Uj

[czy­taj: u-JOT] skrót od: Uni­wer­sy­tet Ja­giel­loń­ski (za­ło­żo­ny w roku 1364, naj­star­szy w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. brat matki, wuj


Uj (ros.: Уй; basz.: Уй; kaz.: Үй, "Üj") — rzeka w Rosji za­u­ral­skiej i w Ka­zach­sta­nie, lewy do­pływ To­bo­łu w do­rze­czu Obu. Dłu­gość – 462 km, po­wierzch­nia zlew­ni – 34,4 tys. km², śred­ni prze­pływ – 13 m³/s.

Uj wy­pły­wa po wschod­niej stro­nie po­łud­nio­we­go Uralu, nie­da­le­ko źró­deł Uralu, na te­re­nie Basz­ki­rii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uj-Otowski

→ UJ (Uni­wer­sy­tet Ja­giel­loń­ski); ujo­tow­ski


Źródła:

SJP.pl

Uja

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wujek


Źródła:

Wiktionary

Ujadać

1. szcze­kać za­jad­le, na­tar­czy­wie;
2. po­tocz­nie: kłó­cić się, wy­my­ślać komuś, zło­śli­wie kry­ty­ko­wać;
3. zja­dać tro­chę, na­po­czy­nać jakąś po­tra­wę


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zool. szcze­kać na­tar­czy­wie, pis­kli­wie

 (1.2) pot. pejor. zło­śli­wie, z upor­czy­wą kry­ty­ką ata­ko­wać kogoś sło­wa­mi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny uja­dać się

 (2.1) być uja­da­nymfakt.

 (2.2) pot. kłó­cić się agre­syw­nie

 (2.3) pot. mę­czyć się z czymś

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ujeść)

 (3.1) zja­dać nieco; na­po­czy­nać je­dze­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny uja­dać się (dk. ujeść się)

 (4.1) być tro­chę zja­da­nymfakt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujaić

zasz­ko­dzić komuś, roz­pra­wić się z kimś; usa­dzić, urzą­dzić


Źródła:

SJP.pl

Ujajać

po­tocz­nie: sta­wiać kogoś w trud­nej lub przy­krej sy­tu­a­cji; urzą­dzać, za­łat­wiać


Źródła:

SJP.pl

Ujanowice

Uja­no­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie li­ma­now­skim, w gmi­nie La­sko­wa.

Wieś du­chow­na, włas­ność klasz­to­ru kla­ry­sek w Sta­rym Sączu, po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie są­dec­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ujanowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Uja­no­wic


Źródła:

Wiktionary

Ujanowiczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Uja­no­wic


Źródła:

Wiktionary

Ujanowiczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Uja­no­wic


Źródła:

Wiktionary

Ujarany

po­tocz­nie: taki, który odu­rzył się nar­ko­ty­ka­mi, zwła­szcza ma­ri­hu­a­ną; zja­ra­ny, na­ja­ra­ny, upa­lo­ny, na­ba­ka­ny


Źródła:

SJP.pl

Ujarać

uja­rać się - po­tocz­nie: odu­rzyć się nar­ko­ty­ka­mi, zwła­szcza ma­ri­hu­a­ną; zja­rać się


Źródła:

SJP.pl

Ujarzmianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ujarz­miać.


Źródła:

Wiktionary

Ujarzmiać

1. pod­bi­jać, na­rzu­cać jarz­mo, swoją wolę, kiełz­nać;
2. pod­po­rząd­ko­wy­wać, opa­no­wy­wać;
3. obła­ska­wiać, os­wa­jać (zwie­rzę)


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ujarz­mić)

 (1.1) po­ko­ny­wać kogoś i zdo­by­wać wła­dzę nad kimś

 (1.2) po­zba­wiać ni­szczy­ciel­skiej siły

 (1.3) przej­mo­wać kon­tro­lę nad czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujarzmienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­ko­na­nie kogoś

 (1.2) prze­ję­cie kon­tro­li nad czymś nie­bez­piecz­nym

 (1.3) sku­tecz­ne na­rzu­ce­nie po­słu­szeń­stwa zwie­rzę­ciu


Ujarz­mie­nie (tyt. oryg. "Aut­ho­ri­ty") – po­wieść fan­ta­stycz­na Jeffa VanderMeera, wy­da­na w 2014 na­kła­dem wy­daw­nict­wa Far­rar, Stra­us and Gi­ro­ux. Jest dru­gim tomem try­lo­gii The So­ut­hern Reach. Łączy w sobie ele­men­ty po­wie­ści fan­ta­stycz­no-na­u­ko­wej, hor­ro­ru oraz weird fic­tion. Autor po­wie­ści przyz­nał, że jeśli pier­wszą część try­lo­gii można uznać za hi­sto­rię o wy­pra­wie w głąb Stre­fy X, to o czę­ści dru­giej można mówić jako o wy­pra­wie w głąb kor­po­ra­cji So­ut­hern Reach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ujarzmić

wziąć w jarz­mo, nie­wo­lę; ucie­mię­żyć; pod­po­rząd­ko­wać sobie, opa­no­wać


Źródła:

SJP.pl

Ujawić

daw­niej: ujaw­nić, uka­zać, po­ka­zać


Źródła:

SJP.pl

Ujawnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ujaw­niać.


Źródła:

Wiktionary

Ujawniać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. ujaw­nić)

 (1.1) po­da­wać do wia­do­mo­ści

 (1.2) po­ka­zy­wać coś, co dotąd było nie­jaw­ne

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ujaw­niać się (dk. ujaw­nić się)

 (2.1) wy­cho­dzić na jaw, sta­wać się wia­do­mym

 (2.2) sta­wać się wi­docz­nym

 (2.3) poz­na­wać praw­dę o swo­jej oso­bie, o samym sobie

 (2.4) urz. zgło­sić do od­po­wied­nie­go urzę­du swoje do­tych­cza­so­we człon­ko­stwo w zde­le­ga­li­zo­wa­nej or­ga­ni­za­cji


Źródła:

Wiktionary

Ujawnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ujaw­nić.


Źródła:

Wiktionary

Ujawnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ujaw­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ujaw­niać.


Źródła:

Wiktionary

Ujazd

1. mia­sto w wo­je­wództ­wie opol­skim;
2. mia­sto w wo­je­wództ­wie łódz­kim;
3. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
4. część mia­sta Zgo­rze­lec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ujazdowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ujazdowski

1. → Ujazd;
2. → Uja­zdów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Uja­zdu

 (1.2) do­ty­czą­cy Uja­zdu Gór­ne­go

 (1.3) do­ty­czą­cy Uja­zdów


Patrz:Ujazd;
2. → Ujazdów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujazdzianin

miesz­ka­niec Uja­zdu; Ujaź­dzia­nin


Źródła:

SJP.pl

Ujazdzianka

miesz­kan­ka Uja­zdu; Ujaź­dzian­ka


Źródła:

SJP.pl

Ujazdów

1. część Śród­mie­ścia War­sza­wy;
2. nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ujazdówek

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Ujazzawiać

[czy­taj: udże­za­wiać] na­da­wać cze­muś cechy jazzu


Źródła:

SJP.pl

Ujazzowić

[czy­taj: udże­zo­wić] nadać cze­muś cechy jazzu


Źródła:

SJP.pl

Ujaśniać

roz­ja­śniać;
1. czy­nić łat­wiej­szym do zro­zu­mie­nia;
2. daw­niej: czy­nić jas­nym, ja­śniej­szym


Źródła:

SJP.pl

Ujaśnić

roz­ja­śnić;
1. uczy­nić łat­wiej­szym do zro­zu­mie­nia;
2. daw­niej: uczy­nić jas­nym, ja­śniej­szym


Źródła:

SJP.pl

Ujaździanin

miesz­ka­niec Uja­zdu; Ujaz­dzia­nin


Źródła:

SJP.pl

Ujaździanka

miesz­kan­ka Uja­zdu; Ujaz­dzian­ka


Źródła:

SJP.pl

Ujdzie

1. idąc, przejść jakiś od­ci­nek drogi;
2. o cie­czy, gazie: wy­do­być się skądś;
3. nie przy­nieść przy­krych kon­sek­wen­cji;
4. książk. uciec


Źródła:

SJP.pl

Ujebanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uje­bać.


Źródła:

Wiktionary

Ujebany

przy­miot­nik

 (1.1) wulg. po­bru­dzo­ny

 (1.2) wulg. ur­wa­ny

 (1.3) wulg. odu­rzo­ny nar­ko­ty­ka­mi

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: uje­bać


Źródła:

Wiktionary

Ujebać

upier­do­lić; wul­ga­ryzm o bar­dzo wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. uje­bać (się):
a) uciąć, urwać (się) itp.;
b) ubru­dzić (się);
c) roz­pra­wić się z kimś, zasz­ko­dzić komuś;
d) ugryźć;
2. uje­bać się: upić się


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) wulg. po­bru­dzić

 (1.2) wulg. urwać, oder­wać

 (1.3) wulg. zra­nić (ugryźć, uką­sić, po­dra­pać itp.)

 (1.4) wulg. zasz­ko­dzić komuś

 (1.5) wulg. eduk. spra­wić, że ktoś nie zdał eg­za­mi­nu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny uje­bać się

 (2.1) wulg. po­bru­dzić się

 (2.2) wulg. urwać się

 (2.3) wulg. cięż­ko się na­pra­co­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujebywać

upier­da­lać; wul­ga­ryzm o wielu zna­cze­niach, m.in.:
1. uci­nać, ury­wać itp.;
2. za­bru­dzać;
3. roz­pra­wiać się z kimś, szko­dzić komuś;
4. uje­by­wać się - upi­jać się


Źródła:

SJP.pl

Ujec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. (współcz. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski.) brat matki, wuj


Źródła:

Wiktionary

Ujechanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uje­chać.


Źródła:

Wiktionary

Ujechać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|ujeż­dżać.

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. po­śliz­gnąć się


Źródła:

Wiktionary

Ujednolicenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­da­nie jed­no­li­tej formy


Źródła:

Wiktionary

Ujednolicić

uczy­nić jed­na­ko­wym, ujed­no­li­cić, znor­ma­li­zo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ujed­no­li­cać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ujed­no­li­cać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujednoznacznianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ujed­noz­nacz­niać.


Źródła:

Wiktionary

Ujednoznacznienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ujed­noz­nacz­nić.

 (1.2) jęz. uści­śle­nie zna­cze­nia słowa


Źródła:

Wiktionary

Ujejski

→ Ujazd (prze­sta­rza­le); uja­zdow­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Uja­zdu

 (1.2) do­ty­czą­cy Uja­zdu Gór­ne­go

 (1.3) do­ty­czą­cy Uja­zdów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wujek

 (1.2) reg. bu­kow­ski (pow.sa­noc­ki) wujek


Źródła:

Wiktionary

Ujemnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ujem­ny, ne­ga­tyw­nie


Źródła:

Wiktionary

Ujemność

sto­pień miary mniej­szy od zera; nie­do­dat­ność


Źródła:

SJP.pl

Ujemny

1. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się war­to­ścią niż­szą od zera;
2. ne­ga­tyw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) mat. ekon. mniej­szy od zera

 (1.2) fiz. chem. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się mniej­szą od zera war­to­ścią pew­nej wiel­ko­ści

 (1.5) wy­ra­ża­ją­cy ne­ga­tyw­ny sąd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujezeński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ujez­nej


Źródła:

Wiktionary

Ujeść

zjeść tro­chę, na­po­cząć jakąś po­tra­wę


Źródła:

SJP.pl

Ujeździanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Uja­zdu

 (1.2) miesz­ka­niec Uja­zdu Gór­ne­go

 (1.3) miesz­ka­niec Uja­zdów


Źródła:

Wiktionary

Ujeździanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Uja­zdu

 (1.2) miesz­kan­ka Uja­zdu Gór­ne­go

 (1.3) miesz­kan­ka Uja­zdów


Źródła:

Wiktionary

Ujeździec

Ujeź­dziec ( Geseß) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Pacz­ków.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Ujeździecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ujeźdź­ca

 (1.2) do­ty­czą­cy Ujeźdź­ca Wiel­kie­go


Źródła:

Wiktionary

Ujeźdźczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ujeźdź­ca

 (1.2) miesz­ka­niec Ujeźdź­ca Wiel­kie­go


Źródła:

Wiktionary

Ujeźdźczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ujeźdź­ca

 (1.2) miesz­kan­ka Ujeźdź­ca Wiel­kie­go


Źródła:

Wiktionary

Ujeźnianin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ujez­nej


Źródła:

Wiktionary

Ujeźnianka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ujez­nej


Źródła:

Wiktionary

Ujeźniański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ujez­nej


Źródła:

Wiktionary

Ujeżdżacz

czło­wiek ujeż­dża­ją­cy konie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek ujeż­dża­ją­cy konie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujeżdżaczka

ko­bie­ta ujeż­dża­ją­ca konie


Źródła:

SJP.pl

Ujeżdżalnia

zam­knię­ty teren lub po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do nauki jazdy kon­nej; maneż, kie­rat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce gdzie ujeż­dża się konie


Ujeż­dżal­nia (maneż z wł. "ma­neg­gio", rajt­szu­la z niem. "Re­its­chu­le") – ogro­dzo­ny teren (ujeż­dżal­nia ot­war­ta) lub po­mie­szcze­nie za­da­szo­ne (ujeż­dżal­nia kryta) przez­na­czo­ne do nauki jazdy kon­nej lub tre­no­wa­nia ujeż­dże­nia czy sko­ków przez przesz­ko­dy. Ujeż­dżal­nie zaz­wy­czaj po­kry­te są syp­kim pia­skiem (po­dło­że).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ujeżdżanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ujeż­dżać.

 (1.2) przyz­wy­cza­ja­nie konia do pracy w za­przę­gu lub jazdy wierz­chem


Źródła:

Wiktionary

Ujeżdżać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ujeź­dzić)

 (1.1) os­wa­jać konia z sio­dłem i jazdą konną

 (1.2) czę­sto jeź­dzić w celu ut­war­dze­nia na­wierzch­ni

 (1.3) przen. pod­po­rząd­ko­wy­wać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) gw-pl|Poz­nań. wy­jeż­dżać, czę­sto gdzieś jeź­dzić


Źródła:

Wiktionary

Ujeżdżeniowy

zwią­za­ny z ujeż­dża­niem konia


Źródła:

SJP.pl

Ujgur

czło­nek ludu za­miesz­ku­ją­ce­go w więk­szo­ści re­gion au­to­no­micz­ny Sin­kiang w Chi­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek ludu tu­rec­kie­go ży­ją­ce­go głów­nie w pół­noc­no-za­chod­nich Chi­nach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujgurka

człon­ki­ni ludu za­miesz­ku­ją­ce­go w więk­szo­ści re­gion au­to­no­micz­ny Sin­kiang w Chi­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. człon­ki­ni ludu tu­rec­kie­go ży­ją­ce­go głów­nie w pół­noc­no-za­chod­nich Chi­nach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujgurski

zwią­za­ny z Uj­gu­ra­mi, ludem az­ja­tyc­kim


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Uj­gu­rów albo Uj­gu­rii

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język tur­kij­ski uży­wa­ny przez około 10 mi­lio­nów Uj­gu­rów, głów­nie w Re­gio­nie Au­to­no­micz­nym Sin­ciang w za­chod­nich Chi­nach;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujgurskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem uj­gur­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem uj­gur­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku uj­gur­skim


Źródła:

Wiktionary

Ujgurzy

lud za­miesz­ku­ją­cy w więk­szo­ści re­gion au­to­no­micz­ny Sin­kiang w Chi­nach


Uj­gu­rzy ( ‏ئۇيغۇر‎; chiń. upr. 维吾尔; chiń. trad. 維吾爾; pi­ny­in "Wéiwú’ěr") – grupa et­nicz­na po­cho­dze­nia tu­rec­kie­go, jedna z 55 mniej­szo­ści uz­na­nych ofi­cjal­nie w Chiń­skiej Re­pu­bli­ce Lu­do­wej. Miesz­ka­ją głów­nie w Sin­cian­gu. W 2010 ich li­czeb­ność tam wy­no­si­ła 10 001 320.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ujk

skrót od: Uni­wer­sy­tet Jana Ko­cha­now­skie­go w Kiel­cach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ujkowicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Uj­ko­wic


Źródła:

Wiktionary

Ujkowiczanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Uj­ko­wic


Źródła:

Wiktionary

Ujkowiczanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Uj­ko­wic


Źródła:

Wiktionary

Ujma

to, co uchy­bia czy­jejś god­no­ści, sta­no­wi plamę na ho­no­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, co kogoś obra­ża lub po­ni­ża


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ujmowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uj­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Ujmować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ująć)

 (1.1) chwy­tać ręką lub na­rzę­dziem

 (1.2) za­trzy­my­wać osobę po­stę­pu­ją­cą niez­god­nie z pra­wem

 (1.3) przed­sta­wiać coś w dany spo­sób

 (1.4) po­zy­ski­wać czy­jąś przy­chyl­ność

 (1.5) od­bie­rać coś

 (1.6) za­my­kać w obrę­bie czego

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny uj­mo­wać się (dk. ująć się)

 (2.1) brać w obro­nę

 (2.2) chwy­tać dłoń­mi swoje ciało w ja­kimś miej­scu

 (2.3) chwy­tać sie­bie naw­za­jem


Źródła:

Wiktionary

Ujmujący

1. bu­dzą­cy sym­pa­tię, miły; uprzej­my, urze­ka­ją­cy;
2. zjed­nu­ją­cy sobie sym­pa­tię in­nych ludzi


przy­miot­nik

 (1.1) bu­dzą­cy sym­pa­tię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujotowski

→ UJ (Uni­wer­sy­tet Ja­giel­loń­ski); UJ-otow­ski


Źródła:

SJP.pl

Ujp

skrót od: Uni­wer­sy­tet Jó­ze­fa Pił­sud­skie­go w War­sza­wie


Źródła:

SJP.pl

Ujrzanów

Uj­rza­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sied­lec­kim, w gmi­nie Siedl­ce. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży 7 km na wschód od Sied­lec.

Przez Uj­rza­nów prze­bie­ga trasa mię­dzy­na­ro­do­wa E30 Cork – Omsk oraz droga kra­jo­wa nr 63 (Perły- Sła­wa­ty­cze).


Źródła:

Wikipedia

Ujrzeć

pa­trząc, spo­strzec kogoś, coś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) zo­ba­czyć

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny uj­rzeć się

 (2.1) zo­ba­czyć się naw­za­jem

 (2.2) zo­ba­czyć włas­ne od­bi­cie

 (2.3) wy­o­bra­żać sobie sie­bie sa­me­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujski

→ Uj­ście; uj­ścień­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Uj­ścia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujsolanin

miesz­ka­niec Ujsoł (wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ujsół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujsolanka

miesz­kan­ka Ujsoł (wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ujsół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujsolski

→ Uj­so­ły


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ujsół


Patrz:Ujsoły

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujsoły

wieś w Pol­sce


Uj­so­ły – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie ży­wiec­kim, w gmi­nie Uj­so­ły. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Uj­so­ły. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa biel­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ujuczać

daw­niej: obła­do­wy­wać cię­ża­ra­mi, na­kła­dać juki; ob­ju­czać, wyw­ju­czać


Źródła:

SJP.pl

Ujuszać

daw­niej: pla­mić krwią; zakr­wa­wiać


Źródła:

SJP.pl

Ujutno

z ro­syj­skie­go: przy­tul­nie, swoj­sko, miło


Źródła:

SJP.pl

Ujutny

przy­miot­nik

 (1.1) przest., książk. lub pot. przy­tul­ny; da­ją­cy po­czu­cie wy­go­dy, za­ci­sza i kom­for­tu

 (1.2) przen. publ. (czę­sto iron.) swoj­ski, po­zor­nie spo­koj­ny; da­ją­cy po­czu­cie bez­pie­czeń­stwa i sta­bil­no­ści, czę­sto jed­nak w spo­sób upro­szczo­ny lub po­zor­ny


Źródła:

Wiktionary

Ujów

Ujów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wroc­ław­skim, w gmi­nie Miet­ków.


Źródła:

Wikipedia

Ująć

wziąć, uchwy­cić coś ręką, rę­ka­mi lub na­rzę­dziem; daw­niej: objąć kogoś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. uj­mo­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|uj­mo­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujęcie

1. spo­sób opra­co­wa­nia te­ma­tu w danym dzie­le, przed­sta­wie­nie osób lub przed­mio­tów na obra­zie, fo­to­gra­fii itp.;
2. od­ci­nek taśmy fil­mo­wej z obra­zem fil­mo­wa­nym trwa­ją­cy od star­tu ka­me­ry do mo­men­tu jej za­trzy­ma­nia;
3. scena fil­mo­wa sta­no­wią­ca pewną ca­łość;
4. urzą­dze­nie lub ze­spół urzą­dzeń do po­bie­ra­nia wody z rzeki, ze zbior­ni­ka lub spod ziemi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zła­pa­nie, za­trzy­ma­nie, schwy­ta­nie

 (1.2) miej­sce po­bie­ra­nia wody spod ziemi, gazu skła­do­wi­sko­we­go, ropy itp.

 (1.3) frag­ment filmu na­krę­co­ny bez wy­łą­cza­nia ka­me­ry

 (1.4) spo­sób przed­sta­wie­nia cze­goś na zdję­ciu, obra­zie itp.

 (1.5) od­ję­cie, za­bra­nie

 (1.6) opis, pod­su­mo­wa­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ujędrniający

→ ujędr­niać


Patrz:ujędrniać

Źródła:

SJP.pl

Ujędrnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ujędr­niać.


Źródła:

Wiktionary

Ujędrnić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ujędr­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ujędr­niać.


Źródła:

Wiktionary

Ujęzykawiać

daw­niej: uczyć po­słu­gi­wa­nia się ję­zy­kiem, uczyć kogoś mówić


Źródła:

SJP.pl

Ujścianin

miesz­ka­niec Uj­ścia (mia­sta lub wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Uj­ścia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujścianka

miesz­kan­ka Uj­ścia (mia­sta lub wsi w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Uj­ścia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujście

1. miej­sce, w któ­rym rzeka lub inny ciek wodny koń­czy swój bieg, łą­cząc się z inną rzeką lub wpa­da­jąc do je­zio­ra, morza, oce­a­nu;
2. otwór, wylot cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hy­drol. miej­sce, w któ­rym ciek wodny wpada do więk­sze­go cieku lub ak­we­nu

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ujść.

 (1.3) stpol. usta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ujścieński

→ Uj­ście; ujski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Uj­ścia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujściowy

przy­miot­nik od: uj­ście


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z uj­ściem; bę­dą­cy uj­ściem, sta­no­wią­cy uj­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ujść

1. idąc, przejść jakiś od­ci­nek drogi;
2. o cie­czy, gazie: wy­do­być się skądś;
3. nie przy­nieść przy­krych kon­sek­wen­cji;
4. książk. uciec


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|ucho­dzić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary