Uf

wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy naj­róż­niej­sze stany fi­zycz­ne i psy­chicz­ne; uff


wy­krzy­knik

 (1.1) wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy ulgę

 (1.2) wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy zmę­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufa

1. być prze­ko­na­nym o moż­li­wo­ści po­le­ga­nia na kimś, da­rzyć kogoś za­u­fa­niem;
2. li­czyć na speł­nie­nie się cze­goś


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) 3. os. lp. ter. od: ufać


Ufa (ros. Уфа; baszk. Өфө, "Öfö",) – mia­sto w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, sto­li­ca Basz­kor­to­sta­nu. Mia­sto po­sia­da roz­wi­nię­ty prze­mysł ma­szy­no­wy, elek­tro­nicz­ny, pe­tro­che­micz­ny, drzew­ny, che­micz­ny i spo­żyw­czy. W 2020 roku mia­sto otrzy­ma­ło tytuł Mia­sta Pracy Wa­lecz­no­ści. Pier­wot­nie mia­sto no­si­ło nazwę Tura-Tau, która wzię­ła się od wzgó­rza, na któ­rym zo­sta­ło wy­bu­do­wa­ne. "Ufa" oz­na­cza „mały” w ję­zy­kach tur­kij­skich i była to nazwa sto­so­wa­na przez lo­kal­ną lud­ność.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ufajdanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ufaj­dać.


Źródła:

Wiktionary

Ufajdać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. faj­dać)

 (1.1) pot. ubru­dzić

''cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ufaj­dać się (ndk. faj­dać się)

 (2.1) pot. ubru­dzić sa­me­go sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Ufajdolić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ubru­dzić


Źródła:

Wiktionary

Ufajdywać

1. za­bru­dzać coś, zwła­szcza kałem;
2. ufaj­dy­wać się - za­bru­dzać sie­bie sa­me­go, zwła­szcza kałem


Źródła:

SJP.pl

Ufalca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. ktoś, kto chwa­li


Źródła:

Wiktionary

Ufanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ufać.


Źródła:

Wiktionary

Ufarbować

cza­sow­nik

 (1.1) za­bar­wiać, na­sy­cić pig­men­tem, farbą lub inną sub­stan­cją


Źródła:

Wiktionary

Ufać

1. być prze­ko­na­nym o moż­li­wo­ści po­le­ga­nia na kimś, da­rzyć kogoś za­u­fa­niem;
2. li­czyć na speł­nie­nie się cze­goś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­u­fać)

 (1.1) być prze­ko­na­nym, że ktoś nie oszu­ka i nie zrobi ni­cze­go złego

 (1.2) być prze­ko­na­nym, że czy­jeś słowa, in­for­ma­cje itp. są praw­dzi­we

 (1.3) być prze­ko­na­nym, że ktoś po­sia­da ja­kieś umie­jęt­no­ści, zdol­no­ści itp. i po­tra­fi je od­po­wied­nio wy­ko­rzy­stać

 (1.4) mieć na­dzie­ję lub być pew­nym, że coś się sta­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufałdowywać

ukła­dać w fałdy


Źródła:

SJP.pl

Ufetować

przy­go­to­wać uro­czy­ste przy­ję­cie dla go­ścia


Źródła:

SJP.pl

Uff

wy­krzy­knik wy­ra­ża­ją­cy sze­ro­ką gamę sta­nów fi­zycz­nych i psy­chicz­nych; uf


wy­krzy­knik

 (1.1) wy­krzy­knik wy­ra­żać wy­ra­ża­ją­cy ulgę

 (1.2) wy­krzy­knik wy­ra­żać wy­ra­ża­ją­cy zmę­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uffizi

[czy­taj: uffic-i] ga­le­ria sztu­ki we Flo­ren­cji


Źródła:

SJP.pl

Ufiak

po­tocz­nie: isto­ta z obcej pla­ne­ty, prze­sta­wia­na zwy­kle jako mały, zie­lo­ny stwór o dużej gło­wie; ufok, ufita, ufo­na­u­ta, ufo­lu­dek


Źródła:

SJP.pl

Ufifrać

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ubru­dzić

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ufi­frać się

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. ubru­dzić się


Źródła:

Wiktionary

Ufijczyk

miesz­ka­niec Ufy (mia­sta w Rosji)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Ufy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufijka

miesz­kan­ka Ufy (mia­sta w Rosji)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Ufy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufijski

zwią­za­ny z Ufą (mia­sto w Rosji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Ufą, do­ty­czą­cy Ufy (mia­sta lub rzeki)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufita

przy­by­ły na Zie­mię w ufo wy­słan­nik cy­wi­li­za­cji po­za­ziem­skiej; ufo­lu­dek, ufo­na­u­ta (rzad­ko)


Źródła:

SJP.pl

Ufnal

gwóźdź słu­żą­cy do przy­bi­ja­nia pod­ków ko­niom; huf­nal, pod­ko­wiak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. gwóźdź


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufnalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ufniarz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Ufnie

przy­słó­wek

 (1.1) w ufny spo­sób


Źródła:

Wiktionary

Ufniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ufnie


Źródła:

SJP.pl

Ufniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ufny; bar­dziej ufny


Źródła:

SJP.pl

Ufność

skłon­ność do ob­da­rza­nia za­u­fa­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) skłon­ność do ob­da­rza­nia za­u­fa­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufny

1. ufa­ją­cy, pewny cze­goś, bę­dą­cy do­brej myśli;
2. wy­ra­ża­ją­cy za­u­fa­nie (np. ufne oczy)


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy lub wy­ra­ża­ją­cy za­u­fa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufo

1. po­jazd z obcej pla­ne­ty; UFO, NOL, la­ta­ją­cy ta­lerz;
2. po­tocz­nie: ktoś, nie­przy­sta­ją­cy za­cho­wa­niem do ogól­nie przy­ję­tych wzor­ców; dzi­wak, ek­scen­tryk;
3. śro­do­wi­sko­wo: po­chod­na am­fe­ta­mi­ny, moc­niej­sza wer­sja ek­sta­zy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. dzi­wak, od­kle­je­niec


UFO ( uni­den­ti­fied fly­ing ob­ject; NOL, nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­ny obiekt la­ta­ją­cy) – okre­śle­nie obiek­tu la­ta­ją­ce­go o niez­na­nym po­cho­dze­niu, któ­re­go iden­ty­fi­ka­cja jako stat­ku la­ta­ją­ce­go lub zja­wi­ska at­mos­fe­rycz­ne­go jest nie­moż­li­wa. W sen­sie po­tocz­nym „UFO” utoż­sa­mia­ne jest z rze­ko­my­mi ob­ser­wa­cja­mi stat­ków cy­wi­li­za­cji po­za­ziem­skiej, przez co w ba­da­niach na­u­ko­wych za­stę­po­wa­ne jest po­ję­ciem UAP ( uni­den­ti­fied ano­ma­lo­us phe­no­me­na).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ufok

po­tocz­nie: isto­ta z obcej pla­ne­ty, prze­sta­wia­na zwy­kle jako mały, zie­lo­ny stwór o dużej gło­wie; ufiak, ufita, ufo­na­u­ta, ufo­lu­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) isto­ta, która wy­sia­dła z nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­ne­go obiek­tu la­ta­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ufo­lo­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, ba­da­ją­ca nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­ne obiek­ty la­ta­ją­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dzie­dzi­na wie­dzy zaj­mu­ją­ca się nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­ny­mi obiek­ta­mi la­ta­ją­cy­mi;


Ufo­lo­gia – pse­u­do­na­u­ka ba­da­ją­ca sze­ro­ko ro­zu­mia­ne zja­wi­sko UFO w kon­tek­ście hi­po­te­tycz­nych kon­tak­tów ludzi z przed­sta­wi­cie­la­mi in­te­li­gent­ne­go życia po­za­ziem­skie­go – kos­mi­ta­mi. Ufo­lo­gia za­kła­da, że tech­no­lo­gia kos­mi­tów umoż­li­wia im bez­poś­red­nie ba­da­nie Ziemi. Zaj­mu­je się gro­ma­dze­niem po­ten­cjal­nych da­nych o tych isto­tach (re­la­cji z ob­ser­wa­cji i kon­tak­tów, zdjęć, fil­mów, ar­te­fak­tów), oraz ana­li­zu­je ich za­cho­wa­nia i od­dzia­ły­wa­nie wzglę­dem ma­te­rii nie­o­ży­wio­nej, ro­ślin, zwie­rząt i ludzi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ufologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ufo­lo­gią, do­ty­czą­cy ufo­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Ufolożka

→ ufo­log


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, ba­da­ją­ca nie­zi­den­ty­fi­ko­wa­ne obiek­ty la­ta­ją­ce


Patrz:ufolog

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufoludek

po­tocz­nie: isto­ta z obcej pla­ne­ty, prze­sta­wia­na zwy­kle jako mały, zie­lo­ny stwór o dużej gło­wie; ufita, ufo­na­u­ta, ufok, ufiak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) sf. rze­ko­my przy­bysz z kos­mo­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufonauta

rzad­ko: przy­by­ły na Zie­mię w ufo wy­słan­nik cy­wi­li­za­cji po­za­ziem­skiej; ufo­lu­dek, ufita


Źródła:

SJP.pl

Uformowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ufor­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Uformować

1. nadać kształt, formę; uksz­tał­to­wać;
2. ut­wo­rzyć, usze­re­go­wać, sfor­mu­ło­wać, zor­ga­ni­zo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. for­mo­wać)

 (1.1) nadać formę

 (1.2) wy­ro­bić w kimś lub czymś okre­ślo­ne przy­mio­ty lub po­sta­wy

 (1.3) po­wo­łać do ist­nie­nia

 (1.4) usta­wić grupę w danym po­rząd­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ufortyfikowany

imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny

 (1.1) przy­sto­so­wa­ny do zadań obron­nych


Źródła:

Wiktionary

Ufortyfikować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. for­ty­fi­ko­wać)

 (1.1) wojsk. wzmoc­nić for­ty­fi­ka­cja­mi; za­bez­pie­czyć ja­kieś miej­sce po­przez bu­do­wę umoc­nień


Źródła:

Wiktionary

Ufraczony

daw­niej: ubra­ny we frak; ufra­ko­wa­ny, wy­fra­czo­ny, wy­fra­ko­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Ufrakowany

daw­niej: ubra­ny we frak; ufra­czo­ny, wy­fra­czo­ny, wy­fra­ko­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Ufryzować

prze­sta­rza­le: uło­żyć włosy w loki, zro­bić fry­zu­rę; utre­fić


Źródła:

SJP.pl

Ufundować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. fun­do­wać)

 (1.1) przy­czy­nić się włas­nym kosz­tem do zre­a­li­zo­wa­nia cze­goś dla ko­rzy­ści in­nych


Źródła:

Wiktionary