Sm

1. sym­bol sa­ma­ru, pier­wiast­ka che­micz­ne­go;
2. skrót od: Księ­ga Sa­mu­e­la (1, 2) - jedna z ksiąg bi­blij­nych, wcho­dzą­ca w skład Sta­re­go Te­sta­men­tu


sym­bol

 (1.1) chem. samar (pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 62)

skrót

 (2.1) = bibl. Księ­ga Sa­mu­e­la


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sma

skrót od: So­cie­tas Mis­sio­num ad Afros - Sto­wa­rzy­sze­nie Misji Afry­kań­skich


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smaczek

1. zdrob­nie­nie od: smak;
2. cha­rak­te­ry­stycz­ny szcze­gół, oso­bli­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od smak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smaczelina

ga­tu­nek wiecz­nie zie­lo­ne­go drze­wa z ro­dzi­ny kluz­jo­wa­tych; man­go­stan wła­ści­wy, gar­cy­nia, żół­to­pla, żół­ciecz


Źródła:

SJP.pl

Smaczliwka

wiecz­nie zie­lo­ne drze­wo z ro­dzi­ny wa­wrzy­no­wa­tych, upra­wia­ne w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej dla smacz­nych owo­ców; awo­ka­do, avo­ca­do


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Per­sea|ref=tak|Mill.., ro­dzaj ro­ślin drze­wia­stych z ro­dzi­ny wa­wrzy­no­wa­tych;


Smacz­liw­ka, awo­ka­do ("Per­sea") – ro­dzaj wiecz­nie zie­lo­nych drzew z ro­dzi­ny wa­wrzy­no­wa­tych ("La­u­ra­ce­ae"). Obej­mu­je ok. 112 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Po­łud­nio­wej, nie­licz­ne ga­tun­ki także w Azji po­łud­nio­wo-wschod­niej. Dwa ga­tun­ki (smacz­liw­ka in­dyj­ska i "Per­sea bar­bu­ja­na") rosną na wy­spach Ma­ka­ro­nez­ji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smacznego

ma­ją­cy dobry smak


wy­krzy­knik

 (1.1) zwy­cza­jo­we ży­cze­nie przy­jem­no­ści z je­dze­nia

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) D. lp. m. i n. oraz B. lp. mos. i mzw. od smacz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smacznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób smacz­ny, ape­tycz­nie


Źródła:

Wiktionary

Smaczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: smacz­nie


Źródła:

SJP.pl

Smaczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: smacz­ny


Źródła:

SJP.pl

Smaczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest smacz­ne; cecha tych, któ­rzy są smacz­ni


Źródła:

Wiktionary

Smaczny

ma­ją­cy dobry smak


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy dobry smak; do­brze sma­ku­ją­cy

 (1.2) w do­brym smaku, gu­ście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smaga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Litwa,Dro­hi­czyn,Lu­bel­szczyz­na wschod­nia,Lu­bel­szczyz­na za­chod­nia,Ty­ko­cin,Mię­dzy­rzec Pod­la­ski,Turów. su­chość w ustach spo­wo­do­wa­na pra­gnie­niem lub cho­ro­bą

 (1.2) gw-pl|Janki Młode. nies­mak w ustach

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3 os. lp. od: sma­gać


Źródła:

Wiktionary

Smagacz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smagać

1. ude­rzać batem, bi­czem, rze­mie­niem itp.;
2. o czymś dłu­gim i cien­kim: ude­rzać;
3. o wie­trze lub de­szczu: ude­rzać pod­mu­cha­mi, stru­mie­nia­mi;
4. wy­ra­żać de­za­pro­ba­tę wobec kogoś


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. sma­gnąć, wys­ma­gać)

 (1.1) ude­rzać czymś dłu­gim oraz wiot­kim

 (1.2) me­te­o­rol. gwał­tow­nie na­pie­rać; ostro ude­rzać

 (1.3) wy­ra­żać po­gar­dę

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny sma­gać się (dk. sma­gnąć się, wys­ma­gać się)

 (2.1) sma­gać sie­bie sa­me­go

 (2.2) sma­gać sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smagała

1. ude­rzać batem, bi­czem, rze­mie­niem itp.;
2. o czymś dłu­gim i cien­kim: ude­rzać;
3. o wie­trze lub de­szczu: ude­rzać pod­mu­cha­mi, stru­mie­nia­mi;
4. wy­ra­żać de­za­pro­ba­tę wobec kogoś


Źródła:

SJP.pl

Smagla

ga­tu­nek dra­pież­nej ryby oko­nioksz­tałt­nej; ko­ry­fe­na, złota ma­kre­la


Źródła:

SJP.pl

Smaglec

sma­glec mniej­szy (sma­glec ogo­no­kleszcz) - ga­tu­nek ważki z ro­dzi­ny ga­dzio­głów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Smaglej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: sma­gle


Źródła:

SJP.pl

Smaglejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: sma­gły


Źródła:

SJP.pl

Smagliczka

drob­na ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych (krzy­żo­wych), o szaro owło­sio­nych li­ściach i bia­łych, żół­tych lub nie­bie­skich kwia­tach, po­cho­dzą­ca z Eu­raz­ji i pół­noc­nej Afry­ki


Sma­glicz­ka ("Alys­sum" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Na­le­ży do niego w za­leż­no­ści od uję­cia ok. 110–170 ga­tun­ków ro­ślin jed­no­rocz­nych, bylin i pół­krze­wów. Za­sięg ro­dza­ju obej­mu­je kon­ty­nen­ty pół­ku­li pół­noc­nej. W Pol­sce czte­ry ga­tun­ki są ro­dzi­me, dwa dzi­cze­ją­ce przej­ścio­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smagnięcie

1. ude­rzyć batem, bi­czem, rze­mie­niem itp.;
2. o czymś dłu­gim i cien­kim: ude­rzyć;
3. o wie­trze lub de­szczu: ude­rzyć pod­mu­chem, stru­mie­niem;
4. wy­ra­zić de­za­pro­ba­tę wobec kogoś


Źródła:

SJP.pl

Smagnąć

1. ude­rzyć batem, bi­czem, rze­mie­niem itp.;
2. o czymś dłu­gim i cien­kim: ude­rzyć;
3. o wie­trze lub de­szczu: ude­rzyć pod­mu­chem, stru­mie­niem;
4. wy­ra­zić de­za­pro­ba­tę wobec kogoś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. sma­gać)

 (1.1) ude­rzyć czymś dłu­gim oraz wiot­kim

 (1.2) me­te­o­rol. gwał­tow­nie na­przeć; ostro ude­rzyć

 (1.3) wy­ra­zić po­gar­dę

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny sma­gnąć się (dk. sma­gać się)

 (2.1) sma­gnąć sie­bie sa­me­go

 (2.2) sma­gnąć sie­bie naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smagowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smagów

Sma­gów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie przy­su­skim, w gmi­nie Bor­ko­wi­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka, po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ra­dom­skim wo­je­wództ­wa san­do­mier­skie­go. wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Smagławy

przy­miot­nik

 (1.1) lekko sma­gły


Źródła:

Wiktionary

Smagłolicy

prze­sta­rza­łe: ma­ją­cy sma­głą cerę


Źródła:

SJP.pl

Smagłoskóry

ma­ją­cy sma­głą skórę


Źródła:

SJP.pl

Smagły

o cerze, twa­rzy: ciem­ny, oliw­ko­wy, śnia­dy


przy­miot­nik

 (1.1) o oliw­ko­wej cerze, ciem­nej kar­na­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smak

1. jeden ze zmy­słów czło­wie­ka;
2. wła­ści­wość rze­czy dzia­ła­ją­ca na zmysł smaku;
3. przy­jem­ność od­czu­wa­na pod wpły­wem zew­nętrz­nych czyn­ni­ków lub oko­licz­no­ści;
4. upo­do­ba­nie do cze­goś;
5. wła­ści­wość de­cy­du­ją­ca o tym, że coś uzy­sku­je szcze­gól­ny dla sie­bie cha­rak­ter; sma­czek;
6. po­czu­cie pię­kna, ele­gan­cji; gust


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zmysł, któ­re­go na­rzą­dy znaj­du­ją się w jamie ust­nej, od­po­wie­dzial­ny za spo­sób re­a­go­wa­nia na przyj­mo­wa­ny po­karm;

 (1.2) kulin. wła­ści­wość po­kar­mu roz­poz­na­wa­na przez smak (1.1)

 (1.3) przen. gust, po­czu­cie este­ty­ki, pię­kna;

 (1.4) pot. ocho­ta, chęć na jakąś po­tra­wę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smakosz

1. ten, kto lubi jeść smacz­ne po­tra­wy, de­lek­tu­je się wy­szu­ka­nym je­dze­niem, na­po­ja­mi i zna się na nich;
2. wy­traw­ny znaw­ca cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mi­ło­śnik wyk­wint­nych dań, en­tuz­ja­sta do­bre­go je­dze­nia

 (1.2) przen. wy­traw­ny znaw­ca cze­goś


Sma­kosz (tytuł oryg. "Je­e­pers Cre­e­pers") – film fa­bu­lar­ny (hor­ror) z 2001 roku, wy­kre­o­wa­ny przez fana ga­tun­ku Vic­to­ra Salvę, twór­cę filmu "Siła spo­ko­ju" (2006). Pro­du­cen­tem wy­ko­naw­czym pro­jek­tu jest Fran­cis Ford Cop­po­la. Film do­cze­kał się trzech se­qu­e­li − "Sma­kosz 2" (2003), "Sma­kosz 3" (2017) oraz "" (2022).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smakoszka

→ sma­kosz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, która lubi smacz­nie zjeść


Patrz:smakosz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smakowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sma­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Smakować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) kulin. pró­bo­wać cze­goś w celu okre­śle­nia smaku

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (2.1) kulin. o po­tra­wach, na­po­jach itp.: mieć smak

 (2.2) kulin. o po­tra­wach, na­po­jach itp.: być do­brym w smaku, być smacz­nym


Źródła:

Wiktionary

Smakowicie

przy­słó­wek

 (1.1) wzbu­dza­jąc ape­tyt

 (1.2) świad­cząc o czy­imś rozs­ma­ko­wa­niu


Źródła:

Wiktionary

Smakowiciej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: sma­ko­wi­cie


Źródła:

SJP.pl

Smakowitość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest sma­ko­wi­te; cecha tych, któ­rzy są sma­ko­wi­ci


Źródła:

Wiktionary

Smakowitszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: sma­ko­wi­ty


Źródła:

SJP.pl

Smakowity

1. bar­dzo smacz­ny; zna­ko­mi­ty, pysz­ny;
2. świad­czą­cy o do­brym smaku cze­goś;
3. w prze­no­śni: szcze­gól­nie in­te­re­su­ją­cy; atrak­cyj­ny, wy­bor­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wzbu­dza­ją­cy ape­tyt, za­chę­ca­ją­cy do je­dze­nia, bar­dzo smacz­ny

 (1.2) przen. atrak­cyj­ny sek­su­al­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smakowo

przy­słó­wek

 (1.1) wy­czu­wal­nie przez zmysł smaku


Źródła:

Wiktionary

Smakowość

→ sma­ko­wy


Patrz:smakowy

Źródła:

SJP.pl

Smakowy

1. → smak;
2. o pro­duk­cie spo­żyw­czym: ma­ją­cy okre­ślo­ny smak


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy smaku, zwią­za­ny ze sma­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smakołyk

książ­ko­wo: coś bar­dzo smacz­ne­go; py­cho­ta, py­szo­ta, przys­mak, ra­ry­tas, spe­cjał, de­li­ka­tes


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) coś smacz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smakówa

mło­dzie­żo­wo: coś bar­dzo smacz­ne­go; sma­ko­łyk, fry­kas


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) młodz. coś smacz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smalandia

re­gion na po­łud­nio­wym wscho­dzie Szwe­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na w po­łud­nio­wo-wschod­niej Szwe­cji;


Sma­lan­dia (szw. "Småland") – jedna z dwu­dzie­stu pię­ciu tra­dy­cyj­nych pro­win­cji Szwe­cji, po­ło­żo­na w jej po­łud­nio­wo-wschod­niej czę­ści, sta­no­wią­ca część Go­ta­lan­dii.

Obec­nie ob­szar Sma­lan­dii znaj­du­je się na te­re­nie pię­ciu re­gio­nów ad­mi­ni­stra­cyj­nych ("län"): Jönköping, Kal­mar, Kro­no­berg, oraz czę­ści re­gio­nów Hal­land i Go­ta­lan­dia Wschod­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smalandzki

1. → Sma­lan­dia;
2. goń­czy sma­landz­ki - rasa psa na­le­żą­ca do grupy psów goń­czych i po­so­kow­ców


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Sma­lan­dią, do­ty­czą­cy Sma­lan­dii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smalcowy

→ sma­lec


Patrz:smalec

Źródła:

SJP.pl

Smalczyk

zdrob­nie­nie od: sma­lec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: sma­lec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smalec

tłuszcz zwie­rzę­cy otrzy­my­wa­ny naj­czę­ściej z sadła lub sło­ni­ny wie­przo­wej; szma­lec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. kulin. bia­ła­wy tłuszcz zwie­rzę­cy o pół­sta­łej kon­sy­sten­cji, uzy­ski­wa­ny z sadła lub sło­ni­ny, uży­wa­ny do sma­że­nia lub jako do­da­tek do pie­czy­wa;


Sma­lec – tłuszcz zwie­rzę­cy wy­ko­rzy­sty­wa­ny w sztu­ce ku­li­nar­nej do przy­rzą­dza­nia po­traw, jak rów­nież bez­poś­red­nie­go spo­ży­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smalić

opa­lać z wierz­chu, pow­le­kać sadzą; o lam­pie kwar­co­wej: grzać, palić się


Źródła:

SJP.pl

Smalta

zwią­zek nie­or­ga­nicz­ny, sprosz­ko­wa­ny krze­mian po­ta­su i ko­bal­tu o sza­fi­ro­wej bar­wie; błę­kit kró­lew­ski


Smal­ta, błę­kit kró­lew­ski – sub­stan­cja bar­wią­ca ko­lo­ru sza­fi­ro­we­go. Sto­so­wa­na jako barw­nik do bar­wie­nia szkła, pro­duk­cji ema­lii oraz farb sto­so­wa­nych na szkło lub por­ce­la­nę. Znana była już w sta­ro­żyt­nym Egip­cie. Smal­ta była nieg­dyś po­wszech­nie sto­so­wa­na rów­nież jako pig­ment do farb ar­ty­stycz­nych, po­mi­mo nie­zbyt in­ten­syw­ne­go ko­lo­ru i sła­be­go kry­cia (np. czasy oś­wie­ce­nia). Wy­par­ta zo­sta­ła po od­kry­ciu metod pro­duk­cji syn­te­tycz­nej ul­tra­ma­ry­ny[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smaltyn

mi­ne­rał, ar­se­nek ko­bal­tu i niklu


Smal­tyn (lub smal­tyt) – mi­ne­rał z gro­ma­dy ar­sen­ków; na­le­ży do mi­ne­ra­łów rzad­kich. Nazwa po­cho­dzi od smal­ty, nie­bie­skie­go barw­ni­ka otrzy­my­wa­ne­go z tego mi­ne­ra­łu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smaluszek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: sma­lec


Źródła:

Wiktionary

Smanker

czło­wiek wolny, bo­ga­ty, w śred­nim wieku i bez dzie­ci, bę­dą­cy ide­al­nym celem dla akcji re­kla­mo­wych wielu przed­się­biorstw


Źródła:

SJP.pl

Smar

ma­te­riał słu­żą­cy do sma­ro­wa­nia po­wierzch­ni trą­cych, za­li­cza­ny do ma­te­ria­łów kon­struk­cyj­nych; śro­dek smar­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. sub­stan­cja zmniej­sza­ją­ca tar­cie mię­dzy po­wierzch­nia­mi przed­mio­tów;


Smar – sub­stan­cja zmniej­sza­ją­ca tar­cie mię­dzy po­wierzch­nia­mi przed­mio­tów, które sty­ka­jąc się ze sobą tymi po­wierzch­nia­mi, po­ru­sza­ją się wzglę­dem sie­bie. Smar dzia­ła na za­sa­dzie wni­knię­cia w szcze­li­nę po­mię­dzy tymi po­wierzch­nia­mi i ut­wo­rze­nia tam war­stwy po­śliz­go­wej po­przez cał­ko­wi­te lub czę­ścio­we od­se­pa­ro­wa­nie od sie­bie tych po­wierzch­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smaragd

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. jubil. szma­ragd


Sma­ragd, Szma­ragd – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, oz­na­cza­ją­ce "szma­ragd". Pa­tro­nem tego imie­nia jest św. Sma­ragd (Szma­ragd), wspo­mi­na­ny razem ze św. Cy­ria­kiem i Lar­gu­sem.

Sma­ragd, Szma­ragd imie­ni­ny ob­cho­dzi 8 sierp­nia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Smaragdyt

szma­rag­do­wo­zie­lo­na od­mia­na horn­blen­dy ak­ty­no­li­to­wej o wła­ści­wo­ściach zbli­żo­nych do ak­ty­no­li­tu


Źródła:

SJP.pl

Smarchowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Smarcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od smart


Źródła:

Wiktionary

Smard

w Pol­sce do XII w.: kmieć za­leż­ny od księ­cia i zo­bo­wią­za­ny do speł­nia­nia róż­ne­go ro­dza­ju po­sług; smurd; smerd; smer­da


Źródła:

SJP.pl

Smardz

ja­dal­ny grzyb o bia­łym trzo­nie i ka­pe­lu­szu w po­sta­ci po­mar­szczo­nej cza­pecz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) biol. ro­dzaj grzy­bów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smardzewice

wieś w Pol­sce


Smar­dze­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie To­ma­szów Ma­zo­wiec­ki. 7 km od cen­trum To­ma­szo­wa Ma­zo­wiec­kie­go. We wsi znaj­du­je się naj­więk­sze nad Za­le­wem Su­le­jow­skim na­brze­że re­kre­a­cyj­no-tu­ry­stycz­ne, słu­żą­ce jako miej­sce wy­po­czyn­ku dla miesz­kań­ców Łodzi i To­ma­szo­wa Ma­zo­wiec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smardzewicki

przy­miot­nik od: Smar­dze­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Smardzewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Smardzewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smardzowate

o ce­chach smar­dzo­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. mykol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mor­chel­la­ce­ae|Rchb.|ref=tak., ro­dzi­na grzy­bów z rzędu ku­strzeb­kow­ców;


Smar­dzo­wa­te ("Mor­chel­la­ce­ae" Rchb.) – ro­dzi­na grzy­bów z rzędu ku­strzeb­kow­ców ("Pe­zi­za­les").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smardzowaty

o ce­chach smar­dzo­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Smardzowice

Zo­bacz też: Smar­dzo­wi­ce w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Smar­dzo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Skała.

W la­tach 1975–1998 w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim.


Źródła:

Wikipedia

Smarglin

Smar­glin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ra­dzie­jow­skim, w gmi­nie Dobre.


Źródła:

Wikipedia

Smark

po­spo­li­cie: wy­dzie­li­na z nosa; smar­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. (także. żart.) nie­do­bry chło­piec

 (1.2) pot. (także. pejor.) czło­wiek nie­doj­rza­ły

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. wy­dzie­li­na z nosa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smarkacz

sra­luch, sraj­dek, smród, smark; po­gard­li­wie:
1. młoda osoba, zwła­szcza nie­doj­rza­ła;
2. dziec­ko, zwła­szcza nie­grzecz­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. dziec­ko, mały chło­piec

 (1.2) obraź. osoba, która za­cho­wu­je się nie­doj­rza­le, dzie­cin­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smarkaczowaty

po­tocz­nie: nie­do­ro­sły, nie­doj­rza­ły; smar­ka­to­wa­ty, smar­ka­ty


Źródła:

SJP.pl

Smarkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|smar­kać.


Źródła:

Wiktionary

Smarkata

lek­ce­wa­żą­co: ko­bie­ta nie­do­ro­sła


Smar­ka­ta – stru­ga, pra­wo­brzeż­ny do­pływ Trze­śniów­ki o dłu­go­ści 17 km. Ma źró­dła we wsi Ha­dy­ków­ka. Pły­nie na pół­noc­ny za­chód przez Pu­szczę San­do­mier­ską. Smar­ka­tą za­si­la­ją do­pływ z Chli­staw, do­pływ z Ka­mion­ki, kanał Kor­czak i rów Ga­wry­nów­ka. Ko­ry­to Smar­ka­tej na nie­u­re­gu­lo­wa­nym, środ­ko­wym od­cin­ku jest me­an­dru­ją­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smarkateria

lek­ce­wa­żą­co o gru­pie dzie­ci, mło­dzie­ży lub mło­dych ludzi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) lek­cew. o mło­dych, nie­doj­rza­łych lu­dziach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smarkatka

po­tocz­nie: nie­do­ro­sła dziew­czy­na lub mała dziew­czyn­ka, smar­ku­la


Źródła:

SJP.pl

Smarkatowaty

po­tocz­nie: nie­do­ro­sły, nie­doj­rza­ły; smar­ka­czo­wa­ty, smar­ka­ty


Źródła:

SJP.pl

Smarkatość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest smar­ka­te; cecha tych, któ­rzy są smar­ka­ci


Źródła:

Wiktionary

Smarkaty

po­tocz­nie: nie­do­ro­sły, nie­doj­rza­ły; smar­ka­to­wa­ty, smar­ka­czo­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Smarkać

po­spo­li­cie: oczy­szczać nos z wy­dzie­li­ny, wyd­mu­chi­wać nos


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. smar­knąć)

 (1.1) pot. fizj. oczy­szczać nos z wy­dzie­li­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smarketing

in­te­gra­cja dzia­łań sprze­da­żo­wych i mar­ke­tin­go­wych w fir­mie


Źródła:

SJP.pl

Smarki

po­spo­li­cie: wy­dzie­li­na z nosa; smark


Źródła:

SJP.pl

Smarklice

Smar­kli­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sie­mia­tyc­kim, w gmi­nie Dro­hi­czyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

W cza­sie oku­pa­cji nie­miec­kiej miesz­ka­ją­ca we wsi ro­dzi­na Żerów udzie­li­ła po­mo­cy Ben­ja­mi­no­wi Blusz­tej­no­wi (Bas­han) i Hin­dzie Srosz­ko. W 1988 roku In­sty­tut Jad Wa­szem pod­jął de­cyz­ję o przyz­na­niu Ja­ni­nie, Jó­ze­fo­wi, Ed­war­do­wi i Fran­cisz­ce Żero ty­tu­łu Spra­wied­li­wych wśród Na­ro­dów Świa­ta.


Źródła:

Wikipedia

Smarkul

smar­kacz, sra­luch, sraj­dek, smród; po­gard­li­wie:
1. młoda osoba, zwła­szcza nie­doj­rza­ła;
2. dziec­ko, zwła­szcza nie­grzecz­ne


Źródła:

SJP.pl

Smarkula

po­gard­li­wie: młoda dziew­czy­na, zwła­szcza nie­doj­rza­ła; smar­kacz, sra­luch, sraj­dek, smród


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. o mło­dej dziew­czy­nie


Smar­ku­la – pol­ski film fa­bu­lar­ny zre­a­li­zo­wa­ny w roku 1963 w re­ży­se­rii Le­o­nar­da Bucz­kow­skie­go na pod­sta­wie po­wie­ści "Znaj­da" Ro­ma­na Nie­wia­ro­wi­cza.

W głów­nej roli wy­stą­pi­ła Anna Pruc­nal, tu de­biu­tant­ka a w przysz­ło­ści gwia­zda fran­cu­skiej pio­sen­ki i filmu Fe­de­ri­ca Fel­li­nie­go "Mia­sto ko­biet" z 1980 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smarkulka

zdrob­nie­nie od: smar­ku­la


Źródła:

SJP.pl

Smarniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: smar­nie


Źródła:

SJP.pl

Smarność

Smar­ność (ina­czej sto­pień zmie­le­nia) jest to wiel­kość cha­rak­te­ry­zu­ją­ca zdol­ność masy pa­pier­ni­czej do od­wad­nia­nia w wa­run­kach znor­ma­li­zo­wa­nych. Smar­ność wy­ra­ża się w stop­niach Schop­pe­ra-Rie­gle­ra (°SR) w skali od 0 do 100. Po­mia­ru smar­no­ści do­ko­nu­je się za po­mo­cą apa­ra­tu Schop­pe­ra-Rie­gle­ra.


Źródła:

Wikipedia

Smarny

słu­żą­cy do sma­ro­wa­nia, da­ją­cy się łatwo sma­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Smarowacz

ro­bot­nik za­trud­nio­ny przy sma­ro­wa­niu, czy­szcze­niu i kon­ser­wa­cji ma­szyn i urzą­dzeń; sma­row­nik


Sma­ro­wacz, sma­row­nik – pra­cow­nik za­trud­nio­ny przy sma­ro­wa­niu ma­szyn i urzą­dzeń tech­nicz­nych.

Jego za­da­niem jest dozór stanu urzą­dzeń sma­ru­ją­cych oraz uzu­peł­nia­nie i wy­mia­na ole­jów i sma­rów zgod­nie z do­ku­men­ta­cją tech­nicz­no-ru­cho­wą.

Na sta­no­wi­skach: sa­mo­dziel­ny sma­row­nik, spe­cja­li­sta sma­row­nik, głów­ny sma­row­nik (nazwa za­leż­na od skali obo­wiąz­ków) zaj­mu­je się go­spo­dar­ką sma­row­ni­czą: do­bo­rem spe­cja­li­stycz­nych środ­ków sma­ro­wych, ana­li­zą ich zu­ży­cia oraz pla­no­wa­niem po­trzeb, mo­ni­to­rin­giem stanu ma­szyn po­przez stan oleju, odzy­skiem i uty­li­za­cją.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smarowaczka

→ sma­ro­wacz


Patrz:smarowacz

Źródła:

SJP.pl

Smarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sma­ro­wać.


Sma­ro­wa­nie – do­pro­wa­dze­nie smaru sta­łe­go (pla­stycz­ne­go), cie­kłe­go (oleju), ciała sta­łe­go (np. dwu­siar­czek mo­lib­de­nu, gra­fit) bądź ga­zo­we­go w miej­sce styku współ­pra­cu­ją­cych czę­ści ma­szyn lub urzą­dzeń. Przy kon­struk­cji po­szcze­gól­nych wę­złów tar­cia na­le­ży prze­wi­dzieć od­po­wied­nie sma­ro­wa­nie, gdyż ma ono de­cy­du­ją­cy wpływ na zu­ży­cie cier­ne, a tym samym ich nie­za­wod­ność i trwa­łość oraz na stra­ty mocy (dys­sy­pa­cję).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Smarować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) kulin. cuk. po­kry­wać coś sub­stan­cją płyn­ną lub pół­płyn­ną

 (1.2) mech. do­star­czać do ru­cho­mych czę­ści smar

 (1.3) pot. pejor. dawać ła­pów­kę

 (1.4) pot. eduk. gryz­mo­lić, pisać


Źródła:

Wiktionary

Smarowidło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. sub­stan­cja do sma­ro­wa­nia lub wcie­ra­nia


Źródła:

Wiktionary

Smarownica

urzą­dze­nie do sma­ro­wa­nia ma­szyn ole­jem lub sma­rem sta­łym pod ci­śnie­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie do sma­ro­wa­nia ma­szyn me­cha­nicz­nych


Sma­row­ni­ca – urzą­dze­nie do sma­ro­wa­nia pod ci­śnie­niem, ole­jem (np. oli­wiar­ka) lub sma­rem sta­łym (np. "to­wot­ni­ca").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smarowniczka

1. zdrob­nie­nie od: sma­row­ni­ca;
2. urzą­dze­nie do­zu­ją­ce smar lub olej w ma­szy­nach


Sma­row­nicz­ka (po­tocz­nie ka­la­mit­ka) – urzą­dze­nie słu­żą­ce do do­zo­wa­nia smaru w urzą­dze­niach tech­nicz­nych. Za­pew­nia prze­do­sta­nie się do od­po­wied­nich punk­tów sma­ro­wych smaru lub oleju.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smarowniczy

ro­bot­nik pra­cu­ją­cy przy sma­ro­wa­niu i kon­ser­wa­cji ma­szyn; sma­ro­wacz


Źródła:

SJP.pl

Smarownik

1. ro­bot­nik za­trud­nio­ny przy sma­ro­wa­niu, czy­szcze­niu i kon­ser­wa­cji ma­szyn i urzą­dzeń; sma­ro­wacz
2. in­dy­wi­du­a­lizm li­te­rac­ki: po­gard­li­wie o ma­la­rzu, ry­sow­ni­ku


Źródła:

SJP.pl

Smarowy

przy­miot­nik od: smar


Źródła:

SJP.pl

Smarowóz

rza­dziej: sma­ro­wacz, sma­row­nik (czyli ro­bot­nik kon­ser­wu­ją­cy ma­szy­ny)


Źródła:

SJP.pl

Smart

marka sa­mo­cho­dów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mot. pot. sa­mo­chód marki Smart


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smartband

[czy­taj: smart­bend] elek­tro­nicz­ny ga­dżet mo­ni­to­ru­ją­cy ak­tyw­ność fi­zycz­ną użyt­kow­ni­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elek­tron. urzą­dze­nie w for­mie opa­ski na rękę ma­ją­ce funk­cje ze­gar­ka elek­tro­nicz­ne­go i ułat­wia­ją­ce kon­tro­lę ak­tyw­no­ści;


Smart­band (ang. także ac­ti­vi­ty trac­ker, fit­ness trac­ker lub smart bra­ce­let), rów­nież opa­ska spor­to­wa lub opa­ska fit­ness – ro­dzaj urzą­dze­nia elek­tro­nicz­ne­go, mo­ni­to­ru­ją­ce ak­tyw­ność fi­zycz­ną użyt­kow­ni­ka lub użyt­kow­nicz­ki. Jego głów­ną funk­cją jest. Pier­wsze smart­ban­dy za­czę­ły pow­sta­wać w 2014 roku, jed­nak nie po­sia­da­ły one je­szcze wyś­wiet­la­cza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smartbook

[czy­taj: smart­buk] prze­no­śny kom­pu­ter łą­czą­cy funk­cje smart­fo­na i net­bo­o­ka


Źródła:

SJP.pl

Smartfon

te­le­fon ko­mór­ko­wy z więk­szy­mi moż­li­wo­ścia­mi, zwy­kle z dużym ekra­nem do­ty­ko­wym; smartp­ho­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) te­le­kom. in­form. urzą­dze­nie in­te­gru­ją­ce w sobie funk­cje te­le­fo­nu ko­mór­ko­we­go i palm­to­pu;


Smart­fon ( smartp­ho­ne) – prze­no­śne, mul­ti­me­dial­ne urzą­dze­nie, łą­czą­ce w sobie funk­cje te­le­fo­nu ko­mór­ko­we­go i kom­pu­te­ra prze­no­śne­go (PDA – Per­so­nal Di­gi­tal As­si­stant). Pier­wsze tego typu urzą­dze­nie zo­sta­ło za­pre­zen­to­wa­ne w 1992 roku. Z bie­giem lat smart­fo­ny ewo­lu­o­wa­ły, in­te­gru­jąc funk­cje m.in.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smartfoniarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. pa­sjo­nat smart­fo­nów


Źródła:

Wiktionary

Smartfonik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od smart­fon


Źródła:

Wiktionary

Smartfonizacja

wpro­wa­dza­nie smart­fo­nów w róż­nych dzie­dzi­nach życia


Źródła:

SJP.pl

Smartfonowiec

użyt­kow­nik smart­fo­na (mo­bil­ne­go urzą­dze­nia elek­tro­nicz­ne­go)


Źródła:

SJP.pl

Smartfonowy

→ smart­fon


przy­miot­nik

 (1.1) te­le­kom. zwią­za­ny ze smart­fo­nem, ma­ją­cy cechy smart­fo­na


Patrz:smartfon

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smartfonoza

zbyt czę­ste ko­rzy­sta­nie ze smart­fo­na


Źródła:

SJP.pl

Smartmedia

typ wy­mien­nych kart pa­mię­ci, uży­wa­nych np. w niek­tó­rych apa­ra­tach cy­fro­wych


SmartMedia – typ karty pa­mię­ci wpro­wa­dzo­ny na rynek w 1996 r. Karta ta wy­glą­da jak mi­nia­tu­ro­wa dy­skiet­ka o wy­mia­rach 45x37x0,76 mm. Za­si­la­na jest na­pię­ciem 3,3 V lub 5,0 V (star­sze mo­de­le). Po­sia­da 22 styki do po­łą­cze­nia z urzą­dze­niem ob­słu­gi­wa­nym, stan­dar­do­wo jest to cy­fro­wy apa­rat fo­to­gra­ficz­ny. Do­stęp­ne są mo­du­ły o po­jem­no­ści do 128 MB. Obec­nie wy­co­fa­na z pro­duk­cji z po­wo­du ni­skich po­jem­no­ści mak­sy­mal­nych i za­stą­pio­na in­ny­mi kar­ta­mi, np. xD.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smartphone

[czy­taj: smart­fon] te­le­fon ko­mór­ko­wy z więk­szy­mi moż­li­wo­ścia­mi, zwy­kle z dużym ekra­nem do­ty­ko­wym; smart­fon


Źródła:

SJP.pl

Smartwatch

[czy­taj: smar­tłocz] elek­tro­nicz­ny ga­dżet na rękę łą­czą­cy funk­cje ze­gar­ka elek­tro­nicz­ne­go i niek­tó­re funk­cje smart­fo­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) elek­tron. urzą­dze­nie łą­czą­ce funk­cje ze­gar­ka elek­tro­nicz­ne­go i niek­tó­re funk­cje smart­fo­nu;


Smart­watch, in­te­li­gent­ny ze­ga­rek – elek­tro­nicz­ne urzą­dze­nie mo­bil­ne typu we­a­ra­bles z ekra­nem do­ty­ko­wym, wiel­ko­ści na­ręcz­ne­go ze­gar­ka speł­nia­ją­ce wszyst­kie funk­cje tra­dy­cyj­ne­go ze­gar­ka elek­tro­nicz­ne­go oraz do­dat­ko­wo po­sia­da­ją­ce niek­tó­re funk­cje smart­fo­nu, takie jak wyś­wiet­la­nie ko­mu­ni­ka­tów z te­le­fo­nu, ste­ro­wa­nia jego funk­cja­mi (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smartwatchowy

→ smart­watch [czy­taj: smar­tło­czo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Smarzewo

Sma­rze­wo – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, w gmi­nie Smę­to­wo Gra­nicz­ne.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Smarzowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smarzykowo

Sma­rzy­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie na­kiel­skim, w gmi­nie Szu­bin.


Źródła:

Wikipedia

Smarzyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smarówa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. dru­kar­skie druk nie wy­ma­ga­ją­cy zbyt­nie­go wy­sił­ku; za­wie­ra­ją­cy je­dy­nie tekst i pro­ste ele­men­ty gra­ficz­ne


Źródła:

Wiktionary

Smash

[czy­taj: smasz] smecz;
1. w te­ni­sie i w bad­min­to­nie: mocne ścię­cie gór­nej piłki lub lotki na pole prze­ciw­ni­ka;
2. w ko­szy­ków­ce: mocne wło­że­nie piłki do kosza z góry


Smash – trze­cia płyta pun­kroc­ko­we­go ze­spo­łu The Off­spring, wy­da­na w 1994 roku przez wyt­wór­nię Epi­taph Re­cords. Płyta przy­nio­sła ze­spo­ło­wi dużą sławę, roz­cho­dząc się w ponad 11 mi­lio­nach eg­zem­pla­rzy na całym świe­cie i usta­na­wia­jąc nie­po­ko­na­ny do dziś re­kord sprze­da­ży wśród al­bu­mów wy­da­nych przez nie­za­leż­ną wyt­wór­nię.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smaszcz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smaszków

Smasz­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, w gmi­nie Błasz­ki. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.

Pier­wsza wzmian­ka z 1391 r. Gnia­zdo ro­do­we Smasz­kow­skich, któ­rzy do 1541 r.


Źródła:

Wikipedia

Smatruz

daw­niej: bazar, stra­gan, kram


Sma­truz (z niem. "Schmet­ter­ha­us") - w śred­nio­wie­czu i wczes­nej epoce no­wo­żyt­nej ro­dzaj hali tar­go­wej, za­wie­ra­ją­cej jed­no­prze­strzen­ne wnę­trze, w któ­rym rze­mieśl­ni­cy usta­wia­li ławy hand­lo­we.

Okre­śle­nie "Schmet­ter­ha­us" uży­wa­ne było szcze­gól­nie czę­sto w mia­stach ob­ję­tych pra­wem nie­miec­kim. Sma­tru­zy bu­do­wa­no na ryn­kach lub w ich po­bli­żu. Sta­no­wi­ły obiek­ty po­dob­ne do su­kien­nic lub domów płó­cien­ni­ków, jed­nak róż­ni­ły się jed­no­prze­strzen­nym wnę­trzem, nie­po­dzie­lo­nym na ko­mo­ry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smażacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ten, który smaży


Źródła:

Wiktionary

Smażalnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. punkt ga­stro­no­micz­ny spe­cja­li­zu­ją­cy się w przy­go­to­wy­wa­niu i ser­wo­wa­niu pro­duk­tów sma­żo­nych


Źródła:

Wiktionary

Smażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sma­żyć.

 (1.2) kulin. obrób­ka ter­micz­na żyw­no­ści w go­rą­cym tłu­szczu;


Sma­że­nie – pro­ces obrób­ki ter­micz­nej sto­so­wa­ny w ga­stro­no­mii, po­le­ga­ją­cy na ogrze­wa­niu po­tra­wy w śro­do­wi­sku tłu­szczu. Dla bar­dzo ogra­ni­czo­nej licz­by po­traw można także za­sto­so­wać sma­że­nie bez­tłu­szczo­we. Mia­nem sma­że­nia (w cu­krze) okre­śla się także kan­dy­zo­wa­nie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Smażenina

po­tra­wa sma­żo­na


Źródła:

SJP.pl

Smażing

żar­to­bli­wie: le­że­nie na plaży i opa­la­nie się w moc­nym słoń­cu


Źródła:

SJP.pl

Smażnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. kon­fi­tu­ra


Źródła:

Wiktionary

Smażonka

sma­żo­ne mięso wie­przo­we z ce­bul­ką (danie kuch­ni ślą­skiej)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. ja­jecz­ni­ca

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. grzy­by zas­ma­ża­ne z jaj­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smażony

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od sma­żyć

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) kulin. przy­rzą­dzo­ny / przy­rzą­dza­ny w pro­ce­sie sma­że­nia


Źródła:

Wiktionary

Smażylnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. ja­jecz­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Smażywiecheć

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. ską­piec


Źródła:

Wiktionary

Smażyć

1. przy­go­to­wy­wać po­tra­wę do spo­ży­cia, pod­da­jąc ją dzia­ła­niu wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry, trzy­ma­jąc w go­rą­cym tłu­szczu, sy­ro­pie;
2. sma­żyć się:
a) być sma­żo­nym;
b) pot. wy­sta­wiać się na silne dzia­ła­nie pro­mie­ni sło­necz­nych, tem­pe­ra­tu­ry; pra­żyć się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. us­ma­żyć)

 (1.1) kulin. pod­da­wać pro­dukt żyw­no­ścio­wy dzia­ła­niu wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry przez utrzy­my­wa­nie go w roz­to­pio­nym tłu­szczu lub sy­ro­pie w celu uczy­nie­nia go na­da­ją­cym się do spo­ży­cia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny sma­żyć się (dk. us­ma­żyć się)

 (2.1) być pod­da­wa­nym dzia­ła­niu wy­so­kiej tem­pe­ra­tu­ry

 (2.2) przen. pot. opa­lać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smecta

[czy­taj: smek­ta] nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­bie­gun­ko­we­go i osło­no­we­go, za­wie­ra­ją­ce­go dios­mek­tyt


Źródła:

SJP.pl

Smecz

sport:
1. w te­ni­sie i w bad­min­to­nie: mocne ścię­cie gór­nej piłki lub lotki na pole prze­ciw­ni­ka;
2. w ko­szy­ków­ce: mocne wło­że­nie piłki do kosza z góry


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smeczować

w te­ni­sie, w bad­min­to­nie: od­bi­jać piłkę lub lotkę z góry, zwy­kle z roz­pę­du; ści­nać


Źródła:

SJP.pl

Smeczowy

→ smecz


Patrz:smecz

Źródła:

SJP.pl

Smektała

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smektyt

mi­ne­rał ila­sty, skład­nik skał osa­do­wych i gleb


Źródła:

SJP.pl

Smela

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smendzianka

naz­wi­sko, m.in. Re­gi­na Smen­dzian­ka - pia­nist­ka pol­ska


Źródła:

SJP.pl

Smerd

w Pol­sce do XII w.: kmieć za­leż­ny od księ­cia i zo­bo­wią­za­ny do speł­nia­nia róż­ne­go ro­dza­ju po­sług; smurd; smard; smer­da


Smerd, "smer­da", "smard", "smurd" – śred­nio­wiecz­ne okre­śle­nie grupy ludzi o ni­skim sta­tu­sie spo­łecz­nym po­ja­wia­ją­ce się do XIII wieku na Rusi, w Pol­sce i u Sło­wian po­łab­skich.

W li­te­ra­tu­rze słowa tego, za­mien­nie z wy­ra­zem cze­ladź, uży­wał Józef Igna­cy Kra­szew­ski w po­wie­ści "Stara baśń". U Kra­szew­skie­go Smer­da to także naz­wi­sko do­wód­cy dru­ży­ny ksią­żę­cej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smerda

w Pol­sce do XII w.: kmieć za­leż­ny od księ­cia i zo­bo­wią­za­ny do speł­nia­nia róż­ne­go ro­dza­ju po­sług; smurd; smerd; smard


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. kmieć za­leż­ny od księ­cia, zo­bo­wią­za­ny do po­słu­gi (także zbroj­nej) dla niego

 (1.2) przest. żart. smar­kacz, smar­kul, mło­kos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smerekowiec

Sme­re­ko­wiec (j. łem­kow­ski Смерековец) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie gor­lic­kim, w gmi­nie Uście Gor­lic­kie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa no­wo­są­dec­kie­go. In­te­gral­ne czę­ści miej­sco­wo­ści: Niżny Ko­niec, Wyżny Ko­niec.


Źródła:

Wikipedia

Smerf

po­stać z kre­sków­ki o nie­bie­skim ko­lo­rze ciała; smurf


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) film. liter. fik­cyj­ne małe, nie­bie­skie stwo­rze­nie;

 (1.2) przen. pot. żart. po­li­cjant

 (1.3) przen. pot. żart. pieszcz. nie­mow­lę, małe dziec­ko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smerfetka

imię bo­ha­ter­ki "Smer­fów" - po­pu­lar­ne­go se­ria­lu ani­mo­wa­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) film. fik­cyj­na mała, nie­bie­ska isto­ta płci żeń­skiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smerfik

zdrob­nie­nie od: smerf


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: smerf

 (1.2) pot. młody, mały smerf


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smerfnie

przy­słó­wek

 (1.1) żart. do­brze, świet­nie (w za­leż­no­ści od uży­cia)


Źródła:

Wiktionary

Smerfniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: smerf­nie


Źródła:

SJP.pl

Smerfniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: smerf­ny


Źródła:

SJP.pl

Smerfny

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla smer­fów (smur­fów) oraz kra­i­ny, w któ­rej żyją; smurf­ny, smer­fo­wy, smur­fo­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) żart. dobry, fan­ta­stycz­ny (w za­leż­no­ści od uży­cia)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smerfojagoda

owoc bę­dą­cy przys­ma­kiem smer­fów (smur­fów)


Źródła:

SJP.pl

Smerfojagodowy

→ smer­fo­ja­go­da


Patrz:smerfojagoda

Źródła:

SJP.pl

Smerfojagody

owoc bę­dą­cy przys­ma­kiem smer­fów (smur­fów)


Źródła:

SJP.pl

Smerfować

żar­to­bli­wie, w za­leż­no­ści od kon­tek­stu: ucie­kać, ska­kać, bawić się itp.


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) żart. ucie­kać, cie­szyć się, od­po­czy­wać (w za­leż­no­ści od uży­cia)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smerfowo

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób smer­fo­wy, po smer­fo­we­mu


Źródła:

Wiktionary

Smerfowy

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla smer­fów (smur­fów) oraz kra­i­ny, w któ­rej żyją; smur­fo­wy, smurf­ny, smerf­ny


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do smer­fów

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) zwią­za­ny ze smer­fa­mi, do­ty­czą­cy smer­fów

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla smer­fów, ma­ją­cy cechy smer­fa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smerfuś

imię bo­ha­te­ra "Smer­fów" - po­pu­lar­ne­go se­ria­lu ani­mo­wa­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) film. liter. mały smerf


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smerfy

po­stać z kre­sków­ki o nie­bie­skim ko­lo­rze ciała; smurf


Smer­fy ( Les Schtro­umpfs, The Smurfs) – baj­ko­wa rasa nie­bie­skich lu­dzi­ków, wy­kre­o­wa­nych przez bel­gij­skie­go ry­sow­ni­ka ko­mik­so­we­go Pier­re’a Cul­li­for­da, two­rzą­ce­go pod pse­u­do­ni­mem Peyo. Smer­fy są bo­ha­te­ra­mi ko­mik­su, fil­mów i se­ria­li ani­mo­wa­nych. Od śmier­ci Peyo w 1992 r. ko­miks two­rzą różni sce­na­rzy­ści i ry­sow­ni­cy we współ­pra­cy z synem ar­ty­sty, Thier­rym Cul­li­for­dem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smersz

nazwa ko­mó­rek or­ga­ni­za­cyj­nych kontr­wy­wia­du woj­sko­we­go, uży­wa­na w ZSRR pod­czas wojny nie­miec­ko-ra­dziec­kiej; Smiersz


Źródła:

SJP.pl

Smetana

naz­wi­sko, m.in. Be­drzich Sme­ta­na (1824-1884) - kom­po­zy­tor cze­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smichowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Smíchova, zwią­za­ny ze Smíchovem


Źródła:

Wiktionary

Smiersz

nazwa ko­mó­rek or­ga­ni­za­cyj­nych kontr­wy­wia­du woj­sko­we­go, uży­wa­na w ZSRR pod­czas wojny nie­miec­ko-ra­dziec­kiej; Smersz


SMIERSZ lub Smiersz ( Главное управление контрразведки «СМЕРШ» Народного комиссариата обороны (НКО) СССР, "Spie­cjal­ny­je Mie­to­dy Ro­zo­bła­cze­ni­ja Szpio­now"[] – Spe­cjal­ne Me­to­dy Wy­kry­wa­nia Szpie­gów, "smiert’ szpio­nam" – (śmierć szpie­gom) – nazwa (akro­nim), sto­so­wa­na w ZSRR pod­czas wojny nie­miec­ko-ra­dziec­kiej w cza­sie II wojny świa­to­wej wobec ko­mó­rek or­ga­ni­za­cyj­nych kontr­wy­wia­du Armii Czer­wo­nej, dzia­ła­ją­ce­go w la­tach 1943–1946.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smilaks

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny kol­co­ro­ślo­wa­tych, wy­ko­rzy­sty­wa­nych w prze­my­śle far­ma­ce­u­tycz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. nimfa za­mie­nio­na w kol­co­rośl, uko­cha­na Kro­ko­sa;


Smi­laks ( Σμῖλαξ Smílax, Smi­lax) – w mi­to­lo­gii grec­kiej jedna z nimf, uko­cha­na mło­dzień­ca Kro­ko­sa. Zo­sta­ła za­mie­nio­na w kol­co­rośl.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smiley

[czy­taj: smaj­li] pro­sty znak gra­ficz­ny zbu­do­wa­ny ze zna­ków do­stęp­nych na kla­wia­tu­rze, przed­sta­wia­ją­cy zwy­kle wyraz twa­rzy; emot­ka, emo­ti­ko­na, emo­ti­con, emo­ti­kon, emot, emota


Smi­ley (wy­mo­wa: "smaj­li"), rów­nież "buźka", "smi­ling face" – pro­sty pik­to­gram lub ide­o­gram przed­sta­wia­ją­cy uśmiech­nię­tą ludz­ką twarz.

Ter­min naj­czę­ściej uży­wa­ny w sto­sun­ku do emo­ti­ko­nów zbu­do­wa­nych ze zna­ków in­ter­punk­cyj­nych oraz do emoji. Smi­ley uży­wa­ny do za­pi­su w elek­tro­nicz­ne for­mach ko­mu­ni­ka­cji, ta­kich jak SMS, ko­mu­ni­ka­tor in­ter­ne­to­wy, pocz­ta elek­tro­nicz­na, czat, do za­pi­sy­wa­nia uczuć, które w ję­zy­ku mó­wio­nym wy­ra­ża­ne są in­to­na­cją głosu i mi­mi­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sminuendo

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: zmniej­sza­jąc (tempo lub dy­na­mi­kę)


Źródła:

SJP.pl

Smirnoff

marka wódki


Smir­noff – wódka pow­sta­ją­ca ze spi­ry­tu­su żyt­nie­go i z de­mi­ne­ra­li­zo­wa­nej wody. Wła­ści­cie­lem i pro­du­cen­tem jest bry­tyj­ska firma Dia­geo.

Pro­du­ko­wa­na w Pol­sce przez Pol­mos Jó­ze­fów k. Oża­ro­wa Ma­zo­wiec­kie­go, jak rów­nież w Niem­czech. Wódka jest dzie­się­cio­krot­nie fil­tro­wa­na i trzy­krot­nie de­sty­lo­wa­na, i prze­cho­dzi 49 kon­tro­li ja­ko­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smirnow

naz­wi­sko


Smir­now, także Smir­noff – we­dług jed­ne­go z badań naj­po­pu­lar­niej­sze ro­syj­skie naz­wi­sko (we­dług in­nych źró­deł naj­po­pu­lar­niej­szy jest Iwa­now). W wer­sji żeń­skiej Smir­no­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smishing

[czy­taj: smi­szing] śro­do­wi­sko­wo: wy­sy­ła­nie SMS-ów w celu wy­łu­dze­nia da­nych oso­bo­wych, np. kodu PIN, nu­me­ru karty kre­dy­to­wej itp.


Smis­hing, także SMS phis­hing – wy­sła­nie krót­kiej wia­do­mo­ści tek­sto­wej (SMS), w któ­rej na­daw­ca pod­szy­wa się pod inny pod­miot w celu na­kło­nie­nia od­bior­cy tej wia­do­mo­ści do okre­ślo­ne­go za­cho­wa­nia, w szcze­gól­no­ści prze­ka­za­nia da­nych oso­bo­wych, nie­ko­rzyst­ne­go roz­po­rzą­dze­nia mie­niem, ot­war­cia stro­ny in­ter­ne­to­wej, ini­cjo­wa­nia po­łą­cze­nia gło­so­we­go lub in­sta­la­cji opro­gra­mo­wa­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smith

[czy­taj: smis lub smit] naz­wi­sko


Smith – naz­wi­sko an­giel­skie­go po­cho­dze­nia. Po­cho­dzi od sta­ro­an­giel­skie­go słowa "smið" oz­na­cza­ją­ce­go ko­wa­la. Jest to jedno z naj­bar­dziej po­pu­lar­nych naz­wisk na świe­cie. W Wiel­kiej Bry­ta­nii i Sta­nach Zjed­no­czo­nych po­słu­gu­je się nim ponad jeden pro­cent lud­no­ści, w tym w sa­mych Sta­nach Zjed­no­czo­nych ponad 2,5 mi­lio­na ludzi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smitsonit

mi­ne­rał, wę­glan cynku, wy­o­dręb­nio­ny przez Ja­me­sa Smith­so­na; smith­so­nit


Źródła:

SJP.pl

Smjp

skrót od: Sto­wa­rzy­sze­nie Mi­ło­śni­ków Ję­zy­ka Pol­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Smm

skrót od: Con­gre­ga­tio Par­vum So­ro­rum Mis­sio­na­ria­rum a Mi­se­ri­cor­dia - zakon orio­ni­stek


Źródła:

SJP.pl

Smoczek

1. gu­mo­wa za­tycz­ka na bu­tel­kę z małym ot­wor­kiem umoż­li­wia­ją­cym dziec­ku picie z bu­tel­ki;
2. za­baw­ka dla nie­mow­lę­cia do ssa­nia;
3. zdrob­nie­nie od: smok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mięk­ka za­baw­ka dla ma­łych dzie­ci przez­na­czo­na do ssa­nia;

 (1.2) na­sad­ka na bu­tel­kę, dzię­ki któ­rej małe dzie­ci mogą z niej ssać;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zdrobn. od: smok


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smoczkouste

wodne, pa­so­żyt­ni­cze lub pół­pa­so­żyt­ni­cze krę­gow­ce obej­mu­ją­ce mi­no­gi i ślu­zi­ce, o ro­ba­ko­wa­tym ciele i cha­rak­te­ry­stycz­nym braku szczęk i koń­czyn pa­rzy­stych, ma­ją­ce otwór gę­bo­wy w kształ­cie lejka oto­czo­ne­go przys­saw­ką; krę­go­u­ste, krą­gło­u­ste


Źródła:

SJP.pl

Smoczkousty

o ce­chach cha­rak­te­ry­stycz­nych dla smocz­ko­u­stych (gro­ma­dy wod­nych krę­gow­ców obej­mu­ją­cych mi­no­gi i ślu­zi­ce); krę­go­u­sty, krą­gło­u­sty


Źródła:

SJP.pl

Smoczkowy

→ smo­czek


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy smocz­ka


Patrz:smoczek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smocznik

smocz­nik kol­czak - ryba z ro­dzi­ny żmij­ko­wa­tych; ostrosz


Źródła:

SJP.pl

Smoczo

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób smo­czy


Źródła:

Wiktionary

Smoczuś

pie­szczot­li­wie: smok; smo­czek


Źródła:

SJP.pl

Smoczy

→ smok; smo­ko­wy (daw­niej)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze smo­kiem, do­ty­czą­cy smoka

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do smoka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smoczyca

sa­mi­ca smoka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mit. sa­mi­ca smoka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smoczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smoczysko

zgru­bie­nie od: smok


Źródła:

SJP.pl

Smoczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smoczątko

młode smoka; smo­czę


Źródła:

SJP.pl

Smoczę

młode smoka; smo­cząt­ko


Źródła:

SJP.pl

Smog

1. za­nie­czy­szcze­nia po­wie­trza at­mos­fe­ry w po­sta­ci gę­stej mgły, utrzy­mu­ją­cej się nad te­re­na­mi wiel­kich miast i okrę­gów prze­my­sło­wych;
2. smog 2.0 - po­tocz­nie: za­nie­czy­szcze­nie po­wie­trza spo­wo­do­wa­ne pro­mie­nio­wa­niem elek­tro­ma­gne­tycz­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekol. za­nie­czy­szcze­nie po­wie­trza za­le­ga­ją­ce nad te­re­na­mi miej­ski­mi;


Smog – każda kom­bi­na­cja za­nie­czy­szczeń po­wie­trza, któ­ry­mi, zgod­nie z de­fi­ni­cją Świa­to­wej Or­ga­ni­za­cji Zdro­wia, są wszyst­kie che­micz­ne, fi­zycz­ne lub bio­lo­gicz­ne czyn­ni­ki zmie­nia­ją­ce na­tu­ral­ny skład at­mos­fe­ry. Naj­czę­ściej wy­stę­pu­ją­ce za­nie­czy­szcze­nia to pyły za­wie­szo­ne za­wie­ra­ją­ce różne związ­ki che­micz­ne, w tym szcze­gól­nie szkod­li­we kan­ce­ro­gen­ne wie­lo­pier­ście­nio­we wę­glo­wo­do­ry aro­ma­tycz­ne (WWA) i me­ta­le cięż­kie, oraz gazy: tlen­ki azotu, dwut­le­nek siar­ki, ozon i tle­nek węgla.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smogobus

au­to­bus wy­po­sa­żo­ny w spe­cja­li­stycz­ny sprzęt do ba­da­nia czy­sto­ści po­wie­trza


Źródła:

SJP.pl

Smogolice

Smo­go­li­ce ( Bruch­ha­u­sen) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie star­gardz­kim, w gmi­nie Star­gard.

Leży nad rzeką Iną, na skra­ju Pu­szczy Go­le­niow­skiej

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Smogomierz

przy­rząd do ba­da­nia za­war­to­ści smogu lub elek­tros­mo­gu w po­wie­trzu


Źródła:

SJP.pl

Smogorzewiec

Smo­go­rze­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Obro­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa to­ruń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Smogorzewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Smogorzewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smogorzów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Smogowy

przy­miot­nik od: smog


Źródła:

SJP.pl

Smogowóz

śro­do­wi­sko­wo: sa­mo­chód wy­po­sa­żo­ny w sprzęt do kon­tro­li ja­ko­ści po­wie­trza


Źródła:

SJP.pl

Smok

1. stwo­rze­nie z le­gend, bajek itp. przy­po­mi­na­ją­ce wy­glą­dem wiel­ką ja­szczur­kę, zie­ją­ce ogniem;
2. techn. sito znaj­du­ją­ce się na wlo­cie prze­wo­du ssaw­ne­go pompy, chro­nią­ce ją przed za­sy­sa­niem du­żych za­nie­czy­szczeń; kosz ssaw­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mit. ba­śnio­we groź­ne zwie­rzę, ro­dzaj ol­brzy­mie­go, la­ta­ją­ce­go gada;

 (1.2) mit. dobry duch o wę­żo­wym ciele, fan­ta­stycz­ny stwór z mi­to­lo­gii da­le­kows­chod­niej;

 (1.3) zool. ja­szczur­ka ze skórą umoż­li­wia­ją­cą szy­bo­wa­nie;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) zgrub. od: smo­czek

 (2.2) techn. pot. kosz ssaw­ny

 (2.3) bot. roln. od­mia­na ogór­ka

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (3.1) daw. środ. polit. straż­nik wię­zien­ny


Smok – mi­tycz­ne i fik­cyj­ne stwo­rze­nie naj­czę­ściej wy­o­bra­ża­ne w po­sta­ci ol­brzy­mie­go gada – zwy­kle lot­ne­go, ale nie­ko­niecz­nie – czę­sto ob­da­rzo­ne­go zdol­no­ścią zia­nia ogniem. Wy­stę­pu­ją w licz­nych mi­tach, le­gen­dach, li­te­ra­tu­rze, fil­mach i grach. W niek­tó­rych przy­pad­kach przed­sta­wia­ne są jako isto­ty ob­da­rzo­ne dużą in­te­li­gen­cją, po­tra­fią­ce po­słu­gi­wać się magią, zna­ją­ce ludz­ką mowę, po­sia­da­ją­ce i strze­gą­ce roz­ma­i­tych skar­bów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smokać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. ssać gło­śno mla­ska­jąc


Źródła:

Wiktionary

Smoking

wie­czo­ro­wy strój męski skła­da­ją­cy się z ma­ry­nar­ki o jed­wab­nych kla­pach, ka­mi­zel­ki i spod­ni z jed­wab­nym pasem wzdłuż szwów bocz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) męski strój wie­czo­ro­wy bar­dziej ele­ganc­ki od gar­ni­tu­ru, mniej ofi­cjal­ny niż frak;


Smo­king, także din­ner jac­ket, tu­xe­do, black tie – męski strój pół­for­mal­ny wie­czo­ro­wy, w niek­tó­rych przy­pad­kach można go roz­pa­try­wać także w ka­te­go­rii stro­ju nie­for­mal­ne­go wie­czo­ro­we­go. Stoi wyżej w hie­rar­chii for­mal­no­ści niż gar­ni­tur oraz niżej niż frak. Jako że smo­king jest stro­jem wie­czo­ro­wym, nosić się go po­win­no wy­łącz­nie po zmro­ku/w go­dzi­nach późno po­po­łud­nio­wych, za taką uz­na­je się w mę­skiej ele­gan­cji go­dzi­nę 18:00.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smokingowy

przy­miot­nik od: smo­king


Źródła:

SJP.pl

Smokobójca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) mit. książk. za­bój­ca smoka


Źródła:

Wiktionary

Smokowiec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Smokowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Smokowy

daw­niej: smo­czy


Źródła:

SJP.pl

Smoktać

prze­sta­rza­łe: cmok­tać;
1. wy­da­wać war­ga­mi cha­rak­te­ry­stycz­ny od­głos przy je­dze­niu, sma­ko­wa­niu cze­goś; cmo­kać, ciam­kać, gla­mać;
2. wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny od­głos usta­mi w cza­sie picia, ssa­nia cze­goś;
3. ssać;
4. żar­to­bli­wie: ca­ło­wać; cmo­kać


Źródła:

SJP.pl

Smoktunowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smolak

po­tocz­nie: ka­wa­łek drew­na na­sy­co­ne­go ży­wi­cą, na­da­ją­cy się do roz­pa­la­nia ognia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. osoba wy­ra­bia­ją­ca smołę z drew­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smolanka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolany

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolar

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolarczyk

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolarek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny mu­cho­łów­ko­wa­tych


Smo­la­rek (forma żeń­ska: Smo­la­rek/Smo­lar­ko­wa; licz­ba mnoga: Smo­lar­ko­wie) – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku Pol­skę za­miesz­ki­wa­ło 4799 osób o tym naz­wi­sku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolarka

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny mu­cho­łów­ko­wa­tych


Smo­lar­ka – część wsi Wa­rzą­chew­ka Kró­lew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim, w gmi­nie Włoc­ła­wek.

W la­tach 1975–1998 Smo­lar­ka ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolarnia

dawny pry­mi­tyw­ny warsz­tat, w któ­rym wyt­wa­rza­ło się smołę, dzie­gieć i maź; smo­łow­nia, dzieg­ciar­nia, ma­ziar­nia


Smo­lar­nia – ro­dzaj za­kła­du pro­duk­cyj­ne­go lo­ka­li­zo­wa­ne­go zwy­kle w lesie, w któ­rym z nie­u­żyt­ków drzew­nych w pro­ce­sie pra­że­nia po­zy­ski­wa­no smołę i otrzy­my­wa­no ter­pen­ty­nę, al­ko­hol me­ty­lo­wy itp.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolarski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolarstwo

Smo­lar­stwo – dawna forma prze­my­słu zaj­mu­ją­ca się głów­nie wyt­wa­rza­niem smoły i dzieg­ciu w pro­ce­sie su­chej de­sty­la­cji drew­na.

Smo­lar­stwo w przesz­ło­ści sta­no­wi­ło jedną z dzie­dzin go­spo­dar­ki le­śnej do­star­cza­ją­cej głów­nie smoły i dzieg­ciu w wy­ni­ku roz­kła­do­wej de­sty­la­cji drew­na.


Źródła:

Wikipedia

Smolarz

1. osoba zaj­mu­ją­ca się wy­pa­la­niem węgla drzew­ne­go;
2. osoba zaj­mu­ją­ca się daw­niej wy­ro­bem lub sprze­da­żą smoły; smo­lak, smol­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rze­mieśl­nik trud­nią­cy się wy­ra­bia­niem i sprze­da­żą smoły;


Smo­larz – czło­wiek trud­nią­cy się wy­ro­bem smoły lub hand­lu­ją­cy smołą, a także wy­pa­la­niem węgla drzew­ne­go. Do cza­sów współ­czes­nych za­cho­wa­ła się nazwa tego ostat­nie­go za­ję­cia (al­ter­na­tyw­na nazwa: wę­glarz). Pa­tro­nem smo­la­rzy i wę­gla­rzy jest świę­ty Ty­bald z Pro­vins.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smolasty

smo­ło­wy, smol­ny, smo­li­sty;
1. → smoła;
2. in­ten­syw­nie czar­ny, w ko­lo­rze smoły


Nie mylić z: Nor­bert Smo­liń­ski.

Smo­la­sty, właśc. Nor­bert Smo­liń­ski (ur. 27 sierp­nia 1995 w War­sza­wie) – pol­ski pio­sen­karz, autor tek­stów i pro­du­cent mu­zycz­ny two­rzą­cy mu­zy­kę z po­gra­ni­cza popu i R&B.

Od 2016 roku zwią­za­ny z wyt­wór­nią War­ner Music Po­land i współ­pra­co­wał z wy­ko­naw­ca­mi, ta­ki­mi jak m.in.: Kizo, Young Le­o­sia, Ot­so­cho­dzi, Malik Mon­ta­na, Szpa­ku, Ro­bert Gaw­liń­ski, Kaz Ba­ła­ga­ne, Mr.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolec

naz­wi­sko


|nazwa = Smo­lec


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolej

ter­pen­ty­no­wy olej drzew­ny


Źródła:

SJP.pl

Smolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|smo­lić.


Źródła:

Wiktionary

Smoleń

1. po­tocz­nie: bru­dzić, po­wo­do­wać bru­dze­nie się kogoś lub cze­goś;
2. smo­lić się:
a) bru­dzić się;
b) być smo­lo­nym, bru­dzo­nym


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smoleńczyk

Smo­leń­czyk;
1. ofia­ra ka­ta­stro­fy pol­skie­go sa­mo­lo­tu Tu-154 w Smo­leń­sku;
2. zwo­len­nik te­o­rii o za­ma­chu na pol­ski sa­mo­lot Tu-154 w 2010 roku


Źródła:

SJP.pl

Smoleńsk

mia­sto w Rosji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto ob­wo­do­we w za­chod­niej Rosji, po­ło­żo­ne nad Dnie­prem;


Smo­leńsk ( Смоленск, Смаленск) – mia­sto w Rosji, sto­li­ca ob­wo­du smo­leń­skie­go. Po­ło­żo­ne nad Dnie­prem. W 2020 roku li­czy­ło 325 tys. miesz­kań­ców.

Węzeł ko­le­jo­wy i dro­go­wy. Leży na szla­ku ko­le­jo­wym z War­sza­wy do Mosk­wy. Sie­dzi­ba pra­wo­sław­nej epar­chii smo­leń­skiej i wia­ziem­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smoleński

przy­miot­nik od: Smo­leńsk, mia­sto w za­chod­niej czę­ści Rosji


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Smo­leń­skiem, do­ty­czą­cy Smo­leń­ska

 (1.2) polit. publ. zwią­za­ny z ka­ta­stro­fą pod Smo­leń­skiem, do­ty­czą­cy tej ka­ta­stro­fy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smoleńszczanin

miesz­ka­niec Smo­leń­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Smo­leń­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smoleńszczanka

miesz­kan­ka Smo­leń­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Smo­leń­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smoleńszczyzna

dawny re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny, któ­re­go głów­nym mia­stem był Smo­leńsk; wo­je­wództ­wo smo­leń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na obej­mu­ją­ca oko­li­ce Smo­leń­ska;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smolice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Smoligów

Smo­li­gów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie hru­bie­szow­skim, w gmi­nie Mir­cze.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Mir­cze. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 365 miesz­kań­ców i była szó­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy.


Źródła:

Wikipedia

Smolik

chrząszcz z ro­dzi­ny ryj­kow­ców


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolino

Smo­li­no – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Bielsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Smolistość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co smo­li­ste


Źródła:

Wiktionary

Smolisty

smo­ło­wy, smol­ny, smo­la­sty;
1. → smoła;
2. in­ten­syw­nie czar­ny, w ko­lo­rze smoły


przy­miot­nik

 (1.1) za­wie­ra­ją­cy smołę

 (1.2) przen. czar­ny jak smoła

 (1.3) za­wie­ra­ją­cy dużo ży­wi­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smolić

1. po­tocz­nie: bru­dzić, po­wo­do­wać bru­dze­nie się kogoś lub cze­goś;
2. smo­lić się:
a) bru­dzić się;
b) być smo­lo­nym, bru­dzo­nym


cza­sow­nik

 (1.1) bru­dzić sadzą, sma­rem itp.

 (1.2) pot. ole­wać coś, kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smoliński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smoliście

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób cha­rak­te­ry­stycz­ny dla smoły

 (1.2) wy­róż­nia­jąc się in­ten­syw­ną czer­nią


Źródła:

Wiktionary

Smolka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolnica

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolnik

osoba zaj­mu­ją­ca się daw­niej wy­ro­bem lub sprze­da­żą smoły; smo­lak, smo­larz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolniki

osoba zaj­mu­ją­ca się daw­niej wy­ro­bem lub sprze­da­żą smoły; smo­lak, smo­larz


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ta­u­ro­skim.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smolno

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolny

smo­ło­wy, smo­li­sty, smo­la­sty;
1. → smoła;
2. in­ten­syw­nie czar­ny, w ko­lo­rze smoły


przy­miot­nik

 (1.1) na­sią­knię­ty smołą, za­wie­ra­ją­cy smołę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smolorz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smolski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smolt

młody łosoś albo młoda troć


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. młody łosoś albo młoda troć w okre­sie od roz­po­czę­cia wę­drów­ki ku morzu do pier­wszych dni po­by­tu w przy­brzeż­nych wo­dach mor­skich


Smolt – sta­dium roz­wo­jo­we ło­so­sia szla­chet­ne­go ("Salmo salar"), który po przej­ściu sta­dium parr roz­po­czy­na wę­drów­kę do morza. Smol­ty zmie­nia­ją ubar­wie­nie ciała na sre­brzy­ste, za­ni­ka­ją im cha­rak­te­ry­stycz­ne dla sta­dium "parr" ciem­ne plamy i zmie­nia­ją się pre­fe­ren­cje po­kar­mo­we – smol­ty żywią się ry­ba­mi. Or­ga­nizm ryby przy­sto­so­wu­je się do życia w wo­dzie sło­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smoluch

po­tocz­nie:
1. osoba czę­sto us­mo­lo­na, ubru­dzo­na; bru­das;
2. po­gard­li­wie: osoba za­nied­ba­na i nied­ba­ją­ca o czy­stość; kop­ciuch, flej­tuch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś ubru­dzo­ny sadzą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smoluchowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smolęcin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Smombie

[czy­taj: smom­bi] żar­to­bli­wie: osoba uza­leż­nio­na od smart­fo­na


Źródła:

SJP.pl

Smoniowice

Smo­nio­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie pro­szo­wic­kim, w gmi­nie Ra­dzie­mi­ce.

Wieś dóbr pre­sty­mo­nial­nych ka­pi­tu­ły ka­te­dral­nej kra­kow­skiej w po­wie­cie pro­szo­wic­kim wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go w końcu XVI wieku.

W la­tach 1954–1961 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Smo­nio­wi­ce, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Prze­mę­cza­ny. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Smoothie

[czy­taj: smufi] orzeź­wia­ją­cy kok­tajl na bazie owo­ców lub wa­rzyw


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kulin. zmik­so­wa­ny, zimny napój na bazie świe­żych lub mro­żo­nych owo­ców (rza­dziej wa­rzyw) z do­dat­kiem ko­stek lodu o gę­stej, gład­kiej kon­sy­sten­cji


Smo­ot­hie (wym.) – zmik­so­wa­ny i schło­dzo­ny napój na bazie owo­ców i wa­rzyw, o gę­stej i kre­mo­wej kon­sy­sten­cji.

Naj­czę­ściej przy­go­to­wu­je się je, mik­su­jąc świe­że owoce i wa­rzy­wa z lodem, wodą lub so­kiem owo­co­wym lub wa­rzyw­nym, aż do uzy­ska­nia gład­ko­ści. Do­pu­szcza się także do­da­wa­nie in­nych skład­ni­ków: miodu, przy­praw, orze­chów, soku z cy­try­ny, na­sion chia, sie­mie­nia lnia­ne­go, oleju ko­ko­so­we­go, oleju lnia­ne­go czy też spi­ru­li­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smoothjazzowy

→ smo­oth jazz [czy­taj: smuf­dże­zo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Smorawiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smorczewo

Smor­cze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sie­mia­tyc­kim, w gmi­nie Dro­hi­czyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Na­ro­dze­nia Najś­więt­szej Maryi Panny w Ostro­ża­nach.


Źródła:

Wikipedia

Smorgonie

mia­sto na Bia­ło­ru­si


Smor­go­nie ( Смарго́нь "Smar­hoń", Сморго́нь "Smor­goń", Smur­ga­i­nys, ‏סמאַרגאָן‎ "Smar­gon") – mia­sto na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie gro­dzień­skim, sto­li­ca re­jo­nu smor­goń­skie­go, po­ło­żo­ne na hi­sto­rycz­nej Wi­leń­szczyź­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smorgoński

przy­miot­nik od: Smor­go­nie


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Smor­go­ni, zwią­za­ny ze Smor­go­nia­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smorodina

czar­na po­rzecz­ka


Źródła:

SJP.pl

Smorodinówka

na­lew­ka z czar­nych po­rze­czek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. na­lew­ka z czar­nej po­rzecz­ki


Smo­ro­di­nów­ka (lub "smo­ro­di­nów­ka kre­so­wa") – pół­wy­traw­na na­lew­ka na owo­cach czar­nej po­rzecz­ki, znana ze swo­ich wła­ści­wo­ści lecz­ni­czych. Nazwa po­cho­dzi z Kre­sów Wschod­nich, gdzie czar­na po­rzecz­ka na­zy­wa­na była „smo­ro­di­ną” (z ros. "смородина" - po­rzecz­ka).

Smo­ro­di­nów­kę wyt­wa­rza się za­le­wa­jąc doj­rza­łe owoce czar­nej po­rzecz­ki spi­ry­tu­sem o mocy około 70% z do­dat­kiem cukru. Niek­tó­re prze­pi­sy za­le­ca­ją do­da­tek cy­na­mo­nu, wa­ni­lii, goź­dzi­ków, lub miodu wie­lok­wia­to­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smorzando

[czy­taj: smor­can­do] okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: ści­sza­jąc, za­mie­ra­ją­co


przy­słó­wek

 (1.1) muz. stop­nio­wo ści­sza­jąc do zera z jed­no­czes­nym spo­wal­nia­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smosarski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smoszewo

Smo­sze­wo – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie no­wod­wor­skim, w gmi­nie Za­kro­czym.

Ad­mio­ni­stra­cyj­nie ko­lo­nia ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie za­kro­czym­skim ziemi za­kro­czym­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Smotrawa

by­li­na z ro­dzi­ny zło­żo­nych, ros­ną­ca w gó­rach Eu­ro­py i Azji


Źródła:

SJP.pl

Smotrycz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w ob­wo­dzie chmiel­nic­kim Ukra­i­ny, lewy do­pływ Dnie­stru;


Smo­trycz ( Смотрич) – rzeka w ob­wo­dzie chmiel­nic­kim Ukra­i­ny, lewy do­pływ Dnie­stru, prze­pły­wa przez Ka­mie­niec Po­dol­ski. Dłu­gość – 169 km, po­wierzch­nia zlew­ni – 1800 km².

Pły­nie przez Wy­ży­nę Po­dol­ską. W swym dol­nym biegu two­rzy wąski, głę­bo­ki, ma­low­ni­czy jar. 10 km po­ni­żej Ka­mień­ca Po­dol­skie­go znaj­du­je się, któ­re­go wa­pien­ne brze­gi się­ga­ją 50 m wy­so­ko­ści.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Smotryszów

Smo­try­szów – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Ko­drąb.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.

Za Kró­le­stwa Pol­skie­go ist­nia­ła gmina Smo­try­szów.


Źródła:

Wikipedia

Smoushond

[czy­taj: szmałsz­hond] pies rasy hol­land­se smo­us­hond


Źródła:

SJP.pl

Smoła

ma­zi­sta sub­stan­cja do kon­ser­wa­cji po­kryć da­cho­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ma­zi­sta, zwy­kle czar­na ciecz, pro­dukt od­ga­zo­wa­nia węgla, łup­ków bi­tu­micz­nych, drew­na itp.;

 (1.2) gw-pl|Bu­ko­wi­na. ży­wi­ca

 (1.3) środ. prze­stęp­cze kawa


Smoła, smoła su­ro­wa – pro­duk­ty od­ga­zo­wa­nia węgla, łup­ków bi­tu­micz­nych lub drew­na, rzad­ko torfu. Skła­da się głów­nie z mie­sza­ni­ny wielu ro­dza­jów wę­glo­wo­do­rów oraz in­nych związ­ków or­ga­nicz­nych, za­wie­ra­ją­cych tlen, azot i siar­kę; po­nad­to niek­tó­re ro­dza­je smoły mogą za­wie­rać pewną ilość gra­fi­tu i fu­le­re­nów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smołdzinianin

miesz­ka­niec Smoł­dzi­na (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Smołdzinianka

miesz­kan­ka Smoł­dzi­na (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Smołdzino

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smołdziński

przy­miot­nik od: Smoł­dzi­no


Źródła:

SJP.pl

Smołka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smołobeton

masa skła­da­ją­ca się z pia­sku, drob­ne­go żwiru, smoły i as­fal­tu, uży­wa­na do bu­do­wy na­wierzch­ni dro­go­wych


Źródła:

SJP.pl

Smołobetonowy

przy­miot­nik od: smo­ło­be­ton


Źródła:

SJP.pl

Smołowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem lub kon­sy­sten­cją smołę; smo­li­sty


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy smołę kon­sy­sten­cją lub ko­lo­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smołować

sma­ro­wać lub na­sy­cać smołą


Źródła:

SJP.pl

Smołowcowy

przy­miot­nik od: smo­ło­wiec


Źródła:

SJP.pl

Smołowiec

ro­dzaj skały wy­lew­nej, zło­żo­nej pra­wie wy­łącz­nie z ciem­ne­go, naj­czę­ściej zie­lon­ka­we­go szkli­wa wul­ka­nicz­ne­go, pow­sta­łej przez gwał­tow­ne za­sty­gnię­cie lawy z pod­wod­ne­go wy­bu­chu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smołownia

dawny, pry­mi­tyw­ny warsz­tat, w któ­rym wyt­wa­rza­ło się smołę, dzie­gieć i maź; smo­lar­nia, dzieg­ciar­nia, ma­ziar­nia


Źródła:

SJP.pl

Smołowoczerwony

czer­wo­ny o od­cie­niu smo­ło­wym (po­dob­nym do ko­lo­ru smoły)


Źródła:

SJP.pl

Smołowy

smol­ny, smo­li­sty, smo­la­sty;
1. → smoła;
2. in­ten­syw­nie czar­ny, w ko­lo­rze smoły


Źródła:

SJP.pl

Smreczek

zdrob­nie­nie od: smrek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) reg-pl|Pod­ha­le. gw-pl|Pod­ha­le. nie­wiel­ki smrek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smreczyna

reg.: świerk; świer­ko­wy las


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Pod­ha­le. dendr. świerk

 (1.2) gw-pl|Pod­ha­le. leśn. las świer­ko­wy


Smre­czy­na ( "Schönau bei Mit­tel­wal­de") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kłodz­kim, w gmi­nie Mię­dzy­le­sie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smreczynowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) góry. zwią­za­ny ze smre­czy­ną, do­ty­czą­cy smre­czy­ny

 (1.2) góry. skła­da­ją­cy się ze smre­czy­ny, wy­ko­na­ny z drew­na lub innej czę­ści smre­czy­ny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) góry. na­le­żą­cy do smre­czy­ny, bę­dą­cy czę­ścią smre­czy­ny


Źródła:

Wiktionary

Smreczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smrek

gó­ral­ska nazwa świer­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Pod­ha­le. świerk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smrekowy

przy­miot­nik od: smrek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) góry. zwią­za­ny ze smre­kiem, do­ty­czą­cy smre­ka

 (1.2) góry. skła­da­ją­cy się ze smre­ka, wy­ko­na­ny z drew­na lub innej czę­ści smre­ka

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) góry. na­le­żą­cy do smre­ka, bę­dą­cy czę­ścią smre­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smrekun

szkod­nik drzew igla­stych z ro­dzi­ny mszy­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Smrodek

1. nie­przy­jem­ny za­pach;
2. nie­przy­jem­na at­mos­fe­ra wokół cze­goś lub kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. nie­przy­jem­ny za­pach

 (1.2) pot. nie­przy­jem­na at­mos­fe­ra

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) lek­cew. pejor. o dziec­ku lub mło­dym czło­wie­ku, szcze­gól­nie nie­grzecz­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smrodliwie

przy­słó­wek

 (1.1) od: smrod­li­wy


Źródła:

Wiktionary

Smrodliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: smrod­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Smrodliwość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest smrod­li­we; cecha tych, któ­rzy są smrod­li­wi


Źródła:

Wiktionary

Smrodliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: smrod­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Smrodliwy

przy­miot­nik

 (1.1) o przy­krym za­pa­chu, woni


Źródła:

Wiktionary

Smrody

sra­luch, sraj­dek, smar­kacz; po­gard­li­wie:
1. młoda osoba, zwła­szcza nie­doj­rza­ła;
2. dziec­ko, zwła­szcza nie­grzecz­ne


Źródła:

SJP.pl

Smrodyla

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. czar­na po­rzecz­ka


Źródła:

Wiktionary

Smrodynia

1. re­gio­nal­nie: czar­na po­rzecz­ka;
2. ga­tu­nek drze­wa lub du­że­go krze­wu z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych; cze­rem­cha po­spo­li­ta, trzem­cha, śliwa ko­cierp­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Padus avium|Mill.|ref=tak., ga­tu­nek drze­wa lub du­że­go krze­wu z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych

 (1.2) bot. drze­wo lub krzew z ga­tun­ku smro­dy­nia (1.1)

 (1.3) reg. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ribes ni­grum|L.|ref=tak., ga­tu­nek krze­wu z ro­dzi­ny agre­sto­wa­tych, w Pol­sce po­spo­li­cie upra­wia­ne­go

 (1.4) reg. bot. krzew z ga­tun­ku smro­dy­nia (1.3)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smrodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|smro­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Smrodziec

gu­mo­ży­wi­ca otrzy­my­wa­na z ko­rze­ni i kłą­czy za­pa­licz­ki le­kar­skiej; czar­cie łajno, asa­fe­ty­da


Źródła:

SJP.pl

Smrodzieńcowy

przy­miot­nik od: smro­dzie­niec


Źródła:

SJP.pl

Smrodzić

wy­da­wać nie­przy­jem­ny za­pach


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) wy­peł­niać at­mos­fe­rę smro­dem

 (1.2) pot. wy­da­lać przez odbyt cuch­ną­ce gazy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smroków

Smro­ków – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Słom­ni­ki.

W roku 2021 we wsi miesz­ka­ło 245 osób, z czego 51,8% sta­no­wi­ły ko­bie­ty, a 48,2% męż­czyź­ni.

Przez Smro­ków prze­cho­dzi linia ko­le­jo­wa nr 8 ze sta­cją Smro­ków.


Źródła:

Wikipedia

Smród

1. nie­przy­jem­ny za­pach; odór, fetor;
2. po­tocz­nie: nie­przy­jem­na at­mos­fe­ra wokół cze­goś lub kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­kry za­pach

 (1.2) pot. nie­przy­jem­na at­mos­fe­ra

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. pejor. nie­grzecz­ne dziec­ko

 (2.2) pot. pejor. osoba bar­dzo młoda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sms

[czy­taj: es-em-ES] krót­ka wia­do­mość tek­sto­wa od­bie­ra­na przez te­le­fon ko­mór­ko­wy; ese­mes


skró­to­wiec, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) te­le­kom. zob. SMS.


SMS (ang. "Short Mes­sa­ge Ser­vi­ce"), krót­ka wia­do­mość tek­sto­wa[] – usłu­ga prze­sy­ła­nia krót­kich wia­do­mo­ści tek­sto­wych (ese­me­sów) w cy­fro­wych sie­ciach te­le­fo­nii ko­mór­ko­wej. Usłu­ga ta jest wpro­wa­dza­na także do sieci te­le­fo­nii sta­cjo­nar­nej.

SMS wy­sy­ła się pod numer abo­nen­ta sieci te­le­fo­nii ko­mór­ko­wej lub sta­cjo­nar­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sms-Owanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|SMS-ować.


Źródła:

Wiktionary

Sms-Ować

[czy­taj: esemeSOwać] wy­sy­łać krót­kie wia­do­mo­ści tek­sto­we za po­mo­cą te­le­fo­nów ko­mór­ko­wych; ese­me­so­wać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) pisać i wy­sy­łać SMS


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sms-Owy

→ SMS [czy­taj: ese­me­so­wy] (ese­mes), np. kon­kurs SMS-owy; ese­me­so­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z SMS-em


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smtp

skrót od: Sim­ple Mail Trans­fer Pro­to­col, w in­for­ma­ty­ce: pro­to­kół wy­ko­rzy­sty­wa­ny w In­ter­ne­cie do wy­mia­ny pocz­ty elek­tro­nicz­nej po­mię­dzy ser­we­ra­mi oraz pro­gra­ma­mi pocz­to­wy­mi


Źródła:

SJP.pl

Smucić

1. być przy­czy­ną czy­je­goś smut­ku;
2. smu­cić się - mart­wić się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) być po­wo­dem czy­je­goś smut­ku

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny smu­cić się

 (2.1) od­czu­wać smu­tek w wy­ni­ku czego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smug

re­gio­nal­nie: wąski pas łąki, czę­sto pod­mo­kły


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smuga

świa­tło, dym, ogień, itp. w po­sta­ci wy­dłu­żo­nej wstę­gi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wąski pasek dymu, świa­tła, cie­nia, piany lub ognia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smugacz

1. do­dat­ko­wy ła­du­nek po­ci­sku ar­ty­le­ryj­skie­go, po­wo­du­ją­cy pow­sta­nie smugi świetl­nej za wy­strze­lo­nym po­ci­skiem;
2. po­cisk wy­po­sa­żo­ny w taki ła­du­nek


Smu­gacz – ele­ment po­ci­sku, któ­re­go celem jest wyt­wo­rze­nie cią­gną­cej się za po­ci­skiem smugi ognia (w przy­pad­ku po­ci­sków świetl­nych) lub dymu (w przy­pad­ku po­ci­sków smu­go­wych).

Smu­gacz może być czę­ścią za­pal­ni­ka den­ne­go lub odręb­nym ze­spo­łem. Smu­ga­cze po­ci­sków strze­lec­kich i ar­ty­le­ryj­skich są za­pa­la­ne przez gazy pro­cho­we w prze­wo­dzie lufy. Smu­ga­cze po­ci­sków ra­kie­to­wych są naj­czę­ściej za­pa­la­ne elek­trycz­nie pod­czas star­tu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smuglewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smugoszyi

dzię­cioł smu­go­szyi - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny dzię­cio­ło­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Smugowany

1. wie­wiór­ka smu­go­wa­na - ga­tu­nek wie­wiór­ki;
2. prze­drzeź­niacz smu­go­wa­ny, bą­czek smu­go­wa­ny - ga­tun­ki pta­ków


Źródła:

SJP.pl

Smugowaty

1. ma­ją­cy kształt smugi;
2. ma­ją­cy wiele smug


Źródła:

SJP.pl

Smugowiec

1. ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych;
2. kra­śnik smu­go­wiec - motyl z ro­dzi­ny kra­śni­ko­wa­tych


Smu­go­wiec ("Ta­miops") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny wie­wiór­cza­ków (Nan­no­sciu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wie­wiór­ko­wa­tych (Sciu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smugowy

1. ma­ją­cy kształt smugi; smu­ży­sty;
2. po­cisk smu­go­wy - po­cisk wy­peł­nio­ny ła­dun­kiem wyt­wa­rza­ją­cym dym


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze smugą, do­ty­czą­cy smugi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smuklej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: smu­kło


Źródła:

SJP.pl

Smuklejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: smu­kły; bar­dziej smu­kły


Źródła:

SJP.pl

Smukleniowate

ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb z rzędu ką­sa­czoksz­tałt­nych


Smu­kle­nio­wa­te (Le­bia­si­ni­dae) – ro­dzi­na słod­ko­wod­nych ryb ką­sa­czoksz­tałt­nych (Cha­ra­ci­for­mes), obej­mu­ją­ca ponad 50 ga­tun­ków opi­sa­nych na­u­ko­wo oraz wiele nowo od­kry­tych, ocze­ku­ją­cych na opi­sa­nie. Wiele in­ten­syw­nie ubar­wio­nych ga­tun­ków, zwła­szcza z ro­dza­ju "Nan­no­sto­mus" (drob­no­ust­ki i uko­śni­ki) oraz smu­kla­cze i smu­kle­nie, to ryby ak­wa­rio­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smukleć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wys­mu­kleć)

 (1.1) książk. sta­wać się smu­kłym lub smu­klej­szym


Źródła:

Wiktionary

Smuklica

glon mor­ski z typu kras­no­ro­stów


Źródła:

SJP.pl

Smuklik

smu­klik sze­ścio­pa­sy, smu­klik rdza­wo­no­gi, smu­klik wiel­ki - błon­ków­ki z ro­dzi­ny smu­kli­ko­wa­tych


Smu­klik ("Ha­lic­tus") – ro­dzaj pszczół z ro­dzi­ny smu­kli­ko­wa­tych, po­dro­dzi­ny smu­kli­ków wła­ści­wych i ple­mie­nia Ha­lic­ti­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smuklikowate

o ce­chach smu­kli­ko­wa­tych (ro­dzi­na błon­kó­wek)


Smu­kli­ko­wa­te (Ha­lic­ti­dae) – ro­dzi­na owa­dów z rzędu błon­kos­krzy­dłych i na­dro­dzi­ny pszczół, obej­mu­ją­ca ponad 4300 opi­sa­nych ga­tun­ków. Roz­sied­lo­na kos­mo­po­li­tycz­nie. Przed­sta­wi­cie­le wy­ka­zu­ją sze­ro­kie spek­trum za­cho­wań: od sa­mot­ni­czych po eu­so­cjal­ne. Gnia­zdu­ją w gle­bie lub mart­wym drew­nie. Wy­róż­nia­ją się bu­do­wą na­rzą­dów gę­bo­wych. Licz­ne ga­tun­ki są waż­ny­mi za­py­la­cza­mi ro­ślin upraw­nych. W za­pi­sie ko­pal­nym znane od wczes­ne­go eo­ce­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smuklikowaty

o ce­chach smu­kli­ko­wa­tych (ro­dzi­na błon­kó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Smukwa

owad z rzędu błon­kó­wek


Źródła:

SJP.pl

Smukwowate

o ce­chach smuk­wo­wa­tych (ro­dzi­na błon­kó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Smukwowaty

o ce­chach smuk­wo­wa­tych (ro­dzi­na błon­kó­wek)


Źródła:

SJP.pl

Smukło

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób smu­kły


Źródła:

Wiktionary

Smukłodziobek

smu­kło­dzio­bek cy­na­mo­no­wy - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny mu­cho­ty­ra­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Smukłonogi

1. oribi smu­kło­no­gi - afry­kań­ska an­ty­lo­pa z ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych;
2. zę­bie­łek smu­kło­no­gi - ga­tu­nek owa­do­żer­ne­go ssaka z ro­dzi­ny ry­jów­ko­wa­tych;
3. bie­gus smu­kło­no­gi - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny be­ka­so­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Smukłoszyjkowy

wierz­ba smu­kło­szyj­ko­wa - ga­tu­nek ro­zło­ży­ste­go, roz­ga­łę­zio­ne­go krze­wu, osią­ga­ją­cy do 1,5 m wy­so­ko­ści


Źródła:

SJP.pl

Smukłość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co smu­kłe


Źródła:

Wiktionary

Smukły

cien­ki, wiot­ki, szczu­pły


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, któ­re­go bu­do­wa lub syl­wet­ka cha­rak­te­ry­zu­je się smu­kło­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smulikowski

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Smulski

→ Smul­sko


Patrz:Smulsko

Źródła:

SJP.pl

Smulsko

→ Smul­sko


Smul­sko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie tu­rec­kim, w gmi­nie Przy­ko­na.


Patrz:Smulsko

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smurd

w Pol­sce do XII w.: kmieć za­leż­ny od księ­cia i zo­bo­wią­za­ny do speł­nia­nia róż­ne­go ro­dza­ju po­sług; smard; smerd; smer­da


Źródła:

SJP.pl

Smurf

[czy­taj: smerf] po­stać z kre­sków­ki o nie­bie­skim ko­lo­rze ciała; smerf


Źródła:

SJP.pl

Smurfetka

[czy­taj: smer­fet­ka] smer­fet­ka;
1. po­stać płci żeń­skiej z po­pu­lar­nej kre­sków­ki;
2. za­baw­ka bę­dą­ca wy­o­bra­że­niem Smer­fet­ki


Źródła:

SJP.pl

Smurfny

[czy­taj: smerf­ny] cha­rak­te­ry­stycz­ny dla smer­fów (smur­fów) oraz kra­i­ny, w któ­rej żyją; smerf­ny, smer­fo­wy, smur­fo­wy


Źródła:

SJP.pl

Smurfowy

cha­rak­te­ry­stycz­ny dla smer­fów (smur­fów) oraz kra­i­ny, w któ­rej żyją; smer­fo­wy, smurf­ny, smerf­ny


Źródła:

SJP.pl

Smurfy

[czy­taj: smerf] po­stać z kre­sków­ki o nie­bie­skim ko­lo­rze ciała; smerf


Źródła:

SJP.pl

Smuszewo

Smu­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wą­gro­wiec­kim, w gmi­nie Da­ma­sła­wek.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.

Na te­re­nie wsi znaj­du­ją się sta­no­wi­ska ar­che­o­lo­gicz­ne obej­mu­ją­ce gro­dzi­sko obron­ne kul­tu­ry łu­życ­kiej oraz śred­nio­wiecz­ny gró­dek z IX w.


Źródła:

Wikipedia

Smuta

okres za­mie­szek w pań­stwie mo­skiew­skim w la­tach 1605-13, spo­wo­do­wa­nych wojną do­mo­wą i in­ter­wen­cją pol­ską oraz szwedz­ką w Rosji; smut­no­je wrie­mia


Źródła:

SJP.pl

Smutas

po­tocz­nie: osoba cią­gle smu­cą­ca się, nie­ma­ją­ca po­czu­cia hu­mo­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. smut­na osoba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smutasek

zdrob­nie­nie od: smu­tas


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. pot. smut­na osoba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smutaska

zdrob­nie­nie od: smu­tas


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. smut­na ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smutać

po­tocz­nie: smu­cić się; smu­tać się


Źródła:

SJP.pl

Smuteczek

zdrob­nie­nie od: smu­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od zob. smu­tek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smuteczki

zdrob­nie­nie od: smu­tek


Źródła:

SJP.pl

Smutek

1. uczu­cie zmart­wie­nia, na­strój przy­gnę­bie­nia, za­ła­ma­nia, me­lan­cho­lii, de­pre­sji;
2. przy­gnę­bia­ją­cy smut­ny na­strój pa­nu­ją­cy gdzieś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stan uczuć, gdy ktoś jest smut­ny


Smu­tek – emo­cjo­nal­ny ból po­wią­za­ny z uczu­ciem nie­ko­rzyst­nej sy­tu­a­cji, stra­tą, roz­pa­czą, ża­ło­bą, żalem, bez­rad­no­ścią oraz roz­cza­ro­wa­niem.

Osoba doś­wiad­cza­ją­ca smut­ku może stać się cicha lub le­tar­gicz­na i może wy­co­fy­wać się od in­nych. Przy­kła­dem po­waż­ne­go smut­ku jest de­pre­sja. Płacz czę­sto wska­zu­je na smu­tek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smutki

zmart­wie­nia, żale, kło­po­ty


Źródła:

SJP.pl

Smutnawy

nieco smut­ny, me­lan­cho­lij­ny; smęt­na­wy, po­nu­ra­wy


Źródła:

SJP.pl

Smutne

forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) n. lp. D., ż. lm. D. od smut­ny


Źródła:

Wiktionary

Smutniak

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) gwara wię­zien­na chleb


Źródła:

Wiktionary

Smutniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: smut­nie, smut­no


Źródła:

SJP.pl

Smutniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: smut­ny; bar­dziej smut­ny


Źródła:

SJP.pl

Smutnieć

sta­wać się smut­nym


Źródła:

SJP.pl

Smutno

przy­słó­wek

 (1.1) ze smut­kiem; nie po­wo­du­jąc ra­do­ści, ale przy­gnę­bie­nie, za­du­mę, żal


Źródła:

Wiktionary

Smutność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest smut­ne; cecha tych, któ­rzy są smut­ni


Źródła:

Wiktionary

Smutny

1. po­nu­ry, ma­ją­cy zły dzień, nie­szczę­śli­wy, przy­gnę­bio­ny;
2. zas­mu­ca­ją­cy, godny po­ża­ło­wa­nia


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) od­czu­wa­ją­cy smu­tek, po­grą­żo­ny w smut­ku

 (1.3) godny po­ża­ło­wa­nia, da­ją­cy powód do smut­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smuty

okres za­mie­szek w pań­stwie mo­skiew­skim w la­tach 1605-13, spo­wo­do­wa­nych wojną do­mo­wą i in­ter­wen­cją pol­ską oraz szwedz­ką w Rosji; smut­no­je wrie­mia


Źródła:

SJP.pl

Smuż

smu­żyć się -
1. zo­sta­wiać za sobą smugę;
2. o obra­zie te­le­wi­zyj­nym: być za­kłó­co­nym, zam­glo­nym, nie­wy­raź­nym, ze smu­ga­mi za ru­cho­my­mi obra­za­mi


Źródła:

SJP.pl

Smużak

mała przy­nę­ta spin­nin­go­wa, uno­szą­ca się na po­wierzch­ni wody


Źródła:

SJP.pl

Smużek

1. zdrob­nie­nie od: smuga;
2. gry­zoń z ro­dzi­ny skocz­ków, ży­ją­cy w la­sach, po­dob­ny do myszy, o ciem­nej smu­dze na grzbie­cie


Źródła:

SJP.pl

Smużka

1. zdrob­nie­nie od: smuga;
2. gry­zoń z ro­dzi­ny skocz­ków, ży­ją­cy w la­sach, po­dob­ny do myszy, o ciem­nej smu­dze na grzbie­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: smuga


Smuż­ka ("Si­ci­sta") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny smu­żek (Smint­hi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smużkowany

zgło­bik smuż­ko­wa­ny - ga­tu­nek plusk­wia­ka z ro­dzi­ny skocz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Smużkowate

1. po­kry­ty smuż­ka­mi;
2. o ce­chach smuż­ko­wa­tych (ro­dzi­na gry­zo­ni)


Źródła:

SJP.pl

Smużkowaty

1. po­kry­ty smuż­ka­mi;
2. o ce­chach smuż­ko­wa­tych (ro­dzi­na gry­zo­ni)


Źródła:

SJP.pl

Smużkowy

→ smuż­ka


Patrz:smużka

Źródła:

SJP.pl

Smużny

→ smug


Patrz:smug

Źródła:

SJP.pl

Smużyna

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ko­me­li­no­wa­tych; ka­li­sja


Smu­ży­na ("Cal­li­sia" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ko­me­li­no­wa­tych. Na­le­ży do niego ok. 20 ga­tun­ków po­cho­dzą­cych z tro­pi­kal­nych ob­sza­rów Ame­ry­ki Środ­ko­wej, Po­łud­nio­wej i po­łud­nio­we­go końca Ame­ry­ki Pół­noc­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smużysty

ma­ją­cy kształt smugi; smu­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Smużyć

smu­żyć się -
1. zo­sta­wiać za sobą smugę;
2. o obra­zie te­le­wi­zyj­nym: być za­kłó­co­nym, zam­glo­nym, nie­wy­raź­nym, ze smu­ga­mi za ru­cho­my­mi obra­za­mi


Źródła:

SJP.pl

Smycz

1. cien­ki pas skó­rza­ny, z tka­ni­ny skó­ro­po­dob­nej, ewen­tu­al­nie sznur­ka słu­żą­cy do pro­wa­dze­nia zwie­rząt do­mo­wych;
2. pasek, taśma słu­żą­ca do prze­no­sze­nia na szyi drob­nych przed­mio­tów, czę­sto z moż­li­wo­ścią szyb­kie­go od­pię­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ta­śmo­wy, ma­te­ria­ło­wy lub skó­rza­ny pasek za­koń­czo­ny z jed­nej stro­ny uchwy­tem (rącz­ką), a z dru­giej ka­ra­biń­czy­kiem pod­cze­pia­nym do obro­ży lub sze­lek zwie­rzę­cia do­mo­we­go (naj­czę­ściej psa) pod­czas wy­pro­wa­dza­nia na spa­cer;

 (1.2) mały pasek za­koń­czo­ny ka­ra­biń­czy­kiem, uchwy­tem lub klip­sem, uży­wa­ny do trzy­ma­nia klu­czy bądź te­le­fo­nu


Smycz – rze­mień, linka lub sznur mo­co­wa­ny do obro­ży lub sze­lek, naj­czę­ściej psa do­mo­we­go, rza­dziej kota do­mo­we­go lub fret­ki do­mo­wej, w celu pro­wa­dze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smyczek

przy­rząd słu­żą­cy do wy­do­by­wa­nia dźwię­ku z niek­tó­rych in­stru­men­tów stru­no­wych (np. skrzy­piec), zbu­do­wa­ny ze sprę­ży­ste­go pręta z na­pię­tym na nim pas­mem wło­sia; smyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. ele­ment in­stru­men­tu smycz­ko­we­go w kształ­cie różdż­ki lub łuku, który służy do ręcz­ne­go wzbu­dza­nia wi­bra­cji strun;

 (1.2) hist. wojsk. sza­bla po­cho­dze­nia ta­tar­skie­go lub kir­gi­skie­go o nie­wiel­kiej krzy­wiź­nie ostrza głow­ni


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smyczka

zdrob­nie­nie od: smycz


Źródła:

SJP.pl

Smyczki

smyki;
1. in­stru­men­ty smycz­ko­we wcho­dzą­ce w skład or­kie­stry;
2. dźwię­ki grane przez smycz­ki - in­stru­men­ty


Źródła:

SJP.pl

Smyczkowanie

1. grać smycz­kiem;
2. śro­do­wi­sko­wo: do­da­wać do ja­kie­goś ut­wo­ru mu­zycz­ne­go in­stru­men­ty smycz­ko­we


Smycz­ko­wa­nie – spo­sób wy­do­by­wa­nia dźwię­ku (ar­ty­ku­la­cji) na in­stru­men­tach smycz­ko­wych za po­mo­cą smycz­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smyczkować

1. grać smycz­kiem;
2. śro­do­wi­sko­wo: do­da­wać do ja­kie­goś ut­wo­ru mu­zycz­ne­go in­stru­men­ty smycz­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Smyczkowy

przy­miot­nik od: smy­czek


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od smy­czek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smyczowy

→ smycz


Patrz:smycz

Źródła:

SJP.pl

Smyczyk

smy­czyk mrów­kow­nik - ga­tu­nek plusk­wia­ka z ro­dzi­ny smy­czy­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Smyczykowate

o ce­chach smy­czy­ko­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Smy­czy­ko­wa­te (Aly­di­dae) – ro­dzi­na owa­dów z po­drzę­du plusk­wia­ków róż­nos­krzy­dłych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smyczykowaty

o ce­chach smy­czy­ko­wa­tych (ro­dzi­na plusk­wia­ków)


Źródła:

SJP.pl

Smyczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smyk

1. żar­to­bli­wie: dziec­ko (głów­nie chło­piec); malec, brzdąc, smar­kacz;
2. przy­rząd słu­żą­cy do wy­do­by­wa­nia dźwię­ku z niek­tó­rych in­stru­men­tów stru­no­wych (np. skrzy­piec), zbu­do­wa­ny ze sprę­ży­ste­go pręta z na­pię­tym na nim pas­mem wło­sia; smy­czek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. żart. dziec­ko, zwła­szcza o chłop­cu: malec, brzdąc, szkrab


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smykać

po­tocz­nie:
1. biec szyb­ko, ucie­kać, umy­kać;
2. zręcz­nie brać, chwy­tać coś nie­po­strze­że­nie, szyb­ko kraść;
3. osku­by­wać, szczy­pać, rwać coś


Źródła:

SJP.pl

Smykała

po­tocz­nie:
1. biec szyb­ko, ucie­kać, umy­kać;
2. zręcz­nie brać, chwy­tać coś nie­po­strze­że­nie, szyb­ko kraść;
3. osku­by­wać, szczy­pać, rwać coś


Źródła:

SJP.pl

Smykałka

po­tocz­nie: zdol­ność i za­mi­ło­wa­nie do cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdol­ność do cze­goś, umie­jęt­ność

 (1.2) gw-pl|War­sza­wa. spryt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smyki

1. żar­to­bli­wie: dziec­ko (głów­nie chło­piec); malec, brzdąc, smar­kacz;
2. przy­rząd słu­żą­cy do wy­do­by­wa­nia dźwię­ku z niek­tó­rych in­stru­men­tów stru­no­wych (np. skrzy­piec), zbu­do­wa­ny ze sprę­ży­ste­go pręta z na­pię­tym na nim pas­mem wło­sia; smy­czek


Smyki ( Twe­e­nies, 1999–2002) – bry­tyj­ski se­rial te­le­wi­zyj­ny dla dzie­ci. Jego pre­mie­ra od­by­ła się 6 wrze­śnia 1999 roku na an­te­nie BBC Two.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smykla

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smykowo

Smy­ko­wo (niem. "Schmückwalde"), w la­tach 1945–1992 Szmyk­wałd – wieś/osada w Pol­sce po­ło­żo­na w, w po­wie­cie ostródz­kim, w gmi­nie Ostró­da. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Smykowski

→ Smy­ków


Patrz:Smyków

Źródła:

SJP.pl

Smyków

1. żar­to­bli­wie: dziec­ko (głów­nie chło­piec); malec, brzdąc, smar­kacz;
2. przy­rząd słu­żą­cy do wy­do­by­wa­nia dźwię­ku z niek­tó­rych in­stru­men­tów stru­no­wych (np. skrzy­piec), zbu­do­wa­ny ze sprę­ży­ste­go pręta z na­pię­tym na nim pas­mem wło­sia; smy­czek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smykówko

Smy­ków­ko (niem. "Klein Schmückwalde") – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ostródz­kim, w gmi­nie Ostró­da. Przed 1945 ro­kiem miej­sco­wość no­si­ła nazwę Klein Schmückwalde oraz Szmyk­wałd. Wieś po­sia­da­ła PGR, który dawał za­trud­nie­nie jej miesz­kań­com. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. W osa­dzie nie ma szko­ły. Miej­sco­wość jest po­ło­żo­na przy szla­ku ko­mu­ni­ka­cyj­nym mię­dzy Ostró­dą a Nowym Mia­stem Lu­baw­skim.


Źródła:

Wikipedia

Smyrak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smyranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|smy­rać.


Źródła:

Wiktionary

Smyrać

po­tocz­nie: de­li­kat­nie do­ty­kać wraż­li­wych miejsc na czy­imś ciele; ła­sko­tać, gil­go­tać, gil­gać


Źródła:

SJP.pl

Smyrek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. świerk


Źródła:

Wiktionary

Smyrna

dawna nazwa mia­sta Izmir


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. Izmir;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smyrneński

przy­miot­nik od: Smyr­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) hist. zwią­za­ny ze Smyr­ną, do­ty­czą­cy Smyr­ny (współcz. Izmir)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smyrnąć

po­tocz­nie: de­li­kat­nie dot­knąć, zwła­szcza wraż­li­we­go miej­sca na czy­imś ciele


Źródła:

SJP.pl

Smyrski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Smysł

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) stpol. rozum, umysł

 (1.2) stpol. zmysł


Źródła:

Wiktionary

Smólnik

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smólsk

wieś w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim


Smólsk – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim, w gmi­nie Włoc­ła­wek.

Wieś du­chow­na, włas­ność ka­pi­tu­ły włoc­ław­skiej, po­ło­żo­na była w II po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie brze­sko­ku­jaw­skim wo­je­wództ­wa brze­sko­ku­jaw­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 304 miesz­kań­ców. Jest siód­mą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Włoc­ła­wek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smólski

→ Smólsk, → Smól­sko


Patrz:Smólsk, → Smólsko

Źródła:

SJP.pl

Smólsko

→ Smólsk, → Smól­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Patrz:Smólsk, → Smólsko

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smółka

1. treść je­li­ta no­wo­rod­ka czło­wie­ka i ssa­ków wy­da­la­na wkrót­ce po uro­dze­niu się;
2. młoda ży­wi­ca drzew igla­stych; sok ko­mór­ko­wy niek­tó­rych ro­ślin po­dob­ny do smoły;
3. ro­śli­na o czer­wo­nych kwia­tach na­le­żą­ca do ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. pier­wsze stol­ce w życiu no­wo­rod­ka;

 (1.2) bot. młoda ży­wi­ca wy­stę­pu­ją­ca na drze­wach igla­stych

 (1.3) bot. sok ko­mór­ko­wy niek­tó­rych ro­ślin ma­ją­cy kon­sy­sten­cję przy­po­mi­na­ją­cą smołę

 (1.4) bot. ro­śli­na o czer­wo­nych kwia­tach i ło­dy­dze pow­le­czo­nej lepką wy­dzie­li­ną, ros­ną­ca na wil­got­nych łą­kach;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smółkowy

→ smół­ka


Patrz:smółka

Źródła:

SJP.pl

Smęcino

Smę­ci­no (do 1945 r. niem. "Schmen­zin") – wieś w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie bia­ło­gardz­kim, w gmi­nie Ty­cho­wo. W la­tach 1975–1998 wieś na­le­ża­ła do woj. ko­sza­liń­skie­go. We­dług da­nych UM, na dzień 31 grud­nia 2014 roku wieś miała 135 sta­łych miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Smęcić

1. wpra­wiać w me­lan­cho­lij­ny, smęt­ny na­strój;
2. po­tocz­nie: nu­dzić, ma­ru­dzić


Źródła:

SJP.pl

Smędzenie

na­rze­ka­nie, ma­ru­dze­nie


Źródła:

SJP.pl

Smędzić

rzad­ko: smę­cić


Źródła:

SJP.pl

Smęt

1. po­tocz­nie: coś wy­wo­łu­ją­ce­go smu­tek, me­lan­cho­lię, za­du­mę;
2. po­e­tyc­ko: smu­tek


Źródła:

SJP.pl

Smętarz

daw­niej: cmen­tarz


Źródła:

SJP.pl

Smętek

smu­tek, za­du­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) mit. imię jed­ne­go z dia­błów albo złych du­chów z lu­do­wych opo­wie­ści ka­szub­skich i ma­zur­skich;


Smę­tek ( Smãtk) – de­mo­nicz­ny dia­beł zło­śli­wie tra­pią­cy ludzi, wy­stę­pu­ją­cy w lu­do­wych le­gen­dach i pie­śniach ka­szub­skich i ma­zur­skich. Naj­praw­do­po­dob­niej po­zo­sta­łość po kul­cie ja­kie­goś bó­stwa lub de­mo­na z cza­sów przed­chrze­ści­jań­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Smętnawy

rzad­ko: nieco smut­ny, me­lan­cho­lij­ny; smut­na­wy, po­nu­ra­wy


Źródła:

SJP.pl

Smętnica

mrów­ka smęt­ni­ca - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny mrów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Smętnie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób smęt­ny


Źródła:

Wiktionary

Smętniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: smęt­nie


Źródła:

SJP.pl

Smętniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: smęt­ny


Źródła:

SJP.pl

Smętność

1. książ­ko­wo: smu­tek, na­strój za­du­my; me­lan­cho­lia;
2. po­tocz­nie: coś nud­ne­go, nie­przy­cią­ga­ją­ce­go uwagi; mar­ność, by­le­ja­kość, li­chość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest smęt­ne; cecha tych, któ­rzy są smęt­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smętny

1. wy­wo­łu­ją­cy smu­tek, me­lan­cho­lię, za­du­mę; smut­ny, me­lan­cho­lij­ny;
2. o czło­wie­ku: pełen me­lan­cho­lii, smut­ny; me­lan­cho­lij­ny;
3. po­tocz­nie: zro­bio­ny byle jak, nie­przy­cią­ga­ją­cy uwagi; kiep­ski, marny


przy­miot­nik

 (1.1) wzbu­dza­ją­cy smu­tek, świad­czą­cy o smut­ku, me­lan­cho­lii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Smętowo

sta­cja ko­le­jo­wa w pół­noc­nej czę­ści Smę­to­wa Gra­nicz­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Smętowski

przy­miot­nik od: Smę­to­wo Gra­nicz­ne


Źródła:

SJP.pl

Smętówko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia