Uł

[czy­taj: u-EŁ] skrót od: Uni­wer­sy­tet Łódz­ki


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = eduk. Uni­wer­sy­tet Łódz­ki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uładzić

1. upo­rząd­ko­wać;
2. po­go­dzić się z samym sobą


Źródła:

SJP.pl

Ułamanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uła­mać.


Źródła:

Wiktionary

Ułamać

1. od­dzie­lić część cze­goś przez ła­ma­nie; odła­mać;
2. uła­mać się - zo­stać uła­ma­nym


Źródła:

SJP.pl

Ułamek

1. ilo­raz dwóch liczb na­tu­ral­nych, za­pi­sy­wa­nych jedna nad drugą, od­dzie­lo­nych po­zio­mą kre­ską, lub w po­sta­ci dzie­sięt­nej;
2. odła­ma­na od ca­ło­ści część; odła­mek; ka­wa­łek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. zapis dzie­le­nia za po­mo­cą po­zio­mej kre­ski roz­dzie­la­ją­cej dziel­ną od dziel­ni­ka (zwa­nych w tej sy­tu­a­cji licz­ni­kiem i mia­now­ni­kiem)

 (1.2) frag­ment ca­ło­ści


Uła­mek – wy­ra­że­nie aryt­me­tycz­ne lub al­ge­bra­icz­ne po­sta­ci for­mu­la_1 gdzie for­mu­la_2 i for­mu­la_3 są do­wol­ny­mi wy­ra­że­nia­mi tego typu. Wiel­kość for­mu­la_2 jest znana jako licz­nik, for­mu­la_3 jako mia­now­nik, a od­dzie­la­ją­ca je linia jako kre­ska ułam­ko­wa. War­to­ścią ułam­ka jest ilo­raz licz­ni­ka przez mia­now­nik, dla­te­go war­tość ta ist­nie­je tylko dla mia­now­ni­ków róż­nych od zera – dzie­le­nie for­mu­la_6 nie jest okre­ślo­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ułamkowy

przy­miot­nik od: uła­mek


przy­miot­nik

 (1.1) mat. do­ty­czą­cy ułam­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułan

żoł­nierz lek­kiej ka­wa­le­rii ut­wo­rzo­nej w Pol­sce w XVIII w.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wojsk. hist. żoł­nierz lek­kiej ka­wa­le­rii ut­wo­rzo­nej w Pol­sce w XVIII w.; ; Glo­ger.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułanbatorczyk

miesz­ka­niec Ułan Bator


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ułan Ba­to­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułanbatorka

miesz­kan­ka Ułan Bator


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ułan Bator


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułanbatorski

przy­miot­nik od: Ułan Bator (sto­li­ca Mon­go­lii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Ułan Bator


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułanka

krzew z ro­dzi­ny wie­sioł­ko­wa­tych, o dwu­barw­nych, zwi­sa­ją­cych kwia­tach, ros­ną­cy w Mek­sy­ku i Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej, ho­do­wa­ny jako ro­śli­na do­nicz­ko­wa; fuk­sja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. pot. fuk­sja

 (1.2) ułań­ska ro­ga­tyw­ka

 (1.3) kurt­ka ułań­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułanowice

Uła­no­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie san­do­mier­skim, w gmi­nie Kli­mon­tów. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Ułanowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ułanowo

Uła­no­wo (niem. Uh­len­horst) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Kłec­ko.


Źródła:

Wikipedia

Ułanudeński

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Ułan Ude albo po­cho­dzą­cy z Ułan Ude, zwią­za­ny z Ułan Ude


Źródła:

Wiktionary

Ułapiać

daw­niej, dziś gwa­ro­wo:
1. uj­mo­wać, chwy­tać ręką; łapać;
2. łapać, za­trzy­my­wać kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Ułapić

uca­pić; daw­niej, dziś gwa­ro­wo:
1. ująć, chwy­cić ręką; cap­nąć, zła­pać;
2. poj­mać, zła­pać, za­trzy­mać kogoś lub coś


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|uła­piać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułar

az­ja­tyc­ki ptak z ro­dzi­ny ku­ro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ułaskawienie

w ter­mi­no­lo­gii praw­ni­czej: usta­wo­wy, po­wszech­ny akt łaski po­le­ga­ją­cy na cał­ko­wi­tym lub czę­ścio­wym da­ro­wa­niu kary za pewne prze­stęp­stwa; am­ne­stia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) praw. cał­ko­wi­te lub czę­ścio­we da­ro­wa­nie ska­za­ne­mu kary orze­czo­nej pra­wo­moc­nie przez sąd lub za­mia­na ta­kiej kary na ła­god­niej­szą;

 (1.2) pot. do­ku­ment, któ­re­go pod­pi­sa­nie skut­ku­je uła­ska­wie­niem (1.1)

 (1.3) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uła­ska­wić.


Uła­ska­wie­nie – in­dy­wi­du­al­ny akt in­ge­ren­cji od­po­wied­nie­go or­ga­nu wła­dzy wy­ko­naw­czej lub usta­wo­daw­czej w kom­pe­ten­cje wła­dzy są­dow­ni­czej po­le­ga­ją­cy naj­czę­ściej na cał­ko­wi­tym da­ro­wa­niu kary lub też czę­ścio­wym zła­go­dze­niu po­sta­no­wień wy­ro­ku są­do­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ułaskawieniowy

→ uła­ska­wie­nie


Patrz:ułaskawienie

Źródła:

SJP.pl

Ułaskawić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|uła­ska­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Ułatwiacz

po­tocz­nie: coś, co ułat­wia życie lub jakąś czyn­ność


Źródła:

SJP.pl

Ułatwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ułat­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Ułatwiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ułat­wić)

 (1.1) spra­wiać, że coś staje się dla kogoś łat­wiej­sze


Źródła:

Wiktionary

Ułatwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) to, co spra­wia, że coś jest łat­wiej­sze


Źródła:

Wiktionary

Ułatwić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ułat­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ułat­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Uławiać

1. chwy­tać coś na wędkę, w sidła itp.;
2. za­u­wa­żać, na­tę­ża­jąc uwagę


Źródła:

SJP.pl

Uławicenie

rzad­ko o ska­łach: uła­wi­cić się - uło­żyć się w po­sta­ci warstw o wy­raź­nie zaz­na­czo­nych gra­ni­cach


Źródła:

SJP.pl

Uławicić

rzad­ko o ska­łach: uła­wi­cić się - uło­żyć się w po­sta­ci warstw o wy­raź­nie zaz­na­czo­nych gra­ni­cach


Źródła:

SJP.pl

Ułazów

Uła­zów (w la­tach 1977–1981 Ło­mi­ny – przy­czy­ny zmia­ny nazwy nie­wia­do­me) – wieś po­ło­żo­na na Pła­sko­wy­żu Tar­no­grodz­kim, w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie lu­ba­czow­skim, w gmi­nie Stary Dzi­ków. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży nad rzecz­ką Wi­ro­wą, 7 km na pół­noc­ny wschód od Sta­re­go Dzi­ko­wa.


Źródła:

Wikipedia

Ułański

do­ty­czą­cy ułana


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z uła­na­mi, do­ty­czą­cy uła­nów

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) ma­ją­cy cechy przy­pi­sy­wa­ne uła­nom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułom

obraź­li­wie: osoba nie­peł­no­spraw­na fi­zycz­nie lub in­te­lek­tu­al­nie; uło­mek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. odła­ma­ny frag­ment


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułomek

1. uła­ma­ny ka­wa­łek cze­goś;
2. frag­ment cze­goś;
3. obraź­li­wie: osoba nie­peł­no­spraw­na fi­zycz­nie lub in­te­lek­tu­al­nie; ułom


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. odła­ma­ny ka­wa­łek cze­goś

 (1.2) daw. mat. uła­mek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. cia­maj­da


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułomna

1. ma­ją­cy jakąś wadę bu­do­wy; bę­dą­cy ka­le­ką; nie­do­łęż­ny;
2. nie­do­sko­na­ły, słaby


Źródła:

SJP.pl

Ułomnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­wy­star­cza­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Ułomniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ułom­nie


Źródła:

SJP.pl

Ułomniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ułom­ny


Źródła:

SJP.pl

Ułomnostka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. ujem­na cecha


Źródła:

Wiktionary

Ułomność

1. bycie ułom­nym, ka­le­kim;
2. bycie nie­do­sko­na­łym, sła­bym, nie­u­dol­nym;
3. wada, przy­wa­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wada, ne­ga­tyw­na cecha cze­goś

 (1.2) ka­lect­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułomny

1. ma­ją­cy jakąś wadę bu­do­wy; bę­dą­cy ka­le­ką; nie­do­łęż­ny;
2. nie­do­sko­na­ły, słaby


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy wady bu­do­wy ciała

 (1.2) za­wie­ra­ją­cy braki, nie­do­sko­na­ło­ści

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) czło­wiek z wa­da­mi bu­do­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułowić

zła­pać zwie­rzę; zło­wić


Źródła:

SJP.pl

Ułożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uło­żyć.


Źródła:

Wiktionary

Ułożony

1. upo­rząd­ko­wać
2. stwo­rzyć z mniej­szych czę­ści; zło­żyć
3. nadać kształt
4. umie­ścić po­zio­mo; po­ło­żyć
5. stwo­rzyć, np. mowę
6. usta­lić, roz­pla­no­wać
7. uło­żyć się:
a) po­ło­żyć się
b) przy­brać kształt
c) mieć prze­bieg
d) dojść do po­ro­zu­mie­nia


Źródła:

SJP.pl

Ułożyć

1. upo­rząd­ko­wać
2. stwo­rzyć z mniej­szych czę­ści; zło­żyć
3. nadać kształt
4. umie­ścić po­zio­mo; po­ło­żyć
5. stwo­rzyć, np. mowę
6. usta­lić, roz­pla­no­wać
7. uło­żyć się:
a) po­ło­żyć się
b) przy­brać kształt
c) mieć prze­bieg
d) dojść do po­ro­zu­mie­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ukła­dać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ukła­dać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułtowo

Uł­to­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Bielsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go. 1 stycz­nia 2003 bę­dą­ce do­tych­cza­so­wy­mi czę­ścia­mi wsi Po­fol­warcz­ne i Stara Wieś zo­sta­ły zlik­wi­do­wa­ne jako osob­ne miej­sco­wo­ści.


Źródła:

Wikipedia

Ułuda

coś, co jest wyt­wo­rem wy­o­braź­ni, nie­praw­dzi­we wy­o­bra­że­nie o kimś lub o czymś; złuda, złu­dze­nie, uro­je­nie, iluz­ja


Źródła:

SJP.pl

Ułudka

ro­śli­na ozdob­na z ro­dzi­ny szorst­ko­list­nych


Ułud­ka ("Omp­ha­lo­des") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ogó­recz­ni­ko­wa­tych. W tra­dy­cyj­nym, sze­ro­kim uję­ciu obej­mo­wał ponad 20 ga­tun­ków, ale po po­dzia­le za­cho­wa­no tu tylko 11 ga­tun­ków. Za­sięg ro­dza­ju roz­cią­ga się na po­łud­nio­wą Eu­ro­pę i po­łud­nio­wo-za­chod­nią Azję – na ob­sza­rze od Por­tu­ga­lii po Pa­ki­stan.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ułudniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ułud­nie


Źródła:

SJP.pl

Ułudniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ułud­ny


Źródła:

SJP.pl

Ułudność

cecha cze­goś spra­wia­ją­ce­go wra­że­nie praw­dzi­we­go; złud­ność, ilu­zo­rycz­ność, po­zor­ność


Źródła:

SJP.pl

Ułudny

taki, który łudzi; ist­nie­ją­cy tylko w wy­o­braź­ni; złud­ny


Źródła:

SJP.pl

Ułupać

rzad­kie: po­ro­zbi­jać coś na ka­wał­ki, od­dzie­lić coś od ja­kiejś ca­ło­ści po­przez łu­pa­nie, rą­ba­nie, zwła­szcza przy po­mo­cy sie­kie­ry


Źródła:

SJP.pl

Ułupywać

łu­piąc, ro­zbi­jać coś na ka­wał­ki


Źródła:

SJP.pl

Ułus

1. jed­nost­ka or­ga­ni­za­cyj­na i ad­mi­ni­stra­cyj­no-te­ry­to­rial­na tu­rec­kich i mon­gol­skich ko­czow­ni­czych ple­mion środ­ko­wej Azji i Sy­be­rii
2. dawna ko­zac­ka osada ko­czow­ni­cza lub stałe osied­le ko­zac­kie


Ułus (ros.: "улус"; j. ja­kuc­ki: "улуус") – pier­wot­nie z tur. "ple­mię, lud" – ogół lud­no­ści u ko­czow­ni­ków tu­rec­kich i mon­gol­skich pod­po­rząd­ko­wa­nej jed­ne­mu wład­cy (kagan, chan), na­stęp­nie jed­nost­ka or­ga­ni­za­cyj­na, spo­łecz­na i te­ry­to­rial­na ko­czow­ni­ków ple­mion w środ­ko­wej Azji i Sy­be­rii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ułęski

przy­miot­nik od: Ułęż, gmina w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ułęża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ułęż

wieś w Pol­sce


Ułęż – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie ryc­kim, w gmi­nie Ułęż. Leży na po­gra­ni­czu Wy­so­czyz­ny Że­le­chow­skiej i Pra­do­li­ny Wie­prza. Hi­sto­rycz­nie po­ło­żo­na w Ziemi Stę­życ­kiej w Ma­ło­pol­sce.

Miej­sco­wość wy­po­czyn­ko­wa. Wieś o cha­rak­te­rze uli­ców­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ułężanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ułęża


Źródła:

Wiktionary

Ułężanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ułęża


Źródła:

Wiktionary