Tę

forma za­im­ka.

 (1.1) B. lp. ż. za­im­ka ta


Źródła:

Wiktionary

Tęcza

ko­lo­ro­wy łuk na nie­bie pow­sta­ły wsku­tek za­ła­ma­nia świa­tła w kro­plach de­szczu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) me­te­o­rol. zja­wi­sko op­tycz­ne pod po­sta­cią ko­lo­ro­we­go łuku z roz­szcze­pio­ne­go świa­tła;

 (1.2) przen. poet. o czymś wie­lo­barw­nym, przy­po­mi­na­ją­cym ko­lo­ry tęczy (1.1)

 (1.3) ar­chit. łuk za­my­ka­ją­cy otwór mię­dzy nawą a pre­zbi­te­rium


Tęcza – zja­wi­sko op­tycz­ne i me­te­o­ro­lo­gicz­ne (fo­to­me­te­or), cha­rak­te­ry­stycz­ny wie­lo­barw­ny łuk o cią­głej zmia­nie ko­lo­rów od czer­wo­ne­go na zew­nątrz do fio­le­to­we­go od wew­nątrz, wi­dzia­ny na­prze­ciw słoń­ca, wy­stę­pu­ją­cy zaz­wy­czaj tuż przed opa­dem de­szczu lub po nim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tęczak

1. ptak z ro­dzi­ny ty­ran­ko­wa­tych;
2. ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny war­ga­czo­wa­tych; korys;
3. war­gacz tę­czak - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny war­ga­czo­wa­tych;
4. po­tocz­nie: pstrąg tę­czo­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tęczanka

ro­dzaj ryb z ro­dzi­ny tę­czan­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Tęczankowate

ro­dzi­na ryb z rzędu ate­ry­noksz­tałt­nych


Tę­czan­ko­wa­te (Me­la­no­ta­e­nii­dae) – ro­dzi­na ryb ate­ry­noksz­tałt­nych (At­he­ri­ni­for­mes). Licz­ne ga­tun­ki są po­pu­lar­ny­mi ry­ba­mi ak­wa­rio­wy­mi o dużym zna­cze­niu w ak­wa­ry­sty­ce. Wiele ga­tun­ków jest za­gro­żo­nych wy­gi­nię­ciem w wy­ni­ku szyb­kiej de­gra­da­cji ich śro­do­wi­ska. Ro­dza­jem ty­po­wym ro­dzi­ny, a za­ra­zem naj­licz­niej­szym w ga­tun­ki jest ro­dzaj "Me­la­no­ta­e­nia".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tęcznik

tęcz­nik lisz­ko­jad - duży chrząszcz z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych; lisz­karz


Źródła:

SJP.pl

Tęczny

daw­niej: do­ty­czą­cy tęczy, taki jak tęcza, wie­lo­ko­lo­ro­wy; tę­czo­wy


Źródła:

SJP.pl

Tęczobarwny

ma­ją­cy barwy tęczy


Źródła:

SJP.pl

Tęczodzioby

tukan tę­czo­dzio­by - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny tu­ka­no­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma dziób w tę­czo­wych bar­wach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tęczowany

zwój­ka tę­czo­wa­na - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny za­wi­sa­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Tęczować

1. daw­niej: mie­nić się ko­lo­ra­mi tęczy, róż­no­barw­nie; ja­śnieć, is­krzyć;
2. prze­no­śnie: prze­ży­wać coś w całej gamie uczuć, w bo­gact­wie wra­żeń, na­stro­jów; za­chwy­cać się, eg­zal­to­wać się;
3. rzad­ko: tę­czo­wać się - forma wzmoc­nio­na od cza­sow­ni­ka "tę­czo­wać"


cza­sow­nik

 (1.1) przest. mie­nić się róż­no­barw­nie

cza­sow­nik zwrot­ny tę­czo­wać się

 (2.1) rzad. in­ten­syw­nie tę­czo­wać (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tęczowiec

barw­ny motyl z ro­dzi­ny po­łud­nic; mie­niak


Tę­czo­wiec ("Xe­no­pel­tis uni­co­lor") – ga­tu­nek węża z ro­dzi­ny tę­czow­co­wa­tych (Xe­no­pel­ti­dae).

Wy­stę­pu­je w po­łud­nio­wych Chi­nach i Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej (od Mjan­my oraz na­le­żą­cych do Indii An­da­ma­nów i Ni­ko­ba­rów na wschód po Fi­li­pi­ny i In­do­nez­ję).

Osią­ga dłu­gość do 1 m. Ma obłe ciało, po­kry­te bły­szczą­cy­mi łu­ska­mi. Po­sia­da szcząt­ko­wy pas mied­ni­co­wy i szcząt­ko­we koń­czy­ny tylne oraz 2 płuca, przy czym jedno jest mniej­sze. Kości żu­chwy są ze sobą luźno po­łą­czo­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tęczowo

przy­słó­wek

 (1.1) róż­no­ko­lo­ro­wo


Źródła:

Wiktionary

Tęczowość

1. cecha cze­goś zwią­za­ne­go z tęczą;
2. róż­no­ko­lo­ro­wość, wie­lo­barw­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest tę­czo­we; cecha tych, któ­rzy są tę­czo­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tęczowy

1. zwią­za­ny z tęczą (łu­kiem na nie­bie lub we wnę­trzu ko­ściel­nym);
2. róż­no­ko­lo­ro­wy, wie­lo­barw­ny;
3. prze­no­śnie: op­ty­mi­stycz­ny, po­zy­tyw­ny, za­chę­ca­ją­cy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który ma ko­lo­ry tęczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) zwią­za­ny z tęczą, do­ty­czą­cy tęczy

 (2.2) przen. zwią­za­ny z LGBT


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tęczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Tęczówka

umię­śnio­na przed­nia część błony na­czy­nio­wej w ścia­nie gałki ocz­nej ota­cza­ją­ca otwór zwany źre­ni­cą, przez który do oka wpada świa­tło


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. ele­ment bu­do­wy oka, nie­przez­ro­czy­sta tarcz­ka sta­no­wią­ca przed­nią część błony na­czy­niów­ko­wej, w cen­trum za­wie­ra­ją­ca źre­ni­cę;


Tę­czów­ka ( iris) – ele­ment bu­do­wy oka, nie­przez­ro­czy­sta tarcz­ka sta­no­wią­ca przed­nią część błony na­czy­nio­wej. W cen­trum za­wie­ra otwór zwany źre­ni­cą (łac. "pu­pil­la"). Na przed­niej po­wierzch­ni widać re­gu­lar­nie uło­żo­ne wy­nio­sło­ści (be­lecz­ki, "tra­be­cu­lae") oraz wgłę­bie­nia (za­to­ki, "cryp­tae"). Na jej tyl­nej po­wierzch­ni obec­ne są fałdy tę­czów­ki (nie­re­gu­lar­ne za­głę­bie­nia i uwy­pu­kle­nia).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tęczówkowy

→ tę­czów­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z tę­czów­ką, do­ty­czą­cy tę­czów­ki


Patrz:tęczówka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tędy

tą drogą, w tym kie­run­ku


za­i­mek

 (1.1) tą drogą (bli­ską od osoby wska­zu­ją­cej)


Tędy – zbiór wy­po­wie­dzi pro­gra­mo­wych i pu­bli­cy­stycz­nych Ta­de­u­sza Pe­i­pe­ra wy­da­ny w 1930.

Książ­ka za­wie­ra­ła tek­sty z lat 1922–1929, pu­bli­ko­wa­ne głów­nie w cza­so­pi­śmie „Zwrot­ni­ca”, pre­zen­tu­ją­ce za­ło­że­nia pro­gra­mo­we sa­me­go Pe­i­pe­ra oraz Awan­gar­dy Kra­kow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tęga

1. ma­ją­cy dużą tuszę, otyły, gruby,
2. wy­ko­na­ny z siłą, sil­nie od­czu­wa­ny,
3. dobry w tym co robi, war­to­ścio­wy, zdol­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw., także. gw-pl|Ku­ja­wy,Poz­nań­skie,Ka­li­skie,Łę­czyc­kie. tęs­kno­ta

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) r. ż.. od: tęgi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tęgawy

dość tęgi; otyły; kor­pu­lent­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) sto­sun­ko­wo tęgi, otyły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tęgi

1. ma­ją­cy dużą tuszę, otyły, gruby,
2. wy­ko­na­ny z siłą, sil­nie od­czu­wa­ny,
3. dobry w tym co robi, war­to­ścio­wy, zdol­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­brze zbu­do­wa­ny, po­staw­ny, otyły

 (1.2) bie­gły, zdol­ny w pew­nej dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tęgobór

in­dy­wi­du­al­nie: gęsty bór


Źródła:

SJP.pl

Tęgomir

dawne imię mę­skie


Tę­go­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie. Skła­da się z czło­nu "Tęgo-" („mocny”) "-mir" („pokój, spo­kój, dobro”). Może zatem oz­na­czać „trwa­ły, sta­bil­ny pokój”.

Tę­go­mir imie­ni­ny ob­cho­dzi 25 li­sto­pa­da. Imię to nosił ksią­żę Sto­do­ran, Tę­go­mir.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tęgopokrywe

jeden z naj­licz­niej­szych rzę­dów owa­dów; chrzą­szcze, tę­gos­krzy­dłe


Źródła:

SJP.pl

Tęgoryjce

ro­dzaj ni­cie­ni pa­so­ży­tu­ją­cych na lu­dziach i zwie­rzę­tach


Źródła:

SJP.pl

Tęgoryjec

przed­sta­wi­ciel pa­so­żyt­ni­cze­go ni­cie­nia


Źródła:

SJP.pl

Tęgoskrzydłe

jeden z naj­licz­niej­szych rzę­dów owa­dów; chrzą­szcze, tę­go­po­kry­we


Źródła:

SJP.pl

Tęgoskór

ro­dzaj grzy­bów z rzędu bo­ro­wi­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Tęgoskórowate

ro­dzi­na grzy­bów z pod­gro­ma­dy pod­staw­cza­ków, do któ­rej na­le­żą mię­dzy in­ny­mi tę­go­skór po­spo­li­ty i tę­go­skór wie­lo­za­rod­ni­ko­wy


Tę­go­skó­ro­wa­te ("Scle­ro­der­ma­ta­ce­ae" Corda) – ro­dzi­na grzy­bów z rzędu bo­ro­wi­kow­ców ("Bo­le­ta­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tęgoskórowaty

o ce­chach tę­go­skó­ro­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Tęgoskórowce

rząd grzy­bów z pod­gro­ma­dy pod­staw­cza­ków; Scle­ro­der­ma­ta­les


Źródła:

SJP.pl

Tęgoskórowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu grzy­bów z pod­gro­ma­dy pod­staw­cza­ków


Źródła:

SJP.pl

Tęgoskórowy

bo­ro­wi­ko­wiec tę­go­skó­ro­wy - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny bo­ro­wi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Tęgoster

przed­sta­wi­ciel jed­ne­go z ga­tun­ku pta­ków wy­stę­pu­ją­cych w obu Ame­ry­kach


Źródła:

SJP.pl

Tęgosterowate

o ce­chach tę­go­ste­ro­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Tę­go­ste­ro­wa­te (Den­dro­co­lap­ti­dae) – ro­dzi­na pta­ków z po­drzę­du ty­ran­kow­ców (Ty­ran­ni) w rzę­dzie wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes), obej­mu­ją­ca ponad pięć­dzie­siąt ga­tun­ków pta­ków. Tę­go­ste­ro­wa­te wy­stę­pu­ją wy­łącz­nie w kra­i­nie ne­o­tro­pi­kal­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tęgosterowaty

o ce­chach tę­go­ste­ro­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Tęgostery

przed­sta­wi­ciel jed­ne­go z ga­tun­ku pta­ków wy­stę­pu­ją­cych w obu Ame­ry­kach


Tę­go­ste­ry (Den­dro­co­lap­ti­nae) – po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny tę­go­ste­ro­wa­tych (Den­dro­co­lap­ti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tęgosz

wie­lo­let­nia ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny li­lio­wa­tych; len no­wo­ze­landz­ki


Tę­gosz ("Phor­mium" J.R. Forst. & G. Forst.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny zło­to­gło­wo­wa­tych ("Asp­ho­de­la­ce­ae"), obej­mu­ją­cy dwa ga­tun­ki wy­stę­pu­ją­ce na­tu­ral­nie na Nowej Ze­lan­dii, Wy­spach An­ty­po­dów, Wy­spie Nor­folk i Wy­spie Chat­ham. Tę­gosz mocny zo­stał in­tro­du­ko­wa­ny do Ame­ry­ki Środ­ko­wej i Eu­ro­py, a tę­gosz Cooka do Wiel­kiej Bry­ta­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tęgoszczecinowy

skrzyd­lik tę­go­szcze­ci­no­wy - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny skrzyd­li­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Tęgość

odz­na­cza­nie się dużą tuszą; oty­łość


Źródła:

SJP.pl

Tępacki

→ tępak


Patrz:tępak

Źródła:

SJP.pl

Tępactwo

po­tocz­nie: tę­po­ta, głu­po­ta


Źródła:

SJP.pl

Tępaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od tępak


Źródła:

Wiktionary

Tępaczka

rzad­ko, obraź­li­wie: ko­bie­ta ogra­ni­czo­na umy­sło­wo, mało by­stra; tu­man­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. rzad. ko­bie­ta tępa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tępak

obraź­li­wie: czło­wiek ogra­ni­czo­ny umy­sło­wo, mało by­stry; głu­pek, matoł, osioł, tuman


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. obraź. osoba tępa, głu­pia, mało in­te­li­gent­na, bez­myśl­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tępawo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób tę­pa­wy


Źródła:

Wiktionary

Tępawość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest tę­pa­we; cecha tych, któ­rzy są tę­pa­wi


Źródła:

Wiktionary

Tępawy

1. nie­zbyt ostry, przy­tę­pio­ny;
2. ogra­ni­czo­ny umy­sło­wo, przy­głu­pi


przy­miot­nik

 (1.1) o czło­wie­ku: mało by­stry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tępiciel

ktoś, kto ni­szczy coś, tępi, za­bi­ja


Źródła:

SJP.pl

Tępicielka

ko­bie­ta, która ni­szczy coś, tępi, za­bi­ja


Źródła:

SJP.pl

Tępiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: tępo


Źródła:

SJP.pl

Tępienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|tępić.


Źródła:

Wiktionary

Tępieć

sta­wać się tępym


Źródła:

SJP.pl

Tępizna

rzad­ko: tę­po­ta (brak wie­dzy, głu­po­ta)


Źródła:

SJP.pl

Tępić

1. po­dej­mo­wać dzia­ła­nia w celu zlik­wi­do­wa­nia cze­goś, wy­ni­szcze­nia, zwal­cze­nia;
2. po­wo­do­wać, że coś staje się tępe (nie­o­stre);
3. tępić się:
a) wy­ni­szczać się wza­jem­nie;
b) sta­wać się tępym (nie­o­strym)


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. stę­pić)

 (1.1) czy­nić tępym

 (1.2) zmniej­szać na­tę­że­nie cze­goś

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­tę­pić)

 (2.1) ma­so­wo za­bi­jać (stwo­rze­nia żywe)

 (2.2) zwal­czać, dążyć do wy­e­li­mi­no­wa­nia kogoś lub cze­goś; prze­śla­do­wać

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny tępić się (dk. stę­pić się)

 (3.1) sta­wać się tępym, ule­gać stę­pie­niu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny tępić się (dk. wy­tę­pić się)

 (4.1) ni­szczyć sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tępo

przy­słó­wek

 (1.1) tak, że coś nie ma ostre­go końca lub kra­wę­dzi

 (1.2) w spo­sób świad­czą­cy o ni­skiej zdol­no­ści umy­sło­wej

 (1.3) w spo­sób bier­ny, świad­czą­cy o za­my­śle­niu

 (1.4) będąc mało dźwięcz­nym i przy­tłu­mio­nym


Źródła:

Wiktionary

Tępogłowie

ga­tu­nek ryby, wy­stę­pu­ją­cy głów­nie w cie­płych mo­rzach


Źródła:

SJP.pl

Tępogłowy

ga­tu­nek ryby, wy­stę­pu­ją­cy głów­nie w cie­płych mo­rzach


Źródła:

SJP.pl

Tępogłów

ga­tu­nek ryby, wy­stę­pu­ją­cy głów­nie w cie­płych mo­rzach


Źródła:

SJP.pl

Tępokrawędzisty

ma­ją­cy tępe kanty, kra­wę­dzie; tę­po­kan­cia­sty


Źródła:

SJP.pl

Tępol

po­gard­li­wie o oso­bie nie­wyksz­tał­co­nej bądź nie­ra­dzą­cej sobie z czymś; tępak, głu­pek


Źródła:

SJP.pl

Tępoodwłokowce

tro­pi­kal­ny pa­ję­czak nocny


Tę­po­od­wło­kow­ce (Am­bly­py­gi) – rząd pa­ję­cza­ków wy­stę­pu­ją­cych w kli­ma­cie rów­ni­ko­wym (tro­pi­kal­nym). Są noc­ny­mi dra­pież­ni­ka­mi o dłu­go­ści ciała do 5 cm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tępoodwłokowiec

tro­pi­kal­ny pa­ję­czak nocny


Źródła:

SJP.pl

Tępoogonowy

ma­ją­cy ścię­ty, nie­spi­szcza­sty ogon


Źródła:

SJP.pl

Tępooki

ma­ją­cy tępe oczy


Źródła:

SJP.pl

Tęposterny

wy­drzyk tę­po­ster­ny - ark­tycz­ny ptak z ro­dzi­ny wy­drzy­ków


Źródła:

SJP.pl

Tęposz

tę­posz niski - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny krzy­wo­szy­jo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Tępota

1. brak wie­dzy, bez­myśl­ność i prze­jaw tej bez­myśl­no­ści; głu­po­ta;
2. osoba bez­myśl­na, nie­in­te­li­gent­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) brak in­te­li­gen­cji, cecha tego, kto jest tępy

 (1.2) cecha cze­goś, co jest tępe, nie­o­stre


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tępoząb

ro­dzaj mchów z ro­dzi­ny pa­rzęch­li­no­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Tępość

1. brak in­te­li­gen­cji, ogra­ni­czo­ność umy­sło­wa; tę­po­ta;
2. brak ener­gii, apa­tia, otę­pie­nie; tę­po­ta;
3. brak ostrych kra­wę­dzi, szpi­cza­stych za­koń­czeń


Źródła:

SJP.pl

Tępszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: tępy; bar­dziej tępy


Źródła:

SJP.pl

Tępy

1. ma­ją­cy nie­o­strą kra­wędź; źle tnący, stę­pio­ny;
2. nie­ma­ją­cy ostre­go za­koń­cze­nia, ścię­ty;
3. ogra­ni­czo­ny umy­sło­wo, mało in­te­li­gent­ny;
4. apa­tycz­ny, odręt­wia­ły, bier­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­o­stry, ma­ją­cy nie­o­strą kra­wędź bądź koń­ców­kę

 (1.2) przen. taki, który wy­stę­pu­je w nie­wy­raź­nej for­mie

 (1.3) przen. pot. obraź. głupi, mało in­te­li­gent­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tęskliwość

daw­niej: tęs­kno­ta, rzew­ność, ża­łość; tęs­kność


Źródła:

SJP.pl

Tęskliwy

daw­niej:
1. tęs­kny;
2. smut­ny i gnu­śny


Źródła:

SJP.pl

Tęsknica

książ­ko­wo: tęs­kno­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. poet. tęs­kno­ta

 (1.2) mit­słow. demon uo­sa­bia­ją­cy tęs­kno­tę;


Tęs­kni­ca, tęs­kno­ta, os­męt­ni­ca – demon sło­wiań­ski wy­o­bra­ża­ny w po­sta­ci bla­de­go widma ko­bie­ce­go, sta­no­wią­cy per­so­ni­fi­ka­cję stanu cho­ro­bli­we­go za­du­ma­nia, roz­ma­rze­nia czy utęs­knie­nia.

Tęs­kni­ca spa­da­ła z nieba wraz z gwia­zda­mi, z czar­nej chmu­ry bu­rzo­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tęsknie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób tęs­kny


Źródła:

Wiktionary

Tęskniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: tęs­kno, tęs­knie


Źródła:

SJP.pl

Tęskniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: tęs­kny; bar­dziej tęs­kny


Źródła:

SJP.pl

Tęsknienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|tęs­knić.


Źródła:

Wiktionary

Tęsknić

od­czu­wać brak cze­goś lub kogoś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) od­czu­wać tęs­kno­tę; od­czu­wać brak cze­goś do­bre­go, co wcze­śniej się miało; czuć no­stal­gię

 (1.2) pra­gnąć cze­goś, czego nigdy się nie miało

 (1.3) daw. nu­dzić się czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tęskno

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób tęs­kny


Tęs­kno – pol­ski pro­jekt mu­zycz­ny za­ło­żo­ny w 2017 r. przez wo­ka­list­kę, kom­po­zy­tor­kę i au­tor­kę tek­stów Jo­an­nę Lon­gić oraz pia­nist­kę Hanię Rani, a od wrze­śnia 2019 pro­jekt so­lo­wy Lon­gić.

No­mi­na­cja do Fry­de­ry­ka 2019 w ka­te­go­rii «Fo­no­gra­ficz­ny De­biut Roku».


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tęsknota

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) uczu­cie żalu, smut­ku wy­wo­ła­ne ro­złą­ką z kimś, bra­kiem lub utra­tą kogoś albo cze­goś

 (1.2) chęć osią­gnię­cia, po­zy­ska­nia cze­goś


Tęs­kno­ta – uczu­cie braku cze­goś lub kogoś istot­ne­go dla danej osoby. Czę­sto po­ja­wia się od­czu­wa­nie nie­po­ko­ju, smut­ku, za­my­śle­nia. Im bar­dziej od­czu­wa­ny jest brak kogoś/cze­goś, tym bar­dziej wzma­ga się cier­pie­nie psy­chicz­ne. Po­wo­da­mi uczu­cia tęs­kno­ty mogą być: brak wszel­kie­go kon­tak­tu z bli­ski­mi lub ogra­ni­cze­nie kon­tak­tu z nimi, spo­wo­do­wa­ne obiek­tyw­ną sy­tu­a­cją lo­so­wą, su­biek­tyw­nym sta­nem psy­chicz­nym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tęsknotka

1. zdrob­nie­nie od: tęs­kno­ta;
2. ko­bie­ta, za którą się tęs­kni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta wy­tęs­knio­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tęsknotowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z tęs­kno­tą, do­ty­czą­cy tęs­kno­ty


Źródła:

Wiktionary

Tęskność

uczu­cie wy­wo­ła­ne ro­złą­ką; me­lan­cho­lij­ność, sen­ty­men­tal­ność, rzew­ność


Źródła:

SJP.pl

Tęskny

wy­ra­ża­ją­cy tęs­kno­tę


przy­miot­nik

 (1.1) pełen tęs­kno­ty, no­stal­gii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tętent

od­głos ude­rzeń kopyt bie­gną­ce­go zwie­rzę­cia o po­dło­że np. pod­czas ga­lo­pu; dud­nie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­głos ude­rza­ją­cych o zie­mię kopyt bie­gną­ce­go zwie­rzę­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tętniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od tęt­niak


Źródła:

Wiktionary

Tętniak

cho­ro­bo­we uwy­pu­kle­nie ścia­ny tęt­ni­cy, ma­ją­ce czę­sto po­stać tęt­nią­ce­go guza wy­peł­nio­ne­go krwią lub skrze­pli­ną; ane­wryzm; ane­u­ryz­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. ogra­ni­czo­ne po­sze­rze­nia świa­tła tęt­ni­cy;


Tęt­niak ( ane­u­rys­ma, "ang. ane­u­rysm" lub "ane­u­rism" z gr. "ana-" w górę, wię­cej, "eurys" sze­ro­ki, "ane­u­ry­ne­in" roz­sze­rzać) – wy­peł­nio­ne krwią, ogra­ni­czo­ne po­sze­rze­nie świa­tła na­czy­nia krwio­no­śne­go (tęt­ni­cy, wy­jąt­ko­wo rzad­ko żyły). Mają kształt wrze­cio­na lub worka, są lo­kal­nie ogra­ni­czo­ne, ce­chu­je je po­więk­sze­nie po­przecz­ne­go prze­kro­ju tęt­nic (rzad­ko żył) w wy­ni­ku wro­dzo­nych lub na­by­tych zmian ścia­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tętniakowaty

→ tęt­niak, np. tęt­nia­ko­wa­te po­sze­rze­nie


Źródła:

SJP.pl

Tętnica

na­czy­nie krwio­no­śne, któ­rym krew wy­pły­wa z serca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. na­czy­nie krwio­no­śne, w któ­rym krew pły­nie z serca;


Tęt­ni­ca, na­czy­nie tęt­ni­cze ( ar­te­ria) – ma­kro­sko­po­wo wi­docz­ne na­czy­nie krwio­no­śne o nie­prze­pu­szczal­nej ścia­nie, które bez wzglę­du na fiz­jo­lo­gicz­ny skład krwi, pro­wa­dzi krew z serca do na­rzą­dów ciała. Układ na­czyń tęt­ni­czych jest po­łą­czo­ny z ukła­dem na­czyń żyl­nych po­przez sieć na­czyń wło­so­wa­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tętniczka

zdrob­nie­nie od: tęt­ni­ca


Tęt­nicz­ka, ar­te­rio­la ( ar­te­rio­la) − najm­niej­sze na­czy­nie tęt­ni­cze, prze­cho­dzą­ce w na­czy­nia przed­wło­so­wa­te, za poś­red­nict­wem któ­rych za­o­pa­tru­je w krew na­czy­nia wło­so­wa­te. Tęt­nicz­ki mają zaz­wy­czaj śred­ni­cę po­ni­żej 100 μm, ale mogą być do nich za­li­cza­ne także na­czy­nia o śred­ni­cy do 300 μm, a nawet do 2 mm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tętniczy

przy­miot­nik

 (1.1) med. do­ty­czą­cy tęt­ni­cy (tęt­nic)


Źródła:

Wiktionary

Tętnik

pne­u­ma­tycz­ny pod­no­śnik cie­czy; pul­so­metr


Źródła:

SJP.pl

Tętnić

1. po­wo­do­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny od­głos ude­rze­nia­mi kopyt, stóp; dud­nić;
2. pły­nąć ryt­micz­nym ru­chem; pul­so­wać;
3. być peł­nym ryt­micz­nych od­gło­sów; rozbrz­mie­wać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­tęt­nić)

 (1.1) wy­da­wać głu­chy, mia­ro­wy od­głos wsku­tek ude­rza­nia o twar­de po­dło­że

 (1.2) drżąc od mia­ro­wych ude­rzeń, re­zo­no­wać stłu­mio­nym dźwię­kiem

 (1.3) fizj. o krwi: pły­nąć z wy­czu­wal­nym, ryt­micz­nym na­po­rem na ścia­ny na­czyń krwio­no­śnych

 (1.4) o bólu: na­si­lać się i słab­nąć w sta­łym ryt­mie

 (1.5) przen. odz­na­czać się dużym na­tę­że­niem ruchu, gwaru lub ogól­ną ży­wio­ło­wo­ścią

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) me­te­o­rol. o wie­trze: ule­gać szyb­kim wa­ha­niom pręd­ko­ści oraz kie­run­ku

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. przest. za­tęt­nieć, tęt­nąć)

 (3.1) daw. ude­rzać z dud­nie­niem w jakąś po­wierzch­nię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tętno

ryt­micz­ne roz­cią­ga­nie ścian tęt­nic wsku­tek pracy serca; puls


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. biol. fa­li­sty, pow­ta­rza­ją­cy się ruch na­czyń krwio­no­śnych wy­wo­ły­wa­ny akcją serca;


Tętno, ina­czej puls (od łac. "pul­sus" """ude­rze­nie") – fa­li­sty ruch na­czyń tęt­ni­czych, wy­stę­pu­ją­cy w ukła­dzie krwio­no­śnym krę­gow­ców, za­leż­ny od skur­czów serca i ela­stycz­no­ści ścian tęt­ni­czych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tężcowy

1. wy­wo­łu­ją­cy tężec;
2. bę­dą­cy ob­ja­wem tężca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z tęż­cem, do­ty­czą­cy tężca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tężec

groź­na cho­ro­ba za­kaź­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. / wet. ostra cho­ro­ba za­kaź­na o cięż­kim prze­bie­gu, z dłu­gotr­wa­ły­mi i bo­les­ny­mi kur­cza­mi mię­śni, spo­wo­do­wa­na tok­sy­na­mi pro­du­ko­wa­ny­mi przez bak­te­rie bezt­le­no­we zwane la­secz­ka­mi tężca


Tężec ( te­ta­nus) – ostra i cięż­ka cho­ro­ba przy­ran­na zwie­rząt. Jest on cho­ro­bą za­kaź­ną (wy­wo­ły­wa­na przez bak­te­ryj­ny czyn­nik za­kaź­ny), ale nie za­raź­li­wą, po­nie­waż jej przy­czy­ną są eg­zo­tok­sy­ny (o cha­rak­te­rze ne­u­ro­tok­syn) wyt­wa­rza­ne przez bak­te­rię la­secz­kę tężca ("Clo­stri­dium te­ta­ni").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tężej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: tęgo


Źródła:

SJP.pl

Tężenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|tężeć.


Źródła:

Wiktionary

Tężeć

prze­cho­dzić ze stanu cie­kłe­go w stan stały


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zmie­niać stan sku­pie­nia z cie­kłe­go na stały

 (1.2) sta­wać się sztyw­nym, nie­ru­cho­mieć, dręt­wieć

 (1.3) sta­wać się moc­niej­szym, so­lid­niej­szym, wzma­gać, na­bie­rać sił, po­tę­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tężnia

bu­dow­la z drew­na i ga­łę­zi tar­ni­ny, zwy­kle kil­ku­pię­tro­wej wy­so­ko­ści i dłu­go­ści do kil­ku­set me­trów; pier­wot­nie słu­żą­ca do uzy­ski­wa­nia soli ku­chen­nej, obec­nie miej­sce do za­ży­wa­nia in­ha­la­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bu­dow­la z drew­na i ga­łę­zi tar­ni­ny słu­żą­ca do zwięk­sza­nia stę­że­nia soli w so­lan­ce;

 (1.2) drew­nia­na kon­struk­cja wy­ko­rzy­sty­wa­na jako in­ha­la­to­rium w uz­dro­wi­sku


Tęż­nia, gra­dier­nia – bu­dow­la z drew­na i ga­łę­zi tar­ni­ny słu­żą­ca do zwięk­sza­nia stę­że­nia soli w so­lan­ce przez jej czę­ścio­we od­pa­ro­wa­nie. Tęż­nie słu­ży­ły w przesz­ło­ści do uzy­ski­wa­nia soli ku­chen­nej, obec­nie jako po­tęż­ne in­ha­la­to­ria w ku­ror­tach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tężnica

tęż­ni­ca wyt­wor­na, tęż­ni­ca mała - ga­tun­ki ważki z ro­dzi­ny łąt­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Tężnik

usz­tyw­nia­ją­cy ele­ment kon­struk­cyj­ny bu­dow­li


Źródła:

SJP.pl

Tężniowy

→ tęż­nia


Patrz:tężnia

Źródła:

SJP.pl

Tęższy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: tęgi; bar­dziej tęgi


Źródła:

SJP.pl

Tężyczka

na­pa­dy drga­wek, skur­cze mię­śni wy­stę­pu­ją­ce wsku­tek wzmo­żo­nej po­bud­li­wo­ści ner­wo­wo-mię­śnio­wej; spaz­mo­fi­lia; te­ta­nia


Tę­życz­ka (łac. "te­ta­nia") – stan pa­to­fiz­jo­lo­gicz­ny, ob­ja­wia­ją­cy się nad­mier­nym skur­czem mię­śni. Wy­stę­pu­je przy hi­po­kal­ce­mii. Jedną z rzad­szych przy­czyn jej wy­stę­po­wa­nia jest ze­spół Gi­tel­ma­na.

Przy znacz­nej hi­po­kal­ce­mii (Ca2+ < 7 mg/dl) wy­stę­pu­ją pa­re­stez­je, skur­cze mię­śni szkie­le­to­wych z prze­wa­gą zgi­na­czy koń­czyn gór­nych i pro­stow­ni­ków koń­czyn dol­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tężyczkowy

→ tę­życz­ka


Patrz:tężyczka

Źródła:

SJP.pl

Tężyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­kaź­na siła i wy­trzy­ma­łość


Źródła:

Wiktionary

Tężyć

czy­nić coś, np. mię­śnie, psy­chi­kę, wy­trzy­ma­łym, moc­nym; wy­tę­żać, na­pi­nać, na­tę­żać


Źródła:

SJP.pl