Tc

sym­bol tech­ne­tu, pier­wiast­ka che­micz­ne­go


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = elektr. trans­for­ma­tor Tesli


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tchawica

środ­ko­wy od­ci­nek dróg od­de­cho­wych, za­czy­na­ją­cy się od krta­ni, a koń­czą­cy się roz­wid­le­niem na dwa os­krze­la głów­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. na­rząd ukła­du od­de­cho­we­go, sprę­ży­sta cewa sta­no­wią­ca prze­dłu­że­nie krta­ni i za­pew­nia­ją­ca do­pływ po­wie­trza do płuc;


Tcha­wi­ca ( tra­chea) – na­rząd ukła­du od­de­cho­we­go, sprę­ży­sta cewa sta­no­wią­ca prze­dłu­że­nie krta­ni i za­pew­nia­ją­ca do­pływ po­wie­trza do płuc. Kształt tcha­wi­cy na prze­kro­ju po­przecz­nym jest ga­tun­ko­wo zmien­ny – okrą­gły u świni i mię­so­żer­nych, spła­szczo­ny grzbie­to­wo-brzusz­nie u konia, pod­ko­wia­sty u kozy i spła­szczo­ny bocz­nie u bydła i owcy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tchawicowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z tcha­wi­cą, do­ty­czą­cy tcha­wi­cy


Źródła:

Wiktionary

Tchawka

na­rząd, przez który od­dy­cha sta­wo­nóg


Tchaw­ki – na­rząd od­de­cho­wy wy­stę­pu­ją­cy u niek­tó­rych sta­wo­no­gów (owady, pa­recz­ni­ki, dwu­par­ce, niek­tó­re roz­to­cze i pa­ją­ki).

Tchaw­ki są wy­pu­kle­nia­mi ścian ciała. Cały sy­stem two­rzy sieć roz­ga­łę­zio­nych rurek róż­nej gru­bo­ści, od wew­nątrz wzmoc­nio­nych chi­ty­no­wą spi­ra­lą umoż­li­wia­ją­cą utrzy­ma­nie sta­łej droż­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tchawki

na­rząd, przez który od­dy­cha sta­wo­nóg


Źródła:

SJP.pl

Tchawkodyszce

pod­typ sta­wo­no­gów; tchaw­ko­dysz­ne, tchaw­kow­ce


Źródła:

SJP.pl

Tchawkodyszec

przed­sta­wi­ciel pod­ty­pu sta­wo­no­gów; tchaw­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Tchawkodyszne

pod­typ sta­wo­no­gów; tchaw­ko­dysz­ce, tchaw­kow­ce


Źródła:

SJP.pl

Tchawkodyszny

o ce­chach tchaw­ko­dysz­nych (pod­typ sta­wo­no­gów)


Źródła:

SJP.pl

Tchawkowce

pod­typ sta­wo­no­gów; tchaw­ko­dysz­ce, tchaw­ko­dysz­ne


Tchaw­kow­ce, tchaw­ko­dysz­ne – naj­więk­sza grupa w typie sta­wo­no­gów, jed­nost­ka sy­ste­ma­tycz­na w róż­nych źró­dłach pod­no­szo­na do róż­nej rangi.

Pod­typ tchaw­kow­ce (Tra­che­a­ta) – jako sy­no­ni­my funk­cjo­nu­ją nazwy i jed­nost­ki tak­so­no­micz­ne: tchaw­kow­ce wła­ści­we – "Eu­tra­che­a­ta", czuł­kow­ce – "An­te­na­ta", war­gow­ce – "La­bia­ta", jed­no­ga­łę­zio­we – Uni­ra­mia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tchawkowiec

przed­sta­wi­ciel pod­ty­pu sta­wo­no­gów; tchaw­ko­dy­szec


Źródła:

SJP.pl

Tchibo

[czy­taj: czibo] marka kawy i firma


Tchi­bo GmbH – nie­miec­kie przed­się­bior­stwo ofe­ru­ją­ce za­sad­ni­czo pro­duk­ty zwią­za­ne ze spo­ży­ciem kawy (samą kawę, sprzęt słu­żą­cy do jej przy­go­to­wy­wa­nia itp.), ale także inne pro­duk­ty po­wszech­ne­go użyt­ku (elek­tro­ni­kę, odzież, meble, ak­ce­so­ria do­mo­we itp.). Pod marką Tchi­bo pro­wa­dzo­ne są także ka­wiar­nie i skle­py.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tchlina

daw­niej: stęch­liz­na


Źródła:

SJP.pl

Tchlinka

zdrob­nie­nie od: tchli­na (stęch­liz­na)


Źródła:

SJP.pl

Tchnienie

od­dech


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. od­dech


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tchnięcie

pod­nio­śle, prze­no­śnie: wy­wo­łać ko­rzyst­ną zmia­nę w kimś lub w czymś (np. Ten gest tchnął we mnie na­dzie­ję.)


Źródła:

SJP.pl

Tchnąć

pod­nio­śle, prze­no­śnie: wy­wo­łać ko­rzyst­ną zmia­nę w kimś lub w czymś (np. Ten gest tchnął we mnie na­dzie­ję.)


Źródła:

SJP.pl

Tchórz

1. ktoś strach­li­wy, łatwo ule­ga­ją­cy uczu­ciu stra­chu; nie­u­mie­ją­cy za­pa­no­wać nad sobą gdy za­cho­dzi po­trze­ba dzia­ła­nia;
2. ssak dra­pież­ny z ro­dzi­ny kun, o pię­knym kasz­ta­no­wym fu­trze, gnież­dżą­cy się w po­bli­żu za­bu­do­wań ludz­kich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pejor. przen. czło­wiek bo­jaź­li­wy, strach­li­wy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. nie­wiel­ki eu­ro­pej­ski ssak dra­pież­ny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tchórzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­stę­po­wa­nie od cze­goś pod wpły­wem stra­chu


Źródła:

Wiktionary

Tchórzewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Tchórzliwie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób tchórz­li­wy, wła­ści­wy tchó­rzo­wi; bez od­wa­gi


Źródła:

Wiktionary

Tchórzliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: tchórz­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Tchórzliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lek­cew. albo po­gard. cecha tego, co tchórz­li­we; cecha tych, któ­rzy są tchórz­li­wi


Źródła:

Wiktionary

Tchórzliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: tchórz­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Tchórzliwy

za­cho­wu­ją­cy się jak tchórz


przy­miot­nik

 (1.1) taki jak u tchó­rza; lę­kli­wy, bo­ją­cy się coś zro­bić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tchórzofretka

1. skrzy­żo­wa­nie tchó­rza z fret­ką;
2. wy­pra­wio­na skóra z tego zwie­rzę­cia


Tchó­rzo­fret­ka, tchórz ho­dow­la­ny – mie­sza­niec z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych, ho­dow­la­na od­mia­na tchó­rza zwy­czaj­ne­go ("Mu­ste­la pu­to­rius") po­cho­dzą­ca ze skrzy­żo­wa­nia z jego udo­mo­wio­ną formą al­bi­no­tycz­ną – fret­ką do­mo­wą ("Mu­ste­la pu­to­rius" f. "furo").

[]. W prze­my­śle fu­trzar­skim skóry tchó­rzo­fre­tek (elki) są wy­ko­rzy­sty­wa­ne głów­nie do wy­ro­bu kon­fek­cji dam­skiej (pe­li­sy, koł­nie­rze i czap­ki). Poza dobrą okry­wą wło­so­wą cha­rak­te­ry­zu­je się także dużą płod­no­ścią.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tchórzofretki

1. skrzy­żo­wa­nie tchó­rza z fret­ką;
2. wy­pra­wio­na skóra z tego zwie­rzę­cia


Źródła:

SJP.pl

Tchórzostwo

po­stę­po­wa­nie wła­ści­we tchó­rzo­wi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cecha wła­ści­wa tchó­rzo­wi; lę­kli­wość, brak od­wa­gi

 (1.2) tchórz­li­wy po­stę­pek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tchórzowaty

rzad­ko: tro­chę tchórz­li­wy, bo­jaź­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Tchórzowski

Tchó­rzow­ski (Tchó­rzew­ski) – pol­ski herb szla­chec­ki.


Źródła:

Wikipedia

Tchórzy

zwią­za­ny z tchó­rzem, do­ty­czą­cy tchó­rza


Źródła:

SJP.pl

Tchórzyć

po­stę­po­wać jak tchórz


cza­sow­nik

 (1.1) nie wy­ka­zy­wać się od­wa­gą, bać się wy­ko­na­nia cze­goś

 (1.2) stpol. pu­szczać smród, śmier­dzieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tcp

skrót od: Trans­mis­sion (lub: Tran­sport, Trans­fer) Con­trol Pro­to­col, stru­mie­nio­wy pro­to­kół ko­mu­ni­ka­cji i ste­ro­wa­nia prze­sy­ła­niem da­nych mię­dzy dwoma kom­pu­te­ra­mi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tczew

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w pół­noc­nej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu tczew­skie­go;


}|-

Tczew (, koc. "Der­sze­wo", Dërszewò, Dirs­chau, Trso­via) – mia­sto w pół­noc­nej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu tczew­skie­go i gminy wiej­skiej Tczew, na­le­żą­ce do aglo­me­ra­cji trój­miej­skiej. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tczewianin

miesz­ka­niec Tcze­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Tcze­wa

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Tcze­wa, uro­dzo­na w Tcze­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tczewianka

miesz­kan­ka Tcze­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Tcze­wa

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Tcze­wa, uro­dzo­na w Tcze­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tczewski

przy­miot­nik od: Tczew


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Tcze­wa, zwią­za­ny z Tcze­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tczowski

przy­miot­nik od: Tczów


Źródła:

SJP.pl

Tczów

wieś w Pol­sce


Tczów (daw­niej też Tczów Śred­ni) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie zwo­leń­skim, w gmi­nie Tczów. Ma sta­tus so­łect­wa.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Tczów oraz pa­ra­fii św. Jana Chrzci­cie­la.

Przez wieś prze­bie­ga trasa drogi wo­je­wódz­kiej nr 733.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia