Sw

[czy­taj: es-WU]
1. skrót od: Sąd Wo­je­wódz­ki;
2. skrót od: Stu­dium Woj­sko­we


skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka

 (1.1) = Służ­ba Wię­zien­na;

 (1.2) = hist. So­li­dar­ność Wal­czą­ca;

 (1.3) = słow­nik war­szaw­ski;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swacha

gwa­ro­wo: swat­ka; swasz­ka


Źródła:

SJP.pl

Swaczyna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. pod­wie­czo­rek


Źródła:

Wiktionary

Swada

1. za­cię­cie kra­so­mów­cze, po­to­czy­stość w mó­wie­niu
2. tem­pe­ra­ment, zapał


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. płyn­ność, po­to­czy­stość w mó­wie­niu lub pi­sa­niu


Swada (zapis sty­li­zo­wa­ny: Sw@da), właśc. Wik­tor Szczy­gieł – pol­ski pro­du­cent mu­zycz­ny po­cho­dze­nia ko­lum­bij­skie­go, two­rzą­cy na sam­ple­rach, syn­te­za­to­rach i sek­wen­ce­rach, który na­gry­wa mu­zy­kę z po­gra­ni­cza elek­tro­ni­ki i folku, zaś sam okre­śla swoją twór­czość jako „Pod­la­sie Bo­un­ce”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swadźba

swać­ba; daw­niej:
1. swa­ta­nie, swaty;
2. we­se­le;
3. dru­ży­na we­sel­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw., także. gw-pl|Ło­pa­tow­szczyz­na. swa­ta­nie, ko­ja­rze­nie

 (1.2) daw., także. gw-pl|Pod­ha­le,Za­ko­pa­ne,Widze,Star­czu­ny,Kie­mie­lisz­ki. dru­ży­na we­sel­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swak

daw­niej:
1. szwa­gier;
2. rywal, współ­za­lot­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. mąż sio­stry

 (1.2) daw. oj­ciec zię­cia lub oj­ciec sy­no­wej

 (1.3) stpol. po­wi­no­wa­ty, np. brat męża, brat żony, mąż sio­stry ojca itp.

 (1.4) daw. gw-pl|San­do­mierz, Kra­ków. mąż ciot­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swalbardczyk

miesz­ka­niec Sval­bar­du (ar­chi­pe­la­gu na Morzu Nor­we­skim)


Źródła:

SJP.pl

Swalbardka

miesz­kan­ka Sval­bar­du (ar­chi­pe­la­gu na Morzu Nor­we­skim)


Źródła:

SJP.pl

Swalbardzki

→ Sval­bard (ar­chi­pe­lag na Morzu Nor­we­skim)


Źródła:

SJP.pl

Swami

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) rel. w hin­du­iz­mie: ho­no­ro­wy tytuł du­chow­nych oboj­ga płci


Swami – tytuł ho­no­ro­wy w hin­du­iz­mie.

Naj­czę­ściej na­da­wa­ny niek­tó­rym mni­chom na znak przy­na­leż­no­ści do za­ko­nu. Tytuł swami naj­czę­ściej od­no­si się do asce­tów zrze­szo­nych w da­śa­na­mi­sam­pra­da­ja.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Swanboy

[czy­taj: słon­boj] gruba tka­ni­na ba­weł­nia­na; kał­muk


Źródła:

SJP.pl

Swanecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Swa­ne­tią, do­ty­czą­cy Swa­ne­tii


Źródła:

Wiktionary

Swanetia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na w pół­noc­no-za­chod­niej Gruz­ji;


Swa­ne­tia (gruz. სვანეთი "Swa­ne­ti") – wy­so­ko­gór­ski re­gion Gruz­ji.

Re­gion ten dzie­li się na Swa­ne­tię Dolną (gruz. Kwemo Swa­ne­ti) i Górną (gruz. Zemo Swa­ne­ti). Gra­ni­cą tych su­bre­gio­nów jest pasmo Gór Swa­nec­kich (do 4000 m n.p.m.). Sto­li­cą re­gio­nu jest Me­stia. Inne osady – Usz­gu­li i Len­te­chi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Swansea

[czy­taj: słonz-i] mia­sto w Wiel­kiej Bry­ta­nii nad Ka­na­łem Bri­stol­skim


Swan­sea (wym., Aber­ta­we [], co zna­czy „uj­ście Tawe”) – mia­sto ze sta­tu­sem "city" w po­łud­nio­wej Walii, oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny hrab­stwa Swan­sea, hi­sto­rycz­nie w hrab­stwie Gla­mor­gan (Mor­gannwg). W 2011 roku hrab­stwo li­czy­ło 179 485 miesz­kań­ców (dru­gie pod wzglę­dem wiel­ko­ści mia­sto Walii).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swantewit

bóg sło­wiań­ski; Świę­to­wit


Źródła:

SJP.pl

Swap

[czy­taj: słap]
1. dwie po­wią­za­ne i jed­no­cze­śnie za­wie­ra­ne tran­sak­cje kupna i sprze­da­ży;
2. spot­ka­nie, na któ­rym wy­mie­nia się róż­ny­mi rze­cza­mi co­dzien­ne­go użyt­ku; swap party, sza­fing, wy­mian­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fi­nans. umowa mię­dzy dwoma pod­mio­ta­mi na wy­mia­nę przysz­łych prze­pły­wów pie­nięż­nych;

 (1.2) idea wy­mie­nia­nia się nie­po­trzeb­ny­mi rze­cza­mi, głów­nie ubra­nia­mi


Swap – umowa po­mię­dzy dwoma pod­mio­ta­mi po­le­ga­ją­ca na wy­mia­nie przysz­łych stru­mie­ni płat­no­ści, które kon­tra­hen­ci po­strze­ga­ją w mo­men­cie tran­sak­cji jako rów­no­waż­ne. W ra­mach tran­sak­cji swa­po­wej okre­śla­ne są za­sa­dy oraz ter­mi­ny roz­li­cze­nia wspom­nia­nych płat­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swapcja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekon. opcja na wej­ście w swap;


Źródła:

Wiktionary

Swapowicz

[czy­taj: sła­po­wicz] osoba wy­mie­nia­ją­ca różne rze­czy co­dzien­ne­go użyt­ku w ra­mach swap party


Źródła:

SJP.pl

Swapowiczka

[czy­taj: sła­po­wicz­ka] ko­bie­ta wy­mie­nia­ją­ca różne rze­czy co­dzien­ne­go użyt­ku w ra­mach swap party


Źródła:

SJP.pl

Swapowy

→ swap [czy­taj: sfa­po­wy albo sło­po­wy]


Źródła:

SJP.pl

Swapping

[czy­taj: sła­ping] wy­mia­na róż­nych rze­czy co­dzien­ne­go użyt­ku w ra­mach swap party


Źródła:

SJP.pl

Swar

daw­niej:
1. spór, kłót­nia, za­targ; swara;
2. hałas, wrza­wa, tu­mult


Źródła:

SJP.pl

Swara

daw­niej: spór, kłót­nia, za­targ; swar


Źródła:

SJP.pl

Swarliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: swar­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Swarliwość

kłót­li­wość, kon­flik­to­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest swar­li­we; cecha tych, któ­rzy są swar­li­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swarliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: swar­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Swarliwy

skłon­ny do kłót­ni, swa­rów


Źródła:

SJP.pl

Swarog

bó­stwo sło­wiań­skie, bóg słoń­ca, nieba, ognia oraz ko­wal­stwa; Swa­róg


Źródła:

SJP.pl

Swarovski

marka bi­żu­te­rii i firma


D. Swa­rov­ski KG – au­striac­kie przed­się­bior­stwo zaj­mu­ją­ce się pro­duk­cją wy­ro­bów ze szkła oło­wio­we­go, zwa­ne­go szkłem krysz­ta­ło­wym (lub po­tocz­nie „krysz­ta­łem”), ta­kich jak bi­żu­te­ria, op­ty­ka my­śliw­ska, ak­ce­so­ria de­ko­ra­cyj­ne, fi­gur­ki zwie­rząt (znaj­du­ją­ce ko­lek­cjo­ne­rów), a także dżety/ce­ki­ny, które mają za za­da­nie ozda­biać m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swarożyc

bóg Sło­wian, opie­kun ognia oraz słoń­ca


Swa­ro­życ (łac. Zu­a­ra­siz, Zu­a­ra­si­ci; st.rus. Сварожиць; ros. Сварожиц []), Swa­ro­życz (st.rus. Сварожичь, ros. Сварожич []) – sło­wiań­ski bóg ognia, syn Swa­ro­ga. Jeden z nie­wie­lu bogów, któ­rych kult zaś­wiad­czo­ny zo­stał na ob­sza­rze całej Sło­wiań­szczyz­ny. Naj­praw­do­po­dob­niej jest toż­sa­my z Ra­do­go­stem, rza­dziej utoż­sa­mia­ny także z Dadź­bo­giem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swary

kłót­nie, sprzecz­ki, spory


Źródła:

SJP.pl

Swaryszów

Swa­ry­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ję­drze­jow­skim, w gmi­nie Sę­dzi­szów. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

17 sierp­nia 1944 nie­miec­cy żan­dar­mi z Kielc z od­dzia­ła­mi ukra­iń­skich na­cjo­na­li­stów spa­cy­fi­ko­wa­li wieś. 35 osób za­mor­do­wa­li w po­bli­skim lesie. Za­trzy­ma­no około 20 męż­czyzn i wy­wie­zio­no w oko­li­ce Piń­czo­wa w celu bu­do­wa­nia umoc­nień.


Źródła:

Wikipedia

Swarzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stpol. kłót­nia, spór, sprzecz­ka


Źródła:

Wiktionary

Swarzewo

wieś w Pol­sce


Swa­rze­wo (kaszb. "Swôrzewò", niem. "Schwa­rzau") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie puc­kim, w gmi­nie wiej­skiej Puck. Leży na Ka­szu­bach.Ma sta­tus so­łect­wa.

Miej­sco­wość z przy­sta­nią mor­ską dla ry­ba­ków (pas plaży). W la­tach 1466–1772 Swa­rze­wo było kró­lew­szczyz­ną kró­lów pol­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swarzewski

→ Swa­rze­wo


Patrz:Swarzewo

Źródła:

SJP.pl

Swarzynice

Swa­rzy­ni­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie zie­lo­no­gór­skim, w gmi­nie Trze­bie­chów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Swarzyć

kłó­cić się


Źródła:

SJP.pl

Swarzędz

mebel ze Swa­rzę­dza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim;


}|-

Swa­rzędz ( Schwer­senz) – mia­sto w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Swa­rzędz. Po­ło­żo­ne nad Je­zio­rem Swa­rzędz­kim, ok. 13 km od cen­trum Poz­na­nia. Jest sie­dzi­bą naj­więk­szej i naj­gę­ściej za­lud­nio­nej gminy wcho­dzą­cej w skład aglo­me­ra­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swarzędzanin

miesz­ka­niec Swa­rzę­dza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Swa­rzę­dza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swarzędzanka

miesz­kan­ka Swa­rzę­dza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Swa­rzę­dza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swarzędzki

do­ty­czą­cy Swa­rzę­dza


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Swa­rzę­dza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swaróg

bó­stwo sło­wiań­skie, bóg słoń­ca, nieba, ognia oraz ko­wal­stwa; Swa­rog


Swa­róg – sło­wiań­ski bóg ognia i ko­wal­stwa, cza­sa­mi, na pod­sta­wie odrzu­ca­nej współ­cze­śnie ety­mo­lo­gii, in­ter­pre­to­wa­ny jako bóg nieba. Wy­mie­nio­ny jest tylko w jed­nym źród­le, "Po­wie­ści do­rocz­nej", która jest pro­ble­ma­tycz­na w in­ter­pre­ta­cji. Przed­sta­wia­ny jest tam jako sło­wiań­ski od­po­wied­nik grec­kie­go boga He­faj­sto­sa. Zna­cze­nie jego imie­nia zwią­za­ne jest z ogniem. Oj­ciec Dadź­bo­ga i Swa­ro­ży­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swasorie

fik­cyj­ne mowy wkła­da­ne w usta sław­nych po­sta­ci, ukła­da­ne w ra­mach ćwi­czeń re­to­rycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Swasticar

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mot. pejor. po­gard­li­we okre­śle­nie sa­mo­cho­du tesla


Źródła:

Wiktionary

Swastyka

1. znak w kształ­cie krzy­ża o rów­nych ra­mio­nach za­ła­ma­nych w jedną stro­nę pod kątem pro­stym; świą­szczy­ca;
2. godło hit­le­row­skiej or­ga­ni­za­cji po­li­tycz­nej, ma­ją­ce po­stać krzy­ża o ra­mio­nach za­ła­ma­nych pod kątem pro­stym w prawo; ha­ken­kre­uz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kult. wie­lo­kul­tu­ro­wy sym­bol szczę­ścia zwy­kle w kształ­cie rów­no­ra­mien­ne­go krzy­ża o za­gię­tych ra­mio­nach;

 (1.2) hist. polit. nie­miec­ki em­ble­mat na­ro­do­wo­so­cja­li­stycz­ny i ne­o­na­zi­stow­ski w kształ­cie rów­no­ra­mien­ne­go krzy­ża o za­gię­tych ra­mio­nach


Swa­sty­ka (de­wa­na­ga­ri स्वस्तिक, trans­li­te­ra­cja "sva­sti­ka", tran­skryp­cja "swa­sti­ka", 卐 lub 卍) – znak zaz­wy­czaj w kształ­cie rów­no­ra­mien­ne­go krzy­ża, o ra­mio­nach za­gię­tych pod kątem pro­stym. Nazwa "sva­sti­ka" po­cho­dzi z san­skry­tu i oz­na­cza „przy­no­szą­cy szczę­ście” ("sva­sti" „po­wo­dze­nie, po­myśl­ność”, od "su" „dobry” i "asti" „jest”, "-ka" su­fiks rze­czow­ni­ko­wy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swaszka

gwa­ro­wo: swat­ka; swa­cha


Źródła:

SJP.pl

Swat

1. ten, który swata;
2. daw­niej: osoba ko­ja­rzą­ca mał­żeń­stwa;
3. re­gio­nal­nie: oj­ciec zię­cia lub sy­no­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. osoba, która swata dwie osoby, poś­red­ni­czy w za­wie­ra­niu związ­ku mał­żeń­skie­go

 (1.2) oj­ciec zię­cia lub sy­no­wej


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swatanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|swa­tać.


Źródła:

Wiktionary

Swatać

ra­dzić komuś mał­żeń­stwo z kimś, poś­red­ni­czyć w za­wie­ra­niu mał­żeń­stwa, po­le­cać kogoś jako kan­dy­da­ta na męża lub kan­dy­dat­kę na żonę


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zes­wa­tać)

 (1.1) poś­red­ni­czyć w za­a­ran­żo­wa­niu mał­żeń­stwa; na­ma­wiać kogoś do po­ślu­bie­nia kon­kret­nej osoby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swatch

[czy­taj: słocz] prób­ka kos­me­ty­ku na­kła­da­na na skórę w ce­lach te­sto­wych; słocz


Swatch AG – szwaj­car­ski kon­cern zrze­sza­ją­cy pro­du­cen­tów ze­gar­ków. Pow­stał w 1983 roku w wy­ni­ku przeksz­tał­ce­nia firm ASUAG i SSIH. Twór­cą marki Swatch był zmar­ły w czerw­cu 2010 Ni­co­las G. Hayek.

Do kon­cer­nu na­le­żą na­stę­pu­ją­ce marki: Harry Win­ston, Bre­gu­et, Blanc­pa­in, Glashütte Ori­gi­nal, Ja­qu­et Droz, Léon Hatot, Omega, Lon­gi­nes, Rado, Union Glashütte, Tis­sot, ck watch & je­wel­ry – Cal­vin Klein, Bal­ma­in, Cer­ti­na, Mido, Ha­mil­ton, Swatch, Flik Flak, En­du­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swatek

1. ko­bie­ta, która swata kogoś z kimś;
2. re­gio­nal­nie: matka zię­cia lub sy­no­wej


Źródła:

SJP.pl

Swatka

1. ko­bie­ta, która swata kogoś z kimś;
2. re­gio­nal­nie: matka zię­cia lub sy­no­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. forma żeń­ska od: swat

 (1.2) matka zię­cia lub sy­no­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swatowa

re­gio­nal­nie: matka zię­cia lub sy­no­wej


Źródła:

SJP.pl

Swatowie

1. ten, który swata;
2. daw­niej: osoba ko­ja­rzą­ca mał­żeń­stwa;
3. re­gio­nal­nie: oj­ciec zię­cia lub sy­no­wej


Źródła:

SJP.pl

Swatowski

→ swat


Patrz:swat

Źródła:

SJP.pl

Swatting

[czy­taj: sło­ting] fał­szy­we po­wia­do­mie­nie po­li­cji o rze­ko­mo ma­ją­cym miej­sce prze­stęp­stwie


Swat­ting – nie­le­gal­na prak­ty­ka po­le­ga­ją­ca na fał­szy­wym za­wia­do­mie­niu służb ra­tun­ko­wych (np. po­przez zgło­sze­nie te­le­fo­nicz­ne dy­spo­zy­to­ro­wi cen­trum po­wia­da­mia­nia ra­tun­ko­we­go) w celu spro­wo­ko­wa­nia nie­u­za­sad­nio­nej in­ter­wen­cji po­li­cji lub in­nych służb. Akt "swat­tin­gu" do­ko­nu­je się po­przez zgło­sze­nie po­waż­ne­go zda­rze­nia o cha­rak­te­rze prze­stęp­czym, ta­kie­go jak po­dej­rze­nie po­dło­że­nia bomby, prze­moc do­mo­wa, za­bój­stwo czy wzię­cie za­kład­ni­ka, które w rze­czy­wi­sto­ści nie za­ist­nia­ło lub po­przez fał­szy­we zgło­sze­nie na­głe­go zda­rze­nia zwią­za­ne­go ze zdro­wiem psy­chicz­nym, ta­kie­go jak próba sa­mo­bój­cza lub groź­ba do­ko­na­nia prze­stęp­stwa przez osobę z pro­ble­ma­mi psy­chicz­ny­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swaty

1. ten, który swata;
2. daw­niej: osoba ko­ja­rzą­ca mał­żeń­stwa;
3. re­gio­nal­nie: oj­ciec zię­cia lub sy­no­wej


Swaty – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie ryc­kim, w gmi­nie Ryki.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Ryki. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 1044 miesz­kań­ców.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Najś­więt­sze­go Zba­wi­cie­la w Ry­kach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swawola

1. bez­tro­ska za­ba­wa, figle, psoty; wy­głu­py, do­ka­zy­wa­nie;
2. igno­ro­wa­nie władz lub prze­pi­sów prawa, brak kar­no­ści; sa­mo­wo­la, sa­mo­wol­ka;
3. prze­sta­rza­le: we­so­ły, psot­ny cha­rak­ter, chęć do żar­tów;
4. daw­niej: roz­pu­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. lek­ko­myśl­na za­ba­wa

 (1.2) przest. dzia­ła­nie sa­mo­wol­ne, uni­ka­nie po­słu­szeń­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swawolić

bawić się bez­tro­sko, ra­do­śnie; pso­cić, fi­glo­wać, wy­głu­piać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) książk. bawić się we­so­ło, nie­kie­dy ła­miąc ja­kieś normy

 (1.2) przest. na­du­ży­wać swo­bo­dy, za­cho­wy­wać się sa­mo­wol­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swawolnica

ko­bie­ta lu­bią­ca bez­tro­ską za­ba­wę, ro­bią­ca innym dow­ci­py i posty; psot­ni­ca, fi­glar­ka, żar­tow­ni­sia


Źródła:

SJP.pl

Swawolniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: swa­wol­nie


Źródła:

SJP.pl

Swawolniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: swa­wol­ny


Źródła:

SJP.pl

Swawolnik

osoba lu­bią­ca bez­tro­ską za­ba­wę, ro­bią­ca innym dow­ci­py i posty; psot­nik, fi­glarz, żar­tow­niś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. ktoś, kto lubi się bawić i robić żarty

 (1.2) daw. awan­tur­nik, war­choł, roz­pust­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swawolność

daw­niej: swa­wo­la


Źródła:

SJP.pl

Swawolny

1. skłon­ny do ro­bie­nia żar­tów, do za­ba­wy; psot­ny, fi­glar­ny;
2. bę­dą­cy prze­ja­wem czy­jejś swa­wo­li, np. swa­wol­ny uśmiech;
3. daw­niej: na­du­ży­wa­ją­cy swo­bo­dy; sa­mo­wol­ny


przy­miot­nik

 (1.1) skłon­ny do ro­bie­nia żar­tów, do za­ba­wy

 (1.2) przest. na­du­ży­wa­ją­cy swo­bo­dy, sa­mo­wol­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swayze

[czy­taj: słejz-i] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swaćba

swadź­ba; daw­niej:
1. swa­ta­nie, swaty;
2. we­se­le;
3. dru­ży­na we­sel­na


Swać­ba – ina­czej we­se­le; sta­ro­pol­ska, sło­wiań­ska forma ślubu, uro­czy­sta ce­re­mo­nia za­war­cia mał­żeń­stwa po­le­ga­ją­ca na zło­że­niu przy­się­gi przed bo­ga­mi w obec­no­ści żercy lub swata.

Współ­cze­śnie swać­ba bywa utoż­sa­mia­na ze swadź­bą, czyli swa­ta­niem.

U daw­nych Sło­wian mał­żeń­stwo sta­no­wi­ło do­bro­wol­ną umowę, pot­wier­dzo­ną obo­pól­ny­mi da­ra­mi rów­nej war­to­ści, wią­żą­cą ro­dzi­ny mał­żon­ków stałą przy­jaź­nią – je­szcze w szla­chec­kiej Pol­sce posag wi­nien był rów­nać się wianu – mó­wio­no, że mał­żeń­stwo swo­i­ło rody.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Swa­na­mi, do­ty­czą­cy Swa­nów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język swań­ski;


Źródła:

Wiktionary

Sweatshirt

[czy­taj: słet­szert] bluza spor­to­wa


Źródła:

SJP.pl

Swedenborgianin

czło­nek sekty re­li­gij­nej, do któ­rej pow­sta­nia przy­czy­nił się Ema­nu­el Swe­den­borg


Źródła:

SJP.pl

Swedenborgianka

→ swe­den­bor­gia­nin


Patrz:swedenborgianin

Źródła:

SJP.pl

Swedenborgizm

sy­stem te­o­lo­gicz­ny Ema­nu­e­la Swe­den­bor­ga, opar­ty na re­in­ter­pre­ta­cji Bi­blii w duchu mi­sty­cyz­mu i ne­o­pla­to­niz­mu


Źródła:

SJP.pl

Sweet

[czy­taj: słit] od­mia­na swin­ga cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się sen­ty­men­ta­liz­mem i ła­god­nym brzmie­niem, po­pu­lar­na w la­tach 40. i 50. XX wieku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. od­mia­na mu­zy­ki roz­ryw­ko­wej po­pu­lar­na na prze­ło­mie lat 40. i 50. XX wieku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sweetaśny

[czy­taj: słi­ta­śny] po­tocz­nie: bar­dzo słod­ki, ślicz­niut­ki; słi­ta­śny


Źródła:

SJP.pl

Sweetka

[czy­taj: słit­ka] po­tocz­nie: sel­fie, na któ­rym osoba przy­bie­ra słod­ki wyraz twa­rzy; sweet focia, słit focia, słit­ka


Źródła:

SJP.pl

Swercja

ro­śli­na z ro­dzi­ny go­rycz­ko­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca w 29 ga­tun­kach; nie­bie­list­ka


Źródła:

SJP.pl

Sweter

ubra­nie wy­ko­na­ne z dzia­ni­ny, okry­wa­ją­ce tułów i ręce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) odzież. grube okry­cie wierzch­nie z dzia­ni­ny okry­wa­ją­ce tułów i ręce


Swe­ter – ro­dzaj odzie­ży przez­na­czo­nej do okry­cia gór­nej czę­ści ciała, wy­ko­na­nej tech­ni­ką dzie­wiar­ską (ręcz­nie lub ma­szy­no­wo).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sweterek

zdrob­nie­nie od: swe­ter


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: swe­ter

 (1.2) mały swe­ter – dla dziec­ka lub za­baw­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sweterkowy

→ swe­te­rek


Patrz:sweterek

Źródła:

SJP.pl

Swetoniusz

Swe­to­niusz, właśc. Ga­jusz Swe­to­niusz Trank­wil­lus, Gaius Su­e­to­nius Tran­qu­il­lus (ur. ok. 69 n.e., zm. 130) – rzym­ski pi­sarz, pisał po ła­ci­nie i po grec­ku.

Po­cho­dził ze stanu ek­wic­kie­go. Jego oj­ciec, Swe­to­niusz La­e­tus, był try­bu­nem woj­sko­wym przy XIII Le­gio­nie, gdzie wal­czył pod Be­dria­kum w od­dzia­łach Otona, o czym Swe­to­niusz in­for­mu­je w ży­wo­cie Otona.


Źródła:

Wikipedia

Swetrowiec

po­tocz­nie: osoba cho­dzą­ca w swe­trze


Źródła:

SJP.pl

Swetrowy

→ swe­ter


Patrz:sweter

Źródła:

SJP.pl

Swetrówka

ma­szy­na dzie­wiar­ska do ro­bie­nia swe­trów


Źródła:

SJP.pl

Swiatosław

obce imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Swiderski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Swierdłowsk

daw­niej: Je­ka­te­ryn­burg (mia­sto w Rosji)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Je­ka­te­ryn­burg (nazwa ofi­cjal­na w la­tach 1924-1991);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swierdłowski

przy­miot­nik od: Swier­dłowsk


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze Swier­dłow­skiem, do­ty­czą­cy Swier­dłow­ska (obec­nie Je­ka­te­ryn­burg)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swietłana

obce imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|ż.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swieżawski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Swift

[czy­taj: słift] naz­wi­sko, m.in. Jo­nat­han Swift (1667-1745) - pi­sarz an­giel­ski


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) właśc. kod SWIFT, mię­dzy­na­ro­do­wy kod iden­ty­fi­ku­ją­cy bank


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swijaga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, prawy do­pływ Wołgi;


Swi­ja­ga (ros. "Свияга", tat. "Зөя", "Zöyä", czuw. "Сĕве") – rzeka o dłu­go­ści 375 km w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, prawy do­pływ Wołgi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Swinarski

naz­wi­sko


Swi­nar­ski (forma żeń­ska: Swi­nar­ska; licz­ba mnoga: Swi­nar­sky) – pol­skie naz­wi­sko i wa­riant pi­sow­ni naz­wi­ska Świ­niar­ski, ut­wo­rzo­ne su­fik­sem -ski od nazwy miej­sco­wej "Świ­nia­ry", daw­niej też "Świ­na­ry".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swinburne

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Swing

[czy­taj: słing]
1. utwór mu­zycz­ny w stylu swing;
2. ta­niec jaz­zo­wy tań­czo­ny przy mu­zy­ce swing;
3. w bok­sie: cios sier­po­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. kie­ru­nek mu­zy­ki jaz­zo­wej po­pu­lar­ny na prze­ło­mie lat 30. i 40. XX wieku;

 (1.2) muz. syn­ko­po­wa­ny rytm wy­ko­rzy­sty­wa­ny w jaz­zie;

 (1.3) muz. utwór mu­zycz­ny w ryt­mie swin­ga (1.2)

 (1.4) cho­re­ogr. styl tańca to­wa­rzy­skie­go tań­czo­ny do mu­zy­ki jaz­zo­wej;

 (1.5) środ. sport. cios sier­po­wy w bok­sie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swinger

[czy­taj: słin­ger]
1. osoba prak­ty­ku­ją­ca seks or­gia­stycz­ny lub wy­mie­nia­ją­ca się part­ne­rem sek­su­al­nym z osobą z innej pary; swin­gers;
2. muzyk wy­ko­nu­ją­cy swing


Źródła:

SJP.pl

Swingerka

→ swin­ger


Patrz:swinger

Źródła:

SJP.pl

Swingers

[czy­taj: słin­gers] osoba prak­ty­ku­ją­ca seks or­gia­stycz­ny lub wy­mie­nia­ją­ca się part­ne­rem sek­su­al­nym z osobą z innej pary; swin­ger


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) seks. osoba upra­wia­ją­ca gru­po­wą ak­tyw­ność sek­su­al­ną lub wy­mie­nia­ją­ca się part­ne­rem z osobą z innej pary


Swin­gers – film ame­ry­kań­ski z ga­tun­ku ko­me­dio­dra­mat, pier­wszy raz wyś­wiet­lo­ny w 1996 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swingersclub

[czy­taj: słin­gers­klab] klub, w któ­rym prak­ty­ku­je się seks or­gia­stycz­ny lub wy­mie­nia się part­ne­rem sek­su­al­nym z osobą z innej pary; swin­gers club, swin­gers klub, swin­gers­klub


Źródła:

SJP.pl

Swingerski

[czy­taj: słin­ger­ski] zwią­za­ny z osobą prak­ty­ku­ją­cą seks or­gia­stycz­ny lub wy­mie­nia­ją­cą się part­ne­rem sek­su­al­nym z osobą z innej pary


Źródła:

SJP.pl

Swingersklub

[czy­taj: słin­gers­klub] klub, w któ­rym prak­ty­ku­je się seks or­gia­stycz­ny lub wy­mie­nia się part­ne­rem sek­su­al­nym z osobą z innej pary; swin­gers club, swin­gersc­lub, swin­gers klub


Źródła:

SJP.pl

Swinging

[czy­taj: słin­ging] wy­mie­nia­nie się part­ne­rem sek­su­al­nym z osobą z innej pary; swing


Swin­ging (cza­sem na­zy­wa­ny "swin­gu­ją­cym sty­lem życia" albo "swin­go­wa­niem") – nie­mo­no­ga­micz­na forma ak­tyw­no­ści sek­su­al­nej, trak­to­wa­na zwy­kle jak każda inna ak­tyw­ność, która może być doś­wiad­cza­na w mał­żeń­stwie. W prze­ci­wień­stwie do ot­war­tych mał­żeństw z lat sie­dem­dzie­sią­tych XX wieku czy po­lia­mo­rii, w swin­gin­gu na pier­wszym pla­nie istot­na jest emo­cjo­nal­na mo­no­ga­mia lub mi­łos­na re­la­cja z mał­żon­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swingowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|swin­go­wać.


Źródła:

Wiktionary

Swingować

[czy­taj: słin­go­wać]
1. wy­ko­ny­wać utwór mu­zycz­ny w ryt­mie swin­ga;
2. tań­czyć swin­ga


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) muz. grać swin­ga

 (1.2) tań­czyć swin­ga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swingowy

zwią­za­ny z prak­ty­ko­wa­niem seksu or­gia­stycz­ne­go lub wy­mie­nia­niem się part­ne­rem sek­su­al­nym z osobą z innej pary


Źródła:

SJP.pl

Swingujący

[czy­taj: słin­go­wać]
1. wy­ko­ny­wać utwór mu­zycz­ny w ryt­mie swin­ga;
2. tań­czyć swin­ga


Źródła:

SJP.pl

Swiron

daw­niej, dziś gwa­ro­wo: spichrz, lamus, ma­ga­zyn; świ­ren, świ­reń, świ­ron


Źródła:

SJP.pl

Swissair

[czy­taj: słis-er] byłe szwaj­car­skie na­ro­do­we linie lot­ni­cze


Swis­sa­ir ("Swiss Air Tran­sport Co. Ltd., Schwe­i­ze­ris­che Luft­ver­kehr A.G.") – byłe szwaj­car­skie na­ro­do­we linie lot­ni­cze za­ło­żo­ne 26 marca 1931 w Zu­ry­chu i dzia­ła­ją­ce w la­tach 1931–2002.

Flota re­a­li­zo­wa­ła po­łą­cze­nia kra­jo­we, eu­ro­pej­skie, afry­kań­skie, az­ja­tyc­kie oraz po­łą­cze­nia do obu Ame­ryk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Switch

[czy­taj: słicz] urzą­dze­nie łą­czą­ce seg­men­ty sieci kom­pu­te­ro­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. urzą­dze­nie łą­czą­ce kom­pu­te­ry oraz inny sprzęt w sieć kom­pu­te­ro­wą;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swiątek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Swo

[czy­taj: es-wu-O] skrót od: słow­nik wy­ra­zów ob­cych


Źródła:

SJP.pl

Swobnica

Swob­ni­ca (do 1945 niem. "Wil­den­bruch") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fiń­skim, w gmi­nie Banie.


Źródła:

Wikipedia

Swoboda

1. wol­ność, nie­za­leż­ność;
2. pro­sto­ta, nie­wy­mu­szo­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­czu­cie braku skrę­po­wa­nia, po­stę­po­wa­nie bez przy­mu­su, zgod­nie z włas­ną wolą

 (1.2) na­tu­ral­na łat­wość za­cho­wy­wa­nia się lub ro­bie­nia cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swobodnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­o­gra­ni­czo­ny, nie­skrę­po­wa­ny


Źródła:

Wiktionary

Swobodniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: swo­bod­nie


Źródła:

SJP.pl

Swobodniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: swo­bod­ny


Źródła:

SJP.pl

Swobodno

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. panna, nie­za­męż­na


Źródła:

Wiktionary

Swobodność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest swo­bod­ne; cecha tych, któ­rzy są swo­bod­ni


Źródła:

Wiktionary

Swobodny

nie­skrę­po­wa­ny, ma­ją­cy swo­bo­dę


przy­miot­nik

 (1.1) nie­pod­le­ga­ją­cy przy­mu­so­wi ani ogra­ni­cze­niom

 (1.2) za­cho­wu­ją­cy się w spo­sób na­tu­ral­ny; także. ce­chu­ją­cy za­cho­wa­nie ta­kiej osoby

 (1.3) ma­ją­cy nie­za­ję­ty czas w danej chwi­li

 (1.4) o cza­sie nie­przez­na­czo­ny na wy­ko­na­nie pracy, obo­wiąz­ków

 (1.5) nie­skrę­po­wa­ny za­ka­za­mi mo­ral­ny­mi

 (1.6) o pro­ce­sach, czyn­no­ściach, zja­wi­skach ni­czym nie­o­gra­ni­czo­ny

 (1.7) od­bie­ga­ją­cy od ory­gi­na­łu lub od rze­czy­wi­sto­ści

 (1.8) o stro­ju nie­krę­pu­ją­cy ru­chów

 (1.9) ni­czym nie­o­gra­ni­czo­ny w prze­strze­ni

 (1.10) fiz. chem. o elek­tro­nie znaj­du­ją­cy się poza ato­mem lub tylko luźno z nim zwią­za­ny


Swo­bod­ny ( Свободный) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie amur­skim, nad Zeją. W 2021 roku licz­ba miesz­kań­ców wy­no­si­ła około 52 tys. osób.

Nie­da­le­ko mia­sta znaj­du­je się jeden z ro­syj­skich kos­mo­dro­mów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Swobody

1. wol­ność, nie­za­leż­ność;
2. pro­sto­ta, nie­wy­mu­szo­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. upraw­nie­nia, przy­wi­le­je, prawa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swoistość

szcze­gól­ny i nie­pow­ta­rzal­ny cha­rak­ter cze­goś; spe­cy­fi­ka, spe­cy­ficz­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ze­spół cech wy­róż­nia­ją­cych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swoisty

wła­ści­wy komuś lub cze­muś; cha­rak­te­ry­stycz­ny, spe­cy­ficz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny, spe­cy­ficz­ny, nie­ty­po­wy, wła­ści­wy dla sie­bie sa­me­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swoiściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: swo­i­ście


Źródła:

SJP.pl

Swojaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od swo­jak


Źródła:

Wiktionary

Swojaczka

→ swo­jak


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta tej samej na­ro­do­wo­ści, po­cho­dzą­ca z tej samej niej­sco­wo­ści lub naj­bliż­szej oko­li­cy


Patrz:swojak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swojak

osoba po­cho­dzą­ca z tej samej oko­li­cy; osoba tej samej na­ro­do­wo­ści; rodak; kra­jan


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś tej samej na­ro­do­wo­ści, po­cho­dzą­cy z tej samej miej­sco­wo­ści lub naj­bliż­szej oko­li­cy; swój czło­wiek

 (1.2) krew­ny lub po­wi­no­wa­ty

 (1.3) daw. oj­ciec zię­cia lub oj­ciec sy­no­wej

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) sport. pot. gol sa­mo­bój­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swoje

(w uży­ciu rze­czow­ni­ko­wym)
1. włas­ność lub na­leż­ność
2. włas­ne po­glą­dy, racje


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. to, co jest czy­jąś włas­no­ścią albo komuś na­le­ży się

 (1.2) pot. czy­jeś włas­ne zda­nie, włas­na racja

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) lp. M., B. i W., n. oraz lm. M., B. i W., nmos. od: swój


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swojków

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Swojo

rzad­ko: do­brze, pew­nie, zdro­wo, nie­ob­co (zwy­kle z prze­cze­niem)


Źródła:

SJP.pl

Swojski

1. ty­po­wy dla czy­je­goś śro­do­wi­ska, kraju, np. swoj­ski oby­czaj;
2. przy­po­mi­na­ją­cy ta­kie­go, któ­re­go się do­brze zna, np. swoj­ski widok;
3. włas­no­ręcz­nie zro­bio­ny, np. swoj­ski chleb;
4. os­wo­jo­ny, ho­do­wa­ny, do­mo­wy, np. swoj­ska kacz­ka


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ja­kie­goś śro­do­wi­ska lub kraju, a dzię­ki temu do­brze znany

 (1.2) przy­po­mi­na­ją­cy ta­kie­go, który się do­brze na czymś zna

 (1.3) ho­do­wa­ny, do­mo­wy, os­wo­jo­ny, nie­dzi­ki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) bę­dą­cy do­mo­we­go wy­ro­bu, do­mo­wej pro­duk­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swojsko

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób swoj­ski, po swoj­sku


Źródła:

Wiktionary

Swojskość

→ swoj­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest swoj­skie; cecha tych, któ­rzy są swoj­scy


Patrz:swojski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swojszczyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wszyst­ko co ro­dzi­me, uwa­ża­ne za swoj­skie


Źródła:

Wiktionary

Swojęcin

Swo­ję­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie żu­ro­miń­skim, w gmi­nie Lu­to­cin. Ma sta­tus so­łect­wa.

Przez wieś pły­nie stru­ga Swo­ję­cian­ka, która w Bie­żu­niu za­si­la wody Dział­dów­ki, która od tego miej­sca nosi nazwę Wkra

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Flo­ria­na w Po­nia­to­wie.


Źródła:

Wikipedia

Swok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. stryj


Źródła:

Wiktionary

Swornegacie

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, po­ło­żo­na na Ka­szu­bach, w gmi­nie Choj­ni­ce;


Swor­ne­ga­cie (ka­szub. "Swòrë" lub "Swòrnégace", niem. "Schwor­ni­gatz") – wieś po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie choj­nic­kim, w gmi­nie Choj­ni­ce.

So­łect­wo "Swor­ne­ga­cie" skła­da się z na­stę­pu­ją­cych miej­sco­wo­ści: Swor­ne­ga­cie, Cho­ciń­ski Młyn, Drze­wicz, Ka­mion­ka, Ko­kosz­ka, Owink, Płęs­no, Se­piot, Śluza, Wą­czos, Zbrzy­ca, Małe Zanie i Wiel­kie Zanie (do 2025 czę­ścią so­łect­wa były też Małe Swor­ne­ga­cie). W końcu 2024 so­łect­wo li­czy­ło 1149 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sworowo

Swo­ro­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ra­wic­kim, w gmi­nie Pa­ko­sław.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815-1848) miej­sco­wość wzmian­ko­wa­na jako Swo­ro­wo na­le­ża­ła do wsi więk­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Kröben (krob­skim) w re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Sworowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sworzeń

kołek wal­co­wy do łą­cze­nia przed­mio­tów w spo­sób umoż­li­wia­ją­cy ich wza­jem­ne obra­ca­nie się; bolec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. wal­co­wa­ty, wy­trzy­ma­ły ele­ment kon­struk­cji łą­czą­cy inne ele­men­ty w spo­sób umoż­li­wia­ją­cy im obra­ca­nie się wokół niego;

 (1.2) książk. przen. ele­ment, który za­pew­nia spój­ne funk­cjo­no­wa­nie cze­goś


Swo­rzeń – w bu­do­wie ma­szyn ele­ment po­łą­cze­nia ru­cho­me­go. Jest to naj­czę­ściej walec wy­ko­na­ny ze stali, mo­sią­dzu bądź alu­mi­nium. W po­łą­cze­niach pa­so­wa­ny jest luźno, np. sprzę­gi przy­czep czy ma­szyn rol­ni­czych. Sto­su­je się także pa­so­wa­nie mie­sza­ne: cias­no w jed­nej czę­ści i luźno w dru­giej, np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sworznik

za­koń­cze­nie bie­gu­na, na któ­rym obra­ca się skrzy­dło drzwi w sto­do­le


Źródła:

SJP.pl

Sworzyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Swoszowice

część Kra­ko­wa


Swo­szo­wi­ce, Osied­le Uz­dro­wi­sko Swo­szo­wi­ce – część mia­sta Kra­ko­wa oraz jed­nost­ka po­moc­ni­cza niż­sze­go rzędu wcho­dzą­ca w skład Dziel­ni­cy X Swo­szo­wi­ce. Obec­nie jest je­dy­nym w mie­ście praw­nie wy­dzie­lo­nym osied­lem (nie po­wo­du­je to jed­nak żad­nych skut­ków praw­nych oraz nie funk­cjo­nu­je w świa­do­mo­ści miesz­kań­ców). W Swo­szo­wi­cach znaj­du­je się jedno z naj­star­szych pol­skich uz­dro­wisk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Swoszowicki

przy­miot­nik od: Swo­szo­wi­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Swo­szo­wi­ca­mi, do­ty­czą­cy Swo­szo­wic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swot

[czy­taj: słot] ro­dzaj ana­li­zy pla­no­wa­ne­go przed­sięw­zię­cia w po­dzia­le na czte­ry głów­ne ob­sza­ry: mocne stro­ny, słabe stro­ny, szan­se i za­gro­że­nia


Źródła:

SJP.pl

Swołocz

1. hul­taj, łobuz;
2. szu­mo­wi­ny, ho­ło­ta, mo­tłoch


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) posp. po­gard. ktoś podły, za­słu­gu­ją­cy na po­gar­dę

 (1.2) bia­ły­stok. łobuz, drań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swołowo

Swo­ło­wo (kaszb. "Zołowò", Schwo­low) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Re­dzi­ko­wo. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Swój

za­i­mek dzier­żaw­czy oz­na­cza­ją­cy ina­czej: włas­ny, na­le­żą­cy do kogoś, użyt­ko­wa­ny przez kogoś; oso­bi­sty, wła­ści­wy komuś; * formy skró­co­ne (swa, swemu itp.) uży­wa­ne głów­nie w stylu książ­ko­wym (w po­zy­cji nie­ak­cen­to­wa­nej)


za­i­mek dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do wy­ko­naw­cy czyn­no­ści

 (1.2) pot. także. w uży­ciu rze­czow­ni­ko­wym: na­le­żą­cy do tej samej grupy

 (1.3) pot., w uży­ciu przy­miot­ni­ko­wym, zwy­kle w m.: ma­ją­cy dobre cechy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swąd

za­pach spa­le­niz­ny; nie­mi­ła woń


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­pach spa­le­niz­ny

 (1.2) nie­mi­ła woń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swędosz

swę­dosz pa­ję­czarz - błon­ków­ka z ro­dzi­ny na­stecz­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Swędrowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Swędzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|swę­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Swędzieniejewice

Swę­dzie­nie­je­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zduń­sko­wol­skim, w gmi­nie Za­po­li­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.

1 stycz­nia 1975 roku część ob­sza­ru wsi Swę­dzie­nie­je­wi­ce (246 ha) włą­czo­no do Zduń­skiej Woli.


Źródła:

Wikipedia

Swędzieć

dawać od­czu­cie nie­przy­jem­ne­go ła­sko­ta­nia, wy­wo­łu­ją­ce­go chęć dra­pa­nia; swę­dzić


Źródła:

SJP.pl

Swędzik

swę­dzik je­sien­ny - ga­tu­nek roz­to­cza wy­wo­łu­ją­cy scho­rze­nia der­ma­to­lo­gicz­ne


Źródła:

SJP.pl

Swędzić

dawać od­czu­cie nie­przy­jem­ne­go ła­sko­ta­nia, wy­wo­łu­ją­ce­go chęć dra­pa­nia; swę­dzieć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) dawać od­czu­cie nie­przy­jem­ne­go po­draż­nie­nia, wy­wo­łu­ją­ce­go chęć dra­pa­nia

 (1.2) przest. wy­dzie­lać swąd, kop­cić

 (1.3) daw. mę­czyć, nękać kogoś czymś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny swę­dzić się (dk. brak)

 (2.1) stpol. mart­wić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Swędzący

dawać od­czu­cie nie­przy­jem­ne­go ła­sko­ta­nia, wy­wo­łu­ją­ce­go chęć dra­pa­nia; swę­dzieć


Źródła:

SJP.pl