Uzacnić

przy­spo­rzyć więk­szej war­to­ści, uś­wiet­nić, usz­la­chet­nić


Źródła:

SJP.pl

Uzajebistnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uza­je­bist­nić.


Źródła:

Wiktionary

Uzajebistnić

cza­sow­nik

 (1.1) neol. slang. ulep­szyć, udo­sko­na­lić


Źródła:

Wiktionary

Uzajebiszczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uza­je­bi­ścić.


Źródła:

Wiktionary

Uzajebiścić

cza­sow­nik

 (1.1) neol. slang. ulep­szyć, udo­sko­na­lić


Źródła:

Wiktionary

Uzależniacz

po­tocz­nie: coś, co łatwo wy­wo­łu­je uza­leż­nie­nie lub silne przy­wią­za­nie


Źródła:

SJP.pl

Uzależniająco

→ uza­leż­niać


Patrz:uzależniać

Źródła:

SJP.pl

Uzależnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) czy­nie­nie kogoś lub cze­goś za­leż­nym


Źródła:

Wiktionary

Uzależnienie

uczy­nić za­leż­nym od kogoś lub cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) psych. chro­nicz­na po­trze­ba do­star­cza­nia okre­ślo­nych, na ogół szkod­li­wych bodź­ców do or­ga­niz­mu czło­wie­ka, zwy­kle sprzecz­na z jego wolą i in­te­lek­tem

 (1.2) uczy­nie­nie kogoś lub cze­goś za­leż­nym


Uza­leż­nie­nie – na­by­ty stan za­bu­rze­nia zdro­wia psy­chicz­ne­go i fi­zycz­ne­go, który cha­rak­te­ry­zu­je się okre­so­wym lub sta­łym przy­mu­sem wy­ko­ny­wa­nia okre­ślo­nej czyn­no­ści lub za­ży­wa­nia psy­cho­ak­tyw­nej sub­stan­cji che­micz­nej.

Ter­min „uza­leż­nie­nie” jest sto­so­wa­ny m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uzależnieniowy

→ uza­leż­nie­nie


Patrz:uzależnienie

Źródła:

SJP.pl

Uzależniona

uczy­nić za­leż­nym od kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Uzależniony

uczy­nić za­leż­nym od kogoś lub cze­goś


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: uza­leż­nić

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba, która po­pa­dła w nałóg


Uza­leż­nio­ny – sin­giel pol­skie­go wo­ka­li­sty Smo­la­ste­go, pro­mu­ją­cy jego album stu­dyj­ny pt. "Fake Love". Go­ścin­nie w ut­wo­rze udzie­lił się raper Ot­so­cho­dzi. Wy­daw­nict­wo w for­mie di­gi­tal down­lo­ad uka­za­ło się 15 lu­te­go 2018 roku na ka­na­le ar­ty­sty.

Za pro­duk­cję od­po­wie­dzial­ny jest duet MIYO. Kom­po­zy­cja była pro­mo­wa­na te­le­dy­skiem, za re­ży­se­rię od­po­wia­da stu­dio H D S C V M.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uzależnić

uczy­nić za­leż­nym od kogoś lub cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) uczy­nić za­leż­nym od kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzans

zwy­czaj hand­lo­wy, który zo­stał przy­ję­ty przez pewną grupę ludzi lub in­sty­tu­cji i pot­wier­dzo­ny przez Izbę Hand­lo­wą, jako za­le­ca­ny do sto­so­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Uzarski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Uzarzewianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Uza­rze­wa


Źródła:

Wiktionary

Uzarzewianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Uza­rze­wa


Źródła:

Wiktionary

Uzarzewo

Uza­rze­wo (dawn. niem. "Tal­feld") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Swa­rzędz, nad Je­zio­rem Uza­rzew­skim i rzeką Cy­bi­ną.

Wieś szla­chec­ka Urza­zo­wo po­ło­żo­na była w 1580 roku w po­wie­cie poz­nań­skim wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie poz­nań­skim.


Źródła:

Wikipedia

Uzarzewski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Uza­rze­wa


Źródła:

Wiktionary

Uzasadnialny

da­ją­cy się uza­sad­nić


Źródła:

SJP.pl

Uzasadnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uza­sad­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uzasadniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uza­sad­nić)

 (1.1) po­da­wać ar­gu­men­ty, po­wo­dy lub do­wo­dy na słusz­ność lub praw­dzi­wość cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Uzasadnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zbiór ar­gu­men­tów, po­wo­dów, mo­ty­wów i do­wo­dów wy­ja­śnia­ją­cych ja­kieś dzia­ła­nie


Uza­sad­nie­niem da­ne­go po­glą­du jest zbiór racji bądź prze­ko­nań wspie­ra­ją­cych dany po­gląd.

Wy­róż­nia się uza­sad­nie­nie epi­ste­micz­ne (fi­lo­zo­ficz­ne), prag­ma­tycz­ne bądź re­li­gij­ne.

W fi­lo­zo­fii wy­róż­nia się różne ro­dza­je i te­o­rie uza­sad­nie­nia, jego ko­niecz­no­ści bądź pra­wo­moc­no­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Uzasadniony

przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) opar­ty na słusz­nych pod­sta­wach, ma­ją­cy obiek­tyw­ne uza­sad­nie­nie


Źródła:

Wiktionary

Uzasadnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uza­sad­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|uza­sad­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uzawodawiać

uza­wo­do­wiać;
1. na­da­wać cze­muś cha­rak­ter za­wo­do­wy;
2. uza­wo­da­wiać się - za­czy­nać wy­ko­ny­wać dane za­ję­cie za­wo­do­wo


Źródła:

SJP.pl

Uzawodowiać

uza­wo­da­wiać;
1. na­da­wać cze­muś cha­rak­ter za­wo­do­wy;
2. uza­wo­do­wiać się - za­czy­nać wy­ko­ny­wać dane za­ję­cie za­wo­do­wo


Źródła:

SJP.pl

Uzawodowienie

rzad­ko: na­da­nie cze­muś cha­rak­te­ru za­wo­do­we­go, pro­fe­sjo­nal­ne­go; pro­fe­sjo­na­li­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Uzawodowić

1. nadać cze­muś cha­rak­ter za­wo­do­wy;
2. uza­wo­do­wić się - za­cząć wy­ko­ny­wać dane za­ję­cie za­wo­do­wo


Źródła:

SJP.pl

Uzbecki

przy­miot­nik od: Uzbe­ki­stan


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Uzbe­ków

 (1.2) od­no­szą­cy się do Uzbe­ki­sta­nu lub jego oby­wa­te­li (Uzbe­ki­stań­czy­ków)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język urzę­do­wy Uzbe­ki­sta­nu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzbeckojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem uzbec­kim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem uzbec­kim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku uzbec­kim


Źródła:

Wiktionary

Uzbeczka

oby­wa­tel­ka Uzbe­ki­sta­nu; Uzbej­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) człon­ki­ni na­ro­du Uzbe­ków

 (1.2) przest. oby­wa­tel­ka Uzbe­ki­sta­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzbejka

oby­wa­tel­ka Uzbe­ki­sta­nu; Uzbecz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) czło­nek na­ro­du Uzbe­ków

 (1.2) przest. oby­wa­tel­ka Uzbe­ki­sta­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzbek

oby­wa­tel Uzbe­ki­sta­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. czło­nek na­ro­du Uzbe­ków;

 (1.2) przest. oby­wa­tel Uzbe­ki­sta­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzbekistan

pań­stwo w Azji ze sto­li­cą w Tasz­ken­cie; Re­pu­bli­ka Uzbe­ki­sta­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Azji;


Uzbe­ki­stan, Re­pu­bli­ka Uzbe­ki­sta­nu (uzb. Oʻzbekiston, Oʻzbekiston Re­spu­bli­ka­si) – pań­stwo po­ło­żo­ne w Azji Środ­ko­wej, czło­nek Wspól­no­ty Nie­pod­le­głych Państw. Jest jed­nym z dwóch kra­jów pod­wój­nie śród­lą­do­wych.

Uzbe­ki­stan jest naj­lud­niej­szym kra­jem Azji Środ­ko­wej (ponad 45% lud­no­ści re­gio­nu), a po gwał­tow­nym spad­ku licz­by lud­no­ści Ukra­i­ny stał się w 2023 r. dru­gim po Rosji naj­lud­niej­szym kra­jem pow­sta­łym po roz­pa­dzie ZSRR.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uzbekistanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Uzbe­ki­sta­nu


Źródła:

Wiktionary

Uzbekistańczyk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Uzbe­ki­sta­nu


Źródła:

Wiktionary

Uzbekistański

→ Uzbe­ki­stan; uzbec­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z Uzbe­ki­sta­nem, do­ty­czą­cy Uzbe­ki­sta­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzbrajać

1. wy­po­sa­żać, za­o­pa­try­wać w na­rzę­dzia walki, w sprzęt woj­sko­wy; zbro­ić;
2. za­o­pa­try­wać w na­rzę­dzia pracy;
3. wy­po­sa­żać w ma­szy­ny, przy­rzą­dy, za­kła­dać in­sta­la­cje, urzą­dze­nia ochron­ne;
4. czy­nić bombę, minę, za­pal­nik go­to­wy­mi do dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Uzbroić

1. wy­po­sa­żyć, za­o­pa­trzyć w na­rzę­dzia walki, w sprzęt woj­sko­wy;
2. za­o­pa­trzyć w na­rzę­dzia pracy;
3. wy­po­sa­żyć w ma­szy­ny, przy­rzą­dy, za­ło­żyć in­sta­la­cje, urzą­dze­nia ochron­ne;
4. uczy­nić bombę, minę, za­pal­nik go­to­wy­mi do dzia­ła­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. zbro­ić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|zbro­ić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzbrojenie

1. wy­po­sa­żyć, za­o­pa­trzyć w na­rzę­dzia walki, w sprzęt woj­sko­wy;
2. za­o­pa­trzyć w na­rzę­dzia pracy;
3. wy­po­sa­żyć w ma­szy­ny, przy­rzą­dy, za­ło­żyć in­sta­la­cje, urzą­dze­nia ochron­ne;
4. uczy­nić bombę, minę, za­pal­nik go­to­wy­mi do dzia­ła­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uz­bro­ić.

 (1.2) sprzęt bo­jo­wy, w który wy­po­sa­żo­ne jest woj­sko

 (1.3) os­przęt, ar­ma­tu­ra

 (1.4) bud. wy­po­sa­że­nie bu­dyn­ku lub te­re­nu zwią­za­ne z do­pro­wa­dze­niem me­diów

 (1.5) żegl. wy­po­sa­że­nie stat­ku ża­glo­we­go, skła­da­ją­ce się z omasz­to­wa­nia, oża­glo­wa­nia i oli­no­wa­nia

 (1.6) ekon. zob. tech­nicz­ne uz­bro­je­nie pracy.


Uz­bro­je­nie – wszel­kie tech­nicz­ne środ­ki walki umoż­li­wia­ją­ce za­da­nie prze­ciw­ni­ko­wi strat w lu­dziach (sile żywej) i sprzę­cie. Wy­róż­nia­nych jest wiele ro­dza­jów uz­bro­je­nia wy­ko­rzy­sty­wa­ne­go przez różne for­ma­cje woj­sko­we na prze­strze­ni dzie­jów. []


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uzbrojeniowy

przy­miot­nik od: uz­bro­je­nie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z uz­bro­je­niem, do­ty­czą­cy uz­bro­je­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzbrojony

1. wy­po­sa­żyć, za­o­pa­trzyć w na­rzę­dzia walki, w sprzęt woj­sko­wy;
2. za­o­pa­trzyć w na­rzę­dzia pracy;
3. wy­po­sa­żyć w ma­szy­ny, przy­rzą­dy, za­ło­żyć in­sta­la­cje, urzą­dze­nia ochron­ne;
4. uczy­nić bombę, minę, za­pal­nik go­to­wy­mi do dzia­ła­nia


przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (1.1) po­sia­da­ją­cy broń przy sobie

 (1.2) ma­ją­cy wy­po­sa­że­nie słu­żą­ce by­to­wa­niu, przetr­wa­niu lub roz­wo­jo­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzda

część uprzę­ży lub rzędu koń­skie­go na­kła­da­na na głowę zwie­rzę­cia, poz­wa­la­ją­ca na kie­ro­wa­nie nim; ogło­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jeźdz. część uprzę­ży konia, muła lub osła;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uzdatniacz

w tech­ni­ce: urzą­dze­nie słu­żą­ce do po­now­ne­go uzdat­nia­nia wody uży­tej po­przed­nio, np. w pro­ce­sach prze­my­sło­wych, lub po­cho­dzą­cej ze ście­ków; uty­li­za­tor


Źródła:

SJP.pl

Uzdatnialnia

w tech­ni­ce: ze­spół urzą­dzeń słu­żą­cych do do­sto­so­wa­nia po­bie­ra­nej ze źró­deł na­tu­ral­nych wody do wy­ma­gań sta­wia­nych wo­dzie pit­nej lub wo­dzie wy­ko­rzy­sty­wa­nej w ja­kichś pro­ce­sach tech­no­lo­gicz­nych; oczy­szczal­nia


Źródła:

SJP.pl

Uzdatniać

w tech­ni­ce: czy­nić peł­no­war­to­ścio­wym, do­sto­so­wy­wać do okre­ślo­nych wy­mo­gów, na­da­wać cze­muś wy­ma­ga­ną ja­kość; oczy­szczać


Źródła:

SJP.pl

Uzdatnić

w tech­ni­ce: uczy­nić peł­no­war­to­ścio­wym, do­sto­so­wać do okre­ślo­nych wy­mo­gów, nadać cze­muś wy­ma­ga­ną ja­kość; oczy­ścić


Źródła:

SJP.pl

Uzdać

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. spo­do­bać


Źródła:

Wiktionary

Uzdeczka

zdrob­nie­nie od: uzda


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od uzda

 (1.2) anat. drob­na, pa­rzy­sta struk­tu­ra w mózgu znaj­du­ją­ca się w po­bli­żu jego pnia;


Uzdecz­ka ( ha­be­nu­la) – w ana­to­mii krę­gow­ców struk­tu­ra na­le­żą­ca do oś­rod­ko­we­go ukła­du ner­wo­we­go. Uzdecz­ki wcho­dzą w skład nadwz­gó­rza. Po­ję­cie to od­no­si się za­rów­no do isto­ty bia­łej, jak rów­nież do jąder (jądra uzde­czek). Uzdecz­ka jest to struk­tu­ra pa­rzy­sta, wi­docz­na na pre­pa­ra­cie pnia mózgu w czę­ści grzbie­to­wej, po­mię­dzy wzgó­rza­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uzdolnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ze­spół cech umoż­li­wia­ją­cych komuś wy­ko­ny­wa­nie dzia­ła­nia w danej dzie­dzi­nie na niez­wy­kłym, wy­so­kim po­zio­mie


Uzdol­nie­nie (ta­lent) – wro­dzo­ne pre­dy­spo­zy­cje w dzie­dzi­nie in­te­lek­tu­al­nej, ru­cho­wej lub ar­ty­stycz­nej prze­ja­wia­ją­ce się po­nad­prze­cięt­nym stop­niem spraw­no­ści w danej dzie­dzi­nie lub zdol­no­ścią do szyb­kie­go ucze­nia się jej.

W cy­ber­ne­tycz­nej te­o­rii sy­ste­mów au­to­no­micz­nych (au­to­no­mów) ta­lent to pre­fe­ren­cyj­ność ko­re­la­to­ra.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Uzdolniony

przy­miot­nik

 (1.1) ob­da­rzo­ny po­nad­prze­cięt­ny­mi umie­jęt­no­ścia­mi


Źródła:

Wiktionary

Uzdowe

→ uzda


Patrz:uzda

Źródła:

SJP.pl

Uzdowo

Uzdo­wo (daw­niej niem. "Usdau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie dział­dow­skim, w gmi­nie Dział­do­wo. W miej­sco­wo­ści tej znaj­du­je się sie­dzi­ba klubu spor­to­we­go UKS Uzdo­wo.


Źródła:

Wikipedia

Uzdowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uzdowy

→ uzda


Patrz:uzda

Źródła:

SJP.pl

Uzdrawiacz

uz­dro­wi­ciel;
1. czło­wiek, który przy­wra­ca zdro­wie cho­rym nie­kon­wen­cjo­nal­ny­mi, nie­uz­na­wa­ny­mi przez me­dy­cy­nę me­to­da­mi; zna­chor;
2. prze­no­śnie: czło­wiek, który przy­wra­ca po­żą­da­ny stan cze­goś, np. uz­dra­wiacz go­spo­dar­ki;
3. iro­nicz­nie: zły le­karz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uzdrawiaczka

uz­dro­wi­ciel­ka;
1. ko­bie­ta, która przy­wra­ca zdro­wie cho­rym nie­kon­wen­cjo­nal­ny­mi, nie­uz­na­wa­ny­mi przez me­dy­cy­nę me­to­da­mi; zna­chor­ka;
2. prze­no­śnie: ko­bie­ta, która przy­wra­ca po­żą­da­ny stan cze­goś, np. uz­dra­wiacz­ka świa­ta;
3. iro­nicz­nie: zła le­kar­ka


Źródła:

SJP.pl

Uzdrawiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uz­dro­wić)

 (1.1) czy­nić kogoś zdro­wym


Źródła:

Wiktionary

Uzdrowiciel

uz­dra­wiacz;
1. czło­wiek, który przy­wra­ca zdro­wie cho­rym nie­kon­wen­cjo­nal­ny­mi, nie­uz­na­wa­ny­mi przez me­dy­cy­nę me­to­da­mi; zna­chor;
2. prze­no­śnie: czło­wiek, który przy­wra­ca po­żą­da­ny stan cze­goś, np. uz­dro­wi­ciel go­spo­dar­ki;
3. iro­nicz­nie: zły le­karz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która po­sia­da moc uz­dra­wia­nia i sto­su­je w tym celu me­to­dy nie­prak­ty­ko­wa­ne przez me­dy­cy­nę ofi­cjal­ną; także. ten, kto kogoś uz­dro­wił


Ten ar­ty­kuł opi­su­je te­o­rie, me­to­dy lub czyn­no­ści niez­god­ne ze współ­czes­ną wie­dzą me­dycz­ną.

Uz­dro­wi­ciel – osoba pro­wa­dzą­ca prak­ty­ki lecz­ni­cze i proz­dro­wot­ne za­li­cza­ne do ob­sza­ru tzw. me­dy­cy­ny nie­kon­wen­cjo­nal­nej, al­ter­na­tyw­nej lub nie­na­u­ko­wej.

Dzia­ła­nia uz­dro­wi­cie­li obej­mu­ją m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uzdrowicielka

uz­dra­wiacz­ka, zna­chor­ka;
1. ko­bie­ta, która przy­wra­ca zdro­wie cho­rym nie­kon­wen­cjo­nal­ny­mi, nie­uz­na­wa­ny­mi przez me­dy­cy­nę me­to­da­mi;
2. iro­nicz­nie: zła le­kar­ka


Źródła:

SJP.pl

Uzdrowicielstwo

przy­wra­ca­nie zdro­wia cho­rym nie­kon­wen­cjo­nal­ny­mi, nie­uz­na­wa­ny­mi przez me­dy­cy­nę me­to­da­mi; zna­chor­stwo


Źródła:

SJP.pl

Uzdrowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przy­wró­ce­nie kogoś do zdro­wia

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uz­dro­wić.


Źródła:

Wiktionary

Uzdrowieniec

osoba po­wra­ca­ją­ca do zdro­wia; oz­dro­wie­niec, re­kon­wa­le­scent


Źródła:

SJP.pl

Uzdrowieńczy

oz­dro­wień­czy;
1. od­no­szą­cy się do uz­dro­wień­ca, osoby po­wra­ca­ją­cej do zdro­wia po dłu­giej cho­ro­bie; re­kon­wa­le­scen­cyj­ny;
2. w prze­no­śni: taki, który nie­sie po­pra­wę; uz­dra­wia­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Uzdrowisko

miej­sco­wość słu­żą­ca jako oś­ro­dek lecz­ni­czy i wy­po­czyn­ko­wy ze wzglę­du na wa­run­ki kli­ma­tycz­ne, obec­ność źró­deł lecz­ni­czych, po­kła­dów bo­ro­wi­ny itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sco­wość ma­ją­ca na­tu­ral­ne wła­ści­wo­ści lecz­ni­cze

 (1.2) miej­sco­wość wy­po­czyn­ko­wa


Uz­dro­wi­sko, ku­rort – miej­sco­wość dy­spo­nu­ją­ca na­tu­ral­ny­mi czyn­ni­ka­mi lecz­ni­czy­mi, do któ­rych za­li­cza się wody mi­ne­ral­ne oraz wła­ści­wo­ści kli­ma­tycz­ne. Wa­run­kiem ko­niecz­nym do ut­wo­rze­nia uz­dro­wi­ska (lub uczy­nie­nia miej­sco­wo­ści uz­dro­wi­skiem) jest wy­stę­po­wa­nie wa­lo­rów przy­rod­ni­czych. Wody mi­ne­ral­ne służą do ką­pie­li lecz­ni­czych i do ku­ra­cji pit­nej, a wła­ści­wo­ści kli­ma­tycz­ne sto­so­wa­ne są w kli­ma­to­te­ra­pii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uzdrowiskowy

przy­miot­nik od: uz­dro­wi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z uz­dro­wi­skiem, do­ty­czą­cy uz­dro­wi­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzdrowić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uz­dra­wiać)

 (1.1) uczy­nić kogoś zdro­wym


Źródła:

Wiktionary

Uzerować

wy­ko­nać ze­ro­wa­nie in­sta­la­cji elek­trycz­nej (za­bez­pie­cze­nie przed po­ra­że­niem prą­dem)


Źródła:

SJP.pl

Uzewnętrzniać

oka­zy­wać to, co się czuje


Źródła:

SJP.pl

Uzewnętrznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uzew­nętrz­nić.


Źródła:

Wiktionary

Uzewnętrznić

oka­zać to, co się czuje, myśli


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uzew­nętrz­niać)

 (1.1) zob. uzew­nętrz­niać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzgadnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uz­gad­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uzgadniać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) do­pro­wa­dzać do zgody

 (1.2) do­pro­wa­dzać do zgod­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Uzgodnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uz­god­nić.


Źródła:

Wiktionary

Uzgodnieniowy

→ uz­god­nie­nie


Patrz:uzgodnienie

Źródła:

SJP.pl

Uzgodnić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|uz­gad­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uzi

[czy­taj: uz-i] marka iz­ra­el­skich pi­sto­le­tów ma­szy­no­wych


Źródła:

SJP.pl

Uziarnienie

Uziar­nie­nie (skład gra­nu­lo­me­trycz­ny, gra­nu­la­cja) – roz­kład wiel­ko­ści zia­ren roz­drob­nio­ne­go ma­te­ria­łu. Uziar­nie­nie okre­śla się w la­bo­ra­to­rium, ba­da­jąc pro­cen­to­wą za­war­tość po­szcze­gól­nych frak­cji w sto­sun­ku do cię­ża­ru całej prób­ki ba­da­ne­go kru­szy­wa lub grun­tu.


Źródła:

Wikipedia

Uzieleniać

daw­niej: po­kry­wać zie­le­nią; za­zie­le­niać, uma­jać, uga­jać


Źródła:

SJP.pl

Uziemianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uzie­miać.


Źródła:

Wiktionary

Uziemiać

1. łą­czyć część urzą­dze­nia elek­trycz­ne­go z zie­mią;
2. po­tocz­nie: unie­moż­li­wiać lub ogra­ni­czać swo­bod­ne dzia­ła­nie;
3. po­tocz­nie: za­bi­jać kogoś;
4. daw­niej, w prze­no­śni: spro­wa­dzać kogoś na zie­mię, do re­a­liów


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uzie­mić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|uzie­mić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uziemienie

in­sta­la­cja słu­żą­ca do elek­trycz­ne­go po­łą­cze­nia cze­goś z zie­mią za po­mo­cą prze­wo­du za­koń­czo­ne­go ele­men­tem za­głę­bio­nym w grun­cie; uziom


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) elektr. in­sta­la­cja od­pro­wa­dza­ją­ca ła­dun­ki elek­trycz­ne do grun­tu;

 (1.2) pot. lotn. spo­wo­do­wa­nie, że sa­mo­lot nie wy­le­ci

 (1.3) od­czas. nazwa czyn­no­ści od­pro­wa­dze­nia ła­dun­ków elek­trycz­nych do grun­tu


Uzie­mie­nie – prze­wód wy­ko­na­ny z prze­wod­ni­ka łą­czą­cy ciało na­e­lek­try­zo­wa­ne z zie­mią. W wy­ni­ku po­łą­cze­nia ciało na­e­lek­try­zo­wa­ne od­da­je lub przyj­mu­je od­po­wied­nią licz­bę ła­dun­ków, ule­ga­jąc zo­bo­jęt­nie­niu (staje się elek­trycz­nie obo­jęt­ne).

W elek­tro­tech­ni­ce i elek­tro­ni­ce – po­łą­cze­nie okre­ślo­ne­go punk­tu ob­wo­du elek­trycz­ne­go z zie­mią, celem za­pew­nie­nia bez­piecz­nej i pra­wi­dło­wej pracy urzą­dzeń elek­trycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uziemiony

1. po­łą­czyć część urzą­dze­nia elek­trycz­ne­go z zie­mią;
2. po­tocz­nie: unie­moż­li­wić lub ogra­ni­czyć swo­bod­ne dzia­ła­nie;
3. po­tocz­nie: zabić kogoś;
4. daw­niej, w prze­no­śni: spro­wa­dzić kogoś na zie­mię, do re­a­liów


Źródła:

SJP.pl

Uziemić

1. po­łą­czyć część urzą­dze­nia elek­trycz­ne­go z zie­mią;
2. po­tocz­nie: unie­moż­li­wić lub ogra­ni­czyć swo­bod­ne dzia­ła­nie;
3. po­tocz­nie: zabić kogoś;
4. daw­niej, w prze­no­śni: spro­wa­dzić kogoś na zie­mię, do re­a­liów


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uzie­miać)

 (1.1) elektr. po­łą­czyć czę­ści urzą­dze­nia elek­trycz­ne­go z zie­mią przy uży­ciu prze­wo­du

 (1.2) pot. unie­moż­li­wić lub w zna­czą­cy spo­sób ogra­ni­czyć komuś dzia­ła­nie

 (1.3) pot. iron. zabić kogoś

 (1.4) daw. przen. spro­wa­dzić kogoś na zie­mię; uczy­nić re­al­nym, ziem­skim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uziemnik

Uziem­nik (nóż uzie­mia­ją­cy) – łącz­nik elek­trycz­ny przez­na­czo­ny do uzie­mia­nia torów prą­do­wych. Są przez­na­czo­ne do zwie­ra­nia i uzie­mia­nia odłą­czo­nych ob­wo­dów i urzą­dzeń elek­trycz­nych. Na przy­kład bez­pie­czeń­stwo prac kon­ser­wa­cyj­no-re­mon­to­wych przy wy­łącz­ni­ku wy­ma­ga ot­war­tych odłącz­ni­ków po obu stro­nach wy­łącz­ni­ka i obu­stron­ne­go uzie­mie­nia wy­łą­czo­nej czę­ści pola roz­dziel­ni.


Źródła:

Wikipedia

Uziom

in­sta­la­cja słu­żą­ca do elek­trycz­ne­go po­łą­cze­nia cze­goś z zie­mią za po­mo­cą prze­wo­du za­koń­czo­ne­go ele­men­tem za­głę­bio­nym w grun­cie; uzie­mie­nie


Uziom – me­ta­lo­wa elek­tro­da lub ze­spół elek­trod umie­szczo­ny w wil­got­nej war­stwie grun­tu, za­pew­nia­ją­cy po­łą­cze­nie przed­mio­tów uzie­mia­nych i grun­tu („ziemi”) z moż­li­wie małą re­zy­stan­cją.

W elek­tro­tech­ni­ce uzio­ma­mi na­zy­wa się przed­mio­ty me­ta­lo­we (pręty, rury, płyty) nie­i­zo­lo­wa­ne, znaj­du­ją­ce się w ziemi i przez­na­czo­ne lub wy­ko­rzy­sty­wa­ne do celów uzie­mie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uziomowy

→ uziom


Patrz:uziom

Źródła:

SJP.pl

Uzjasz

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Uzmysławiać

uz­my­sło­wiać (rzad­ko);
1. czy­nić przed­mio­tem bez­poś­red­nie­go wra­że­nia; una­ocz­niać, wy­ra­żać;
2. spra­wiać, żeby ktoś coś pojął, zro­zu­miał; uś­wia­da­miać, uprzy­tom­niać (uprzy­tam­niać)


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uz­my­sło­wić)

 (1.1) czy­nić coś bez­poś­red­nim wra­że­niem

 (1.2) spra­wiać, że coś jest dla kogoś zro­zu­mia­łe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzmysłowiać

rzad­ko: uz­my­sła­wiać;
1. czy­nić przed­mio­tem bez­poś­red­nie­go wra­że­nia; una­ocz­niać, wy­ra­żać;
2. spra­wiać, żeby ktoś coś pojął, zro­zu­miał; uś­wia­da­miać, uprzy­tom­niać (uprzy­tam­niać)


Źródła:

SJP.pl

Uzmysłowić

1. uczy­nić przed­mio­tem bez­poś­red­nie­go wra­że­nia; una­ocz­nić, wy­ra­zić;
2. spra­wić, żeby ktoś coś pojął, zro­zu­miał; uś­wia­do­mić, uprzy­tom­nić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uz­my­sła­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|uz­my­sła­wiać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uznam

1. dojść do prze­ko­na­nia, że coś jest wła­ści­we;
2. stwier­dzić jakiś fakt;
3. wziąć za kogoś, za coś itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa przy­brzeż­na na Bał­ty­ku za­my­ka­ją­ca od pół­noc­ne­go za­cho­du Zalew Szcze­ciń­ski, po­dzie­lo­na mię­dzy Pol­skę a Niem­cy;

 (1.2) geogr. mia­sto le­żą­ce po nie­miec­kiej stro­nie wyspy Uznam (1.1)


Uznam ( Use­dom) – wyspa przy­brzeż­na na Bał­ty­ku na po­gra­ni­czu Pol­ski (wo­je­wództ­wo za­chod­nio­po­mor­skie) i Nie­miec (po­wiat Vor­pom­mern-Gre­ifs­wald, Me­klem­bur­gia-Po­mo­rze Przed­nie), za­my­ka­ją­ca od pół­noc­ne­go za­cho­du Zalew Szcze­ciń­ski.

Po­wierzch­nia 445 km², z czego w Pol­sce około 72 km²; sil­nie rozcz­łon­ko­wa­na, z licz­ny­mi pół­wy­spa­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uznamski

→ Uznam (wyspa na Morzu Bał­tyc­kim)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Uz­na­mu, zwią­za­ny z Uz­na­mem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uznanie

1. po­wa­ża­nie, po­sza­no­wa­nie, sza­cu­nek;
2. zda­nie, opi­nia, sąd


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sza­cu­nek, po­wa­ża­nie, po­dziw

 (1.2) przy­ję­cie za praw­dę

 (1.3) ocena, wy­czu­cie

 (1.4) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uznać.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uznaniowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób opar­ty na czy­jejś swo­bod­nej, su­biek­tyw­nej oce­nie, a nie na sztyw­nych prze­pi­sach, twar­dych re­gu­łach czy au­to­ma­tycz­nych pro­ce­du­rach


Źródła:

Wiktionary

Uznaniowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest uz­na­nio­we; cecha tych, któ­rzy są uz­na­nio­wi


Źródła:

Wiktionary

Uznaniowy

przy­dzie­la­ny jako wyraz uz­na­nia za pracę, za za­słu­gi (np. na­gro­da uz­na­nio­wa)


przy­miot­nik

 (1.1) za­leż­ny od czy­jejś de­cyz­ji, oceny lub uz­na­nia, a nie przyz­na­wa­ny au­to­ma­tycz­nie na pod­sta­wie sztyw­nych zasad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uznany

1. dojść do prze­ko­na­nia, że coś jest wła­ści­we;
2. stwier­dzić jakiś fakt;
3. wziąć za kogoś, za coś itp.


Źródła:

SJP.pl

Uznawalność

→ uz­na­wal­ny


Patrz:uznawalny

Źródła:

SJP.pl

Uznawalny

da­ją­cy się uz­na­wać


Źródła:

SJP.pl

Uznawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uz­na­wać.


Źródła:

Wiktionary

Uznawać

1. do­cho­dzić do prze­ko­na­nia, że coś jest wła­ści­we;
2. stwier­dzać jakiś fakt;
3. brać za kogoś, za coś itp.


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uznać)

 (1.1) stwier­dzać, że ktoś lub coś ma okre­ślo­ne cechy

 (1.2) stwier­dzać, że ktoś lub coś jest kimś lub czymś innym

 (1.3) zga­dzać się z czymś

 (1.4) pot­wier­dzać czy­jeś prawa, po­zy­cję, su­we­ren­ność

 (1.5) do­cho­dzić do pot­wier­dze­nia cze­goś

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uznać)

 (2.1) stwier­dzać, do­cho­dzić do wnio­sku

cza­sow­nik zwrot­ny uz­na­wać się

 (3.1) stwier­dzać, że ma się okre­ślo­ne cechy, prawa lub po­zy­cję

 (3.2) pot­wier­dzać wza­jem­nie swoje prawa, po­zy­cję, su­we­ren­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uznać

1. dojść do prze­ko­na­nia, że coś jest wła­ści­we;
2. stwier­dzić jakiś fakt;
3. wziąć za kogoś, za coś itp.


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uz­na­wać)

 (1.1) zob. uz­na­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uznański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Uznoić

bar­dzo zmę­czyć, utru­dzić, znu­żyć


Źródła:

SJP.pl

Uzo

any­żo­wa wódka grec­ka; ouzo; ouzon


Uzo (ngr. ούζο) – grec­ka wódka o smaku any­żo­wym i o za­war­to­ści al­ko­ho­lu do 48%; za­li­cza­na do ape­ri­ti­fów. Naj­po­pu­lar­niej­szy w Gre­cji napój al­ko­ho­lo­wy.

Po­da­wa­na zaz­wy­czaj z wodą (w do­dat­ko­wej szklan­ce); po roz­cień­cze­niu zmie­nia kolor na mlecz­ny, po­dob­nie jak inne ape­ri­ti­fy wyt­wa­rza­ne na bazie anyż­ku (np. ab­synt).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uzualny

do­ty­czą­cy zwy­cza­ju; zwy­czaj­ny, zwy­kły


Źródła:

SJP.pl

Uzup.

skrót od: uzu­peł­nie­nie, uzu­peł­nił, uzu­peł­nio­ny


Źródła:

SJP.pl

Uzupełniacz

1. uzu­peł­nia­ją­cy wkład lub zapas;
2. prze­sta­rza­le: osoba, która coś uzu­peł­nia


Źródła:

SJP.pl

Uzupełniająco

→ uzu­peł­nia­ją­cy


Patrz:uzupełniający

Źródła:

SJP.pl

Uzupełniający

bę­dą­cy do­peł­nie­niem cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Uzupełnialny

moż­li­wy do uzu­peł­nie­nia


Źródła:

SJP.pl

Uzupełnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uzu­peł­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uzupełnianka

za­da­nie po­le­ga­ją­ce na wpi­sy­wa­niu bra­ku­ją­cych frag­men­tów w puste miej­sca


Źródła:

SJP.pl

Uzupełniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uzu­peł­nić)

 (1.1) czy­nić coś kom­plet­nym, do­da­wać czego bra­ku­je

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny uzu­peł­niać się (dk. uzu­peł­nić się)

 (2.1) do­peł­niać się wza­jem­nie


Źródła:

Wiktionary

Uzupełnienie

uczy­nić kom­plet­nym; do­peł­nić


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) to, co jest do­peł­nie­niem, roz­wi­nię­ciem, do­dat­kiem do cze­goś

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uzu­peł­nić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzupełnieniowy

→ uzu­peł­nie­nie


Patrz:uzupełnienie

Źródła:

SJP.pl

Uzupełnić

uczy­nić kom­plet­nym; do­peł­nić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uzu­peł­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|uzu­peł­niać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzurpacja

za­gar­nię­cie wła­dzy wbrew prawu, przy­wła­szcze­nie sobie cu­dzych praw do cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Uzurpacyjny

→ uzur­pa­cja


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z uzur­pa­cją, uzur­po­wa­niem


Patrz:uzurpacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzurpator

osoba przej­mu­ją­ca bez­praw­nie wła­dzę, tytuł lub sta­no­wi­sko, czę­sto przez prze­moc, pod­stęp lub ma­ni­pu­la­cję


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek, który bez­praw­nie przy­wła­szcza sobie tytuł, wła­dzę albo cudze prawa do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzurpatorka

ko­bie­ta przej­mu­ją­ca wła­dzę bez zgody oto­cze­nia, sa­moz­wań­czy dyk­ta­tor


Uzur­pa­tor­ka ( La Usur­pa­do­ra) – mek­sy­kań­ska te­le­no­we­la wy­pro­du­ko­wa­na przez wyt­wór­nię Te­le­vi­sa w 2019 roku. W roli ty­tu­ło­wej San­dra Echeverría. Nowa wer­sja Pa­u­li­ny.

Pol­ska pre­mie­ra se­ria­lu od­by­ła się 1 paź­dzier­ni­ka 2020 o go­dzi­nie 12.55 w TV4.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uzurpatorski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z uzur­pa­to­rem, do­ty­czą­cy uzur­pa­to­ra, wła­ści­wy uzur­pa­to­ro­wi


Źródła:

Wiktionary

Uzurpatorstwo

nie­słusz­ne przy­wła­szcze­nie sobie praw do cze­goś; uzur­pa­cja


Źródła:

SJP.pl

Uzurpowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uzur­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Uzurpować

1. za­gar­nąć, zgar­niać wła­dzę wbrew prawu;
2. prze­no­śnie: zgła­szać, zgło­sić nie­słusz­ne pre­ten­sje do cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) bez­praw­nie, sa­mo­wol­nie za­gar­niać, przy­wła­szczać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzus

zwy­czaj, prak­ty­ka; usus


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) utar­ty zwy­czaj, usta­lo­na prak­ty­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzwarcenie

roz­sze­rze­nie danej prze­strze­ni to­po­lo­gicz­nej tak, by była ona prze­strze­nią zwar­tą


Uz­war­ce­nie, ina­czej kom­pak­ty­fi­ka­cja, prze­dłu­że­nie zwar­te lub roz­sze­rze­nie zwar­te – roz­sze­rze­nie danej prze­strze­ni to­po­lo­gicz­nej tak, by była ona prze­strze­nią zwar­tą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uzwiązkowienie

od­se­tek pra­cow­ni­ków, któ­rzy zrze­sze­ni są w związ­kach za­wo­do­wych


Źródła:

SJP.pl

Uzwoić

na­wi­nąć izo­lo­wa­ny prze­wód elek­trycz­ny na okre­ślo­ne czę­ści urzą­dze­nia elek­trycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Uzwojenie

na­wi­nąć izo­lo­wa­ny prze­wód elek­trycz­ny na okre­ślo­ne czę­ści urzą­dze­nia elek­trycz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) elektr. część ob­wo­du ma­gne­tycz­ne­go od­po­wie­dzial­na za wyt­wa­rza­nie stru­mie­nia ma­gne­tycz­ne­go


Uz­wo­je­nie – część ob­wo­du ma­gne­tycz­ne­go od­po­wie­dzial­na za wyt­wa­rza­nie stru­mie­nia ma­gne­tycz­ne­go. Uz­wo­je­nie może być ele­men­tem cewki, ma­szy­ny elek­trycz­nej, trans­for­ma­to­ra, re­zy­sto­ra dru­to­we­go.

W celu uni­knię­cia wy­dzie­la­nia się cie­pła i zwią­za­nych z tym strat mocy uz­wo­je­nie prze­waż­nie wy­ko­ny­wa­ne jest z do­bre­go prze­wod­ni­ka elek­trycz­ne­go, zaz­wy­czaj z mie­dzi, któ­re­go po­szcze­gól­ne zwoje są odi­zo­lo­wa­ne elek­trycz­nie od sie­bie i od ewen­tu­al­ne­go rdze­nia ma­gne­tycz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uzysk

ilość pro­duk­tu uzy­ska­ne­go po pro­ce­sie pro­duk­cyj­nym


Źródła:

SJP.pl

Uzyskanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uzy­skać.

 (1.2) otrzy­ma­nie tego o co się sta­ra­ło


Źródła:

Wiktionary

Uzyskać

otrzy­mać coś, co było przed­mio­tem sta­rań


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uzy­ski­wać)

 (1.1) zob. uzy­ski­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzyskiwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uzy­ski­wać.


Źródła:

Wiktionary

Uzyskiwać

cza­sow­nik

 (1.1) otrzy­my­wać coś o co się za­bie­ga­ło, sta­ra­ło się otrzy­mać


Źródła:

Wiktionary

Uzz

skrót od: Uni­wer­sy­tet Ziem Za­chod­nich


skró­to­wiec

 (1.1) = hist. Uni­wer­sy­tet Ziem Za­chod­nich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uzza

Uzza – po­stać bi­blij­na ze Sta­re­go Te­sta­men­tu, Iz­ra­e­li­ta, syn Abi­na­da­ba, brat Achio.

Wraz z bra­tem pro­wa­dził wóz z Arką Przy­mie­rza do Mia­sta Da­wi­do­we­go. Kiedy przy­by­li na kle­pi­sko Na­ko­na, woły szarp­nę­ły wozem, a Uzza dot­knął Arki, chcąc ją pod­trzy­mać, za co zo­stał śmier­tel­nie po­ra­żo­ny przez Jahwe.


Źródła:

Wikipedia

Uzębienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zool. sto­mat. anat. ze­staw wszyst­kich zębów u da­ne­go osob­ni­ka;

 (1.2) techn. kom­plet zębów w okre­ślo­nych na­rzę­dziach


Uzę­bie­nie ( den­ti­tio) – ze­spół wszyst­kich zębów wy­stę­pu­ją­cych w jamie ust­nej jed­ne­go osob­ni­ka. Cechy uzę­bie­nia są cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi ce­cha­mi tak­so­nów, szcze­gól­nie istot­ny­mi w pa­le­o­zo­o­lo­gii przy ba­da­niach ma­te­ria­łu ko­pal­ne­go.

Na uzę­bie­nie da­ne­go osob­ni­ka skła­da się łuk zę­bo­wy górny ("arcus den­ta­lis su­pe­rior") i łuk zę­bo­wy dolny ("arcus den­ta­lis in­fe­rior").


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Uzębiony

przy­miot­nik

 (1.1) anat. ma­ją­cy zęby

 (1.2) techn. wy­po­sa­żo­ny w zęby, opa­trzo­ny zę­ba­mi


Źródła:

Wiktionary

Uzłowaja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie tul­skim;


Uzło­wa­ja, Uzło­wa ( Узловая) – mia­sto w Rosji, w Ob­wo­dzie tul­skim, w Pod­mo­skiew­skim Za­głę­biu Wę­glo­wym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Uzłośliwiać

czy­nić zło­śli­wym


Źródła:

SJP.pl