We

1. tyle co: w;
2. nazwa li­te­ry v; fał


przy­i­mek

 (1.1) zob. w.


We (sta­ro­nord. "ve" – „świę­tość”) – po­stać z mi­to­lo­gii nor­dyc­kiej, syn Borra i Best­li, brat Odyna i Wi­le­go; uczest­ni­czył wraz z brać­mi w zni­szcze­niu rodu ol­brzy­mów na czele z Ymi­rem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

We-

prze­dro­stek

 (1.1) …okre­śla­ją­cy ruch; forma w- przed zbit­ką spół­gło­sko­wą


Źródła:

Wiktionary

Web

[czy­taj: łeb] śro­do­wi­sko­wo: sieć in­ter­ne­to­wa obej­mu­ją­ca ser­we­ry i two­rzo­ne na nich wi­try­ny, stro­ny, zwła­szcza typu WWW; Web, WWW


Źródła:

SJP.pl

Weba

cien­kie płót­no lnia­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) włók. cien­kie płót­no lnia­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Webb

[czy­taj: łeb] naz­wi­sko obce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Webber

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Webcelerator

[czy­taj: łeb­se­le­rej­tor] nazwa opro­gra­mo­wa­nia przy­spie­sza­ją­ce­go prze­glą­da­nie stron in­ter­ne­to­wych


Źródła:

SJP.pl

Webdesigner

[czy­taj: łeb­di­zaj­ner] osoba pro­jek­tu­ją­ca stro­ny in­ter­ne­to­we


Źródła:

SJP.pl

Weber

jed­nost­ka stru­mie­nia in­duk­cji ma­gne­tycz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. fiz. jed­nost­ka po­chod­na ukła­du SI, w któ­rej po­da­wa­ny jest stru­mień in­duk­cji ma­gne­tycz­nej;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Webfon

urzą­dze­nie lub opro­gra­mo­wa­nie umoż­li­wia­ją­ce ko­rzy­sta­nie z te­le­fo­nii in­ter­ne­to­wej w tech­no­lo­gii VoIP


Źródła:

SJP.pl

Webinar

se­mi­na­rium (także wy­kład lub warsz­ta­ty) in­ter­ne­to­we; we­bi­na­rium


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kon­fe­ren­cja, pre­zen­ta­cja lub szko­le­nie dla grupy osób prze­pro­wa­dzo­ne przez In­ter­net;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Webinarium

se­mi­na­rium (także wy­kład lub warsz­ta­ty) in­ter­ne­to­we; we­bi­nar


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kon­fe­ren­cja, pre­zen­ta­cja lub szko­le­nie dla grupy osób prze­pro­wa­dzo­ne przez In­ter­net;


We­bi­na­rium, po­tocz­nie we­bi­nar (od web „sieć” i se­mi­nar „se­mi­na­rium”) – ro­dzaj in­ter­ne­to­we­go se­mi­na­rium pro­wa­dzo­ne­go i re­a­li­zo­wa­ne­go za po­mo­cą tech­no­lo­gii web­cast, która umoż­li­wia obu­stron­ną ko­mu­ni­ka­cję mię­dzy pro­wa­dzą­cym spot­ka­nie a uczest­ni­ka­mi, z wy­ko­rzy­sta­niem wir­tu­al­nych na­rzę­dzi. W za­ło­że­niu ma przy­po­mi­nać tra­dy­cyj­ne spot­ka­nie i umoż­li­wić kon­takt mimo du­żych od­le­gło­ści. We­bi­na­ria wy­ko­rzy­sty­wa­ne są głów­nie jako na­rzę­dzia szko­le­nio­we i mar­ke­tin­go­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Webinarowy

→ we­bi­nar


Patrz:webinar

Źródła:

SJP.pl

Webinaryjny

zwią­za­ny z se­mi­na­rium in­ter­ne­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Webmail

[czy­taj: łeb­mejl] do­stęp do pocz­ty elek­tro­nicz­nej po­przez prze­glą­dar­kę stron WWW


Web­ma­il – apli­ka­cja in­ter­ne­to­wa poz­wa­la­ją­ca użyt­kow­ni­kom ko­rzy­stać z usług pocz­ty elek­tro­nicz­nej, przy wy­ko­rzy­sta­niu prze­glą­dar­ki in­ter­ne­to­wej w roli klien­ta pocz­ty elek­tro­nicz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Webmaster

[czy­taj: łeb­ma­ster] w in­for­ma­ty­ce: twór­ca i re­dak­tor stro­ny in­ter­ne­to­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) in­form. ad­mi­ni­stra­tor ser­we­ra WWW


Web­ma­ster – pro­jek­tant stron in­ter­ne­to­wych. Osoba zaj­mu­ją­ca się pro­jek­to­wa­niem, pla­no­wa­niem, utrzy­ma­niem, roz­wo­jem, mar­ke­tin­giem i ad­mi­ni­stra­cją stron in­ter­ne­to­wych oraz apli­ka­cji w In­ter­ne­cie. Jest pier­wszym punk­tem kon­tak­tu w przy­pad­ku pro­ble­mów tech­nicz­nych, pytań lub su­ge­stii do­ty­czą­cych stro­ny in­ter­ne­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Webmastering

two­rze­nie, roz­wi­ja­nie i utrzy­my­wa­nie stron in­ter­ne­to­wych


Źródła:

SJP.pl

Webmasterka

[czy­taj: łeb­ma­ster­ka] w in­for­ma­ty­ce: twór­czy­ni i re­dak­tor­ka stro­ny in­ter­ne­to­wej


Źródła:

SJP.pl

Webmasterski

→ web­ma­ster [czy­taj: łeb­ma­ster­ski]


Źródła:

SJP.pl

Webowy

1. [czy­taj: łe­bo­wy] przy­miot­nik od: web (in­ter­net), np. apli­ka­cje we­bo­we; in­ter­ne­to­wy, sie­cio­wy;
2. przy­miot­nik od: weba (cien­kie płót­no lnia­ne)


przy­miot­nik

 (1.1) włók. zwią­za­ny z webą

 (1.2) in­form. zwią­za­ny z In­ter­ne­tem, zwła­szcza z dzia­ła­niem za poś­red­nict­wem prze­glą­dar­ki in­ter­ne­to­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Webpanel

[czy­taj: łeb­pa­nel] śro­do­wi­sko­wo: panel ste­ro­wa­nia www dla ope­ra­to­rów


Źródła:

SJP.pl

Webrooming

[czy­taj: łe­bru­ming] szu­ka­nie w in­ter­ne­cie pro­duk­tów, które chce się nabyć i ku­po­wa­nie ich w skle­pie sta­cjo­nar­nym


Źródła:

SJP.pl

Webster

[czy­taj: ŁEBster] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Webło

trawa mor­ska z ro­dzi­ny rdest­ni­co­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca u mor­skich wy­brze­ży Eu­ro­py, Ame­ry­ki Pół­noc­nej, Ja­po­nii i Chin


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bot. pot. trawa mor­ska z ga­tun­ku zo­ste­ra mor­ska, nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Zo­ste­ra ma­ri­na|L.|ref=tak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weck

[czy­taj: wek] szkla­ny słoik słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia przet­wo­rów spo­żyw­czych; wek


Źródła:

SJP.pl

Weckowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wec­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Weckować

[czy­taj: we­ko­wać] kon­ser­wo­wać pro­duk­ty żyw­no­ścio­we, go­tu­jąc je w wec­kach (sło­i­kach) za­nu­rzo­nych w wo­dzie; we­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wecować

daw­niej: ostrzyć lub po­le­ro­wać coś


Źródła:

SJP.pl

Weda

zbiór sta­ro­hin­du­skich tek­stów spi­sa­nych w ję­zy­ku we­dyj­skim; Wedy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wedanta

jeden z bra­miń­skich sy­ste­mów in­dyj­skiej fi­lo­zo­fii kla­sycz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) filoz. jeden z sze­ściu kla­sycz­nych nur­tów hin­du­skiej fi­lo­zo­fii, dar­śan;


We­dan­ta (de­wa­na­ga­ri वेदान्त, trl. vedānta, „zwień­cze­nie wie­dzy”) – jeden z nur­tów kla­sycz­nej fi­lo­zo­fii in­dyj­skiej, za­li­cza­ny do tzw. sze­ściu or­to­dok­syj­nych sy­ste­mów ("sad-dar­śa­na"), opie­ra­ją­cy się na in­ter­pre­ta­cji myśli "Upa­ni­szad" oraz "Bha­ga­wad­gi­ty" w świet­le "We­dan­ta­su­try" au­tor­stwa Ba­da­ra­ja­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wedantysta

zwo­len­nik we­dan­ty, jed­nej z or­to­dok­syj­nych bra­miń­skich szkół fi­lo­zo­ficz­nych


Źródła:

SJP.pl

Wedda

czło­nek ludu za­miesz­ku­ją­ce­go gór­skie ob­sza­ry po­łud­nio­wo-wschod­niej Sri Lanki


Źródła:

SJP.pl

Weddelka

wed­del­ka ark­tycz­na - ga­tu­nek dra­pież­ne­go ssaka mor­skie­go z ro­dzi­ny fo­ko­wa­tych; foka Wed­del­la


Źródła:

SJP.pl

Weddowie

lud za­miesz­ku­ją­cy gór­skie ob­sza­ry po­łud­nio­wo-wschod­niej Sri Lanki


Wed­do­wie ("Wan­ni­ja­la-Aetto" „lu­dzie lasu”) – lud (około 400 osób) za­miesz­ku­ją­cy ob­sza­ry gór­skie po­łud­nio­wo-wschod­niej Sri Lanki. Po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem syn­ga­le­skim, na­le­żą­cym do in­do­a­ryj­skiej grupy ję­zy­ko­wej, uży­wa­ją jed­nak pew­nych słów wy­wo­dzą­cych się z ję­zy­ka uży­wa­ne­go na Cej­lo­nie przed przy­by­ciem In­do­a­ryj­czy­ków (np.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weddyjka

człon­ki­ni ludu za­miesz­ku­ją­ce­go gór­skie ob­sza­ry po­łud­nio­wo-wschod­niej Sri Lanki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel­ka ludu za­miesz­ku­ją­ce­go ob­sza­ry gór­skie po­łud­nio­wo-wschod­niej Sri Lanki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weddyjski

do­ty­czą­cy Wed­dów, rdzen­nych miesz­kań­ców Sri Lanki


Źródła:

SJP.pl

Wedecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wedel

firma cu­kier­ni­cza


Wedel – mia­sto w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Szlez­wik-Holsz­tyn, w po­wie­cie Pin­ne­berg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wedeta

1. prze­sta­rza­łe: po­pu­lar­na ak­tor­ka lub gwia­zda fil­mo­wa; ve­det­ta;
2. daw­niej: warta, pi­kie­ta, straż; czuj­ka, czata, wi­de­ta


Źródła:

SJP.pl

Wedgwood

[łedż­łud] marka wy­ro­bów por­ce­la­no­wych i firma


Źródła:

SJP.pl

Wedle

1. prze­sta­rza­łe: we­dług;
2. daw­niej:
a) w po­bli­żu, obok;
b) na­o­ko­ło cze­goś


przy­i­mek

 (1.1) …wy­ra­ża­ją­cy zgod­ność z czymś, sto­sow­ność do cze­goś

 (1.2) …po­da­ją­cy źró­dło in­for­ma­cji

 (1.3) …wy­ra­ża­ją­cy bli­skość czasu i miej­sca

 (1.4) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. obok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wedlowski

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z firmą E.Wedel, wy­pro­du­ko­wa­ny przez tę firmę


Źródła:

Wiktionary

Wedrzeć

we­drzeć się: wejść gdzieś siłą, prze­mo­cą, prze­do­stać się gdzieś po­ko­nu­jąc ja­kieś przesz­ko­dy, opór, a także: wdra­pać się na coś, wspiąć się po czymś


Źródła:

SJP.pl

Weduta

z wło­skie­go "pa­no­ra­ma" - pej­zaż przed­sta­wia­ją­cy uję­cie ca­ło­ści mia­sta lub jego frag­men­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szt. dzie­ło (ry­su­nek, sztych, obraz) przed­sta­wia­ją­ce pa­no­ra­mę mia­sta;


We­du­ta (wł. "ve­du­ta" – widok, pa­no­ra­ma) – obraz, ry­su­nek lub ry­ci­na, przed­sta­wia­ją­ce ogól­ny widok mia­sta lub jego frag­ment, czę­sto ze szta­fa­żem. Ina­czej pej­zaż miej­ski, pro­spekt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wedutowy

przy­miot­nik od: we­du­ta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) szt. zwią­za­ny z ma­lo­wa­niem wedut, do­ty­czą­cy ma­lo­wa­nia wedut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wedutysta

ar­ty­sta two­rzą­cy obra­zy, ry­sun­ki lub szty­chy z wi­do­ka­mi mia­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) szt. ma­larz miej­skich kra­jo­bra­zów: twór­ca wedut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wedutystka

ar­tyst­ka two­rzą­ca obra­zy, ry­sun­ki lub szty­chy z wi­do­ka­mi mia­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szt. ma­lar­ka miej­skich kra­jo­bra­zów: twór­czy­ni wedut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wedutyzm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. ro­dzaj ma­lar­ski obej­mu­ją­cy pa­no­ra­my miej­skie


Źródła:

Wiktionary

Wedy

naj­star­sze tek­sty in­do­a­ryj­skie, prze­de wszyst­kim o cha­rak­te­rze sa­kral­nym, pow­sta­łe praw­do­po­dob­nie XV-V w. p.n.e.


Wedy, Weda (de­wa­na­ga­ri वेद „wie­dza”) – świę­te księ­gi hin­du­iz­mu, naj­star­sza grupa re­li­gij­nych tek­stów san­skryc­kich, które sta­no­wi­ły ca­łość ów­czes­nej wie­dzy czło­wie­ka o świe­cie ludzi i bogów; an­to­lo­gia tek­stów z róż­nych okre­sów, o róż­nej te­ma­ty­ce, bu­do­wie i przez­na­cze­niu. Ob­ję­to­ścią Wedy prze­wyż­sza­ją Bi­blię sze­ścio­krot­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wedycki

naj­star­sza wer­sja ję­zy­ka sta­ro­in­dyj­skie­go; we­dyj­ski


Źródła:

SJP.pl

Wedyjski

język sta­ro­in­do­a­ryj­ski z ro­dzi­ny in­do­e­u­ro­pej­skiej


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy we­dyz­mu

 (1.2) do­ty­czą­cy Wed/wed


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wedyzm

naj­star­sza re­li­gia in­dyj­ska opar­ta na We­dach - świę­tych księ­gach


We­dyzm, re­li­gia we­dyj­ska – naj­star­sza względ­nie poz­na­na re­li­gia Indii, he­no­te­i­stycz­na, wy­wo­dzą­ca się praw­do­po­dob­nie z okre­su mię­dzy po­ło­wą dru­gie­go ty­siąc­le­cia p.n.e. a po­cząt­kiem pier­wsze­go p.n.e. Jej zręby uka­zu­ją tek­sty Wed, w szcze­gól­no­ści naj­star­sze zbio­ry – "san­hi­ty".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Według

sto­sow­nie, adek­wat­nie do cze­goś; za­leż­nie od cze­goś, w od­nie­sie­niu do cze­goś, na pod­sta­wie cze­goś; czy­imś zda­niem


przy­i­mek

 (1.1) …oz­na­cza­ją­cy, że coś od­by­wa się zgod­nie z jakąś in­struk­cją, pla­nem, po­le­ce­niem

 (1.2) …wy­ra­ża­ją­cy au­to­ra cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weeb

[czy­taj: łib] obraź­li­wie: osoba ma­ją­ca ob­se­sję na punk­cie Ja­po­nii i kul­tu­ry ja­poń­skiej


Źródła:

SJP.pl

Weekend

[czy­taj: łi­kend] ko­niec ty­god­nia, głów­nie so­bo­ta i nie­dzie­la


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) so­bo­ta i nie­dzie­la, także pią­tek wie­czo­rem, dosł. ko­niec ty­god­nia;


We­e­kend ( week „ty­dzień”, end „ko­niec”) – okres wolny od pracy i nauki trwa­ją­cy od piąt­ko­we­go po­po­łud­nia do nie­dzie­li włącz­nie.

Gdy bez­poś­red­nio przed piąt­kiem lub po nie­dzie­li przy­pa­da jeden lub wię­cej dni usta­wo­wo wol­nych na­zy­wa­ne jest to długi we­e­kend.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weekendować

[czy­taj: łi­ken­do­wać] spę­dzać ko­niec ty­god­nia na wy­po­czyn­ku, wy­jeż­dżać gdzieś na we­e­kend


Źródła:

SJP.pl

Weekendowicz

[czy­taj: łi­ken­do­wicz] osoba, która przy­je­cha­ła gdzieś na we­e­kend; we­e­ken­do­wiec


Źródła:

SJP.pl

Weekendowiczka

[czy­taj: łi­ken­do­wicz­ka] ko­bie­ta, która przy­je­cha­ła gdzieś na we­e­kend


Źródła:

SJP.pl

Weekendowiec

[czy­taj: łi­ken­do­wiec] osoba, która przy­je­cha­ła gdzieś na we­e­kend; we­e­ken­do­wicz


Źródła:

SJP.pl

Weekendowo

przy­słó­wek

 (1.1) jak w we­e­kend


Źródła:

Wiktionary

Weekendowy

[czy­taj: łi­ken­do­wy]
1. przez­na­czo­ny na we­e­kend
2. trwa­ją­cy w cza­sie we­e­ken­du


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy we­e­ken­du, od­by­wa­ją­cy się w we­e­kend


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weekendzik

[czy­taj: łi­ken­dzik] zdrob­nie­nie od: we­e­kend


Źródła:

SJP.pl

Wega

naj­ja­śniej­sza gwia­zda w gwia­zdo­zbio­rze Lutni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) astr. naj­ja­śniej­sza gwia­zda w gwia­zdo­zbio­rze Lutni; jedna z naj­ja­śniej­szych gwiazd na nie­bie;


Wega ("Alfa Lyrae", "α Lyr") – naj­ja­śniej­sza gwia­zda w gwia­zdo­zbio­rze Lutni, piąta co do jas­no­ści gwia­zda noc­ne­go nieba. Ob­ser­wo­wa­na wiel­kość gwia­zdo­wa: +0,03m. Od­le­gła od Słoń­ca o 25 lat świetl­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weganin

męż­czyz­na nie­spo­ży­wa­ją­cy żad­nych pro­duk­tów po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go (w tym rów­nież miodu, jaj oraz mleka i jego przet­wo­rów)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek prze­strze­ga­ją­cy zasad we­ga­niz­mu, nie­je­dzą­cy żad­nych po­kar­mów po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weganina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. spoż. we­gań­ski za­mien­nik mięsa

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­o­so­bo­wy.

 (2.1) D. i B. od we­ga­nin


Źródła:

Wiktionary

Weganizacja

usu­wa­nie z prze­pi­sów ku­li­nar­nych, menu itp. wszyst­kich skład­ni­ków po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Weganizm

ści­sła forma we­ge­ta­ria­niz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) styl życia dą­żą­cy do mi­ni­ma­li­za­cji wy­ko­rzy­sty­wa­nia zwie­rząt w ce­lach kon­sump­cyj­nych, tj. wy­klu­cza­ją­cy je­dze­nie mięsa i po­kar­mów za­wie­ra­ją­cych skład­ni­ki po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go (na­biał, jajka, że­la­ty­nę) i odrzu­ca­ją­cy pro­duk­ty wyt­wo­rzo­ne z uży­ciem zwie­rząt (np. futro, skó­rza­ną odzież, kos­me­ty­ki te­sto­wa­ne na zwie­rzę­tach);


We­ga­nizm – styl życia, któ­re­go jedną z cech jest sto­so­wa­nie diety we­gań­skiej, czyli re­zy­gna­cja ze spo­ży­wa­nia pro­duk­tów zwie­rzę­cych.

We­ga­nie re­zy­gnu­ją ze spo­ży­wa­nia nie tylko mięsa, ale także in­nych pro­duk­tów po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go, któ­rych wyt­wa­rza­nie wiąże się z ek­splo­a­ta­cją zwie­rząt, ta­kich jak na­biał, jajka oraz miód.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weganizować

spo­rzą­dzać we­gań­ską wer­sję po­tra­wy


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zwe­ga­ni­zo­wać)

 (1.1) kulin. spoż. opra­co­wy­wać we­gań­ską wer­sję po­tra­wy tra­dy­cyj­nie za­wie­ra­ją­cej skład­ni­ki po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go

 (1.2) zmie­niać cha­rak­ter miej­sca, im­pre­zy, grupy na we­gań­ski

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny we­ga­ni­zo­wać się

 (2.1) stop­nio­wo sta­wać się we­ga­ni­nem lub we­gan­ką

 (2.2) stop­nio­wo zmie­niać swój cha­rak­ter na we­gań­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weganka

ko­bie­ta prak­ty­ku­ją­ca we­ga­nizm, tzn. nie­je­dzą­ca mięsa ani żad­nych pro­duk­tów odz­wie­rzę­cych (jajek, na­bia­łu, miodu)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta prze­strze­ga­ją­ca zasad we­ga­niz­mu, bę­dą­ca na die­cie we­gań­skiej, nie je­dzą­ca po­kar­mów po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wegański

przy­miot­nik od: we­ga­nizm


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z we­ga­niz­mem, do­ty­czą­cy we­ga­niz­mu

 (1.2) kulin. bez mięsa, ryb i in­nych pro­duk­tów po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go (tj. na­bia­łu, tłu­szczów zwie­rzę­cych, jajek, owo­ców morza, miodu)

 (1.3) rzad. stwo­rzo­ny bez uży­cia pro­duk­tów po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go, także. nie­te­sto­wa­ny na zwie­rzę­tach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wegańsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób we­gań­ski, zgod­ny z we­ga­niz­mem


Źródła:

Wiktionary

Wegańskość

→ we­gań­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest we­gań­skie; cecha tych, któ­rzy są we­gań­scy


Patrz:wegański

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wege

skró­to­wo: we­ge­ta­riań­ski


przy­miot­nik

 (1.1) pot. we­ge­ta­riań­ski, także. we­gań­ski

w uży­ciu rze­czow­ni­ko­wym, ro­dzaj męski i żeń­ski

 (2.1) pot. we­ge­ta­ria­nin, we­ge­ta­rian­ka, także. we­ga­nin, we­gan­ka

 (2.2) pot. do­peł­nie­nie mięsa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wegeburger

kot­let we­ge­ta­riań­ski, np. z bu­ra­ków, kaszy ja­gla­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. we­gań­ski lub we­ge­ta­riań­ski kot­let przy­go­to­wa­ny np. z cie­cie­rzy­cy, kaszy ja­gla­nej, fa­so­li, so­cze­wi­cy itd.

 (1.2) kulin. we­gań­ski lub we­ge­ta­riań­ski od­po­wied­nik ham­bur­ge­ra, za­wie­ra­ją­cy kot­let po­cho­dze­nia ro­ślin­ne­go w miej­sce kot­le­ta mięs­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wegedeser

deser we­ge­ta­riań­ski


Źródła:

SJP.pl

Wegedieta

dieta we­ge­ta­riań­ska


Źródła:

SJP.pl

Wegeta

mie­szan­ka przy­praw i su­szo­nych wa­rzyw uży­wa­na do zup, dań mięs­nych, wa­rzyw­nych, du­szo­nych i gril­lo­wa­nych; ve­ge­ta


Źródła:

SJP.pl

Wegetacja

1. pro­ce­sy ży­cio­we ro­ślin, ich wzrost, roz­wój
2. ogół pro­ce­sów fiz­jo­lo­gicz­nych or­ga­niz­mu
3. puste, bier­ne, bez­ce­lo­we, po­zba­wio­ne per­spek­tyw życie czło­wie­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. pro­ce­sy wzro­stu i roz­wo­ju za­cho­dzą­ce jed­no­cze­śnie lub od­dziel­nie w or­ga­niz­mie ro­śli­ny

 (1.2) przen. życie czło­wie­ka bez aspi­ra­cji i per­spek­tyw roz­wo­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wegetacyjny

do­ty­czą­cy we­ge­ta­cji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z we­ge­ta­cją, od­no­szą­cy się do we­ge­ta­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wegetarianin

czło­wiek wy­łą­cza­ją­cy z diety mięso, ryby i wszyst­kie albo tylko niek­tó­re pro­duk­ty po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który nie je mięsa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wegetarianista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. we­ge­ta­ria­nin


Źródła:

Wiktionary

Wegetarianizm

odży­wia­nie się wy­łącz­nie po­kar­mem ro­ślin­nym i na­bia­łem; nie­je­dze­nie mięsa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spo­sób odży­wia­nia się cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­łą­cze­niem z po­sił­ków pro­duk­tów mięs­nych;


 "Zo­bacz też: We­ge­ta­ria­nizm na świe­cie i Kuch­nia we­ge­ta­riań­ska."

We­ge­ta­ria­nizm, daw­niej jar­stwo – świa­do­me i ce­lo­we wy­łą­cza­nie z diety mięsa, w tym ryb, owo­ców morza i owa­dów. Wiąże się rów­nież z uni­ka­niem in­nych pro­duk­tów po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go, w szcze­gól­no­ści po­cho­dzą­cych z uboju, ta­kich jak sma­lec lub że­la­ty­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wegetarianka

ko­bie­ta sto­su­ją­ca dietę wy­łą­cza­ją­cą mięso, ryby i wszyst­kie lub tylko niek­tó­re pro­duk­ty po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: we­ge­ta­ria­nin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wegetariański

→ we­ge­ta­ria­nizm, → we­ge­ta­ria­nin; jar­ski


przy­miot­nik

 (1.1) kulin. o je­dze­niu: po­zba­wio­ny mięsa

 (1.2) kulin. o je­dze­niu: po­zba­wio­ny mięsa i niek­tó­rych albo wszyst­kich pro­duk­tów po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go

 (1.3) zwią­za­ny z we­ge­ta­ria­niz­mem, do­ty­czą­cy we­ge­ta­ria­niz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wegetariańsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób we­ge­ta­riań­ski


Źródła:

Wiktionary

Wegetariańskość

→ we­ge­ta­riań­ski


Patrz:wegetariański

Źródła:

SJP.pl

Wegetatywność

rozm­na­ża­nie bezpł­cio­we, przez po­dział, pącz­ko­wa­nie, ce­bu­le, kłą­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest we­ge­ta­tyw­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wegetatywny

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z pod­sta­wo­wy­mi pro­ce­sa­mi fiz­jo­lo­gicz­ny­mi or­ga­niz­mu

 (1.2) zwią­za­ny z bezpł­cio­wym rozm­na­ża­niem się or­ga­niz­mów ży­wych


Źródła:

Wiktionary

Wegetować

1. u ro­ślin: roz­wi­jać się, ros­nąć
2. pro­wa­dzić puste, bez­ce­lo­we, po­zba­wio­ne per­spek­tyw życie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. prze­we­ge­to­wać)

 (1.1) fizj. wieść życie ogra­ni­czo­ne do pro­ce­sów fiz­jo­lo­gicz­nych

 (1.2) bot. roz­wi­jać się jako ro­śli­na

 (1.3) przen. ledwo by­to­wać, bez per­spek­ty­wy lep­szej przysz­ło­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wegnać

go­niąc kogoś lub coś, głów­nie zwie­rzę­ta, wpę­dzić je do środ­ka cze­goś (np. owce do za­gro­dy); wgo­nić


Źródła:

SJP.pl

Wegner

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wehikularny

język we­hi­ku­lar­ny - język na­tu­ral­ny uży­wa­ny pod­czas po­dró­ży i w kon­tak­tach hand­lo­wych na ob­sza­rach o dużej róż­no­rod­no­ści ję­zy­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Wehikulik

zdrob­nie­nie od: we­hi­kuł


Źródła:

SJP.pl

Wehikuł

1. nie­ty­po­wy, dzi­wacz­ny, sta­ro­mod­ny po­jazd;
2. w po­wie­ściach lub fil­mach fan­ta­stycz­no­na­u­ko­wych: urzą­dze­nie prze­no­szą­ce ludzi w przesz­łość lub przysz­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­ty­po­wy po­jazd

 (1.2) no­śnik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wehrmacht

nie­miec­kie woj­sko okre­su III Rze­szy (1935-1945); wer­macht


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. wojsk. w la­tach 1935-1946 ca­łość wojsk III Rze­szy, wraz z ma­ry­nar­ką i lot­nict­wem, z wy­łą­cze­niem jed­nak jed­no­stek Waf­fen-SS;


Wehr­macht (z niem. „siła zbroj­na”) – ca­łość sił zbroj­nych III Rze­szy, ut­wo­rzo­na 16 marca 1935 roku, usta­wą o po­wszech­nym obo­wiąz­ku służ­by woj­sko­wej, która sta­no­wi­ła jed­no­stron­ne zer­wa­nie kla­u­zul mi­li­tar­nych trak­ta­tu wer­sal­skie­go (1919).

Wehr­macht zo­stał ut­wo­rzo­ny w miej­sce za­wo­do­wej Re­ichs­weh­ry i obej­mo­wał trzy ro­dza­je sił zbroj­nych: "Heer" (woj­ska lą­do­we), "Kriegs­ma­ri­ne" (ma­ry­nar­ka wo­jen­na) i "Luft­waf­fe" (lot­nict­wo), z któ­rych każdy po­sia­dał włas­ny sztab ge­ne­ral­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wehrmachtowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz Wer­mach­tu


Źródła:

Wiktionary

Wehrmachtowski

→ Wehr­macht [czy­taj: wer­mach­tow­ski]; wer­mach­tow­ski


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od Wehr­macht, wehr­mach­to­wiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weigel

[czy­taj: waj­gel] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weil

[czy­taj: wejl] naz­wi­sko, m.in. André Weil (1906-1998) - ma­te­ma­tyk fran­cu­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weill

[czy­taj: wajl] naz­wi­sko, m.in. Kurt Weill (1900-1950) - kom­po­zy­tor nie­miec­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weimar

[czy­taj: waj­mar] mia­sto w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto na pra­wach po­wia­tu w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Tu­ryn­gia;


We­i­mar – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Tu­ryn­gia, jedno z eu­ro­pej­skich cen­trów kul­tu­ral­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weimarczyk

[czy­taj: waj­mar­czyk] miesz­ka­niec We­i­ma­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec We­i­ma­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weimarka

[czy­taj: waj­mar­czyk] miesz­kan­ka We­i­ma­ru (mia­sta w Niem­czech)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka We­i­ma­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weimarski

[czy­taj: waj­mar­ski] przy­miot­nik od: We­i­mar (mia­sto w Niem­czech)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z We­i­ma­rem, do­ty­czą­cy We­i­ma­ru, po­cho­dzą­cy z We­i­ma­ru (mia­sta w Niem­czech)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weinbrand

[czy­taj: wajn­brand] nie­miec­ka od­mia­na bran­dy; wi­niak


Źródła:

SJP.pl

Weiner

[czy­taj: waj­ner] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weinert

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Weinsberg

[czy­taj: wajns­berg] naz­wi­sko


We­ins­berg ("MAF:",) – mia­sto w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Ba­de­nia-Wir­tem­ber­gia, w re­jen­cji Stutt­gart, w re­gio­nie He­il­bronn-Fran­ken, w po­wie­cie He­il­bronn, sie­dzi­ba związ­ku gmin Raum We­ins­berg. Leży nad rzeką Sulm, ok. 5 km na wschód od He­il­bronn, przy au­to­stra­dach A81, A6, dro­dze kra­jo­wej B39 i linii ko­le­jo­wej Cra­ils­he­im–Bruch­sal.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weinstein

[czy­taj: wajnsz­tajn] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weir

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Weisberger

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Weiss

naz­wi­sko, m.in.: Woj­ciech Weiss (1875-1950), ma­larz, gra­fik i ry­sow­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weizsaecker

[czy­taj: WAJC-zeker] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wejchert

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wejdźżeż

cza­sow­nik "wejdź" wzmoc­nio­ny par­ty­ku­łą "-żeż"


Źródła:

SJP.pl

Weje

sta­ro­żyt­ne mia­sto etru­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. sta­ro­żyt­ne mia­sto etru­skie, prze­ciw­nik Rzymu, zdo­by­te przez niego w 396 roku p.n.e.;


Weje ( Veii, Veio) – jedno z 12 po­tęż­nych miast-państw etru­skich. Le­ża­ło ok. 20 km na pół­noc od Rzymu.

Swoją świet­ność prze­ży­ło w VIII–VI wie­kach p.n.e. W V wieku p.n.e. ist­nia­ła tam szko­ła rzeź­biar­ska. Jej głów­nym przed­sta­wi­cie­lem był rzeź­biarz Wulka.

Przez długi czas Weje to­czy­ło wojny z Rzy­mem. Osta­tecz­nie prze­gra­ło je w 396 p.n.e. i zo­sta­ło zbu­rzo­ne przez dyk­ta­to­ra Marka Fu­riu­sza Ka­mil­lu­sa. Za­po­cząt­ko­wa­ło to ek­span­sję rzym­ską na te­re­ny Etru­rii, zaś Weje stop­nio­wo się wy­lud­nia­ło.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wejher

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) he­rald. pol­ski herb szla­chec­ki;


Źródła:

Wiktionary

Wejherowianin

miesz­ka­niec Wej­he­ro­wa


Źródła:

SJP.pl

Wejherowianka

miesz­kan­ka Wej­he­ro­wa


Źródła:

SJP.pl

Wejherowo

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto po­wia­to­we w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim;


Zo­bacz też: Wej­he­ro­wo w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

(do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Wejrowò, Ne­u­stadt in Westpreußen) – mia­sto w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, po­ło­żo­ne na po­gra­ni­czu Po­je­zie­rza Ka­szub­skie­go i Pra­do­li­ny Redy-Łeby, nad rzeką Redą. Sta­no­wi ele­ment Ma­łe­go Trój­mia­sta Ka­szub­skie­go, jest rów­nież czę­ścią aglo­me­ra­cji trój­miej­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wejherowski

przy­miot­nik od: Wej­he­ro­wo


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Wej­he­ro­wa, zwią­za­ny z Wej­he­ro­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wejman

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wejmutka

ga­tu­nek sosny pół­noc­no­a­me­ry­kań­skiej


Źródła:

SJP.pl

Wejner

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wejrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spoj­rze­nie wgłąb cze­goś

 (1.2) do­kład­ne za­poz­na­nie się z czymś


Źródła:

Wiktionary

Wejrzeć

cza­sow­nik

 (1.1) przest. spoj­rzeć


Źródła:

Wiktionary

Wejsuny

wieś w Pol­sce


Wej­su­ny ( We­is­suh­nen) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie pi­skim, w gmi­nie Ru­cia­ne-Nida, nad je­zio­ra­mi Wej­su­nek i War­noł­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wejście

1. idąc, do­stać się do­kądś; wkro­czyć;
2. wspiąć się na coś, wzbić się;
3. za­głę­bić się w coś, wcis­nąć się;
4. zba­dać, za­in­te­re­so­wać się czymś; wni­knąć


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce, przez które można gdzieś wejść, wkro­czyć

 (1.2) czyn­ność wcho­dze­nia, przej­ścia do ja­kie­goś miej­sca

 (1.3) po­ja­wie­nie się

 (1.4) czyn­ność po­ja­wie­nia się

 (1.5) gwara ra­dio­wa czas, kiedy sły­szy­my pro­wa­dzą­ce­go au­dy­cję

 (1.6) pot. przen. do­stęp do in­trat­nych zna­jo­mo­ści

 (1.7) rel. czyn­ność roz­po­czy­na­ją­ca Mszę Świę­tą; przej­ście ka­pła­na z za­kry­stii do oł­ta­rza

 (1.8) in­form. dane po­da­wa­ne do sy­ste­mu

 (1.9) elek­tron. gnia­zdo (w urzą­dze­niu), do któ­re­go wkła­da się wtycz­kę prze­wo­du po­da­ją­ce­go sy­gnał lub ener­gię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wejście-Wyjście

w in­for­ma­ty­ce:
1. ze­spół urzą­dzeń sprzę­to­wych i ope­ra­cji pro­gra­mo­wych do kon­tak­tu pro­ce­su ze świa­tem zew­nętrz­nym; input-out­put, I/O;
2. urzą­dze­nie wej­ścia-wyj­ścia - urzą­dze­nie zew­nętrz­ne do ko­mu­ni­ka­cji kom­pu­te­ra z oto­cze­niem, np. kla­wia­tu­ra, mysz, mo­ni­tor


Źródła:

SJP.pl

Wejściowy

→ wej­ście


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od wej­ście


Patrz:wejście

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wejściówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. bilet upo­waż­nia­ją­cy do wej­ścia bez re­zer­wa­cji miej­sca sie­dzą­ce­go

 (1.2) środ. bilet umoż­li­wia­ją­cy wej­ście na przed­sta­wie­nie w te­a­trze z moż­li­wo­ścią za­ję­cia wol­ne­go miej­sca


Źródła:

Wiktionary

Wejściówkowy

→ wej­ściów­ka


Patrz:wejściówka

Źródła:

SJP.pl

Wejść

1. idąc, do­stać się do­kądś; wkro­czyć;
2. wspiąć się na coś, wzbić się;
3. za­głę­bić się w coś, wcis­nąć się;
4. zba­dać, za­in­te­re­so­wać się czymś; wni­knąć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|wcho­dzić.

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=ni­ja­ki.

 (2.1) D. lm. od: wej­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wek

szkla­ny słoik słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia przet­wo­rów spo­żyw­czych; weck


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) słoik z po­kryw­ką ze szkła, szczel­nie za­my­ka­ny za po­mo­cą gu­mo­wej uszczel­ki i me­ta­lo­we­go za­ci­sku, przez­na­czo­ny do prze­cho­wy­wa­nia przet­wo­rów

 (1.2) spoż. przet­wo­rzo­na żyw­ność sta­no­wią­ca za­war­tość weka (1.1)

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: weka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weka

1. re­gio­nal­nie: bułka pa­ry­ska (fran­cu­ska);
2. ga­tu­nek nie­lot­ne­go ptaka z ro­dzi­ny chru­ście­li


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kra­ków. spoż. długa bułka pszen­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wekiera

ro­dzaj oku­tej ma­czu­gi z gło­wi­cą me­ta­lo­wą


We­kie­ra – broń obu­cho­wa miaż­dżą­ca bę­dą­ca od­mia­ną ma­czu­gi na drew­nia­nym lub me­ta­lo­wym sty­li­sku z me­ta­lo­wą gło­wi­cą na­bi­ja­ną ostry­mi kol­ca­mi.

W Pol­sce ro­dzaj we­kie­ry na­zy­wa­ny był po­pu­lar­nie: na­sie­ka, na­siek, na­sie­ka­niec, sie­ka­niec, sie­kan­ka. Zyg­munt Glo­ger w "En­cy­klo­pe­dii sta­ro­pol­skiej" tak o niej pisał:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weklice

We­kli­ce (niem. "Wöklitz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie el­blą­skim, w gmi­nie El­bląg. Leży na po­łud­nio­wym skra­ju Wy­so­czyz­ny El­blą­skiej. Przez We­kli­ce prze­pły­wa Ko­wa­lew­ka. W po­bli­żu znaj­du­ją się ważne sta­no­wi­ska ar­che­o­lo­gicz­ne.


Źródła:

Wikipedia

Wekowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|we­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wekowany

kon­ser­wo­wać pro­duk­ty żyw­no­ścio­we, go­tu­jąc je w we­kach (sło­i­kach) za­nu­rzo­nych w wo­dzie; wec­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Wekować

kon­ser­wo­wać pro­duk­ty żyw­no­ścio­we, go­tu­jąc je w we­kach (sło­i­kach) za­nu­rzo­nych w wo­dzie; wec­ko­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­we­ko­wać)

 (1.1) kulin. kon­ser­wo­wać żyw­ność po­przez go­to­wa­nie jej w sło­i­kach wsta­wio­nych do wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wekowy

przy­miot­nik od: wek, np. słoik we­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Weksel

do­ku­ment, w któ­rym dłuż­nik zo­bo­wią­zu­je się zwró­cić wie­rzy­cie­lo­wi okre­ślo­ną sumę pie­nię­dzy w okre­ślo­nym cza­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekon. praw. do­ku­ment, w któ­rym dłuż­nik zo­bo­wią­zu­je się zwró­cić wie­rzy­cie­lo­wi okre­ślo­ną sumę pie­nię­dzy w okre­ślo­nym cza­sie;

 (1.2) zob. weks­le.


Wek­sel (z niem. "Wech­sel" ‘zmia­na’) – pa­pier war­to­ścio­wy o okre­ślo­nej przez prawo weks­lo­we for­mie, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się tym, że zło­że­nie na nim pod­pi­su sta­no­wi pod­sta­wę i przy­czy­nę zo­bo­wią­za­nia weks­lo­we­go pod­pi­su­ją­ce­go, nie­za­bez­pie­cza­ją­ce­go żad­ne­go ro­szcze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wekslarka

1. w śred­nio­wiecz­nej Pol­sce: ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się wy­mia­ną róż­nych monet, a także in­ny­mi ope­ra­cja­mi fi­nan­so­wy­mi;
2. urzą­dze­nie do au­to­ma­tycz­nej zmia­ny płyt z na­gra­nia­mi


Źródła:

SJP.pl

Wekslarz

1. w śred­nio­wiecz­nej Pol­sce: osoba zaj­mu­ją­ca się wy­mia­ną róż­nych monet, a także in­ny­mi ope­ra­cja­mi fi­nan­so­wy­mi;
2. po­tocz­nie: osoba zmie­nia­ją­ca temat, by móc pot­wier­dzić za­ło­żo­ne przez sie­bie tezy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. ekon. osoba zaj­mu­ją­ca się wy­mia­ną pie­nię­dzy, udzie­la­niem po­ży­czek, hand­lem pa­pie­ra­mi war­to­ścio­wy­mi, a także in­ny­mi ope­ra­cja­mi fi­nan­so­wy­mi;


Weks­larz – w śred­nio­wiecz­nej Pol­sce osoba zaj­mu­ją­ca się wy­mia­ną pie­nię­dzy pod­czas ów­czes­nych wiel­kich wy­da­rzeń hand­lo­wych, ja­ki­mi były jar­mar­ki.

W związ­ku z dużą róż­no­rod­no­ścią monet bę­dą­cych w obie­gu, utra­pie­niem ku­pu­ją­cych, jak i sprze­da­ją­cych był obrót pie­nięż­ny pod­czas do­ko­ny­wa­nia tran­sak­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weksle

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. an­dro­pa­u­za

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­rze­czo­wy.

 (2.1) M., B., i W. plu­ral|wek­sel.


Źródła:

Wiktionary

Wekslować

1. kie­ro­wać po­ciąg, lo­ko­mo­ty­wę itp. na od­po­wied­ni tor, prze­sta­wia­jąc zwrot­ni­cę;
2. o po­cią­gu, lo­ko­mo­ty­wie: wjeż­dżać z jed­ne­go toru na drugi


Źródła:

SJP.pl

Wekslowy

przy­miot­nik od: wek­sel


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z weks­la­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weksylolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie wek­sy­lo­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie wek­sy­lo­lo­gii, czyli nauki o fla­gach, sztan­da­rach i cho­rąg­wiach

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) ko­bie­ta wek­sy­lo­log (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weksylologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) he­rald. nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem flag, sztan­da­rów i cho­rąg­wi;


Wek­sy­lo­lo­gia (z ve­xil­lum „sztan­dar, cho­rą­giew”) – dy­scy­pli­na po­moc­ni­cza hi­sto­rii. Zaj­mu­je się cho­rąg­wia­mi jako rze­czy­wi­sty­mi i sym­bo­licz­ny­mi zna­ka­mi woj­sko­wy­mi, pań­stwo­wy­mi, te­ry­to­rial­ny­mi, or­ga­ni­za­cji i grup spo­łecz­nych czy wyz­na­nio­wych.

Wek­sy­lo­lo­gia jest dy­scy­pli­ną sto­sun­ko­wo młodą, która nie wy­o­dręb­ni­ła się je­szcze w sa­mo­dziel­ną naukę hi­sto­rycz­ną. Wciąż po­zo­sta­je w sil­nym związ­ku me­to­do­lo­gicz­nym z he­ral­dy­ką, z któ­rej się wy­wo­dzi i razem z którą tra­dy­cyj­nie jest oma­wia­na.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Weksylologiczny

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wek­sy­lo­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Wektor

obiekt w ma­te­ma­ty­ce bę­dą­cy wiel­ko­ścią okre­ślo­ną przez war­tość licz­bo­wą, zwrot i kie­ru­nek, przed­sta­wia­ną ge­o­me­trycz­nie w po­sta­ci od­cin­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. fiz. obiekt bę­dą­cy wiel­ko­ścią okre­ślo­ną przez war­tość licz­bo­wą (moduł), zwrot i kie­ru­nek, ale bez punk­tu za­cze­pie­nia;

 (1.2) geom. fiz. para punk­tów, przed­sta­wia­na ge­o­me­trycz­nie w po­sta­ci od­cin­ka ze strzał­ką;

 (1.3) mat. w szer­szym zna­cze­niu: ele­ment prze­strze­ni li­nio­wej, czyli obiekt, który może być ska­lo­wa­ny i do­da­wa­ny;

 (1.4) in­form. ta­bli­ca jed­no­wy­mia­ro­wa;

 (1.5) biol. or­ga­nizm lub czą­stecz­ka zdol­na do prze­nie­sie­nia frag­men­tu DNA do ko­mór­ki bior­cy;

 (1.6) med. wet. or­ga­nizm prze­no­szą­cy pa­so­ży­ta lub drob­no­u­strój za­kaź­ny;

 (1.7) in­form. spo­sób, w jaki można za­in­fe­ko­wać urzą­dze­nie


Wek­tor – obiekt ma­te­ma­tycz­ny opi­sy­wa­ny za po­mo­cą wiel­ko­ści: "mo­du­łu" (na­zy­wa­ne­go też – zda­niem niek­tó­rych nie­po­praw­nie – "dłu­go­ścią" lub "war­to­ścią"), "kie­run­ku" wraz ze "zwro­tem" (okre­śla­ją­cym orien­ta­cję wzdłuż da­ne­go kie­run­ku); istot­ny prze­de wszyst­kim w ma­te­ma­ty­ce ele­men­tar­nej, in­ży­nie­rii i fi­zy­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wektorować

kon­wer­to­wać gra­fi­kę ra­stro­wą na wek­to­ro­wą


Źródła:

SJP.pl

Wektorowy

przy­miot­nik od: wek­tor


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) mat. fiz. ma­ją­cy oprócz war­to­ści licz­bo­wej kie­ru­nek i zwrot

 (1.2) mat. skła­da­ją­cy się z wek­to­rów, uwz­ględ­nia­ją­cy włas­no­ści wek­to­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wektoryzacja

za­mia­na gra­fi­ki ra­stro­wej na wek­to­ro­wą; tra­so­wa­nie


Wek­to­ry­za­cja (tra­so­wa­nie) – zmia­na gra­fi­ki ra­stro­wej na gra­fi­kę wek­to­ro­wą. W pro­ce­sie wek­to­ry­za­cji gra­fi­ka bę­dą­ca bit­ma­pą, siat­ką pik­se­li, zo­sta­je za­mie­nio­na na obiek­ty wek­to­ro­we (po­ko­lo­ro­wa­ne fi­gu­ry ge­o­me­trycz­ne). Pro­ce­sem od­wrot­nym do wek­to­ry­za­cji jest ra­ste­ry­za­cja.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wektoryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wek­to­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wektoryzować

zmie­niać gra­fi­kę ra­stro­wą na wek­to­ro­wą


Źródła:

SJP.pl

Wektyzaur

ro­dzaj wczes­no­kre­do­we­go di­no­za­u­ra z ro­dzi­ny igu­a­no­do­nów


Źródła:

SJP.pl

Wel

imię żeń­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wela

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Welamen

tkan­ka okry­wa­ją­ca ko­rze­nie niek­tó­rych tro­pi­kal­nych epi­fi­tów, zło­żo­na z obu­mar­łych ko­mó­rek o ce­lu­lo­zo­wych ścia­nach wzmoc­nio­nych zgru­bie­nia­mi, ma­ją­ca zdol­ność wy­chwy­ty­wa­nia i gro­ma­dze­nia wody z oto­cze­nia


We­la­men, we­la­men ko­rze­nio­wy (łac. "ve­la­men" = "okry­cie, su­knia") – wie­lo­war­stwo­wa, gąb­cza­sta skór­ka two­rzo­na przez obu­mar­łe ko­mór­ki na ko­rze­niach po­wietrz­nych epi­fi­tów z ro­dzi­ny stor­czy­ko­wa­tych i obraz­ko­wa­tych. Służy do gro­ma­dze­nia i wy­chwy­ty­wa­nia wody z at­mos­fe­ry oraz przyt­wier­dza­nia ro­ślin do nie­rów­no­ści pni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Welarny

spół­gło­ska we­lar­na - tyl­no­ję­zy­ko­wa, np.: K, G, CH


Źródła:

SJP.pl

Welaryzacja

w ję­zy­koz­naw­stwie: zmia­na brzmie­nia wy­ma­wia­nej spół­gło­ski na sku­tek wznie­sie­nia tyl­nej czę­ści ję­zy­ka ku pod­nie­bie­niu mięk­kie­mu


We­la­ry­za­cja (od velum „pod­nie­bie­nie mięk­kie”) – pro­ces ko­ar­ty­ku­la­cyj­ny, po­le­ga­ją­cy na ut­wo­rze­niu pod­czas ar­ty­ku­la­cji dźwię­ku do­dat­ko­we­go zwę­ża­nia po­przez wznie­sie­nie tyłu ję­zy­ka w kie­run­ku pod­nie­bie­nia mięk­kie­go. Sto­pień tego wznie­sie­nia oraz jego kie­ru­nek (bar­dziej lub mniej tylny) mogą się wahać. Okre­śle­nie to sy­gna­li­zu­je rów­no­cze­śnie, że pod­sta­wo­we miej­sce ar­ty­ku­la­cji jest inne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Welawa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. hist. Zna­miensk (hi­sto­rycz­na a obec­nie wa­rian­to­wa nazwa mia­sta w Pru­sach);


Źródła:

Wiktionary

Welawski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z We­la­wą, do­ty­czą­cy We­la­wy


Źródła:

Wiktionary

Welbot

lekka i za­ra­zem szyb­ka łódź


Wel­bot (także wel­bat, wal­bat) – łódź okrę­to­wa, wio­sło­wa lub wio­sło­wo-ża­glo­wa, zwrot­na, szyb­ka, wąska, o ostrym pro­fi­lu, wą­skim dzio­bie i wą­skiej bur­cie. Ter­min, dziś już hi­sto­rycz­ny, po­cho­dzi od an­giel­skiej nazwy "wha­le­bo­at" i oz­na­czał pier­wot­nie łódź uży­wa­ną przez wie­lo­ryb­ni­ków w cza­sie po­lo­wań, gdy trze­ba było szyb­ko prze­mie­rzać duże od­le­gło­ści aby do­paść wie­lo­ry­ba.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Welch

[czy­taj: łelsz] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wele

przy­i­mek

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. obok


Źródła:

Wiktionary

Welehrad

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. gmina w Cze­chach, we wschod­nich Mo­ra­wach;


Źródła:

Wiktionary

Weles

bó­stwo sło­wiań­skie, po­dziem­ny bóg magii, przy­się­gi, rze­mio­sła, sztu­ki, kup­ców oraz bo­gact­wa


Weles, Wołos (w źró­dłach sta­ro­ru­skich: "Velesъ", "Volosъ bogъ") – bóg sło­wiań­ski.

Po­dziem­ny bóg magii, przy­siąg, sztu­ki, rze­mio­sła, kup­ców, a prze­de wszyst­kim bo­gact­wa. W tym ostat­nim wy­mia­rze przy­pi­su­je się We­le­so­wi opie­kę nad by­dłem, gdyż jego po­sia­da­nie było ów­cze­śnie mier­ni­kiem do­bro­by­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Welfowie

nie­miec­ka dy­na­stia pa­nu­ją­ca od XI wieku w Ba­wa­rii i od XII wieku w Sak­so­nii


Wel­fo­wie (ina­czej Gwel­fo­wie, D’Este) – dwie dy­na­stie pa­nu­ją­ce we Wło­szech i Niem­czech, ści­śle ze sobą spo­krew­nio­ne.

Pier­wsza po­cho­dze­nia nie­miec­kie­go (Wel­fo­wie star­si) rzą­dzi­ła pod nazwą "Wel­fów" w kra­jach nie­miec­kich oraz w Bur­gun­dii. Wy­ga­sła w po­ło­wie XI wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weliger

sta­dium lar­wal­ne więk­szo­ści mię­cza­ków


We­li­ger (łac. "ve­li­ger" – nio­są­cy ża­giel), że­gla­rek – plank­to­nicz­na larwa wielu mię­cza­ków, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się obec­no­ścią za­wiąz­ka nogi, głowy, pła­szcza, jamy pła­szczo­wej i roz­wi­ja­ją­ce­go się gru­czo­łu wyt­wa­rza­ją­ce­go musz­lę, oraz – w przed­gę­bo­wym od­cin­ku – opa­trzo­ne­go rzę­ska­mi wień­ca zwa­ne­go ża­giel­kiem ("wel­lum"), peł­nią­ce­go funk­cję na­rzą­du do pły­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Welin

1. wy­pra­wio­na skóra cie­lę­ca uży­wa­na daw­niej do pi­sa­nia;
2. cien­ki, gład­ki, bar­dzo do­brej ja­ko­ści pa­pier


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) do­brej ja­ko­ści cien­ki per­ga­min z cie­lę­cej skóry;

 (1.2) drogi, mięk­ki, gład­ki i cien­ki pa­pier uży­wa­ny w XIX wieku do ko­re­spon­den­cji i ry­sun­ków


Welin (z fr. "vélin", od łac. "vi­tel­lus" – cie­ląt­ko) – bar­dzo cien­ki per­ga­min z cie­lę­cej skóry, wy­so­kie­go ga­tun­ku. Także de­li­kat­na ko­ron­ka z Alençon.

W wieku XIX tak na­zy­wa­no drogi, bar­dzo mięk­ki, gład­ki i cien­ki pa­pier, uży­wa­ny prze­de wszyst­kim do ko­re­spon­den­cji i ry­sun­ków. Je­szcze w la­tach sześć­dzie­sią­tych XX wieku ko­per­ty i pa­pier li­sto­wy pocz­ty lot­ni­czej w kra­jach an­glo­sa­skich spo­rzą­dza­ne były z "vel­lum paper".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Welingrad

mia­sto w Buł­ga­rii


We­lin­grad (bułg. Велинград) – mia­sto w ob­wo­dzie Pa­zar­dżik, w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Buł­ga­rii, w Ro­do­pach.

Pow­sta­łe w 1948 r. z po­łą­cze­nia wsi Ka­me­ni­ca, Ły­dże­ne i Cze­pin, otrzy­ma­ło nazwę na cześć uro­dzo­nej w Ka­me­ni­cy bo­jow­nicz­ki ko­mu­ni­stycz­ne­go an­ty­fa­szy­stow­skie­go ruchu oporu pod­czas II wojny świa­to­wej, Weli Pe­e­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Welingradzki

przy­miot­nik od: We­lin­grad


Źródła:

SJP.pl

Welington

[we­ling­ton] wy­so­ki but gu­mo­wy; wel­ling­ton


Źródła:

SJP.pl

Welingtonia

dłu­go­wiecz­ne drze­wo igla­ste z ro­dzi­ny cy­pry­śni­ko­wa­tych, o ol­brzy­mich roz­mia­rach, ros­ną­ce w Ame­ry­ce Pół­noc­nej; drze­wo ma­mu­to­we, drze­wo ma­mu­cie, ma­mu­to­wiec, sek­wo­ja­den­dron


Źródła:

SJP.pl

Welinowy

przy­miot­nik od: welin


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy, po­dob­ny do we­li­nu lub zro­bio­ny bądź wy­dru­ko­wa­ny z niego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Welita

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. w rzym­skim le­gio­nie re­pu­bli­kań­skim lek­koz­broj­ny żoł­nierz, pro­wa­dzą­cy dzia­ła­nia przed linią ma­ni­pu­łów;


Źródła:

Wiktionary

Welland

[czy­taj: łe­lend]
1. mia­sto w Ka­na­dzie;
2. rzeka w Ka­na­dzie;
3. rzeka w An­glii


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wellandzki

[czy­taj: łe­landz­ki] przy­miot­nik od: Wel­land (mia­sto w Ka­na­dzie)


Źródła:

SJP.pl

Wellbeing

[czy­taj: łelbi-ing] stan zdro­wia i po­czu­cie szczę­ścia


Źródła:

SJP.pl

Wellbeingowo

→ well­be­in­go­wy


Patrz:wellbeingowy

Źródła:

SJP.pl

Wellbeingowy

→ well­be­ing [czy­taj: łelbi-in­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Weller

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Welleryzm

chwyt pi­sar­ski po­le­ga­ją­cy na po­słu­gi­wa­niu się wy­my­ślo­ny­mi cy­ta­ta­mi, które przy­pi­su­je się zna­nym albo też wy­my­ślo­nym po­sta­ciom


Wel­le­ryzm – chwyt pi­sar­ski po­le­ga­ją­cy na po­słu­gi­wa­niu się wy­my­ślo­ny­mi cy­ta­ta­mi, któ­rych au­tor­stwo fał­szy­wie przy­pi­su­je się zna­nym oso­bom, w celu osią­gnię­cia efek­tu hu­mo­ry­stycz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Welles

[czy­taj: łels] naz­wi­sko, m.in. Orson Wells (1815-1985) - ame­ry­kań­ski re­ży­ser fil­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wellington

[czy­taj: we­ling­ton] wy­so­ki but gu­mo­wy; we­ling­ton


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Nowej Ze­lan­dii;


Wel­ling­ton ( Te Whan­ga-nui-a-Tara) – sto­li­ca Nowej Ze­lan­dii, trze­cie pod wzglę­dem wiel­ko­ści i licz­by lud­no­ści mia­sto w tym pań­stwie (po Auc­kland i Christ­church), naj­gę­ściej za­lud­nio­na sto­li­ca w Oce­a­nii i naj­bar­dziej wy­su­nię­ta na po­łud­nie sto­li­ca na świe­cie. Znaj­du­je się na te­re­nie re­gio­nu Wel­ling­ton, na Wy­spie Pół­noc­nej, w po­bli­żu ge­o­gra­ficz­ne­go środ­ka Nowej Ze­lan­dii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wellingtonka

[czy­taj: łe­ling­ton­ka] miesz­kan­ka Wel­ling­to­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Wel­ling­to­nu; ko­bie­ta z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wellingtony

[czy­taj: we­ling­ton] wy­so­ki but gu­mo­wy; we­ling­ton


Źródła:

SJP.pl

Wellingtończyk

[czy­taj: łe­ling­toń­czyk] miesz­ka­niec Wel­ling­to­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Wel­ling­to­nu; osoba z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wellingtoński

[czy­taj: łe­ling­toń­ski] przy­miot­nik od: Wel­ling­ton (sto­li­ca Nowej Ze­lan­dii)


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Wel­ling­ton


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wellman

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wellness

[czy­taj: łel­nes]
1. za­bie­gi i za­ję­cia dą­żą­ce do moż­li­wie naj­dłuż­sze­go za­cho­wa­nia mło­do­ści, zdro­wia i do­bre­go sa­mo­po­czu­cia;
2. oś­ro­dek wy­po­czyn­ko­wy ofe­ru­ją­cy takie za­bie­gi i za­ję­cia


Well­ness (tłum. po­myśl­ność) – okre­śle­nie oz­na­cza­ją­ce stan rów­no­wa­gi umy­słu, ciała i ducha czło­wie­ka, w któ­rych pa­nu­je uczu­cie ogól­ne­go do­bro­by­tu. Jest ono uży­wa­ne w kon­tek­ście me­dy­cy­ny al­ter­na­tyw­nej. Ter­min zo­stał ukuty w la­tach 50. XX wieku przez Hal­ber­ta L.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wellnessowy

→ well­ness


Patrz:wellness

Źródła:

SJP.pl

Wells

[czy­taj: łels] naz­wi­sko, m.in. Her­bert Ge­or­ge Wells (1866-1946) - pi­sarz an­giel­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Welociraptor

ro­dzaj di­no­za­u­rów z ro­dzi­ny dro­me­o­za­u­rów


We­lo­ci­rap­tor ("Ve­lo­ci­rap­tor") – ro­dzaj nie­wiel­kie­go te­ro­po­da z ro­dzi­ny dro­me­o­za­u­rów (Dro­ma­e­o­sa­u­ri­dae). "Ve­lo­ci­rap­tor" był dwu­noż­nym dra­pież­ni­kiem za­miesz­ku­ją­cym te­re­ny dzi­siej­szej Mon­go­lii pod ko­niec okre­su kredy 83 do 70 mi­lio­nów lat temu. Obec­nie wy­róż­nia­ne są tylko dwa ga­tun­ki na­le­żą­ce do tego ro­dza­ju – "Ve­lo­ci­rap­tor mon­go­lien­sis" i "V. os­mol­skae".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Welocyped

pier­wot­ny rower bez łań­cu­cha i ha­mul­ców, zwy­kle z bar­dzo dużym kołem przed­nim oraz z małym kołem tyl­nym, nie­kie­dy z dwoma ko­ła­mi tyl­ny­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. kolar. pier­wot­ny rower, który nie po­sia­da łań­cu­cha ani ha­mul­ców;


We­lo­cy­ped (z vélocipède) – pier­wot­ny rower nie­po­sia­da­ją­cy łań­cu­cha ani ha­mul­ców, czę­sto z bar­dzo dużym kołem przed­nim oraz z małym kołem tyl­nym (bi­cykl), nie­kie­dy z dwoma ko­ła­mi tyl­ny­mi (tri­cykl), cza­sem z czte­re­ma ko­ła­mi (kwa­dry­cykl). Po­ja­zdy te naj­czę­ściej były na­pę­dza­ne pe­da­ła­mi osa­dzo­ny­mi na osi przed­nie­go koła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Welodrom

owal­ny tor drew­nia­ny lub be­to­no­wy o spe­cjal­nej kon­struk­cji, słu­żą­cy do roz­gry­wa­nia wy­ści­gów ko­lar­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. owal­ny tor do wy­ści­gów w ko­lar­stwie to­ro­wym


We­lo­drom – spe­cja­li­stycz­ny obiekt spor­to­wy przez­na­czo­ny do roz­gry­wa­nia kon­ku­ren­cji ko­lar­stwa to­ro­we­go. Jego pod­sta­wo­wym ele­men­tem jest zam­knię­ty, pro­fi­lo­wa­ny (po­chy­lo­ny) tor o kształ­cie owalu (dwie pro­ste po­łą­czo­ne dwoma łu­ka­mi), uzu­peł­nia­ny o stre­fy bez­pie­czeń­stwa, in­fra­struk­tu­rę sę­dziow­ską i tech­nicz­ną oraz – zwy­kle – try­bu­ny dla wi­dzów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Welodyna

człon ukła­du na­dąż­ne­go czę­stot­li­wo­ści w ra­dio­lo­ka­to­rze dop­ple­row­skim w po­sta­ci me­cha­nicz­ne­go ge­ne­ra­to­ra, który wyt­wa­rza na­pię­cie pro­por­cjo­nal­ne do czę­stot­li­wo­ści dop­ple­row­skiej


Źródła:

SJP.pl

Weloergometr

przy­rząd w po­sta­ci zbli­żo­nej do ro­we­ru, słu­żą­cy do badań wy­sił­ku mię­śni


Źródła:

SJP.pl

Welometr

przy­rząd słu­żą­cy do po­mia­ru pręd­ko­ści po­wie­trza, opar­ty na za­sa­dzie uzy­ski­wa­nia rów­no­wa­gi mię­dzy wolną czę­ścią prze­kro­ju a prze­sła­nia­ją­cą prze­krój ru­cho­mą za­staw­ką


Źródła:

SJP.pl

Welomobil

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) transp. trzy lub czte­ro­ko­ło­wy rower ro­zbu­do­wa­ny o opły­wo­wą ka­bi­nę, nie­kie­dy wspo­ma­ga­ny sil­ni­kiem


Źródła:

Wiktionary

Welomotor

rower z do­czep­nym sil­ni­kiem


Źródła:

SJP.pl

Welon

ka­wa­łek ma­te­ria­łu przy­pi­na­ny do ka­pe­lu­sza lub upi­na­ny na gło­wie, naj­czę­ściej przez­ro­czy­sty, bę­dą­cy ele­men­tem stro­ju ślub­ne­go, ża­łob­ne­go; no­szo­ny też przez za­kon­ni­ce i du­chow­nych niek­tó­rych wyz­nań


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przez­ro­czy­sty ma­te­riał upi­na­ny na gło­wie i sta­no­wią­cy część ubio­ru (m.in. stro­ju panny mło­dej, za­kon­nic lub niek­tó­rych du­chow­nych)

 (1.2) rel. zdo­bio­na tka­ni­na uży­wa­na pod­czas li­tur­gii jako wierzch­nia szata do bło­go­sła­wień­stwa

 (1.3) rel. na­kry­cie di­sko­sa i kie­li­cha w cza­sie pro­sko­mi­dii

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. rybka ak­wa­rio­wa, od­mia­na ka­ra­sia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Welonik

zdrob­nie­nie od: welon


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od welon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Welonka

po­tocz­nie: welon (ryba ak­wa­rio­wa)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weloterm

przy­rząd słu­żą­cy do jed­no­czes­ne­go mie­rze­nia pręd­ko­ści i ci­śnie­nia po­wie­trza


Źródła:

SJP.pl

Welski

→ Wel


Patrz:Wel

Źródła:

SJP.pl

Welsumer

ho­len­der­ska rasa kur


Źródła:

SJP.pl

Welt

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Weltschmerz

weltsz­merc; de­pre­sja, uczu­cie przy­gnę­bie­nia spo­wo­do­wa­ne prze­my­śle­nia­mi na temat nie­do­sko­na­ło­ści świa­ta; chan­dra, splin


Weltsch­merz (niem. "ból świa­ta, ból ist­nie­nia") – głę­bo­kie po­czu­cie bez­sen­su życia, jego bez­ce­lo­wo­ści, cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się me­lan­cho­lią czy wręcz de­pre­syj­nym smut­kiem, ze­spół na­stro­jów i emo­cji typu: de­pre­sja, apa­tia wy­ni­ka­ją­cych z myśli o nie­do­sko­na­ło­ści świa­ta, a wła­ści­wie ze zde­rze­nia chęci dzia­ła­nia i nie­moż­no­ści jego re­a­li­za­cji oraz dy­so­nan­su po­mię­dzy wraż­li­wo­ścią bo­ha­te­ra a jego oto­cze­niem; ro­man­tycz­ny, sen­ty­men­tal­ny pe­sy­mizm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weltszmerc

de­pre­sja, uczu­cie przy­gnę­bie­nia spo­wo­do­wa­ne prze­my­śle­nia­mi na temat nie­do­sko­na­ło­ści świa­ta; chan­dra, splin; Weltsch­merz


Źródła:

SJP.pl

Welur

1. wy­pra­wia­na skóra skóra ja­gnię­ca, cie­lę­ca, ba­ra­nia, świń­ska lub kozia o ak­sa­mit­nej po­wierzch­ni;
2. ma­te­riał po­dob­ny do ak­sa­mi­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) włók. tka­ni­na os­no­wo­wa z krót­kim wło­sem two­rzą­cym okry­wę ru­no­wą, ro­dzaj plu­szu

 (1.2) rzem. spe­cjal­nie wy­pra­wia­na skóra cie­lę­ca, ja­gnię­ca, świń­ska lub kozia o ak­sa­mit­nej po­wierzch­ni, uży­wa­na do pro­duk­cji cho­le­wek, odzie­ży i ga­lan­te­rii


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weluropodobny

ma­ją­cy niek­tó­re wła­ści­wo­ści we­lu­ru; przy­po­mi­na­ją­cy welur


Źródła:

SJP.pl

Welurowy

przy­miot­nik od: welur


przy­miot­nik

 (1.1) rzem. włók. wy­ko­na­ny z we­lu­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Welury

1. wy­pra­wia­na skóra skóra ja­gnię­ca, cie­lę­ca, ba­ra­nia, świń­ska lub kozia o ak­sa­mit­nej po­wierzch­ni;
2. ma­te­riał po­dob­ny do ak­sa­mi­tu


Źródła:

SJP.pl

Welutyna

dawny puder z biz­mu­tu lub mąki ry­żo­wej


Źródła:

SJP.pl

Welwet

tka­ni­na z grupy tka­nin z okry­wą włó­kien­ną


Wel­wet – tka­ni­na z grupy tka­nin z okry­wą włó­kien­ną (ru­no­wych). Jest to ro­dzaj plu­szu, w któ­rym okry­wa włó­kien­na ut­wo­rzo­na jest z roz­cię­tych dłu­gich prze­plo­tów do­dat­ko­we­go wątku ru­no­we­go. Wel­wet to nazwa hand­lo­wa plu­szu wąt­ko­we­go.

Tka­ni­na wy­ko­ny­wa­na jest z os­no­wy i dwóch wąt­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Welwetina

wel­wet o drob­niut­kich prąż­kach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­dzaj wel­we­tu o drob­niut­kich prąż­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Welweton

tka­ni­na ba­weł­nia­na, po­dob­na do wel­we­tu od­por­na na mię­cie, jed­no­barw­na, o splo­cie atła­so­wym


Źródła:

SJP.pl

Welwetowy

przy­miot­nik od: wel­wet


Źródła:

SJP.pl

Welwiczia

ro­śli­na z klasy gnio­tow­ców; wel­wicz­ja


Źródła:

SJP.pl

Welwicziowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin z klasy gnio­to­wych; wel­wicz­jo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Welwiczja

ro­śli­na z klasy gnio­tow­ców; wel­wi­czia


Źródła:

SJP.pl

Welwiczjowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu gnio­tow­ców


Źródła:

SJP.pl

Welwiczjowce

rząd ro­ślin z klasy gnio­to­wych; Wel­wits­chia­les


Źródła:

SJP.pl

Welwiczjowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin z klasy gnio­to­wych; wel­wi­czio­wiec


Źródła:

SJP.pl

Wembley

[czy­taj: łem­blej] dziel­ni­ca Lon­dy­nu oraz sta­dion w tym mie­ście


Wem­bley (wym.) – pół­noc­no-za­chod­nie przed­mie­ście Lon­dy­nu, znaj­du­ją­ce się w Lon­don Bo­ro­ugh of Brent. Po­ło­żo­ne jest 13 ki­lo­me­trów od Cha­ring Cross.

W gra­ni­cach Wem­bley znaj­du­je się an­giel­ski sta­dion na­ro­do­wy Wem­bley.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wen

wy­krzy­knik

 (1.1) stpol. precz

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: wena


Źródła:

Wiktionary

Wena

1. łat­wość two­rze­nia; natch­nie­nie; zapał twór­czy;
2. daw­niej: szczę­ście (w grze)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. zapał twór­czy, natch­nie­nie, zdol­ność, łat­wość two­rze­nia

 (1.2) daw. szczę­ście sprzy­ja­ją­ce komuś, zwła­szcza w grze

 (1.3) daw. anat. żyła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenancja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


We­nan­cja – imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa "ve­nans" – "po­lu­ją­cy". Żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia We­nan­cjusz i We­nan­ty.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wenancjusz

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


We­nan­cjusz – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa "ve­nans" – "po­lu­ją­cy". Jego formą obocz­ną jest We­nan­ty.

We­nan­cjusz imie­ni­ny ob­cho­dzi 1 kwiet­nia, 18 maja, 5 sierp­nia, 13 paź­dzier­ni­ka i 14 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wenancjuszostwo

We­nan­cjusz z mał­żon­ką; We­nan­cju­szo­wie


Źródła:

SJP.pl

Wenancjuszowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Wenancjuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do We­nan­cju­sza lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wenanty

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


We­nan­ty – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go. Wy­wo­dzi się od słowa "ve­nans" – „po­lu­ją­cy”. Jego formą obocz­ną jest We­nan­cjusz.

We­nan­ty imie­ni­ny ob­cho­dzi 1 kwiet­nia, 5 sierp­nia, 13 paź­dzier­ni­ka i 14 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wencel

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wencki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wenclewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wenczou

[czy­taj: WENczoł] mia­sto w Chi­nach; Wenz­hou


Źródła:

SJP.pl

Wenda

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Paraná, Santa Cat­ha­ri­na. sklep

 (1.2) gw-pl|Paraná, Santa Cat­ha­ri­na. za­jazd


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wende

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wendelin

imię mę­skie


Wen­de­lin, Wan­da­lin – imię mę­skie o nie­u­sta­lo­nym do końca po­cho­dze­niu, ale przyj­mu­je się, że sta­no­wi ono skró­co­ną formę imion ger­mań­skich dwucz­ło­no­wych, ta­kich jak "Wen­del­bert", "Wen­del­mar", "Wen­del­gart". Pier­wszy człon, "Wen­del-", naj­praw­do­po­dob­niej oz­na­czał „po­cho­dzą­cy z ple­mie­nia Wan­da­lów”. Św. Wen­de­lin był pa­ste­rzem i być może mni­chem, we­dług tra­dy­cji przy­by­łym z Ir­lan­dii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wendelinostwo

Wen­de­lin z mał­żon­ką; Wen­de­li­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Wendelinowie

Wen­de­lin z mał­żon­ką; Wen­de­li­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wendelinowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Wen­de­li­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wendeta

zwy­czaj wy­wie­ra­nia krwa­wej zem­sty na spraw­cy za­bój­stwa krew­ne­go (lub na kimś z jego rodu); ven­det­ta, wen­det­ta, wróż­da


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. za­sa­da prawa zwy­cza­jo­we­go, że prze­stęp­stwo do­ko­na­ne przez człon­ków jed­nej grupy na oso­bach z innej grupy tej samej spo­łecz­no­ści wy­ma­ga krwa­we­go od­we­tu na spraw­cy tego aktu lub na jego krew­nych, aby zma­zać hańbę


Wen­de­ta, ven­det­ta, wróż­da – zem­sta jed­nej grupy na dru­giej za za­bój­stwo krew­ne­go. Rodzi to sto­su­nek spo­łecz­ny opar­ty na wza­jem­nej mor­der­czej wro­go­ści.

Słowo „wen­de­ta” ( ven­det­ta z vin­dic­ta) to ter­min okre­śla­ją­cy "krwa­wą zem­stę". Bar­dzo stary, ar­cha­icz­ny oby­czaj lu­do­wy, wy­wo­dzą­cy się z Sy­cy­lii i znany także na Kor­sy­ce, zo­stał za­a­dap­to­wa­ny przez śro­do­wi­sko wło­skich mafii czy syn­dy­ka­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wendetarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. kra­marz hand­lu­ją­cy sta­ry­mi ru­pie­cia­mi


Źródła:

Wiktionary

Wendetta

zwy­czaj wy­wie­ra­nia krwa­wej zem­sty na spraw­cy za­bój­stwa krew­ne­go (lub na kimś z jego rodu); wen­de­ta, ven­det­ta, wróż­da


Źródła:

SJP.pl

Wendeński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wen­de­nem, do­ty­czą­cy Wen­de­nu


Źródła:

Wiktionary

Wendigo

mi­tycz­ny ka­ni­bal­ski pot­wór lub zły duch z pół­noc­nych lasów Wy­brze­ża At­lan­ty­ku i Wiel­kich Je­zior na po­gra­ni­czu Ka­na­dy i Sta­nów Zjed­no­czo­nych


Wen­di­go (rów­nież "Win­di­go", "Wi­ti­ko") – w wie­rze­niach ple­mion al­gon­kiń­skich (m.in. Odżib­we­jów, Kri, Mik­ma­ków) po­tęż­ny, zło­śli­wy duch leśny lub de­mo­nicz­na isto­ta, bę­dą­ca uo­so­bie­niem nie­na­sy­co­ne­go głodu, zimy, ego­iz­mu oraz tabu ka­ni­ba­liz­mu. W tra­dy­cyj­nych wie­rze­niach rdzen­nych miesz­kań­ców Ame­ry­ki Pół­noc­nej wen­di­go nie jest fi­zycz­ną kryp­ty­dą ani zwie­rzę­ciem, lecz sym­bo­lem du­cho­we­go i mo­ral­ne­go zep­su­cia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wendołowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Weneci

sta­ro­żyt­ny lud; We­ne­to­wie


Źródła:

SJP.pl

Wenecja

1. mia­sto we Wło­szech, nad Mo­rzem Adria­tyc­kim, po­ło­żo­ne czę­ścio­wo na lą­dzie sta­łym, a czę­ścio­wo na ponad 100 wy­spach roz­dzie­lo­nych 150 ka­na­ła­mi;
2. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto we Wło­szech, wcze­śniej rów­nież pań­stwo;

 (1.2) przen. mia­sto o dużej licz­bie ka­na­łów i mo­stów


We­ne­cja ( Ve­ne­zia [], Ve­ne­tia, Venéssia lub Venéxia, Ve­ne­dig) – mia­sto i gmina na pół­no­cy Włoch nad Mo­rzem Adria­tyc­kim, sto­li­ca re­gio­nu We­ne­cja Eu­ga­nej­ska.

Lud­ność We­ne­cji w gra­ni­cach ad­mi­ni­stra­cyj­nych wy­no­si około 255 tys. osób, z czego więk­szość miesz­ka na lą­dzie sta­łym, a hi­sto­rycz­ne cen­trum za­miesz­ku­je nie­ca­łe 50 tys.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wenecjanin

miesz­ka­niec We­ne­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec We­ne­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenecjanka

miesz­kan­ka We­ne­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka We­ne­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenecjański

→ We­ne­cja; we­nec­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. lub daw. we­nec­ki, zwią­za­ny z We­ne­cją, do­ty­czą­cy We­ne­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenecki

przy­miot­nik od:
a) We­ne­cja (mia­sto we Wło­szech);
b) We­ne­cja Eu­ga­nej­ska (kra­i­na hi­sto­rycz­na i re­gion au­to­no­micz­ny we Wło­szech)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do We­ne­cji, zwią­za­ny z We­ne­cją, wy­wo­dzą­cy się z We­ne­cji

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. ze­spół dia­lek­tów uży­wa­nych w pół­noc­no-wschod­nich Wło­szech;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weneckojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem we­nec­kim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem we­nec­kim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku we­nec­kim


Źródła:

Wiktionary

Weneckość

→ we­nec­ki


Patrz:wenecki

Źródła:

SJP.pl

Wened

czło­nek sta­ro­żyt­ne­go ludu za­miesz­ku­ją­ce­go w okre­sie rzym­skim zie­mie nad Bał­ty­kiem


Źródła:

SJP.pl

Weneda

Lilla We­ne­da, ty­tu­ło­wa bo­ha­ter­ka dzie­ła Ju­liu­sza Sło­wac­kie­go


Źródła:

SJP.pl

Wenedowie

sta­ro­żyt­ny lud; We­ne­dzi


Nie mylić z: We­ne­to­wie.

We­ne­do­wie, We­ne­to­wie, We­ne­dzi ( Ve­ne­dae) – lud za­miesz­ku­ją­cy w okre­sie rzym­skim (I–IV wiek) zie­mie nad Wisłą i Bał­ty­kiem o spor­nej przy­na­leż­no­ści et­nicz­nej, naj­czę­ściej iden­ty­fi­ko­wa­ny ze Sło­wia­na­mi lub też trak­to­wa­ny jako odręb­ny lud in­do­e­u­ro­pej­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wenedycki

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy we­ne­dy­ku, We­ne­dów

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (2.1) jęz. sztucz­ny język skon­stru­o­wa­ny jako mowa ro­mań­ska na bazie pol­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Wenedyjski

zwią­za­ny z We­ne­da­mi (We­ne­ta­mi), daw­nym ludem eu­ro­pej­skim; we­ne­tyj­ski


Źródła:

SJP.pl

Wenedzi

sta­ro­żyt­ny lud; We­ne­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Wenedzki

przy­miot­nik od: We­ne­do­wie, We­ne­dzi (np. kul­tu­ra we­nedz­ka, język we­nedz­ki)


Źródła:

SJP.pl

Wener

szwedz­kie je­zio­ro


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. je­zio­ro w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści Szwe­cji;


Wener ( Vänern) – je­zio­ro w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści Szwe­cji, po­ło­żo­ne na gra­ni­cy pro­win­cji hi­sto­rycz­nych ("land­skap") Västergötland, Dals­land i Värmland. Naj­więk­sze pod wzglę­dem po­wierzch­ni (5650 km²) je­zio­ro tego kraju oraz Unii Eu­ro­pej­skiej i trze­cie w Eu­ro­pie po je­zio­rach Ła­do­ga i Onega w Rosji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wenera

bo­gi­ni mi­ło­ści w mi­to­lo­gii rzym­skiej; Wenus


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. cho­ro­ba we­ne­rycz­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weneracja

prze­sta­rza­łe: cześć, sza­cu­nek oka­zy­wa­ny komuś, po­wa­ża­nie


Źródła:

SJP.pl

Wenerodermatolog

spe­cja­li­sta w dzie­dzi­nie we­ne­ro­lo­gii der­ma­to­lo­gicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Wenerofobia

cho­ro­bli­wy lęk przed cho­ro­bą we­ne­rycz­ną


Źródła:

SJP.pl

Wenerolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie we­ne­ro­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. le­karz spe­cja­li­sta zaj­mu­ją­cy się pro­fi­lak­ty­ką, roz­poz­na­wa­niem i le­cze­niem cho­rób we­ne­rycz­nych

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) med. le­kar­ka spe­cja­list­ka we­ne­ro­lo­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenerologia

dział me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­cy się roz­poz­na­wa­niem i le­cze­niem cho­rób prze­no­szo­nych drogą płcio­wą


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. dzie­dzi­na me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­ca się roz­poz­na­wa­niem i le­cze­niem cho­rób prze­no­szo­nych drogą płcio­wą;


We­ne­ro­lo­gia (łac. "Ve­ne­ris", "Venus" – rzym­ska bo­gi­ni mi­ło­ści i gr. "logos" – nauka, słowo) – dzie­dzi­na me­dy­cy­ny zaj­mu­ją­ca się roz­poz­na­wa­niem i le­cze­niem cho­rób prze­no­szo­nych drogą płcio­wą (np. kiła, rze­żącz­ka, świerzb, AIDS). Jest zwią­za­na z der­ma­to­lo­gią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wenerologiczny

→ we­ne­ro­lo­gia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z we­ne­ro­lo­gią, do­ty­czą­cy we­ne­ro­lo­gii


Patrz:wenerologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenerolożka

→ we­ne­ro­log


Patrz:wenerolog

Źródła:

SJP.pl

Wenerski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Weneryczka

ko­bie­ta cier­pią­ca na cho­ro­bę we­ne­rycz­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta chora na cho­ro­bę we­ne­rycz­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weneryczny

do­ty­czą­cy za­kaź­nej cho­ro­by we­ne­rycz­nej, prze­no­szo­nej naj­czę­ściej drogą płcio­wą


przy­miot­nik

 (1.1) med. prze­no­szo­ny drogą płcio­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weneryk

osoba cier­pią­ca na cho­ro­bę we­ne­rycz­ną


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba chora na cho­ro­bę we­ne­rycz­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenesekcja

w me­dy­cy­nie wy­pre­pa­ro­wa­nie żyły, np. w celu za­ło­że­nia wkłu­cia cen­tral­ne­go


We­ne­sek­cja – w me­dy­cy­nie jest to na­cię­cie żyły, np. w celu za­ło­że­nia wkłu­cia cen­tral­ne­go bądź wpro­wa­dze­nia elek­trod do żyl­ne­go ukła­du krwio­no­śne­go (na­ci­na­nie żyły od­pro­mie­nio­wej).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wenetowie

sta­ro­żyt­ny lud; We­ne­ci


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wenetyjski

zwią­za­ny z We­ne­ta­mi (We­ne­da­mi), daw­nym ludem eu­ro­pej­skim; we­ne­dyj­ski


Źródła:

SJP.pl

Wenezuela

pań­stwo w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej ze sto­li­cą w Ca­ra­cas; Bo­li­wa­riań­ska Re­pu­bli­ka We­ne­zu­e­li


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej ze sto­li­cą w Ca­ra­cas;


We­ne­zu­e­la ( Ve­ne­zu­e­la,), ofi­cjal­nie Bo­li­wa­riań­ska Re­pu­bli­ka We­ne­zu­e­li (República Bo­li­va­ria­na de Ve­ne­zu­e­la) – pań­stwo związ­ko­we po­ło­żo­ne w pół­noc­nej czę­ści Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej. Zaj­mu­je po­wierzch­nię 916 445 km², a za­miesz­ka­ne jest przez 28 633 711 osób (2026).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wenezuelczyk

oby­wa­tel We­ne­zu­e­li


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel lub miesz­ka­niec We­ne­zu­e­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenezuelka

oby­wa­tel­ka We­ne­zu­e­li


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka We­ne­zu­e­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenezuelski

zwią­za­ny z pań­stwem We­ne­zu­e­la


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do We­ne­zu­e­li lub We­ne­zu­el­czy­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenezuelskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co we­ne­zu­el­skie


Źródła:

Wiktionary

Wenflon

rurka wpro­wa­dza­na do żyły przy dłu­gotr­wa­łym po­da­wa­niu leków; ven­flon


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. pot. rurka z two­rzy­wa sztucz­ne­go wpro­wa­dza­na igłą do żyły, po­sia­da­ją­ca przy­łą­cze na strzy­kaw­kę bądź kro­plów­kę;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenge

1. cięż­kie i twar­de drew­no tro­pi­kal­ne o bar­dzo ciem­nym ko­lo­rze;
2. kolor tego drew­na


Wenge (czyt.) – drew­no tro­pi­kal­ne o bar­dzo ciem­nym ko­lo­rze, cha­rak­te­ry­stycz­nej bu­do­wie oraz moc­nym de­se­niu przy­po­mi­na­ją­cym upie­rze­nie ku­ro­pat­wy. Drew­no wenge jest cięż­kie i twar­de, na­da­je się do kon­struk­cji po­dłóg i scho­dów. Ze wzglę­du na jego ory­gi­nal­ny wy­gląd czę­sto wcho­dzi­ło lub wy­pa­da­ło z mody. Od nazwy tego drew­na wy­wo­dzi się rów­nież nazwa ko­lo­ru - wenge.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wengen

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Szwaj­ca­rii, w kan­to­nie Berno, w Al­pach Ber­neń­skich; znana miej­sco­wość tu­ry­stycz­na i al­pej­ski oś­ro­dek spor­tów zi­mo­wych;


Wen­gen – miej­sco­wość w Szwaj­ca­rii w Al­pach Ber­neń­skich, leży na wy­so­ko­ści 1274 m n.p.m. i jest za­miesz­ka­na przez 1116 miesz­kań­ców (31 grud­nia 2023), w se­zo­nie zi­mo­wym za­miesz­ku­je tu ponad 10 000 osób. Jest naj­więk­szym sku­pi­skiem lud­no­ści w do­li­nie La­u­ter­brun­nen­tal. Jest jedną z dzie­wię­ciu miej­sco­wo­ści w Szwaj­ca­rii, w któ­rych za­bro­nio­ny jest ruch po­ja­zdów me­cha­nicz­nych z sil­ni­kiem spa­li­no­wym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wenlafaksyna

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny jako lek an­ty­de­pre­syj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. lek prze­ciw­de­pre­syj­ny i prze­ciw­lę­ko­wy z grupy in­hi­bi­to­rów wy­chwy­tu zwrot­ne­go no­ra­dre­na­li­ny i se­ro­to­ni­ny, wzór su­ma­rycz­ny: C17H27NO2


Wen­la­fak­sy­na – wie­lo­funk­cyj­ny or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny jako lek prze­ciw­de­pre­syj­ny z grupy in­hi­bi­to­rów wy­chwy­tu zwrot­ne­go no­ra­dre­na­li­ny i se­ro­to­ni­ny (SNRI). Sto­so­wa­ny w le­cze­niu za­bu­rzeń de­pre­syj­nych, ze­spo­łu lęku uo­gól­nio­ne­go, ze­spo­łu lęku na­pa­do­we­go oraz fobii spo­łecz­nej. Może być użyty w le­cze­niu przew­le­kłe­go bólu. Jest za­ży­wa­ny do­ust­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wenografia

ra­dio­lo­gicz­na me­to­da ba­da­nia żył z wpro­wa­dze­niem do żył środ­ków cie­niu­ją­cych


Źródła:

SJP.pl

Wenszański

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z po­wia­tem Wens­han


Źródła:

Wiktionary

Wenta

1. prze­sta­rza­le: kier­masz
2. jed­nost­ka or­ga­ni­za­cyj­na w loży ma­soń­skiej, zło­żo­na z dwu­dzie­stu kar­bo­na­riu­szy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu sza­wel­skim;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wentralny

brzusz­ny, znaj­du­ją­cy się po brzusz­nej stro­nie ciała


Źródła:

SJP.pl

Wentroba

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bia­ły­stok. wą­tro­ba


Źródła:

Wiktionary

Wentrykulografia

obra­zo­wa me­to­da ba­da­nia jam serca


Źródła:

SJP.pl

Wenturia

grzyb pa­so­żyt­ni­czy z rzędu ni­by­ku­li­stych, po­wo­du­ją­cy parch ja­bło­ni i grusz


Źródła:

SJP.pl

Wentyl

zawór pne­u­ma­tycz­ny jed­no­stron­ne­go dzia­ła­nia, sto­so­wa­ny w celu za­cho­wa­nia oraz umoż­li­wie­nia re­gu­la­cji ci­śnie­nia w zbior­ni­kach, np. dęt­kach, opo­nach po­ja­zdów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zawór do­pro­wa­dza­ją­cy i od­pro­wa­dza­ją­cy po­wie­trze (np. w piłce lub w kole)


Wen­tyl – ro­dzaj za­wo­ru pne­u­ma­tycz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wentylacja

1. na­tu­ral­na lub wy­mu­szo­na wy­mia­na po­wie­trza w po­mie­szcze­niach, prze­wie­trza­nie;
2. sy­stem urzą­dzeń do wy­mia­ny i odś­wie­ża­nia po­wie­trza;
3. wy­mia­na po­wie­trza w płu­cach po­przez na­tu­ral­ne wde­chy i wy­de­chy;
4. w prze­no­śni: wy­da­le­nie, usu­nię­cie kogoś z ja­kie­goś sta­no­wi­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. wy­mia­na po­wie­trza w po­mie­szcze­niach lub ma­szy­nach

 (1.2) techn. sy­stem urzą­dzeń do odś­wie­ża­nia po­wie­trza

 (1.3) fizj. prze­pływ po­wie­trza przez płuca


Wen­ty­la­cja – cyr­ku­la­cja po­wie­trza, z re­gu­ły po­mię­dzy po­mie­szcze­nia­mi a prze­strze­nią na zew­nątrz. W sen­sie tech­nicz­nym jest to wy­mia­na po­wie­trza w po­mie­szcze­niach ma­ją­ca na celu usu­nię­cie zbęd­ne­go cie­pła oraz za­nie­czy­szczeń, co poz­wa­la na utrzy­ma­nie za­ło­żo­ne­go stanu po­wie­trza. Pod­sta­wo­wym za­da­niem in­sta­la­cji wen­ty­la­cyj­nej jest do­pro­wa­dza­nie świe­że­go po­wie­trza z oto­cze­nia zew­nętrz­ne­go oraz usu­wa­nie po­wie­trza zu­ży­te­go, a także od­pro­wa­dza­nie nad­mia­ru cie­pła i wil­go­ci wy­dzie­la­nych wew­nątrz bu­dyn­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wentylacyjny

do­ty­czą­cy wen­ty­la­cji


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wen­ty­la­cją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wentylator

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elektr. urzą­dze­nie w for­mie śmi­gła na­pę­dza­ne­go sil­ni­kiem, wy­wo­łu­ją­ce­go wiatr, sto­so­wa­ne do schła­dza­nia po­mie­szczeń, urzą­dzeń elek­trycz­nych lub w celu stwo­rze­nia sztucz­ne­go ciągu w ka­na­łach wen­ty­la­cyj­nych, w pie­cach hut­ni­czych itp.;


Wen­ty­la­tor (sprę­żar­ka) – ma­szy­na prze­pły­wo­wa do tran­spor­to­wa­nia gazów po­przez urzą­dze­nia tech­no­lo­gicz­ne wy­ko­rzy­stu­ją­ca do tego celu prze­wo­dy wen­ty­la­cyj­ne, w któ­rej przy­rost ci­śnie­nia sta­tycz­ne­go ze stro­ny ssaw­nej jest więk­szy niż ze stro­ny tłocz­nej (nie prze­kra­cza 13 kPa), a cała ener­gia gazu jest za­war­ta w jej skła­do­wej ki­ne­tycz­nej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wentylatorek

zdrob­nie­nie od: wen­ty­la­tor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mały wen­ty­la­tor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wentylatornia

po­mie­szcze­nie, w któ­rym znaj­du­je się sy­stem ste­ru­ją­cy ukła­dem wen­ty­la­cyj­nym w bu­dyn­ku, miesz­ka­niu itp.; wen­ty­la­to­row­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. po­mie­szcze­nie mie­szczą­ce sy­ste­my wen­ty­la­cyj­ne bu­dyn­ku, miesz­ka­nia, tu­ne­lu itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wentylatorownia

po­mie­szcze­nie, w któ­rym znaj­du­ję się sy­stem ste­ru­ją­cy ukła­dem wen­ty­la­cyj­nym bu­dyn­ku, miesz­ka­nia itp.; wen­ty­la­tor­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. wen­ty­la­tor­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wentylatorowy

przy­miot­nik od: wen­ty­la­tor


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wen­ty­la­to­rem lub wen­ty­la­to­ra­mi, do­ty­czą­cy wen­ty­la­to­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wentylek

zdrob­nie­nie od: wen­tyl


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: wen­tyl

 (1.2) mały wen­tyl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wentylowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wen­ty­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wentylowy

przy­miot­nik od: wen­tyl


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wen­ty­lem, do­ty­czą­cy wen­ty­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenus

prze­no­śnie: pię­kna ko­bie­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mi­trzym. bo­gi­ni pię­kna i mi­ło­ści, utoż­sa­mia­na z grec­ką Afro­dy­tą;

 (1.2) astr. druga we­dług od­da­le­nia od Słoń­ca pla­ne­ta Ukła­du Sło­necz­ne­go, znana w sta­ro­żyt­no­ści, wi­dzial­na gołym okiem; jedna z pla­ne­ta zie­mio­po­dob­na­a­net zie­mio­po­dob­nych, pla­ne­ta dol­na­a­net dol­nych i pla­ne­ta wew­nętrz­na­a­net wew­nętrz­nych; trze­ci (po Słoń­cu i Księ­ży­cu) naj­ja­śniej­szy obiekt na nie­bie;


Wenus – druga pod wzglę­dem od­le­gło­ści od Słoń­ca pla­ne­ta Ukła­du Sło­necz­ne­go. Jest trze­cim pod wzglę­dem jas­no­ści cia­łem nie­bie­skim wi­docz­nym na nie­bie, po Słoń­cu i Księ­ży­cu. Jej ob­ser­wo­wa­na wiel­kość gwia­zdo­wa sięga −4,6m. Po­nie­waż Wenus jest bli­żej Słoń­ca niż Zie­mia, za­wsze jest wi­docz­na w nie­wiel­kiej od­le­gło­ści ką­to­wej od niego; jej mak­sy­mal­na elon­ga­cja to 47,8°. Od­le­głość Wenus od Ziemi zmie­nia się w za­kre­sie od około 40 mln km do około 259 mln km.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wenusjanin

dom­nie­ma­ny miesz­ka­niec Wenus (pla­ne­ty)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sf. hi­po­te­tycz­ny miesz­ka­niec Wenus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenusjanka

dom­nie­ma­na miesz­kan­ka Wenus (pla­ne­ty)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sf. hi­po­te­tycz­na miesz­kan­ka Wenus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenusjański

→ Wenus (pla­ne­ta)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) astr. zwią­za­ny z pla­ne­ta­a­ne­tą Wenus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wenusjańsko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób we­nu­sjań­ski, tak jak na Wenus


Źródła:

Wiktionary

Wenusowy

→ Wenus (bo­gi­ni mi­ło­ści)


Źródła:

SJP.pl

Wenzhou

[czy­taj: WENdżoł] mia­sto w Chi­nach; Wen­czou


Wenz­hou (chiń. 温州; pi­ny­in "Wēnzhōu") – mia­sto o sta­tu­sie pre­fek­tu­ry miej­skiej we wschod­nich Chi­nach, w pro­win­cji Zhe­jiang, nad Mo­rzem Wschod­nio­chiń­skim. W 2010 roku licz­ba miesz­kań­ców mia­sta wy­no­si­ła 885,362. Pre­fek­tu­ra miej­ska w 1999 roku li­czy­ła 7,216,249 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wep

wepa mar­mur­ko­wa - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wepa

wepa mar­mur­ko­wa - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wepchać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wpy­chać)

 (1.1) pcha­jąc, umie­ścić w czymś

 (1.2) pot. pod­stę­pem zmu­sić kogoś do przy­ję­cia lub ku­pie­nia cze­goś

 (1.3) pot. umie­ścić kogoś gdzieś na siłę

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wep­chać się (ndk. wpy­chać się)

 (2.1) pcha­jąc się, wejść w cias­ne lub tłocz­ne miej­sce

 (2.2) prze­mie­ścić się do­kądś pod ci­śnie­niem

 (2.3) pot. do­stać się gdzieś bez za­pro­sze­nia, na siłę, pod­stę­pem


Źródła:

Wiktionary

Wepchnąć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wpy­chać)

 (1.1) pcha­jąc, umie­ścić w czymś

 (1.2) pot. pod­stę­pem zmu­sić kogoś do przy­ję­cia lub za­ku­pie­nia cze­goś

 (1.3) pot. umie­ścić kogoś gdzieś na siłę

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wepch­nąć się (ndk. wpy­chać się)

 (2.1) pcha­jąc się, wejść w cias­ne lub za­tło­czo­ne miej­sce

 (2.2) prze­do­stać się pod ci­śnie­niem

 (2.3) pot. do­stać się gdzieś bez za­pro­sze­nia, na siłę, pod­stę­pem


Źródła:

Wiktionary

Weprzeć

sil­nie oprzeć na czymś lub na kimś; na­przeć; przy­wrzeć; we­drzeć


Źródła:

SJP.pl

Wepski

→ Wep­so­wie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wep­sa­mi, do­ty­czą­cy Wep­sów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język wep­ski;


Patrz:Wepsowie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wepskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem wep­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem wep­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku wep­skim


Źródła:

Wiktionary

Wepsowie

ugro­fiń­ska grupa et­nicz­na z pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej


Wep­so­wie – ugro­fiń­ska grupa et­nicz­na za­miesz­ku­ją­ca w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści Fe­de­ra­cji Ro­syj­skiej, uży­wa­ją­ca ję­zy­ka wep­skie­go (za­li­cza­ne­go do ję­zy­ków bałto-fiń­skich) oraz ję­zy­ka ro­syj­skie­go.

Wep­so­wie za­miesz­ku­ją w ob­wo­dzie le­nin­gradz­kim, w oko­li­cy Pe­ters­bur­ga (środ­ko­wi Wep­so­wie) oraz na wschód od tego mia­sta (Wep­so­wie po­łud­nio­wi), a także w ro­syj­skiej Ka­re­lii, w oko­li­cach Pie­tro­za­wod­ska, nad je­zio­rem Ła­do­ga (Wep­so­wie pół­noc­ni, sta­no­wią­cy 2/3 ca­ło­ści na­ro­du).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wera

1. imię żeń­skie;
2. zdrob­nie­nie od: We­ro­ni­ka


Wera — imię żeń­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, sta­no­wią­ce żeń­ską formę ła­ciń­skie­go imie­nia Werus (pier­wot­nie co­gno­men), równe wy­ra­zo­wi po­spo­li­te­mu "vera" — "rze­tel­na, prawa, słusz­na, spra­wied­li­wa". Forma ta jest rów­nież w uży­ciu jako zdrob­nie­nie od imie­nia We­ro­ni­ka lub za­chod­nia trans­li­te­ra­cja ro­syj­skie­go imie­nia Wiera. Roz­po­wszech­ni­ła się ona być może pod wpły­wem dzia­łacz­ki so­cja­li­stycz­nej i ko­mu­ni­stycz­nej Marii Ko­szut­skiej, która przy­bra­ła pse­u­do­nim Wera Ko­strze­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weraikon

obraz przed­sta­wia­ją­cy twarz cier­pią­ce­go Chry­stu­sa, przy­po­mi­na­ją­cy wi­ze­ru­nek od­bi­ty na chu­ście św. We­ro­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Weramon

hi­sto­rycz­na nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­bó­lo­we­go i uspo­ka­ja­ją­ce­go, za­wie­ra­ją­ce­go ami­no­fe­na­zon i bar­bi­tal; Ve­ra­mid


Źródła:

SJP.pl

Weranda

przy­bu­dów­ka przy domu po­kry­ta da­chem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. drew­nia­na lub mu­ro­wa­na do­bu­dów­ka o funk­cji re­kre­a­cyj­nej, zaz­wy­czaj do­sta­wio­na do bu­dyn­ku miesz­kal­ne­go, ot­war­ta lub osz­klo­na, z da­chem na słu­pach


We­ran­da (fr. véranda) – do­bu­dów­ka, naj­czę­ściej drew­nia­ne lub mu­ro­wa­ne po­mie­szcze­nie, ot­war­te lub osz­klo­ne, przy­kry­te da­chem, umie­szczo­ne przed wej­ściem do bu­dyn­ku albo przy innej ele­wa­cji.

We­ran­da jest po­mie­szcze­niem o funk­cji wy­po­czyn­ko­wej, sta­wia­nym naj­czę­ściej przy bu­dyn­kach miesz­kal­nych na te­re­nach wiej­skich i pod­miej­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Werandka

zdrob­nie­nie od: we­ran­da


Źródła:

SJP.pl

Werandowy

→ we­ran­da


Patrz:weranda

Źródła:

SJP.pl

Werapamil

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny w le­kach prze­ciw­nad­ci­śnie­nio­wych i prze­ci­wa­ryt­micz­nych; ve­ra­pa­mil


We­ra­pa­mil – wie­lo­funk­cyj­ny or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny ma­ją­cy zdol­ność blo­ko­wa­nia ka­na­łów wap­nio­wych w ko­mór­kach ukła­du bodź­cot­wór­czo-prze­wo­dzą­ce­go serca i mię­śni gład­kich (tzw. an­ta­go­ni­sta wap­nia). Za­blo­ko­wa­nie ka­na­łów wap­nio­wych w ukła­dzie bodź­cot­wór­czo-prze­wo­dzą­cym serca po­wo­du­je dzia­ła­nie an­ty­a­ryt­micz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weraskop

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. fot. ste­re­o­sko­po­wy apa­rat fo­to­gra­ficz­ny


Źródła:

Wiktionary

Weratryna

mie­sza­ni­na al­ka­lo­i­dów otrzy­my­wa­na z na­sion ki­chaw­ca, biały pro­szek draż­nią­cy błony ślu­zo­we, trud­no roz­pu­szczal­ny w wo­dzie; sto­so­wa­na przy ner­wo­bó­lach oraz jako śro­dek in­sek­to­bój­czy; we­ra­ty­na


Źródła:

SJP.pl

Weratyna

tru­ją­cy al­ka­lo­id z na­sion ki­chaw­ca; we­ra­try­na


Źródła:

SJP.pl

Werbalistka

→ wer­ba­li­sta


Patrz:werbalista

Źródła:

SJP.pl

Werbalistyczny

→ wer­ba­lizm


Patrz:werbalizm

Źródła:

SJP.pl

Werbalizacja

wy­ra­że­nie cze­goś sło­wa­mi, uj­mo­wa­nie w słowa


Źródła:

SJP.pl

Werbalizm

przy­wią­zy­wa­nie więk­szej wagi do słów niż do myśli; czcze, ja­ło­we roz­pra­wia­nie nie po­par­te do­wo­da­mi, fak­ta­mi


Wer­ba­lizm (z łac. "ver­bum" 'słowo' i gr. "-ισμός" 'kie­ru­nek, nauka, wie­dza'), pu­sto­sło­wie – wy­po­wiedź bez­tre­ścio­wa lub pra­wie bez­tre­ścio­wa, czyli za­wie­ra­ją­ca nie­pro­por­cjo­nal­nie wiele słów w po­rów­na­niu z prze­ka­zy­wa­ną tre­ścią. Wy­stę­pu­je on mię­dzy in­ny­mi w dy­sku­sjach pu­blicz­nych, prze­mó­wie­niach, ar­ty­ku­łach pra­so­wych oraz w co­dzien­nych roz­mo­wach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Werbalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wer­ba­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Werbalizować

ubie­rać w słowa, wy­sła­wiać, wy­ra­żać za po­mo­cą słów


cza­sow­nik

 (1.1) wy­ra­żać sło­wa­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Werbalność

→ wer­bal­ny


Patrz:werbalny

Źródła:

SJP.pl

Werbalny

1. od­no­szą­cy się do słów; słow­ny;
2. nie­o­par­ty na doś­wiad­cze­niu; niez­wią­za­ny z prak­ty­ką;
3. od­no­szą­cy się do cza­sow­ni­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) wy­ra­żo­ny przy po­mo­cy słów

 (1.2) jęz. do­ty­czą­cy cza­sow­ni­ka

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) niez­wią­za­ny z prak­ty­ką, nie­o­par­ty na doś­wiad­cze­niu, nie­po­par­ty czy­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Werbel

1. in­stru­ment per­ku­syj­ny uży­wa­ny m.in. w or­kie­strze woj­sko­wej;
2. od­głos wy­do­by­wa­ny z in­stru­men­tu o tej samej naz­wie, pow­sta­ją­cy wsku­tek szyb­kie­go, na­prze­mien­ne­go ude­rza­nia dwie­ma pa­łecz­ka­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. bęben po­sia­da­ją­cy stru­ny pod spod­nią mem­bra­ną dla uzy­ska­nia cha­rak­te­ry­stycz­ne­go dźwię­ku;

 (1.2) muz. cha­rak­te­ry­stycz­ny dźwięk uzy­ski­wa­ny na wer­blu (1.1) po­przez na­prze­mien­ne szyb­kie ude­rza­nie pa­łecz­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Werbelek

zdrob­nie­nie od: wer­bel


Źródła:

SJP.pl

Werbena

ro­śli­na z ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych; wer­be­na po­spo­li­ta ros­ną­ca w Pol­sce dziko ma wła­ści­wo­ści lecz­ni­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ver­be­na|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju wer­be­na (1.1)


Wer­be­na, wi­tuł­ka ("Ver­be­na" L.) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych. Obej­mu­je ok. 150 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na wszyst­kich kon­ty­nen­tach z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy, przy czym naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ne są na obu kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich, zwła­szcza w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej i Środ­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Werbenowate

ro­dzi­na ro­ślin dwu­li­ścien­nych obej­mu­ją­ca około 3000 ga­tun­ków drzew, krze­wów lub ro­ślin ziel­nych; wi­tuł­ko­wa­te


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ver­be­na­ce­ae|J. St.-Hil.|ref=tak., ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu jas­no­tow­ców;


Wer­be­no­wa­te ("Ver­be­na­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu jas­no­tow­ców ("La­mia­les"). Na­le­żą do niej w za­leż­no­ści od uję­cia ok. 32–34 ro­dza­je li­czą­ce ok. 1000 ga­tun­ków. Ro­dzi­na jest nie­mal kos­mo­po­li­tycz­na – brak jej przed­sta­wi­cie­li je­dy­nie na ob­sza­rach o kli­ma­cie chłod­nym i ark­tycz­nym oraz naj­bar­dziej su­chych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Werbenowaty

o ce­chach wer­be­no­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Werbenowy

→ wer­be­na


Patrz:werbena

Źródła:

SJP.pl

Werbigeracja

cho­ro­bli­we pow­ta­rza­nie bez­sen­sow­nych słów lub zdań


Źródła:

SJP.pl

Werbista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. za­kon­nik z za­ko­nu za­ło­żo­ne­go przez św. Ar­nol­da Jans­se­na;


Źródła:

Wiktionary

Werbistka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go mi­syj­ne­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Mi­syj­ne Słu­żeb­nic Ducha Świę­te­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. za­kon­ni­ca z żeń­skiej ga­łę­zi za­ko­nu za­ło­żo­ne­go przez św. Ar­nol­da Jans­se­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Werbistowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wer­bi­sta­mi, do­ty­czą­cy wer­bi­stów


Źródła:

Wiktionary

Werbiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Werbiści

Wer­bi­ści, Zgro­ma­dze­nie Słowa Bo­że­go (nazwa ła­ciń­ska: "So­cie­tas Verbi Di­vi­ni;" skrót za­kon­ny: SVD) – mi­syj­ne zgro­ma­dze­nie za­kon­ne, za­ło­żo­ne 8 wrze­śnia 1875 przez św. Ar­nol­da Jans­se­na w Ho­lan­dii.

Zgro­ma­dze­nie re­a­li­zu­je nakaz mi­syj­ny Chry­stu­sa: "Idź­cie na cały świat i gło­ście Ewan­ge­lię wszel­kie­mu stwo­rze­niu!" (Mk 16,15).


Źródła:

Wikipedia

Werbkowice

wieś w Pol­sce


Werb­ko­wi­ce ( Вербковичі) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w po­łud­nio­wo–wschod­niej czę­ści wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go, w po­wie­cie hru­bie­szow­skim, w gmi­nie Werb­ko­wi­ce. Leży na za­chód od Hru­bie­szo­wa, na ob­sza­rze Kot­li­ny Hru­bie­szow­skiej, głów­nie na lewym brze­gu rzeki Hucz­wy. Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga kra­jo­wa nr 74


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Werbkowicki

→ Werb­ko­wi­ce


Patrz:Werbkowice

Źródła:

SJP.pl

Werbkowiczanin

miesz­ka­niec Werb­ko­wic (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Werbkowiczanka

miesz­kan­ka Werb­ko­wic (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Werblik

1. sta­lo­wy ele­ment mon­to­wa­ny do uprzę­ży lub łań­cu­chów zwie­rząt ho­dow­la­nych;
2. dawna gra w karty


Źródła:

SJP.pl

Werblista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) żoł­nierz gra­ją­cy na wer­blu


Źródła:

Wiktionary

Werblistka

→ wer­bli­sta


Patrz:werblista

Źródła:

SJP.pl

Werblowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ornit. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla dzię­cio­łów spo­sób ha­ła­so­wa­nia przez gło­śne i szyb­kie ude­rza­nie dzio­bem w puste, re­zo­nu­ją­ce drze­wa lub blasz­ne przed­mio­ty, bę­dą­cy czę­ścią ry­tu­a­łu go­do­we­go lub ma­ją­cy zna­cze­nie te­ry­to­rial­ne


Źródła:

Wiktionary

Werbowanie

na­ma­wia­nie kogoś do służ­by woj­sko­wej lub do ja­kiejś or­ga­ni­za­cji albo akcji; za­ciąg, wer­bu­nek


Źródła:

SJP.pl

Werbować

1. prze­pro­wa­dzać za­ciąg do woj­ska;
2. zjed­ny­wać zwo­len­ni­ków, na­ma­wiać do przy­stą­pie­nia do ja­kiejś or­ga­ni­za­cji albo akcji


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zwer­bo­wać)

 (1.1) na­ma­wiać kogo do udzia­łu w czymś

 (1.2) po­zy­ski­wać zwo­len­ni­ków

 (1.3) wojsk. za­cią­gać do woj­ska

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wer­bo­wać się (dk. zwer­bo­wać się)

 (2.1) być wer­bo­wa­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Werbownictwo

wer­bo­wa­nie, za­ciąg do woj­ska; wer­bu­nek


Źródła:

SJP.pl

Werbowniczka

→ wer­bow­nik


Patrz:werbownik

Źródła:

SJP.pl

Werbownik

osoba sta­ra­ją­ca się o po­zy­ska­nie zwo­len­ni­ków, na­ma­wia­ją­ca do udzia­łu w czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. osoba prze­pro­wa­dza­ją­ca wer­bu­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Werbunek

na­ma­wia­nie kogoś do służ­by woj­sko­wej lub do ja­kiejś or­ga­ni­za­cji albo akcji; za­ciąg, wer­bo­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­ciąg do służ­by w armii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Werbunkowy

przy­miot­nik od: wer­bu­nek


Źródła:

SJP.pl

Werbus

w gwa­rze ślą­skiej: osoba spro­wa­dzo­na z da­le­ka do pracy w ko­pal­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przy­jezd­ny, zwer­bo­wa­ny do pracy na Gór­nym Ślą­sku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wercojg

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. na­rzę­dzia


Źródła:

Wiktionary

Wercyngetoryks

Wer­cyn­ge­to­ryks ( Ver­cin­ge­to­rix, ok. ur. 82 p.n.e., zm. 46 p.n.e. w Rzy­mie) – wódz ga­lij­skie­go ple­mie­nia Ar­wer­nów oraz przy­wód­ca wiel­kie­go pow­sta­nia Galów prze­ciw­ko siłom rzym­skim pod­czas ostat­niej fazy wojen ga­lij­skich pro­wa­dzo­nych przez Ju­liu­sza Ce­za­ra.


Źródła:

Wikipedia

Werdeba

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Ma­ło­pol­ska. pi­ja­ty­ka, hu­lan­ka, łaj­da­cze­nie się


Źródła:

Wiktionary

Werder

nie­miec­ki klub pił­kar­ski z Bremy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Werdiura

go­be­lin lub arras w to­na­cji zie­lo­nej z mo­ty­wa­mi ro­ślin­ny­mi


Wer­diu­ra (od fr. "ver­du­re") – ta­pi­se­ria o te­ma­ty­ce ro­ślin­no–zwie­rzę­cej lub kra­jo­bra­zo­wej utrzy­ma­na w to­na­cji zie­lo­nej.

Wyt­wa­rza­no je od XV do XVIII wieku w ma­nu­fak­tu­rach fla­mandz­kich i fran­cu­skich. Naj­bar­dziej po­pu­lar­na była w XVI wieku zwła­szcza na dwo­rach kró­lów i ksią­żąt.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Werdykcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wer­dykt


Źródła:

Wiktionary

Werdykt

wyrok, orze­cze­nie, de­cyz­ja w ja­kiejś spra­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) de­cyz­ja pod­ję­ta przez sę­dziów, ju­ro­rów, ławę przy­się­głych, ko­mi­sję itp.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wereda

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Weredyczka

mó­wią­ca praw­dę bez wzglę­du na kon­sek­wen­cje


Źródła:

SJP.pl

Weredyczny

→ we­re­dyk


Patrz:weredyk

Źródła:

SJP.pl

Weredyk

czło­wiek mó­wią­cy praw­dę w oczy bez ogró­dek, szcze­ry do bólu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która ma zwy­czaj mówić innym to, co myśli, pro­sto w oczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weredyzm

cha­rak­ter we­re­dy­ka; praw­do­mów­ność, mó­wie­nie praw­dy bez wzglę­du na kon­sek­wen­cje


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. bycie praw­do­mów­nym bez zwa­ża­nia na tego kon­sek­wen­cje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weremczuk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Weremień

We­re­mień (nazwa obocz­na: Wie­re­mień, daw­niej We­re­miń, w la­tach 1977–1981 Po­de­gro­dzie) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie le­skim, w gmi­nie Lesko. Ma sta­tus so­łect­wa.

W po­ło­wie XIX wieku wła­ści­cie­lem po­sia­dło­ści ta­bu­lar­nej We­re­miń z Łącz­ka­mi był Ed­mund Kra­sic­ki.


Źródła:

Wikipedia

Weremowice

We­re­mo­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie chełm­skim, w gmi­nie Chełm.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa chełm­skie­go.

Wieś sta­no­wi so­łect­wo gminy Chełm. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 329 miesz­kań­ców i była dwu­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Chełm.


Źródła:

Wikipedia

Werena

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


We­re­na — imię żeń­skie, praw­do­po­dob­nie po­cho­dzą­ce od ła­ciń­skie­go "verus" - "praw­dzi­wy". Pa­tron­ką tego imie­nia jest św. We­re­na, pie­lę­gniar­ka, z III wieku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Weres

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw./gwara. wrzos


Źródła:

Wiktionary

Wereszczaka

nazwa kilku po­traw kuch­ni sta­ro­pol­skiej i li­tew­skiej


We­re­szcza­ka – nazwa kilku po­traw kuch­ni sta­ro­pol­skiej i li­tew­skiej, daw­niej bar­dzo po­pu­lar­nych. Były to schab du­szo­ny w wy­wa­rze bu­ra­cza­nym, zupa na kwa­sie chle­bo­wym ze sło­ni­ną, zupa z kieł­ba­sa­mi, pół­gę­skiem i kaszą, biała kieł­ba­sa bądź młoda sło­ni­na w sosie ce­bu­lo­wym. We­dług Win­cen­te­go Pola nazwa dania miała po­cho­dzić od naz­wi­ska ku­cha­rza We­re­szcza­ki pra­cu­ją­ce­go na dwo­rze króla Au­gu­sta III.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wereszczakówna

Ma­ry­la We­re­szcza­ków­na (wła­ści­wie Ma­rian­na Ewa We­re­szcza­ków­na) (1799-1863), mło­dzień­cza mi­łość Adama Mic­kie­wi­cza, bę­dą­ca pier­wow­zo­rem dla wielu bo­ha­te­rek póź­niej­szych dzieł ar­ty­sty


Źródła:

SJP.pl

Wereszczyn

We­re­szczyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie wło­daw­skim, w gmi­nie Ur­szu­lin.

Pod­czas II wojny świa­to­wej, 26 maja 1942 roku Niem­cy roz­strze­la­li 300 Żydów w We­re­szczy­nie.[]

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa chełm­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wereszczyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wereszyca

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Dnie­stru;


We­re­szy­ca ( Верещиця "We­re­szczy­cia") – rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Dnie­stru, prze­pły­wa przez Pła­sko­wyż Sań­sko-Dnie­strzań­ski. Bie­rze ona swój po­czą­tek na Roz­to­czu w Ja­now­skim Sta­wie i wpada do Dnie­stru. Dłu­gość 92 km, ob­szar zlew­ni – 955 km². Sze­ro­kość rzeki wy­no­si 10–12 m. Głę­bo­kość waha się mię­dzy 0,5–1,5 m. Dno alu­wial­ne, na alu­wium skła­da­ją się żółto-szary pia­sek, glina i torf.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wereszycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wereszyn

We­re­szyn ( Верешин) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie hru­bie­szow­skim, w gmi­nie Mir­cze. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 844

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Mir­cze. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go Lud­no­ści i Miesz­kań (III 2011 r.) miała 130 miesz­kań­ców i była dwu­dzie­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy.


Źródła:

Wikipedia

Wereta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg-pl|Kresy po­łud­nio­we. gw-pl|Gor­li­ce,Kol­bu­szo­wa,Rze­szów,Kros­no. płót­no

 (1.2) reg-pl|Kresy po­łud­nio­we. gw-pl|Gor­li­ce,Kol­bu­szo­wa,Rze­szów,Kros­no. płó­cien­ny obrus na stół


We­re­ta – mia­sto w Etio­pii, w re­gio­nie Am­ha­ra. We­dług da­nych sza­cun­ko­wych na rok 2015 liczy 33 200 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Werez

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. wrzos


Źródła:

Wiktionary

Wereśniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Werfel

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wergeld

w daw­nym pra­wie pol­skim: kara pie­nięż­na pła­co­ne przez za­bój­cę krew­nym za­mor­do­wa­ne­go na mocy wy­ro­ku sądu; głów­czyz­na, głów­szczyz­na, za­głów­ne


Źródła:

SJP.pl

Wergili

Wer­gi­li (70-19 p.n.e.), poeta rzym­ski; Wer­gi­liusz


Wer­gi­li – pol­ski dra­mat oby­cza­jo­wy z 1976 w re­ży­se­rii Ry­szar­da Bera zre­a­li­zo­wa­ny na pod­sta­wie sce­na­riu­sza Sta­ni­sła­wa Gro­cho­wia­ka. Jest to fil­mo­wa wer­sja zre­a­li­zo­wa­ne­go wcze­śniej słu­cho­wi­ska ra­dio­we­go.

„Ja cię zaś teraz w swoją biorę pie­czę / Pójdź za mną!


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wergiliusz

Wer­gi­liusz (70-19 p.n.e.), poeta rzym­ski; Wer­gi­li


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. liter. sta­ro­żyt­ny, rzym­ski poeta;

 (1.2) imię|pol­ski|m., zob. Wir­gi­liusz.


Wer­gi­liusz, właśc. Pu­bliusz Wer­gi­liusz Maro ( Pu­blius Ver­gi­lius Maro), nie­kie­dy Pu­bliusz Wer­gi­liusz Maron, daw­niej także Wir­gi­liusz (ur. 15 paź­dzier­ni­ka 70 p.n.e., zm. 21 wrze­śnia 19 p.n.e.) – rzym­ski poeta, uwa­ża­ny za jedną z naj­waż­niej­szych po­sta­ci w dzie­jach świa­to­wej li­te­ra­tu­ry, autor "Ene­i­dy", "Ge­or­gik", ' i '.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wergiliuszowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) przest. liter. na­le­żą­cy do Wer­gi­liu­sza


Źródła:

Wiktionary

Werk

me­cha­nizm ze­gar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) me­cha­nizm ze­gar­ka

 (1.2) daw. me­cha­nizm

 (1.3) film. zdję­cie do­ku­men­tu­ją­ce plan fil­mo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Werka

zdrob­nie­nie od: We­ro­ni­ka (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Werkfotos

fo­to­gra­fia ro­bo­cza ro­bio­na pod­czas krę­ce­nia fil­mów


Źródła:

SJP.pl

Werkować

przy­ci­nać i ko­ry­go­wać kształt koń­skich kopyt


Źródła:

SJP.pl

Werkowo

Wer­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wą­gro­wiec­kim, w gmi­nie Wą­gro­wiec.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Werksztela

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. warsz­tat


Źródła:

Wiktionary

Wermacht

nie­miec­kie woj­sko okre­su III Rze­szy (1935-1945); Wehr­macht


Źródła:

SJP.pl

Wermachtowiec

żoł­nierz Wehr­mach­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz Wehr­mach­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wermachtowski

→ wer­macht; wehr­mach­tow­ski


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od Wehr­macht, wer­mach­to­wiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wermikompost

nawóz z od­cho­dów dżdżow­nic kom­po­sto­wych; bio­hu­mus, kom­post ko­pro­li­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Wermikulit

mi­ne­rał, uwod­nio­ny krze­mia­nem glinu i ma­gne­zu z nie­wiel­ką ilo­ścią że­la­za; dże­fe­ry­syt


Wer­mi­ku­lit, (Mg, Fe, Al)3(Al, Si)4O10(OH)2·4H2O, – mi­ne­rał ila­sty, który zwięk­sza swoją ob­ję­tość pod wpły­wem pod­grze­wa­nia. Pow­sta­je pod­czas wie­trze­nia lub zmian hy­dro­ter­mal­nych bio­ty­tu lub flo­go­pi­tu. Znacz­ne złoża wer­mi­ku­li­tu znaj­du­ją się w Au­stra­lii, Nowej Ze­lan­dii, Rosji, In­diach, Bra­zy­lii, Chile, Egip­cie, Ka­na­dzie, Ja­po­nii, Ugan­dzie oraz Ma­da­ga­ska­rze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wermiszel

ma­ka­ron w po­sta­ci dłu­gich nitek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. ma­ka­ron kra­ja­ny na bar­dzo cien­kie nitki


Wer­mi­szel (wł. "ver­mi­cel­li") – suchy, cien­ki i długi ma­ka­ron wło­ski z psze­ni­cy durum o okrą­głym prze­kro­ju i nieco więk­szej śred­ni­cy niż spag­het­ti. Jeśli jego śred­ni­ca jest mniej­sza, ma­ka­ron okre­śla się jako "ver­mi­cel­li­ni".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wermucik

zdrob­nie­nie od: wer­mut


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wer­mut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wermut

wy­traw­ne lub słod­kie białe wino o smaku pio­łu­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) enol. wino wzmac­nia­ne aro­ma­ty­zo­wa­ne zio­ła­mi i ko­rze­nia­mi;


Wer­mut – wino wzmoc­nio­ne aro­ma­ty­zo­wa­ne róż­ny­mi skład­ni­ka­mi ro­ślin­ny­mi (zio­ła­mi, przy­pra­wa­mi, ko­rze­nia­mi, korą, kwia­ta­mi, na­sio­na­mi, owo­ca­mi), a cza­sem także bar­wio­ne. Wzmoc­nio­ne aro­ma­ty­zo­wa­ne wina znane były już w sta­ro­żyt­no­ści, jed­nak no­wo­czes­ne wer­sje na­po­ju zo­sta­ły po raz pier­wszy wy­pro­du­ko­wa­ne w po­ło­wie XVI wieku w Eu­ro­pie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wermutowy

→ wer­mut


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z wer­mu­tem, do­ty­czą­cy wer­mu­tu

 (1.2) za­wie­ra­ją­cy wer­mut; ma­ją­cy smak wer­mu­tu


Patrz:wermut

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wernakularny

język wer­na­ku­lar­ny - język po­tocz­ny danej spo­łecz­no­ści lub grupy za­wo­do­wej


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ro­dzi­my, nie­pro­fe­sjo­nal­ny, two­rzo­ny przez ano­ni­mo­wych twór­ców – w od­nie­sie­niu do kul­tu­ry ma­te­rial­nej (sztu­ki, ar­chi­tek­tu­ry)

 (1.2) ro­dzi­my, et­nicz­ny, miej­sco­wy, w ję­zy­ku na­ro­do­wym – w od­nie­sie­niu do li­te­ra­tu­ry, kul­tu­ry słowa

 (1.3) jęz. nie­li­te­rac­ki, nie­stan­dar­do­wy, te­ry­to­rial­ny, lu­do­wy – w od­nie­sie­niu do od­mia­ny ję­zy­ka;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wernalizacja

pro­ces po­bu­dza­ją­cy lub przy­spie­sza­ją­cy kwit­nie­nie ro­ślin na sku­tek dzia­ła­nia ni­skich tem­pe­ra­tur; ja­ro­wi­za­cja; ja­ry­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Werndel

ka­ra­bin od­tyl­co­wy najw­cze­śniej­sze­go typu


Źródła:

SJP.pl

Werner

1. obce imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wernerowo

Wer­ne­ro­wo (dawn. Ma­lu­szyn-Wer­ne­ro­wo) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sier­pec­kim, w gmi­nie Sierpc. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wernichowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wernier

do­dat­ko­wa po­dział­ka na su­wa­ku lub ru­cho­mej czę­ści przy­rzą­du po­mia­ro­we­go, umoż­li­wia­ją­ca od­czy­ta­nie ułam­ko­wej czę­ści war­to­ści po­dział­ki głów­nej; no­niusz


Źródła:

SJP.pl

Werniks

sub­stan­cja ży­wicz­na słu­żą­ca do po­kry­wa­nia obra­zów olej­nych, ma­ją­ca wła­ści­wo­ści za­bez­pie­cza­ją­ce płót­no przed wpły­wa­mi at­mos­fe­rycz­ny­mi, a także do­da­ją­ca po­ły­sku i głębi ko­lo­rom


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. sub­stan­cja ży­wicz­na słu­żą­ca do po­kry­wa­nia obra­zów olej­nych, ma­ją­ca wła­ści­wo­ści za­bez­pie­cza­ją­ce płót­no przed wpły­wa­mi at­mos­fe­rycz­ny­mi, a także do­da­ją­ca po­ły­sku i głębi ko­lo­rom;


Wer­niks – szla­chet­ny la­kier sto­so­wa­ny do celów ar­ty­stycz­nych (ma­lar­skich). W naj­prost­szej po­sta­ci jest rozt­wo­rem na­tu­ral­nej lub syn­te­tycz­nej twar­dej ży­wi­cy w olej­ku lot­nym, al­ko­ho­lu lub innym roz­pu­szczal­ni­ku. W za­leż­no­ści od przez­na­cze­nia i wy­ma­gań skład wer­nik­su może być dużo bar­dziej zło­żo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Werniksowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wer­nik­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Werniksować

po­kry­wać wer­nik­sem, np. obra­zy


Źródła:

SJP.pl

Werniksowy

→ wer­niks


Patrz:werniks

Źródła:

SJP.pl

Wernisaż

uro­czy­ste ot­war­cie wy­sta­wy dzieł sztu­ki; pier­wot­nie dzień przed ofi­cjal­nym ot­war­ciem wy­sta­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. uro­czy­ste ot­war­cie wy­sta­wy dzieł sztu­ki


Wer­ni­saż – uro­czy­ste ot­war­cie wy­sta­wy (zaz­wy­czaj dzieł sztu­ki, ale także in­nych osią­gnięć, np. na­u­ko­wych lub do­rob­ku mia­sta), od­by­wa­ją­ce się przed ofi­cjal­nym roz­po­czę­ciem do­stę­pu dla pu­blicz­no­ści. Jest po­łą­cze­niem spot­ka­nia śro­do­wi­sko­we­go, wy­da­rze­nia to­wa­rzy­skie­go oraz pre­zen­ta­cji dla me­diów i zaz­wy­czaj ma cha­rak­ter zam­knię­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wernisażowy

przy­miot­nik od: wer­ni­saż


Źródła:

SJP.pl

Wernyhora

1. wę­drow­ny sta­rzec, lir­nik ko­zac­ki z XVIII wieku, le­gen­dar­na po­stać z ukra­iń­skie­go fol­klo­ru;
2. obraz Jana Ma­tej­ki;
3. po­wieść Mi­cha­ła Czaj­kow­skie­go


Wer­ny­ho­ra (ukr. Вернигора, pol. Wa­li­gó­ra, jego praw­do­po­dob­ne imię to Mosij, czyli Moj­żesz) – wę­drow­ny sta­rzec, le­gen­dar­ny wieszcz i lir­nik ko­zac­ki z XVIII wieku. W jed­nym z pol­skich mitów na­ro­do­wych wy­stę­pu­je jako po­stać prze­po­wia­da­ją­ca losy Rze­czy­po­spo­li­tej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Werona

mia­sto we Wło­szech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w pół­noc­no-wschod­nich Wło­szech, w re­gio­nie ad­mi­ni­stra­cyj­nym We­ne­cja Eu­ga­nej­ska;

 (1.2) geogr. adm. wło­ska pro­win­cja ze sto­li­cą w We­ro­nie (1.1)


We­ro­na ( Ve­ro­na,) – mia­sto po­ło­żo­ne w pół­noc­no-wschod­nich Wło­szech, w re­gio­nie ad­mi­ni­stra­cyj­nym We­ne­cja Eu­ga­nej­ska ("Ve­ne­to"). Leży nad rzeką Adygą, u pod­nó­ża Alp We­nec­kich. Jest zna­czą­cym oś­rod­kiem hand­lu i jed­nym z bo­gat­szych miast pół­noc­nych Włoch.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weronal

biały, kry­sta­licz­ny pro­szek o gorz­ka­wym smaku, uży­wa­ny daw­niej jako śro­dek na­sen­ny; bar­bi­tal


Źródła:

SJP.pl

Weronika

ro­śli­na z ro­dzi­ny trę­dow­ni­ko­wa­tych; prze­tacz­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


We­ro­ni­ka – imię żeń­skie po­cho­dze­nia grec­kie­go. Póź­niej­sza forma imie­nia Be­re­ni­ke. Ety­mo­lo­gia imie­nia wy­wo­dzo­na jest z gr. φέρω "phero" – "niosę" i νίκη "nike" – "zwy­cię­stwo". Oz­na­cza zatem "tę, która zwy­cię­ża". W śred­nio­wie­czu imię było błęd­nie przy­pi­sy­wa­ne sło­wom "vera" (łac.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weronka

miesz­kan­ka We­ro­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka We­ro­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Werończyk

miesz­ka­niec We­ro­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec We­ro­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weroński

przy­miot­nik od: We­ro­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z We­ro­ną, do­ty­czą­cy We­ro­ny, po­cho­dzą­cy z We­ro­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Werp

kot­wi­ca po­moc­ni­cza, sze­ścio­krot­nie lżej­sza od kot­wi­cy po­sto­jo­wej, którą wy­rzu­ca się ze stat­ku w celu wy­ko­na­nia ma­ne­wru bez po­mo­cy ma­szyn; kot­wi­ca za­woź­na


Źródła:

SJP.pl

Werpachowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Werpnia

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny na­ner­czo­wa­tych; Se­me­car­pus


Źródła:

SJP.pl

Werpol

wieś w Pol­sce


Wer­pol – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sie­mia­tyc­kim, w gmi­nie Nu­rzec-Sta­cja.

Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa Wer­pol w któ­re­go skład wcho­dzą rów­nież miej­sco­wo­ści Anu­sin i Te­la­ty­cze.

Mimo bli­sko­ści do Anu­si­na (mniej niż 1 km), za II RP Anu­sin na­le­żał do wo­je­wództ­wa po­le­skie­go, a Wer­pol do bia­ło­stoc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Werra

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w środ­ko­wych Niem­czech, łą­cząc się z Fuldą two­rzy We­ze­rę;


Werra – rzeka w cen­tral­nych Niem­czech o dłu­go­ści 292 km. Werra prze­pły­wa ko­lej­no przez trzy kraje związ­ko­we: Tu­ryn­gię, Hesję i Dolną Sak­so­nię. Źró­dło rzeki znaj­du­je się koło Eis­feld (Po­wiat Hild­burg­ha­u­sen, po­łud­nio­wa Tu­ryn­gia). Łączy się z Fuldą, aby ut­wo­rzyć We­ze­rę.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wers

1. jedna li­nij­ka tek­stu; wiersz;
2. prze­no­śnie: zda­nie, cytat, frag­ment po­ez­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pod­sta­wo­wa jed­nost­ka wer­sy­fi­ka­cyj­na, naj­czę­ściej zło­żo­na z jed­nej li­nij­ki tek­stu


Wers (fr. "vers", z łac. "ver­sus" – wiersz) – pod­sta­wo­wa jed­nost­ka wer­sy­fi­ka­cyj­na, nie­mal za­wsze wy­o­dręb­nio­na jako po­je­dyn­cza li­nij­ka tek­stu. Wers można także zde­fi­nio­wać jako od­ci­nek mowy wier­szo­wa­nej mię­dzy dwie­ma pa­u­za­mi wer­sy­fi­ka­cyj­ny­mi.

Wers skła­da się z czę­ści przed­kla­u­zu­lo­wej (m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wersal

prze­sad­na grzecz­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żart. prze­sad­na grzecz­ność i ele­gan­cja, wyt­wor­ne ma­nie­ry


Wer­sal ( Ver­sa­il­les,) – miej­sco­wość i gmina we Fran­cji, w re­gio­nie Île-de-Fran­ce, w de­par­ta­men­cie Yve­li­nes.

Miej­sco­wość sły­nie prze­de wszyst­kim ze znaj­du­ją­ce­go się w jej gra­ni­cach pa­ła­cu wer­sal­skie­go. W Wer­sa­lu w 1789 zo­sta­ły zwo­ła­ne Stany Ge­ne­ral­ne, w 1871 mia­sto było sie­dzi­bą rządu (tzw. wer­sal­czy­ków), który stłu­mił Ko­mu­nę Pa­ry­ską. Wer­sal był także miej­scem wielu kon­fe­ren­cji mię­dzy­na­ro­do­wych, mię­dzy in­ny­mi 28 czerw­ca 1919 pod­pi­sa­no tu trak­tat wer­sal­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wersalczyk

daw­niej: osoba bar­dzo uprzej­ma, układ­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. czło­nek wier­nych rzą­do­wi od­dzia­łów zwal­cza­ją­cych Ko­mu­nę Pa­ry­ską w 1871

 (1.2) daw. czło­wiek bar­dzo uprzej­my, układ­ny

 (1.3) miesz­ka­niec Wer­sa­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wersalik

czcion­ka dużej li­te­ry al­fa­be­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ty­pogr. wiel­ka li­te­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wersalikowy

przy­miot­nik od: wer­sa­lik


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wer­sa­li­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wersalka

roz­kła­da­na ka­na­pa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mebl. roz­kła­da­ne łóżko, które po zło­że­niu two­rzy ka­na­pę


Wer­sal­ka – mebel przez­na­czo­ny do snu oraz od­po­czyn­ku w po­zy­cji le­żą­cej albo sie­dzą­cej.

Skła­da się z pod­sta­wy w for­mie pro­sto­kąt­nej skrzy­ni, która służy jako po­jem­nik na po­ściel oraz dwóch ram ta­pi­ce­ro­wa­nych,

po­łą­czo­nych ze skrzy­nią i mię­dzy sobą me­ta­lo­wy­mi łącz­ni­ka­mi. Jedna rama po pod­nie­sie­niu sta­no­wi opar­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wersalkowy

→ wer­sal­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wer­sal­ką, do­ty­czą­cy wer­sal­ki


Patrz:wersalka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wersalski

przy­miot­nik od: Wer­sal (mia­sto we Fran­cji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­cho­dzą­cy, wy­wo­dzą­cy się z Wer­sa­lu; od­by­wa­ją­cy się, znaj­du­ją­cy się w Wer­sa­lu; ma­ją­cy zwią­zek z Wer­sa­lem

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) książk. ce­chu­ją­cy się wyt­wor­no­ścią, wyk­wint­no­ścią, ma­nie­ra­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wersat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. ktoś obyty, doś­wiad­czo­ny, ktoś wyksz­tał­co­ny, bie­gły w ja­kiejś dzie­dzi­nie


Źródła:

Wiktionary

Wersecik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od wer­set


Źródła:

Wiktionary

Wersenian

sól kwasu ety­le­no­dia­mi­no­te­tra­oc­to­we­go, sto­so­wa­na w le­cze­niu za­tru­cia me­ta­la­mi cięż­ki­mi


Źródła:

SJP.pl

Werseniany

sól kwasu ety­le­no­dia­mi­no­te­tra­oc­to­we­go, sto­so­wa­na w le­cze­niu za­tru­cia me­ta­la­mi cięż­ki­mi


Źródła:

SJP.pl

Werset

wiersz lub kilka wier­szy ja­kie­goś tek­stu sta­no­wią­cy jakąś ca­łość my­ślo­wą; ustęp


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jedno lub kil­ku­zda­nio­wy, wy­o­dręb­nio­ny gra­ficz­nie frag­ment tek­stu, który sta­no­wi ca­łość my­ślo­wą i ryt­micz­ną, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla prozy bi­blij­nej i ko­ra­nicz­nej


Wer­set (łac. "ver­sus" – wiersz) – spe­cy­ficz­na me­to­da seg­men­ta­cji tek­stu w ut­wo­rze, któ­re­go szcze­gól­ny cha­rak­ter od­bio­ru po­le­ga na przy­wią­zy­wa­niu uwagi, w dużym stop­niu nie­za­leż­nej, do każ­de­go z jego krót­kich frag­men­tów obej­mu­ją­cych jedno lub naj­wy­żej kilka zdań.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wersja

jedna z po­sta­ci cze­goś, czę­ścio­wo róż­nią­ca się od in­nych; wa­riant; od­mia­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jeden ze spo­so­bów przed­sta­wie­nia, wy­ko­na­nia, po­wie­dze­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wersolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie wer­so­lo­gii


Wer­so­log – uczo­ny zaj­mu­ją­cy się wer­so­lo­gią, czyli te­o­rią wier­sza. Po­nie­waż wer­so­lo­gia znaj­du­je się na styku ję­zy­koz­naw­stwa i li­te­ra­tu­roz­naw­stwa, wer­so­log po­wi­nien być kom­pe­tent­ny w obu dzie­dzi­nach. Pod­sta­wo­wa dla wer­so­lo­ga jest zna­jo­mość pro­zo­dii okre­ślo­ne­go ję­zy­ka lub ję­zy­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wersologia

nauka o bu­do­wie wier­sza


Źródła:

SJP.pl

Wersor

wek­tor o dłu­go­ści rów­nej jed­nost­ce; wek­tor jed­nost­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. wek­tor o dłu­go­ści rów­nej 1, zwy­kle sta­no­wią­cy bazę prze­strze­ni (okre­śla­ją­cy układ współ­rzęd­nych);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wersowy

→ wers


Patrz:wers

Źródła:

SJP.pl

Werstok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w gmi­nie Du­bi­cze Cer­kiew­ne;


Wer­stok (biał. "Вярсток, Wiar­stok") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie haj­now­skim, w gmi­nie Du­bi­cze Cer­kiew­ne.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w końcu XVIII wieku w po­wie­cie brze­sko­li­tew­skim wo­je­wództ­wa brze­sko­li­tew­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go. Wieś w 2011 roku za­miesz­ki­wa­ły 62 osoby.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wersyfikacja

za­sa­dy bu­do­wy wier­sza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. sy­stem zasad opi­su­ją­cych, jak zbu­do­wa­ny jest wiersz; bu­do­wa wier­sza

 (1.2) nauk. dział po­e­ty­ki, nauka o bu­do­wie wier­sza


Wer­sy­fi­ka­cja (fr. "ver­si­fi­ca­tion", łac. "ver­si­fi­ca­tio") jest to ter­min z za­kre­su te­o­rii li­te­ra­tu­ry ma­ją­cy dwa zna­cze­nia.

1. Dział po­e­ty­ki zaj­mu­ją­cy się ba­da­niem bu­do­wy wier­sza, czyli jego formą, me­try­ką wer­sów a także kom­po­zy­cją wier­sza, m.in. po­dzia­łem na stro­fy (stro­fi­ka).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wersyfikacyjny

do­ty­czą­cy wer­sy­fi­ka­cji


Źródła:

SJP.pl

Wersyfikator

ten, kto ukła­da wier­sze; poeta, ry­mot­wór­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wier­szo­pis


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wersyfikować

ukła­dać wier­sze, na­da­wać ut­wo­ro­wi formę wier­sza


Źródła:

SJP.pl

Werszek

dawna ro­syj­ska jed­nost­ka dłu­go­ści wy­no­szą­ca około 4,45 cm


Wer­szek (ros. "вершок") – dawna ro­syj­ska miara dłu­go­ści li­czą­ca 1/16 ar­szy­na, czyli 4,4 cm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Werteb

za­głę­bie­nie naj­czę­ściej okrą­głe, pow­sta­łe w ob­sza­rach pod­le­ga­ją­cych kra­so­wie­niu w wy­ni­ku roz­pu­szcza­nia skał kra­so­wie­ją­cych i/lub osia­da­nia; lej kra­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Werteks

punkt, w któ­rym koło wiel­kie Ziemi stycz­ne jest do rów­no­leż­ni­ka oraz pro­sto­pa­dłe do po­łud­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Wertep

1. wy­bo­i­sta droga, ścież­ka; trasa utrud­nia­ją­ca przej­ście;
2. daw­niej: wi­do­wi­sko o tre­ści zwią­za­nej z na­ro­dzi­na­mi Chry­stu­sa; szop­ka; he­ro­dy; ja­seł­ka


Źródła:

SJP.pl

Wertepiasty

pełen wer­te­pów


Źródła:

SJP.pl

Werter

niem. bo­ha­ter po­wie­ści au­tor­stwa Ge­ot­he­go pt. "Cier­pie­nia mło­de­go Wer­te­ra", sen­ty­men­tal­ny, młody bo­ha­ter ro­man­tycz­ny, ofia­ra nie­szczę­śli­wej mi­ło­ści


Wer­ter – głów­ny bo­ha­ter dzie­ła jed­ne­go z twór­ców pre­ro­man­tycz­nych, J.W. Go­et­he­go pt. "Cier­pie­nia mło­de­go Wer­te­ra", które czę­sto utoż­sa­mia­ne jest z formą roz­ra­chun­ku Go­et­he­go z pew­nym eta­pem jego życia (sil­nie za­ry­so­wa­ne po­dło­że bio­gra­ficz­ne ut­wo­ru).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Werterowski

prze­wraż­li­wio­ny, pełen pe­sy­miz­mu i me­lan­cho­lii


Źródła:

SJP.pl

Werteryzm

po­sta­wa pełna pe­sy­miz­mu i me­lan­cho­lii jed­nost­ki szu­ka­ją­cej w ma­rze­niach uciecz­ki od rze­czy­wi­sto­ści


Wer­te­ryzm – model po­sta­wy bo­ha­te­ra li­te­rac­kie­go, utr­wa­lo­ny w li­te­ra­tu­rze końca XVIII wieku i w pier­wszej ćwier­ci XIX wieku, za spra­wą po­wie­ści Jo­han­na Wolf­gan­ga von Go­et­he­go "Cier­pie­nia mło­de­go Wer­te­ra".

Bo­ha­te­ra wer­te­rycz­ne­go ce­cho­wa­ły: wy­bu­ja­ła wy­o­braź­nia, uczu­cio­wość, brak zde­cy­do­wa­ne­go dzia­ła­nia, dą­że­nie do sa­mo­za­gła­dy, wi­dze­nie świa­ta przez pryz­mat ma­rzeń i po­ez­ji, niez­go­da na kon­wen­cje oby­cza­jo­we i normy mo­ral­ne, któ­rej to­wa­rzy­szy pe­sy­mi­stycz­ne po­czu­cie bez­ce­lo­wo­ści życia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wertheim

Wert­he­im – mia­sto w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Ba­de­nia-Wir­tem­ber­gia, w re­jen­cji Stutt­gart, w re­gio­nie He­il­bronn-Fran­ken, w po­wie­cie Main-Ta­u­ber-Kreis.

Leży nad Menem, ok. 20 km na pół­noc­ny za­chód od Ta­u­ber­bis­chofs­he­im, przy au­to­stra­dzie A3 i linii ko­le­jo­wej As­chaf­fen­burg – Cra­ils­he­im.


Źródła:

Wikipedia

Werticylioza

groź­na cho­ro­ba wy­wo­ły­wa­na przez dwa ga­tun­ki grzy­bów z grupy nie­do­sko­na­łych; wer­ty­cy­lio­za


Źródła:

SJP.pl

Wertikal

1. ro­dzaj pio­no­wej ża­luz­ji, za­sło­ny ze sztyw­ne­go ma­te­ria­łu; ver­ti­cal, wer­ty­kal;
2. wiel­kie koło na sfe­rze nie­bie­skiej, pro­sto­pa­dłe do ho­ry­zon­tu; koło wierz­choł­ko­we, wer­ty­kał


Wer­ti­kal (ros. Вертикаль - wer­ty­kał) – seria je­de­na­stu ra­dziec­kich ra­kiet ba­daw­czych uży­wa­nych w ra­mach pro­gra­mu In­ter­kos­mos, do wy­no­sze­nia apa­ra­tu­ry ba­daw­czej słu­żą­cej do po­mia­rów pro­mie­nio­wa­nia rent­ge­now­skie­go i nad­fio­le­to­we­go Słoń­ca. 28 li­sto­pa­da 1970 roku zo­stał za­po­cząt­ko­wa­ny pro­gram doś­wiad­czeń kra­jów so­cja­li­stycz­nych przy uży­ciu ra­kiet typu Wer­ti­kal, wy­strze­le­niem ra­kie­ty Wer­ti­kal-1 na wy­so­kość 487 km.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wertowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wer­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wertować

kart­ko­wać, prze­glą­dać w po­szu­ki­wa­niu po­trzeb­nych in­for­ma­cji


cza­sow­nik

 (1.1) szu­kać cze­goś, prze­glą­da­jąc ja­kieś stro­ny, kart­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wertycylioza

groź­na cho­ro­ba wy­wo­ły­wa­na przez dwa ga­tun­ki grzy­bów z grupy nie­do­sko­na­łych; wer­ti­cy­lio­za


Źródła:

SJP.pl

Wertykal

1. ro­dzaj pio­no­wej ża­luz­ji, za­sło­ny ze sztyw­ne­go ma­te­ria­łu; ver­ti­cal, wer­ti­kal;
2. na Bia­ło­ru­si: scen­tra­li­zo­wa­na, zhie­rar­chi­zo­wa­na ad­mi­ni­stra­cja wy­ko­naw­cza; wer­ty­kał


Źródła:

SJP.pl

Wertykalizm

za­sa­da kom­po­zy­cyj­na dzie­ła sztu­ki po­le­ga­ją­ca na jego ro­zbu­do­wa­niu wzwyż lub na szcze­gól­nym pod­kre­śle­niu jego linii pio­no­wych


Wer­ty­ka­lizm ( ver­ti­ca­lis „pio­no­wy”) – za­sa­da kom­po­zy­cyj­na dzie­ła sztu­ki, która po­le­ga na pod­kre­śla­niu kie­run­ków pio­no­wych. Sta­no­wi prze­ci­wień­stwo ho­ry­zon­ta­liz­mu. Wer­ty­ka­lizm był szcze­gól­nie po­pu­lar­ny w cza­sach póź­ne­go śred­nio­wie­cza (ar­chi­tek­tu­ra go­tyc­ka).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wertykalnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) książk. pio­no­wo


Źródła:

Wiktionary

Wertykalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wer­ty­kal­ne; cecha tych, któ­rzy są wer­ty­kal­ni


Źródła:

Wiktionary

Wertykalny

pio­no­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) książk. pio­no­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wertykał

1. wiel­kie koło na sfe­rze nie­bie­skiej, pro­sto­pa­dłe do ho­ry­zon­tu; koło wierz­choł­ko­we, wer­ti­kal;
2. hie­rar­chia waż­no­ści ad­mi­ni­stra­cji pań­stwo­wej; wer­ty­kal


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) astr. pó­ło­krąg koła wiel­kie­go lub koło wiel­kie sfery nie­bie­skiej prze­cho­dzą­ce przez zenit i nadir, pro­sto­pa­dłe do ho­ry­zon­tu;


Wer­ty­kał, koło wierz­choł­ko­we – pó­ło­krąg koła wiel­kie­go lub koło wiel­kie sfery nie­bie­skiej prze­cho­dzą­ce przez zenit i nadir i pro­sto­pa­dłe do ho­ry­zon­tu. Pier­wszym wer­ty­ka­łem na­zy­wa­ne jest takie koło wierz­choł­ko­we, któ­re­go pła­szczyz­na pro­sto­pa­dła jest do pła­szczyz­ny po­łud­ni­ka nie­bie­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wertykulacja

za­bieg pie­lę­gna­cyj­ny traw­ni­ka po­le­ga­ją­cy na pio­no­wym cię­ciu darni w celu sku­tecz­niej­sze­go na­po­wie­trze­nia


Wer­ty­ku­la­cja – za­bieg pie­lę­gna­cyj­ny wy­ko­ny­wa­ny na traw­ni­kach ozdob­nych i spor­to­wych, po­le­ga­ją­cy na pio­no­wym cię­ciu darni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wertykulacyjny

→ wer­ty­ku­la­cja


Patrz:wertykulacja

Źródła:

SJP.pl

Wertykulator

urzą­dze­nie ogro­do­we do na­po­wie­trza­nia oraz oczy­szcza­nia traw­ni­ka z mchu, za­le­ga­ją­cej sta­rej trawy i niek­tó­rych jed­no­rocz­nych chwa­stów


Wer­ty­ku­la­tor (ska­ry­fi­ka­tor) – urzą­dze­nie ogro­do­we słu­żą­ce do wer­ty­ku­la­cji tzn. na­po­wie­trza­nia oraz oczy­szcza­nia traw­ni­ka z filcu (mchu, za­le­ga­ją­cej sta­rej trawy, chwa­stów), któ­re­go ele­men­ta­mi ro­bo­czy­mi są licz­ne noże, osa­dzo­ne na obra­ca­ją­cych się bęb­nach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wertykulowanie

ciąć pio­no­wo darń traw­ni­ka w celu sku­tecz­niej­sze­go na­po­wie­trze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wertykulować

ciąć pio­no­wo darń traw­ni­ka w celu sku­tecz­niej­sze­go na­po­wie­trze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wertyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Werwa

po­bu­dze­nie, przy­pływ sił, ener­gii ob­ja­wia­ją­cy się w chęci do ja­kichś dzia­łań, naj­czę­ściej pracy lub za­ba­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ocho­ta do dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Werwena

ro­śli­na z ro­dzi­ny wer­be­no­wa­tych; wer­be­na; wi­tuł­ka


Źródła:

SJP.pl

Weryfikacja

1. spraw­dze­nie au­ten­tycz­no­ści, słusz­no­ści i po­praw­no­ści cze­goś lub sko­ry­go­wa­nie stwier­dzo­nych błę­dów;
2. czyn­no­ści ma­ją­ce na celu spraw­dze­nie kwa­li­fi­ka­cji osób oraz ich upraw­nień do zaj­mo­wa­nia okre­ślo­nych sta­no­wisk i peł­nie­nia funk­cji pu­blicz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spraw­dze­nie zgod­no­ści z praw­dą

 (1.2) spraw­dze­nie kwa­li­fi­ka­cji czy przy­dat­no­ści


We­ry­fi­ka­cja (z łac. "ve­ri­tas" „praw­da” i "facio" „czy­nię”), spraw­dza­nie – dzia­ła­nie zmie­rza­ją­ce do roz­strzy­gnię­cia praw­dzi­wo­ści da­ne­go zda­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weryfikacyjny

do­ty­czą­cy we­ry­fi­ka­cji


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z we­ry­fi­ka­cją, we­ry­fi­ko­wa­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weryfikator

osoba spraw­dza­ją­ca war­tość, praw­dzi­wość cze­goś, stwier­dza­ją­ca czy­jeś kwa­li­fi­ka­cje


Źródła:

SJP.pl

Weryfikatorka

ko­bie­ta spraw­dza­ją­ca war­tość, praw­dzi­wość cze­goś, stwier­dza­ją­ca czy­jeś kwa­li­fi­ka­cje


Źródła:

SJP.pl

Weryfikowalność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) moż­li­wość we­ry­fi­ka­cji cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Weryfikowalny

moż­li­wy do zwe­ry­fi­ko­wa­nia, spraw­dze­nia


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który da się zwe­ry­fi­ko­wać, moż­li­wy do spraw­dze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weryfikowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|we­ry­fi­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Weryfikować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zwe­ry­fi­ko­wać)

 (1.1) spraw­dzać, pot­wier­dzać lub wy­pró­bo­wy­wać praw­dzi­wość, pra­wi­dło­wość, słusz­ność lub au­ten­tycz­ność cze­goś

 (1.2) urz. stwier­dzać czy­jeś kwa­li­fi­ka­cje, czy­jąś przy­dat­ność do peł­nie­nia okre­ślo­ne­go sta­no­wi­ska, okre­ślo­nych funk­cji itp.


Źródła:

Wiktionary

Werysta

przed­sta­wi­ciel, zwo­len­nik we­ryz­mu


Źródła:

SJP.pl

Werystka

→ we­ry­sta


Patrz:werysta

Źródła:

SJP.pl

Werystyczny

wier­nie odt­wa­rza­ją­cy rze­czy­wi­stość; praw­dzi­wy; re­a­li­stycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zgod­ny z we­ryz­mem, do­ty­czą­cy we­ryz­mu

 (1.2) odt­wa­rza­ją­cy wier­nie rze­czy­wi­stość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weryzm

1. wier­ne odt­wa­rza­nie rze­czy­wi­sto­ści, zgod­ność z rze­czy­wi­sto­ścią; praw­da, re­a­lizm;
2. kie­ru­nek w sztu­ce końca XIX w. i po­cząt­ku XX w., znany dzię­ki ope­rze wło­skiej, bę­dą­cy od­mia­ną na­tu­ra­liz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. muz. szt. bli­ski na­tu­ra­liz­mo­wi kie­ru­nek w sztu­kach, pow­sta­ły we Wło­szech w ostat­nim ćwierć­wie­czu XIX wieku;

 (1.2) wier­ne od­da­wa­nie rze­czy­wi­sto­ści


We­ryzm (z łac. "verus" – praw­dzi­wy) – kie­ru­nek w twór­czo­ści ar­ty­stycz­nej, głów­nie wło­skiej, ostat­nie­go ćwierć­wie­cza XIX w., bę­dą­cy od­mia­ną na­tu­ra­liz­mu.

Gło­sił este­ty­kę skraj­nie mi­me­tycz­ną, po­stu­lo­wał wier­ne odt­wa­rza­nie rze­czy­wi­sto­ści, praw­dę, re­a­lizm, in­te­re­so­wał się współ­czes­ny­mi pro­ble­ma­mi spo­łecz­ny­mi, prze­de wszyst­kim ży­ciem wsi, kry­ty­ko­wał ów­czes­ne sto­sun­ki spo­łecz­ne i sztu­kę sym­bo­licz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Werówka

wieś w Pol­sce


We­rów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie opo­czyń­skim, w gmi­nie Drze­wi­ca. Prze­pły­wa przez nią rzeka Drze­wicz­ka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go, przed ro­kiem 1975 do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wesele

1. przy­ję­cie, za­ba­wa or­ga­ni­zo­wa­na po ślu­bie;
2. ogół ludzi uczest­ni­czą­cych w uro­czy­sto­ściach ślub­nych;
3. po­e­tyc­ko: ra­dość, we­so­łość, ucie­cha


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) etn. gastr. przy­ję­cie i za­ba­wa urzą­dza­ne po ślu­bie

 (1.2) przest. coś we­so­łe­go


We­se­le – zwy­cza­jo­wa forma przy­ję­cia oko­licz­no­ścio­we­go, or­ga­ni­zo­wa­ne­go z okaz­ji ślubu.

Zwy­cza­je to­wa­rzy­szą­ce za­wie­ra­niu mał­żeń­stwa za­le­żą od kręgu kul­tu­ro­we­go, z ja­kie­go wy­wo­dzą się przysz­li mał­żon­ko­wie.

We­se­le jako ry­tu­ał na­rzu­ca ak­to­rom (mał­żon­kom, go­ściom itp.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weselej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: we­so­ło


Źródła:

SJP.pl

Weseleć

sta­wać się we­so­łym, we­sel­szym


Źródła:

SJP.pl

Weselicho

zgru­bie­nie od: we­se­le


Źródła:

SJP.pl

Weselina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Weselisko

zgru­bie­nie od: we­se­le; hucz­ne we­se­le


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) żart. zgrub. od: we­se­le; duże, hucz­ne, wy­staw­ne we­se­le


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weselniczka

→ we­sel­nik


Patrz:weselnik

Źródła:

SJP.pl

Weselniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: we­sel­nie


Źródła:

SJP.pl

Weselnik

uczest­nik przy­ję­cia we­sel­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. uczest­nik we­se­la, gość na przy­ję­ciu we­sel­nym

 (1.2) gwara. ktoś, kto jest we­so­ły, roz­we­se­la in­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weselno

We­sel­no – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie gdań­skim, w gmi­nie Pruszcz Gdań­ski

Miej­sco­wość po­ło­żo­na na ob­sza­rze Żuław Gdań­skich, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 226, wcho­dzi w skład so­łect­wa Wi­śli­na.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Weselny

1. do­ty­czą­cy przy­ję­cia z okaz­ji ślubu;
2. daw­niej: ra­dos­ny, we­so­ły


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy we­se­la, przy­ję­cia z okaz­ji ślubu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weselszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ków: we­so­ły, wesół


Źródła:

SJP.pl

Wesiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wesna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mit­słow. bo­gi­ni wios­ny


Źródła:

Wiktionary

Wesoleńki

zdrob­nie­nie od: we­so­ły; we­so­luś­ki, we­so­lut­ki, we­so­luch­ny


Źródła:

SJP.pl

Wesolski

przy­miot­nik od: We­so­ła


Źródła:

SJP.pl

Wesoluchny

zdrob­nie­nie od: we­so­ły; we­so­lut­ki, we­so­lu­śny, we­so­łeń­ki


Źródła:

SJP.pl

Wesoluteńki

zdrob­nie­nie od: we­so­ły


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: we­so­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wesolutki

zdrob­nie­nie od: we­so­ły; we­so­luś­ki, we­so­łeń­ki, we­so­luch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: we­so­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wesoluśki

zdrob­nie­nie od: we­so­ły; we­so­lut­ki, we­so­leń­ki, we­so­luch­ny


Źródła:

SJP.pl

Wesoluśny

zdrob­nie­nie od: we­so­ły; we­so­lut­ki, we­so­luch­ny, we­so­leń­ki


Źródła:

SJP.pl

Wesoła

ra­dos­ny, szczę­śli­wy, uśmiech­nię­ty, ma­ją­cy dobry dzień


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. dziel­ni­ca War­sza­wy;

 (1.2) geogr. dziel­ni­ca Kra­ko­wa;

 (1.3) geogr. to­po­nim, nazwa kil­ku­dzie­się­ciu pol­skich miej­sco­wo­ści oraz czę­ści miast i wsi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wesołek

1. osoba za­wo­do­wo roz­we­se­la­ją­ca in­nych na dwo­rach kró­lew­skich; bła­zen, tref­niś;
2. po­tocz­nie: żar­tow­niś, dow­cip­niś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba skłon­na do żar­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wesołkowatość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co we­soł­ko­wa­te


Źródła:

Wiktionary

Wesołkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy za­cho­wa­niem we­soł­ka; kpiar­ski i żar­to­bli­wy


Źródła:

SJP.pl

Wesoło

przy­słó­wek

 (1.1) w po­god­nym na­stro­ju


Źródła:

Wiktionary

Wesołomiasteczkowy

do­ty­czą­cy we­so­łe­go mia­stecz­ka; lu­na­par­ko­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z we­so­łym mia­stecz­kiem, do­ty­czą­cy we­so­łe­go mia­stecz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wesołowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wesołość

we­so­ły na­strój, dobry humor, roz­ra­do­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. we­so­ły na­strój, dobra at­mos­fe­ra; ra­dość, bez­tro­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wesołucha

płaz be­zo­go­no­wy z ro­dzi­ny żab


We­so­łu­cha ( Ve­se­lu­cha) – ko­lo­nia na Lit­wie, w okrę­gu wi­leń­skim, w re­jo­nie wi­leń­skim, w gmi­nie Buj­wi­dze, przy gra­ni­cy z Bia­ło­ru­sią.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wesoły

ra­dos­ny, szczę­śli­wy, uśmiech­nię­ty, ma­ją­cy dobry dzień


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który od­czu­wa ro­zba­wie­nie, ma dobry humor, na­strój; nie jest smut­ny

 (1.2) taki, który wpra­wia w dobry humor

 (1.3) świad­czą­cy o do­brym hu­mo­rze, na­stro­ju


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wesołów

Zo­bacz też: We­so­łów w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

We­so­łów – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie tar­now­skim, w gmi­nie Za­kli­czyn.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wespazjan

imię mę­skie


We­spaz­jan, "Titus Fla­vius Ve­spa­sia­nus" (ur. 17 li­sto­pa­da 9, zm. 23 czerw­ca 79) – ce­sarz rzym­ski od 1 lipca 69 do swo­jej śmier­ci. Po­czą­tek jego pa­no­wa­nia za­koń­czył rok czte­rech ce­sa­rzy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wespazjanostwo

We­spaz­jan z mał­żon­ką; We­spaz­ja­no­wie


Źródła:

SJP.pl

Wespazjanowie

We­spaz­jan z mał­żon­ką; We­spaz­ja­no­stwo


Źródła:

SJP.pl

Wespazjanowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do We­spaz­ja­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Wesprzeć

1. oprzeć o coś, pod­trzy­mać czymś, dać pod­po­rę;
2. udzie­lić po­mo­cy


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wspie­rać)

 (1.1) dać komuś wspar­cie, pomoc, opie­kę

 (1.2) oprzeć o coś/na czymś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny wes­przeć się (ndk. wspie­rać się)

 (2.1) oprzeć się o coś, trzy­mać się cze­goś

 (2.2) udzie­lić sobie wza­jem­nie po­mo­cy, wspo­móc się naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wespół

wspól­nie, łącz­nie


przy­słó­wek

 (1.1) książk. razem, wspól­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wessać

ssąc wcią­gnąć, wchło­nąć coś


Źródła:

SJP.pl

Wessel

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wessex

[czy­taj: łes-iks] jedno z sied­miu wczes­noś­red­nio­wiecz­nych kró­lestw an­glo­sa­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. śred­nio­wiecz­ne kró­le­stwo ist­nie­ją­ce w po­łud­nio­wej An­glii w la­tach 519–927;


Wes­sex ( Ƿestseaxna rīċe, Re­gnum Oc­ci­den­ta­lium Sa­xo­num) – jedno z sied­miu państw an­glo­sa­skiej hep­tar­chii.

Po­ło­żo­ne na po­łud­nio­wym krań­cu Bry­ta­nii, gra­ni­czy­ło od wscho­du z Sus­sek­sem, od pół­no­cy z Mer­cją, od po­łud­nio­we­go za­cho­du z Korn­wa­lią. Na po­łud­niu Wes­sex ota­cza­ło morze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wessi

[czy­taj: wes-i] były miesz­ka­niec ka­pi­ta­li­stycz­nych Nie­miec Za­chod­nich; Wessi


Źródła:

SJP.pl

West

west­ka;
1. ka­mi­zel­ka no­szo­na daw­niej jako część stro­ju lu­do­we­go;
2. gwa­ro­wo: ka­mi­zel­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Westa

west­ka;
1. ka­mi­zel­ka no­szo­na daw­niej jako część stro­ju lu­do­we­go;
2. gwa­ro­wo: ka­mi­zel­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kraw. ka­mi­zel­ka


Westa (łac. "Vesta") – w mi­to­lo­gii rzym­skiej bo­gi­ni ogni­ska do­mo­we­go i pań­stwo­we­go, od­po­wied­nik bo­gi­ni He­stii w mi­to­lo­gii grec­kiej.

Jedno z naj­waż­niej­szych bóstw rzym­skich. Tra­dy­cja przy­pi­su­je wpro­wa­dze­nie kultu Westy kró­lo­wi Numie Pom­pi­liu­szo­wi. Jed­nak do­ko­nał on praw­do­po­dob­nie tylko wpro­wa­dze­nia kultu Westy jako bo­gi­ni ogni­ska pań­stwo­we­go i wy­bu­do­wał od­po­wied­nią świą­ty­nię.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Westalka

ka­płan­ka Westy w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. rel. ka­płan­ka Westy, rzym­skiej bo­gi­ni ogni­ska do­mo­we­go;


We­stal­ka (łac. "virgo Ve­sta­lis") – ka­płan­ka rzym­skiej bo­gi­ni do­mo­we­go ogni­ska, Westy.

Do służ­by były wy­bie­ra­ne dziew­czyn­ki w wieku 6–10 lat, z rodów pa­try­cju­szow­skich, wy­łącz­nie takie, któ­rych oboje ro­dzi­ców żyło. Było ich sześć. Prze­ło­żo­ną we­sta­lek była "Virgo Ve­sta­lis Ma­xi­ma", naj­star­sza we­stal­ka, zaś opie­kę re­li­gij­ną nad nimi spra­wo­wał pon­ti­fex ma­xi­mus. On też do­ko­ny­wał wy­bo­ru dziew­czy­nek przez­na­czo­nych do służ­by.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Westchnienie

głę­bo­kie i gło­śne odetch­nię­cie, wy­ra­ża­ją­ce różne uczu­cia, np. smu­tek, ulgę


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) głę­bo­kie odetch­nię­cie jako wyraz zna­czą­ce­go prze­ży­cia, emo­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Westchnięcie

głę­bo­ko i gło­śno odetch­nąć


Źródła:

SJP.pl

Westchnąć

głę­bo­ko i gło­śno odetch­nąć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wzdy­chać)

 (1.1) odetch­nąć głę­bo­ko i dość gło­śno z po­wo­du na­głej emo­cji

 (1.2) po­wie­dzieć z westch­nie­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Western

[czy­taj: łe­stern] film (rza­dziej książ­ka), któ­re­go akcja roz­gry­wa się na Dzi­kim Za­cho­dzie, głów­nie w śro­do­wi­sku kow­bo­jów i In­dian


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) film. ga­tu­nek fil­mo­wy obej­mu­ją­cy filmy, któ­rych akcja toczy się na Dzi­kim Za­cho­dzie;

 (1.2) film. film z ga­tun­ku we­ster­nu (1.1)


We­stern – ga­tu­nek filmu fa­bu­lar­ne­go, po­wie­ści awan­tur­ni­czej albo sztu­ki sce­nicz­nej, obej­mu­ją­cy ut­wo­ry, któ­rych akcja roz­gry­wa się w okre­sie ko­lo­ni­za­cji i sta­bi­li­zo­wa­nia się życia na te­re­nach za­chod­nich sta­nów USA, zwa­nych Dzi­kim Za­cho­dem. Czę­sto miej­sce akcji nie jest kon­kret­nym sta­nem, ale te­ry­to­rium zor­ga­ni­zo­wa­nym – za­ląż­kiem przysz­łe­go stanu. We­stern jest cha­rak­te­ry­stycz­ną formą ame­ry­kań­ską, cho­ciaż był upra­wia­ny rów­nież przez twór­ców rodem z Eu­ro­py.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Westernizacja

[czy­taj: łe­ster­ni­za­cja] przej­mo­wa­nie wzor­ców kul­tu­ro­wych, eko­no­micz­nych i po­li­tycz­nych z Eu­ro­py Za­chod­niej i Sta­nów Zjed­no­czo­nych; ok­cy­den­ta­li­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Westernizować

[czy­taj: łe­ster­ni­zo­wać]
1. pod­da­wać wpły­wom Eu­ro­py Za­chod­niej i Sta­nów Zjed­no­czo­nych;
2. we­ster­ni­zo­wać się - przy­bie­rać cechy Eu­ro­py Za­chod­niej i Sta­nów Zjed­no­czo­nych


Źródła:

SJP.pl

Westernowy

→ we­stern [czy­taj: łe­ster­no­wy]


Źródła:

SJP.pl

Westerplatczyk

obroń­ca We­ster­plat­te we wrze­śniu 1939 roku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. uczest­nik obro­ny We­ster­plat­te we wrze­śniu 1939 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Westerplatte

[czy­taj: WESterplate albo westerPLAte] pół­wy­sep nad Za­to­ką Gdań­ską


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. pół­wy­sep (daw­niej wyspa) w Gdań­sku, sta­no­wią­cy sym­bol po­cząt­ku II wojny świa­to­wej


We­ster­plat­te – ufor­mo­wa­ny w la­tach 1845–1847 pół­wy­sep (wcze­śniej wyspa) w Gdań­sku, przy uj­ściu Mart­wej Wisły do Za­to­ki Gdań­skiej.

W la­tach 1926–1939 eks­kla­wa Rze­czy­po­spo­li­tej Pol­skiej wew­nątrz te­ry­to­rium Wol­ne­go Mia­sta Gdań­ska, sym­bol wy­bu­chu II wojny świa­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Westfalczyk

miesz­ka­niec West­fa­lii (re­gio­nu w za­chod­nich Niem­czech)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec West­fa­lii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Westfalia

kra­i­na hi­sto­rycz­na w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na w za­chod­nich Niem­czech;


West­fa­lia (niem. "West­fa­len") – kra­i­na hi­sto­rycz­na w Niem­czech, mię­dzy mia­sta­mi Dort­mund, Münster, Bie­le­feld i Osnabrück. Obec­nie część kraju związ­ko­we­go Na­dre­nia Pół­noc­na-West­fa­lia. Pół­noc­no-wschod­nia część hi­sto­rycz­nej West­fa­lii leży w obrę­bie Dol­nej Sak­so­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Westfalka

ro­dzaj pie­kar­ni­ka na wę­giel


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Poz­nań, Chełm­ża. ro­dzaj me­ta­lo­we­go pieca ku­chen­ne­go;


West­fal­ka – po­pu­lar­ny daw­niej me­ta­lo­wy, wolno sto­ją­cy piec ku­chen­ny z że­liw­ną płytą grzej­ną z fa­jer­ka­mi nad pa­le­ni­skiem. Jako czyn­nik grzew­czy wy­ko­rzy­sty­wa­ny jest głów­nie wę­giel lub drew­no.

Nazwa wy­wo­dzi się od pier­wszych tego typu urzą­dzeń pro­du­ko­wa­nych na te­re­nie nie­miec­kiej West­fa­lii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Westfalski

przy­miot­nik od: West­fa­lia (kra­i­na hi­sto­rycz­na w Niem­czech)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z West­fa­lią lub West­fal­czy­ka­mi, do­ty­czą­cy West­fa­lii

 (1.2) hist. zwią­za­ny ukła­dem po­li­tycz­nym jaki na­stał po po­ko­ju west­fal­skim z 1648 roku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Westiarka

człon­ki­ni ka­to­lic­kie­go za­ko­nu żeń­skie­go: Zgro­ma­dze­nie Sióstr We­stia­rek Je­zu­sa


Źródła:

SJP.pl

Westie

[czy­taj: łesti] po­tocz­nie: pies rasy West High­land white ter­rier; we­stik, west


Źródła:

SJP.pl

Westik

[czy­taj: łe­stik] po­tocz­nie: pies rasy West High­land white ter­rier; we­stie, west


Źródła:

SJP.pl

Westinghouse

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Westka

1. ka­mi­zel­ka no­szo­na daw­niej jako część stro­ju lu­do­we­go; westa;
2. gwa­ro­wo: ka­mi­zel­ka; westa;
3. [czy­taj: łest­ka] po­tocz­nie: suka rasy West High­land white ter­rier


West­ka (955 m) lub Be­skid Kor­bie­low­ski – szczyt w Gru­pie Pil­ska w Be­ski­dzie Ży­wiec­ko-Oraw­skim, znaj­du­ją­cy się na głów­nym grzbie­cie kar­pac­kim po­mię­dzy Stu­den­tem (935 m) a Be­ski­dem (873 m). Grzbie­tem tym prze­bie­ga gra­ni­ca pol­sko-sło­wac­ka, a także Wiel­ki Eu­ro­pej­ski Dział Wodny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Westminster

[czy­taj: łest­min­ster] dziel­ni­ca Lon­dy­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. po­ło­żo­na cen­tral­nie dziel­ni­ca Lon­dy­nu, w któ­rej mie­szczą się głów­ne bu­dyn­ki rzą­do­we;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa kil­ku­na­stu miej­sco­wo­ści i gmin w USA


West­min­ster – dziel­ni­ca środ­ko­we­go Lon­dy­nu, po­ło­żo­na na te­re­nie gminy City of West­min­ster, w przesz­ło­ści sa­mo­dziel­ne mia­sto. Przy­bli­żo­ne gra­ni­ce dziel­ni­cy sta­no­wią ulice Va­ux­hall Brid­ge Road na po­łud­nio­wym za­cho­dzie, Bird­ca­ge Walk, Horse Gu­ards Road i Nort­hum­ber­land Ave­nue na pół­no­cy oraz rzeka Ta­mi­za na wscho­dzie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Westminsterczyk

miesz­ka­niec West­min­ste­ru (daw­ne­go mia­sta, obec­nie dziel­ni­cy środ­ko­we­go Lon­dy­nu)


Źródła:

SJP.pl

Westminsterka

miesz­kan­ka West­min­ste­ru (daw­ne­go mia­sta, obec­nie dziel­ni­cy Lon­dy­nu)


Źródła:

SJP.pl

Westminsterski

[czy­taj: łest­min­ster­ski] przy­miot­nik od: West­min­ster (dziel­ni­ca Lon­dy­nu)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z West­min­ste­rem, do­ty­czą­cy West­min­ste­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weston

[czy­taj: łe­sten] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Westowy

[czy­taj: łe­sto­wy] w że­glar­stwie, o wie­trze: wie­ją­cy z za­cho­du, za­chod­ni


Źródła:

SJP.pl

Westwerk

ro­zbu­do­wa­na, umie­szczo­na po­przecz­nie do nawy, za­chod­nia część ba­zy­li­ki w ko­ścio­łach z okre­su prze­dro­mań­skie­go i ro­mań­skie­go


We­stwerk (niem., dosł. "dzie­ło za­chod­nie", "skrzy­dło za­chod­nie") – ro­zbu­do­wa­na, umie­szczo­na po­przecz­nie do nawy, za­chod­nia część ba­zy­li­ki cha­rak­te­ry­stycz­na dla ar­chi­tek­tu­ry prze­dro­mań­skiej.

We­stwerk wzno­szo­no na ogół na pla­nie kwa­dra­tu lub pro­sto­ką­ta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Westybul

1. ob­szer­na po­cze­kal­nia w gma­chu;
2. w pa­ła­cach: przed­po­kój o cha­rak­te­rze re­pre­zen­ta­cyj­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. po­mie­szcze­nie po­prze­dza­ją­ce głów­ną klat­kę scho­do­wą

 (1.2) ar­chit. re­pre­zen­ta­cyj­ny przed­sio­nek


We­sty­bul ( ve­sti­bu­lum, ve­sti­bu­le) – ob­szer­ny, re­pre­zen­ta­cyj­ny przed­po­kój, przed­sio­nek przy wej­ściu do pa­ła­cu, re­zy­den­cji, sta­no­wią­cy po­łą­cze­nie głów­ne­go wej­ścia z in­ny­mi po­mie­szcze­nia­mi i mie­szczą­cy scho­dy pa­rad­ne.

W Gre­cji (prot­hy­ron) i w Rzy­mie (ve­sti­bu­lum) naj­czę­ściej miał formę ko­ry­ta­rza, holu, a w bu­dow­lach pu­blicz­nych był bar­dziej ro­zbu­do­wa­ny, ozdob­ny i de­ko­ra­cyj­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wesz

drob­ny, bezs­krzy­dły owad, pa­so­ży­tu­ją­cy na ciele ssa­ków, ży­wią­cy się ich krwią


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ent. bezs­krzy­dły owad pa­so­ży­tu­ją­cy na ssa­kach i spo­ra­dycz­nie na ry­bach;

 (1.2) obraź. podła osoba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weszka

1. zdrob­nie­nie od: wesz;
2. po­tocz­nie: drob­ny owad pa­so­ży­tu­ją­cy na ro­śli­nach


Źródła:

SJP.pl

Wesół

przy­miot­nik

 (1.1) we­so­ły


Źródła:

Wiktionary

Wesłać

ście­ląc, wło­żyć do środ­ka, wcis­nąć mię­dzy po­ściel, pod na­rzu­tę; wście­lić


Źródła:

SJP.pl

Wet

daw­niej: od­pła­ce­nie, odw­za­jem­nie­nie; dziś tylko w związ­ku fra­ze­o­lo­gicz­nym: wet za wet - wza­jem­nie, tym samym za to samo (naj­czę­ściej złem za doz­na­ne zło)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. od­pła­ce­nie, odw­za­jem­nie­nie

 (1.2) stpol. upo­mi­nek dla sę­dzie­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. we­te­ry­narz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wet.

skrót od: we­te­ry­narz, we­te­ry­na­ria, we­te­ry­na­ryj­ny (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz); weter.


skrót

 (1.1) = we­te­ry­narz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wetchnąć

1. wcią­gnąć do płuc po­wie­trze;
2. wy­wo­łać jakąś zmia­nę, spo­wo­do­wać na­by­cie pew­nych cech; tchnąć;
3. daw­niej: dmu­cha­jąc, wtło­czyć; wdmuch­nąć


Źródła:

SJP.pl

Weter.

skrót od: we­te­ry­narz, we­te­ry­na­ria, we­te­ry­na­ryj­ny (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz); wet.


skrót

 (1.1) = we­te­ry­narz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weteran

żoł­nierz ma­ją­cy duże doś­wiad­cze­nie w walce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wojsk. stary, za­słu­żo­ny w boju żoł­nierz

 (1.2) przen. dłu­go­let­ni, doś­wiad­czo­ny i za­słu­żo­ny pra­cow­nik

 (1.3) hist. żoł­nierz w sta­ro­żyt­nym Rzy­mie zwol­nio­ny z armii z ho­no­ra­mi po od­by­ciu peł­nej służ­by woj­sko­wej


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

We­te­ran (łac. "ve­te­ra­nus") – doś­wiad­czo­ny żoł­nierz, uczest­nik mi­nio­nej kam­pa­nii, wojny, pow­sta­nia. Okre­śle­nie to od­no­si się za­rów­no do żoł­nie­rzy peł­nią­cych czyn­ną służ­bę woj­sko­wą, jak i do osób, które już ją za­koń­czy­ły.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Weteranka

1. ko­bie­ta, która prze­pra­co­wa­ła gdzieś wiele lat lub ma duże doś­wiad­cze­nie w czymś;
2. uczest­nicz­ka mi­nio­nej wojny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­słu­żo­na w boju żoł­nier­ka

 (1.2) przen. dłu­go­let­nia, doś­wiad­czo­na i za­słu­żo­na pra­cow­ni­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weterański

→ we­te­ran


Patrz:weteran

Źródła:

SJP.pl

Weterynaria

1. nauka o cho­ro­bach i le­cze­niu zwie­rząt;
2. wy­dział wyż­szej uczel­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. nauka o zdro­wiu i cho­ro­bach zwie­rząt, zob. me­dy­cy­na we­te­ry­na­ryj­na.

 (1.2) pot. kie­ru­nek na stu­diach, na któ­rym wy­kła­da się me­dy­cy­nę we­te­ry­na­ryj­ną

rze­czow­nik zbio­ro­wy, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) środ. stu­den­ci we­te­ry­na­rii (1.2)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weterynarka

→ we­te­ry­narz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1)  wet. le­kar­ka le­czą­ca zwie­rzę­ta


Patrz:weterynarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weterynarski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z osobą lub za­wo­dem we­te­ry­na­rza, do­ty­czą­cy we­te­ry­na­rza


Źródła:

Wiktionary

Weterynaryjny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z we­te­ry­na­rią


Źródła:

Wiktionary

Weterynarz

le­karz le­czą­cy zwie­rzę­ta, zwła­szcza do­mo­we i ho­dow­la­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wet. le­karz le­czą­cy zwie­rzę­ta;

 (1.2) stpol. ho­dow­ca zwie­rząt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wetkać

rzad­ko: tka­jąc, wpleść w os­no­wę lub wątek


Źródła:

SJP.pl

Wetknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wet­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Wetknąć

wło­żyć, wsta­wić, wcis­nąć coś mię­dzy inne rze­czy


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) wsu­nąć coś

 (1.2) rzad. na­dziać, nabić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wetlina

Zo­bacz też: Wet­li­na – rzeka.

Wet­li­na – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie le­skim, w gmi­nie Cisna. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży nad po­to­kiem Wet­li­na, na gra­ni­cy Ci­śniań­sko-Wet­liń­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go z Bie­szczadz­kim Par­kiem Na­ro­do­wym, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 897.


Źródła:

Wikipedia

Wetliński

naz­wi­sko


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Wet­li­ną, do­ty­czą­cy Wet­li­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weto

veto;
1. sprze­ciw, pro­test;
2. nie­do­pu­szcze­nie do przy­ję­cia uchwa­ły;
3. polit. prawo głowy pań­stwa do zgło­sze­nia sprze­ci­wu wobec uchwa­lo­nej przez par­la­ment uchwa­ły


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pro­test lub sprze­ciw wobec cze­goś;


Weto (także "veto", z veto – „nie poz­wa­lam”) – prawo wy­ra­że­nia sprze­ci­wu wobec do­wol­nej de­cyz­ji, przyz­na­wa­ne na prze­strze­ni dzie­jów roz­ma­i­tym or­ga­nom wła­dzy, poz­wa­la­ją­ce na odrzu­ce­nie w ca­ło­ści (tzw. weto ab­so­lut­ne), lub wstrzy­ma­nie (tzw. weto za­wie­sza­ją­ce) ja­kie­goś aktu praw­ne­go. Ist­nie­je je­szcze weto lu­do­we, które po­le­ga na odrzu­ce­niu uchwa­lo­nej przez par­la­ment usta­wy w dro­dze re­fe­ren­dum.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wetowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|we­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wetować

opo­no­wać, sprze­ci­wiać się


cza­sow­nik

 (1.1) stpol. na­dra­biać stra­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wetowy

→ wet np. sąd we­to­wy, urząd we­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Wetrzeć

1. roz­pro­wa­dzić coś na zew­nętrz­nej war­stwie tak, by się wchło­nę­ło;
2. trąc i roz­drab­nia­jąc, dodać do cze­goś;
3. we­trzeć się -
a) wchło­nąć w jakąś po­wierzch­nię w wy­ni­ku tar­cia;
b) za­cząć być po­strze­ga­nym jako część cze­goś przez czę­ste pow­ta­rza­nie


Źródła:

SJP.pl

Wetter

szwedz­kie je­zio­ro


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. je­zio­ro w po­łud­nio­wej Szwe­cji, dru­gie co do wiel­ko­ści w tym kraju;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wettinowie

dy­na­stia nie­miec­ka


Źródła:

SJP.pl

Wettyn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) hist. tylko w lm. Wet­ty­no­wie → dy­na­stia pa­nu­ją­ca w Pol­sce w la­tach 1697–1763;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) hist. przed­sta­wi­ciel dy­na­stii Wet­ty­nów (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Wetula

re­gio­nal­nie: młoda owca lub ko­zi­ca; be­tu­la


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wetware

[czy­taj: łe­tłer] śro­do­wi­sko­wo: czło­wiek jako część sy­ste­mu kom­pu­te­ro­we­go; me­at­wa­re


Źródła:

SJP.pl

Wety

daw­niej: słod­ka po­tra­wa sta­no­wią­ca za­koń­cze­nie obia­du; deser, le­gu­mi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) daw. deser


Wety (Ano­sto­sto­ma­ti­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu pro­stos­krzy­dłych i po­drzę­du dłu­go­czuł­ko­wych. Obej­mu­je ponad 200 opi­sa­nych ga­tun­ków. Są to głów­nie duże i cięż­kie owady. W za­pi­sie ko­pal­nym znane są od aptu w kre­dzie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wetyweria

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Chry­so­po­gon zi­za­nio­i­des|ref=tak., trawa po­cho­dzą­ca z Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej;


Źródła:

Wiktionary

Wetyweriowy

→ we­ty­we­ria


Patrz:wetyweria

Źródła:

SJP.pl

Wew.

skrót od: wew­nętrz­ny; wewn.


Źródła:

SJP.pl

Wewn.

skrót od: wew­nętrz­ny; wew.


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrz

1. w środ­ku cze­goś;
2. w obrę­bie ja­kiejś grupy;
3. prze­no­śnie: w psy­chi­ce czło­wie­ka; w duchu, w duszy


przy­i­mek

 (1.1) w środ­ku ja­kie­goś wnę­trza, w ja­kimś po­mie­szcze­niu

przy­słó­wek

 (2.1) w środ­ku, w ja­kiejś zam­knię­tej prze­strze­ni

 (2.2) przen. w sobie, w duszy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzafrykański

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie Afry­ki


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz Afry­ki, do­ty­czą­cy wnę­trza Afry­ki, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz Afry­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzamerykański

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie Ame­ry­ki


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz Ame­ry­ki/Ame­ryk, do­ty­czą­cy wnę­trza Ame­ry­ki/Ame­ryk, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz Ame­ry­ki/Ame­ryk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzaortalny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie aorty


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzatomowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie atomu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz atomu, do­ty­czą­cy wnę­trza atomu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz atomu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzaustralijski

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz Au­stra­lii, do­ty­czą­cy wnę­trza Au­stra­lii, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz Au­stra­lii


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzazjatycki

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz Azji, do­ty­czą­cy wnę­trza Azji, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz Azji


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzbankowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie okre­ślo­ne­go banku


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz banku, do­ty­czą­cy wnę­trza banku, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz banku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzbranżowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie okre­ślo­nej bran­ży


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz bran­ży, do­ty­czą­cy wnę­trza bran­ży, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz bran­ży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzczaszkowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie czasz­ki


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz czasz­ki, do­ty­czą­cy wnę­trza czasz­ki, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz czasz­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzcząsteczkowy

za­war­ty wew­nątrz mo­le­ku­ły, od­by­wa­ją­cy się w jej obrę­bie; in­tra­mo­le­ku­lar­ny


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz czą­stecz­ki, do­ty­czą­cy wnę­trza czą­stecz­ki, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz czą­stecz­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzdiecezjalny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz die­cez­ji, do­ty­czą­cy wnę­trza die­cez­ji, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz die­cez­ji


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzdomowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie domu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz domu, do­ty­czą­cy wnę­trza miesz­ka­nia, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz miesz­ka­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzdrużynowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz dru­ży­ny, do­ty­czą­cy wnę­trza dru­ży­ny, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz dru­ży­ny


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzdzielnicowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie dziel­ni­cy


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz dziel­ni­cy, do­ty­czą­cy wnę­trza dziel­ni­cy, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz dziel­ni­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzetniczny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie grupy et­nicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzeuropejski

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie Eu­ro­py


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz Eu­ro­py, do­ty­czą­cy wnę­trza Eu­ro­py, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz Eu­ro­py


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzfabryczny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie fa­bry­ki


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz fa­bry­ki, do­ty­czą­cy wnę­trza fa­bry­ki, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz fa­bry­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzfirmowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie firmy


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz firmy, do­ty­czą­cy wnę­trza firmy, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz firmy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzfrakcyjny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz frak­cji, do­ty­czą­cy wnę­trza frak­cji, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz frak­cji


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzgatunkowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie jed­ne­go ga­tun­ku


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ga­tun­ku, do­ty­czą­cy wnę­trza ga­tun­ku, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ga­tun­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzgałkowy

znaj­du­ją­cy się wew­nątrz gałki ocz­nej


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. dzie­ją­cy się wew­nątrz gałki ocz­nej, do­ty­czą­cy wnę­trza gałki ocz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzgałęziowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ga­łę­zi prze­my­słu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz tej samej ga­łę­zi, do­ty­czą­cy jej wnę­trza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzgimnazjalny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz gim­naz­jum, do­ty­czą­cy wnę­trza gim­naz­jum, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz gim­naz­jum


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzgminny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie gminy


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz gminy, do­ty­czą­cy wnę­trza gminy, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz gminy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzgospodarczy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz go­spo­dar­ki, do­ty­czą­cy wnę­trza go­spo­dar­ki, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz go­spo­dar­ki


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzgrupowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie okre­ślo­nej grupy


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz grupy, do­ty­czą­cy wnę­trza grupy, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz grupy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzgwiezdny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz gwia­zdy, do­ty­czą­cy wnę­trza gwia­zdy, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz gwia­zdy


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzhadronowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ha­dro­nu


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzimperialny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz im­pe­rium, do­ty­czą­cy wnę­trza im­pe­rium, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz im­pe­rium


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzjelitowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie jelit


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz je­li­ta, do­ty­czą­cy wnę­trza je­li­ta, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz je­li­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzjądrowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie jądra ato­mo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzjęzykowy

w ję­zy­koz­naw­stwie: do­ty­czą­cy wew­nętrz­nej struk­tu­ry ję­zy­ka; wew­nętrz­no­ję­zy­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzkanałowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ka­na­łu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ka­na­łu, do­ty­czą­cy wnę­trza ka­na­łu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ka­na­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzkastowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz kasty, do­ty­czą­cy wnę­trza kasty, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz kasty


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzklasowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie okre­ślo­nej klasy


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz klasy, do­ty­czą­cy wnę­trza klasy, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz klasy (grupy ucz­niów, sali w szko­le, grupy spo­łecz­nej, jed­nost­ki po­dzia­łu bio­lo­gicz­ne­go)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzklatkowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie klat­ki


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz klat­ki, do­ty­czą­cy wnę­trza klat­ki, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz klat­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzkoalicyjny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ko­a­li­cji


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ko­a­li­cji, do­ty­czą­cy wnę­trza ko­a­li­cji, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ko­a­li­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzkomisyjny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ko­mi­sji, do­ty­czą­cy wnę­trza ko­mi­sji, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ko­mi­sji


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzkomórkowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ko­mór­ki


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ko­mór­ki, do­ty­czą­cy wnę­trza ko­mór­ki, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ko­mór­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzkorporacyjny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie kor­po­ra­cji


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz kor­po­ra­cji, do­ty­czą­cy wnę­trza kor­po­ra­cji, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz kor­po­ra­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzkościelny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ko­ścio­ła


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ko­ścio­ła, do­ty­czą­cy wnę­trza ko­ścio­ła

 (1.2) dzie­ją­cy się wew­nątrz Ko­ścio­ła, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz Ko­ścio­ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzkrajowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie kraju


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz kraju, do­ty­czą­cy wnę­trza kraju, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz kraju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzkrystaliczny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie krysz­ta­łu


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzludzki

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz czło­wie­ka, do­ty­czą­cy wnę­trza czło­wie­ka, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz czło­wie­ka


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzmaciczny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ma­ci­cy


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ma­ci­cy, do­ty­czą­cy wnę­trza ma­ci­cy, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ma­ci­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzmafijny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz mafii, do­ty­czą­cy wnę­trza mafii, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz mafii


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzmagazynowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ma­ga­zy­nu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ma­ga­zy­nu, do­ty­czą­cy wnę­trza ma­ga­zy­nu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ma­ga­zy­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzmiastowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz mia­sta, do­ty­czą­cy wnę­trza mia­sta, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz mia­sta


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzmiejski

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie mia­sta


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz mia­sta, do­ty­czą­cy wnę­trza mia­sta, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzmieszkaniowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz miesz­ka­nia, do­ty­czą­cy wnę­trza miesz­ka­nia, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz miesz­ka­nia


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzmięśniowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie mię­śnia


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz mię­śnia, do­ty­czą­cy wnę­trza mię­śnia, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz mię­śnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzmolekularny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie mo­le­ku­ły


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz mo­le­ku­ły, do­ty­czą­cy wnę­trza mo­le­ku­ły, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz mo­le­ku­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzmózgowy

znaj­du­ją­cy się wew­nątrz mózgu


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrznabłonkowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie na­błon­ka


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz na­błon­ka, do­ty­czą­cy wnę­trza na­błon­ka, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz na­błon­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrznaczyniowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie na­czyń krwio­no­śnych lub lim­fa­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrznarządowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz na­rzą­du, do­ty­czą­cy wnę­trza na­rzą­du, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz na­rzą­du


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrznerkowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie nerki


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz nerki, do­ty­czą­cy wnę­trza nerki, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz nerki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrznosowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie nosa


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz nosa, do­ty­czą­cy wnę­trza nosa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzobozowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz obozu, do­ty­czą­cy wnę­trza obozu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz obozu


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzobwodowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ob­wo­du, do­ty­czą­cy wnę­trza ob­wo­du, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ob­wo­du


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzoddziałowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie od­dzia­łu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz od­dzia­łu, do­ty­czą­cy wnę­trza od­dzia­łu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz od­dzia­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzokręgowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz okrę­gu, do­ty­czą­cy wnę­trza okrę­gu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz okrę­gu


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzorganizacyjny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie or­ga­ni­za­cji


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz or­ga­ni­za­cji, do­ty­czą­cy wnę­trza or­ga­ni­za­cji, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz or­ga­ni­za­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzorganowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz or­ga­nu, do­ty­czą­cy wnę­trza or­ga­nu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz or­ga­nu


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzosiedlowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie osied­la


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz osied­la, do­ty­czą­cy wnę­trza osied­la, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz osied­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzotrzewnowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie otrzew­nej


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz otrzew­nej, do­ty­czą­cy wnę­trza otrzew­nej, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz otrzew­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzowodniowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie owod­ni


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz owod­ni, do­ty­czą­cy wnę­trza owod­ni, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz owod­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzparafialny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz pa­ra­fii, do­ty­czą­cy wnę­trza pa­ra­fii, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz pa­ra­fii


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzparlamentarny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz par­la­men­tu, do­ty­czą­cy wnę­trza par­la­men­tu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz par­la­men­tu


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzpartyjny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie par­tii; wew­nętrz­no­par­tyj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz par­tii, do­ty­czą­cy wnę­trza par­tii, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz par­tii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzpasmowy

przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się we wnę­trzu pasma, do­ty­czą­cy wnę­trza pasma


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzpałacowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz pa­ła­cu, do­ty­czą­cy wnę­trza pa­ła­cu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz pa­ła­cu


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzpaństwowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie pań­stwa


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz pań­stwa, do­ty­czą­cy wnę­trza pań­stwa, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz pań­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzplanetarny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz pla­ne­ta­a­ne­ty, do­ty­czą­cy wnę­trza pla­ne­ta­a­ne­ty, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz pla­ne­ta­a­ne­ty


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzpochodny

1. po­cho­dzą­cy z wew­nątrz;
2. w me­dy­cy­nie: spo­wo­do­wa­ny pro­ce­sa­mi za­cho­dzą­cy­mi wew­nątrz or­ga­niz­mu


przy­miot­nik

 (1.1) po­cho­dzą­cy z wew­nątrz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzpokoleniowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie okre­ślo­ne­go po­ko­le­nia


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzpolityczny

do­ty­czą­cy po­li­ty­ki wew­nętrz­nej pań­stwa lub par­tii


przy­miot­nik

 (1.1) polit. do­ty­czą­cy po­li­ty­ki wew­nętrz­nej pań­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzportowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie portu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz portu, do­ty­czą­cy wnę­trza portu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz portu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzpowiatowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie po­wia­tu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz po­wia­tu, do­ty­czą­cy wnę­trza po­wia­tu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz po­wia­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzprzedszkolny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie przedsz­ko­la


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz przedsz­ko­la, do­ty­czą­cy wnę­trza przedsz­ko­la, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz przedsz­ko­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzprzemysłowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz prze­my­słu, do­ty­czą­cy wnę­trza prze­my­słu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz prze­my­słu


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzpęcherzowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie pę­che­rza


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzpłucny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie płuc


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz płuca, do­ty­czą­cy wnę­trza płuca, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz płuca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzrasowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz rasy, do­ty­czą­cy wnę­trza rasy, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz rasy


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzredakcyjny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie re­dak­cji


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz re­dak­cji, do­ty­czą­cy wnę­trza re­dak­cji, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz re­dak­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzregionalny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie okre­ślo­ne­go re­gio­nu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz re­gio­nu, do­ty­czą­cy wnę­trza re­gio­nu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz re­gio­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzreligijny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie okre­ślo­nej re­li­gii


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz re­li­gii, do­ty­czą­cy wnę­trza re­li­gii, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz re­li­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzresortowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie re­sor­tu (mi­ni­ster­stwa); wew­nątrz­mi­ni­ste­rial­ny


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzrodzajowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ro­dza­ju, do­ty­czą­cy wnę­trza ro­dza­ju, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ro­dza­ju


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzrodzinny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ro­dzi­ny


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ro­dzi­ny, do­ty­czą­cy wnę­trza ro­dzi­ny, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ro­dzi­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzrządowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie rządu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz rządu, do­ty­czą­cy wnę­trza rządu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz rządu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzsejmowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz sejmu, do­ty­czą­cy wnę­trza sejmu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz sejmu


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzsekcyjny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz sek­cji, do­ty­czą­cy wnę­trza sek­cji, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz sek­cji


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzsercowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie serca


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz serca, do­ty­czą­cy wnę­trza serca, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz serca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzsieciowy

1. do­ty­czą­cy po­łą­czeń te­le­fo­nicz­nych w obrę­bie jed­nej sieci;
2. do­ty­czą­cy pracy kom­pu­te­rów w obrę­bie jed­nej sieci


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz sieci, do­ty­czą­cy wnę­trza sieci, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz sieci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzsklepowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie skle­pu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz skle­pu, do­ty­czą­cy wnę­trza skle­pu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz skle­pu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzspołeczny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie da­ne­go spo­łe­czeń­stwa


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzstanowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie stanu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz stanu, do­ty­czą­cy wnę­trza stanu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz stanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzstawowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie stawu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz stawu, do­ty­czą­cy wnę­trza stawu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz stawu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzsterowność

→ wew­nątrz­ste­row­ny


Wew­nątrz­ste­row­ność – cecha oso­bo­wo­ści prze­ja­wia­ją­ca się po­le­ga­niem na włas­nych są­dach i sa­mo­dziel­no­ścią w po­dej­mo­wa­niu de­cyz­ji. Jest ona prze­ciw­sta­wia­na zew­nątrz­ste­row­no­ści. Pol­skie słowo "wew­nątrz­ste­row­ność" jest tłu­ma­cze­niem z ję­zy­ka an­giel­skie­go dwóch odręb­nych ter­mi­nów z za­kre­su nauk spo­łecz­nych: "inner-di­rec­tion" Da­vi­da Ries­ma­na oraz "inner con­ta­int­ment" Wal­te­ra Rec­kles­sa. Ter­mi­ny te nie po­win­ny być my­lo­ne.


Patrz:wewnątrzsterowny

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wewnątrzsterowny

kie­ru­ją­cy się głów­nie włas­ny­mi prze­ko­na­nia­mi i za­sa­da­mi, a nie opi­nią oto­cze­nia


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzstrefowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie danej stre­fy


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz stre­fy, do­ty­czą­cy stre­fy, obo­wią­zu­ją­cy w stre­fie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzstrukturalny

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz struk­tu­ry, do­ty­czą­cy wnę­trza struk­tu­ry, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz struk­tu­ry


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzsylabowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz sy­la­bo­wy, do­ty­czą­cy wnę­trza sy­la­bo­wy, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz sy­la­bo­wy


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzsystemowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie da­ne­go sy­ste­mu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz sy­ste­mu, do­ty­czą­cy wnę­trza sy­ste­mu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz sy­ste­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzszklarniowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz szklar­ni, do­ty­czą­cy wnę­trza szklar­ni, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz szklar­ni


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzszkolny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie szko­ły


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz szko­ły, do­ty­czą­cy wnę­trza szko­ły, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz szko­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzszpitalny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie szpi­ta­la


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz szpi­ta­la, do­ty­czą­cy wnę­trza szpi­ta­la, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz szpi­ta­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrztekstowy

wy­stę­pu­ją­cy w obrę­bie tek­stu, wśród zdań two­rzą­cych tekst; śród­tek­sto­wy


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrztkankowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie tkan­ki


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz tkan­ki, do­ty­czą­cy wnę­trza tkan­ki, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz tkan­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrztrynitarny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) teol. dzie­ją­cy się wew­nątrz Trój­cy Świę­tej, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz Trój­cy Świę­tej


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzuczelniany

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie uczel­ni


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz uczel­ni, do­ty­czą­cy wnę­trza uczel­ni, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz uczel­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzujęciowy

1. ruch wew­ną­trzu­ję­cio­wy - ruch wy­ni­ka­ją­cy ze zmia­ny po­ło­że­nia ka­me­ry i od­po­wia­da­ją­cych im zmian punk­tu wi­dze­nia w danym uję­ciu;
2. mon­taż wew­ną­trzu­ję­cio­wy - mon­taż umoż­li­wia­ją­cy płyn­ną zmia­nę oś­rod­ka za­in­te­re­so­wa­nia w obra­zie fil­mo­wym w jed­nym uję­ciu


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzukładowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ukła­du, do­ty­czą­cy wnę­trza ukła­du, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ukła­du


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzunijny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie unii


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz unii, do­ty­czą­cy wnę­trza unii, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz unii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzuniwersytecki

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz uni­wer­sy­te­tu, do­ty­czą­cy wnę­trza uni­wer­sy­te­tu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz uni­wer­sy­te­tu


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzurzędowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz urzę­du, do­ty­czą­cy wnę­trza urzę­du, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz urzę­du


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzustny

znaj­du­ją­cy się lub sto­so­wa­ny wew­nątrz jamy ust­nej


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ust, do­ty­czą­cy wnę­trza ust, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ust


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzustrojowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie da­ne­go ustro­ju


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ustro­ju, do­ty­czą­cy wnę­trza ustro­ju, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ustro­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzuszny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ucha


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ucha, do­ty­czą­cy wnę­trza ucha, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ucha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzwarstwowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie danej war­stwy


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzwierszowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie wier­sza


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz wier­sza, do­ty­czą­cy wnę­trza wier­sza, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz wier­sza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzwojewódzki

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie wo­je­wództ­wa


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz wo­je­wództ­wa, do­ty­czą­cy wnę­trza wo­je­wództ­wa, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz wo­je­wództ­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzwojskowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz woj­ska, do­ty­czą­cy wnę­trza woj­ska, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz woj­ska


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzwspólnotowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie danej wspól­no­ty


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się we wspól­no­cie, do­ty­czą­cy tylko wspól­no­ty, obo­wią­zu­ją­cy we wspól­no­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzwydziałowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie da­ne­go wy­dzia­łu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz wy­dzia­łu, do­ty­czą­cy wnę­trza wy­dzia­łu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz wy­dzia­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzwydzielniczy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w gru­czo­łach wy­dzie­la­nia wew­nętrz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzwyrazowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie da­ne­go wy­ra­zu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz wy­ra­zu, do­ty­czą­cy wnę­trza wy­ra­zu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz wy­ra­zu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzwyznaniowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz wyz­na­nia, do­ty­czą­cy wnę­trza wyz­na­nia, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz wyz­na­nia


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzwątrobowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie wą­tro­by


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz wą­tro­by, do­ty­czą­cy wnę­trza wą­tro­by, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz wą­tro­by


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzzakonny

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie za­ko­nu


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzzakładowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie za­kła­du


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz za­kła­du, do­ty­czą­cy wnę­trza za­kła­du, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz za­kła­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzzamkowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz zamku, do­ty­czą­cy wnę­trza zamku, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz zamku


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzzdaniowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie zda­nia


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz zda­nia, do­ty­czą­cy wnę­trza zda­nia, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz zda­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzzespołowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ze­spo­łu


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz ze­spo­łu, do­ty­czą­cy wnę­trza ze­spo­łu, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz ze­spo­łu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzzgłoskowy

przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz zgło­ski, do­ty­czą­cy wnę­trza zgło­ski, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz zgło­ski


Źródła:

Wiktionary

Wewnątrzzwiązkowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie da­ne­go związ­ku


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz związ­ku, do­ty­czą­cy wnę­trza związ­ku, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz związ­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnątrzśrodowiskowy

1. ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie ja­kiejś grupy śro­do­wi­sko­wej;
2. cha­rak­te­ry­stycz­ny dla zja­wisk wy­stę­pu­ją­cych w obrę­bie okre­ślo­ne­go śro­do­wi­ska na­tu­ral­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wewnątrzżołądkowy

ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie żo­łąd­ka


przy­miot­nik

 (1.1) dzie­ją­cy się wew­nątrz żo­łąd­ka, do­ty­czą­cy wnę­trza żo­łąd­ka, obo­wią­zu­ją­cy wew­nątrz żo­łąd­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wewnętrze

daw­niej: wnę­trze


Źródła:

SJP.pl

Wewnętrznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób do­ty­czą­cy wnę­trza, środ­ka; w środ­ku, do środ­ka


Źródła:

Wiktionary

Wewnętrzniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wew­nętrz­ny


Źródła:

SJP.pl

Wewnętrznojęzykowy

w ję­zy­koz­naw­stwie: do­ty­czą­cy wew­nętrz­nej struk­tu­ry ję­zy­ka; wew­nątrz­ję­zy­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Wewnętrznokartlijski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Wew­nętrz­ną Kart­lią, do­ty­czą­cy Wew­nętrz­nej Kart­lii


Źródła:

Wiktionary

Wewnętrznopartyjny

rzad­ko: ist­nie­ją­cy, za­cho­dzą­cy w obrę­bie par­tii; wew­nątrz­par­tyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Wewnętrzność

cecha tego, co jest wew­nętrz­ne w sto­sun­ku do in­nych bytów, wła­ści­we cze­muś z na­tu­ry nie­za­leż­nie od czyn­ni­ków zew­nętrz­nych; im­ma­nent­ność


Źródła:

SJP.pl

Wewnętrzny

po­tocz­nie:
1. od­dział cho­rób wew­nętrz­nych w szpi­ta­lu; in­ter­na;
2. te­le­fon wew­nętrz­ny;
3. numer te­le­fo­nu wew­nętrz­ne­go


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który znaj­du­je się wew­nątrz cze­goś, w środ­ku

 (1.2) taki, który dzie­je się w gra­ni­cach da­ne­go kraju

 (1.3) taki, który do­ty­czy psy­chi­ki czło­wie­ka; dzie­ją­cy się w jego psy­chi­ce

 (1.4) do­ty­czą­cy re­la­cji po­mię­dzy ele­men­ta­mi ja­kie­goś zam­knię­te­go ukła­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weyssenhoff

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Wezbranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wez­brać.


Wez­bra­nie – wy­so­ki stan wody w rzece, wy­wo­ła­ny zwięk­szo­nym za­si­le­niem ko­ry­ta pod­czas opa­dów lub roz­to­pów, spię­trze­niem wody spo­wo­do­wa­nym za­to­rem lo­do­wym lub pod­wyż­sze­niem bazy dre­na­żu w uj­ścio­wym od­cin­ku rzeki pod­czas sztor­mu. W pol­skiej ter­mi­no­lo­gii ge­o­gra­ficz­nej wez­bra­nia przy­no­szą­ce szko­dy ma­te­rial­ne i spo­łecz­ne na­zy­wa się po­wo­dzia­mi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wezbraniowy

→ wez­bra­nie


Patrz:wezbranie

Źródła:

SJP.pl

Wezbrany

pod­nie­sio­ny po­wy­żej nor­mal­ne­go po­zio­mu


Źródła:

SJP.pl

Wezera

rzeka w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Niem­czech, pow­sta­ła z po­łą­cze­nia rzek Werry i Fuldy, ucho­dzi do Morza Pół­noc­ne­go;


We­ze­ra (niem. "Weser") – rzeka w Niem­czech, pow­sta­ła z po­łą­cze­nia rzek Werry i Fuldy; dłu­gość: 733 km (od źró­deł Werry), po­wierzch­nia do­rze­cza: 45,5 tys. km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wezerski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z We­ze­rą, do­ty­czą­cy We­ze­ry

przy­miot­nik

 (2.1) daw. we­zyr­ski


Źródła:

Wiktionary

Wezgłowie

1. opar­cie łóżka od stro­ny głowy;
2. opar­cie pod głowę; pod­głó­wek; za­głó­wek


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­przecz­na, zwy­kle pod­wyż­szo­na ścia­na łóżka, o którą opie­ra się po­dusz­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wezgłówek

daw­niej: po­dusz­ka lub ma­te­ra­cyk po­kry­te skórą lub ozdob­nym ma­te­ria­łem; wez­gło­wie


Źródła:

SJP.pl

Wezuwian

mi­ne­rał, za­sa­do­wy krze­mian wap­nia, ma­gne­zu, że­la­za i glinu; ido­kraz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów;


We­zu­wian (ido­kraz) – mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów wy­spo­wych, na­le­ży do mi­ne­ra­łów sze­ro­ko roz­po­wszech­nio­nych, wy­stę­pu­je w bar­dzo wielu re­gio­nach Ziemi.

Nazwa po­cho­dzi od We­zu­wiu­sza, mi­ne­rał od­kry­to bo­wiem w pro­duk­tach erup­cyj­nych tego wło­skie­go wul­ka­nu (A.G. Wer­ner, 1795 r.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wezuwiański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z We­zu­wiu­szem, do­ty­czą­cy We­zu­wiu­sza, le­żą­cy nie­o­po­dal We­zu­wiu­sza


Źródła:

Wiktionary

Wezuwiusz

wul­kan we Wło­szech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wul­kan we Wło­szech;


We­zu­wiusz ( Ve­su­vius, Ve­su­vio) – wul­kan na te­re­nie Włoch, na Pół­wy­spie Ape­niń­skim, nad Za­to­ką Ne­a­po­li­tań­ską. Je­dy­ny czyn­ny wul­kan le­żą­cy bez­poś­red­nio na kon­ty­nen­cie eu­ro­pej­skim. Skałą wy­lew­ną We­zu­wiu­sza jest lawa aa, któ­rej stare po­to­ki leżą na zbo­czach wul­ka­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wezwanie

1. przy­wo­łać, zo­bo­wią­zać do przy­by­cia;
2. ape­lo­wać, do­ma­gać się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wez­wać.

 (1.2) pi­sem­ny, urzę­do­wy nakaz, pismo wzy­wa­ją­ce do sta­wie­nia się lub do­peł­nie­nia for­mal­no­ści itp.

 (1.3) apel, odez­wa

 (1.4) daw. nazwa, imię, tytuł


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wezwać

1. przy­wo­łać, zo­bo­wią­zać do przy­by­cia;
2. ape­lo­wać, do­ma­gać się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wzy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wzy­wać.

 (1.2) stpol. naz­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wezyr

do­stoj­nik pań­stwo­wy w wielu kra­jach Wscho­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) naj­waż­niej­szy urzęd­nik na dwo­rze ka­li­fów;


Wezyr (tur. "wezir" z arab. وزير "wazir" „pod­po­ra; po­moc­nik” od "wa­za­ra" „dźwi­gać”) – od cza­sów Ab­ba­sy­dów naj­waż­niej­szy urząd na dwo­rze ka­li­fów. Wzrost zna­cze­nia we­zy­ra miał zwią­zek z przy­ję­ciem przez Ab­ba­sy­dów ce­re­mo­nia­łu orien­tal­ne­go, który unie­moż­li­wiał wład­cy bez­poś­red­nie ko­mu­ni­ko­wa­nie się z pod­da­ny­mi, co spo­wo­do­wa­ło, że wezyr stał się wy­ra­zi­cie­lem woli ka­li­fa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wezyrat

1. urząd, god­ność we­zy­ra;
2. okres spra­wo­wa­nia wła­dzy przez we­zy­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. urząd lub god­ność we­zy­ra; też: okres spra­wo­wa­nia wła­dzy przez we­zy­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wezyrostwo

urząd we­zy­ra


Źródła:

SJP.pl

Wezyrski

→ wezyr


Patrz:wezyr

Źródła:

SJP.pl

Wełdkowo

Wełd­ko­wo (niem. "Groß Vol­de­kow") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie bia­ło­gardz­kim, w gmi­nie Ty­cho­wo. W la­tach 1975–1998 osada na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go. We­dług da­nych UM, na dzień 31 grud­nia 2014 roku osada miała 45 sta­łych miesz­kań­ców. Osada wcho­dzi w skład so­łect­wa Smę­ci­no. Naj­wy­żej po­ło­żo­na miej­sco­wość gminy (135 m n.p.m.).


Źródła:

Wikipedia

Wełdkówko

Wełd­ków­ko (do 1945 r. niem. "Klein Vol­de­kow") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie bia­ło­gardz­kim, w gmi­nie Ty­cho­wo. W la­tach 1975–1998 osada na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go. We­dług da­nych UM, na dzień 31 grud­nia 2014 roku osada miała 32 sta­łych miesz­kań­ców. Osada wcho­dzi w skład so­łect­wa Ty­cze­wo.


Źródła:

Wikipedia

Wełenka

zdrob­nie­nie od: wełna


Źródła:

SJP.pl

Wełeński

przy­miot­nik od: Wełna (rzeka, miej­sco­wość)


Źródła:

SJP.pl

Wełgiwać

daw­niej: kła­miąc, wma­wiać coś komuś


Źródła:

SJP.pl

Wełmice

Weł­mi­ce (dawna niem. nazwa "Well­mitz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, w gmi­nie Bo­bro­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wełmin

Weł­min – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie strze­lec­ko-dre­zde­nec­kim, w gmi­nie Strzel­ce Kra­jeń­skie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wełn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. fala mor­ska

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) lm. D. zob. wełna.


Źródła:

Wiktionary

Wełna

sierść niek­tó­rych zwie­rząt, sta­no­wią­ca su­ro­wiec włó­kien­ni­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sierść niek­tó­rych zwie­rząt pa­rzy­sto­ko­pyt­nych, głów­nie owiec i wiel­błą­dów

 (1.2) włók. kraw. tka­ni­na, wyrób z wełny (1.1)

 (1.3) sztucz­ny su­ro­wiec przy­po­mi­na­ją­cy wełnę (1.1)

 (1.4) stpol. fala


Wełna – włó­kno na­tu­ral­ne biał­ko­we uzy­ski­wa­ne z okry­wy wło­so­wej (sier­ści) owiec i ja­gniąt. Mia­nem wełny okre­śla się także sierść ta­kich zwie­rząt jak lamy, wiel­błą­dy, kozy, kró­li­ki i inne, przy czym w mię­dzy­na­ro­do­wych kla­sy­fi­ka­cjach to­wa­ro­wych ten ro­dzaj włó­kien po­cho­dze­nia zwie­rzę­ce­go kla­sy­fi­ko­wa­ny jest jako cien­ka sierść zwie­rzę­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wełniaczek

ro­dzaj nie­to­pe­rzy z ro­dzi­ny mrocz­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od weł­niak


Weł­nia­czek ("Ke­ri­vo­u­la") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny weł­niacz­ków (Ke­ri­vo­u­li­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny mrocz­ko­wa­tych (Ve­sper­ti­lio­ni­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wełniak

1. ga­tu­nek małej małpy
2. wy­so­kie drze­wo z ro­dzi­ny weł­nia­ko­wa­tych; se­recz­nik
3. ro­dzaj tka­ni­ny
4. strój z weł­nia­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gruba tka­ni­na sa­mo­dzia­ło­wa tkana zwy­kle w barw­ne pasy

 (1.2) wyrób z gru­bej tka­ni­ny sa­mo­dzia­ło­wej

 (1.3) syst. dendr. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bom­bax|L.|ref=tak., ro­dzaj drzew z ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych, obej­mu­ją­cy osiem ga­tun­ków;

 (1.4) dendr. drze­wo z ro­dza­ju weł­niak (1.3)


Weł­niak, weł­nik ("La­goth­rix") – ro­dzaj ssa­ków na­czel­nych z po­dro­dzi­ny cze­pia­ków (Ate­li­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny cze­pia­ko­wa­tych (Ate­li­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wełniakowate

ro­dzi­na z klasy dwu­li­ścien­nych obej­mu­ją­ca około 200 ga­tun­ków ro­ślin drze­wia­stych ros­ną­cych w kra­jach tro­pi­kal­nych, głów­nie w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej


Źródła:

SJP.pl

Wełniakowaty

o ce­chach weł­nia­ko­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Wełniakowe

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. dendr. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bom­ba­co­i­de­ae|Bur­nett|ref=tak., po­dro­dzi­na ro­ślin w obrę­bie ro­dzi­ny śla­zo­wa­tych;


Weł­nia­ko­we ("Bom­ba­co­i­de­ae" Bur­nett) – po­dro­dzi­na ro­ślin w obrę­bie śla­zo­wa­tych w jed­nych sy­ste­mach kla­sy­fi­ka­cyj­nych lub sa­mo­dziel­na ro­dzi­na weł­nia­ko­wa­te ("Bom­ba­ca­ce­ae") w in­nych. Za­li­cza się tu 16 do 28 ro­dza­jów (w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go) obej­mu­ją­cych 90–200 ga­tun­ków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wełnianeczka

ro­śli­na z ro­dzi­ny tu­rzy­co­wa­tych


Weł­nia­necz­ka ("Tri­chop­ho­rum" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych ("Cy­pe­ra­ce­ae"). Na­le­ży do niego 10–21 ga­tun­ków. Za­sięg obej­mu­je ob­sza­ry oko­ło­bie­gu­no­we na pół­ku­li pół­noc­nej, się­ga­jąc do stre­fy kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go oraz pasm gór­skich w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji i Andów na kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich. W Pol­sce wy­stę­pu­ją dwa ga­tun­ki: weł­nia­necz­ka al­pej­ska "T. al­pi­num" i weł­nia­necz­ka dar­nio­wa "T. ce­spi­to­sum".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wełnianka

ro­dzaj z ro­dzi­ny tu­rzy­co­wa­tych - ro­śli­ny po­dob­ne do traw; weł­ni­ca


Weł­nian­ka ("Eriop­ho­rum") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych. Na­le­ży tu około 25 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych głów­nie w stre­fie kli­ma­tu chłod­ne­go i ark­tycz­ne­go oraz na te­re­nach gór­skich pół­ku­li pół­noc­nej. Do pol­skiej flory na­le­żą czte­ry ga­tun­ki: weł­nian­ka de­li­kat­na ("E. gra­ci­le"), po­chwo­wa­ta ("E. va­gi­na­tum"), sze­ro­ko­list­na ("E. la­ti­fo­lium") i wą­sko­list­na ("E. an­gu­sti­fo­lium").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wełniankowy

→ weł­nian­ka, np. mszar weł­nian­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Wełniany

przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­na­ny z wełny


Źródła:

Wiktionary

Wełnica

1. ro­dzaj z ro­dzi­ny tu­rzy­co­wa­tych - ro­śli­ny po­dob­ne do traw; weł­nian­ka;
2. ma­te­riał weł­nia­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wełnin

Weł­nin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie bu­skim, w gmi­nie Solec-Zdrój. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Wełnistoręki

krab weł­ni­sto­rę­ki - ga­tu­nek kraba z ro­dzi­ny Va­ru­ni­dae; krab weł­ni­sto­szczyp­cy


Źródła:

SJP.pl

Wełnistoszczypcy

krab weł­ni­sto­szczyp­cy - ga­tu­nek kraba z ro­dzi­ny Va­ru­ni­dae; krab weł­ni­sto­rę­ki


Źródła:

SJP.pl

Wełnistowłosy

o sier­ści, rza­dziej wło­sach: przy­po­mi­na­ją­cy wełnę owiec


Źródła:

SJP.pl

Wełnisty

1. o zwie­rzę­tach: po­ro­sły wełną, ho­do­wa­ny dla wełny;
2. po­dob­ny do wełny np. owiec; kę­dzie­rza­wy, skrę­co­ny, splą­ta­ny;
3. przy­po­mi­na­ją­cy pu­szy­ste kłęby nie­przę­dzo­nej wełny; kłę­bia­sty, pie­rza­sty


przy­miot­nik

 (1.1) po­ro­sły wełną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wełnodajny

da­ją­cy wełnę, do­star­cza­ją­cy wełny


Źródła:

SJP.pl

Wełnomierz

przy­rząd do mie­rze­nia gru­bo­ści włosa wełny albo tka­ni­ny weł­nia­nej; erio­metr


Źródła:

SJP.pl

Wełnonośny

ob­fi­tu­ją­cy w wełnę; do­star­cza­ją­cy wełny


Źródła:

SJP.pl

Wełnopodobny

ma­ją­cy niek­tó­re wła­ści­wo­ści wełny; przy­po­mi­na­ją­cy wełnę


przy­miot­nik

 (1.1) po­dob­ny do wełny, przy­po­mi­na­ją­cy wełnę, ma­ją­cy wła­ści­wo­ści wełny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wełnowcowate

ro­dzi­na nie­wiel­kich owa­dów z po­drzę­du plusk­wia­ków rów­nos­krzy­dłych; wy­spe­cja­li­zo­wa­ne pa­so­ży­ty ro­ślin


Weł­now­co­wa­te, czerw­ce mą­czy­ste ("Pse­u­do­coc­ci­dae") – ro­dzi­na owa­dów z rzędu plusk­wia­ków. Sa­mi­ce i larwy czerw­ców z tej ro­dzi­ny mają ciało po­kry­te wo­sko­wa­tą wy­dzie­li­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wełnowcowaty

o ce­chach weł­now­co­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Wełnowczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Weł­now­ca


Źródła:

Wiktionary

Wełnowczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Weł­now­ca


Źródła:

Wiktionary

Wełnowiec

owad z rzędu plusk­wia­ków, szkod­nik ro­ślin do­nicz­ko­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. dziel­ni­ca Ka­to­wic;


Weł­no­wiec (niem. "Ignat­zdorf, Hohenlohehütte") – część Ka­to­wic, po­ło­żo­na w pół­noc­nym re­jo­nie mia­sta, na Wzgó­rzach Cho­rzow­skich, na ob­sza­rze dziel­ni­cy Weł­no­wiec-Jó­ze­fo­wiec.

Jego po­cząt­ki się­ga­ją XVII wieku, z czego jako osadę pier­wszy raz Weł­no­wiec wzmian­ko­wa­no w 1739 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wełnowiecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Weł­now­ca, zwią­za­ny z Weł­now­cem


Źródła:

Wiktionary

Wełpin

Weł­pin – (niem. "1942-1945 Wel­pen") wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie tu­chol­skim, w gmi­nie Lu­bie­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 188 miesz­kań­ców. Jest dzie­sią­tą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Lu­bie­wo.


Źródła:

Wikipedia

Wełtawa

rzeka w Cze­chach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Cze­chach, le­wo­brzeż­ny do­pływ Łaby;


Weł­ta­wa (cz., Mol­dau) – naj­dłuż­sza rzeka w gra­ni­cach Czech, lewy, naj­więk­szy do­pływ Łaby. Dłu­gość – 430 km, po­wierzch­nia zlew­ni – 28 tys. km².

Pow­sta­je z po­łą­cze­nia Cie­płej ("Teplá Vlta­va") i Zim­nej Weł­ta­wy ("Studená Vlta­va"), które mają źró­dła w Szu­ma­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wełtawski

→ Weł­ta­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Weł­ta­wą, do­ty­czą­cy Weł­ta­wy


Patrz:Wełtawa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weń

w niego


forma ścią­gnię­ta

 (1.1) książk. w niego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Weź

po­tocz­nie: wy­krzy­knie­nie wzmac­nia­ją­ce prze­kaz, uży­wa­ne wraz z try­bem roz­ka­zu­ją­cym róż­nych cza­sow­ni­ków, np. weź prze­stań


Źródła:

SJP.pl

Weżreć

1. o zwie­rzę­tach: zjeść; zeż­reć;
2. po­tocz­nie:
a) zjeść dużo i łap­czy­wie; zeż­reć, zsza­mać, wsza­mać, wtran­żo­lić, spa­ła­szo­wać, wpa­ła­szo­wać, opędz­lo­wać;
b) zużyć ja­kieś za­so­by; zeż­reć;
c) wcią­gnąć coś w głąb i zni­szczyć;
d) wchło­nąć;
3. weż­reć się -
a) wbić się w coś;
b) wgryźć się zę­ba­mi, kłami itp.;
c) po­tocz­nie: roz­cią­ga­jąc się na ja­kimś ob­sza­rze, wejść na inny teren; wciąć się;
d) po­tocz­nie: wni­knąć w głąb cze­goś, tra­wiąc i ni­szcząc;
e) po­tocz­nie: po­draż­nić, po­wo­du­jąc pie­cze­nie lub łza­wie­nie;
f) o my­ślach, zja­wi­skach: zo­sta­wić trwa­ły, ne­ga­tyw­ny ślad


Źródła:

SJP.pl