Wc

[czy­taj: wu-CE] skrót od an­giel­skie­go: water clo­set (ubi­ka­cja, to­a­le­ta); wc, w.c.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ubi­ka­cja


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wcale

cał­kiem, zu­peł­nie


przy­słó­wek

 (1.1) …uży­wa­ny z prze­cze­niem „nie”, ko­mu­ni­ku­ją­cy, że jakiś stan nie do­ty­czy wspom­nia­ne­go obiek­tu

 (1.2) …pot. ko­mu­ni­ku­ją­cy, że jakiś stan do­ty­czy wspom­nia­ne­go obiek­tu w stop­niu wy­star­cza­ją­cym, wbrew ocze­ki­wa­niom

 (1.3) stpol. zu­peł­nie

par­ty­ku­ła

 (2.1) …uży­wa­na z prze­cze­niem „nie”, pod­kre­śla­ją­ca, że mó­wią­cy jest prze­ko­na­ny o wy­ra­ża­nym są­dzie, wbrew przy­pu­szcze­niom roz­mów­cy, że jest ina­czej

 (2.2) …pot. za­prze­cza­ją­ca są­do­wi wy­ra­żo­ne­mu przez roz­mów­cę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wcas

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. wcze­śnie


Źródła:

Wiktionary

Wcaśny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. wczes­ny


Źródła:

Wiktionary

Wcc

skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju ni­ja­kie­go

 (1.1) = te­le­kom. in­form. wir­tu­al­ne call cen­ter;


Źródła:

Wiktionary

Wcedzić

rzad­ko: ce­dząc, wlać gdzieś


Źródła:

SJP.pl

Wcelować

rzu­ca­jąc lub strze­la­jąc, tra­fić w cel


Źródła:

SJP.pl

Wchodowy

daw­niej: wej­ścio­wy, np. drzwi wcho­do­we


Źródła:

SJP.pl

Wchodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wstę­po­wa­nie w obręb ja­kie­goś po­mie­szcze­nia, bu­dyn­ku, ob­sza­ru, stre­fy itp.

 (1.2) wspi­na­nie się, prze­mie­szcza­nie się w górę

 (1.3) wstę­po­wa­nie na coś nogą (no­ga­mi)

 (1.4) sta­wa­nie się człon­kiem cze­goś

 (1.5) sta­wa­nie się ele­men­tem zbio­ru, ele­men­tem skła­do­wym

 (1.6) roz­po­czy­na­nie gry, np. na bo­i­sku, w karty


Źródła:

Wiktionary

Wchodzić

prze­mie­szczać się do wew­nątrz cze­goś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wejść)

 (1.1) wstę­po­wać w obręb ja­kie­goś po­mie­szcze­nia, bu­dyn­ku, ob­sza­ru, stre­fy itp.

 (1.2) wspi­nać się, iść w górę

 (1.3) sta­wać się człon­kiem cze­goś

 (1.4) wstę­po­wać na coś nogą (no­ga­mi)

 (1.5) sta­wać się ele­men­tem zbio­ru, ele­men­tem skła­do­wym

 (1.6) roz­po­czy­nać grę, np. na bo­i­sku, w karty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wchodzący

prze­mie­szczać się do wew­nątrz cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Wchód

daw­niej: wcho­dze­nie, wstę­po­wa­nie; wej­ście, do­stęp


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. wej­ście, miej­sce wcho­dze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wchłanialny

o le­kach, kos­me­ty­kach: da­ją­cy się wchło­nąć i przys­wo­ić przez or­ga­nizm


Źródła:

SJP.pl

Wchłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wchła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wchłaniać

wcią­gać w sie­bie, chło­nąć, wsy­sać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wchło­nąć)

 (1.1) wcią­gać w sie­bie, chło­nąć, wsy­sać

 (1.2) czy­nić czę­ścią więk­szej ca­ło­ści, np. grupy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wchła­niać się (dk. wchło­nąć się)

 (2.1) być wcią­ga­nym, wsy­sa­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wchłonąć

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|wchła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Wchłostać

po­tocz­nie: spra­wić komuś lanie; wlać


Źródła:

SJP.pl

Wciec

cie­knąc do­stać się do­kądś; wpły­nąć; wsą­czyć się


Źródła:

SJP.pl

Wcieknięty

taki, który wcie­knął (wciekł); wcie­kły


Źródła:

SJP.pl

Wciekły

cie­knąc do­stać się do­kądś; wpły­nąć; wsą­czyć się


Źródła:

SJP.pl

Wcielanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wcie­lać.


Źródła:

Wiktionary

Wcielać

1. czy­nić kogoś lub coś czę­ścią ja­kiejś ca­ło­ści
2. re­a­li­zo­wać, urze­czy­wist­niać coś
3. wcie­lać się:
a) czy­nić się po­dob­nym do kogoś dla odt­wo­rze­nia ja­kiejś po­sta­ci
b) urze­czy­wist­niać się, re­a­li­zo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Wcielenie

uczy­nić kogoś lub coś czę­ścią skła­do­wą cze­goś; do­łą­czyć; włą­czyć


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wcie­lić.


Wcie­le­nie (łac. "in­car­na­tio") – chrze­ści­jań­ski dog­mat wiary gło­szą­cy, iż Druga Osoba Trój­cy Świę­tej, Jezus Chry­stus, przy­jął ludz­kie ciało oraz ludz­ką na­tu­rę. Po­ję­cie to po­cho­dzi z Ewan­ge­lii Jana 1,14: "et Ver­bum caro fac­tum est" („a Słowo stało się cia­łem”).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wcieleniówka

śro­do­wi­sko­wo: re­por­taż, w któ­rym dzien­ni­karz po­da­je się za kogoś in­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Wcielić

uczy­nić kogoś lub coś czę­ścią skła­do­wą cze­goś; do­łą­czyć; włą­czyć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wcie­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wcie­lać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wcielony

uczy­nić kogoś lub coś czę­ścią skła­do­wą cze­goś; do­łą­czyć; włą­czyć


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ob­ja­wił się w kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wciepować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. wcie­pać)

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wrzu­cać


Źródła:

Wiktionary

Wciera

1. roz­pro­wa­dzać coś na zew­nętrz­nej war­stwie tak, by się wchło­nę­ło;
2. trąc i roz­drab­nia­jąc, do­da­wać do cze­goś;
3. wcie­rać się -
a) wchła­niać się w jakąś po­wierzch­nię w wy­ni­ku tar­cia;
b) za­czy­nać być po­strze­ga­nym jako część cze­goś przez czę­ste pow­ta­rza­nie;
c) roz­pro­wa­dzać coś na swo­jej skó­rze tak, by się wchło­nę­ło


Źródła:

SJP.pl

Wcieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wcie­rać.

 (1.2) przest. przen. bicie, chło­sta


Źródła:

Wiktionary

Wcierać

1. roz­pro­wa­dzać coś na zew­nętrz­nej war­stwie tak, by się wchło­nę­ło;
2. trąc i roz­drab­nia­jąc, do­da­wać do cze­goś;
3. wcie­rać się -
a) wchła­niać się w jakąś po­wierzch­nię w wy­ni­ku tar­cia;
b) za­czy­nać być po­strze­ga­nym jako część cze­goś przez czę­ste pow­ta­rza­nie;
c) roz­pro­wa­dzać coś na swo­jej skó­rze tak, by się wchło­nę­ło


Źródła:

SJP.pl

Wciereczka

ek­spre­syw­nie: wcier­ka (za­bieg, pre­pa­rat)


Źródła:

SJP.pl

Wcierka

1.
a) wcie­ra­nie spe­cjal­ne­go pre­pa­ra­tu w skórę;
b) pre­pa­rat do wcie­ra­nia w skórę;
2.
a) spo­sób ma­lo­wa­nia obra­zu w so­cre­a­liz­mie, po­le­ga­ją­cy na wcie­ra­niu farby lub kredy w okre­ślo­ne miej­sca;
b) obraz na­ma­lo­wa­ny takim spo­so­bem;
3.
a) two­rze­nie szki­cu przed­mio­tu po­przez po­ło­że­nie na nim kart­ki i za­ma­za­nie jej ołów­kiem;
b) szkic przed­mio­tu ut­wo­rzo­ny w ten spo­sób


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kos­me­tyk lub pre­pa­rat słu­żą­cy do wcie­ra­nia w skórę w ce­lach pie­lę­gna­cyj­nych lub lecz­ni­czych

 (1.2) środ. farba do ma­lo­wa­nia ręcz­ne­go na tka­ni­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wcinak

re­gio­nal­nie o ob­ci­słej i wcię­tej bluz­ce o pro­stym koł­nie­rzy­ku z ko­ron­ko­wy­mi ząb­ka­mi i rę­ka­wach z bu­fa­mi na ra­mio­nach


Źródła:

SJP.pl

Wcinanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wci­nać.


Źródła:

Wiktionary

Wcinać

1. żło­biąc, wgłę­biać w coś; wrzy­nać;
2. jeść


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) za­głę­biać coś prze­ci­na­jąc po­wierzch­nię

 (1.2) pot. jeść coś, zwy­kle w poś­pie­chu i z ape­ty­tem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wci­nać się

 (2.1) za­głę­biać sie­bie prze­ci­na­jąc po­wierzch­nię

 (2.2) się­gać kli­nem do ja­kie­goś miej­sca

 (2.3) pot. na­tręt­nie prze­ry­wać komuś roz­mo­wę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wcinka

wą­skie wy­ro­bi­sko gór­ni­cze; wnęka w wy­ro­bi­sku gór­ni­czym


Źródła:

SJP.pl

Wciornastek

drob­ny owad o smu­kłym ciele, wie­locz­ło­no­wych czuł­kach, no­gach za­koń­czo­nych przyl­ga­mi i pa­zur­ka­mi, bę­dą­cy szkod­ni­kiem drzew owo­co­wych, zbóż, lnu, wa­rzyw i in­nych ro­ślin upraw­nych; przyl­że­niec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. owad z rzędu nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Thy­sa­nop­te­ra|ref=tak., wcior­nast­ki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wciornastki

rząd li­czą­cy ponad 4 ty­sią­ce ga­tun­ków owa­dów (w Pol­sce 150), nie­wiel­kich roz­mia­rów, o smu­kłym ciele i wą­skich skrzy­dłach z wło­ska­mi na brze­gach, ży­ją­cych na kwia­tach lub zie­lo­nych czę­ściach ro­ślin; przyl­żeń­ce


Wcior­nast­ki, przyl­żeń­ce (Thy­sa­nop­te­ra) – rząd owa­dów z in­fra­gro­ma­dy no­wos­krzy­dłych, obej­mu­ją­cy około 6 tys. opi­sa­nych ga­tun­ków. Są to zwie­rzę­ta kos­mo­po­li­tycz­ne, znane nawet z An­tark­ty­dy. Mają drob­ne, zwy­kle wy­dłu­żo­ne ciała i dwie pary skrzy­deł o brze­gach po­kry­tych strzę­pi­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wcios

jeden z naj­bar­dziej po­pu­lar­nych typów dolin, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się sta­łym od­wod­nie­niem, pro­fi­lem po­przecz­nym w kształ­cie li­te­ry "V" oraz stro­my­mi zbo­cza­mi skal­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Wciosać

1. cio­sa­jąc, na­ciąć, wyż­ło­bić;
2. wcio­sać się - zo­stać wcio­sa­nym, do­pa­so­wa­nym


Źródła:

SJP.pl

Wciosowy

→ wcios


Patrz:wcios

Źródła:

SJP.pl

Wciosywać

cio­sa­jąc, na­ci­nać, wyż­ła­biać


Źródła:

SJP.pl

Wcira

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. zob. wciry.

 (1.2) przest. wy­mów­ki, na­ga­na, ła­ja­nie


Źródła:

Wiktionary

Wciry

po­tocz­nie: lanie, baty


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. bicie, zbi­cie kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wcisk

war­tość bezwz­ględ­na luzu ujem­ne­go, tj. róż­ni­ca mię­dzy wy­mia­rem wałka i wy­mia­rem ot­wo­ru wów­czas, gdy śred­ni­ca wałka jest więk­sza niż śred­ni­ca ot­wo­ru


Źródła:

SJP.pl

Wciskać

sil­nie cis­nąc, umie­szczać coś w miej­scu cias­nym lub już czymś wy­peł­nio­nym; wpy­chać; wtła­czać; wgnia­tać; wgłę­biać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wcis­nąć)

 (1.1) przy­ci­ska­jąc, umie­szczać w czymś cias­nym lub tam, gdzie jest mało miej­sca

 (1.2) wkła­dać z tru­dem coś cias­ne­go

 (1.3) kulin. wle­wać do cze­goś wy­ci­ska­ny sok

 (1.4) pot. na­ma­wiać na­chal­nie do kupna

 (1.5) pot. zmu­szać do przy­ję­cia cze­goś

 (1.6) na­ci­skać przy­cisk, jakiś me­cha­nizm dźwi­gnio­wy

 (1.7) pot. za­łat­wiać komuś po­sa­dę, miej­sce gdzieś, po­mi­mo nie­do­god­nych oko­licz­no­ści

 (1.8) pot. usil­nie prze­ko­ny­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny wci­skać się (dk. wcis­nąć się)

 (2.1) do­sta­wać się z tru­dem

 (2.2) wkła­dać na sie­bie z tru­dem coś cias­ne­go

 (2.3) wtu­lać się mocno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wciskowy

→ wcisk


Patrz:wcisk

Źródła:

SJP.pl

Wcisnąć

sil­nie cis­nąc, umie­ścić coś w miej­scu cias­nym lub już czymś wy­peł­nio­nym; wepch­nąć; wtło­czyć; wgnieść; wgłę­bić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wci­skać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wci­skać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wcistek

ko­mór­ka mię­ki­szo­wa cien­ko­ścien­na, wy­stę­pu­ją­ca w niek­tó­rych drze­wach


Źródła:

SJP.pl

Wcisło

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Wciórności

okrzyk wy­ra­ża­ją­cy znie­cier­pli­wie­nie, złość


Źródła:

SJP.pl

Wciąg

urzą­dze­nie do pod­no­sze­nia cię­ża­rów; pod­no­śnik pio­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Wciągająco

→ wcią­ga­ją­cy


Patrz:wciągający

Źródła:

SJP.pl

Wciąganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wcią­gać.


Źródła:

Wiktionary

Wciągarka

Wcią­gar­ka – cię­gnik, w któ­rym ze­spół me­cha­niz­mów jest zbu­do­wa­ny na odręb­nej kon­struk­cji no­śnej, którą sta­no­wić może rama (stała, prze­su­wa­na lub prze­jezd­na). Wcią­gar­ka jest to urzą­dze­nie me­cha­nicz­ne, które jest uży­wa­ne do cią­gnię­cia przed­mio­tów pio­no­wo w górę lub po­zio­mo w bok lub w innym przy­pad­ku do uzy­ska­nia od­po­wied­nie­go „na­cią­gu” liny, kabla lub drutu.


Źródła:

Wikipedia

Wciągać

cią­gnąc wpro­wa­dzać kogoś lub coś w ja­kieś miej­sce


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wcią­gnąć)

 (1.1) cią­gnąc coś, uno­sić to do góry

 (1.2) cią­gnąc coś, wpro­wa­dzić to do wew­nątrz cze­goś

 (1.3) wpro­wa­dzać do płuc od­de­chem

 (1.4) wpro­wa­dzić kogoś w kło­pot­li­wą sy­tu­a­cję

 (1.5) o książ­ce, fil­mie, grze: ab­sor­bo­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wciągnik

upro­szczo­ny typ wcią­gar­ki


Wcią­gnik – urzą­dze­nie dźwi­gni­co­we za­li­cza­ne do grupy cię­gni­ków. Cha­rak­te­ry­zu­je się zwar­tą bu­do­wą i zwy­kle nie­wiel­ki­mi ga­ba­ry­ta­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wciągnąć

cią­gnąc wpro­wa­dzić kogoś lub coś w ja­kieś miej­sce


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wcią­gać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wcią­gać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wciąć

cię­ciem zro­bić za­głę­bie­nie


Źródła:

SJP.pl

Wciąż

nie­u­stan­nie, trwa­le, niez­mien­nie


przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) wy­ko­nu­jąc jakąś czyn­ność cały czas, bez przer­wy

 (1.2) pow­ta­rza­jąc jakąś czyn­ność wiele razy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) włók. odzież. środ­ko­wa, za­sad­ni­cza część pasa kon­tu­szo­we­go, znaj­du­ją­ca się po­mię­dzy jego gło­wa­mi, czyli za­koń­cze­nia­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wcięcie

cię­ciem zro­bić za­głę­bie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wciąć.

 (1.2) miej­sce, w któ­rym za­ła­mu­je się linia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wcięty

cię­ciem zro­bić za­głę­bie­nie


Źródła:

SJP.pl

Wczas

wcze­śnie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. od­po­czy­nek

przy­słó­wek czasu

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. wcze­śnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczasorekolekcje

wy­po­czy­nek po­łą­czo­ny z na­u­ka­mi ma­ją­cy­mi na celu umoc­nie­nie wiary i od­no­wę mo­ral­ną


Źródła:

SJP.pl

Wczasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wcza­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wczasowicz

osoba spę­dza­ją­ca urlop na wcza­sach pra­cow­ni­czych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba prze­by­wa­ją­ca na wcza­sach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczasowiczka

ko­bie­ta spę­dza­ją­ca urlop na wcza­sach pra­cow­ni­czych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: wcza­so­wicz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczasowisko

dom wcza­so­wy; oś­ro­dek wcza­so­wy; miej­sco­wość wy­po­czyn­ko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. miej­sco­wość wcza­so­wa z do­ma­mi wy­po­czyn­ko­wy­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczasowiskowy

przy­miot­nik od: wcza­so­wi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wcza­so­wi­skiem, od­no­szą­cy się do wcza­so­wi­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczasownictwo

or­ga­ni­zo­wa­nie wcza­sów pra­cow­ni­czych


Źródła:

SJP.pl

Wczasowy

przy­miot­nik od: wcza­sy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z wcza­sa­mi, od­no­szą­cy się do wcza­sów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczasy

wy­po­czy­nek poza miej­scem za­miesz­ka­nia, trwa­ją­cy zwy­kle kil­ka­na­ście dni, w cza­sie któ­re­go or­ga­ni­za­tor za­pew­nia noc­le­gi i wy­ży­wie­nie czę­sto rów­nież roz­ryw­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zor­ga­ni­zo­wa­ny wie­lod­nio­wy wy­po­czy­nek poza miej­scem za­miesz­ka­nia


Wcza­sy – zor­ga­ni­zo­wa­ny wy­po­czy­nek wa­ka­cyj­no-ur­lo­po­wy w okre­sie Pol­skiej Rze­czy­po­spo­li­tej Lu­do­wej, dla po­je­dyn­czych osób bądź ro­dzin, opar­ty na za­sa­dach tu­ry­sty­ki zbio­ro­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wczelak

po­wsze­la­tek wcze­lak - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny po­wsze­lat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Wczele

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) he­rald. pol­ski herb szla­chec­ki;


Źródła:

Wiktionary

Wczep

1. od­mia­na czopa, złą­cze dwóch desek lub bali pod kątem
2. spo­sób łą­cze­nia ele­men­tów drew­nia­nych pod kątem pro­stym


Źródła:

SJP.pl

Wczepiać

za­ha­czać ce­lo­wo o coś czymś ostrym, chwy­tać mocno za coś, wbi­jać w coś palce, pa­zu­ry, ko­rze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wczepić

za­ha­czyć ce­lo­wo o coś czymś ostrym, chwy­cić mocno za coś, wbić w coś palce, pa­zu­ry, ko­rze­nie


Źródła:

SJP.pl

Wczesanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wcze­sać.


Źródła:

Wiktionary

Wczesać

wpro­wa­dzić coś we włosy przez cze­sa­nie


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) cze­sząc, wpro­wa­dzić mię­dzy włosy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczesno-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na wczes­ną, po­cząt­ko­wą fazę okre­su naz­wa­ne­go dru­gim czło­nem zło­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Wczesnobizantyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­cho­dzą­cy lub zwią­za­ny ze wczes­nym Bi­zan­cjum


Źródła:

Wiktionary

Wczesnocesarski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy miej­sce za cza­sów wczes­ne­go ce­sar­stwa; po­cho­dzą­cy z tego okre­su


Źródła:

Wiktionary

Wczesnochrześcijański

do­ty­czą­cy wczes­ne­go chrze­ści­jań­stwa


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy wczes­nych lat chrze­ści­jań­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczesnodźwiękowy

od­no­szą­cy się do po­cząt­ków pow­sta­nia dźwię­ków audio, po­cho­dzą­cy z tego okre­su


Źródła:

SJP.pl

Wczesnofeudalny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. po­cho­dzą­cy z po­cząt­ków okre­su fe­u­dal­ne­go, zwią­za­ny z po­cząt­ka­mi fe­u­da­liz­mu, do­ty­czą­cy po­cząt­ko­we­go okre­su fe­u­da­liz­mu


Źródła:

Wiktionary

Wczesnogotycki

na­le­żą­cy do okre­su wczes­ne­go go­ty­ku, po­cho­dzą­cy z okre­su wczes­ne­go go­ty­ku


przy­miot­nik

 (1.1) ar­chit. szt. zwią­za­ny z wczes­nym go­ty­kiem, do­ty­czą­cy wczes­ne­go go­ty­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczesnohistoryczny

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do po­cząt­ków okre­su hi­sto­rycz­ne­go, po­cho­dzą­cy z tych cza­sów, przy­pa­da­ją­cy na te czasy


Źródła:

Wiktionary

Wczesnojesienny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) książk. od­by­wa­ją­cy się w po­cząt­ko­wym okre­sie je­sie­ni, przy­pa­da­ją­cy na ten okres, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla wczes­nej je­sie­ni


Źródła:

Wiktionary

Wczesnokapitalistyczny

od­no­szą­cy się do po­cząt­ków ka­pi­ta­liz­mu


Źródła:

SJP.pl

Wczesnokredowy

do­ty­czą­cy okre­su wczes­nej (dol­nej) kredy; dol­no­kre­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Wczesnoletni

zwią­za­ny z wczes­nym latem, np. okres wczes­no­let­ni


Źródła:

SJP.pl

Wczesnolistopadowy

do­ty­czą­cy pier­wszych dni li­sto­pa­da, np. zmierzch wczes­no­li­sto­pa­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Wczesnoludzki

do­ty­czą­cy po­cząt­ków ist­niet­nia czło­wie­ka, zwią­za­ny z czło­wie­kiem pier­wot­nym


Źródła:

SJP.pl

Wczesnonowożytny

od­no­szą­cy się do po­cząt­ków no­wo­żyt­no­ści (epoki trwa­ją­cej od końca śred­nio­wie­cza po dzień dzi­siej­szy)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­cho­dzą­cy z wczes­nej no­wo­żyt­no­ści, zwią­za­ny ze wczes­ną no­wo­żyt­no­ścią, do­ty­czą­cy wczes­nej no­wo­żyt­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczesnoowocowy

o ro­śli­nach: ma­ją­cy krót­ko doj­rze­wa­ją­ce owoce


Źródła:

SJP.pl

Wczesnopiastowski

zwią­za­ny z okre­sem rzą­dów pier­wszych Pia­stów, po­cho­dzą­cy z tego okre­su, pow­sta­ły w tym okre­sie; sta­ro­pia­stow­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. po­cho­dzą­cy z okre­su pa­no­wa­nia pier­wszych Pia­stów, zwią­za­ny z pier­wszy­mi Pia­sta­mi, do­ty­czą­cy pier­wszych Pia­stów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczesnopolski

do­ty­czą­cy po­cząt­ków ist­nie­nia Pol­ski


Źródła:

SJP.pl

Wczesnopopołudniowy

do­ty­czą­cy wczes­ne­go po­po­łud­nia


Źródła:

SJP.pl

Wczesnoporanny

od­by­wa­ją­cy się wczes­nym ran­kiem


Źródła:

SJP.pl

Wczesnoporonny

wy­wo­łu­ją­cy ter­mi­na­cję ciąży na jej wczes­nym eta­pie


Źródła:

SJP.pl

Wczesnorodowy

do­ty­czą­cy okre­su, w któ­rym pow­sta­wa­ły pier­wsze rody


Źródła:

SJP.pl

Wczesnoromantyczny

do­ty­czą­cy wczes­ne­go ro­man­tyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Wczesnoszkolny

zwią­za­ny z pier­wszy­mi la­ta­mi nauki w szko­le


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) eduk. zwią­za­ny ze wczes­nym eta­pem edu­ka­cji, zwła­szcza z edu­ka­cją wczes­nosz­kol­ną (dla dzie­ci od 7 do 10 lat)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczesnosłowiański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. po­cho­dzą­cy z po­cząt­ko­we­go okre­su osad­nict­wa sło­wiań­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Wczesnowieczorny

do­ty­czą­cy wczes­ne­go wie­czo­ru


Źródła:

SJP.pl

Wczesnowiosenny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) książk. ma­ją­cy zwią­zek z wczes­ną wios­ną, do­ty­czą­cy wczes­nej wios­ny, ma­ją­cy miej­sce wczes­ną wios­ną


Źródła:

Wiktionary

Wczesnozimowy

zwią­za­ny z wczes­ną zimą, np. okres wczes­no­zi­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Wczesnośredniowieczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) po­cho­dzą­cy z wczes­ne­go śred­nio­wie­cza, zwią­za­ny z wczes­nym śred­nio­wie­czem, do­ty­czą­cy wczes­ne­go śred­nio­wie­cza


Źródła:

Wiktionary

Wczesność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest wczes­ne; cecha tych, któ­rzy są wcze­śni


Źródła:

Wiktionary

Wczesny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest u swo­je­go po­cząt­ku

 (1.2) wy­stę­pu­ją­cy w po­cząt­ko­wej fazie; od­by­wa­ją­cy się na po­cząt­ku wła­ści­wej sobie pory

 (1.3) w stop­niu wyż­szym i naj­wyż­szym → po­przed­ni, ten, który był przed czymś


Źródła:

Wiktionary

Wczesywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|wcze­sy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Wczesywać

wpro­wa­dzać coś we włosy przez cze­sa­nie


Źródła:

SJP.pl

Wcześniactwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. uro­dze­nie dziec­ka mię­dzy 22. a 37. ty­god­niem ciąży


Wcze­śniact­wo – uro­dze­nie dziec­ka mię­dzy 22. a 37. ty­god­niem ciąży (przed 259. dniem ciąży). Poród przed ukoń­cze­niem 22. ty­god­nia ciąży uz­na­wa­ny jest za po­ro­nie­nie, ze wzglę­du na skraj­ną nie­doj­rza­łość or­ga­niz­mu płodu, unie­moż­li­wia­ją­cą sa­mo­dziel­ne życie poza or­ga­niz­mem ko­bie­ty.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wcześniaczek

→ wcze­śniak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od wcze­śniak


Patrz:wcześniak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wcześniaczka

→ wcze­śniak


Patrz:wcześniak

Źródła:

SJP.pl

Wcześniaczy

do­ty­czą­cy wcze­śnia­ka, wła­ści­wy wcze­śnia­ko­wi


Źródła:

SJP.pl

Wcześniak

no­wo­ro­dek uro­dzo­ny przedw­cze­śnie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) dziec­ko uro­dzo­ne w wy­ni­ku przedw­czes­ne­go po­ro­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wcześnie

przy­słó­wek

 (1.1) rano, w pier­wszych go­dzi­nach po świ­cie

 (1.2) pod­czas po­cząt­ko­we­go etapu trwa­nia cze­goś

 (1.3) w stop­niu wyż­szym i naj­wyż­szym — przed na­stą­pie­niem cze­goś

 (1.4) przed wła­ści­wą porą

 (1.5) daw. wy­god­nie

 (1.6) stpol. w od­po­wied­nim cza­sie


Źródła:

Wiktionary

Wcześniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: wcze­śnie


przy­słó­wek

 (1.1) sto­pień wyż­szy od: wcze­śnie

 (1.2) przed upły­wem pew­ne­go okre­ślo­ne­go czasu; przed ja­kimś wy­da­rze­niem

 (1.3) po­przed­nio lub daw­niej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wcześniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: wczes­ny


Źródła:

SJP.pl

Wcześniutki

zdrob­nie­nie od: wczes­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: wczes­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczk

ros. Wsie­ros­sij­ska­ja czriez­wy­czaj­na­ja ko­mis­si­ja po bor'bie s kontr­rie­wo­lu­cy­jej i sa­bo­ta­żem (pot. Czeka), Ogól­no­ro­syj­ska Nadz­wy­czaj­na Ko­mi­sja do Walki z Kontr­re­wo­lu­cją i Sa­bo­ta­żem, bol­sze­wic­ki cen­tral­ny organ bez­pie­czeń­stwa pań­stwo­we­go


Źródła:

SJP.pl

Wczora

przy­słó­wek czasu

 (1.1) daw. wczo­raj


Źródła:

Wiktionary

Wczoraj

1. dzień wczo­raj­szy;
2. przesz­łość;
3. w dniu po­prze­dza­ją­cym dzień dzi­siej­szy;
4. prze­no­śnie: nie­daw­no


przy­słó­wek

 (1.1) w dniu po­prze­dza­ją­cym dzi­siej­szy

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) dzień po­przed­ni w sto­sun­ku do dzi­siej­sze­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wczorajszy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który był wczo­raj, do­ty­czy po­przed­nie­go dnia; z dnia po­przed­nie­go

 (1.2) taki, który nie­daw­no prze­mi­nął

 (1.3) przen. nie­do­sto­so­wa­ny do współ­czes­no­ści

 (1.4) przen. pot. o czło­wie­ku: po spo­ży­ciu al­ko­ho­lu w dniu po­przed­nim, w po­przed­nią noc


Źródła:

Wiktionary

Wczorej

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wczo­raj

 (1.2) gw-pl|Ma­zo­wsze. wczo­raj


Źródła:

Wiktionary

Wczuty

taki, który się wczuł


Źródła:

SJP.pl

Wczuwa

śro­do­wi­sko­wo: wczu­cie się w jakąś sy­tu­a­cję


Źródła:

SJP.pl

Wczuć

wczuć się:
1. doz­nać tego sa­me­go uczu­cia, co ktoś inny, zro­zu­mieć czy­jeś uczu­cia;
2. prze­ży­wa­jąc coś głę­bo­ko, poz­nać coś uczu­ciem


Źródła:

SJP.pl

Wczłapać

po­tocz­nie: wejść gdzieś z tru­dem, niez­grab­nie, po­wo­li; wgra­mo­lić się


Źródła:

SJP.pl

Wczłapywać

po­tocz­nie: wcho­dzić do­kądś z tru­dem


Źródła:

SJP.pl