Uw

[czy­taj: u-WU] skrót od:
1. Uni­wer­sy­tet War­szaw­ski;
2. Unia Wol­no­ści;
3. Urząd Wo­je­wódz­ki


skró­to­wiec

 (1.1) = Uni­wer­sy­tet War­szaw­ski;

 (1.2) = Urząd Wo­je­wódz­ki

 (1.3) = Unia Wol­no­ści;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uw.

skrót od: uwaga


Źródła:

SJP.pl

Uwabiać

w ło­wiect­wie: os­wa­jać, obła­ska­wiać ptaka łow­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Uwachować

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. upil­no­wać


Źródła:

Wiktionary

Uwadnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwad­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uwadniać

w che­mii: przy­łą­czać wodę do ja­kiejś sub­stan­cji; uwod­niać, do­ko­ny­wać hy­dra­ta­cji


Źródła:

SJP.pl

Uwadzać

1. po­tocz­nie: ude­rzać o coś w cza­sie ruchu;
2. po­tocz­nie: obra­żać sło­wa­mi;
3. po­tocz­nie: spra­wiać dy­skom­fort;
4. w śro­do­wi­sku węd­kar­skim: za­ha­czać o coś przy­nę­tą


Źródła:

SJP.pl

Uwadzić

1. po­tocz­nie: ude­rzyć o coś w cza­sie ruchu;
2. po­tocz­nie: obra­zić sło­wa­mi;
3. w śro­do­wi­sku węd­kar­skim: za­ha­czyć o coś przy­nę­tą;
4. uwa­dzić się -
a) w śro­do­wi­sku węd­kar­skim: zło­wić się, za­ha­cza­jąc o przy­nę­tę;
b) daw­niej: za­cze­pić się


Źródła:

SJP.pl

Uwaga

1. silna kon­cen­tra­cja sku­pia­ją­ca się naj­czę­ściej na ja­kimś przed­mio­cie lub zja­wi­sku, spra­wie;
2. za­strze­że­nia kie­ro­wa­ne do czy­ichś za­cho­wań, po­czy­nań lub efek­tów dzia­łań;
3. daw­niej o przy­czy­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sku­pie­nie nad przed­mio­tem, zja­wi­skiem lub myślą

 (1.2) spo­strze­że­nie, ko­men­tarz lub wy­po­wiedź do­ty­czą­ca cze­goś

 (1.3) po­u­cze­nie, upom­nie­nie; kry­ty­ka czy­je­goś za­cho­wa­nia

wy­krzy­knik

 (2.1) uwaga! → okrzyk, ma­ją­cy na celu zwró­cić czy­jąś uwagę (1.1)

 (2.2) uwaga! → okrzyk, ma­ją­cy na celu ostrzec przed nie­bez­pie­czeń­stwem


Uwaga – ele­men­tar­ny pro­ces poz­naw­czy po­le­ga­ją­cy na se­lek­tyw­nej kon­cen­tra­cji per­cep­cji i my­śle­nia na jed­nym zja­wi­sku zew­nętrz­nym lub wew­nętrz­nym.

Ist­nie­nie uwagi wy­ni­ka z ogra­ni­czo­nych zdol­no­ści do sku­tecz­ne­go przet­wa­rza­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uwagowy

→ uwaga


Patrz:uwaga

Źródła:

SJP.pl

Uwalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwa­lać.


Źródła:

Wiktionary

Uwalać

prze­sta­rza­łe: ubru­dzić, upa­prać, uma­zać czymś


Źródła:

SJP.pl

Uwalcowywać

ubi­jać, ugnia­tać, wy­rów­ny­wać wal­cem


Źródła:

SJP.pl

Uwalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwa­lić.


Źródła:

Wiktionary

Uwalić

po­spo­li­te:
1. ubru­dzić;
2. uwa­lić się:
a) po­wa­lić się na coś, po­ło­żyć się na czymś;
b) ubru­dzić się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) ubru­dzić czymś

 (1.2) uwi­kłać (w jakąś spra­wę)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwalniająco

→ uwal­niać


Patrz:uwalniać

Źródła:

SJP.pl

Uwalnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwal­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uwalniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uwol­nić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|uwol­nić.


Źródła:

Wiktionary

Uwarowit

mi­ne­rał z grupy gra­na­tów, krze­mian wap­nia i chro­mu


Uwa­ro­wit – mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów za­li­cza­ny do grupy gra­na­tów. Jest gra­na­tem chro­mo­wym, barwy szma­rag­do­wo­zie­lo­nej lub ciem­no­zie­lo­nej. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów bar­dzo rzad­kich.

Nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska księ­cia Sier­gie­ja Uwa­ro­wa; ro­syj­skie­go pre­ze­sa Aka­de­mii Pe­ters­bur­skiej, pi­sa­rza i mi­ni­stra oś­wia­ty (1786–1855).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uwarstwienie

1. uło­żyć coś war­stwa­mi;
2. uwar­stwić się - uło­żyć się war­stwa­mi


Źródła:

SJP.pl

Uwarstwiony

1. uło­żyć coś war­stwa­mi;
2. uwar­stwić się - uło­żyć się war­stwa­mi


Źródła:

SJP.pl

Uwarstwić

1. uło­żyć coś war­stwa­mi;
2. uwar­stwić się - uło­żyć się war­stwa­mi


Źródła:

SJP.pl

Uwarstwowić

rzad­ko: uwar­stwić


Źródła:

SJP.pl

Uwarunkowania

1. uza­leż­nić od ja­kichś wa­run­ków;
2. po­sta­wić jakiś wa­ru­nek


Źródła:

SJP.pl

Uwarunkowanie

1. uza­leż­nić od ja­kichś wa­run­ków;
2. po­sta­wić jakiś wa­ru­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) oko­licz­ność ma­ją­ca wpływ na coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwarunkować

1. uza­leż­nić od ja­kichś wa­run­ków;
2. po­sta­wić jakiś wa­ru­nek


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uwa­run­ko­wy­wać, wa­run­ko­wać)

 (1.1) uczy­nić za­leż­nym od okre­ślo­nych wa­run­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwarunkowywać

1. uza­leż­niać od ja­kichś wa­run­ków;
2. sta­wiać jakiś wa­ru­nek


Źródła:

SJP.pl

Uwarzić

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ugo­to­wać


Źródła:

Wiktionary

Uwarzyć

daw­niej: ugo­to­wać


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ugo­to­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwał

za­głę­bie­nie be­zod­pły­wo­we, forma rzeź­by te­re­nu ty­po­wa dla ob­sza­rów kra­so­wych


Uwał – forma kra­so­wej rzeź­by te­re­nu, za­głę­bie­nie bę­dą­ce wy­ni­kiem po­łą­cze­nia kilku lejów kra­so­wych, jed­nak mniej­sze niż polje. W pro­ce­sie roz­wo­ju uwału na­stę­pu­je cał­ko­wi­ta lik­wi­da­cja grzęd od­dzie­la­ją­cych po­szcze­gól­ne leje oraz stop­nio­we wy­rów­ny­wa­nie dna uwału.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uwałować

wy­rów­nać zie­mię wałem


Źródła:

SJP.pl

Uważanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwa­żać.

 (1.2) przest. kresy. sza­cu­nek, po­wa­ża­nie

 (1.3) przest. kresy. uz­na­nie, opi­nia, wola


Źródła:

Wiktionary

Uważać

1. kon­cen­tro­wać się na czymś;
2. pil­no­wać kogoś lub cze­goś;
3. zwra­cać uwagę na coś;
4. być ostroż­nym i czuj­nym wobec kogoś lub cze­goś; mieć się na bacz­no­ści;
5. być ja­kie­goś zda­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) zwra­cać szcze­gól­ną uwagę na coś; być ostroż­nym

 (1.2) są­dzić coś o kimś lub czymś

 (1.3) mieć zda­nie na jakiś temat; być zda­nia

 (1.4) uz­na­wać; po­czy­ty­wać

 (1.5) sku­piać się

 (1.6) kresy. sza­no­wać

 (1.7) gw-pl|Górny Śląsk. ak­cep­to­wać, po­chwa­lać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uważnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z uwagą, bacz­nie, ostroż­nie


Źródła:

Wiktionary

Uważniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: uważ­nie


Źródła:

SJP.pl

Uważniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: uważ­ny; bar­dziej uważ­ny


Źródła:

SJP.pl

Uważność

sku­pio­na uwaga, szcze­gól­na ostroż­ność; czuj­ność, bacz­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest uważ­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uważny

1. sku­pia­ją­cy na czymś uwagę, po­sia­da­ją­cy zdol­ność uwa­ża­nia;
2. do­ko­na­ny ze sku­pie­niem i uwagą; czuj­ny; sku­pio­ny


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się uwagą, roz­wa­gą, ostroż­no­ścią; taki, który czuwa, uważa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uważyć

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. usza­no­wać


Źródła:

Wiktionary

Uwb

Uni­wer­sy­tet w Bia­łym­sto­ku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uwcześniać

czy­nić wcze­śniej­szym


Źródła:

SJP.pl

Uwcześnienie

uczy­nić wcze­śniej­szym


Źródła:

SJP.pl

Uwcześnić

uczy­nić wcze­śniej­szym


Źródła:

SJP.pl

Uwenerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwe­ne­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Uwenerować

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. uho­no­ro­wać


Źródła:

Wiktionary

Uwertura

utwór or­kie­stro­wy bę­dą­cy wstę­pem do opery, ora­to­rium itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) teatr. muz. utwór or­kie­stro­wy po­prze­dza­ją­cy roz­po­czę­cie opery, ora­to­rium lub ba­le­tu;

 (1.2) książk. przen. wstęp po­prze­dza­ją­cy coś, za­po­wiedź cze­goś


Uwer­tu­ra (fr. "ou­ver­tu­re" – ot­war­cie, roz­po­czę­cie; także in­tra­da, entrée, w XVII wieku: sym­fo­nia, sin­fo­nia) – nie­cy­klicz­na in­stru­men­tal­na forma mu­zycz­na, naj­czę­ściej w for­mie so­na­to­wej sta­no­wią­ca wstęp do opery, ora­to­rium, ba­le­tu, kan­ta­ty lub in­ne­go więk­sze­go dzie­ła mu­zycz­ne­go, lecz rów­nież dra­ma­tów te­a­tral­nych wy­ko­ny­wa­na przez or­kie­strę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uwerturowy

przy­miot­nik od: uwer­tu­ra


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) muz. zwią­za­ny z uwer­tu­rą, do­ty­czą­cy uwer­tu­ry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uweselać

daw­niej: czy­nić we­so­łym; roz­we­se­lać, ro­zba­wiać


Źródła:

SJP.pl

Uweselić

daw­niej: uczy­nić we­so­łym; roz­we­se­lić, ro­zba­wić


Źródła:

SJP.pl

Uwiadomić

po­in­for­mo­wać, za­wia­do­mić


Źródła:

SJP.pl

Uwiarygodnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uwia­ry­gad­niać, uwia­ry­god­niać)

 (1.1) spra­wić, że coś stało się wia­ry­god­ne


Źródła:

Wiktionary

Uwidacznianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwi­dacz­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uwidaczniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uwi­docz­nić)

 (1.1) po­ka­zy­wać coś w spo­sób wi­docz­ny


Źródła:

Wiktionary

Uwidzenie

daw­niej: ka­prys, zach­cian­ka; wi­dzi­mi­się


Źródła:

SJP.pl

Uwidzieć

daw­niej, dziś gwa­ro­wo:
1. wy­my­ślić sobie coś i uznać to za praw­dzi­we; ub­zdu­rać coś sobie;
2. zo­ba­czyć, spot­kać;
3. uwi­dzieć się -
a) przy­wi­dzieć się, uroić się;
b) zo­ba­czyć się, spot­kać się z kimś


Źródła:

SJP.pl

Uwiecznić

1. opi­su­jąc, ma­lu­jąc, na­gry­wa­jąc itp., uczy­nić coś nie­prze­mi­ja­ją­cym;
2. sfo­to­gra­fo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uwiecz­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|uwiecz­niać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwielbianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwiel­biać.


Źródła:

Wiktionary

Uwielbiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uwiel­bić)

 (1.1) bar­dzo coś/kogoś lubić

 (1.2) ota­czać kogoś mi­ło­ścią


Źródła:

Wiktionary

Uwielbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwiel­bić.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Uwielbieniowy

→ uwiel­bie­nie


Patrz:uwielbienie

Źródła:

SJP.pl

Uwielinianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Uwie­lin


Źródła:

Wiktionary

Uwielinianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Uwie­lin


Źródła:

Wiktionary

Uwieliński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Uwie­lin


Źródła:

Wiktionary

Uwierać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gnieść, uci­skać


Źródła:

Wiktionary

Uwiercać

daw­niej:
1. świ­dru­jąc, wy­wier­cać otwór;
2. wier­cąc, utrzeć


Źródła:

SJP.pl

Uwiert

w tech­ni­ce: licz­ba od­wier­co­nych me­trów ot­wo­ru w przy­ję­tej jed­nost­ce czasu


Źródła:

SJP.pl

Uwierzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwie­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Uwierzytelnienie

Uwie­rzy­tel­nie­nie – czyn­ność po­le­ga­ją­ca na spraw­dze­niu, stwier­dze­niu i poś­wiad­cze­niu, że przy­rząd po­mia­ro­wy speł­nia wy­ma­ga­nia me­tro­lo­gicz­ne usta­lo­ne w prze­pi­sach, nor­mach, za­le­ce­niach mię­dzy­na­ro­do­wych lub in­nych wła­ści­wych do­ku­men­tach, a jego wska­za­nia zo­sta­ły od­nie­sio­ne do pań­stwo­wych wzor­ców jed­no­stek miar i są z nimi zgod­ne w gra­ni­cach okre­ślo­nych błę­dów po­mia­ru.


Źródła:

Wikipedia

Uwierzytelnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uwie­rzy­tel­niać)

 (1.1) spra­wić, że ktoś lub coś zdaje się za­słu­gi­wać na za­u­fa­nie

 (1.2) pot­wier­dzić, że dane, do­ku­ment, pod­pis lub czyn­ność są praw­dzi­we lub zgod­ne z pra­wem

 (1.3) ofi­cjal­nie po­wie­rzyć funk­cję dy­plo­ma­tycz­ną, wrę­cza­jąc listy uwie­rzy­tel­nia­ją­ce

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny uwie­rzy­tel­nić się (ndk. uwie­rzy­tel­niać się)

 (2.1) do­wieść, że jest się kimś, kto za­słu­gu­je na za­u­fa­nie

 (2.2) stać się uz­na­nym za zgod­ne z praw­dą i wia­ry­god­ne

 (2.3) pot­wier­dzić swoją włas­ną toż­sa­mość we­dług okre­ślo­nych reguł lub prze­pi­sów

 (2.4) wza­jem­nie pot­wier­dzić swoją toż­sa­mość we­dług okre­ślo­nych reguł lub prze­pi­sów


Źródła:

Wiktionary

Uwierzyć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wie­rzyć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|wie­rzyć.


Źródła:

Wiktionary

Uwiesić

po­tocz­nie: wie­sza­jąc, umie­ścić coś na czymś lub pod czymś; za­wie­sić, po­wie­sić


Źródła:

SJP.pl

Uwieszać

po­tocz­nie: wie­sza­jąc, umie­szczać coś na czymś lub pod czymś; za­wie­szać


Źródła:

SJP.pl

Uwiewać

daw­niej: wie­jąc, ura­biać, for­mo­wać, two­rzyć


Źródła:

SJP.pl

Uwieńczać

rzad­ko: wień­czyć


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uwień­czyć)

 (1.1) rzad. nie­do­ko­na­ny od|uwień­czyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwieńczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rzad. uwień­czać)

 (1.1) za­koń­czyć po­myśl­nie


Źródła:

Wiktionary

Uwieść

1. upro­wa­dzić, por­wać;
2. ocza­ro­wać, skło­nić do ro­man­su


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uwo­dzić)

 (1.1) do­ko­na­ny od|uwo­dzić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwieźć

wy­wieźć kogoś w da­le­kie miej­sce, zwła­szcza pod przy­mu­sem


Źródła:

SJP.pl

Uwijać

uwi­jać się - po­tocz­nie:
1. wy­ko­ny­wać szyb­ko jakąś czyn­ność, śpie­szyć się z czymś;
2. po­ru­szać się żywo w róż­nych kie­run­kach;
3. prze­sta­rza­łe: uwi­jać się koło kogoś:
a) usłu­gi­wać komuś;
b) za­bie­gać o czy­jeś wzglę­dy


Źródła:

SJP.pl

Uwikło

glon na­le­żą­cy do klasy zie­le­nic wła­ści­wych


Źródła:

SJP.pl

Uwikłowce

rząd glo­nów z klasy zie­le­nic wła­ści­wych


Źródła:

SJP.pl

Uwikłowiec

glon na­le­żą­cy do klasy zie­le­nic wła­ści­wych


Źródła:

SJP.pl

Uwikływać

1. wcią­gać kogoś w coś nie­przy­jem­ne­go; wi­kłać;
2. uwi­kły­wać się - wda­wać się w coś nie­przy­jem­ne­go; wi­kłać się


Źródła:

SJP.pl

Uwil

skrót od: Uni­wer­sy­tet Wi­leń­ski


Źródła:

SJP.pl

Uwilgotniać

rzad­ko: czy­nić wil­got­nym, na­sy­cać wil­go­cią; wil­żyć, na­wil­żać, zwil­żać, na­wil­ga­cać, za­wil­ga­cać


Źródła:

SJP.pl

Uwilgotnić

rzad­ko: uczy­nić wil­got­nym, na­sy­cić wil­go­cią; na­wil­żyć, zwil­żyć, na­wil­go­cić, na­wil­got­nić, za­wil­go­cić


Źródła:

SJP.pl

Uwinąć

uwi­nąć się - po­tocz­nie: wy­ko­nać szyb­ko jakąś czyn­ność, poś­pie­szyć się z czymś


Źródła:

SJP.pl

Uwisać

daw­niej: za­wi­sać na czym, uwie­szać się


Źródła:

SJP.pl

Uwiąd

stop­nio­wy zanik tka­nek lub na­rzą­dów wsku­tek przew­le­kłej cho­ro­by lub po­su­nię­tych zmian star­czych; wiąd


Źródła:

SJP.pl

Uwiąz

sznur lub łań­cuch do przy­wią­zy­wa­nia zwie­rząt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) linka lub łań­cuch, któ­rym przy­wią­za­ne jest zwie­rzę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwiązanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwią­zać.


Źródła:

Wiktionary

Uwiązać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uwią­zy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|uwią­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Uwiązowy

→ uwiąz


Patrz:uwiąz

Źródła:

SJP.pl

Uwiązywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwią­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Uwić

upleść coś (np. wia­nek, gnia­zdo)


Źródła:

SJP.pl

Uwiędnięty

taki, który uwięd­nął (zwięd­nął); uwię­dły


Źródła:

SJP.pl

Uwiędły

taki, który uwiądł (zwiądł); uwięd­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Uwięzienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­zba­wie­nie kogoś wol­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Uwięziowy

→ uwięź


Patrz:uwięź

Źródła:

SJP.pl

Uwięzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. wię­zić)

 (1.1) po­zba­wić wol­no­ści, zam­knąć w wię­zie­niu

 (1.2) ogra­ni­czyć wol­ność


Źródła:

Wiktionary

Uwięzły

taki, który uwiązł (ut­knął, ugrzęz­nął); uwięź­nię­ty


Źródła:

SJP.pl

Uwięź

to, co służy do uwią­za­nia, skrę­po­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Uwięźnięty

taki, który uwiązł (ut­knął, ugrzęz­nął); uwię­zły


Źródła:

SJP.pl

Uwm

Uni­wer­sy­tet War­miń­sko-Ma­zur­ski


skró­to­wiec

 (1.1) = eduk. Uni­wer­sy­tet War­miń­sko-Ma­zur­ski;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uwodniać

w che­mii: przy­łą­czać wodę do ja­kiejś sub­stan­cji; uwad­niać, do­ko­ny­wać hy­dra­ta­cji


Źródła:

SJP.pl

Uwodnienie

przy­łą­cza­nie czą­ste­czek wody do czą­ste­czek in­nych sub­stan­cji lub jonów, mo­gą­ce za­cho­dzić wsku­tek elek­tro­sta­tycz­ne­go przy­cią­ga­nia di­po­lo­wych czą­ste­czek wody przez jony w wod­nych rozt­wo­rach elek­tro­li­tów; hy­dra­ta­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) chem. hy­dra­ta­cja, re­ak­cja przy­łą­cza­nia wody do in­nych sub­stan­cji

 (1.2) roln. na­wod­nie­nie, sto­pień wil­got­no­ści gleby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwodniony

w che­mii: przy­łą­czyć wodę do ja­kiejś sub­stan­cji; do­ko­nać hy­dra­ta­cji


przy­miot­nik

 (1.1) chem. ut­wo­rzo­ny przez przy­łą­cze­nie czą­ste­czek wody

 (1.2) roln. na­wod­nio­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwodnić

w che­mii: przy­łą­czyć wodę do ja­kiejś sub­stan­cji; do­ko­nać hy­dra­ta­cji


Źródła:

SJP.pl

Uwodornianie

przy­łą­cza­nie wo­do­ru do czą­ste­czek związ­ków che­micz­nych; hy­dro­ge­na­cja, hy­dro­ge­ni­za­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­wra­cal­na re­ak­cja che­micz­na po­le­ga­ją­ca na przy­łą­cze­niu wo­do­ru do czą­ste­czek związ­ków or­ga­nicz­nych


Uwo­dor­nia­nie, uwo­dor­nie­nie, hy­dro­ge­ni­za­cja, hy­dro­ge­na­cja, wo­do­ro­wa­nie, hy­dro­ge­no­li­za – re­ak­cja re­duk­cji po­le­ga­ją­ca na przy­łą­cza­niu wo­do­ru do da­ne­go związ­ku che­micz­ne­go.

W che­mii or­ga­nicz­nej uwo­dor­nie­nie za­cho­dzi zaz­wy­czaj z czę­ścio­wym ro­zer­wa­niem wią­za­nia wie­lo­krot­ne­go wę­giel-wę­giel lub wę­giel-he­te­ro­a­tom. Re­ak­cja uwo­dar­nia­nia wy­ma­ga czę­sto sto­so­wa­nia wy­so­kich ci­śnień i sto­so­wa­nia ka­ta­li­za­to­rów, ta­kich ni­kiel Ra­ne­ya, że­la­zo, pal­lad, chrom, miedź oraz ich mie­sza­ne tlen­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uwodornienie

przy­łą­cze­nie wo­do­ru do czą­ste­czek związ­ków che­micz­nych; hy­dro­ge­na­cja, hy­dro­ge­ni­za­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hy­dro­ge­ni­za­cja, od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwo­dor­nić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwodorniony

przy­miot­nik

 (1.1) chem. pod­da­ny uwo­dor­nie­niu


Źródła:

Wiktionary

Uwodornić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uwo­dor­niać)

 (1.1) chem. pod­dać pro­ce­so­wi tech­no­lo­gicz­ne­mu po­le­ga­ją­ce­mu na ka­ta­li­tycz­nej re­ak­cji wo­do­ru ze związ­ka­mi or­ga­nicz­ny­mi

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny uwo­dor­nić się (ndk. uwo­dor­niać się)

 (2.1) chem. po­łą­czyć się w re­ak­cji che­micz­nej z wo­do­rem


Źródła:

Wiktionary

Uwodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwo­dzić.


Uwo­dze­nie – za­cho­wa­nie ma­ją­ce na celu przy­cią­gnię­cie part­ne­ra/part­ner­ki bez uży­cia prze­mo­cy. Może ono do­pro­wa­dzić do sto­sun­ku płcio­we­go lub ut­wo­rze­nia związ­ku nie­for­mal­ne­go, nie­kie­dy za­koń­czo­ne­go mał­żeń­stwem.

Tak­ty­ki uwo­dze­nia są roz­wa­ża­ne w nur­cie psy­cho­lo­gii ewo­lu­cyj­nej. W tym sen­sie po­ję­cie to może być uży­wa­ne także w od­nie­sie­niu do zwie­rząt.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Uwodziciel

męż­czyz­na uwo­dzą­cy ko­bie­ty; amant, ado­ra­tor, wiel­bi­ciel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na uwo­dzą­cy kogoś


Uwo­dzi­ciel (ang. "Bel Ami") – bry­tyj­ski dra­mat fil­mo­wy z 2012 roku w re­ży­se­rii Dec­la­na Don­nel­la­na i Nicka Or­me­ro­da. Adap­ta­cja fran­cu­skiej po­wie­ści Guy de Ma­u­pas­san­ta pt. "Bel Ami", wy­da­nej w 1885 roku. W fil­mie wy­stę­pu­ją Ro­bert Pat­tin­son, Uma Thur­man, Kri­stin Scott Tho­mas, Chri­sti­na Ricci i Colm Me­a­ney.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uwodzicielka

ko­bie­ta uwo­dzą­ca męż­czyzn; amant­ka, ado­ra­tor­ka, wiel­bi­ciel­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta uwo­dzą­ca kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwodzicielski

przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy uwo­dzi­cie­lo­wi lub uwo­dzi­ciel­ce


Źródła:

Wiktionary

Uwodzicielskość

→ uwo­dzi­ciel­ski


Patrz:uwodzicielski

Źródła:

SJP.pl

Uwodzicielstwo

rzad­ko: po­stę­po­wa­nie, pro­ce­der uwo­dzi­cie­la; ko­bie­ciar­stwo


Źródła:

SJP.pl

Uwodzić

cza­ro­wać, ba­ła­mu­cić, za­le­cać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­ry­wać, uj­mo­wać kogoś czymś; cza­ro­wać, ocza­ro­wać kogoś; pot. po­dry­wać kogoś

 (1.2) nie­po­strze­że­nie, skry­cie oszu­ki­wać, mamić; wpły­wać na kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwol

po­gard­li­wie: czło­nek Unii Wol­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Uwolnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwol­nić.

 (1.2) wy­pu­szcze­nie na wol­ność; wyz­wo­le­nie

 (1.3) sport. (w ho­ke­ju) wy­bi­cie krąż­ka z włas­nej ter­cji lub włas­nej po­ło­wy na po­ło­wę prze­ciw­ni­ka w taki spo­sób, że krą­żek minie linię bram­ko­wą po dru­giej stro­nie tafli a żaden z za­wod­ni­ków nie bę­dzie miał moż­li­wo­ści prze­ję­cia go


Uwol­nie­nie (ang. "De­li­ve­ran­ce") – ame­ry­kań­ski dre­szczo­wiec z 1972 roku w re­ży­se­rii Johna Bo­or­ma­na i z sce­na­riu­szem Ja­me­sa Dic­ke­ya na podst. jego po­wie­ści "Wy­ba­wie­nie". W 2008 roku zo­stał wpro­wa­dzo­ny do Na­ro­do­we­go Re­je­stru Fil­mo­we­go Sta­nów Zjed­no­czo­nych jako film „zna­czą­cy kul­tu­ro­wo, hi­sto­rycz­nie bądź este­tycz­nie”. De­biut fil­mo­wy Neda Be­at­ty’ego i Ronny’ego Coxa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Uwolnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uwal­niać)

 (1.1) wy­pu­ścić na wol­ność, os­wo­bo­dzić

 (1.2) usu­nąć więzy ogra­ni­cza­ją­ce ruchy

 (1.3) os­wo­bo­dzić kogoś z ja­kichś ogra­ni­czeń lub od cze­goś nie­przy­jem­ne­go

 (1.4) z za­rzu­tów: oczy­ścić

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny uwol­nić się (ndk. uwal­niać się)

 (2.1) wyr­wać się z zam­knię­cia

 (2.2) usu­nąć więzy ogra­ni­cza­ją­ce swoje ruchy

 (2.3) wyz­wo­lić się z ja­kichś ogra­ni­czeń lub od cze­goś nie­przy­jem­ne­go

 (2.4) z za­rzu­tów: oczy­ścić się


Źródła:

Wiktionary

Uwozić

rzad­ko: wy­wo­zić, za­wo­zić kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Uwr

skrót od: Uni­wer­sy­tet Wroc­ław­ski (czy­ta­ny jako całe, od­mien­ne wy­ra­że­nie)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uwrocie

uwroć wodna - ro­śli­na z ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych, ros­ną­ca na mu­li­stych brze­gach wód sto­ją­cych; gru­bosz wodny


Uwro­cie, po­przecz­niak – w rol­nict­wie pas o jed­na­ko­wej sze­ro­ko­ści wyz­na­czo­ny po obu stro­nach pola słu­żą­cy do za­wra­ca­nia pod­czas wy­ko­ny­wa­nia za­bie­gów agro­tech­nicz­nych (np. orki, siewu). Uwro­cia za­o­ru­je się w jed­nym roku na skład, a w na­stęp­nym na ro­zo­ryw­kę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uwroć

uwroć wodna - ro­śli­na z ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych, ros­ną­ca na mu­li­stych brze­gach wód sto­ją­cych; gru­bosz wodny


Uwroć ("Til­la­ea" L.) – ro­dzaj ro­ślin wy­róż­nia­ny w niek­tó­rych uję­ciach sy­ste­ma­tycz­nych w obrę­bie ro­dzi­ny gru­bo­szo­wa­tych ("Cras­su­la­ce­ae"). Ro­śli­ny tu za­li­cza­ne oka­za­ły się być za­gnież­dżo­ne w obrę­bie ro­dza­ju gru­bosz "Cras­su­la" i osta­tecz­nie tam zo­sta­ły za­li­czo­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uws-Nur

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. be­zod­pły­wo­we, słone je­zio­ro na po­gra­ni­czu Mon­go­lii i Rosji


Uws-nur (mong. Увс нуур, "Uws nuur"; ros. Убсу-Нур, "Ubsu-Nuur") – słone, be­zod­pły­wo­we je­zio­ro w pół­noc­no-za­chod­niej Mon­go­lii i po­łud­nio­wo-wschod­niej Rosji (nie­wiel­ki, pół­noc­ny skra­wek je­zio­ra leży na te­re­nie ro­syj­skiej Re­pu­bli­ki Tuwy). Po­przez pół­noc­ną część je­zio­ra prze­bie­ga gra­ni­ca ro­syj­sko-mon­gol­ska.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Uwski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z je­zio­rem Uws-nur, do­ty­czą­cy je­zio­ra Uws-nur

 (1.2) zwią­za­ny z Uwą, do­ty­czą­cy Uwy


Źródła:

Wiktionary

Uwspólniać

czy­nić wspól­nym


Źródła:

SJP.pl

Uwspólnić

uczy­nić wspól­nym


Źródła:

SJP.pl

Uwspólnotowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uw­spól­no­to­wić.


Źródła:

Wiktionary

Uwspólnotowić

prze­ka­zać w kom­pe­ten­cje Unii Eu­ro­pej­skiej


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) praw. prze­nieść w wy­łącz­ne kom­pe­ten­cje Unii Eu­ro­pej­skiej (o sfe­rach za­rzą­dza­nia pań­stwo­we­go)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwspółcześnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uw­spół­cze­śniać.


Źródła:

Wiktionary

Uwspółcześniać

czy­nić współ­czes­nym, no­wo­czes­nym, do­sto­so­wy­wać do współ­czes­no­ści; ak­tu­a­li­zo­wać, uak­tu­al­niać, mo­der­ni­zo­wać, uno­wo­cze­śniać


Źródła:

SJP.pl

Uwspółcześnić

uczy­nić współ­czes­nym, no­wo­czes­nym, do­sto­so­wać do współ­czes­no­ści; zak­tu­a­li­zo­wać, uak­tu­al­nić, zmo­der­ni­zo­wać, uno­wo­cze­śnić


Źródła:

SJP.pl

Uwstecznianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uw­stecz­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uwsteczniony

1. za­trzy­mać lub cof­nąć w roz­wo­ju; uczy­nić za­co­fa­nym;
2. uw­stecz­nić się - za­trzy­mać, opóź­nić się w roz­wo­ju; stać się za­co­fa­nym


Źródła:

SJP.pl

Uwstecznić

1. za­trzy­mać lub cof­nąć w roz­wo­ju; uczy­nić za­co­fa­nym;
2. uw­stecz­nić się - za­trzy­mać, opóź­nić się w roz­wo­ju; stać się za­co­fa­nym


Źródła:

SJP.pl

Uwula

nie­wiel­ki mię­sień znaj­du­ją­cy się nad ję­zy­kiem w tyle pod­nie­bie­nia mięk­kie­go u ludzi i niek­tó­rych ssa­ków; ję­zy­czek


Źródła:

SJP.pl

Uwydatnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwy­dat­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uwydatniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uwy­dat­nić)

 (1.1) po­ka­zy­wać w spo­sób bar­dziej wy­ra­zi­sty; wy­su­wać na pier­wszy plan

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny uwy­dat­niać się (dk. uwy­dat­nić się)

 (2.1) ujaw­niać się w spo­sób bar­dziej wy­ra­zi­sty; wy­su­wać się na pier­wszy plan


Źródła:

Wiktionary

Uwydatnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwy­dat­nić.


Źródła:

Wiktionary

Uwydatnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uwy­dat­niać)

 (1.1) po­ka­zać w spo­sób bar­dziej wy­ra­zi­sty; wy­su­nąć na pier­wszy plan

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny uwy­dat­nić się (ndk. uwy­dat­niać się)

 (2.1) ujaw­nić się w spo­sób bar­dziej wy­ra­zi­sty; wy­su­nąć się na pier­wszy plan


Źródła:

Wiktionary

Uwypuklanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwy­pu­klać.


Źródła:

Wiktionary

Uwzględniać

brać pod uwagę


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uwz­ględ­nić)

 (1.1) brać pod uwagę

 (1.2) proś­bę, ży­cze­nie, wnio­sek: speł­nić, przy­chy­lić się do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwzględnić

wziąć pod uwagę


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uwz­ględ­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|uwz­ględ­niać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwziąć

uw­ziąć się - uprzeć się przy czymś; zaw­ziąć się


Źródła:

SJP.pl

Uwęglanie

1. prze­mie­niać sub­stan­cje zwie­rzę­ce i ro­ślin­ne w węgle ko­pal­ne;
2. uwę­glać się - o sub­stan­cjach zwie­rzę­cych i ro­ślin­nych: przet­wa­rzać się w węgle ko­pal­ne


Źródła:

SJP.pl

Uwęglać

1. prze­mie­niać sub­stan­cje zwie­rzę­ce i ro­ślin­ne w węgle ko­pal­ne;
2. uwę­glać się - o sub­stan­cjach zwie­rzę­cych i ro­ślin­nych: przet­wa­rzać się w węgle ko­pal­ne


Źródła:

SJP.pl

Uwęglić

1. prze­mie­nić sub­stan­cje zwie­rzę­ce i ro­ślin­ne w węgle ko­pal­ne;
2. uwę­glić się - o sub­stan­cjach zwie­rzę­cych i ro­ślin­nych: przet­wo­rzyć się w węgle ko­pal­ne


Źródła:

SJP.pl

Uwłaczający

obraź­li­wy, przy­no­szą­cy ujmę


przy­miot­nik

 (1.1) przy­no­szą­cy ujmę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uwłaczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uwła­czać.


Źródła:

Wiktionary

Uwłaczać

uchy­biać czy­jejś god­no­ści oso­bi­stej sło­wem lub czy­nem


Źródła:

SJP.pl

Uwłaczyć

przy­nieść ujmę komuś lub cze­muś; ubli­żyć, obra­zić


Źródła:

SJP.pl

Uwłaszczać

1. daw­niej: na­da­wać chło­pom prawo włas­no­ści do użyt­ko­wa­nej przez nich ziemi oraz uwal­niać od pań­szczyz­ny;
2. zmie­niać sto­sun­ki włas­no­ścio­we po­przez na­da­nie ty­tu­łu włas­no­ści użyt­kow­ni­ko­wi nie­ru­cho­mo­ści


Źródła:

SJP.pl

Uwłaszczenie

1. prze­ka­zać prawa włas­no­ści do mie­nia;
2. daw­niej: nadać chło­pom na włas­ność użyt­ko­wa­ną przez nich zie­mię oraz znieść fe­u­dal­ne ob­cią­że­nia na rzecz panów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) praw. prze­ka­za­nie prawa włas­no­ści do mie­nia;

 (1.2) hist. na­da­nie chło­pom na włas­ność użyt­ko­wa­nej przez nich ziemi


Uwła­szcze­nie – prze­ka­za­nie oso­bie praw­nej bądź fi­zycz­nej prawa włas­no­ści do mie­nia skar­bu pań­stwa, ko­mu­nal­ne­go lub spół­dziel­cze­go. Jest ono nie­od­płat­ne lub czę­ścio­wo płat­ne (w prze­ci­wień­stwie do pry­wa­ty­za­cji).

Uwła­szcze­nie do­ko­nu­je się na pod­sta­wie usta­wy lub prze­pi­sów wy­ko­naw­czych do niej. Sta­no­wi ono prze­ci­wień­stwo na­cjo­na­li­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uwłaszczeniowiec

śro­do­wi­sko­wo: zwo­len­nik nie­od­płat­ne­go prze­ka­za­nia oby­wa­te­lom prawa włas­no­ści do ma­jąt­ku skar­bu pań­stwa


Źródła:

SJP.pl

Uwłaszczeniowy

przy­miot­nik od: uwła­szcze­nie


Źródła:

SJP.pl

Uwłaszczyć

1. prze­ka­zać prawa włas­no­ści do mie­nia;
2. daw­niej: nadać chło­pom na włas­ność użyt­ko­wa­ną przez nich zie­mię oraz znieść fe­u­dal­ne ob­cią­że­nia na rzecz panów


Źródła:

SJP.pl

Uwłoctwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. obel­ga


Źródła:

Wiktionary

Uwłosienie

rzad­ko: uwło­sić się - po­kryć się wło­sa­mi; owło­sić się


Źródła:

SJP.pl

Uwłosiony

po­kry­ty wło­sa­mi, szcze­ci­ną lub rzę­ska­mi; owło­sio­ny, owło­szo­ny, uwło­szo­ny


Źródła:

SJP.pl

Uwłosić

rzad­ko: uwło­sić się - po­kryć się wło­sa­mi; owło­sić się


Źródła:

SJP.pl