Su

dawna drob­na mo­ne­ta fran­cu­ska ma­ją­ca war­tość 1/20 fran­ka; sou


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) monet. dawna drob­na mo­ne­ta fran­cu­ska o war­to­ści 1/20 fran­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suahili

język z ro­dzi­ny bantu, uży­wa­ny w kra­jach Afry­ki Wschod­niej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. język uży­wa­ny we wschod­niej czę­ści Afry­ki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suahilijski

zwią­za­ny z Su­a­hi­li, ludem afry­kań­skim


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzad. zwią­za­ny z su­a­hi­li, do­ty­czą­cy su­a­hi­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suahilista

fi­lo­log ję­zy­ka su­a­hi­li


Źródła:

SJP.pl

Suahilistka

fi­lo­loż­ka ję­zy­ka su­a­hi­li


Źródła:

SJP.pl

Suahilistyka

fi­lo­lo­gia ję­zy­ka su­a­hi­li


Źródła:

SJP.pl

Suanpan

ro­dzaj li­czy­dła chiń­skie­go


Su­an­pan (chin.trad.: 算盘, chin. upr.: 算盤, pi­ny­in: "suànpán") – chiń­ska od­mia­na eu­ro­pej­skie­go abaku. Każdy z dru­tów w su­an­pa­nie dzie­li się na dwie czę­ści: jedną z pię­cio­ma kul­ka­mi i drugą z dwoma każ­dym o "war­to­ści" pię­ciu kulek z pier­wszej czę­ści drutu. Na su­an­pa­nie można szyb­ko wy­ko­ny­wać: mno­że­nie, dzie­le­nie, do­da­wa­nie, odej­mo­wa­nie, pier­wiast­ko­wa­nie kwa­dra­to­we i sze­ścien­ne. Wy­na­le­zio­ne naj­póź­niej w XII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suazi

[czy­taj: słaz-i] język urzę­do­wy Es­wa­ti­ni i RPA


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. polit. dawna nazwa pań­stwa Es­wa­ti­ni;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suazyjczyk

1. przed­sta­wi­ciel ludu Suazi;
2. oby­wa­tel Suazi; Ngwa­nej­czyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Suazi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suazyjka

1. przed­sta­wi­ciel­ka ludu Suazi;
2. oby­wa­tel­ka Suazi; Ngwa­nej­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Suazi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suazyjski

przy­miot­nik od: Suazi


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Suazi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sub

1. śro­do­wi­sko­wo: sub­skryp­cja ka­na­łu w ser­wi­sie in­ter­ne­to­wym;
2. sub­wo­o­fer


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. skr. sub­skryp­cja (np. ka­na­łu in­ter­ne­to­we­go, pod­ca­stu itp.)

 (1.2) pot. skr. sub­wo­o­fer


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sub-

prze­dro­stek

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na re­la­cję pod­le­gło­ści, przy­po­rząd­ko­wa­nia

 (1.2) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na dolne, ni­skie po­ło­że­nie, lub pod spo­dem cze­goś

 (1.3) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na na­stęp­stwo w ko­lej­no­ści

 (1.4) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na po­cho­dze­nie, po­tom­ność

 (1.5) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na mniej­szą, nie­wy­star­cza­ją­cą ilość

 (1.6) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych wska­zu­ją­cy na po­ło­że­nie w bli­sko­ści, przy gra­ni­cy


Źródła:

Wiktionary

Subadultus

ptak o upie­rze­niu zbli­żo­nym do szaty osta­tecz­nej, cha­rak­te­ry­stycz­nej dla da­ne­go ga­tun­ku


Źródła:

SJP.pl

Subagent

w in­for­ma­ty­ce: po­moc­ni­czy agent sztucz­nej in­te­li­gen­cji, któ­re­mu głów­ny sy­stem de­le­gu­je kon­kret­ne, mniej­sze za­da­nia; po­da­gent


Źródła:

SJP.pl

Subalpejski

wy­stę­pu­ją­cy mię­dzy górną gra­ni­cą lasu a pię­trem al­pej­skim


przy­miot­nik

 (1.1) geogr. taki, który znaj­du­je się w wy­so­kim pię­trze gór lub dla niego cha­rak­te­ry­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subalternacja

1. po­drzęd­ność, wtór­ność, pod­po­rząd­ko­wa­nie;
2. w lo­gi­ce: wy­wo­dze­nie sądu szcze­gó­ło­we­go z sądu ogól­ne­go, np. wczo­raj cały dzień pa­da­ło (sąd ogól­ny) => wczo­raj w po­łud­nie pa­da­ło (sąd szcze­gó­ło­wy);
3. w śred­nio­wiecz­nej fi­lo­zo­fii: kon­cep­cja zre­du­ko­wa­nia wszyst­kich nauk do te­o­lo­gii, a te­o­lo­gii do Pisma Świę­te­go


Źródła:

SJP.pl

Subamunicja

mniej­sze ła­dun­ki bo­jo­we roz­pra­sza­ne z jed­ne­go po­ci­sku


Źródła:

SJP.pl

Subantarktyczny

po­ło­żo­ny w oko­li­cach po­łud­nio­we­go koła pod­bie­gu­no­we­go, wła­ści­wy tym ob­sza­rom


Źródła:

SJP.pl

Subarenda

od­da­nie w dzier­ża­wę ma­jąt­ku dzier­ża­wio­ne­go; pod­dzier­ża­wa


Źródła:

SJP.pl

Subarktyczny

po­ło­żo­ny w oko­li­cach pół­noc­ne­go koła pod­bie­gu­no­we­go; pod­bie­gu­no­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ob­sza­rem wokół Ark­ty­ki, do­ty­czą­cy ob­sza­ru wokół Ark­ty­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subaru

marka sa­mo­cho­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mot. sa­mo­chód marki Su­ba­ru


Su­ba­ru (jap. スバル) – ja­poń­ska marka sa­mo­cho­dów oso­bo­wych pro­du­ko­wa­nych przez przed­się­bior­stwo Su­ba­ru Cor­po­ra­tion (do 2017 roku no­szą­ce nazwę Fuji Heavy In­du­stries), za­ło­żo­na 15 lipca 1953 roku. Nazwa "Su­ba­ru" oz­na­cza w ję­zy­ku ja­poń­skim Ple­ja­dy, które zo­sta­ły umie­szczo­ne w logo firmy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subatomowy

mniej­szy od atomu, bę­dą­cy czę­ścią atomu


Źródła:

SJP.pl

Subcepcja

nieś­wia­do­me od­bie­ra­nie bar­dzo sła­bych bodź­ców, wpły­wa­ją­cych na za­cho­wa­nie się czło­wie­ka


Sub­cep­cja (ang. "sub­cep­tion") – zja­wi­sko po­le­ga­ją­ce na od­bie­ra­niu bodź­ców ze świa­ta zew­nętrz­ne­go, jed­nak ek­spo­no­wa­nych zbyt krót­ko lub zbyt sła­bych, aby mogły zo­stać świa­do­mie za­re­je­stro­wa­ne. Sub­cep­cja, zwana także „po­strze­ga­niem nieś­wia­do­mym”, ma wpływ na nasze za­cho­wa­nie, cho­ciaż nie zda­je­my sobie z tego spra­wy. W związ­ku z tym bywa wy­ko­rzy­sty­wa­na jako me­to­da psy­cho­ma­ni­pu­la­cji, np. w re­kla­mie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Subdepresja

za­bu­rze­nie psy­chicz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. za­bu­rze­nie o ob­ja­wach po­dob­nych de­pre­sji, ale o mniej­szym na­tę­że­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subdepresyjny

→ sub­de­pre­sja


Patrz:subdepresja

Źródła:

SJP.pl

Subdermal

śro­do­wi­sko­wo: im­plant pod­skór­ny


Źródła:

SJP.pl

Subdiakon

du­chow­ny ka­to­lic­ki niż­szy od dia­ko­na, speł­nia­ją­cy po­moc­ni­cze czyn­no­ści li­tur­gicz­ne


Sub­dia­kon (łac. "sub­dia­co­nus"), w Ko­ścio­łach Wschod­nich: hi­po­dia­kon (gr.: "ὑποδιάκονος, hi­po­dia­kon" "ὑπο-" "pod-" i "διάκονος" 'sługa') – chrze­ści­ja­nin usta­no­wio­ny do bez­poś­red­niej po­mo­cy ce­le­bran­so­wi i dia­ko­no­wi pod­czas spra­wo­wa­nia li­tur­gii.

Pra­wo­sła­wie i Ka­to­lic­kie Ko­ścio­ły Wschod­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Subdiakonat

świę­ce­nia du­chow­nych w Ko­ście­le ka­to­lic­kim, upraw­nia­ją­ce do peł­nie­nie funk­cji sub­dia­ko­na


Źródła:

SJP.pl

Subdomena

adres in­ter­ne­to­wy ut­wo­rzo­ny w ra­mach do­me­ny głów­nej lub do­me­ny wyż­sze­go po­zio­mu; pod­do­me­na


Sub­do­me­na – adres in­ter­ne­to­wy, który przy­na­le­ży do do­me­ny głów­nej lub do­me­ny wyż­sze­go po­zio­mu

Sy­stem DNS zez­wa­la mak­sy­mal­nie na 127 po­zio­mów za­gnież­dże­nia, 63 znaki na ety­kie­tę jed­ne­go po­zio­mu z ogra­ni­cze­niem dłu­go­ści ca­łe­go adre­su do 255 zna­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Subdominanta

Sub­do­mi­nan­ta (łac. "sub" = pod; "do­mi­nans" = pa­nu­ją­cy; skr. S) – czwar­ty sto­pień gamy du­ro­wej lub mo­lo­wej znaj­du­ją­cy się w od­le­gło­ści kwar­ty czy­stej w górę lub kwin­ty czy­stej w dół od to­ni­ki (dla­te­go zwana jest też do­mi­nan­tą dolną). Jeden z trzech głów­nych stop­ni gamy obok to­ni­ki i do­mi­nan­ty.


Źródła:

Wikipedia

Subdominantowy

→ sub­do­mi­nan­ta


Patrz:subdominanta

Źródła:

SJP.pl

Subdukcja

zja­wi­sko na­su­wa­nia się na sie­bie płyt li­tos­fe­ry (oce­a­nicz­nej pod kon­ty­nen­tal­ną) czę­sto po­wo­du­ją­ce trzę­sie­nia Ziemi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. pro­ces po­le­ga­ją­cy na wcią­ga­niu lub wpy­cha­niu jed­nej płyty li­tos­fe­rycz­nej pod drugą


Sub­duk­cja – w te­o­rii tek­to­ni­ki płyt pro­ces po­le­ga­ją­cy na wcią­ga­niu lub wpy­cha­niu jed­nej płyty li­tos­fe­rycz­nej pod drugą (oce­a­nicz­ną lub kon­ty­nen­tal­ną). Stre­fy sub­duk­cji są jed­nym z ro­dza­jów gra­nic zbież­nych (kon­wer­gent­nych, ko­li­zyj­nych) płyt li­tos­fe­ry. Na ogół za­głę­bia się (czyli ulega sub­duk­cji) płyta oce­a­nicz­na, lecz w kilku przy­pad­kach ob­ser­wu­je się też sub­duk­cję płyty kon­ty­nen­tal­nej (np. pod Hi­ma­la­ja­mi).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subdziedzina

węż­sza, wy­spe­cja­li­zo­wa­na część więk­szej dzie­dzi­ny; pod­dzie­dzi­na


Źródła:

SJP.pl

Subekumena

ob­szar po­wierzch­ni ziemi za­miesz­ki­wa­ny przez ludzi je­dy­nie przez jakiś czas; pa­ra­e­ku­me­na


Su­be­ku­me­na – ob­szar na kuli ziem­skiej za­miesz­ka­ny przez czło­wie­ka je­dy­nie okre­so­wo (np. pół­pu­sty­nie przez ko­czow­ni­ków czy też te­re­ny po­lar­ne przez po­lar­ni­ków) bądź nie­za­miesz­ka­ny, ale wy­ko­rzy­sty­wa­ny go­spo­dar­czo (np. ko­pal­nie cyny w Bo­li­wii na wy­so­ko­ści 5400 m n.p.m.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Subekwatorialny

po­drów­ni­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Subemisja

prze­ję­cie przez bank lub in­sty­tu­cję fi­nan­so­wą (su­be­mi­ten­ta) czę­ści lub ca­ło­ści emi­sji pa­pie­rów war­to­ścio­wych (akcji, obli­ga­cji) w celu ich dal­szej ods­prze­da­ży in­we­sto­rom


Źródła:

SJP.pl

Subemitent

bank lub in­sty­tu­cja fi­nan­so­wa, która przej­mu­je część lub ca­łość emi­sji pa­pie­rów war­to­ścio­wych (akcji, obli­ga­cji) i gwa­ran­tu­je jej po­wo­dze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. su­be­mi­tent in­we­sty­cyj­ny – pod­miot, który na pod­sta­wie za­war­tej z emi­ten­tem albo wpro­wa­dza­ją­cym zo­bo­wią­zu­je się do na­by­cia na włas­ny ra­chu­nek ca­ło­ści lub czę­ści pa­pie­rów war­to­ścio­wych ofe­ro­wa­nych w ofer­cie pu­blicz­nej, na które nie zło­żo­no za­pi­sów w ter­mi­nie ich przyj­mo­wa­nia

 (1.2) praw. su­be­mi­tent usłu­go­wy – pod­miot, który na pod­sta­wie za­war­tej z emi­ten­tem albo wpro­wa­dza­ją­cym zo­bo­wią­zu­je się do na­by­cia na włas­ny ra­chu­nek ca­ło­ści lub czę­ści pa­pie­rów war­to­ścio­wych danej emi­sji, ofe­ro­wa­nych wy­łącz­nie jemu w celu dal­sze­go ich zby­wa­nia w ofer­cie pu­blicz­nej


Su­be­mi­tent in­we­sty­cyj­ny – pod­miot zo­bo­wią­zu­ją­cy się do kupna od emi­ten­ta na włas­ny ra­chu­nek ca­ło­ści lub czę­ści ofe­ro­wa­nych wa­lo­rów, na które sub­skry­ben­ci nie za­pi­sa­li się w wyz­na­czo­nym ter­mi­nie. Su­be­mi­tent speł­nia rolę gwa­ran­ta, iż okre­ślo­na ilość ofe­ro­wa­nych przez emi­ten­ta wa­lo­rów bę­dzie wy­ku­pio­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subendemiczny

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla su­ben­de­mi­tu


Źródła:

SJP.pl

Subendemit

ro­śli­na lub zwie­rzę ma­ją­ce głów­ny oś­ro­dek wy­stę­po­wa­nia w okre­ślo­nej stre­fie ge­o­gra­ficz­nej albo oko­li­cy, lecz prze­kra­cza­ją­ce nieco swymi za­się­ga­mi ten ob­szar


Su­ben­de­mit – ga­tu­nek or­ga­niz­mu, który wy­stę­pu­je głów­nie w okre­ślo­nej stre­fie ge­o­gra­ficz­nej lub oko­li­cy, jed­nak prze­kra­cza nieco swym za­się­giem ten teren i w mniej­szej ilo­ści osob­ni­ków lub na nie­wiel­kiej licz­bie sta­no­wisk można go spot­kać w bli­skich oko­li­cach swo­je­go głów­ne­go ob­sza­ru wy­stę­po­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suberozja

eroz­ja wy­stę­pu­ją­ca pod po­wierzch­nią ziemi


Źródła:

SJP.pl

Suberyna

sub­stan­cja peł­nią­ca funk­cję po­dob­ną do wo­sków, wy­stę­pu­ją­ca w ścia­nach ko­mór­ko­wych korka, eg­zo­der­my i w tzw. ścia­nach skor­ko­wa­cia­łych


Su­be­ry­na – hy­dro­fo­bo­wa sub­stan­cja zło­żo­na prze­de wszyst­kim z dłu­go­łań­cu­cho­wych kwa­sów tłu­szczo­wych oraz ich estrów z al­ko­ho­la­mi ali­fa­tycz­ny­mi. W po­rów­na­niu do ku­ty­ny za­wie­ra kwasy o dłuż­szych łań­cu­chach wę­glo­wych (od 16 do 30 ato­mów węgla), a do­dat­ko­wo różne kwasy nie­na­sy­co­ne i di­kar­bok­sy­lo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Subfundusz

Sub­fun­dusz – wy­dzie­lo­ny port­fel w fun­du­szu in­we­sty­cyj­nym z wy­dzie­lo­ny­mi sub­fun­du­sza­mi. Prak­tycz­nie jest to quasi-fun­dusz wy­dzie­lo­ny wew­nątrz głów­ne­go fun­du­szu in­we­sty­cyj­ne­go, nie po­sia­da­ją­cy oso­bo­wo­ści praw­nej, po­sia­da­ją­cy za to włas­ne ogra­ni­cze­nia in­we­sty­cyj­ne, cel in­we­sty­cyj­ny, wy­so­kość opłat, osob­no wy­ce­nia­ny (i wy­ni­ki pre­zen­to­wa­ne są w osob­nym spra­wo­zda­niu fi­nan­so­wych ‘jed­nost­ko­wym’, sta­no­wią­cym część spra­wo­zda­nia fi­nan­so­we­go ca­łe­go fun­du­szu) itp.


Źródła:

Wikipedia

Subgradient

po­ję­cie uży­wa­ne w ma­te­ma­ty­ce przy ba­da­niu funk­cji wy­pu­kłych


Źródła:

SJP.pl

Subha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. mu­zuł­mań­ski sznur mod­li­tew­ny, ro­dzaj ró­żań­ca


Subha ( ‏سبحة‎ – ró­ża­niec) lub tas­bih (arab. ‏تسبيح‎) – mu­zuł­mań­ski sznur mod­li­tew­ny skła­da­ją­cy się z 33 pa­cior­ków lub z trzech czę­ści po 33 pa­cior­ki, po­ma­ga­ją­cy w wy­ma­wia­niu wszyst­kich 99 tzw. atry­bu­tów (imion) Al­la­ha. Subha jest uży­wa­na nie­kie­dy w cza­sie mod­lit­wy salat, szcze­gól­nie w cza­sie postu i hadż­dżu (piel­grzym­ki), gdy mod­lą­cy się mu­zuł­ma­nin wy­chwa­la 99 „pię­knych imion Boga” (Al­la­ha).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Subhastacja

daw­niej: po­stę­po­wa­nie eg­ze­ku­cyj­ne ma­ją­ce na celu sprze­daż dóbr dłuż­ni­ka w dro­dze li­cy­ta­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. praw. wy­wła­szcze­nie na mocy wy­ro­ku są­do­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subiectum

[czy­taj: sub­jek­tum] w ję­zy­koz­naw­stwie: pod­miot (jako część zda­nia); su­biekt


Źródła:

SJP.pl

Subiekcja

daw­niej: trud, kło­pot, pro­blem, za­mie­sza­nie


Źródła:

SJP.pl

Subiekt

1. sprze­daw­ca w skle­pie; ek­spe­dient
2. w fi­lo­zo­fii: osoba poz­na­ją­ca i dzia­ła­ją­ca, prze­ciw­sta­wio­na świa­tu zew­nętrz­ne­mu jako przed­mio­to­wi poz­na­nia; pod­miot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. sprze­daw­ca w skle­pie

 (1.2) filoz. osoba poz­na­ją­ca i dzia­ła­ją­ca, prze­ciw­sta­wio­na świa­tu zew­nętrz­ne­mu bę­dą­ce­mu przed­mio­tem poz­na­nia

 (1.3) stpol. osoba

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) rzad. jęz. zob. pod­miot.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subiektka

→ su­biekt


Patrz:subiekt

Źródła:

SJP.pl

Subiektywistka

→ su­biek­ty­wi­sta


Patrz:subiektywista

Źródła:

SJP.pl

Subiektywistyczny

→ su­biek­ty­wizm


Patrz:subiektywizm

Źródła:

SJP.pl

Subiektywizacja

1. uczy­nie­nie cze­goś su­biek­tyw­nym, stron­ni­czym;
2. uza­leż­nie­nie pro­ce­su poz­na­nia od in­dy­wi­du­al­nych spo­so­bów per­cep­cji


Źródła:

SJP.pl

Subiektywizm

1. wy­ra­ża­nie wy­łącz­nie swo­je­go punk­tu wi­dze­nia, kie­ro­wa­nie się oso­bi­sty­mi prze­ko­na­nia­mi, upo­do­ba­nia­mi; stron­ni­czość, jed­no­stron­ność, ten­den­cyj­ność;
2. kie­ru­nek fi­lo­zo­ficz­ny za­kła­da­ją­cy, że przed­miot poz­na­nia ist­nie­je za­leż­nie od umy­słu poz­na­ją­ce­go; ide­a­lizm su­biek­tyw­ny


Su­biek­ty­wizm – sta­no­wi­sko fi­lo­zo­ficz­ne gło­szą­ce, że wszel­kie poz­na­nie za­le­ży od wła­ści­wo­ści umy­słu ludz­kie­go i jego spo­so­bu od­czu­wa­nia. Za­ło­że­nie przyj­mu­ją­ce doz­na­nie pod­mio­to­we (su­biek­tyw­ne), a nie obiek­tyw­ną rze­czy­wi­stość. Stron­ni­czość, kie­ro­wa­nie się oso­bi­sty­mi wzglę­da­mi, upo­do­ba­nia­mi, oba­wa­mi, uprze­dze­nia­mi i pra­gnie­nia­mi w oce­nie fak­tów i jako mier­nik dobra i zła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Subiektywizować

1. oce­niać lub przed­sta­wiać coś su­biek­tyw­nie;
2. su­biek­ty­wi­zo­wać się - za­czy­nać być po­strze­ga­nym su­biek­tyw­nie


Źródła:

SJP.pl

Subiektywnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób su­biek­tyw­ny, nie­o­biek­tyw­nie


Źródła:

Wiktionary

Subiektywniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: su­biek­tyw­nie


Źródła:

SJP.pl

Subiektywniejszy

rzad­ki sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: su­biek­tyw­ny; bar­dziej su­biek­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Subiektywność

wy­ra­ża­nie wy­łącz­nie swo­je­go punk­tu wi­dze­nia, kie­ro­wa­nie się oso­bi­sty­mi prze­ko­na­nia­mi, upo­do­ba­nia­mi; su­biek­ty­wizm, stron­ni­czość, jed­no­stron­ność, ten­den­cyj­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest su­biek­tyw­ne; cecha tych, któ­rzy są su­biek­tyw­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subiektywny

wy­ra­ża­ją­cy wy­łącz­nie swój punkt wi­dze­nia, kie­ru­ją­cy się oso­bi­sty­mi prze­ko­na­nia­mi, upo­do­ba­nia­mi; in­dy­wi­du­al­ny, stron­ni­czy, jed­no­stron­ny, ten­den­cyj­ny


przy­miot­nik

 (1.1) stron­ni­czy, odz­na­cza­ją­cy się su­biek­ty­wiz­mem

 (1.2) psych. filoz. za­leż­ny od pod­mio­tu poz­na­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subindeks

su­bin­deks gieł­do­wy - in­deks gieł­do­wy obli­cza­ny dla spó­łek na­le­żą­cych do okre­ślo­ne­go sek­to­ra go­spo­dar­ki


Źródła:

SJP.pl

Subintabulat

Su­bin­ta­bu­lat – za­bez­pie­cze­nie wie­rzy­tel­no­ści po­przez ob­cią­że­nie hi­po­te­ką innej wie­rzy­tel­no­ści za­bez­pie­czo­nej hi­po­tecz­nie. Wie­rzy­ciel upraw­nio­ny z ty­tu­łu su­bin­ta­bu­la­tu może do­cho­dzić za­pła­ty włas­nej wie­rzy­tel­no­ści bez­poś­red­nio od wła­ści­cie­la nie­ru­cho­mo­ści (zaz­wy­czaj dłuż­ni­ka wie­rzy­tel­no­ści ob­cią­żo­nej) z po­mi­nię­ciem wie­rzy­cie­la wie­rzy­tel­no­ści hi­po­te­ko­wa­nej (wie­rzy­cie­la hi­po­tecz­ne­go, in­ta­bu­lo­wa­ne­go).


Źródła:

Wikipedia

Subito

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: nagle, szyb­ko


Źródła:

SJP.pl

Subjekcja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kło­pot


Źródła:

Wiktionary

Subjądrowy

mniej­szy od jądra atomu, bę­dą­cy czę­ścią jądra


Źródła:

SJP.pl

Subkarabin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. długa broń palna za­si­la­na amu­ni­cją ka­ra­bi­no­wą, ma­ją­ca lufę krót­szą niż 45 cen­ty­me­trów


Sub­ka­ra­bin – ro­dzaj skró­co­ne­go ka­ra­bi­nu (naj­czę­ściej au­to­ma­tycz­ne­go) za­si­la­ne­go amu­ni­cją ka­ra­bi­no­wą, wy­po­sa­żo­ne­go w lufę o dłu­go­ści do 450 mm.

Ter­min ten zo­stał wpro­wa­dzo­ny przez Pol­ski Ko­mi­tet Nor­ma­li­za­cyj­ny w 2004 r. w ra­mach Pol­skiej Normy PN-V-01016 two­rzą­cej nowy sy­stem na­zew­nict­wa i kla­sy­fi­ka­cji broni strze­lec­kiej (mimo to jej sto­so­wa­nie jest do­bro­wol­ne a nie obo­wiąz­ko­we). Tra­dy­cyj­nie wobec tej klasy broni sto­so­wa­na jest nazwa ka­ra­bi­nek.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Subkarabinek

ro­dzaj skró­co­ne­go ka­ra­bin­ka (naj­czę­ściej au­to­ma­tycz­ne­go) za­si­la­ne­go amu­ni­cją poś­red­nią


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) długa broń palna wy­po­sa­żo­na w krót­ką, krót­szą niż ka­ra­bi­nek lufę;


Sub­ka­ra­bi­nek – ro­dzaj skró­co­ne­go ka­ra­bin­ka (naj­czę­ściej au­to­ma­tycz­ne­go) za­si­la­ne­go amu­ni­cją poś­red­nią, wy­po­sa­żo­ne­go w lufę o dłu­go­ści do 350 mm.

Sub­ka­ra­bin­ki po­ja­wi­ły się w wy­ni­ku po­szu­ki­wa­nia broni o wy­mia­rach zbli­żo­nych do pi­sto­le­tów ma­szy­no­wych, ale za­si­la­nych amu­ni­cją poś­red­nią i bę­dą­cych skró­co­ny­mi od­mia­na­mi ka­ra­bin­ków au­to­ma­tycz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subkod

w ję­zy­koz­naw­stwie i te­o­rii in­for­ma­cji: po­stać tego sa­me­go kodu, ale prze­ka­zy­wa­na innym ka­na­łem in­for­ma­cji


Źródła:

SJP.pl

Subkonto

konto po­moc­ni­cze, bę­dą­ce czę­ścią konta głów­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Subkontrakt

kon­trakt na prace pod­wy­ko­naw­cze


Źródła:

SJP.pl

Subkontynent

1. masyw lądu wiel­kich roz­mia­rów, mniej­szy jed­nak niż kon­ty­nent, np. Gren­lan­dia, Au­stra­lia (bez wysp przy­brzeż­nych);
2. roz­le­gła, wy­o­dręb­nia­ją­ca się część kon­ty­nen­tu, np. Pół­wy­sep In­dyj­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. ląd wiel­kich roz­mia­rów, lecz mniej­szy niż kon­ty­nent lub sta­no­wią­cy jego wy­dzie­lo­ną, szcze­gól­ną część;


Sub­kon­ty­nent, pod­kon­ty­nent – zwar­ta, duża po­wierzch­nia lą­do­wa, sta­no­wią­ca część kon­ty­nen­tu. Kry­te­rium poz­wa­la­ją­cym wy­róż­niać sub­kon­ty­nent jest jego pewna od­mien­ność w sto­sun­ku do ca­ło­ści kon­ty­nen­tu. Od­mien­ność tę okre­śla­ją czyn­ni­ki przy­rod­ni­cze, m.in. bu­do­wa ge­o­lo­gicz­na, obec­ność ba­rier na­tu­ral­nych (góry, morza), oraz ge­o­po­li­tycz­ne i spo­łecz­no-eko­no­micz­ne, np. od­mien­ność re­li­gij­na, kul­tu­ro­wa czy go­spo­dar­cza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subkontynentalny

do­ty­czą­cy ma­sy­wu lądu wiel­kich roz­mia­rów, mniej­sze­go niż kon­ty­nent


Źródła:

SJP.pl

Subkowski

przy­miot­nik od: Sub­ko­wy (wieś w wo­je­wództ­wie po­mor­skim)


Źródła:

SJP.pl

Subkowy

wieś w wo­je­wództ­wie po­mor­skim


Sub­ko­wy (kaszb. "Subkòwë") – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie tczew­skim. Jest sie­dzi­ba gminy Sub­ko­wy. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś leży na tra­sie linii ko­le­jo­wej nr 131 Cho­rzów Ba­to­ry – Tczew, na któ­rej jest sta­cja ko­le­jo­wa Sub­ko­wy, i przy dro­dze kra­jo­wej nr 91. Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Sub­ko­wy", w któ­re­go skład wcho­dzi rów­nież miej­sco­wość Małe Sub­ko­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Subkultur

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. plu­ral|sub­kul­tu­ra.


Źródła:

Wiktionary

Subkultura

1. normy zwy­cza­jo­we przy­ję­te w ja­kiejś gru­pie, od­mien­ne od przy­ję­tych przez ogół spo­łe­czeń­stwa; pod­kul­tu­ra;
2. grupa spo­łecz­na o nor­mach zwy­cza­jo­wych od­mien­nych od przy­ję­tych przez ogół spo­łe­czeń­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) so­cjol. ze­spół zja­wisk kul­tu­ro­wych, czę­ścio­wo au­to­no­micz­ny wobec kul­tu­ry do­mi­nu­ją­cej two­rzo­ne przez jakąś grupę osób;

 (1.2) so­cjol. grupa osób przyj­mu­ją­ca za­sa­dy, normy i wzor­ce sub­kul­tu­ry (1.1)


Sub­kul­tu­ra (z łac. m.in.: sub „pod”; „w obrę­bie” + kul­tu­ra) – ze­spół zja­wisk kul­tu­ro­wych, czę­ścio­wo au­to­no­micz­ny wobec kul­tu­ry do­mi­nu­ją­cej, jed­nak­że nigdy niez­ry­wa­ją­cy cał­ko­wi­cie związ­ków z tą kul­tu­rą.

Re­la­cje sub­kul­tu­ry z kul­tu­rą do­mi­nu­ją­cą (obec­nie naj­czę­ściej po­pu­lar­ną) oraz z in­ny­mi sub­kul­tu­ra­mi (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subkulturowy

przy­miot­nik od: sub­kul­tu­ra


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do sub­kul­tu­ry, zwią­za­ny z sub­kul­tu­rą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subletalny

w me­dy­cy­nie: po­wo­du­ją­cy stan zbli­żo­ny do śmier­ci


przy­miot­nik

 (1.1) biol. med. osła­bia­ją­cy znacz­nie ży­wot­ność or­ga­niz­mu, ale nie po­wo­du­ją­cy na­tych­mia­sto­wej śmier­ci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sublicencja

upo­waż­nie­nie do ko­rzy­sta­nia z ut­wo­ru, któ­re­go udzie­la li­cen­cjo­bior­ca, a nie twór­ca ut­wo­ru; pod­li­cen­cja


Źródła:

SJP.pl

Sublicencyjny

→ su­bli­cen­cja


Patrz:sublicencja

Źródła:

SJP.pl

Sublimacja

1. przej­ście sub­stan­cji ze stanu sta­łe­go bez­poś­red­nio w stan ga­zo­wy
2. usz­la­chet­nie­nie, uwz­nio­śle­nie cze­goś
3. jeden z obron­nych me­cha­niz­mów oso­bo­wo­ści po­le­ga­ją­cy na prze­su­nię­ciu po­pę­du na inny, za­stęp­czy obiekt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. zmia­na stanu sku­pie­nia ze sta­łe­go na ga­zo­wy, z po­mi­nię­ciem fazy cie­kłej;

 (1.2) psych. jeden z me­cha­niz­mów obron­nych po­le­ga­ją­cy na prze­su­nię­ciu celu nie­moż­li­we­go do za­spo­ko­je­nia po­pę­du na inny obiekt

 (1.3) książk. zmia­na cha­rak­te­ru na szla­chet­niej­szy lub wznio­ślej­szy, mniej bru­tal­ny


Su­bli­ma­cja – prze­mia­na fa­zo­wa bez­poś­red­nie­go przej­ścia ze stanu sta­łe­go w stan ga­zo­wy z po­mi­nię­ciem stanu cie­kłe­go. Zja­wi­sko od­wrot­ne do su­bli­ma­cji to re­su­bli­ma­cja.

Po raz pier­wszy naj­do­kład­niej pro­ces ten opi­sał niez­na­ny al­che­mik śred­nio­wiecz­ny zwany pse­u­do-Ge­be­rem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sublimacyjny

przy­miot­nik od: su­bli­ma­cja


Źródła:

SJP.pl

Sublimat

chlo­rek rtęci sto­so­wa­ny do de­zyn­fek­cji przed­mio­tów nie­me­ta­lo­wych, jako od­czyn­nik ana­li­tycz­ny, pe­sty­cyd, w fo­to­gra­fii i tech­ni­kach gra­ficz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwy­cza­jo­wa nazwa chlor­ku rtęci(II);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sublimator

Su­bli­ma­tor – sprzęt la­bo­ra­to­ryj­ny lub urzą­dze­nie prze­my­sło­we słu­żą­ce do oczy­szcza­nia i wy­o­dręb­nia­nia związ­ków che­micz­nych za po­mo­cą su­bli­ma­cji.

Su­bli­ma­tor la­bo­ra­to­ryj­ny skła­da się ze zbior­ni­ka, w któ­rym się umie­szcza stałą mie­sza­ni­nę, chłod­ni­cy la­bo­ra­to­ryj­nej w kształ­cie palca, oraz oliw­ki lub kra­ni­ka, do któ­re­go przy­łą­cza się wąż od pompy próż­nio­wej.


Źródła:

Wikipedia

Sublimit

limit usta­lo­ny na podz­biór cze­goś co łącz­nie pod­le­ga li­mi­to­wi wyż­sze­go rzędu


Źródła:

SJP.pl

Sublimowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|su­bli­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Sublimować

1. w che­mii i fi­zy­ce: prze­cho­dzić ze stanu sta­łe­go w ga­zo­wy (z po­mi­nię­ciem stanu cie­kłe­go);
2. w psy­cho­lo­gii: prze­no­sić swoje pro­ble­my lub po­trze­by na za­stęp­czy obiekt, np. dzia­łal­ność ar­ty­stycz­ną;
3. udo­sko­na­lać, usz­la­chet­niać, uwz­nio­ślać


Źródła:

SJP.pl

Sublitoral

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) biol. geogr. stre­fa dna zbior­ni­ka wod­ne­go, po­ni­żej gra­ni­cy wy­stę­po­wa­nia ro­ślin­no­ści;


Su­bli­to­ral (łac. "sub" „pod”) – stre­fa dna zbior­ni­ka wod­ne­go gra­ni­czą­ca z li­to­ra­lem, po­ni­żej gra­ni­cy wy­stę­po­wa­nia ro­ślin­no­ści. To stre­fa tuż po­ni­żej li­to­ra­lu, czę­sto w miej­scu gdzie za­czy­na się bar­dziej (niż w li­to­ra­lu) gwał­tow­ny spa­dek dna. Na tym stoku gro­ma­dzi się dużo szcząt­ków po­cho­dze­nia li­to­ral­ne­go - trud­niej roz­kła­dal­ne czę­ści ro­ślin­no­ści twar­dej, musz­le mię­cza­ków itp.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sublitoralny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. geogr. zwią­za­ny z su­bli­to­ra­lem, do­ty­czą­cy su­bli­to­ra­lu


Źródła:

Wiktionary

Sublokacja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. pod­dzier­ża­wa, pod­na­jem


Źródła:

Wiktionary

Sublokator

osoba wy­naj­mu­ją­ca część miesz­ka­nia od głów­ne­go lo­ka­to­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec pod­naj­mu­ją­cy część miesz­ka­nia od go­spo­da­rza


Su­blo­ka­tor – pol­ska czar­na ko­me­dia fil­mo­wa z 1966 roku w re­ży­se­rii Ja­nu­sza Ma­jew­skie­go, na­krę­co­na na pod­sta­wie włas­ne­go sce­na­riu­sza. Film opo­wia­da hi­sto­rię ty­tu­ło­we­go su­blo­ka­to­ra z klasy in­te­li­genc­kiej (Jan Ma­chul­ski), osa­czo­ne­go w willi przez trzy ko­bie­ty re­pre­zen­tu­ją­ce różne po­ko­le­nia (Bar­ba­ra Lud­wi­żan­ka, Ka­ta­rzy­na Ła­niew­ska, Mag­da­le­na Za­wadz­ka).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sublokatorka

ko­bie­ta wy­naj­mu­ją­ca część miesz­ka­nia od głów­ne­go lo­ka­to­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka pod­naj­mu­ją­ca część miesz­ka­nia od go­spo­da­rza


Su­blo­ka­tor­ka (oryg. "Sin­gle White Fe­ma­le") – thril­ler ame­ry­kań­ski z 1992 roku w re­ży­se­rii Bar­be­ta Schro­e­de­ra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sublokatorski

przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy su­blo­ka­to­ra


Źródła:

Wiktionary

Sublokatorstwo

bycie su­blo­ka­to­rem


Źródła:

SJP.pl

Submarka

marka za­leż­na od marki głów­nej; pod­mar­ka


Źródła:

SJP.pl

Submedianta

Sub­me­dian­ta (łac. sub 'przed', 'pod', ang. sub 'pod'; wł. me­dian­te z łac. me­dians, -ntis 'dzie­lą­cy na po­ło­wy'; ang. sub­me­diant) – zwana ina­czej me­dian­tą dolną lub me­dian­tą VI stop­nia; w skali du­ro­wej lub mo­lo­wej (sy­ste­mu dur-moll) nazwa VI stop­nia gamy.

Sub­me­dian­ta sta­no­wi po­ło­wę od­le­gło­ści mię­dzy to­ni­ką i jej dolną kwin­tą (stąd prze­dro­stek 'sub' – pod).


Źródła:

Wikipedia

Submikron

cząst­ka o śred­ni­cy od 5*10^-7 do 2*10^-5 cm, mo­gą­ca być ob­ser­wo­wa­na za po­mo­cą ul­tra­mi­kro­sko­pu


Źródła:

SJP.pl

Submikroskopowy

do­strze­gal­ny pod mi­kro­sko­pem; mi­kro­sko­pij­ny


Źródła:

SJP.pl

Submisja

daw­niej:
1. pod­da­nie się przed­sta­wio­nym wa­run­kom, ofi­cjal­na ak­cep­ta­cja na­rzu­co­nych zasad;
2. uni­żo­ność, po­ko­ra, ule­głość


Źródła:

SJP.pl

Submisyjny

→ sub­mi­sja


Patrz:submisja

Źródła:

SJP.pl

Subniwalny

znaj­du­ją­cy się bli­sko ob­sza­rów po­kry­tych wiecz­nym śnie­giem


Źródła:

SJP.pl

Subnormalność

cecha ele­men­tów sub­nor­mal­nych


Źródła:

SJP.pl

Subnąć

śro­do­wi­sko­wo: za­sub­skry­bo­wać kanał w ser­wi­sie in­ter­ne­to­wym; za­su­bo­wać


Źródła:

SJP.pl

Subocz

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu po­nie­wie­skim;


Su­bocz ( Subačius) – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu po­nie­wie­skim, 14 km od Ku­pi­szek.

Znaj­du­je tu się sta­cja ko­le­jo­wa Su­bocz, po­ło­żo­na na linii Ra­dzi­wi­lisz­ki – Ra­kisz­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suboptymalny

nie­wy­star­cza­ją­cy, nie naj­lep­szy z moż­li­wych w ja­kichś wa­run­kach


Źródła:

SJP.pl

Suborbitalny

prze­bie­ga­ją­cy po­ni­żej or­bi­ty


Źródła:

SJP.pl

Subordynacja

pod­po­rząd­ko­wa­nie się dy­scy­pli­nie; dy­scy­pli­na, zdy­scy­pli­no­wa­nie, po­słu­szeń­stwo, po­słuch


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pod­po­rząd­ko­wa­nie się dy­scy­pli­nie, zdy­scy­pli­no­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subordynacjonizm

te­o­ria te­o­lo­gicz­na roz­po­wszech­nio­na w II i III wieku, we­dług któ­rej Logos, utoż­sa­mia­ny z Je­zu­sem, pod­po­rząd­ko­wa­ny Bogu, i Duch Świę­tych, pod­po­rząd­ko­wa­ny Bogu oraz Lo­go­so­wi, są bo­ski­mi si­ła­mi, za po­mo­cą któ­rych Bóg kie­ru­je świa­tem; te­o­rię su­bor­dy­na­cjo­niz­mu odrzu­co­no osta­tecz­nie na So­bo­rze Ni­cej­skim I


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) teol. hist. po­gląd te­o­lo­gicz­ny, we­dług któ­re­go Syn Boży i Duch Świę­ty są pod­po­rząd­ko­wa­ni Bogu Ojcu;


Su­bor­dy­na­cjo­nizm − po­gląd chrze­ści­jań­ski twier­dzą­cy, że Chry­stus jest pod­po­rząd­ko­wa­ny Bogu Ojcu. Wy­ni­knął on z za­sto­so­wa­nia fi­lo­zo­fii ne­o­pla­toń­skiej do dok­try­ny o Trój­cy Świę­tej – w su­bor­dy­na­cjo­niz­mie Oj­ciec ema­nu­je Syna, a Syn ema­nu­je Ducha Świę­te­go[]. Przez to Chry­stus jest pod­po­rząd­ko­wa­ny Ojcu i ma wobec niego niż­szą po­zy­cję, po­dob­nie jak Duch Świę­ty, który stoi niżej od Ojca i Syna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subordynowany

taki, który prze­strze­ga służ­bo­wej dy­scy­pli­ny; zdy­scy­pli­no­wa­ny, po­słusz­ny


Źródła:

SJP.pl

Subordynować

zmu­szać (zmu­sić) kogoś do prze­strze­ga­nia zasad dy­scy­pli­ny służ­bo­wej; dy­scy­pli­no­wać (zdy­scy­pli­no­wać), pod­po­rząd­ko­wy­wać (pod­po­rząd­ko­wać)


Źródła:

SJP.pl

Subotić

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Subotnik

w Związ­ku Ra­dziec­kim: do­bro­wol­na praca spo­łecz­na wy­ko­ny­wa­na w dzień przedś­wią­tecz­ny, zaz­wy­czaj w so­bo­tę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) czyn spo­łecz­ny w Rosji i kra­jach po­stra­dziec­kich, or­ga­ni­zo­wa­ny zwy­kle w so­bo­ty

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) rel. hist. czło­nek jed­ne­go z odła­mów pra­wo­sła­wia pow­sta­łe­go w XVI w.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subować

śro­do­wi­sko­wo: sub­skry­bo­wać kanał w ser­wi­sie in­ter­ne­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Subprime

[czy­taj: sab­prajm] kre­dyt ban­ko­wy o wyż­szym opro­cen­to­wa­niu, udzie­la­ny oso­bie o gor­szych moż­li­wo­ściach fi­nan­so­wych


Źródła:

SJP.pl

Subregionalny

zwią­za­ny z ob­sza­rem mniej­szym od re­gio­nu, wy­o­dręb­nio­nym ze wzglę­du na cha­rak­te­ry­stycz­ny ze­spół cech


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z su­bre­gio­nem, do­ty­czą­cy su­bre­gio­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subretka

1. ak­tor­ka gry­wa­ją­ca w ko­me­diach, far­sach, rolę spryt­nej po­ko­jów­ki;
2. daw­niej: po­ko­jów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. teatr. rola spryt­nej po­ko­jów­ki bę­dą­cej sprę­ży­ną in­tryg

 (1.2) przest. teatr. ak­tor­ka gra­ją­ca takie role

 (1.3) przest. po­ko­jów­ka


Su­bret­ka (fr. "so­u­bret­te") – typ po­sta­ci wy­stę­pu­ją­cy w ope­ret­ce lub w ope­rze ko­micz­nej, przed­sta­wia­ją­cy spryt­ną po­ko­jów­kę, słu­żą­cą, po­słu­gu­ją­cą się in­try­ga­mi. Po­stać ta wy­wo­dzi się z ko­me­dii "dell’arte".

Wy­stę­pu­je m.in. w ope­ret­ce Jo­han­na Stra­us­sa "Zem­sta nie­to­pe­rza" (Adela). W "Don Gio­van­nim" Mo­zar­ta ty­tu­ło­wy bo­ha­ter pró­bu­je także uwieść su­bret­kę, jed­nak sama jej po­stać nie po­ja­wia się na sce­nie (spo­ra­dycz­nie, w niek­tó­rych przed­sta­wie­niach, jest to epi­zo­dycz­na rola niema).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subrogacja

su­ro­ga­cja;
1. na­by­cie praw wie­rzy­cie­la przez osobę, która za­pła­ci­ła cudzy dług;
2. za­sa­da mó­wią­ca, iż do ma­jąt­ku odręb­ne­go na­le­ży nie tylko to, co się w nim w chwi­li pow­sta­nia znaj­do­wa­ło, lecz rów­nież to wszyst­ko, co zo­sta­ło na­by­te póź­niej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. prze­ję­cie praw wie­rzy­cie­la przez tego, kto spła­ca jego długi;

 (1.2) za­sa­da, wedle któ­rej w skład ma­jąt­ku odręb­ne­go wcho­dzi oprócz tego, co się w nim znaj­do­wa­ło w chwi­li jego pow­sta­nia, także to, co póź­niej wesz­ło w jego skład


Nie mylić z: su­ro­ga­cja.

Su­bro­ga­cja ( su­bro­ga­tio; ina­czej pod­sta­wie­nie) – in­sty­tu­cja prawa cy­wil­ne­go po­le­ga­ją­ca na wstą­pie­niu w prawa za­spo­ko­jo­ne­go wie­rzy­cie­la. Wie­rzy­tel­ność może być spła­co­na przez osobę trze­cią w ca­ło­ści lub do okre­ślo­nej wy­so­ko­ści. Cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną cesji usta­wo­wej jest na­by­cie praw przez osobę trze­cią tylko do wy­so­ko­ści do­ko­na­nej za­pła­ty. Su­bro­ga­cja re­gu­lo­wa­na jest prze­pi­sa­mi art. 518 usta­wy z dnia 23 kwiet­nia 1964 r. – Ko­deks cy­wil­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subsaharyjski

1. zwią­za­ny z Afry­ką Sub­sa­ha­ryj­ską (Czar­ną Afry­ką);
2. pod­ko­wiec sub­sa­ha­ryj­ski - ga­tu­nek nie­to­pe­rza z ro­dzi­ny pod­kow­co­wa­tych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do te­re­nów Afry­ki na po­łud­nie od Sa­ha­ry, zwią­za­ny z tymi te­re­na­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subsekwentny

o rzece: taka, któ­rej bieg jest pro­sto­pa­dły do upadu warstw i rów­no­le­gły do biegu warstw


Źródła:

SJP.pl

Subskrybencki

od­no­szą­cy się do sub­skry­ben­ta, zwią­za­ny z sub­skry­ben­tem, np. zo­bo­wią­za­nia sub­skry­benc­kie


Źródła:

SJP.pl

Subskrybent

osoba ko­rzy­sta­ją­ca z sub­skryp­cji (na pu­bli­ka­cje, pa­pie­ry war­to­ścio­we lub me­cha­niz­mu na stro­nie WWW)


Źródła:

SJP.pl

Subskrybentka

ko­bie­ta ko­rzy­sta­ją­ca z sub­skryp­cji (na pu­bli­ka­cje, pa­pie­ry war­to­ścio­we lub me­cha­niz­mu na stro­nie WWW)


Źródła:

SJP.pl

Subskrybowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sub­skry­bo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Subskrybować

1. urzę­do­wo: zo­bo­wią­zać się, zo­bo­wią­zy­wać się do kupna cze­goś, np. akcji, pu­bli­ka­cji;
2. w in­for­ma­ty­ce: sko­rzy­stać, ko­rzy­stać z sub­skryp­cji - usłu­gi poz­wa­la­ją­cej na re­gu­lar­ne otrzy­my­wa­nie okre­ślo­nych in­for­ma­cji


cza­sow­nik

 (1.1) urz. zo­bo­wią­zy­wać się do kupna cze­goś, np. akcji, pu­bli­ka­cji

 (1.2) sko­rzy­stać, ko­rzy­stać z sub­skryp­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subskrypcja

1. emi­sja włas­na pa­pie­rów war­to­ścio­wych, z prze­pro­wa­dze­nia przez wła­ści­cie­la za­pi­sów na zakup okre­ślo­nej licz­by ofe­ro­wa­nych pa­pie­rów, np. akcji, obli­ga­cji;
2. pi­sem­ne zo­bo­wią­za­nie do na­by­cia akcji, obli­ga­cji lub in­nych pa­pie­rów war­to­ścio­wych;
3. praw­ne zo­bo­wią­za­nie do na­by­cia okre­ślo­nej pu­bli­ka­cji, czę­sto po­łą­czo­ne z przed­pła­tą;
4. w in­for­ma­ty­ce: me­cha­nizm, który wy­sy­ła na po­bra­ne i ska­ta­lo­go­wa­ne uprzed­nio w bazie da­nych e-maile okre­ślo­ne in­for­ma­cje, np. news­let­te­ry, ofer­ty hand­lo­we, in­for­ma­cje o no­wo­ściach na stro­nie;
5. w in­for­ma­ty­ce: ko­rzy­sta­nie z ta­kie­go me­cha­niz­mu; sub­skry­bo­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) for­mal­ne (pi­sem­ne lub elek­tro­nicz­ne) zo­bo­wią­za­nie do na­by­cia lub wy­ku­pie­nia cze­goś cy­klicz­nie wy­da­wa­ne­go


Sub­skryp­cja – me­cha­nizm (ele­ment stron WWW) słu­żą­cy do po­bie­ra­nia od użyt­kow­ni­ków ich adre­sów e-mail, które są ka­ta­lo­go­wa­ne w ba­zach da­nych i uży­wa­ne do wy­sy­ła­nia okre­ślo­nych in­for­ma­cji (np. news­let­te­ra czy ofert hand­lo­wych).

Ele­ment skła­da się z for­mu­la­rza, w któ­rym użyt­kow­nik wpi­su­je swój e-mail oraz przy­ci­sku, który wy­sy­ła za­war­tość for­mu­la­rza do skryp­tu przet­wa­rza­ją­ce­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subskrypcyjny

do­ty­czą­cy sub­skryp­cji, zwią­za­ny z sub­skryp­cją, np. cena, umowa, przed­pła­ta sub­skryp­cyj­na


Źródła:

SJP.pl

Subskrypt

mały znak po­ni­żej linii li­te­ry; in­deks dolny, frak­cja dolna


Źródła:

SJP.pl

Subskryptor

w in­for­ma­ty­ce: pro­gram kom­pu­te­ro­wy do sub­skryp­cji


Źródła:

SJP.pl

Subsoniczny

w fi­zy­ce: taki, któ­re­go pręd­kość jest mniej­sza od pręd­ko­ści dźwię­ku (roz­cho­dze­nia się fal dźwię­ko­wych), czyli mniej­sza niż 330 m/s; poddź­wię­ko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy pręd­kość mniej­szą od pręd­ko­ści dźwię­ku w po­wie­trzu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Substancja

1. jed­no­rod­na ma­te­ria o cha­rak­te­ry­stycz­nych wła­ści­wo­ściach fi­zycz­nych i che­micz­ny­mi;
2. isto­ta cze­goś, zbiór naj­waż­niej­szych cech okre­śla­ją­cych coś jed­noz­nacz­nie;
3. w fi­lo­zo­fii: sa­mo­ist­ny byt bę­dą­cy pod­mio­tem prze­mian i no­śni­kiem atry­bu­tów;
4. w pra­wie: nie­ru­cho­mość wraz z struk­tu­rą, przez­na­cze­niem i wa­lo­ra­mi użyt­ko­wy­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. klasa przed­mio­tów ma­te­rial­nych, ma­ją­cych w da­nych wa­run­kach jed­na­ko­we wła­ści­wo­ści fi­zycz­ne i che­micz­ne, mi­kro­sko­po­wo zaś - iden­tycz­ną bu­do­wę mo­le­ku­lar­ną (czą­stecz­ko­wą)

 (1.2) filoz. byt sa­mo­ist­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Substancjalistyczny

do­ty­czą­cy sub­stan­cja­liz­mu


Źródła:

SJP.pl

Substancjalny

1. do­ty­czą­cy ro­dza­ju danej sub­stan­cji;
2. prze­sta­rza­łe: istot­ny, za­sad­ni­czy, pełen tre­ści; tre­ści­wy, po­żyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Substandard

stan po­ni­żej stan­dar­du


Źródła:

SJP.pl

Substandardowy

ni­skiej ja­ko­ści, pro­sty w wy­ko­na­niu


Źródła:

SJP.pl

Substantivum

w ję­zy­koz­naw­stwie: rze­czow­nik; sub­stan­ti­wum


Źródła:

SJP.pl

Substantiwum

w ję­zy­koz­naw­stwie: rze­czow­nik; sub­stan­ti­vum


Źródła:

SJP.pl

Substantywacja

sub­stan­ty­wi­za­cja, urze­czow­ni­ko­wie­nie; w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. uży­cie innej czę­ści mowy w funk­cji rze­czow­ni­ka;
2. przeksz­tał­ce­nie przy­miot­ni­ka, li­czeb­ni­ka lub za­im­ka dzier­żaw­cze­go w rze­czow­nik


Źródła:

SJP.pl

Substantywizacja

sub­stan­ty­wa­cja, urze­czow­ni­ko­wie­nie; w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. uży­cie innej czę­ści mowy w funk­cji rze­czow­ni­ka;
2. przeksz­tał­ce­nie przy­miot­ni­ka, li­czeb­ni­ka lub za­im­ka dzier­żaw­cze­go w rze­czow­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. przej­ście ja­kiejś czę­ści mowy do ka­te­go­rii rze­czow­ni­ków, uży­cie innej czę­ści mowy w funk­cji rze­czow­ni­ko­wej

 (1.2) jęz. przeksz­tał­ce­nie przy­miot­ni­ka, li­czeb­ni­ka, za­im­ka dzier­żaw­cze­go w rze­czow­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Substantywizować

sub­stan­ty­wi­zo­wać się - przeksz­tał­cać (przeksz­tał­cić) się w rze­czow­nik; rze­czow­ni­ko­wać się, sub­stan­ty­wo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Substantywny

1. w ję­zy­koz­naw­stwie: od­no­szą­cy się do rze­czow­ni­ka, o funk­cji rze­czow­ni­ko­wej, odrze­czow­ni­ko­wy;
2. barw­nik sub­stan­tyw­ny - barw­nik przy­le­ga­ją­cy do po­dło­ża sa­mo­ist­nie, prze­de wszyst­kim dzię­ki ad­sorp­cji, bez po­mo­cy za­pra­wy; barw­nik bez­poś­red­ni


Źródła:

SJP.pl

Substantywować

daw­niej:
1. przeksz­tał­cać w rze­czow­nik;
2. sub­stan­ty­wo­wać się - przeksz­tał­cać się w rze­czow­nik; rze­czow­ni­ko­wać się, sub­stan­ty­wi­zo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Substraktywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co sub­strak­tyw­ne


Źródła:

Wiktionary

Substrat

1. pod­sta­wa, pod­kład;
2. jedna z sub­stan­cji wyj­ścio­wych re­ak­cji che­micz­nych;
3. język lud­no­ści pier­wot­nej, na który na­war­stwia się język lud­no­ści na­pły­wo­wej; po­dło­że ję­zy­ko­we


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Substratowy

do­ty­czą­cy sub­stra­tu


Źródła:

SJP.pl

Substyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Substytucja

1. re­ak­cja che­micz­na po­le­ga­ją­ca na pod­sta­wie­niu atomu jed­ne­go pier­wiast­ka w miej­sce atomu in­ne­go pier­wiast­ka w związ­ku or­ga­nicz­nym;
2. za­stą­pie­nie cze­goś czymś, pod­sta­wie­nie;
3. w pra­wie: prze­nie­sie­nie peł­no­moc­nict­wa na inną osobę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) za­stą­pie­nie jed­nych rze­czy, pojęć, usług itp. in­ny­mi

 (1.2) wza­jem­na za­stę­po­wal­ność dóbr o po­dob­nych wła­ści­wo­ściach

 (1.3) prze­nie­sie­nie peł­no­moc­nict­wa na inną osobę

 (1.4) psych. jeden z me­cha­niz­mów obron­nych, po­le­ga­ją­cy na za­stę­po­wa­niu nie­o­sią­gal­nych celów ce­la­mi łat­wiej­szy­mi;

 (1.5) chem. re­ak­cja che­micz­na po­le­ga­ją­ca na wy­mia­nie jed­ne­go lub kilku ato­mów w czą­stecz­ce związ­ku che­micz­ne­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Substytucyjny

→ sub­sty­tu­cja; sub­sty­tu­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Substytuować

1. książ­ko­wo: za­stą­pić, za­stę­po­wać;
2. w pra­wie: wyz­na­czyć, wyz­na­czać sub­sty­tu­ta, osobę upo­waż­nio­ną przez peł­no­moc­ni­ka do za­stę­po­wa­nia go w ra­mach peł­no­moc­nict­wa, jakie uzy­skał od osoby, którą re­pre­zen­tu­je


Źródła:

SJP.pl

Substytut

su­ro­wiec lub ma­te­riał za­stęp­czy sto­so­wa­ny w przy­pad­ku braku pro­duk­tu wła­ści­we­go; za­mien­nik; na­miast­ka; erzac


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) coś sto­so­wa­ne­go za­stęp­czo

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) praw. osoba upo­waż­nio­na przez peł­no­moc­ni­ka do za­stę­po­wa­nia go


Sub­sty­tut (z sub­sti­tu­tio „pod­sta­wie­nie”), za­mien­nik – pro­dukt (lub usłu­ga) za­spo­ka­ja­ją­cy te same po­trze­by na­byw­cy, ale inny ze wzglę­du na tech­no­lo­gię wyt­wa­rza­nia. Przy­kła­do­wo sub­sty­tu­tem masła jest mar­ga­ry­na, a sub­sty­tu­tem par­kie­tu – wy­kła­dzi­na z two­rzyw sztucz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Substytutka

→ sub­sty­tut; za­stęp­czy­ni


Źródła:

SJP.pl

Substytutywny

→ sub­sty­tu­cja; sub­sty­tu­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl

Subsumcyjny

do­ty­czą­cy sub­sum­cji


Źródła:

SJP.pl

Subsumować

pod­po­rząd­ko­wy­wać (pod­po­rząd­ko­wać) szcze­gó­ły ogól­ne­mu po­ję­ciu, pod­cią­gać (pod­cią­gnąć) pod coś


Źródła:

SJP.pl

Subsumpcja

w lo­gi­ce: pod­po­rząd­ko­wa­nie jed­ne­go po­ję­cia ogól­niej­sze­mu, pew­ne­go szcze­gól­ne­go przy­pad­ku ogól­nej re­gu­le


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. przy­po­rząd­ko­wa­nie stanu fak­tycz­ne­go pod ogól­ną normę praw­ną;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subsumpcyjny

→ sub­sump­cja


Patrz:subsumpcja

Źródła:

SJP.pl

Subsydialność

za­sa­da, we­dług któ­rej każdy szcze­bel wła­dzy po­wi­nien re­a­li­zo­wać tylko te za­da­nia, które nie mogą być sku­tecz­nie zre­a­li­zo­wa­ne przez szcze­bel niż­szy; za­sa­da sub­sy­dial­no­ści, po­moc­ni­czość (za­sa­da po­moc­ni­czo­ści), sub­sy­diar­ność (za­sa­da sub­sy­diar­no­ści)


Źródła:

SJP.pl

Subsydialny

po­sił­ko­wy, po­moc­ni­czy, do­dat­ko­wy; sub­sy­diar­ny


Źródła:

SJP.pl

Subsydiarnie

→ sub­sy­diar­ny


Patrz:subsydiarny

Źródła:

SJP.pl

Subsydiarność

za­sa­da, we­dług któ­rej każdy szcze­bel wła­dzy po­wi­nien re­a­li­zo­wać tylko te za­da­nia, które nie mogą być sku­tecz­nie zre­a­li­zo­wa­ne przez szcze­bel niż­szy; za­sa­da sub­sy­diar­no­ści, po­moc­ni­czość (za­sa­da po­moc­ni­czo­ści), sub­sy­dial­ność (za­sa­da sub­sy­dial­no­ści)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. za­sa­da, we­dług któ­rej de­cyz­je po­win­ny być po­dej­mo­wa­ne na naj­niż­szym moż­li­wym szcze­blu, a na wyż­szym tylko wtedy, gdy takie ich pod­ję­cie da o wiele lep­sze re­zul­ta­ty;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subsydiarny

po­sił­ko­wy, po­moc­ni­czy, do­dat­ko­wy; sub­sy­dial­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) praw. po­sił­ko­wy, po­moc­ni­czy, do­dat­ko­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subsydiować

udzie­lać (udzie­lić) bezz­wrot­nej po­mo­cy fi­nan­so­wej in­sty­tu­cji, or­ga­ni­za­cji, przed­się­bior­stwu (rza­dziej oso­bie) w celu po­par­cia okre­ślo­nej dzia­łal­no­ści; sub­wen­cjo­no­wać, do­to­wać, fi­nan­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Subsydium

bezz­wrot­na pomoc fi­nan­so­wa udzie­la­na in­sty­tu­cji, or­ga­ni­za­cji, przed­się­bior­stwu (rza­dziej oso­bie) w celu po­par­cia okre­ślo­nej dzia­łal­no­ści; do­ta­cja, sub­wen­cja, do­fi­nan­so­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) urz. pomoc fi­nan­so­wa udzie­lo­na oso­bie praw­nej, jed­nost­ce or­ga­ni­za­cyj­nej lub oso­bie fi­zycz­nej przez­na­czo­na na kon­kret­ny ro­dzaj dzia­łal­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subtelnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób sub­tel­ny, de­li­kat­ny; z tak­tem, z umia­rem


Źródła:

Wiktionary

Subtelniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: sub­tel­nie


Źródła:

SJP.pl

Subtelniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: sub­tel­ny; bar­dziej sub­tel­ny


Źródła:

SJP.pl

Subtelnisia

czło­wiek prze­sad­nie sub­tel­ny


Źródła:

SJP.pl

Subtelniutki

zdrob­nie­nie od: sub­tel­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: sub­tel­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subtelniś

czło­wiek prze­sad­nie sub­tel­ny


Źródła:

SJP.pl

Subtelności

1. → sub­tel­ny;
2. drob­ny szcze­gół; niu­ans


Źródła:

SJP.pl

Subtelność

1. → sub­tel­ny;
2. drob­ny szcze­gół; niu­ans


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co sub­tel­ne

 (1.2) nie­wiel­ka, drob­na róż­ni­ca

 (1.3) sub­tel­ny szcze­gół, dro­biazg


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subtelny

1. odz­na­cza­ją­cy się tak­tow­nym spo­so­bem bycia, umie­jęt­no­ścią nie­u­ra­ża­nia ludzi; wraż­li­wy, czuły, tkli­wy;
2. świad­czą­cy o ta­kich ce­chach;
3. odz­na­cza­ją­cy się de­li­kat­no­ścią bu­do­wy lub kształ­tów; kru­chy, de­li­kat­ny;
4. o nie­wiel­kiej in­ten­syw­no­ści lub na­si­le­niu; słaby, niez­nacz­ny, ła­god­ny;
5. do­strze­ga­ją­cy niu­an­se, wy­chwy­tu­ją­cy niez­nacz­ne róż­ni­ce; wraż­li­wy, wy­czu­lo­ny, wni­kli­wy;
6. wy­ra­żo­ny w oględ­nej i czę­sto wy­myśl­nej for­mie, wy­ra­fi­no­wa­ny;
7. o ja­kiejś spra­wie lub sy­tu­a­cji: wy­ma­ga­ją­cy de­li­kat­no­ści, dy­skre­cji i taktu; draż­li­wy


przy­miot­nik

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się de­li­kat­no­ścią (o czło­wie­ku)

 (1.2) tak­tow­ny

 (1.3) o de­li­kat­nym kształ­cie

 (1.4) o nie­wiel­kim na­tę­że­niu, niez­nacz­ny

 (1.5) wni­kli­wy, bio­rą­cy pod uwagę szcze­gó­ły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subtraktor

układ li­czą­cy w aryt­mo­me­trze kom­pu­te­ra cy­fro­we­go słu­żą­cy do obli­cza­nia róż­ni­cy dwóch liczb


Sub­trak­tor – cy­fro­wy układ kom­bi­na­cyj­ny, który wy­ko­nu­je ope­ra­cje odej­mo­wa­nia dwóch (lub wię­cej) liczb dwój­ko­wych.

Tak jak w przy­pad­ku su­ma­to­ra, w ogól­nych obli­cze­niach na wie­lo­bi­to­wych licz­bach, trzy bity biorą udział w wy­ko­ny­wa­niu odej­mo­wa­nia dla każ­de­go bitu róż­ni­cy: od­jem­na for­mu­la_1 od­jem­nik for­mu­la_2 i po­życz­ka od po­przed­nie­go (mniej zna­czą­ce­go) bitu for­mu­la_3 Wy­ni­kiem jest bit róż­ni­cy for­mu­la_4 i bit po­życz­ki (prze­nie­sie­nie) for­mu­la_5 Ope­ra­cję wy­ko­na­ną przez sub­trak­tor, czyli for­mu­la_6 można za­pi­sać jako for­mu­la_7 gdzie:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Subtropik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. stre­fa ge­o­gra­ficz­na i kli­ma­tycz­na na Ziemi po­ło­żo­na mię­dzy tro­pi­kiem i stre­fą umiar­ko­wa­ną, rów­no­le­gle na po­łud­nie oraz na pół­noc od rów­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Subtropikalny

znaj­du­ją­cy się w oko­li­cach zwrot­ni­ka; podz­wrot­ni­ko­wy, pół­tro­pi­kal­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zob. podz­wrot­ni­ko­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subtylina

po­li­pep­tyd pro­du­ko­wa­ny przez bak­te­rie


Źródła:

SJP.pl

Suburbanizacja

roz­wój te­re­nów pod­miej­skich przy jed­no­czes­nym wy­lud­nia­niu się cen­trum mia­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urb. zja­wi­sko po­le­ga­ją­ce na jed­no­czes­nym roz­ra­sta­niu się przed­mieść i wy­lud­nia­nia się cen­trów miast


Su­bur­ba­ni­za­cja (od su­burb – przed­mie­ście) – jedna z faz roz­wo­ju mia­sta, po­le­ga­ją­ca na wy­lud­nia­niu się cen­trum i roz­wo­ju stre­fy pod­miej­skiej.

Wy­ni­kiem su­bur­ba­ni­za­cji jest roz­wój in­fra­struk­tu­ry (za­bu­do­wa miesz­ka­nio­wa, punk­ty hand­lo­wo-usłu­go­we, po­łą­cze­nia ko­mu­ni­ka­cyj­ne) na ob­sza­rach pod­miej­skich oraz two­rze­nie się tzw. miast-sy­pial­ni, któ­rych miesz­kań­cy do­jeż­dża­ją do pracy w cen­trum mia­sta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suburbanizacyjny

zwią­za­ny z roz­wo­jem te­re­nów pod­miej­skich przy jed­no­czes­nym wy­lud­nia­niu się cen­trum mia­sta


Źródła:

SJP.pl

Suburbium

dziel­ni­ca na krań­cach wiel­kie­go mia­sta; przed­mie­ście


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. przed­mie­ście, zwła­szcza w ame­ry­kań­skiej wer­sji – ogrom­ne­go ob­sza­ru na obrze­żu wiel­kie­go mia­sta, za­bu­do­wa­ne­go jed­na­ko­wy­mi po­se­sja­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Subwariant

wa­riant w obrę­bie in­ne­go wa­rian­tu; pod­wa­riant


Źródła:

SJP.pl

Subway

[czy­taj: sa­błej] rzad­ko: po­dziem­ny śro­dek ko­mu­ni­ka­cji miej­skiej; kolej po­dziem­na, metro


Sub­way (wcze­śniej "Pete’s Super Sub­ma­ri­nes") – nazwa sieci fran­czy­zo­wych barów szyb­kiej ob­słu­gi, która ofe­ru­je prze­de wszyst­kim ka­nap­ki, sa­łat­ki oraz wrapy.

Marka na­le­ży do Doc­tor’s As­so­cia­tes, Inc. (DAI) i po­sia­da 42 500 barów w 111 kra­jach (stan na ma­rzec 2019).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Subwencja

bezz­wrot­na pomoc fi­nan­so­wa udzie­la­na in­sty­tu­cji, or­ga­ni­za­cji, przed­się­bior­stwu (rza­dziej oso­bie) w celu po­par­cia okre­ślo­nej dzia­łal­no­ści; do­ta­cja, sub­sy­dium, do­fi­nan­so­wa­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pomoc fi­nan­so­wa, do­ta­cja, sty­pen­dium


Sub­wen­cja ( sub­ven­tio „za­po­mo­ga”) – nie­od­płat­na i bezz­wrot­na pomoc fi­nan­so­wa udzie­la­na naj­czę­ściej przez pań­stwo okre­ślo­nym pod­mio­tom (np. par­tiom po­li­tycz­nym, jed­nost­kom sa­mo­rzą­du te­ry­to­rial­ne­go, pry­wat­nym przed­się­bior­stwom, or­ga­ni­za­cjom spo­łecz­nym i oso­bom fi­zycz­nym) dla wspar­cia ich dzia­łal­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subwencjonować

udzie­lać bezz­wrot­nej po­mo­cy fi­nan­so­wej in­sty­tu­cji, or­ga­ni­za­cji, przed­się­bior­stwu (rza­dziej oso­bie) w celu po­par­cia okre­ślo­nej dzia­łal­no­ści; do­to­wać, sub­sy­dio­wać, fi­nan­so­wać


Źródła:

SJP.pl

Subwencyjny

przy­miot­nik od: sub­wen­cja


Źródła:

SJP.pl

Subwersja

dy­skre­dy­ta­cja do­mi­nu­ją­cych i zna­tu­ra­li­zo­wa­nych norm spo­łecz­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Subwersyjny

→ sub­wer­sja; sub­wer­syw­ny


Źródła:

SJP.pl

Subwersywność

→ sub­wer­syw­ny


Patrz:subwersywny

Źródła:

SJP.pl

Subwersywny

→ sub­wer­sja; sub­wer­syj­ny


Źródła:

SJP.pl

Subwoofer

[czy­taj: sa­błu­fer] wy­spe­cja­li­zo­wa­ny gło­śnik przet­wa­rza­ją­cy naj­niż­sze czę­stot­li­wo­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) techn. gło­śnik słu­żą­cy do odt­wa­rza­nia dźwię­ków o bar­dzo ma­łych czę­stot­li­wo­ściach;


Sub­wo­o­fer (gło­śnik su­per­ni­sko­to­no­wy) – do­dat­ko­wy gło­śnik w sy­ste­mach ste­reo lub w wie­lo­ka­na­ło­wych, naj­czę­ściej w ze­sta­wach kina do­mo­we­go, słu­żą­cy do odt­wa­rza­nia dźwię­ków o bar­dzo ma­łych czę­stot­li­wo­ściach (w gra­ni­cach 20–250 Hz). Sto­so­wa­nie sub­wo­o­fe­ra po­dyk­to­wa­ne jest wzglę­da­mi eko­no­micz­ny­mi (efek­tyw­ne odt­wa­rza­nie ni­skich dźwię­ków wy­ma­ga gło­śni­ków o bar­dzo dużej śred­ni­cy mem­bra­ny i du­żych mocy wzmac­nia­cza) i uza­sad­nio­ne wła­ści­wo­ścia­mi słu­chu (w za­kre­sie bar­dzo ma­łych czę­stot­li­wo­ści sły­sze­nie kie­run­ko­we jest ogra­ni­czo­ne).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Subwulkaniczny

zwią­za­ny z pod­cho­dze­niem magmy tuż pod po­wierzch­nię te­re­nu i za­sty­ga­niem jej na bar­dzo ma­łych głę­bo­ko­ściach, bez wy­do­sta­nia się na po­wierzch­nię


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geol. zwią­za­ny z za­sty­ga­niem magmy na nie­wiel­kiej głę­bo­ko­ści pod po­wierzch­nią ziemi, bez wy­do­sta­nia się na zew­nątrz; do­ty­czą­cy sub­wul­ka­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Succotash

[czy­taj: SAketasz] ame­ry­kań­ska po­tra­wa z fa­so­li i ku­ku­ry­dzy


Suc­co­tash – danie po­da­wa­ne w Sta­nach Zjed­no­czo­nych na Świę­to Dzięk­czy­nie­nia. W naj­prost­szej wer­sji jest to ku­ku­ry­dza z fa­so­lą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Such

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sucha

1. po­zba­wio­ny wil­go­ci, wody itp.;
2. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się rzad­kim wy­stę­po­wa­niem opa­dów at­mos­fe­rycz­nych;
3. bę­dą­cy prze­ja­wem czy­jejś nie­chę­ci; os­chły;
4. nudny;
5. o dźwię­ku: wy­da­wa­ny przez ła­mią­ce się, twar­de, wy­su­szo­ne przed­mio­ty;
6. po­tocz­nie: szczu­pły


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchacz

Su­chacz (do 1945 niem. "Suc­ca­se") – wieś w pół­noc­nej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie el­blą­skim, w gmi­nie Tolk­mic­ko.


Źródła:

Wikipedia

Suchan

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchanek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suchanianin

miesz­ka­niec Su­cha­nia (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Suchanianka

miesz­kan­ka Su­cha­nia (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Suchanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. spo­wiedź


Źródła:

Wiktionary

Suchanino

dziel­ni­ca Gdań­ska


Su­cha­ni­no (daw­niej: "Zo­cha­ni­no", "Zo­cha­ni­ke", "Su­chan­ke", "Zian­ke", "Zi­chan­ke", "Cy­gan­ki", "Cy­gań­ska Góra", Cëgónczi lub też "Cëganczi", niem. "Zi­gan­ken­berg") – część mia­sta Gdań­ska, a także jego miesz­ka­nio­wa i ad­mi­ni­stra­cyj­na dziel­ni­ca, po­ło­żo­na na za­chód od Śród­mie­ścia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchanówko

Su­cha­nów­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie star­gardz­kim, w gmi­nie Su­chań. Jest po­ło­żo­na na wschód od Su­cha­nia (sie­dzi­by gminy) i na po­łud­nio­wy wschód od Star­gar­du (sie­dzi­by po­wia­tu).

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Suchar

1. krom­ka wy­su­szo­ne­go pie­czy­wa, na­da­ją­ce­go się do prze­cho­wy­wa­nia przez dłuż­szy czas, za­le­ca­na przy do­le­gli­wo­ściach żo­łąd­ko­wych;
2. po­tocz­nie: osoba bar­dzo chuda; chu­der­lak;
3. po­tocz­nie: sucha gałąź, usch­nię­te drze­wo; susz­ka;
4. w slan­gu mło­dzie­żo­wym: nie­u­da­ny dow­cip, kiep­ski żart


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. spe­cjal­nie wy­su­szo­ny ka­wa­łek pie­czy­wa, przy­go­to­wa­ny do dłuż­sze­go prze­cho­wy­wa­nia

 (1.2) slang. nie­śmiesz­ny żart

 (1.3) środ. prze­stęp­cze chleb

 (1.4) hy­drol. je­zio­ro po­li­hu­mu­so­we lub dy­stro­ficz­ne, zwy­kle po­zba­wio­ne do­pły­wów i od­pły­wów;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. żart. o kimś wy­jąt­ko­wo szczu­płym, chu­dym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sucharek

zdrob­nie­nie od: su­char


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: su­char


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sucharowy

→ su­char


Patrz:suchar

Źródła:

SJP.pl

Sucharski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suchary

1. krom­ka wy­su­szo­ne­go pie­czy­wa, na­da­ją­ce­go się do prze­cho­wy­wa­nia przez dłuż­szy czas, za­le­ca­na przy do­le­gli­wo­ściach żo­łąd­ko­wych;
2. po­tocz­nie: osoba bar­dzo chuda; chu­der­lak;
3. po­tocz­nie: sucha gałąź, usch­nię­te drze­wo; susz­ka;
4. w slan­gu mło­dzie­żo­wym: nie­u­da­ny dow­cip, kiep­ski żart


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sucharzewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Suchatelnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. kon­fe­sjo­nał


Źródła:

Wiktionary

Suchatówka

wieś w Pol­sce


Su­cha­tów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ino­wroc­ław­skim, w gmi­nie Gniew­ko­wo.

W la­tach 1954–1957 wieś była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Su­cha­tów­ka, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Gniew­ko­wo.

W la­tach 1950–1975 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do tzw. du­że­go wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go, a w la­tach 1975–1998 do tzw. ma­łe­go wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchawy

tro­chę suchy


Źródła:

SJP.pl

Suchań

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Su­chań ( Za­chan) – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie star­gardz­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Su­chań.

Oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny rol­ni­czej oko­li­cy. Dawny gród, osada i zamek ksią­żę­cy prze­ka­za­ny w XIII wieku jo­an­ni­tom na kom­tu­rię. Za­cho­wa­ny dawny układ ur­ba­ni­stycz­ny o kształ­cie wrze­cio­na (na starą za­bu­do­wę mia­sta skła­da­ją się domy wy­ko­na­ne w typie sza­chul­co­wym i muru pru­skie­go).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suchański

przy­miot­nik od: Su­chań


Źródła:

SJP.pl

Suchcice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Suchcicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suche

1. po­zba­wio­ny wil­go­ci, wody itp.;
2. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się rzad­kim wy­stę­po­wa­niem opa­dów at­mos­fe­rycz­nych;
3. bę­dą­cy prze­ja­wem czy­jejś nie­chę­ci; os­chły;
4. nudny;
5. o dźwię­ku: wy­da­wa­ny przez ła­mią­ce się, twar­de, wy­su­szo­ne przed­mio­ty;
6. po­tocz­nie: szczu­pły


forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) nmos. plu­ral|suchy.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suchecki

naz­wi­sko


Su­chec­ki (forma żeń­ska: Su­chec­ka; licz­ba mnoga: Su­chec­cy) – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ło je 5357 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchedni

1. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: pow­ta­rza­ją­cy się co kwar­tał trzyd­nio­wy okres słu­żą­cy od­no­wie du­cho­wej wier­nych po­przez ob­cho­dy li­tur­gicz­ne; suche dni;
2. daw­niej: za­pła­ta kwar­tal­na za coś


Źródła:

SJP.pl

Suchedniowianin

miesz­ka­niec Su­ched­nio­wa (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Su­ched­nio­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchedniowianka

miesz­kan­ka Su­ched­nio­wa (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Su­ched­nio­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchedniowski

→ Su­ched­niów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z Su­ched­nio­wem, do­ty­czą­cy Su­ched­nio­wa


Patrz:Suchedniów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchedniowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z Su­chy­mi dnia­mi, do­ty­czą­cy Su­chych dni


Źródła:

Wiktionary

Suchedniów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Su­ched­niów – mia­sto w woj. świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie skar­ży­skim, po­ło­żo­ne na Pła­sko­wy­żu Su­ched­niow­skim. Jest sie­dzi­bą miej­sko-wiej­skiej gminy Su­ched­niów. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. kie­lec­kie­go.

Na te­re­nie mia­sta znaj­du­je się pod­stre­fa Spe­cjal­nej Stre­fy Eko­no­micz­nej Sta­ra­cho­wi­ce, obej­mu­ją­ca ob­szar 6,7 ha i za­go­spo­da­ro­wa­na w 100%.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suchekomnaty

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) he­rald. pol­ski herb szla­chec­ki;


Su­che­kom­na­ty ("Go­łe­kow­na­ty, Kom­na­ty, Kow­na­ty, Suche Kom­na­ty, Su­che­kow­na­ty") – pol­ski i ta­tar­ski herb szla­chec­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Suchenek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suchleb

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w po­wie­cie żar­skim;


Such­leb – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie żar­skim, w gmi­nie Li­pin­ki Łu­życ­kie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Suchlica

Such­li­ca (niem. do 1945 r. "Neu Zi­cher") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie my­śli­bor­skim, w gmi­nie Dębno. We­dług da­nych z 2013 r. miej­sco­wość li­czy­ła 145 miesz­kań­ców.

Miej­sco­wość zo­sta­ła za­ło­żo­na w 1. poł. XIX w. jako ko­lo­nia Sar­bi­no­wa pod nazwą "Stein Buch", na­stęp­nie do 1945 r. była ko­lo­nią wsi Cy­chry pod nazwą "Neu Zi­cher". Pol­ska nazwa "Such­li­ca" zo­sta­ła na­da­na w 1948 r.


Źródła:

Wikipedia

Suchlin

1. ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych (zło­żo­nych), rza­dziej z szar­ła­to­wa­tych (ama­ran­to­wa­tych), o su­chych kwia­tach, utrzy­mu­ją­cych się długo po ścię­ciu, upra­wia­na na ra­ba­tach, głów­nie do wy­ro­bu su­chych bu­kie­tów, de­ko­ra­cji, wień­ców itp.; nie­śmier­tel­nik, su­chok­wiat;
2. ro­dzaj ro­ślin ziel­nych lub pół­krze­wów z ro­dzi­ny astro­wa­tych (zło­żo­nych), ma­ją­cych ko­szycz­ki kwia­to­we o kwia­tach rur­ko­wa­tych oraz o barw­nych, su­chych list­kach okry­wy; ko­can­ka, su­cho­łu­ska


Such­lin ("Rho­dant­he") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych ("Aste­ra­ce­ae"). Obej­mu­je 46 ga­tun­ków, wszyst­kie bę­dą­ce en­de­mi­ta­mi Au­stra­lii, w więk­szo­ści (36 ga­tun­ków) ros­ną­cy­mi w za­chod­niej czę­ści tego kon­ty­nen­tu. Ro­śli­ny sied­lisk pół­pu­styn­nych.

Niek­tó­re ga­tun­ki upra­wia­ne są jako ro­śli­ny ozdob­ne, naj­czę­ściej such­lin Man­gle­sa "R.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sucho

przy­słó­wek

 (1.1) bez wil­go­ci

 (1.2) przen. w spo­sób po­zba­wio­ny emo­cji, osch­le


Źródła:

Wiktionary

Suchobieżny

o urzą­dze­niach: nie­ma­ją­cy kon­tak­tu z wodą


Źródła:

SJP.pl

Suchocin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Suchocki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchodolski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchodrzew

ro­śli­na z ro­dzi­ny prze­wiert­nio­wa­tych; wi­cio­krzew; lo­ni­ce­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogrod. zdrew­nia­ły po­dro­dzaj wi­cio­krze­wu, w odróż­nie­niu od formy pną­cej, do któ­rej od­no­si się ogól­na nazwa ro­dza­ju wi­cio­krzew;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchodół

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Suchodębski

przy­miot­nik od: Suchy Dąb (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Suchogrzybek

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny bo­ro­wi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Suchoklates

żar­to­bli­wie: szczu­pła osoba, o drob­nej bu­do­wie ciała i małej mu­sku­la­tu­rze, zwła­szcza w od­nie­sie­niu do klat­ki pier­sio­wej; chu­dzie­lec, chu­dzi­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba z chudą klat­ką pier­sio­wą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchokwiat

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych (zło­żo­nych), rza­dziej z szar­ła­to­wa­tych (ama­ran­to­wa­tych), o su­chych kwia­tach, utrzy­mu­ją­cych się długo po ścię­ciu, upra­wia­na na ra­ba­tach, głów­nie do wy­ro­bu su­chych bu­kie­tów, de­ko­ra­cji, wień­ców itp.; nie­śmier­tel­nik, such­lin


Su­chok­wiat, nie­śmier­tel­nik, kse­ran­te­mum ("Xe­rant­he­mum" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych ("Aste­ra­ce­ae"). Obej­mu­je 4 ga­tun­ki wy­stę­pu­ją­ce w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go, z czego 3 ga­tun­ki w po­łud­nio­wej Eu­ro­pie, jeden także w pół­noc­nej Afry­ce i po­łud­nio­wo-za­chod­niej Azji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sucholaski

→ Suchy Las (wieś w Pol­sce); su­cho­le­ski


Su­cho­la­ski (niem. "Su­cho­la­sken") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie gi­życ­kim, w gmi­nie Wyd­mi­ny.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.

W 1935 roku wła­dze nie­miec­kie zmie­ni­ły urzę­do­wa nazwę wsi na "Ra­us­chen­wal­de".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sucholeski

→ Suchy Las (wieś w Pol­sce); su­cho­la­ski


Źródła:

SJP.pl

Sucholub

1. wil­kosz su­cho­lub - ga­tu­nek pa­ją­ka z ro­dzi­ny po­goń­co­wa­tych;
2. groj­nik su­cho­lub - ga­tu­nek plusk­wia­ka


Źródła:

SJP.pl

Sucholubny

1. o ro­śli­nach: przy­sto­so­wa­ny do życia w su­chach miej­scach; kse­ro­fil­ny;
2. konik su­cho­lub­ny - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny sza­rań­czo­wa­tych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) biol. do­brze roz­wi­ja­ją­cy się w śro­do­wi­sku su­chym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchomski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchona

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na pół­no­cy eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji na wschód od je­zio­ra Ła­do­ga, two­rzy Dwinę po po­łą­cze­niu się z Ju­giem;


Su­cho­na (ros. Сухона) – rzeka na pół­no­cy eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji na wschód od Je­zio­ra Ła­do­ga uwa­ża­na za górny bieg Dwiny, którą two­rzy po po­łą­cze­niu z rzeką Jug.

Nazwa tej rzeki, po­dob­nie jak rzeki Iżmy, po­cho­dzi od niez­na­ne­go ludu, który za­miesz­ki­wał pół­noc­ną Rosję i Sy­be­rię zanim po­ja­wi­ły się tam ludy sło­wiań­skie i ugro­fiń­skie. Cha­rak­te­ry­stycz­ne dla po­zo­sta­łej po nim naj­star­szej war­stwy na­zew­ni­czej, do­ty­czą­cej rzek, są nazwy za­koń­czo­ne na "-na", "-ma", "-ga", "-enga" i "-ksa".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Suchonos

duży, az­ja­tyc­ki ptak wodny z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych; gęś ła­bę­dzio­no­sa, gęś gar­bo­no­sa


Źródła:

SJP.pl

Suchora

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchorost

ro­śli­na su­cho­lub­na, przy­sto­so­wa­na do życia w wa­run­kach suszy; su­cho­rośl, kse­ro­fit


Źródła:

SJP.pl

Suchorośl

ro­śli­na su­cho­lub­na, przy­sto­so­wa­na do życia w wa­run­kach suszy; su­cho­rost, kse­ro­fit


Źródła:

SJP.pl

Suchorośle

ro­śli­na su­cho­lub­na, przy­sto­so­wa­na do życia w wa­run­kach suszy; su­cho­rost, kse­ro­fit


Źródła:

SJP.pl

Suchorski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suchoryt

tech­ni­ka ryta, na­zy­wa­na ina­czej suchą igłą, która po­le­ga na żło­bie­niu igłą me­ta­lo­wej po­wierzch­ni


Źródła:

SJP.pl

Suchorzewko

Su­cho­rzew­ko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ja­ro­ciń­skim, w gmi­nie Ja­ra­cze­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Suchorzewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suchorzów

Su­cho­rzów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie tar­no­brze­skim, w gmi­nie Ba­ra­nów San­do­mier­ski. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.

Miej­sco­wa lud­ność wyz­na­nia ka­to­lic­kie­go przy­na­le­ży do Pa­ra­fii Ścię­cia św. Jana Chrzci­cie­la w Ba­ra­no­wie San­do­mier­skim.


Źródła:

Wikipedia

Suchota

po­tocz­nie:
1. su­chość;
2. dłu­gotr­wa­ły za­stój lub brak cze­goś; po­su­cha;
3. to, że coś jest zbyt suche albo gdzieś jest zbyt sucho


Źródła:

SJP.pl

Suchotnica

ko­bie­ta chora na su­cho­ty; gruź­licz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta chora na su­cho­ty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchotniczka

1. ko­bie­ta wy­chu­dzo­na, za­bie­dzo­na;
2. ko­bie­ta chora na gruź­li­cę


Źródła:

SJP.pl

Suchotniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przest. zwią­za­ny z su­cho­ta­mi (współcz. gruź­li­ca)


Źródła:

Wiktionary

Suchotnik

1. osoba chora na gruź­li­cę;
2. po­tocz­nie: ktoś za­bie­dzo­ny, chudy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. med. męż­czyz­na cho­ru­ją­cy na gruź­li­cę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchotraw

trawa wy­stę­pu­ją­ca w wielu ga­tun­kach; naj­czę­ściej spo­ty­ka­ny ga­tu­nek - su­cho­traw twar­dy (ros­ną­cy jako chwast przy­droż­ny)


Su­cho­traw ("Scle­roch­loa") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny wiech­li­no­wa­tych ("Po­a­ce­ae"). Na­le­żą tu trzy ga­tun­ki wy­stę­pu­ją­ce na ob­sza­rze od po­łud­nio­wej Eu­ro­py do za­chod­niej Azji. W Pol­sce wy­stę­pu­je jeden ga­tu­nek in­tro­du­ko­wa­ny – su­cho­traw twar­dy "S. dura".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchoty

daw­niej: gruź­li­ca płuc, rza­dziej gar­dła


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) przest. med. gruź­li­ca

 (1.2) przest. ści­słe po­szcze­nie

 (1.3) przest. post­ne je­dze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchowiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suchowice

Su­cho­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie strze­liń­skim, w gmi­nie Borów.


Źródła:

Wikipedia

Suchowiej

go­rą­cy i suchy wiatr wie­ją­cy na ste­pach i ob­sza­rach pu­styn­nych Ukra­i­ny, Rosji i Ka­zach­sta­nu


Su­cho­wiej – go­rą­cy i suchy wiatr po­łud­nio­wy, po­łud­nio­wo-wschod­ni lub wschod­ni; wie­ją­cy latem w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, na ste­pach Ukra­i­ny i w Ka­zach­sta­nie; jego pręd­kość do­cho­dzi do 20 m/s. Su­cho­wiej po­wo­du­je wzrost tem­pe­ra­tu­ry do 35–40 °C i spa­dek wil­got­no­ści względ­nej do 10–15%.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Suchowo-Kobylin

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suchowola

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi i ich czę­ści w Pol­sce;
3. nazwa kilku wsi na Ukra­i­nie


Su­cho­wo­la – mia­sto w woj. pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, po­ło­żo­ne nad rzeką Ol­szan­ką. Sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Su­cho­wo­la. We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. Su­cho­wo­la li­czy­ła 2034 miesz­kań­ców.

Su­cho­wo­la skła­da się z dwóch so­łectw: Su­cho­wo­la Bia­ło­stoc­ka (część po­łud­nio­wa) i Su­cho­wo­la Fa­brycz­na (część pół­noc­na). W gra­ni­cach Su­cho­wo­li znaj­du­ją się także Pod­ga­je.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchowolanin

miesz­ka­niec Su­cho­wo­li (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Suchowolanka

miesz­kan­ka Su­cho­wo­li (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Suchowolski

przy­miot­nik od: Su­cho­wo­la


Źródła:

SJP.pl

Suchołuska

ro­dzaj ro­ślin ziel­nych lub pół­krze­wów z ro­dzi­ny astro­wa­tych (zło­żo­nych), ma­ją­cych ko­szycz­ki kwia­to­we o kwia­tach rur­ko­wa­tych oraz o barw­nych, su­chych list­kach okry­wy; ko­can­ka, such­lin


Źródła:

SJP.pl

Suchoń

naz­wi­sko


Su­choń (niem. Dürre-Berg, 964 m n.p.m.) – naj­wyż­szy szczyt Kro­wia­rek, le­żą­cy w gmi­nie By­strzy­ca Kłodz­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchościeralny

mo­gą­cy być wy­tar­tym na sucho


przy­miot­nik

 (1.1) ście­ral­ny na sucho, mo­gą­cy być wy­tar­tym bez uży­cia pły­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co suche


Źródła:

Wiktionary

Suchożeberski

przy­miot­nik od: Su­cho­że­bry; su­cho­żebr­ski


Źródła:

SJP.pl

Suchożebrski

→ Su­cho­że­bry; su­cho­że­ber­ski


Źródła:

SJP.pl

Suchożebry

wieś w Pol­sce


Su­cho­że­bry – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie sied­lec­kim, w gmi­nie Su­cho­że­bry. Ma sta­tus so­łect­wa. Po­ło­żo­na przy dro­dze kra­jo­wej nr 63.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Su­cho­że­bry, rzym­sko­ka­to­lic­kie­go de­ka­na­tu Su­cho­że­bry oraz pa­ra­fii św. Marii Mag­da­le­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suchszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: suchy; bar­dziej suchy


Źródła:

SJP.pl

Suchta

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suchumi

sto­li­ca Ab­chaz­ji, re­gio­nu au­to­no­micz­ne­go w Gruz­ji


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto na wschod­nim wy­brze­żu Morza Czar­ne­go;


Su­chu­mi ( სოხუმი, "So­chu­mi"; Аҟәа, "Akła"; Сухум, "Su­chum") – "de iure" sto­li­ca re­pu­bli­ki au­to­no­micz­nej Ab­chaz­ji wcho­dzą­cej w skład Gruz­ji, jed­nak "de facto" sto­li­ca pań­stwa nie­uz­na­wa­ne­go.

Mia­sto jest ulo­ko­wa­ne w za­to­ce, na wschod­nim wy­brze­żu Morza Czar­ne­go. Znane z sa­na­to­riów, źró­deł mi­ne­ral­nych i ła­god­ne­go, podz­wrot­ni­ko­we­go kli­ma­tu. W 2019 lud­ność mia­sta wy­no­si­ła nieco ponad 65 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suchumski

przy­miot­nik od: Su­chu­mi (sto­li­ca Ab­chaz­ji)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Su­chu­mi (mia­stem w Ab­chaz­ji w Gruz­ji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchusi

zdrob­nia­le: suchy; su­chut­ki, su­chuś­ki, su­chu­teń­ki, su­chu­sień­ki


Źródła:

SJP.pl

Suchusieńki

zdrob­nie­nie od: suchy


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: suchy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchuteńki

zdrob­nie­nie od: suchy


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: suchy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchutki

zdrob­nie­nie od: suchy


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: suchy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suchy

1. po­zba­wio­ny wil­go­ci, wody itp.;
2. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się rzad­kim wy­stę­po­wa­niem opa­dów at­mos­fe­rycz­nych;
3. bę­dą­cy prze­ja­wem czy­jejś nie­chę­ci; os­chły;
4. nudny;
5. o dźwię­ku: wy­da­wa­ny przez ła­mią­ce się, twar­de, wy­su­szo­ne przed­mio­ty;
6. po­tocz­nie: szczu­pły


przy­miot­nik

 (1.1) nie wil­got­ny; po­zba­wio­ny wil­go­ci

 (1.2) przen. pot. szczu­pły

 (1.3) przen. kulin. o chle­bie: bez masła/ oma­sty

 (1.4) me­te­o­rol. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się małą ilo­ścią opa­dów lub be­zde­szczo­wy

 (1.5) przen. pot. po­zba­wio­ny emo­cji

 (1.6) o dźwię­ku: muz. przy­po­mi­na­ją­cy w brzmie­niu trzask, ła­ma­nie cze­goś twar­de­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sucica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. sztucz­nie usy­pa­ne wznie­sie­nie


Źródła:

Wiktionary

Suciej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: suto


Źródła:

SJP.pl

Sucre

[czy­taj: sukre] jed­nost­ka mo­ne­tar­na Ek­wa­do­ru obo­wią­zu­ją­ca do 9 wrze­śnia 2000 roku, równa 100 cen­ta­vos


rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Bo­li­wii;


Sucre – kon­sty­tu­cyj­na sto­li­ca Bo­li­wii i za­ra­zem sto­li­ca de­par­ta­men­tu Chu­qu­i­sa­ca. Jest 6. co do wiel­ko­ści mia­stem Bo­li­wii (351 917 osób w 2013 roku). W Sucre mie­ści się Sąd Naj­wyż­szy Bo­li­wii.

Sucre znaj­du­je się w środ­ko­wo-po­łud­nio­wej czę­ści kraju. Leży na wy­so­ko­ści 2700–2810 m n.p.m., u pod­nó­ży Kor­dy­lie­ry Środ­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sucuk

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. sucha, pi­kant­na kieł­ba­sa wo­ło­wa (nie­kie­dy z ba­ra­ni­ny lub ko­ni­ny), tra­dy­cyj­nie wy­ra­bia­na w kuch­ni bał­kań­skiej i bli­skows­chod­niej


Źródła:

Wiktionary

Sucumin

Su­cu­min – wieś ko­ciew­ska na Po­je­zie­rzu Sta­ro­gardz­kim w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, w gmi­nie Sta­ro­gard Gdań­ski. Leży przy dro­dze kra­jo­wej nr 22. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sucz

suka, psica; pe­jo­ra­tyw­nie:
1. ko­bie­ta, dziew­czy­na;
2. ko­bie­ta zmie­nia­ją­ca czę­sto part­ne­rów sek­su­al­nych;
3. ko­bie­ta bezwz­ględ­na i zło­śli­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekspr. wulg. ko­bie­ta roz­wią­zła

 (1.2) ekspr. wulg. ko­bie­ta zło­śli­wa

 (1.3) ekspr. pot. zool. sa­mi­ca psa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suczawa

1. mia­sto w Ru­mu­nii;
2. rzeka w Ru­mu­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Ru­mu­nii, w hi­sto­rycz­nej Moł­da­wii, sto­li­ca okrę­gu Su­cza­wa;

 (1.2) geogr. rzeka w pół­noc­no-wschod­niej Ru­mu­nii, w gór­nym od­cin­ku gra­nicz­na z Ukra­i­ną, prawy do­pływ Se­re­tu;

 (1.3) geogr. adm. okręg w pół­noc­nej Ru­mu­nii;


Su­cza­wa ( "Su­ce­a­va", "Сучава", ‏שאָץ‎ "Szoc") – mia­sto w hi­sto­rycz­nej Moł­da­wii w Ru­mu­nii, sto­li­ca okrę­gu Su­cza­wa oraz Bu­ko­wi­ny ru­muń­skiej. W 2021 roku w Su­cza­wie miesz­ka­ło 84 322 osoby.

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł drzew­ny, ce­lu­lo­zo­wo-pa­pier­ni­czy, spo­żyw­czy, włó­kien­ni­czy oraz me­ta­lo­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suczawica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. miej­sco­wość w Ru­mu­nii, na Bu­ko­wi­nie;


Su­cza­wi­ca ( Sucevița) – wieś w Ru­mu­nii, w okrę­gu Su­cza­wa, w gmi­nie Su­cza­wi­ca. W 2011 roku li­czy­ła 1471 miesz­kań­ców.

Jest po­ło­żo­na w pół­noc­nej czę­ści Moł­da­wii, na Bu­ko­wi­nie, przy dro­dze łą­czą­cej Kim­pu­lung i Ra­dow­ce.

W Su­cza­wi­cy znaj­du­je się obron­ny mo­na­styr z ma­lo­wa­ną cerk­wią pod wez­wa­niem Zmart­wychw­sta­nia z końca XVI w., ostat­nią ze słyn­nych ma­lo­wa­nych cerk­wi Bu­ko­wi­ny (fun­da­cja ho­spo­da­rów moł­daw­skich z rodu Mo­hy­łów).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Suczawicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­cza­wi­cą, do­ty­czą­cy Su­cza­wi­cy


Źródła:

Wiktionary

Suczawski

przy­miot­nik od: Su­cza­wa (mia­sto w Ru­mu­nii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­cza­wą, do­ty­czą­cy Su­cza­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suczecki

przy­miot­nik od: Sucz­ki (nazwa kilku wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Suczka

zdrob­nie­nie od: suka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: suka

 (1.2) pot. sa­mi­ca psa

 (1.3) ładna ko­bie­ta

 (1.4) wulg. pejor. ko­bie­ta, zwła­szcza źle pro­wa­dzą­ca się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suczo

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób suczy


Źródła:

Wiktionary

Suczou

mia­sto we wschod­nich Chi­nach; Suz­hou


Źródła:

SJP.pl

Suczy

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla suki (sa­mi­cy psa), na­le­żą­cy do suki, np. sucza głowa


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do suki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) do­ty­czą­cy suki, okre­śla­ją­cy sukę, uży­wa­ny przy suce

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla suki, ma­ją­cy cechy suki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suczynka

pie­szczot­li­wie lub z po­li­to­wa­niem o suce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. zdrobn. od: suka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suczysko

zgru­bie­nie od: suka


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zgrub. od suka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sud.

skrót

 (1.1) = su­dec­ki


Źródła:

Wiktionary

Suda

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w Rosji prze­du­ral­skiej, do­pływ Wołgi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sudacki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­da­kiem, do­ty­czą­cy Su­da­ku


Źródła:

Wiktionary

Sudafed

nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­za­pal­ne­go i udraż­nia­ją­ce­go nos, za­wie­ra­ją­ce­go pse­u­do­e­fe­dry­nę


Źródła:

SJP.pl

Sudak

naz­wi­sko


Sudak (ukr. "Судак", krm. "Sudaq", ros. "Судак") – mia­sto w po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści Krymu nad Mo­rzem Czar­nym.

W 2007 roku kom­pleks for­tecz­ny Su­da­ku zo­stał wpi­sa­ny na ukra­iń­ską listę in­for­ma­cyj­ną UNESCO – listę obiek­tów, które Ukra­i­na za­mie­rza roz­pa­trzyć do zgło­sze­nia do wpisu na listę świa­to­we­go dzie­dzict­wa UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sudamek

su­da­mek szcza­wiak - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sudan

1. re­gion ge­o­gra­ficz­ny w Afry­ce;
2. Re­pu­bli­ka Su­da­nu; pań­stwo w Afry­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w pół­noc­no-wschod­niej Afry­ce;

 (1.2) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­no-ge­o­gra­ficz­na w Afry­ce;


Sudan, ofi­cjal­nie Re­pu­bli­ka Su­da­nu – pań­stwo po­ło­żo­ne w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści Afry­ki nad Mo­rzem Czer­wo­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sudanka

ga­tu­nek trawy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Su­da­nu

 (1.2) oby­wa­tel­ka Su­da­nu Po­łud­nio­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sudańczyk

oby­wa­tel Su­da­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Su­da­nu

 (1.2) oby­wa­tel Su­da­nu Po­łud­nio­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sudański

zwią­za­ny z Su­da­nem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Su­da­nu, zwią­za­ny z Su­da­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sudecki

przy­miot­nik od: Su­de­ty


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­de­ta­mi, do­ty­czą­cy Su­de­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sudeckoniemiecki

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Niem­ca­mi su­dec­ki­mi lub z Kra­jem Su­de­tów, do­ty­czą­cy Niem­ców su­dec­kich lub Kraju Su­de­tów


Źródła:

Wiktionary

Suder

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sudermania

kra­i­na hi­sto­rycz­na w Szwe­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Södermanland, kra­i­na hi­sto­rycz­na w Szwe­cji;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sudermański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­der­ma­nią, do­ty­czą­cy Su­der­ma­nii


Źródła:

Wiktionary

Sudety

góry w Pol­sce, Cze­chach oraz w Niem­czech


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. łań­cuch gór­ski na po­gra­ni­czu Pol­ski i Czech, roz­cią­ga­ją­cym się po­mię­dzy Do­li­ną Łaby a Bramą Mo­raw­ską;


Su­de­ty (332.2-6) – zrę­bo­wy łań­cuch gór­ski na ob­sza­rze po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­ski, pół­noc­nych Czech i wschod­nich Nie­miec; naj­wyż­szy szczyt Śnież­ka – 1603 m n.p.m.. Znaj­du­ją się w Po­za­al­pej­skiej Eu­ro­pie Środ­ko­wej, są naj­wyż­szą czę­ścią Ma­sy­wu Cze­skie­go oraz naj­wyż­szy­mi gó­ra­mi Czech.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sudnik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sudno

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. łódź, czół­no


Źródła:

Wiktionary

Sudocrem

[czy­taj: su­do­krem] marka kre­mów do pie­lę­gna­cji skóry firmy Teva


Źródła:

SJP.pl

Sudoku

po­pu­lar­na licz­bo­wa gra lo­gicz­na, wy­wo­dzą­ca się z Ja­po­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ja­poń­ska ła­mi­głów­ka, w któ­rej za­da­niem jest uzu­peł­nie­nie dia­gra­mu tak, aby w każ­dej ko­lum­nie, każ­dym wier­szu oraz każ­dym mniej­szym kwa­dra­cie zna­la­zło się po jed­nej cyf­rze od 1 do 9;


Su­do­ku (jap. 数独 sūdoku; od "sūji wa do­kus­hin ni ka­gi­ru", czyli "cyfry muszą być po­je­dyn­cze") – ła­mi­głów­ka, któ­rej celem jest wy­peł­nie­nie dia­gra­mu 9 × 9 w taki spo­sób, aby w każ­dym wier­szu, w każ­dej ko­lum­nie i w każ­dym z dzie­wię­ciu po­gru­bio­nych kwa­dra­tów 3 × 3 (zwa­nych „blo­ka­mi” lub „podk­wa­dra­ta­mi”) zna­la­zło się po jed­nej cyf­rze od 1 do 9.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sudolski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sudoma

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w ob­wo­dzie pskow­skim Rosji, lewy do­pływ Sze­ło­ni


Źródła:

Wiktionary

Sudomski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­do­mą, do­ty­czą­cy Su­do­my


Źródła:

Wiktionary

Sudowski

kul­tu­ra su­dow­ska - kul­tu­ra ar­che­o­lo­gicz­na epoki że­la­za


Źródła:

SJP.pl

Sudoł

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sudzin

Su­dzin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Żytno.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.

Wieś Su­dzin jest naj­bar­dziej od­da­lo­ną wsią ze wszyst­kich wsi wcho­dzą­cych w skład gminy Żytno (za­rów­no w linii pro­stej na mapie jak i ze wzglę­du na po­łą­cze­nia dro­go­we). Je­że­li cho­dzi o naj­krót­sze po­łą­cze­nia dro­go­we (cho­dzi o drogi o na­wierzch­ni as­fal­to­wej) wieś Su­dzin od Żytna dzie­li 18 km.


Źródła:

Wikipedia

Sudzinek

Su­dzi­nek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Żytno.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.

Do 1954 roku wieś znaj­do­wa­ła się w gmi­nie Ma­lu­szyn, a w la­tach 1954-1972 w gro­ma­dzie Ma­lu­szyn.


Źródła:

Wikipedia

Sue

Sue (jap. 須恵町 Sue-machi) – mia­sto w Ja­po­nii, na wy­spie Kiu­siu, w pre­fek­tu­rze Fu­ku­o­ka. We­dług da­nych na rok 2020 miej­sco­wość za­miesz­ki­wa­ło 28 628 miesz­kań­ców, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­nio­sła 1755,2 os./km².


Źródła:

Wikipedia

Suehiro

skła­da­ny wach­larz ja­poń­ski, ogi, sensu


Źródła:

SJP.pl

Sueski

przy­miot­nik od: Suez (mia­sto w Egip­cie)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. zwią­za­ny z Su­e­zem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suez

1. mia­sto w Egip­cie;
2. pro­win­cja gu­ber­na­tor­ska w Egip­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto por­to­we w Egip­cie;


Suez ( ‏السويس‎, "As-Su­wa­ys"; egip. arab. "Is-Suwēs"; Κλῦσμα) – mia­sto por­to­we w pół­noc­no-wschod­nim Egip­cie, sto­li­ca mu­ha­fa­zy Suez. Po­ło­żo­ne jest na po­łud­nio­wym krań­cu Przes­my­ku Su­e­skie­go, nad Za­to­ką Su­e­ską, a w jego po­bli­żu znaj­du­je się wej­ście do Ka­na­łu Su­e­skie­go. Mia­sto zo­sta­ło kom­plet­nie zni­szczo­ne po woj­nie Iz­ra­el­sko-arab­skiej w 1967 roku, prze­bu­do­wa­no je po po­now­nym ot­war­ciu ka­na­łu, w 1975 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suezyjczyk

miesz­ka­niec Suezu (mia­sta w Egip­cie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Suezu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suezyjka

miesz­kan­ka Suezu (mia­sta w Egip­cie)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Suezu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sufata

ro­dzaj sieci ry­bac­kiej, roz­pię­tej na dwóch po­łą­czo­nych drą­gach, uży­wa­nej do odło­wu ryb ze sta­wów; szu­fa­ta


Su­fa­ta – na­rzę­dzie ry­bac­kie wy­ko­na­ne z sie­cio­wej tka­ni­ny roz­pię­tej mię­dzy trzon­ka­mi, słu­żą­ce do odło­wu ryb ze sta­wów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sufczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sufeta

jeden z dwóch naj­wyż­szych urzęd­ni­ków sta­ro­żyt­nej Kar­ta­gi­ny


Źródła:

SJP.pl

Suffolk

[czy­taj: safek] an­giel­ska rasa owcy do­mo­wej


Suf­folk – hrab­stwo ad­mi­ni­stra­cyj­ne (nie­me­tro­po­li­tal­ne), ce­re­mo­nial­ne i hi­sto­rycz­ne we wschod­niej An­glii, w re­gio­nie East of En­gland, po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Pół­noc­nym, na ob­sza­rze kra­i­ny ge­o­gra­ficz­no-hi­sto­rycz­nej zwa­nej An­glią Wschod­nią ("East An­glia").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sufi

zwo­len­nik, pro­pa­ga­tor su­fiz­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. wyz­naw­ca su­fiz­mu, mi­styk mu­zuł­mań­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suficik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od sufit


Źródła:

Wiktionary

Suficki

→ sufi, → su­fi­ta, → su­fizm


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z su­fiz­mem


Patrz:sufi, → sufita, → sufizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sufiks

cząst­ka sło­wot­wór­cza wy­stę­pu­ją­ca w for­ma­cjach sło­wot­wór­czych po rdze­niu; przy­ro­stek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. gram. afiks wy­stę­pu­ją­cy za rdze­niem; przy­ro­stek;

 (1.2) in­form. napis, który jest koń­ców­ką in­ne­go na­pi­su;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sufiksacja

two­rze­nie no­wych wy­ra­zów przy po­mo­cy su­fik­sów


Źródła:

SJP.pl

Sufiksalny

ut­wo­rzo­ny za po­mo­cą su­fik­su; bę­dą­cy su­fik­sem; przy­rost­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Sufiksoid

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. nie­sa­mo­dziel­na, pow­ta­rzal­na cząst­ka sło­wot­wór­cza o obcej ety­mo­lo­gii i cha­rak­te­rze lek­sy­kal­no-gra­ma­tycz­nym, wy­stę­pu­ją­ca w for­ma­cjach zło­żo­nych (jed­no­stron­nie mo­ty­wo­wa­nych) bez­poś­red­nio po rdze­niu lub po pod­sta­wie sło­wot­wór­czej, która pełni funk­cję środ­ka de­ry­wa­cyj­ne­go, a w pa­ra­fra­zie ana­li­tycz­nej za­stę­po­wa­na jest przez odręb­ny, niez­wią­za­ny z nią for­mal­nie lek­sem


Źródła:

Wiktionary

Sufiksowy

przy­miot­nik od: su­fiks


Źródła:

SJP.pl

Sufit

po­wierzch­nia ogra­ni­cza­ją­ca po­mie­szcze­nie od góry


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bud. górna ścia­na po­mie­szcze­nia


Sufit – dolna, wi­docz­na z po­mie­szcze­nia część stro­pu, wy­pra­wio­na naj­czę­ściej tyn­kiem lub po­kry­ta in­ne­go ro­dza­ju wy­koń­cze­niem.

Sufit pod­wie­sza­ny – sufit o lek­kiej kon­struk­cji, umie­szczo­ny po­ni­żej stro­pu, aby ut­wo­rzyć np. spe­cjal­ną prze­strzeń (tzw. "prze­strzeń tech­no­lo­gicz­na") na in­sta­la­cje.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sufita

wyz­naw­ca su­fiz­mu (kie­run­ku mi­stycz­no-asce­tycz­ne­go w is­la­mie)


Źródła:

SJP.pl

Sufitologia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) in­for­ma­cja trud­na do zwe­ry­fi­ko­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Sufitować

śro­do­wi­sko­wo:
1. my­śleć; dumać, głów­ko­wać;
2. sza­leć, wa­rio­wać


Źródła:

SJP.pl

Sufitowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z su­fi­tem, do­ty­czą­cy su­fi­tu


Źródła:

Wiktionary

Sufizm

kie­ru­nek mi­stycz­no-asce­tycz­ny w is­la­mie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. mu­zuł­mań­ski mi­sty­cyzm;


Su­fizm ( ‏تصوف‎ "taṣawwuf") – zbior­cze okre­śle­nie roz­ma­i­tych nur­tów mi­stycz­nych w is­la­mie. Jest on próbą osią­gnię­cia jed­no­ści z bo­skim Ab­so­lu­tem. W naj­po­wszech­niej­szej for­mie po­le­ga na re­gu­lar­nych mod­lit­wach, re­cy­ta­cji for­muł re­li­gij­nych i bo­skich imion, gru­po­wych śpie­wach (qaw­wa­li), stu­dio­wa­niu świę­tych pism is­la­mu, a prze­de wszyst­kim na wy­par­ciu się włas­ne­go ego. Jed­ny­mi z najz­nacz­niej­szych su­fich byli Rabia Al-Basri, Dżu­najd, Al-Hal­ladż, Al-Gha­za­li, Ibn ʾArabi i Rumi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suflaki

rzad­ko: po­pu­lar­na po­tra­wa grec­ka w po­sta­ci szasz­ły­ka wie­przo­we­go, dro­bio­we­go lub ba­ra­nie­go; so­uv­la­ki, suv­la­ki


Źródła:

SJP.pl

Sufler

osoba od­po­wia­da­ją­ca za ko­or­dy­na­cję i zgod­ność z pla­nem prze­bie­gu przed­sta­wie­nia, w szcze­gól­no­ści pod­po­wia­da­ją­ca ak­to­ro­wi zza kur­ty­ny lub ze spe­cjal­ne­go miej­sca na sce­nie w sy­tu­a­cji, gdy aktor za­pom­ni tek­stu pod­czas in­sce­ni­za­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) teatr. osoba pod­po­wia­da­ją­ca ak­to­rom tekst roli na pró­bach i pod­czas przed­sta­wień w spo­sób nie­wi­docz­ny dla widza;


Su­fler – w te­a­trze lub ope­rze osoba pod­po­wia­da­ją­ca ak­to­ro­wi lub śpie­wa­ko­wi pier­wsze słowa tek­stu na kilka se­kund przed ich wy­po­wie­dze­niem. Obec­nie su­fler znaj­du­je się za ku­li­sa­mi, nie­wi­docz­ny dla wi­dzów; daw­niej miał swoje miej­sce w tzw. budce su­fle­ra, czę­sto usy­tu­o­wa­nej na pro­sce­nium, przy­kry­ty przed pu­blicz­no­ścią ozdob­ną musz­lą. Su­fle­rzy zaz­wy­czaj nie wy­cho­dzą na scenę. Czę­sto też su­fle­rzy za­sia­da­li na gór­nej czę­ści sceny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suflerka

→ su­fler


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zawód su­fle­ra


Patrz:sufler

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suflerski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z su­fle­rem, do­ty­czą­cy su­fle­ra


Źródła:

Wiktionary

Suflet

ro­dzaj de­se­ru przy­rzą­dza­ne­go z bia­łek ubi­tych na pianę i roz­tar­tych owo­ców lub wa­rzyw


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. lekka pie­czo­na po­tra­wa przy­rzą­dza­na na bazie żół­tek utar­tych z cu­krem lub ma­słem oraz piany ubi­tej z bia­łek, po­da­wa­na na go­rą­co;


Su­flet – ro­dzaj lek­kie­go, po­da­wa­ne­go na go­rą­co wy­pie­ku, przy­rzą­dza­ne­go na bazie utar­tych z cu­krem lub ma­słem żół­tek jaj oraz piany ubi­tej z bia­łek. Do­dat­ko­we skład­ni­ki masy na su­flet to np. bułka tarta, orze­chy, mig­da­ły, prze­cie­ry owo­co­we albo wa­rzyw­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sufletowy

→ su­flet


Patrz:suflet

Źródła:

SJP.pl

Suflować

wy­ko­ny­wać pracę su­fle­ra, pod­po­wia­dać ak­to­rom tekst


Źródła:

SJP.pl

Sufozja

wy­płu­ki­wa­nie czą­stek mi­ne­ra­łów przez wody po­dziem­ne


Su­foz­ja (ang. "pi­ping", "soil pi­ping", "tun­nel ero­sion") – pro­ces ge­o­lo­gicz­ny, ge­o­mor­fo­lo­gicz­ny i hy­dro­dy­na­micz­ny po­le­ga­ją­cy na me­cha­nicz­nym ewen­tu­al­nie che­micz­nym wy­płu­ki­wa­niu czą­stek gleby (mi­ne­ra­łów) lub skał przez wodę opa­do­wą oraz po­dziem­ną, która in­fil­tru­je po­przez glebę lub skałę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sufozyjny

→ su­foz­ja


Patrz:sufozja

Źródła:

SJP.pl

Sufragalny

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z su­fra­ga­nią, od­no­szą­cy się do su­fra­ga­nii


Źródła:

Wiktionary

Sufragan

w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: bi­skup po­moc­ni­czy, pod­le­gły bi­sku­po­wi die­cez­ji lub me­tro­po­li­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) kośc. bi­skup die­cez­ji su­fra­gal­nej;

 (1.2) daw. pot. bi­skup po­moc­ni­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sufragania

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kośc. die­cez­ja na­le­żą­ca do me­tro­po­lii, lecz nie­bę­dą­ca jej sto­li­cą;


Su­fra­ga­nia – w Ko­ście­le ka­to­lic­kim die­cez­ja, która na­le­ży do pro­win­cji (me­tro­po­lii), ale nie jest jej sto­li­cą. Su­fra­ga­nia­mi zaz­wy­czaj są zwy­kłe die­cez­je, jed­nak zda­rza­ją się też ar­chi­die­cez­je. Na czele su­fra­ga­nii stoi bi­skup su­fra­gan.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sufrażysta

zwo­len­nik su­fra­żyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Sufrażystka

każda człon­ki­ni ko­bie­cej grupy pow­sta­łej w po­ło­wie XIX wieku, do­ma­ga­ją­cej się praw wy­bor­czych dla ko­biet


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. polit. dzia­łacz­ka wal­czą­ca o prawa wy­bor­cze dla ko­biet na prze­ło­mie XIX i XX wieku (głów­nie w kra­jach an­glo­sa­skich);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sufrażyzm

ruch dzia­ła­ją­cy na prze­ło­mie XIX i XX w. w Wiel­kiej Bry­ta­nii i USA, wal­czą­cy o prawa wy­bor­cze dla ko­biet


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. pol. ruch ak­ty­wi­stycz­ny, wal­czą­cy o prawa wy­bor­cze dla ko­biet (głów­nie w kra­jach an­glo­sa­skich);


Su­fra­żyzm ( suf­fra­gium – głos wy­bor­czy) – ruch ak­ty­wi­stycz­ny dzia­ła­ją­cy w Wiel­kiej Bry­ta­nii i Sta­nach Zjed­no­czo­nych wal­czą­cy o prawa wy­bor­cze dla ko­biet w końcu XIX i na po­cząt­ku XX wieku, zwła­szcza przed roz­po­czę­ciem I wojny świa­to­wej. Su­fra­żyst­ka­mi na­zy­wa­no w szcze­gól­no­ści człon­ki­nie za­ło­żo­nej w roku 1903 w Wiel­kiej Bry­ta­nii or­ga­ni­za­cji Women’s So­cial and Po­li­ti­cal Union.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sug

skró­to­wiec

 (1.1) = Spe­cja­li­stycz­ny Urząd Gór­ni­czy


SuG (jap. サグ Sagu) – ja­poń­ski roc­ko­wy ze­spół os­ha­re kei za­ło­żo­ny w 2006 roku. Ze­spół wydał dwa EPs, dwa pełne al­bu­my stu­dyj­ne oraz kilka sin­gli. Do 2009 roku ze­spół współ­pra­co­wał z Indie PSC, po­dod­dzia­łem PS Com­pa­ny. W 2010 roku pod­pi­sa­li kon­trakt z wyt­wór­nią Pony Ca­ny­on, i do­łą­czy­li do czo­łów­ki naj­waż­niej­szych ze­spo­łów w PS Com­pa­ny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sugajno

Su­gaj­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie brod­nic­kim, w gmi­nie Brzo­zie.


Źródła:

Wikipedia

Sugalski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sugerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|su­ge­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Sugerować

pod­su­wać komuś nie wprost ja­kieś roz­wią­za­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) sta­no­wić posz­la­kę dla ja­kie­goś wnio­sku

 (1.2) pod­su­wać komuś nie wprost ja­kieś roz­wią­za­nie

 (1.3) czy­nić aluz­ję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sugestia

1. wpły­wa­nie na czy­jeś po­stę­po­wa­nie, po­glą­dy;
2. pod­su­mo­wa­nie ja­kichś opi­nii;
3. po­tocz­nie: pro­po­zy­cja, na­mo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) prze­ko­ny­wa­nie kogoś;


Su­ge­stia – ro­dzaj bez­poś­red­nie­go prze­ka­zu, po­przez który dana osoba wy­wie­ra wpływ na de­cyz­je, prze­ko­na­nia, myśli, opi­nie i za­cho­wa­nie innej osoby lub grupy osób, nie od­wo­łu­jąc się do ra­cjo­nal­nej ar­gu­men­ta­cji i nie sto­su­jąc przy­mu­su.

Su­ge­stia psy­cho­lo­gicz­na to pro­ces, w któ­rym idea (myśl) jest in­du­ko­wa­na lub przy­ję­ta przez dru­gie­go czło­wie­ka, bez ar­gu­men­tów czy po­le­ce­nia lub przy­mu­su. W ko­mu­ni­ka­cji in­ter­per­so­nal­nej to sek­wen­cyj­ny pro­ces, w któ­rym jedna myśl lub wy­o­bra­że­nie pro­wa­dzi do dru­gie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sugestywnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób su­ge­styw­ny


Źródła:

Wiktionary

Sugestywniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: su­ge­styw­nie


Źródła:

SJP.pl

Sugestywniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: su­ge­styw­ny


Źródła:

SJP.pl

Sugestywność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest su­ge­styw­ne; cecha tych, któ­rzy są su­ge­styw­ni


Źródła:

Wiktionary

Sugestywny

sil­nie dzia­ła­ją­cy na myśli i wy­o­braź­nię; wy­ra­zi­sty, ek­spre­syw­ny, ek­spre­syj­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wy­wie­ra­ją­cy silny wpływ na czy­jeś myśli i wy­o­braź­nię, na­rzu­ca­ją­cy komuś spo­sób my­śle­nia; bar­dzo prze­ko­nu­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sugilit

mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. jubil. rzad­ki mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów, przyj­mu­ją­cy barwy w od­cie­niach różu i fio­le­tu, wy­ko­rzy­sty­wa­ny w ju­bi­ler­stwie;


Su­gi­lit – mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów; krze­mian pier­ście­nio­wy. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów wy­jąt­ko­wo rzad­kich, słabo zna­nych.

Nazwa po­cho­dzi od od­kryw­cy mi­ne­ra­łu – ja­poń­skie­go pe­tro­gra­fa Ken-ichi Su­gie­go (1901–1948).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sugoj

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie ma­ga­dań­skim; prawy do­pływ Ko­ły­my;


Sugoj, "Buk­sun­da" (ros. Сугой) – rzeka w az­ja­tyc­kiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie ma­ga­dań­skim; prawy do­pływ Ko­ły­my. Dłu­gość 347 km, po­wierzch­nia do­rze­cza 26 100 km².

Źró­dła w Gó­rach Ko­łym­skich, opły­wa od wscho­du i pół­no­cy Góry Om­suk­czań­skie, pły­nie w głę­bo­kiej do­li­nie, dzie­ląc się na ra­mio­na. W do­rze­czu wy­stę­pu­ją złoża węgla ka­mien­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Suhak

ga­tu­nek an­ty­lo­py wy­stę­pu­ją­cy w Azji, sumak;


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Saiga|Gray|ref=tak., ro­dzaj ssa­ków ko­pyt­nych z ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych;

 (1.2) zool. ko­pyt­ny z ro­dza­ju su­ha­ków (1.1)

 (1.3) kulin. mięso su­ha­ka (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suharto

Mo­ha­med Su­har­to (ur. 8 czerw­ca 1921 w Ke­mu­suk, zm. 27 stycz­nia 2008 w Dża­kar­cie) – po­li­tyk in­do­ne­zyj­ski, woj­sko­wy i pre­zy­dent In­do­nez­ji w la­tach 1967–1998.


Źródła:

Wikipedia

Suiboku

ja­poń­skie ma­lar­stwo czar­no-białe, w któ­rym sto­su­je się tusz do ma­lo­wa­nia na pa­pie­rze lub jed­wa­biu, po­pu­lar­ne w XIV-XVII wieku


Źródła:

SJP.pl

Suicydalny

do­ty­czą­cy sa­mo­bój­stwa; sa­mo­bój­czy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) książk. zwią­za­ny z sa­mo­bój­stwem w uję­ciu na­u­ko­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suicydolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie ba­da­nia sa­mo­bójstw i ich przy­czyn


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ek­spert w dzie­dzi­nie su­i­cy­do­lo­gii, spe­cja­li­sta od ba­da­nia i za­po­bie­ga­nia sa­mo­bój­stwom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suicydologia

in­ter­dy­scy­pli­nar­na nauka ba­da­ją­ca zja­wi­sko sa­mo­bój­stwa w róż­nych spo­łe­czeń­stwach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) psych. in­ter­dy­scy­pli­nar­na nauka zaj­mu­ją­ca się pro­ble­ma­ty­ką sa­mo­bójstw i sze­ro­ko po­ję­tą au­to­de­struk­tyw­no­ścią;


Su­i­cy­do­lo­gia – in­ter­dy­scy­pli­nar­na nauka zaj­mu­ją­ca się sa­mo­bój­stwa­mi, pró­ba­mi sa­mo­bój­czy­mi oraz sze­ro­ko po­ję­tą au­to­de­struk­tyw­no­ścią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suicydologiczny

→ su­i­cy­do­lo­gia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) psych. zwią­za­ny z su­i­cy­do­lo­gią, do­ty­czą­cy su­i­cy­do­lo­gii


Patrz:suicydologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suicydolożka

→ su­i­cy­do­log


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ek­spert­ka w dzie­dzi­nie su­i­cy­do­lo­gii, spe­cja­list­ka od ba­da­nia i za­po­bie­ga­nia sa­mo­bój­stwom


Patrz:suicydolog

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suita

utwór mu­zycz­ny zło­żo­ny z kilku kon­tra­stu­ją­cych ze sobą czę­ści o cha­rak­te­rze ta­necz­nym, bie­siad­nym; par­ti­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. wie­locz­ło­no­wy utwór zło­żo­ny z kon­tra­stu­ją­cych ze sobą ele­men­tów;


Suita [z fr. na­stęp­stwo, ko­lej­ność] – cy­klicz­ny utwór in­stru­men­tal­ny zło­żo­ny z kilku sa­mo­dziel­nych czę­ści o cha­rak­te­rze ta­necz­nym.

Po­cząt­ki suity można zna­leźć w mu­zy­ce re­ne­san­su, jed­nak roz­wi­nę­ła się ona do­pie­ro w ba­ro­ku, uksz­tał­to­wa­na przez kla­we­sy­ni­stów fran­cu­skich. W róż­nych po­sta­ciach przetr­wa­ła do XX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suitowy

przy­miot­nik od: suita (utwór mu­zycz­ny)


Źródła:

SJP.pl

Suivisme

[czy­taj: suiWISM] z fran­cu­skie­go: skłon­ność do bez­kry­tycz­ne­go wy­ko­ny­wa­nia po­le­ceń prze­ło­żo­nych, przy­wód­ców


Źródła:

SJP.pl

Sujak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sujecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sujka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sujkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suk

bazar, hand­lo­wa dziel­ni­ca mu­zuł­mań­ska; czar­szy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hand. bazar w kra­jach Bli­skie­go Wscho­du lub hand­lo­wa dziel­ni­ca mu­zuł­mań­ska, czę­sto pod da­chem;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: suka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suka

1. sa­mi­ca psa;
2. obraź­li­wie o ko­bie­cie;
3. po­tocz­nie o sa­mo­cho­dzie po­li­cyj­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. sa­mi­ca psa do­mo­we­go lub in­ne­go zwie­rzę­cia pso­wa­te­go

 (1.2) przen. wulg. pejor. ko­bie­ta, zwła­szcza źle pro­wa­dzą­ca się

 (1.3) przen. wulg. obraź. pejor. ko­bie­ta zimna, zło­śli­wa lub niew­dzięcz­na

 (1.4) przen. wulg. męż­czyz­na ule­gły sek­su­al­nie in­ne­mu męż­czyź­nie

 (1.5) etn. muz. sta­ro­pol­ski smycz­ko­wy in­stru­ment mu­zycz­ny, z grupy chor­do­fo­nów lu­do­wych, przy­po­mi­na­ją­cy skrzyp­ce;

 (1.6) etn. odzież. duży koł­nierz opa­da­ją­cy na plecy w suk­ma­nie bę­dą­cej ele­men­tem mę­skie­go stro­ju Kra­ko­wia­ków wschod­nich

 (1.7) przen. slang. sa­mo­chód po­li­cyj­ny, szcze­gól­nie przez­na­czo­ny do prze­wo­zu więź­niów

 (1.8) przen. środ. kolej. lo­ko­mo­ty­wa spa­li­no­wa serii SU45 lub SU46


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sukarno

Su­kar­no, także "Bung Karno" (ur. 6 czerw­ca 1901 w Su­ra­bai, zm. 21 czerw­ca 1970 w Dża­kar­cie) – pier­wszy pre­zy­dent nie­pod­le­głej In­do­nez­ji.


Źródła:

Wikipedia

Sukcedować

1. w pra­wie: dzie­dzi­czyć (odzie­dzi­czyć), otrzy­my­wać (otrzy­mać) w spad­ku;
2. daw­niej: na­stę­po­wać (na­stą­pić) po kimś lub po czymś


Źródła:

SJP.pl

Sukces

1. po­myśl­ny wynik ja­kie­goś przed­sięw­zię­cia, osią­gnię­cie za­mie­rzo­ne­go celu
2. zdo­by­cie sławy, ma­jąt­ku, wy­so­kiej po­zy­cji itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ko­rzyst­ny wynik

 (1.2) osią­gnię­cie bo­gact­wa, sławy; zro­bie­nie ka­rie­ry


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sukcesik

zdrob­nie­nie od: suk­ces


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od suk­ces


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukcesja

1. dzie­dzict­wo, spa­dek;
2. prawo dzie­dzi­cze­nia tronu, jego na­stęp­stwo;
3. w bio­lo­gii: ukie­run­ko­wa­ny, roz­cią­gnię­ty w cza­sie pro­ces za­stę­po­wa­nia w danym miej­scu zbio­ro­wisk ro­ślin­nych przez inne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ekol. upo­rząd­ko­wa­ny, stop­nio­wy pro­ces kie­run­ko­wych zmian bio­ce­no­zy, po­wo­du­ją­cych prze­o­bra­że­nie się pro­stych eko­sy­ste­mów w bar­dziej zło­żo­ne

 (1.2) praw. spa­dek po kimś; dzie­ła lub dobra kul­tu­ro­we po­zo­sta­łe po przod­kach

 (1.3) dzie­dzi­cze­nie praw do tronu

 (1.4) prze­ję­cie po kimś wy­so­kie­go sta­no­wi­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sukcesor

1. dzie­dzic, spad­ko­bier­ca;
2. po­to­mek, na­stęp­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba przej­mu­ją­ca sta­no­wi­sko po kimś

 (1.2) osoba dzie­dzi­czą­ca tron

 (1.3) osoba dzie­dzi­czą­ca ma­ją­tek

 (1.4) osoba roz­wi­ja­ją­ca ideę po­przed­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukcesorka

1. spad­ko­bier­czy­ni
2. na­stęp­czy­ni, zwła­szcza na­stęp­czy­ni tronu


Źródła:

SJP.pl

Sukcesorski

→ suk­ce­sor


Patrz:sukcesor

Źródła:

SJP.pl

Sukcesyjny

przy­miot­nik od: suk­ce­sja


Źródła:

SJP.pl

Sukcesywnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób suk­ce­syw­ny


Źródła:

Wiktionary

Sukcesywniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: suk­ce­syw­nie


Źródła:

SJP.pl

Sukcesywność

do­ko­ny­wa­nie cze­goś eta­pa­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest suk­ce­syw­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukcesywny

na­stę­pu­ją­cy ko­lej­no, jeden po dru­gim lub fa­za­mi


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który do­ko­nu­je się eta­pa­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukcynit

ko­pal­na ży­wi­ca drzew igla­stych z trze­cio­rzę­du; bursz­tyn, jan­tar


Suk­cy­nit – od­mia­na bursz­ty­nu, ce­chu­ją­ca się za­war­to­ścią kwasu bursz­ty­no­we­go po­wy­żej 3%. Jak wszyst­kie bursz­ty­ny jest na­tu­ral­ną sub­stan­cją or­ga­nicz­ną, ży­wi­cą ko­pal­ną.

Suk­cy­nit cza­sa­mi utoż­sa­mia­ny jest z eo­ceń­skim bursz­ty­nem bał­tyc­kim, gdyż w re­jo­nie Bał­ty­ku są naj­więk­sze złoża i naj­licz­niej­sze wy­stą­pie­nia suk­cy­ni­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sukiel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Świcy


Su­kiel – je­zio­ro po­ło­żo­ne w Olsz­ty­nie na te­re­nie osied­la Li­ku­sy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sukienczyna

licha, marna su­kien­ka


Źródła:

SJP.pl

Sukieneczka

zdrob­nie­nie od: su­kien­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: su­kien­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukienka

lekki strój ko­bie­cy, okry­wa­ją­cy tułów i część nóg oraz ręce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: su­knia

 (1.2) kraw. ko­bie­ce ubra­nie, okry­wa­ją­ce tułów, czę­ścio­wo lub cał­ko­wi­cie nogi, cza­sem też ręce, zaz­wy­czaj z lek­kie­go ma­te­ria­łu;

 (1.3) mała su­knia dla dziew­czyn­ki

 (1.4) pot. strój du­chow­ne­go przy­po­mi­na­ją­cy su­knię

 (1.5) szt. dro­go­cen­na na­kład­ka z dro­go­cen­nych krusz­ców i ka­mie­ni za­kła­da­na na ikonę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukienko

lekki strój ko­bie­cy, okry­wa­ją­cy tułów i część nóg oraz ręce


Źródła:

SJP.pl

Sukienkowy

→ su­kien­ka


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z te­ma­tem su­kien­ki, do­ty­czą­cy su­kien­ki

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) po­gard. obraź. ksiądz, ka­płan, du­chow­ny Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go


Patrz:sukienka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukiennica

daw­niej:
1. sklep, skład z su­knem;
2. fa­bry­ka sukna


Źródła:

SJP.pl

Sukiennice

śred­nio­wiecz­ny bu­dy­nek hand­lo­wy, mie­szczą­cy kramy, skła­dy i kan­to­ry kup­ców hand­lu­ją­cych su­knem


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) hist. ar­chit. dawny miej­ski bu­dy­nek z pod­cie­nia­mi, gdzie hand­lo­wa­no m.in. su­knem;


Su­kien­ni­ce – hand­lo­wy bu­dy­nek, w któ­rym znaj­do­wa­ły się kramy (lub skła­dy) naj­czę­ściej z su­knem (stąd nazwa). Zaz­wy­czaj umie­szcza­no je na środ­ku rynku w eu­ro­pej­skich mia­stach, które le­ża­ły na szla­kach hand­lo­wych. Czę­sto bu­do­wa­no je tuż obok lub w ra­mach bu­dyn­ku ra­tu­sza. Wzno­szo­no je od śred­nio­wie­cza do XVII wieku, do XVIII na Bia­ło­ru­si. Rów­nież póź­niej bu­do­wa­no obiek­ty wzo­ro­wa­ne na su­kien­ni­cach, mię­dzy in­ny­mi w Przy­staj­ni (około 1914 roku) i Ra­dym­nie (około 1918 roku).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sukiennictwo

zawód su­kien­ni­ka; wyrób sukna; han­del su­knem


Su­kien­nict­wo – gałąź rze­mio­sła zaj­mu­ją­ca się prze­ro­bem wełny, wy­ro­bem tka­nin weł­nia­nych; rów­nież gałąź hand­lu obej­mu­ją­ca obrót su­knem. Osoba wy­ko­nu­ją­ca zawód to su­kien­nik. Obiek­tem, w któ­rym sprze­da­wa­no sukna, były su­kien­ni­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sukienniczka

→ su­kien­nik


Patrz:sukiennik

Źródła:

SJP.pl

Sukiennik

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rze­mieśl­nik, ro­bot­nik, fa­bry­kant zaj­mu­ją­cy się wy­ro­bem sukna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukienny

prze­sta­rza­łe:
1. do­ty­czą­cy sukna, wy­ko­na­ny z sukna;
2. do­ty­czą­cy pro­duk­cji lub sprze­da­ży sukna, np. fa­bry­ka su­kien­na


Źródła:

SJP.pl

Sukienunia

zdrob­nie­nie od: su­knia; su­kien­ka


Źródła:

SJP.pl

Sukienusia

zdrob­nie­nie od: su­kien­ka


Źródła:

SJP.pl

Sukijaki

ja­poń­ska po­tra­wa z mięsa wo­ło­we­go, wa­rzyw i tofu; su­kiy­a­ki


Źródła:

SJP.pl

Sukinkot

wyz­wi­sko uży­wa­ne w sto­sun­ku do męż­czyzn


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. posp. o męż­czyź­nie wzbu­dza­ją­cym nie­chęć, po­gar­dę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukinsyn

wul­gar­ne wyz­wi­sko uży­wa­ne w sto­sun­ku do męż­czyzn


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wulg. obraź­li­wie do męż­czyz­ny lub o męż­czyź­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukiyaki

[czy­taj: su­ki­ja­ki] ja­poń­ska po­tra­wa z mięsa wo­ło­we­go, wa­rzyw i tofu; su­ki­ja­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. ja­poń­skie danie jed­no­garn­ko­we z wo­ło­wi­ny, grzy­bów, ka­pu­sty pe­kiń­skiej, pora, tofu, sos so­jo­we­go, dashi i mirin;


Su­kiy­a­ki (jap. 鋤焼 su­kiy­a­ki; czę­ściej すき焼き) – ro­dzaj po­pu­lar­nej, ja­poń­skiej po­tra­wy jed­no­garn­ko­wej typu "nabe-mono".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sukka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. pro­wi­zo­rycz­na bu­dow­la sta­wia­na na ży­dow­skie świę­to Suk­kot, Świę­to Sza­ła­sów

 (1.2) rel. stała al­tan­ka lub drew­nia­ny ganek przy boż­ni­cy, słu­żą­cy do ob­cho­dów świę­ta Suk­kot


Źródła:

Wiktionary

Sukkot

ży­dow­skie świę­to dzięk­czy­nie­nia za ze­bra­ne plony zbóż i owo­ców, w póź­niej­szych cza­sach upa­mięt­nia­ją­ce wyj­ście Iz­ra­e­li­tów z Egip­tu i wę­drów­kę po pu­sty­ni; Sukot; Kucz­ki; Świę­to Na­mio­tów; Świę­to Sza­ła­sów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sukkub

zły demon przy­bie­ra­ją­cy po­stać pię­knej, uwo­dzi­ciel­skiej ko­bie­ty, na­wie­dza­ją­cy męż­czyzn we śnie; sukub; suk­ku­bus


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mit. ro­dzaj mi­tycz­ne­go de­mo­na pod po­sta­cią pię­knej ko­bie­ty ku­szą­ce­go ero­tycz­nie męż­czyzn we śnie;


Suk­kub (śrdw.- suc­cu­bus, od łac. suc­cu­ba „na­łoż­ni­ca”, od suc­cu­ba­re „leżeć pod”) – w de­mo­no­lo­gii suk­ku­ba­mi na­zy­wa się de­mo­ny przy­bie­ra­ją­ce po­stać niez­wy­kle pię­knych ko­biet (czę­sto ob­da­rzo­nych rów­nież atry­bu­ta­mi cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi dla de­mo­nów, np. ro­ga­mi albo ko­py­ta­mi), na­wie­dza­ją­ce męż­czyzn we śnie i ku­szą­ce ich współ­ży­ciem sek­su­al­nym (ze­spół „de­mo­na nocy”).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sukkubus

zły demon ob­ja­wia­ją­cy się pod po­sta­cią pię­knej, uwo­dzi­ciel­skiej ko­bie­ty, na­wie­dza­ją­cy męż­czyzn pod­czas snu; suk­kub; sukub


Źródła:

SJP.pl

Sukman

dłu­gie mę­skie okry­cie wierzch­nie, no­szo­ne daw­niej przez chło­pów; suk­man


Źródła:

SJP.pl

Sukmana

dłu­gie mę­skie okry­cie wierzch­nie, no­szo­ne daw­niej przez chło­pów; suk­man


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. dłu­gie mę­skie okry­cie wierzch­nie z sukna lub wełny, dołem roz­sze­rza­ne, daw­niej po­wszech­nie no­szo­ne przez chło­pów;


Suk­ma­na (z węg. "szokmány" od tur. "çekman" – sukno, ubra­nie) – dawne mę­skie okry­cie wierzch­nie z sukna sa­mo­dzia­ło­we­go (pro­sta tka­ni­na z kros­na ręcz­ne­go), dłu­gie do ko­stek lub kolan, roz­sze­rza­ne po­ni­żej pasa, z dłu­gi­mi do nad­garst­ków rę­ka­wa­mi, do­pa­so­wa­ne na pier­siach. Rzad­ko bar­wio­ne, zwy­kle w ko­lo­rze na­tu­ral­nej, jas­nej wełny, sza­ra­we, bure lub brą­zo­we.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sukmanczyna

licha, marna suk­ma­na


Źródła:

SJP.pl

Sukmanek

zdrob­nie­nie od: suk­ma­na


Źródła:

SJP.pl

Sukmaniarz

1. po­gard­li­wie: ksiądz; kle­cha, ka­ta­bas, su­kien­ko­wy, labuś;
2. daw­niej:
a) osoba no­szą­ca suk­ma­nę;
b) kra­wiec szy­ją­cy suk­ma­ny


Źródła:

SJP.pl

Sukmanina

licha, nędz­na suk­ma­na


Źródła:

SJP.pl

Sukmanka

zdrob­nie­nie od: suk­ma­na


Źródła:

SJP.pl

Sukmanny

→ suk­ma­na; suk­ma­no­wy


Źródła:

SJP.pl

Sukmanowy

→ suk­ma­na; suk­man­ny


Źródła:

SJP.pl

Suknia

wierzch­ni strój ko­bie­cy, jed­no­czę­ścio­wy, okry­wa­ją­cy tułów i nogi, czę­sto także ręce; zwła­szcza strój uro­czy­sty, bo­ga­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kraw. część ko­bie­cej gar­de­ro­by okry­wa­ją­ca tułów, czę­ścio­wo lub cał­ko­wi­cie nogi, cza­sem też ręce, wkła­da­na zaz­wy­czaj na uro­czy­ste okaz­je;

 (1.2) łow. sierść zwie­rzy­ny pło­wej i dzika lub upie­rze­nie pta­ków

 (1.3) daw. ubiór, strój wierzch­ni męski albo ko­bie­cy, ubra­nie


Su­knia (su­kien­ka) – wierzch­ni jed­no­czę­ścio­wy strój, okry­wa­ją­cy tułów z ra­mio­na­mi oraz część nóg, czę­sto także ręce. Daw­niej okre­śle­nie obej­mo­wa­ło także ubiór męski, współ­cze­śnie tylko ko­bie­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sukno

gruba tka­ni­na weł­nia­na


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gęsta, zgrzeb­na tka­ni­na weł­nia­na;


Sukno – tka­ni­na weł­nia­na, zgrzeb­na, po­wierzch­nio­wo spil­śnia­na, dra­pa­na i strzy­żo­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sukot

ży­dow­skie świę­to dzięk­czy­nie­nia za ze­bra­ne plony zbóż i owo­ców, w póź­niej­szych cza­sach upa­mięt­nia­ją­ce wyj­ście Iz­ra­e­li­tów z Egip­tu i wę­drów­kę po pu­sty­ni; Suk­kot; Kucz­ki; Świę­to Na­mio­tów; Świę­to Sza­ła­sów


Źródła:

SJP.pl

Sukowaty

po­tocz­nie: nie­mi­ły, wred­ny, zło­śli­wy; ję­dzo­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Sukralfat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. lek o dzia­ła­niu ochron­nym na ślu­zów­kę żo­łąd­ka i jelit, jak rów­nież prze­ciw­dzia­ła­ją­cy hi­per­fos­fa­te­mii w mocz­ni­cy


Źródła:

Wiktionary

Sukraloza

po­chod­na sa­cha­ro­zy, sto­so­wa­na jako bez­ka­lo­rycz­ny sło­dzik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. spoż. sub­stan­cja sło­dzą­ca, słod­sza 600 razy od zwy­kłe­go cukru, po­chod­na sa­cha­ro­zy o ze­ro­wej ka­lo­rycz­no­ści;


Su­kra­lo­za, E955 – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na sa­cha­ro­zy, w któ­rej trzy grupy hy­drok­sy­lo­we zo­sta­ły pod­sta­wio­ne ato­ma­mi chlo­ru. Jest sto­so­wa­na jako sło­dzik nie­do­star­cza­ją­cy do or­ga­niz­mu ka­lo­rii, gdyż nie jest me­ta­bo­li­zo­wa­ny. Na rynku spo­żyw­czym dy­stry­bu­o­wa­na pod nazwą hand­lo­wą "Splen­da", przy czym pro­dukt ten za­wie­ra 1,1% su­kra­lo­zy oraz mal­to­dek­stry­nę i glu­ko­zę jako wy­peł­nia­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sukryjczyk

miesz­ka­niec Sucre (kon­sty­tu­cyj­nej sto­li­cy Bo­li­wii)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Sucre; osoba z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukryjka

miesz­kan­ka Sucre (kon­sty­tu­cyj­nej sto­li­cy Bo­li­wii)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Sucre; ko­bie­ta z tego mia­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukryjski

→ Sucre (kon­sty­tu­cyj­na sto­li­ca Bo­li­wii)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sucre, do­ty­czą­cy Sucre


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukub

zły demon przy­bie­ra­ją­cy po­stać pię­knej, uwo­dzi­ciel­skiej ko­bie­ty, na­wie­dza­ją­cy męż­czyzn we śnie; suk­kub; suk­ku­bus


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. demon, który pod po­sta­cią ko­bie­ty ob­cu­je z męż­czyz­ną pod­czas snu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukulent

ro­śli­na o małej po­wierzch­ni pa­ro­wa­nia, wy­stę­pu­ją­ca głów­nie na pół­pu­sty­niach stre­fy go­rą­cej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na przy­sto­so­wa­na do życia na go­rą­cych pół­pu­sty­niach, po­sia­da­ją­ca grube mię­si­ste pędy bądź li­ście, słu­żą­ce do gro­ma­dze­nia wody;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sukuri

wąż du­si­ciel z ro­dzi­ny boa; ga­tu­nek ana­kon­dy, ży­ją­cy w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej


Źródła:

SJP.pl

Sukurs

daw­niej: pomoc, wspar­cie; od­siecz, ra­tu­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. od­siecz, pomoc, po­sił­ki, wspar­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sulamita

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Sulamitka

zdrob­nie­nie od: Su­la­mi­ta (imię żeń­skie)


Źródła:

SJP.pl

Sularz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sulawesi

wyspa w In­do­nez­ji; Ce­le­bes


Źródła:

SJP.pl

Sulaweski

1. → Su­la­we­si (wyspa w In­do­nez­ji); ce­le­be­ski;
2. wyrak su­la­we­ski - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny wy­ra­ko­wa­tych;
3. fu­trzak su­la­we­ski - ga­tu­nek gry­zo­nia z ro­dzi­ny my­szo­wa­tych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­la­we­si, do­ty­czą­cy Su­la­we­si (ina­czej Ce­le­bes)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sulborowice

Sul­bo­ro­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ko­nec­kim, w gmi­nie Fał­ków. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sulechowianin

miesz­ka­niec Su­le­cho­wa


Źródła:

SJP.pl

Sulechowianka

miesz­kan­ka Su­le­cho­wa


Źródła:

SJP.pl

Sulechowski

przy­miot­nik od: Su­le­cho­wo, Su­le­chów


Źródła:

SJP.pl

Sulechów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce;

 (1.3) geogr. adm. gmina w Pol­sce;


Su­le­chów (daw­niej oraz tuż po II woj­nie świa­to­wej "Cy­li­chów"; niem. "Züllichau") – mia­sto w za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie zie­lo­no­gór­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Su­le­chów. Wcho­dzi w skład Lu­bu­skie­go Trój­mia­sta. 31 grud­nia 2025 w mie­ście za­miesz­ki­wa­ły 15 203 osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sulechówko

Su­le­chów­ko ( Klein Sol­ti­kow) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie sła­wień­skim, w gmi­nie Ma­le­cho­wo.

W la­tach 1975–1998 wieś po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie ko­sza­liń­skim.

Inne miej­sco­wo­ści z pre­fik­sem Su­lech: Su­le­cho­wo, Su­le­chów, Su­le­chó­wek


Źródła:

Wikipedia

Sulecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sulej

naz­wi­sko


Sulej – naz­wi­sko ro­dzi­me dla Pod­la­sia, z po­gra­ni­cza Lu­bel­szczyz­ny i Ma­zo­wsza a szcze­gól­nie ziemi łu­kow­skiej wy­wo­dzą­ce się naj­praw­do­po­dob­niej od nazwy miej­sco­wo­ści Su­le­je. Zo­sta­ło pier­wszy raz od­no­to­wa­ne w Łu­ko­wie w 1193 r. Przyj­mu­je się, że w in­nych re­jo­nach Pol­ski po­cho­dzi od imion zło­żo­nych typu Su­li­sław, Su­li­mir.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulejat

dawny cie­pły but pil­śnio­wy lub pod­bi­ty fu­trem


Źródła:

SJP.pl

Sulejaty

dawny cie­pły but pil­śnio­wy lub pod­bi­ty fu­trem


Źródła:

SJP.pl

Sulejewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sulejman

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) rzad. imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Sulejowianin

miesz­ka­niec Su­le­jo­wa


Źródła:

SJP.pl

Sulejowianka

miesz­kan­ka Su­le­jo­wa


Źródła:

SJP.pl

Sulejowski

przy­miot­nik od: Su­le­jów


Źródła:

SJP.pl

Sulejów

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Su­le­jów – mia­sto w po­wie­cie piotr­kow­skim, wo­je­wództ­wie łódz­kim, sie­dzi­ba gminy Su­le­jów, nad rzeką Pi­li­cą i stru­gą Ra­doń­ką. We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2019 r. mia­sto li­czy­ło 6177 miesz­kań­ców. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulejówczanin

miesz­ka­niec Su­le­jów­ka (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sulejówczanka

miesz­kan­ka Su­le­jów­ka (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sulejówecki

przy­miot­nik od: Su­le­jó­wek


Źródła:

SJP.pl

Sulejówek

mia­sto w Pol­sce


Su­le­jó­wek – mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie miń­skim. Su­le­jó­wek na­le­ży do aglo­me­ra­cji war­szaw­skiej.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 r. mia­sto li­czy­ło 21 428 miesz­kań­ców, będąc 25. naj­lud­niej­szym mia­stem w wo­je­wództ­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suletyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Soule, do­ty­czą­cy Soule

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. dia­lekt ję­zy­ka ba­skij­skie­go uży­wa­ny w Soule


Źródła:

Wiktionary

Sulewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulfadiazyna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny przy le­cze­niu za­pa­le­nia płuc i czer­won­ki


Sul­fa­dia­zy­na ( sul­fa­dia­zi­num) – wie­lo­funk­cyj­ny or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, sul­fo­na­mid o dzia­ła­niu bak­te­rio­sta­tycz­nym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sulfadimetoksyna

che­mo­te­ra­pe­u­tyk o dzia­ła­niu bak­te­rio­sta­tycz­nym


Sul­fa­di­me­tok­sy­na ( sul­fa­di­me­to­xi­num) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek z grupy sul­fo­na­mi­dów, amid kwasu sul­fa­ni­lo­we­go i 2,6-di­me­tok­sy­pi­ry­mi­dy­ny. [].

Wy­stę­pu­je pod naz­wa­mi hand­lo­wy­mi "Ma­dro­xin", "Di-Met­hox" i "Albon". W Pol­sce w roku 2017 do­pu­szczo­na była do sprze­da­ży w po­sta­ci pre­pa­ra­tu zło­żo­ne­go "Po­li­sul­fa­lent" (sole so­do­we sul­fa­di­me­tok­sy­ny, sul­fa­di­mi­dy­ny i sul­fa­tia­zo­lu).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulfaguanidyna

Sul­fa­gu­a­ni­dy­na ( sul­fa­gu­a­ni­di­num) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, amid kwasu sul­fa­ni­lo­we­go i gu­a­ni­dy­ny. Sto­so­wa­na jako lek z grupy sul­fo­na­mi­dów.

Obec­nie bar­dzo rzad­ko sto­so­wa­ny w za­ka­że­niach bak­te­ryj­nych prze­wo­du po­kar­mo­we­go, nie­ży­cie żo­łąd­ka, za­pa­le­niu jelit.


Źródła:

Wikipedia

Sulfametoksazol

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, an­ty­bio­tyk bak­te­rio­sta­tycz­ny


Sul­fa­me­tok­sa­zol ( sul­fa­met­ho­xa­zo­lum) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy sul­fo­na­mi­dów, lek bę­dą­cy an­ty­bio­ty­kiem bak­te­rio­sta­tycz­nym. Dzia­ła na za­sa­dzie in­hi­bi­cji kom­pe­ty­cyj­nej syn­ta­zy di­hy­drop­te­ry­nia­no­wej (po­przez po­do­bień­stwo do kwasu "para"-ami­no­ben­zo­e­so­we­go), co ha­mu­je u bak­te­rii bio­syn­te­zę kwasu di­hy­dro­fo­lio­we­go. []. Łączy się z biał­ka­mi oso­cza w 70%. []. Sto­so­wa­ny łącz­nie z tri­me­to­pri­mem jako pre­pa­rat zło­żo­ny – ko­tri­mok­sa­zol.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulfamid

śro­dek lecz­ni­czy, dzia­ła­ją­cy bak­te­rio­sta­tycz­nie i bak­te­rio­bój­czo sto­so­wa­ny w cho­ro­bach in­fek­cyj­nych do­ust­nie lub zew­nętrz­nie; sul­fo­na­mid


Źródła:

SJP.pl

Sulfamidy

śro­dek lecz­ni­czy, dzia­ła­ją­cy bak­te­rio­sta­tycz­nie i bak­te­rio­bój­czo sto­so­wa­ny w cho­ro­bach in­fek­cyj­nych do­ust­nie lub zew­nętrz­nie; sul­fo­na­mid


Źródła:

SJP.pl

Sulfanilamid

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, naj­prost­szy sul­fo­na­mid, uży­wa­ny jako śro­dek bak­te­rio­sta­tycz­ny


Sul­fa­ni­la­mid ( sul­fa­ni­la­mi­dum) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, amid kwasu "p"-ami­no­ben­ze­no­sul­fo­no­we­go, naj­prost­szy sul­fo­na­mid sto­so­wa­ny jako lek bak­te­rio­sta­tycz­ny.

Po po­da­niu do­ust­nym łatwo wchła­nia się z prze­wo­du po­kar­mo­we­go, prze­ni­ka­jąc do tka­nek i płynu móz­go­wo-rdze­nio­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulfat

nawóz siar­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Sulfatiazol

lek z grupy sul­fo­na­mi­dów sto­so­wa­ny w sta­nach za­pal­nych skóry i na za­ka­żo­ne rany


Sul­fa­tia­zol – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek z grupy sul­fo­na­mi­dów. Jest to kry­sta­licz­ny, bez­za­pa­cho­wy pro­szek, trud­no roz­pu­szczal­ny w wo­dzie.

Dzia­ła­nie: che­mio­te­ra­pe­u­tyk o sil­nym dzia­ła­niu bak­te­rio­sta­tycz­nym z grupy sul­fo­na­mi­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulfid

sul­fan, siar­czek or­ga­nicz­ny, or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny bę­dą­cy po­chod­ną kwasu siar­ko­wo­do­ro­we­go, w któ­rym atomy wo­do­ru zo­sta­ły za­stą­pio­ne gru­pa­mi ali­fa­tycz­ny­mi bądź aro­ma­tycz­ny­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. tio­e­ter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sulfitacja

Sul­fi­ta­cja, siar­ko­wa­nie – spo­sób utr­wa­la­nia pulpy, prze­cie­rów owo­co­wych przez uży­cia ga­zo­we­go dwut­len­ku siar­ki lub rozt­wo­rem kwasu siar­ka­we­go lub soli tego kwasu w stę­że­niu nie wyż­szym niż 0,125%.

Sul­fi­ta­cję sto­su­je się pod­czas fer­men­ta­cji al­ko­ho­lo­wej dla za­ha­mo­wa­nia roz­wo­ju droż­dży i za­po­bie­ga­nia pro­ce­som ut­le­nia­nia i ciem­nie­nia.


Źródła:

Wikipedia

Sulfochlorek

chlo­rek kwasu sul­fo­no­we­go sto­so­wa­ny w syn­te­zie or­ga­nicz­nej


Źródła:

SJP.pl

Sulfon

zwią­zek che­micz­ny z grupy sul­fo­nów (związ­ków siar­ko-or­ga­nicz­nych, za­wie­ra­ją­cych grupę -SO2-)


Źródła:

SJP.pl

Sulfonamid

syn­te­tycz­ny śro­dek lecz­ni­czy, dzia­ła­ją­cy bak­te­rio­sta­tycz­nie i bak­te­rio­bój­czo sto­so­wa­ny w cho­ro­bach in­fek­cyj­nych do­ust­nie lub zew­nętrz­nie; sul­fa­mid


Źródła:

SJP.pl

Sulfonamidy

syn­te­tycz­ny śro­dek lecz­ni­czy, dzia­ła­ją­cy bak­te­rio­sta­tycz­nie i bak­te­rio­bój­czo sto­so­wa­ny w cho­ro­bach in­fek­cyj­nych do­ust­nie lub zew­nętrz­nie; sul­fa­mid


Sul­fo­na­mi­dy (sul­fa­mi­dy) – grupa or­ga­nicz­nych związ­ków che­micz­nych bę­dą­cych ami­da­mi kwa­sów or­ga­no­sul­fo­no­wych. Wzór ogól­ny: R1SO2NR2R3 (gdzie R1 – do­wol­na grupa or­ga­nicz­na; R2, R3 – H lub grupa or­ga­nicz­na).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulfony

zwią­zek che­micz­ny z grupy sul­fo­nów (związ­ków siar­ko-or­ga­nicz­nych, za­wie­ra­ją­cych grupę -SO2-)


Sul­fo­ny – grupa związ­ków siar­ko­or­ga­nicz­nych o ogól­nym wzo­rze R–SO2–R', gdzie R, R' to grupy al­ki­lo­we lub ary­lo­we. Sub­stan­cje che­micz­nie obo­jęt­ne, bez za­pa­chu, do­brze kry­sta­li­zu­ją­ce i od­por­ne na środ­ki re­du­ku­ją­ce.

Otrzy­my­wa­ne są zaz­wy­czaj po­przez ut­le­nia­nie od­po­wied­nich tio­e­te­rów lub sul­fot­len­ków, np.:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulfotlenek

zwią­zek or­ga­nicz­ny wy­stę­pu­ją­cy m.in. w czosn­ku, rzod­kiew­ce i ro­śli­nach z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sulfuracja

1. w che­mii: do­da­nie siar­ki lub łą­cze­nie z siar­ką;
2. po­kry­wa­nie ro­ślin cien­kim na­lo­tem siar­ki w celu ochro­ny przed cho­ro­ba­mi grzy­bo­wy­mi


Źródła:

SJP.pl

Sulgostów

Sul­go­stów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie przy­su­skim, w gmi­nie Klwów. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka "Su­li­go­stów", po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ra­dom­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sulibor

imię mę­skie


Su­li­bor – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Suli-" ("obie­cy­wać" albo "lep­szy, moż­niej­szy") i "-bor" ("wal­czyć, zma­gać się"). Może oz­na­czać "obie­cu­ją­cy walkę" albo "ten, który le­piej wal­czy".

Su­li­bor imie­ni­ny ob­cho­dzi 3 paź­dzier­ni­ka i 17 li­sto­pa­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suliborostwo

Su­li­bor z żoną; Su­li­bo­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Suliborowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Suliborowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Su­li­bo­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Sulica

1. lekka włócz­nia bę­dą­ca wy­po­sa­że­niem lek­kiej jazdy pol­skiej, uży­wa­na do XVI wieku;
2. broń my­śliw­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. kopia (broń)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sulice

1. lekka włócz­nia bę­dą­ca wy­po­sa­że­niem lek­kiej jazdy pol­skiej, uży­wa­na do XVI wieku;
2. broń my­śliw­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulichna

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Sulichniny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Su­lich­ny lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Sulicice

Su­li­ci­ce (kaszb. "Sëlëcëce", niem. "Su­litz", daw­niej "Su­li­ci­ce", "Su­li­ce") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie puc­kim, w gmi­nie Kro­ko­wa. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 213 i w po­bli­żu skrzy­żo­wa­nia ww. drogi z drogą wo­je­wódz­ką nr 215. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Suliga

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sulik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulikowianin

miesz­ka­niec Su­li­ko­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sulikowianka

miesz­kan­ka Su­li­ko­wa (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sulikowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sulikowski

→ Su­li­ko­wo, → Su­li­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Sulikowo, → Sulików

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulików

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulima

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulimierzyce

mia­sto w Pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Sulimierzycki

przy­miot­nik od: Su­li­mie­rzy­ce


Źródła:

SJP.pl

Sulimir

imię mę­skie


Su­li­mir, Su­li­miar, Sul­mir – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Suli-" ("obie­cy­wać" albo "lep­szy, moż­niej­szy") i "-mir" ("pokój, spo­kój, dobro"). Zna­cze­nie imie­nia: "przy­no­szą­cy/obie­cu­ją­cy/lep­szy pokój".

Su­li­mir imie­ni­ny ob­cho­dzi 7 lu­te­go, 30 maja i 30 paź­dzier­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulimirostwo

Su­li­mir z żoną; Su­li­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Sulimirowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Sulimirowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Su­li­mi­ra lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Sulina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. środ­ko­we ramię uj­ścio­we Du­na­ju


Su­li­na – mia­sto w Ru­mu­nii, w okrę­gu Tul­cza, w re­gio­nie Do­bru­dży. Mia­sto leży u uj­ścia jed­nej z odnóg Du­na­ju o tej samej naz­wie. We­dług da­nych sza­cun­ko­wych na rok 2011 liczy 3663 miesz­kań­ców.

W mie­ście znaj­du­je się la­tar­nia mor­ska, cer­kiew i cmen­tarz osób zwią­za­nych z mo­rzem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sulinowo

Su­li­no­wo – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie żniń­skim, w gmi­nie Żnin.

Wieś klu­cza żniń­skie­go ar­cy­bi­skup­stwa gnieź­nień­skie­go, po­ło­żo­na była w XVII wieku w po­wie­cie kcyń­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 244 miesz­kań­ców. Jest pięt­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Żnin.


Źródła:

Wikipedia

Sulirad

imię mę­skie


Su­li­rad – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Suli-" ("obie­cy­wać" albo "lep­szy, moż­niej­szy") i "-rad" ("ra­dos­ny, za­do­wo­lo­ny"). Zna­cze­nie imie­nia: "obie­cu­ją­cy ra­dość".

Su­li­rad imie­ni­ny ob­cho­dzi 30 maja i 23 sierp­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suliradostwo

Su­li­rad z żoną; Su­li­ra­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Suliradowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Suliradowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Su­li­ra­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Suliradzice

Su­li­ra­dzi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie mi­lic­kim, w gmi­nie Kro­śni­ce.


Źródła:

Wikipedia

Sulistrowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sulisz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suliszewice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Suliszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Suliszka

wieś w Pol­sce


Su­lisz­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ra­dom­skim, w gmi­nie Wierz­bi­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go. 1 stycz­nia 2003 roku czę­ścią wsi Su­lisz­ka stała się ów­czes­na wieś Pod Lasem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suliszowice

Su­li­szo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie mysz­kow­skim, w gmi­nie Żarki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.

Na wzgó­rzu koło wsi są po­zo­sta­ło­ści Straż­ni­cy Su­li­szo­wi­ce wcho­dzą­cej w skład śred­nio­wiecz­ne­go sy­ste­mu obron­ne­go Or­lich Gniazd.


Źródła:

Wikipedia

Suliszów

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulisław

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulisława

imię żeń­skie


Su­li­sła­wa – sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z dwóch czło­nów: "Suli-" („obie­cy­wać” albo „lep­szy, moż­niej­szy”) i "-sława". Może oz­na­czać „ta, która cie­szy się lep­szą sławą od in­nych”. W źró­dłach pol­skich poś­wiad­czo­ne jako Su­li­sła­wa (1228) i zdrob­nie­nie Su­lich­na (1136).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulisławice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sulisławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Su­li­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Sulisławostwo

Su­li­sław z żoną; Su­li­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Sulisławowie

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Sulisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Su­li­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Suliwoj

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Suliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sulka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sulki

dwu­ko­ło­wy, jed­no­kon­ny wózek wy­ści­go­wy; sulky


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulkiewicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulkowo

Sul­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Świer­cze. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sulkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sulky

[czy­taj: salki] dwu­ko­ło­wy, jed­no­kon­ny wózek wy­ści­go­wy; sulki


Źródła:

SJP.pl

Sulla

Sulla, właśc. Lu­cjusz Kor­ne­liusz Sulla Felix ( Lu­cius Cor­ne­lius Sulla Felix; ur. 138 p.n.e., zm. 78 p.n.e. w Pu­te­o­li) – rzym­ski po­li­tyk i woj­sko­wy. Dwu­krot­ny kon­sul (88 oraz 80 p.n.e.). W la­tach 82–79 p.n.e. dyk­ta­tor Re­pu­bli­ki Rzym­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Sulmice

Sul­mi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Skier­bie­szów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Skier­bie­szów. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 283 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Sulmicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sulmierzyce

1. mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim;
2. wieś w wo­je­wództ­wie łódz­kim


Sul­mie­rzy­ce (niem. "Sulmirschütz") – mia­sto w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kro­to­szyń­skim. Mia­sto sta­no­wi gminę miej­ską.

W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.

Były mia­stem kró­lew­skim Ko­ro­ny Kró­le­stwa Pol­skie­go, na­le­ża­ły do sta­ro­stwa odo­la­now­skie­go, pod ko­niec XVI wieku le­ża­ły w po­wie­cie ka­li­skim wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulmierzycki

przy­miot­nik od: Sul­mie­rzy­ce


Źródła:

SJP.pl

Sulmierzyczanin

miesz­ka­niec Sul­mie­rzyc (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sulmierzyczanka

miesz­kan­ka Sul­mie­rzyc (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sulmin

Sul­min (niem. "Richt­hof", ka­szub. Sul­mi­no) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Żu­ko­wo. Leży na tu­ry­stycz­nym Szla­ku Kar­tu­skim. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś po­sia­da po­łą­cze­nie au­to­bu­so­we z Kar­tu­za­mi przez Żu­ko­wo. W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się Klub Spor­to­wy Sul­min oraz jed­nost­ka Ochot­ni­czej Stra­ży Po­żar­nej. Na 2016 pla­no­wa­no re­wa­lo­ry­za­cję za­byt­ko­we­go parku pod­wor­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sulmów

Sul­mów (nazwa obocz­na: Su­li­mów) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Go­szcza­nów. Daw­niej Schu­ly­mo­wo, Su­li­mów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.

Miej­sco­wość ist­nie­je przy­najm­niej od XIII w.


Źródła:

Wikipedia

Sulmówek

Sul­mó­wek (nazwa obocz­na: Su­li­mó­wek) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Go­szcza­nów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sulnikowo

Sul­ni­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Gzy. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie no­wo­miej­skim ziemi za­kro­czym­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W 1785 roku jako wieś du­chow­na wcho­dzi­ło w skład klu­cza czar­no­stow­skie­go bi­skup­stwa płoc­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sulnowo

Sul­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie świec­kim, w gmi­nie Świe­cie. Usy­tu­o­wa­na jest w pół­noc­nej czę­ści gminy Świe­cie. Ut­wo­rzo­na zo­sta­ła uchwa­łą nr 94/91 Rady Miej­skiej w Świe­ciu z 14 stycz­nia 1991 r. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 702 miesz­kań­ców. Jest trze­cią co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Świe­cie.


Źródła:

Wikipedia

Sulowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sulphur

[czy­taj: sul­fur] z ła­ci­ny: siar­ka (pier­wia­stek che­micz­ny)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulpicjusz

imię mę­skie


Sul­pi­cjusz – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, pier­wot­nie naz­wi­sko. Jego ety­mo­lo­gia jest nie­jas­na, można przy­pu­szczać, że etru­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulu

1. fi­li­piń­ski ar­chi­pe­lag;
2. morze w po­łud­nio­wo-za­chod­nich Fi­li­pi­nach;
3. fi­li­piń­ska pro­win­cja;
4. lud au­stro­ne­zyj­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulówka

dawna strzel­ba my­śliw­ska


Źródła:

SJP.pl

Sulęcin

mia­sto w Pol­sce


Su­lę­cin ( Zie­len­zig) – mia­sto po­wia­to­we w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu su­lę­ciń­skie­go i gminy miej­sko-wiej­skiej Su­lę­cin.

We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2021 r. mia­sto miało 9864 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulęcinek

Su­lę­ci­nek (dawn. niem. "War­berg") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie średz­kim, w gmi­nie Krzy­ko­sy. Wieś za­miesz­ka­na przez 1534 miesz­kań­ców (stan na sty­czeń 2010 r.)

W la­tach 1954–1972 wieś była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Su­lę­ci­nek.


Źródła:

Wikipedia

Sulęcinianin

miesz­ka­niec Su­lę­ci­na


Źródła:

SJP.pl

Sulęcinianka

miesz­kan­ka Su­lę­ci­na


Źródła:

SJP.pl

Sulęciński

przy­miot­nik od: Su­lę­cin


Źródła:

SJP.pl

Sulęczynianin

miesz­ka­niec Su­lę­czy­na (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sulęczynianka

miesz­kan­ka Su­lę­czy­na (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sulęczyno

wieś w Pol­sce


Su­lę­czy­no (ka­szub. Sëlëczëno; niem. "Sul­lens­chin lub Sul­len­czin", daw. "Su­le­czy­no") – duża ka­szub­ska wieś let­ni­sko­wa w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Su­lę­czy­no. Leży na Po­je­zie­rzu Ka­szub­skim, nad rzeką Słu­pią, przy tra­sie drogi wo­je­wódz­kiej nr 228.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sulęczyński

→ Su­lę­czy­no


Patrz:Sulęczyno

Źródła:

SJP.pl

Sum

1. dra­pież­na ryba o nagim ciele, pła­skiej gło­wie z dużym ot­wo­rem gę­bo­wym i cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi wą­sa­mi;
2. wa­lu­ta Uzbe­ki­sta­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. duża ryba dra­pież­na z cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi wą­sa­mi;

 (1.2) monet. uzbec­ka jed­nost­ka mo­ne­tar­na;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: suma


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suma

1. wynik do­da­wa­nia;
2. zbiór pew­nej licz­by rze­czy, zja­wisk; ogół;
3. jakaś ilość pie­nię­dzy; kwota;
4. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: głów­na, uro­czy­sta msza, od­by­wa­ją­ca się w nie­dzie­le i świę­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. wynik do­da­wa­nia

 (1.2) pewna ilość pie­nię­dzy

 (1.3) zbiór pew­nej licz­by rze­czy, zja­wisk, wra­żeń

 (1.4) kośc. w li­tur­gii ka­to­lic­kiej: głów­na uro­czy­sta msza od­pra­wia­na w dni świą­tecz­ne

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: sum


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sumacja

ro­dzaj pu­en­ty, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla li­te­ra­tu­ry ba­ro­ko­wej


Su­ma­cja – ro­dzaj pu­en­ty, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla li­te­ra­tu­ry ba­ro­ko­wej. Po­le­ga na ze­bra­niu wszyst­kich naj­waż­niej­szych ele­men­tów wier­sza, by po­przez po­my­sło­we ich po­łą­cze­nie wy­wo­łać nowy, za­ska­ku­ją­cy efekt. Wy­stę­pu­je jako na­gro­ma­dze­nie na końcu ut­wo­ru wy­ra­zów, które po­ja­wi­ły się wcze­śniej w wier­szu. Przy­kła­dem su­ma­cji jest wiersz Da­nie­la Na­bo­row­skie­go "Na oczy kró­lew­ny an­giel­skiej, która była za Fry­de­ry­kiem, falc­gra­fem reń­skim, obra­nym kró­lem cze­skim".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sumacyjny

→ su­ma­cja


Patrz:sumacja

Źródła:

SJP.pl

Sumak

1. ga­tu­nek an­ty­lo­py z az­ja­tyc­kich ste­pów; suhak;
2. drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny na­ner­czo­wa­tych ros­ną­ce w stre­fie podz­wrot­ni­ko­wej i umiar­ko­wa­nej;
3. garb­nik z liści su­ma­ka gar­bar­skie­go;
4. ro­dzaj dy­wa­nu bez pu­szy­stej okry­wy, wy­ra­bia­ny prze­de wszyst­kim na Ka­u­ka­zie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Rhus|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny na­ner­czo­wa­tych i obej­mu­ją­cy ok. 250 ga­tun­ków;

 (1.2) kulin. przy­pra­wa z su­ma­ka (1.1) o kwa­śnym smaku


Sumak ("Rhus" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny na­ner­czo­wa­tych. Obej­mu­je 51 ga­tun­ków ak­cep­to­wa­nych, przy czym w daw­niej­szym sze­ro­kim uję­ciu włą­cza­no tu ok. 250 ga­tun­ków. Więk­szość ga­tun­ków z ro­dza­ju wy­stę­pu­je w Ame­ry­ce Pół­noc­nej (od Ko­sta­ry­ki po Ka­na­dę), jeden ro­śnie na Ha­wa­jach, 6 w Azji wschod­niej, jeden (sumak gar­bar­ski "R.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sumara

naz­wi­sko


Su­ma­ra (także: "Si­ma­la", "So­e­ma­ra") – broń biała po­cho­dzą­ca z Ce­le­be­su w In­do­nez­ji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sumariusz

Su­ma­riusz (z sum­ma­rium) – prze­sta­rza­ły spis, re­jestr, wy­ciąg z aktów, do­ku­men­tów, ze zbio­rów ar­chi­wal­nych, z róż­nych dzieł. W su­ma­riu­szu ko­ściel­nym znaj­du­je się m.in. al­fa­be­tycz­ny spis osób ochrz­czo­nych lub tych, które za­war­ły mał­żeń­stwo.


Źródła:

Wikipedia

Sumaryczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest su­ma­rycz­ne


Źródła:

Wiktionary

Sumaryczny

pod­su­mo­wu­ją­cy wia­do­mo­ści z da­ne­go za­gad­nie­nia; za­wie­ra­ją­cy wszyst­kie ele­men­ty cze­goś


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest wy­ni­kiem su­mo­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sumator

układ li­czą­cy w ma­szy­nie cy­fro­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sumatra

wyspa w Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. in­do­ne­zyj­ska wyspa w ar­chi­pe­la­gu Wiel­kich Wysp Sun­daj­skich;


Su­ma­tra ( Su­ma­te­ra) – wyspa w Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej, w Ar­chi­pe­la­gu Ma­laj­skim, w gru­pie Wiel­kich Wysp Sun­daj­skich; w ca­ło­ści na­le­ży do In­do­nez­ji. Na pół­noc­nym wscho­dzie Cie­śni­na Ma­lak­ka od­dzie­la Su­ma­trę od Pół­wy­spu Ma­laj­skie­go; na po­łud­nio­wym wscho­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sumatryjski

→ Su­ma­tra (wyspa w In­do­nez­ji); su­ma­trzań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­ma­trą, do­ty­czą­cy Su­ma­try


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sumatrzak

ro­dzaj słod­ko­wod­nych ryb z ro­dzi­ny gu­ra­mio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sumatrzański

→ Su­ma­tra (wyspa w In­do­nez­ji); su­ma­tryj­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Su­ma­try, zwią­za­ny z Su­ma­trą, po­cho­dzą­cy z Su­ma­try


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sumer

część Me­zo­po­ta­mii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. hist. sta­ro­żyt­na kra­i­na le­żą­ca w po­łud­nio­wej Me­zo­po­ta­mii;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) hist. etn. miesz­ka­niec Su­me­ru (1.1)


Sumer ("Szu­mer", "Su­me­ria"; sum. 𒌦 𒊕 𒈪 𒂵 "Ki-en-gir", hebr. שִׁנְעָר "Szi­ne­ar" – por. Rdz 10:10) – sta­ro­żyt­na kra­i­na le­żą­ca w po­łud­nio­wej czę­ści Me­zo­po­ta­mii (dzi­siaj po­łud­nio­wy Irak). Za­miesz­ki­wa­li ją Su­me­ro­wie, któ­rzy stwo­rzy­li wy­so­ko roz­wi­nię­tą cy­wi­li­za­cję uz­na­wa­ną za ko­leb­kę kul­tur Bli­skie­go Wscho­du i Eu­ro­py. Wy­bu­do­wa­li na te­re­nie Me­zo­po­ta­mii sze­reg miast, z któ­rych naj­więk­sze to: Eridu, Ur, La­gasz, Umma, Uruk, Kisz, Sip­par.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sumera

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sumerogram

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. wyraz su­me­ryj­ski użyty jako ide­o­gram w innym ję­zy­ku za­pi­sy­wa­nym pis­mem kli­no­wym


Źródła:

Wiktionary

Sumerolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie su­me­ro­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Sumerologia

Su­me­ro­lo­gia – dział asy­ro­lo­gii zaj­mu­ją­cy się od­czy­ty­wa­niem pisma kli­no­we­go za­pi­sa­ne­go w ję­zy­ku su­me­ryj­skim.

Do naj­star­szych na świe­cie obok sta­ro­e­gip­skie­go na­le­ży wła­śnie pi­śmien­nict­wo su­me­ryj­skie. Li­te­ra­tu­ra w tym ję­zy­ku po­ja­wi­ła się już na prze­ło­mie trze­cie­go i dru­gie­go ty­siąc­le­cia p.n.e. Nauka ta pow­sta­ła w XX wieku za spra­wą badań ar­che­o­lo­gicz­nych.


Źródła:

Wikipedia

Sumerowie

naz­wi­sko


Su­me­ro­wie (sum. 𒊕𒈪, "saĝ-ĝi6-ga", tłum. „czar­no­gło­wi”) – sta­ro­żyt­ny lud niez­na­ne­go po­cho­dze­nia, który pod ko­niec IV ty­siąc­le­cia p.n.e. stwo­rzył cy­wi­li­za­cję w po­łud­nio­wej Me­zo­po­ta­mii – Sumer. Po­słu­gi­wa­li się ję­zy­kiem su­me­ryj­skim i pis­mem kli­no­wym. Na po­cząt­ku II ty­siąc­le­cia p.n.e. Su­me­ro­wie zo­sta­li pod­bi­ci przez na­pły­wa­ją­cych Amo­ry­tów i wchło­nię­ci przez nowo pow­sta­łe pań­stwo – Ba­bi­lo­nię. Z cza­sem ule­gli se­mi­ty­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sumerski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Su­me­rem albo Su­me­ryj­czy­ka­mi, do­ty­czą­cy Su­me­ru albo Su­me­ryj­czy­ków


Źródła:

Wiktionary

Sumeru

część Me­zo­po­ta­mii


Źródła:

SJP.pl

Sumerycki

do­ty­czą­cy Su­me­ru


Źródła:

SJP.pl

Sumeryja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. dziw

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. za­mie­sza­nie


Źródła:

Wiktionary

Sumeryjczyk

miesz­ka­niec Su­me­ru (czę­ści Me­zo­po­ta­mii); Sumer


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. etn. miesz­ka­niec Su­me­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sumeryjka

miesz­kan­ka Su­me­ru (czę­ści Me­zo­po­ta­mii)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. etn. miesz­kan­ka Su­me­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sumeryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny z Su­me­rem albo Su­me­ryj­czy­ka­mi, do­ty­czą­cy Su­me­ru albo Su­me­ryj­czy­ków

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język su­me­ryj­ski;


Źródła:

Wiktionary

Sumeryjskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gi­wał się ję­zy­kiem su­me­ryj­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gi­wa­li się ję­zy­kiem su­me­ryj­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku su­me­ryj­skim


Źródła:

Wiktionary

Sumgait

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto we wschod­nim Azer­bej­dża­nie, po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Ka­spij­skim;


Sum­ga­it (azer. "Sumqayıt"; ros. Сумгаит, "Sum­ga­it"; Сумгайыт, "Sum­ga­jyt") – mia­sto we wschod­nim Azer­bej­dża­nie, po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Ka­spij­skim, u na­sa­dy Pół­wy­spu Ap­sze­roń­skie­go, na jego pół­noc­nym brze­gu. Leży w od­le­gło­ści 35 km na pół­noc od sto­li­cy kraju Baku. Współ­rzęd­ne ge­o­gra­ficz­ne:. Lud­ność: 262,4 tys. (2003). Sum­ga­it to trze­cie pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści mia­sto kraju. Pod wzglę­dem ad­mi­ni­stra­cyj­nym Sum­ga­it jest jed­nym z je­de­na­stu miast wy­dzie­lo­nych ("şəhər").


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sumiasty

o wą­sach: duży i długi


przy­miot­nik

 (1.1) (o wąsie) jak u suma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sumienie

świa­do­mość od­po­wie­dzial­no­ści mo­ral­nej za swoje czyny; zdol­ność oceny włas­ne­go po­stę­po­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rel. wew­nętrz­ne od­czu­cie poz­wa­la­ją­ce roz­róż­niać dobro i zło;


Su­mie­nie – w niek­tó­rych re­li­giach i nur­tach etycz­nych wew­nętrz­ne od­czu­cie poz­wa­la­ją­ce roz­róż­niać dobro i zło, a także oce­niać po­stę­po­wa­nie włas­ne i in­nych ludzi. Jest to zdol­ność poz­wa­la­ją­ca czło­wie­ko­wi uj­mo­wać swoje czyny pod kątem mo­ral­nym i od­po­wied­nio je oce­niać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sumiennie

przy­słó­wek

 (1.1) z wiel­ką sta­ran­no­ścią w dzia­ła­niu


Źródła:

Wiktionary

Sumienniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: su­mien­nie


Źródła:

SJP.pl

Sumienniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: su­mien­ny


Źródła:

SJP.pl

Sumienność

→ su­mien­ny; skru­pu­lat­ność, rze­tel­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha osoby, która rze­tel­nie wy­peł­nia swoje obo­wiąz­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sumienny

po­stę­pu­ją­cy zgod­nie z su­mie­niem; ucz­ci­wy; rze­tel­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) skru­pu­lat­nie wy­wią­zu­ją­cy się z pod­ję­tych obo­wiąz­ków

 (1.2) wy­ko­ny­wa­ny do­kład­nie, rze­tel­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sumik

nazwa kilku ga­tun­ków ryb


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od sum

 (1.2) icht. sum z ga­tun­ku o nie­wiel­kich roz­mia­rach

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) bud. po­zio­my ele­ment kon­struk­cyj­ny ścia­ny su­mi­ko­wo-łąt­ko­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sumikowate

o ce­chach su­mi­ko­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Su­mi­ko­wa­te (Ic­ta­lu­ri­dae) – ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb su­moksz­tałt­nych (Si­lu­ri­for­mes). Więk­sze ga­tun­ki są po­ła­wia­ne go­spo­dar­czo jako ryby kon­sump­cyj­ne, a mniej­sze ho­do­wa­ne w ak­wa­riach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sumikowaty

o ce­chach su­mi­ko­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Sumin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sumita

za­wod­nik sumo; su­mo­ka, su­mo­to­ri


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. spor­to­wiec upra­wia­ją­cy sumo


Su­mi­ta (jap. 住田町 Su­mi­ta-chō) – mia­sto w Ja­po­nii, na wy­spie Hon­siu, w pre­fek­tu­rze Iwate. We­dług da­nych na rok 2020 miej­sco­wość za­miesz­ki­wa­ło 5 045 miesz­kań­ców, a gę­stość za­lud­nie­nia wy­nio­sła 15,1 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sumitka

za­wod­nicz­ka sumo; su­mocz­ka


Źródła:

SJP.pl

Sumitować

daw­niej: su­mi­to­wać się - tłu­ma­czyć się, uspra­wied­li­wiać się


Źródła:

SJP.pl

Sumiątko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. młody, nie­do­ro­sły sum

 (1.2) pot. iron. zdrobn. od su­mie­nie


Źródła:

Wiktionary

Sumiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sumka

zdrob­nia­le: suma (pewna ilość)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pewna kwota

 (1.2) daw. skó­rza­na sakwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Summa

1. utwór ar­ty­stycz­ny bę­dą­cy pod­su­mo­wa­niem roz­wa­żań au­to­ra
2. w śred­nio­wie­czu: po­dręcz­nik obej­mu­ją­cy jakąś dzie­dzi­nę wie­dzy


Summa (śr. łac. "suma", "ka­pi­tał", "treść") – śred­nio­wiecz­ny ga­tu­nek li­te­rac­ki cha­rak­te­ry­stycz­ny zwła­szcza dla śred­nio­wiecz­nej fi­lo­zo­fii i te­o­lo­gii scho­la­stycz­nej. Summa jest ca­ło­ścio­wym kom­pen­dium, po­dręcz­ni­kiem ma­ją­cym obej­mo­wać jakąś całą dzie­dzi­nę wie­dzy albo ca­łoksz­tałt myśli.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sumnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. su­mie­nie


Źródła:

Wiktionary

Sumo

ro­dzaj za­pa­sów ja­poń­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sport. ro­dzaj za­pa­sów, ja­poń­ski sport na­ro­do­wy;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) W. lp. od: suma


Sumo (jap. 相撲; 角力) – ja­poń­ski sport na­ro­do­wy, ja­poń­ski od­po­wied­nik za­pa­sów, znany od po­cząt­ku VIII wieku. Za­wod­ni­cy na­zy­wa­ją się "ri­kis­hi" lub "sumō-tori". Walki w ra­mach sze­ściu wiel­kich tur­nie­jów sumo noszą nazwę "ō-zumō"


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sumoczka

za­wod­nicz­ka sumo; su­mit­ka


Źródła:

SJP.pl

Sumoka

za­wod­nik sumo; su­mi­ta, su­mo­to­ri


Źródła:

SJP.pl

Sumokształtne

rząd ryb kost­nosz­kie­le­to­wych, w więk­szo­ści słod­ko­wod­nych, o ciele nagim, po­kry­tym ślu­zem lub łu­ska­mi przeksz­tał­co­ny­mi w płyt­ki kost­ne


Su­moksz­tałt­ne (Si­lu­ri­for­mes) – rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych (Ac­ti­nop­te­ry­gii), pier­wot­nie słod­ko­wod­nych, o dużym zróż­ni­co­wa­niu pod wzglę­dem mor­fo­lo­gicz­nym i bio­lo­gicz­nym. Obej­mu­je ponad 3700 ga­tun­ków, z któ­rych wiele ma duże zna­cze­nie go­spo­dar­cze – więk­sze są po­ła­wia­ne w ce­lach kon­sump­cyj­nych, ko­mer­cyj­nie i spor­to­wo, a ga­tun­ki o nie­wiel­kich roz­mia­rach są po­pu­lar­ne w ak­wa­ry­sty­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sumokształtny

o ce­chach su­moksz­tałt­nych (rząd ryb)


przy­miot­nik

 (1.1) icht. o kształ­cie suma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sumotori

za­pa­śnik sumo; su­mi­ta, su­mo­ka


Źródła:

SJP.pl

Sumowalność

cecha wielu wiel­ko­ści ma­te­ma­tycz­nych, fi­zycz­nych i che­micz­nych; ad­dy­tyw­ność


Źródła:

SJP.pl

Sumowalny

da­ją­cy się su­mo­wać


Źródła:

SJP.pl

Sumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|su­mo­wać.


Su­mo­wa­nie – ite­ro­wa­na ope­ra­cja do­da­wa­nia ciągu liczb, któ­rej wy­ni­kiem jest suma. Jeśli licz­by są do­da­wa­ne ko­lej­no od lewej do pra­wej, to poś­red­nie wy­ni­ki na­zy­wa się su­ma­mi czę­ścio­wy­mi lub cząst­ko­wy­mi. Su­mo­wa­ne licz­by (zwane skład­ni­ka­mi) mogą być cał­ko­wi­te, rze­czy­wi­ste lub ze­spo­lo­ne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sumowate

1. taki jak u suma, o ce­chach suma; su­mia­sty;
2. rekin su­mo­wa­ty - ga­tu­nek ryby ak­wa­rio­wej; re­ki­nek su­mo­wa­ty, rekin su­mia­sty


Su­mo­wa­te (Si­lu­ri­dae) – ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb su­moksz­tałt­nych (Si­lu­ri­for­mes) obej­mu­ją­ca około 102 ga­tun­ków. Niek­tó­re mają duże zna­cze­nie go­spo­dar­cze jako ryby kon­sump­cyj­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sumowaty

1. taki jak u suma, o ce­chach suma; su­mia­sty;
2. rekin su­mo­wa­ty - ga­tu­nek ryby ak­wa­rio­wej; re­ki­nek su­mo­wa­ty, rekin su­mia­sty


Źródła:

SJP.pl

Sumować

cza­sow­nik

 (1.1) do­da­wać, pod­li­czać

 (1.2) uo­gól­niać

 (1.3) osią­gać kwin­te­sen­cję

cza­sow­nik zwrot­ny su­mo­wać się

 (2.1) dawać w re­zul­ta­cie sumę swo­ich skład­ni­ków


Źródła:

Wiktionary

Sumowce

po­drząd ryb pro­mie­nio­płet­wych z rzędu kar­pioksz­tałt­nych; Si­lu­ro­i­dei


Źródła:

SJP.pl

Sumowiec

przed­sta­wi­ciel po­drzę­du ryb pro­mie­nio­płet­wych z rzędu kar­pioksz­tałt­nych


Źródła:

SJP.pl

Sumowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sumowy

→ sum


Patrz:sum

Źródła:

SJP.pl

Sumpt

daw­niej: na­kład pie­nięż­ny, koszt, wy­da­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. wy­da­tek, koszt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sumsiod

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. są­siad


Źródła:

Wiktionary

Sumski

1. → Sumy;
2. obwód sum­ski - jeden z 24 ob­wo­dów Ukra­i­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­ma­mi, do­ty­czą­cy Sum (mia­sta na Ukra­i­nie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sumy

1. wynik do­da­wa­nia;
2. zbiór pew­nej licz­by rze­czy, zja­wisk; ogół;
3. jakaś ilość pie­nię­dzy; kwota;
4. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: głów­na, uro­czy­sta msza, od­by­wa­ją­ca się w nie­dzie­le i świę­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w pół­noc­no-wschod­niej Ukra­i­nie;


Sumy (ukr. Суми) – mia­sto w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści Ukra­i­ny nad rzeką Pseł, przy gra­ni­cy z Rosją, sto­li­ca ob­wo­du sum­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sumówko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sun

[czy­taj: san] dzien­nik bry­tyj­ski; The Sun


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­drol. rzeka w pół­noc­no-za­chod­niej Rosji, w na­le­żą­cej do tego pań­stwa Re­pu­bli­ce Ka­re­lii;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sund

cie­śni­na Morza Bał­tyc­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. cie­śni­na łą­czą­ca Morze Bał­tyc­kie z Mo­rzem Pół­noc­nym przez cie­śni­ny Kat­te­gat i Ska­ger­rak, od­dzie­la­ją­ca duń­ską Ze­lan­dię od szwedz­kiej Ska­nii;


Sund (duń. "Øresund" [ˈøːɐsɔnˀ], szw. "Öresund" [œrəˈsɵnːd]) – cie­śni­na na Morzu Bał­tyc­kim, na­le­żą­ca do Cie­śnin Duń­skich, od­dzie­la­ją­ca Ze­lan­dię (Dania) na za­cho­dzie od Ska­nii (Szwe­cja) na wscho­dzie. Łączy Morze Bał­tyc­kie z cie­śni­ną Kat­te­gat i dalej przez Ska­ger­rak z Mo­rzem Pół­noc­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sunda

cie­śni­na Oce­a­nu Spo­koj­ne­go; Cie­śni­na Sun­daj­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sundae

[czy­taj: san­dej] por­cja lodów z do­dat­kiem orze­chów, bitej śmie­ta­ny, sy­ro­pu itp.


Źródła:

SJP.pl

Sundajczycy

lud za­miesz­ku­ją­cy po­łud­nio­wo-za­chod­nią część Jawy


Sun­daj­czy­cy ( urang Sunda) – in­do­ne­zyj­ska grupa et­nicz­na za­miesz­ku­ją­ca po­łud­nio­wo-za­chod­nią część Jawy. Po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem sun­daj­skim z ro­dzi­ny au­stro­ne­zyj­skiej. Są bli­sko spo­krew­nie­ni z Ja­waj­czy­ka­mi. Pod wzglę­dem li­czeb­no­ści sta­no­wią drugą grupę et­nicz­ną In­do­nez­ji po Ja­waj­czy­kach. Two­rzą znacz­ną część in­te­li­gen­cji Jawy. Od XV wieku wyz­na­ją islam w od­mia­nie sun­nic­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sundajczyk

czło­nek ludu lud za­miesz­ku­ją­ce­go po­łud­nio­wo-za­chod­nią część Jawy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel na­ro­du za­miesz­ku­ją­ce­go za­chod­nią część wyspy Jawy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sundajka

człon­ki­ni ludu za­miesz­ku­ją­ce­go po­łud­nio­wo-za­chod­nią część Jawy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) etn. przed­sta­wi­ciel­ka na­ro­du za­miesz­ku­ją­ce­go za­chod­nią część wyspy Jawy;


Sun­daj­ka ("Sun­da­sciu­rus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny wie­wiór­cza­ków (Nan­no­sciu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sundajski

1. → Sunda;
2. no­sacz sun­daj­ski - ga­tu­nek ssaka na­czel­ne­go z ro­dzi­ny ma­ka­ko­wa­tych


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sun­daj­czy­ka­mi, do­ty­czą­cy Sun­daj­czy­ków

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) jęz. język sun­daj­ski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sundajskojęzyczny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który po­słu­gu­je się ję­zy­kiem sun­daj­skim

 (1.2) taki, któ­re­go miesz­kań­cy po­słu­gu­ją się ję­zy­kiem sun­daj­skim

 (1.3) spi­sa­ny, stwo­rzo­ny w ję­zy­ku sun­daj­skim


Źródła:

Wiktionary

Sunderland

[czy­taj: SANderland] mia­sto w An­glii


Sun­der­land – mia­sto prze­my­sło­we i por­to­we w pół­noc­no-wschod­niej An­glii (Wiel­ka Bry­ta­nia), w hrab­stwie Tyne and Wear, w dy­stryk­cie me­tro­po­li­tal­nym Sun­der­land, po­ło­żo­ne nad Mo­rzem Pół­noc­nym, u uj­ścia rzeki Wear.

W mie­ście roz­wi­nął się prze­mysł stocz­nio­wy, ma­szy­no­wy, elek­tro­tech­nicz­ny, ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych, szklar­ski, ce­ra­micz­ny oraz spo­żyw­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sundzki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Sundu, zwią­za­ny z Sun­dem


Źródła:

Wiktionary

Sung

naz­wi­sko; dy­na­stia chiń­ska pa­nu­ją­ca w la­tach 960-1279


Źródła:

SJP.pl

Sungari

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Man­dżu­rii w Chi­nach, pra­wo­brzeż­ny i za­ra­zem naj­więk­szy do­pływ Amuru;


Sun­ga­ri (chiń. upr. 松花江; pi­ny­in "Sōnghūa Jiāng"; Wade-Giles "Sung-hua Chiang") – rzeka w Man­dżu­rii w Chi­nach, pra­wo­brzeż­ny, naj­więk­szy do­pływ Amuru.

Wy­pły­wa z Gór Wschod­nio­man­dżur­skich (Chang­bai Shan) na po­gra­ni­czu Chin i Korei Pół­noc­nej, pły­nie na pół­noc przez Ni­zi­nę Man­dżur­ską; na­stęp­nie mię­dzy Małym Chin­ga­nem i Gó­ra­mi Wschod­nio­man­dżur­ski­mi prze­ła­mu­je się na Ni­zi­nę Dol­no­a­mur­ską, by wpaść do Amuru.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sungaryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sun­ga­ri, do­ty­czą­cy Sun­ga­ri


Źródła:

Wiktionary

Suni

1. pie­szczot­li­wie: suka (sa­mi­ca psa);
2. mło­dzie­żo­wo: zgrab­na, atrak­cyj­na dziew­czy­na; laska, cizia, la­sen­cja, du­pen­cja, la­chon


forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od: sunia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sunia

1. pie­szczot­li­wie: suka (sa­mi­ca psa);
2. mło­dzie­żo­wo: zgrab­na, atrak­cyj­na dziew­czy­na; laska, cizia, la­sen­cja, du­pen­cja, la­chon


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pieszcz. suka


Sunia lub Całun – je­zio­ro w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Świąt­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sunięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sunąć.


Źródła:

Wiktionary

Sunna

w is­la­mie: zbiór opo­wie­ści do­ty­czą­cych wy­po­wie­dzi i spo­so­bu po­stę­po­wa­nia Ma­ho­me­ta, sta­no­wią­cy uzu­peł­nie­nie Ko­ra­nu; Sunna


Sunna ( ‏السُنَّة‎ "as-sun­nah" „droga, ścież­ka”) – w is­la­mie sun­nic­kim jest to zbiór opo­wie­ści z życia Ma­ho­me­ta, jego opi­nie do­ty­czą­ce wiary oraz pro­wa­dze­nia życia. W in­nych odła­mach, np. w szy­iz­mie, do pod­sta­wo­wej sunny do­da­ne zo­sta­ły opo­wie­ści zwią­za­ne z jego na­stęp­ca­mi, uz­na­wa­ny­mi przez dany odłam is­la­mu. Ze wzglę­du na nie­chro­no­lo­gicz­ną struk­tu­rę Ko­ra­nu oraz za­sa­dę unie­waż­nie­nia (za­war­tą w Ko­ra­nie w wer­sie 2:106) zna­jo­mość sunny jest wy­mo­giem nie­zbęd­nym do zna­jo­mo­ści prawa is­la­mu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sunnici

czło­nek odła­mu wyz­naw­ców is­la­mu uz­na­ją­ce­go Sunnę za rów­no­rzęd­ne z Ko­ra­nem źró­dło ob­ja­wie­nia


Źródła:

SJP.pl

Sunnicki

→ sun­ni­ta


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny z sun­ni­ta­mi lub sun­niz­mem


Patrz:sunnita

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sunnita

czło­nek odła­mu wyz­naw­ców is­la­mu uz­na­ją­ce­go Sunnę za rów­no­rzęd­ne z Ko­ra­nem źró­dło ob­ja­wie­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. wyz­naw­ca sun­nic­kie­go odła­mu is­la­mu - sun­niz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sunnitka

→ sun­ni­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. wyz­naw­czy­ni sun­nic­kie­go odła­mu is­la­mu - sun­niz­mu


Patrz:sunnita

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sunnizm

odłam is­la­mu wier­ny or­to­dok­syj­nej tra­dy­cji Sunny


Sun­nizm ( ‏أهل السنة‎) – jeden z trzech głów­nych odła­mów is­la­mu (po­zo­sta­łe to szy­izm i cha­ry­dżyzm) wier­ny or­to­dok­syj­nej tra­dy­cji Sunny, uz­na­ją­cy wszyst­kich ka­li­fów do 1258 r. za pra­wo­wi­tych na­stęp­ców Ma­ho­me­ta. Sta­no­wią oni 80–90% wszyst­kich mu­zuł­ma­nów. Sami sie­bie okre­śla­ją jako „lu­dzie tra­dy­cji i wspól­no­ty” (arab. أهل السنة والجماعة "Ahl al-Sunna wa’l-Dżama’ah").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sunny

w is­la­mie: zbiór opo­wie­ści do­ty­czą­cych wy­po­wie­dzi i spo­so­bu po­stę­po­wa­nia Ma­ho­me­ta, sta­no­wią­cy uzu­peł­nie­nie Ko­ra­nu; Sunna


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sunselect

[czy­taj: san­se­lekt] hand­lo­wa nazwa tka­ni­ny blo­ku­ją­cej część pro­mie­nio­wa­nia UV i jed­no­cze­śnie prze­pu­szcza­ją­cej świa­tło wi­dzial­ne


Źródła:

SJP.pl

Sunąć

1. po­ru­szać się płyn­nie, po­su­wi­ście;
2. pcha­jąc lub cią­gnąc, prze­su­wać po czymś


cza­sow­nik

 (1.1) po­ru­szać się płyn­nie, po­su­wi­ście

 (1.2) pcha­jąc lub cią­gnąc, prze­su­wać po czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sunża

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka za­chod­niej Rosji, na te­re­nie Ose­tii Pół­noc­nej, In­gu­sze­tii i Cze­cze­nii, prawy do­pływ rzeki Terek;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sunżeński

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Sunżą (rzeką na Przed­ka­u­ka­ziu)


Źródła:

Wiktionary

Suomenlapinkoira

rasa psa; fiń­ski lapp­hund


Źródła:

SJP.pl

Suomi

język na­le­żą­cy do grupy ugro-fiń­skiej; urzę­do­wy język w Fin­lan­dii


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suowacyjo

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) reg. śl. geogr. polit. Sło­wa­cja


Źródła:

Wiktionary

Sup

SUP;
1. deska do utrzy­my­wa­nia się na wo­dzie i po­ru­sza­nia się przy po­mo­cy wio­sła;
2. sport wodny wy­ko­rzy­stu­ją­cy taką deskę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sup.

skrót od: su­pre­mum (w ma­te­ma­ty­ce: górna gra­ni­ca, kres zbio­ru liczb)


Źródła:

SJP.pl

Supcio

super, ek­stra, hiper; po­tocz­nie:
1. w uży­ciu przy­miot­ni­ko­wym: wspa­nia­ły, fan­ta­stycz­ny, zna­ko­mi­ty, świet­ny;
2. w uży­ciu przy­słów­ko­wym: wspa­nia­le, fan­ta­stycz­nie, zna­ko­mi­cie, świet­nie


Źródła:

SJP.pl

Super

ek­stra, hiper;
1. w uży­ciu przy­miot­ni­ko­wym: wspa­nia­ły, fan­ta­stycz­ny, zna­ko­mi­ty, świet­ny;
2. w uży­ciu przy­słów­ko­wym: wspa­nia­le, fan­ta­stycz­nie, zna­ko­mi­cie, świet­nie


przy­miot­nik

 (1.1) pot. wspa­nia­ły, świet­ny, do­sko­na­ły

przy­słó­wek

 (2.1) pot. wspa­nia­le, świet­nie, do­sko­na­le

wy­krzy­knik

 (3.1) pot. en­tuz­ja­stycz­na zgoda


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Superagentka

→ su­pe­ra­gent


Patrz:superagent

Źródła:

SJP.pl

Superaktywny

po­tocz­nie: niez­wy­kle ak­tyw­ny, prze­ja­wia­ją­cy ini­cja­ty­wę ponad miarę; hi­pe­rak­tyw­ny


Źródła:

SJP.pl

Superancki

po­tocz­nie: wspa­nia­ły, fan­ta­stycz­ny, zna­ko­mi­ty, świet­ny; su­pe­ra­śny


Źródła:

SJP.pl

Superaplikacja

ro­zbu­do­wa­na apli­ka­cja do klu­czo­wych za­sto­so­wań, ta­kich jak płat­no­ści, ko­mu­ni­ka­cja, za­ku­py itp.


Źródła:

SJP.pl

Superarbiter

sę­dzia po­lu­bow­ny, roz­strzy­ga­ją­cy niez­god­ne opi­nie ar­bi­trów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) praw. sę­dzia prze­wod­ni­czą­cy są­do­wi po­lu­bow­ne­mu, wy­bie­ra­ny przez ar­bi­trów obu stron sporu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Superas

po­tocz­nie: mistrz, ek­spert, czem­pion


Źródła:

SJP.pl

Superata

nad­wyż­ka to­wa­rów lub go­tów­ki, stwier­dzo­na przez po­rów­na­nie stanu rze­czy­wi­ste­go z ra­chun­ko­wo­ścią


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hand. nad­wyż­ka to­wa­ru lub pie­nię­dzy stwier­dzo­na na pod­sta­wie po­rów­na­nia stanu fak­tycz­ne­go i stanu wy­ni­ka­ją­ce­go z ewi­den­cji

 (1.2) ekon. nad­wyż­ka pie­nię­dzy w sto­sun­ku do bi­lan­su zy­sków i strat, jaki był prze­wi­dy­wa­ny

 (1.3) daw. nad­mier­na licz­ba lub ilość cze­go­kol­wiek lub ko­go­kol­wiek


Su­pe­ra­ta – jest to okre­śle­nie zwią­za­ne z prak­ty­ką hand­lo­wą. Oz­na­cza sy­tu­a­cję, kiedy utarg w kasie w danym przed­się­bior­stwie jest wyż­szy, niż wy­ni­ka­ło­by to z sumy war­to­ści sprze­da­nych to­wa­rów czy usług. Jest to sy­tu­a­cja nie­po­żą­da­na prze­de wszyst­kim dla­te­go, że ilość to­wa­rów ulega zmniej­sze­niu bez za­re­je­stro­wa­nej sprze­da­ży i może to po­wo­do­wać pro­ble­my z wła­ści­wą ich ewi­den­cją. Kiedy po­ja­wią się ro­zbież­no­ści, na­le­ży wy­ko­nać re­ma­nent.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Superatom

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. fiz. kla­ster ato­mów ma­ją­cy takie same wła­ści­wo­ści, jak atom pew­ne­go in­ne­go pier­wiast­ka che­micz­ne­go

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) C. lm. od su­pe­ra­ta


Źródła:

Wiktionary

Superauto

po­tocz­nie: świet­ny sa­mo­chód; su­per­bry­ka


Źródła:

SJP.pl

Superautomatyczny

→ su­pe­ra­u­to­mat


Patrz:superautomat

Źródła:

SJP.pl

Superaśny

po­tocz­nie: wspa­nia­ły, fan­ta­stycz­ny, zna­ko­mi­ty, świet­ny; su­pe­ranc­ki


Źródła:

SJP.pl

Superbakteria

bak­te­ria opor­na na więk­szość leków


Źródła:

SJP.pl

Superbank

po­tocz­nie:
1. bank, z któ­re­go klien­ci są bar­dzo za­do­wo­le­ni;
2. bank, który ma moc­niej­szą po­zy­cję na rynku od po­zo­sta­łych


Źródła:

SJP.pl

Superbezpieczny

po­tocz­nie: bar­dzo bez­piecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Superbogaty

bar­dzo bo­ga­ty


Źródła:

SJP.pl

Superbohater

su­per­he­ros;
1. fik­cyj­na po­stać ob­da­rzo­na po­nad­prze­cięt­ny­mi, czę­sto nad­ludz­ki­mi mo­ca­mi, wal­czą­ca ze złem;
2. prze­no­śnie: osoba bar­dzo od­waż­na, do­ko­nu­ją­ca niez­wy­kłych czy­nów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. film. po­zy­tyw­ny bo­ha­ter li­te­rac­ki, fil­mo­wy lub ko­mik­so­wy po­sia­da­ją­cy nad­przy­ro­dzo­ne zdol­no­ści i wal­czą­cy o ura­to­wa­nie ludz­ko­ści przed zło­czyń­ca­mi;


Su­per­bo­ha­ter – fik­cyj­ny bo­ha­ter ko­mik­sów, fil­mów, se­ria­li, gier lub ksią­żek zwal­cza­ją­cy sze­ro­ko po­ję­te zło (naj­czę­ściej prze­stęp­czość) i naj­czę­ściej po­sia­da­ją­cy nadz­wy­czaj­ne umie­jęt­no­ści. Ter­min zo­stał spo­pu­la­ry­zo­wa­ny wraz z po­ja­wie­niem się stwo­rzo­nej przez Joego Shu­ste­ra i Jerry’ego Sie­ge­la po­sta­ci Su­per­ma­na, w ma­ga­zy­nie "Ac­tion Co­mics vol.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Superbohaterka

→ su­per­bo­ha­ter


Patrz:superbohater

Źródła:

SJP.pl

Superbohaterski

→ su­per­bo­ha­ter


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z su­per­bo­ha­te­rem, do­ty­czą­cy su­per­bo­ha­te­ra


Patrz:superbohater

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Superbroń

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) broń o szcze­gól­nie dużym dzia­ła­niu ni­szczą­cym


Źródła:

Wiktionary

Superbryka

po­tocz­nie: świet­ny sa­mo­chód; su­pe­ra­u­to


Źródła:

SJP.pl

Supercharge

cza­sow­nik

 (1.1) szyb­ko na­ła­do­wać


Źródła:

Wiktionary

Supercienki

po­tocz­nie: bar­dzo cien­ki


Źródła:

SJP.pl

Supercykl

dłu­gotr­wa­ły okres wzro­stu cen su­row­ców lub ak­ty­wów


Źródła:

SJP.pl

Superdanie

po­tocz­nie: wy­śmie­ni­te, smacz­ne danie (po­tra­wa)


Źródła:

SJP.pl

Superdisco

[czy­taj: su­per­di­sko] po­tocz­nie: wy­jąt­ko­wo udane, do­brze zor­ga­ni­zo­wa­ne disko; su­per­di­sko


Źródła:

SJP.pl

Superdisko

po­tocz­nie: wy­jąt­ko­wo udane, do­brze zor­ga­ni­zo­wa­ne disko; su­per­di­sco


Źródła:

SJP.pl

Superdziewczyna

po­tocz­nie: wspa­nia­ła, fan­ta­stycz­na dziew­czy­na


Źródła:

SJP.pl

Superdługi

po­tocz­nie: bar­dzo długi


Źródła:

SJP.pl

Superego

w psy­cho­a­na­li­zie: wew­nętrz­na re­pre­zen­ta­cja war­to­ści mo­ral­nych i ide­a­łów uz­na­wa­nych przez daną spo­łecz­ność, prze­ka­zy­wa­nych dziec­ku przez ro­dzi­ców w pro­ce­sie so­cja­li­za­cji; nad­jaźń, nadś­wia­do­mość


Su­pe­re­go, nadś­wia­do­mość – jedna ze struk­tur oso­bo­wo­ści w mo­de­lu psy­cho­a­na­li­tycz­nym, obok ego oraz id.

"Su­pe­re­go" sta­no­wi wew­nętrz­ną re­pre­zen­ta­cję war­to­ści mo­ral­nych i ide­a­łów uz­na­wa­nych przez daną spo­łecz­ność, które prze­ka­zy­wa­ne są dziec­ku przez ro­dzi­ców w pro­ce­sie so­cja­li­za­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superekslibris

eks­li­bris umie­szczo­ny (wy­tło­czo­ny) na zew­nętrz­nej stro­nie opra­wy; su­pe­reks­li­brys (prze­sta­rza­łe)


Su­pe­reks­li­bris (z łac. "super" – wyż­szy, "ex li­bris" – z ksiąg) – szcze­gól­na forma eks­li­bri­su, znaku włas­no­ścio­we­go książ­ki, sta­no­wią­ca część wy­stro­ju in­tro­li­ga­tor­skie­go opra­wy.

Su­pe­reks­li­bri­sy po­ja­wi­ły się wcze­śniej niż wła­ści­we eks­li­bri­sy, wkle­ja­ne na osob­nych kar­tecz­kach na wew­nętrz­nej stro­nie okład­ki, już w XIV w.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superekslibrys

prze­sta­rza­łe: su­pe­reks­li­bris, eks­li­bris umie­szczo­ny (wy­tło­czo­ny) na zew­nętrz­nej stro­nie opra­wy


Źródła:

SJP.pl

Superekspresowy

→ su­pe­rek­spres


Patrz:superekspres

Źródła:

SJP.pl

Superelipsa

ro­dzaj krzy­wej pła­skiej


Su­pe­re­lip­sa, krzy­wa Lamé – krzy­wa pła­ska opi­sa­na we współ­rzęd­nych kar­tez­jań­skich rów­na­niem:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supereliptyczny

→ su­pe­re­lip­sa


Patrz:superelipsa

Źródła:

SJP.pl

Superesywny

przy­miot­nik

 (1.1) gram. od­po­wia­da­ją­cy na py­ta­nie „na kim? na czym?”


Źródła:

Wiktionary

Superfajny

po­tocz­nie: bar­dzo fajny


Źródła:

SJP.pl

Superfood

[czy­taj: superFUD] nie­przet­wo­rzo­ny po­karm po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go, bo­ga­ty w skład­ni­ki odżyw­cze; su­per­je­dze­nie, su­per­żyw­ność


Su­per­fo­od – ter­min mar­ke­tin­go­wy wy­ko­rzy­sty­wa­ny do okre­śla­nia nie­przet­wo­rzo­nej żyw­no­ści po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go, bo­ga­tej w skład­ni­ki odżyw­cze, któ­rych ilość i wła­ści­wo­ści mają dzia­łać ko­rzyst­nie na or­ga­nizm czło­wie­ka.

Ter­min po raz pier­wszy zo­stał użyty przez Aa­ro­na Mossa w cza­so­pi­śmie „Na­tu­re Nu­tri­tion” w 1998.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superforteca

po­pu­lar­na nazwa ame­ry­kań­skie­go bom­bow­ca B-29


Źródła:

SJP.pl

Superfosfat

uni­wer­sal­ny nawóz sztucz­ny


Su­per­fos­fat – nawóz fos­fo­ro­wy za­wie­ra­ją­cy roz­pu­szczal­ny w wo­dzie di­wo­do­ro­fos­fo­ran wap­nia, Ca(H2PO4)2. Naj­le­piej przys­wa­jal­ny przez ro­śli­ny jest w for­mie H2PO4-, jed­no­cze­śnie ta forma jest naj­bar­dziej po­dat­na na sorp­cję gle­bo­wą i prze­cho­dzi w nie­roz­pu­szczal­ne w wo­dzie sole glinu, że­la­za, wap­nia. Otrzy­my­wa­ny głów­nie z fos­fo­ry­tów i apa­ty­tów przez dzia­ła­nie na nie kwa­sa­mi mi­ne­ral­ny­mi. Nawóz może mieć formę drob­no­ziar­ni­stą (py­li­stą) albo gra­nu­lo­wa­ną (drob­ne zia­ren­ka o śred­ni­cy 2–4 mm).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supergigant

Su­per­gi­gant – naj­młod­sza olim­pij­ska kon­ku­ren­cja nar­ciar­stwa al­pej­skie­go, roz­gry­wa­na za­rów­no przez ko­bie­ty, jak i męż­czyzn, poś­red­nia w swoim cha­rak­te­rze mię­dzy zja­zdem a sla­lo­mem gi­gan­tem.

Su­per­gi­gant to druga z kon­ku­ren­cji szyb­ko­ścio­wych. Dla męż­czyzn róż­ni­ca po­zio­mów mię­dzy star­tem a metą wy­no­si 500–650 m, a dla ko­biet 400–600 m.


Źródła:

Wikipedia

Supergromada

astro­no­micz­na jed­nost­ka or­ga­ni­za­cji ma­te­rii obej­mu­ją­ca gro­ma­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) astr. zgru­po­wa­nie ogrom­nej licz­by grup i gro­mad ga­lak­tyk;


Su­per­gro­ma­da – zgru­po­wa­nie setek lub ty­się­cy grup i gro­mad ga­lak­tyk. Su­per­gro­ma­dy są jed­ny­mi z naj­więk­szych zna­nych struk­tur we Wszechś­wie­cie. Ist­nie­nie su­per­gro­mad wska­zu­je na to, że ga­lak­ty­ki są ro­zło­żo­ne we Wszechś­wie­cie nie­rów­no­mier­nie, nawet w du­żych ska­lach. Więk­szość z nich łączy się w grupy i gro­ma­dy, przy czym grupy za­wie­ra­ją do 50 ga­lak­tyk, a gro­ma­dy do kilku ty­się­cy. Te grupy i gro­ma­dy, a także do­dat­ko­we odi­zo­lo­wa­ne ga­lak­ty­ki, two­rzą razem więk­sze struk­tu­ry zwane wła­śnie su­per­gro­ma­da­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Supergrupa

1. w bio­lo­gii: umow­na ka­te­go­ria sy­ste­ma­tycz­na, okre­śla­ją­ca naj­waż­niej­sze linie roz­wo­jo­we eu­ka­rion­tów;
2. w mu­zy­ce: ze­spół zło­żo­ny ze sław­nych in­stru­men­ta­li­stów i wo­ka­li­stów; su­pe­rze­spół


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. ze­spół all stars


Su­per­gru­pa – w mu­zy­ce, głów­nie roc­ko­wej, ze­spół skła­da­ją­cy się ze zna­nych z wcze­śniej­szej ka­rie­ry in­stru­men­ta­li­stów i wo­ka­li­stów. Wy­jąt­ko­wo zda­rza się forma "su­pe­rze­spół". W jaz­zie, gdzie wspól­ne wy­stę­po­wa­nie mu­zy­ków zwią­za­nych z róż­ny­mi gru­pa­mi jest bar­dziej po­wszech­ne, po­dob­ne zna­cze­nie ma nazwa "ze­spół all stars".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Supergrypa

cięż­ka, ostra po­stać grypy


Źródła:

SJP.pl

Supergwiazda

gwia­zda fil­mo­wa, pio­sen­kar­ka, pio­sen­karz itp. o świa­to­wej sła­wie; su­perg­wia­zdor, su­per­star, me­gag­wia­zda, me­gag­wia­zdor


Su­perg­wia­zda (ang. "Su­per­star") – ame­ry­kań­ska ko­me­dia ro­man­tycz­na z 1999 roku w re­ży­se­rii Bruce'a McCullocha.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supergwiazdor

gwia­zdor fil­mo­wa, pio­sen­karz itp. o świa­to­wej sła­wie; su­perg­wia­zda, su­per­star, me­gag­wia­zda, me­gag­wia­zdor


Źródła:

SJP.pl

Supergwiazdorka

→ su­perg­wia­zdor


Patrz:supergwiazdor

Źródła:

SJP.pl

Supergłośnik

typ ko­lum­ny gło­śni­ko­wej


Źródła:

SJP.pl

Supergłupota

wiel­ka głu­po­ta


Źródła:

SJP.pl

Superheros

su­per­bo­ha­ter;
1. fik­cyj­na po­stać ob­da­rzo­na po­nad­prze­cięt­ny­mi, czę­sto nad­ludz­ki­mi mo­ca­mi, wal­czą­ca ze złem;
2. prze­no­śnie: osoba bar­dzo od­waż­na, do­ko­nu­ją­ca niez­wy­kłych czy­nów


Źródła:

SJP.pl

Superheterodyna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ra­dio­od­bior­nik, który wy­ko­rzy­stu­je za­sa­dę prze­mia­ny czę­stot­li­wo­ści po­przez mie­sza­nie sy­gna­łu wiel­kiej czę­stot­li­wo­ści z sy­gna­łem lo­kal­ne­go ge­ne­ra­to­ra;


Su­per­he­te­ro­dy­na (łac. "super-" 'ponad-', gr. "he­te­ro-" ‘różne’ i "dyna" ‘moc’) – ra­dio­od­bior­nik wy­ko­rzy­stu­ją­cy za­sa­dę prze­mia­ny czę­stot­li­wo­ści po­przez mie­sza­nie sy­gna­łu wiel­kiej czę­stot­li­wo­ści z sy­gna­łem lo­kal­ne­go ge­ne­ra­to­ra (he­te­ro­dy­ny).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Superhit

po­tocz­nie: wiel­ki hit; me­ga­hit, su­per­prze­bój, me­ga­prze­bój


Źródła:

SJP.pl

Superikonoskop

lampa elek­tro­no­wa sto­so­wa­na w ka­me­rach te­le­wi­zyj­nych; emi­tron


Źródła:

SJP.pl

Superinstrukcja

po­tocz­nie: świet­na, przej­rzy­sta in­struk­cja


Źródła:

SJP.pl

Superinteligencja

Su­pe­rin­te­li­gen­cja lub nad­ludz­ka in­te­li­gen­cja – hi­po­te­tycz­ny agent prze­wyż­sza­ją­cy in­te­lek­tu­al­nie każ­de­go ist­nie­ją­ce­go czło­wie­ka, prak­tycz­nie we wszyst­kich aspek­tach, w tym rów­nież kre­a­tyw­no­ścią, mą­dro­ścią i umie­jęt­no­ścia­mi spo­łecz­ny­mi. Hi­po­te­tycz­ny­mi przy­kła­da­mi su­pe­rin­te­li­gen­cji mogą być post­lu­dzie, sztucz­ne in­te­li­gen­cje lub przed­sta­wi­cie­le cy­wi­li­za­cji po­za­ziem­skich. „Su­pe­rin­te­li­gen­cja” to rów­nież okre­śle­nie po­zio­mu in­te­li­gen­cji ta­kiej osoby.


Źródła:

Wikipedia

Superintendent

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Superior

prze­ło­żo­ny w za­ko­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superiorka

→ su­pe­rior


Patrz:superior

Źródła:

SJP.pl

Superjacht

duży, luk­su­so­wy jacht


Źródła:

SJP.pl

Superjednostka

bar­dzo duża jed­nost­ka or­ga­ni­za­cyj­na


Su­per­jed­nost­ka – bu­dy­nek miesz­kal­ny w Ka­to­wi­cach, usy­tu­o­wa­ny w dziel­ni­cy Śród­mie­ście, przy alei W. Kor­fan­te­go 16-32, w po­bli­żu ronda gen. J. Zięt­ka. Wznie­sio­ny zo­stał w dru­giej po­ło­wie lat 60. XX wieku we­dług pro­jek­tu ar­chi­tek­ta Mie­czy­sła­wa Króla i kon­struk­to­ra Fran­cisz­ka Klim­ka. Jest jed­nym z naj­więk­szych bu­dyn­ków tego typu w Pol­sce, w któ­rym znaj­du­ją się łącz­nie 764 miesz­ka­nia. Jest w za­rzą­dzie Ka­to­wic­kiej Spół­dziel­ni Miesz­ka­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superjedzenie

nie­przet­wo­rzo­ny po­karm po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go, bo­ga­ty w skład­ni­ki odżyw­cze; su­per­fo­od, su­per­żyw­ność


Źródła:

SJP.pl

Superkicz

kicz w naj­wyż­szym stop­niu


Źródła:

SJP.pl

Superklej

bar­dzo mocny, szyb­ko wią­żą­cy klej


Źródła:

SJP.pl

Superkombinacja

kon­ku­ren­cja w nar­ciar­stwie al­pej­skim (sla­lom oraz skró­co­ny zjazd lub su­per­gi­gant)


Su­per­kom­bi­na­cja – jedna z kon­ku­ren­cji w nar­ciar­stwie al­pej­skim, w 2005 roku wpro­wa­dzo­na przez Mię­dzy­na­ro­do­wą Fe­de­ra­cję Nar­ciar­ską (FIS). Skła­da się z jed­ne­go prze­ja­zdu sla­lo­mu oraz skró­co­ne­go zja­zdu (lub z su­per­gi­gan­ta). Oba prze­ja­zdy mogą być roz­gry­wa­ne w do­wol­nej ko­lej­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superkomitet

ko­mi­tet, któ­re­go człon­ko­wie na­le­żą do róż­nych par­tii po­li­tycz­nych lub or­ga­ni­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Superkomputer

Su­per­kom­pu­ter – kom­pu­ter znacz­nie prze­wyż­sza­ją­cy moż­li­wo­ścia­mi po­wszech­nie uży­wa­ne kom­pu­te­ry, w szcze­gól­no­ści dy­spo­nu­ją­cy wie­lo­krot­nie więk­szą mocą obli­cze­nio­wą. Okre­śle­nie po­ja­wi­ło się w la­tach 60. XX w. w od­nie­sie­niu do kom­pu­te­rów pro­du­ko­wa­nych przez CDC i póź­niej przez przed­się­bior­stwo Cray.


Źródła:

Wikipedia

Superkomputerowiec

kom­pu­te­ro­wiec o szcze­gól­nych kwa­li­fi­ka­cjach, nie­prze­cięt­nych umie­jęt­no­ściach itp.


Źródła:

SJP.pl

Superkomputerowy

→ su­per­kom­pu­ter


Patrz:superkomputer

Źródła:

SJP.pl

Superkomórka

su­per­ko­mór­ka bu­rzo­wa - ro­dzaj burzy z wi­ru­ją­cym prą­dem wstę­pu­ją­cym po­wie­trza


Źródła:

SJP.pl

Superkomórkowy

→ su­per­ko­mór­ka


Patrz:superkomórka

Źródła:

SJP.pl

Superkontynent

ląd, w skład któ­re­go wcho­dzi wię­cej niż jeden współ­czes­ny kon­ty­nent


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geol. masa lądu skła­da­ją­ca się z wię­cej niż jed­ne­go współ­czes­ne­go kon­ty­nen­tu;


Su­per­kon­ty­nent – wiel­ka masa lądu, w skład któ­rej wcho­dził wię­cej niż jeden współ­czes­ny kon­ty­nent (płyta kon­ty­nen­tal­na). Po­nie­waż sama de­fi­ni­cja kon­ty­nen­tu jest umow­na i spor­na, po­dob­nie jest z de­fi­ni­cją su­per­kon­ty­nen­tu. Zaz­wy­czaj używa się jej w od­nie­sie­niu do daw­nych okre­sów ge­o­lo­gicz­nych, kiedy to współ­czes­ne kon­ty­nen­ty two­rzy­ły więk­sze ca­ło­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Superkontynentalny

zwią­za­ny z lądem bę­dą­cym po­łą­cze­niem wszyst­kich kon­ty­nen­tów


Źródła:

SJP.pl

Superksiężyc

Księ­życ w pełni znaj­du­ją­cy się w naj­bli­żej od­le­gło­ści od Ziemi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. astr. księ­życ w pełni, ob­ser­wo­wa­ny w sy­zy­gij­nym pe­ry­ge­um;


Su­perk­się­życ – po­tocz­na i astro­lo­gicz­na nazwa Księ­ży­ca w pełni, znaj­du­ją­ce­go w sy­zy­gij­nym pe­ry­ge­um swo­jej or­bi­ty. Księ­życ osią­ga wów­czas najm­niej­szą od­le­głość od Ziemi. We­dług da­nych NASA w tym po­ło­że­niu Księ­życ dla ob­ser­wa­to­rów jest do 14% więk­szy i świe­ci do 30% ja­śniej niż w apo­ge­um. Opi­nie o moż­li­wo­ści wy­wo­ły­wa­nia przez Księ­życ w tym po­ło­że­niu szcze­gól­nie ni­szczy­ciel­skich zja­wisk, jak fale oce­a­nicz­ne, trzę­sie­nia ziemi, wy­bu­chy wul­ka­nów, nie mają pot­wier­dze­nia w ba­da­niach zja­wisk przy­ro­dy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Superkwas

Su­perk­was – kwas (lub mie­sza­ni­na kwa­sów) o wy­jąt­ko­wo dużej mocy. Naj­czę­ściej przyj­mu­je się, że su­perk­was to układ kwa­so­wy, który po­sia­da w da­nych wa­run­kach więk­szą kwa­so­wość niż 100% kwasu siar­ko­we­go lub w przy­pad­ku kwa­sów Le­wi­sa – od pen­ta­flu­or­ku an­ty­mo­nu (#PATRZ). Ter­min do­ty­czy zaz­wy­czaj ukła­dów nie­wod­nych, a do po­rów­ny­wa­nia mocy su­perk­wa­sów sto­su­je się funk­cję kwa­so­wo­ści Ham­met­ta "H"0.


Źródła:

Wikipedia

Superlativus

su­per­la­ti­wus; su­per­la­tyw; w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. sto­pień naj­wyż­szy przy­miot­ni­ka albo przy­słów­ka;
2. przy­miot­nik albo przy­słó­wek w stop­niu naj­wyż­szym


Źródła:

SJP.pl

Superlatiwus

su­per­la­ti­vus; su­per­la­tyw; w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. sto­pień naj­wyż­szy przy­miot­ni­ka albo przy­słów­ka;
2. przy­miot­nik albo przy­słó­wek w stop­niu naj­wyż­szym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gram. naj­wyż­szy sto­pień przy­miot­ni­ka i przy­słów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Superlatyw

1. su­per­la­ti­wus; su­per­la­ti­vus; w ję­zy­koz­naw­stwie:
a) sto­pień naj­wyż­szy przy­miot­ni­ka albo przy­słów­ka;
b) przy­miot­nik albo przy­słó­wek w stop­niu naj­wyż­szym;
2. zwy­kle w licz­bie mno­giej: słowa wy­ra­ża­ją­ce za­chwyt;
3. nie­raz prze­sad­nie do­dat­nia ocena kogoś lub cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gram. naj­wyż­szy sto­pień przy­miot­ni­ka i przy­słów­ka

 (1.2) zob. su­per­la­ty­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Superlatywizm

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) prze­sad­ne po­słu­gi­wa­nie się su­per­la­ty­wa­mi


Źródła:

Wiktionary

Superlatywny

przy­miot­nik

 (1.1) sta­no­wią­cy su­per­la­tyw


Źródła:

Wiktionary

Superlatywy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) słowa uz­na­nia

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|su­per­la­tyw.


Źródła:

Wiktionary

Superlekki

po­tocz­nie: bar­dzo lekki


Źródła:

SJP.pl

Superliga

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Superligowy

→ su­per­li­ga


Patrz:superliga

Źródła:

SJP.pl

Superlotniskowiec

bar­dzo duży lot­ni­sko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Supermacho

[czy­taj: su­per­ma­czo] męż­czyz­na niez­wy­kle przy­stoj­ny, do­brze zbu­do­wa­ny, ma­ją­cy silny cha­rak­ter i nadz­wy­czaj­ny umysł; su­per­men i macho w jed­nym


Źródła:

SJP.pl

Superman

[czy­taj: SUpermen] po­tocz­nie: męż­czyz­na odz­na­cza­ją­cy się niez­wy­kły­mi ce­cha­mi fi­zycz­ny­mi i umy­sło­wy­mi, od­no­szą­cy suk­ce­sy i ma­ją­cy po­wo­dze­niu u ko­biet; su­per­men, su­per­męż­czyz­na


Su­per­man (jego "alter ego" – Clark Kent, uro­dzo­ny jako Kal-El) – fik­cyj­na po­stać (su­per­bo­ha­ter), znany z serii ko­mik­sów wy­da­wa­nych przez DC Co­mics, oraz wszel­kich adap­ta­cji zwią­za­nych z tą po­sta­cią. Zo­stał stwo­rzo­ny przez Joego Shu­ste­ra i Jerry’ego Sie­ge­la. Po raz pier­wszy po­ja­wił się w ma­ga­zy­nie "Ac­tion Co­mics vol. 1 #1" (czer­wiec 1938 roku).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supermanka

→ su­per­man [czy­taj: su­per­men­ka]; su­per­men­ka


Źródła:

SJP.pl

Supermaraton

bieg dłuż­szy od ma­ra­to­nu, li­czą­cy nawet kil­ka­set ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl

Supermaratończyk

osoba star­tu­ją­ca w su­per­ma­ra­to­nie


Źródła:

SJP.pl

Supermaratoński

o biegu: ma­ją­cy cha­rak­ter su­per­ma­ra­to­nu


Źródła:

SJP.pl

Supermarkecik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od su­per­mar­ket


Źródła:

Wiktionary

Supermarket

duży, wie­lo­bran­żo­wy sklep sa­mo­ob­słu­go­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hand. ogrom­ny, sa­mo­ob­słu­go­wy sklep wie­lo­bran­żo­wy;


Su­per­mar­ket – sklep o po­wierzch­ni sprze­da­żo­wej od 400 m² do 2499 m² pro­wa­dzą­cy sprze­daż głów­nie w sy­ste­mie sa­mo­ob­słu­go­wym, ofe­ru­ją­cy sze­ro­ki asor­ty­ment ar­ty­ku­łów żyw­no­ścio­wych oraz ar­ty­ku­łów nie­żyw­no­ścio­wych czę­ste­go za­ku­pu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Supermarketowy

→ su­per­mar­ket


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z su­per­mar­ke­tem, do­ty­czą­cy su­per­mar­ke­tu


Patrz:supermarket

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Supermasywny

ma­ją­cy po­tęż­ną masę, np. su­per­ma­syw­na czar­na dziu­ra - czar­na dziu­ra o masie rzędu mi­lio­nów lub mi­liar­dów mas Słoń­ca


Źródła:

SJP.pl

Supermaszyna

ma­szy­na opar­ta na naj­no­wo­cze­śniej­szej tech­no­lo­gii


Źródła:

SJP.pl

Supermen

[czy­taj: SUpermen] po­tocz­nie: męż­czyz­na odz­na­cza­ją­cy się niez­wy­kły­mi ce­cha­mi fi­zycz­ny­mi i umy­sło­wy­mi, od­no­szą­cy suk­ce­sy i ma­ją­cy po­wo­dze­niu u ko­biet; su­per­man, su­per­męż­czyz­na


Źródła:

SJP.pl

Supermenka

→ su­per­men; su­per­man­ka


Su­per­men­ka – pio­sen­ka Kayah, drugi sin­gel z płyty "Zebra", wy­da­ny w maju 1997. W ut­wo­rze wy­ko­rzy­sta­no frag­ment pio­sen­ki Ste­vie­go Won­de­ra "I Just Cal­led to Say I Love You". Na­gra­nia zre­a­li­zo­wa­no w stu­diu na­gra­nio­wym CCS Stu­dio w War­sza­wie w stycz­niu i lutym 1997 roku. Pio­sen­ka i wi­de­o­klip "Su­per­men­ka" były no­mi­no­wa­ne do na­gro­dy Fry­de­ryk i otrzy­ma­ły no­mi­na­cje do na­gród Ma­chi­ne­ry'97. Pio­sen­ka „Su­per­men­ka” za­ję­ła 7. miej­sce w Zło­tej dzie­siąt­ce gali PlayBox '97 w 1998 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supermiasto

1. wiel­kie, po­tęż­ne mia­sto;
2. bar­dzo pię­kne, przy­jaz­ne mia­sto


Źródła:

SJP.pl

Supermoc

nad­na­tu­ral­na umie­jęt­ność su­per­bo­ha­te­ra


Źródła:

SJP.pl

Supermocarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) polit. po­tęż­ne pań­stwo, po­sia­da­ją­ce broń ato­mo­wą


Su­per­mo­car­stwo ( su­per­po­wer) – pań­stwo (mo­car­stwo) dy­spo­nu­ją­ce naj­więk­szym po­ten­cja­łem po­li­tycz­nym, mi­li­tar­nym oraz go­spo­dar­czym i mo­gą­ce w sku­tecz­ny spo­sób kre­o­wać sto­sun­ki glo­bal­ne, przez co ma więk­sze zna­cze­nie od po­zo­sta­łych mo­carstw.

Au­to­rem ter­mi­nu „su­per­mo­car­stwo” jest Wil­liam Fox, który w 1944 okre­ślił USA, ZSRR, Wiel­ką Bry­ta­nię mia­nem „su­per­mo­carstw”, co ro­zu­miał jako glo­bal­ną po­zy­cję wyż­szą od do­tych­cza­so­wych mo­carstw.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Supermocny

wy­jąt­ko­wo silny lub wy­trzy­ma­ły


Źródła:

SJP.pl

Supermodel

bar­dzo znany model


Su­per­mo­del – drugi stu­dyj­ny album ame­ry­kań­skiej grupy Fo­ster the Pe­o­ple, wy­da­ny 14 marca 2014 roku przez wyt­wór­nię Co­lum­bia Re­cords.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supermodelka

→ su­per­mo­del


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bar­dzo znana mo­del­ka;


Su­per­mo­del­ka – okre­śle­nie do­brze za­ra­bia­ją­cej mo­del­ki, zaz­wy­czaj ma­ją­cej dobrą re­pu­ta­cję na całym świe­cie i ma­ją­cej doś­wiad­cze­nie za­rów­no w za­kre­sie mody luk­su­so­wej, jak i mo­de­lin­gu ko­mer­cyj­ne­go. Ter­min „su­per­mo­del­ka” zo­stał roz­po­wszech­nio­ny w la­tach 80. XX wieku.


Patrz:supermodel

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Supermęski

przy­miot­nik

 (1.1) pot. żart. ma­ją­cy ewi­dent­ne cechy mę­skie


Źródła:

Wiktionary

Supermężczyzna

męż­czyz­na odz­na­cza­ją­cy się niez­wy­kły­mi ce­cha­mi fi­zycz­ny­mi i umy­sło­wy­mi, od­no­szą­cy suk­ce­sy i ma­ją­cy po­wo­dze­niu u ko­biet; su­per­men, su­per­man


Źródła:

SJP.pl

Supernak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Supernatant

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) górna, płyn­na war­stwa znad osadu; rozt­wór znad osadu


Źródła:

Wiktionary

Superniski

po­tocz­nie: bar­dzo niski


Źródła:

SJP.pl

Superniszczyciel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ni­szczy­ciel o bar­dzo dużej sile ra­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Supernova

gwia­zda zmien­na o jas­no­ści wzra­sta­ją­cej jed­no­cze­śnie z wy­rzu­ca­niem przez nią zew­nętrz­nych warstw ma­te­rii, przy­pu­szczal­nie w związ­ku z przeksz­tał­ca­niem się w gwia­zdę ne­u­tro­no­wą; su­per­no­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) astr. su­per­no­wa;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Supernowa

gwia­zda zmien­na o jas­no­ści wzra­sta­ją­cej jed­no­cze­śnie z wy­rzu­ca­niem przez nią zew­nętrz­nych warstw ma­te­rii, przy­pu­szczal­nie w związ­ku z przeksz­tał­ca­niem się w gwia­zdę ne­u­tro­no­wą; su­per­no­va


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) astr. gwia­zda, któ­rej jas­ność gwał­tow­nie wzro­sła na sku­tek wy­bu­cho­we­go odrzu­ce­nia przez nią swo­ich zew­nętrz­nych warstw;


Su­per­no­wa – ter­min okre­śla­ją­cy kilka ro­dza­jów kos­micz­nych ek­sploz­ji po­wo­du­ją­cych pow­sta­nie na nie­bie niez­wy­kle jas­ne­go obiek­tu, który już po kilku ty­god­niach lub mie­sią­cach staje się nie­mal nie­wi­docz­ny. Są dwie moż­li­we drogi pro­wa­dzą­ce do ta­kie­go wy­bu­chu: w ją­drze ma­syw­nej gwia­zdy prze­sta­ły za­cho­dzić re­ak­cje ter­mo­ją­dro­we bądź za­cho­dzi pro­ces po­chła­nia­ją­cy pro­mie­nio­wa­nie (kre­a­cja par, fo­to­de­zin­te­gra­cja), a zmniej­sze­nie ci­śnie­nia pro­mie­nio­wa­nia po­wo­du­je za­pa­da­nie się gwia­zdy pod włas­nym cię­ża­rem; bądź też biały ka­rzeł tak długo po­bie­rał ma­te­rię z są­sied­niej gwia­zdy, aż prze­kro­czył masę Chan­dra­sek­ha­ra, co do­pro­wa­dzi­ło do ek­sploz­ji ter­mo­ją­dro­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Supernowoczesny

przy­miot­nik

 (1.1) bar­dzo no­wo­czes­ny


Źródła:

Wiktionary

Superodporny

po­tocz­nie: bar­dzo od­por­ny


Źródła:

SJP.pl

Superokazja

po­tocz­nie: niez­wy­kle sprzy­ja­ją­ca okaz­ja, prze­wyż­sza­ją­ca inne


Źródła:

SJP.pl

Superorganizm

or­ga­nizm skła­da­ją­cy się z wielu mniej­szych or­ga­niz­mów tego sa­me­go ga­tun­ku


Su­pe­ror­ga­nizm, na­dor­ga­nizm – kon­cep­cja ist­nie­nia or­ga­niz­mu skła­da­ją­ce­go się z wielu mniej­szych or­ga­niz­mów tego sa­me­go ga­tun­ku. Od­no­si się ona zwła­szcza do ko­lo­nii owa­dów spo­łecz­nych. Ich kasty po­rów­nu­je się do róż­nych na­rzą­dów jed­ne­go osob­ni­ka, a po­szcze­gól­ne osob­ni­ki – do ko­mó­rek. Niek­tó­rzy po­stu­lu­ją od­nie­sie­nie su­pe­ror­ga­niz­mu także do ludzi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superortikon

ro­dzaj lampy ana­li­zu­ją­cej, któ­rej dzia­ła­nie jest opar­te na zja­wi­sku fo­to­e­mi­sji i pro­ce­sie wy­bie­ra­nia ele­men­tów obra­zu ła­dun­ko­we­go za po­mo­cą wiąz­ki elek­tro­nów; or­ti­kon obra­zo­wy


Źródła:

SJP.pl

Superoryginalny

po­tocz­nie: bar­dzo ory­gi­nal­ny


Źródła:

SJP.pl

Superowo

przy­słó­wek

 (1.1) młodz. bar­dzo po­zy­tyw­nie


Źródła:

Wiktionary

Superowoc

owoc szcze­gól­nie bo­ga­ty w skład­ni­ki odżyw­cze, uz­na­wa­ny za wy­jąt­ko­wo ko­rzyst­ny dla zdro­wia


Źródła:

SJP.pl

Superowość

→ su­pe­ro­wy; od­lo­to­wość, bom­bo­wość, cza­der­skość


Źródła:

SJP.pl

Superowulacja

uwol­nie­nie w jed­nym cza­sie kilku lub kil­ku­na­stu ko­mó­rek ja­jo­wych z pę­knię­tych doj­rza­łych pę­che­rzy­ków jaj­ni­ko­wych


Su­pe­ro­wu­la­cja – uwol­nie­nie w jed­nym cza­sie kilku (kil­ku­na­stu) ko­mó­rek ja­jo­wych z pę­knię­tych doj­rza­łych pę­che­rzy­ków jaj­ni­ko­wych. Su­pe­ro­wu­la­cja może być pro­ce­sem na­tu­ral­nym bądź sty­mu­lo­wa­nym przez czło­wie­ka. Sto­so­wa­na u samic daw­czyń ko­mó­rek ja­jo­wych w tech­ni­ce prze­no­sze­nia za­rod­ków, w wy­ni­ku czego można znacz­nie zwięk­szyć licz­bę po­tom­stwa zwie­rząt o po­żą­da­nych ce­chach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superowy

po­tocz­nie: fajny, do­sko­na­ły, fa­jo­wy


przy­miot­nik

 (1.1) młodz. bar­dzo atrak­cyj­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Superparametr

hi­per­pa­ra­metr;
1. w ucze­niu ma­szy­no­wym: pa­ra­metr, któ­re­go war­tość jest usta­wia­na przed roz­po­czę­ciem pro­ce­su ucze­nia;
2. w sta­ty­sty­ce ba­y­e­sow­skiej: pa­ra­metr a prio­ri


Źródła:

SJP.pl

Superpaństwo

1. po­tęż­ne pań­stwo ma­ją­ce wpływ na po­li­ty­kę świa­to­wą; su­per­mo­car­stwo;
2. pań­stwo ide­al­ne


Źródła:

SJP.pl

Superpełnia

peł­nia księ­ży­ca zbie­ga­ją­ca się z naj­bliż­szym punk­tem jego or­bi­ty wokół Ziemi


Źródła:

SJP.pl

Superpilny

przy­miot­nik

 (1.1) szcze­gól­nie pilny


Źródła:

Wiktionary

Superpodniecający

po­tocz­nie: bar­dzo pod­nie­ca­ją­cy


Źródła:

SJP.pl

Superpomysł

wspa­nia­ły, ge­nial­ny po­mysł


Źródła:

SJP.pl

Superpopularny

po­tocz­nie: bar­dzo po­pu­lar­ny


Źródła:

SJP.pl

Superpotęga

pań­stwo o ogrom­nej sile eko­no­micz­nej i mi­li­tar­nej


Źródła:

SJP.pl

Superpotężny

po­tocz­nie: niez­wy­kle po­tęż­ny


Źródła:

SJP.pl

Superpozycja

w fi­zy­ce: zło­że­nie pól lub sta­nów kwan­to­wych, np. na­kła­da­nie się fal


Su­per­po­zy­cja – włas­ność roz­wią­zań rów­na­nia róż­nicz­ko­we­go prze­ja­wia­ją­ca się w tym, że suma dwóch roz­wią­zań także jest roz­wią­za­niem rów­na­nia. W pod­sta­wo­wym sen­sie włas­ność ta może zo­stać wy­ra­żo­na w inny spo­sób przez twier­dze­nie, że prze­strzeń roz­wią­zań rów­na­nia jest prze­strze­nią li­nio­wą. Tak wy­ra­żo­ne twier­dze­nie po­zo­sta­je praw­dzi­we, jeśli rów­na­nie róż­nicz­ko­we jest li­nio­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superpozycyjny

→ su­per­po­zy­cja


Patrz:superpozycja

Źródła:

SJP.pl

Superprecyzyjny

wy­jąt­ko­wo pre­cy­zyj­ny, do­kład­ny


Źródła:

SJP.pl

Superprodukcja

Su­per­pro­duk­cja – pol­ski film ko­me­dio­wy z 2002 roku w re­ży­se­rii Ju­liu­sza Ma­chul­skie­go. Zdję­cia trwa­ły 29 dni – od 22 kwiet­nia do 20 maja 2002 r.


Źródła:

Wikipedia

Superprojekcja

w kry­mi­na­li­sty­ce: tech­ni­ka po­le­ga­ją­ca na na­kła­da­niu obra­zu czasz­ki na różne zdję­cia fo­to­gra­ficz­ne głów osób o dom­nie­ma­nym po­do­bień­stwie


Su­per­pro­jek­cja – me­to­da iden­ty­fi­ka­cji zwłok na pod­sta­wie czasz­ki opra­co­wa­na w la­tach 30. XX wieku. Po­le­ga na na­kła­da­niu na wy­se­pa­ro­wa­ne zdję­cie czasz­ki zdję­cia dom­nie­ma­nej osoby wy­ko­na­ne­go za jej życia i po­rów­ny­wa­niu punk­tów an­tro­po­me­trycz­nych. Jeśli głów­ne punk­ty się po­kry­wa­ją, można z dużą pew­no­ścią stwier­dzić, że czasz­ka i zdję­cie na­le­ża­ły do tej samej osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superprzebój

wiel­ki prze­bój, hit; su­per­hit


Źródła:

SJP.pl

Superpuchar

Su­per­pu­char – tro­fe­um w spor­cie klu­bo­wym. Zaz­wy­czaj jest to jeden mecz, pod ko­niec se­zo­nu (lub na po­cząt­ku ko­lej­ne­go) po­mię­dzy zwy­cięz­cą ligi kra­jo­wej, a zdo­byw­cą pu­cha­ru kraju (np. Su­per­pu­char Pol­ski po­mię­dzy zwy­cięz­cą Ek­stra­kla­sy, a zdo­byw­cą Pu­cha­ru Pol­ski).


Źródła:

Wikipedia

Superpółśredni

w bok­sie za­wo­do­wym: waga su­per­półś­red­nia - ka­te­go­ria wa­go­wa o li­mi­cie 154 fun­tów (69,853 kg); waga ju­niorś­red­nia


Źródła:

SJP.pl

Superpłaski

po­tocz­nie: bar­dzo pła­ski


Źródła:

SJP.pl

Superreakcyjny

→ su­per­re­ak­cja


Patrz:superreakcja

Źródła:

SJP.pl

Superrealistyczny

wy­jąt­ko­wo re­a­li­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Superrecenzent

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba do­ko­nu­ją­ca re­cenz­ji na dru­gim eta­pie oce­nia­nia ma­te­ria­łu


Su­per­re­cen­zent – tajny re­cen­zent w prze­wo­dzie ha­bi­li­ta­cyj­nym po­wo­ły­wa­ny przez Cen­tral­ną Ko­mi­sję do Spraw Stop­ni i Ty­tu­łów już po ko­lok­wium ha­bi­li­ta­cyj­nym (ko­mi­sja po­wo­ły­wa­ła dwóch). Jego opi­nia była de­cy­du­ją­ca w kwe­stii na­da­nia ha­bi­li­tan­to­wi stop­nia dok­to­ra ha­bi­li­to­wa­ne­go. Cen­tral­na Ko­mi­sja do Spraw Stop­ni i Ty­tu­łów pro­wa­dzi­ła listę spe­cja­li­stów we­dług dy­scy­plin i dzie­dzin KBN. Urząd su­per­re­cen­zen­ta zo­stał zlik­wi­do­wa­ny w 2006 roku po zmia­nie prze­pi­sów o na­da­wa­niu stop­ni na­u­ko­wych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Superresort

po­łą­cze­nie kilku mi­ni­sterstw


Źródła:

SJP.pl

Superrząd

w po­li­ty­ce: rząd po­nad­pań­stwo­wy


Źródła:

SJP.pl

Supersam

po­tocz­nie: duży sklep sa­mo­ob­słu­go­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. hand. duży sklep sa­mo­ob­słu­go­wy


Su­per­sam – wiel­ki sklep sa­mo­ob­słu­go­wy, więk­szy od samu i mniej­szy od me­ga­sa­mu.

Su­per­sa­my za­czę­ły pow­sta­wać w Pol­sce w pier­wszej po­ło­wie lat 60. XX wieku. Pier­wszy sklep tego ro­dza­ju zo­stał ot­war­ty 6 czerw­ca 1962 roku w War­sza­wie.

Obiekt pod tą nazwą dzia­łał rów­nież m.in. w Poz­na­niu (su­per­sam „Kasia” przy ul. 27 Grud­nia, zam­knię­ty w 2018) oraz Ka­li­szu (przy al. Woj­ska Pol­skie­go 53a).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Supersamiec

Su­per­sa­miec (ang. "Su­per­bad") – ame­ry­kań­ska ko­me­dia z 2007 roku.


Źródła:

Wikipedia

Supersamochód

uni­kal­ny sa­mo­chód spor­to­wy o ek­stre­mal­nych osią­gach i naj­no­wszych tech­no­lo­giach


Śred­nie su­per­sa­mo­cho­dy


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superscope

[czy­taj: su­per­skołp] hand­lo­wa nazwa obra­zu ana­mor­fo­tycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Superset

me­to­da tre­nin­go­wa po­le­ga­ją­ca na wy­ko­ny­wa­niu dwóch ćwi­czeń jedno po dru­gim, bez przer­wy mię­dzy nimi


Źródła:

SJP.pl

Supersexy

wy­jąt­ko­wo sek­sow­ny


Źródła:

SJP.pl

Supersieć

mo­no­krysz­ta­ły zbu­do­wa­ne z na­prze­mien­nych warstw o róż­nym skła­dzie che­micz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. pe­rio­dycz­na struk­tu­ra kry­sta­licz­na, naj­czę­ściej skła­da­ją­ca się z na­stę­pu­ją­cych po sobie stud­ni kwan­to­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Supersilny

po­tocz­nie: nadz­wy­czaj silny, bar­dzo silny; ek­stra­sil­ny


Źródła:

SJP.pl

Superski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Supersoniczny

przy­miot­nik

 (1.1) naddź­wię­ko­wy


Źródła:

Wiktionary

Superspektakl

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) efek­tow­ne, bo­ga­te wi­do­wi­sko, spek­takl


Źródła:

Wiktionary

Superstar

gwia­zda fil­mo­wa, pio­sen­kar­ka, pio­sen­karz itp. o świa­to­wej sła­wie; su­perg­wia­zda, su­perg­wia­zdor, me­gag­wia­zda, me­gag­wia­zdor


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superstop

stop o dużej ża­ro­wy­trzy­ma­ło­ści i ża­ro­od­por­no­ści; nad­stop


Źródła:

SJP.pl

Superstrada

1. droga po­sia­da­ją­ca dwie jezd­nie, zwy­kle roz­dzie­lo­ne pasem zie­le­ni; droga dwu­jezd­nio­wa;
2. śro­do­wi­sko­wo: glo­bal­na, zin­te­gro­wa­na, sze­ro­ko­pas­mo­wa sieć mul­ti­me­dial­na


Źródła:

SJP.pl

Superstrat

język lud­no­ści na­pły­wo­wej, który na­war­stwia się na język lud­no­ści miej­sco­wej


Źródła:

SJP.pl

Superstruna

hi­po­te­tycz­ny pod­sta­wo­wy skład­nik ma­te­rii


Źródła:

SJP.pl

Superstulatek

osoba ma­ją­ca sto dzie­sięć lub wię­cej lat


Su­per­stu­la­tek ( su­per­cen­te­na­rian) – osoba, która osią­gnę­ła wiek 110 lat lub wię­cej. Wiek ten osią­ga ok. jeden na ty­siąc stu­lat­ków. We­dług Ge­ron­to­lo­gy Re­se­arch Group na całym świe­cie żyje około 300–450 ta­kich osób, około 200 jest zwe­ry­fi­ko­wa­nych przez GRG (mię­dzy in­ny­mi na pod­sta­wie "Księ­gi re­kor­dów Gu­in­nes­sa").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superstulatka

ko­bie­ta ma­ją­ca sto dzie­sięć lub wię­cej lat


Źródła:

SJP.pl

Supersurrealista

zwo­len­nik, przed­sta­wi­ciel su­per­sur­re­a­liz­mu - kie­run­ku w sztu­ce, któ­re­go celem jest skraj­nie sur­re­a­li­stycz­ne przed­sta­wie­nie rze­czy­wi­sto­ści


Źródła:

SJP.pl

Supersymetria

hi­po­te­tycz­na sy­me­tria z za­kre­su fi­zy­ki czą­stek ele­men­tar­nych przeksz­tał­ca­ją­ca bo­zo­ny w fer­mio­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. hi­po­te­tycz­ne po­sia­da­nie przez każdą cząst­kę ele­men­tar­ną od­po­wied­ni­ka róż­nią­ce­go się od niej cał­ko­wi­to­ścią spinu;


Su­per­sy­me­tria (SUSY) – hi­po­te­tycz­na sy­me­tria z za­kre­su fi­zy­ki czą­stek ele­men­tar­nych przeksz­tał­ca­ją­ca bo­zo­ny w fer­mio­ny. Nie za­ob­ser­wo­wa­no jak dotąd żad­nych su­per­sy­me­trycz­nych part­ne­rów.

Je­że­li stan kwan­to­wy fer­mio­nu oz­na­czy­my jako for­mu­la_1 a bo­zo­nu jako for­mu­la_2 to su­per­sy­me­tria ge­ne­ro­wa­na jest przez przeksz­tał­ce­nie:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Superszybki

po­tocz­nie: nadz­wy­czaj szyb­ki, bar­dzo szyb­ki; ek­stra­szyb­ki, ul­tra­szyb­ki


Źródła:

SJP.pl

Superszybkość

→ su­per­szyb­ki


Patrz:superszybki

Źródła:

SJP.pl

Supertajny

tajny w naj­wyż­szym stop­niu; ści­śle tajny


Źródła:

SJP.pl

Supertalent

Su­per­ta­lent – wi­do­wi­sko stu­dyj­ne, emi­to­wa­ne na an­te­nie TVP 2, pro­wa­dzo­ne przez Beatę Sa­dow­ską. Pier­wszy od­ci­nek emi­to­wa­ny był 7 paź­dzier­ni­ka 2006 r.

Pro­gram miał na celu wy­szu­ka­nie osoby z cha­rak­te­rem i wy­jąt­ko­wą oso­bo­wo­ścią. Na­gro­dą dla zwy­cięz­cy była moż­li­wość pod­pi­sa­nia kon­trak­tu z te­le­wiz­ją.


Źródła:

Wikipedia

Supertani

taki, który kosz­tu­je nie­wia­ry­god­nie mało


Źródła:

SJP.pl

Supertomasyna

sztucz­ny nawóz fos­fo­ro­wy


Su­per­to­ma­sy­na – nawóz fos­fo­ro­wy otrzy­my­wa­ny przez sta­pia­nie mie­lo­nych fos­fo­ry­tów z wę­gla­nem sodu. Su­per­to­ma­sy­na jest ter­mo­fos­fa­tem so­do­wym.

Głów­nym skład­ni­kiem su­per­to­ma­sy­ny jest #PATRZ, zwią­zek ten nie jest roz­pu­szczal­ny w wo­dzie, przez co nie jest bez­poś­red­nio do­stęp­ny dla ro­ślin, pod wpły­wem kwa­sów gle­bo­wych przeksz­tał­ca się w formy do­stęp­ne dla ro­ślin. Nawóz za­wie­ra 26–27% #PATRZ i około 42% wap­nia w prze­li­cze­niu na CaO.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supertrauler

duży sta­tek ry­bac­ki, wy­po­sa­żo­ny w urzą­dze­nia przet­wór­cze, w któ­re­go ła­dow­niach może się po­mie­ścić ponad 1000 ton ryb; su­per­traw­ler


Źródła:

SJP.pl

Supertrawler

duży sta­tek ry­bac­ki, wy­po­sa­żo­ny w urzą­dze­nia przet­wór­cze, w któ­re­go ła­dow­niach może się po­mie­ścić ponad 1000 ton ryb; su­per­tra­u­ler


Źródła:

SJP.pl

Superweekend

[czy­taj:su­per­łi­kend] szcze­gól­ny we­e­kend ob­fi­tu­ją­cy w wy­da­rze­nia, ofer­ty lub roz­ryw­ki


Źródła:

SJP.pl

Superwizja

obo­wiąz­ko­wa praca po­cząt­ku­ją­ce­go te­ra­pe­u­ty z bar­dziej doś­wiad­czo­nym, za­koń­czo­na wy­da­niem opi­nii lub cer­ty­fi­ka­tu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superwizor

psy­cho­te­ra­pe­u­ta na­dzo­ru­ją­cy pracę in­nych psy­cho­te­ra­pe­u­tów


Źródła:

SJP.pl

Superwizorka

→ su­per­wi­zor


Patrz:superwizor

Źródła:

SJP.pl

Superwizorski

→ su­per­wi­zor


Patrz:superwizor

Źródła:

SJP.pl

Superwizyjny

→ su­per­wiz­ja


Patrz:superwizja

Źródła:

SJP.pl

Superwtorek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. w USA: dzień (wto­rek) na po­cząt­ku lu­te­go lub marca w roku wy­bo­rów pre­zy­denc­kich, kiedy w naj­więk­szej licz­bie sta­nów od­by­wa­ją się pra­wy­bo­ry;


Su­perw­to­rek ( Super Tu­es­day) – w Sta­nach Zjed­no­czo­nych dzień (wto­rek), na po­cząt­ku lu­te­go lub marca w roku wy­bo­rów pre­zy­denc­kich, kiedy w naj­więk­szej licz­bie sta­nów od­by­wa­ją się pra­wy­bo­ry (z ang. "pri­ma­ries"), na któ­rych wy­bie­ra­ni są de­le­ga­ci na kon­wen­cje par­tyj­ne (na nich do­cho­dzi do ofi­cjal­nej no­mi­na­cji kan­dy­da­tów danej par­tii na pre­zy­den­ta).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Superwulkan

pła­ski wul­kan o ko­mo­rze mag­mo­wej rzędu kil­ku­na­stu ty­się­cy ki­lo­me­trów sze­ścien­nych, pow­sta­ły na sku­tek po­tęż­nej ek­sploz­ji magmy


Su­per­wul­kan – wul­kan, który pow­sta­je wsku­tek po­tęż­nej ek­sploz­ji magmy za­le­ga­ją­cej w ogrom­nym zbior­ni­ku kilka ki­lo­me­trów pod po­wierzch­nią ziemi. Taka ko­mo­ra mag­mo­wa ma z re­gu­ły ob­ję­tość kil­ku­na­stu ty­się­cy ki­lo­me­trów sze­ścien­nych. Po erup­cji su­per­wul­ka­nu po­zo­sta­je ślad w po­sta­ci za­pa­dłe­go kra­te­ru – gi­gan­tycz­nej kal­de­ry o śred­ni­cy kil­ku­dzie­się­ciu ki­lo­me­trów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superwydajny

wy­daj­ny w naj­wyż­szym stop­niu, nadz­wy­czaj, bar­dzo wy­daj­ny


Źródła:

SJP.pl

Superwygrana

na­gro­da pow­sta­ła przez ku­mu­la­cję wcze­śniej­szych na­gród


Źródła:

SJP.pl

Superwysoki

bar­dzo wy­so­ki


Źródła:

SJP.pl

Superwytrzymały

nie­prze­cięt­nie wy­trzy­ma­ły


Źródła:

SJP.pl

Superzabawa

[czy­taj: super-za­ba­wa] po­tocz­nie: wspa­nia­ła za­ba­wa; su­pe­rim­pre­za, ek­stra­za­ba­wa


Źródła:

SJP.pl

Superzaur

[czy­taj: super-załr] ro­dzaj du­że­go di­no­za­u­ra z ro­dzi­ny di­plo­do­ków


Su­pe­rza­ur ("Su­per­sa­u­rus") – ro­dzaj du­że­go za­u­ro­po­da z ro­dzi­ny di­plo­do­ków (Di­plo­do­ci­dae). Jego nazwa oz­na­cza "nad-ja­szczur". Zo­stał od­kry­ty w gór­no­ju­raj­skich war­stwach for­ma­cji Mor­ri­son w Ko­lo­ra­do w 1972 r. Jest on jed­nym z naj­więk­szych zna­nych di­no­za­u­rów i mógł osią­gać 33–34 m dłu­go­ści i 35–40 t masy. Żył w to­wa­rzy­stwie ta­kich di­no­za­u­rów jak kar­no­za­ur al­lo­za­ur czy spo­krew­nio­ny z su­pe­rza­u­rem di­plo­dok.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superzdolny

[czy­taj: super-zdol­ny] po­tocz­nie: bar­dzo zdol­ny


Źródła:

SJP.pl

Superziemia

[czy­taj: super-zie­mia] ska­li­sta pla­ne­ta po­za­sło­necz­na o masie więk­szej niż masa Ziemi


Su­pe­rzie­mia lub super-Zie­mia ( super-Earth) – pla­ne­ta po­za­sło­necz­na o masie więk­szej od masy Ziemi i na­le­żą­ca do typu pla­net ska­li­stych. W za­leż­no­ści od de­fi­ni­cji masa tego typu pla­ne­ty może wahać się od 1 do 10, lub 5 do 10 mas Ziemi. Oz­na­cze­nie „su­pe­rzie­mia” nie oz­na­cza, że z pew­no­ścią na po­wierzch­ni pla­ne­ty pa­nu­ją wa­run­ki zbli­żo­ne do ziem­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Superznawca

[czy­taj: super-znaf­ca] po­tocz­nie: bar­dzo dobry znaw­ca


Źródła:

SJP.pl

Superzłoczyńca

wy­jąt­ko­wo po­tęż­ny lub groź­ny zło­czyń­ca, zwła­szcza prze­ciw­nik su­per­bo­ha­te­ra


Źródła:

SJP.pl

Superżywność

nie­przet­wo­rzo­ny po­karm po­cho­dze­nia na­tu­ral­ne­go, bo­ga­ty w skład­ni­ki odżyw­cze; su­per­fo­od, su­per­je­dze­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) neol. żyw­ność po­cho­dze­nia ro­ślin­ne­go o wy­so­kiej war­to­ści odżyw­czej (np. wy­so­kiej za­war­to­ści po­li­fe­no­li lub an­ty­ok­sy­dan­tów) ma­ją­ca ko­rzyst­ne dzia­ła­nie na zdro­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Supeł

węzeł lub przy­pad­ko­wy splot splą­ta­ne­go sznur­ka, nici itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) splot, który pow­stał w miej­scu zwią­za­nia splą­ta­nia sznur­ka, nici, łań­cusz­ka itd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Supełek

zdrob­nie­nie od: supeł


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od supeł


Su­pe­łek – ma­ga­zyn roz­ryw­ki dla dzie­ci, wy­da­wa­ny w Łodzi od 1990 roku, za­wie­ra­ją­cy ze­sta­wy krzy­żó­wek i ła­mi­głó­wek dla czy­tel­ni­ków w wieku od 6 do 13+ lat.

Ma­ga­zyn „Su­pe­łek” pow­stał w Łodzi w grud­niu 1990 roku. Jego po­my­sło­daw­cą i za­ło­ży­cie­lem był red.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Supełkowy

→ su­pe­łek


Patrz:supełek

Źródła:

SJP.pl

Supinacja

ro­ta­cja zew­nętrz­na czę­ści koń­czy­ny, np. prze­dra­mie­nia, stopy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. ruch po­le­ga­ją­cy na obro­cie dy­stal­nej czę­ści koń­czy­ny do zew­nątrz w sto­sun­ku do jej dłu­giej osi;


Su­pi­na­cja (łac. "su­pi­na­tio") ina­czej od­wra­ca­nie, ro­ta­cja zew­nętrz­na − obrót dy­stal­nej czę­ści koń­czy­ny na zew­nątrz w sto­sun­ku do jej dłu­giej osi, tj. od skrę­to­le­głe­go do rów­no­le­głe­go po­ło­że­nia kości pro­mie­nio­wej i łok­cio­wej wzglę­dem sie­bie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Supinacyjny

→ su­pi­na­cja


Patrz:supinacja

Źródła:

SJP.pl

Supinum

w ła­ci­nie: imien­na forma cza­sow­ni­ka wy­ra­ża­ją­ca za­miar, cel


Su­pi­num – forma cza­sow­ni­ka wy­stę­pu­ją­ca w sto­sun­ko­wo nie­wie­lu ję­zy­kach, która wy­ra­ża pewną ce­lo­wość, zwy­kle w po­łą­cze­niu z cza­sow­ni­ka­mi ruchu (w pra­sło­wiań­skim i staro-cer­kiew­no-sło­wiań­skim tylko po nich). Ję­zy­ki sło­wiań­skie utra­ci­ły w za­sa­dzie kon­struk­cję su­pi­num poza nie­licz­ny­mi (wspom­nia­ny­mi niżej) wy­jąt­ka­mi, w ję­zy­ku pol­skim w po­dob­nej kon­struk­cji ce­lo­wej używa się be­zo­ko­licz­ni­ka: "przy­je­cha­łem "("przy­by­łem", "przy­sze­dłem" itp.)


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suple

węzeł lub przy­pad­ko­wy splot splą­ta­ne­go sznur­ka, nici itp.


Źródła:

SJP.pl

Suplemencik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od su­ple­ment


Źródła:

Wiktionary

Suplement

1. do­da­tek uzu­peł­nia­ją­cy dzie­ło, mo­gą­cy sta­no­wić odręb­ny tom;
2. do­da­tek, uzu­peł­nie­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tom za­wie­ra­ją­cy uzu­peł­nie­nie ja­kie­goś dzie­ła

 (1.2) przest. uzu­peł­nie­nie cze­goś, do­da­tek do cze­goś

 (1.3) spoż. farm. śro­dek za­wie­ra­ją­cy skład­ni­ki odżyw­cze ma­ją­cy sta­no­wić uzu­peł­nie­nie diety, zob. su­ple­ment diety.


Zo­bacz też: Su­ple­ment (film) i su­ple­ment diety.

Su­ple­ment ( sup­ple­men­tum „do­da­tek, uzu­peł­nie­nie”) – w wy­daw­nict­wach en­cy­klo­pe­dycz­nych i słow­ni­ko­wych – zaz­wy­czaj w po­dzie­lo­nych na kilka tomów, wy­da­wa­nych przez kilka ko­lej­nych lat – do­dat­ko­wy tom lub tomy, wy­da­ny na końcu serii, w któ­rym znaj­du­ją miej­sce hasła prze­o­czo­ne lub je­szcze nie­ist­nie­ją­ce w chwi­li przy­stę­po­wa­nia do re­da­go­wa­nia wy­da­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suplementacja

wzbo­ga­ca­nie diety nie­zbęd­ny­mi wi­ta­mi­na­mi i skład­ni­ka­mi mi­ne­ral­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Suplementacyjny

→ su­ple­men­ta­cja


Patrz:suplementacja

Źródła:

SJP.pl

Suplementarny

uzu­peł­nia­ją­cy; su­ple­men­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Suplementować

1. do­star­czać sub­stan­cji uzu­peł­nia­ją­cych nie­do­bo­ry w or­ga­niz­mie;
2. uzu­peł­niać o su­ple­ment diety;
3. do­da­wać do co­dzien­nej diety;
4. su­ple­men­to­wać się - za­ży­wać su­ple­men­ty diety


Źródła:

SJP.pl

Suplent

w byłej Ga­li­cji: za­stęp­ca eta­to­we­go na­u­czy­cie­la w szko­łach śred­nich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. za­stęp­ca eta­to­we­go na­u­czy­cie­la w Ga­li­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suples

chwyt za­pa­śni­czy ma­ją­cy na celu prze­rzu­ce­nie prze­ciw­ni­ka za sie­bie; so­u­ples­se


Su­ples (łac. "su­plex") – rzut ofen­syw­ny po­pu­lar­ny w za­pa­sach (w stylu wol­nym i kla­sycz­nym) oraz w wrest­lin­gu, po­le­ga­ją­cy na pod­nie­sie­niu prze­ciw­ni­ka do góry i przy na­ci­sku dużej czę­ści włas­nej masy ciała oba­le­niu go za sie­bie na matę lub ring. W za­wo­do­wych za­pa­sach (wrest­lin­gu) naj­po­pu­lar­niej­szy­mi rzu­ta­mi su­ple­so­wy­mi są: "ver­ti­cal su­plex", "snap su­plex" i "ger­man su­plex".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supletywizm

two­rze­nie form flek­syj­nych da­ne­go wy­ra­zu na pod­sta­wie róż­nych te­ma­tów flek­syj­nych


Su­ple­ty­wizm (od suppleō „na­peł­niam, uzu­peł­niam”) – w ję­zy­koz­naw­stwie i ety­mo­lo­gii zja­wi­sko po­le­ga­ją­ce na two­rze­niu form flek­syj­nych da­ne­go wy­ra­zu w opar­ciu o od­mien­ne te­ma­ty flek­syj­ne. W odróż­nie­niu od al­ter­na­cji, która za­kła­da po­kre­wień­stwo obocz­nych te­ma­tów, su­ple­ty­wizm po­le­ga na uzu­peł­nia­niu da­ne­go pa­ra­dyg­ma­tu for­ma­mi po­cho­dzą­cy­mi z pa­ra­dyg­ma­tu nie­spo­krew­nio­ne­go. Su­ple­ty­wizm jest zja­wi­skiem po­wszech­nym i do­ty­czy naj­czę­ściej pod­sta­wo­wych ele­men­tów lek­sy­ki da­ne­go ję­zy­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supletywny

przy­miot­nik

 (1.1) jęz. na­le­żą­cy do tego sa­me­go wzor­ca od­mia­ny, ale ma­ją­cy inne brzmie­nie, niez­wią­za­ne po­kre­wień­stwem ety­mo­lo­gicz­nym z formą wyj­ścio­wą


Źródła:

Wiktionary

Suplika

daw­niej: proś­ba (póź­niej: skar­ga), zwy­kle na pi­śmie


Su­pli­ka (z łac. "sup­pli­ca­re" „bła­gać, pro­sić”) – pi­sem­na proś­ba, skar­ga lub za­py­ta­nie kie­ro­wa­ne do se­nio­ra przez wa­sa­la, roz­po­wszech­nio­ne głów­nie w XVIII w., kie­ro­wa­ne do wła­ści­cie­la dóbr ziem­skich przez chło­pów, ale także mie­szczan, Żydów, cechy, nie­kie­dy niż­szych ofi­cja­li­stów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suplikacja

1. ka­to­lic­ka pieśń bła­gal­na;
2. daw­niej: proś­ba, skar­ga, zwy­kle pi­sem­na; su­pli­ka


Su­pli­ka­cja ( sup­pli­ca­tio, „bła­ga­nie, proś­ba”) – śpiew chó­ral­ny o me­lo­dii cho­ra­ło­wej w po­ez­ji li­tur­gicz­nej; ka­to­lic­ka pieśń bła­gal­na. Su­pli­ka­cja ma cha­rak­ter bła­gal­ny, śpie­wa­na jest w okre­sach klęsk ży­wio­ło­wych oraz nie­szczęść.

Naj­bar­dziej znana pieśń su­pli­ka­cyj­na za­czy­na się od słów: "Świę­ty Boże, świę­ty mocny", jej na­stęp­ne słowa sta­no­wią frag­men­ty li­ta­nii do Wszyst­kich Świę­tych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suplikacyjny

→ su­pli­ka­cja


Patrz:suplikacja

Źródła:

SJP.pl

Suplikant

daw­niej: osoba skła­da­ją­ca su­pli­kę (proś­bę lub skar­gę na pi­śmie)


Źródła:

SJP.pl

Suplikantka

→ su­pli­kant


Patrz:suplikant

Źródła:

SJP.pl

Suplikować

daw­niej:
1. wno­sić pi­sem­ną proś­bę o coś;
2. po­kor­nie pro­sić o coś


Źródła:

SJP.pl

Suplować

zmięk­czać su­ro­wy jed­wab


Źródła:

SJP.pl

Suponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|su­po­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Suponować

1. przy­pu­szczać, za­kła­dać, do­my­ślać się;
2. pod­su­wać komuś jakąś myśl


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) za­kła­dać, przy­pu­szczać, mnie­mać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suporcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od su­port


Źródła:

Wiktionary

Suporeks

ma­te­riał bu­dow­la­ny, pu­stak wy­ko­na­ny z ga­zo­be­to­nu


Źródła:

SJP.pl

Suport

1. wspor­nik, pod­sta­wa;
2. ru­cho­ma część obra­biar­ki, w któ­rej mo­co­wa­ne są na­rzę­dzia;
3. część ro­we­ru, w któ­rej mo­co­wa­na jest oś korby z zę­bat­ką na­pę­dza­ją­cą;
4. so­li­sta lub ze­spół, któ­re­go wy­stą­pie­nie po­prze­dza wy­stęp głów­nej gwia­zdy kon­cer­tu; sup­port;
5. grupa spe­cja­li­stów świad­czą­ca usłu­gi po­mo­cy tech­nicz­nej dla pra­cow­ni­ków; help­desk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ru­cho­my ele­ment na­rzę­dzi me­cha­nicz­nych do mo­co­wa­nia na­rzę­dzi tną­cych

 (1.2) techn. pedał ro­we­ro­wy wraz z osią;

 (1.3) techn. ele­ment pod­pie­ra­ją­cy u pod­sta­wy kon­struk­cji

 (1.4) muz. so­li­sta lub ze­spół mu­zycz­ny roz­grze­wa­ją­cy pu­blicz­ność, któ­re­go wy­stęp po­prze­dza wyj­ście na scenę gwia­zdy kon­cer­tu;

 (1.5) grupa spe­cja­li­stów świad­czą­ca wspar­cie dla pra­cow­ni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Supozycja

1. książ­ko­wo: za­ło­że­nie przy­ję­te tym­cza­so­wo, o któ­rym je­szcze nie wia­do­mo, czy jest praw­dzi­we; przy­pu­szcze­nie, ko­niek­tu­ra, dom­nie­ma­nie, hi­po­te­za;
2. w lo­gi­ce: rola zna­cze­nio­wa da­ne­go wy­ra­że­nia w wy­po­wie­dzi (w zda­niu), od­no­szą­ca się do okre­ślo­ne­go de­sy­gna­tu (su­po­zy­cja pro­sta, np.: Dałem "psu" jeść.), do wszyst­kich swo­ich de­sy­gna­tów (su­po­zy­cja for­mal­na, np: "Pies" jest czwo­ro­no­giem.) lub wy­ra­zu, który okre­śla de­sy­gnat (su­po­zy­cja rów­noksz­tałt­na, np.: Wyraz "pies" jest krót­ki.)


Su­po­zy­cja – rola zna­cze­nio­wa, jaką przy­pi­su­je się danej naz­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Support

[czy­taj: sa­port] so­li­sta lub ze­spół wy­stę­pu­ją­cy przed gwia­zdą kon­cer­tu; su­port


rze­czow­nik

 (1.1) zob. su­port.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Supportować

[czy­taj: sa­por­to­wać] wy­stę­po­wać na kon­cer­cie jako sup­port (przed głów­ną gwia­zdą)


Źródła:

SJP.pl

Supra

model sa­mo­cho­du marki To­y­o­ta


Supra (gruz.: სუფრა) – tra­dy­cyj­na gru­ziń­ska uczta, z którą łączy się ze­spół ry­tu­a­łów.

Supra jest sym­bo­lem go­ścin­no­ści spo­łe­czeń­stwa gru­ziń­skie­go i sta­no­wi tło dla wszyst­kich waż­nych wy­da­rzeń w życiu Gru­zi­nów. Speł­nia ona kilka funk­cji spo­łecz­nych: ży­wie­nio­wą, re­lak­sa­cyj­ną, ko­mu­ni­ka­cyj­ną, wy­cho­waw­czą i edu­ka­cyj­ną, du­cho­wą i re­li­gij­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suprafon

daw­niej: adap­ter firmy Su­prap­hon


Źródła:

SJP.pl

Supranaturalistyczny

→ su­pra­na­tu­ra­lizm


Patrz:supranaturalizm

Źródła:

SJP.pl

Supranaturalizm

kon­cep­cja gło­szą­ca ist­nie­nie świa­ta nad­przy­ro­dzo­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Supranaturalny

daw­niej: nad­przy­ro­dzo­ny, nad­na­tu­ral­ny; po­nad­na­tu­ral­ny


Źródła:

SJP.pl

Supraporta

ma­lo­wi­dło lub pła­sko­rzeź­ba nad drzwia­mi; naddź­wier­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. de­ko­ra­cyj­ny ele­ment w for­mie ma­lo­wi­dła, pła­sko­rzeź­by lub sztu­ka­te­rii umie­szczo­ny ponad drzwia­mi;


Su­pra­por­ta (łac. "supra por­tam" - nad drzwia­mi) – naddź­wier­nik, de­ko­ra­cyj­ne pan­ne­au lub płyta umie­szczo­ne nad drzwia­mi, ujęte w obra­mo­wa­nie z drew­na lub stiu­ku. Wy­peł­nio­ne de­ko­ra­cją w for­mie fre­sku, pła­sko­rzeź­by, sztu­ka­te­rii, ma­la­tu­ry na płót­nie itp.

Po­cząt­ki sto­so­wa­nia się­ga­ją re­ne­san­so­we­go bu­dow­nict­wa pa­ła­co­we­go. Jako jeden ze szcze­gó­łów ar­chi­tek­to­nicz­ne­go de­ko­ro­wa­nia wnętrz roz­po­wszech­nił się w okre­sie ba­ro­ku, ro­ko­ka i kla­sy­cyz­mu do końca XIX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suprarenina

hor­mon, me­dia­tor ukła­du ner­wo­we­go na­le­żą­cy do ka­te­cho­la­min, wyt­wa­rza­ny przez rdzeń nad­ner­czy i za­koń­cze­nia włó­kien po­zaz­wo­jo­wych współ­czul­ne­go ukła­du ner­wo­we­go; adre­na­li­na


Źródła:

SJP.pl

Supraski

1. przy­miot­nik od: Su­praśl (miej­sco­wość w wo­je­wództ­wie pod­la­skim);
2. przy­miot­nik od: Su­praśl (do­pływ Narwi); su­pra­ślań­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przym. od Su­praśl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Supraśl

miej­sco­wość w wo­je­wództ­wie pod­la­skim


Su­praśl – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Su­praśl. Po­ło­żo­ne jest nad rzeką Su­pra­ślą, na Wy­so­czyź­nie Bia­ło­stoc­kiej, jest oto­czo­ne Pu­szczą Kny­szyń­ską. Leży na ob­sza­rze daw­nej eko­no­mii gro­dzień­skiej. Za­li­cza­ne do aglo­me­ra­cji bia­ło­stoc­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supraślanin

miesz­ka­niec Su­pra­śla


Źródła:

SJP.pl

Supraślanka

miesz­kan­ka Su­pra­śla


Źródła:

SJP.pl

Supraślański

przy­miot­nik od: Su­praśl (do­pływ Narwi); su­pra­ski


Źródła:

SJP.pl

Suprema

płyta wió­ro­wo-ce­men­to­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bud. płyta wió­ro­wo-ce­men­to­wa, sto­so­wa­na jako wy­kła­dzi­na dźwię­ko­chłon­na, izo­la­cja ciepl­na, do bu­do­wy lek­kich ścian dzia­ło­wych itp.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: su­pre­mum


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Supremacja

zwierzch­nict­wo albo prze­wa­ga nad kimś lub nad czymś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zwierzch­nict­wo, prze­wa­ga nad kimś lub czymś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Supremacjonista

zwo­len­nik su­pre­ma­cji


Źródła:

SJP.pl

Supremacjonizm

po­gląd gło­szą­cy wyż­szość jed­nej grupy ludzi nad in­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Supremacyjny

→ su­pre­ma­cja


Patrz:supremacja

Źródła:

SJP.pl

Supremat

1. wła­dza pa­pie­ża nad Ko­ścio­łem ka­to­lic­kim;
2. zwierzch­ność, gó­ro­wa­nie, prze­wa­ga


Źródła:

SJP.pl

Suprematyczny

→ su­pre­ma­tyzm


przy­miot­nik

 (1.1) szt. do­ty­czą­cy su­pre­ma­tyz­mu


Patrz:suprematyzm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suprematysta

ar­ty­sta re­pre­zen­tu­ją­cy kie­ru­nek w ma­lar­stwie z nurtu ab­strak­cji ge­o­me­trycz­nej


Źródła:

SJP.pl

Suprematystka

→ su­pre­ma­ty­sta


Patrz:suprematysta

Źródła:

SJP.pl

Suprematystyczny

→ su­pre­ma­tyzm


Patrz:suprematyzm

Źródła:

SJP.pl

Suprematyzm

kie­ru­nek w sztu­ce ab­strak­cyj­nej, który za­kła­dał oder­wa­nie się od rze­czy­wi­sto­ści, dążył do upra­szcza­nia form (ma­lo­wa­nie figur ge­o­me­trycz­nych, linii)


Su­pre­ma­tyzm (z łac. "su­pre­mus" 'naj­wyż­szy' i gr. "ισμός" przy­ro­stek oz­na­cza­ją­cy jakąś dzie­dzi­nę) – kie­ru­nek w sztu­ce ab­strak­cyj­nej stwo­rzo­ny przez ro­syj­skie­go ma­la­rza pol­skie­go po­cho­dze­nia Ka­zi­mie­rza Ma­le­wi­cza w 1915 roku.

Su­pre­ma­tyzm za­kła­dał cał­ko­wi­te oder­wa­nie sztu­ki od rze­czy­wi­sto­ści, dą­że­nie do mak­sy­mal­ne­go upro­szcze­nia form, a prze­de wszyst­kim do zer­wa­nia z nar­ra­cją i przed­mio­to­wo­ścią w sztu­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Supremum

w ma­te­ma­ty­ce: górna gra­ni­ca, kres zbio­ru liczb


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mat. najm­niej­sza licz­ba taka, że wszyst­kie ele­men­ty da­ne­go zbio­ru są od niej mniej­sze lub równe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Supresja

pro­ce­sy ko­mór­ko­we pro­wa­dzą­ce do znie­sie­nia lub osła­bie­nia skut­ków mu­ta­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. zni­we­cze­nie, znie­sie­nie cze­goś, pow­strzy­my­wa­nie

 (1.2) biol. ogół pro­ce­sów za­cho­dzą­cych w ko­mór­ce, które pro­wa­dzą do znie­sie­nia lub osła­bie­nia skut­ków mu­ta­cji

 (1.3) biol. znie­sie­nie lub osła­bie­nie zdol­no­ści ko­mó­rek or­ga­niz­mu do pro­du­ko­wa­nia prze­ciw­ciał pod wpły­wem an­ty­ge­nu

 (1.4) psych. me­cha­nizm obron­ny po­le­ga­ją­cy na świa­do­mym od­wró­ce­niu uwagi od świa­do­mej tre­ści psy­chicz­nej, wsku­tek czego staje się przedś­wia­do­ma; ha­mo­wa­nie im­pul­sów i pra­gnień nie­ak­cep­to­wa­nych przez su­pe­re­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Supresor

gen mo­gą­cy zno­sić fe­no­ty­po­wy efekt mu­ta­cji w in­nych ge­nach


Źródła:

SJP.pl

Supresorowy

→ su­pre­sor


Patrz:supresor

Źródła:

SJP.pl

Supresyjny

→ su­pre­sja


Patrz:supresja

Źródła:

SJP.pl

Suprymowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|su­pry­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Suprymować

cza­sow­nik

 (1.1) daw. zno­sić, ka­so­wać, zwi­jać


Źródła:

Wiktionary

Supłacz

w rol­nict­wie: apa­rat do za­wią­zy­wa­nia sno­pów


Źródła:

SJP.pl

Supłać

robić na czymś supły, plą­tać coś


Źródła:

SJP.pl

Sura

jeden spoś­ród 114 roz­dzia­łów Ko­ra­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) w is­la­mie: roz­dział Ko­ra­nu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surabaja

mia­sto w In­do­nez­ji; Su­ra­ba­ya


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w In­do­nez­ji;


Su­ra­ba­ja ("Su­ra­ba­ya") – mia­sto w In­do­nez­ji, sto­li­ca pro­win­cji Jawa Wschod­nia, li­czą­ca razem z przed­mie­ścia­mi 5 mln miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surabajski

przy­miot­nik od: Su­ra­ba­ja, Su­ra­ba­ya (mia­sto w In­do­nez­ji)


Źródła:

SJP.pl

Surabaya

[czy­taj: su­ra­ba­ja] mia­sto w In­do­nez­ji; Su­ra­ba­ja


Źródła:

SJP.pl

Suracki

→ Surat


Patrz:Surat

Źródła:

SJP.pl

Suradówek

Su­ra­dó­wek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, w gmi­nie Wiel­gie.


Źródła:

Wikipedia

Surakarcki

przy­miot­nik od: Su­ra­kar­ta (mia­sto w In­do­nez­ji)


Źródła:

SJP.pl

Surakarta

mia­sto w In­do­nez­ji


Su­ra­kar­ta – mia­sto w In­do­nez­ji na Jawie w pro­win­cji Jawa Środ­ko­wa; zwane po­tocz­nie "Solo"; współ­rzęd­ne ge­o­gra­ficz­ne ; 555 tys. miesz­kań­ców (2005).

Mia­sto leży w re­gio­nie rol­ni­czym; upra­wa trzci­ny cu­kro­wej, ryżu, ka­u­czu­kow­ca, zbóż, ma­nio­ku, in­dy­gow­ca; prze­mysł włó­kien­ni­czy, ty­to­nio­wy; ważny oś­ro­dek sztu­ki ja­waj­skiej (ba­ti­ki, rze­mio­sło ar­ty­stycz­ne); uni­wer­sy­tet (Uni­ver­si­tas Mu­ham­ma­diy­ah Su­ra­kar­ta zał. 1981); port lot­ni­czy Su­ra­kar­ta-Adi­su­mar­mo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Surami

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. osied­le typu miej­skie­go w środ­ko­wej Gruz­ji, w re­gio­nie Wew­nętrz­na Kart­lia;


Su­ra­mi (gruz. სურამი) – osied­le typu miej­skie­go w środ­ko­wej Gruz­ji, w re­gio­nie Kart­lii Wew­nętrz­nej. We­dług da­nych sza­cun­ko­wych na rok 2014 li­czy­ło 7 492 miesz­kań­ców. Uz­dro­wi­sko i oś­ro­dek wy­po­czyn­ko­wy. Miej­sce śmier­ci zna­nej po­et­ki Łesi Ukra­in­ki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Suramina

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek prze­ciw­pier­wot­nia­ko­wy sto­so­wa­ny do­żyl­nie w le­cze­niu za­ka­żeń


Su­ra­mi­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek prze­ciw­pier­wot­nia­ko­wy sto­so­wa­ny do­żyl­nie w le­cze­niu za­ka­żeń, le­isz­ma­nio­zy i try­pa­no­so­mo­zy; in­hi­bi­tor dzia­ła­nia czyn­ni­ka wzro­stu na­skór­ka. Ha­mu­je roz­wój no­wot­wo­ro­wych klo­nów ko­mór­ko­wych nie­za­leż­nych od wpły­wu an­dro­ge­nów. Po­nie­waż cha­rak­te­ry­zu­je się dużą tok­sycz­no­ścią sto­so­wa­nie jej w lecz­nict­wie jest ogra­ni­czo­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suramski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­ra­mi, do­ty­czą­cy Su­ra­mi


Źródła:

Wiktionary

Suraski

przy­miot­nik od: Suraż


Źródła:

SJP.pl

Surat

mia­sto w In­diach


Surat (gu­dża­ra­ti: સુરત) – trze­cie co do wiel­ko­ści mia­sto za­chod­nich Indii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suraż

1. mia­sto w Pol­sce;
2. mia­sto w Rosji;
3. wieś na Ukra­i­nie


Suraż (bia­ło­rus. "Сураж") – mia­sto w woj. pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Suraż. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. bia­ło­stoc­kie­go.

Suraż leży w Do­li­nie Gór­nej Narwi, nad Nar­wią, przy Nar­wiań­skim Parku Na­ro­do­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Surażanin

miesz­ka­niec Su­ra­ża


Źródła:

SJP.pl

Surażanka

miesz­kan­ka Su­ra­ża


Źródła:

SJP.pl

Surchan-Daria

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­drol. rzeka w po­łud­nio­wo-wschod­nim Uzbe­ki­sta­nie, prawy do­pływ Amu-darii;


Sur­chan-daria ( Sur­xon­da­ryo) – rzeka w po­łud­nio­wo-wschod­nim Uzbe­ki­sta­nie, prawy do­pływ Amu-darii. Jej dłu­gość wy­no­si 175 km, a do­rze­cze zaj­mu­je po­wierzch­nię 3510 km².

Pow­sta­je z po­łą­cze­nia rzek Ka­ro­tog (Qoratagʻ) i Toʻpatangdaryo u po­łud­nio­wych pod­nó­ży Gór Hi­sar­skich. Na rzece znaj­du­je się zbior­nik Ja­nu­biy Sur­xon.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Surchandaryjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sur­chan-darią, do­ty­czą­cy Sur­chan-darii


Źródła:

Wiktionary

Surdel

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Surdologopeda

lo­go­pe­da zaj­mu­ją­cy się oso­ba­mi głu­chy­mi i nie­do­sły­szą­cy­mi


Źródła:

SJP.pl

Surdologopedia

ucze­nie mó­wie­nia osób nie­sły­szą­cych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dział lo­go­pe­dii, do­ty­czy za­bu­rzeń mowy zwią­za­nych z wa­da­mi słu­chu


Sur­do­lo­go­pe­dia (łac. sur­dus – głu­chy, gr. logos – słowo, gr. pa­i­de­ia – nauka) – to dział lo­go­pe­dii, zaj­mu­ją­cej się le­cze­niem i re­ha­bi­li­ta­cją mowy u osób głu­chych lub nie­do­sły­szą­cych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surdologopedka

→ sur­do­lo­go­pe­da


Patrz:surdologopeda

Źródła:

SJP.pl

Surdologopedyczny

do­ty­czą­cy sur­do­lo­go­pe­dii


Źródła:

SJP.pl

Surdopedagog

pe­da­gog zaj­mu­ją­cy się na­u­cza­niem i wy­cho­wa­niem osób głu­chych i nie­do­sły­szą­cych


Źródła:

SJP.pl

Surdopedagogiczny

→ sur­do­pe­da­go­gi­ka


Patrz:surdopedagogika

Źródła:

SJP.pl

Surdopedagogika

dział pe­da­go­gi­ki spe­cjal­nej obej­mu­ją­cy za­gad­nie­nia na­u­cza­nia i wy­cho­wa­nia głu­cho­nie­mych


Sur­do­pe­da­go­gi­ka ( sur­dus – głu­chy) – dział pe­da­go­gi­ki spe­cjal­nej. Zaj­mu­je się na­u­cza­niem i wy­cho­wa­niem osób głu­chych i nie­do­sły­szą­cych, a także ich ro­dzi­na­mi i oto­cze­niem. Po­nad­to obej­mu­je też pro­fi­lak­ty­kę, dia­gno­sty­kę i po­rad­nict­wo oso­bom z grupy ry­zy­ka.

Cele dzia­łań re­wa­li­da­cyj­nych w sur­do­pe­da­go­gi­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Surducik

zdrob­nie­nie od: sur­dut


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od sur­dut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surdut

1. wi­zy­to­wy ubiór męski z ciem­ne­go ma­te­ria­łu; długa, dwu­rzę­do­wa ma­ry­nar­ka;
2. mę­skie okry­cie wierzch­nie; suk­ma­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kraw. wi­zy­to­wy ubiór męski z ciem­ne­go ma­te­ria­łu; długa, dwu­rzę­do­wa ma­ry­nar­ka;

 (1.2) kraw. mę­skie okry­cie wierzch­nie; suk­ma­na


Sur­dut – męski strój wi­zy­to­wy w for­mie dłu­giej ma­ry­nar­ki, szcze­gól­nie po­pu­lar­ny na prze­ło­mie XIX i XX wieku.

[] Nie­kie­dy sur­du­tem na­zy­wa się także po­spo­li­tą w daw­nej wsi ka­po­tę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surdutowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. męż­czyz­na no­szą­cy się na spo­sób miej­ski, w sur­du­cie


Źródła:

Wiktionary

Surdutowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) kraw. zwią­za­ny z sur­du­tem, do­ty­czą­cy sur­du­ta

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przest. męż­czyz­na no­szą­cy się na spo­sób miej­ski, w sur­du­cie


Źródła:

Wiktionary

Surdyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Surdykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Surdyna

przy­rząd do ści­sza­nia i zmia­ny barwy dźwię­ków w in­stru­men­tach mu­zycz­nych; tłu­mik, sor­di­no, sor­dy­na


Źródła:

SJP.pl

Surdynka

1. dawny in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy chor­do­fo­nów smycz­ko­wych; po­chet­te
2. urzą­dze­nie w in­stru­men­tach mu­zycz­nych, słu­żą­ce do tłu­mie­nia dźwię­ku i zmia­ny jego barwy; sur­dy­na; tłu­mik


Sur­dyn­ka – dawny in­stru­ment mu­zycz­ny z ro­dzi­ny skrzy­piec, wy­ko­rzy­sty­wa­ny w epoce ba­ro­ku przez na­u­czy­cie­li tańca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Surdziel

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sure

[czy­taj: siur] po­tocz­nie: oczy­wi­ście, na pewno


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Surf

[czy­taj: serf]
1. jazda na desce na mor­skiej fali;
2. jazda na nar­tach wod­nych cią­gnię­tych przez mo­to­rów­kę;
3. ta­niec to­wa­rzy­ski, w któ­rym part­ne­rzy tań­czą od­dziel­nie


Źródła:

SJP.pl

Surfaktant

zwią­zek che­micz­ny ad­sor­bu­ją­cy się na po­wierzch­ni ukła­du i zmie­nia­ją­cy jej ener­gię swo­bod­ną; ten­syd, ten­zyd


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. fiz. sub­stan­cja zmniej­sza­ją­ca na­pię­cie po­wierzch­nio­we roz­pu­szczal­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surfaktyna

ro­dzaj sur­fak­tan­tu, sto­so­wa­ny po­wszech­nie jako an­ty­bio­tyk


Źródła:

SJP.pl

Surfer

[czy­taj: ser­fer]
1. czło­wiek upra­wia­ją­cy sur­fing lub wind­sur­fing; sur­fi­sta (rza­dziej);
2. użyt­kow­nik In­ter­ne­tu - sieci kom­pu­te­ro­wej; in­ter­na­u­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. osoba upra­wia­ją­ca sur­fing


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surferka

[czy­taj: ser­fer­ka]
1. ko­bie­ta upra­wia­ją­ca sur­fing lub wind­sur­fing;
2. użyt­kow­nicz­ka In­ter­ne­tu - sieci kom­pu­te­ro­wej; in­ter­na­ut­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która upra­wia sur­fing


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surferski

→ sur­fer [czy­taj: ser­fer­ski]


Źródła:

SJP.pl

Surfing

[czy­taj: ser­fing] sur­fo­wa­nie;
1. jazda na desce po grzbie­cie fali oce­a­nicz­nej, mor­skiej;
2. prze­glą­da­nie za­so­bów In­ter­ne­tu, od­wie­dza­nie stron WWW


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) sport. śliz­ga­nie się na spe­cjal­nie przy­sto­so­wa­nej do tego desce uno­szą­cej się na fali mor­skiej;


Sur­fing – jazda (ślizg) na przy­sto­so­wa­nej do tego spe­cjal­nej desce, uno­szo­nej przez czoło fali mor­skiej. Naj­więk­szy efekt osią­ga się na przy­brzeż­nych fa­lach oce­a­nicz­nych. Deska wy­po­sa­żo­na w ża­giel służy do upra­wia­nia wind­sur­fin­gu, deski do upra­wia­nia ki­te­sur­fin­gu na­pę­dza­ne są ro­dza­jem la­taw­ca – pa­ra­lot­ni. Jed­nym z ro­dza­jów sur­fin­gu jest bo­dy­bo­ard, czyli ślizg na desce w po­zy­cji le­żą­cej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surfingować

[czy­taj: ser­fin­go­wać] pły­wać na desce sur­fin­go­wej; sur­fo­wać, ser­fo­wać


Źródła:

SJP.pl

Surfingowiec

[czy­taj: ser­fin­go­wiec] czło­wiek upra­wia­ją­cy sur­fing lub wind­sur­fing; sur­fer, sur­fi­sta


Źródła:

SJP.pl

Surfingowy

[czy­taj: ser­fin­go­wy] przy­miot­nik od: sur­fing, np. deska sur­fin­go­wa, ża­giel sur­fin­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Surfinia

ro­śli­na z ro­dzi­ny pe­tu­nio­wa­tych, ho­do­wa­na jako ro­śli­na ra­ba­to­wa i bal­ko­no­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pe­tu­nia|ref=tak., ro­śli­na ozdob­na, od­mia­na pe­tu­nii, po­cho­dzą­ca z Ja­po­nii


Sur­fi­nia – grupa od­mian pe­tu­nii ogro­do­wej ("Pe­tu­nia ×hy­bri­da" hort. ex Vilm). Nazwą tą okre­śla się licz­ne od­mia­ny pe­tu­nii o zwi­sa­ją­cych pę­dach. Pier­wsze od­mia­ny sur­fi­nii wy­ho­do­wa­li Ja­poń­czy­cy przy za­sto­so­wa­niu tech­nik in­ży­nie­rii ge­ne­tycz­nej. W Eu­ro­pie sur­fi­nia po­ja­wi­ła się do­pie­ro pod ko­niec lat 90. XX wieku. Jest w całej Eu­ro­pie i w Pol­sce po­spo­li­cie upra­wia­na jako ro­śli­na ozdob­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surfista

[czy­taj: ser­fi­sta] rzad­ko: czło­wiek upra­wia­ją­cy sur­fing lub wind­sur­fing; sur­fer (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Surfowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sur­fo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Surfować

[czy­taj: ser­fo­wać] ser­fo­wać;
1. pły­wać na desce sur­fin­go­wej; sur­fin­go­wać;
2. spę­dzać czas, prze­glą­da­jąc stro­ny in­ter­ne­to­we


cza­sow­nik

 (1.1) sport. upra­wiać sur­fing

 (1.2) in­form. prze­glą­dać stro­ny in­ter­ne­to­we


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surgucki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sur­gu­tem, do­ty­czą­cy Sur­gu­tu


Źródła:

Wiktionary

Surgut

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji, w Chan­ty-Man­syj­skim Okrę­gu Au­to­no­micz­nym – Ju­grze;


Sur­gut ( Сургут) – mia­sto w Rosji, w Chan­ty-Man­syj­skim Okrę­gu Au­to­no­micz­nym. Sur­gut po­ło­żo­ny jest w Re­jo­nie Sur­guc­kim i sta­no­wi jego oś­ro­dek ad­mi­ni­stra­cyj­ny, sam jed­nak nie wcho­dzi w skład re­jo­nu, sta­no­wiąc, po­dob­nie jak wszyst­kie duże mia­sta na te­re­nie Okrę­gu – mia­sto wy­dzie­lo­ne Chan­ty-Man­syj­skie­go OA – Jugry.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Suriekcja

w ma­te­ma­ty­ce: takie odw­zo­ro­wa­nie zbio­ru A na zbiór B, że każdy ele­ment zbio­ru B przy­po­rząd­ko­wa­ny jest co najm­niej jed­ne­mu ele­men­to­wi zbio­ru A; sur­jek­cja


Źródła:

SJP.pl

Suriektywność

→ su­riek­tyw­ny


Patrz:suriektywny

Źródła:

SJP.pl

Suriektywny

→ su­riek­cja


Patrz:suriekcja

Źródła:

SJP.pl

Surimi

mie­lo­ne mięso ryby, np. pa­lusz­ki kra­bo­we


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spoż. mie­lo­ne, roz­drob­nio­ne mięso ryby;


Su­ri­mi (jap. すり身) – pasta wy­ko­na­na z ryb lub in­ne­go mięsa. Ter­min ten może rów­nież od­no­sić się do wielu az­ja­tyc­kich po­traw, które uży­wa­ją tej pasty jako głów­ne­go skład­ni­ka. Jest do­stęp­ny w wielu kształ­tach, for­mach i tek­stu­rach, czę­sto uży­wa­ny jest do imi­to­wa­nia tek­stu­ry i ko­lo­ru mięsa ho­ma­ra, kraba, gril­lo­wa­ne­go wę­go­rza ja­poń­skie­go lub sko­ru­pia­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surinam

(do 1975 Gu­ja­na Ho­len­der­ska) Re­pu­bli­ka Su­ri­na­mu; pań­stwo w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. pań­stwo w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej ze sto­li­cą w Pa­ra­ma­ri­bo;

 (1.2) geogr. rzeka w Su­ri­na­mie (1.1);

 (1.3) geogr. mia­sto na Ma­u­ri­tiu­sie;


Su­ri­nam ( Su­ri­na­me, Re­pu­bli­ka Su­ri­na­mu – Re­pu­bliek Su­ri­na­me) – pań­stwo w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej, po­ło­żo­ne nad Oce­a­nem At­lan­tyc­kim.

Su­ri­nam zo­stał ho­len­der­ską ko­lo­nią w 1667 roku. W la­tach 1804–1816 był w rę­kach bry­tyj­skich, a na­stęp­nie po­wró­cił do Ho­lan­dii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surinamczyk

oby­wa­tel Su­ri­na­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Su­ri­na­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surinamka

oby­wa­tel­ka Su­ri­na­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Su­ri­na­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surinamski

zwią­za­ny z Su­ri­na­mem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z pań­stwem Su­ri­nam, do­ty­czą­cy pań­stwa Su­ri­nam

 (1.2) zwią­za­ny z rzeką Su­ri­nam, do­ty­czą­cy rzeki Su­ri­nam

 (1.3) zwią­za­ny z mia­stem Su­ri­nam, do­ty­czą­cy mia­sta Su­ri­nam


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mi­tind. so­lar­ne bó­stwo we­dyj­skie, per­so­ni­fi­ka­cja słoń­ca wy­stę­pu­ją­ce rów­nież w póź­niej­szych tek­stach mi­to­lo­gii in­dyj­skiej;


Surja (sanskr. सूर्य "sūrya" „słoń­ce”) – so­lar­ne bó­stwo we­dyj­skie, per­so­ni­fi­ka­cja słoń­ca wy­stę­pu­ją­ce rów­nież w póź­niej­szych tek­stach mi­to­lo­gii in­dyj­skiej. Bóg Surja prze­mie­rza prze­strzeń wokół góry Meru w swym ryd­wa­nie w okre­sie doby.

Jeden z na­wa­gra­ha, wła­dał nie­dzie­lą, zsy­łał nie­po­kój, cho­ro­by i cier­pie­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Surjekcja

w ma­te­ma­ty­ce: takie odw­zo­ro­wa­nie zbio­ru A na zbiór B, że każdy ele­ment zbio­ru B przy­po­rząd­ko­wa­ny jest co najm­niej jed­ne­mu ele­men­to­wi zbio­ru A; su­riek­cja


Sur­jek­cja, su­riek­cja, funk­cja „na” – funk­cja przyj­mu­ją­ca jako swoje war­to­ści wszyst­kie ele­men­ty prze­ciw­dzie­dzi­ny, tj. któ­rej obraz jest równy prze­ciw­dzie­dzi­nie. In­ny­mi słowy[]:

Ter­min "su­riek­cja" pow­stał naj­póź­niej w 1954 roku, kiedy po­ja­wił się w pracy ze­spo­łu Ni­co­las Bo­ur­ba­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Surka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. gier in­form. ma­te­riał bę­dą­cy su­row­cem do bu­do­wy obiek­tów/przed­mio­tów w grze, su­row­ce


Źródła:

Wiktionary

Surkonty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś na Bia­ło­ru­si w re­jo­nie we­re­now­skim ob­wo­du gro­dzień­skie­go;


Sur­kon­ty ( Сурканты, Сурконты) – wieś na Bia­ło­ru­si, w re­jo­nie we­re­now­skim ob­wo­du gro­dzień­skie­go, le­żą­ca na skra­ju Pu­szczy Ru­skiej, 20 km na pół­noc­ny za­chód od Lidy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Surkow

naz­wi­sko, m.in. Alek­siej A. Sur­kow (1899-1983) - poeta ro­syj­ski


Źródła:

SJP.pl

Surma

in­stru­ment dęty z drew­na lub kości sło­nio­wej, uży­wa­ny daw­niej jako woj­sko­wy in­stru­ment sy­gna­ło­wy; zurna


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. hist. in­stru­ment mu­zycz­ny o prze­ni­kli­wym brzmie­niu, wy­ko­na­ny z drew­na lub kości sło­nio­wej, po­cho­dze­nia az­ja­tyc­kie­go; uży­wa­ny w woj­sku jako in­stru­ment sy­gna­li­za­cyj­ny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surmacz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Surmaczówka

wieś w Pol­sce


Sur­ma­czów­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­ro­sław­skim, w gmi­nie Wią­zow­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży nad Lu­ba­czów­ką do­pły­wem Sanu.

W II Rze­czy­po­spo­li­tej wieś w po­wie­cie ja­ro­sław­skim wo­je­wództ­wa lwow­skie­go. W la­tach 1945–1946 na­cjo­na­li­ści ukra­iń­scy z OUN-UPA za­mor­do­wa­li tutaj 18 Po­la­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Surmia

drze­wo z ro­dzi­ny bi­gno­nio­wa­tych o ser­co­wa­tych li­ściach; ka­tal­pa


Sur­mia, ka­tal­pa ("Ca­tal­pa") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny bi­gno­nio­wa­tych. Obej­mu­je w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go od 8 do 13 ga­tun­ków. W Chi­nach wy­stę­pu­ją czte­ry ga­tun­ki, dwa we wschod­niej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych i czte­ry na Wiel­kich An­ty­lach (Kubie i Haiti).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Surmiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Surmiowate

o ce­chach sur­mio­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Surmiowaty

o ce­chach sur­mio­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Surmówka

wieś w Pol­sce


Sur­mów­ka (niem. "Sur­mo­wen", 1938–1945 "Sur­mau") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie mrą­gow­skim, w gmi­nie Sork­wi­ty.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Surogacja

su­bro­ga­cja;
1. na­by­cie praw wie­rzy­cie­la przez osobę, która za­pła­ci­ła cudzy dług;
2. za­sa­da mó­wią­ca, iż do ma­jąt­ku odręb­ne­go na­le­ży nie tylko to, co się w nim w chwi­li pow­sta­nia znaj­do­wa­ło, lecz rów­nież to wszyst­ko, co zo­sta­ło na­by­te póź­niej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw. za­stę­po­wa­nie jed­ne­go skład­ni­ka ma­jąt­ku innym

 (1.2) praw. udo­stęp­nia­nie przez ko­bie­tę włas­ne­go łona za­płod­nio­nej in vitro ko­mór­ce ja­jo­wej innej ko­bie­ty lub utrzy­ma­nie dziec­ka w fazie pre­na­tal­nej i uro­dze­nie go dla in­nych osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surogactwo

dzia­łal­ność ko­bie­ty, która przyj­mu­je do swo­jej ma­ci­cy za­płod­nio­ną in vitro ko­mór­kę ja­jo­wą innej ko­bie­ty, a po uro­dze­niu dziec­ka od­da­je go ro­dzi­com; ma­cie­rzyń­stwo za­stęp­cze


Źródła:

SJP.pl

Surogacyjny

zwią­za­ny z dzia­łal­no­ścią ko­bie­ty, która przyj­mu­je do swo­jej ma­ci­cy za­płod­nio­ną in vitro ko­mór­kę ja­jo­wą innej ko­bie­ty, a po uro­dze­niu dziec­ka od­da­je go ro­dzi­com


Źródła:

SJP.pl

Surogat

pro­dukt za­stęp­czy; na­miast­ka; er­satz; erzac


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rzecz za­stęp­cza

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. sę­dzia du­chow­ny, czło­nek kon­sy­sto­rzu


Su­ro­gat ( sur­ro­ga­re, su­bro­ga­re „wy­bie­rać za­stęp­czo kogoś in­ne­go”; także: po­drób­ka) – rzecz o cha­rak­te­rze za­stęp­czym, uży­wa­na jako na­miast­ka, sub­sty­tut innej rze­czy. Po­ję­cie to jest uży­wa­ne w od­nie­sie­niu do sze­ro­kiej gamy obiek­tów o cha­rak­te­rze ma­te­rial­nym (np. do pro­duk­tów, sub­stan­cji). Sy­no­ni­mem słowa „su­ro­gat” jest wyraz „erzac”, po­cho­dzą­cy od nie­miec­kie­go okre­śle­nia Er­satz (er­set­zen „wy­rę­czyć, uzu­peł­nić, odsz­ko­do­wać, za­stą­pić”).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surogatka

ko­bie­ta, która przyj­mu­je do swo­jej ma­ci­cy za­płod­nio­ną in vitro ko­mór­kę ja­jo­wą innej ko­bie­ty, a po uro­dze­niu dziec­ka od­da­je go ro­dzi­com; matka za­stęp­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) matka za­stęp­cza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surogator

w daw­nej Pol­sce: wyz­na­cza­ny przez sejm za­stęp­ca sta­ro­sty gro­do­we­go lub pi­sa­rza ziem­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. za­stęp­ca sta­ro­sty gro­do­we­go lub pi­sa­rza ziem­skie­go w daw­nej Pol­sce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surogatowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z su­ro­ga­tem, do­ty­czą­cy su­ro­ga­tu


Źródła:

Wiktionary

Surojadek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na odż­wia­ją­cy się po­kar­mem nie pod­da­nym obrób­ce ter­micz­nej w wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­rze

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) bot. ja­dal­ny grzyb pod­staw­czak z ro­dzi­ny bedł­ko­wa­tych


Źródła:

Wiktionary

Surojadka

grzyb pod­staw­czak z ro­dzi­ny bedł­ko­wa­tych, ja­dal­ny; se­ro­wiat­ka; go­łą­bek


Źródła:

SJP.pl

Surowatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Lida,Mońki. ser­wat­ka


Źródła:

Wiktionary

Surowiak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Surowica

serum;
1. oso­cze krwi po­zba­wio­ne fi­bry­ny oraz in­nych skład­ni­ków wy­trą­ca­ją­cych się pod­czas krzep­nię­cia krwi;
2. pre­pa­rat lecz­ni­czy lub za­po­bie­gaw­czy, za­wie­ra­ją­cy ciała od­por­no­ścio­we; bio­pre­pa­rat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) biol. prze­sącz oso­cza krwi

 (1.2) farm. pre­pa­rat za­wie­ra­ją­cy prze­ciw­cia­ła prze­ciw kon­kret­nym czyn­ni­kom cho­ro­bot­wór­czym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surowiczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z su­ro­wi­cą, do­ty­czą­cy su­ro­wi­cy


Źródła:

Wiktionary

Surowiec

ma­te­riał pod­le­ga­ją­cy dal­szej prze­rób­ce na pół­wy­ro­by lub wy­ro­by go­to­we; two­rzy­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sub­stan­cja wy­stę­pu­ją­ca w przy­ro­dzie, która jest przet­wa­rza­na i wy­ko­rzy­sty­wa­na w prze­my­śle


Su­ro­wiec – ma­te­riał przez­na­czo­ny do dal­szej prze­rób­ki. Su­row­ce są pro­duk­ta­mi prze­my­słu wy­do­byw­cze­go, rol­nict­wa, le­śnict­wa lub pow­sta­ją w wy­ni­ku prze­ro­bu od­pa­dów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surowiecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Surowiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: su­ro­wo


Źródła:

SJP.pl

Surowizna

Su­ro­wiz­na (niem. "Wild­bruch") – bagno po­ło­żo­ne w za­chod­niej czę­ści Po­brze­ża Szcze­ciń­skie­go w obrę­bie Wzgórz Bu­ko­wych (wo­je­wództ­wo za­chod­nio­po­mor­skie, po­wiat gry­fiń­ski, gmina Stare Czar­no­wo).

Su­ro­wiz­na jest ba­gnem w środ­ko­wej czę­ści Pu­szczy Bu­ko­wej, sta­no­wi za­chod­nią część Wiel­kie­go Mo­cza­ru. Wy­pły­wa stąd Suchy Potok. Nazwa wy­wo­dzi się od sta­ro­pol­skie­go „su­ro­wy”, co zna­czy­ło daw­niej: „wil­got­ny, cie­kną­cy”.


Źródła:

Wikipedia

Surowiznowy

→ su­ro­wiz­na


Patrz:surowizna

Źródła:

SJP.pl

Surownia

część cu­krow­ni, w któ­rej bu­ra­ki pod­da­wa­ne są wstęp­ne­mu prze­ro­bo­wi


Źródła:

SJP.pl

Surowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób nie­przet­wo­rzo­ny, pro­sto z na­tu­ry

 (1.2) bezwz­ględ­nie wy­ma­ga­ją­co

 (1.3) nie uz­na­jąc żad­nych wy­tłu­ma­czeń i oko­licz­no­ści ła­go­dzą­cych

 (1.4) w spo­sób po­zba­wio­ny ozdób lub wygód


Su­ro­wo (nazwa obocz­na: Ko­lo­nia Sa­mo­wi­cze, Se­ro­wo) – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie bial­skim, w gmi­nie Te­re­spol.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa bial­sko­pod­la­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Surowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha czło­wie­ka, który sto­su­je re­stryk­cyj­ne za­sa­dy, jest wy­ma­ga­ją­cy i sta­now­czy

 (1.2) cecha śro­do­wi­ska lub wa­run­ków życia, które są nie­przy­jaz­ne, trud­ne i nie­ko­rzyst­ne

 (1.3) cecha este­ty­ki lub stylu, który jest mi­ni­ma­li­stycz­ny, po­zba­wio­ny wygód i ozdób

 (1.4) cecha prze­pi­sów praw­nych, które są ry­go­ry­stycz­ne i prze­wi­du­ją dot­kli­we kary

 (1.5) cecha po­tra­wy lub jej skład­ni­ków, które nie zo­sta­ły ugo­to­wa­ne, us­ma­żo­ne czy upie­czo­ne


Źródła:

Wiktionary

Surowszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: su­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Surowy

1. o żyw­no­ści: w sta­nie na­tu­ral­nym (np. su­ro­we wa­rzy­wa);
2. po­tocz­nie: nie­ma­ją­cy doś­wiad­cze­nia, ogła­dy to­wa­rzy­skiej (np. su­ro­wy pra­cow­nik);
3. książ­ko­wo:
a) bar­dzo wy­ma­ga­ją­cy (np. su­ro­wa na­u­czy­ciel­ka); wy­ra­ża­ją­cy su­ro­wość (np. su­ro­we spoj­rze­nie);
b) nie­uz­na­ją­cy żad­nych oko­licz­no­ści ła­go­dzą­cych (np. su­ro­wy wyrok);
c) po­zba­wio­ny ozdób (np. su­ro­wy dom);
d) po­zba­wio­ny wygód (np. su­ro­we wa­run­ki);
e) o kli­ma­cie: mroź­ny (np. su­ro­wa zima);
f) o su­row­cach, pół­fa­bry­ka­tach: nie­przet­wo­rzo­ny (np. su­ro­we drew­no)


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który bezwz­ględ­nie wy­ma­ga wy­ko­na­nia ja­kiejś czyn­no­ści, prze­strze­ga­nia ja­kichś zasad, nie­uz­na­ją­cy sprze­ci­wu, wy­ma­ga­ją­cy, bezwz­ględ­ny, nie­wy­ro­zu­mia­ły; także bę­dą­cy wy­ra­zem tej cechy

 (1.2) nie­uz­na­ją­cy oko­licz­no­ści ła­go­dzą­cych ani wy­jąt­ków; ostry, ry­go­ry­stycz­ny, kon­sek­went­ny

 (1.3) kulin. taki, który nie jest ugo­to­wa­ny, us­ma­żo­ny lub upie­czo­ny

 (1.4) o kli­ma­cie: zimny, ostry, o ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze

 (1.5) taki, który jest po­zba­wio­ny wszel­kich ozdób

 (1.6) taki, który jest po­zba­wio­ny wszel­kich wygód

 (1.7) o su­row­cach: nie­pod­da­ny obrób­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surp

skró­to­wiec

 (1.1) = sa­ni­tar­ne urzą­dze­nie roz­drab­nia­ją­co-prze­tła­cza­ją­ce – służy do wy­mu­szo­ne­go (ma­ce­ra­cja, prze­tła­cza­nie) od­pro­wa­dza­nia ście­ków by­to­wych z urzą­dzeń sa­ni­tar­nych od­da­lo­nych lub po­ni­żej ka­na­li­za­cji gra­wi­ta­cyj­nej


SURP (sa­ni­tar­ne urzą­dze­nie roz­drab­nia­ją­co-prze­tła­cza­ją­ce) – urzą­dze­nie poz­wa­la­ją­ce na od­pro­wa­dze­nie ście­ków sa­ni­tar­nych z przy­bo­rów in­sta­lo­wa­nych w od­da­le­niu lub po­ni­żej ka­na­li­za­cji gra­wi­ta­cyj­nej.

SURP przy­staw­ko­wy skła­da się ze zbior­ni­ka / obu­do­wy, sil­ni­ka elek­trycz­ne­go, pompy z roz­drab­nia­czem, za­wo­ru zwrot­ne­go, pre­so­sta­tu (au­to­ma­tycz­ny wy­łącz­nik), króć­ca tłocz­ne­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Surra

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wet. tro­pi­kal­na cho­ro­ba zwie­rząt, me­cha­nicz­nie prze­no­szo­na przez bąki;


Surra – pa­so­żyt­ni­cza cho­ro­ba koni, ko­nio­wa­tych, bydła[], słoni i wiel­błą­dów po­wo­do­wa­na przez świ­drow­ca Evan­sa "(Try­pa­no­so­ma evan­si)". Cho­ro­ba wy­stę­pu­je w Afry­ce pół­noc­nej, Azji oraz w Ame­ry­ce Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej. Prze­no­szo­na me­cha­nicz­nie przez bąki z ro­dzi­ny Ta­ba­ni­dae oraz owady na­le­żą­ce do ro­dza­jów Sto­mo­xys, Glos­si­na, Ly­pe­ro­sia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Surrealista

zwo­len­nik, przed­sta­wi­ciel sur­re­a­liz­mu w sztu­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) szt. ar­ty­sta two­rzą­cy zgod­nie z za­sa­da­mi sur­re­a­liz­mu, czło­nek grupy sur­re­a­li­stycz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surrealistka

→ sur­re­a­li­sta


Patrz:surrealista

Źródła:

SJP.pl

Surrealistyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest sur­re­a­li­stycz­ne; cecha tych, któ­rzy są sur­re­a­li­stycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Surrealistyczny

1. do­ty­czą­cy sur­re­a­liz­mu, sur­re­a­li­stów; na­dre­a­li­stycz­ny;
2. nie­re­al­ny, mało rze­czy­wi­sty, czę­sto dzi­wacz­ny, gro­te­sko­wy; sur­re­al­ny, ab­sur­dal­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) liter. szt. zwią­za­ny z sur­re­a­liz­mem, wy­wo­dzą­cy się z sur­re­a­liz­mu

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) pot. taki, który jest nie­re­al­ny, nie­do­rzecz­ny, przy­po­mi­na­ją­cy ma­rze­nie senne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surrealizm

kie­ru­nek ar­ty­stycz­ny w li­te­ra­tu­rze i sztu­ce, uksz­tał­to­wa­ny w la­tach du­dzie­stych XX w., w za­ło­że­niu któ­re­go za po­mo­cą obra­zu wy­ra­ża­no swoje wnę­trze, podś­wia­do­mość, wizje, sny, ha­lu­cy­na­cje


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. szt. kie­ru­nek ar­ty­stycz­ny w li­te­ra­tu­rze i sztu­ce, uksz­tał­to­wa­ny w la­tach dwu­dzie­stych XX w., w za­ło­że­niu któ­re­go wy­ra­ża­no swoje wnę­trze, podś­wia­do­mość, wizje, sny, ha­lu­cy­na­cje itp. w oder­wa­niu od rze­czy­wi­sto­ści;


Sur­re­a­lizm (zwany także na­dre­a­liz­mem) – kie­ru­nek w sztu­ce pow­sta­ły w 1920 roku we Fran­cji, po­cząt­ko­wo wy­stę­pu­ją­cy wy­łącz­nie w li­te­ra­tu­rze, póź­niej w sztu­kach pla­stycz­nych, fil­mie i te­a­trze. Ter­min ten stwo­rzył w 1917 roku Gu­il­la­u­me Apol­li­na­i­re.

Hi­sto­ria, przed­sta­wi­cie­le i za­ło­że­nia kie­run­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surrealny

nie­re­al­ny, mało rze­czy­wi­sty, czę­sto dzi­wacz­ny, gro­te­sko­wy; sur­re­a­li­stycz­ny, ab­sur­dal­ny


Źródła:

SJP.pl

Surrey

Sur­rey – hrab­stwo ad­mi­ni­stra­cyj­ne (nie­me­tro­po­li­tal­ne), ce­re­mo­nial­ne i hi­sto­rycz­ne w po­łud­nio­wo-wschod­niej An­glii, w re­gio­nie South East En­gland, po­ło­żo­ne na po­łud­nie od Lon­dy­nu, jedno z tzw. Home Co­un­ties.

Po­wierzch­nia hrab­stwa wy­no­si 1663 km², a licz­ba lud­no­ści – 1 132 400 (2011).


Źródła:

Wikipedia

Surroniarz

po­tocz­nie: młoda osoba po­ru­sza­ją­ca się lek­kim, elek­trycz­nym mo­to­cy­klem cros­so­wym, czę­sto jeż­dżą­ca szyb­ko lub niez­god­nie z prze­pi­sa­mi


Źródła:

SJP.pl

Surround

[czy­taj: se­rałnd] tech­no­lo­gia audio, w któ­rej brzmie­nie do­cie­ra do słu­cha­cza nie tylko z przo­du (jak w kla­sycz­nym ste­reo), ale także z boków oraz z tyłu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elek­tron. apa­ra­tu­ra poz­wa­la­ją­ca na uzy­ska­nie iluz­ji do­cho­dze­nia dźwię­ków ze wszyst­kich stron

 (1.2) dźwięk uzy­ski­wa­ny dzię­ki sur­ro­und (1.1)

przy­miot­nik

 (2.1) poz­wa­la­ją­cy na uzy­ska­nie złu­dze­nia dźwię­ku ota­cza­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surukusu

wąż z ro­dzi­ny grze­chot­ni­ko­wa­tych, naj­więk­szy z węży ja­do­wi­tych Ame­ry­ki Po­łud­nio­wej


Źródła:

SJP.pl

Survival

[czy­taj: sur­wi­wal] ro­dzaj roz­ryw­ki, spor­tu po­le­ga­ją­cy na prze­by­wa­niu w ek­stre­mal­nych wa­run­kach i wy­ko­ny­wa­niu trud­nych zadań fi­zycz­nych; sur­wi­wal, szko­ła przetr­wa­nia, obóz przetr­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) psych. szko­ła przetr­wa­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Survivalowiec

[czy­taj: sur­wi­wa­lo­wiec] mi­ło­śnik sur­vi­va­lu; sur­wi­wa­lo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Survivalowy

→ sur­vi­val [czy­taj: sur­wi­wa­lo­wy]; sur­wi­wa­lo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z sur­vi­va­lem, do­ty­czą­cy sur­vi­va­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surwiwal

ro­dzaj roz­ryw­ki, spor­tu po­le­ga­ją­cy na prze­by­wa­niu w ek­stre­mal­nych wa­run­kach i wy­ko­ny­wa­niu trud­nych zadań fi­zycz­nych; sur­vi­val, szko­ła przetr­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) psych. szko­ła przetr­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surwiwalowiec

mi­ło­śnik sur­wi­wa­lu; sur­vi­va­lo­wiec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. ktoś, kto upra­wia sur­wi­wal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surwiwalowy

→ sur­wi­wal; sur­vi­va­lo­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z sur­wi­wa­lem, do­ty­czą­cy sur­wi­wa­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surykatka

mały dra­pież­nik z ro­dzi­ny ła­szo­wa­tych, wy­stę­pu­je w po­łud­nio­wej Afry­ce na te­re­nach pół­pu­styn­nych i sa­wan­nach, two­rząc cha­rak­te­ry­stycz­ne ko­lo­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. mały i smu­kły ssak dra­pież­ny wy­stę­pu­ją­cy w Afry­ce;


Su­ry­kat­ka ("Su­ri­ca­ta") – ro­dzaj dra­pież­nych ssa­ków z po­dro­dzi­ny Mun­go­si­nae w obrę­bie ro­dzi­ny man­gu­sto­wa­tych (Her­pe­sti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surynamski

spi­chrzel su­ry­nam­ski - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny spi­chrze­lo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Surzy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. brat żony


Źródła:

Wiktionary

Surzyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suróweczka

zdrob­nie­nie od: su­rów­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: su­rów­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Surówka

1. po­tra­wa z su­ro­wych ja­rzyn lub owo­ców
2. nie­bie­lo­ne płót­no lnia­ne lub ba­weł­nia­ne
3. cegła nie­wy­pa­lo­na
4. stop że­la­za z wę­glem oraz z krze­mem, man­ga­nem, fos­fo­rem i siar­ką


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. po­tra­wa przy­rzą­dza­na z su­ro­wych wa­rzyw lub owo­ców;

 (1.2) włók. nie­bie­lo­ne płót­no lnia­ne lub ba­weł­nia­ne

 (1.3) hutn. stop że­la­za z wę­glem oraz z krze­mem, siar­ką, fos­fo­rem, man­ga­nem i in­ny­mi skład­ni­ka­mi, uży­wa­ny do pro­duk­cji stali, sta­li­wa lub że­li­wa;

 (1.4) chem. spi­ry­tus su­ro­wy;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Surówkowy

przy­miot­nik od: su­rów­ka


Źródła:

SJP.pl

Surżyk

od­mia­na ję­zy­ko­wa funk­cjo­nu­ją­ca w ra­mach ję­zy­ka ukra­iń­skie­go, ce­chu­ją­ca się sil­ny­mi wpły­wa­mi ję­zy­ka ro­syj­skie­go, roz­po­wszech­nio­na w dużej czę­ści Ukra­i­ny oraz w Moł­da­wii (Nadd­nie­strze)


Sur­żyk ( суржик, od суржик – „chleb lub mąka z mie­szan­ki róż­nych ro­dza­jów ziar­na”) – byt ję­zy­ko­wy w ra­mach ję­zy­ka ukra­iń­skie­go, ce­chu­ją­cy się wpły­wa­mi ję­zy­ka ro­syj­skie­go, roz­po­wszech­nio­ny w dużej czę­ści te­ry­to­rium Ukra­i­ny oraz w Moł­da­wii (Nadd­nie­strze). W są­sia­du­ją­cych z Ukra­i­ną re­gio­nach Rosji (obwód wo­ro­ne­ski, ro­stow­ski, kraj kras­no­dar­ski) zru­sy­fi­ko­wa­na wer­sja miej­sco­wych ukra­iń­skich dia­lek­tów ste­po­wych na­zy­wa­na jest „ba­łacz­ką”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sus

długi skok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) długi, gwał­tow­ny skok


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Susanoo

Su­sa­no-o, Susa-no-o (jap. 須佐之男命 "Susa-no-o-no-mi­ko­to"), Ta­ke­ha­y­a­su­sa­noo no Mi­ko­to (jap. 建速須佐之男命 Mąż Zsy­ła­ją­cy Opady Wy­wo­ła­ne Jego Po­tęż­nym Ki­cha­niem) – jedno z waż­niej­szych bóstw ja­poń­skiej re­li­gii shintō, po­ryw­czy i bru­tal­ny pan wia­trów oraz burzy. Brat bo­gi­ni słoń­ca Ama­te­ra­su oraz boga księ­ży­ca Tsu­ku­y­o­mie­go.


Źródła:

Wikipedia

Susceptancja

prze­wod­nośc bier­na


Su­scep­tan­cja (po­dat­ność) – część uro­jo­na ad­mi­tan­cji, czyli prze­wod­ność bier­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Susceptant

dawny urzęd­nik są­do­wy przyj­mu­ją­cy zez­na­nia, po­moc­nik no­ta­riu­sza


Źródła:

SJP.pl

Suseł

nie­wiel­ki fu­trza­ny gry­zoń, za­pa­da­ją­cy w długi sen zi­mo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sper­mop­hi­lus|F. Cu­vier|ref=tak., ro­dzaj ssaka z po­dro­dzi­ny afro­wió­rek, wy­stę­pu­ją­cy w Eu­raz­ji;

 (1.2) zool. gry­zoń z ro­dza­ju suseł (1.1)


Suseł ("Sper­mop­hi­lus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny afro­wió­rek (Xe­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae). Sy­ste­ma­ty­ka tak­so­nu pod­le­ga­ła wielu zmia­nom. W Pol­sce dla ga­tun­ków, które we­dług wcze­śniej­sze­go po­dzia­łu na­le­ża­ły do "Sper­mop­hi­lus" (sensu lato), uży­wa­no nazwy ‘suseł’.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Susełek

zdrob­nie­nie od: suseł


Źródła:

SJP.pl

Susharnia

[czy­taj: su­szar­nia] punkt ga­stro­no­micz­ny, w któ­rym sprze­da­je się sushi; sushi bar, su­szar­nia


Źródła:

SJP.pl

Sushi

[czy­taj: suszi lub suśi] ja­poń­ska po­tra­wa w po­sta­ci krąż­ków ma­ry­no­wa­ne­go ryżu z su­ro­wą rybą lub owo­ca­mi morza owi­nię­tych li­ściem nori; suszi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. spoż. ja­poń­ska po­tra­wa z ryżu za­pra­wio­ne­go octem ry­żo­wym z róż­ny­mi do­dat­ka­mi w po­sta­ci owo­ców morza, ryb, wa­rzyw, grzy­bów oraz jajek;


Sushi (jap. 寿司, 鮨, 鮓) – po­tra­wa ja­poń­ska zło­żo­na z go­to­wa­ne­go ryżu za­pra­wio­ne­go octem ry­żo­wym ("su") oraz róż­nych do­dat­ków w po­sta­ci, prze­waż­nie su­ro­wych: owo­ców morza, wo­do­ro­stów nori, ka­wał­ków ryb, wa­rzyw, grzy­bów, a także om­le­tu ja­poń­skie­go ("ta­ma­go-yaki"), tofu, ziar­na se­za­mo­we­go ("goma"). Ze wzglę­du na bar­dzo krót­ki ter­min przy­dat­no­ści do spo­ży­cia, w re­sta­u­ra­cjach ja­poń­skich jest przy­go­to­wy­wa­na po do­ko­na­niu za­mó­wie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sushimaster

[czy­taj: su­szi­ma­ster lub su­si­ma­ster] osoba za­wo­do­wo przy­rzą­dza­ją­ca sushi; sushi ma­ster


Źródła:

SJP.pl

Sushimasterka

[czy­taj: su­szi­ma­ser­ka lub su­si­ma­ster­ka] ko­bie­ta za­wo­do­wo przy­rzą­dza­ją­ca sushi


Źródła:

SJP.pl

Sushiżerca

[czy­taj: su­szi­żer­ca] po­tocz­nie: wiel­bi­ciel sushi


Źródła:

SJP.pl

Susiec

wieś w Pol­sce


Su­siec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Su­siec. Miej­sco­wość leży na po­gra­ni­czu Roz­to­cza Środ­ko­we­go, Roz­to­cza Wschod­nie­go, Rów­ni­ny Bił­go­raj­skiej i Pła­sko­wy­żu Tar­no­grodz­kie­go.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Susiecki

przy­miot­nik od: Su­siec


Źródła:

SJP.pl

Suska

przy­miot­nik od miej­sco­wo­ści: Sucha Be­skidz­ka, Susz


Suska – część wsi Śniad­ków Górny w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ot­woc­kim, w gmi­nie So­bie­nie-Je­zio­ry.

W la­tach 1975–1998 Suska ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Wszyst­kich Świę­tych w So­bie­niach-Je­zio­rach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suski

przy­miot­nik od miej­sco­wo­ści: Sucha Be­skidz­ka, Susz


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Sucha Be­skidz­ka

 (1.2) od­no­szą­cy się do wsi Sucha

 (1.3) od­no­szą­cy się do wsi Suche

 (1.4) od­no­szą­cy się do mia­sta Susz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suskrajowice

Su­skra­jo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie kie­lec­kim, w gmi­nie Chmiel­nik. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Jedną z ostat­nich wła­ści­cie­lek wsi była Tekla z Da­szyń­skich, "primo voto" Pu­chac­ka, "se­cun­do voto" Kę­dzier­ska (1773-1882), zmar­ła 1 czerw­ca 1882. Wła­ści­ciel­ka Su­skra­jo­wic do­ży­ła 109 lat.


Źródła:

Wikipedia

Susnąć

o za­ją­cu: dać susy, sko­czyć


Źródła:

SJP.pl

Suspendowany

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od su­spen­do­wać

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) du­chow­ny, któ­re­mu udzie­lo­no kary su­spen­sy


Źródła:

Wiktionary

Suspendować

w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: wy­mie­rzyć, wy­mie­rzać karę su­spen­sy (za­wie­sze­nia osoby du­chow­nej w peł­nie­niu obo­wiąz­ków)


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) udzie­lać kary su­spen­sy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suspens

[czy­taj: sa­spens lub su­spens] za­bieg sto­so­wa­ny w fil­mach, po­wie­ściach w celu utrzy­ma­nia od­bior­cy w na­pię­ciu albo za­sko­cze­nia go nie­o­cze­ki­wa­nym zwro­tem akcji; su­spen­sja


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) liter. film. wstrzy­ma­nie biegu akcji lub jej nie­spo­dzie­wa­ny zwrot


Su­spens (ang. "su­spen­se", łac. "su­spen­sus", wym. su­spens, sa­spens) – chwyt okre­śla­ją­cy re­ak­cję emo­cjo­nal­ną widza, wy­wo­ły­wa­ną przez film za po­mo­cą ma­ni­pu­la­cji in­for­ma­cją nar­ra­cyj­ną. Słowo to wy­wo­dzi się z ła­ciń­skie­go "su­spen­sus", oz­na­cza­ją­ce­go „za­wie­sze­nie”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suspensa

1. w Ko­ście­le ka­to­lic­kim: za­wie­sze­nie osoby du­chow­nej w jej pra­wach;
2. wy­da­ne przez upraw­nio­ny organ ge­ne­ral­ne zwol­nie­nie okre­ślo­nej osoby lub grupy osób od obo­wiąz­ku prze­strze­ga­nia pew­nej normy praw­nej; in­sty­tu­cja już na wczes­nym eta­pie mo­nar­chii sta­no­wej uj­mo­wa­na jako na­du­ży­cie wła­dzy kró­lew­skiej i zno­szo­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kośc. kara sto­so­wa­na wobec du­chow­nych, po­le­ga­ją­ca na za­ka­zie lub ogra­ni­cze­niu moż­li­wo­ści peł­nie­nia czyn­no­ści przy­na­leż­nych z racji stanu lub funk­cji;

 (1.2) przest. za­wie­sze­nie kogoś w urzę­do­wa­niu

 (1.3) przest. za­wie­sze­nie mocy obo­wią­zu­ją­ce­go prawa


Su­spen­sa (za­wie­sze­nie) – kara ko­ściel­na w Ko­ście­le ka­to­lic­kim sto­so­wa­na tylko wobec du­chow­nych, po­le­ga­ją­ca na za­ka­zie lub ogra­ni­cze­niu su­spen­do­wa­nym ka­pła­nom moż­li­wo­ści peł­nie­nia przez nich czyn­no­ści im przy­na­leż­nych z racji stanu, funk­cji (od­pra­wia­nia mszy świę­tej, wy­ko­ny­wa­nia ju­rys­dyk­cji, na­u­cza­nia, po­dej­mo­wa­nia aktów wła­dzy, po­bie­ra­nia do­cho­dów).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suspensja

1. za­bieg sto­so­wa­ny w fil­mach, po­wie­ściach (prze­de wszyst­kim sen­sa­cyj­nych) w celu utrzy­ma­nia od­bior­cy w na­pię­ciu albo za­sko­cze­nia go nie­o­cze­ki­wa­nym zwro­tem akcji; su­spens
2. za­wie­si­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suspensor

ochra­niacz ge­ni­ta­liów


Źródła:

SJP.pl

Suspensorium

pod­pa­ska mosz­no­wa no­szo­na przy scho­rze­niach jąder


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) opa­ska pod­wie­sza­ją­ca i osła­nia­ją­ca mę­skie ge­ni­ta­lia;


Su­spen­so­rium ( su­spen­sus „za­wie­szo­ny”) – do­da­tek do mę­skie­go stro­ju po­pu­lar­ny w śred­nio­wie­czu.

Po­ja­wił się w wieku XV jako od­po­wiedź na nowe tren­dy w mo­dzie mę­skiej, skró­ce­nie ele­men­tów ubio­ru mę­skie­go, tu­ni­ki i du­ble­tu, co skut­ko­wa­ło od­sło­nię­ciem ge­ni­ta­liów i spo­ty­ka­ło się ze sło­wa­mi kry­ty­ki ze stro­ny pru­de­ryj­nej czę­ści spo­łe­czeń­stwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suspensyjny

→ su­spen­sja


Patrz:suspensja

Źródła:

SJP.pl

Suspensywność

Su­spen­syw­ność – stan praw­ny to­wa­rzy­szą­cy zaz­wy­czaj de­wo­lu­tyw­no­ści, po­le­ga­ją­cy na wstrzy­ma­niu wy­ko­na­nia za­skar­ża­ne­go orze­cze­nia (za­rzą­dze­nia, de­cyz­ji) do czasu wy­da­nia roz­strzy­gnię­cia przez organ od­wo­ław­czy i utrzy­ma­nia w mocy lub uchy­le­nia za­skar­żo­ne­go orze­cze­nia (za­rzą­dze­nia, de­cyz­ji). Su­spen­syw­ność wy­stę­pu­je w pro­ce­du­rze ad­mi­ni­stra­cyj­nej, ad­mi­ni­stra­cyj­no­są­do­wej, cy­wil­nej oraz kar­nej.


Źródła:

Wikipedia

Suspensywny

za­wie­sza­ją­cy upra­wo­moc­nie­nie


Źródła:

SJP.pl

Suspicja

daw­niej: po­dej­rze­nie, po­są­dze­nie


Źródła:

SJP.pl

Susquehanna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzeka we wschod­niej czę­ści Sta­nów Zjed­no­czo­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Susseks

[czy­taj: sa­seks] przed­sta­wi­ciel rasy kur szyb­ko doj­rze­wa­ją­cych, wy­ho­do­wa­nej w hrab­stwie Sus­sex na po­cząt­ku XX wieku; sa­seks, sus­sex


Źródła:

SJP.pl

Susseksy

[czy­taj: sa­seks] przed­sta­wi­ciel rasy kur szyb­ko doj­rze­wa­ją­cych, wy­ho­do­wa­nej w hrab­stwie Sus­sex na po­cząt­ku XX wieku; sa­seks, sus­sex


Źródła:

SJP.pl

Sussex

[czy­taj: sa­seks] przed­sta­wi­ciel rasy kur szyb­ko doj­rze­wa­ją­cych, wy­ho­do­wa­nej w hrab­stwie Sus­sex na po­cząt­ku XX wieku; sa­seks, sus­seks


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hrab­stwo w po­łud­nio­wo-wschod­niej An­glii nad ka­na­łem La Man­che;

 (1.2) geogr. to­po­nim, nazwa sze­re­gu miej­sco­wo­ści i hrabstw w kra­jach an­glo­ję­zycz­nych;

 (1.3) hist. śred­nio­wiecz­ne kró­le­stwo ist­nie­ją­ce w po­łud­nio­wej An­glii w la­tach 477–860


Sus­sex – hi­sto­rycz­ne hrab­stwo w po­łud­nio­wo-wschod­niej An­glii nad ka­na­łem La Man­che, o te­ry­to­rium zbli­żo­nym do wczes­noś­red­nio­wiecz­ne­go kró­le­stwa Sus­sex. Gra­ni­czy od pół­no­cy z hrab­stwem Sur­rey, od pół­noc­ne­go wscho­du z hrab­stwem Kent i od za­cho­du z hrab­stwem Hamps­hi­re.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sussurando

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze (uży­wa­ne w mu­zy­ce wo­kal­nej): szep­cząc


Źródła:

SJP.pl

Sustencja

daw­niej: utrzy­ma­nie; su­sten­ta­cja


Źródła:

SJP.pl

Sustentacja

daw­niej: utrzy­ma­nie; su­sten­cja


Źródła:

SJP.pl

Susz

1. wy­su­szo­ne owoce, wa­rzy­wa, zioła;
2. po­tocz­nie: suche ga­łę­zie odła­ma­ne od drze­wa; chrust


rze­czow­nik zbio­ro­wy, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. kulin. su­szo­ny pro­dukt – spo­żyw­czy lub prze­my­sło­wy

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: su­szyć


Susz ( Ro­sen­berg in Westpreußen) – mia­sto w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie iław­skim, nad je­zio­rem Su­skim, na tra­sie linii ko­le­jo­wej War­sza­wa Wschod­nia – Gdańsk Głów­ny. Przez mia­sto prze­bie­ga­ją dwie drogi wo­je­wódz­kie: nr 515 i nr 521. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy miej­sko-wiej­skiej Susz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Susza

długi okres cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem lub nie­do­bo­rem opa­dów at­mos­fe­rycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dłu­gotr­wa­ły okres bez opa­dów at­mos­fe­rycz­nych;


Susza – dłu­gotr­wa­ły okres bez opa­dów at­mos­fe­rycz­nych lub niez­nacz­nym opa­dem w sto­sun­ku do śred­nich wie­lo­let­nich war­to­ści i wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rą. Pro­wa­dzi do znacz­ne­go wy­czer­pa­nia za­so­bów wod­nych w do­rze­czu.

Susza po­wo­du­je prze­su­sze­nie gleby, zmniej­sze­nie lub cał­ko­wi­te zni­szcze­nie upraw ro­ślin ali­men­ta­cyj­nych (a co za tym idzie klę­ski głodu), zmniej­sze­nie za­so­bów wody pit­nej, a także zwięk­szo­ne praw­do­po­do­bień­stwo ka­ta­stro­fal­nych po­ża­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suszaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od su­szak


Źródła:

Wiktionary

Suszak

słup z żerd­ka­mi, na któ­rych ukła­da się i suszy siano; ostew, ostrew, ostrew­ka, ostwi­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. słup z żerd­ka­mi, na któ­rych ukła­da się i suszy siano


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suszanin

miesz­ka­niec Susza (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Suszanka

miesz­kan­ka Susza (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Suszara

zgru­bie­nie od: su­szar­ka


Źródła:

SJP.pl

Suszareczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: su­szar­ka


Źródła:

Wiktionary

Suszarka

1. przy­rząd do osu­sza­nia stru­mie­niem po­wie­trza;
2. miej­sce, na które kła­dzie się coś mo­kre­go, aby obes­chło;
3. po­tocz­nie: po­li­cyj­ny mier­nik pręd­ko­ści po­ja­zdu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie elek­trycz­ne do su­sze­nia stru­mie­niem po­wie­trza

 (1.2) kon­struk­cja, na któ­rej coś za­wie­sza się lub kła­dzie, by obes­chło

 (1.3) żart. ręcz­ny radar po­li­cyj­ny do po­mia­ru pręd­ko­ści po­ja­zdów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suszarko-Lokówka

urzą­dze­nie elek­trycz­ne peł­nią­ce funk­cje su­szar­ki i lo­ków­ki


Źródła:

SJP.pl

Suszarkowy

→ su­szar­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z su­szar­ką, do­ty­czą­cy su­szar­ki


Patrz:suszarka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suszarnia

1. miej­sce z urzą­dze­nia­mi do su­sze­nia cze­goś;
2. żar­to­bli­wie: punkt ga­stro­no­micz­ny, w któ­rym sprze­da­je się sushi; sus­har­nia, sushi bar


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce, po­mie­szcze­nie, w któ­rym coś się suszy, np. pra­nie, pro­duk­ty spo­żyw­cze


Su­szar­nia – osada leśna wsi Lu­bie­nia w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie sta­ra­cho­wic­kim, w gmi­nie Brody.

W la­tach 1975–1998 osada ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Pod­wyż­sze­nia Krzy­ża Świę­te­go w Lu­bie­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suszarniany

→ su­szar­nia; su­szar­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Suszarnictwo

dział prze­my­słu zaj­mu­ją­cy się utr­wa­la­niem pro­duk­tów przez su­sze­nie


Źródła:

SJP.pl

Suszarnik

pra­cow­nik su­szar­ni; su­szarz


Źródła:

SJP.pl

Suszarniowy

→ su­szar­nia; su­szar­nia­ny


Źródła:

SJP.pl

Suszarz

ro­bot­nik za­trud­nio­ny w su­szar­ni


Źródła:

SJP.pl

Suszczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suszec

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ślą­skim w po­wie­cie pszczyń­skim, w gmi­nie o tej samej naz­wie;


Su­szec ( Sis­setz) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie pszczyń­skim, w gmi­nie Su­szec.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Su­szec. Je­szcze na po­cząt­ku 2017 roku na te­re­nie gminy znaj­do­wa­ła się ko­pal­nia węgla ka­mien­ne­go „Kru­piń­ski”. Ko­pal­nia zo­sta­ła zam­knię­ta, a pra­cow­ni­cy prze­nie­sie­ni lub zwol­nie­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suszecki

→ Su­szec (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Suszej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: sucho


Źródła:

SJP.pl

Suszek

1. przy­rząd do osu­sza­nia pa­pie­ru z atra­men­tu, ro­dzaj przy­ci­sku z przy­mo­co­wa­ną do pod­sta­wy bi­bu­łą; bi­bu­larz;
2. sub­stan­cja che­micz­na przyś­pie­sza­ją­ca schnię­cie ole­jów, do­da­wa­na do farb olej­nych i po­ko­stów; sy­ka­ty­wa;
3. w le­śnict­wie: obu­mar­łe drze­wo;
4. po­tocz­nie: ro­śli­na o nie­więd­ną­cych, za­sy­cha­ją­cych kwia­tach, np. nie­śmier­tel­nik;
5. po­tocz­nie: su­szo­ne owoce, wa­rzy­wa, grzy­by; susz;
6. re­gio­nal­nie: suche drze­wo, sucha gałąź;
7. re­gio­nal­nie: ko­no­pie o kwia­tach mę­skich; pła­skoń, pło­skoń, pła­skun, pło­skon­ka


Zo­bacz też: Su­szek w in­nych zna­cze­niach tego słowa.

Su­szek – osada w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie choj­nic­kim, w gmi­nie Czersk. Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Za­pę­do­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) spra­wia­nie, że coś jest suche, po­zba­wia­nie wody lub wil­go­ci

 (1.2) spoż. utr­wa­la­nie żyw­no­ści po­le­ga­ją­ce na ob­ni­że­niu za­war­to­ści wody


Su­sze­nie – ze­spół ope­ra­cji tech­no­lo­gicz­nych, ma­ją­cych na celu zre­du­ko­wa­nie za­war­to­ści roz­pu­szczal­ni­ka (np. wody) w pro­duk­cie.

Su­sze­nie ciał sta­łych wy­ko­nu­je się po­przez od­pa­ro­wa­nie roz­pu­szczal­ni­ka – do­star­cze­nie cie­pła i prze­pływ gazu nad sub­stan­cją su­szo­ną lub ob­ni­że­nie ci­śnie­nia (su­sze­nie próż­nio­we).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Suszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Suszi

rzad­ko: ja­poń­ska po­tra­wa w po­sta­ci krąż­ków ma­ry­no­wa­ne­go ryżu z su­ro­wą rybą lub owo­ca­mi morza owi­nię­tych li­ściem nori; sushi


Źródła:

SJP.pl

Suszka

1. przy­rząd do osu­sza­nia pa­pie­ru z atra­men­tu, ro­dzaj przy­ci­sku z przy­mo­co­wa­ną do pod­sta­wy bi­bu­łą; bi­bu­larz;
2. sub­stan­cja che­micz­na przyś­pie­sza­ją­ca schnię­cie ole­jów, do­da­wa­na do farb olej­nych i po­ko­stów; sy­ka­ty­wa;
3. w le­śnict­wie: obu­mar­łe drze­wo;
4. po­tocz­nie: ro­śli­na o nie­więd­ną­cych, za­sy­cha­ją­cych kwia­tach, np. nie­śmier­tel­nik;
5. po­tocz­nie: su­szo­ne owoce, wa­rzy­wa, grzy­by; susz;
6. re­gio­nal­nie: suche drze­wo, sucha gałąź;
7. re­gio­nal­nie: ko­no­pie o kwia­tach mę­skich; pła­skoń, pło­skoń, pła­skun, pło­skon­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) leśn. mart­we drze­wo sto­ją­ce

 (1.2) chem. rurka do su­sze­nia

 (1.4) bot. ro­śli­na o za­sy­cha­ją­cych, nie­więd­ną­cych kwia­tach

 (1.8) farb. sub­stan­cja do­da­wa­na do farb olej­nych i po­ko­stów, przyś­pie­sza­ją­ca ich wy­sy­cha­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suszkowice

Susz­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Ot­mu­chów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Suszonka

rzad­ko: su­szo­ne ziem­nia­ki


Źródła:

SJP.pl

Suszony

1. po­wo­do­wać, że coś staje się suche, such­sze przez od­pa­ro­wa­nie wody w wy­ni­ku dzia­ła­nia wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry;
2. su­szyć się:
a) sta­wać się su­chym; wy­sy­chać, schnąć;
b) su­szyć ubra­nie na sobie; osu­szać się


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który prze­szedł pro­ces su­sze­nia

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przym. od su­szyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suszoodporny

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) roln. ogrod. od­por­ny na suszę


Źródła:

Wiktionary

Suszowy

→ susza


Patrz:susza

Źródła:

SJP.pl

Suszykufel

daw­niej, żar­to­bli­wie: czło­wiek na­du­ży­wa­ją­cy al­ko­ho­lu; są­czy­ku­fel, wyd­mi­ku­fel


Źródła:

SJP.pl

Suszyć

1. po­wo­do­wać, że coś staje się suche, such­sze przez od­pa­ro­wa­nie wody w wy­ni­ku dzia­ła­nia wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry;
2. su­szyć się:
a) sta­wać się su­chym; wy­sy­chać, schnąć;
b) su­szyć ubra­nie na sobie; osu­szać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) po­wo­do­wać, że coś staje się such­sze przez od­pa­ro­wa­nie wody

 (1.2) pot. przen. być spra­gnio­nym, od­czu­wać po­trze­bę na­pi­cia się cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny su­szyć się

 (2.1) sta­wać się su­chym

 (2.2) su­szyć (1.1) sa­me­go sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suszyński

naz­wi­sko


Su­szyń­ski – pol­ski herb szla­chec­ki, uży­wa­ny przez kil­ka­na­ście ro­dzin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suszów

1. wy­su­szo­ne owoce, wa­rzy­wa, zioła;
2. po­tocz­nie: suche ga­łę­zie odła­ma­ne od drze­wa; chrust


Su­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Te­la­tyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Te­la­tyn. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 160 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Susówka

ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny ston­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Susłogon

ro­dzaj gry­zo­ni z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. ga­tu­nek gry­zo­nia z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy w Ame­ry­ce Pół­noc­nej


Su­sło­gon ("Uro­ci­tel­lus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny afro­wió­rek (Xe­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Susłouch

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. ga­tu­nek gry­zo­nia z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych, wy­stę­pu­ją­cy w Ame­ry­ce Pół­noc­nej


Su­sło­uch ("Oto­sper­mop­hi­lus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny afro­wió­rek (Xe­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Susłowy

→ suseł; suśli


Źródła:

SJP.pl

Sut

sutek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zgrub. sutek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sutana

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. rzad. su­tan­na


Źródła:

Wiktionary

Sutanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: su­tan­na

 (1.2) rel. spod­nia część stro­ju mi­ni­stranc­kie­go, w ko­lo­rze li­tur­gicz­nym, osła­nia­ją­ca nogi


Źródła:

Wiktionary

Sutanna

strój du­chow­nych ka­to­lic­kich, długa, czar­na su­knia za­pi­na­na na gu­zicz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. długa szata no­szo­na przez du­chow­nych wyz­nań chrze­ści­jań­skich;


Su­tan­na (z wł. "sot­ta­no" – spód­ni­ca), w ko­ścio­łach wschod­nich po­draz­nik – wierzch­ni ubiór du­chow­nych, w róż­nym ko­lo­rze, za­leż­nym od sta­no­wi­ska w hie­rar­chii, zwany też re­we­ren­dą. Księ­ża po­cząt­ko­wo no­si­li ubra­nia ty­po­we dla swo­ich cza­sów i tylko, gdy za­kła­da­li szaty ka­płań­skie, aby od­pra­wić mszę świę­tą, wy­glą­da­li ina­czej. W Ko­ście­le ka­to­lic­kim no­sze­nie sun­tann za­le­cił pa­pież Syk­stus V w 1589 r. kon­sty­tu­cją "Cum sa­cro­sanc­tum".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sutannowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy su­tan­ny, zwią­za­ny z su­tan­ną


Źródła:

Wiktionary

Sutasz

wyrób w po­sta­ci sznu­recz­ka ople­cio­ne­go krzy­żu­ją­cy­mi się sko­śnie nićmi, uży­wa­ny m.in. do ozda­bia­nia su­kien, za­słon, a także jako na­szyw­ki przy mun­du­rach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rę­ko­dziel­ni­cza tech­ni­ka wy­ko­ny­wa­nia ozdób i bi­żu­te­rii z za­pla­ta­nych, ko­lo­ro­wych sznur­ków, ko­ra­li­ków i ka­mie­ni ozdob­nych

 (1.2) bi­żu­te­ria lub ozdo­ba wy­ko­na­na tech­ni­ką su­tasz (1.1)

 (1.3) sznu­rek wy­ko­rzy­sty­wa­ny w tech­ni­ce su­tasz (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sutaszowy

→ su­tasz


Patrz:sutasz

Źródła:

SJP.pl

Sutek

gru­czoł mlecz­ny u ssa­ków; sutka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) anat. gru­czoł mle­ko­wy ssa­ków,

 (1.2) w ro­dza­ju ludz­kim: sutka, bro­daw­ka sut­ko­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sutener

czło­wiek czer­pią­cy zyski z cu­dze­go nie­rzą­du; al­fons, raj­fur, ku­pler


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek czer­pią­cy zysk z nie­rzą­du in­nych osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sutenerka

→ su­te­ner; strę­czy­ciel­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) strę­czy­ciel­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sutenerski

→ su­te­ner, → su­te­ner­stwo


Patrz:sutener, → sutenerstwo

Źródła:

SJP.pl

Sutenerstwo

czer­pa­nie zy­sków ma­te­rial­nych z cu­dze­go nie­rzą­du; strę­czy­ciel­stwo


Su­te­ner­stwo – czer­pa­nie ko­rzy­ści ma­jąt­ko­wych z upra­wia­nia pro­sty­tu­cji przez inną osobę. Zwy­kle jest po­wią­za­ne ze strę­czy­ciel­stwem (na­kła­nia­niem do upra­wia­nia pro­sty­tu­cji) i ku­pler­stwem (ułat­wia­niem upra­wia­nia pro­sty­tu­cji), a cza­sa­mi z in­ny­mi prze­stęp­stwa­mi, jak han­del ludź­mi oraz sto­so­wa­nie gróźb i prze­mo­cy wobec pro­sty­tu­tek. Oprócz in­dy­wi­du­al­nych su­te­ne­rów jest to jedno z pól dzia­łal­no­ści, którą zaj­mu­ją się zor­ga­ni­zo­wa­ne grupy prze­stęp­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suterena

po­mie­szcze­nie miesz­kal­ne lub biu­ro­we po­ło­żo­ne po­ni­żej po­zio­mu grun­tu; su­te­ry­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) część bu­dyn­ku znaj­du­ją­ca się pod par­te­rem, któ­rej po­dło­ga znaj­du­je się po­ni­żej po­zio­mu grun­tu;

 (1.2) miesz­ka­nie, po­mie­szcze­nie miesz­kal­ne w tej czę­ści bu­dyn­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suterenka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: su­te­re­na


Źródła:

Wiktionary

Suterenowy

cza­sow­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy su­te­re­ny


Źródła:

Wiktionary

Suteryna

po­mie­szcze­nie miesz­kal­ne lub biu­ro­we po­ło­żo­ne po­ni­żej po­zio­mu grun­tu; su­te­re­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. su­te­re­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sutherland

[czy­taj: SAderlend] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sutka

rzad­ko: sutek


forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lp. od: sutek

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) gw-pl|Bu­ko­wi­na. doba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sutkowaty

1. wy­ro­stek sut­ko­wa­ty - wy­ro­stek w czę­ści sut­ko­wej kości skro­nio­wej;
2. mle­czaj sut­ko­wa­ty - ga­tu­nek grzy­bów z ro­dzi­ny go­łąb­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sutkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sutkowy

→ sutek


Patrz:sutek

Źródła:

SJP.pl

Sutno

Sutno – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sie­mia­tyc­kim, w gmi­nie Miel­nik. W nie­wiel­kiej od­le­gło­ści prze­pły­wa rzeka Bug.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Sta­ni­sła­wa w Nie­mi­ro­wie.

Ety­mo­lo­gia miej­sco­wo­ści i nazwy miej­sco­we.


Źródła:

Wikipedia

Sutość

wiel­ka ilość cze­goś; ob­fi­tość, bo­gact­wo


Źródła:

SJP.pl

Sutra

w li­te­ra­tu­rze sta­ro­in­dyj­skiej: la­ko­nicz­na wy­po­wiedź, afo­ryzm w po­sta­ci pro­za­tor­skiej stro­fy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. w bud­dyz­mie: pismo ka­no­nicz­ne, z na­u­ka­mi Buddy lub póź­niej­szy­mi ko­men­ta­rza­mi;

 (1.2) rel. w hin­du­iz­mie: ro­dzaj kom­po­zy­cji tek­stu ba­zu­ją­cej na afo­ryz­mach


Sutra (sans. सूत्र, sūtra; pali sutta, co zna­czy „księ­ga” lub „pismo”; chiń. jing 經; kor. kyŏng 경; jap. kyō 経; wiet. kinh; tyb. མདོ, Wylie "mdo") – nazwa re­li­gij­nych ksiąg bud­dyj­skich lub hin­du­skich. W bud­dyz­mie sutry za­wie­ra­ją nauki Buddy: jego wy­kła­dy, dy­sku­sje z ucz­nia­mi i słu­cha­cza­mi. W hin­du­iz­mie ter­min "sutra" oz­na­cza mniej wię­cej „afo­ryzm” i od­no­si się do mą­dro­ści wy­ra­żo­nej w zwię­zły spo­sób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sutszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: suty


Źródła:

SJP.pl

Suty

1. wy­stę­pu­ją­cy w dużej ilo­ści; so­wi­ty, ob­fi­ty;
2. o za­pła­cie, ho­no­ra­rium: wy­so­ki, szczo­dry, hojny;
3. o tka­ni­nie, ubra­niu: sze­ro­ki, luźny, ob­szer­ny, fał­dzi­sty


Źródła:

SJP.pl

Suv

skrót od: Sport Uti­li­ty Ve­hic­le - sa­mo­chód spor­to­wo-użyt­ko­wy


SUV (skrót od ang. "sport uti­li­ty ve­hic­le") – ro­dzaj sa­mo­cho­du, który łączy cechy sa­mo­cho­du oso­bo­we­go i te­re­no­we­go. SUV od kla­sycz­ne­go sa­mo­cho­du te­re­no­we­go różni się m.in. mniej użyt­ko­wym cha­rak­te­rem i bra­kiem ko­niecz­no­ści po­sia­da­nia wła­ści­wo­ści poz­wa­la­ją­cych na jazdę w te­re­nie na rzecz bar­dziej kom­for­to­wo ze­stro­jo­ne­go za­wie­sze­nia i bo­gat­sze­go wy­po­sa­że­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suva

sto­li­ca Fidżi; Suwa


rze­czow­nik, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Fidżi;


Suva – sto­li­ca Fidżi (od 1877), po­ło­żo­na na po­łud­nio­wo-wschod­nim wy­brze­żu wyspy Viti Levu, w Dy­stryk­cie Cen­tral­nym, w pro­win­cji Rewa. Sto­li­ca ar­chi­die­cez­ji rzym­sko­ka­to­lic­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suvlaki

[czy­taj: suwLAki] po­pu­lar­na po­tra­wa grec­ka w po­sta­ci szasz­ły­ka wie­przo­we­go, dro­bio­we­go lub ba­ra­nie­go; so­uv­la­ki, su­fla­ki


Źródła:

SJP.pl

Suw

część cyklu pracy sil­ni­ka tło­ko­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. w sil­ni­kach, ma­szy­nach, urzą­dze­niach me­cha­nicz­nych: ruch jed­ne­go ele­men­tu wzglę­dem dru­gie­go na pew­nej dłu­go­ści, np. ruch tłoka w cy­lin­drze w sil­ni­ku spa­li­no­wym


Suw – ruch po­su­wi­sto-zwrot­ny, jaki wy­ko­nu­ją tłoki w sil­ni­kach tło­ko­wych po­su­wi­sto-zwrot­nych, li­czo­ny od jed­ne­go skraj­ne­go po­ło­że­nia tłoka do dru­gie­go skraj­ne­go po­ło­że­nia tłoka. Licz­ba suwów w naz­wie ro­dza­ju sil­ni­ka spa­li­no­we­go tło­ko­we­go (np. sil­nik dwu-, czte­ro-, pię­cio­su­wo­wy) pod­po­wia­da z ilu suwów tłoka skła­da się pełny cykl (albo ile wszyst­kich suwów tłoka przy­pa­da na jeden suw w któ­rym wy­ko­ny­wa­na jest praca).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suwa

1. cią­gnąc lub pcha­jąc, prze­mie­szczać coś; prze­cią­gać, prze­su­wać;
2. suwać się:
a) być su­wa­nym;
b) rzad­ko: prze­mie­szczać się, sunąc z czymś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suwaczek

1. mały zamek bły­ska­wicz­ny;
2. część cyr­kla re­duk­cyj­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od suwak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suwadło

ele­ment ze­spo­łu odrzu­to­we­go broni au­to­ma­tycz­nej


Su­wa­dło – ele­ment ze­spo­łu odrzu­to­we­go broni au­to­ma­tycz­nej, który prze­su­wa­jąc się pod wpły­wem ci­śnie­nia gazów pro­cho­wych (do tyłu) i sprę­ży­ny po­wrot­nej (do przo­du) na­pę­dza po­zo­sta­łe ele­men­ty au­to­ma­ty­ki broni. Po­wo­du­je w ten spo­sób za­ry­glo­wa­nie lub odry­glo­wa­nie zamka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suwak

1. zamek bły­ska­wicz­ny; ekler;
2. ru­cho­ma, prze­suw­na część przy­rzą­du, po­ru­sza­ją­ca się w pro­wad­ni­cy;
3. ru­cho­ma część pi­szczał­ki pu­zo­nu;
4. gry­zoń z ro­dzi­ny cho­mi­ko­wa­tych; za­miesz­ku­je pu­sty­nie i pół­pu­sty­nie Azji i pół­noc­nej Afry­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ru­cho­my ele­ment przy­rzą­du prze­su­wa­ją­cy się w pro­wad­ni­cy

 (1.2) pot. zamek bły­ska­wicz­ny

 (1.3) in­form. pasek prze­su­wa­nia

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Me­rio­nes|Il­li­ger|ref=tak., nie­wiel­ki ssak z po­dro­dzi­ny my­szo­skocz­ków;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suwalczanin

miesz­ka­niec Su­wałk; Su­wał­cza­nin


Źródła:

SJP.pl

Suwalczanka

miesz­kan­ka Su­wałk; Su­wał­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Suwalski

przy­miot­nik od: Su­wał­ki, Su­wal­skie (Su­wal­szczyz­na)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­wał­ka­mi, do­ty­czą­cy Su­wałk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suwalskie

przy­miot­nik od: Su­wał­ki, Su­wal­skie (Su­wal­szczyz­na)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. Su­wal­szczyz­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suwalszczyzna

kra­i­na ge­o­gra­ficz­na po­ło­żo­na czę­ścio­wo w Pol­sce i na Lit­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na w pół­noc­no-wschod­niej Pol­sce oraz w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Lit­wie w oko­li­cy Su­wałk;


Za­su­ge­ro­wa­no, aby ten ar­ty­kuł na różne ar­ty­ku­ły.

Su­wal­szczyz­na ( Su­val­ki­ja, Сувалкщина) – pol­sko-li­tew­ska kra­i­na hi­sto­rycz­na z cen­trum w Su­wał­kach i o zmien­nym za­się­gu te­ry­to­rial­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|suwać.


Źródła:

Wiktionary

Suwanka

miesz­kan­ka Suwy (Suvy), sto­li­cy Fidżi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Suvy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suwać

1. cią­gnąc lub pcha­jąc, prze­mie­szczać coś; prze­cią­gać, prze­su­wać;
2. suwać się:
a) być su­wa­nym;
b) rzad­ko: prze­mie­szczać się, sunąc z czymś


Źródła:

SJP.pl

Suwała

1. cią­gnąc lub pcha­jąc, prze­mie­szczać coś; prze­cią­gać, prze­su­wać;
2. suwać się:
a) być su­wa­nym;
b) rzad­ko: prze­mie­szczać się, sunąc z czymś


Su­wa­ła – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie go­lub­sko-do­brzyń­skim, w gmi­nie Golub-Do­brzyń.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa to­ruń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suwałczanin

miesz­ka­niec Su­wałk; Su­wal­cza­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Su­wałk

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Su­wałk, uro­dzo­na w Su­wał­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suwałczanka

miesz­kan­ka Su­wałk; Su­wal­czan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Su­wałk

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Su­wałk, uro­dzo­na w Su­wał­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suwałki

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce, sto­li­ca Su­wal­szczyz­ny;


Su­wał­ki ( ‏סואוואַלק‎, lit. Su­val­kai) – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w pół­noc­no-wschod­niej Pol­sce w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, po­ło­żo­ne nad rzeką Czar­na Hań­cza. Sie­dzi­ba władz po­wia­tu su­wal­skie­go i gminy wiej­skiej Su­wał­ki.

W la­tach 1975–1998 sie­dzi­ba władz wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suwańczyk

miesz­ka­niec Suvy, sto­li­cy Fidżi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Suvy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suwański

→ Suva (sto­li­ca Fidżi), → Suwa (mia­sto i je­zio­ro w Ja­po­nii)


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Suva


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suwenir

po­da­ru­nek, upo­mi­nek pa­miąt­ko­wy; so­u­ve­nir


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. drob­ny pa­miąt­ko­wy upo­mi­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suwenirek

prze­sta­rza­łe zdrob­nie­nie od: su­we­nir


Źródła:

SJP.pl

Suweren

1. nie­za­leż­ny wład­ca nie­pod­le­ga­ją­cy ni­czy­jej zwierzch­no­ści;
2. w epoce fe­u­dal­nej: se­nior, zwierzch­nik wa­sa­la


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) polit. wład­ca lub pod­miot spra­wu­ją­cy nie­za­leż­ną wła­dzę zwierzch­nią;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) nu­mizm. monet. złota mo­ne­ta an­giel­ska o war­to­ści jed­ne­go funta (20 szy­lin­gów)


Su­we­ren (fr. "so­u­ve­ra­in", naj­wyż­szy i ang. "so­ve­re­ign", su­we­ren­ny) – pod­miot spra­wu­ją­cy nie­za­leż­ną wła­dzę zwierzch­nią.

Prawa su­we­re­na przy­na­le­żą: urzę­du­ją­cym mo­nar­chom, pre­ten­den­tom do tro­nów i ty­tu­lar­nym mo­nar­chom, pa­pie­żo­wi, niek­tó­rym wschod­nim pa­triar­chom (np. pa­triar­sze Kon­stan­ty­no­po­la) oraz na­ro­dom rzą­dzą­cym się w sy­ste­mie de­mo­kra­tycz­nym (gdzie funk­cjo­nu­je za­sa­da su­we­ren­no­ści ludu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suwerenista

→ su­we­re­nizm


Patrz:suwerenizm

Źródła:

SJP.pl

Suwerenka

prze­no­śnie: ko­bie­ta naj­lep­sza w ja­kiejś dzie­dzi­nie


Źródła:

SJP.pl

Suwerennościowy

→ su­we­ren­ność


Patrz:suwerenność

Źródła:

SJP.pl

Suwerenność

1. zdol­ność do sa­mo­dziel­ne­go, nie­za­leż­ne­go od in­nych pod­mio­tów, spra­wo­wa­nia wła­dzy nad okre­ślo­nym te­ry­to­rium, grupą osób lub samym sobą;
2. po­sia­da­nie wła­dzy zwierzch­niej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. nie­za­leż­ność od in­nych państw, ich władz lub in­sty­tu­cji

 (1.2) od­przym. cecha tego, co jest su­we­ren­ne; cecha tych, któ­rzy są su­we­ren­ni


Su­we­ren­ność (z so­ve­re­ign „su­we­ren(ny)” i so­u­ve­ra­in „naj­wyż­szy” od super „nad; do­dat­ko­wo”) – zdol­ność do sa­mo­dziel­ne­go, nie­za­leż­ne­go od in­nych pod­mio­tów, spra­wo­wa­nia wła­dzy po­li­tycz­nej nad okre­ślo­nym te­ry­to­rium, grupą osób lub samym sobą. Su­we­ren­ność pań­stwa obej­mu­je nie­za­leż­ność w spra­wach wew­nętrz­nych i zew­nętrz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suwerenny

1. nie­pod­le­gły, nie­za­leż­ny od in­ne­go pań­stwa;
2. pa­nu­ją­cy, ma­ją­cy wła­dzę zwierzch­nią;
3. nie­za­leż­ny, nie­za­wi­sły


przy­miot­nik

 (1.1) nie­za­leż­ny od in­ne­go pań­stwa lub wła­dzy

 (1.2) ma­ją­cy wła­dzę zwierzch­nią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suwijczyk

miesz­ka­niec Suwy


Źródła:

SJP.pl

Suwijka

miesz­kan­ka Suwy


Źródła:

SJP.pl

Suwijski

przy­miot­nik od: Suwa (sto­li­ca Fidżi)


Źródła:

SJP.pl

Suwin

Suwin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie wysz­kow­skim, w gmi­nie So­mian­ka. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka "So­wi­no" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ka­mie­niec­kim ziemi nur­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ostro­łęc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Suwiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Suwmiareczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: suw­miar­ka


Źródła:

Wiktionary

Suwmiarka

przy­rząd słu­żą­cy do mie­rze­nia dłu­go­ści i sze­ro­ko­ści przed­mio­tów oraz śred­nic i głę­bo­ko­ści ot­wo­rów, skła­da­ją­cy się z su­wa­ka prze­su­wa­ne­go po pro­wad­ni­cy oraz ze szczęk obej­mu­ją­cych przed­miot w cza­sie po­mia­ru; przy­miar prze­suw­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) me­trol. przy­rząd do po­mia­ru drob­nych dłu­go­ści;


Suw­miar­ka – warsz­ta­to­wy przy­rząd po­mia­ro­wy, słu­żą­cy do szyb­kie­go po­mia­ru wy­mia­rów zew­nętrz­nych i wew­nętrz­nych ele­men­tów. Za­kre­sy po­mia­ro­we suw­mia­rek obej­mu­ją prze­dział od 0 do 150 mm (stan­dar­do­wo) lub nawet do 3000 mm.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suwnica

1. ro­dzaj wiel­kie­go dźwi­gu do tran­spor­tu i prze­ła­dun­ku;
2. ro­dzaj urzą­dze­nia do ćwi­czeń kul­tu­ry­stycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. ro­dzaj dźwi­gni­cy po­ru­sza­ją­cej się po to­rach, wy­po­sa­żo­nej w prze­suw­ny pod­no­śnik;


Suw­ni­ca – dźwi­gni­ca pra­cu­ją­ca w ruchu prze­ry­wa­nym wy­po­sa­żo­na w me­cha­nizm pod­no­sze­nia i opu­szcza­nia: wcią­gar­ka lub wcią­gnik. Przez­na­czo­na do prze­mie­szcza­nia ma­te­ria­łów w pio­nie i po­zio­mie w prze­strze­ni ogra­ni­czo­nej dłu­go­ścią toru jazdy, wy­so­ko­ścią pod­no­sze­nia i opu­szcza­nia oraz sze­ro­ko­ścią mostu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suwnicowa

→ suw­ni­ca


Patrz:suwnica

Źródła:

SJP.pl

Suwnicowy

→ suw­ni­ca


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) techn. od­no­szą­cy się do suw­ni­cy

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) ro­bot­nik ob­słu­gu­ją­cy suw­ni­cę


Patrz:suwnica

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suwny

tar­cie suwne - opór wy­stę­pu­ją­cy przy prze­su­wa­niu dwóch ciał sty­ka­ją­cych się po­wierzch­nia­mi pła­ski­mi


Źródła:

SJP.pl

Suworow

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suwowy

→ suw


Patrz:suw

Źródła:

SJP.pl

Suza

sta­ro­żyt­ne mia­sto


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w po­łud­nio­wym Ira­nie, w osta­nie Chu­ze­stan;


Suza (pers. شوش – "Shūsh") – mia­sto w sta­ro­żyt­nym Ela­mie, jedna z jego sto­lic; obec­nie leży w osta­nie Chu­ze­stan w Ira­nie, na te­re­nie iden­tycz­nie naz­wa­ne­go, li­czą­ce­go około 50 000 miesz­kań­ców, współ­czes­ne­go mia­sta, ok. 24 km na płd.-zach. od 400-ty­sięcz­ne­go mia­sta Dez­ful.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suzafon

in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy ae­ro­fo­nów ust­ni­ko­wych


Su­za­fon – in­stru­ment dęty bla­sza­ny z grupy ae­ro­fo­nów ust­ni­ko­wych, od­mia­na he­li­ko­nu o bar­dzo dużej, sze­ro­kiej cza­rze gło­so­wej skie­ro­wa­nej ku przo­do­wi, znaj­du­ją­cej się nad głową gra­ją­ce­go. Zo­stał skon­stru­o­wa­ny w 1893 r. we­dług po­my­słu ka­pel­mi­strza i kom­po­zy­to­ra Johna Phi­li­pa Sousy i stąd naz­wa­ny su­za­fo­nem (po­tocz­nie w or­kie­strach dę­tych zwany sło­necz­kiem[]). Niek­tó­re źró­dła za pier­wsze­go kon­struk­to­ra su­za­fo­nu po­da­ją C.G. Conna, który skon­stru­o­wał swój su­za­fon w 1898 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suzański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Suzą, do­ty­czą­cy Suzy


Źródła:

Wiktionary

Suzdal

mia­sto w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto re­jo­no­we w Rosji, po­ło­żo­ne w ob­wo­dzie wło­dzi­mier­skim;

 (1.2) geogr. rzeka w Rosji, w ob­wo­dzie ko­strom­skim ucho­dzą­ca do rzeki Tiob­zy w do­rze­czu Wołgi


Su­zdal ( Суздаль) – mia­sto (od 1778) w Rosji w ob­wo­dzie wło­dzi­mier­skim, 11 ty­się­cy miesz­kań­ców (2008). Po­ło­żo­ne nad rzeką Ka­mien­ką, do­pły­wie Nerli. Mia­sto na­le­ży do tzw. Zło­te­go Pier­ście­nia Rosji. W cza­sie II wojny świa­to­wej w Su­zda­lu znaj­do­wał się obóz dla jeń­ców pol­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suzdalski

→ Su­zdal (mia­sto w Rosji)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Su­zda­lem, do­ty­czą­cy Su­zda­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Suzeren

w śred­nio­wie­czu: naj­wyż­szy se­nior nie­bę­dą­cy ni­czy­im wa­sa­lem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. w fe­u­da­liz­mie: naj­wyż­szy se­nior nie­bę­dą­cy ni­czy­im wa­sa­lem


Su­ze­ren ( su­ze­ra­in) – w ustro­ju len­nym był to se­nior, który nie był ni­czy­im wa­sa­lem. Naj­czę­ściej su­ze­re­nem był mo­nar­cha (ale nie każdy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suzerenność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pod­le­głość pań­stwa w pro­wa­dze­niu po­li­ty­ki wew­nętrz­nej i za­gra­nicz­nej


Źródła:

Wiktionary

Suzhou

[czy­taj: su­dżoł] mia­sto w Chi­nach w del­cie Jang­cy; Su­czou


Suz­hou (chiń. upr. 苏州; chiń. trad. 蘇州; pi­ny­in "Sūzhōu") – mia­sto o sta­tu­sie pre­fek­tu­ry we wschod­nich Chi­nach, w pro­win­cji Jiang­su, nad Wiel­kim Ka­na­łem i Wiel­kim Je­zio­rem, w po­bli­żu Szang­ha­ju. W 2010 roku licz­ba miesz­kań­ców wy­no­si­ła 5 349 090. Od po­cząt­ku na­szej ery jedno z naj­więk­szych miast świa­ta, zni­szczo­ne pod­czas pow­sta­nia taj­pin­gów, na prze­ło­mie XX i XXI wieku po­now­nie naj­szyb­ciej roz­wi­ja­ją­ca się me­tro­po­lia globu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suzin

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suzjana

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. sta­ro­żyt­na kra­i­na po­ło­żo­na mię­dzy gó­ra­mi Za­gros, Za­to­ką Per­ską a rze­ka­mi Ty­grys i Szatt al-Arab;


Suz­ja­na, Chu­zi­stan – kra­i­na hi­sto­rycz­na, po­łud­nio­wo-za­chod­ni re­gion Per­sji, po­ło­żo­ny w bez­poś­red­niej bli­sko­ści Me­zo­po­ta­mii mię­dzy gó­ra­mi Za­gros, Za­to­ką Per­ską, rzeką Ty­grys i Szatt al-Arab. Jest to ni­zi­na alu­wial­na zbu­do­wa­na z osa­dów na­nie­sio­nych przez rzeki. W sta­ro­żyt­no­ści była czę­ścią Elamu, który obej­mo­wał oprócz Suz­ja­ny także wy­ży­nę Farsu. Nazwa kra­i­ny po­cho­dzi od mia­sta Suza - przez ty­siąc­le­cia głów­ne­go oś­rod­ka Elamu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Suzjański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Suz­ja­ną, do­ty­czą­cy Suz­ja­ny


Źródła:

Wiktionary

Suzol

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gwara. chło­pak w za­pust­nym prze­bra­niu


Źródła:

Wiktionary

Suzowate

o ce­chach su­zo­wa­tych (ro­dzi­na wa­le­ni)


Su­zo­wa­te (Pla­ta­ni­sti­dae) – ro­dzi­na wod­nych ssa­ków z in­fra­rzę­du zę­bow­ców (Odon­to­ce­ti) w obrę­bie po­drzę­du wa­le­ni (Ce­ta­cea). W odróż­nie­niu od więk­szo­ści del­fi­nów żyją w wo­dach o ni­skim za­so­le­niu, jak rzeki i je­zio­ra, cza­sa­mi w głębi lądu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suzowaty

o ce­chach su­zo­wa­tych (ro­dzi­na wa­le­ni)


Źródła:

SJP.pl

Suzu

ro­dzaj wa­le­ni z ro­dzi­ny su­zo­wa­tych


Suzu ("Pla­ta­ni­sta") – ro­dzaj ssa­ków mor­skich z ro­dzi­ny su­zo­wa­tych (Pla­ta­ni­sti­dae). Wy­róż­nia się dwa ga­tun­ki (suzu gan­ge­so­wy i suzu in­du­so­wy), nie­kie­dy uz­na­wa­ne za pod­ga­tun­ki. Za­miesz­ku­je duże rzeki po­łud­nio­wej Azji, żywi się ry­ba­mi i kre­wet­ka­mi, które wy­szu­ku­je za po­mo­cą echo­lo­ka­cji, wzrok ma bar­dzo słaby. Matka rodzi po­je­dyn­cze młode, któ­rym zaj­mu­je się przez rok. Za­gro­że­niem dla niego jest sta­wia­nie tam i zapór dzie­lą­cych rzeki, za­nie­czy­szcze­nie śro­do­wi­ska i kon­ku­ren­cja z ry­ba­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Suzuki

marka po­ja­zdów i firma


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mot. sa­mo­chód marki Su­zu­ki


Su­zu­ki Motor Cor­po­ra­tion (jap. スズキ株式会社 Su­zu­ki Ka­bus­hi­ki-ga­is­ha) – ja­poń­ski pro­du­cent sa­mo­cho­dów, mo­to­cy­kli i sil­ni­ków, pow­sta­ły w paź­dzier­ni­ku 1909 w Ha­ma­mat­su.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Suć

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cie­szyń­ski. sypać


Źródła:

Wiktionary

Sułak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w po­łud­nio­wej Rosji, w Da­ge­sta­nie, ucho­dzi do Morza Ka­spij­skie­go;


Sułak (ros. Сулак) – rzeka w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, na te­re­nie Da­ge­sta­nu.

Rzeka pow­sta­je z po­łą­cze­nia rzek Awar­sko­je Kojsu i An­dij­sko­je Kojsu, któ­rych źró­dła znaj­du­ją się w Wiel­kim Ka­u­ka­zie. W gór­nym biegu pły­nie wą­wo­za­mi, w kie­run­ku pół­noc­nym. W dol­nym wy­pły­wa na rów­ni­nę i skrę­ca na wschód. Za miej­sco­wo­ścią Sułak ucho­dzi do Morza Ka­spij­skie­go. Nad rzeką po­ło­żo­ne jest mia­sto Ki­zil­jurt.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sułaszewo

Su­ła­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie cho­dzie­skim, w gmi­nie Mar­go­nin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.

Nazwa miej­sco­wo­ści wy­wo­dzi się od nazwy włas­nej "Su­łasz", "Su­lesz".


Źródła:

Wikipedia

Sułek

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. je­zio­ro w Pol­sce w gmi­nie Słu­bi­ce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sułkowice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. nazwa mia­sta i gminy w Pol­sce;

 (1.2) geogr. nazwa kilku wsi w Pol­sce;


Suł­ko­wi­ce – mia­sto w woj. ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie my­śle­nic­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Suł­ko­wi­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sułkowicki

przy­miot­nik od: Suł­ko­wi­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Suł­ko­wic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sułkowiczanin

miesz­ka­niec Suł­ko­wic (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Suł­ko­wic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sułkowiczanka

miesz­kan­ka Suł­ko­wic (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Suł­ko­wic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sułkowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sułkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sułomino

Su­ło­mi­no (niem. "Sol­de­min") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Wolin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sułoszowa

wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim


Su­ło­szo­wa – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, sie­dzi­ba gminy Su­ło­szo­wa, na Wy­ży­nie Ol­ku­skiej.

W roku 2021 Su­ło­szo­wa li­czy­ła 3499 miesz­kań­ców, z czego 50,4% sta­no­wi­ły ko­bie­ty, a 49,6% męż­czyź­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sułoszowski

przy­miot­nik od: Su­ło­szo­wa


Źródła:

SJP.pl

Sułoszyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sułowiec

Su­ło­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Sułów. Leży przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 848

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Sułów. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go Lud­no­ści i Miesz­kań z roku 2011 wieś miała 318 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Sułowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sułowski

→ Sułów, → Su­ło­wo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Sułów, → Sułowo

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sułtan

tytuł wład­cy niek­tó­rych państw mu­zuł­mań­skich; osoba no­szą­ca ten tytuł


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) tytuł mo­nar­chy w kra­jach mu­zuł­mań­skich;


Suł­tan (tur. „wład­ca”, arab. "as-sulṭān" – „ten, który ma wła­dzę”) – tytuł wład­cy is­lam­skie­go, uży­wa­ny w wielu pań­stwach mu­zuł­mań­skich, m.in. w Tur­cji os­mań­skiej do 1922 roku. Pań­stwo rzą­dzo­ne przez suł­ta­na to suł­ta­nat.

Ter­min „suł­tan” pow­stał w cza­sach ka­li­fa­tu bag­dadz­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sułtanat

1. pa­no­wa­nie, urząd suł­ta­na;
2. pań­stwo rzą­dzo­ne przez suł­ta­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pań­stwo rzą­dzo­ne przez suł­ta­na;

 (1.2) rządy suł­ta­na


Suł­ta­nat – wschod­nia, is­lam­ska forma mo­nar­chii, w któ­rej pa­nu­ją­cy wład­ca nosi tytuł suł­ta­na. Daw­niej od­po­wied­nik in­ne­go wschod­nie­go ustro­ju cha­na­tu lub za­chod­nio­e­u­ro­pej­skie­go kró­le­stwa. Współ­cze­śnie suł­ta­na­ta­mi są je­dy­nie Oman i Bru­nei, a także in­do­ne­zyj­ska pro­win­cja Yo­gy­a­kar­ta oraz kilka sta­nów fe­de­ra­cji Ma­lez­ji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sułtanek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. od suł­tan (tytuł pa­nu­ją­ce­go w niek­tó­rych kra­jach mu­zuł­mań­skich, zwła­szcza w Tur­cji; pa­nu­ją­cy no­szą­cy ten tytuł)

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: suł­tan­ka


Źródła:

Wiktionary

Sułtanik

ro­dzaj pta­ków z po­dro­dzi­ny dzię­cio­łów


Źródła:

SJP.pl

Sułtanka

1. jas­no­żół­te ro­dzyn­ki, pro­du­ko­wa­ne głów­nie w Tur­cji;
2. daw­niej: żona, na­łoż­ni­ca, sio­stra lub krew­na suł­ta­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) okrą­gła jas­no­żół­ta ro­dzyn­ka bez pe­stek

 (1.2) córka, krew­na, mał­żon­ka, na­łoż­ni­ca, sio­stra, żona suł­ta­na

 (1.3) daw. ro­dzaj tańca

 (1.4) daw. ro­dzaj sukni ko­bie­cej

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) lp. D. i B. od suł­ta­nek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sułtanowy

→ suł­tan (daw­niej); suł­tań­ski


Źródła:

SJP.pl

Sułtański

→ suł­tan


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z suł­ta­nem, do­ty­czą­cy suł­ta­na

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do suł­ta­na albo rzą­dzo­ny przez niego


Patrz:sułtan

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sułów

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sułówek

Su­łó­wek – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Sułów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Sułów. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 97 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Suśli

→ suseł; su­sło­wy


Źródła:

SJP.pl

Sużyni

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. kło­pot


Źródła:

Wiktionary