Tł.

skrót od: tłu­macz, tłu­ma­cze­nie; tłum.


skrót

 (1.1) tłu­macz

 (1.2) tłu­macz­ka

 (1.3) tłu­ma­cze­nie

 (1.4) tłu­ma­czyć

 (1.5) tłu­ma­czo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłamsić

1. po­tocz­nie: gnieść, miąć, mię­to­sić
2. prze­no­śnie:
a) wy­wie­rać na­cisk na kogoś
b) pow­ścią­gać, ukry­wać coś z tru­dem
3. tłam­sić się - być tłam­szo­nym; gnieść się


Źródła:

SJP.pl

Tło

1. dal­szy plan, przed któ­rym znaj­du­ją się przed­mio­ty bli­skie ob­ser­wu­ją­ce­mu;
2. śro­do­wi­sko, wa­run­ki, po­dło­że cze­goś;
3. jed­no­li­ta barwa cze­goś na czym wi­docz­ny jest wzór od­mien­ne­go ko­lo­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) dal­szy widok np. obra­zu, dal­szy plan

 (1.2) przen. oko­licz­no­ści, sy­tu­a­cja, w któ­rej roz­gry­wa­ją się ja­kieś wy­da­rze­nia

 (1.3) po­dło­że, na któ­rym ek­spo­no­wa­ny jest dany ele­ment


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłoczarnia

1. dział fa­bry­ki, w któ­rym wy­ko­ny­wa­ne są prace na tło­czar­kach;
2. prasa sto­so­wa­na w prze­my­śle spo­żyw­czym do wy­tła­cza­nia soków; tło­czar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spoż. za­kład pro­du­ku­ją­cy olej, sok, wino lub inną sub­stan­cję po­przez wy­ci­ska­nie

 (1.2) spoż. ma­szy­na wy­ci­ska­ją­ca płyny z owo­ców, wa­rzyw, na­sion lub in­nych pro­duk­tów rol­nych

 (1.3) techn. za­kład obra­bia­ją­cy metal lub inne two­rzy­wo przez tło­cze­nie

 (1.4) techn. za­kład pro­du­ku­ją­cy me­to­dą tło­cze­nia płyty słu­żą­ce do odt­wa­rza­nia dźwię­ków, obra­zów lub da­nych in­ne­go ro­dza­ju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłoczarz

ro­bot­nik ob­słu­gu­ją­cy prasę do tło­cze­nia; pra­ser


Źródła:

SJP.pl

Tłoczek

zdrob­nie­nie od: tłok


Źródła:

SJP.pl

Tłoczewo

Tło­cze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie wy­so­ko­ma­zo­wiec­kim, w gmi­nie Nowe Pie­ku­ty.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa łom­żyń­skie­go.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Ka­zi­mie­rza w No­wych Pie­ku­tach.


Źródła:

Wikipedia

Tłocznia

1. prasa do wy­tła­cza­nia m.in. oleju, soków;
2. prasa do obrób­ki pla­stycz­nej ma­te­ria­łów;
3. dział fa­bry­ki, huty, gdzie ma­te­ria­ły pod­da­wa­ne są obrób­ce pla­stycz­nej przy uży­ciu prasy;
4. ze­spół urzą­dzeń do prze­sy­ła­nia cze­goś przez tło­cze­nie


Źródła:

SJP.pl

Tłocznictwo

obrób­ka pla­stycz­na blach


Źródła:

SJP.pl

Tłoczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: tłocz­nie, tłocz­no


Źródła:

SJP.pl

Tłoczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: tłocz­ny


Źródła:

SJP.pl

Tłocznik

przy­rząd do tło­cze­nia na pra­sach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. na­rzę­dzie słu­żą­ce do obrób­ki na zimno ma­te­ria­łów wy­ko­na­nych z two­rzyw sztucz­nych lub me­ta­lu o małej gru­bo­ści


Tłocz­nik – na­rzę­dzie słu­żą­ce do obrób­ki pla­stycz­nej ele­men­tów o małej gru­bo­ści w sto­sun­ku do po­zo­sta­łych wy­mia­rów (głów­nie blach, ale także folii czy płyt nie­me­ta­lo­wych). Skła­da się m.in. ze stem­pla i ma­try­cy, sta­no­wią­cych ele­men­ty ro­bo­cze tłocz­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłoczny

1. do­ty­czą­cy tło­cze­nia, tłocz­ni, tłoka;
2. za­tło­czo­ny, cias­ny


Źródła:

SJP.pl

Tłoczony

1. wy­ci­śnię­ty, uzy­ska­ny po­przez tło­cze­nie;
2. ma­ją­cy wklę­sło-wy­pu­kłą fak­tu­rę; wy­mo­de­lo­wa­ny;
3. wy­dru­ko­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Tłoczysko

1. trzon tłoka w sil­ni­kach tło­ko­wych;
2. cześć prasy tło­czą­cej;
3. część młota ko­wal­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Tłoczywo

roz­drob­nio­ne two­rzy­wo sztucz­ne, da­ją­ce się for­mo­wać przez pod ci­śnie­niem w pod­wyż­szo­nej tem­pe­ra­tu­rze


Źródła:

SJP.pl

Tłoczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­tło­czyć)

 (1.1) techn. po­zy­ski­wać coś za po­mo­cą prasy, zgnia­ta­nia

 (1.2) techn. pod­da­wać obrób­ce pla­stycz­ny­a­stycz­nej

 (1.3) techn. wyt­wa­rzać coś z ma­tryc

 (1.4) fiz. wy­py­chać coś skądś pod ci­śnie­niem

 (1.5) druk. robić druki ozdob­ne; odksz­tał­cać po­wierzch­nię pa­pie­ru lub in­ne­go ma­te­ria­łu dla uzy­ska­nia efek­tu zdob­ni­cze­go

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. prze­tło­czyć)

 (2.1) techn. hy­dra­ul. prze­ci­skać sub­stan­cje cie­kłe lub ga­zo­we z jed­ne­go miej­sca do in­ne­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny tło­czyć się (dk. prze­tło­czyć się)

 (3.1) być w tłoku; zbi­jać się w tłum

 (3.2) pow­sta­wać w psy­chi­ce i mę­czyć wew­nętrz­nie


Źródła:

Wiktionary

Tłoczący

→ tło­czyć


Patrz:tłoczyć

Źródła:

SJP.pl

Tłok

ele­ment w kształ­cie walca lub krąż­ka po­ru­sza­ją­cy się w cy­lin­drze ru­chem po­su­wi­sto-zwrot­nym, tło­czą­cy po­wie­trze, wodę itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ele­ment ma­szy­ny, który przyj­mu­je na­cisk lub wy­wie­ra go na gaz, ciecz lub inną sub­stan­cję, prze­ka­zu­jąc do niej lub od­bie­ra­jąc od niej ener­gię;

 (1.2) na­pie­ra­ją­ca duża masa ludzi


Tłok – ele­ment ma­szyn ta­kich jak sil­ni­ki tło­ko­we, pompy tło­ko­we, sprę­żar­ki i si­łow­ni­ki hy­dra­u­licz­ne i pne­u­ma­tycz­ne oraz in­nych me­cha­niz­mów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłoka

1. wza­jem­na, bez­płat­na pomoc są­siedz­ka przy zbie­ra­niu pło­dów rol­nych z pola
2. do­dat­ko­wa ro­bo­ta pań­szczyź­nia­na w okre­sie pil­nych robót np. żniw; po­wa­ba


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wza­jem­na, bez­płat­na pomoc są­siedz­ka przy zbie­ra­niu pło­dów rol­nych z pola;


Tłoka (ukr. "толока") – sło­wiań­ski oby­czaj po­mo­cy są­siedz­kiej na wsi. Przetr­wał do dru­giej po­ło­wy XX wieku.

W razie ko­niecz­no­ści wy­ko­na­nia pil­nej pracy, która prze­ra­sta­ła moż­li­wo­ści za­in­te­re­so­wa­ne­go, za­pra­sza­no do po­mo­cy całą wieś. Pracę wy­ko­ny­wa­no nie­od­płat­nie. Tłoka roz­po­czy­na­ła się od po­czę­stun­ku, czę­sto z mu­zy­ką i tań­ca­mi. Koń­czy­ła się rów­nież ob­fi­tym po­czę­stun­kiem z ja­dłem i na­po­jem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłokować

1. wy­do­by­wać ropę tło­kiem (ko­rzy­sta­jąc z ener­gii roz­prę­ża­ją­ce­go się gazu);
2. czy­ścić ru­ro­ciąg tło­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Tłokowo

Tło­ko­wo (niem. "Lokau") – wieś war­miń­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Je­zio­ra­ny. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. Wieś znaj­du­je się w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie War­mia.


Źródła:

Wikipedia

Tłokowy

do­ty­czą­cy tłoka (ele­men­tu sil­ni­ka), słu­żą­cy do tło­cze­nia; tłocz­ny, tłocz­nio­wy, tło­czą­cy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od: tłok (tylko w zna­cze­niu: „ele­ment ma­szy­ny, który przyj­mu­je na­cisk lub wy­wie­ra go na gaz, ciecz lub inną sub­stan­cję, prze­ka­zu­jąc do niej lub od­bie­ra­jąc od niej ener­gię”)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłomacz

prze­sta­rza­le: tłu­macz


Źródła:

SJP.pl

Tłomaczka

prze­sta­rza­le: tłu­macz­ka


Źródła:

SJP.pl

Tłomaczyć

daw­niej: tłu­ma­czyć


Źródła:

SJP.pl

Tłowy

→ tło


Patrz:tło

Źródła:

SJP.pl

Tłubice

Tłu­bi­ce – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Bielsk. Leżą nad Sier­pie­ni­cą.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go. 1 stycz­nia 2003 bę­dą­ce do­tych­cza­so­wy­mi czę­ścia­mi wsi: Nad Rzeką, Pod Bom­ba­li­ce, Pod Dębsk i Pod Ol­szy­ny zo­sta­ły zlik­wi­do­wa­ne jako osob­ne miej­sco­wo­ści.


Źródła:

Wikipedia

Tłuc

1. ro­zbi­jać na ka­wał­ki;
2. mocno ude­rzać, walić, ło­mo­tać;
3. po­tocz­nie: bić kogoś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­tłuc, stłuc)

 (1.1) po­wo­do­wać ude­rze­nia­mi pow­sta­wa­nie ka­wał­ków cze­goś; usz­ka­dzać w wielu miej­scach

 (1.2) ude­rzać sa­me­mu mocno o coś, do­pro­wa­dza­jąc do miej­sco­we­go obra­że­nia

 (1.3) pot. mocno ude­rzać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. utłuc)

 (2.1) zmie­niać ude­rze­nia­mi formę lub kon­sy­sten­cję czego

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­tłuc)

 (3.1) ło­mo­tać, po­wo­du­jąc pow­sta­nie gło­śne­go od­gło­su

 (3.2) za­bi­jać bez opa­mię­ta­nia

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­tłuc)

 (4.1) pot. za­bi­jać w dużej licz­bie

 (4.2) lek­cew. grać na czymś in­ten­syw­nie, długo, gło­śno albo nie­u­mie­jęt­nie

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­tłuc)

 (5.1) pot. mio­tać in­ten­syw­nie po­ci­ska­mi

 (5.2) lek­cew. wy­ko­ny­wać se­ryj­nie, bez sta­ran­no­ści

 (5.3) lek­cew. pow­ta­rzać co z upo­rem

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. do­tłuc)

 (6.1) ude­rzać, ro­zbi­jać do­dat­ko­wo

 (6.2) ude­rzać, ro­zbi­jać do końca

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny tłuc się (dk. po­tłuc się, stłuc się)

 (7.1) ule­gać stłu­cze­niu, ro­zbi­ciu

 (7.2) ude­rzać sa­me­mu o coś, wy­wo­łu­jąc wy­raź­ny od­głos

 (7.3) pot. mocno bić jeden dru­gie­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny tłuc się (dk. na­tłuc się)

 (8.1) pot. po­wo­do­wać hałas po­przez in­ten­syw­ne czyn­no­ści lub prze­mie­szcza­nie się

 (8.2) pot. po­dró­żo­wać długo w mało wy­god­nych wa­run­kach

 (8.3) pot. prze­mie­szczać się bez celu, włó­czyć się

 (8.4) pot. o uczu­ciach, my­ślach: cią­gle przy­po­mi­nać się

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny tłuc się (dk. do­tłuc się)

 (9.1) pot. do­cie­rać do celu uciąż­li­wej po­dró­ży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłuchowo

mia­sto w Pol­sce


Tłu­cho­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Tłu­cho­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tłuchowski

przy­miot­nik od: Tłu­cho­wo


Źródła:

SJP.pl

Tłuczek

na­rzę­dzie do tłu­cze­nia i roz­gnia­ta­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) na­rzę­dzie słu­żą­ce do roz­gnia­ta­nia, ro­zbi­ja­nia cze­goś, w celu uzy­ska­nia cień­szej war­stwy, drob­niej­szych ka­wał­ków lub jed­no­li­tej masy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. po­gard. o kimś nie­roz­gar­nię­tym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłuczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|tłuc.


Źródła:

Wiktionary

Tłuczeniec

daw­niej:
1. ciast­ko z tłu­czo­nych mig­da­łów;
2. su­cha­rek z su­szo­nych plac­ków zmie­sza­nych z mio­dem i po­now­nie upie­czo­nych


Źródła:

SJP.pl

Tłuczewo

Tłu­cze­wo (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Tłuczewò) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie wej­he­row­skim, w gmi­nie Linia. Leży nad rzeką Łebą. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś kró­lew­ska w sta­ro­stwie mi­ra­chow­skim w wo­je­wództ­wie po­mor­skim w II po­ło­wie XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Tłuczeń

kru­szy­wo z drob­no tłu­czo­ne­go ka­mie­nia, uży­wa­ne głów­nie na na­wierzch­nie dróg i jako do­da­tek do be­to­nów; szu­ter, sza­ber


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. kru­szy­wo bu­dow­la­ne z ka­mie­nia ła­ma­ne­go ze skał;


Tłu­czeń, szu­ter, sza­ber – ro­dzaj kru­szy­wa na­tu­ral­ne­go ła­ma­ne­go ze skały. Jego ziar­na cha­rak­te­ry­zu­je szorst­ka po­wierzch­nia; kształ­tem zbli­żo­ne są do ostro­słu­pa lub sze­ścia­nu.

Wy­ko­rzy­sty­wa­ny do pro­duk­cji be­to­nów oraz do na­wierzch­ni dro­go­wych i ko­le­jo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłuczka

złom szkla­ny lub ce­ra­micz­ny; stłucz­ka


Źródła:

SJP.pl

Tłuczkotasak

przed­miot, który pełni funk­cję tłucz­ka (służy do ro­zbi­ja­nia) i ta­sa­ka (służy do roz­ci­na­nia)


Źródła:

SJP.pl

Tłucznica

daw­niej: cia­sto upie­czo­ne z tłu­czo­nych mig­da­łów lub okru­chów wy­su­szo­ne­go plac­ka, pier­ni­ka z do­dat­kiem miodu


Źródła:

SJP.pl

Tłucznice

daw­niej: cia­sto upie­czo­ne z tłu­czo­nych mig­da­łów lub okru­chów wy­su­szo­ne­go plac­ka, pier­ni­ka z do­dat­kiem miodu


Tłucz­ni­ce – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ma­kow­skim, w gmi­nie Kar­nie­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tłuczniówka

na­wierzch­nia drogi z tłucz­nia


Źródła:

SJP.pl

Tłuczony

1. ro­zbi­jać na ka­wał­ki;
2. mocno ude­rzać, walić, ło­mo­tać;
3. po­tocz­nie: bić kogoś


Źródła:

SJP.pl

Tłuk

1. ka­mien­ne na­rzę­dzie uży­wa­ne daw­niej do ro­zbi­ja­nia i obrób­ki
2. posp. o czło­wie­ku mało roz­gar­nię­tym


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) lwów. słu­żą­ca

 (1.2) pot. osoba mało roz­gar­nię­ta

 (1.3) żegl. kij, słu­żą­cy do od­py­cha­nia łódki

 (1.4) daw. gw-pl|Poz­nań. nie­rząd­ni­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłukarz

rzad­ko: osoba zaj­mu­ją­ca się obrób­ką tłucz­nia w ka­mie­nio­ło­mach i za­kła­dach ka­mie­niar­skich


Źródła:

SJP.pl

Tłukno

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. kulin. po­tra­wa kuch­ni lu­do­wej przy­rzą­dza­na z krup ow­sia­nych;


Źródła:

Wiktionary

Tłukowaty

po­tocz­nie: cha­rak­te­ry­stycz­ny dla osoby głu­piej, bez­myśl­nej; dur­no­wa­ty, de­bi­lo­wa­ty, głup­ko­wa­ty, mu­ło­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Tłum

duża licz­ba ludzi ze­bra­nych w jed­nym miej­scu; rze­sza, ciżba, zgra­ja, tłumy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) duża grupa ludzi ze­bra­na w jed­nym miej­scu

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. rozk. od: tłu­mić


Tłum – w so­cjo­lo­gii zbio­ro­wość ludz­ka przyj­mu­ją­ca formę cza­so­wą i nie­zor­ga­ni­zo­wa­ną. Jed­nost­ki w tłu­mie za­wsze prze­by­wa­ją w bli­sko­ści fi­zycz­nej i mają wspól­ny obiekt za­in­te­re­so­wa­nia.

Tłum może też prze­ja­wiać wspól­nie ukie­run­ko­wa­ne spon­ta­nicz­ne dzia­ła­nia. W ta­kiej sy­tu­a­cji w tłu­mie do­cho­dzi czę­sto do na­śla­dow­nict­wa i (chwi­lo­we­go) wy­zby­wa­nia się in­dy­wi­du­a­liz­mu. Czę­sto też uczest­ni­cy tłumu czują się sil­niej­si i tracą zdol­ność obiek­tyw­nej oceny sy­tu­a­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłum.

skrót od: tłu­macz, tłu­ma­cze­nie; tł.


skrót

 (1.1) tłu­macz

 (1.2) tłu­macz­ka

 (1.3) tłu­ma­cze­nie

 (1.4) tłu­ma­czyć

 (1.5) tłu­ma­czo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłumacki

→ Tłu­macz (mia­sto na Ukra­i­nie)


Źródła:

SJP.pl

Tłumacz

osoba prze­kła­da­ją­ca treść wy­po­wie­dzi, tek­stu lub dzie­ła z jed­ne­go ję­zy­ka na inny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba prze­kła­da­ją­ca tekst pi­sa­ny z jed­ne­go ję­zy­ka na inny;

 (1.2) osoba do­ko­nu­ją­ca tłu­ma­cze­nia wy­po­wie­dzi ust­nej z jed­ne­go ję­zy­ka na drugi

 (1.3) przest. ten, kto coś wy­ja­śnia, in­ter­pre­tu­je, prze­ka­zu­je

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) in­form. pro­gram kom­pu­te­ro­wy lub apli­ka­cja słu­żą­ce do tłu­ma­cze­nia tek­stów z jed­ne­go ję­zy­ka na drugi

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) 2 os. rozk. zob. tłu­ma­czyć.


Zo­bacz też: Tłu­macz (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Tłu­macz – osoba, która dzię­ki zna­jo­mo­ści co najm­niej dwóch ję­zy­ków do­ko­nu­je prze­kła­du wy­po­wie­dzi lub tek­stu pi­sa­ne­go z ję­zy­ka źró­dło­we­go na język do­ce­lo­wy. Tłu­ma­cze­nie wy­ma­ga nie tylko ro­zu­mie­nia tek­stu, ale rów­nież spraw­ne­go wy­ra­ża­nia jego tre­ści w ję­zy­ku, na który ma być tłu­ma­czo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłumaczenie

1. wy­ja­śniać, ob­ja­śniać coś komuś
2. uspra­wied­li­wiać, oczy­szczać z za­rzu­tów
3. prze­kła­dać tekst, utwór dzie­ło lub wy­po­wiedź ustną z jed­ne­go ję­zy­ka na inny
4. tłu­ma­czyć się - uspra­wied­li­wiać się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ja­kieś słowo, wy­ra­że­nie lub tekst wy­ra­żo­ny w innym ję­zy­ku

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|tłu­ma­czyć. – wy­ja­śnia­nie komuś cze­goś

 (1.3) od­cza­sow­ni­ko­wy od|tłu­ma­czyć. – prze­kła­da­nie na inny język


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłumaczeniowy

zwią­za­ny z tłu­ma­cze­niem, do­ty­czą­cy prze­kła­du z jed­ne­go ję­zy­ka na inny


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy tłu­ma­cze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłumaczka

ko­bie­ta prze­kła­da­ją­ca treść wy­po­wie­dzi, tek­stu lub dzie­ła z jed­ne­go ję­zy­ka na inny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta prze­kła­da­ją­ca tekst pi­sa­ny z jed­ne­go ję­zy­ka na inny

 (1.2) ko­bie­ta do­ko­nu­ją­ca tłu­ma­cze­nia wy­po­wie­dzi ust­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłumaczyć

1. wy­ja­śniać, ob­ja­śniać coś komuś
2. uspra­wied­li­wiać, oczy­szczać z za­rzu­tów
3. prze­kła­dać tekst, utwór dzie­ło lub wy­po­wiedź ustną z jed­ne­go ję­zy­ka na inny
4. tłu­ma­czyć się - uspra­wied­li­wiać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­tłu­ma­czyć)

 (1.1) wy­ja­śniać, ob­ja­śniać coś, prze­ka­zy­wać za­sa­dę dzia­ła­nia cze­goś

 (1.2) wy­ja­śniać, po­da­wać powód, dla któ­re­go po­stą­pi­ło się w dany spo­sób

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. prze­tłu­ma­czyć)

 (2.1) wy­ra­żać tę samą in­for­ma­cję za po­mo­cą in­ne­go ję­zy­ka niż wyj­ścio­wy

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (3.1) pra­co­wać jako tłu­macz, być tłu­ma­czem

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny tłu­ma­czyć się (dk. brak)

 (4.1) wy­ja­śniać, po­da­wać powód swo­je­go po­stę­po­wa­nia (patrz zna­cze­nie 1.2)

 (4.2) dać się prze­tłu­ma­czyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłumek

po­tocz­nie: duża grupa ludzi ze­bra­na w jed­nym miej­scu; tłu­mik, gro­mad­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. zdrobn. od: tłum


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłumem

duża licz­ba ludzi ze­bra­nych w jed­nym miej­scu; rze­sza, ciżba, zgra­ja, tłumy


Źródła:

SJP.pl

Tłumica

pro­sty i pry­mi­tyw­ny sprzęt stra­żac­ki słu­żą­cy do ochro­ny bu­dyn­ków przed żarem i iskra­mi lub do ga­sze­nia po­ża­ru w za­rod­ku


Źródła:

SJP.pl

Tłumiciel

osoba, która tłumi coś, ha­mu­je roz­wój cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Tłumicielka

→ tłu­mi­ciel


Patrz:tłumiciel

Źródła:

SJP.pl

Tłumienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|tłu­mić.


Tłu­mie­nie (ga­śnię­cie) drgań – zmniej­sza­nie się am­pli­tu­dy drgań ukła­du drga­ją­ce­go wraz z upły­wem czasu, spo­wo­do­wa­ne stra­ta­mi ener­gii. Tłu­mie­nie drgań ob­ser­wo­wa­ne jest za­rów­no w ukła­dach me­cha­nicz­nych jak elek­trycz­nych.

W przy­pad­ku fal bie­gną­cych tłu­mie­nie pro­wa­dzi do zmniej­sza­nia się am­pli­tu­dy fali wraz ze wzro­stem od­le­gło­ści od źró­dła.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tłumienność

miara zmniej­sza­nia na­tę­że­nie sy­gna­łu lub drgań; ate­nu­a­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. war­tość wy­ra­ża­ją­ca spa­dek mocy sy­gna­łu wraz z prze­by­tą prze­zeń drogą;


Tłu­mien­ność – jeden z pod­sta­wo­wych pa­ra­me­trów opi­su­ją­cych zdol­ność łącza (np. kabel, świa­tło­wód, łącze bez­prze­wo­do­we) do re­a­li­za­cji trans­mi­sji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłumik

1. urzą­dze­nie do tłu­mie­nia dźwię­ku wy­wo­ły­wa­ne­go przez gazy spa­li­no­we sil­ni­ka;
2. przy­rząd do ści­sza­nia i zmia­ny barwy dźwię­ków w in­stru­men­tach mu­zycz­nych; sor­dy­na, sor­di­no, sur­dy­na;
3. urzą­dze­nie do zmniej­sza­nia nie­ko­rzyst­ne­go wpły­wu cze­goś;
4. do­da­tek do broni pal­nych, słu­żą­cy do wy­ci­sza­nia huku wy­strza­łu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mot. po­dze­spół mo­to­ry­za­cyj­ny słu­żą­ce do tłu­mie­nia ha­ła­su wy­do­by­wa­nia się spa­lin z rury wy­de­cho­wej

 (1.2) muz. przy­rząd wkła­da­ny do wy­lo­tu in­stru­men­tu dę­te­go, który tłumi dźwięk, zmie­nia­jąc jego na­tę­że­nie i barwę

 (1.3) muz. przy­rząd do zmniej­sza­nia na­tę­że­nia dźwię­ku in­stru­men­tu smycz­ko­we­go

 (1.4) elek­tron. urzą­dze­nie lub po­dze­spół do tłu­mie­nia trans­mi­to­wa­ne­go sy­gna­łu

 (1.5) techn. wojsk. urzą­dze­nie za­kła­da­ne na lufę broni pal­nej tłu­mią­ce od­głos wy­strza­łu;

 (1.6) techn. zob. amor­ty­za­tor.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłumikowy

→ tłu­mik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z tłu­mi­kiem, do­ty­czą­cy tłu­mi­ka


Patrz:tłumik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłumić

1. lik­wi­do­wać coś, nie dać się cze­muś roz­wi­jać;
2. ha­mo­wać jakiś odruch, nie dając tym poz­nać cze­goś po sobie;
3. po­wo­do­wać, że coś jest mniej sły­szal­ne, głu­szyć


cza­sow­nik

 (1.1) ogra­ni­czać, zmniej­szać na­si­le­nie cze­goś

 (1.2) (o bun­cie, pow­sta­niu, re­be­lii) zwal­czać, usi­ło­wać do­pro­wa­dzić do pod­da­nia się (ka­pi­tu­la­cji) pow­stań­ców / re­be­lian­tów

 (1.3) (o emo­cjach, uczu­ciach, od­czu­ciach) pow­strzy­my­wać, ha­mo­wać, nie dawać upu­stu; sta­rać się nie oka­zy­wać uczuć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłumnie

przy­słó­wek

 (1.1) w dużej gru­pie osób


Źródła:

Wiktionary

Tłumniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: tłum­nie


Źródła:

SJP.pl

Tłumniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: tłum­ny


Źródła:

SJP.pl

Tłumność

cecha cze­goś peł­ne­go ludzi; licz­ność, mno­gość, ma­so­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest tłum­ne; cecha tych, któ­rzy są tłum­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłumny

za­wie­ra­ją­cy dużo osób; bar­dzo licz­ny; tłocz­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, w któ­rym jest lub uczest­ni­czy dużo ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłumoczek

zdrob­nie­nie od: tłu­mok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nie­wiel­ki tłu­mok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłumok

po­tocz­nie:
1. duży, nie­fo­rem­ny pa­ku­nek; tobół;
2. po­gard­li­wie o kimś nie­roz­gar­nię­tym; ciuć­ma, ciuć­mok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. duży, nie­fo­rem­ny pa­ku­nek; rze­czy spa­ko­wa­ne, zwy­kle pro­wi­zo­rycz­nie w płach­tę, w koc itp.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) pot. po­gard. osoba uwa­ża­na za głu­pią i nie­zdol­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłumy

duża licz­ba ludzi ze­bra­nych w jed­nym miej­scu; rze­sza, ciżba, zgra­ja, tłumy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tłusta

po­tocz­nie: ko­bie­ta otyła


Źródła:

SJP.pl

Tłustawy

1. o je­dze­niu: tro­chę tłu­sty;
2. lekko po­kry­ty tłu­szczem;
3. po­tocz­nie: nieco otyły


Źródła:

SJP.pl

Tłustka

ro­śli­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych (zło­żo­nych), z któ­rej na­sion otrzy­mu­je się olej ja­dal­ny i smar; ma­zicz­ka


Źródła:

SJP.pl

Tłusto

przy­słó­wek

 (1.1) bo­ga­to w tłuszcz


Źródła:

Wiktionary

Tłustoczwartkowy

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla tłu­ste­go czwart­ku - ostat­nie­go czwart­ku kar­na­wa­łu, lub dzie­ją­cy się tego dnia


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy miej­sce, spo­ży­wa­ny lub urzą­dza­ny w tłu­sty czwar­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłustodupy

przy­miot­nik

 (1.1) wulg. taki, który ma tłu­ste, grube po­ślad­ki


Źródła:

Wiktionary

Tłustogon

tłu­sto­gon afry­kań­ski - ga­tu­nek nie­wiel­kie­go gry­zo­nia z po­dro­dzi­ny my­szo­skocz­ków


Źródła:

SJP.pl

Tłustoogoniasty

1. owca tłu­sto­o­go­nia­sta - przed­sta­wi­ciel rasy owiec po­cho­dze­nia az­ja­tyc­kie­go;
2. o zwie­rzę­ciu: po­sia­da­ją­cy tłu­sty ogon


Źródła:

SJP.pl

Tłustopośladkowy

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla rasy owiec po­cho­dze­nia az­ja­tyc­kie­go


Źródła:

SJP.pl

Tłustosz

obej­mu­ją­cy ponad 30 ga­tun­ków ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny pły­wa­czo­wa­tych; li­ście tych ro­ślin pro­du­ku­ją lepki śluz za­wie­ra­ją­cy sub­stan­cje tra­wią­ce schwy­ta­ne owady


Tłu­stosz ("Pin­gu­i­cu­la" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny pły­wa­czo­wa­tych. Obej­mu­je ok. 55–77 ga­tun­ków. Naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ny jest w Ame­ry­ce Środ­ko­wej, licz­ne ga­tun­ki wy­stę­pu­ją poza tym w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go na pół­ku­li pół­noc­nej, nie­licz­ne w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej się­ga­jąc na po­łud­niu po Pa­ta­go­nię, kilka ga­tun­ków ro­śnie też w stre­fie kli­ma­tu oko­ło­bie­gu­no­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tłustoszowate

ro­dzi­na ro­ślin ziel­nych z rzędu jas­no­tow­ców, owa­do­żer­nych, o pę­dach pły­wa­ją­cych lub peł­za­ją­cych po wil­got­nym po­dło­żu, wy­stę­pu­ją­cych pra­wie na całej kuli ziem­skiej; pły­wa­czo­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Tłustoszowaty

o ce­chach tłu­sto­szo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin ziel­nych); pły­wa­czo­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Tłustość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co tłu­ste


Źródła:

Wiktionary

Tłustszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: tłu­sty; tłu­ściej­szy, bar­dziej tłu­sty


Źródła:

SJP.pl

Tłusty

1. za­wie­ra­ją­cy tłuszcz;
2. otyły, gruby, tęgi;
3. po­bru­dzo­ny tłu­szczem, za­tłu­szczo­ny;
4. do­cho­do­wy, in­trat­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy dużo tłu­szczu

 (1.2) po­kry­ty tłu­szczem albo bę­dą­cy w do­ty­ku jak tłuszcz

 (1.3) pejor. o czło­wie­ku lub zwie­rzę­ciu: otyły

 (1.4) druk. gruby, po­gru­bio­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłuszcz

1. pro­dukt spo­żyw­czy ma­ją­cy wy­so­ką war­tość ka­lo­rycz­ną
2. wy­so­ko­ka­lo­rycz­na sub­stan­cja za­war­ta w niek­tó­rych pro­duk­tach spo­żyw­czych
3. zwią­zek or­ga­nicz­ny two­rzą­cy u zwie­rząt i u czło­wie­ka tkan­kę w po­sta­ci mięk­kiej war­stwy, znaj­du­ją­cej się pod skórą
4. zwią­zek or­ga­nicz­ny bę­dą­cy li­pi­dem, sta­no­wią­cy skład­nik or­ga­niz­mów zwie­rzę­cych i ro­ślin­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwy­cza­jo­wa nazwa grupy związ­ków or­ga­nicz­nych: li­pi­dów, estrów gli­ce­ro­lu i kwa­sów tłu­szczo­wych;

 (1.2) biol. pot. tkan­ka tłu­szczo­wa skła­da­ją­ca się w dużym stop­niu z tłu­szczów (1.1)

 (1.3) spoż. sub­stan­cja uzy­ska­na z tkan­ki tłu­szczo­wej ro­ślin­nej lub zwie­rzę­cej, ma­ją­ca sze­ro­kie za­sto­so­wa­nie zwła­szcza w prze­my­śle spo­żyw­czym;

 (1.4) daw. środ. polit. nie­le­gal­ny tran­sport ma­te­ria­łów agi­ta­cyj­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłuszcza

prze­sta­rza­łe: z nie­chę­cią o więk­szej gru­pie osób; ho­ło­ta, zgra­ja, mo­tłoch, ga­wiedź, po­spól­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. tłum awan­tu­ru­ją­cych się ludzi

 (1.2) daw. bez ujem­ne­go za­bar­wie­nia: gro­ma­da ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłuszczaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od tłu­szczak


Źródła:

Wiktionary

Tłuszczak

1. nie­bo­les­ny i nie­zło­śli­wy no­wot­wór, guz pow­sta­ją­cy z tkan­ki tłu­szczo­wej pod­skór­nej; li­po­ma;
2. ptak nocny z ro­dzi­ny tłu­szcza­ków, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się dużą war­stwą tłu­szczu, wy­stę­pu­ją­cy w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. ła­god­ny no­wot­wór skła­da­ją­cy się z tkan­ki tłu­szczo­wej;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ste­a­tor­nis ca­ri­pen­sis|ref=tak., mo­no­ty­po­wy ga­tu­nek pta­ków po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­skich, je­dy­ny przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny tłu­szcza­ków;

 (2.2) ornit. ptak z ga­tun­ku tłu­szczak (2.1)


Tłu­szczak (łac. "li­po­ma") – ła­god­ny no­wot­wór zbu­do­wa­ny z tkan­ki tłu­szczo­wej.

Tłu­szcza­ki są mięk­kie w do­ty­ku, cza­sa­mi prze­su­wal­ne i ogól­nie be­zbo­les­ne. Rosną bar­dzo wolno. Więk­szość tłu­szcza­ków jest mała, ale mogą wzros­nąć do roz­mia­rów ponad 6 cm.

Tłu­szcza­ki wy­stę­pu­ją naj­czę­ściej u osób w wieku 40 do 60 lat, ale mogą wy­stą­pić rów­nież u dzie­ci. Tłu­szcza­ki wy­stę­pu­ją u 1% po­pu­la­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tłuszczaki

1. nie­bo­les­ny i nie­zło­śli­wy no­wot­wór, guz pow­sta­ją­cy z tkan­ki tłu­szczo­wej pod­skór­nej; li­po­ma;
2. ptak nocny z ro­dzi­ny tłu­szcza­ków, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się dużą war­stwą tłu­szczu, wy­stę­pu­ją­cy w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej


Źródła:

SJP.pl

Tłuszczakowe

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ste­a­tor­nit­hi­for­mes|Shar­pe|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;


Źródła:

Wiktionary

Tłuszczanin

miesz­ka­niec Tłu­szcza


Źródła:

SJP.pl

Tłuszczanka

miesz­kan­ka Tłu­szcza


Źródła:

SJP.pl

Tłuszczański

→ Tłuszcz (mia­sto)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Tłu­szcza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłuszcze

prze­sta­rza­łe: z nie­chę­cią o więk­szej gru­pie osób; ho­ło­ta, zgra­ja, mo­tłoch, ga­wiedź, po­spól­stwo


Tłu­szcze – zwy­cza­jo­wa nazwa grupy li­pi­dów, estrów gli­ce­ro­lu i kwa­sów tłu­szczo­wych, głów­nie tria­cy­lo­gli­ce­ro­li. Resz­ty kwa­so­we wy­stę­pu­ją­ce w czą­stecz­kach tłu­szczów za­wie­ra­ją zwy­kle od 12 do 18 ato­mów węgla.

Więk­szość tłu­szczów nie ma za­pa­chu, jest nie­roz­pu­szczal­na w wo­dzie i roz­pu­szczal­ni­kach po­lar­nych oraz do­brze roz­pu­szczal­na w roz­pu­szczal­ni­kach nie­po­lar­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tłuszczomierz

przy­rząd do po­mia­ru za­war­to­ści tłu­szczu w pro­duk­tach mlecz­nych; lak­to­skop; lak­to­bu­ty­ro­metr


Źródła:

SJP.pl

Tłuszczomocz

cho­ro­bo­wa obec­ność tłu­szczu w moczu; li­pu­ria


Źródła:

SJP.pl

Tłuszczopot

wy­dzie­li­na gru­czo­łów ło­jo­wych i po­to­wych owcy; la­no­li­na


Źródła:

SJP.pl

Tłuszczowce

na­tu­ral­ny zwią­zek or­ga­nicz­ny, wcho­dzą­cy w skład struk­tu­ry każ­dej ko­mór­ki or­ga­niz­mów ro­ślin­nych i zwie­rzę­cych; lipid; li­po­id


Źródła:

SJP.pl

Tłuszczowiec

na­tu­ral­ny zwią­zek or­ga­nicz­ny, wcho­dzą­cy w skład struk­tu­ry każ­dej ko­mór­ki or­ga­niz­mów ro­ślin­nych i zwie­rzę­cych; lipid; li­po­id


Źródła:

SJP.pl

Tłuszczownik

urzą­dze­nie od­dzie­la­ją­ce ze ście­ków tłu­szcze i smary


Źródła:

SJP.pl

Tłuszczowy

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy tłu­szczu, zwią­za­ny z tłu­szczem


Źródła:

Wiktionary

Tłuszczyk

zdrob­nie­nie od: tłuszcz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pieszcz. o tłu­szczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłuszczówka

za­dar­li­ca tłu­szczów­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny omac­ni­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Tłuściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: tłu­sto


Źródła:

SJP.pl

Tłuściejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: tłu­sty; tłust­szy


Źródła:

SJP.pl

Tłuścieć

sta­wać się tłu­stym lub tłust­szym


Źródła:

SJP.pl

Tłuścieńki

zdrob­nie­nie od: tłu­sty


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: tłu­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłuścioch

1. po­tocz­nie: osoba otyła; gru­bas, spa­ślak, klu­ska, ula­niec;
2. zyzuś tłu­ścioch - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny omat­ni­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) obraź. po­gard. czło­wiek z nad­wa­gą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłuściocha

po­tocz­nie: ko­bie­ta otyła; tłu­ściocz­ka, grub­cia, gru­ba­ska, spa­ślacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta otyła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłuścioszek

z sym­pa­tią o oso­bie z nad­wa­gą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. pieszcz. tłu­ścioch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłuścioszka

po­tocz­nie: ko­bie­ta otyła; tłu­ścio­cha, grub­cia, gru­ba­ska, spa­ślacz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: tłu­ścio­cha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłuściuchny

zdrob­nie­nie od: tłu­sty; tłu­ściut­ki


Źródła:

SJP.pl

Tłuściusieńki

przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: tłu­sty


Źródła:

Wiktionary

Tłuściuteńki

zdrob­nie­nie od: tłu­sty; tłu­ściut­ki, tłu­ściu­sień­ki


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: tłu­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tłuściutki

zdrob­nie­nie od: tłu­sty; tłu­ściuch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: tłu­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary