Ub

[czy­taj: u-BE] skrót od: Urząd Bez­pie­czeń­stwa, po­li­cja po­li­tycz­na w PRL-u do 1956 r.


skró­to­wiec

 (1.1) hist. = Urząd Bez­pie­czeń­stwa;


Ub (cyr. Уб) – mia­sto w Ser­bii, w okrę­gu ko­lu­bar­skim, sie­dzi­ba gminy Ub. W 2011 roku li­czy­ło 6191 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ub.

skrót od: ubie­gły


skrót

 (1.1) = ubie­gły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ub.m.

skrót od: ubie­głe­go mie­sią­ca (czy­ta­ny jako całe wy­ra­że­nie)


skrót, przy­słó­wek

 (1.1) = ubie­głe­go mie­sią­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ub.r.

skrót od: ubie­głe­go roku; r.ub.


skrót, przy­słó­wek

 (1.1) = ubie­głe­go roku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubabrany

taki, który się uba­brał; po­bru­dzo­ny


Źródła:

SJP.pl

Ubaczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|uba­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Ubaczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) stpol. zo­ba­czyć

 (1.2) stpol. do­strzec, za­u­wa­żyć

 (1.3) stpol. roz­wa­żyć (coś), za­sta­no­wić się (nad czymś)

 (1.4) stpol. przy­pom­nieć sobie

 (1.5) stpol. prze­wi­dzieć

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny uba­czyć się

 (2.1) opa­mię­tać się


Źródła:

Wiktionary

Ubagniać

rzad­ko: czy­nić ba­gni­stym


Źródła:

SJP.pl

Ubajkowiać

na­da­wać cze­muś cha­rak­ter bajki


Źródła:

SJP.pl

Ubajkowić

nadać cze­muś cha­rak­ter bajki


Źródła:

SJP.pl

Ubald

imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


, Hu­bald – imię mę­skie po­cho­dze­nia ger­mań­skie­go. Pow­sta­ło ze słów "hyg" i "bald", a oz­na­cza „silny ra­tow­nik”. Pa­tro­na­mi imie­nia są św. Ubald, bi­skup Gub­bio (†1160) i św. Um­bald Adi­ma­ri (†1315).

Ubald imie­ni­ny ob­cho­dzi 9 kwiet­nia i 16 maja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ubangi

rzeka w Kongu, Re­pu­bli­ce Środ­ko­wo­a­fry­kań­skiej i De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ce Konga


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Kongu, Re­pu­bli­ce Środ­ko­wo­a­fry­kań­skiej i De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ce Konga;


Uban­gi (fr. "Ou­ban­gui") – rzeka w Kongu, Re­pu­bli­ce Środ­ko­wo­a­fry­kań­skiej i De­mo­kra­tycz­nej Re­pu­bli­ce Konga. Dłu­gość wy­no­si 1300 km (z Uele 2300 km), po­wierzch­nia do­rze­cza 770 tys. km². Rzeki źró­dło­we Bomu i Uele.

Prze­pły­wa przez pod­mo­kłe te­re­ny rów­ni­ko­wych lasów de­szczo­wych. Two­rzy licz­ne by­strza i progi. Wpada do Konga. Głów­ne do­pły­wy: Giri, Koto, Lua. Jest że­glow­na na od­cin­ku do mia­sta Bangi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ubankowić

za­pew­nić do­stęp do banku, włą­czyć w sy­stem fi­nan­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Ubarwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przen. do­da­wa­nie do opo­wia­da­nia nie­praw­dzi­wych szcze­gó­łów w celu jego ua­trak­cyj­nie­nia


Źródła:

Wiktionary

Ubarwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­gląd po­włok ciała w od­nie­sie­niu do barwy

 (1.2) czyn­ność po­kry­cia barwą; uczy­nie­nie barw­nym

 (1.3) czyn­ność do­da­nia cie­ka­wych szcze­gó­łów do opisu; uczy­nie­nie bar­dziej in­te­re­su­ją­cym


Źródła:

Wiktionary

Ubaw

1. stan ro­zba­wie­nia, coś śmiesz­ne­go; heca;
2. prze­sta­rza­le: po­tań­ców­ka, tańce, za­ba­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. stan we­so­ło­ści

 (1.2) pot. powód we­so­ło­ści, do­bre­go hu­mo­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubawa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. za­ba­wa


Źródła:

Wiktionary

Ubawiać

rzad­ko: wy­wo­ły­wać ra­dość, spra­wiać ucie­chę; za­ba­wiać, roz­we­se­lać, roz­śmie­szać


Źródła:

SJP.pl

Ubawić

roz­śmie­szyć, za­ba­wić


Źródła:

SJP.pl

Ubawowicz

rzad­ko: za­ba­wo­wicz;
1. osoba bio­rą­ca udział w za­ba­wie;
2. mi­ło­śnik zabaw


Źródła:

SJP.pl

Ubaśnienie

rzad­ko: na­da­nie cech ba­śnio­wych, uczy­nie­nie ba­śnio­wym


Źródła:

SJP.pl

Ubaśniowiony

taki, który zy­skał cechy baśni, stał się ba­śnią


Źródła:

SJP.pl

Ube

Ube (jap. 宇部市 Ube-shi) – mia­sto w Ja­po­nii, w pre­fek­tu­rze Ya­ma­gu­chi, w za­chod­niej czę­ści wyspy Hon­siu ("Honshū"), port nad Mo­rzem Wew­nętrz­nym.

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł che­micz­ny.


Źródła:

Wikipedia

Ubecja

po­gard­li­wie o apa­ra­cie bez­pie­czeń­stwa w Pol­skiej Rze­czy­po­spo­li­tej Lu­do­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­gard. Urząd Bez­pie­czeń­stwa; cza­sem także w od­nie­sie­niu do póź­niej­szych służb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubecki

pot. do­ty­czą­cy apa­ra­tu bez­pie­czeń­stwa w PRL


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z UB (Urzę­dem Bez­pie­czeń­stwa), cha­rak­te­ry­stycz­ny dla pra­cow­ni­ków UB


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubeczka

po­gard­li­wie: funk­cjo­na­riusz­ka Urzę­du Bez­pie­czeń­stwa, apa­ra­tu bez­pie­czeń­stwa w PRL


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. po­gard. funk­cjo­na­riusz­ka Urzę­du Bez­pie­czeń­stwa (UB); póź­niej także Służ­by Bez­pie­czeń­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubek

po­tocz­nie: funk­cjo­na­riusz Urzę­du Bez­pie­czeń­stwa; ubol


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. po­gard. funk­cjo­na­riusz Urzę­du Bez­pie­czeń­stwa (UB); póź­niej także Służ­by Bez­pie­czeń­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uberiba

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. obe­ri­ba.


Źródła:

Wiktionary

Uberyzacja

pro­ces upo­wszech­nia­nia usług świad­czo­nych za poś­red­nict­wem plat­form łą­czą­cych klien­tów z wy­ko­naw­ca­mi


Ube­ry­za­cja – po­ję­cie z za­kre­su eko­no­mii dzie­le­nia (ang. "sha­ring eco­no­my") i za­rzą­dza­nia, okre­śla­ją­ce zja­wi­ska spo­łecz­no-eko­no­micz­ne zmian za­cho­dzą­cych w bran­żach do­ty­czą­cych usług wy­ko­rzy­stu­ją­ce no­wo­czes­ne tech­no­lo­gie w tym apli­ka­cje mo­bi­le. Nazwa pro­ce­su po­cho­dzi od apli­ka­cji Uber.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uberyzować

zmie­niać spo­sób ko­rzy­sta­nia z ja­kichś usług na taki, w któ­rym po­trze­bu­ją­ce ich osoby łączą się z usłu­go­daw­ca­mi za poś­red­nict­wem apli­ka­cji lub plat­for­my


Źródła:

SJP.pl

Ubezdźwięcznianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fonet. tra­ce­nie dźwięcz­no­ści przez spół­gło­skę, wy­ma­wia­nie spół­gło­ski bez dźwięcz­no­ści


Źródła:

Wiktionary

Ubezdźwięcznienie

tra­ce­nie dzwięcz­no­ści przez spół­gło­skę


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) fonet. utra­ta dźwięcz­no­ści przez spół­gło­skę, wy­mó­wie­nie spół­gło­ski bez dźwięcz­no­ści


Ubezdź­więcz­nie­nie (de­so­no­ry­za­cja) – upo­dob­nie­nie fo­ne­tycz­ne po­le­ga­ją­ce na tym, że spół­gło­ska dźwięcz­na traci dźwięcz­ność.

W ję­zy­ku pol­skim na­stę­pu­je to pod wpły­wem są­sia­du­ją­cej spół­gło­ski bezdź­więcz­nej lub z po­wo­du po­zy­cji koń­co­wej w wy­po­wie­dzi. Na przy­kład w sło­wie "śliw­ka" pod wpły­wem są­sia­du­ją­cej spół­gło­ski bezdź­więcz­nej "k" wy­ma­wia­my spół­gło­skę "f", cho­ciaż pi­sze­my "w", a w sło­wie "sad" w wy­gło­sie wy­ma­wia­my "t" za­miast "d".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ubezpieczalnia

szpi­tal lub przy­chod­nia, gdzie leczą się osoby ubez­pie­czo­ne


Źródła:

SJP.pl

Ubezpieczalny

moż­li­wy do ob­ję­cia ubez­pie­cze­niem


Źródła:

SJP.pl

Ubezpieczanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ubez­pie­czać.


Źródła:

Wiktionary

Ubezpieczać

chro­nić, za­pew­niać bez­pie­czeń­stwo


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. ubez­pie­czyć)

 (1.1) za­wie­rać umowę o odsz­ko­do­wa­nie w lo­so­wym przy­pad­ku

 (1.2) za­pew­nić komuś bez­pie­czeń­stwo

 (1.3) wojsk. ochra­niać przed nie­spo­dzie­wa­nym ata­kiem;

 (1.4) sport. ase­ku­ro­wać liną in­ne­go wspi­na­cza

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ubez­pie­czać się (dk. ubez­pie­czyć się)

 (2.1) ubez­pie­czyć (1.1) sie­bie lub swoją włas­ność

 (2.2) sport. za­bez­pie­czać się przed wy­pad­kiem, przy­wią­zu­jąc się wspól­ną liną z innym wspi­na­czem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubezpieczeni

ogół wła­ści­cie­li polis


Źródła:

SJP.pl

Ubezpieczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­pew­nie­nie o odsz­ko­do­wa­niu za po­nie­sio­ną stra­tę; dzia­ła­nia pro­wa­dzą­ce do za­spo­ko­je­nia po­trzeb fi­nan­so­wych osoby, która po­nio­sła stra­ty ma­te­rial­ne

 (1.2) wojsk. żoł­nie­rze na­le­żą­cy do od­dzia­łów ubez­pie­cza­ją­cych, osła­nia­ją­cych

 (1.3) przy­rząd, urzą­dze­nie, które ma chro­nić przed czymś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ubezpieczeniowy

→ ubez­pie­cze­nie


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od: ubez­pie­cze­nie


Patrz:ubezpieczenie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubezpieczona

ko­bie­ta, która się ubez­pie­czy­ła


Źródła:

SJP.pl

Ubezpieczony

czło­wiek, który się ubez­pie­czył


Źródła:

SJP.pl

Ubezpieczyciel

1. pod­miot po­dej­mu­ją­cy zo­bo­wią­za­nie ubez­pie­cze­nio­we wobec osoby ubez­pie­cza­ją­cej się; ase­ku­ra­tor, ase­ku­rant;
2. daw­niej: to­wa­rzy­stwo ubez­pie­cze­nio­we


Źródła:

SJP.pl

Ubezpieczycielka

→ ubez­pie­czy­ciel


Patrz:ubezpieczyciel

Źródła:

SJP.pl

Ubezpieczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ubez­pie­czać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ubez­pie­czać. (za­wrzeć umowę o odsz­ko­do­wa­nie w lo­so­wym przy­pad­ku)

 (1.2) do­ko­na­ny od|ubez­pie­czać. (za­pew­nić komuś bez­pie­czeń­stwo)

 (1.3) do­ko­na­ny od|ubez­pie­czać. (ochro­nić przed nie­spo­dzie­wa­nym ata­kiem)

 (1.4) do­ko­na­ny od|ubez­pie­czać. (za­bez­pie­czyć liną in­ne­go wspi­na­cza)

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ubez­pie­czyć się (ndk. ubez­pie­czać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|ubez­pie­czać się. (ubez­pie­czać (1.1) sie­bie lub swoją włas­ność)

 (2.2) do­ko­na­ny od|ubez­pie­czać się. (za­bez­pie­czyć się przed wy­pad­kiem, przy­wią­zu­jąc się wspól­ną liną z innym wspi­na­czem)


Źródła:

Wiktionary

Ubezpłodnienie

uczy­nić bez­płod­nym; wy­ste­ry­li­zo­wać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. za­bieg chi­rur­gicz­ny dzię­ki któ­re­mu or­ga­nizm nie ma moż­li­wo­ści za­pład­nia­nia lub za­cho­dze­nia w ciążę;

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ubez­płod­nić.


Ubez­płod­nie­nie, ste­ry­li­za­cja – za­bieg chi­rur­gicz­ny w wy­ni­ku któ­re­go or­ga­nizm nie ma moż­li­wo­ści za­pład­nia­nia albo zaj­ścia w ciążę. Z me­dycz­ne­go punk­tu wi­dze­nia jest to nie­od­wra­cal­ne po­zba­wie­nie zdol­no­ści roz­rod­czych ko­bie­ty lub męż­czyz­ny. Dla­te­go ste­ry­li­za­cja nie może być uz­na­na za me­to­dę an­ty­kon­cep­cyj­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ubezpłodnić

uczy­nić bez­płod­nym; wy­ste­ry­li­zo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. po­zba­wić płod­no­ści, moż­li­wo­ści pro­kre­a­cji; wy­ste­ry­li­zo­wać

 (1.2) przest. przen. rzad. uczy­nić ja­ło­wym, po­zba­wić uro­dzaj­no­ści lub siły twór­czej

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ubez­płod­nić się

 (2.1) ubez­płod­nić (1.1) sa­me­go sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubezskutecznić

uczy­nić bez­sku­tecz­nym


Źródła:

SJP.pl

Ubezwładniać

prze­sta­rza­łe: obez­wład­niać


Źródła:

SJP.pl

Ubezwładnić

prze­sta­rza­łe: obez­wład­nić


Źródła:

SJP.pl

Ubezwłasnowalnianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ubez­włas­no­wal­niać.


Źródła:

Wiktionary

Ubezwłasnowalniać

po­zba­wiać kogoś moż­li­wo­ści praw­nych de­cy­do­wa­nia o sobie; ubez­włas­no­wol­niać


Źródła:

SJP.pl

Ubezwłasnowolniać

po­zba­wiać kogoś moż­li­wo­ści praw­nych de­cy­do­wa­nia o sobie; ubez­włas­no­wal­niać


Źródła:

SJP.pl

Ubezwłasnowolnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) praw. po­zba­wie­nie zdol­no­ści do czyn­no­ści praw­nych;


Ubez­włas­no­wol­nie­nie – czę­ścio­we lub cał­ko­wi­te po­zba­wie­nie osoby fi­zycz­nej zdol­no­ści do czyn­no­ści praw­nych. Ubez­włas­no­wol­nie­nie na­stę­pu­je w for­mie orze­cze­nia są­do­we­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ubezwłasnowolniona

po­zba­wić kogoś moż­li­wo­ści praw­nych de­cy­do­wa­nia o sobie


Źródła:

SJP.pl

Ubezwłasnowolniony

po­zba­wić kogoś moż­li­wo­ści praw­nych de­cy­do­wa­nia o sobie


Źródła:

SJP.pl

Ubezwłasnowolnić

po­zba­wić kogoś moż­li­wo­ści praw­nych de­cy­do­wa­nia o sobie


Źródła:

SJP.pl

Ubichinon

sub­stan­cja wi­ta­mi­no­po­chod­na znaj­du­ją­ca się w mi­to­chon­driach ko­mó­rek zwie­rzę­cych, peł­nią­ca funk­cję prze­no­śni­ka elek­tro­nów w łań­cu­chu od­de­cho­wym; ko­en­zym Q; wi­ta­mi­na Q


Ubi­chi­non, ko­en­zym Q10 – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy chi­no­nów, wy­stę­pu­ją­cy w mi­to­chon­driach ko­mó­rek ro­ślin­nych i zwie­rzę­cych. Jest od­po­wie­dzial­ny za prze­no­sze­nie elek­tro­nów w łań­cu­chu od­de­cho­wym. Po przy­łą­cze­niu elek­tro­nów swo­bod­nie po­ru­sza się w wew­nętrz­nej bło­nie mi­to­chon­drial­nej umoż­li­wia­jąc tran­sport elek­tro­nów mię­dzy kom­plek­sa­mi bia­łek łań­cu­cha od­de­cho­we­go, które wbu­do­wa­ne są w wew­nętrz­ną błonę mi­to­chon­drial­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ubichromenol

zwią­zek che­micz­ny bę­dą­cy formą ubi­chi­no­nu


Źródła:

SJP.pl

Ubiczowanie

obić, wy­chło­stać bi­czem, rózgą itp.; zbi­czo­wać


Źródła:

SJP.pl

Ubiczować

obić, wy­chło­stać bi­czem, rózgą itp.; zbi­czo­wać


Źródła:

SJP.pl

Ubiec

wy­prze­dzić, zro­bić coś przed kimś


cza­sow­nik

 (1.1) zro­bić coś przed kimś innym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubieganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ubie­gać.


Źródła:

Wiktionary

Ubiegać

1. robić coś szyb­ciej i wcze­śniej niż ktoś inny; uprze­dzać, wy­prze­dzać, prze­ści­gać;
2. o cza­sie: zbli­żać się do końca; mijać, upły­wać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny (dk. ubie­gnąć, ubiec)

 (1.1) zro­bić coś wcze­śniej niż ktoś inny

 (1.2) po­ko­nać okre­ślo­ny dy­stans bie­giem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ubie­gać się

 (2.1) dążyć do uzy­ska­nia cze­goś, pró­bo­wać coś uzy­skać

 (2.2) zmę­czyć się na sku­tek biegu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubiegłoroczny

taki, który miał miej­sce lub skoń­czył coś (zwy­kle szko­łę) w ubie­głym roku


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­da­rzył się w ubie­głym (po­przed­nim) roku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubiegłotygodniowy

ma­ją­cy miej­sce w ubie­głym ty­god­niu; zesz­ło­ty­god­nio­wy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który odbył się/zda­rzył się w ubie­głym (po­przed­nim) ty­god­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubiegłoweekendowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który odbył się/zda­rzył się w ubie­gły (po­przed­ni) we­e­kend


Źródła:

Wiktionary

Ubiegłowieczny

ma­ją­cy miej­sce w mi­nio­nym wieku, po­cho­dzą­cy z mi­nio­ne­go wieku; zesz­ło­wiecz­ny; przesz­ło­wiecz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do ubie­głe­go wieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubiegły

taki, który minął; zesz­ły, przesz­ły


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zesz­ły, mi­nio­ny, po­przed­ni, ostat­ni

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) czas przesz­ły 3. osoby ro­dza­ju nie­mę­sko­o­so­bo­we­go od ubiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubielać

rzad­ko:
1. po­bie­lać;
2. roz­ja­śniać;
3. po­kry­wać si­wiz­ną, spra­wiać, że ktoś si­wie­je


Źródła:

SJP.pl

Ubielić

1. po­bie­lić;
2. roz­ja­śnić;
3. po­kryć si­wiz­ną, spra­wić, że ktoś si­wie­je


Źródła:

SJP.pl

Ubieralnia

po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do ubie­ra­nia się i prze­cho­wy­wa­nia ubrań


Źródła:

SJP.pl

Ubieralny

1. o urzą­dze­niu: no­szo­ny jak ubra­nie, bę­dą­cy czę­ścią ubra­nia;
2. daw­niej: zwią­za­ny z ubie­ra­niem się, przez­na­czo­ny do ubie­ra­nia się


Źródła:

SJP.pl

Ubieranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ubie­rać.


Źródła:

Wiktionary

Ubieranka

gra dla dziew­czyn, po­le­ga­ją­ca na prze­bie­ra­niu kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Ubierać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ubrać)

 (1.1) za­kła­dać, wkła­dać ubra­nie lub obu­wie na kogoś

 (1.2) przy­o­zda­biać coś

 (1.3) przest. lub rzad. odjąć, uszcz­knąć, zmniej­szyć ilość za­bie­ra­jąc jej część

 (1.4) reg-pl|Ma­ło­pol­ska. za­kła­dać, wkła­dać, ubie­rać się w coś, ozda­biać się czymś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ubie­rać się (dk. ubrać się)

 (2.1) za­kła­dać ubra­nie na swoje ciało

 (2.2) nosić ubra­nia okre­ślo­nej marki


Źródła:

Wiktionary

Ubierka

w gór­nict­wie:
1. spo­sób wy­bie­ra­nia przy­go­to­wa­nych do ek­splo­a­ta­cji czę­ści złoża, w któ­rym w miarę ura­bia­nia czę­ści ca­liz­ny zbęd­ne zroby ule­ga­ją lik­wi­da­cji;
2. wy­ro­bi­sko pow­sta­łe w ten spo­sób


Ubier­ka – wy­ro­bi­sko po­dziem­ne ek­splo­a­ta­cyj­ne w ubier­ko­wym sy­ste­mie ek­splo­a­ta­cji.

Wy­bie­ra­nie ko­pa­li­ny ubier­ka­mi po­le­ga na po­stę­po­wa­niu czoła przod­ka w kie­run­ku zgod­nym z kie­run­kiem fron­tu ek­splo­a­ta­cji. Ruch ten w głąb ca­liz­ny od­by­wa się w ko­lej­nych cy­klach, na okre­ślo­ną od­le­głość zwaną za­bio­rem, ze stale na­dą­ża­ją­cą lik­wi­da­cją zro­bów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ubierkowy

przy­miot­nik od: ubier­ka


Źródła:

SJP.pl

Ubijacz

1. osoba ob­słu­gu­ją­ca ubi­jar­kę;
2. do­mo­wy przy­rząd ku­chen­ny do ubi­ja­nia


Źródła:

SJP.pl

Ubijak

1. urzą­dze­nie naj­czę­ściej pne­u­ma­tycz­ne do ubi­ja­nia na­wierzch­ni;
2. tłu­czek ku­chen­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­rzę­dzie do ubi­ja­nia

 (1.2) techn. ele­ment ma­szy­ny słu­żą­cy do ubi­ja­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubijanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ubi­jać.


Źródła:

Wiktionary

Ubijarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­szy­na do ubi­ja­nia grun­tu


Źródła:

Wiktionary

Ubijać

1. za­bi­jać;
2. ut­war­dzać po­przez sze­reg ude­rzeń;
3. po­tocz­nie: za­łat­wiać (in­te­res)


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ubić)

 (1.1) kulin. zmie­niać pro­duk­ty płyn­ne na gęstą masę po­przez ener­gicz­ne mie­sza­nie

 (1.2) bijąc w coś, po­wo­do­wać moc­niej­sze po­wią­za­nie czą­stek tego, zwięk­szać gład­kość i twar­dość czego

 (1.3) pot. po­wo­do­wać czy­jąś śmierć

 (1.4) zadać śmierć zwie­rzę­ciu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny ubi­jać się (dk. ubić się)

 (2.1) być ubi­ja­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubikacja

po­mie­szcze­nie, w któ­rym można za­łat­wić swoje po­trze­by fiz­jo­lo­gicz­ne; to­a­le­ta, ustęp


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce przez­na­czo­ne do za­łat­wia­nia po­trzeb fiz­jo­lo­gicz­nych;

 (1.2) urzą­dze­nie przez­na­czo­ne do za­łat­wia­nia po­trzeb fiz­jo­lo­gicz­nych

 (1.3) daw. do­wol­ne po­mie­szcze­nie użyt­ko­we


Ubi­ka­cja, to­a­le­ta, po­tocz­nie WC (ang. "water clo­set") – wy­dzie­lo­ny obiekt sa­ni­tar­ny, przez­na­czo­ny do za­spo­ka­ja­nia ludz­kich po­trzeb fiz­jo­lo­gicz­nych, ta­kich jak np. de­fe­ka­cja, mik­cja, eja­ku­la­cja lub tor­sje.

W kra­jach roz­wi­nię­tych wcho­dzi w skład pra­wie każ­de­go miesz­ka­nia jako osob­ne po­mie­szcze­nie lub jest czę­ścią ła­zien­ki. W skład jego wy­po­sa­że­nia wcho­dzi: musz­la klo­ze­to­wa z deską se­de­so­wą, czę­sto osob­na umy­wal­ka i – jeśli po­mie­szcze­nie jest do­sta­tecz­nie ob­szer­ne – bidet.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ubikacyjny

1. → ubi­ka­cja;
2. po­tocz­nie: po­zba­wio­ny war­to­ści lub zna­cze­nia; gów­nia­ny


Źródła:

SJP.pl

Ubikwist

ro­śli­na lub or­ga­nizm zwie­rzę­cy o ma­łych wy­ma­ga­niach od śro­do­wi­ska, wy­stę­pu­ją­ce nie­o­mal we wszyst­kich re­jo­nach ge­o­gra­ficz­nych


Źródła:

SJP.pl

Ubikwistyczny

→ ubik­wist


Patrz:ubikwist

Źródła:

SJP.pl

Ubikwityna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. biał­ko wy­stę­pu­ją­ce w ko­mór­kach eu­ka­rio­tycz­nych, łą­czą­ce się z usz­ko­dzo­ny­mi oraz zbęd­ny­mi biał­ka­mi celem ich pro­te­o­li­zy;


Ubik­wi­ty­na ("Ub") – ma­ło­czą­stecz­ko­we biał­ko obec­ne we wszyst­kich ko­mór­kach eu­ka­rio­tycz­nych i peł­nią­cym klu­czo­wą rolę w naz­na­cza­niu bia­łek (ubik­wi­ty­na­cja), które mają ulec nie­li­zo­so­mal­nej pro­te­o­li­zie.

Ubik­wi­ty­na jest po­li­pep­ty­dem zło­żo­nym z 76 reszt ami­nok­wa­so­wych, o masie 8,6 kDa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ubiorek

1. zdrob­nie­nie od: ubiór
2. ro­śli­na z ro­dza­ju krzy­żo­wych


Ubio­rek ("Ibe­ris" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Na­le­ży do niego ok. 27–28 ga­tun­ków ro­ślin ziel­nych i krze­wi­nek. Wy­stę­pu­ją one w po­łud­nio­wej Eu­ro­pie, po­łud­nio­wo-za­chod­niej Azji i Afry­ce Pół­noc­nej, a jako ro­śli­ny in­tro­du­ko­wa­ne także w środ­ko­wej i pół­noc­nej Eu­ro­pie, na róż­nych ob­sza­rach Azji i Ame­ry­ki Pół­noc­nej, w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej i Nowej Ze­lan­dii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ubiorowy

przy­miot­nik od: ubiór


Źródła:

SJP.pl

Ubisoft

Ubi­soft, ofi­cjal­nie Ubi­soft En­ter­ta­in­ment SA, daw­niej Ubi Soft En­ter­ta­in­ment Soft­wa­re, wy­mo­wa JU-bi-soft – pro­du­cent i wy­daw­ca gier kom­pu­te­ro­wych. Ma od­dzia­ły w 20 kra­jach, łącz­nie z roz­wi­ja­ją­cy­mi się stu­dia­mi, m.in. w Mon­tre­a­lu, To­ron­to, Bar­ce­lo­nie, Ka­ro­li­nie Pół­noc­nej, Düsseldorfie oraz Me­dio­la­nie.


Źródła:

Wikipedia

Ubity

osoba mart­wa; za­bi­ty


Źródła:

SJP.pl

Ubiór

ubra­nie, strój


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ele­men­ty na­kła­da­ne na ciało; to, co ma się na sobie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubić

1. zabić;
2. ut­war­dzić po­przez sze­reg ude­rzeń;
3. po­tocz­nie: za­łat­wić (in­te­res)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ubi­jać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ubi­jać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ubić się (ndk. ubi­jać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|ubi­jać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ublik

wieś w Pol­sce


Ublik (niem. "Ublick") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie pi­skim, w gmi­nie Orzysz.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.

Miej­sco­wość wy­po­czyn­ko­wa. Znaj­du­je się w niej m.in. Oś­ro­dek Wy­po­czyn­ko­wy Po­li­tech­ni­ki War­szaw­skiej, hotel Ublik (po­zo­sta­ło­ści ze­spo­łu dwor­skie­go z po­ło­wy XIX w.), a także licz­ne go­spo­dar­stwa agro­tu­ry­stycz­ne i domki let­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ublinek

Ubli­nek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie opa­tow­skim, w gmi­nie Lip­nik. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie tar­no­brze­skim.

Przez wieś prze­cho­dzi nie­bie­ski szlak ro­we­ro­wy do Opa­to­wa.


Źródła:

Wikipedia

Ubliżający

książ­ko­wo: na­ru­szać czy­jąś god­ność oso­bi­stą, dobre oby­cza­je; obra­żać, znie­wa­żać, wy­my­ślać, lżyć


Źródła:

SJP.pl

Ubliżać

książ­ko­wo: na­ru­szać czy­jąś god­ność oso­bi­stą, dobre oby­cza­je; obra­żać, znie­wa­żać, wy­my­ślać, lżyć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. ubli­żyć)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|ubli­żyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubliżyć

książ­ko­wo: na­ru­szyć czy­jąś god­ność oso­bi­stą, dobre oby­cza­je; obra­zić, znie­wa­żyć, zwy­my­ślać, zel­żyć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ubli­żać)

 (1.1) odez­wać się, po­wie­dzieć, za­cho­wać się tak, że kogoś obra­ża

 (1.2) sta­no­wić obel­gę, obra­zę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubocz

re­gio­nal­nie: ubo­cze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ubocze

ustron­ne miej­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spo­koj­ne miej­sce po­zba­wio­ne ruchu i zgieł­ku, od­da­lo­ne od sku­pisk ludz­kich i szla­ków ko­mu­ni­ka­cyj­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uboczka

Ler­rea di­va­ri­ca­ta, ro­śli­na spo­ty­ka­na w Parku Na­ro­do­wym Carls­bad Ca­verns w sta­nie Nowy Mek­syk; ek­strakt z ubocz­ki opóź­nia i spo­wal­nia odra­sta­nie wło­sków, sto­so­wa­ny jest zatem w kos­me­ty­kach do de­pi­la­cji


Ubocz­ka ("Lar­rea" Cav.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny pa­ro­li­sto­wa­tych ("Zy­gop­hyl­la­ce­ae"). Obej­mu­je 5–6 ga­tun­ków. Jeden z nich – "L. tri­den­ta­ta" – ro­śnie na pu­sty­niach w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych i w pół­noc­nym Mek­sy­ku. Po­zo­sta­łe ga­tun­ki rosną na pu­styn­nych te­re­nach w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej (od Peru na pół­no­cy po Chile i Ar­gen­ty­nę na po­łud­niu).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uboczny

1. mniej istot­ny, do­dat­ko­wy; nie­za­pla­no­wa­ny;
2. pow­sta­ją­cy przy okaz­ji za­sad­ni­cze­go pro­ce­su ale nie­bę­dą­cy jego celem


przy­miot­nik

 (1.1) pow­sta­ją­cy przy okaz­ji ja­kie­goś dzia­ła­nia

 (1.2) ma­ją­cy dru­go­rzęd­ne zna­cze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubodnąć

ubóść;
1. ude­rzyć coś, kogoś ro­ga­mi lub czymś ostrym; bod­nąć;
2. obra­zić lub ura­zić kogoś mocno


Źródła:

SJP.pl

Ubodzy

taki, który jest bied­ny, nie ma pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl

Uboga

taki, który jest bied­ny, nie ma pie­nię­dzy


Uboga – osada leśna w Pol­sce w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie choj­nic­kim, w gmi­nie Czersk.

Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa "Rytel".

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ubogacać

1. daw­niej:
a) czy­nić bo­gat­szym, ma­jęt­niej­szym; bo­ga­cić, wzbo­ga­cać;
b) czy­nić wspa­nial­szym, wszech­stron­niej­szym, róż­no­rod­niej­szym; bo­ga­cić, wzbo­ga­cać;
2. rzad­ko: czy­nić bo­gat­szym du­cho­wo, wew­nętrz­nie, po­więk­szać zasób du­cho­wy, nie­ma­te­rial­ny; dziś uży­wa­ne głów­nie w ję­zy­ku du­cho­wień­stwa


Źródła:

SJP.pl

Ubogacić

1. daw­niej:
a) uczy­nić bo­gat­szym, ma­jęt­niej­szym; wzbo­ga­cić;
b) uczy­nić wspa­nial­szym, wszech­stron­niej­szym, róż­no­rod­niej­szym; wzbo­ga­cić;
2. uczy­nić bo­gat­szym du­cho­wo, wew­nętrz­nie, po­więk­szyć zasób du­cho­wy, nie­ma­te­rial­ny; dziś uży­wa­ne głów­nie w ję­zy­ku du­cho­wień­stwa


Źródła:

SJP.pl

Ubogi

taki, który jest bied­ny, nie ma pie­nię­dzy


przy­miot­nik

 (1.1) po­sia­da­ją­cy mało dóbr ma­te­rial­nych

 (1.2) nie­ob­fi­tu­ją­cy w coś

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba uboga (1.1), bied­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubogo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób ubogi, bied­ny


Ubogo (mac. "Убого") – wieś w cen­tral­nej Ma­ce­do­nii Pół­noc­nej, te­ry­to­rial­nie i ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żą­ca do gminy Grad­sko. We­dług stanu na 2002 rok jej li­czeb­ność wy­no­si­ła 0 miesz­kań­ców.

We­dług da­nych ze spisu po­wszech­ne­go prze­pro­wa­dzo­ne­go w 2002 roku, wieś Ubogo była miej­sco­wo­ścią opu­szczo­ną, któ­rej nie za­miesz­ki­wał żaden czło­wiek.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ubogoresztkowy

o ni­skiej za­war­to­ści błon­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Ubogość

→ ubogi (daw­niej: ubó­stwo)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ubo­gie; cecha tych, któ­rzy są ubo­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubojnia

po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do uboju zwie­rząt; rzeź­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­kład uboju zwie­rząt


Uboj­nia (rów­nież rzeź­nia) – za­kład do­ko­nu­ją­cy uboju i pa­tro­sze­nia zwie­rząt, któ­rych mięso jest przez­na­czo­ne do spo­ży­cia przez ludzi.

Współ­cze­śnie naj­więk­sze rzeź­nie w Pol­sce do­ko­nu­ją uboju do 12 ty­się­cy świń dzien­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ubojowiec

pra­cow­nik zaj­mu­ją­cy się ubo­jem


Źródła:

SJP.pl

Ubojowy

przy­miot­nik od: ubój


Źródła:

SJP.pl

Ubol

po­tocz­nie: funk­cjo­na­riusz Urzę­du Bez­pie­czeń­stwa; ubek


Źródła:

SJP.pl

Ubolewający

→ ubo­le­wać


Patrz:ubolewać

Źródła:

SJP.pl

Ubolewać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) od­czu­wać i wy­ra­żać żal, nie­za­do­wo­le­nie lub współ­czu­cie dla kogoś


Źródła:

Wiktionary

Uborć

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Bia­ło­ru­si i na Ukra­i­nie na za­chod­nim Po­le­siu, prawy do­pływ Pry­pe­ci;


Uborć ( Убарць "Ubarć", Уборть "Ubort'") – rzeka na Bia­ło­ru­si i na Ukra­i­nie na za­chod­nim Po­le­siu, prawy do­pływ Pry­pe­ci.

Dłu­gość rzeki wy­no­si 292 km, po­wierzch­nia do­rze­cza – 5820 km². Głów­ne do­pły­wy to: Perga (67 km) i Swy­do­wec (58 km)


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ubowiec

funk­cjo­na­riusz UB (Urzę­du Bez­pie­czeń­stwa); ubek (po­tocz­nie), ubol (po­gard­li­wie)


Źródła:

SJP.pl

Ubożej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ubogo


Źródła:

SJP.pl

Ubożenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sta­wa­nie się bied­niej­szym, bar­dziej ubo­gim


Źródła:

Wiktionary

Ubożeć

1. sta­wać się ubo­gim, bied­nieć;
2. sta­wać się mniej licz­nym, mniej róż­no­rod­nym


Źródła:

SJP.pl

Uboższy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: ubogi


Źródła:

SJP.pl

Ubożuchniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: ubo­żuch­no


Źródła:

SJP.pl

Ubożuchność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ubo­żuch­ne; cecha tych, któ­rzy są ubo­żuch­ni


Źródła:

Wiktionary

Ubożuchny

zdrob­nia­le ubogi


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: ubogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubożutki

zdrob­nie­nie od: ubogi


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: ubogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubożyć

1. czy­nić ubo­gim, bied­niej­szym;
2. czy­nić mniej ob­fi­tym, mniej buj­nym, mniej licz­nym, mniej róż­no­rod­nym


Źródła:

SJP.pl

Ubożę

1. czy­nić ubo­gim, bied­niej­szym;
2. czy­nić mniej ob­fi­tym, mniej buj­nym, mniej licz­nym, mniej róż­no­rod­nym


Źródła:

SJP.pl

Ubranie

1. na­ło­żyć ubra­nie;
2. kupić lub uszyć ubra­nie;
3. ozdo­bić, przy­stro­ić


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ubrać.

 (1.2) wszyst­ko, co służy do okry­cia ludz­kie­go ciała

 (1.3) daw. gar­ni­tur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubraniomat

przy­miot­nik

 (1.1) au­to­mat do zbie­ra­nia niech­cia­nych ubrań


Źródła:

Wiktionary

Ubraniowy

przy­miot­nik od: ubra­nie


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy ubrań, zwią­za­ny z ubra­nia­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubraniówka

ma­te­riał przez­na­czo­ny do szy­cia gar­ni­tu­rów mę­skich


Źródła:

SJP.pl

Ubranko

zdrob­nie­nie od: ubra­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: ubra­nie

 (1.2) ubra­nie ma­łych roz­mia­rów, czę­sto dla dzie­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubrany

przy­miot­nik

 (1.1) no­szą­cy odzież

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przym. od ubrać


Źródła:

Wiktionary

Ubrać

1. na­ło­żyć ubra­nie;
2. kupić lub uszyć ubra­nie;
3. ozdo­bić, przy­stro­ić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ubie­rać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ubie­rać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubrdać

1. pot. w zwro­cie "ubr­dać sobie": uroić, wy­i­ma­gi­no­wać sobie;
2. ubr­dać się: pot. przyjść na myśl, wydać się, uroić się komuś


Źródła:

SJP.pl

Ubroczyć

prze­sta­rza­le: po­bru­dzić cie­czą, zwła­szcza krwią; po­bro­czyć, zbro­czyć, zakr­wa­wić, pokr­wa­wić


Źródła:

SJP.pl

Ubrodowice

Ubro­do­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie hru­bie­szow­skim, w gmi­nie Hru­bie­szów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Ho­ro­dło. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 267 miesz­kań­ców i była 22. co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Hru­bie­szów.


Źródła:

Wikipedia

Ubrudzać

rzad­ko: czy­nić brud­nym; bru­dzić, walać, za­nie­czy­szczać


Źródła:

SJP.pl

Ubrudzić

uczy­nić brud­nym


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) uczy­nić brud­nym

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ubru­dzić się

 (2.1) ubru­dzić (1.1) sie­bie sa­me­go

 (2.2) zo­stać ubru­dzo­nym (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubrus

ro­dzaj chu­sty


Źródła:

SJP.pl

Ubruttawiać

w eko­no­mii: zwięk­szać kwotę brut­to świad­cze­nia pie­nięż­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Ubruttowić

w eko­no­mii: zwięk­szyć kwotę brut­to świad­cze­nia pie­nięż­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Ubrylancać

daw­niej: przy­o­zda­biać, po­kry­wać bry­lan­ta­mi


Źródła:

SJP.pl

Ubrylantować

po­kryć, przy­o­zdo­bić bry­lan­ta­mi, bły­szczą­cą bi­żu­te­rią; zbry­lan­to­wać, wy­bry­lan­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Ubrązowywać

rzad­ko: za­bar­wiać na brą­zo­wo, pow­le­kać war­stwą brązu


Źródła:

SJP.pl

Ubu

Ubu – gaun wikas sa­mi­ti we wschod­niej czę­ści Ne­pa­lu w stre­fie Sa­gar­mat­ha w dy­stryk­cie Ok­hald­hun­ga. We­dług ne­pal­skie­go spisu po­wszech­ne­go z 2001 roku li­czył on 685 go­spo­darstw do­mo­wych i 3445 miesz­kań­ców (1816 ko­biet i 1629 męż­czyzn).


Źródła:

Wikipedia

Ubuntu

jedna z dy­stry­bu­cji sy­ste­mu Linux


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) filoz. sub­sa­ha­ryj­ska ide­o­lo­gia i sy­stem etycz­ny sku­pia­ją­cy się na re­la­cjach mię­dzy­ludz­kich i po­mo­cy bliź­nie­mu;


Ubun­tu – dy­stry­bu­cja Li­nuk­sa opar­ta na De­bia­nie, roz­wi­ja­na przez przed­się­bior­stwo Ca­no­ni­cal Ltd. oraz spo­łecz­ność pro­jek­tu. Jest udo­stęp­nia­na w edy­cjach przez­na­czo­nych mię­dzy in­ny­mi dla kom­pu­te­rów oso­bi­stych, ser­we­rów oraz urzą­dzeń In­ter­ne­tu rze­czy. Do­myśl­nym śro­do­wi­skiem gra­ficz­nym edy­cji Ubun­tu Desk­top jest GNOME.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ubych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel nie­ist­nie­ją­ce­go już na­ro­du, za­miesz­ku­ją­ce­go w przesz­ło­ści ob­szar współ­czes­ne­go Kraju Kras­no­dar­skie­go


Źródła:

Wiktionary

Ubychijski

zwią­za­ny z nie­ist­nie­ją­cym już na­ro­dem Uby­chów


Źródła:

SJP.pl

Ubychski

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do nie­ist­nie­ją­ce­go już na­ro­du Uby­chów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język ubych­ski


Źródła:

Wiktionary

Ubyski

przy­miot­nik

 (1.1) zob. ubych­ski.


Źródła:

Wiktionary

Ubysz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ubysław

imię mę­skie


Uby­sław, Hu­by­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nu "Uby-" ("ubyć, uby­wać") "-sław" ("sława"). Może oz­na­czać "ten, który pom­niej­sza sławę", lub "ten, któ­re­go po­ja­wie­nie się na świe­cie wiąże się z gor­szą sławą". Żeń­ski od­po­wied­nik – Uby­sła­wa, Hu­by­sła­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ubysławice

Uby­sła­wi­ce (niem. "Rüwolsdorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie bia­ło­gardz­kim, w gmi­nie Kar­li­no. W la­tach 1975–1998 wieś na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­sza­liń­skie­go. W roku 2007 wieś li­czy­ła 94 miesz­kań­ców. Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Mie­rzyn.


Źródła:

Wikipedia

Ubytek

stra­ta, uszczer­bek, róż­ni­ca ilo­ścio­wa po­mię­dzy sta­nem pier­wot­nym a ak­tu­al­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stra­ta, uszczer­bek, róż­ni­ca ilo­ścio­wa po­mię­dzy sta­nem pier­wot­nym a ak­tu­al­nym

 (1.2) sto­mat. frag­ment zęba za­a­ta­ko­wa­ny próch­ni­cą


Uby­tek – stra­ta, uszczer­bek, róż­ni­ca ilo­ścio­wa po­mię­dzy sta­nem pier­wot­nym a ak­tu­al­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ubytkowy

→ uby­tek


Patrz:ubytek

Źródła:

SJP.pl

Ubywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stop­nio­we zmniej­sza­nie się licz­by, ob­ję­to­ści lub ilo­ści cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Ubywać

1. od­cho­dzić, od­da­lać się od ja­kiejś zbio­ro­wo­ści;
2. zmniej­szać się stop­nio­wo


Źródła:

SJP.pl

Ubyć

1. odejść; um­rzeć; zo­stać za­bra­nym;
2. z pod­mio­tem w do­peł­nia­czu: stać się mniej­szym, mniej li­czeb­nym


Źródła:

SJP.pl

Ubzdryngalać

po­tocz­nie: ubz­dryn­ga­lać się - upi­jać się; nabz­dryn­ga­lać się


Źródła:

SJP.pl

Ubzdryngolić

ubz­dryn­go­lić się - po­tocz­nie, żar­to­bli­wie: upić się; nabz­dryn­go­lić się


Źródła:

SJP.pl

Ubzdurać

cza­sow­nik

 (1.1) wy­i­ma­gi­no­wać


Źródła:

Wiktionary

Ubzdurzać

daw­niej: wy­my­ślać sobie coś i uz­na­wać to za praw­dzi­we


Źródła:

SJP.pl

Ubój

za­bi­ja­nie zwie­rząt rzeź­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­bi­ja­nie zdro­wych zwie­rząt ho­dow­la­nych, zwy­kle dla mięsa,


Ubój – za­bi­ja­nie zwie­rząt rzeź­nych przez wykr­wa­wie­nie w spo­sób ure­gu­lo­wa­ny prze­pi­sa­mi prawa. Można wy­róż­nić:

W Pol­sce sy­tu­a­cja praw­na uboju ry­tu­al­ne­go jest skom­pli­ko­wa­na. Usta­wa o ochro­nie zwie­rząt z 1997 roku na­ka­zu­je ogłu­sza­nie wszyst­kich zwie­rząt pod­da­wa­nych ubo­jo­wi, jed­nak w 2004 roku mi­ni­ster rol­nict­wa do­pu­ścił ubój ry­tu­al­ny roz­po­rzą­dze­niem, wbrew usta­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ubóstwiana

uwiel­biać kogoś lub coś; czcić


Źródła:

SJP.pl

Ubóstwianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ubó­stwiać.


Źródła:

Wiktionary

Ubóstwiany

uwiel­biać kogoś lub coś; czcić


Źródła:

SJP.pl

Ubóstwiać

uwiel­biać kogoś lub coś; czcić


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) czcić, wiel­bić, uwiel­biać, ota­czać za­chwy­tem

 (1.2) na­da­wać obiek­tom lub zja­wi­skom cechy bo­skie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ubóstwo

1. brak środ­ków do życia; nędza, bieda;
2. mała róż­no­rod­ność, mała ilość cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) brak środ­ków ma­te­rial­nych

 (1.2) przen. brak róż­no­rod­no­ści


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ubóść

ubod­nąć (rzad­ko);
1. ude­rzyć coś, kogoś ro­ga­mi lub czymś ostrym; bod­nąć;
2. obra­zić lub ura­zić kogoś mocno


Źródła:

SJP.pl

Ubłagalnia

wieko Arki Przy­mie­rza


Źródła:

SJP.pl

Ubłocenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ubło­cić.


Źródła:

Wiktionary

Ubłocić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) ubru­dzić, po­kry­wa­jąc bło­tem

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ubło­cić się (ndk. brak)

 (2.1) ubru­dzić, po­kryć bło­tem sa­me­go sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Ubłogosławić

daw­niej: udzie­lić bło­go­sła­wień­stwa, po­bło­go­sła­wić


Źródła:

SJP.pl