (po­wiat ja­now­ski),Żabno,Stry­jów,Boń­cza (po­wiat kras­no­staw­ski),Wy­so­kie,Rogów. za­wie­ja


Źródła:

Wiktionary

Wiukanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wiu­kać.


Źródła:

Wiktionary

Wiukać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. bekać, o od­bi­ja­niu się

 (1.2) gw-pl|Poz­nań. czkać


Źródła:

Wiktionary

Wiun

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) reg-pl|Po­le­sie, Pod­la­sie, Su­wal­szczyz­na, Po­le­sie Lu­bel­skie. pi­skorz (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mis­gur­nus fos­si­lis|ref=tak.)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) gw-pl|cha­chłac­ka. osoba wy­ka­zu­ją­ca się by­stro­ścią, zwin­no­ścią i ży­cio­wym spry­tem


Źródła:

Wiktionary

Wiwacik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wiwat


Źródła:

Wiktionary

Wiwald

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Wi­wald – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Pa­tro­na­mi tego imie­nia jest dwóch świę­tych, m.in. św. Wi­wald, ere­mi­ta.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiwarium

po­mie­szcze­nie do­sto­so­wa­ne do ho­dow­li, ob­ser­wa­cji nie­du­żych zwie­rząt ziem­no-wod­nych (np. pła­zów) w wa­run­kach moż­li­wie naj­bar­dziej zbli­żo­nych do na­tu­ral­nych; vi­va­rium


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zo­o­techn. po­mie­szcze­nie do prze­trzy­my­wa­nia drob­nych zwie­rząt lub ro­ślin w wa­run­kach mak­sy­mal­nie zbli­żo­nych do na­tu­ral­nych;


Wi­wa­rium (lm. 'wi­wa­ria' z łac. "vi­va­rium" od "vivo, vi­ve­re" 'żyć, miesz­kać') – ogól­na nazwa sztucz­ne­go po­mie­szcze­nia słu­żą­ce­go do prze­trzy­my­wa­nia drob­nych zwie­rząt lub ro­ślin w wa­run­kach mak­sy­mal­nie zbli­żo­nych do na­tu­ral­nych, w celu ich pre­zen­ta­cji, chowu, ho­dow­li lub badań. Do wi­wa­riów nie za­li­cza się ak­wa­riów i wo­lier dla pta­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiwat

1. okrzyk wy­ra­ża­ją­cy ra­dość, uz­na­nie;
2. lu­do­wy ta­niec wiel­ko­pol­sko-lu­bu­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) okrzyk wy­ra­ża­ją­cy ra­dość, en­tuz­jazm

 (1.2) folk. pol­ski ta­niec lu­do­wy z Wiel­ko­pol­ski;

wy­krzy­knik

 (2.1) niech żyje!, hurra!, brawo!


Wiwat – pol­ski ta­niec lu­do­wy z Wiel­ko­pol­ski, w żywym tem­pie, dwu- lub trój­mia­ro­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiwatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wi­wa­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wiwatować

cza­sow­nik

 (1.1) wzno­sić okrzy­ki na czy­jąś cześć


Źródła:

Wiktionary

Wiwatowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiwatowy

→ wiwat, np. kie­lich wi­wa­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Wiwatówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ar­mat­ka do strze­la­nia na wiwat


Źródła:

Wiktionary

Wiwenda

prze­sta­rza­le: żyw­ność, pro­wiant


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. żyw­ność, pro­wiant, za­pa­sy żyw­no­ścio­we

 (1.2) daw. prze­ży­cie, utrzy­ma­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiwera

ssak dra­pież­ny; łasza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Vi­ver­ra|ref=tak., ro­dzaj ssaka z po­dro­dzi­ny wiwer w ro­dzi­nie wi­we­ro­wa­tych;

 (1.2) zool. zwie­rzę z ro­dza­ju wi­we­ra (1.1)


Wi­we­ra ("Vi­ver­ra") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny wiwer (Vi­ver­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wi­we­ro­wa­tych (Vi­ver­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiwern

mi­tycz­ne stwo­rze­nie po­dob­ne do smoka, dwu­noż­ny gad z parą bło­nia­stych skrzy­deł, długą szyją i ogo­nem, czę­sto za­koń­czo­nym ja­do­wi­tym gro­tem; wy­wer­na, wi­wern


Wi­wern (wi­wer­na lub wy­wer­na) – mi­tycz­ny gad ze śred­nio­wiecz­ne­go be­stia­riu­sza, czę­sto utoż­sa­mia­ny ze smo­kiem.

Nazwa „wi­wern” po­cho­dzi z ję­zy­ka an­giel­skie­go ("wy­vern"). W Wiel­kiej Bry­ta­nii wi­wer­ny są szcze­gól­nie po­pu­lar­ne, można je spot­kać w iko­no­gra­fii, le­gen­dach oraz w he­ral­dy­ce. Wi­ze­run­ki dwu­no­gie­go smoka przy­nio­sły na Wyspy Bry­tyj­skie, praw­do­po­dob­nie jako godła woj­sko­we rzym­skie le­gio­ny, które z kolei prze­ję­ły ten sym­bol od Daków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiwerna

mi­tycz­ne stwo­rze­nie po­dob­ne do smoka, dwu­noż­ny gad z parą bło­nia­stych skrzy­deł, długą szyją i ogo­nem, czę­sto za­koń­czo­nym ja­do­wi­tym gro­tem; wy­wer­na, wi­wern


Źródła:

SJP.pl

Wiwerowate

ro­dzi­na ssa­ków dra­pież­nych; łasze, wi­we­ry, ła­szo­wa­te


Wi­we­ro­wa­te, ła­szo­wa­te, łasze (Vi­ver­ri­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z po­drzę­du ko­toksz­tałt­nych (Fe­li­for­mia) w obrę­bie rzędu dra­pież­nych (Car­ni­vo­ra), wy­stę­pu­ją­ca głów­nie w le­śnych eko­sy­ste­mach po­łud­nio­wej i po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji, w Afry­ce i w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Eu­ro­pie, głów­nie po­przez lasy tro­pi­kal­ne, aż do RPA.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiwerowaty

o ce­chach wi­we­ro­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Wiwi

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w re­jo­nie ewen­kij­skim Kraju Kras­no­jar­skie­go Rosji, ucho­dzi do Dol­nej Tun­guz­ki;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiwianit

mi­ne­rał, uwod­nio­ny fos­fo­ran że­la­za


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał z gro­ma­dy fos­fo­ra­nów;


Wi­wia­nit (Vi­via­nit) – sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­ny mi­ne­rał z gro­ma­dy fos­fo­ra­nów. Nazwa zo­sta­ła mu na­da­na w 1817 r. przez Abra­ha­ma Gott­lo­ba Wer­ne­ra na cześć po­cho­dzą­ce­go z Korn­wa­lii po­li­ty­ka i prze­my­słow­ca wa­lij­skie­go, (1785–1855).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiwifikacja

daw­niej: oży­wie­nie, ob­da­rze­nie ży­ciem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. oży­wie­nie, po­now­ne ob­da­rze­nie ży­ciem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiwisekcja

1. doś­wiad­czal­ny za­bieg na żywym zwie­rzę­ciu;
2. szcze­gó­ło­wa ana­li­za czy­jejś oso­bo­wo­ści; kry­ty­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wet. ope­ra­cja, doś­wiad­cze­nie prze­pro­wa­dza­ne in vivo, na żywym, nie­u­śmier­co­nym uprzed­nio or­ga­niz­mie zwie­rzę­cym;


Zo­bacz też: "Wi­wi­sek­cja" – album mu­zycz­ny Ka­zi­ka i Kwar­te­tu ProForma.

Wi­wi­sek­cja ( vivus ‘żywy’, "sec­tio" ‘roz­cię­cie’) – za­bieg ope­ra­cyj­ny wy­ko­ny­wa­ny na żywym zwie­rzę­ciu w ce­lach ba­daw­czych. Wi­wi­sek­cja jest przed­mio­tem pro­te­stów obroń­ców praw zwie­rząt, któ­rzy wska­zu­ją na zna­cze­nie róż­nic mię­dzy­ga­tun­ko­wych oraz po­stu­lu­ją za­stą­pie­nie jej al­ter­na­tyw­ny­mi me­to­da­mi badań (np. ba­da­nia­mi na tkan­kach, sy­mu­la­cja­mi kom­pu­te­ro­wy­mi czy peł­nym wy­ko­rzy­sta­niem już zdo­by­tych doś­wiad­czeń).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiwisekcyjny

do­ty­czą­cy wi­wi­sek­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­wi­sek­cją, do­ty­czą­cy wi­wi­sek­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiwisektor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto prze­pro­wa­dza wi­wi­sek­cje


Źródła:

Wiktionary

Wixa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­dzaj klu­bo­wej im­pre­zy z ele­men­ta­mi prze­bie­ra­nia się, uży­wa­nia masek i in­ten­syw­nie świę­cącch ga­dże­tów


Źródła:

Wiktionary

Wiz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) daw. icht. bie­łu­ga

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wiza


Źródła:

Wiktionary

Wiza

do­ku­ment zez­wa­la­ją­cy na wjazd do da­ne­go kraju


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urz. tu­ryst. pi­sem­ne poz­wo­le­nie na prze­kro­cze­nie gra­ni­cy pań­stwo­wej wy­da­wa­ne przez or­ga­ny od­wie­dza­ne­go kraju;


Wiza (z fr. "visa") – pi­sem­ne zez­wo­le­nie na prze­kro­cze­nie gra­ni­cy lub pobyt na te­re­nie ob­ce­go pań­stwa wy­sta­wia­ne cu­dzo­ziem­com przez przed­sta­wi­ciel­stwa dy­plo­ma­tycz­ne lub kon­su­lar­ne (kon­su­la­ty) tegoż pań­stwa. W niek­tó­rych wy­pad­kach może być też uzy­ska­na na przej­ściach gra­nicz­nych. Wiza ma zaz­wy­czaj po­stać na­klej­ki umie­szczo­nej w pasz­por­cie lub innym do­ku­men­cie po­dró­ży, może też mieć po­stać stem­pla lub wpisu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizawa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. ro­dzaj ka­re­ty z sie­dze­nia­mi usta­wio­ny­mi na­prze­ciw sie­bie przez­na­czo­ny dla 2-4 osób;


Wi­za­wa, wi­zaw­ka, wi­saw­ka (z fr. "vis-à-vis"), vis-à-vis – ro­dzaj ka­re­ty z sie­dze­nia­mi usta­wio­ny­mi na­prze­ciw sie­bie przez­na­czo­ny dla 2-4 osób. W uży­ciu od 3 ćwier­ci XVIII wieku. W XIX i XX wieku vis-à-vis okre­śla konny po­jazd spa­ce­ro­wy, z sie­dze­nia­mi na­prze­ciw sie­bie, bez drzwi­czek. Vis-à-vis przez­na­czo­ny był do jazdy w lecie, zatem nie po­sia­dał dachu lub po­sia­dał dach skła­da­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wizaż

sztu­ka do­bie­ra­nia ma­ki­ja­żu, mo­de­lo­wa­nia twa­rzy


Źródła:

SJP.pl

Wizażanka

śro­do­wi­sko­wo: użyt­kow­nicz­ka por­ta­lu in­ter­ne­to­we­go Wizaż.pl


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hob­bist­ka zaj­mu­ją­ca się do­bie­ra­niem fry­zu­ry, ubrań, ma­ki­ja­żem, ale w odróż­nie­niu od wi­za­żyst­ki, nie trud­nią­ca się tym za­wo­do­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizażysta

spe­cja­li­sta od ma­ki­ja­żu, mo­de­lo­wa­nia twa­rzy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się two­rze­niem czy­je­goś wi­ze­run­ku (do­bie­ra­niem fry­zu­ry, ubrań itp.); także osoba świad­czą­ca usłu­gi w dzie­dzi­nie ma­ki­ja­żu ar­ty­stycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizażystka

spe­cja­list­ka od ma­ki­ja­żu, mo­de­lo­wa­nia twa­rzy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spe­cja­list­ka zaj­mu­ją­ca się two­rze­niem czy­je­goś wi­ze­run­ku (do­bie­ra­niem fry­zu­ry, ubrań itp.); także świad­czą­ca usłu­gi w dzie­dzi­nie ma­ki­ja­żu ar­ty­stycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizen

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. drugi wiek ge­o­chro­no­lo­gicz­ny oraz pię­tro chro­no­stra­ty­gra­ficz­ne mis­sis­si­pu;


Wizen (ang. "Vi­se­an")

Stra­to­typ dol­nej gra­ni­cy wi­ze­nu nie jest je­szcze zat­wier­dzo­ny przez ICS. Pro­po­no­wa­ny stra­to­typ znaj­du­je się w Peng­chong (Liuz­hou, Ku­ang­si, po­łud­nio­we Chiny). Pro­po­nu­je się opar­cie dol­nej gra­ni­cy o po­ja­wie­nie się ko­no­don­ta "Gnat­ho­dus pra­e­bi­li­ne­a­tus" Bełka, 1985.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wizerunek

1. po­do­biz­na, por­tret;
2. dowód, świa­dect­wo cze­goś; przy­kład, wzór


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pier­wow­zór, od­bi­cie, obraz

 (1.2) spo­sób, w jaki dana osoba jest przed­sta­wia­na i po­strze­ga­na


Wi­ze­ru­nek – po­do­biz­na osoby utr­wa­lo­na w po­sta­ci obra­zu, ry­sun­ku, fo­to­gra­fii bądź spo­sób per­cep­cji danej osoby (np. po­li­ty­ka przez jego elek­to­rat) lub rze­czy.

Sąd Naj­wyż­szy stwier­dził, iż aby wi­ze­ru­nek był ob­ję­ty ochro­ną prawa cy­wil­ne­go, musi być wy­ko­na­ny tak, aby dawał moż­li­wość iden­ty­fi­ka­cji osoby przed­sta­wio­nej, bez wzglę­du na spo­sób uję­cia (z przo­du, z boku, etc.). Roz­poz­na­wal­ność musi mieć na­to­miast cha­rak­ter po­wszech­ny (nie ogra­ni­cza się do wą­skie­go kręgu osób).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizerunkowy

→ wi­ze­ru­nek


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wi­ze­run­ku


Patrz:wizerunek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizeński

→ Wizna (wies w Pol­sce); wiski


Źródła:

SJP.pl

Wizg

wy­so­ki, prze­ni­kli­wy głos; gwizd; pisk; wiz­got


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­so­ki, prze­ni­kli­wy, prze­raź­li­wy głos lub dźwięk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizgot

re­gio­nal­nie: wizg - wy­so­ki, prze­ni­kli­wy głos, gwizd, pisk; wisk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reg. zob. wizg.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. spoż. mięso z wiza (wyza), czyli bie­łu­gi, zwy­kle wę­dzo­ne lub su­szo­ne

 (1.2) gwara. wy­ży­na


Źródła:

Wiktionary

Wizja

wyt­wór czy­jejś wy­o­braź­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wi­dze­nie, przy­wi­dze­nie

 (1.2) obraz, plan cze­goś stwo­rzo­ny w czy­jejś wy­o­braź­ni

 (1.3) obraz prze­sy­ła­ny drogą ra­dio­wą, od­bie­ra­ny przez ekran te­le­wi­zyj­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizjer

1. otwór w drzwiach umoż­li­wia­ją­cy oglą­da­nie tego, co się dzie­je na zew­nątrz; ju­dasz; prze­zier­nik
2. przy­rząd ce­low­ni­czy broni; prze­zier­nik; diop­ter
3. część przy­rzą­du op­tycz­ne­go słu­żą­ca do okre­śle­nia wła­ści­wych gra­nic wy­cin­ka ob­ser­wo­wa­nej prze­strze­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. otwór w drzwiach lub cza­sem w ścia­nie umoż­li­wia­ją­cy ob­ser­wo­wa­nie tego, co dzie­je się po dru­giej stro­nie

 (1.2) techn. ce­low­nik apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go, pe­ry­sko­pu i po­dob­nych urzą­dzeń


Wiz­jer – część przy­rzą­du op­tycz­ne­go (np. apa­ra­tu fo­to­gra­ficz­ne­go) słu­żą­ca do okre­śle­nia gra­nic kadru; ce­low­nik poz­wa­la­ją­cy na wybór i usta­le­nie obiek­tu zdję­cia.

W apa­ra­tach fo­to­gra­ficz­nych sto­so­wa­ny jest naj­czę­ściej ce­low­nik lu­net­ko­wy, bę­dą­ce ukła­dem op­tycz­nym wbu­do­wa­nym w kor­pus apa­ra­tu, w któ­rym wi­docz­ny obraz jest pom­niej­szo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizjerka

śro­do­wi­sko­wo, prze­sta­rza­le: wiz­jer w drzwiach wię­zien­nej celi


Źródła:

SJP.pl

Wizjerowy

przy­miot­nik od: wiz­jer


Źródła:

SJP.pl

Wizjoner

1. osoba my­ślą­ca przysz­ło­ścio­wo, twór­ca śmia­łych pla­nów zwią­za­nych z przysz­ło­ścią;
2. osoba mie­wa­ją­ca wizje; pro­rok, pro­fe­ta, jas­no­widz, jas­no­wi­dzą­cy;
3. osoba ży­ją­ca w świe­cie fan­taz­ji; ma­rzy­ciel, uto­pi­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek mie­wa­ją­cy wizje

 (1.2) przen. twór­ca no­wa­tor­skich, od­waż­nych i ory­gi­nal­nych po­my­słów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizjonerka

1. ko­bie­ta my­ślą­ca przysz­ło­ścio­wo, au­tor­ka śmia­łych pla­nów zwią­za­nych z przysz­ło­ścią;
2. ko­bie­ta mie­wa­ją­ca wizje; pro­ro­ki­ni, pro­fet­ka, jas­no­wi­dzą­ca;
3. ko­bie­ta ży­ją­ca w świe­cie fan­taz­ji; ma­rzy­ciel­ka, uto­pist­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta-wiz­jo­ner


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizjonerski

przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy wiz­jo­ne­ro­wi, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wiz­jo­ner­stwem


Źródła:

Wiktionary

Wizjonerskość

→ wiz­jo­ner­ski


Patrz:wizjonerski

Źródła:

SJP.pl

Wizjonerstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wi­dze­nie, prze­ży­wa­nie wizji

 (1.2) przed­sta­wia­nie włas­nych wizji w twór­czo­ści ar­ty­stycz­nej


Źródła:

Wiktionary

Wizna

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim;


Wizna – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim, w gmi­nie Wizna. Leży nad Nar­wią na hi­sto­rycz­nym Ma­zo­wszu.

Sie­dzi­ba gminy Wizna. Daw­niej mia­sto; uzy­ska­ła lo­ka­cję miej­ską w 1400 roku, zde­gra­do­wa­na w 1870 roku. Mia­sto kró­lew­skie Ko­ro­ny Kró­le­stwa Pol­skie­go, po­ło­żo­ne było w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie wi­skim ziemi wi­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizon

ga­tu­nek norki ży­ją­cej dziko w Ame­ry­ce Pół­noc­nej; norka ame­ry­kań­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ne­o­vi­son||ref=tak., ro­dzaj dra­pież­nych ssa­ków z po­dro­dzi­ny łasic;

 (1.2) zool. dra­pież­nik z ro­dza­ju wizon (1.1)

 (2.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ne­o­vi­son vison|Schre­ber|ref=tak., ga­tu­nek dra­pież­nych ssa­ków z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cych w sta­nie dzi­kim, w Ame­ry­ce Pół­noc­nej;

 (2.2) zool. dra­pież­nik z ga­tun­ku wizon (2.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizować

opa­trzyć, opa­try­wać (pasz­port) wizą


Źródła:

SJP.pl

Wizowy

przy­miot­nik od: wiza


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy wizy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizual

po­tocz­nie:
1. ma­te­riał gra­ficz­ny uży­wa­ny do przed­sta­wie­nia idei, pro­jek­tu, pro­duk­tu itp.;
2. opra­wa wi­zu­al­na;
3. wy­gląd zew­nętrz­ny;
4. ob­ser­wo­wa­nie nieba bez przy­rzą­dów lub za po­mo­cą pro­stych przy­rzą­dów op­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Wizualistka

→ wi­zu­a­li­sta


Patrz:wizualista

Źródła:

SJP.pl

Wizualizacja

1. przed­sta­wie­nie cze­goś za po­mo­cą obra­zu;
2. wy­o­bra­ża­nie sobie cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przed­sta­wie­nie cze­goś za po­mo­cą obra­zu


Wi­zu­a­li­za­cja – ogól­na nazwa gra­ficz­nych metod two­rze­nia, ana­li­zy i prze­ka­zy­wa­nia in­for­ma­cji. Za po­mo­cą środ­ków wi­zu­al­nych lu­dzie wy­mie­nia­ją się za­rów­no ide­a­mi ab­strak­cyj­ny­mi, jak i ko­mu­ni­ka­ta­mi ma­ją­cy­mi bez­poś­red­nie opar­cie w rze­czy­wi­sto­ści. W dzi­siej­szych cza­sach wi­zu­a­li­za­cja wpły­wa na spo­sób pro­wa­dze­nia badań na­u­ko­wych, jest ru­ty­no­wo wy­ko­rzy­sty­wa­na w dy­scy­pli­nach tech­nicz­nych i me­dy­cy­nie, służy celom dy­dak­tycz­nym, a także bywa poj­mo­wa­na jako śro­dek wy­ra­zu ar­ty­stycz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizualizacyjny

→ wi­zu­a­li­za­cja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy wi­zu­a­li­za­cji


Patrz:wizualizacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizualizer

urzą­dze­nie umoż­li­wia­ją­ce po­ka­zy­wa­nie nie­wiel­kich przed­mio­tów lub do­ku­men­tów w po­więk­sze­niu


Wi­zu­a­li­zer ( do­cu­ment ca­me­ra) – urzą­dze­nie z dzie­dzi­ny wy­po­sa­że­nia biu­ro­we­go słu­żą­ce do pre­zen­ta­cji. Umoż­li­wia po­ka­za­nie na ekra­nie (w po­łą­cze­niu z pro­jek­to­rem) lub na te­le­wi­zo­rze czy też mo­ni­to­rze za­rów­no pła­skie­go (kart­ka w szcze­gól­no­ści), jak i prze­strzen­ne­go przed­mio­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wizualizować

przed­sta­wiać coś za po­mo­cą obra­zu, pre­zen­to­wać gra­ficz­nie, ilu­stro­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zwi­zu­a­li­zo­wać)

 (1.1) przed­sta­wiać w po­sta­ci obra­zu; pre­zen­to­wać gra­ficz­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wi­zu­a­li­zo­wać się (dk. zwi­zu­a­li­zo­wać się)

 (2.1) być wi­zu­a­li­zo­wa­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizualność

→ wi­zu­al­ny


Patrz:wizualny

Źródła:

SJP.pl

Wizualny

od­bie­ra­ny za po­mo­cą wzro­ku, dzia­ła­ją­cy na wzrok, zwią­za­ny ze wzro­kiem; wzro­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) do­strze­gal­ny wzro­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizura

1. część kon­struk­cyj­na hełmu w po­sta­ci wą­skie­go po­przecz­ne­go ot­wo­ru, umoż­li­wia­ją­ce­go ob­ser­wa­cję w przy­pad­ku gdy kon­struk­cja hełmu za­sła­nia twarz użyt­kow­ni­ka;
2. w ge­o­dez­ji: prze­strzeń po­mię­dzy sta­no­wi­skiem in­stru­men­tu a punk­tem ce­lo­wa­nia, wolna od przesz­kód unie­moż­li­wia­ją­cych do­ko­na­nie po­mia­rów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­strzeń wolna od przesz­kód, za­pew­nia­ją­ca dobre wi­dze­nie


Wi­zu­ra (szpa­ra wzro­ko­wa, wiz­jer, pot. "wi­ziu­ra") – część kon­struk­cyj­na hełmu w po­sta­ci wą­skie­go, po­przecz­ne­go ot­wo­ru, umoż­li­wia­ją­ce­go ob­ser­wa­cję oto­cze­nia przez użyt­kow­ni­ka w przy­pad­ku, gdy kon­struk­cja hełmu za­sła­nia twarz użyt­kow­ni­ka. Wi­zu­ra sto­so­wa­na była zwła­szcza w heł­mach zam­knię­tych. Wy­ci­na­no ją bez­poś­red­nio w dzwo­nie hełmu bądź w jego pod­no­szo­nej za­sło­nie (zob. przył­bi­ca).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizurka

prze­cin­ka, ścież­ka leśna


Źródła:

SJP.pl

Wizygoci

lud ger­mań­ski, za­chod­ni odłam Gotów; Goci za­chod­ni


Wi­zy­go­ci, Goci za­chod­ni lub Ter­win­go­wie, dosł: „leśni lu­dzie”, „miesz­kań­cy lasu” ( Vi­si­got­hi) – lud ger­mań­ski, odłam Gotów. W IV wieku przy­ję­li aria­nizm (dzię­ki Bi­blii prze­tłu­ma­czo­nej przez Wul­fi­lę na język gocki).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wizygocki

do­ty­czą­cy Wi­zy­go­tów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. etn. zwią­za­ny z Wi­zy­go­ta­mi, do­ty­czą­cy Wi­zy­go­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizygot

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. etn. czło­nek ludu ger­mań­skie­go, za­chod­nie­go odła­mu Gotów;


Źródła:

Wiktionary

Wizyjny

do­ty­czą­cy wizji, ma­ją­cy cha­rak­ter wizji; bę­dą­cy wyt­wo­rem fan­taz­ji


Źródła:

SJP.pl

Wizyr

prze­sta­rza­łe: wiz­jer


Źródła:

SJP.pl

Wizyta

od­wie­dzi­ny, przy­by­cie gdzieś w ce­lach to­wa­rzy­skich lub ofi­cjal­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pobyt u kogoś jako gość w ce­lach to­wa­rzy­skich lub ofi­cjal­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizytacja

urzę­do­wa wi­zy­ta władz danej in­sty­tu­cji, po­łą­czo­na z kon­tro­lą; in­spek­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­pro­wa­dze­nie wi­zy­ty kon­trol­nej w in­sty­tu­cji lub obiek­cie;

 (1.2) ko­mi­sja do­ko­nu­ją­ca kon­tro­li in­sty­tu­cji za­leż­nej

 (1.3) daw. szpi­tal­ny ob­chód le­kar­ski


Wi­zy­ta­cja bi­sku­pia (ka­no­nicz­na, pa­ster­ska) – po­tocz­nie od­wie­dzi­ny, w Ko­ście­le ka­to­lic­kim przez bi­sku­pa głów­nie po­moc­ni­cze­go, ale też i die­cez­jal­ne­go, lecz już w mniej­szym stop­niu – czyn­ność apo­stol­ska, swo­i­sty znak łaski oraz dzia­łal­no­ści Ducha Świę­te­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizytacyjny

do­ty­czą­cy wi­zy­ta­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­zy­ta­cją, do­ty­czą­cy wi­zy­ta­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizytator

osoba lub ko­mi­sja kon­tro­lu­ją­ca pod­le­głe pla­ców­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba prze­pro­wa­dza­ją­ca wi­zy­ta­cję


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizytatorka

ko­bie­ta kon­tro­lu­ją­ca pod­le­głe pla­ców­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta prze­pro­wa­dza­ją­ca wi­zy­ta­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizytatorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­zy­ta­to­rem, do­ty­czą­cy wi­zy­ta­to­ra


Źródła:

Wiktionary

Wizytka

1. zdrob­nie­nie od: wi­zy­ta
2. człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zakon Na­wie­dze­nia Najś­więt­szej Maryi Panny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: wi­zy­ta

 (1.2) rel. za­kon­ni­ca z Za­ko­nu Na­wie­dze­nia Najś­więt­szej Maryi Panny;


Wi­zyt­ka – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie beł­cha­tow­skim, w gmi­nie Beł­cha­tów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizytkarta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wi­zy­tów­ka


Źródła:

Wiktionary

Wizytki

1. zdrob­nie­nie od: wi­zy­ta
2. człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zakon Na­wie­dze­nia Najś­więt­szej Maryi Panny


Zakon Na­wie­dze­nia Najś­więt­szej Maryi Panny, łac. "Ordo Vi­si­ta­tio­nis Be­a­tis­si­mae Ma­riae Vir­gi­nis" – kla­u­zu­ro­we zgro­ma­dze­nie za­kon­ne – żeń­ski zakon, w Pol­sce zwany po­tocz­nie "sio­stra­mi wi­zyt­ka­mi".

Nazwa "wi­zyt­ki" wy­wo­dzi się od fran­cu­skie­go cza­sow­ni­ka: "vi­si­ter" – po pol­sku: "od­wie­dzać". Nowo za­ło­żo­ne zgro­ma­dze­nie miało bo­wiem po­cząt­ko­wo cha­rak­ter kon­tem­pla­cyj­no-czyn­ny: wi­zyt­ki wzo­rem Maryi na­wie­dza­ją­cej św. Elż­bie­tę, uda­wa­ły się z po­mo­cą do ubo­gich i cho­rych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wizytowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) prze­pro­wa­dza­nie wi­zy­ta­cji


Źródła:

Wiktionary

Wizytować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zwi­zy­to­wać)

 (1.1) prze­pro­wa­dzać wi­zy­ta­cję

 (1.2) skła­dać ofi­cjal­ną wi­zy­tę

 (1.3) daw. badać pa­cjen­ta

 (1.4) daw. robić ob­chód w szpi­ta­lu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wi­zy­to­wać się (dk. brak)

 (2.1) przest. wza­jem­nie się od­wie­dzać


Źródła:

Wiktionary

Wizytownik

mały se­gre­ga­tor na wi­zy­tów­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biur. etui lub se­gre­ga­tor do prze­cho­wy­wa­nia wi­zy­tó­wek;


Wi­zy­tow­nik – przed­miot użyt­ko­wy słu­żą­cy­mi do prze­cho­wy­wa­nia wi­zy­tó­wek. Może mieć po­stać pu­deł­ka lub se­gre­ga­to­ra z kie­sze­nia­mi słu­żą­cy­mi do umie­szcza­nia wi­zy­tó­wek. Kie­sze­nie wy­ko­nu­je się zaz­wy­czaj z przez­ro­czy­stej folii, dzię­ki czemu wi­zy­tów­kę można prze­czy­tać bez po­trze­by jej wyj­mo­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizytowy

przy­miot­nik od: wi­zy­ta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­zy­tą, do­ty­czą­cy wi­zy­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wizytówka

druk ak­cy­den­so­wy w for­mie ma­łe­go kar­to­ni­ku z na­dru­ko­wa­nym imie­niem, naz­wi­skiem, adre­sem itp., współ­cze­śnie speł­nia rów­nież funk­cje re­kla­mo­we


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mały kar­to­nik z za­pi­sa­ny­mi na nim da­ny­mi oso­bo­wy­mi lub fir­mo­wy­mi

 (1.2) ta­blicz­ka na drzwiach z in­for­ma­cją o lo­ka­to­rze

 (1.3) do­łą­cza­na do wia­do­mo­ści e-mail in­for­ma­cja o da­nych oso­bo­wych lub fir­mo­wych na­daw­cy

 (1.4) coś, czym się można po­chwa­lić


Wi­zy­tów­ka w sen­sie po­li­gra­ficz­nym jest dru­kiem ak­cy­den­so­wym. Wi­zy­tów­ka to zaz­wy­czaj pro­sto­kąt­ny, po­dręcz­ny kar­to­nik, za­pi­sa­ny tre­ścią za­leż­ną od ro­dza­ju wi­zy­tów­ki. To­wa­rzy­szy chwi­lom na­wią­zy­wa­nia zna­jo­mo­ści, sta­jąc się ele­men­tem kon­we­nan­su. Jest oz­na­ką uprzej­mo­ści i sza­cun­ku, a współ­cze­śnie może też peł­nić funk­cje re­kla­mo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wizytówkowy

→ wi­zy­tów­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wi­zy­tów­ką, do­ty­czą­cy wi­zy­tów­ki


Patrz:wizytówka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiór

1. drob­na część ma­te­ria­łu, pow­sta­ła jako odpad przy obrób­ce skra­wa­niem; dłu­gie, spi­ral­nie zwi­nię­te pa­sem­ko;
2. zwy­kle w l.mn.: pro­du­ko­wa­ne na po­trze­by prze­my­sło­we lub do opa­ko­wań, dłu­gie pa­sem­ka drew­na wyt­wa­rza­ne na skra­war­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. spi­ral­ne pa­sem­ko pow­sta­łe jako odpad przy obrób­ce wió­ro­wej;

 (1.2) ar­che­ol. odłu­pek ka­mien­ny, któ­re­go dłu­gość prze­kra­cza dwu­krot­nie sze­ro­kość;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wióreczek

zdrob­nie­nie od: wió­rek


Źródła:

SJP.pl

Wiórek

zdrob­nie­nie od: wiór


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mały, po­dłuż­ny ka­wa­łek cze­goś, zaz­wy­czaj star­ty lub ze­stru­ga­ny


Wió­rek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Mo­si­na.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

W 1988 roku na­gra­no przy ulicy Szkol­nej oraz na brze­gu rzeki Warty sceny do pier­wsze­go od­cin­ka se­ria­lu "Po­gra­ni­cze w Ogniu" w re­ży­se­rii An­drze­ja Ko­ni­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiórkarka

1. ma­szy­na do wyt­wa­rza­nia płat­ków myd­la­nych z du­żych blo­ków mydła;
2. obra­biar­ka skra­wa­ją­ca cien­kie wióry


Źródła:

SJP.pl

Wiórkarnia

1. obra­biar­ka skra­wa­ją­ca cien­kie wióry;
2. ma­szy­na pro­du­ku­ją­ca płat­ki myd­la­ne z du­żych blo­ków mydła


Źródła:

SJP.pl

Wiórkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiórkować

czy­ścić drew­nia­ną po­dło­gę, ście­ra­jąc jej po­wierzch­nię wiąz­ką sta­lo­wych wiór­ków


Źródła:

SJP.pl

Wiórkownik

1. na­rzę­dzie do obrób­ki wy­kań­cza­ją­cej kół zę­ba­tych
2. nóż do ręcz­ne­go stru­ga­nia wy­gar­bo­wa­nych skór


Źródła:

SJP.pl

Wiórkowy

przy­miot­nik od: wió­rek


Źródła:

SJP.pl

Wiórnik

ro­dzaj stru­ga


Źródła:

SJP.pl

Wiórować

skra­wać ma­szy­no­wo drew­no


Źródła:

SJP.pl

Wiórownica

obra­biar­ka do kół zę­ba­tych


Źródła:

SJP.pl

Wiórowy

przy­miot­nik od: wiór


Źródła:

SJP.pl

Wiórołup

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) iron. marny sto­larz lub cie­śla


Źródła:

Wiktionary

Wiącek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiącha

1. zgru­bie­nie od: wiąz­ka;
2. wul­gar­ne, obel­ży­we słowa skie­ro­wa­ne do kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zgrub. wiąz­ka (zwią­za­ny pęk cze­goś)

 (1.2) posp. pot. obel­ży­we słowa rzu­ca­ne na kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiąd

daw­niej: uwiąd


Źródła:

SJP.pl

Wiąz

drze­wo wy­stę­pu­ją­ce w umiar­ko­wa­nej stre­fie pół­ku­li pół­noc­nej; limak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dendr. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ulmus|L.|ref=tak., drze­wo lub krzew stre­fy umiar­ko­wa­nej, na­le­żą­ce do ro­dzi­ny wią­zo­wa­tych;

 (1.2) techn. drew­no wiązu (1.1)


Wiąz ("Ulmus" L.) – ro­dzaj drzew, rza­dziej krze­wów z ro­dzi­ny wią­zo­wa­tych ("Ul­ma­ce­ae"). Obej­mu­je 38 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w stre­fie umiar­ko­wa­nej pół­ku­li pół­noc­nej, naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie osią­ga­jąc we wschod­niej Azji (w Chi­nach ro­śnie 21 ga­tun­ków, z czego 14 to en­de­mi­ty tego kraju), 10 ga­tun­ków ro­śnie w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, 6 w Eu­ro­pie, z czego trzy w Pol­sce: wiąz gór­ski "U.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiązacz

1. część ma­szy­ny rol­ni­czej do wią­za­nia słomy: apa­rat wią­żą­cy;
2. ro­bot­nik za­trud­nio­ny przy wią­za­niu róż­nych przed­mio­tów, np. tkacz za­kła­da­ją­cy os­no­wę na kros­no;
3. za­wod­nik rugby


Źródła:

SJP.pl

Wiązadełko

zdrob­nie­nie od: wią­za­dło


Źródła:

SJP.pl

Wiązadło

1. to, co służy do wią­za­nia, prze­wią­zy­wa­nia zwią­za­nia cze­goś;
2. błona zbu­do­wa­nych z tkan­ki łącz­nej, pod­trzy­mu­ją­ca niek­tó­re na­rzą­dy; wię­za­dło


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) anat. błona lub pasmo wy­trzy­ma­łej tkan­ki łącz­nej łą­czą­ce kości mię­dzy sobą lub wzmac­nia­ją­ce ru­cho­me po­łą­cze­nia mię­dzy kość­mi (stawy)

 (1.2) posp. coś, co służy do wią­za­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiązadłowy

przy­miot­nik od: wią­za­dło


Źródła:

SJP.pl

Wiązanie

1. umo­co­wy­wać two­rząc węzeł
2. ko­ja­rzyć
3. spla­tać
4. krę­po­wać sznu­rem
5. być spo­i­wem
6. o ro­śli­nach: wy­pu­szczać pącz­ki
7. w bu­dow­nict­wie: tra­cić pla­stycz­ność
8. przy­łą­czać che­micz­nie atomy lub czą­stecz­ki in­nych pier­wiast­ków lub związ­ków che­micz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spla­ta­nie cze­goś po­przez two­rze­nie wę­złów

 (1.2) ele­ment łą­czą­cy odręb­ne czę­ści, po­dze­spo­ły w ca­łość

 (1.3) chem. fiz. od­dzia­ły­wa­nie mię­dzy ato­ma­mi;

 (1.4) sport. ele­ment mo­cu­ją­cy but nar­cia­rza do narty;

 (1.5) sport. w szer­mier­ce: zmia­na po­ło­że­nia broni skut­ku­ją­ca tra­fie­niem po usu­nię­ciu klin­gi prze­ciw­ni­ka

 (1.6) bud. spo­sób uło­że­nia ka­mie­ni lub ce­gieł w murze;

 (1.7) bud. tward­nie­nie za­pra­wy mu­rar­skiej, ce­men­tu, itp.

 (1.8) górn. w ko­pal­ni: po­łą­cze­nie czę­ści odrz­wi obu­do­wy drew­nia­nej; zamek

 (1.11) gwara. po­da­ru­nek dla ochrz­czo­ne­go dziec­ka, cza­sa­mi uwią­za­ny w na­roż­ni­ku pie­lusz­ki lub ko­szul­ki

 (1.12) rzad. akt płcio­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiązanka

1. kom­po­zy­cja z kwia­tów;
2. kilka po­pu­lar­nych me­lo­dii do­bra­nych ze wzglę­du na po­dob­na cechę;
3. po­tocz­nie: wyz­wi­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pęk zwią­za­nych razem kwia­tów

 (1.2) przen. ze­staw po­pu­lar­nych me­lo­dii lub frag­men­tów ut­wo­rów mu­zycz­nych

 (1.3) pot. kilka lub wiele obelg, prze­kleństw, wyz­wisk wy­po­wie­dzia­nych jed­nym cią­giem do kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiązar

1. ele­ment nośny więź­by, czę­sto w kształ­cie trój­ką­ta zło­żo­ne­go z pary sko­śnych krok­wi i belki po­przecz­nej;
2. w pa­ro­wo­zie: po­zio­ma belka sta­lo­wa łą­czą­ca czop kor­bo­wy koła na­pę­do­we­go sil­ni­ka z czo­pa­mi kor­bo­wy­mi kół na­pę­do­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. głów­ny ele­ment nośny kon­struk­cji dachu, prze­no­szą­cy na ścia­nę bu­dyn­ku ob­cią­że­nie dachu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiązarka

1. ma­szy­na tkac­ka do wią­za­nia osnów;
2. ma­szy­na do wią­za­nia pa­czek;
3. urzą­dze­nie do prze­wią­zy­wa­nia jelit na­peł­nio­nych far­szem


Źródła:

SJP.pl

Wiązarowy

przy­miot­nik od: wią­zar


Źródła:

SJP.pl

Wiązać

1. umo­co­wy­wać two­rząc węzeł
2. ko­ja­rzyć
3. spla­tać
4. krę­po­wać sznu­rem
5. być spo­i­wem
6. o ro­śli­nach: wy­pu­szczać pącz­ki
7. w bu­dow­nict­wie: tra­cić pla­stycz­ność
8. przy­łą­czać che­micz­nie atomy lub czą­stecz­ki in­nych pier­wiast­ków lub związ­ków che­micz­nych


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) spla­tać, two­rząc węzeł

 (1.2) łą­czyć przed­mio­ty razem, uży­wa­jąc sznu­ra

 (1.3) pa­ko­wać w chu­stę zwią­zu­jąc jej końce

 (1.4) krę­po­wać kogoś za po­mo­cą sznu­ra

 (1.5) two­rzyć ciąg lo­gicz­ny pro­wa­dzą­cy od cze­goś do cze­goś, ko­ja­rzyć

 (1.6) wojsk. an­ga­żo­wać obce od­dzia­ły w walkę, unie­moż­li­wia­jąc ich wy­ko­rzy­sta­nie w innym miej­scu

 (1.7) być sub­stan­cją, ele­men­tem ze­spa­la­ją­cym coś z czymś

 (1.8) two­rzyć wią­za­nie che­micz­ne

 (1.9) gw-pl|Bu­ko­wi­na. robić na dru­tach

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) jed­no­czyć ze sobą ludzi

 (2.2) zo­bo­wią­zy­wać do cze­goś

 (2.3) tward­nieć, tężeć, tra­cić ela­stycz­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiązałka

ma­szy­na rol­ni­cza do ko­sze­nia i wią­za­nia w snopy; sno­po­wią­zał­ka


Źródła:

SJP.pl

Wiązałkowy

drut wią­zał­ko­wy - cien­ki, gięt­ki drut uży­wa­ny w bu­dow­nict­wie i rol­nict­wie


Źródła:

SJP.pl

Wiązeczka

zdrob­nie­nie od: wiąz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: wiąz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiązka

1. zwią­za­ny pęk cze­goś, zwy­kle jed­na­ko­wych przed­mio­tów;
2. stru­mień ener­gii, świa­tła emi­to­wa­ny z tego sa­me­go źró­dła;
3. ze­spół prze­wo­dów two­rzą­cych kon­struk­cyj­ną ca­łość (np. skrę­co­nych ze sobą)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pewna licz­ba jed­na­ko­wych, zwy­kle po­dłuż­nych przed­mio­tów, uło­żo­nych razem i zwią­za­nych;

 (1.2) świa­tło lub cząst­ki bie­gną­ce w jed­nym kie­run­ku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiązkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem wiąz­kę, po­dob­ny do wiąz­ki


Źródła:

SJP.pl

Wiązkowy

przy­miot­nik od: wiąz­ka


Źródła:

SJP.pl

Wiązowate

ro­dzi­na drzew z rzędu po­krzy­wow­ców


Wią­zo­wa­te ("Ul­ma­ce­ae" Mirb.) – ro­dzi­na ro­ślin za­li­cza­na do rzędu ró­żow­ców ("Ro­sa­les"). Obej­mu­je 7 ro­dza­jów z 56 ga­tun­ka­mi. Na­le­żą tu ro­śli­ny drze­wia­ste wy­stę­pu­ją­ce głów­nie w stre­fie umiar­ko­wa­nej pół­ku­li pół­noc­nej, poza tym obec­ne na wszyst­kich kon­ty­nen­tach w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej. We flo­rze Pol­ski wy­stę­pu­ją jako ro­dzi­me tylko trzy ga­tun­ki re­pre­zen­tu­ją­ce ro­dzaj wiąz ("Ulmus").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiązowaty

o ce­chach wią­zo­wa­tych (ro­dzi­na drzew)


przy­miot­nik

 (1.1) bot. przy­po­mi­na­ją­cy wiąz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiązowianin

miesz­ka­niec Wią­zo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wiązowianka

miesz­kan­ka Wią­zo­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wiązowiec

krzew lub drze­wo z ro­dzi­ny wią­zo­wa­tych, upra­wia­ne dla wy­so­ko­ga­tun­ko­we­go, bar­dzo twar­de­go drew­na, wy­stę­pu­ją­ce głów­nie w umiar­ko­wa­nej i mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej stre­fie pół­ku­li pół­noc­nej; obrost­ni­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiązowieński

przy­miot­nik od: Wią­zow­na


Źródła:

SJP.pl

Wiązowna

wieś w Pol­sce


Wią­zow­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ot­woc­kim, sie­dzi­ba gminy Wią­zow­na.

Wieś dzie­li się na trzy so­łect­wa: Wią­zow­nę Gmin­ną (871 miesz­kań­ców), Wią­zow­nę Ko­ściel­ną (1478 miesz­kań­ców) oraz Osied­le Par­ko­we (141 miesz­kań­ców).

Wieś jest sie­dzi­bą Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Woj­cie­cha Bi­sku­pa i Mę­czen­ni­ka w Wią­zow­nie. W Wią­zow­nie Ko­ściel­nej przy ulicy Ko­ściel­nej znaj­du­je się ko­ściół, wy­bu­do­wa­ny w la­tach 1794–1797.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiązownica

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiązownicki

przy­miot­nik od: Wią­zow­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Wiązowski

→ Wią­zów


Patrz:Wiązów

Źródła:

SJP.pl

Wiązowy

przy­miot­nik od: wiąz


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z wiązu

 (1.2) wy­ko­na­ny z drew­na lub innej czę­ści wiązu

 (1.3) bę­dą­cy czę­ścią wiązu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiązów

drze­wo wy­stę­pu­ją­ce w umiar­ko­wa­nej stre­fie pół­ku­li pół­noc­nej; limak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Wią­zów ( Van­so­via, Wan­sen) – mia­sto le­żą­ce na Dol­nym Ślą­sku, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie strze­liń­skim, nad Oławą, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Wią­zów. We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2023 r. mia­sto li­czy­ło 2280 miesz­kań­ców (809. miej­sce w kraju).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiązówka

ro­śli­na wie­lo­let­nia z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca w Pol­sce w dwóch ga­tun­kach, m.in. wią­zów­ka błot­na o won­nych, żół­to­bia­łych kwia­tach ze­bra­nych w bal­da­cho­gro­na, ros­ną­ca na wil­got­nych łą­kach i in­nych ob­sza­rach pod­mo­kłych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Fi­li­pen­du­la|Mill.|ref=tak., ro­dzaj bylin z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiązówkowaty

krwaw­nik wią­zów­ko­wa­ty - ga­tu­nek ro­śli­ny wie­lo­let­niej z ro­dzi­ny astro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wiąślowate

ro­dzi­na wod­nych pa­pro­ci; sal­wi­nio­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Wiążący

taki, który zo­bo­wią­zu­je do cze­goś, ma skut­ki praw­ne


przy­miot­nik

 (1.1) praw. ma­ją­cy moc praw­ną, zo­bo­wią­zu­ją­cy do prze­strze­ga­nia

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) wią­zać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wić

1. długa ga­łąz­ka; witka; łoza;
2. apa­rat ruchu jed­no­ko­mór­kow­ców; witka;
3. (zwy­kle w lm - wici) pęd bocz­ny ro­ślin bę­dą­cy or­ga­nem rozm­na­ża­nia we­ge­ta­tyw­ne­go; ro­złóg


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ela­stycz­na, długa ga­łąz­ka lub pęd;

 (1.2) biol. pry­mi­tyw­ny na­rząd ruchu niek­tó­rych or­ga­niz­mów jed­no­ko­mór­ko­wych w po­sta­ci ruch­li­we­go włó­kna

 (1.3) zob. wici.

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) two­rzyć coś spla­ta­jąc z wici (1.1), np. ko­szyk, wia­nek, gnia­zdo

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wić się

 (3.1) peł­zać zyg­za­kiem, po­ru­szać się skrę­ca­jąc ciało na boki

 (3.2) być uło­żo­nym w zyg­za­ki, za­ko­sy

 (3.3) leżąc, wy­ko­ny­wać gwał­tow­ne ruchy na boki


Wić (łac. "fla­gel­lum", l.mn. "fla­gel­la") – or­ga­nel­lum ruchu wy­ra­sta­ją­ce z po­wierzch­ni ko­mór­ki u niek­tó­rych mi­kro­or­ga­niz­mów, bak­te­rii, pier­wot­nia­ków, niek­tó­rych grzy­bów, niż­szych ro­ślin i ko­mó­rek zwie­rząt, np. u wi­ciow­ców, mło­do­cia­nych ko­rze­nio­nó­żek, pro­mie­nio­nó­żek, ko­mó­rek koł­nie­rzy­ko­wo-bi­czy­ko­wa­tych gąbek, plem­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Więc

1. spój­nik łą­czą­cy zda­nia po­drzęd­ne wy­ni­ko­we;
2. spój­nik roz­po­czy­na­ją­cy wy­li­cze­nie, po­da­nie przy­kła­dów itp.;
3. par­ty­ku­ła uwy­dat­nia­ją­ca kon­trast, zdzi­wie­nie, słu­żą­ca rów­nież do na­wią­za­nia roz­mo­wy


spój­nik

 (1.1) …słu­żą­cy do two­rze­nia kon­struk­cji, w któ­rych zda­nie za spój­ni­kiem opi­su­je czyn­ność, która na­stą­pi­ła, po­nie­waż od­by­ła się czyn­ność opi­sa­na w zda­niu przed spój­ni­kiem

par­ty­ku­ła

 (2.1) …uży­wa­na do roz­po­czę­cia wy­po­wie­dzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Więcborczanin

miesz­ka­niec Więc­bor­ka (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Więcborczanka

miesz­kan­ka Więc­bor­ka (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Więcbork

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Więc­bork (niem. "Vands­burg") – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie sę­po­leń­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Więc­bork.

Pry­wat­ne mia­sto szla­chec­kie lo­ko­wa­ne w 1383 po­ło­żo­ne było w XVI wieku w wo­je­wództ­wie ka­li­skim.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2025 r. Więc­bork li­czył 5598 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Więcborski

przy­miot­nik od: Więc­bork


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Więc­bor­ka, zwią­za­ny z Więc­bor­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Więcby

spój­nik łą­czą­cy zda­nia współ­rzęd­ne wy­ni­ko­we, po­łą­czo­ny z par­ty­ku­łą "by"


Źródła:

SJP.pl

Więcej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: dużo (wiele)


forma przy­słów­ka.

 (1.1) sto­pień wyż­szy od: wiele, dużo


Wię­cej – de­biu­tanc­ki so­lo­wy album stu­dyj­ny pol­skie­go ra­pe­ra Ma­ło­la­ta, wy­da­ny 20 kwiet­nia 2015 roku na­kła­dem ofi­cy­ny Koka Beats.

Swoje zwrot­ki na­gra­li m.in. Wuzet, Melny, Gin­ger, Neile, Pa­luch, Hades i Pezet.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Więcejczłonowy

taki, w któ­re­go skład wcho­dzi wię­cej niż jeden człon; kil­kucz­ło­no­wy, wie­locz­ło­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Więcejsylabowy

taki, w któ­re­go skład wcho­dzi wię­cej niż jedna sy­la­ba; kil­ku­sy­la­bo­wy, wie­lo­sy­la­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Więcejwyrazowy

taki, w któ­re­go skład wcho­dzi wię­cej niż jeden wyraz; kil­ku­wy­ra­zo­wy, wie­lo­wy­ra­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Więcek

naz­wi­sko


Wię­cek – pol­skie naz­wi­sko po­cho­dzą­ce od imie­nia Wię­ce­sław, w Pol­sce nosi je ponad 7,2 tys. osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Więcemir

dawne imię mę­skie


Wię­ce­mir, Wię­ce­miar, Wię­ce­mier, Więc­mier – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Więce-" ("wię­cej") i "-mir" ("pokój, spo­kój, dobro"). Oz­na­cza "tego, który przy­spa­rza po­ko­ju".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Więcemił

dawne imię żeń­skie


Wię­ce­mił – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Więce-" („wię­cej”) i "-mił" („miły”). Oz­na­cza „tego, który jest mil­szy niż inni”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Więcemiła

dawne imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Więcerad

dawne imię mę­skie


Wię­ce­rad – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Więce-" ("wię­cej") i "-rad" ("ra­dos­ny, za­do­wo­lo­ny, rad"). Oz­na­cza "tego, który jest bar­dziej rad i za­do­wo­lo­ny, niż inni".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Więcesław

imię żeń­skie


Wię­ce­sław, Więc­sław, Więc­ław, Wię­sław – sta­ro­sło­wiań­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Więce-" ("wię­cej") i "-sław" ("sława"). Zna­cze­nie imie­nia: „ten, który ma wię­cej sławy”.

W księ­gach przy­jęć do prawa miej­skie­go w Kra­ko­wie pod ro­kiem 1393 za­no­to­wa­no to imię z pi­sow­nią Wen­czes­la­us. Do końca XV wieku imię to za­no­to­wa­no u około 1500 osób w for­mie "Wię­ce­sław" i 300 osób w for­mie "Więc(s)ław", a więc po­pu­lar­ność Wię­ce­sła­wa w śred­nio­wie­czu była więk­sza od po­pu­lar­no­ści imie­nia Sta­ni­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Więcesława

imię żeń­skie


Wię­ce­sła­wa, Więc­sła­wa, Więc­ła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Więce-" ("wię­cej") i "-sława" ("sława"). Zna­cze­nie imie­nia: "ta, która ma wię­cej sławy". Pod wpły­wem ję­zy­ka cze­skie­go przy­ję­ła się jego forma Wac­ła­wa. Z kolei imię Wień­czy­sła­wa mogło pow­stać w wy­ni­ku błęd­ne­go od­czy­ta­nia imie­nia Wię­ce­sła­wa. Żeń­ska forma imie­nia Wię­ce­sław.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Więch

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Więcierz

sieć na ryby; we­reż­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pu­łap­ka na ryby w kształ­cie cy­lin­dra;


Wię­cierz (we­reż­ka) – pu­łap­ka na ryby w kształ­cie cy­lin­dra około dwu­me­tro­wej dłu­go­ści, zro­bio­na z obrę­czy drew­nia­nych, na któ­rych roz­pię­ta jest wi­kli­na lub tka­ni­na sie­cio­wa, cza­sa­mi z prze­gro­dą w środ­ku.

Po­dob­ny do żaka, lecz prost­szy, bez skrzy­deł pu­łap­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Więckiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Więckowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa kilku wsi w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Więckowo

Więc­ko­wo (niem. "Wientz­ko­wen", w la­tach 1938–1945 "Win­sken") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ni­dzic­kim, w gmi­nie Ja­no­wo.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.

Na po­cząt­ku XX w. we wsi znaj­do­wał się duży tar­tak


Źródła:

Wikipedia

Więckowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Więcmierzyce

Więc­mie­rzy­ce, niem. Win­zen­berg – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie brze­skim, w gmi­nie Grod­ków.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Więczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Więcław

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Więcława

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Więcławek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Więcławice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Więcławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Więc­ła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Więcławostwo

Więc­ław z mał­żon­ką; Więc­ła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Więcławowie

Więc­ław z mał­żon­ką; Więc­ła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Więcławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Więc­ła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Więcławski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Więdnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|więd­nąć.


Więd­nię­cie – utra­ta tur­go­ru w ko­mór­kach bu­du­ją­cych or­ga­ny ro­ślin. Wy­róż­nia­ne są trzy po­zio­my więd­nię­cia:

Więd­nię­cie po­cząt­ko­we wy­stę­pu­je czę­sto u ro­ślin, zwy­kle o okre­sie dnia, gdy tran­spi­ra­cja jest wy­so­ka. Nie po­wa­dzi do trwa­łych usz­ko­dzeń i ustę­pu­je po opa­dach de­szczu lub w nocy, gdy ro­śli­na uzu­peł­ni de­fi­cyt wody.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Więdnąć

1. o ro­śli­nach: tra­cić świe­żość, jędr­ność; obu­mie­rać
2. prze­no­śnie:
a) tra­cić siły; mi­zer­nieć
b) słab­nąć, prze­mi­jać


cza­sow­nik

 (1.1) bot. o ro­śli­nach: tra­cić wodę w ko­mór­kach

 (1.2) tra­cić siły, słab­nąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Większościowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z więk­szo­ścią, do­ty­czą­cy więk­szo­ści


Źródła:

Wiktionary

Większość

1. więk­sza li­czeb­nie część ja­kiejś zbio­ro­wo­ści;
2. rzad­ko: więk­sza część cze­goś w od­nie­sie­niu do po­zo­sta­łej czę­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) więk­sza część ja­kichś rze­czy lub ja­kiejś grupy osób; wię­cej niż po­ło­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Większy

1. sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: duży;
2. sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wiel­ki


forma przy­miot­ni­ka, sto­pień wyż­szy od wiel­ki, duży

 (1.1) prze­wyż­sza­ją­cy coś roz­mia­ra­mi, wiel­ko­ścią

 (1.2) prze­wyż­sza­ją­cy coś siłą, na­tę­że­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Większyce

Więk­szy­ce (do­dat­ko­wa nazwa w j. niem. Wiegschütz) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie kę­dzie­rzyń­sko-ko­ziel­skim, w gmi­nie Reń­ska Wieś.

W la­tach 1945–54 sie­dzi­ba gminy Więk­szy­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Więsławice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Więz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. anat. wię­za­dło


Źródła:

Wiktionary

Więzadło

błona zbu­do­wa­na z tkan­ki łącz­nej, pod­trzy­mu­ją­ca lub wzmac­nia­ją­ca niek­tó­re na­rzą­dy; wią­za­dło


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) anat. zool. tkan­ka łącz­na włó­kni­sta łą­czą­ca ze sobą kości w sta­wach lub inne ru­cho­mo po­łą­czo­ne na­rzą­dy


Wię­za­dło, wią­za­dło, li­ga­ment (łac. "li­ga­men­tum") – wie­loz­nacz­ne po­ję­cie ana­to­micz­ne:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Więzadłowy

przy­miot­nik od: wię­za­dło


Źródła:

SJP.pl

Więzar

pod­sta­wo­wy ele­ment kon­struk­cji da­cho­wej, prze­no­szą­cy na ścia­nę bu­dyn­ku ob­cią­że­nie dachu, par­cie wia­tru itp.; wią­zar


Źródła:

SJP.pl

Więzarowy

przy­miot­nik od: wię­zar


Źródła:

SJP.pl

Więzi

to, co łączy ludzi ze sobą; po­wią­za­nie; spój­nia


Źródła:

SJP.pl

Więzienie

1. kara po­zba­wie­nia wol­no­ści
2. bu­dy­nek przez­na­czo­ny dla trzy­ma­nia ska­za­nych przez sąd


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wię­zić.

 (1.2) kara po­zba­wie­nia wol­no­ści, pobyt w za­kła­dzie kar­nym

 (1.3) miej­sce, w któ­rym od­by­wa się karę po­zba­wie­nia wol­no­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Więziennictwo

ogół za­kła­dów kar­nych wraz z sy­ste­mem pe­ni­ten­cjar­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) urz. sy­stem od­by­wa­nia kary po­zba­wie­nia wol­no­ści, także ogół za­kła­dów kar­nych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Więzienniczka

→ wię­zien­nik


Patrz:więziennik

Źródła:

SJP.pl

Więzienniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wię­zien­nict­wem, do­ty­czą­cy wię­zien­nict­wa


Źródła:

Wiktionary

Więziennik

osoba trud­nią­ca się ad­mi­ni­stra­cją wię­zień


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) funk­cjo­na­riusz wię­zien­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Więzienny

do­ty­czą­cy wię­zie­nia, uży­wa­ny, sto­so­wa­ny w wię­zie­niu (np. bu­dy­nek wię­zien­ny, re­gu­la­min wię­zien­ny)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy wię­zie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Więzień

czło­wiek od­by­wa­ją­cy karę po­zba­wie­nia wol­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek po­zba­wio­ny wol­no­ści, np. od­by­wa­ją­cy karę w wię­zie­niu, zam­knię­ty w aresz­cie, obo­zie lub innym miej­scu odo­sob­nie­nia

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wię­zie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Więzisty

spo­je­nie wię­zi­ste: ści­słe lub czę­ścio­wo ru­cho­me po­łą­cze­nie kości za po­mo­cą tkan­ki łącz­nej włó­kni­stej; syn­des­mo­za, wię­zoz­rost


Źródła:

SJP.pl

Więzić

po­zba­wiać kogoś wol­no­ści, trzy­ma­jąc w zam­knię­ciu


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) trzy­mać kogoś w wię­zie­niu (także prze­no­śnie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Więznąć

nie móc się wy­do­stać z cze­goś lub cięż­ko się wy­do­sta­wać z cze­goś z po­wo­du ut­knię­cia, wci­śnię­cia się, za­pad­nię­cia się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) uty­kać w czymś grzą­skim lub wbi­jać się w coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Więzozrost

ści­słe lub czę­ścio­wo ru­cho­me po­łą­cze­nie kości za po­mo­cą tkan­ki łącz­nej włó­kni­stej; spo­je­nie wię­zi­ste, syn­des­mo­za


Wię­zoz­rost, po­łą­cze­nie włó­kni­ste ( syn­des­mo­sis, junc­tu­ra fi­bro­sa) – ści­słe (o bar­dzo ogra­ni­czo­nej ru­cho­mo­ści) po­łą­cze­nie kości za po­mo­cą tkan­ki łącz­nej wła­ści­wej.

Wię­zoz­rost może wy­stę­po­wać w czte­rech po­sta­ciach:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Więzy

1. sznu­ry słu­żą­ce do krę­po­wa­nia kogoś lub cze­goś
2. prze­no­śnie:
a) to, co kogoś krę­pu­je
b) to, co łączy, jed­no­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) rze­czy, któ­ry­mi się krę­pu­je co lub kogo

 (1.2) to, co komu przesz­ka­dza

 (1.3) to, co wiąże; re­la­cja za­ży­ło­ści


Więzy (licz­ba po­je­dyn­cza: wią­za­nie) – w me­cha­ni­ce każdy ro­dzaj ogra­ni­cze­nia na­kła­da­ne­go na ruch ciała (ukła­du ciał). Ogra­ni­cze­nia te wy­wo­łu­ją do­dat­ko­we siły, ja­ki­mi więzy dzia­ła­ją na ciało (ciała ukła­du).

Przy­kła­do­wo ciało przy­mo­co­wa­ne do nici tak, że two­rzy wa­ha­dło, nie może swo­bod­nie spa­dać pod wpły­wem siły gra­wi­ta­cji, ale wy­ko­nu­je oscy­la­cje po okrę­gu, gdyż nić wy­wie­ra na ciało do­dat­ko­wą siłę prze­ciw­dzia­ła­ją­cą sile cią­że­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Więź

to, co łączy ludzi ze sobą; po­wią­za­nie; spój­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan po­sia­da­nia cze­goś wspól­ne­go

 (1.2) to, co łączy jed­nost­ki ze sobą

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) rozk. od: wię­zić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Więźba

1. cie­siel­ska kon­struk­cja da­cho­wa, w skład któ­rej wcho­dzą belki po­wią­za­ne spe­cjal­ny­mi złą­cza­mi;
2. od­le­głość mię­dzy świe­żo za­sa­dzo­ny­mi ro­śli­na­mi; ich wza­jem­ny układ


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. drew­nia­ne belki two­rzą­ce kon­struk­cję szkie­le­to­wą dachu;

 (1.2) roln. leśn. układ i od­le­głość mię­dzy sa­dzon­ka­mi w upra­wie le­śnej lub na plan­ta­cjach;

 (1.3) fiz. chem. ele­ment struk­tu­ry w ma­te­ria­łach szkli­stych de­cy­du­ją­cy o ich wła­ści­wo­ściach me­cha­nicz­nych;

 (1.4) transp. urb. mapa wiel­ko­ści prze­mie­szczeń mię­dzy re­gio­na­mi sto­so­wa­na przy pla­no­wa­nie­a­no­wa­niu in­fra­struk­tu­ry dro­go­wej;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Więźniarka

→ wię­zień


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która zo­sta­ła umie­szczo­na w wię­zie­niu, za­kła­dzie kar­nym lub obo­zie

 (1.2) pot. po­jazd słu­żą­cy do prze­wo­że­nia więź­niów


Patrz:więzień

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Więźniarski

przy­miot­nik od: wię­zień


Źródła:

SJP.pl

Więźnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|więz­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Więżenie

daw­niej: wię­zie­nie


Źródła:

SJP.pl

Wił

daw­niej: bła­zen, żar­tow­niś, we­so­łek, lek­ko­duch; sza­ła­wi­ła, wiła, so­wiz­drzał


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) bła­zen, żar­tow­niś

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od: wiła

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) 3. os. lp. przesz. od: wić


Wił (ukr. Віл) – wieś na Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie wo­łyń­skim, w re­jo­nie ka­mień­skim. Liczy 202 miesz­kań­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiła

bo­gin­ka wodna, żeń­skie bó­stwo sło­wiań­skie, pię­kna ko­bie­ta z dłu­gi­mi, zło­ty­mi albo czar­ny­mi wło­sa­mi, skora do zabaw, zwo­dzą­ca na śmierć mło­dzień­ców, uka­zu­ją­ca się czę­sto pod po­sta­cią ła­bę­dzia lub konia


Wiła, sa­mo­wi­ła, sa­mo­di­wa – po­łud­nio­wo­sło­wiań­ski i ruski od­po­wied­nik po­łud­ni­cy, ma­mu­ny i ru­sał­ki. Na za­chod­niej Sło­wiań­szczyź­nie znana w zde­gra­do­wa­nej for­mie jako stra­szy­dło lub demon spro­wa­dza­ją­cy na ludzi obłęd.

Wiły wy­wo­dzi­ły się z dusz zmar­łych młodo dziew­czyn.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiłkomierz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu wi­leń­skim;


Wił­ko­mierz ("lit. Ukmergė", daw­niej "Vilkmergė") – mia­sto re­jo­no­we w środ­ko­wej Lit­wie po­ło­żo­ne ok. 60 km na pół­noc­ny za­chód od Wilna. Lud­ność: 28 tys. miesz­kań­ców (2005).

Jest jed­nym z naj­star­szych miast na Lit­wie. Wzmian­ka o zamku w Wił­ko­mie­rzu po­cho­dzi z 1225. Prawa miej­skie na­da­no na po­cząt­ku XV wieku. Miej­sce obrad sej­mi­ków ziem­skich po­wia­tu wił­ko­mier­skie­go od XVI wieku do pier­wszej po­ło­wy XVIII wieku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiłkomirski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiłkupie

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim;


Wił­ku­pie – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim, w gmi­nie Wi­żaj­ny.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.

Na pół­noc od wsi prze­bie­ga gra­ni­ca z Litwą.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wińcowate

na­dro­dzi­na owa­dów w rzę­dzie plusk­wia­ków, spo­krew­nio­na z mszy­ca­mi


Źródła:

SJP.pl

Wińcowaty

1. o ce­chach wiń­co­wa­tych (na­dro­dzi­na owa­dów);
2. za­wi­lec wiń­co­wa­ty - kwiat ogro­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Wiński

→ Wiń­sko


Patrz:Wińsko

Źródła:

SJP.pl

Wińsko

1. zgru­bie­nie od: wino;
2. po­tocz­nie: tanie, marne wino; al­pa­ga, bełt, jabol, pryta, siara, móz­go­trzep


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. wino


Wiń­sko ( Win­zig, tuż po za­koń­cze­niu II wojny świa­to­wej "Wi­niec") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wo­łow­skim, w gmi­nie Wiń­sko. Sie­dzi­ba gminy Wiń­sko.

Daw­niej mia­sto; uzy­ska­ło lo­ka­cję miej­ską w 1285 roku, utra­ci­ło prawa miej­skie w 1945 roku. W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Wiń­sko. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.


Patrz:Wińsko

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiścik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wist


Źródła:

Wiktionary

Wiślacki

→ wi­ślak


Patrz:wiślak

Źródła:

SJP.pl

Wiślaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od wi­ślak


Źródła:

Wiktionary

Wiślaczka

za­wod­nicz­ka klubu spor­to­we­go Wisła Kra­ków


Źródła:

SJP.pl

Wiślak

po­tocz­nie: pił­karz z klubu Wisła Kra­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. pot. za­wod­nik klubu spor­to­we­go „Wisła”

 (1.2) środ. kibic klubu spor­to­we­go „Wisła”


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiślanie

jedno z więk­szych ple­mion na po­łud­nio­wych te­re­nach póź­niej­szej Pol­ski


Wi­śla­nie – ple­mię za­chod­nio­sło­wiań­skie z grupy ple­mion le­chic­kich za­miesz­ku­ją­ce we wczes­nym śred­nio­wie­czu te­re­ny w do­rze­czu gór­nej Wisły.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiślanin

miesz­ka­niec Wisły


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wisły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiślanka

miesz­kan­ka Wisły


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wisły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiślany

→ Wisła (naj­więk­sza rzeka w Pol­sce); wi­ślań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wisłą, do­ty­czą­cy Wisły


Wi­śla­ny (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Wiszlónë) – część wsi Par­cho­wo w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Par­cho­wo. Leży na za­chod­nim skra­ju Po­je­zie­rza Ka­szub­skie­go.

W la­tach 1975–1998 Wi­śla­ny ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ły do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiślański

1. przy­miot­nik od: Wisła (naj­więk­sza rzeka w Pol­sce); wi­śla­ny;
2. przy­miot­nik od: Wisła (mia­sto nad rzeką o tej samej naz­wie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Wisła, zwią­za­ny z mia­stem Wisła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiślica

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie bu­skim;

 (1.2) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie cie­szyń­skim;


Wi­śli­ca – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie bu­skim, sie­dzi­ba gminy Wi­śli­ca.

Prawa miej­skie uzy­ska­ła w 1326, utra­ci­ła je w 1870 r. Sta­tus mia­sta odzy­ska­ła z dniem 1 stycz­nia 2018, sta­jąc się lud­no­ścio­wo najm­niej­szym mia­stem Pol­ski z 503 miesz­kań­ca­mi, wy­pie­ra­jąc do­tych­cza­so­we Wy­śmie­rzy­ce (920 miesz­kań­ców w 2016 roku) o 45%.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiślicki

przy­miot­nik od: Wi­śli­ca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wi­śli­cy, zwią­za­ny z Wi­śli­cą, po­cho­dzą­cy z Wi­śli­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiślicko-Piotrkowski

sta­tu­ty wi­ślic­ko-piotr­kow­skie - do­ko­na­na w Pol­sce za pa­no­wa­nia Ka­zi­mie­rza Wiel­kie­go ko­dy­fi­ka­cja prawa


Źródła:

SJP.pl

Wiśliczanin

miesz­ka­niec Wi­śli­cy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wiśliczanka

miesz­kan­ka Wi­śli­cy (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wiślina

wieś w Pol­sce


Wi­śli­na (ka­szub."Wislënô", niem. "Hoch­ze­it") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie gdań­skim, w gmi­nie Pruszcz Gdań­ski. Leży na ob­sza­rze Żuław Gdań­skich przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 226. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gdań­skim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiślinka

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiślisko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sta­ro­rze­cze, dawne ko­ry­to Wisły


Źródła:

Wiktionary

Wiślny

przy­miot­nik

 (1.1) przest. wi­śla­ny


Źródła:

Wiktionary

Wiśnia

1. drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych (Ce­ra­sus), w Pol­sce wy­stę­pu­je dziko w trzech ga­tun­kach
2. ja­dal­ny owoc upraw­nej od­mia­ny tej ro­śli­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dendr. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ce­ra­sus|Mill.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych;

 (1.2) spoż. owoce wiśni (1.1)

 (1.3) uczn. ktoś nie­ko­le­żeń­ski


Wi­śnia, cze­re­śnia ("Ce­ra­sus" ≡ "Pru­nus" sub­gen. "Ce­ra­sus" sect. "Ce­ra­sus") – ro­dzaj, po­dro­dzaj lub sek­cja (w za­leż­no­ści od uję­cia kla­sy­fi­ka­cyj­ne­go) ro­ślin z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych. Ze wzglę­du na za­gnież­dże­nie w obrę­bie ro­dza­ju śliwa "Pru­nus" zwy­kle wy­róż­nia­ny w ran­dze sek­cji, co oz­na­cza, że ga­tun­ki za­li­cza­ne są do ro­dza­ju śliwa "Pru­nus".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiśniaczek

zdrob­nie­nie od: wi­śniak


Źródła:

SJP.pl

Wiśniak

wódka z wiśni, na­lew­ka wi­śnio­wa


Źródła:

SJP.pl

Wiśnicki

→ Nowy Wi­śnicz (mia­sto w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Wiśnicz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ję­drze­jow­skim, w gmi­nie Ma­ło­goszcz;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa czę­ści sze­re­gu miej­sco­wo­ści w Pol­sce

 (1.3) pot. geogr. Nowy Wi­śnicz

 (1.4) pot. geogr. Stary Wi­śnicz

 (1.5) pot. geogr. Wi­śnicz Mały


Wi­śnicz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ję­drze­jow­skim, w gmi­nie Ma­ło­goszcz. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiśniczanin

miesz­ka­niec No­we­go Wi­śni­cza (mia­sta w Pol­sce); No­wo­wi­śni­cza­nin


Źródła:

SJP.pl

Wiśniczanka

miesz­kan­ka No­we­go Wi­śni­cza (mia­sta w Pol­sce); No­wo­wi­śni­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Wiśniew

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiśniewko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiśniewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wiśniewski

przy­miot­nik od: Wi­śniew, Wi­śnie­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy, nazwa włas­na

 (1.1) astr. pla­ne­to­i­da o nu­me­rze ka­ta­lo­go­wym 2256;


Wi­śniew­ski (forma żeń­ska: Wi­śniew­ska, licz­ba mnoga: Wi­śniew­scy) – trze­cie pod wzglę­dem po­pu­lar­no­ści naz­wi­sko w Pol­sce. We­dług bazy PESEL 22 stycz­nia 2025 roku naz­wi­sko to no­si­ło 54 420 Polek i 53 380 Po­la­ków. Łącz­nie naz­wi­sko to no­si­ło 107 800 oby­wa­te­li Pol­ski. Jedna z pla­ne­to­id nosi nazwę (2256) Wi­śniew­ski dla uho­no­ro­wa­nia astro­no­ma Wie­sła­wa Wi­śniew­ski­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiśniowiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wiśniowobrunatny

bru­nat­ny o wi­śnio­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Wiśniowoczerwony

czer­wo­ny o od­cie­niu wi­śnio­wym


Źródła:

SJP.pl

Wiśniowski

przy­miot­nik od: Wi­śnio­wa, Wi­śniów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wiśniowy

1. do­ty­czą­cy wiśni (drze­wa lub krze­wu), wy­ko­na­ny z drew­na wiśni itp.;
2. zro­bio­ny z owo­ców wiśni, ma­ją­cy smak wiśni, za­pach wiśni;
3. ma­ją­cy kolor doj­rza­łych owo­ców wiśni, ciem­no­czer­wo­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wiśni, zło­żo­ny z drzew wiśni, wy­ko­na­ny z drew­na wiśni

 (1.2) zro­bio­ny z owo­ców wiśni, o smaku owo­ców wiśni

 (1.3) ma­ją­cy kolor doj­rza­łych owo­ców wiśni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiśnióweczka

zdrob­nie­nie od: wi­śniów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: wi­śniów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiśniówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. zwy­kle słod­ki napój al­ko­ho­lo­wy, zwy­kle na­lew­ka, z wiśni;

 (1.2) pot. spoż. wódka o smaku wi­śnio­wym, cza­sem za­wie­ra­ją­ca ek­strakt z owocu wiśni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wiśta

okrzyk po­pę­dza­ją­cy konia


wy­krzy­knik

 (1.1) ko­men­da dla konia w za­przę­gu do jazdy w lewo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiźnianin

miesz­ka­niec Wizny (wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wizny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiźnianka

miesz­kan­ka Wizny (wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wizny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wiźniański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Wizny, zwią­za­ny z Wizną


Źródła:

Wiktionary

Wiżajeński

przy­miot­nik od: Wi­żaj­ny (miej­sco­wość, je­zio­ro)


Źródła:

SJP.pl

Wiżajny

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim;

 (1.2) geogr. je­zio­ro w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim;


Wi­żaj­ny – wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie su­wal­skim, na Su­wal­szczyź­nie, sie­dzi­ba gminy Wi­żaj­ny. Daw­niej mia­sto; uzy­ska­ły lo­ka­cję miej­ską w 1620 roku, zde­gra­do­wa­ne w 1870 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia