Us

[czy­taj: u-ES] skrót od:
1. Uni­wer­sy­tet Szcze­ciń­ski;
2. urząd skar­bo­wy; fi­skus, skar­bów­ka


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = eduk. Uni­wer­sy­tet Szcze­ciń­ski

 (1.2) = adm. praw. urząd skar­bo­wy

 (1.3) = astr. Układ Sło­necz­ny

 (1.4) = środ. wojsk. ubiór skocz­ka (wojsk po­wietrz­no­de­san­to­wych)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Usa

[czy­taj: u-es-A] skrót od: Uni­ted Sta­tes of Ame­ri­ca - Stany Zjed­no­czo­ne Ame­ry­ki


skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju nie­mę­sko­o­so­bo­we­go, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) = ang. Uni­ted Sta­tes of Ame­ri­ca → Stany Zjed­no­czo­ne Ame­ry­ki;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Usadawiać

po­sa­da­wiać;
1. umie­szczać, sa­dzać kogoś wy­god­nie; usa­dzać;
2. umie­szczać, umiej­sca­wiać coś gdzieś;
3. umie­szczać kogoś na wy­so­kim sta­no­wi­sku w fir­mie


Źródła:

SJP.pl

Usadowiać

rzad­ko: usa­da­wiać;
1. umie­szczać, sa­dzać kogoś wy­god­nie; usa­dzać;
2. umie­szczać, umiej­sca­wiać coś gdzieś;
3. umie­szczać kogoś na wy­so­kim sta­no­wi­sku w fir­mie


Źródła:

SJP.pl

Usadowić

1. umie­ścić, po­sa­dzić kogoś wy­god­nie; usa­dzić;
2. umie­ścić, umiej­sco­wić coś gdzieś;
3. umie­ścić kogoś na wy­so­kim sta­no­wi­sku w fir­mie


Źródła:

SJP.pl

Usamodzielniony

taki, który się usa­mo­dziel­nił; nie­za­leż­ny


Źródła:

SJP.pl

Usamodzielnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usa­mo­dziel­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|usa­mo­dziel­niać.


Źródła:

Wiktionary

Usankcjonowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usank­cjo­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Usankcjonować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) au­to­ry­ta­tyw­nie zat­wier­dzić, nadać moc praw­ną lub urzę­do­wą

 (1.2) za­a­pro­bo­wać, przyz­wo­lić na coś, uznać za do­pu­szczal­ne


Źródła:

Wiktionary

Usarek

hu­sar­ski strój no­szo­ny w XVII wieku, ak­sa­mit­na kar­ma­zy­no­wa kurt­ka ze zło­ty­mi gu­zi­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Usarka

hu­sar­ski strój no­szo­ny w XVII wieku, ak­sa­mit­na kar­ma­zy­no­wa kurt­ka ze zło­ty­mi gu­zi­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Usarski

dawny przy­miot­nik od: usarz, usar


Źródła:

SJP.pl

Usarzów

Usa­rzów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie opa­tow­skim, w gmi­nie Lip­nik. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Usatysfakcjonowany

przy­miot­nik

 (1.1) od­czu­wa­ją­cy uczu­cie speł­nie­nia z po­wo­du osią­gnię­cia cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Usatysfakcjonować

za­spo­ko­ić czy­jeś am­bi­cje, po­trze­by, pra­gnie­nia; za­do­wo­lić, ukon­ten­to­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. sa­tys­fak­cjo­no­wać)

 (1.1) spra­wić komuś sa­tys­fak­cję; za­spo­ko­ić czy­jeś ocze­ki­wa­nia, po­trze­by lub uczu­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usb

[czy­taj: u-es-be]
1. skrót od: Uni­ver­sal Se­rial Bus, uni­wer­sal­na ma­gi­stra­la sze­re­go­wa umoż­li­wia­ją­ca po­dłą­cze­nie do kom­pu­te­ra wielu urzą­dzeń pe­ry­fe­ryj­nych;
2. skrót od: Uni­wer­sy­tet Ste­fa­na Ba­to­re­go


skró­to­wiec

 (1.1) = elek­tron. ang. Uni­ver­sal Se­rial Bus → uni­wer­sal­na ma­gi­stra­la sze­re­go­wa; ro­dzaj portu ko­mu­ni­ka­cyj­ne­go w urzą­dze­niach elek­tro­nicz­nych;


USB (od Uni­ver­sal Se­rial Bus), uni­wer­sal­na ma­gi­stra­la sze­re­go­wa – kom­pu­te­ro­we złą­cze ko­mu­ni­ka­cyj­ne (tak zwany port lub in­ter­fejs) za­stę­pu­ją­ce stare porty sze­re­go­we i porty rów­no­le­głe. Zo­sta­ło opra­co­wa­ne przez firmy Mi­cro­soft, Intel, Com­paq, IBM i DEC, które w celu roz­wo­ju i wspar­cia tego stan­dar­du po­wo­ła­ły.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Usc

[czy­taj: u-es-CE] skrót od: Urząd Stanu Cy­wil­ne­go


skró­to­wiec

 (1.1) = adm. urząd stanu cy­wil­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Usceniczniać

przy­go­to­wy­wać do wy­sta­wie­nia na sce­nie w po­sta­ci przed­sta­wie­nia, na­da­wać formę dra­ma­tu; dra­ma­ty­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Uscenicznić

przy­go­to­wać do wy­sta­wie­nia na sce­nie w po­sta­ci przed­sta­wie­nia, nadać formę dra­ma­tu; udra­ma­ty­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Uschnięty

o ro­śli­nach i ich czę­ściach: obu­mar­ły, za­su­szo­ny


Źródła:

SJP.pl

Uschnąć

o ro­śli­nach i ich czę­ściach: obum­rzeć, za­su­szyć się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usy­chać)

 (1.1) bot. zgi­nąć z braku wody

 (1.2) przen. bar­dzo prze­żyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uschły

o ro­śli­nach i ich czę­ściach: obu­mar­ły, za­su­szo­ny


Źródła:

SJP.pl

Usd

[czy­taj: u-es-DE] skrót od: ang. Uni­ted Sta­tes Dol­lar - dolar ame­ry­kań­ski


Źródła:

SJP.pl

Usenet

ogól­noś­wia­to­wy sy­stem grup dy­sku­syj­nych w in­ter­ne­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) in­form. część In­ter­ne­tu poz­wa­la­ją­ca na dy­sku­sję wszyst­kich użyt­kow­ni­ków za poś­red­nict­wem grup dy­sku­syj­nych;


Use­net ( User Net­work) – ogól­noś­wia­to­wy sy­stem grup dy­sku­syj­nych, z któ­re­go można ko­rzy­stać przez In­ter­net.

Skła­da się on z ty­się­cy grup te­ma­tycz­nych, uło­żo­nych w struk­tu­rę hie­rar­chicz­ną.

Wia­do­mo­ści przy­po­mi­na­ją­ce pocz­tę elek­tro­nicz­ną użyt­kow­ni­cy wy­sy­ła­ją do ser­we­rów Use­ne­tu, a ser­we­ry two­rzą­ce sieć P2P au­to­ma­tycz­nie wy­mie­nia­ją je mię­dzy sobą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Usenetowy

→ use­net, → Use­net


Patrz:usenet, → Usenet

Źródła:

SJP.pl

Usenko

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

User

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) in­form. pot. użyt­kow­nik


Źródła:

Wiktionary

Usg

skrót od: ul­tra­so­no­gra­fia, ul­tra­so­no­graf (od­czy­ty­wa­ny jako cały, od­mien­ny wyraz lub u-es-gie); usg.


skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju ni­ja­kie­go

 (1.1) = techn. med. wet. ul­tra­so­no­gra­fia

 (1.2) = techn. med. wet. ul­tra­so­no­graf


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Usg.

skrót od: ul­tra­so­no­gra­fia, ul­tra­so­no­graf (od­czy­ty­wa­ny jako cały, od­mien­ny wyraz lub u-es-gie); USG


Źródła:

SJP.pl

Usher

Usher, właśc. Usher Terry Ra­y­mond IV (ur. 14 paź­dzier­ni­ka 1978) – ame­ry­kań­ski wo­ka­li­sta, tan­cerz oraz aktor, uwa­ża­ny za współ­czes­ne­go króla mu­zy­ki R&B. Po­pu­lar­ność Us­he­ra za­po­cząt­ko­wa­na zo­sta­ła pod ko­niec lat 90., wraz z pre­mie­rą dru­gie­go al­bu­mu, "My Way" i ut­wo­ru „Nice and Slow”, który upla­so­wał się na szczy­cie listy "Bill­bo­ard" Hot 100.


Źródła:

Wikipedia

Usia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zdrobn. Ur­szu­la


Źródła:

Wiktionary

Usiadać

zaj­mo­wać miej­sce do sie­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Usiany

1. wy­stą­pić gdzieś w dużej licz­bie; up­strzyć;
2. prze­no­śnie: po­kryć jakąś prze­strzeń dużą licz­bą cze­goś


Usia­ny ( Усяны; Усяны) – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie wi­teb­skim, w re­jo­nie bra­sław­skim, w siel­so­wie­cie Mie­ża­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Usiatkowany

bo­ro­wik usiat­ko­wa­ny - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny bo­ro­wi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Usiać

1. wy­stą­pić gdzieś w dużej licz­bie; up­strzyć;
2. prze­no­śnie: po­kryć jakąś prze­strzeń dużą licz­bą cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Usidlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usid­lać.


Źródła:

Wiktionary

Usidlić

pod­dać kogoś swo­je­mu wpły­wo­wi; omo­tać, zba­ła­mu­cić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usid­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|usid­lać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usiec

1. daw­niej: zabić bro­nią siecz­ną;
2. daw­niej, dziś re­gio­nal­nie: uko­sić (sko­sić pewną ilość cze­goś, np. trawy, zboża)


Źródła:

SJP.pl

Usieciowanie

po­łą­czyć łań­cu­chy po­li­me­rów w trój­wy­mia­ro­wą sieć


Usie­cio­wa­nie – czę­stość po­ja­wia­nia się wią­zań pen­ta­pep­ty­do­wych po­mię­dzy resz­ta­mi kwasu "N"-ace­ty­lo­mu­ra­mi­no­we­go pep­ty­do­gli­ka­nu w ścia­nie ko­mór­ko­wej bak­te­rii.

Przez wolną grupę kar­bok­sy­lo­wą resz­ty kwasu "N"-ace­ty­lo­mu­ra­mi­no­we­go, łań­cuch wie­lo­cu­kro­wy łączy się z pen­ta­pep­ty­dem o skła­dzie ami­nok­wa­sów cha­rak­te­ry­stycz­nym dla ga­tun­ku bak­te­rii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Usieciować

po­łą­czyć łań­cu­chy po­li­me­rów w trój­wy­mia­ro­wą sieć


Źródła:

SJP.pl

Usiedzieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) po­zo­stać nie­ru­cho­mym w sie­dzą­cej po­zy­cji

 (1.2) zo­stać dłu­żej w jed­nym miej­scu bez opu­szcza­nia lub wy­cho­dze­nia

 (1.3) daw. wyjść bez­piecz­nie pod­czas sie­dze­nia

 (1.4) daw. sie­dząc, za­cze­kać na coś albo zła­pać coś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny usie­dzieć się

 (2.1) daw. ekspr. to samo co (1.2)


Źródła:

Wiktionary

Usiewać

rzad­ko, prze­no­śnie: po­kry­wać jakąś prze­strzeń dużą licz­bą cze­goś, np. usie­wać niebo gwia­zda­mi


Źródła:

SJP.pl

Usilnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z wy­sił­kiem, upar­cie, wytr­wa­le, gor­li­wie


Źródła:

Wiktionary

Usilniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: usil­nie


Źródła:

SJP.pl

Usilniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: usil­ny


Źródła:

SJP.pl

Usilność

daw­niej: usil­ne sta­ra­nie się o coś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest usil­ne; cecha tych, któ­rzy są usil­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usilny

taki, w któ­re­go wło­żo­no wiele wy­sił­ku; gor­li­wy; in­ten­syw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, w który ktoś wkła­da wiele wy­sił­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usiąść

zająć miej­sce sie­dzą­ce


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. sia­dać)

 (1.1) zająć miej­sce sie­dzą­ce, przejść do sie­dze­nia

 (1.2) o zwie­rzę­tach i ma­szy­nach la­ta­ją­cych wy­lą­do­wać

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny usiąść się

 (2.1) reg-pl|Poz­nań. usiąść (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usiłowania

usil­nie pró­bo­wać coś zro­bić


Źródła:

SJP.pl

Usiłowanie

usil­nie pró­bo­wać coś zro­bić


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usi­ło­wać.


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Usi­ło­wa­nie – jedna z form sta­dial­nych prze­stęp­stwa. Art. 13 § 1 k.k. z po­ję­ciem usi­ło­wa­nia wiąże wy­stę­po­wa­nie trzech prze­sła­nek:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Usiłować

usil­nie pró­bo­wać coś zro­bić


cza­sow­nik

 (1.1) bar­dzo usil­nie sta­rać się; dzia­łać w celu osią­gnię­cia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usjp

skró­to­wiec

 (1.1) = Uni­wer­sal­ny słow­nik ję­zy­ka pol­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Usk

skrót od: Urząd do Spraw Kom­ba­tan­tów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uskior

skrót od: Urząd do Spraw Kom­ba­tan­tów i Osób Re­pre­sjo­no­wa­nych


Źródła:

SJP.pl

Uskok

1. skok do tyłu, w bok;
2. pio­no­wa ścia­na grani;
3. ar­chit. za­ła­ma­nie się dwóch ele­men­tów o pła­szczyz­nach rów­no­le­głych do sie­bie;
4. prze­su­nię­cie się mas skal­nych wzglę­dem sie­bie i szcze­li­na tak pow­sta­ła; dys­lo­ka­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) skok do tyłu lub w bok wy­ko­na­ny w celu uni­knię­cia ja­kie­goś nie­bez­pie­czeń­stwa

 (1.2) geol. pę­knię­cie mas skal­nych, wzdłuż któ­re­go na­stą­pi­ło ich prze­su­nię­cie wzglę­dem sie­bie;

 (1.3) fonet. ob­ni­że­nie wy­so­ko­ści dźwię­ku mię­dzy sy­la­ba­mi lub wy­ra­za­mi ję­zy­ka to­nal­ne­go, w IPA oz­na­cza­ne sym­bo­lem ꜜ da­ta­def|od 1969.


Uskok – struk­tu­ra tek­to­nicz­na pow­sta­ła w wy­ni­ku ro­zer­wa­nia mas skal­nych i prze­mie­szcze­nia ich wzdłuż pow­sta­łej po­wierzch­ni (lub wą­skiej stre­fy zni­szcze­nia), zwa­nej po­wierzch­nią usko­ku (lub stre­fą usko­ko­wą). Usko­kom mogą to­wa­rzy­szyć inne struk­tu­ry tek­to­nicz­ne (przy­u­sko­ko­we pod­gię­cia warstw, fałdy, flek­su­ry).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uskokowy

przy­miot­nik od: uskok


Źródła:

SJP.pl

Uskrzydlający

na­da­wać cze­muś lek­ko­ści, pędu


Patrz:uskrzydlać

Źródła:

SJP.pl

Uskrzydlać

na­da­wać cze­muś lek­ko­ści, pędu


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) do­da­wać lek­ko­ści

 (1.2) dawać ener­gię, zapał i natch­nie­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uskrzydlić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. us­krzyd­lać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|us­krzyd­lać.


Źródła:

Wiktionary

Uskrzydlony

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­sia­da skrzy­dła lub skrzy­deł­ka

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: us­krzyd­lać

 (2.2) przen. taki, któ­re­mu coś do­da­ło ener­gii do dzia­ła­nia


Źródła:

Wiktionary

Uskrómnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uskróm­nić.


Źródła:

Wiktionary

Uskrómnić

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gwara. ko­ciew­ska pos­przą­tać


Źródła:

Wiktionary

Uskutecznić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usku­tecz­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|usku­tecz­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uskąpiać

daw­niej: ską­pić, po­ską­piać;
1. nie dawać komuś czego lub dać za mało;
2. ob­da­rzać czymś w ogra­ni­czo­nym stop­niu;
3. ża­ło­wać cze­goś sobie


Źródła:

SJP.pl

Usl

skrót od: Urzę­do­wy Spis Leków


Źródła:

SJP.pl

Usmarkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|us­mar­kać.


Źródła:

Wiktionary

Usmarkany

po­tocz­nie: taki, który się us­mar­kał; zas­mar­ka­ny


Źródła:

SJP.pl

Usmarowywać

po­tocz­nie:
1. bru­dzić coś czymś;
2. us­ma­ro­wy­wać się - bru­dzić sa­me­go sie­bie


Źródła:

SJP.pl

Usmażyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. sma­żyć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|sma­żyć.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny us­ma­żyć się (ndk. sma­żyć się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|sma­żyć się.


Źródła:

Wiktionary

Usmoł

gwa­ro­wo: sko­ru­pa ut­wo­rzo­na m.in. z ży­wi­cy i ziemi na szcze­ci­nie dzika, pow­sta­ła przy ocie­ra­niu się zwie­rzę­cia o drze­wa


Źródła:

SJP.pl

Usmuklić

rzad­ko: uczy­nić smu­kłym, szczu­płym; wys­mu­klić


Źródła:

SJP.pl

Usnarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie Szu­dzia­ło­wo;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Usnoplany

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. za­ka­ta­rzo­ny


Źródła:

Wiktionary

Usnuć

1. przę­dąc wyt­wo­rzyć nitkę; uprząść;
2. za­pla­no­wać coś, uło­żyć


Źródła:

SJP.pl

Usnąć

po­grą­żyć się we śnie; zas­nąć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usy­piać)

 (1.1) zas­nąć, za­cząć spać

 (1.2) przen. o miej­scu: stać się ci­chym, spo­koj­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usos

skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju mę­sko­rze­czo­we­go

 (1.1) = in­form. eduk. Uni­wer­sy­tec­ki Sy­stem Ob­słu­gi Stu­diów


Źródła:

Wiktionary

Usowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Usp

Uni­que Sel­ling Pro­po­si­tion, uni­ka­to­wa pro­po­zy­cja sprze­da­ży, ro­dzaj stra­te­gii sto­so­wa­nej w re­kla­mie, opar­tej na wy­o­bra­że­niu to­wa­ru, na wzbu­dza­nych przez niego uczu­ciach i emo­cjach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uspakajający

→ uspa­ka­jać


Patrz:uspakajać

Źródła:

SJP.pl

Uspakajać

uspo­ka­jać;
1. na­kła­niać kogoś do spo­ko­ju, ciszy, wpro­wa­dzać ład;
2. przy­wra­cać komuś spo­kój, usu­nąć przy­czy­ny zde­ner­wo­wa­nia; ukoić;
3. uspa­ka­jać się:
a) stać się spo­koj­nym, ci­chym;
b) po­zby­wać się nie­po­ko­ju, obaw; wy­ci­szać się;
c) o burzy, śnie­ży­cy: ustać


Źródła:

SJP.pl

Uspantele

dawny język In­dian w Gu­ja­nie


Źródła:

SJP.pl

Uspienski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uspokajacz

rzad­ko: śro­dek uspo­ka­ja­ją­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. ten, kto wpro­wa­dza spo­kój, ład, po­rzą­dek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. rzecz, która uspo­ka­ja

 (2.2) pot. lek, śro­dek uspo­ka­ja­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uspokajająco

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób uspo­ka­ja­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Uspokajający

uspa­ka­jać;
1. na­kła­niać kogoś do spo­ko­ju, ciszy, wpro­wa­dzać ład;
2. przy­wra­cać komuś spo­kój, usu­nąć przy­czy­ny zde­ner­wo­wa­nia; ukoić;
3. uspo­ka­jać się:
a) stać się spo­koj­nym, ci­chym;
b) po­zby­wać się nie­po­ko­ju, obaw; wy­ci­szać się;
c) o burzy, śnie­ży­cy: ustać


imie­słów przy­miot­ni­ko­wy czyn­ny

 (1.1) taki, który uspo­ka­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uspokajanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uspo­ka­jać.


Źródła:

Wiktionary

Uspokajać

uspa­ka­jać;
1. na­kła­niać kogoś do spo­ko­ju, ciszy, wpro­wa­dzać ład;
2. przy­wra­cać komuś spo­kój, usu­nąć przy­czy­ny zde­ner­wo­wa­nia; ukoić;
3. uspo­ka­jać się:
a) stać się spo­koj­nym, ci­chym;
b) po­zby­wać się nie­po­ko­ju, obaw; wy­ci­szać się;
c) o burzy, śnie­ży­cy: ustać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uspo­ko­ić)

 (1.1) przy­wra­cać spo­kój, utu­lać, ła­go­dzić, usu­wać obawy, zde­ner­wo­wa­nie

 (1.2) skła­niać, na­wo­ły­wać do ciszy, mil­cze­nia, ha­mo­wać, uci­szać, wpro­wa­dzać ład, po­rzą­dek

 (1.4) daw. na­sy­cać, za­spo­ka­jać

 (1.5) rzad. za­łat­wiać za­do­wa­la­ją­co, re­gu­lo­wać, spła­cać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny uspo­ka­jać się (dk. uspo­ko­ić się)

 (2.1) odzy­ski­wać spo­kój, sta­wać się spo­koj­nym

 (2.2) wy­po­ga­dzać się; o po­go­dzie, zja­wi­skach at­mos­fe­rycz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uspokoiciel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. ten, kto uspo­ka­ja, uspo­ka­ja­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Uspokoicielka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. ko­bie­ta, która uspo­ka­ja


Źródła:

Wiktionary

Uspokoić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uspo­ka­jać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|uspo­ka­jać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny uspo­ko­ić się (ndk. uspo­ka­jać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|uspo­ka­jać się.


Źródła:

Wiktionary

Uspokojenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przy­wró­ce­nie spo­ko­ju, od­cza­sow­ni­ko­wy od|uspo­ko­ić.

 (1.2) spo­kój wew­nętrz­ny, od­prę­że­nie po ustą­pie­niu nie­po­ko­ju


Źródła:

Wiktionary

Uspokojony

imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny

 (1.1) taki, który po­zbył się nie­po­ko­ju, zde­ner­wo­wa­nia

 (1.2) ni­czym nie­za­kłó­co­ny, nie­ru­cho­my i cichy


Źródła:

Wiktionary

Usportawiać

wy­cho­wy­wać w duchu spor­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Usportowić

wy­cho­wać w duchu spor­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Usposabiać

1. na­sta­wiać kogoś na coś; wpro­wa­dzać w okre­ślo­ny na­strój; na­stra­jać;
2. daw­niej: czy­nić zdol­nym do cze­goś; daw­niej: za­o­pa­try­wać, wy­po­sa­żać w coś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) przest. uczyć, kształ­cić kogoś do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usposobienie

książ­ko­wo:
1. cechy cha­rak­te­ru czło­wie­ka, spo­sób za­cho­wy­wa­nia się, re­a­go­wa­nia; tem­pe­ra­ment, na­tu­ra;
2. tym­cza­so­wy stan psy­chicz­ny; humor, na­strój


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) tem­pe­ra­ment, ze­spół sta­łych skłon­no­ści i cech psy­chicz­nych

 (1.2) na­strój, chwi­lo­wy stan psy­chicz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usposobić

1. wpły­nąć na kogoś w pe­wien spo­sób, uczy­nić skłon­nym do cze­goś;
2. uczy­nić po­dat­nym na coś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uspo­sa­biać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|uspo­sa­biać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uspołecznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spra­wie­nie, że ktoś sta­nie się ak­tyw­ny spo­łecz­nie

 (1.2) spra­wie­nie, że coś sta­nie się włas­no­ścią spół­dziel­czą, spo­łecz­ną lub pań­stwo­wą


Źródła:

Wiktionary

Usprawiedliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uspra­wied­li­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Usprawiedliwiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uspra­wied­li­wić)

 (1.1) oczy­szczać z za­rzu­tów, po­da­wać uspra­wied­li­wie­nie

 (1.2) wy­ja­śniać mo­ty­wy dzia­ła­nia


Źródła:

Wiktionary

Usprawiedliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uspra­wied­li­wić.


Nie mylić z: Uza­sad­nie­nie.

Uspra­wied­li­wie­nie – uczy­nie­nie czło­wie­ka grzesz­ne­go spra­wied­li­wym w oczach Bo­żych, takim, jak gdyby wy­peł­nił obo­wią­zu­ją­ce go przy­ka­za­nia. Ter­min "uspra­wied­li­wie­nie" (gr. δικαιοω, w tran­skryp­cji ła­ciń­skiej dikaioō – []) wy­stę­pu­je w Li­ście do Rzy­mian, Ga­la­cjan, Li­ście do Ty­tu­sa oraz w Li­ście Ja­ku­ba, zaś sama kon­cep­cja uspra­wied­li­wie­nia wy­stę­pu­je w wielu księ­gach Sta­re­go i No­we­go Te­sta­men­tu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Usprawiedliwić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uspra­wied­li­wiać)

 (1.1) po­ka­zać, że ktoś jest nie­win­ny, uza­sad­nia­jąc jego po­stę­po­wa­nie

 (1.2) po­ka­zać, że ja­kieś dzia­ła­nie lub de­cyz­ja są ko­niecz­ne lub za­sad­ne

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny uspra­wied­li­wić się (ndk. uspra­wied­li­wiać się)

 (2.1) wy­ja­śnić swoje po­stę­po­wa­nie, sta­ra­jąc się do­wieść, że jest ono słusz­ne


Źródła:

Wiktionary

Usprawnieniowy

przy­miot­nik od: uspraw­nie­nie


Źródła:

SJP.pl

Usprzętawiać

za­o­pa­try­wać, wy­po­sa­żać w sprzęt


Źródła:

SJP.pl

Usprzętowić

za­o­pa­trzyć w sprzęt


Źródła:

SJP.pl

Uspójniać

o tek­ście: spra­wiać, że staje się spój­ny (lo­gicz­nie po­wią­za­ny)


Źródła:

SJP.pl

Uspójnić

o tek­ście: spra­wić, że sta­nie się spój­ny (lo­gicz­nie po­wią­za­ny)


Źródła:

SJP.pl

Usrany

zas­ra­ny; wul­gar­nie:
1. ubru­dzo­ny włas­ny­mi od­cho­da­mi;
2. nic nie­wart; kiep­ski, nędz­ny, marny;
3. bu­dzą­cy nie­chęć


Źródła:

SJP.pl

Usrać

wul­gar­nie:
1. usrać sobie - ub­zdu­rać sobie;
2. roz­mie­ścić gdzieś dużo obiek­tów;
3. uczy­nić nie­przy­jem­nym, uprzy­krzyć;
4. usrać się:
a) bar­dzo się zmę­czyć;
b) zlek­ce­wa­żyć; olać, zlać;
c) ubru­dzić się czymś;
d) zep­suć się; sko­pać się, schrza­nić się;
e) uw­ziąć się, zaw­ziąć się;
f) uprzeć się


Źródła:

SJP.pl

Usrebrzać

na­da­wać srebr­ny kolor; pos­re­brzać, sre­brzyć


Źródła:

SJP.pl

Usrebrzyć

nadać sre­brzy­stą barwę, sre­brzy­sty po­łysk; os­re­brzyć, pos­re­brzyć


Źródła:

SJP.pl

Usrywać

wul­gar­nie:
1. za­bru­dzać;
2. us­ry­wać się - bru­dzić się czymś


Źródła:

SJP.pl

Uss

[czy­taj: ju-es-ES] skrót od: Uni­ted Sta­tes Ship - Okręt Sta­nów Zjed­no­czo­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ussuri

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Azji pły­ną­ca przez Rosję i Chiny, ucho­dzą­ca do Amuru;


Us­su­ri (ros. Уссури; chiń. upr. 乌苏里江; chiń. trad. 烏蘇里江; pi­ny­in "Wūsūlǐ Jiāng") – rzeka w Azji. Pły­nie w Rosji i Chi­nach. Źró­dła na wy­so­ko­ści 1682 m n.p.m. na sto­kach góry Śnież­nej w gó­rach fał­do­wych Si­cho­te Aliń i ucho­dzi do Amuru, jako jego prawy do­pływ. Dłu­gość 897 km przy po­wierzch­ni do­rze­cza 193 000 km². Prze­pływ w dol­nym biegu 1150 m³/sek.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ussuryjsk

mia­sto w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w Kraju Nad­mor­skim, na Da­le­kim Wscho­dzie;


Us­su­ryjsk (ros. Уссурийск) – mia­sto w Rosji (Da­le­ki Wschód), cen­trum ad­mi­ni­stra­cyj­ne Us­su­ryj­skie­go Okrę­gu Miej­skie­go w Kraju Nad­mor­skim, nad rze­ka­mi Ra­zdol­na­ja, Ko­ma­row­ka i Ra­kow­ka. Mia­sto liczy 173 640 miesz­kań­ców (2020). Po­ło­żo­ny 112 ki­lo­me­trów na pół­noc od Wła­dy­wo­sto­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ussuryjski

1. → Us­su­ryjsk (mia­sto w Rosji);
2. klon us­su­ryj­ski - ga­tu­nek drze­wa z ro­dzi­ny myd­leń­co­wa­tych; klon ko­re­ań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do rzeki Us­su­ri, zwią­za­ny z rzeką Us­su­ri

 (1.2) od­no­szą­cy się do Us­su­ryj­ska, zwią­za­ny z Us­su­ryj­skiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ust-Ilimsk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie ir­kuc­kim, nad An­ga­rą, w po­bli­żu uj­ścia Ilimu;


Ust-Ilimsk ( Усть-Илимск, trb. "Ust´-Ilimsk") – mia­sto w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, ob­wo­dzie ir­kuc­kim, nad An­ga­rą i Zbior­ni­kiem Ust-Ilim­skim, w po­bli­żu uj­ścia Ilimu. Około 80,4 tys. miesz­kań­ców (2020). W mie­ście dzia­ła 1 linia tram­wa­jo­wa. W po­bli­żu mia­sta znaj­du­je się port lot­ni­czy Ust-Ilimsk.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ust-Ilimski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ust-Ilim­skiem, do­ty­czą­cy Ust-Ilim­ska


Źródła:

Wiktionary

Ust-Kamienogorsk

mia­sto w Ka­zach­sta­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Ka­zach­sta­nie, ad­mi­ni­stra­cyj­ne cen­trum ob­wo­du wschod­nio­ka­zach­stań­skie­go;


Ust-Ka­mie­no­gorsk (kaz. Өскемен, "Öskemen"; ros. Усть-Каменогорск, "Ust´-Ka­mie­no­gorsk") – mia­sto w Ka­zach­sta­nie na przed­gó­rzu Ał­ta­ju, nad rzeką Ir­tysz. Sto­li­ca ob­wo­du wschod­nio­ka­zach­stań­skie­go. Lud­ność: 378 161 miesz­kań­ców (2025). Po­wierzch­nia mia­sta wy­no­si około 540 km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ust-Ordyński

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. osied­le w Rosji, w ob­wo­dzie ir­kuc­kim;


Ust-Or­dyń­ski (ros. Усть-Орды́нский, Ust´-Or­dyn­skij) – osied­le w Rosji, w ob­wo­dzie ir­kuc­kim, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny Ust-Or­dyń­sko-Bu­riac­kie­go Okrę­gu Au­to­no­micz­ne­go.

Licz­ba miesz­kań­ców w 2005 roku wy­no­si­ła ok. 14 300.

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł spo­żyw­czy oraz drzew­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ust-Ługa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. osied­le w Rosji, w ob­wo­dzie le­nin­gradz­kim, nad rzeką Ługą w po­bli­żu jej uj­ścia do Za­to­ki Fiń­skiej;


Ust-Ługa (ros. Усть-Луга, "Ust´-Ługa") – osied­le w Rosji, w ob­wo­dzie le­nin­gradz­kim, nad rzeką Ługą w po­bli­żu jej uj­ścia do Łuż­skiej guby, czę­ści Za­to­ki Fiń­skiej. Znaj­du­je się około 110 km od Pe­ters­bur­ga. W 2007 roku li­czy­ła 2173 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ust.

skrót od:
1. ustęp;
2. usta­wa


skrót

 (1.1) = praw. ustęp


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usta

1. otwór gę­bo­wy czło­wie­ka;
2. wargi; * forma na­rzęd­ni­ka "usty" prze­sta­rza­ła, uży­wa­na głów­nie w ję­zy­ku li­te­rac­kim


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) anat. część ciała słu­żą­ca głów­nie do spo­ży­wa­nia po­kar­mów oraz ar­ty­ku­la­cji gło­sek;

 (1.2) dwie wargi ust (1.1), ot­wo­ru gę­bo­we­go czło­wie­ka;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustabilizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usta­bi­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Ustak

gad z rzędu żółwi za­miesz­ku­ją­cy rzeki i je­zio­ra Afry­ki, Ame­ry­ki Pół­noc­nej i Azji, ży­wią­cy się mał­ża­mi i ry­ba­mi, opu­szcza­ją­cy śro­do­wi­sko wodne na czas skła­da­nia jaj; cha­rak­te­ry­zu­je się czę­ścio­wo zre­du­ko­wa­nym pan­ce­rzem; żół­wiak, żółw trój­pa­zu­rza­sty


Źródła:

SJP.pl

Ustalacz

ro­dzaj urzą­dze­nia przy­trzy­mu­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Ustalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usta­lać.


Źródła:

Wiktionary

Ustalać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. usta­lić)

 (1.1) wy­bie­rać, wyz­na­czać, uz­gad­niać coś, jakąś war­tość dla cze­goś

 (1.2) stwier­dzać coś po zba­da­niu

 (2.2) sta­wać się sta­łym, nie­ru­cho­mym

 (2.3) za­czy­nać usta­bi­li­zo­wa­ne życie, za­go­spo­da­ro­wy­wać się


Źródła:

Wiktionary

Ustalenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usta­lić.

 (1.2) wynik usta­la­nia, de­cyz­ja

 (1.3) usta­le­nia: wynik stwier­dze­nia stanu fak­tycz­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Ustalić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usta­lać)

 (1.1) zob. usta­lać.

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (2.1) daw. uczy­nić twar­dym jak stal

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny usta­lić się (ndk. usta­lać się)

 (3.1) zob. usta­lać się.


Źródła:

Wiktionary

Ustami

1. otwór gę­bo­wy czło­wie­ka;
2. wargi; * forma na­rzęd­ni­ka "usty" prze­sta­rza­ła, uży­wa­na głów­nie w ję­zy­ku li­te­rac­kim


przy­i­mek

 (1.1) za poś­red­nict­wem kogoś, np. rzecz­ni­ka lub ad­wo­ka­ta

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lm. od: usta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustanawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usta­na­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Ustanawiać

1. wpro­wa­dzać jako prawo;
2. mia­no­wać, po­wo­ły­wać, np. organ wła­dzy


cza­sow­nik

 (1.1) wpro­wa­dzać jako prawo

 (1.2) mia­no­wać, po­wo­ły­wać jakiś organ wła­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustandaryzować

ujed­no­li­cić we­dług okre­ślo­ne­go stan­dar­du, normy lub wzor­ca


Źródła:

SJP.pl

Ustanek

daw­niej: usta­nie, za­prze­sta­nie cze­goś, dzi­siaj prze­waż­nie w zwro­cie "bez ustan­ku": cią­gle, bez przer­wy


Źródła:

SJP.pl

Ustanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ustać.


Źródła:

Wiktionary

Ustanowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usta­no­wić.


Źródła:

Wiktionary

Ustanowić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usta­na­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|usta­na­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Ustarbowo

wieś w Pol­sce


Ustar­bo­wo (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Ùstarbòwò, kaszb. Ùstôrbòwò) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Wej­he­ro­wo. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie puc­kim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie gdań­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ustasz

czło­nek chor­wac­kiej, fa­szy­stow­skiej or­ga­ni­za­cji Ustaša; usta­sza


Źródła:

SJP.pl

Ustasza

czło­nek chor­wac­kiej, fa­szy­stow­skiej or­ga­ni­za­cji Ustaša; ustasz


Źródła:

SJP.pl

Ustasze

na­cjo­na­li­stycz­no-ter­ro­ry­stycz­ne ugru­po­wa­nie chor­wac­kie dzia­ła­ją­ce w la­tach 1929-1945


Usta­sze – Chor­wac­ki Ruch Re­wo­lu­cyj­ny ( Ustaša – Hrvat­ski re­vo­lu­cio­nar­ni po­kret) – chor­wac­ki skraj­nie pra­wi­co­wy ruch ul­tra­na­cjo­na­li­stycz­ny, fa­szy­stow­ski, ul­tra­kon­ser­wa­tyw­ny i kle­ry­kal­ny. Usta­sze po­pie­ra­li ut­wo­rze­nie Wiel­kiej Chor­wa­cji, ma­ją­cej roz­cią­gać się od rzeki Driny do gra­ni­cy z Bel­gra­dem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ustaszewo

Usta­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie żniń­skim, w gmi­nie Żnin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 154 miesz­kań­ców. Jest 28. co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Żnin.


Źródła:

Wikipedia

Ustaszowski

→ ustasz, → usta­sza


Patrz:ustasz, → ustasza

Źródła:

SJP.pl

Ustaszyzm

na­cjo­na­lizm chor­wac­ki w la­tach 1929-1945, opar­ty na fa­szyz­mie


Źródła:

SJP.pl

Ustateczniać

1. na­da­wać cze­muś rów­no­wa­gę; re­gu­lo­wać;
2. daw­niej: czy­nić po­waż­nym i od­po­wie­dzial­nym


Źródła:

SJP.pl

Ustatecznić

1. nadać cze­muś rów­no­wa­gę;
2. daw­niej: uczy­nić po­waż­nym i od­po­wie­dzial­nym


Źródła:

SJP.pl

Ustatkowany

taki, który za­czął spo­koj­ne, usta­bi­li­zo­wa­ne życie


Źródła:

SJP.pl

Ustatkować

usta­bi­li­zo­wać;
1. uczy­nić kogoś sta­tecz­nym, po­waż­nym; utem­pe­ro­wać;
2. uczy­nić coś spo­koj­nym, upo­rząd­ko­wa­nym;
3. ustat­ko­wać się -
a) za­cząć spo­koj­ne, usta­bi­li­zo­wa­ne życie; utem­pe­ro­wać się;
b) o sy­tu­a­cji: stać się spo­koj­nym, upo­rząd­ko­wa­nym


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rzad. ustat­ko­wy­wać)

 (1.1) przy­czy­nić się do tego, że ktoś za­czy­na pro­wa­dzić spo­koj­ne, oby­czaj­ne życie

 (1.2) spra­wiać, że pewna sy­tu­a­cja staje się spo­koj­niej­sza i bar­dziej upo­rząd­ko­wa­na

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ustat­ko­wać się (ndk. ustat­ko­wy­wać się)

 (2.1) za­cząć pro­wa­dzić spo­koj­ne, oby­czaj­ne życie

 (2.2) o sy­tu­a­cji: sta­wać się spo­koj­niej­szym i bar­dziej upo­rząd­ko­wa­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustatkowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) żegl. współ­czyn­nik równy ilo­ra­zo­wi sumy dłu­go­ści jed­no­stek za­cu­mo­wa­nych przy na­brze­żu do dłu­go­ści sa­me­go na­brze­ża


Źródła:

Wiktionary

Ustatkowywać

1. daw­niej:
a) czy­nić kogoś spo­koj­nym, sta­tecz­nym, roz­sąd­nym;
b) usta­lać coś;
2. rzad­ko: ustat­ko­wy­wać się - za­czy­nać spo­koj­ne, usta­bi­li­zo­wa­ne życie


Źródła:

SJP.pl

Ustawa

akt praw­ny o cha­rak­te­rze ogól­nym, po­wszech­nie obo­wią­zu­ją­cy, uchwa­lo­ny przez par­la­ment i pre­zy­den­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. akt nor­ma­tyw­ny o cha­rak­te­rze po­wszech­nie obo­wią­zu­ją­cym, naj­czę­ściej obec­nie uchwa­la­ny przez par­la­ment (w niek­tó­rych pań­stwach zat­wier­dza­ny póź­niej przez organ wła­dzy wy­ko­naw­czej);


Usta­wa – akt nor­ma­tyw­ny o cha­rak­te­rze ge­ne­ral­nym i ab­strak­cyj­nym, po­wszech­nie obo­wią­zu­ją­cym, uchwa­la­ny przez naj­wyż­sze or­ga­ny pań­stwo­we, wy­po­sa­żo­ne we wła­dzę usta­wo­daw­czą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ustawać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ustać)

 (1.1) podn. prze­sta­wać dziać się lub ist­nieć

 (1.2) podn. prze­sta­wać wy­ko­ny­wać coś z po­wo­du zmę­cze­nia


Źródła:

Wiktionary

Ustawczy

w tech­ni­ce: słu­żą­cy do usta­wia­nia cze­goś w okre­ślo­nej po­zy­cji


Źródła:

SJP.pl

Ustawiacz

Usta­wiacz – osoba wy­ko­nu­ją­ca i na­dzo­ru­ją­ca prace ma­ne­wro­we na ta­bo­rze ko­le­jo­wym.

Usta­wiacz ma za za­da­nie łą­cze­nie i ro­złą­cza­nie skła­du wa­go­nów, kie­ro­wa­nie pracą dru­ży­ny ma­ne­wro­wej, ma­ne­wro­wa­nie przy uży­ciu lo­ko­mo­ty­wy oraz ob­słu­gę punk­tu ła­dun­ko­we­go.


Źródła:

Wikipedia

Ustawiaczka

→ usta­wiacz


Patrz:ustawiacz

Źródła:

SJP.pl

Ustawiak

na­rzę­dzie słu­żą­ce do usta­wia­nia po­ło­że­nia noża w obra­biar­ce


Źródła:

SJP.pl

Ustawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usta­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Ustawiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. usta­wić)

 (1.1) umie­szczać kogoś, coś w okre­ślo­nej po­zy­cji

 (1.2) sta­wiać w ja­kimś po­rząd­ku

 (1.3) po­wo­do­wać okre­ślo­ne dzia­ła­nie me­cha­niz­mu, urzą­dze­nia

 (1.4) o na­mio­cie: ro­zbić

 (1.5) pot. kie­ro­wać czy­imś po­stę­po­wa­niem

 (1.6) środ. teatr. zin­ter­pre­to­wać w jakiś spo­sób daną rolę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny usta­wiać się (dk. usta­wić się)

 (2.1) sta­nąć gdzieś w okre­ślo­ny spo­sób, w pew­nym po­rząd­ku

 (2.2) przy­jąć okre­ślo­ny kie­ru­nek, po­zy­cję

 (2.3) pot. ukie­run­ko­wać swoje spra­wy w spo­sób da­ją­cy ko­rzyść

 (2.4) pot. umó­wić się z kimś


Źródła:

Wiktionary

Ustawictwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. sta­łość


Źródła:

Wiktionary

Ustawicznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) cią­gle, nie­przer­wa­nie, upor­czy­wie


Źródła:

Wiktionary

Ustawiczność

cią­głość, be­zu­stan­ność, nie­przer­wa­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest usta­wicz­ne; cecha tych, któ­rzy są usta­wicz­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustawiczny

1. cią­gły, nie­przer­wa­ny, be­zu­stan­ny;
2. za­cho­wu­ją­cy się cały czas tak samo


przy­miot­nik

 (1.1) cią­gle trwa­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usta­wić.

 (1.2) sport. spo­sób roz­mie­szcze­nia gra­czy na bo­i­sku

 (1.3) stan kon­fi­gu­ra­cji udzą­dze­nia lub pro­gra­mu


Źródła:

Wiktionary

Ustawiony

po­tocz­nie:
1. taki, który za­pew­nił sobie dobre wa­run­ki ma­te­rial­ne;
2. taki, któ­re­go wynik lub prze­bieg zo­stał za­pla­no­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Ustawić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usta­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|usta­wiać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny usta­wić się (ndk. usta­wiać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|usta­wiać się.


Źródła:

Wiktionary

Ustawka

po­tocz­nie:
1. za­pla­no­wa­na wcze­śniej bójka, zwy­kle dwóch grup ki­bi­cow­skich;
2. usta­wio­ny mecz, prze­targ itp.;
3. umó­wie­nie się na za­kra­pia­ną im­pre­zę, pi­ja­ty­kę;
4. ek­spre­syw­nie: usta­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. bójka, do któ­rej dosz­ło na sku­tek tego, że skon­flik­to­wa­ne grupy się umó­wi­ły na star­cie lub jedna grupa zmó­wi­ła się w spra­wie do­ko­na­nia na­pa­ści na inną grupę;

 (1.2) pot. zaz­wy­czaj spon­ta­nicz­ne spot­ka­nie, umowa, że lu­dzie gdzieś się widzą, żeby razem po­im­pre­zo­wać

 (1.3) pot. z góry umó­wio­na, usta­wio­na sy­tu­a­cja, de­mon­stra­cja cze­goś, zwy­kle o cha­rak­te­rze po­ka­zów­ki, pro­wo­ka­cji, pod­stę­pu, for­te­lu


Ustaw­ka – star­cie fi­zycz­ne dwóch grup ludzi bądź dwóch osób, zaz­wy­czaj de­kla­ru­ją­cych przy­na­leż­ność do in­nych grup ki­bi­cow­skich iden­ty­fi­ku­ją­cych się głów­nie z klu­ba­mi pił­kar­ski­mi, a także in­nych dy­scy­plin spor­to­wych. Star­cie zwy­kle opar­te jest na okre­ślo­nych za­sa­dach i od­by­wa się o usta­lo­nej porze i w usta­lo­nym miej­scu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ustawkowicz

śro­do­wi­sko­wo: kibic bio­rą­cy udział w za­pla­no­wa­nej wcze­śniej bójce


Źródła:

SJP.pl

Ustawniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ustaw­ny; bar­dziej ustaw­ny


Źródła:

SJP.pl

Ustawnik

ustaw­nik po­zy­cyj­ny - urzą­dze­nie ste­ru­ją­ce uży­wa­ne w si­łow­ni­kach


Źródła:

SJP.pl

Ustawność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ustaw­ne


Źródła:

Wiktionary

Ustawny

o po­mie­szcze­niu: takie, w któ­rym można do­brze usta­wić sprzę­ty, roz­pla­no­wać wnę­trze


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o po­mie­szcze­niach: taki, któ­re­go prze­strzeń można op­ty­mal­nie i wy­god­nie wy­ko­rzy­stać

 (1.2) o me­blach, obiek­tach w po­mie­szcze­niu: da­ją­cy się op­ty­mal­nie i wy­god­nie usta­wić w po­mie­szcze­niu

 (1.3) daw. trwa­ją­cy stale lub pow­ta­rza­ją­cy się nie­u­stan­nie

 (1.4) daw. trwa­ją­cy cią­gle w ja­kimś sta­nie, nie­prze­sta­ją­cy być kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustawodawca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. organ, który sta­no­wi usta­wy


Źródła:

Wiktionary

Ustawodawczy

przy­miot­nik

 (1.1) praw. opra­co­wu­ją­cy i wy­da­ją­cy usta­wy; zwią­za­ny z wy­da­wa­niem ustaw


Źródła:

Wiktionary

Ustawodawczyni

ko­bie­ta wy­da­ją­ca usta­wy, usta­na­wia­ją­ca prawa, prze­pi­sy, normy po­stę­po­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Ustawodawstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) praw. ca­łoksz­tałt ustaw, prze­pi­sów oraz ure­gu­lo­wań praw­nych do­ty­czą­cych danej dzie­dzi­ny życia, w okre­ślo­nym pań­stwie

 (1.2) praw. opra­co­wy­wa­nie i wy­da­wa­nie ustaw


Źródła:

Wiktionary

Ustawowo

przy­słó­wek

 (1.1) zgod­nie z usta­wą, we­dług usta­wy


Źródła:

Wiktionary

Ustawowy

przy­miot­nik od: usta­wa


przy­miot­nik

 (1.1) praw. ure­gu­lo­wa­ny usta­wą

 (1.2) praw. do­ty­czą­cy ustaw, zwią­za­ny z usta­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustać

1. utrzy­mać się na no­gach w po­zy­cji sto­ją­cej, np. ustać w miej­scu;
2. wy­trzy­mać okre­ślo­ny czas w po­zy­cji sto­ją­cej pod­czas ja­kie­goś ćwi­cze­nia spor­to­we­go, np. ustać skok, lą­do­wa­nie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usta­wać)

 (1.1) prze­stać być czy dziać się

 (1.2) opaść z sił; prze­stać dzia­łać z wy­czer­pa­nia

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. stać)

 (2.1) po­zo­stać w po­zy­cji sie­dzą­cej; nie prze­wró­cić się

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny

 (3.1) będąc wpierw męt­nym, stać się po pew­nym cza­sie kla­row­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustały

1. prze­stać się dziać, za­koń­czyć się, prze­mi­nąć;
2. prze­stać funk­cjo­no­wać z po­wo­du zmę­cze­nia, opaść z sił


Źródła:

SJP.pl

Ustczanin

miesz­ka­niec Ustki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ustki

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Ustki, uro­dzo­na w Ustce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustczanka

miesz­kan­ka Ustki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ustki

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Ustki, uro­dzo­na w Ustce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustecki

przy­miot­nik od: Ustka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ustką, do­ty­czą­cy Ustki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usteczka

pie­szczot­li­wie o ma­łych ustach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, licz­ba mnoga

 (1.1) zdrobn. od usta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usterk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. uster­ka


Źródła:

Wiktionary

Usterka

1. nie­wiel­ki błąd, de­fekt, brak; nie­do­cią­gnię­cie;
2. daw­niej:
a) nie­wiel­kie wy­kro­cze­nie, nie­wła­ści­wy po­stę­pek;
b) trud­ność, przesz­ko­da; do­le­gli­wość;
c) kłót­nia, zwada


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nie­du­ża wada w urzą­dze­niu

 (1.2) nie­wiel­ki błąd w tek­ście


Uster­ka – pol­ski pro­gram te­le­wi­zyj­ny emi­to­wa­ny w la­tach 2002–2004 na an­te­nie TVN, 2013–2023 w TTV i w 2025 w TVN Turbo, przed­sta­wia­ją­cy z wy­ko­rzy­sta­niem ukry­tych kamer pracę fa­chow­ców wy­ko­nu­ją­cych drob­ne prace re­mon­to­we w wa­run­kach za­a­ran­żo­wa­nych przez twór­ców pro­gra­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Usterkiwać

daw­niej: po­ty­kać się


Źródła:

SJP.pl

Usterkowy

przy­miot­nik od: uster­ka


Źródła:

SJP.pl

Ustinow

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Iżewsk, nazwa ofi­cjal­na w la­tach 1985-1987


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ustjanowianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ust­ja­no­wej


Źródła:

Wiktionary

Ustjanowianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ust­ja­no­wej


Źródła:

Wiktionary

Ustjanowski

naz­wi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ust­ja­no­wej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustka

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Ustka (ka­szub. "Ùskô" lub "Ùszcz", Stolpmünde) – mia­sto w pół­noc­nej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, sie­dzi­ba gminy wiej­skiej Ustka, na hi­sto­rycz­nym Po­mo­rzu Za­chod­nim.

Ustka leży na Wy­brze­żu Sło­wiń­skim, u uj­ścia rzeki Słupi do Morza Bał­tyc­kie­go. Jest mia­stem por­to­wym, uz­dro­wi­skiem kli­ma­tycz­no-bal­ne­o­lo­gicz­nym (so­lan­ka i bo­ro­wi­na), ką­pie­li­skiem mor­skim i oś­rod­kiem wy­po­czyn­ko­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ustków

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ustniczek

ro­dzaj mor­skich ryb z ro­dzi­ny po­ma­kan­to­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Ustnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) ko­mu­ni­ku­jąc się sło­wa­mi wy­ma­wia­ny­mi


Źródła:

Wiktionary

Ustnik

1. trzy­ma­na w ustach część in­stru­men­tu mu­zycz­ne­go, apa­ra­tu do od­dy­cha­nia itp.;
2. część pa­pie­ro­sa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) część pa­pie­ro­sa lub fajki trzy­ma­na w ustach pod­czas pa­le­nia

 (1.2) muz. część in­stru­men­tu dę­te­go w po­sta­ci rurki trzy­ma­nej w ustach lub przy­kła­da­nej do nich w celu wdmu­cha­nia po­wie­trza;

 (1.3) część apa­ra­tu słu­żą­ce­go nur­ko­wi do od­dy­cha­nia

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) icht. ryba z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cha­e­to­don|ref=tak.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ustnikowate

ro­dzi­na mor­skich ryb z rzędu oko­nioksz­tałt­nych; che­to­ni­ko­wa­te, szcze­cio­zę­bo­wa­te, szcze­cio­zę­by, ryby mo­ty­le


Źródła:

SJP.pl

Ustnikowy

przy­miot­nik od: ust­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ust­ni­kiem, do­ty­czą­cy ust­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustność

w pra­wie: za­sa­da na roz­pra­wach są­do­wych, po­le­ga­ją­ca na bez­poś­red­nim po­ro­zu­mie­wa­niu się ze sobą wszyst­kich stron


Źródła:

SJP.pl

Ustny

do­ty­czą­cy ust, zwią­za­ny z usta­mi


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy ust, zwią­za­ny z usta­mi

 (1.2) wy­ra­żo­ny, prze­ka­za­ny za po­mo­cą ust


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustoiny

prze­sta­rza­łe: to, co osia­dło na dnie; osad, fusy, męty


Źródła:

SJP.pl

Ustonóg

mor­ski sko­ru­piak z gro­ma­dy pan­ce­rzow­ców


Źródła:

SJP.pl

Ustosunkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usto­sun­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Ustosunkowany

1. ująć coś w sto­sun­ku do cze­goś lub w od­po­wied­nim wza­jem­nym sto­sun­ku;
2. usto­sun­ko­wać się - zająć, wy­ra­zić okre­ślo­ne sta­no­wi­sko wobec kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ustosunkować

1. ująć coś w sto­sun­ku do cze­goś lub w od­po­wied­nim wza­jem­nym sto­sun­ku;
2. usto­sun­ko­wać się - zająć, wy­ra­zić okre­ślo­ne sta­no­wi­sko wobec kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ustowo

Usto­wo (do 1945 "Güstow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie po­lic­kim, w gmi­nie Koł­ba­sko­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie szcze­ciń­skim.

Wieś leży tuż przy po­łud­nio­wej gra­ni­cy Szcze­ci­na, nad Odrą Za­chod­nią (do­kład­niej, nad Ka­na­łem Ku­row­skim sta­no­wią­cym jej od­no­gę).


Źródła:

Wikipedia

Ustoń

wy­krzy­knik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. prze­stań!


Źródła:

Wiktionary

Ustrasana

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jedna z asan; klęk z pro­sty­mi udami i mocno wy­gię­ty­mi do tyłu ple­cy­e­ca­mi oraz dłoń­mi chwy­ta­ją­cy­mi za stopy


Źródła:

Wiktionary

Ustraszać

daw­niej: wy­stra­szać, prze­ra­żać


Źródła:

SJP.pl

Ustraszyć

daw­niej: wy­stra­szyć, prze­ra­zić


Źródła:

SJP.pl

Ustrobnianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ustrob­nej


Źródła:

Wiktionary

Ustrobnianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ustrob­nej


Źródła:

Wiktionary

Ustrobniański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ustrob­nej


Źródła:

Wiktionary

Ustrojodawca

w pra­wie: pod­miot uchwa­la­ją­cy kon­sty­tu­cję


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. pod­miot, który uchwa­la kon­sty­tu­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustrojodawczy

→ ustro­jo­daw­ca


Patrz:ustrojodawca

Źródła:

SJP.pl

Ustrojotwórczy

ma­ją­cy wpływ na kształ­to­wa­nie się ustro­ju


Źródła:

SJP.pl

Ustrojowy

przy­miot­nik od: ustrój


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ustro­jem, do­ty­czą­cy ustro­ju

 (1.2) zwią­za­ny z żywym or­ga­niz­mem, do­ty­czą­cy tego or­ga­niz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustrojoznawca

spe­cja­li­sta w za­kre­sie wie­dzy na temat ustro­jów po­li­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Ustrojoznawczy

zwią­za­ny z wie­dzą o ustro­jach po­li­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Ustrojoznawstwo

wie­dza o ustro­jach po­li­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Ustrojstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. żart. o niez­na­nym, bli­żej nie­o­kre­ślo­nym me­cha­niz­mie, urzą­dze­niu


Źródła:

Wiktionary

Ustronianin

1. miesz­ka­niec Ustro­nia (mia­sta w Pol­sce;
2. miesz­ka­niec Ustro­nia Mor­skie­go (wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec miej­sco­wo­ści Ustro­nie

 (1.2) miesz­ka­niec miej­sco­wo­ści Ustro­nie Mor­skie

 (1.3) miesz­ka­niec miej­sco­wo­ści Ustroń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustronianka

1. miesz­kan­ka Ustro­nia (mia­sta w Pol­sce);
2. miesz­kan­ka Ustro­nia Mor­skie­go (wsi w Pol­sce);
3. marka wody mi­ne­ral­nej, woda tej marki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka miej­sco­wo­ści Ustro­nie

 (1.2) miesz­kan­ka miej­sco­wo­ści Ustro­nie Mor­skie

 (1.3) miesz­kan­ka miej­sco­wo­ści Ustroń


Ustro­nian­ka sp. z o.o. – pol­skie przed­się­bior­stwo z sie­dzi­bą w Ustro­niu, zaj­mu­ją­ce się pro­duk­cją i sprze­da­żą wód mi­ne­ral­nych i na­po­jów be­zal­ko­ho­lo­wych.

Sie­dzi­ba za­rzą­du spół­ki Ustro­nian­ki znaj­du­je się w za­kła­dzie pro­duk­cyj­nym w Ustro­niu przy ul. Je­le­ni­ca 72. Przed­się­bior­stwo po­sia­da rów­nież za­kład pro­duk­cyj­ny w Bia­łej przy ul. Opol­skiej 13.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ustronie

ustroń


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce z dala od ludzi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ustronnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ustron­ny


Źródła:

Wiktionary

Ustronniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ustron­nie


Źródła:

SJP.pl

Ustronniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ustron­ny


Źródła:

SJP.pl

Ustronny

przy­miot­nik

 (1.1) po­ło­żo­ny z dala od cze­goś lub kogoś


Źródła:

Wiktionary

Ustroń

(r. męski, reg.) prze­sta­rza­le: miej­sce ustron­ne; za­ci­sze; ustro­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa mia­sta i mniej­szych miej­sco­wo­ści w Pol­sce i na Bia­ło­ru­si;


Ustroń (, cz. "Ustroň", niem. "Ustron") – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie cie­szyń­skim, uz­dro­wi­sko (jedno z dwóch w wo­je­wództ­wie), oś­ro­dek wcza­so­wy i wy­po­czyn­ko­wy.

We­dług da­nych z 30 czerw­ca 2022 mia­sto miało 16 023 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ustroński

przy­miot­nik od: Ustroń, Ustro­nie Mor­skie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy miej­sco­wo­ści Ustro­nie

 (1.2) do­ty­czą­cy miej­sco­wo­ści Ustro­nie Mor­skie

 (1.3) do­ty­czą­cy miej­sco­wo­ści Ustroń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustrukturalizować

wy­o­dręb­nić struk­tu­rę cze­goś lub przy­pi­sy­wać cze­muś jakąś struk­tu­rę - ści­śle okre­ślo­ny układ wy­ni­ka­ją­cy z po­łą­cze­nia ele­men­tów ja­kiejś ca­ło­ści; ustruk­tu­ry­zo­wać, ze­struk­tu­ry­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Ustrukturować

wy­o­dręb­nić struk­tu­rę cze­goś lub przy­pi­sy­wać cze­muś jakąś struk­tu­rę - ści­śle okre­ślo­ny układ wy­ni­ka­ją­cy z po­łą­cze­nia ele­men­tów ja­kiejś ca­ło­ści; ustruk­tu­ry­zo­wać, ze­struk­tu­ry­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Ustrukturyzować

wy­o­dręb­nić struk­tu­rę cze­goś lub przy­pi­sy­wać cze­muś jakąś struk­tu­rę - ści­śle okre­ślo­ny układ wy­ni­ka­ją­cy z po­łą­cze­nia ele­men­tów ja­kiejś ca­ło­ści; ze­struk­tu­ry­zo­wać, ustruk­tu­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Ustrzec

1. strze­gąc, nie do­pu­ścić do tego, by komuś lub cze­muś stało się coś złego;
2. ustrzec się - uchro­nić się przed czymś lub przed kimś sta­no­wią­cym za­gro­że­nie, uni­knąć cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ustrzegać

1. strze­gąc, oca­lać, ra­to­wać przed czymś;
2. ustrze­gać się - ra­to­wać się przed czymś lub przed kimś sta­no­wią­cym za­gro­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Ustrzelać

daw­niej:
1. strze­la­jąc, za­bi­jać; ze­strze­lać;
2. odry­wać coś za po­mo­cą strza­łu; od­strze­lać, od­strze­li­wać


Źródła:

SJP.pl

Ustrzyc

uciąć; od­ciąć; od­dzie­lić coś cię­ciem


Źródła:

SJP.pl

Ustrzycki

przy­miot­nik od: Ustrzy­ki Dolne


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ustrzyk Dol­nych

 (1.2) do­ty­czą­cy Ustrzyk Gór­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustrzyczanin

miesz­ka­niec Ustrzyk Dol­nych (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ustrzyk Dol­nych

 (1.2) miesz­ka­niec Ustrzyk Gór­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustrzyczanka

miesz­kan­ka Ustrzyk Dol­nych (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ustrzyk Dol­nych

 (1.2) miesz­kan­ka Ustrzyk Gór­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustrój

1. sy­stem; or­ga­ni­za­cja;
2. or­ga­nizm;
3. układ i wza­jem­ne po­wią­za­nie ele­men­tów danej ca­ło­ści; struk­tu­ra;
4. daw­niej: strój, ubra­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. forma spra­wo­wa­nej wła­dzy pu­blicz­nej w pań­stwie, zbiór zasad okre­śla­ją­cych funk­cjo­no­wa­nie pań­stwa i spo­łe­czeń­stwa

 (1.2) ogół norm praw­nych re­gu­lu­ją­cych pro­ce­sy go­spo­dar­cze w pań­stwie

 (1.3) żywy or­ga­nizm

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: ustro­ić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ustyrk

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. uster­ka


Źródła:

Wiktionary

Ustąpienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ustą­pić.


Źródła:

Wiktionary

Ustąpić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ustę­po­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ustę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Ustęp

1. wy­dzie­lo­na część tek­stu lub ut­wo­ru mu­zycz­ne­go; frag­ment, ury­wek;
2. to­a­le­ta, ubi­ka­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wy­dzie­lo­ny frag­ment ut­wo­ru mu­zycz­ne­go

 (1.2) wy­dzie­lo­ny frag­ment tek­stu

 (1.3) praw. jed­nost­ka re­dak­cyj­na tek­stu praw­ne­go, sta­no­wią­ca część pa­ra­gra­fu

 (1.4) przest. ubi­ka­cja, zwła­szcza pu­blicz­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ustępliwiej

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ustę­pli­wie


Źródła:

SJP.pl

Ustępliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ustę­pli­we; cecha tych, któ­rzy są ustę­pli­wi


Źródła:

Wiktionary

Ustępliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ustę­pli­wy


Źródła:

SJP.pl

Ustępliwy

skłon­ny do ustępstw


przy­miot­nik

 (1.1) o czło­wie­ku, in­sty­tu­cji itp.: taki, który jest skłon­ny do ustępstw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ustępowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ustę­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Ustępować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. ustą­pić)

 (1.1) dawać wolne miej­sce lub drogę

 (1.2) re­zy­gno­wać ze swo­ich ko­rzy­ści lub praw, zrze­kać się na czy­jąś ko­rzyść

 (1.3) pod na­ci­skiem zmie­niać po­stę­po­wa­nie lub sta­no­wi­sko

 (1.4) prze­sta­wać (lub coraz mniej) się ob­ja­wiać lub wy­stę­po­wać

 (1.5) być gor­szym pod pew­nym wzglę­dem


Źródła:

Wiktionary

Ustępowy

przy­miot­nik od: ustęp


Źródła:

SJP.pl

Ustępstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) re­zy­gna­cja z włas­nych żądań na rzecz dru­giej stro­ny


Źródła:

Wiktionary

Usunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usu­nąć.


Źródła:

Wiktionary

Usunąć

1. za­brać coś zaj­mu­ją­ce­go miej­sce; uprząt­nąć;
2. od­da­lić kogoś skądś;
3. zwol­nić, po­zba­wić sta­no­wi­ska; wy­da­lić;
4. zlik­wi­do­wać, po­zbyć się;
5. usu­nąć się:
a) od­da­lić się, od­su­nąć się;
b) prze­stać brać w czymś udział; wy­co­fać się;
c) osu­nąć się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usu­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|usu­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usurae

z ła­ci­ny: od­se­tek, pewna część


Źródła:

SJP.pl

Usuryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do rzeki Us­su­ri, zwią­za­ny z rzeką Us­su­ri


Źródła:

Wiktionary

Usus

zwy­czaj, prak­ty­ka; uzus


Źródła:

SJP.pl

Ususfructus

[czy­taj: usus­fruk­tus] z ła­ci­ny: ko­rzy­sta­nie z użyt­ku; w pra­wie rzym­skim: prawo do ko­rzy­sta­nia z czy­jejś włas­no­ści (zwy­kle ziemi) i z efek­tów tego użyt­ku (zwy­kle zboża), z za­cho­wa­niem nie­na­ru­szo­nej sub­stan­cji tej włas­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Ususzać

1. czy­nić su­chym;
2. usu­szać się - zo­sta­wać po­zba­wio­nym wil­go­ci


Źródła:

SJP.pl

Usuw

w gwa­rze śro­do­wi­sko­wej: ob­su­nię­cie się, zsu­nię­cie się cze­goś; usu­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Usuwacz

sub­stan­cja słu­żą­ca do usu­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Usuwak

urzą­dze­nie do usu­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Usuwalność

cecha cze­goś da­ją­ce­go się usu­nąć


Źródła:

SJP.pl

Usuwalny

rzad­ko: moż­li­wy do usu­nię­cia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który można usu­nąć; taki, któ­re­go można usu­nąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usu­wać.


Źródła:

Wiktionary

Usuwać

1. za­bie­rać coś zaj­mu­ją­ce­go miej­sce; uprzą­tać;
2. od­da­lać kogoś skądś;
3. zwal­niać, po­zba­wiać sta­no­wi­ska; wy­da­lać;
4. po­zby­wać się;
5. usu­wać się:
a) od­da­lać się, od­su­wać się;
b) prze­sta­wać brać w czymś udział; wy­co­fy­wać się;
c) osu­wać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) spra­wiać, że coś nie znaj­du­je się już w miej­scu, w któ­rym było

 (1.2) in­form. ka­so­wać dane z dysku itp.

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny usu­wać się (dk. usu­nąć się)

 (2.1) od­su­wać się, od­da­lać się z ja­kie­goś miej­sca, od­stę­po­wać miej­sca

 (2.2) o ziemi, pia­sku itp.: osu­wać się, za­pa­dać się, osia­dać

 (2.3) książk. wy­co­fy­wać się, prze­sta­wać brać w czymś udział, zry­wać związ­ki z czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usuwisko

1. ob­su­nię­cie się, zsu­nię­cie się cze­goś; osu­wi­sko; zsuw;
2. miej­sce, teren, na któ­rym od­by­wa się zsu­wa­nie ziemi i mas skal­nych; osu­wi­sko;
3. ma­te­riał skal­ny odry­wa­ją­cy się od masy skal­nej wsku­tek wie­trze­nia


Źródła:

SJP.pl

Usuwisty

łatwo osu­wa­ją­cy się, zwy­kle o ziemi, gle­bie, te­re­nie; nie­sta­bil­ny


Źródła:

SJP.pl

Usychać

więd­nąć, mar­nieć z braku wody


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. usch­nąć)

 (1.1) bot. ginąć z braku wody

 (1.2) przen. bar­dzo prze­ży­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usyfiać

po­tocz­nie: za­nie­czy­szczać, za­bru­dzać czymś; za­sy­fiać, za­pa­pry­wać, zaś­wi­niać


Źródła:

SJP.pl

Usyfić

po­tocz­nie: ubru­dzić; uś­wi­nić, uwa­lić, upa­prać


Źródła:

SJP.pl

Usynawianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usy­na­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Usynawiać

cza­sow­nik

 (1.1) czy­nić synem


Źródła:

Wiktionary

Usynowienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uz­na­nie kogoś za syna

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usy­no­wić.


Źródła:

Wiktionary

Usynowić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usy­na­wiać)

 (1.1) uznać kogoś za syna


Źródła:

Wiktionary

Usyp

1. w gór­nict­wie: masa urob­ku przez­na­czo­na do za­ła­do­wa­nia;
2. daw­niej: usy­pa­nie, usy­py­wa­nie;
3. daw­niej: nasyp


Źródła:

SJP.pl

Usypać

1. sy­piąc, ut­wo­rzyć coś, np. ko­piec;
2. ująć cze­goś po­przez sy­pa­nie; od­sy­pać;
3. usy­pać się:
a) ulec od­sy­pa­niu, wy­sy­pać się w czę­ści;
b) rzad­ko: sy­piąc się, od­paść


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usy­py­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|usy­py­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usypiacz

po­tocz­nie:
1. coś nud­ne­go;
2. śro­dek na­sen­ny;
3. ane­stez­jo­log


Źródła:

SJP.pl

Usypiający

po­wo­do­wać cza­so­wą utra­tę świa­do­mo­ści


Źródła:

SJP.pl

Usypianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usy­piać.


Źródła:

Wiktionary

Usypianka

1. pio­sen­ka śpie­wa­na przy usy­pia­niu dziec­ka; ko­ły­san­ka;
2. urzą­dze­nie wyt­wa­rza­ją­ce biały oraz ró­żo­wy szum, po­ma­ga­ją­ce dziec­ku zas­nąć;
3. przy­tu­lan­ka do spa­nia dla nie­mow­ląt


Źródła:

SJP.pl

Usypiać

po­wo­do­wać cza­so­wą utra­tę świa­do­mo­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uśpić)

 (1.1) po­wo­do­wać, że ktoś za­sy­pia

 (1.2) za­sy­piać, za­pa­dać w sen

 (1.3) wet. prze­pro­wa­dzać eu­ta­naz­ję zwie­rzę­cia po­przez po­da­nie mu od­po­wied­nie­go środ­ka

 (1.4) med. pod­da­wać nar­ko­zie

 (1.5) książk. osła­biać, tłu­mić, po­zba­wiać coś siły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usypisko

ru­mo­wi­sko z ma­te­ria­łu skal­ne­go gro­ma­dzą­ce­go się u pod­nó­ża gór, pow­sta­łe­go w wy­ni­ku wie­trze­nia lub na­nie­sio­ne­go ze spły­wa­ją­cy­mi wo­da­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) usy­pa­ne wznie­sie­nie

 (1.2) usy­pa­ny w żle­bach lub u pod­nó­ża góry ma­te­riał skal­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usypiskowy

przy­miot­nik od: usy­pi­sko


Źródła:

SJP.pl

Usypowy

→ usyp


Patrz:usyp

Źródła:

SJP.pl

Usypywać

1. sy­piąc, two­rzyć coś, np. ko­piec;
2. uj­mo­wać cze­goś po­przez sy­pa­nie; od­sy­py­wać;
3. usy­py­wać się:
a) wy­sy­py­wać się;
b) rzad­ko: sy­piąc się, od­pa­dać


Źródła:

SJP.pl

Usystematyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) upo­rząd­ko­wa­nie we­dług okre­ślo­ne­go sy­ste­mu


Źródła:

Wiktionary

Usystematyzować

uło­żyć coś we­dług usta­lo­nych reguł, zgod­nie z pew­nym sy­ste­mem; upo­rząd­ko­wać, uła­dzić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) uło­żyć we­dług ja­kie­goś sy­ste­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usytuowanie

umie­ścić coś w ja­kimś miej­scu; zlo­ka­li­zo­wać, umiej­sco­wić


Źródła:

SJP.pl

Usytuować

umie­ścić coś w ja­kimś miej­scu; zlo­ka­li­zo­wać, umiej­sco­wić


cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|sy­tu­o­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usytuowywać

umie­szczać coś w ja­kimś miej­scu; sy­tu­o­wać


Źródła:

SJP.pl

Uszak

re­gio­nal­ne okre­śle­nie ramy drzwi lub okna za­mo­co­wa­nej w ścia­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uszakowate

ro­dzi­na grzy­bów z klasy pie­czar­nia­ków


Usza­ko­wa­te ("Au­ri­cu­la­ria­ce­ae" Fr.) – ro­dzi­na grzy­bów znaj­du­ją­ca się w rzę­dzie usza­kow­ców ("Au­ri­cu­la­ria­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uszakowaty

o ce­chach usza­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Uszakowce

rząd grzy­bów z klasy pie­czar­nia­ków


Usza­kow­ce ("Au­ri­cu­la­ria­les" Brom­he­ad) – rząd grzy­bów na­le­żą­cy do klasy pie­czar­nia­ków ("Aga­ri­co­my­ce­tes").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uszakowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu grzy­bów z klasy pie­czar­nia­ków


Źródła:

SJP.pl

Uszanka

po­tocz­nie: cie­pła czap­ka z klap­ka­mi przy­kry­wa­ją­cy­mi uszy; uszat­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) odzież. pot. cie­pła czap­ka z kla­pa­mi chro­nią­cy­mi uszy od mrozu;


Uszan­ka ( ушанка [], cza­sa­mi zwana żar­to­bli­wie "czap­ką uszat­ką") – cie­płe zi­mo­we na­kry­cie głowy, wy­ko­na­ne naj­czę­ściej z futra, z cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi kla­pa­mi chro­nią­cy­mi uszy od mrozu. W XIX w. przy kla­pach po­ja­wi­ły się trocz­ki, które można za­wią­zać albo pod brodą (ulep­sza­jąc ocie­ple­nie uszu), albo na górze (od­kry­wa­jąc uszy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uszanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uczu­cie sza­cun­ku do kogoś lub do cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Uszanowanko

po­tocz­na for­mu­ła po­wi­tal­na; moje usza­no­wan­ko


Źródła:

SJP.pl

Uszanować

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) oka­zać komuś lub cze­muś na­leż­ny sza­cu­nek


Źródła:

Wiktionary

Uszargać

po­bru­dzić sie­bie lub coś


Źródła:

SJP.pl

Uszarka

XVI-wiecz­na czap­ka z osło­na­mi na uszy


Źródła:

SJP.pl

Uszarpać

po­tocz­nie:
1. szar­piąc, oder­wać coś;
2. zy­skać coś siłą, upo­rem lub pod­stę­pem;
3. uszar­pać się - zmę­czyć się czymś; oszar­pać się, umę­czyć się


Źródła:

SJP.pl

Uszarpywać

po­tocz­nie:
1. szar­piąc, odry­wać coś;
2. zy­ski­wać coś siłą, upo­rem lub pod­stę­pem;
3. uszar­py­wać się - do­pro­wa­dzać się do stanu wy­czer­pa­nia; umę­czać się


Źródła:

SJP.pl

Uszas

w mi­to­lo­gii in­dyj­skiej: bo­gi­ni po­ran­nej zorzy


Uszas ( उषस्) – w mi­to­lo­gii in­dyj­skiej bo­gi­ni ju­trzen­ki (jej imię jest spo­krew­nio­ne z rzym­ską Au­ro­ra i grec­ką Eos), je­dy­ne bó­stwo żeń­skie do któ­re­go zwra­ca­ne są całe hymny w We­dach, w któ­rych okre­śla­na jest jako pię­kna, pełna wdzię­ku, a także do­bro­czyn­na i przy­no­szą­ca po­myśl­ność.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uszasty

ma­ją­cy duże uszy; usza­ty


Źródła:

SJP.pl

Uszatek

ro­dzi­na du­żych ssa­ków mor­skich z rzędu dra­pież­nych; uchat­ko­wa­te, uchat­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) liter. film. fik­cyj­na po­stać li­te­rac­ka i fil­mo­wa, miś z klap­nię­tym usz­kiem;


Zo­bacz też: Miś Usza­tek (po­stać fik­cyj­na).

Usza­tek ("Glyp­ho­nyc­te­ris") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny Glyp­ho­nyc­te­ri­nae w obrę­bie ro­dzi­ny li­ścio­no­so­wa­tych (Phyl­lo­sto­mi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uszatka

1. ssak z rzędu dra­pież­nych, po­dob­ny do foki, ale ma­ją­cy mał­żo­wi­ny uszne, ży­ją­cy w mo­rzach po­łud­nio­wych, su­ban­tark­tycz­nych; uchat­ka;
2. sowa o dłu­go­ści ciała około 35 cm, ma­ją­ca na gło­wie pęcz­ki piór przy­po­mi­na­ją­ce duże uszy, ży­ją­ca w Eu­raz­ji i Ame­ry­ce Płn.; sowa usza­ta, uszat­ka zwy­czaj­na;
3. po­tocz­nie: cie­pła czap­ka z klap­ka­mi przy­kry­wa­ją­cy­mi uszy; uszan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Asio otus|ref=tak., ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści sowy;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: usza­tek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uszatki

ro­dzi­na du­żych ssa­ków mor­skich z rzędu dra­pież­nych; uchat­ko­wa­te, uchat­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uszaty

1. o przed­mio­cie: ma­ją­cy ucho lub ucha (uszy), np. usza­ty dzban; ucha­ty;
2. o zwie­rzę­ciu, rzad­ko o czło­wie­ku: ma­ją­cy duże uszy (np. usza­ty pies); ucha­ty;
3. sowa usza­ta - sowa o dłu­go­ści ciała około 35 cm, ma­ją­ca na gło­wie pęcz­ki piór przy­po­mi­na­ją­ce duże uszy, ży­ją­ca w Eu­raz­ji i Ame­ry­ce Pół­noc­nej; uszat­ka, uszat­ka zwy­czaj­na


przy­miot­nik

 (1.1) o czło­wie­ku lub zwie­rzę­ciu: ma­ją­cy duże uszy

 (1.2) o przed­mio­cie: ma­ją­cy ucho lub ucha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uszczany

taki, który się uszczał


Źródła:

SJP.pl

Uszczać

daw­niej: oszczać, osi­kać


Źródła:

SJP.pl

Uszczegóławiać

pre­cy­zo­wać, uzu­peł­niać


Źródła:

SJP.pl

Uszczegółowiać

czy­nić coś szcze­gó­ło­wym


Źródła:

SJP.pl

Uszczegółowić

uczy­nić coś szcze­gó­ło­wym


Źródła:

SJP.pl

Uszczelinawiać

w ję­zy­koz­naw­stwie: przeksz­tał­cać spół­gło­skę zwar­tą w szcze­li­no­wą


Źródła:

SJP.pl

Uszczelinowienie

w ję­zy­koz­naw­stwie: przeksz­tał­cić spół­gło­skę zwar­tą w szcze­li­no­wą


Źródła:

SJP.pl

Uszczelinowiony

w ję­zy­koz­naw­stwie: przeksz­tał­cić spół­gło­skę zwar­tą w szcze­li­no­wą


Źródła:

SJP.pl

Uszczelinowić

w ję­zy­koz­naw­stwie: przeksz­tał­cić spół­gło­skę zwar­tą w szcze­li­no­wą


Źródła:

SJP.pl

Uszczelka

ele­ment z ela­stycz­ne­go ma­te­ria­łu do wy­peł­nia­nia szcze­lin po­mię­dzy czę­ścia­mi ja­kie­goś urzą­dze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ela­stycz­ny ele­ment słu­żą­cy do wy­peł­nie­nia szcze­lin mię­dzy dwoma obiek­ta­mi


Uszczel­ka – ro­dzaj uszczel­nie­nia, ele­ment o okre­ślo­nym kształ­cie i wy­mia­rach w sta­nie swo­bod­nym, umie­szcza­ny w miej­scu po­łą­cze­nia in­nych ele­men­tów celem uzy­ska­nia szczel­no­ści po­łą­cze­nia. Uszczel­ki uży­wa­ne są do wy­ko­ny­wa­nia uszczel­nień sta­tycz­nych oraz ru­cho­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uszczelniacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ma­te­riał słu­żą­cy do uszczel­nia­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Uszczelniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uszczel­nić)

 (1.1) techn. czy­nić szczel­nym; po­wo­do­wać ści­słe przy­le­ga­nie ele­men­tów cze­goś po­przez wy­peł­nie­nie luk


Źródła:

Wiktionary

Uszczelnienie

Uszczel­nie­nie – w tech­ni­ce ele­ment lub ze­spół ele­men­tów o okre­ślo­nym kształ­cie i wy­mia­rach w sta­nie swo­bod­nym, umie­szcza­ny w miej­scu po­łą­cze­nia in­nych ele­men­tów celem uzy­ska­nia szczel­no­ści po­łą­cze­nia. Uszczel­nie­nia uży­wa­ne są do od­dzie­le­nia od sie­bie prze­strze­ni, w któ­rych znaj­du­ją się dwa czyn­ni­ki o róż­nych ci­śnie­niach, tem­pe­ra­tu­rach lub in­nych wła­ści­wo­ściach fi­zy­ko-che­micz­nych.


Źródła:

Wikipedia

Uszczelnić

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|uszczel­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uszczerbek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. po­nie­sio­na stra­ta lub szko­da


Źródła:

Wiktionary

Uszczknąć

za­brać w ta­jem­ni­cy nie­wiel­ką ilość cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Uszczuwać

daw­niej: po­lu­jąc, za­bi­jać ja­kieś zwie­rzę


Źródła:

SJP.pl

Uszczypliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób uszczy­pli­wy, zło­śli­wie


Źródła:

Wiktionary

Uszczypliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: uszczy­pli­wie


Źródła:

SJP.pl

Uszczypliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: uszczy­pli­wy


Źródła:

SJP.pl

Uszczypliwy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy na celu wy­rzą­dze­nie komuś przy­kro­ści, zło­śli­wy


Źródła:

Wiktionary

Uszczypywać

1. ści­skać krót­ko i bo­le­śnie czy­jąś skórę pal­ca­mi, dzio­bem, kle­szcza­mi itp.; szczy­pać;
2. odry­wać czę­ści ro­śli­ny, żeby spo­wo­do­wać jej roz­krze­wie­nie lub nadać jej po­żą­da­ny kształt;
3. do­ku­czać komuś nie­przy­chyl­ny­mi wy­po­wie­dzia­mi


Źródła:

SJP.pl

Uszczęśliwiacz

1. osoba, która czyni kogoś szczę­śli­wym;
2. coś, co wy­wo­łu­je uczu­cie szczę­ścia


Źródła:

SJP.pl

Uszczęśliwiaczka

ko­bie­ta, która czyni kogoś szczę­śli­wym


Źródła:

SJP.pl

Uszczęśliwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) czy­nie­nie kogoś szczę­śli­wym


Źródła:

Wiktionary

Uszczęśliwiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. uszczę­śli­wić)

 (1.1) czy­nić szczę­śli­wym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny uszczę­śli­wiać się (dk. uszczę­śli­wić się)

 (2.1) uszczę­śli­wiać sa­me­go sie­bie

 (2.2) uszczę­śli­wiać sie­bie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Uszczęśliwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) uczy­nie­nie kogoś szczę­śli­wym

 (1.2) stan szczę­ścia


Źródła:

Wiktionary

Uszczęśliwić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uszczę­śli­wiać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|uszczę­śli­wiać.


Źródła:

Wiktionary

Uszebti

sta­ro­żyt­ne egip­skie fi­gur­ki gro­bo­we z gliny, fa­jan­su lub drew­na, o cha­rak­te­rze ma­gicz­nym, bę­dą­ce praw­do­po­dob­nie so­bow­tó­ra­mi zmar­łe­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. rel. an­tro­po­mor­ficz­na fi­gur­ka za­pew­nia­ją­ca uwol­nie­nie od pracy w świe­cie po­za­gro­bo­wym w wie­rze­niach sta­ro­żyt­nych Egip­cjan;


Uszeb­ti (z egip., także "sza­u­ab­ti", "szab­ti" – od­po­wia­da­ją­cy; "uszebt" - opie­ko­wać się) – w sta­ro­żyt­nym Egip­cie fi­gur­ka w kształ­cie mumii, z dwie­ma mo­ty­ka­mi w rę­kach i wor­kiem na ple­cach, wkła­da­na do grobu wraz z cia­łem zmar­łe­go.

W egip­skim raju (Pola Jaru) ist­nia­ła ko­niecz­ność pracy odz­wier­cied­la­ją­cej w tym wzglę­dzie świat do­czes­ny. Za­bie­ra­jąc ze sobą w zaś­wia­ty fi­gur­ki uszeb­ti fa­ra­o­no­wie a także zwy­kli śmier­tel­ni­cy stwa­rza­li sobie moż­li­wość zwol­nie­nia włas­nej duszy z pracy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uszeregowywać

ukła­dać, usta­wiać coś w sze­reg, po­rząd­ko­wać coś we­dług okre­ślo­nej ko­lej­no­ści; sze­re­go­wać, kla­sy­fi­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Uszewianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Uszwi


Źródła:

Wiktionary

Uszewianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Uszwi


Źródła:

Wiktionary

Uszewski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Uszwi


Źródła:

Wiktionary

Uszkadzający

→ usz­ka­dzać


Patrz:uszkadzać

Źródła:

SJP.pl

Uszkadzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. usz­ko­dzić)

 (1.1) psuć coś

 (1.2) ni­szczyć tkan­kę lub na­rząd


Źródła:

Wiktionary

Uszko

zdrob­nie­nie od: ucho


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. ucho

 (1.2) kulin. na­dzie­wa­ny pie­ro­żek przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem ucho;

 (1.3) ty­pogr. ele­ment bu­do­wy niek­tó­rych liter, np. "g" lub "r"

 (1.4) anat. twór w przed­sion­ku serca, który pod­czas skur­czu komór ob­fi­cie wy­peł­nia się krwią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uszkodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) techn. awa­ria, uster­ka

 (1.2) med. na­ru­sze­nie tkan­ki or­ga­niz­mu lub jej nie­pra­wi­dło­wa zmia­na pod wpły­wem cho­ro­by bądź czyn­ni­ków zew­nętrz­nych np. pro­mie­nio­wa­nia


Usz­ko­dze­nie obiek­tu ek­splo­a­ta­cji – utra­ta stanu zdat­no­ści ele­men­tu lub ca­łe­go obiek­tu. Po do­ko­na­niu re­mon­tu lub na­pra­wy po­wra­ca się do peł­nej lub czę­ścio­wej zdat­no­ści. Usz­ko­dze­nie na­stę­pu­je wtedy, gdy war­to­ści pa­ra­me­trów da­ne­go obiek­tu ek­splo­a­ta­cji nie są w nor­mie i prze­kra­cza­ją jego gra­nicz­ne war­to­ści wy­trzy­ma­ło­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Uszkodzić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usz­ka­dzać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|usz­ka­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Uszkodzony

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: usz­ko­dzić

przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (2.1) taki, który uległ usz­ko­dze­niu


Źródła:

Wiktionary

Uszkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem uszko, po­dob­ny do uszka


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy uszko, w kształ­cie uszka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uszlachetnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usz­la­chet­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uszlachetniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. usz­la­chet­nić)

 (1.1) czy­nić lep­szym, pod­no­sić mo­ral­nie

 (1.2) ogrod. roln. zo­o­techn. two­rzyć lep­sze od­mia­ny ho­dow­la­ne

 (1.3) techn. po­pra­wiać wła­ści­wość su­row­ca lub wy­ro­bu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny usz­la­chet­niać się (dk. usz­la­chet­nić się)

 (2.1) sta­wać się szla­chet­nym, lep­szym


Źródła:

Wiktionary

Uszlachetnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usz­la­chet­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|usz­la­chet­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uszlachtować

daw­niej: do­ko­nać uboju bydła; zasz­lach­to­wać, posz­lach­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Uszminkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usz­min­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Usznica

plank­to­nicz­na larwa wy­stę­pu­ją­ca w cyklu roz­wo­jo­wym niek­tó­rych strzykw, ma­ją­ca cha­rak­te­ry­stycz­nie po­fał­do­wa­ne pasmo rzę­sek (przy­po­mi­na­ją­ce kształ­tem uszka); au­ri­ku­la­ria


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Usznupany

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ubru­dzo­ny


Źródła:

Wiktionary

Uszny

zwią­za­ny z uchem albo usza­mi (w zna­cze­niu na­rzą­du słu­chu)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z uchem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uszok

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Uszporanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usz­po­rać.


Źródła:

Wiktionary

Uszporać

cza­sow­nik

 (1.1) reg-pl|Poz­nań. za­o­szczę­dzić (okre­ślo­ną sumę bej­mów)


Źródła:

Wiktionary

Usztywnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. usz­tyw­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|usz­tyw­niać.


Źródła:

Wiktionary

Uszwica

rzeka w po­łud­nio­wej Pol­sce


Usz­wi­ca – rzeka w po­łud­nio­wej Pol­sce, prawy do­pływ Wisły o dłu­go­ści 67,4 km.

Wy­pły­wa z pół­noc­nych zbo­czy Be­ski­du Wy­spo­we­go i Po­gó­rza Wi­śnic­kie­go, spod wierz­choł­ków Ło­pu­sza, Ko­by­ły i Ro­go­zo­wej z wy­so­ko­ści ok. 500 m n.p.m. Pły­nie po­cząt­ko­wo przez Po­gó­rze Wi­śnic­kie, a po­ni­żej Brze­ska wpły­wa na Pod­gó­rze Bo­cheń­skie. Do Wisły ucho­dzi na 151 km jej biegu. Po­wierzch­nia do­rze­cza wy­no­si 323 km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uszwicki

→ Usz­wi­ca


Patrz:Uszwica

Źródła:

SJP.pl

Uszyca

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ża­bień­co­wa­tych; strzał­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Dnie­stru;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uszyce

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ża­bień­co­wa­tych; strzał­ka


Uszy­ce (niem. "Uschütz", w la­tach 1936-1946 "Wit­te­nau") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ole­skim, w gmi­nie Go­rzów Ślą­ski.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.

Uszy­ce są naj­więk­szą miej­sco­wo­ścią w gmi­nie. Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 487 re­la­cji By­czy­na – Oles­no.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uszycie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzem. po­łą­cze­nie nicią ka­wał­ków ma­te­ria­łu lub skóry

 (1.2) ku­pie­nie ubra­nia przy­go­to­wa­ne­go dla kon­kret­nej osoby


Źródła:

Wiktionary

Uszycki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Uszyc


Źródła:

Wiktionary

Uszyczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Uszyc


Źródła:

Wiktionary

Uszyczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Uszyc


Źródła:

Wiktionary

Uszydełkować

1. po­tocz­nie: wyt­wo­rzyć ubra­nie przy po­mo­cy szy­deł­ka; od­szy­deł­ko­wać, uszy­dło­wać, wy­szy­deł­ko­wać, wy­szy­dło­wać;
2. śro­do­wi­sko­wo: za­pleść dredy od wło­sów przy po­mo­cy szy­deł­ka fryz­jer­skie­go; uszy­dło­wać, wy­szy­deł­ko­wać, wy­szy­dło­wać


Źródła:

SJP.pl

Uszydłować

1. po­tocz­nie: wyt­wo­rzyć ubra­nie przy po­mo­cy szy­deł­ka; od­szy­deł­ko­wać, uszy­deł­ko­wać, wy­szy­deł­ko­wać, wy­szy­dło­wać;
2. śro­do­wi­sko­wo: za­pleść dredy od wło­sów przy po­mo­cy szy­deł­ka fryz­jer­skie­go; uszy­deł­ko­wać, wy­szy­deł­ko­wać, wy­szy­dło­wać


Źródła:

SJP.pl

Uszykowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uszy­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Uszykować

1. po­tocz­nie: przy­go­to­wać, przy­rzą­dzić coś; przy­szy­ko­wać;
2. usta­wić w szyku woj­sko­wym


Źródła:

SJP.pl

Uszyniać

uzie­miać przez po­łą­cze­nie z szy­na­mi ko­le­jo­wy­mi


Źródła:

SJP.pl

Uszynienie

uzie­mić przez po­łą­cze­nie z szy­na­mi ko­le­jo­wy­mi


Źródła:

SJP.pl

Uszynić

uzie­mić przez po­łą­cze­nie z szy­na­mi ko­le­jo­wy­mi


Źródła:

SJP.pl

Uszypułkować

od­dzie­lić owoce (rza­dziej kwia­ty) od szy­pu­łek


Źródła:

SJP.pl

Uszysko

zgru­bie­nie od: ucho


Źródła:

SJP.pl

Uszyć

zro­bić, wy­ko­nać coś szy­jąc


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. szyć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|szyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uszyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Usączyć

1. upić po­wo­li, ma­ły­mi ły­ka­mi;
2. po­wo­li ulać, uto­czyć z cze­goś tro­chę płynu


Źródła:

SJP.pl

Usłać

uło­żyć po­ściel, przy­go­to­wać miej­sce do spa­nia


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. słać)

 (1.1) po­kryć czymś po­wierzch­nię cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usłonecznienie

ilość czasu w ciągu doby, mie­sią­ca lub roku, w któ­rym dane miej­sce na po­wierzch­ni Ziemi jest pod­da­ne dzia­ła­niu bez­poś­red­nie­go pro­mie­nio­wa­nia sło­necz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) me­trol. su­ma­rycz­ny czas bez­poś­red­nie­go pa­da­nia pro­mie­ni sło­necz­nych na okre­ślo­ne miej­sce na po­wierzch­ni Ziemi;


Usło­necz­nie­nie – su­ma­rycz­ny czas (w go­dzi­nach) w danym okre­sie (w ciągu doby, mie­sią­ca lub roku), pod­czas któ­re­go na okre­ślo­ne miej­sce na po­wierzch­ni Ziemi pa­da­ją bez­poś­red­nio pro­mie­nie Słoń­ca. Do po­mia­ru usło­necz­nie­nia służy urzą­dze­nie zwane he­lio­gra­fem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Usłoneczniony

wy­sta­wio­ny na dzia­ła­nie pro­mie­ni sło­necz­nych; na­sło­necz­nio­ny


Źródła:

SJP.pl

Usłonecznić

wy­sta­wić na dzia­ła­nie pro­mie­ni sło­necz­nych; na­sło­necz­nić


Źródła:

SJP.pl

Usłoń

daw­niej: okry­ta lasem po­łud­nio­wa stro­na wzgó­rza lub góry


Źródła:

SJP.pl

Usługa

wy­ko­ny­wa­nie pracy słu­żą­cej bez­poś­red­nio za­spo­ka­ja­niu po­trzeb


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oka­za­na pomoc

 (1.2) dzia­łal­ność go­spo­dar­cza słu­żą­ca za­spo­ka­ja­niu po­trzeb ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usługi

wy­ko­ny­wa­nie pracy słu­żą­cej bez­poś­red­nio za­spo­ka­ja­niu po­trzeb


Usłu­gi – dzia­łal­ność go­spo­dar­cza o cha­rak­te­rze nie­pro­duk­cyj­nym, sta­no­wią­ca trze­ci sek­tor go­spo­dar­ki. Po­le­ga na dzia­ła­niach po­dej­mo­wa­nych w celu do­star­cze­nia okre­ślo­nych ko­rzy­ści lub za­spo­ko­je­nia po­trzeb.

Obej­mu­ją na­stę­pu­ją­ce dzia­ły go­spo­dar­ki: tran­sport, łącz­ność, han­del, go­spo­dar­kę ko­mu­nal­ną, ochro­nę zdro­wia, oś­wia­tę, ad­mi­ni­stra­cję, wy­miar spra­wied­li­wo­ści, in­sty­tu­cje fi­nan­so­we i ubez­pie­cze­nio­we oraz po­zo­sta­łe, np. fryz­jer­stwo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Usługiwać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. usłu­żyć)

 (1.1) peł­nić po­słu­gi przy kimś

 (1.2) świad­czyć przy­słu­gę


Źródła:

Wiktionary

Usługobiorca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. ekon. osoba fi­zycz­na lub praw­na ko­rzy­sta­ją­ca z usług


Źródła:

Wiktionary

Usługobiorczyni

→ usłu­go­bior­ca


Patrz:usługobiorca

Źródła:

SJP.pl

Usługodawca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. ekon. osoba fi­zycz­na lub praw­na świad­czą­ca usłu­gi


Źródła:

Wiktionary

Usługodawczyni

→ usłu­go­daw­ca


Patrz:usługodawca

Źródła:

SJP.pl

Usługować

daw­niej: peł­nić po­słu­gi u kogoś, zaj­mu­jąc się domem, go­spo­dar­stwem itp.; po­słu­gi­wać, słu­gi­wać


Źródła:

SJP.pl

Usługowiec

osoba zaj­mu­ją­ca się usłu­ga­mi na rzecz klien­tów w ja­kimś warsz­ta­cie rze­mieśl­ni­czym


Źródła:

SJP.pl

Usługowy

przy­miot­nik od: usłu­ga


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny do za­spo­ka­ja­nia ludz­kich po­trzeb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usługująca

daw­niej: peł­nić po­słu­gi u kogoś, zaj­mu­jąc się domem, go­spo­dar­stwem itp.; po­słu­gi­wać, słu­gi­wać


Źródła:

SJP.pl

Usługujący

osoba, która pełni przy kimś po­słu­gi; słu­żą­cy


Źródła:

SJP.pl

Usłużnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z gor­li­wym słu­że­niem po­mo­cą


Źródła:

Wiktionary

Usłużniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: usłuż­nie


Źródła:

SJP.pl

Usłużniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: usłuż­ny


Źródła:

SJP.pl

Usłużność

go­to­wość, chęć do przyj­ścia komuś z po­mo­cą; uczyn­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co usłuż­ne; cecha tych, któ­rzy są usłuż­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usłużny

1. chęt­ny, go­to­wy do przyj­ścia komuś z po­mo­cą; uczyn­ny;
2. świad­czą­cy o ta­kiej chęci, go­to­wo­ści, np. usłuż­ny gest


przy­miot­nik

 (1.1) chęt­nie po­ma­ga­ją­cy, świad­czą­cy usłu­gi

 (1.2) uni­żo­ny, ule­gły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Usłyszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|usły­szeć.


Źródła:

Wiktionary

Usłyszeć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|sły­szeć. - uchwy­cić uchem, uś­wia­do­mić sobie, wziąć sobie do serca

cza­sow­nik zwrot­ny usły­szeć się

 (2.1) (o roz­mów­cach lub o słu­cha­czach w me­diach) spra­wić, że kogoś lub coś się sły­szy


Źródła:

Wiktionary