Ska

styl w mu­zy­ce roz­ryw­ko­wej wy­wo­dzą­cy się z Ja­maj­ki


Ska – styl mu­zycz­ny za­po­cząt­ko­wa­ny w dru­giej po­ło­wie lat 50. w King­ston na Ja­maj­ce, bę­dą­cy pre­kur­so­rem mu­zy­ki rock­ste­a­dy, a w dal­szej ko­lej­no­ści – reg­gae; cha­rak­te­ry­zu­je się prze­de wszyst­kim szyb­kim tem­pem, ak­cen­tem per­ku­syj­nym kła­dzio­nym na drugą i czwar­tą miarę taktu oraz wy­ra­zi­stą linią basu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skaber

ryba z rzędu oko­nioksz­tałt­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Astro­sco­pus|Bre­vo­ort., ryba mor­ska z ro­dzi­ny ska­be­ro­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca u wy­brze­ży obu Ame­ryk

 (1.2) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ura­no­sco­pus sca­ber|Lin­na­e­us|ref=tak., ryba mor­ska z ro­dzi­ny ska­be­ro­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca w pół­noc­nym At­lan­ty­ku od Por­tu­ga­lii do Ma­ro­ka, w Morzu Śró­dziem­nym i Morzu Czar­nym;


Ska­ber ("Ura­no­sco­pus sca­ber") – ga­tu­nek ryby oko­nioksz­tałt­nej z ro­dzi­ny ska­be­ro­wa­tych (Ura­no­sco­pi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skabioza

dria­kiew, ro­śli­na ziel­na lub pół­krzew z ro­dzi­ny szcze­cio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skabiozowy

→ ska­bio­za


Patrz:skabioza

Źródła:

SJP.pl

Skacik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od skat


Źródła:

Wiktionary

Skacista

osoba gra­ją­ca w skata


Źródła:

SJP.pl

Skacistka

→ ska­ci­sta


Patrz:skacista

Źródła:

SJP.pl

Skacowany

bę­dą­cy na kacu


Źródła:

SJP.pl

Skaczel

pająk z ro­dzi­ny ska­ku­no­wa­tych (Sal­ti­ci­dae), ży­ją­cy w miej­scach na­sło­necz­nio­nych; ska­kun


Źródła:

SJP.pl

Skaczele

pająk z ro­dzi­ny ska­ku­no­wa­tych (Sal­ti­ci­dae), ży­ją­cy w miej­scach na­sło­necz­nio­nych; ska­kun


Źródła:

SJP.pl

Skafander

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ubra­nie ro­bo­cze chro­nią­ce całe ciało

 (1.2) kraw. je­sien­no-wio­sen­na kurt­ka z kap­tu­rem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skafanderek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od ska­fan­der

 (1.2) mały ska­fan­der


Źródła:

Wiktionary

Skafit

wy­mar­ły gło­wo­nóg


Źródła:

SJP.pl

Skagerracki

do­ty­czą­cy cie­śni­ny Ska­ger­rak


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Ska­ger­ra­kiem, do­ty­czą­cy Ska­ger­ra­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skagerrak

[czy­taj: SKAgerak] cie­śni­na Oce­a­nu At­lan­tyc­kie­go


Ska­ger­rak – jedna z cie­śnin po­ło­żo­nych mię­dzy Danią (Pół­wy­sep Jut­landz­ki) a Szwe­cją i Nor­we­gią (Pół­wy­sep Skan­dy­naw­ski). Po­przez Cie­śni­ny Bał­tyc­kie – Kat­te­gat, Sund i Wiel­ki Bełt – łączy Morze Pół­noc­ne z Mo­rzem Bał­tyc­kim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skaj

two­rzy­wo skó­ro­po­dob­ne; skay


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) imi­ta­cja skóry;


Na tę stro­nę wska­zu­je „derma”. Zo­bacz też: Derma (mia­sto).

Skaj, skay – ma­te­riał bę­dą­cy imi­ta­cją skóry na­tu­ral­nej. Jest to tka­ni­na po­lie­stro­wa po­kry­ta war­stwą pla­sty­fi­ko­wa­ne­go po­lich­lor­ku wi­ny­lu lub po­liu­re­ta­nu o fak­tu­rze przy­po­mi­na­ją­cej skórę zwie­rzę­cą.

Ma­te­riał ten sto­su­je się w po­kry­ciach ta­pi­cer­skich (głów­nie ze wzglę­du na niż­szą cenę w po­rów­na­niu do praw­dzi­wej skóry), jak rów­nież do wy­ro­bu ga­lan­te­rii, ubrań, obu­wia, okła­dek ksią­żek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skajlajt

osz­klo­ne okien­ko w dachu ka­bi­ny lub w po­kła­dzie stat­ku da­ją­ce świa­tło z góry; sky­light


Źródła:

SJP.pl

Skajowy

zro­bio­ny ze skaju


Źródła:

SJP.pl

Skajpowicz

użyt­kow­nik Skype'a (ko­mu­ni­ka­to­ra in­ter­ne­to­we­go); sky­po­wicz


Źródła:

SJP.pl

Skajski

przy­miot­nik od: Skaje (wieś w wo­je­wództ­wie pod­la­skim)


Źródła:

SJP.pl

Skakaneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: ska­kan­ka


Źródła:

Wiktionary

Skakanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­kać.


Źródła:

Wiktionary

Skakaniec

po­tocz­nie: urzą­dze­nie do ska­ka­nia wy­peł­nia­ne po­wie­trzem; dmu­cha­niec


Źródła:

SJP.pl

Skakanka

sznur z uchwy­ta­mi słu­żą­cy do ćwi­czeń spor­to­wych albo jako za­baw­ka dla dzie­ci


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­dzaj za­baw­ki dzie­cię­cej w po­sta­ci linki z rącz­ka­mi, przez którą dzie­ci prze­ska­ku­ją dla za­ba­wy;

 (1.2) przy­rząd gim­na­stycz­ny do ćwi­czeń;


Ska­kan­ka – przy­rząd gim­na­stycz­ny lub za­baw­ka dzie­cię­ca, skła­da­ją­ca się ze sznur­ka (linki) z uchwy­ta­mi na końcu. Wpra­wia­na w ruch obro­to­wy i prze­ska­ki­wa­na w mo­men­cie naj­niż­sze­go po­ło­że­nia ska­kan­ki.

Ska­kać można in­dy­wi­du­al­nie lub gru­po­wo (tzw. za­ba­wa w linkę lub sznu­ra). Niek­tó­rzy po­tra­fią ska­kać przez kilka linek jed­no­cze­śnie. Ska­kan­ka wy­ko­rzy­sty­wa­na jest także do in­nych zabaw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skakankowy

→ ska­kan­ka


Patrz:skakanka

Źródła:

SJP.pl

Skakać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. sko­czyć)

 (1.1) prze­mie­szczać się za po­mo­cą odbić od po­dło­ża, przy czym po od­bi­ciu nogi nie mają kon­tak­tu z po­dło­żem (w prze­ci­wień­stwie do cho­dze­nia, gdzie za­wsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spo­czy­wa­ją np. na ziemi)

 (1.2) zmie­niać się w spo­sób nie­cią­gły

 (1.3) po­ru­szać się cha­o­tycz­nie

 (1.4) upra­wiać spa­do­chro­niar­stwo


Źródła:

Wiktionary

Skakun

pająk z ro­dzi­ny ska­ku­no­wa­tych (Sal­ti­ci­dae), ży­ją­cy w miej­scach na­sło­necz­nio­nych; ska­czel


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. pająk z ro­dzi­ny ska­ku­no­wa­tych (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sal­ti­ci­dae|ref=tak.)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skakunowate

1. ro­dzi­na owa­dów z rzędu pro­stos­krzy­dłych;
2. ro­dzi­na pa­ją­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skakunowaty

o ce­chach ska­ku­no­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków; ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Skakuszka

ro­dzaj gry­zo­ni z po­dro­dzi­ny myszy


Ska­kusz­ka ("No­to­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny myszy (Mu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny my­szo­wa­tych (Mu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skala

1. usy­ste­ma­ty­zo­wa­ne ze­sta­wie­nie war­to­ści danej wiel­ko­ści;
2. wiel­kość, po­ziom, za­kres ja­kie­goś zja­wi­ska;
3. sto­su­nek zmia­ny wiel­ko­ści, np. mapy, w po­rów­na­niu z rze­czy­wi­stym roz­mia­rem;
4. po­dział­ka na przy­rzą­dach po­mia­ro­wych;
5. okre­ślo­ny układ i za­kres dźwię­ków, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla da­ne­go in­stru­men­tu lub głosu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. sze­reg dźwię­ków uło­żo­nych we­dług pew­ne­go sche­ma­tu in­ter­wa­ło­we­go w po­rząd­ku wzno­szą­cym lub opa­da­ją­cym;

 (1.2) muz. za­kres dźwię­ków obej­mo­wa­nych przez in­stru­ment mu­zycz­ny lub głos;

 (1.3) zbiór moż­li­wych ocen w szko­le lub w okre­ślo­nym te­ście (np. psy­cho­lo­gicz­nym lub me­dycz­nym)

 (1.4) me­trol. stat. sy­stem sym­bo­li (zwy­kle liczb) ko­du­ją­cych wy­ni­ki po­mia­ru;

 (1.5) mat. me­to­da przeksz­tał­ce­nia licz­by na współ­rzęd­ną wy­kre­su

 (1.6) geogr. techn. uła­mek okre­śla­ją­cy sto­su­nek od­le­gło­ści na mapie lub dłu­go­ści na pro­jek­cie, ry­sun­ku, mo­de­lu w sto­sun­ku do od­le­gło­ści rze­czy­wi­stych;

 (1.7) techn. po­dział­ka poz­wa­la­ją­ca od­czy­tać np. wynik po­mia­ru

 (1.8) książk. wiel­kość, za­kres cze­goś

 (1.9) psych. w wie­lo­kry­te­rial­nym te­ście psy­cho­me­trycz­nym każda z nie­za­leż­nych ocen róż­nych aspek­tów zja­wi­ska uzy­ski­wa­nych w jed­nym ba­da­niu

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lp. przysz. od: ska­lać


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­lać.


Źródła:

Wiktionary

Skalanin

miesz­ka­niec Skały (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skalanka

miesz­kan­ka Skały (mia­sta w Pol­sce)


Ska­lan­ka (867 m) – szczyt w Gru­pie Wiel­kiej Raczy w Be­ski­dzie Ży­wiec­ko-Ki­suc­kim. Prze­be­ga przez niego gra­ni­ca pol­sko-sło­wac­ka i Wiel­ki Eu­ro­pej­ski Dział Wodny. Ska­lan­ka znaj­du­je się po­mię­dzy Prze­łę­czą Zwar­doń­ską (675 m), a Be­ski­dem Wrze­szczow­skim, od któ­re­go od­dzie­lo­na jest prze­łę­czą Gra­nicz­ne (755 m).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skalar

wiel­kość, któ­rej war­tość cha­rak­te­ry­zu­je tylko jedna licz­ba (np. tem­pe­ra­tu­ra, dłu­gość, ob­ję­tość itp.)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. słod­ko­wod­na ryba po­łud­nio­wo­a­me­ry­kań­ska z ro­dza­ju nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pte­rop­hyl­lum|ref=tak., z ro­dzi­ny pie­lę­gni­co­wa­tych, ho­do­wa­na rów­nież w ak­wa­riach;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) mat. w al­ge­brze li­nio­wej to ele­ment usta­lo­ne­go ciała, nad któ­rym zbu­do­wa­ny jest do­wol­ny moduł;

 (2.2) fiz. każda wiel­kość fi­zycz­na wy­ra­żo­na przez po­je­dyn­czą licz­bę i ma­ją­ca wy­miar fi­zycz­ny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skalarny

do­ty­czą­cy ska­la­ru


przy­miot­nik

 (1.1) mat. do­ty­czą­cy ska­la­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skalarowy

przy­miot­nik od: ska­lar


Źródła:

SJP.pl

Skalać

zbru­dzić, zbez­cze­ścić, zhań­bić, spro­fa­no­wać, splu­ga­wić


Źródła:

SJP.pl

Skalbmierski

przy­miot­nik od: Skalb­mierz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skalb­mie­rzem, do­ty­czą­cy Skalb­mie­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skalbmierz

mia­sto w Pol­sce


}|-

Skalb­mierz – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ka­zi­mier­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Skalb­mierz, po­ło­żo­ne nad Ni­dzi­cą.

W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do woj. kie­lec­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skalbmierzanin

miesz­ka­niec Skalb­mie­rza (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skalbmierzanka

miesz­kan­ka Skalb­mie­rza (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skald

śred­nio­wiecz­ny skan­dy­naw­ski poeta i śpie­wak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. sta­ro­skan­dy­naw­ski poeta i śpie­wak, autor i zbie­racz wier­szy o bo­ha­te­rach, ich zwy­cię­stwach, mi­ło­ści;


Skald – poeta dwor­ski, któ­re­go dzia­łal­ność była zwią­za­na z dwo­ra­mi skan­dy­naw­skich lub is­landz­kich wład­ców w cza­sach wi­kin­gów, który to two­rzył oraz wy­ko­ny­wał ustne wer­sje tego, co obec­nie znamy jako po­ez­ję sta­ro­nor­dyc­ką. Wy­ko­ny­wa­nie ut­wo­rów obej­mo­wa­ło także grę ak­tor­ską i skal­do­wie wcie­la­li się w trak­cie śpie­wów we wład­ców czy wo­jow­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skalda

śred­nio­wiecz­ny skan­dy­naw­ski poeta i śpie­wak


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka pły­ną­ca przez Fran­cję, Bel­gię i Ho­lan­dię, ucho­dzą­ca do Morza Pół­noc­ne­go, nie­o­po­dal Ant­wer­pii;


Skal­da ( Esca­ut, Schel­de; Scal­dis, Scal­ta) – rzeka pły­ną­ca przez Fran­cję, Bel­gię i Ho­lan­dię. Dłu­gość – 350 km, po­wierzch­nia zlew­ni – 21 tys. km².

Źró­dła Skal­dy znaj­du­ją się w re­jo­nie Aisne we Fran­cji. Ucho­dzi do Morza Pół­noc­ne­go, na pół­noc od Ant­wer­pii, two­rząc estu­a­rium.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skaldowie

śred­nio­wiecz­ny skan­dy­naw­ski poeta i śpie­wak


Skal­do­wie – pol­ska grupa roc­ko­wa, pow­sta­ła w 1965 roku w Kra­ko­wie. W jej ut­wo­rach po­ja­wia­ły się takie ga­tun­ki mu­zycz­ne jak m.in. big-beat, rock, rock pro­gre­syw­ny, fol­klor gó­ral­ski, jazz, czy mu­zy­ka pop.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skaldyjski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skal­dą, do­ty­czą­cy Skal­dy


Źródła:

Wiktionary

Skaleczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­wiel­ka, po­wierz­chow­na rana


Źródła:

Wiktionary

Skaleczony

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: ska­le­czyć

przy­miot­nik od­cza­sow­ni­ko­wy

 (2.1) taki, który uległ ska­le­cze­niu


Źródła:

Wiktionary

Skaleczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ka­le­czyć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ka­le­czyć.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ska­le­czyć się (ndk. ka­le­czyć się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|ka­le­czyć się.


Źródła:

Wiktionary

Skaleniowy

przy­miot­nik od: ska­leń


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od ska­leń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skalenoedr

jedna z pro­stych po­sta­ci kry­sta­lo­gra­ficz­nych


Ska­le­no­edr – wie­lo­ścian przy­po­mi­na­ją­cy nieco swym kształ­tem pod­wój­ną pi­ra­mi­dę sze­ścio­bocz­ną. Ścia­ny obu "pi­ra­mid" sty­ka­ją się ze sobą wzdłuż linii zyg­za­ko­wa­tej two­rząc na prze­mian trzy kąty więk­sze z trze­ma mniej­szy­mi. Oś głów­na trój­kąt­nej sy­me­trii łączy prze­ciw­le­głe wierz­choł­ki "pi­ra­mid".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skaler

na­rzę­dzie den­ty­stycz­ne do ska­lin­gu (usu­wa­nia ka­mie­nia na­zęb­ne­go za po­mo­cą ul­tradź­wię­ków)


Źródła:

SJP.pl

Skaleń

mi­ne­rał ska­łot­wór­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał ska­łot­wór­czy, gli­no­krze­mian po­ta­su, sodu albo wap­nia;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skalibrować

cza­sow­nik

 (1.1) sko­ry­go­wać wiel­kość lub wy­miar aby uz­god­nić je z normą


Źródła:

Wiktionary

Skalica

skała z twar­de­go wa­pie­nia ju­raj­skie­go, zni­szczo­na przez eroz­ję wodną; skał­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skaliczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pro­no­la­gus|Lyon|ref=tak., ssak z ro­dzi­ny za­ją­co­wa­tych wy­stę­pu­ją­cy wy­łącz­nie w ska­li­stych sied­li­skach Afry­ki;


Ska­li­czek ("Pro­no­la­gus") – ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny za­ją­co­wa­tych (Le­po­ri­dae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skalik

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) icht. ryba z ro­dzi­ny war­ga­czo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skalikurek

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny bła­wat­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skalimowo

Ska­li­mo­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie biel­skim, w gmi­nie Boćki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skalinek

mor­ski glon z ro­dza­ju kras­no­ro­stów; li­to­tam­nion


Źródła:

SJP.pl

Skaling

usu­wa­nie ka­mie­nia na­zęb­ne­go; sca­ling, scal­ling


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) za­bieg usu­nię­cia ka­mie­nia na­zęb­ne­go;


Ska­ling – usu­wa­nie ka­mie­nia na­zęb­ne­go z po­wierzch­ni zębów. Czę­sto wy­ko­ny­wa­ny jako ele­ment kom­plek­so­wej hi­gie­ni­za­cji, razem z pia­sko­wa­niem i flu­o­ry­za­cją.

Ka­mień na­zęb­ny usuwa się na­stę­pu­ją­cy­mi spo­so­ba­mi:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skalinkowate

o ce­chach ska­lin­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Ska­lin­ko­wa­te (Pe­tro­i­ci­dae) – ro­dzi­na ma­łych pta­ków z po­drzę­du śpie­wa­ją­cych (Osci­nes) w obrę­bie rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes), obej­mu­ją­ca około 50 ga­tun­ków pta­ków, wy­stę­pu­ją­cych w Au­stra­laz­ji i na wy­spach Pa­cy­fi­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skalinkowaty

o ce­chach ska­lin­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Skalisko

zgru­bie­nie od: skała


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skalistość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co ska­li­ste


Źródła:

Wiktionary

Skalisty

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­kry­ty ska­ła­mi

 (1.2) ut­wo­rzo­ny ze skał


Źródła:

Wiktionary

Skaliście

przy­słó­wek

 (1.1) będąc tylko ze skał


Źródła:

Wiktionary

Skalkować

1. prze­nieść ry­su­nek lub wzór, uży­wa­jąc kalki;
2. pow­tó­rzyć, zro­bić coś w iden­tycz­ny spo­sób; po­wie­lić, prze­kal­ko­wać, sko­pio­wać;
3. ut­wo­rzyć nowe wy­ra­zy lub zwro­ty, mając za wzór wy­ra­zy lub zwro­ty z in­ne­go ję­zy­ka


Źródła:

SJP.pl

Skalkulować

prze­li­czyć, osza­co­wać


Źródła:

SJP.pl

Skalmierowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skalmierski

→ Skal­mierz


Patrz:Skalmierz

Źródła:

SJP.pl

Skalmierzyce

wieś w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrow­skim


Skal­mie­rzy­ce (pot. "Stare Skal­mie­rzy­ce", niem. "Alt Skalmirschütz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrow­skim, w gmi­nie Nowe Skal­mie­rzy­ce, nad stru­gą Ciem­na, na Wy­so­czyź­nie Ka­li­skiej, w Ka­li­skiem, w aglo­me­ra­cji ka­li­sko-ostrow­skiej, gra­ni­czy z mia­stem Nowe Skal­mie­rzy­ce, ok. 13 km na wschód od Ostro­wa Wiel­ko­pol­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skalniaczek

1. klomb o od­po­wied­nio uksz­tał­to­wa­nym ska­li­stym grun­cie;
2. zdrob­nie­nie od: skal­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od skal­niak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skalniak

przy­do­mo­wy ogró­dek skal­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. zool. tor­bacz z ro­dzi­ny kan­gu­ro­wa­tych;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) ogrod. ogród skal­ny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skalnica

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny skal­ni­co­wa­tych, o mię­si­stych lub skó­rza­stych li­ściach two­rzą­cych gęste ró­życz­ki, wy­stę­pu­ją­ca głów­nie na ob­sza­rach gór­skich pół­ku­li pół­noc­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Le­pi­dop­set­ta bi­li­ne­a­ta|Ayres|ref=tak., ryba przy­den­na z ro­dzi­ny flą­dro­wa­tych

 (1.2) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sa­xi­fra­ga|L.|ref=tak., drob­na ro­śli­na z ro­dzi­ny skal­ni­co­wa­tych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skalnicowate

ro­dzi­na ro­ślin drze­wia­stych i bylin z klasy dwu­li­ścien­nych, o kwia­tach pro­mie­ni­stych (rza­dziej grzbie­ci­stych) i li­ściach na ogół ze­bra­nych w przy­ziem­ną ro­ze­tę; na­le­żą do niej mię­dzy in­ny­mi: skal­ni­ca, ber­ge­nia, ta­wuł­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sa­xi­fra­ga­ce­ae|Juss.|ref=tak., ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu skal­ni­cow­ców;


Skal­ni­co­wa­te ("Sa­xi­fra­ga­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu skal­ni­cow­ców. Do ro­dzi­ny tej na­le­ży 31–33 ro­dza­jów i około 540 ga­tun­ków. Do ro­dzi­mej flory Pol­ski na­le­żą ro­śli­ny z ro­dza­jów skal­ni­ca ("Sa­xi­fra­ga") i śle­dzien­ni­ca ("Chry­so­sple­nium"), upra­wia­ne są ga­tun­ki re­pre­zen­tu­ją­ce ro­dza­je: ber­ge­nia ("Ber­ge­nia"), ta­wuł­ka ("Astil­be"), żu­raw­ka ("He­u­che­ra").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skalnicowaty

o ce­chach skal­ni­co­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Skalnicowce

rząd ro­ślin okry­to­na­sien­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sa­xi­fra­ga­les|Du­mort.|ref=tak., grupa ro­ślin wy­róż­nia­na w ran­dze rzędu okry­to­na­sien­nych;


Skal­ni­cow­ce ("Sa­xi­fra­ga­les" Du­mort.) – grupa ro­ślin wy­róż­nia­na w ran­dze rzędu okry­to­na­sien­nych. Sta­no­wi grupę sio­strza­ną kladu okre­śla­ne­go mia­nem ‘su­per­ró­żo­wych’ (ang. "su­per­ro­sids") obej­mu­ją­cych ró­żo­we ("ro­sids") wraz z rzę­dem wi­no­ro­ślow­ców ("Vi­ta­les").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skalnicowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Źródła:

SJP.pl

Skalnicowy

goź­dzicz­nik skal­ni­co­wy - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny goź­dzi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skalnik

ro­bot­nik za­trud­nio­ny w ko­pal­ni od­kryw­ko­wej, głów­nie przy ura­bia­niu ka­mie­ni bu­dow­la­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pra­cow­nik ko­pal­ni od­kryw­ko­wej za­trud­nio­ny przy wy­ro­bie ka­mie­nia bu­dow­la­ne­go

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny po­krzew­ko­wa­tych

 (2.2) icht. ryba z ro­dzi­ny war­ga­czo­wa­tych

 (2.3) icht. ryba z ro­dzi­ny mo­ro­no­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skalny

1. do­ty­czą­cy skały, zwła­szcza ut­wo­rzo­ny ze skały, np. wy­stęp skal­ny;
2. wła­ści­wy te­re­nom po­kry­tym ska­ła­mi, np. flora skal­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy skały

 (1.2) zro­bio­ny ze skały

 (1.3) wła­ści­wy te­re­nom po­kry­tym ska­ła­mi

 (1.4) biol. ży­ją­cy wśród skał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skalo

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od: skala


Źródła:

Wiktionary

Skalogram

wi­zu­al­ny spo­sób wyś­wiet­la­nia trans­for­ma­cji fal­ko­wej w cy­fro­wym przet­wa­rza­niu sy­gna­łów


Ska­lo­gram – wi­zu­al­ny spo­sób wyś­wiet­la­nia trans­for­ma­cji fal­ko­wej w cy­fro­wym przet­wa­rza­niu sy­gna­łów, bę­dą­cy esty­ma­tą gę­sto­ści ener­gii w prze­strze­ni czas-skala. Ska­lo­gram skła­da się z trzech osi: oś "x" oz­na­cza czas, oś "y" skalę "a", zaś oś "z" war­tość współ­czyn­ni­ka falki. Naj­czę­ściej war­to­ści osi "z" przed­sta­wia­ne są po­przez zmia­nę ko­lo­ru lub jas­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skaloskop

urzą­dze­nie słu­żą­ce do ko­pio­wa­nia ry­sun­ków z kalki na pa­pier świa­tło­czu­ły, skła­da­ją­ce się z ramy ko­pio­wej i lamp do naś­wiet­la­nia


Źródła:

SJP.pl

Skalowalność

moż­li­wość ska­lo­wa­nia


Ska­lo­wal­ność ( sca­la­bi­li­ty) – moż­li­wość po­więk­sze­nia (zwięk­sze­nia skali dzia­ła­nia) sy­ste­mu lub przed­sięw­zię­cia. W eko­no­mii łat­wość, z jaką podaż pro­duk­tu może być zwięk­szo­na w od­po­wie­dzi na ros­ną­cy popyt.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skalowalny

da­ją­cy się ska­lo­wać


przy­miot­nik

 (1.1) moż­li­wy do zwięk­sze­nia lub zmniej­sze­nia skali dzia­ła­nia sy­ste­mu lub przed­sięw­zię­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skalowia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na le­żą­ca po obu stro­nach dol­ne­go biegu rzeki Nie­men, za­miesz­ka­na przez ple­mię Ska­lo­wów;


Ska­lo­wia – kra­i­na pru­ska, jej nazwa oz­na­cza­ła praw­do­po­dob­nie ja­kieś okre­śle­nie lasu. Znaj­do­wa­ła się po obu stro­nach dol­ne­go biegu Niem­na od uj­ścia Mi­ta­wy do Za­le­wu Ku­roń­skie­go.

Naj­star­sza wzmian­ka o Ska­lo­wii znaj­du­je się w zbio­rze do­ku­men­tów "Liber Cen­sus Da­niae" (ok. 1210–1231) duń­skie­go króla Wal­de­ma­ra II Zwy­cię­skie­go, który w 1210 wy­pra­wił się do Prus i je sobie cza­so­wo pod­po­rząd­ko­wał.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skalowy

→ skala


Patrz:skala

Źródła:

SJP.pl

Skalp

skóra z wło­sa­mi ścią­gnię­ta z czasz­ki za­bi­te­go wroga, bę­dą­ca tro­fe­um wo­jen­nym In­dian, a także niek­tó­rych ludów sta­ro­żyt­nych, np. Fran­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) skra­wek skóry głowy z wło­sa­mi zdję­ty z głowy po­ko­na­ne­go wroga;


Skalp – tro­fe­um wo­jen­ne znane wśród niek­tó­rych ple­mion In­dian Ame­ry­ki Pół­noc­nej i (we­dług He­ro­do­ta) u Scy­tów. Zwy­kle skra­wek skóry głowy z wło­sa­mi zer­wa­ny – po­przez na­cię­cie – z głowy po­ko­na­ne­go wroga. Skalp obej­mu­je skórę, tkan­kę pod­skór­ną i cze­piec ścię­gni­sty. Zdo­by­cie skal­pu miało czę­sto zna­cze­nie kul­to­we i ma­gicz­ne, ale czę­sto też (po po­ja­wie­niu się w Ame­ry­ce bia­łych na­jeźdź­ców) czy­sto prak­tycz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skalpel

mały, ostry nożyk uży­wa­ny w chi­rur­gii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) med. mały, bar­dzo ostry nóż uży­wa­ny w chi­rur­gii;


Skal­pel – mały, bar­dzo ostry nożyk, pier­wot­nie chi­rur­gicz­ny, o jed­no­stron­nym ostrzu pre­cy­zyj­nie wysz­li­fo­wa­nym, czę­sto wy­ko­na­ny z wę­gli­ku ty­ta­nu (TiC) (ze wzglę­du na jego twar­dość). Jest uży­wa­ny w chi­rur­gii do cię­cia tka­nek mięk­kich, ale i wszę­dzie tam, gdzie jego cechy mogą być szcze­gól­nie przy­dat­ne, na przy­kład w mo­de­lar­stwie czy po­li­gra­fii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skalper

osoba ku­pu­ją­ca jakiś pro­dukt w celu ods­prze­da­ży z zy­skiem; scal­per


Źródła:

SJP.pl

Skalperka

ko­bie­ta ku­pu­ją­ca jakiś pro­dukt w celu ods­prze­da­ży z zy­skiem; scal­per­ka


Źródła:

SJP.pl

Skalpować

ścią­gać skalp (skórę z wło­sa­mi) z czasz­ki za­bi­te­go wroga


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. oskal­po­wać)

 (1.1) zdzie­rać skórę z głowy po­ko­na­ne­go prze­ciw­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skalski

przy­miot­nik od: Skała


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skałą, do­ty­czą­cy Skały


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skamander

1. grupa li­te­rac­ka, do któ­rej na­le­żał m.in. Ju­lian Tuwim;
2. pol­skie cza­so­pis­mo li­te­rac­kie wy­da­wa­ne daw­niej w War­sza­wie;
3. rzeka w Tur­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Tro­a­dzie wy­pły­wa­ją­ca z góry Idy, opły­wa­ją­ca mi­tycz­ną Troję;

 (1.2) liter. pol­ska grupa po­e­tyc­ka dzia­ła­ją­ca w okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skamandrowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z grupą po­e­tyc­ką Ska­man­der

 (1.2) zwią­za­ny z mie­sięcz­ni­kiem po­e­tyc­kim „Ska­man­der”


Źródła:

Wiktionary

Skamandrycki

przy­miot­nik od: ska­man­dry­ta


Źródła:

SJP.pl

Skamandryta

czło­nek po­e­tyc­kiej grupy "Ska­man­der"


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. poet. czło­nek grupy po­e­tyc­kiej „Ska­man­der”


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skamandrytka

→ ska­man­dry­ta


Patrz:skamandryta

Źródła:

SJP.pl

Skamerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­me­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skamerować

po­tocz­nie: sfil­mo­wać ka­me­rą wideo


Źródła:

SJP.pl

Skamielina

ska­mie­nia­łe szcząt­ki zwie­rzę­cia lub ro­śli­ny z mi­nio­nych epok ge­o­lo­gicz­nych, utr­wa­lo­ne ślady obec­no­ści lub dzia­łal­no­ści or­ga­niz­mów; ska­mie­nia­łość, ska­mie­nie­li­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pa­le­ont. za­cho­wa­ny w skale szczą­tek lub od­cisk or­ga­niz­mu, który ist­niał w mi­nio­nej epoce ge­o­lo­gicz­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skamieniałość

ska­mie­nia­łe szcząt­ki zwie­rzę­cia lub ro­śli­ny z mi­nio­nych epok ge­o­lo­gicz­nych, utr­wa­lo­ne ślady obec­no­ści lub dzia­łal­no­ści or­ga­niz­mów; ska­mie­li­na, ska­mie­nie­li­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest ska­mie­nia­łe; cecha tych, któ­rzy są ska­mie­nia­li

 (1.2) geol. za­cho­wa­ne w skale szcząt­ki or­ga­niz­mu zwie­rzę­ce­go lub ro­ślin­ne­go albo też utr­wa­lo­ny w skale ślad jego dzia­łal­no­ści ży­cio­wej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skamienielina

ska­mie­nia­łe szcząt­ki zwie­rzę­cia lub ro­śli­ny z mi­nio­nych epok ge­o­lo­gicz­nych, utr­wa­lo­ne ślady obec­no­ści lub dzia­łal­no­ści or­ga­niz­mów; ska­mie­nia­łość, ska­mie­li­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) utr­wa­lo­ne w pro­ce­sie fo­sy­li­za­cji szcząt­ki zwie­rzę­cia lub ro­śli­ny z daw­nych epok ge­o­lo­gicz­nych lub też ślady ich obec­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skamienienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­mie­nieć.


Źródła:

Wiktionary

Skamienieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) za­mie­nić się w ka­mień

 (1.2) znie­ru­cho­mieć


Źródła:

Wiktionary

Skamlać

skom­leć, skom­lić, ska­młać, skam­leć;
1. o niek­tó­rych zwie­rzę­tach, zwła­szcza psach: wy­da­wać ża­łos­ne dźwię­ki, po­pi­ski­wać, sko­wy­czeć;
2. po­tocz­nie: pro­sić się o coś w na­tręt­ny, ża­łos­ny spo­sób


Źródła:

SJP.pl

Skamleć

skom­leć, skom­lić, skam­lać, ska­młać;
1. o niek­tó­rych zwie­rzę­tach, zwła­szcza psach: wy­da­wać ża­łos­ne dźwię­ki, po­pi­ski­wać, sko­wy­czeć;
2. po­tocz­nie: pro­sić się o coś w na­tręt­ny, ża­łos­ny spo­sób


Źródła:

SJP.pl

Skamłać

skom­leć, skom­lić, skam­lać, skam­leć;
1. o niek­tó­rych zwie­rzę­tach, zwła­szcza psach: wy­da­wać ża­łos­ne dźwię­ki, po­pi­ski­wać, sko­wy­czeć;
2. po­tocz­nie: pro­sić się o coś w na­tręt­ny, ża­łos­ny spo­sób


Źródła:

SJP.pl

Skan

1. plik kom­pu­te­ro­wy z ze­ska­no­wa­nym obra­zem;
2. po­tocz­nie: pro­dukt, re­zul­tat ska­no­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ze­ska­no­wa­ny obraz

 (1.2) czyn­ność wy­ko­ny­wa­nia ska­nów (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skanalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) urz. zbu­do­wa­nie sieci ka­na­li­za­cyj­nej, ob­ję­cie ja­kie­goś ob­sza­ru sie­cią ka­na­li­za­cyj­ną

 (1.2) skie­ro­wa­nie czy­jeś dzia­ła­nia, za­in­te­re­so­wa­nia na inny w sto­sun­ku do pier­wot­ne­go teren, inne spra­wy


Źródła:

Wiktionary

Skanalizować

za­in­sta­lo­wać sy­stem od­pro­wa­dza­ją­cy ście­ki lub wodę opa­do­wą


Źródła:

SJP.pl

Skancerowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skan­ce­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skand

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Sc


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu Sc i licz­bie ato­mo­wej 21;


Skand (Sc, scan­dium) – pier­wia­stek che­micz­ny z grupy me­ta­li przej­ścio­wych.

Sre­brzy­sto­bia­ły metal o gę­sto­ści 2,989 g/cm³.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skand.

skrót od: skan­dy­naw­ski


Źródła:

SJP.pl

Skandal

1. wy­da­rze­nie po­wo­du­ją­ce zgor­sze­nie, obu­rze­nie i zaw­sty­dze­nie;
2. at­mos­fe­ra wy­wo­ła­na takim wy­da­rze­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zda­rze­nie bu­dzą­ce obu­rze­nie i kon­tro­wer­sje

 (1.2) obu­rze­nie i zgor­sze­nie wy­wo­ła­ne skan­da­lem (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skandalicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób skan­da­licz­ny


Źródła:

Wiktionary

Skandaliczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: skan­da­licz­nie


Źródła:

SJP.pl

Skandaliczność

→ skan­da­licz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest skan­da­licz­ne; cecha tych, któ­rzy są skan­da­licz­ni


Patrz:skandaliczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skandaliczny

1. ma­ją­cy cechy skan­da­lu lub go wy­wo­łu­ją­cy;
2. oce­nia­ny jako bar­dzo ne­ga­tyw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) sta­no­wią­cy skan­dal, ma­ją­cy cechy skan­da­lu

 (1.2) taki, który wy­wo­łu­je obu­rze­nie, zgor­sze­nie i przy­no­si wstyd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skandalik

zdrob­nie­nie od: skan­dal


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od skan­dal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skandalista

osoba wy­wo­łu­ją­ca skan­da­le


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. osoba bę­dą­ca po­wo­dem skan­da­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skandalistka

→ skan­da­li­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta wy­wo­łu­ją­ca skan­da­le


Patrz:skandalista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skandalizować

wy­wo­ły­wać obu­rze­nie, zgor­sze­nie


Źródła:

SJP.pl

Skandalizujący

→ skan­da­li­zo­wać


Patrz:skandalizować

Źródła:

SJP.pl

Skanderbeg

(1405-1468) al­bań­ski bo­ha­ter na­ro­do­wy


Skan­der­beg, właśc. "Gjergj Ka­strio­ti "Skënderbeu"", pol. "Jerzy Ka­strio­ta "Alek­san­der Wiel­ki"" (ur. 1405 w Krui, zm. 17 stycz­nia 1468 w Lezhy) – al­bań­ski wład­ca, do­wód­ca woj­sko­wy, klu­czo­wa po­stać w hi­sto­rii Al­ba­nii. Skan­der­beg jest uwa­ża­ny za jed­ne­go z naj­wy­bit­niej­szych ge­ne­ra­łów wszech cza­sów i ikonę obro­ny chrze­ści­jań­stwa i Al­ba­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skandowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skan­do­wać.


Skan­do­wa­nie (z łac. "scan­de­re" "wstę­po­wać, wcho­dzić na coś") – do­bit­ny i nie­na­tu­ral­ny spo­sób mó­wie­nia, po­le­ga­ją­cy na dzie­le­niu wy­po­wie­dzi na niez­róż­ni­co­wa­ne pro­zo­dyj­nie sy­la­by, bez zaz­na­cza­nia gra­nic wy­ra­zów. W nauce o li­te­ra­tu­rze skan­do­wa­niem na­zy­wa się re­cy­to­wa­nie ut­wo­ru wier­szo­wa­ne­go z re­gu­lar­nym pod­kre­śla­niem jego rytmu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skandować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) ryt­micz­nie wy­po­wia­dać słowa, dzie­ląc je na sy­la­by


Źródła:

Wiktionary

Skandowce

każdy pier­wia­stek z trze­ciej grupy ukła­du okre­so­we­go Men­de­le­je­wa


Skan­dow­ce


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skandowiec

każdy pier­wia­stek z trze­ciej grupy ukła­du okre­so­we­go Men­de­le­je­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. pier­wia­stek na­le­żą­cy do trze­ciej grupy ukła­du okre­so­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skandowy

→ skand


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy skan­du


Patrz:skand

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skandynaw

miesz­ka­niec Skan­dy­na­wii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) miesz­ka­niec Skan­dy­na­wii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skandynawia

re­gion Eu­ro­py, w któ­rym leżą: Szwe­cja, Nor­we­gia i Dania


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. re­gion pół­noc­nej Eu­ro­py obej­mu­ją­cy kraje Danię, Nor­we­gię i Szwe­cję;


Skan­dy­na­wia – re­gion pół­noc­nej Eu­ro­py, obej­mu­ją­cy pań­stwa: Szwe­cję, Nor­we­gię oraz Danię. Obej­mu­je część z kra­jów nor­dyc­kich.

Cza­sem w nie­skan­dy­naw­skich me­diach, bio­rąc pod uwagę wpły­wy szwedz­kie i duń­skie, do Skan­dy­na­wii za­li­cza się Is­lan­dię, a nawet nie­ger­mań­skie pań­stwa i re­gio­ny, takie jak: Fin­lan­dia, nie­wiel­ka część Rosji (Ka­re­lia), Esto­nia, nie­kie­dy też Łotwa, a nawet Litwa. W sa­mych kra­jach skan­dy­naw­skich za Skan­dy­na­wię uważa się jed­nak tylko trzy pań­stwa (Dania, Nor­we­gia, Szwe­cja).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skandynawista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zaw. jęz. znaw­ca ję­zy­ka, li­te­ra­tu­ry i kul­tu­ry skan­dy­naw­skiej

 (1.2) hist. zwo­len­nik skan­dy­na­wiz­mu


Źródła:

Wiktionary

Skandynawistka

→ skan­dy­na­wi­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) forma żeń­ska od: skan­dy­na­wi­sta


Patrz:skandynawista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skandynawistyka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauka o kul­tu­rze, sztu­ce i ję­zy­ku ludów za­miesz­ku­ją­cych Pół­wy­sep Skan­dy­naw­ski;


Skan­dy­na­wi­sty­ka – nauka zaj­mu­ją­ca się ba­da­niem kul­tu­ry, hi­sto­rii, li­te­ra­tu­ry i dzie­jów na­ro­dów skan­dy­naw­skich.

Kie­ru­nek ten obej­mu­je naukę w ta­kich dzie­dzi­nach, jak fi­lo­lo­gia szwedz­ka, nor­we­ska czy duń­ska.

W Pol­sce stu­dia skan­dy­na­wi­stycz­ne ist­nie­ją na Uni­wer­sy­te­cie Adama Mic­kie­wi­cza w Poz­na­niu (Ka­te­dra Skan­dy­na­wi­sty­ki Uni­wer­sy­te­tu im.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skandynawizm

Skan­dy­na­wizm – ruch po­li­tycz­ny i kul­tu­ral­ny pro­pa­gu­ją­cy idee ści­ślej­szej współ­pra­cy kul­tu­ro­wej i eko­no­micz­nej kra­jów skan­dy­naw­skich, a w dal­szej per­spek­ty­wie ich zjed­no­cze­nia.

Ruch roz­wi­jał się po­cząt­ko­wo w duń­skich śro­do­wi­skach uni­wer­sy­tec­kich. Stam­tąd tra­fił do Szwe­cji, gdzie roz­wi­jał się w Lund i Upp­sa­li.


Źródła:

Wikipedia

Skandynawizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skan­dy­na­wi­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skandynawka

miesz­kan­ka Skan­dy­na­wii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Skan­dy­na­wii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skandynawolog

ba­dacz, ob­ser­wa­tor Skan­dy­na­wii


Źródła:

SJP.pl

Skandynawski

przy­miot­nik od: Skan­dy­na­wia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skan­dy­na­wią, do­ty­czą­cy Skan­dy­na­wii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skandynawskość

→ skan­dy­naw­ski


Patrz:skandynawski

Źródła:

SJP.pl

Skandyzować

1. skry­sta­li­zo­wać cu­kier;
2. us­ma­żyć w cu­krze, po­kryć war­stwą cukru


Źródła:

SJP.pl

Skaner

scan­ner;
1. urzą­dze­nie słu­żą­ce do wyt­wo­rze­nia cy­fro­we­go obra­zu obiek­tu, np. zdję­cia, slaj­du, dru­ko­wa­ne­go tek­stu, a na­stęp­nie wpro­wa­dze­nia go do kom­pu­te­ra;
2. w po­li­gra­fii: urzą­dze­nie elek­tro­nicz­ne do re­je­stro­wa­nia i ko­ry­go­wa­nia to­nal­no­ści i barw re­pro­du­ko­wa­ne­go ory­gi­na­łu oraz za­pi­sy­wa­nia obra­zu na od­po­wied­nim ma­te­ria­le;
3. urzą­dze­nie poz­wa­la­ją­ce spo­rzą­dzić obraz (mapę) ja­kie­goś ob­sza­ru lub obiek­tu przez punk­to­we son­do­wa­nie za po­mo­cą fal świetl­nych, ra­dio­wych, rent­ge­now­skich itp.;
4. w in­for­ma­ty­ce: pro­gram przez­na­czo­ny do ska­no­wa­nia tek­stów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do prze­bie­go­we­go od­czy­ty­wa­nia: obra­zu, kodu kre­sko­we­go lub ma­gne­tycz­ne­go, fal ra­dio­wych itp. do formy elek­tro­nicz­nej;

 (1.2) urzą­dze­nie prze­szu­ku­ją­ce


Ska­ner – urzą­dze­nie słu­żą­ce do prze­bie­go­we­go od­czy­ty­wa­nia: obra­zu, kodu pa­sko­we­go lub ma­gne­tycz­ne­go, fal ra­dio­wych itp. do formy elek­tro­nicz­nej (naj­czę­ściej cy­fro­wej). Ska­ner prze­szu­ku­je ko­lej­ne pasma in­for­ma­cji od­czy­tu­jąc je lub re­je­stru­jąc. Nie jest to więc zwy­kły czyt­nik, a czyt­nik kro­ko­wy (np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skanerowy

→ ska­ner


Patrz:skaner

Źródła:

SJP.pl

Skanerzysta

ope­ra­tor ska­ne­rów for­mo­wych


Źródła:

SJP.pl

Skania

kra­i­na hi­sto­rycz­na w Szwe­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na hi­sto­rycz­na le­żą­ca na naj­da­lej wy­su­nię­tym na po­łud­nie końcu Pół­wy­spu Skan­dy­naw­skie­go, nad cie­śni­ną Sund, obec­nie w Szwe­cji;

 (1.2) geogr. adm. szwedz­ki re­gion ad­mi­ni­stra­cyj­ny, z sie­dzi­bą w Malmö, obej­mu­je więk­szość hi­sto­rycz­nej Ska­nii (1.1);


Ska­nia, Sko­nia (w ję­zy­kach duń­skim i szwedz­kim "Skåne") – hi­sto­rycz­na kra­i­na (lub pro­win­cja, "land­skap") Szwe­cji, do trak­ta­tu z Ro­skil­de w 1658 na­le­żą­ca do Danii. Po­ło­żo­na jest na po­łud­niu kraju nad Mo­rzem Bał­tyc­kim i cie­śni­ną Sund. Gra­ni­czy z kra­i­na­mi Hal­land, Sma­lan­dia i Ble­kin­ge. Ska­nia po­łą­czo­na jest z duń­ską wyspą Ze­lan­dią mo­stem nad cie­śni­ną Sund.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skanibalizować

1. w tech­ni­ce: wy­ko­rzy­stać czę­ści po­cho­dzą­ce z ja­kie­goś urzą­dze­nia (ma­szy­ny, sa­mo­cho­du) do na­pra­wy in­ne­go eg­zem­pla­rza;
2. w mar­ke­tin­gu: zmniej­szyć sprze­daż pro­duk­tu przez wpro­wa­dze­nie in­ne­go o po­dob­nych ce­chach


Źródła:

SJP.pl

Skaning

→ ska­no­wa­nie


Patrz:skanowanie

Źródła:

SJP.pl

Skaningowy

przy­miot­nik od: ska­ning


przy­miot­nik

 (1.1) techn. taki, któ­re­go za­sa­da dzia­ła­nia po­le­ga na prze­mia­ta­niu prze­strze­ni i czy­ta­niu war­to­ści punkt po punk­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skanowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skanować

1. two­rzyć za po­mo­cą ska­ne­ra kom­pu­te­ro­wy zapis obra­zu;
2. od­czy­ty­wać za po­mo­cą ska­ne­ra punkt po punk­cie in­for­ma­cję za­war­tą w obra­zie lub no­śni­ku elek­tro­nicz­nym;
3. prze­szu­ki­wać tre­ści w ja­kimś urzą­dze­niu za po­mo­cą pro­gra­mu kom­pu­te­ro­we­go w celu usu­nię­cia wi­ru­sów lub zna­le­zie­nia ja­kiejś in­for­ma­cji


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) wpro­wa­dzać do kom­pu­te­ra dane za po­mo­cą ska­ne­ra

 (1.2) techn. czy­tać war­to­ści punkt po punk­cie

 (1.3) biur. wy­ko­ny­wać kopię do­ku­men­tu, gra­fi­ki itp. przy uży­ciu ska­ne­ra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skansen

1. kra­joz­naw­cze mu­ze­um et­no­gra­ficz­ne pod gołym nie­bem, gdzie ek­spo­no­wa­ne są za­byt­ki bu­dow­nict­wa lu­do­we­go oraz sprzę­ty i na­rzę­dzia okre­ślo­ne­go re­gio­nu;
2. po­tocz­nie: miej­sce za­co­fa­ne pod wzglę­dem cy­wi­li­za­cyj­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tu­ryst. mu­ze­um et­no­gra­ficz­ne na wol­nym po­wie­trzu, któ­re­go celem jest pre­zen­to­wa­nie kul­tu­ry lu­do­wej da­ne­go re­gio­nu;

 (1.2) przen. miej­sce za­co­fa­ne cy­wi­li­za­cyj­nie


Skan­sen ("mu­ze­um skan­se­now­skie", "mu­ze­um na wol­nym po­wie­trzu" (ang. "open-air mu­se­um")) – po­tocz­ne okre­śle­nie mu­ze­um na wol­nym po­wie­trzu, któ­re­go celem jest za­pre­zen­to­wa­nie kul­tu­ry lu­do­wej da­ne­go re­gio­nu lub też ek­spo­zy­cja obiek­tów za­byt­ko­wych (ar­che­o­lo­gicz­nych, bu­dow­la­nych, et­no­gra­ficz­nych). Pol­skie muzea skan­se­now­skie zrze­sza­ją się w Sto­wa­rzy­sze­niu Mu­ze­ów na Wol­nym Po­wie­trzu. Naj­star­szym skan­se­nem w Pol­sce jest Ka­szub­ski Park Et­no­gra­ficz­ny we Wdzy­dzach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skansenowy

przy­miot­nik od: skan­sen; skan­se­now­ski


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze skan­se­nem, do­ty­czą­cy skan­se­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skanska

szwedz­ka firma bu­dow­la­na


Skan­ska – mię­dzy­na­ro­do­we przed­się­bior­stwo bu­dow­la­ne za­ło­żo­ne w 1887 roku w Malmö jako "Ak­tie­bo­la­get Skånska Ce­mentg­ju­te­riet". Sie­dzi­ba przed­się­bior­stwa od stycz­nia 2014 znaj­du­je się w Sztok­hol­mie w Szwe­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skapanka

ro­dzaj msza­ków z rzędu mesz­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Skapankowate

ro­dzi­na msza­ków z rzędu mesz­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Skapać

spaść, ściec w po­sta­ci kro­pli; skap­nąć, uka­pać


Źródła:

SJP.pl

Skapcaniały

po­tocz­nie:
1. utra­cić ener­gię i chęć do życia;
2. znie­do­łęż­nieć, ze­sta­rzeć się; zgrzy­bieć, zra­mo­leć


Źródła:

SJP.pl

Skapcanieć

po­tocz­nie:
1. utra­cić ener­gię i chęć do życia;
2. znie­do­łęż­nieć, ze­sta­rzeć się; zgrzy­bieć, zra­mo­leć


Źródła:

SJP.pl

Skapek

ce­ra­micz­ny ta­le­rzyk w kształ­cie czaj­nicz­ka; ska­pek


Źródła:

SJP.pl

Skaperować

prze­ka­ba­cić, prze­ku­pić, prze­cią­gnąć kogoś na swoją stro­nę, pod­ku­pić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ka­pe­ro­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ka­pe­ro­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skapitalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­pi­ta­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skapitulowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­pi­tu­lo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skapitulować

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. ka­pi­tu­lo­wać)

 (1.1) ulec ka­pi­tu­la­cji; pod­po­rząd­ko­wać się wro­go­wi czy prze­ciw­no­ściom


Źródła:

Wiktionary

Skapka

ce­ra­micz­ny ta­le­rzyk w kształ­cie czaj­nicz­ka; ska­pek


Źródła:

SJP.pl

Skapnąć

1. spaść jako kro­pla; kap­nąć, ściec;
2. w prze­no­śni: do­stać się jako drob­ny, okaz­jo­nal­ny zysk;
3. po­tocz­nie: skap­nąć się - zo­rien­to­wać się; ska­po­wać się, kap­nąć się


Źródła:

SJP.pl

Skapolit

mi­ne­rał, gli­no­krze­mian sodu i wap­nia za­wie­ra­ją­cy do­dat­ko­we anio­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skapować

po­tocz­nie:
1. zro­zu­mieć coś; scza­ić, za­ja­rzyć, sku­mać, za­ka­po­wać;
2. ska­po­wać się - zo­rien­to­wać się; skap­nąć się, kap­nąć się


Źródła:

SJP.pl

Skaprawiały

taki, który ska­pra­wiał


Źródła:

SJP.pl

Skaprawić

rzad­ko: po­kryć, na­peł­nić łzami lub ropą


Źródła:

SJP.pl

Skaptować

prze­cią­gnąć kogoś na swoją stro­nę, po­zy­skać dla sie­bie


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) prze­cią­gnąć na swoją stro­nę, zjed­nać sobie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skapulimancja

wró­że­nie z ło­pa­tek zwie­rząt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wró­że­nie z ło­pa­tek zwie­rząt


Ska­pu­li­man­cja – wró­że­nie w opar­ciu o pę­knię­cia na po­wierzch­ni świe­żo wy­pa­lo­nej ow­czej ło­pat­ki (łac. "sca­pu­la").

Do wróżb uży­wa­no nie tylko ło­pa­tek ow­czych, ale ogól­nie – byd­lę­cych (oste­o­man­cja), a w wy­jąt­ko­wych oko­licz­no­ściach – ludz­kich. W Chi­nach uży­wa­no sko­rup zół­wia (pla­stro­man­cja).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skapywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­py­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skapywać

1. spa­dać jako kro­pla; kapać, ście­kać;
2. w prze­no­śni: być uzy­ski­wa­nym jako drob­ny, okaz­jo­nal­ny zysk


Źródła:

SJP.pl

Skarabeusz

1. duży, czar­ny chrząszcz z me­ta­licz­nym po­ły­skiem, ży­wią­cy się na­wo­zem; poś­więt­nik;
2. świę­ty żuk egip­ski, czczo­ny nieg­dyś jako bóg wscho­dzą­ce­go słoń­ca; wy­ko­na­ny z fa­jan­su, ka­mie­nia lub me­ta­lu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Sca­ra­ba­e­us|ref=tak., ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych;

 (1.2) ent. chrząszcz z ro­dza­ju ska­ra­be­usz (1.1)

 (1.3) ar­che­ol. hist. sta­ro­e­gip­ski owal­ny amu­let


Zo­bacz też: ska­ra­be­usz w in­nych zna­cze­niach.

Ska­ra­be­usz, poś­więt­nik ("Sca­ra­ba­e­us") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny poś­więt­ni­ko­wa­tych. Jest ich ponad 30 ga­tun­ków. Są sto­sun­ko­wo duże w po­rów­na­niu do in­nych chrzą­szczy, są czar­ne i mają me­ta­licz­ny po­łysk. Wy­stę­pu­ją w Pół­noc­nej Afry­ce, Po­łud­nio­wej Eu­ro­pie i Azji Mniej­szej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skarabeuszek

zdrob­nie­nie od: ska­ra­be­usz


Źródła:

SJP.pl

Skaraboid

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) szt. hist. nie­wiel­ka, owal­na pie­częć wy­ko­na­na z ka­mie­nia, w sta­ro­żyt­nym Egip­cie w kształ­cie ska­ra­be­u­sza, póź­niej rów­nież z wi­ze­run­kiem in­nych zwie­rząt


Źródła:

Wiktionary

Skaradziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skaranie

ska­zać na karę, wy­mie­rzyć, wy­ko­nać karę; uka­rać


Źródła:

SJP.pl

Skarać

ska­zać na karę, wy­mie­rzyć, wy­ko­nać karę; uka­rać


Źródła:

SJP.pl

Skarb

1. zwy­kle w licz­bie mno­giej: zbiór pie­nię­dzy lub dro­go­cen­nych rze­czy, czę­sto ukry­ty; kosz­tow­no­ści, bo­gact­wo;
2. rzecz wiel­kiej war­to­ści ma­te­rial­nej lub ar­ty­stycz­nej;
3. w prze­no­śni: osoba lub rzecz bar­dzo przez kogoś ce­nio­na; uko­cha­ny, uko­cha­na;
4. daw­niej:
a) skarb pań­stwa, ma­ją­tek pań­stwa;
b) in­sty­tu­cja nim za­rzą­dza­ją­ca;
5. skarb pań­stwa:
a) pań­stwo jako pod­miot praw­ny, re­pre­zen­tu­ją­cy tę część włas­no­ści pań­stwo­wej, która nie jest we wła­da­niu in­nych osób praw­nych;
b) ogół za­so­bów fi­nan­so­wych pań­stwa, ma­ją­tek pań­stwa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zbiór bar­dzo war­to­ścio­wych rze­czy

 (1.2) coś niez­wy­kle war­to­ścio­we­go, dro­go­cen­ne­go

 (1.3) osoba ko­cha­na, ce­nio­na

 (1.4) przest. ma­ją­tek pań­stwa

 (1.5) zob. skarb pań­stwa.

 (1.6) ar­che­ol. zna­le­zi­sko gro­mad­ne, zło­żo­ne z ce­lo­wo ukry­tych przed­mio­tów


Skarb – jeden z pod­sta­wo­wych typów sta­no­wisk ar­che­o­lo­gicz­nych. Ter­min od­no­si się wy­łącz­nie do zna­le­zisk ru­cho­mych (co najm­niej dwóch), ce­lo­wo skła­do­wa­nych przez jakąś osobę lub grupę. Obej­mu­je ze­spół cen­nych w danym okre­sie przed­mio­tów (np. monet, ozdób), frag­men­tów su­row­ca (bry­łek mi­ne­ra­łów, me­ta­li), na­rzę­dzi lub broni ukry­tych jako forma prze­cho­wy­wa­nia ma­jąt­ku (zwy­kle w cza­sach za­gro­że­nia na­ja­zda­mi) lub zde­po­no­wa­nych w ce­lach kul­to­wych (jako ofia­ra).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skarbanowo

Skar­ba­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim, w gmi­nie Izbi­ca Ku­jaw­ska.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 146 miesz­kań­ców. Jest osiem­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Izbi­ca Ku­jaw­ska. Ze wsi Skar­ba­no­wo po­cho­dzi ślą­ski poeta Józef Kru­piń­ski (1930–1998).


Źródła:

Wikipedia

Skarbcowy

przy­miot­nik od: skar­biec


Źródła:

SJP.pl

Skarbczyk

zdrob­nie­nie od: skar­biec


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od skar­biec

 (1.2) zbiór cze­goś cen­ne­go, rów­nież nie­ma­te­rial­ne­go

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. ksią­żecz­ka do na­bo­żeń­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarbeczek

skar­bek, skar­bik, skar­bi­czek, skar­be­niek, skar­bu­nio, skar­buś, skar­bu­szek, skar­buń­cio;
1. pie­szczot­li­wie o skar­bie;
2. pie­szczot­li­wie o bli­skiej oso­bie


Źródła:

SJP.pl

Skarbek

skar­be­czek, skar­bik, skar­bi­czek, skar­be­niek, skar­bu­nio, skar­buś, skar­bu­szek, skar­buń­cio;
1. pie­szczot­li­wie o skar­bie;
2. pie­szczot­li­wie o bli­skiej oso­bie


Skar­bek (ang. "The Par­ti­san") – bio­gra­ficz­ny dre­szczo­wiec szpie­gow­ski w ko­pro­duk­cji pol­sko-fran­cu­sko-bry­tyj­skiej z 2024 roku, wy­re­ży­se­ro­wa­ny przez Ja­me­sa Mar­qu­an­da do włas­ne­go sce­na­riu­sza. Film przed­sta­wia hi­sto­rię Kry­sty­ny ​​Skar­bek, pol­skiej agent­ki bry­tyj­skie­go Za­rzą­du Ope­ra­cji Spe­cjal­nych pod­czas II wojny świa­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarbeniek

skar­be­czek, skar­bik, skar­bi­czek, skar­bek, skar­bu­nio, skar­buś, skar­bu­szek, skar­buń­cio;
1. pie­szczot­li­wie o skar­bie;
2. pie­szczot­li­wie o bli­skiej oso­bie


Źródła:

SJP.pl

Skarbiczek

skar­be­czek, skar­bik, skar­bek, skar­be­niek, skar­bu­nio, skar­buś, skar­bu­szek, skar­buń­cio;
1. pie­szczot­li­wie o skar­bie;
2. pie­szczot­li­wie o bli­skiej oso­bie


Źródła:

SJP.pl

Skarbiec

skarb­ni­ca (daw­niej);
1. bu­dy­nek lub wy­dzie­lo­ne po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do prze­cho­wy­wa­nia pie­nię­dzy, cen­nych przed­mio­tów, pa­pie­rów war­to­ścio­wych itp., od­po­wied­nio za­bez­pie­czo­ne przed kra­dzie­żą i po­ża­rem; tre­zor;
2. zbiór kosz­tow­no­ści lub pie­nię­dzy; skarb;
3. w prze­no­śni: in­sty­tu­cja lub miej­sce zgro­ma­dze­nia war­to­ści wyż­szych, np. sztu­ki, kul­tu­ry, hi­sto­rii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) od­po­wied­nio za­bez­pie­czo­ny ma­ga­zyn na dro­go­cen­ne rze­czy;

 (1.2) zbiór kosz­tow­no­ści


Skar­biec – spe­cjal­ne po­mie­szcze­nie lub bu­dy­nek przez­na­czo­ny do gro­ma­dze­nia i prze­cho­wy­wa­nia cen­nych do­ku­men­tów, kosz­tow­no­ści. Skarb­ce bu­do­wa­no w pa­ła­cach, zam­kach – przez­na­czo­ne do prze­cho­wy­wa­nia skar­bów i do­ku­men­tów pań­stwo­wych lub wła­ści­cie­la zamku; skarb­ce w klasz­to­rach, ko­ścio­łach – przez­na­czo­ne do prze­cho­wy­wa­nia klej­no­tów sa­kral­nych, darów wo­tyw­nych, pa­mią­tek na­ro­do­wych. Część zgro­ma­dzo­nych w skarb­cach dzieł sztu­ki czę­sto jest ek­spo­no­wa­na na wy­sta­wach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skarbiewo

Skar­bie­wo – (niem. "Schar­ben­dorf") wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie byd­go­skim, w gmi­nie Ko­ro­no­wo.


Źródła:

Wikipedia

Skarbik

skar­be­czek, skar­bek, skar­bi­czek, skar­be­niek, skar­bu­nio, skar­buś, skar­bu­szek, skar­buń­cio;
1. pie­szczot­li­wie o skar­bie;
2. pie­szczot­li­wie o bli­skiej oso­bie


Źródła:

SJP.pl

Skarbikowo

Skar­bi­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie war­szaw­skim za­chod­nim, w gmi­nie Kam­pi­nos. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa war­szaw­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skarbimierski

→ Skar­bi­mierz


Patrz:Skarbimierz

Źródła:

SJP.pl

Skarbimierz

wieś w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie brze­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarbimir

imię mę­skie


Skar­bi­mir, Skard­mir, Ska­mir, Skar­bi­mirz – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Skar­bi-" („smu­cić, mart­wić, tro­szczyć się”) i "-mir" („pokój, spo­kój, dobro”). Może oz­na­czać „tro­szczą­cy się o pokój”. Jako Skar­bi­mir imię wy­stę­pu­je od XII wieku.

Zdrob­nie­nia: Skar­bek, Skarb­ko, poś­wiad­czo­ne w 1380.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarbimira

imię żeń­skie


Skar­bi­mi­ra – żeń­ski od­po­wied­nik imie­nia Skar­bi­mir. Zna­cze­nie imie­nia: "tro­szczą­ca się o pokój".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarbimirostwo

Skar­bi­mir z żoną; Skar­bi­mi­ro­wie


Źródła:

SJP.pl

Skarbimirowie

Skar­bi­mir z żoną; Skar­bi­mi­ro­stwo


Źródła:

SJP.pl

Skarbiszowice

Skar­bi­szo­wi­ce (niem. "Se­i­fers­dorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie opol­skim, w gmi­nie Tu­ło­wi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Skarbnica

zbiór, zasób pew­nych cen­nych rze­czy, także war­to­ści nie­ma­te­rial­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce prze­cho­wy­wa­nie cen­nych rze­czy, skar­biec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarbniczek

1. ko­bie­ta od­po­wie­dzial­na za po­wie­rzo­ne jej pie­nią­dze, zbie­ra­ją­ca skład­ki w ja­kiejś in­sty­tu­cji, or­ga­ni­za­cji itp.;
2. ka­sjer­ka ban­ko­wa;
3. zdrob­nie­nie od: skarb­ni­ca (skar­biec)


Źródła:

SJP.pl

Skarbniczka

1. ko­bie­ta od­po­wie­dzial­na za po­wie­rzo­ne jej pie­nią­dze, zbie­ra­ją­ca skład­ki w ja­kiejś in­sty­tu­cji, or­ga­ni­za­cji itp.;
2. ka­sjer­ka ban­ko­wa;
3. zdrob­nie­nie od: skarb­ni­ca (skar­biec)


Źródła:

SJP.pl

Skarbnik

osoba od­po­wie­dzial­na za po­wie­rzo­ne jej pie­nią­dze, zbie­ra­ją­ca skład­ki w ja­kiejś in­sty­tu­cji, or­ga­ni­za­cji itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba zbie­ra­ją­ca pie­nią­dze od człon­ków ja­kiejś or­ga­ni­za­cji i prze­cho­wu­ją­ca je

 (1.2) adm. wy­so­ki rangą urzęd­nik sa­mo­rzą­do­wy, który jest od­po­wie­dzial­ny za fi­nan­se jed­nost­ki sa­mo­rzą­du te­ry­to­rial­ne­go;

 (1.3) w ban­kach, in­sty­tu­cjach i przed­się­bior­stwach urzęd­nik wy­da­ją­cy i prze­cho­wu­ją­cy pie­nią­dze oraz pa­pie­ry war­to­ścio­we

 (1.4) hist. w Pol­sce pia­stow­skiej urzęd­nik kró­lew­ski za­rzą­dza­ją­cy skar­bem pa­nu­ją­ce­go

 (1.5) hist. w Pol­sce w XV–XVIII w. ty­tu­lar­ny urzęd­nik ziem­ski

 (1.6) daw. w le­gen­dach gór­ni­czych duch po­dzie­mi pil­nu­ją­cy ukry­tych skar­bów i krusz­ców;


Skarb­nik – osoba po­wo­ła­na do strze­że­nia i opie­ko­wa­nia się skar­bem.

W daw­nej Pol­sce tytuł skarb­ni­ka był tylko ho­no­ro­wym urzę­dem ziem­skim, na­to­miast mi­ni­stra­mi fi­nan­sów byli pod­skar­bio­wie (nad­wor­ni, ko­ron­ni, li­tew­scy, pru­scy).

Współ­cze­śnie skarb­nik to głów­ny księ­go­wy jed­nost­ki sa­mo­rzą­du te­ry­to­rial­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skarbnikowy

→ skarb­nik (daw­niej); skarb­ni­kow­ski


Źródła:

SJP.pl

Skarbomat

au­to­mat do skła­da­nia de­kla­ra­cji po­dat­ko­wych; pi­to­mat, PIT-omat


Źródła:

SJP.pl

Skarbona

zgru­bie­nie od: skar­bon­ka


Skar­bo­na ( "Bir­ken­dorf") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie kro­śnień­skim, w gmi­nie Ma­sze­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarboneczka

zdrob­nie­nie od: skar­bon­ka


Źródła:

SJP.pl

Skarbonizować

wzbo­ga­cić sub­stan­cje or­ga­nicz­ne w wę­giel


Źródła:

SJP.pl

Skarbonka

nie­wiel­ki przed­miot róż­nych kształ­tów z ot­wo­rem, przez który wrzu­ca się pie­nią­dze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spe­cjal­ny po­jem­nik z wą­skim ot­wo­rem, przez­na­czo­ny do zbie­ra­nia drob­nych pie­nię­dzy, zwła­szcza przez dzie­ci;

 (1.2) skrzyn­ka na datki, np. ko­ściel­ne

 (1.3) żart. po­ślad­ki z prze­dział­kiem wy­chy­la­ją­ce się ze spod­ni


Skar­bon­ka – po­jem­nik słu­żą­cy do prze­cho­wy­wa­nia pie­nię­dzy. Zwy­kle uży­wa­ny do oszczę­dza­nia, by można było zgro­ma­dzić więk­szą kwotę, a póź­niej wydać ją na za­mie­rzo­ny cel.

Naj­po­pu­lar­niej­szą wer­sją skar­bon­ki jest por­ce­la­no­wa lub pla­sti­ko­wa świn­ka. By wy­do­stać pie­nią­dze ze świn­ki-skar­bon­ki, zwy­kle trze­ba ją ro­zbić, co ma mo­ty­wo­wać do dłuż­sze­go oszczę­dza­nia przez znie­chę­ca­nie do nie­prze­my­śla­nych wy­płat. dy­spo­nu­je ko­lek­cją 582 skar­bo­nek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skarboszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skarbowiec

urzęd­nik pra­cu­ją­cy w skar­bo­wo­ści


Źródła:

SJP.pl

Skarbowość

Skar­bo­wość – oz­na­cza sy­stem i or­ga­ni­za­cję go­spo­dar­ki fi­nan­so­wej pań­stwa i in­nych związ­ków przy­mu­so­wych (związ­ku państw, gminy). Nauka skar­bo­wo­ści bada różne sy­ste­my go­spo­dar­ki skar­bo­wej i wy­pro­wa­dza ogól­ne za­sa­dy, jakie się tego za­kre­su ad­mi­ni­stra­cji skar­bo­wej do­ty­czą.


Źródła:

Wikipedia

Skarbowy

do­ty­czą­cy skar­bu pań­stwa, zwią­za­ny z pań­stwo­wy­mi fi­nan­sa­mi (np. opła­ta skar­bo­wa, usta­wa skar­bo­wa)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze Skar­bem Pań­stwa, zwła­szcza po­dat­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarbunio

skar­be­czek, skar­bik, skar­bi­czek, skar­be­niek, skar­bek, skar­buś, skar­bu­szek, skar­buń­cio;
1. pie­szczot­li­wie o skar­bie;
2. pie­szczot­li­wie o bli­skiej oso­bie


Źródła:

SJP.pl

Skarbuszek

skar­be­czek, skar­bik, skar­bi­czek, skar­be­niek, skar­bu­nio, skar­buś, skar­bek, skar­buń­cio;
1. pie­szczot­li­wie o skar­bie;
2. pie­szczot­li­wie o bli­skiej oso­bie


Źródła:

SJP.pl

Skarbuńcio

skar­be­czek, skar­bik, skar­bi­czek, skar­be­niek, skar­bu­nio, skar­buś, skar­bu­szek, skar­bek;
1. pie­szczot­li­wie o skar­bie;
2. pie­szczot­li­wie o bli­skiej oso­bie


Źródła:

SJP.pl

Skarbuś

skar­be­czek, skar­bik, skar­bi­czek, skar­be­niek, skar­bu­nio, skar­bek, skar­bu­szek, skar­buń­cio;
1. pie­szczot­li­wie o skar­bie;
2. pie­szczot­li­wie o bli­skiej oso­bie


Źródła:

SJP.pl

Skarby

1. zwy­kle w licz­bie mno­giej: zbiór pie­nię­dzy lub dro­go­cen­nych rze­czy, czę­sto ukry­ty; kosz­tow­no­ści, bo­gact­wo;
2. rzecz wiel­kiej war­to­ści ma­te­rial­nej lub ar­ty­stycz­nej;
3. w prze­no­śni: osoba lub rzecz bar­dzo przez kogoś ce­nio­na; uko­cha­ny, uko­cha­na;
4. daw­niej:
a) skarb pań­stwa, ma­ją­tek pań­stwa;
b) in­sty­tu­cja nim za­rzą­dza­ją­ca;
5. skarb pań­stwa:
a) pań­stwo jako pod­miot praw­ny, re­pre­zen­tu­ją­cy tę część włas­no­ści pań­stwo­wej, która nie jest we wła­da­niu in­nych osób praw­nych;
b) ogół za­so­bów fi­nan­so­wych pań­stwa, ma­ją­tek pań­stwa


Skar­by – po­wieść kry­mi­nal­na dla dzie­ci i mło­dzie­ży au­tor­stwa Jo­an­ny Chmie­lew­skiej wy­da­na w 1988 roku. Książ­ka jest ko­lej­ną czę­ścią przy­gód ro­dzeń­stwa – Ja­necz­ki i Pa­weł­ka Cha­bro­wi­czów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarbówka

po­tocz­nie: urząd skar­bo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. urząd skar­bo­wy

 (1.2) pot. or­ga­ny ad­mi­ni­stra­cyj­ne od­po­wia­da­ją­ce za ścią­ga­nie po­dat­ków

 (1.3) daw. środ. budka na trat­wie

 (1.4) daw. miara do oz­na­cza­nia wy­so­ko­ści wody w rzece


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarchowo

Skar­cho­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Ka­mień Po­mor­ski.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skarcić

upom­nieć, udzie­lić na­ga­ny


Źródła:

SJP.pl

Skarga

1. uża­la­nie się, na­rze­ka­nie z po­wo­du bólu, cier­pie­nia itp.;
2. ob­wi­nia­nie kogoś o coś;
3. pismo skie­ro­wa­ne do or­ga­nu ad­mi­ni­stra­cyj­ne­go w celu do­pro­wa­dze­nia do zmia­ny lub uchy­le­nia orze­cze­nia tego or­ga­nu;
4. w pra­wie: akt oskar­że­nia w pro­ce­sie kar­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wy­po­wiedź, w któ­rej ktoś uskar­ża się na coś

 (1.2) ob­wi­nia­nie kogoś o coś;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skargowy

przy­miot­nik od: skar­ga


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze skar­gą, do­ty­czą­cy skar­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarkiszki

Skar­kisz­ki (do­dat­ko­wa nazwa w j. li­tew­skim Skarkiškiai) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sej­neń­skim, w gmi­nie Puńsk.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skarlanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skar­lać.


Źródła:

Wiktionary

Skarlać

rzad­ko: spra­wiać, że coś ma­le­je lub traci zdol­ność wzro­stu


Źródła:

SJP.pl

Skarlały

rzad­ko: spra­wiać, że coś ma­le­je lub traci zdol­ność wzro­stu


Źródła:

SJP.pl

Skarlet

re­gio­nal­nie: pe­lar­go­nia, musz­ka­tel; szkar­let


Źródła:

SJP.pl

Skarmelizować

ro­zło­żyć cu­kier przez jego pra­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Skarmianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skar­miać.


Źródła:

Wiktionary

Skarmiać

1. zu­ży­wać coś jako paszę, kar­miąc zwie­rzę­ta
2. paść czymś zwie­rzę­ta


Źródła:

SJP.pl

Skarmić

1. zużyć coś jako paszę, kar­miąc zwie­rzę­ta
2. upaść czymś zwie­rzę­ta


Źródła:

SJP.pl

Skarn

skała me­ta­mor­ficz­na


Skarn – skała me­ta­mor­ficz­na pow­sta­ła w wa­run­kach me­ta­so­ma­to­zy kon­tak­to­wej zbu­do­wa­na z Ca-Mg-Fe-Mn krze­mia­nów nie­za­wie­ra­ją­cych wody lub ubo­gich w wodę (W. Goldsh­mit, 1911). Wy­róż­nia się skar­ny ma­gne­zo­we, wap­nio­we, krze­mia­no­we i au­to­a­kre­cyj­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarogniada

o maści konia: zbli­żo­ny do karej, miej­sca­mi bru­nat­ny lub żół­ta­wy; ka­ro­gnia­dy


Źródła:

SJP.pl

Skarogniady

o maści konia: zbli­żo­ny do karej, miej­sca­mi bru­nat­ny lub żół­ta­wy; ka­ro­gnia­dy


Źródła:

SJP.pl

Skarp

dra­pież­na ryba z rzędu pła­stug; tur­bot


Skarp, tur­bot ("Scopht­hal­mus ma­xi­mus") – ga­tu­nek ryby flą­droksz­tałt­nej z ro­dzi­ny na­gła­do­wa­tych (Scopht­hal­mi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarpa

1. po­chy­ła ścia­na ziem­ne­go wznie­sie­nia;
2. wąski mur pod­pie­ra­ją­cy z zew­nątrz ścia­nę bu­dow­li w ar­chi­tek­tu­rze go­tyc­kiej; przy­po­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spa­dzi­sty stok, stro­ma ścia­na wału, na­sy­pu lub wy­ko­pu, np. ko­ry­ta rzeki;

 (1.2) ar­chit. mu­ro­wa­na stro­ma pod­po­ra na zew­nątrz bu­dow­li, wy­so­ka przy­po­ra;

 (1.3) wojsk. usy­pa­na wy­so­ka za­po­ra prze­ciw­czoł­go­wa;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skarpeta

try­ko­to­we okry­cie stopy do kost­ki, czę­sto rów­nież po­wy­żej niej (nie­kie­dy do kolan); skar­pet­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) okry­cie (ubiór) stopy;

 (1.2) środ. mot. Sy­re­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skarpeteczka

zdrob­nie­nie od: skar­pet­ka


Źródła:

SJP.pl

Skarpetka

try­ko­to­we okry­cie stopy do kost­ki, czę­sto rów­nież po­wy­żej niej (nie­kie­dy do kolan); skar­pe­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od skar­pe­ta

 (1.2) pot. biała sierść na koń­ców­kach łap niek­tó­rych zwie­rząt (naj­czę­ściej u psów i kotów)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarpetkowy

→ skar­pet­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze skar­pet­ką, do­ty­czą­cy skar­pet­ki


Patrz:skarpetka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarpetowy

→ skar­pe­ta


Patrz:skarpeta

Źródła:

SJP.pl

Skarpiowate

ro­dzi­na mor­skich ryb z rzędu flą­droksz­tałt­nych


Skar­pio­wa­te, tur­bo­to­wa­te (Bot­hi­dae) – ro­dzi­na mor­skich ryb flą­droksz­tałt­nych. Niek­tó­re ga­tun­ki z tej ro­dzi­ny mają zna­cze­nie go­spo­dar­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarpiowaty

o ce­chach skar­pio­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Skarpowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kształ­to­wa­nie skar­py w celu uzy­ska­nia okre­ślo­ne­go na­chy­le­nia


Źródła:

Wiktionary

Skarpowaty

po­dob­ny do skar­py (przy­po­ry)


Źródła:

SJP.pl

Skarszewianin

miesz­ka­niec Skar­szew (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skarszewianka

miesz­kan­ka Skar­szew (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skarszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skarszewski

przy­miot­nik od: Skar­sze­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skar­sze­wa­mi, do­ty­czą­cy Skar­szew


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarszewy

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


Skar­sze­wy ( Schöneck in Westpreußen) – mia­sto w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, nad rzeką Wiet­ci­są, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Skar­sze­wy. Na po­łud­nio­wym ob­sza­rze miej­skim Skar­szew znaj­du­je się je­zio­ro Bo­rów­no Wiel­kie (roz­wi­nię­ta in­fra­struk­tu­ra tu­ry­stycz­no-re­kre­a­cyj­na). Dawny dwo­rzec ko­le­jo­wy w mie­ście jest punk­tem koń­co­wym zie­lo­ne­go Szla­ku Skar­szew­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarszyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skartabel

w daw­nej Pol­sce: czło­wiek, któ­re­mu przyz­na­no skar­ta­bel­lat; skar­ta­bell


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. osoba po­sia­da­ją­ca nie­peł­ne szla­chect­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skartabelat

w daw­nej Pol­sce: nie­peł­ne szla­chect­wo, nie­da­ją­ce pełni szla­chec­kich przy­wi­le­jów; skar­ta­bel­lat


Źródła:

SJP.pl

Skartabell

w daw­nej Pol­sce: czło­wiek, któ­re­mu przyz­na­no skar­ta­bel­lat; skar­ta­bel


Źródła:

SJP.pl

Skartabellat

w daw­nej Pol­sce: nie­peł­ne szla­chect­wo, nie­da­ją­ce pełni szla­chec­kich przy­wi­le­jów; skar­ta­be­lat


Skar­ta­bel­lat ("scar­ta­bel­lat") – in­sty­tu­cja nie­peł­ne­go szla­chect­wa. Jako niż­sza szlach­ta skar­ta­bel­lo­wie funk­cjo­no­wa­li w Pol­sce śred­nio­wiecz­nej, na­zy­wa­ni wów­czas świer­czał­ka­mi. Póź­niej część z nich uzy­sku­je "pa­ri­tas" (łac. rów­ność) ze szlach­tą wła­ści­wą, a część spada do war­stwy soł­ty­siej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skartować

oz­na­czyć na mapie, na­nieść na mapę szcze­gó­ły te­re­nu na pod­sta­wie ma­te­ria­łów uzy­ska­nych z po­mia­rów bądź z ma­te­ria­łów źró­dło­wych, np. skar­to­wać dane ge­o­de­zyj­ne; zma­po­wać


Źródła:

SJP.pl

Skarus

ro­dzaj z ro­dzi­ny ska­ru­so­wa­tych (pa­pu­go­ryb), obej­mu­ją­cy ga­tun­ki ryb mor­skich wy­stę­pu­ją­cych głów­nie na ra­fach ko­ra­lo­wych


Źródła:

SJP.pl

Skarusowate

ro­dzi­na mor­skich ryb z rzędu oko­nioksz­tałt­nych; pa­pu­go­ry­by


Ska­ru­so­wa­te, pa­pu­go­ry­by (Sca­ri­dae) – ro­dzi­na mor­skich ryb oko­nioksz­tałt­nych (Per­ci­for­mes). Po­ła­wia­ne lo­kal­nie. W ak­wa­ry­sty­ce trud­ne do utrzy­ma­nia z po­wo­du spe­cy­ficz­nych pre­fe­ren­cji po­kar­mo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarusowaty

o ce­chach ska­ru­so­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Skaryfikacja

1. ta­tu­aż bliz­no­wy po­pu­lar­ny u niek­tó­rych mu­rzyń­skich ple­mion afry­kań­skich;
2. po­wierz­chow­ne za­dra­pa­nie skóry, sto­so­wa­ne przy szcze­pie­niach ochron­nych lub dia­gno­stycz­nych;
3. w rol­nict­wie: sztucz­ne usz­ka­dza­nie okryw na­sien­nych w celu przy­spie­sze­nia kieł­ko­wa­nia na­sion


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) an­trop. etn. kos­met. sztu­ka zdo­bie­nia ciała po­le­ga­ją­ca na na­ci­na­niu, za­dra­py­wa­niu lub wy­pa­la­niu skóry tak, by w danym miej­scu ut­wo­rzy­ła się tkan­ka bliz­no­wa­ta;

 (1.2) ogrod. za­bieg po­le­ga­ją­cy na sztucz­nym usz­ka­dza­niu okryw na­sien­nych lub owo­ców, np. orze­cha, w celu ułat­wie­nia wni­ka­nia wody i gazów do wnę­trza i przyś­pie­sze­nia kieł­ko­wa­nia;

 (1.3) med. za­dra­śnię­cie na­skór­ka ska­ry­fi­ka­to­rem bez wy­wo­ła­nia krwa­wie­nia i wpro­wa­dze­nie szcze­pion­ki;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skaryfikacyjny

zwią­za­ny z ska­ry­fi­ka­cją


Źródła:

SJP.pl

Skaryfikator

na­rzę­dzie me­dycz­ne słu­żą­ce do zdra­py­wa­nia na­skór­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) urzą­dze­nie ogro­do­we słu­żą­ce do usu­wa­nia sta­rej, su­chej trawy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skaryfikować

sztucz­nie usz­ka­dzać okry­wy na­sien­ne w celu przyś­pie­sze­nia kieł­ko­wa­nia na­sion


Źródła:

SJP.pl

Skaryszew

1. mia­sto w Pol­sce;
2. osied­le w War­sza­wie


Nie mylić z: Skar­sze­wy.

Ska­ry­szew (daw. "Ska­ry­szów") – mia­sto w woj. ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ra­dom­skim. Leży nad rzeką Ko­by­lan­ką.

Mia­sto jest sie­dzi­bą gminy miej­sko-wiej­skiej Ska­ry­szew oraz rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Ja­ku­ba Apo­sto­ła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skaryszewianin

miesz­ka­niec Ska­ry­sze­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skaryszewianka

miesz­kan­ka Ska­ry­sze­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skaryszewski

przy­miot­nik od: Ska­ry­szew


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Ska­ry­sze­wem, do­ty­czą­cy Ska­ry­sze­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarzyk

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) stpol. ciem­ny wosk pszcze­li, pie­grza


Źródła:

Wiktionary

Skarzyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skarżanka

rzeka w Pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Skarżenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) do­no­sze­nie na kogoś


Źródła:

Wiktionary

Skarżuch

rzad­ko: ten, kto na kogoś skar­ży, do­no­si; skar­ży­py­ta


Źródła:

SJP.pl

Skarżyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skarżycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skarżynek

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skarżypięta

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) reg. pot. obraź. dziec­ko, które skar­ży na kogoś


Źródła:

Wiktionary

Skarżypyta

(r. żeń­ski) pot. ko­bie­ta, dziew­czyn­ka skar­żą­ca na kogoś; także o męż­czyź­nie, zwie­rzę­ciu, z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. ktoś (zwy­kle dziec­ko), kto skar­ży na kogoś

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) pot. dziew­czyn­ka, dziew­czy­na lub ko­bie­ta, która skar­ży na kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarżyski

przy­miot­nik od: Skar­ży­sko Ko­ściel­ne, Skar­ży­sko Ksią­żę­ce, Skar­ży­sko-Ka­mien­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) geogr. do­ty­czą­cy Skar­ży­ska-Ka­mien­nej, zwią­za­ny ze Skar­ży­skiem-Ka­mien­ną

 (1.2) geogr. do­ty­czą­cy Skar­ży­ska Ko­ściel­ne­go, zwią­za­ny ze Skar­ży­skiem Ko­ściel­nym

 (1.3) geogr. hist. do­ty­czą­cy Skar­ży­ska Ksią­żę­ce­go, zwią­za­ny ze Skar­ży­skiem Ksią­żę­cym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarżysko

przy­miot­nik od: Skar­ży­sko Ko­ściel­ne, Skar­ży­sko Ksią­żę­ce, Skar­ży­sko-Ka­mien­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarżysko-Kamienna

mia­sto w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


}|-

Skar­ży­sko-Ka­mien­na (do 24 kwiet­nia 1928 "Ka­mien­na") – mia­sto w cen­tral­nej Pol­sce, pół­noc­nej czę­ści wo­je­wództ­wa świę­to­krzy­skie­go, sie­dzi­ba władz po­wia­tu skar­ży­skie­go. Po­ło­żo­na na Wy­ży­nie Kie­lec­kiej, u zbie­gu Przed­gó­rza Ił­żec­kie­go, Garbu Giel­niow­skie­go i Pła­sko­wy­żu Su­ched­niow­skie­go, nad rzeką Ka­mien­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skarżyszczanin

miesz­ka­niec Skar­ży­ska-Ka­mien­nej (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Skar­ży­ska-Ka­mien­nej

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca ze Skar­ży­ska-Ka­mien­nej, uro­dzo­na w Skar­ży­sku-Ka­mien­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarżyszczanka

miesz­kan­ka Skar­ży­ska-Ka­mien­nej (mia­sta w Pol­sce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Skar­ży­ska-Ka­mien­nej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarżyć

1. oz­naj­miać o czy­imś prze­wi­nie­niu; ob­wi­niać, do­no­sić na kogoś
2. wno­sić skar­gę, wy­stę­po­wać ze skar­gą do sądu
3. skar­żyć się - wy­ra­żać swoje żale, uty­ski­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­stę­po­wać ze skar­gą

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. na­skar­żyć, po­skar­żyć)

 (2.1) po­wia­da­miać kogo o czy­imś nie­wła­ści­wym po­stę­po­wa­niu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny skar­żyć się (dk. po­skar­żyć się)

 (3.1) wy­ra­żać słow­nie swoje skar­gi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skarżyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skarżący

1. oz­naj­miać o czy­imś prze­wi­nie­niu; ob­wi­niać, do­no­sić na kogoś
2. wno­sić skar­gę, wy­stę­po­wać ze skar­gą do sądu
3. skar­żyć się - wy­ra­żać swoje żale, uty­ski­wać


Patrz:skarżyć

Źródła:

SJP.pl

Skaskadować

upo­rząd­ko­wać bieg wody za po­mo­cą ka­skad


Źródła:

SJP.pl

Skasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skasować

usu­nąć; unie­waż­nić; zni­szczyć


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|ka­so­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skaszanić

po­tocz­nie: zep­suć coś, wy­ko­nać źle lub do­pro­wa­dzić do nie­po­wo­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Skaszyn

Ska­szyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim, w gmi­nie Lu­bra­niec.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011) li­czy­ła 155 miesz­kań­ców. Jest 23. co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Lu­bra­niec.


Źródła:

Wikipedia

Skat

gra w karty dla 3 osób, po­cho­dzą­ca z Nie­miec, po­pu­lar­na zwła­szcza na Ślą­sku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) karc. gra kar­cia­na dla trzech osób, po­dob­na do bry­dża;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gw-pl|Bu­ko­wi­na. opona


Skat (śl. "szkat") – gra kar­cia­na dla trzech osób po­le­ga­ją­ca na bra­niu lew i zbie­ra­niu punk­tów za karty. Za miej­sce pow­sta­nia gry ucho­dzi nie­miec­kie mia­sto Al­ten­burg w Tu­ryn­gii, gdzie wy­da­rzy­ło się to w oko­li­cach 1815 r. Naj­więk­szą po­pu­lar­no­ścią cie­szy się w kraju po­cho­dze­nia oraz Pol­sce, w szcze­gól­no­ści na Gór­nym Ślą­sku (stąd zwana jest nie­kie­dy „ślą­skim bry­dżem”) oraz miej­sca­mi w Wiel­ko­pol­sce i na Ka­szu­bach. Gra cha­rak­te­ry­zu­je się nie­ty­po­wym star­szeń­stwem kart, za­leż­nym od wy­bra­nej roz­gryw­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skatalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) chem. wy­wo­ła­nie ka­ta­li­zy, pod­da­nie ka­ta­li­zie, ule­gnię­cie ka­ta­li­zie

 (1.2) przen. wy­wo­ła­nie ja­kichś zmian lub ich przyś­pie­sze­nie


Źródła:

Wiktionary

Skatalizować

1. pod­dać ka­ta­li­zie, wy­wo­łać ka­ta­li­zę;
2. o zja­wi­skach życia spo­łecz­ne­go: wy­wo­łać, przyś­pie­szyć


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) chem. wy­wo­łać ka­ta­li­zę, pod­dać ka­ta­li­zie, ulec ka­ta­li­zie

 (1.2) przen. wy­wo­łać ja­kieś zmia­ny lub je przyś­pie­szyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skate

[czy­taj: skejt] osoba jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); de­sko­rol­karz, de­sko­rol­ko­wiec, de­sko­rol­ko­wicz, de­skarz, ska­te­bo­ar­dzi­sta, skejt, ska­te­o­wiec, ska­ter, skej­ter


Źródła:

SJP.pl

Skateboard

[czy­taj: skejt­bord]
1. wąska deska przyt­wier­dzo­na do czte­rech rolek, uży­wa­na do jazd; de­sko­rol­ka;
2. jazda na de­sko­rol­ce; de­sko­rol­kar­stwo, ska­te­bo­ar­ding, ska­ting, skate, skejt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. sport. deska na kół­kach, słu­żą­ca do re­kre­a­cji oraz spor­tu;

 (1.2) pot. sport. jazda na de­sko­rol­ce;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skateboarder

[czy­taj: skejt­bor­der] osoba jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); ska­te­bo­ar­dzi­sta, de­sko­rol­karz, de­sko­rol­ko­wiec, de­sko­rol­ko­wicz, de­skarz, ska­te­o­wiec, skejt, skate, ska­ter, skej­ter


Źródła:

SJP.pl

Skateboarderka

[czy­taj: skejt­bor­der­ka] ko­bie­ta jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); de­sko­rol­kar­ka, ska­te­bo­ar­dzist­ka


Źródła:

SJP.pl

Skateboarding

[czy­taj: skejt­bor­ding] jazda na de­sko­rol­ce; de­sko­rol­kar­stwo, ska­te­bo­ard, ska­ting, skate, skejt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. jazda na de­sko­rol­ce


Jazda na de­sko­rol­ce ( ska­te­bo­ar­ding) – ak­tyw­ność, w któ­rej wy­ko­nu­je się różne triki na de­sko­rol­ce. Osobę upra­wia­ją­cą tę ak­tyw­ność na­zy­wa­my ska­te­rem (lub ska­te­bo­ar­de­rem; w ję­zy­ku an­giel­skim "ska­ter" oz­na­cza także łyż­wia­rza, ho­ke­i­stę-lo­do­we­go-nie­bram­ka­rza, osobę jeż­dżą­cą na łyż­wo­rol­kach, hu­laj­no­dze lub ro­we­rze tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skateboardingowy

→ ska­te­bo­ar­ding


Patrz:skateboarding

Źródła:

SJP.pl

Skateboardzista

[czy­taj: skejt­bor­dzi­sta] osoba jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); de­sko­rol­karz, de­sko­rol­ko­wiec, de­sko­rol­ko­wicz, de­skarz, ska­te­o­wiec, skejt, skate, ska­ter, skej­ter


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. sport. osoba jeż­dżą­ca na de­sko­rol­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skateboardzistka

[czy­taj: skejt­bor­dzist­ka] ko­bie­ta jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); de­sko­rol­kar­ka, ska­te­bo­ar­der­ka


Źródła:

SJP.pl

Skatechizować

na­u­czyć zasad re­li­gii chrze­ści­jań­skiej


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ka­te­chi­zo­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ka­te­chi­zo­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skategoryzować

po­dzie­lić na ka­te­go­rie, przy­pi­sać do ka­te­go­rii


Źródła:

SJP.pl

Skaten

obi­cio­wy ma­te­riał ka­let­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Skateowiec

[czy­taj: skej­to­wiec] osoba jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); de­sko­rol­karz, de­sko­rol­ko­wiec, de­sko­rol­ko­wicz, de­skarz, ska­te­bo­ar­dzi­sta, skejt, skate, ska­ter, skej­ter


Źródła:

SJP.pl

Skatepark

Ska­te­park – spe­cjal­ny tor przez­na­czo­ny do upra­wia­nia spor­tów ek­stre­mal­nych (jazda na de­sko­rol­ce, BMX-ie czy wy­czy­no­wa jazda na rol­kach). W ska­te­par­ku może znaj­do­wać się wiele przesz­kód przez­na­czo­nych do nauki tri­ków. Do pry­wat­nych ska­te­par­ków można zwy­kle wejść za opła­tą, pod­czas gdy pu­blicz­ne ska­te­par­ki zwy­kle są dar­mo­we. Pry­wat­ne ska­te­par­ki są czę­sto umie­szczo­ne wew­nątrz bu­dyn­ków. Pu­blicz­ne ska­te­par­ki pra­wie za­wsze do­stęp­ne są na świe­żym po­wie­trzu.


Źródła:

Wikipedia

Skater

[czy­taj: skej­ter] osoba jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); de­sko­rol­karz, de­sko­rol­ko­wiec, de­sko­rol­ko­wicz, de­skarz, ska­te­bo­ar­dzi­sta, skejt, ska­te­o­wiec, skate, skej­ter


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. osoba jeż­dżą­ca na de­sko­rol­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skaterka

[czy­taj: skej­ter­ka] ko­bie­ta jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); skejt­ka, skej­ter­ka


Źródła:

SJP.pl

Skaterski

→ ska­ter [czy­taj: skej­ter­ski]


Źródła:

SJP.pl

Skating

[czy­taj: skej­ting] jazda na łyż­wach, łyż­wo­rol­kach lub de­sko­rol­ce


Źródła:

SJP.pl

Skatingowy

→ ska­ting [czy­taj: skej­tin­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Skatol

zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na in­do­lu, sub­stan­cja uży­wa­na jest w prze­my­śle per­fu­me­ryj­nym, sil­nie cuch­nie, ale po roz­cień­cze­niu ma miły za­pach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek or­ga­nicz­ny, me­ty­lo­wa po­chod­na in­do­lu;


Ska­tol (od σκῶρ "skôr", dop. σκατός "ska­tós" „gnój”), 3-me­ty­lo­in­dol – he­te­ro­cy­klicz­ny, or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, me­ty­lo­wa po­chod­na in­do­lu. W czy­stej for­mie two­rzy białe krysz­ta­ły. Wy­stę­pu­je m.in. w kale ssa­ków, smole wę­glo­wej, bu­ra­kach i cy­we­cie. Wy­ko­rzy­sty­wa­ny w prze­my­śle per­fu­me­ryj­nym oraz jako do­da­tek sma­ko­wy do pa­pie­ro­sów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skatolicyzować

pod­dać wpły­wom ka­to­lic­kim, nadać cechy ka­to­li­cyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Skatoliczać

rzad­ko: czy­nić ka­to­lic­kim, ka­to­li­kiem; ka­to­li­cy­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Skatoliczyć

rzad­ko: uczy­nić ka­to­lic­kim, ka­to­li­kiem; ska­to­li­cy­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Skatolog

pi­sarz uży­wa­ją­cy w swo­ich ut­wo­rach wul­gar­nych wy­ra­zów i zwro­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ar­ty­sta uży­wa­ją­cy wul­gar­ne­go ję­zy­ka do­ty­czą­ce­go fiz­jo­lo­gicz­nych wy­da­lin ludz­kich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skatologia

sy­tu­a­cje, sceny w li­te­ra­tu­rze do­ty­czą­ce wy­da­lin ludz­kich lub nie­przyz­wo­i­te, bu­dzą­ce wstręt


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) liter. żarty, sceny i aluz­je do­ty­czą­ce fiz­jo­lo­gicz­nych wy­da­lin ludz­kich;


Ska­to­lo­gia (od gr. "ska­tós" „kał”) – ter­min li­te­rac­ki okre­śla­ją­cy żarty, sceny i aluz­je do­ty­czą­ce wy­da­lin ludz­kich.

W li­te­ra­tu­rze eu­ro­pej­skiej jed­nym z naj­star­szych przy­kła­dów dzieł za­wie­ra­ją­cych wątki ska­to­lo­gicz­ne jest li­te­ra­tu­ra so­wiz­drzal­ska. W śred­nio­wie­czu mo­ty­wy ska­to­lo­gicz­ne były roz­po­wszech­nio­ne w sztu­ce lu­do­wej. Z kolei w li­te­ra­tu­rze sanks­ryc­kiej ska­to­lo­gicz­ne mo­ty­wy ko­micz­ne, po­ka­zu­ją­ce skut­ki ob­żar­stwa, słu­ży­ły po­ka­za­niu sła­bo­ści du­cho­wych ar­che­ty­pu ła­ko­me­go bra­mi­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skatologiczny

od­wo­łu­ją­cy się do fe­ka­lii, kału, bie­gun­ki itp.


przy­miot­nik

 (1.1) od­wo­łu­ją­cy się do wy­da­lin ludz­kich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skatować

zbić bez mi­ło­sier­dzia, be­stial­sko, stor­tu­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Skatowy

od­no­szą­cy się do skata


Źródła:

SJP.pl

Skaudwile

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ta­u­ro­skim;


Ska­ud­wi­le (lit. "Skaudvilė") – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu ta­u­ro­skim, 26 km od Ta­u­ro­gów.

W XVIII wieku wła­ści­cie­la­mi dóbr byli Mi­ce­wi­cze. W 1797 r. Igna­cy Mi­ce­wicz ufun­do­wał drew­nia­ny kla­sy­cy­stycz­ny ko­ściół ka­to­lic­ki z cen­nym wy­po­sa­że­niem z tej epoki. Obok drew­nia­na dzwon­ni­ca z 1823 r.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skaut

1. czło­nek ska­u­tin­gu; har­cerz
2. osoba wy­szu­ku­ją­ca i oce­nia­ją­ca ta­len­ty w spor­cie, kul­tu­rze, biz­ne­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) harc. czło­nek mło­dzie­żo­wej or­ga­ni­za­cji ska­u­to­wej lub har­cer­skiej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skauting

1. wy­szu­ki­wa­nie i oce­nia­nie ta­len­tów, np. spor­to­wych, ar­ty­stycz­nych;
2. sy­stem wy­cho­wa­nia dziew­cząt i chłop­ców, a także ruch mło­dzie­żo­wy, za­po­cząt­ko­wa­ny w Wiel­kiej Bry­ta­nii w la­tach 1907-1908 przez R. Baden-Po­wel­la


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. sy­stem wy­cho­wa­nia mło­dzie­ży oraz ruch mło­dzie­żo­wy, za­po­cząt­ko­wa­ny w la­tach 1907–1908 przez Ro­ber­ta Baden-Po­wel­la w Wiel­kiej Bry­ta­nii, ujęty w formę or­ga­ni­za­cji i roz­po­wszech­nio­ny w wielu kra­jach


Ska­u­ting (od ang. "sco­u­ting") – ruch spo­łecz­ny i pe­da­go­gicz­ny, sfor­ma­li­zo­wa­ny póź­niej w sze­re­gu or­ga­ni­za­cji mło­dzie­żo­wych w wielu kra­jach, który zo­stał za­po­cząt­ko­wa­ny na prze­ło­mie XIX i XX w. w An­glii przez Ro­ber­ta Baden-Po­wel­la i Er­ne­sta Thomp­son Se­to­na w USA. W Pol­sce jego pre­kur­so­rem był An­drzej Mał­kow­ski, uwa­ża­ny za twór­cę har­cer­stwa – pol­skiej od­mia­ny ska­u­tin­gu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skautingowy

→ ska­u­ting


Patrz:skauting

Źródła:

SJP.pl

Skautka

człon­ki­ni ska­u­tin­gu; har­cer­ka


Źródła:

SJP.pl

Skautować

wy­szu­ki­wać i oce­niać po­ten­cjal­ne ta­len­ty, np. spor­to­we, ar­ty­stycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Skautowski

do­ty­czą­cy ska­u­tów; ska­u­to­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze ska­u­tin­giem, do­ty­czą­cy ska­u­tin­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skautowy

do­ty­czą­cy ska­u­tów; ska­u­tow­ski


przy­miot­nik

 (1.1) rzad. zwią­za­ny ze ska­u­tin­giem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skawa

1. rzeka w po­łud­nio­wej Pol­sce, do­pływ Wisły;
2. wieś w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­tar­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skawalić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ska­wa­lać)

 (1.1) spo­wo­do­wać zbi­cie, zle­pie­nie się cze­goś w ka­wa­ły, bryły

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny ska­wa­lić się (ndk. ska­wa­lać się)

 (2.1) ulec ska­wa­le­niu; zbić się, zbry­lić się; zle­pić się w ka­wa­ły, bryły


Źródła:

Wiktionary

Skawiański

→ Skawa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skawą, do­ty­czą­cy Skawy


Patrz:Skawa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skawica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skawina

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;


Zo­bacz też: Ska­wi­na w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Ska­wi­na – mia­sto w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, sie­dzi­ba gminy Ska­wi­na. Mia­sto jest po­ło­żo­ne nad rzeką Ska­win­ką, kil­ka­na­ście ki­lo­me­trów na po­łud­nio­wy za­chód od cen­trum są­sied­nie­go Kra­ko­wa. Jest jed­nym z oś­rod­ków miej­skich aglo­me­ra­cji kra­kow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skawinianin

miesz­ka­niec Ska­wi­ny


Źródła:

SJP.pl

Skawinianka

miesz­kan­ka Ska­wi­ny


Źródła:

SJP.pl

Skawiński

→ Ska­wi­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Ska­wi­ny, zwią­za­ny ze Ska­wi­ną, po­cho­dzą­cy ze Ska­wi­ny


Patrz:Skawina

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skay

[czy­taj: skaj] two­rzy­wo skó­ro­po­dob­ne; skaj


Źródła:

SJP.pl

Skaz

typ nar­ra­cji w for­mie bez­poś­red­nie­go, po­tocz­ne­go mo­no­lo­gu mó­wio­ne­go


Skaz (ros. "сказ" od сказа́ть „po­wie­dzieć” od каза́ть „mówić; opo­wia­dać”) – jedna z form nar­ra­cji lu­do­wej li­te­ra­tu­ry ro­syj­skiej, na­śla­du­ją­ca żywą mowę lub, wedle słów Bo­ri­sa Ei­chen­ba­u­ma, sta­no­wią­ca "iluz­ję nar­ra­cji mó­wio­nej", w któ­rej uwi­dacz­nia się "na­sta­wie­nie na słowo nar­ra­to­ra", na­to­miast kon­struk­cja fa­bu­lar­na scho­dzi na dal­szy plan, ustę­pu­jąc miej­sca "kon­kret­no­ści słowa".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skaza

1. wi­docz­ny man­ka­ment psu­ją­cy wy­gląd cze­goś, zwy­kle rysa lub plama
2. czyn lub wada ne­ga­tyw­nie wpły­wa­ją­ca na ocenę kogoś lub cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wi­docz­na wada na po­wierzch­ni przed­mio­tu

 (1.2) ne­ga­tyw­na cecha czy­je­goś cha­rak­te­ru

 (1.3) nie­przy­jem­ny ślad po­zo­sta­wio­ny przez przesz­łe doś­wiad­cze­nie lub wy­da­rze­nie

 (1.4) wada, słaba stro­na cze­goś

 (1.5) med. nie­pra­wi­dło­wość w funk­cjo­no­wa­niu na­rzą­du


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skazana

ko­bie­ta, na którą wy­da­no wyrok ska­zu­ją­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta, na którą wy­da­no wyrok ska­zu­ją­cy

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny ro­dza­ju żeń­skie­go od cza­sow­ni­ka: ska­zać


Ska­za­na – pol­ski se­rial oby­cza­jo­wo-kry­mi­nal­ny w re­ży­se­rii Bar­to­sza Ko­nop­ki, udo­stęp­nia­ny na plat­for­mie VOD Pla­y­er od 31 sierp­nia 2021 do 22 grud­nia 2023 jako pro­duk­cja Pla­y­er Ori­gi­nal, a na­stęp­nie od 11 do 28 czerw­ca 2024 jako pro­duk­cja Max Ori­gi­nal na plat­for­mie Max. Se­rial jest także emi­to­wa­ny od 27 kwiet­nia 2022 na an­te­nie sta­cji te­le­wi­zyj­nej TVN. Sce­na­riusz pow­stał na mo­ty­wach książ­ki Ewy Or­nac­kiej pt. „Ska­za­ne na po­tę­pie­nie”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skazanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­zać.


Źródła:

Wiktionary

Skazaniec

osoba ska­za­na wy­ro­kiem sądu, zwła­szcza na cięż­ką karę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) czło­wiek ska­za­ny na śmierć czy inną cięż­ką karę


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skazany

osoba, na którą wy­da­no wyrok ska­zu­ją­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na, na któ­re­go wy­da­no wyrok ska­zu­ją­cy

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: ska­zać


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skazać

1. wydać wyrok, podać formę kary za po­peł­nio­ne prze­stęp­stwa;
2. zmu­sić do cze­goś, przez­na­czyć na coś;
3. ska­zać się - zmu­sić się do cze­goś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ska­zy­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ska­zy­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skazitelność

daw­niej: cecha tego, co ulega ska­że­niu, zep­su­ciu; nie­do­sko­na­łość, nietr­wa­łość


Źródła:

SJP.pl

Skazitelny

prze­sta­rza­łe: ule­ga­ją­cy ska­że­niu, zep­su­ciu; nie­do­sko­na­ły; nietr­wa­ły


Źródła:

SJP.pl

Skazitiel

ro­syj­ski ba­jarz, śpie­wak lu­do­wy


Źródła:

SJP.pl

Skazić

1. za­nie­czy­ścić jakąś po­wierzch­nię czymś nie­bez­piecz­nym, np. sub­stan­cja­mi pro­mie­niu­ją­cy­mi
2. ce­lo­wo, po­przez za­tru­cie, spra­wić, by jakiś pro­dukt prze­stał być zdat­ny do spo­ży­cia
3. książk.
a) zep­suć, zesz­pe­cić
b) ska­zić się: zo­stać zbru­ka­nym


Źródła:

SJP.pl

Skazon

sze­ścio­sto­po­wy wiersz (pięć stóp jam­bicz­nych + tro­chej albo spon­dej); cho­liamb, cho­li­jamb, jamb ku­la­wy


Źródła:

SJP.pl

Skazowy

→ skaza


Patrz:skaza

Źródła:

SJP.pl

Skazujący

o orze­cze­niu sądu: taki, który okre­śla karę wy­mie­rzo­ną oskar­żo­ne­mu za po­peł­nio­ne prze­stęp­stwo


Źródła:

SJP.pl

Skazywanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­zy­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skazywać

1. wy­da­wać wyrok ska­zu­ją­cy
2. okre­ślać czyjś los


cza­sow­nik

 (1.1) wy­da­wać wyrok ska­zu­ją­cy

 (1.2) spra­wiać, że kogoś doś­wiad­czy zły los


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skazówka

daw­niej, re­gio­nal­nie: wska­zów­ka


Źródła:

SJP.pl

Skała

1. ze­spół róż­nych mi­ne­ra­łów, lub jed­ne­go, pow­sta­ły w na­tu­ral­nych pro­ce­sach ge­o­lo­gicz­nych lub kos­mo­lo­gicz­nych;
2. góra ka­mien­na, duży głaz; 3 w prze­no­śni o kimś: twar­dy jak skała


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. ze­spół mi­ne­ra­łów lub wiele zia­ren tego sa­me­go mi­ne­ra­łu;

 (1.2) zbu­do­wa­na (w wi­docz­ny spo­sób) z litej skały (1.1) forma kra­jo­bra­zu, zwła­szcza góra, ur­wi­sko, znacz­nej wiel­ko­ści ka­mień lub blok


Skała – na­tu­ral­nie pow­sta­ły ze­spół mi­ne­ra­łów. W ge­o­lo­gii do skał za­li­cza się także na­tu­ral­nie pow­sta­łe osady nie­skon­so­li­do­wa­ne, z wy­jąt­kiem gleb. Skały wy­stę­pu­ją w sko­ru­pie ziem­skiej, a także na in­nych pla­ne­tach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skałacki

→ Ska­łat (mia­sto na Ukra­i­nie)


Źródła:

SJP.pl

Skałat

mia­sto na Ukra­i­nie


Ska­łat (ukr. "Скалат") – mia­sto w re­jo­nie tar­no­pol­skim na za­chod­niej Ukra­i­nie w ob­wo­dzie tar­no­pol­skim nad rzeką Gniłą, do­pły­wem Zbru­cza, w pa­śmie Mio­do­bo­rów, lo­ko­wa­ne na pra­wie mag­de­bur­skim w roku 1600 (bądź 1634).

W miej­sco­wo­ści jest sta­cja ko­le­jo­wa Ska­łat.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skałecki

naz­wi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skałą, do­ty­czą­cy Skałą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skałka

na­tu­ral­ny (wa­pień, pia­sko­wiec, gra­nit) teren wspi­nacz­ko­wy o nie­wiel­kiej, do kil­ku­dzie­się­ciu me­trów, wy­so­ko­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. skała

 (1.2) hist. wojsk. krze­mień w daw­nej broni pal­nej uży­wa­ny do krze­sa­nia ognia

 (1.3) daw. gw-pl|Kra­ków. drzaz­ga


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skałkowy

→ skał­ka


Patrz:skałka

Źródła:

SJP.pl

Skałkówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) strzel­ba skał­ko­wa


Źródła:

Wiktionary

Skałoczep

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. mię­czak ży­ją­cy na ska­łach


Źródła:

Wiktionary

Skałodrzew

two­rzy­wo otrzy­my­wa­ne z mie­sza­ni­ny tlen­ku ma­gne­zu, chlor­ku ma­gne­zu, tro­cin, pia­sku i pig­men­tów; ksy­lo­lit


Źródła:

SJP.pl

Skałosz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) daw. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Hyrax., gó­ra­lek, współ­cze­śnie za­li­cza­ne do ro­dzi­ny gó­ral­ko­wa­tych


Źródła:

Wiktionary

Skałotocz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) or­ga­nizm ro­ślin­ny lub zwie­rzę­cy, ma­ją­cy zdol­ność do me­cha­nicz­ne­go lub che­micz­ne­go drą­że­nia skał, głów­nie wa­pien­nych


Ska­ło­tocz ("Pho­las dac­ty­lus") – ga­tu­nek ja­dal­ne­go małża z ro­dzi­ny ska­ło­to­czo­wa­tych (Pho­la­di­dae), wy­stę­pu­ją­cy w mo­rzach u wy­brze­ży Eu­ro­py.

Ma owal­ną, wy­dłu­żo­ną musz­lę o śred­ni­cy do 8 cm (11 cm). Za po­mo­cą przys­saw­ki na nodze przy­cze­pia się do mięk­kich skał (np.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skałotwórczy

two­rzą­cy skały


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który skut­ku­je two­rze­niem skał

 (1.2) taki, który jest bu­dul­cem skał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skałowo

Ska­ło­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie poz­nań­skim, w gmi­nie Ko­strzyn.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.

We wsi dzia­ła schro­ni­sko dla zwie­rząt ot­war­te w 2015 i ob­słu­gu­ją­ce je­de­na­ście gmin po­wia­tu poz­nań­skie­go oraz gminę Nekla.


Źródła:

Wikipedia

Skałowron

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ska­ło­wro­nów


Ska­ło­wron ("Cor­co­rax me­la­nor­hamp­hos") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka z ro­dzi­ny ska­ło­wro­nów (Cor­co­ra­ci­dae). Jest en­de­mi­tem wschod­niej i po­łud­nio­wo-wschod­niej Au­stra­lii. Nie jest za­gro­żo­ny. Jego za­sięg wy­stę­po­wa­nia jest sza­co­wa­ny na około 2 800 000 km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Ska­nią, do­ty­czą­cy Ska­nii


Źródła:

Wiktionary

Skażać

wpro­wa­dzać do cze­goś ele­men­ty szkod­li­we dla istot ży­wych, za­tru­wać


Źródła:

SJP.pl

Skażenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ska­zić.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skecz

dow­cip sce­nicz­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) krót­ka, za­baw­na scen­ka sta­no­wią­ca zam­knię­tą ca­łość


Skecz (ang. "sketch co­me­dy") – ka­ba­re­to­wy lub estra­do­wy krót­ki utwór sce­nicz­ny (li­te­rac­ki), stwo­rzo­ny w celu wy­wo­ła­nia śmie­chu u wi­dzów. Opar­ty na żywym dia­lo­gu i ko­micz­nych sy­tu­a­cjach. Cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną ske­czu jest za­ska­ku­ją­ca pu­en­ta, po­dob­nie jak w dow­ci­pie. Nie­kie­dy jed­nak­że pu­en­ta staje się zby­tecz­na, je­że­li treść lub ak­tor­stwo wy­wo­łu­je za­mie­rzo­ny efekt ro­zba­wie­nia pu­blicz­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skeczowy

przy­miot­nik od: skecz


Źródła:

SJP.pl

Skeczyk

zdrob­nie­nie od: skecz


Źródła:

SJP.pl

Skeet

[czy­taj: skit] spor­to­wa kon­ku­ren­cja strze­lec­ka, po­le­ga­ją­ca na strze­la­niu do ma­łych obiek­tów rzu­co­nych w po­wie­trze; skit


Skeet – dzie­dzi­na strze­lect­wa spor­to­we­go, w któ­rej z gład­ko­lu­fo­wych strzelb śru­to­wych od­da­je się strza­ły do ce­ra­micz­nych rzut­ków wy­rzu­ca­nych z ma­szyn umie­szczo­nych w dwóch bud­kach (ni­skiej i wy­so­kiej), umie­szczo­nych po bo­kach pola pod róż­nym kątem. W ske­e­cie strze­la się z ośmiu sta­no­wisk, z któ­rych sie­dem jest roz­mie­szczo­nych po łuku łą­czą­cym obie budki a ósme w cen­tral­nym punk­cie mię­dzy bud­ka­mi na osi pola.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skejciak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. skejt


Źródła:

Wiktionary

Skejciara

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) de­sko­rol­cia­ra


Źródła:

Wiktionary

Skejcik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) zdrobn. skejt


Źródła:

Wiktionary

Skejcior

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) skejt, de­sko­rol­karz


Źródła:

Wiktionary

Skejt

osoba jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); de­sko­rol­karz, de­sko­rol­ko­wiec, de­sko­rol­ko­wicz, de­skarz, ska­te­bo­ar­dzi­sta, skej­ter, ska­te­o­wiec, ska­ter, skate


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) slang. osoba upra­wia­ją­ca spor­ty ek­stre­mal­ne, zwy­kle czło­nek sub­kul­tu­ry osób jeż­dżą­cych na de­sko­rol­kach, rol­kach, hu­laj­no­gach lub ro­we­rach BMX, w zimie na snow­bo­ar­dzie, rza­dziej B-boy tań­czą­cy bre­ak­dan­ce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skejter

osoba jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); de­sko­rol­karz, de­sko­rol­ko­wiec, de­sko­rol­ko­wicz, de­skarz, ska­te­bo­ar­dzi­sta, skejt, ska­te­o­wiec, ska­ter, skate


Źródła:

SJP.pl

Skejterka

ko­bie­ta jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); skejt­ka, ska­ter­ka


Źródła:

SJP.pl

Skejterski

→ skej­ter


Patrz:skejter

Źródła:

SJP.pl

Skejting

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ak­tyw­ność zwią­za­na ze spor­tem ek­stre­mal­nym, jazdą na de­sko­rol­kach, rol­kach, hu­laj­no­gach lub ro­we­rach BMX, w zimie na snow­bo­ar­dzie


Źródła:

Wiktionary

Skejtka

ko­bie­ta jeż­dżą­ca na ska­te­bo­ar­dzie (de­sko­rol­ce); ska­ter­ka, skej­ter­ka


Źródła:

SJP.pl

Skejtowski

→ skejt


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z sub­kul­tu­rą skej­tów


Patrz:skejt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skeleton

jed­no­o­so­bo­we sanki wy­ści­go­we, na któ­rych za­wod­nik leży na brzu­chu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. jed­no­o­so­bo­we sanki spor­to­we, na któ­rych za­wod­nik leży na brzu­chu;

 (1.2) sport. dy­scy­pli­na spor­tu


Ske­le­ton – sport, w któ­rym do zja­zdu po torze lo­do­wym wy­ko­rzy­stu­je się jed­no­o­so­bo­we, cięż­kie (max. 50 kg) sanki spor­to­we o nisko po­ło­żo­nym środ­ku cięż­ko­ści. Umoż­li­wia­ją osią­ga­nie du­żych (do ok. 130 km/h) pręd­ko­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skeletonista

osoba upra­wia­ją­ca ske­le­ton


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. za­wod­nik jeż­dżą­cy na ske­le­to­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skeletonistka

→ ske­le­to­ni­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. za­wod­nicz­ka jeż­dżą­ca na ske­le­to­nie


Patrz:skeletonista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skene

w sta­ro­żyt­nym te­a­trze grec­kim: bu­dy­nek za or­che­strą, słu­żą­cy po­cząt­ko­wo jako skład i prze­bie­ral­nia, potem jako tło akcji sce­nicz­nej


Skene – w te­a­trach grec­kich po­cząt­ko­wo drew­nia­ny, póź­niej ka­mien­ny bu­dy­nek usy­tu­o­wa­ny na­prze­ciw wi­dow­ni (the­a­tro­nu) wzdłuż linii stycz­nej do or­che­stro­nu.

Pier­wsza skene pow­sta­ła w 465 roku p.n.e. z ini­cja­ty­wy Ajs­chy­lo­sa, który po­trze­bo­wał dla swo­ich ak­to­rów miej­sca na zmia­nę ko­stiu­mów pod­czas trwa­nia spek­ta­klu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skenning

me­to­da ba­da­nia na­rzą­dów z uży­ciem sub­stan­cji pro­mie­niot­wór­czej; scyn­ty­gra­fia, scyn­ty­lo­gra­fia, gam­mo­gra­fia


Źródła:

SJP.pl

Skepsis

wąt­pie­nie o obiek­tyw­nym ist­nie­niu zja­wisk; scep­ty­cyzm


Źródła:

SJP.pl

Skeptycyzm

daw­niej: scep­ty­cyzm;
1. po­wąt­pie­wa­nie w coś; nie­uf­ność, po­dejrz­li­wość, nie­do­wie­rza­nie;
2. sta­no­wi­sko fi­lo­zo­ficz­ne odrzu­ca­ją­ce moż­li­wość uzy­ska­nia wie­dzy wia­ry­god­nej, pew­nej


Źródła:

SJP.pl

Skeptyczny

daw­niej: pod­cho­dzą­cy z re­zer­wą do ob­ser­wo­wa­nych zja­wisk, za­cho­wań, wąt­pią­cy w po­wo­dze­nie dzia­łań; scep­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Skesonować

usta­wić śluzę po­wietrz­ną ke­so­nu w cza­sie tran­spor­tu pra­cow­ni­ków, ma­te­ria­łów oraz na­rzę­dzi


Źródła:

SJP.pl

Sketchnoting

[czy­taj: skecz­no­uł­ting] me­to­da no­to­wa­nia łą­czą­ca słowa, ry­sun­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) eduk. no­to­wa­nie wi­zu­al­ne, zapis tre­ści np. słu­cha­ne­go wy­kła­du w for­mie haseł, sym­bo­li, kształ­tów, strza­łek, ikon itp.


Sketch­no­ting (z ang. "sketch" – szkic i "no­ting" – no­to­wać), ina­czej no­to­wa­nie gra­ficz­ne lub wi­zu­al­ne; mne­mo­tech­ni­ka, me­to­da ułat­wia­ją­ca za­pa­mię­ty­wa­nie in­for­ma­cji po­le­ga­ją­ca na two­rze­niu wi­zu­al­nych no­ta­tek; forma wspo­ma­ga­ją­ca pro­ces za­pa­mię­ty­wa­nia dzię­ki prze­no­sze­niu uzy­ska­nych in­for­ma­cji do po­sta­ci gra­ficz­nej, ręcz­nie wy­ko­ny­wa­nych pro­stych ry­sun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sketchnotka

[czy­taj: skecz­not­ka] no­tat­ka wi­zu­al­na łą­czą­ca ry­sun­ki i tekst


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) eduk. no­tat­ka wi­zu­al­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skeumorfizm

do­kład­ne odt­wo­rze­nie kształ­tu, barwy i funk­cji ory­gi­nal­ne­go przed­mio­tu w za­stęp­czym ma­te­ria­le


Ske­u­mor­fizm (gr. "skeúos" „na­czy­nie, przed­miot” + "morphé" „po­stać, kształt”) – odt­wo­rze­nie wła­ści­wo­ści, kształ­tu, tek­stu­ry, barwy lub funk­cji przed­mio­tu ory­gi­nal­ne­go w ma­te­ria­le za­stęp­czym. Al­ter­na­tyw­nie opi­sy­wa­ny jest jako ele­ment we wzor­nict­wie lub struk­tu­rze no­we­go obiek­tu, nie­ma­ją­cy żad­nej funk­cji użyt­ko­wej, lecz ko­niecz­ny w ory­gi­nal­nie uży­tym ma­te­ria­le lub kon­struk­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ski

daw­niej: narty


Ski – mia­sto w Nor­we­gii w okrę­gu Akers­hus w gmi­nie Nor­dre Follo. Do 2020 sta­no­wi­ło rów­nież osob­ną gminę.

Ski jest dru­gim co do wiel­ko­ści mia­stem w Akers­hus po Oslo, za­miesz­ka­nym przez 19 357 osób (dane z 2017 roku).

W miej­sco­wo­ści jest sta­cja ko­le­jo­wa Ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ski-Alpinistyczny

→ ski-al­pi­nizm; skial­pi­ni­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Ski-Alpinizm

nar­ciar­stwo wy­so­ko­gór­skie; skial­pi­nizm


Źródła:

SJP.pl

Skiagrafia

1) świa­tło­cień wpro­wa­dzo­ny po raz pier­wszy do ma­lar­stwa grec­kie­go w dru­giej po­ło­wie V wieku p.n.e. przez Apol­lo­do­ro­sa z Aten. Tech­ni­ka ta po­le­ga na takim ze­sta­wie­niu barw obok sie­bie, że z da­le­ka da­wa­ły wy­o­bra­że­nie trój­wy­mia­ro­wo­ści.

2) kie­ru­nek w ma­lar­stwie grec­kim (ma­lar­stwo świa­tło­cie­nio­we, iluz­jo­ni­stycz­ne) roz­wi­ja­ją­cy się od końca V wieku p.n.e.


Źródła:

Wikipedia

Skialpinista

[czy­taj: ski-al­pi­ni­sta] osoba upra­wia­ją­ca nar­ciar­stwo wy­so­ko­gór­skie


Źródła:

SJP.pl

Skialpinistka

[czy­taj: ski-al­pi­nist­ka] ko­bie­ta upra­wia­ją­ca nar­ciar­stwo wy­so­ko­gór­skie


Źródła:

SJP.pl

Skialpinistyczny

→ skial­pi­nizm [czy­taj: ski-al­pi­ni­stycz­ny]; ski-al­pi­ni­stycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Skialpinizm

[czy­taj: ski-al­pi­nizm] nar­ciar­stwo wy­so­ko­gór­skie; ski-al­pi­nizm


Skial­pi­nizm, nar­ciar­stwo wy­so­ko­gór­skie – ro­dzaj spor­tu nar­ciar­skie­go, w któ­rym za­wod­ni­cy pod­cho­dzą i zjeż­dża­ją na nar­tach oraz nie­rzad­ko uży­wa­ją umie­jęt­no­ści i sprzę­tu al­pi­ni­stycz­ne­go pod­czas ści­ga­nia się w te­re­nie gór­skim. Wy­róż­nia się także dy­scy­pli­nę sprin­ter­ską, w któ­rej za­wod­ni­cy ści­ga­ją się po krót­kiej spe­cjal­nie przy­go­to­wa­nej sztucz­nej tra­sie, za­wie­ra­ją­cej zaz­wy­czaj kilka pod­bie­gów, od­cin­ków spe­cjal­nych w ra­kach i nar­ta­mi na ple­cach oraz zja­zdów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skiaskop

urzą­dze­nie wy­ko­rzy­stu­ją­ce wiąz­kę świa­tła od­bi­tą od lu­ster­ka, które poz­wa­la zba­dać wiel­kość wady wzro­ku


Źródła:

SJP.pl

Skiaskopia

me­to­da ba­da­nia wad wzro­ku, po­le­ga­ją­ca na ob­ser­wa­cji cie­nia po­ru­sza­ją­ce­go się w obrę­bie źre­ni­cy przy oś­wiet­le­niu oka za po­mo­cą wzier­ni­ka - skia­sko­pu; re­ti­no­sko­pia


Źródła:

SJP.pl

Skiathlon

[czy­taj: skjat­lon] kon­ku­ren­cja w bie­gach nar­ciar­skich zło­żo­na z dwóch czę­ści po­ko­ny­wa­nych róż­ny­mi sty­la­mi; bieg łą­czo­ny


Źródła:

SJP.pl

Skiatron

lampa elek­tro­no­pro­mie­nio­wa o ekra­nie te­ne­bre­scen­cyj­nym


Źródła:

SJP.pl

Skiba

1. wąski, wy­brzu­szo­ny pas gleby two­rzą­cy się pod­czas ora­nia
2. re­gio­nal­nie: krom­ka chle­ba, pajda


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) grubo ukro­jo­na krom­ka chle­ba

 (1.2) wąski pas gleby pod­cię­ty przez pług, od­wró­co­ny i odło­żo­ny na bok w cza­sie orki

 (1.3) gw-pl|Poz­nań. kra­dzież


Zo­bacz też: Skiba w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Skiba – wąski pas roli pod­cię­ty le­mie­szem pra­cu­ją­ce­go pługa, od­wró­co­ny i odło­żo­ny na bok w cza­sie orki. Pługi tra­dy­cyj­ne od­kła­da­ją skiby tylko w jedną stro­nę – w prawo, na­to­miast pługi obra­cal­ne i wa­ha­dło­we – w prawo lub w lewo, dzię­ki czemu można wy­ko­nać orkę jed­no­stron­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skibanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ski­bać.


Źródła:

Wiktionary

Skibać

cza­sow­nik

 (1.1) reg. pozn. - kraść


Źródła:

Wiktionary

Skibicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skibike

[czy­taj: ski­bajk] rower przez­na­czo­ny do jazdy po te­re­nach wy­so­ko­gór­skich


Źródła:

SJP.pl

Skibin

Zo­bacz też: Ski­bin – część mia­sta Rad­ków.

Ski­bin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie ra­dzie­jow­skim, w gmi­nie Ra­dzie­jów.


Źródła:

Wikipedia

Skibiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skibka

zdrob­nie­nie od: skiba


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg. pozn. krom­ka chle­ba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skibniewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skibno

Skib­no (do 1945 niem.: "Schübben") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Sia­nów.

We­dług da­nych z 30 czerw­ca 2003 r. wieś miała 761 miesz­kań­ców.

Skib­no po­ło­żo­ne jest przy linii ko­le­jo­wej 202 (Gdańsk-Star­gard, sta­cja ko­le­jo­wa Skib­no).


Źródła:

Wikipedia

Skibob

po­jazd przez­na­czo­ny do jazdy na śnie­gu, sta­no­wią­cy kom­bi­na­cję nart i ro­we­ru


Ski­bo­by – in­dy­wi­du­al­ny sport zi­mo­wy, w któ­rym za­wod­nik sie­dząc po­ru­sza się na po­jeź­dzie sta­no­wią­cym po­łą­cze­nie nart i ro­we­ru. Do­dat­ko­wo za­wod­ni­cy dy­spo­nu­ją dwie­ma ma­ły­mi nar­ta­mi przy­mo­co­wa­ny­mi do butów, które po­ma­ga­ją im utrzy­mać sta­bil­ność pod­czas jazdy. Za­wo­dy ski­bo­bo­we roz­gry­wa­ne są w sla­lo­mie, gi­gan­cie i su­per­gi­gan­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skibobowy

→ ski­bob


Patrz:skibob

Źródła:

SJP.pl

Skiboby

dy­scy­pli­na spor­to­wa - jazda na czas na ski­bo­bie


Źródła:

SJP.pl

Skibowiec

osiew­nik ski­bo­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny sprę­ży­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skibowy

przy­miot­nik od: skiba


Źródła:

SJP.pl

Skibus

au­to­bus do­wo­żą­cy nar­cia­rzy do wy­cią­gów


Źródła:

SJP.pl

Skichany

taki, który się ski­chał (mi­mo­wol­nie oddał kał); zes­ra­ny


Źródła:

SJP.pl

Skichać

po­tocz­nie: ski­chać się - mi­mo­wol­nie oddać kał; zes­rać się


Źródła:

SJP.pl

Skicross

[czy­taj: ski­kros] wy­ści­gi nar­ciar­skie roz­gry­wa­ne na tra­sie zja­zdo­wej


Ski­cross (także skier­cross, skier-X) – je­dy­na kon­ku­ren­cja nar­ciar­ska po­le­ga­ją­ca na bez­poś­red­nich wy­ści­gach nar­cia­rzy al­pej­skich, ja­dą­cych czwór­ka­mi (lub szóst­ka­mi) na jed­nej, spe­cjal­nie przy­go­to­wa­nej tra­sie zja­zdo­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skicrossowy

→ ski­cross [czy­taj: ski­kro­so­wy]


Źródła:

SJP.pl

Skidniów

Skid­niów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie gło­gow­skim, w gmi­nie Kotla.


Źródła:

Wikipedia

Skidoo

[czy­taj: skiDU] sanie mo­to­ro­we na gą­sie­ni­cach


Ski­doo – opu­szczo­ne mia­sto w sta­nie Ka­li­for­nia na te­re­nie Parku Na­ro­do­we­go Do­li­na Śmier­ci. Sław­ne na po­cząt­ku XX wieku, gdy w oko­li­cach od­kry­to złoto. Miesz­kań­cy odesz­li po kilku la­tach. Nie po­zo­sta­ły żadne bu­dyn­ki w sta­nie uży­wal­no­ści. Reszt­ki są cza­sem od­wie­dza­ne przez pa­sjo­na­tów miast du­chów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skieblewo

Skie­ble­wo ( Скеблева, Skie­ble­vas) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie au­gu­stow­skim, w gmi­nie Lipsk.

W okre­sie II RP sie­dzi­ba wiej­skiej gminy Kur­jan­ka w po­wie­cie au­gu­stow­skim. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skiepszczać

po­tocz­nie:
1. czy­nić coś kiep­skim, nie­cie­ka­wym;
2. skiep­szczać się - sta­wać się kiep­skim, po­gar­szać się


Źródła:

SJP.pl

Skiepściały

taki, który skiep­ściał


Źródła:

SJP.pl

Skiepścieć

1. po­tocz­nie: stać się kiep­skim; zmi­zer­nieć, zbied­nieć;
2. gwa­ro­wo: stra­cić rozum; zgłu­pieć


Źródła:

SJP.pl

Skiepścić

po­tocz­nie:
1. zep­suć, zro­bić coś źle;
2. skiep­ścić się - po­gor­szyć się, zep­suć się


Źródła:

SJP.pl

Skiera

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skierbieszowianin

miesz­ka­niec Skier­bie­szo­wa


Źródła:

SJP.pl

Skierbieszowianka

miesz­kan­ka Skier­bie­szo­wa


Źródła:

SJP.pl

Skierbieszowski

przy­miot­nik od: Skier­bie­szów


Źródła:

SJP.pl

Skierbieszów

wieś w Pol­sce


Skier­bie­szów – wieś w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w do­li­nie rzeki Wo­li­cy, na te­re­nie Dzia­łów Gra­bo­wiec­kich.

Miej­sco­wość jest so­łect­wem, sie­dzi­bą władz gminy Skier­bie­szów. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 1408 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skierdż

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. kre­so­we pa­stuch


Źródła:

Wiktionary

Skiereszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skierka

zdrob­nie­nie od: skra


Skier­ka – ro­dzaj grzy­bów z rzędu rdzow­ców ("Puc­ci­nia­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skierkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skierniewice

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) mia­sto po­wia­to­we w Pol­sce, we wschod­niej czę­ści wo­je­wództ­wa łódz­kie­go;


Skier­nie­wi­ce – mia­sto na pra­wach po­wia­tu po­ło­żo­ne w cen­tral­nej Pol­sce, ge­o­gra­ficz­nie i hi­sto­rycz­nie le­żą­ce na Ma­zo­wszu, na Rów­ni­nie Ło­wic­ko-Błoń­skiej, w po­ło­wie drogi mię­dzy War­sza­wą a Ło­dzią. Ad­mi­ni­stra­cyj­nie mia­sto na­le­ży do wo­je­wództ­wa łódz­kie­go. Mia­sto było sto­li­cą wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go w la­tach 1975–1998.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skierniewicki

przy­miot­nik od: Skier­nie­wi­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skier­nie­wi­ca­mi, do­ty­czą­cy Skier­nie­wic, po­cho­dzą­cy ze Skier­nie­wic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skierniewickie

przy­miot­nik od: Skier­nie­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Skierniewiczanin

miesz­ka­niec Skier­nie­wic


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Skier­nie­wic

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca ze Skier­nie­wic, uro­dzo­na w Skier­nie­wi­cach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skierniewiczanka

miesz­kan­ka Skier­nie­wic


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Skier­nie­wic

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca ze Skier­nie­wic, uro­dzo­na w Skier­nie­wi­cach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skierniewka

rzeka w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skierowanie

po­le­ce­nie na pi­śmie wy­da­ne w celu przy­ję­cia kogoś przez wy­mie­nio­ną pla­ców­kę, in­sty­tu­cję; także pismo za­wie­ra­ją­ce takie po­le­ce­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ro­dzaj pi­sem­ne­go po­le­ce­nia przy­ję­cia kogoś przez okre­ślo­ną pla­ców­ka­a­ców­kę

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skie­ro­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skierować

1. nadać cze­muś od­po­wied­ni kie­ru­nek
2. skie­ro­wać się - udać się w okre­ślo­nym kie­run­ku


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kie­ro­wać)

 (1.1) nadać cze­muś okre­ślo­ny kie­ru­nek; wy­słać coś w ja­kimś kie­run­ku, w okre­ślo­ną stro­nę

cza­sow­nik zwrot­ny

 (2.1) udać się do­kądś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skierowywać

1. na­da­wać cze­muś od­po­wied­ni kie­ru­nek
2. skie­ro­wy­wać się - uda­wać się w okre­ślo­nym kie­run­ku


Źródła:

SJP.pl

Skierski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skiełbasić

skieł­ba­sić się - po­tocz­nie:
1. zmą­cić się, zag­mat­wać się, skom­pli­ko­wać się;
2. zep­suć się, po­gor­szyć się


Źródła:

SJP.pl

Skiełbaszony

po­tocz­nie: taki, który się skieł­ba­sił


Źródła:

SJP.pl

Skiełkować

1. o na­sio­nach, ro­śli­nach: wy­pu­ścić pier­wsze pędy; wy­kieł­ko­wać, za­kieł­ko­wać;
2. spo­wo­do­wać szyb­kie wyt­wo­rze­nie pędów na­sion, bulw, kłą­czy;
3. pow­stać jako za­lą­żek cze­goś w okre­ślo­nym miej­scu lub cza­sie; wy­kieł­ko­wać


cza­sow­nik

 (1.1) do­pro­wa­dzić do wy­pu­szcze­nia pędów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skiełkowywać

1. o na­sio­nach, ro­śli­nach: wy­pu­szczać pier­wsze pędy; kieł­ko­wać;
2. po­wo­do­wać szyb­kie wyt­wo­rze­nie pędów na­sion, bulw, kłą­czy


Źródła:

SJP.pl

Skif

skiff;
1. ro­dzaj łodzi spor­to­wej przez­na­czo­nej dla jed­nej osoby, wy­po­sa­żo­nej w jedną parę dłu­gich wio­seł;
2. wy­ści­gi na ło­dziach o tej samej naz­wie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skiff

skif;
1. ro­dzaj łodzi spor­to­wej przez­na­czo­nej dla jed­nej osoby, wy­po­sa­żo­nej w jedną parę dłu­gich wio­seł;
2. wy­ści­gi na ło­dziach o tej samej naz­wie


Źródła:

SJP.pl

Skiffistka

wio­ślar­ka spe­cja­li­zu­ją­ca się w pły­wa­niu skif­fem; ski­fist­ka


Źródła:

SJP.pl

Skiffle

ro­dzaj mu­zy­ki roz­ryw­ko­wej, szcze­gól­nie po­pu­lar­ny w Wiel­kiej Bry­ta­nii w la­tach pięć­dzie­sią­tych


Skif­fle – ro­dzaj mu­zy­ki folk, z wpły­wa­mi jazzu i blu­e­sa, wy­ko­ny­wa­nej prze­waż­nie na róż­ne­go ro­dza­ju za­im­pro­wi­zo­wa­nych in­stru­men­tach czy wręcz przed­mio­tach co­dzien­ne­go użyt­ku, ta­kich jak tara, grze­bień czy gar­nek, a także banjo, har­mo­nij­ka ustna i kazoo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skiffle'owy

→ skif­fle [czy­taj: ski­flo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Skifista

spor­to­wiec bio­rą­cy udział w wy­ści­gu ski­fów


Ski­fi­sta – osoba upra­wia­ją­ca wio­ślar­stwo w ka­te­go­rii je­dy­nek – łodzi jed­no­o­so­bo­wych (dwu­wio­sło­wych).

Do pol­skich skif­fi­stów z naj­więk­szy­mi osią­gnię­cia­mi spor­to­wy­mi na­le­żą m.in.: Te­o­dor Ko­cer­ka, Ka­je­tan Bro­niew­ski, Roger Verey, Natan Wę­grzyc­ki-Szym­czyk, Zdzi­sław Bro­mek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skifistka

wio­ślar­ka spe­cja­li­zu­ją­ca się w pły­wa­niu ski­fem; skif­fist­ka


Źródła:

SJP.pl

Skijöring

[czy­taj: ski­je­ring albo szi­sje­ring] sport zi­mo­wy, w któ­rym zwie­rzę lub po­jazd cią­gnie na lince osobę na nar­tach; ski­ring, skikjöring


Skijöring, rza­dziej skikjöring (wym. szi­sjy­rink lub ski­je­rink) – ro­dzaj spor­tu zi­mo­we­go po­le­ga­ją­ce­go na wy­ści­gu na śnie­gu nar­cia­rzy (ma­sze­rów) cią­gnię­tych przez zwie­rzę­ta (zaz­wy­czaj po­je­dyn­cze­go konia, ale także np. przez psi za­przęg) albo po­jazd (mo­to­cykl, sku­ter śnież­ny itp.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skikjöring

[czy­taj: ski­je­ring albo szi­sje­ring] sport zi­mo­wy, w któ­rym zwie­rzę lub po­jazd cią­gnie na lince osobę na nar­tach; ski­ring, skijöring


Źródła:

SJP.pl

Skiknąć

po­tocz­nie: po­dejść do­kądś; sko­czyć


Źródła:

SJP.pl

Skill

po­tocz­nie: umie­jęt­ność, zdol­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. czy­jaś szcze­gól­na umie­jęt­ność

 (1.2) in­form. war­tość licz­bo­wa opi­su­ją­ca po­ziom umie­jęt­no­ści po­sta­ci, gra­cza lub prze­ciw­ni­ka w grze fa­bu­lar­nej;

 (1.3) in­form. sa­mo­dziel­ny, ustruk­tu­ry­zo­wa­ny pa­kiet in­struk­cji i wie­dzy, który poz­wa­la agen­tom AI na wy­ko­ny­wa­nie kon­kret­nych, pow­ta­rzal­nych zadań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skimboard

[czy­taj: skim­bord] sport wodny po­le­ga­ją­cy na śliz­ga­niu się na desce po fali lub płyt­kiej war­stwie wody; skim­bo­ar­ding


Źródła:

SJP.pl

Skimboarder

[czy­taj: skim­bor­der] osoba upra­wia­ją­ca sport wodny po­le­ga­ją­cy na śliz­ga­niu się na desce po fali lub płyt­kiej war­stwie wody


Źródła:

SJP.pl

Skimboarderka

→ skim­bo­ar­der [czy­taj: skim­bor­der]


Źródła:

SJP.pl

Skimboarding

[czy­taj: skim­bor­ding] sport wodny po­le­ga­ją­cy na śliz­ga­niu się na desce po fali lub płyt­kiej war­stwie wody; skim­bo­ard


Skim­bo­ar­ding (skim­bo­ard) – sport wodny po­le­ga­ją­cy na jeź­dzie (śliz­gu) na desce po fali lub płyt­kiej war­stwie wody.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skimia

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ru­to­wa­tych; skim­mia


Źródła:

SJP.pl

Skimmer

[czy­taj: ski­mer] urzą­dze­nie w ban­ko­ma­cie umoż­li­wia­ją­ce ko­pio­wa­nie da­nych z paska ma­gne­tycz­ne­go lub chipa karty płat­ni­czej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. techn. urzą­dze­nie do­ko­nu­ją­ce nie­le­gal­ne­go sko­pio­wa­nia paska ma­gne­tycz­ne­go karty płat­ni­czej

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) osoba do­ko­nu­ją­ca nie­le­gal­ne­go sko­pio­wa­nia paska ma­gne­tycz­ne­go karty płat­ni­czej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skimmia

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ru­to­wa­tych; ski­mia


Skim­mia ("Skim­mia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ru­to­wa­tych. Obej­mu­je 7 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją w cie­plej­szych re­gio­nach Azji Wschod­niej i Po­łud­nio­wo-Wschod­niej – od Af­ga­ni­sta­nu, po­przez Hi­ma­la­je po Ja­po­nię, na po­łud­niu się­ga­jąc po Wiet­nam i Fi­li­pi­ny. Naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ne na ob­sza­rze Chin. Rosną w róż­nych zbio­ro­wi­skach le­śnych, kwia­ty za­py­la­ne są przez pszczo­ły. Ro­śli­ny za­wie­ra­ją al­ka­lo­i­dy. Wszyst­kie czę­ści ro­śli­ny roz­gnie­cio­ne wy­dzie­la­ją ostry aro­mat.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skimming

[czy­taj: ski­ming] nie­le­gal­ne ko­pio­wa­nie da­nych z paska ma­gne­tycz­ne­go lub chipa karty płat­ni­czej w celu do­ko­ny­wa­nia nie­le­gal­nych tran­sak­cji


Skim­ming – prze­stęp­stwo po­le­ga­ją­ce na nie­le­gal­nym sko­pio­wa­niu za­war­to­ści paska ma­gne­tycz­ne­go karty płat­ni­czej bez wie­dzy jej po­sia­da­cza w celu wyt­wo­rze­nia kopii i wy­ko­ny­wa­nia nie­u­praw­nio­nych płat­no­ści za to­wa­ry i usłu­gi lub wy­płat z ban­ko­ma­tów. Obec­nie skim­ming wy­mie­rzo­ny jest także w karty chi­po­we z ukła­da­mi nie­chro­nio­nej klasy SDA, jak i ukła­da­mi klasy DDA ucho­dzą­cy­mi za bez­piecz­niej­sze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skimpflacja

ob­ni­że­nie ja­ko­ści ofe­ro­wa­nych pro­duk­tów i usług przy jed­no­czes­nym za­cho­wa­niu lub wzro­ście ceny


Źródła:

SJP.pl

Skin

przed­sta­wi­ciel pod­kul­tu­ry mło­dzie­żo­wej wy­ra­ża­ją­cej sprze­ciw wobec norm spo­łecz­nych agre­syw­nym za­cho­wa­niem, bru­tal­no­ścią i szo­ku­ją­cym ubio­rem, wyz­na­ją­cy albo po­glą­dy ra­si­stow­skie, skraj­nie pra­wi­co­we lub na­zi­stow­skie, albo le­wi­co­we i anar­chi­stycz­ne; skin­he­ad, skin­hed


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek sub­kul­tu­ry skin­he­ad


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skinera

śro­do­wi­sko­wo: młoda dziew­czy­na na­le­żą­ca do grupy ski­nów


Źródła:

SJP.pl

Skinhead

[czy­taj: skin­hed] przed­sta­wi­ciel pod­kul­tu­ry mło­dzie­żo­wej wy­ra­ża­ją­cej sprze­ciw wobec norm spo­łecz­nych agre­syw­nym za­cho­wa­niem, bru­tal­no­ścią i szo­ku­ją­cym ubio­rem, wyz­na­ją­cy albo po­glą­dy ra­si­stow­skie, skraj­nie pra­wi­co­we lub na­zi­stow­skie, albo le­wi­co­we i anar­chi­stycz­ne; skin, skin­hed


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) kontr­kul­tu­ra mło­dzie­żo­wa pow­sta­ła pod ko­niec lat 60., cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się wy­go­lo­ny­mi lub krót­ko ostrzy­żo­ny­mi fry­zu­ra­mi jej człon­ków;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) męski czło­nek kontr­kul­tu­ry skin­he­ad (1.1)


Skin­he­ad – sub­kul­tu­ra mło­dzie­żo­wa pow­sta­ła w la­tach 60. XX wieku w Wiel­kiej Bry­ta­nii. Jej nazwa wy­wo­dzi się od cha­rak­te­ry­stycz­nych dla tej grupy wy­go­lo­nych głów lub bar­dzo krót­kich wło­sów (ang. "skin­he­ad", po­łą­cze­nie wy­ra­zów "skin", czyli „skóra”, i "head", czyli „głowa”). O jej re­pre­zen­tan­tach, "skin­he­a­dach", mówi się też w skró­cie: "skini".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skinheadka

[czy­taj: skin­hed­ka] przed­sta­wi­ciel­ka pod­kul­tu­ry mło­dzie­żo­wej wy­ra­ża­ją­cej sprze­ciw wobec norm spo­łecz­nych agre­syw­nym za­cho­wa­niem, bru­tal­no­ścią i szo­ku­ją­cym ubio­rem, wyz­na­ją­ca albo po­glą­dy ra­si­stow­skie, skraj­nie pra­wi­co­we lub na­zi­stow­skie, albo le­wi­co­we i anar­chi­stycz­ne; skin­ka, skin­hed­ka


Źródła:

SJP.pl

Skinheadowski

→ skin­he­ad; skin­he­adz­ki, skin­hedz­ki, skin­he­dow­ski, ski­now­ski


Źródła:

SJP.pl

Skinheadowy

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla sub­kul­tu­ry skin­he­a­dów


Źródła:

Wiktionary

Skinheadzki

→ skin­he­ad; skin­hedz­ki, skin­he­a­dow­ski, skin­he­dow­ski, ski­now­ski


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze skin­he­a­da­mi, do­ty­czą­cy skin­he­a­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skinhed

przed­sta­wi­ciel pod­kul­tu­ry mło­dzie­żo­wej wy­ra­ża­ją­cej sprze­ciw wobec norm spo­łecz­nych agre­syw­nym za­cho­wa­niem, bru­tal­no­ścią i szo­ku­ją­cym ubio­rem, wyz­na­ją­cy albo po­glą­dy ra­si­stow­skie, skraj­nie pra­wi­co­we lub na­zi­stow­skie, albo le­wi­co­we i anar­chi­stycz­ne; skin, skin­he­ad


Źródła:

SJP.pl

Skinhedka

przed­sta­wi­ciel­ka pod­kul­tu­ry mło­dzie­żo­wej wy­ra­ża­ją­cej sprze­ciw wobec norm spo­łecz­nych agre­syw­nym za­cho­wa­niem, bru­tal­no­ścią i szo­ku­ją­cym ubio­rem, wyz­na­ją­ca albo po­glą­dy ra­si­stow­skie, skraj­nie pra­wi­co­we lub na­zi­stow­skie, albo le­wi­co­we i anar­chi­stycz­ne; skin­ka, skin­he­ad­ka


Źródła:

SJP.pl

Skinhedowski

→ skin­hed; skin­he­adz­ki, skin­hedz­ki, skin­he­a­dow­ski, ski­now­ski


Źródła:

SJP.pl

Skinhedzki

→ skin­hed; skin­he­adz­ki, skin­he­a­dow­ski, skin­he­dow­ski, ski­now­ski


Źródła:

SJP.pl

Skinienie

po­ru­szyć ręką lub głową, wy­ra­ża­jąc coś, np. apro­ba­tę, wi­ta­jąc się lub że­gna­jąc; kiw­nąć


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) niez­nacz­ne kiw­nię­cie głową, ręką lub pal­cem na znak cze­goś, od­cza­sow­ni­ko­wy od|ski­nąć.


Ski­nie­nie głową – gest, który w więk­szo­ści kul­tur oz­na­cza przyz­wo­le­nie, zgodę, a także po­wi­ta­nie.

Są jed­nak kręgi kul­tu­ro­we, gdzie gest ten ma zgoła od­mien­ne zna­cze­nie, jak to ma miej­sce w Buł­ga­rii, Tur­cji, Al­ba­nii, Gre­cji lub w In­diach, gdzie oz­na­cza za­prze­cze­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skinio

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) lek­cew. żart. o skin­he­a­dzie


Źródła:

Wiktionary

Skinka

→ skin; skin­he­ad­ka, skin­hed­ka


Źródła:

SJP.pl

Skinner

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skinny

[czy­taj: skini] o kroju: do­kład­nie do­pa­so­wa­ny do syl­wet­ki


Źródła:

SJP.pl

Skinol

po­gard­li­wie: skin­he­ad


Źródła:

SJP.pl

Skinolski

po­gard­li­wie: skin­he­a­dow­ski


Źródła:

SJP.pl

Skinowski

→ skin; skin­he­adz­ki, skin­hedz­ki, skin­he­a­dow­ski, skin­he­dow­ski


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze ski­na­mi (skin­he­a­da­mi), do­ty­czą­cy ski­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skinąć

po­ru­szyć ręką lub głową, wy­ra­ża­jąc coś, np. apro­ba­tę, wi­ta­jąc się lub że­gna­jąc; kiw­nąć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) uczy­nić ruch głową lub ręką na znak cze­goś, zwła­szcza na znak zgody, przyz­wo­le­nia, po­wi­ta­nia lub po­że­gna­nia;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skiofil

or­ga­nizm ro­ślin­ny lub or­ga­nizm zwie­rzę­cy znaj­du­ją­cy op­ty­mal­ne wa­run­ki do życia w miej­scach za­cie­nio­nych; or­ga­nizm cie­nio­lub­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekol. or­ga­nizm cie­nio­lub­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skiofilny

o or­ga­niz­mach ro­ślin­nych i zwie­rzę­cych: ży­ją­cy w miej­scach du­że­go za­cie­nie­nia


Źródła:

SJP.pl

Skiofit

ro­śli­na przy­sto­so­wa­na do życia i naj­le­piej roz­wi­ja­ją­ca się w wa­run­kach du­że­go za­cie­nie­nia, np. przy­tu­lia wonna, przy­laszcz­ka po­spo­li­ta; ro­śli­na cie­nio­lub­na; skio­fil


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. ro­śli­na pre­fe­ru­ją­ca miej­sca ocie­nio­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skiomancja

prze­wi­dy­wa­nie przysz­ło­ści za poś­red­nict­wem du­chów osób zmar­łych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ezot. wró­że­nie z po­mo­cą du­chów zmar­łych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skioptykon

przy­rząd op­tycz­ny uży­wa­ny przy od­czy­tach do rzu­ca­nia na ekran po­więk­szo­nych obra­zów; scjop­ty­kon


Źródła:

SJP.pl

Skip

duża skrzy­nia słu­żą­ca do wy­cią­ga­nia urob­ku w ko­pal­niach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) górn. na­czy­nie wy­cią­go­we w for­mie skrzy­ni lub kubła o dużej po­jem­no­ści, za­wie­szo­ne na linie w szy­bie;

 (1.2) techn. pio­no­wy lub po­chy­ły prze­no­śnik czer­pa­ko­wy wy­ko­rzy­sty­wa­ny w za­kła­dach prze­my­sło­wych do ła­do­wa­nia ma­te­ria­łów

 (1.3) sport. w cur­lin­gu: ka­pi­tan dru­ży­ny, kie­ru­ją­cy stra­te­gią gry i de­cy­du­ją­cy o za­gra­niach;

 (1.4) bud. od­kry­ty kon­te­ner me­ta­lo­wy, przez­na­czo­ny do gro­ma­dze­nia i wy­wo­zu od­pa­dów, ła­do­wa­ny na po­jazd spe­cja­li­stycz­ny;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skipass

[czy­taj: ski­pas] kar­net umoż­li­wia­ją­cy ko­rzy­sta­nie z wy­cią­gów w obrę­bie oś­rod­ka nar­ciar­skie­go i tran­spor­tu mię­dzy sto­ka­mi, zwy­kle w po­sta­ci bre­locz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. tu­ryst. kar­net nar­ciar­ski umoż­li­wia­ją­cy ko­rzy­sta­nie z kilku wy­cią­gów w obrę­bie kom­plek­su nar­ciar­skie­go, cza­sem także z do­dat­ko­wych usług


Ski­pass (j. ang: "ski" – narty i "pass" – prze­pust­ka) – nazwa karty iden­ty­fi­ka­cyj­nej nar­cia­rza i jed­no­cze­śnie kar­ne­tu umoż­li­wia­ją­ce­go ko­rzy­sta­nie z urzą­dzeń w oś­rod­ku nar­ciar­skim lub wielu oś­rod­kach nar­ciar­skich, m.in. z wielu wy­cią­gów nar­ciar­skich, busów do­wo­żą­cych do wy­cią­gów i wy­po­sa­że­nia re­kre­a­cyj­ne­go (après-ski).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skiper

ka­pi­tan jach­tu; skip­per


Źródła:

SJP.pl

Skiperka

→ ski­per


Patrz:skiper

Źródła:

SJP.pl

Skipiały

prze­sta­rza­le: wy­ki­pieć


Źródła:

SJP.pl

Skipieć

prze­sta­rza­le: wy­ki­pieć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) o pły­nach: wrząc wy­pły­nąć; wy­pły­nąć czę­ścio­wo z na­czy­nia (zwy­kle w po­sta­ci piany); ki­piąc spły­nąć

 (1.2) przen. rzad. za­wrzeć obu­rze­niem; wzbu­rzyć się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skipjack

[czy­taj: skip­jack] ro­dzaj ame­ry­kań­skiej ża­glów­ki do dra­go­wa­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skipnąć

po­tocz­nie: po­mi­nąć, opu­ścić


Źródła:

SJP.pl

Skipowy

przy­miot­nik od: skip


Źródła:

SJP.pl

Skipper

[czy­taj: ski­per] ka­pi­tan jach­tu; ski­per


Skip­per (ski­per) – ka­pi­tan jach­tu (szcze­gól­nie jed­no­stek uczest­ni­czą­cych w re­ga­tach).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skipperka

→ skip­per [czy­taj: ski­per­ka]


Źródła:

SJP.pl

Skipperski

→ skip­per [czy­taj: ski­per­ski]


Źródła:

SJP.pl

Skipping

ćwi­cze­nie gim­na­stycz­ne: bieg w miej­scu z wy­so­kim uno­sze­niem kolan


Źródła:

SJP.pl

Skir

daw­niej w me­dy­cy­nie: rak


Źródła:

SJP.pl

Skirgiełło

Skir­gieł­ło Ol­gier­do­wicz, lit. "Skir­ga­i­la", imię chrzest­ne Iwan (ur. ok. 1354/1355, zm. przed 24 grud­nia 1394 lub 23 grud­nia 1396 w Ki­jo­wie) – na­miest­nik w Wiel­kim Księ­stwie Li­tew­skim w la­tach 1386–1392/1394, ksią­żę ki­jow­ski 1392–1396.


Źródła:

Wikipedia

Skiring

sport zi­mo­wy, w któ­rym zwie­rzę lub po­jazd cią­gnie na lince osobę na nar­tach; skikjöring, skijöring


Źródła:

SJP.pl

Skirtetoidia

ro­dzaj psy­cho­pa­tii ce­chu­ją­cy się te­a­tral­nym za­cho­wa­niem, lek­ko­myśl­no­ścią, sa­mo­wo­lą i ry­zy­kanct­wem w wa­run­kach nor­mal­nych, a wytr­wa­ło­ścią i cier­pli­wo­ścią w trud­nych sy­tu­a­cjach ży­cio­wych


Źródła:

SJP.pl

Skirtotoid

osoba o na­si­lo­nych ce­chach skir­to­ty­mii


Źródła:

SJP.pl

Skirtotymia

Skir­to­ty­mia, ina­czej typ hi­ste­ro­i­dal­ny – typ tem­pe­ra­men­tu opra­co­wa­ny przez pol­skie­go psy­chia­trę Eu­ge­niu­sza Brze­zic­kie­go jako uzu­peł­nie­nie te­o­rii kon­sty­tu­cjo­na­liz­mu Kretsch­me­ra. Jest to typ zbli­żo­ny do hi­ste­ry­ka. Kon­cep­cja skir­to­ty­mi­ka zo­sta­ła za­war­ta w dzie­le "O po­trze­bie roz­sze­rze­nia ty­po­lo­gii Kretsch­me­ra".


Źródła:

Wikipedia

Skisić

po­tocz­nie:
1. spo­wo­do­wać zak­wa­sze­nie, sfer­men­to­wa­nie cze­goś; uki­sić, zak­wa­sić;
2. pop­suć;
3. ski­sić się:
a) sfer­men­to­wać;
b) pop­suć się


Źródła:

SJP.pl

Skisnąć

po­tocz­nie:
1. ulec fer­men­ta­cji, zep­suć się; skwa­śnieć;
2. zgnu­śnieć, stra­cić ener­gię, chęć do życia i pracy


Źródła:

SJP.pl

Skisły

po­tocz­nie: sfer­men­to­wa­ny, skwa­śnia­ły, zep­su­ty


Źródła:

SJP.pl

Skit

spor­to­wa kon­ku­ren­cja strze­lec­ka, po­le­ga­ją­ca na strze­la­niu do ma­łych obiek­tów rzu­co­nych w po­wie­trze; skeet


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) muz. prze­ryw­nik mu­zycz­ny, wstaw­ka mię­dzy ut­wo­ra­mi, czę­sto na pły­tach z ga­tun­ku rap;

 (1.2) ar­chit. rel. odo­sob­nio­na bu­dow­la, pu­stel­nia dla mni­chów pra­wo­sław­nych pro­wa­dzą­cych życie su­ro­wsze niż w mo­na­sty­rach;

 (1.3) sport. kon­ku­ren­cja strze­lec­ka po­le­ga­ją­ca na strze­la­niu (naj­czę­ściej śru­tem z broni my­śliw­skiej) do ma­łych obiek­tów rzu­ca­nych w po­wie­trze


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skitno

Skit­no (niem. "Skit­ten") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie bar­to­szyc­kim, w gmi­nie Bar­to­szy­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skitour

[czy­taj: ski­tur] po­łą­cze­nie tu­ry­sty­ki, nart bie­go­wych i nart zja­zdo­wych


Źródła:

SJP.pl

Skitouring

[czy­taj: ski­tu­ring] jazda na nar­tach zja­zdo­wo-bie­go­wych; ski­tu­ring


Źródła:

SJP.pl

Skitouringowy

[czy­taj: ski­tu­rin­go­wy] zwią­za­ny z jazdą na nar­tach zja­zdo­wo-bie­go­wych; ski­tu­rin­go­wy, ski­tu­ro­wy, ski­to­u­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Skitourowiec

[czy­taj: ski­tu­ro­wiec] spor­to­wiec upra­wia­ją­cy ski­to­ur; ski­tu­ro­wiec


Źródła:

SJP.pl

Skitourowy

[czy­taj: ski­tu­ro­wy] zwią­za­ny z jazdą na nar­tach zja­zdo­wo-bie­go­wych; ski­tu­rin­go­wy, ski­to­u­rin­go­wy, ski­tu­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Skitoury

[czy­taj: ski­tur] po­łą­cze­nie tu­ry­sty­ki, nart bie­go­wych i nart zja­zdo­wych


Źródła:

SJP.pl

Skitowy

przy­miot­nik od: skit


Źródła:

SJP.pl

Skitranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ski­trać.


Źródła:

Wiktionary

Skitrać

po­tocz­nie: scho­wać, ukryć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) gwara. zło­dziej­ska: ukryć, scho­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skituring

jazda na nar­tach zja­zdo­wo-bie­go­wych; ski­to­u­ring


Źródła:

SJP.pl

Skituringowy

zwią­za­ny z jazdą na nar­tach zja­zdo­wo-bie­go­wych; ski­to­u­rin­go­wy, ski­tu­ro­wy, ski­to­u­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Skiturowiec

spor­to­wiec upra­wia­ją­cy ski­to­ur; ski­to­u­ro­wiec


Źródła:

SJP.pl

Skiturowy

zwią­za­ny z jazdą na nar­tach zja­zdo­wo-bie­go­wych; ski­to­u­rin­go­wy, ski­tu­rin­go­wy, ski­to­u­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Skitury

narty zja­zdo­wo-bie­go­we do upra­wia­nia ski­tu­rin­gu; ski­to­u­ry


Źródła:

SJP.pl

Skiz

naj­wyż­sza karta atu­to­wa w grze w ta­ro­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) atu­to­wa karta w grze w ta­ro­ka, o naj­wyż­szej ran­dze, z po­sta­cią błaz­na na awer­sie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skiśniały

rzad­ko: skis­nąć; po­tocz­nie:
1. ulec fer­men­ta­cji, zep­suć się; skwa­śnieć;
2. zgnu­śnieć, stra­cić ener­gię, chęć do życia i pracy


Źródła:

SJP.pl

Skiśnieć

rzad­ko: skis­nąć; po­tocz­nie:
1. ulec fer­men­ta­cji, zep­suć się; skwa­śnieć;
2. zgnu­śnieć, stra­cić ener­gię, chęć do życia i pracy


Źródła:

SJP.pl

Skiśnięty

zep­su­ty pod wpły­wem fer­men­ta­cji; ski­sły, skwa­śnia­ły


Źródła:

SJP.pl

Skjer

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) gra­ni­to­wa wy­sep­ka o po­wierzch­ni wy­gła­dzo­nej przez lo­do­wiec i fale mor­skie, wy­stę­pu­ją­ca u wy­brze­ży Pół­wy­spu Skan­dy­naw­skie­go; scher, skjor, szer, szkier


Źródła:

SJP.pl

Skjor

(zwy­kle w licz­bie mno­giej) gra­ni­to­wa wy­sep­ka o po­wierzch­ni wy­gła­dzo­nej przez lo­do­wiec i fale mor­skie, wy­stę­pu­ją­ca u wy­brze­ży Pół­wy­spu Skan­dy­naw­skie­go; scher, skjer, szer, szkier


Źródła:

SJP.pl

Sklarowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skla­ro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Sklaryfikować

uczy­nić kla­row­nym, uści­ślić


Źródła:

SJP.pl

Sklasyfikować

1. zde­fi­nio­wać w ja­kiejś dzie­dzi­nie ka­te­go­rie, sy­ste­ma­tycz­ny po­dział na grupy;
2. przy­po­rząd­ko­wać ele­men­ty do okre­ślo­nych ka­te­go­rii;
3. do­ko­nać oceny we­dług przy­ję­tych kry­te­riów


Źródła:

SJP.pl

Skleina

miej­sce po­łą­cze­nia przed­mio­tów za po­mo­cą kleju; spo­i­na


Źródła:

SJP.pl

Skleinowy

przy­miot­nik od: skle­i­na


Źródła:

SJP.pl

Skleić

1. spoić, złą­czyć za po­mo­cą kleju;
2. ze­brać w ca­łość, skom­po­no­wać, uło­żyć


Źródła:

SJP.pl

Sklejanka

przed­miot skle­jo­ny z pa­pie­ru


Źródła:

SJP.pl

Sklejać

ła­czyć kilka przed­mio­tów za po­mo­cą kleju lub innej sub­stan­cji wią­żą­cej


Źródła:

SJP.pl

Sklejenie

1. spoić, złą­czyć za po­mo­cą kleju;
2. ze­brać w ca­łość, skom­po­no­wać, uło­żyć


Źródła:

SJP.pl

Sklejka

1. płyta skle­jo­na z nie­pa­rzy­stej licz­by for­ni­rów; dykta
2. miej­sce skle­je­nia dwu od­cin­ków filmu, błony lub pa­pie­ru fo­to­gra­ficz­ne­go


Sklej­ka (po­tocz­nie dykta, z niem. "Dick­te") – ma­te­riał kom­po­zy­to­wy skle­jo­ny z krzy­żu­ją­cych się cien­kich warstw drew­na (obło­gów). Zwy­kle skła­da się z nie­pa­rzy­stej ich licz­by. Sklej­ki wyt­wa­rza się z róż­nych ga­tun­ków drew­na, naj­czę­ściej z brzo­zy, olchy, sosny, rza­dziej z buku lub z drzew eg­zo­tycz­nych. Wew­nętrz­ne war­stwy sklej­ki czę­sto są z in­ne­go, tań­sze­go ga­tun­ku niż zew­nętrz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sklejkowy

przy­miot­nik od: sklej­ka


Źródła:

SJP.pl

Sklenica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) śrpol. szkla­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Sklep

1. po­mie­szcze­nie, w któ­rym jest coś sprze­da­wa­ne;
2. re­gio­nal­nie: piw­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hand. po­mie­szcze­nie z wej­ściem od ulicy, gdzie sprze­da­je się to­wa­ry

 (1.2) daw. gw-pl|Poz­nań., gw-pl|Górny Śląsk, Ma­zu­ry. piw­ni­ca

 (1.3) daw. sufit

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: skle­pić

 (2.2) 2. os. lp. rozk. od: skle­pać


Sklep – po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne na cele hand­lo­we, któ­re­go wnę­trze jest do­stęp­ne dla ogółu kon­su­men­tów.

Z punk­tu wi­dze­nia mar­ke­tin­gu jest to miej­sce pro­wa­dze­nia mer­chan­di­sin­gu, czyli wpły­wa­nia na za­cho­wa­nia klien­tów po­przez wy­strój po­mie­szcze­nia i spo­sób pre­zen­ta­cji to­wa­rów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sklepać

uczy­nić przed­miot me­ta­lo­wy pła­skim lub cien­kim przez kle­pa­nie


Źródła:

SJP.pl

Sklepiać

1. wzno­sić nad czymś skle­pie­nie; zas­kle­piać;
2. two­rzyć skle­pie­nie nad czymś;
3. skle­piać się - za­my­kać się nad czymś w for­mie skle­pie­nia


Źródła:

SJP.pl

Sklepiczarka

→ skle­pi­czarz; skle­pi­kar­ka


Źródła:

SJP.pl

Sklepiczarz

skle­pi­karz


Źródła:

SJP.pl

Sklepiczek

zdrob­nie­nie od: sklep


Źródła:

SJP.pl

Sklepiczyna

nędz­ny, lichy skle­pik


Źródła:

SJP.pl

Sklepienie

1. kon­struk­cja bu­dow­la­na w kształ­cie łuku, za­my­ka­ją­ca od góry prze­strzeń bu­dyn­ku;
2. po­zio­ma belka ogra­ni­cza­ją­ca od góry otwór okien­ny lub drzwio­wy i pod­trzy­mu­ją­ca mur ponad nim;
3. skle­pie­nie nie­bie­skie - wi­docz­na nad zie­mią po­zor­na po­wierzch­nia ku­li­sta, któ­rej kra­wę­dzią jest ho­ry­zont; fir­ma­ment, nie­bos­kłon;
4. w ana­to­mii: kon­struk­cja kost­na gór­nej czę­ści czasz­ki lub stopy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ar­chit. bud. łu­ko­wa­ta kon­struk­cja ar­chi­tek­to­nicz­na, za­my­ka­ją­ca od góry wew­nętrz­ną prze­strzeń bu­dow­li;

 (1.2) pot. górna część po­mie­szcze­nia lub groty wi­dzia­na od spodu

 (1.3) książk. poet. niebo, fir­ma­ment

 (1.4) me­te­o­rol. chmu­ry po­kry­wa­ja­ce fir­ma­ment

 (1.5) anat. górna część czasz­ki

 (1.6) anat. wierzch­nia część stopy

 (1.7) czyn­ność skle­pia­nia


Skle­pie­nie – kon­struk­cja bu­dow­la­na o prze­kro­ju krzy­wo­li­nio­wym, słu­żą­ca do przy­kry­cia od góry prze­strze­ni po­mie­szcze­nia w bu­dyn­ku (w kon­struk­cji in­ży­nier­skiej), ogra­ni­czo­na mu­ra­mi, łę­ka­mi, bel­ka­mi itp. Opar­ta na ko­lum­nach, fi­la­rach, ar­ka­dach. Wy­ko­na­na z ka­mie­nia (kliń­ców), ce­gieł, be­to­nu lub żel­be­tu i ma­ją­ca, ze wzglę­du na moż­li­wość two­rze­nia uroz­ma­i­co­nych form, znacz­ny wpływ na wy­gląd i ar­chi­tek­to­nicz­ny wyraz da­ne­go po­mie­szcze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sklepieniowy

→ skle­pie­nie; skle­pien­ny


Źródła:

SJP.pl

Sklepienny

→ skle­pie­nie; skle­pie­nio­wy


Źródła:

SJP.pl

Sklepik

zdrob­nie­nie od: sklep


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od sklep

 (1.2) hand. mały sklep


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sklepikareczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: skle­pi­kar­ka


Źródła:

Wiktionary

Sklepikarka

→ skle­pi­karz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: skle­pi­karz


Patrz:sklepikarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sklepikarski

przy­miot­nik od: skle­pi­karz


Źródła:

SJP.pl

Sklepikarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hand. wła­ści­ciel skle­pu, skle­pi­ku; osoba pro­wa­dzą­ca sklep, skle­pik


Źródła:

Wiktionary

Sklepikowy

przy­miot­nik od: skle­pik


Źródła:

SJP.pl

Sklepionko

zdrob­nie­nie od: skle­pie­nie


Źródła:

SJP.pl

Sklepisko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) skle­pio­na piw­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Sklepić

1. wznieść (rza­dziej: wzno­sić) nad czymś skle­pie­nie; zas­kle­pić (rza­dziej: zas­kle­piać);
2. skle­pić się - zam­knąć się (rza­dziej: za­my­kać się) nad czymś w for­mie skle­pie­nia


Źródła:

SJP.pl

Sklepowa

przy­miot­nik od: sklep


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sprze­daw­czy­ni w skle­pie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sklepowy

przy­miot­nik od: sklep


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od: sklep

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. męż­czyz­na pra­cu­ją­cy w skle­pie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sklepywać

czy­nić przed­miot me­ta­lo­wy pła­skim lub cien­kim przez kle­pa­nie


Źródła:

SJP.pl

Sklepówka

1. po­gard­li­wie: sprze­daw­czy­ni, ek­spe­dient­ka;
2. w bu­dow­nict­wie: kli­no­wa­ta cegła do bu­do­wy skle­pień


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. sprze­daw­czy­ni w skle­pie

 (1.2) bud. ro­dzaj cegły o kli­no­wa­tym kształ­cie uży­wa­nej do bu­do­wy skle­pień


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sklereid

mocno zmi­ne­ra­li­zo­wa­na ko­mór­ka ro­ślin­na o zdrew­nia­łych ścia­nach two­rzą­ca tkan­kę - skle­ren­chy­mę


Źródła:

SJP.pl

Sklerenchyma

tkan­ka ro­ślin­na wzmac­nia­ją­ca, zbu­do­wa­na zwy­kle z mart­wych i po­dłuż­nych ko­mó­rek o ścian­kach mocno zgru­bia­łych i zdrew­nia­łych, słu­żą­ca prze­de wszyst­kim do utrzy­ma­nia sztyw­no­ści ro­śli­ny; twar­dzi­ca


Skle­ren­chy­ma (twar­dzi­ca) – tkan­ka wzmac­nia­ją­ca ro­ślin. Doj­rza­łe ko­mór­ki skle­ren­chy­ma­tycz­ne mają mocno zgru­bia­łe i na ogół sil­nie zdrew­nia­łe ścia­ny wtór­ne, in­kru­sto­wa­ne li­gni­ną, z licz­ny­mi jam­ka­mi. W cza­sie roz­wo­ju tych ko­mó­rek ich pro­to­pla­sty naj­czę­ściej za­mie­ra­ją i za­ni­ka­ją – są to więc ko­mór­ki mart­we.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sklero-

temat sło­wot­wór­czy

 (1.1) pier­wszy człon wy­ra­zów zło­żo­nych oz­na­cza­ją­cy twar­dość lub su­chość do­ty­czą­cą tego, o czym mówi drugi człon wy­ra­zu


Źródła:

Wiktionary

Sklerocieć

po­tocz­nie: do­sta­wać skle­ro­zy


Źródła:

SJP.pl

Sklerocjum

ku­li­sty lub wrze­cio­no­wa­ty przetr­wal­nik niek­tó­rych grzy­bów; skle­ro­ta


Skle­ro­cjum lub skle­ro­ta ( scle­ro­tium) – bul­wo­wa­te (zwy­kle) wyt­wo­ry grzyb­ni zbu­do­wa­ne z pa­ra­plek­tyn­chy­my, czyli gęsto splą­ta­nych strzę­pek. Są ro­dza­jem przetr­wal­ni­ków. Szcze­gól­nie zbite, zwar­te strzęp­ki znaj­du­ją się na po­wierzch­ni skle­ro­ty, two­rząc jej okry­wę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sklerodermia

przew­le­kła cho­ro­ba tkan­ki łącz­nej, ce­chu­ją­ca się po­stę­pu­ją­cym tward­nie­niem i gru­bie­niem skóry (całej lub jej czę­ści) oraz na­rzą­dów wew­nętrz­nych, np. serca, płuc, nerek, prze­ły­ku; twar­dzi­na


Źródła:

SJP.pl

Sklerofil

or­ga­nizm przy­sto­so­wa­ny do życia w śro­do­wi­sku su­chym, ma­ją­cy sil­nie ro­zbu­do­wa­ny sy­stem ko­rze­nio­wy, a w okre­sie suszy wy­ko­rzy­stu­ją­cy me­cha­niz­my poz­wa­la­ją­ce jemu na ogra­ni­cze­nie tran­spi­ra­cji; skle­ro­fit


Źródła:

SJP.pl

Sklerofit

ro­śli­na przy­sto­so­wa­na do życia w śro­do­wi­sku su­chym, ma­ją­ca sil­nie ro­zbu­do­wa­ny sy­stem ko­rze­nio­wy, a w okre­sie suszy wy­ko­rzy­stu­ją­ca me­cha­niz­my poz­wa­la­ją­ce jej na ogra­ni­cze­nie tran­spi­ra­cji; skle­ro­fil


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ekol. ro­śli­na o ogra­ni­czo­nej tran­spi­ra­cji i sil­nie roz­wi­nię­tych sy­ste­mach ko­rze­nio­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sklerometr

przy­rząd do oz­na­cza­nia twar­do­ści krysz­ta­łów


Skle­ro­metr – przy­rząd słu­żą­cy do ba­da­nia twar­do­ści skały na pod­sta­wie rysy, jaką robi na wysz­li­fo­wa­nej płyt­ce ba­da­nej skały dia­ment ob­cią­żo­ny okre­ślo­nym cię­żar­kiem. Wy­na­le­zio­ny w 1896 roku przez Tho­ma­sa Tur­ne­ra, pier­wsze­go pro­fe­so­ra me­ta­lur­gii w Wiel­kiej Bry­ta­nii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sklerometryczny

→ skle­ro­metr


Patrz:sklerometr

Źródła:

SJP.pl

Skleromochl

ro­dzaj nie­wiel­kie­go gada na­czel­ne­go ży­ją­ce­go w póź­nym tria­sie


Skle­ro­mochl ("Scle­ro­moch­lus") – ro­dzaj nie­wiel­kie­go ar­cho­za­u­ra ży­ją­ce­go w póź­nym tria­sie na obec­nych te­re­nach Eu­ro­py. Do­tych­czas od­na­le­zio­no szcząt­ki kilku osob­ni­ków, co spra­wia, że ana­to­mia zwie­rzę­cia nie jest w pełni poz­na­na. "Scle­ro­moch­lus" był praw­do­po­dob­nie dwu­noż­nym bie­ga­czem lub skocz­kiem, zdol­nym do ska­ka­nia na duże od­le­gło­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skleroproteid

biał­ko o bu­do­wie włó­kien­ko­wej, bar­dzo od­por­ne na dzia­ła­nie en­zy­mów i czyn­ni­ków che­micz­nych; skle­ro­pro­te­i­na, al­bu­mi­no­id


Źródła:

SJP.pl

Skleroproteina

biał­ko o bu­do­wie włó­kien­ko­wej, bar­dzo od­por­ne na dzia­ła­nie en­zy­mów i czyn­ni­ków che­micz­nych; skle­ro­pro­te­id, al­bu­mi­no­id


Źródła:

SJP.pl

Skleroskop

przy­rząd do oz­na­cza­nia twar­do­ści me­ta­lu


Skle­ro­skop – przy­rząd do po­mia­ru twar­do­ści stali dy­na­micz­ną me­to­dą Shore’a.

W tym przy­rzą­dzie bijak za­koń­czo­ny dia­men­to­wym ostrzem spada swo­bod­nie na mie­rzo­ną po­wierzch­nię prób­ki. Część ener­gii bi­ja­ka po­wo­du­je pow­sta­nie nie­wiel­kie­go od­ci­sku, a po­zo­sta­ła część ener­gii po­wo­du­je od­skok bi­ja­ka. Im tward­sza ba­da­na po­wierzch­nia tym od­cisk jest mniej­szy a więk­sza wy­so­kość od­sko­ku bi­ja­ka. Wy­so­kość od­sko­ku bi­ja­ka jest miarą twar­do­ści ba­da­nej prób­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sklerota

ku­li­sty lub wrze­cio­no­wa­ty przetr­wal­nik niek­tó­rych grzy­bów; skle­ro­cjum


Źródła:

SJP.pl

Sklerotom

ku­li­sty lub wrze­cio­no­wa­ty przetr­wal­nik niek­tó­rych grzy­bów; skle­ro­cjum


Źródła:

SJP.pl

Sklerotyczka

→ skle­ro­tyk


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta chora na skle­ro­zę

 (1.2) pot. po­gard. ko­bie­ta czę­sto o czymś za­po­mi­na­ją­ca

 (1.3) pot. żart. kar­tecz­ka sa­mo­przy­lep­na


Patrz:sklerotyk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sklerotyczny

→ skle­ro­za


Patrz:skleroza

Źródła:

SJP.pl

Sklerotyk

1. osoba chora na skle­ro­zę (miaż­dży­cę tęt­nic)
2. po­tocz­nie o czło­wie­ku ma­ją­cym kło­po­ty z pa­mię­cią


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na chory na skle­ro­zę

 (1.2) pot. czło­wiek czę­sto o czymś za­po­mi­na­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skleroza

1. przew­le­kła cho­ro­ba ata­ku­ją­ca tęt­ni­ce; miaż­dży­ca tęt­nic, ar­te­rios­kle­ro­za;
2. po­tocz­nie: kło­po­ty z pa­mię­cią, cią­głe za­po­mi­na­nie o czymś; za­po­mi­nal­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. zob. miaż­dży­ca.

 (1.2) med. za­bu­rze­nia pa­mię­ci po­ja­wia­ją­ce się na sku­tek cho­ro­bo­wych zmian miaż­dży­co­wych

 (1.3) pot. słaba, krót­kotr­wa­ła pa­mięć, też: osoba ma­ją­ca taką pa­mięć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skleryt

igieł­ka szkie­le­to­wa gąbek i ja­mo­chło­nów, two­rzą­ca ażu­ro­we lub zbite szkie­le­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ent. stward­nia­ła, zes­kle­ro­ty­zo­wa­na część ciała, pow­sta­ła pier­wot­nie lub wtór­nie przez od­dzie­le­nie się od in­te­gu­men­tu szwem lub błoną


Skle­ryt – stward­nia­ła, zes­kle­ro­ty­zo­wa­na lub zwap­nia­ła część ciała niek­tó­rych zwie­rząt. Ter­mi­nu tego w róż­nych gru­pach zwie­rząt używa się do okre­śla­nia róż­nych struk­tur, na przy­kład u sta­wo­no­gów – ek­to­der­mal­nych, a u szkar­łup­ni – me­zo­der­mal­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sklikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skli­kać.


Źródła:

Wiktionary

Sklinczować

w bok­sie: do­pro­wa­dzić do klin­czu, przy­trzy­mać prze­ciw­ni­ka w zwar­ciu, unie­moż­li­wia­jąc za­da­wa­nie cio­sów


Źródła:

SJP.pl

Skliszować

spo­rzą­dzić kli­szę dru­kar­ską


Źródła:

SJP.pl

Sklnienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sklnić.


Źródła:

Wiktionary

Sklnić

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) daw. lśnić, bły­szczeć

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny sklnić się

 (2.1) lśnić się, bły­szczeć się


Źródła:

Wiktionary

Sklonować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. klo­no­wać)

 (1.1) two­rzyć klona czyli wier­ną kopię cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Sklorz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skluczyć

rzad­ko: klu­cząc, zmie­nić kie­ru­nek, nadać cze­muś inny, my­lą­cy kie­ru­nek; zmy­lić


Źródła:

SJP.pl

Sklupowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sklu­po­wać.


Źródła:

Wiktionary

Sklupować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) leśn. zmie­rzyć śred­ni­cę drze­wa za po­mo­cą klupy


Źródła:

Wiktionary

Skląć

zwy­my­ślać kogoś prze­kleń­stwa­mi; sprze­kli­nać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) książk. bar­dzo do­sad­nie kogoś prze­kląć

 (1.2) rzad. wy­po­wie­dzieć prze­kleń­stwo

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skląć się

 (2.1) przekl­nąć w my­ślach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sklęsnąć

prze­sta­rza­łe:
1. za­klęs­nąć;
a) za­paść się, opaść, utra­cić wy­pu­kły kształt; za­klęs­nąć;
b) o opuch­liź­nie, obrzę­ku: ustą­pić, stęch­nąć;
2. sklęs­nąć się - za­klęs­nąć się


Źródła:

SJP.pl

Sklęsły

taki, który sklęsł (za­padł się, opadł; o obrzę­ku: stęchł); sklę­śnię­ty


Źródła:

SJP.pl

Sklęśnięty

taki, który sklęsł (za­padł się, opadł; o obrzę­ku: stęchł); sklę­sły


Źródła:

SJP.pl

Skm

Szyb­ka Kolej Miej­ska


skró­to­wiec

 (1.1) = Szyb­ka Kolej Miej­ska

 (1.2) = Szkol­ne Koło Mu­zycz­ne

 (1.3) = Stu­denc­ka Ksią­żecz­ka Miesz­ka­nio­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sknera

męż­czyz­na prze­sad­nie oszczęd­ny; ską­piec, du­si­grosz, kutwa, li­czy­kru­pa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś skąpy, chci­wiec

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (2.1) skąpa i chci­wa ko­bie­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sknerowato

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób skne­ro­wa­ty


Źródła:

Wiktionary

Sknerowaty

przy­miot­nik

 (1.1) skłon­ny do skner­stwa


Źródła:

Wiktionary

Sknerstwo

cecha skne­ry, osoby nad­mier­nie oszczęd­nej; skąp­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. nie­chęć do roz­sta­wa­nia się z pie­niędz­mi, nad­mier­na oszczęd­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sknerus

po­tocz­nie: ską­piec, chci­wiec, skne­ra; ską­pi­ra­dło, du­si­grosz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś chci­wy, ską­piec


Skne­rus (ang. "Gre­e­dy") – ame­ry­kań­ska ko­me­dia z 1994 roku w re­ży­se­rii Jo­nat­ha­na Lynna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skneruska

→ skne­rus; ską­pi­ra­dło, chy­tru­ska


Źródła:

SJP.pl

Sknocenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skno­cić.


Źródła:

Wiktionary

Sknocić

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) pot. zro­bić coś źle; za­wa­lić


Źródła:

Wiktionary

Sknyra

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy lub żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. skne­ra


Źródła:

Wiktionary

Sko

[czy­taj: es-ka-O]
1. skrót od: Sa­mo­rzą­do­we Ko­le­gium Od­wo­ław­cze;
2. skrót od: Szkol­na Kasa Oszczęd­no­ści


skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju ni­ja­kie­go

 (1.1) = Szkol­na Kasa Oszczęd­no­ści;

 (1.2) = sa­mo­rzą­do­we ko­le­gium od­wo­ław­cze;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skobel

zgię­ty pręt two­rzą­cy uszko, wbi­ja­ny w drzwi, wieko skrzy­ni itp. w celu za­wie­sze­nia kłód­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. zgię­ty pręt two­rzą­cy uszko, wbi­ja­ny w drzwi, wieko skrzy­ni, w fu­try­nę, na który za­kła­da się ro­dzaj li­stwy z pła­skim ot­wo­rem w celu za­wie­sze­nia kłód­ki lub za­ło­że­nia kołka

 (1.2) techn. kołek, który wtyka się w sko­bel (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skobelek

zdrob­nie­nie od: sko­bel


Źródła:

SJP.pl

Skobielice

Sko­bie­li­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kol­skim, w gmi­nie Koło.

Wieś po­ło­żo­na 5 km na po­łud­nio­wy wschód od Koła przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 473 do Łasku i Dąbia. Przez wieś prze­pły­wa rzeka Rgi­lew­ka.

Pier­wot­na nazwa miej­sco­wo­ści wy­wo­dzi się od nazwy włas­nej "Sko­wie­la".


Źródła:

Wikipedia

Skoblica

ro­dzaj pó­ło­krą­głe­go dłuta bed­nar­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Skocja

pro­fil ar­chi­tek­to­nicz­ny wklę­sły kre­ślo­ny naj­czę­ściej dwoma łu­ka­mi o róż­nych pro­mie­niach


Źródła:

SJP.pl

Skocki

→ Skoki (mia­sto w Pol­sce); sko­kow­ski


Źródła:

SJP.pl

Skocz

scotch;
1. taśma sa­mo­przy­lep­na;
2. po­tocz­nie: por­cja, szklan­ka whi­sky


Źródła:

SJP.pl

Skocza

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. panna z dziec­kiem


Źródła:

Wiktionary

Skoczanin

miesz­ka­niec Sko­ków (mia­sta w Pol­sce); Sko­ko­wia­nin


Źródła:

SJP.pl

Skoczanka

miesz­kan­ka Sko­ków (mia­sta w Pol­sce); Sko­ko­wian­ka


Sko­czan­ka ("Des­mo­dil­lus") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny my­szo­skocz­ków (Ger­bil­li­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny my­szo­wa­tych (Mu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skoczek

za­wod­nik star­tu­ją­cy w kon­ku­ren­cji sko­ków (sko­czek w dal, wzwyż, o tycz­ce, sko­czek nar­ciar­ski)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. ktoś spe­cja­li­zu­ją­cy się w wy­ko­ny­wa­niu sko­ków

 (1.2) sport. wojsk. zob. sko­czek spa­do­chro­no­wy.

 (1.3) zaw. przen. pra­cow­nik, który czę­sto zmie­nia pracę

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) szach. fi­gu­ra, zwy­kle w kształ­cie konia, po­ru­sza­ją­ca się o 2 pola w linii pro­stej i 1 pole w bok w jed­nym ruchu;

 (2.2) ent. pot. ska­czą­cy plusk­wiak

 (2.3) zool. zob. sko­czek egip­ski.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (3.1) zdrobn. od: skok

 (3.2) mały skok


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skoczewo

Sko­cze­wo (niem. "Her­manns­hof") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie kę­trzyń­skim, w gmi­nie Bar­cia­ny.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skoczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. pchła


Źródła:

Wiktionary

Skoczki

1. po­drząd plusk­wia­ków (na­le­żą tu m.in. la­tar­ni­ki, pie­ni­ki, pie­wi­ki i ro­dzi­na skocz­ko­wa­tych); drob­ne i skocz­ne owady
2. ro­dzi­na ssa­ków z rzędu gry­zo­ni o znacz­nie dłuż­szych koń­czy­nach tyl­nych, za­miesz­kuj. stepy i pu­sty­nie pn. Afry­ki i Azji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skoczkini

za­wod­nicz­ka star­tu­ją­ca w kon­ku­ren­cji sko­ków (w dal, wzwyż, o tycz­ce)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. ko­bie­ta spe­cja­li­zu­ją­ca się w wy­ko­ny­wa­niu sko­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skoczkowate

o ce­chach skocz­ko­wa­tych (ro­dzi­na gry­zo­ni i plusk­wia­ków)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skoczkowaty

o ce­chach skocz­ko­wa­tych (ro­dzi­na gry­zo­ni i plusk­wia­ków)


Źródła:

SJP.pl

Skoczkowy

przy­miot­nik od: sko­czek


przy­miot­nik

 (1.1) szach. do­ty­czą­cy skocz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skocznia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. w lek­ko­at­le­ty­ce miej­sce przy­sto­so­wa­ne do od­da­wa­nia skoku;

 (1.2) sport. w nar­ciar­stwie obiekt do od­da­wa­nia sko­ków;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skocznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób skocz­ny


Źródła:

Wiktionary

Skoczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: skocz­nie, skocz­no


Źródła:

SJP.pl

Skoczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skocz­ny


Źródła:

SJP.pl

Skocznik

ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny an­ty­lop


Skocz­nik ("An­ti­dor­cas") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny an­ty­lop (An­ti­lo­pi­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny wo­ło­wa­tych (Bo­vi­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skocznościowy

→ skocz­ność


Patrz:skoczność

Źródła:

SJP.pl

Skoczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest skocz­ne; cecha tych, któ­rzy są skocz­ni


Źródła:

Wiktionary

Skoczny

1. żywy, szyb­ki, ryt­micz­ny;
2. umie­ją­cy ska­kać;
3. słu­żą­cy do ska­ka­nia


przy­miot­nik

 (1.1) za­chę­ca­ją­cy do sko­ków, do tańca

 (1.2) po­tra­fią­cy ska­kać

 (1.3) słu­żą­cy do sko­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skoczogonek

ska­czą­cy owad bezs­krzy­dły; sko­czo­gon­ka


Źródła:

SJP.pl

Skoczogonka

ska­czą­cy owad bezs­krzy­dły; sko­czo­go­nek


Źródła:

SJP.pl

Skoczogonki

gro­ma­da, pod­gro­ma­da lub rząd sta­wo­no­gów z grupy skry­to­szczę­kich


Sko­czo­gon­ki, sko­czo­go­ny (Col­lem­bo­la) – gro­ma­da, pod­gro­ma­da lub rząd sta­wo­no­gów z grupy sze­ścio­no­gów. Do 2024 roku opi­sa­no około 9500 ga­tun­ków, z któ­rych w Pol­sce stwier­dzo­no około 470. Rze­czy­wi­sta róż­no­rod­ność tej grupy jest jed­nak zde­cy­do­wa­nie więk­sza, może nawet prze­kra­czać 50 ty­się­cy ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skoczonos

sko­czo­nos dę­bo­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skoczowianin

miesz­ka­niec Sko­czo­wa


Źródła:

SJP.pl

Skoczowianka

miesz­kan­ka Sko­czo­wa


Źródła:

SJP.pl

Skoczowski

przy­miot­nik od: Sko­czów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Sko­czo­wem, do­ty­czą­cy Sko­czo­wa


Sko­czow­ski – pol­ski herb szla­chec­ki z no­bi­li­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skoczylas

Sko­czy­las – pol­skie naz­wi­sko, w Pol­sce nosi je ponad 11 tys. osób


Źródła:

Wikipedia

Skoczyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|ska­kać.

 (1.2) pot. po­biec po coś (np. do skle­pu)


Źródła:

Wiktionary

Skoczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skoczów

scotch;
1. taśma sa­mo­przy­lep­na;
2. po­tocz­nie: por­cja, szklan­ka whi­sky


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. to­po­nim, nazwa mia­sta, gminy i wsi w Pol­sce;


Sko­czów ( Skots­chau, Skočov) – mia­sto w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie cie­szyń­skim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Sko­czów.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2023 mia­sto miało 13 423 miesz­kań­ców. Jest jed­nym z naj­star­szych miast Ślą­ska Cie­szyń­skie­go (we­dług Jana Dłu­go­sza naj­star­szym od źró­deł Wisły).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skoda

sa­mo­chód marki Škoda; Škoda


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mot. sa­mo­chód marki Škoda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skodyfikować

ze­brać, zgro­ma­dzić i spi­sać ja­kieś ist­nie­ją­ce prawa, czy prze­pi­sy, np. sko­dy­fi­ko­wać prze­pi­sy praw­ne, za­sa­dy in­ter­punk­cji


Źródła:

SJP.pl

Skofia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. rel. czap­ka du­cho­wień­stwa wschod­nie­go, okry­wa­ją­ca wy­łącz­nie czu­bek głowy

 (1.2) hist. odzież. na­kry­cie głowy w for­mie czep­ka lub szlaf­my­cy

 (1.3) hist. wojsk. pió­ro­pusz z piór lub me­ta­lo­wych bla­szek, mo­co­wa­ny jako ozdo­ba do heł­mów, cza­pek oraz wierz­choł­ków cho­rąg­wi;

 (1.4) hist. rzem. fu­te­rał ze skóry lub tka­ni­ny, do­pa­so­wa­ny kształ­tem do osła­nia­ne­go przed­mio­tu

 (1.5) hist. przen. wulg. penis; męski na­rząd ko­pu­la­cyj­ny


Źródła:

Wiktionary

Skojarzenie

1. spo­wo­do­wać po­łą­cze­nie, zwią­zek kogoś lub cze­goś;
2. po­łą­czyć wra­że­nia, wy­o­bra­że­nia tak, że po­ja­wie­nie się jed­nych po­wo­du­je uś­wia­do­mie­nie sobie in­nych;
3. zro­zu­mieć


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­łą­cze­nie ze sobą wra­żeń, wy­o­bra­żeń i in­nych zja­wisk psy­chicz­nych w taki spo­sób, że po­ja­wie­nie się w świa­do­mo­ści jed­nych z nich po­wo­du­je uś­wia­do­mie­nie sobie in­nych

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sko­ja­rzyć.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skojarzeniowy

przy­miot­nik od: sko­ja­rze­nie


Źródła:

SJP.pl

Skojarzyć

1. spo­wo­do­wać po­łą­cze­nie, zwią­zek kogoś lub cze­goś;
2. po­łą­czyć wra­że­nia, wy­o­bra­że­nia tak, że po­ja­wie­nie się jed­nych po­wo­du­je uś­wia­do­mie­nie sobie in­nych;
3. zro­zu­mieć


cza­sow­nik

 (1.1) spo­wo­do­wać po­łą­cze­nie kogoś, cze­goś; po­wią­zać, po­łą­czyć, ze­spo­lić

 (1.2) psych. po­łą­czyć ze sobą wra­że­nia, wy­o­bra­że­nia i inne zja­wi­ska psy­chicz­ne w taki spo­sób, że po­ja­wie­nie się w świa­do­mo­ści jed­nych po­wo­du­je uś­wia­do­mie­nie sobie in­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skojatka

eu­ro­az­ja­tyc­ki ga­tu­nek owada z rzędu wiel­błą­dek; ino­cel­lia cras­si­cor­nis


Źródła:

SJP.pl

Skojec

szko­jec;
1. śred­nio­wiecz­na srebr­na mo­ne­ta;
2. śred­nio­wiecz­na jed­nost­ka masy równa szó­stej czę­ści wiar­dun­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. ekon. śred­nio­wiecz­na nie­miec­ka pie­nięż­na jed­nost­ka obra­chun­ko­wa i wa­go­wa sto­so­wa­na na zie­miach pol­skich i w niek­tó­rych kra­jach Eu­ro­py; 1/24 część grzyw­ny;


Sko­jec, także szko­jec (niem. "Scot/Skot, Schot, Scho­ter") – śred­nio­wiecz­na nie­miec­ka jed­nost­ka obra­chun­ko­wa i jed­nost­ka masy.

Sto­so­wa­na rów­nież na zie­miach pol­skich, w XIV-XVI w. równa była 1/24 grzyw­ny cheł­miń­skiej (8,23 g) i roz­li­cza­na na­stę­pu­ją­co:

W pol­skim obro­cie pie­nięż­nym sko­jec w XIV stu­le­ciu od­po­wia­dał war­to­ści 2 gro­szy pra­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skojka

daw­niej: małż, sko­ru­pa małża


Źródła:

SJP.pl

Skok

1. oder­wa­nie się od po­dło­ża po­przez od­bi­cie się no­ga­mi; pod­skok, ze­skok;
2. nagła zmia­na; prze­skok;
3. akcja ra­bun­ko­wa;
4. noga za­ją­ca;
5. ro­dzaj kon­ku­ren­cji w wielu dy­scy­pli­nach spor­to­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chwi­lo­we oder­wa­nie się od ziemi po­przez pod­sko­cze­nie do góry

 (1.2) czyn­ność ska­ka­nia, wy­ska­ki­wa­nia, wska­ki­wa­nia itp.

 (1.3) slang. ra­bu­nek

 (1.4) anat. umię­śnio­ny od­ci­nek nogi po­ni­żej stawu sko­ko­we­go;

 (1.5) techn. od­le­głość po­mię­dzy wierz­choł­ka­mi gwin­tu;

 (1.6) miar. miara dłu­go­ści;

 (1.7) in­form. in­struk­cja bez­wa­run­ko­we­go prze­ka­za­nia ste­ro­wa­nia w inne miej­sce;

 (1.8) sport. dy­scy­pli­na lek­ko­at­le­tycz­na (każda z kilku)

 (1.9) sport. dy­scy­pli­na jeź­dziec­ka

 (1.10) łow. noga za­ją­ca

 (1.11) daw. gwara. więz. ka­masz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skoki

1. oder­wa­nie się od po­dło­ża po­przez od­bi­cie się no­ga­mi; pod­skok, ze­skok;
2. nagła zmia­na; prze­skok;
3. akcja ra­bun­ko­wa;
4. noga za­ją­ca;
5. ro­dzaj kon­ku­ren­cji w wielu dy­scy­pli­nach spor­to­wych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skokochron

po­żar­ni­czy sprzęt ra­tun­ko­wy w po­sta­ci pasa z bre­zen­tu, umoż­li­wia­ją­cy skoki z wyż­szych pię­ter bu­dyn­ku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pne­u­ma­tycz­ny sprzęt ra­tow­ni­czy amor­ty­zu­ją­cy upa­dek ludzi wy­ska­ku­ją­cych z pię­ter za­gro­żo­nych bu­dyn­ków;


Sko­ko­chron – sprzęt ra­tow­ni­czy amor­ty­zu­ją­cy skok i za­bez­pie­cza­ją­cy przed obra­że­nia­mi ludzi wy­ska­ku­ją­cych z pię­ter za­gro­żo­nych bu­dyn­ków. Zaz­wy­czaj wy­stę­pu­je w po­sta­ci po­dusz­ki na­peł­nia­nej po­wie­trzem.

Ekipy ra­tow­ni­cze czę­sto sto­su­ją sko­ko­chron jako ostat­nią szan­sę ra­tun­ku, szcze­gól­nie w sy­tu­a­cji, gdy jest nie­wie­le czasu na prze­pro­wa­dze­nie ewa­ku­a­cji lub dra­bi­na po­żar­ni­cza nie może do­trzeć do miej­sca akcji ra­tow­ni­czej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skokomierz

przy­rząd do mie­rze­nia skoku śruby


Źródła:

SJP.pl

Skokotliwy

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. skocz­ny


Źródła:

Wiktionary

Skokowianin

miesz­ka­niec Sko­ków (mia­sta w Pol­sce); Sko­cza­nin


Źródła:

SJP.pl

Skokowianka

miesz­kan­ka Sko­ków (mia­sta w Pol­sce); Sko­czan­ka


Źródła:

SJP.pl

Skokowski

→ Skoki (mia­sto w Pol­sce); skoc­ki


Źródła:

SJP.pl

Skokowy

1. słu­żą­cy do wy­ko­ny­wa­nia sko­ków;
2. od­by­wa­ją­cy się sko­ka­mi, nie­ma­ją­cy cha­rak­te­ru cią­głe­go;
3. nagły, gwał­tow­ny;
4. do­ty­czą­cy ruchu tłoka w cy­lin­drze sil­ni­ka spa­li­no­we­go lub wir­ni­ka w sil­ni­ku elek­trycz­nym;
5. w ana­to­mii: staw sko­ko­wy - staw łą­czą­cy kości stępu z po­du­dziem


przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się sko­ka­mi

 (1.2) sport. słu­żą­cy do wy­ko­ny­wa­nia sko­ków

 (1.3) gwał­tow­ny, nagły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skokówka

spe­cjal­na narta do wy­ko­ny­wa­nia sko­ków; narta sko­ko­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. pot. narta do upra­wia­nia sko­ków nar­ciar­skich


Sko­ków­ka – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie za­moj­skim, w gmi­nie Za­mość.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Za­mość. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 739 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skokówki

spe­cjal­na narta do wy­ko­ny­wa­nia sko­ków; narta sko­ko­wa


Źródła:

SJP.pl

Skolaryzacja

pro­ces ma­ją­cy na celu zwięk­sze­nie roli szkol­nict­wa w życiu spo­łecz­nym; scho­la­ry­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Skole

po­ra­nić albo po­dziu­ra­wić kłu­jąc; po­kłuć; zabić kłu­jąc


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w za­chod­niej czę­ści Ukra­i­ny;


Skole ( Сколе) – mia­sto na Ukra­i­nie w re­jo­nie stryj­skim w ob­wo­dzie lwow­skim, dawna sie­dzi­ba władz re­jo­nu skol­skie­go. W mie­ście znaj­du­je się mu­ze­um odzie­żo­we oraz za­kład bu­dow­la­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skolecyt

po­spo­li­ty mi­ne­rał z grupy krze­mia­nów za­li­cza­ny do ze­o­li­tów, uży­wa­ny w ju­bi­ler­stwie


Sko­le­cyt (ang. sco­le­ci­te) – po­spo­li­ty mi­ne­rał z grupy krze­mia­nów za­li­cza­ny do ze­o­li­tów, uwod­nio­ny gli­no­krze­mian wap­nia o wzo­rze che­micz­nym Ca[Al2Si3O10] x 3H2O. Nazwa po­cho­dzi od grec­kie­go słowa "sko­leks" – "robak", co na­wią­zu­je do za­cho­wa­nia się mi­ne­ra­łu pod pło­mie­niem, w któ­rym się krzy­wi, wy­krę­ca, co może przy­po­mi­nać ro­ba­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skoleks

przed­nia część ciała ta­siem­ca; czer­wioch, głów­ka


Sko­leks (z łac. " sco­lex" po­przez gr. "skōlēks" – robak, czerw, ina­czej: czer­wioch), głów­ka – przed­nia część ciała ta­siem­ców wła­ści­wych (Eu­ce­sto­da) uz­bro­jo­na w na­rzą­dy czep­ne cha­rak­te­ry­stycz­ne dla po­szcze­gól­nych rzę­dów – róż­ne­go ro­dza­ju bru­zdy (bo­tria i bo­try­dia), przys­saw­ki, kolce i haki, wspo­ma­ga­ją­ce przy­war­cie do ścia­ny je­li­ta ży­wi­cie­la. Służy do utrzy­my­wa­nia pa­so­ży­ta w ciele ży­wi­cie­la.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skolektywizować

za­stą­pić włas­ność in­dy­wi­du­al­ną (zwła­szcza ziemi i środ­ków pro­duk­cji rol­nej) róż­ny­mi for­ma­mi włas­no­ści zbio­ro­wej, np. pań­stwo­wą, spół­dziel­czą


Źródła:

SJP.pl

Skolidować

1. wejść w sprzecz­ność z czymś, unie­moż­li­wia­ją­cą za­ist­nie­nie cze­goś;
2. zde­rzyć się z czymś w cza­sie ruchu


Źródła:

SJP.pl

Skoligacenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sko­li­ga­cić.


Źródła:

Wiktionary

Skoligacić

książ­ko­wo: po­łą­czyć w związ­ki ro­dzin­ne (po­kre­wień­stwo lub po­wi­no­wact­wo) po­przez mał­żeń­stwo; spo­wi­no­wa­cić


cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. ko­li­ga­cić)

 (1.1) spo­wi­no­wa­cić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skolik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skolimować

usta­wić urzą­dze­nie (np. te­le­skop, lor­net­kę), aby od­po­wied­nio przet­wa­rza­ło wiąz­kę świa­tła w wiąz­kę rów­no­le­głą


Źródła:

SJP.pl

Skolimowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skolin

Sko­lin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie lu­ba­czow­skim, w gmi­nie Wiel­kie Oczy. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa prze­my­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skolion

1. pieśń bie­siad­na w po­ez­ji sta­ro­żyt­nej Gre­cji;
2. utwór li­te­rac­ki wzo­ro­wa­ny na ta­kiej pie­śni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) krót­ki utwór li­rycz­ny ukła­da­ny pod­czas uczt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skoliotyczny

→ sko­lio­za


Patrz:skolioza

Źródła:

SJP.pl

Skolioza

bocz­ne skrzy­wie­nie krę­go­słu­pa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wi­docz­ne wy­gię­cie krę­go­słu­pa w lewo lub prawo od linii środ­ko­wej ciała;


Sko­lio­za (łac. "sco­lio­sis", z gr. σκολιός "sko­liós" – krzy­wy) – skrzy­wie­nie krę­go­słu­pa, zwane czę­sto „bocz­nym skrzy­wie­niem krę­go­słu­pa”. Wbrew tej naz­wie, sko­lio­za nie jest je­dy­nie bocz­nym skrzy­wie­niem, a trój­pła­szczyz­no­wym.

Sko­lio­zą okre­śla się znieksz­tał­ce­nie wy­no­szą­ce ponad 10° w pła­szczyź­nie czo­ło­wej. Do okre­śla­nia stop­nia znieksz­tał­ce­nia wy­ko­rzy­stu­je się me­to­dę Cobba.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skolit

frag­ment szcząt­ków or­ga­niz­mu zwie­rzę­ce­go, wy­stę­pu­ją­cy w ska­łach okre­su kam­bryj­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Skolochloa

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny traw


Źródła:

SJP.pl

Skolonizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sko­lo­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skolopendra

dra­pież­ny sta­wo­nóg z gro­ma­dy pa­recz­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Skolopendrium

ro­dzaj pa­pro­ci z ro­dzi­ny za­nok­ci­co­wa­tych; ję­zycz­nik, sto­no­go­wiec


Źródła:

SJP.pl

Skolopendrowate

o ce­chach sko­lo­pen­dro­wa­tych (ro­dzi­na sta­wo­no­gów)


Sko­lo­pen­dro­wa­te (Sco­lo­pen­dri­dae) – ro­dzi­na du­żych pa­recz­ni­ków z rzędu sko­lo­pen­droksz­tałt­nych.

Na­le­żą­ce tu pa­recz­ni­ki mają po 4 pary oczu pro­stych na bo­kach płyt­ki gło­wo­wej, roz­mie­szczo­ne na pla­nie rom­bów. Są po­zba­wio­ne bruzd po­przecz­nych na ster­ni­tach tu­ło­wia. Ich stopy są dwu­czę­ścio­we, a szczę­ko­nó­ża odz­na­cza­ją się obec­no­ści wy­rost­ka na "tro­chan­te­ro­pre­fe­mur" i dłu­gim, kie­li­cho­wa­tym uj­ściem gru­czo­łów ja­do­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skolopendrowaty

o ce­chach sko­lo­pen­dro­wa­tych (ro­dzi­na sta­wo­no­gów)


Źródła:

SJP.pl

Skolopendry

dra­pież­ny sta­wo­nóg z gro­ma­dy pa­recz­ni­ków


Sko­lo­pen­dry, sko­lo­pen­droksz­tałt­ne (Sco­lo­pen­dro­morp­ha) – rząd dra­pież­nych pa­recz­ni­ków (Chi­lo­po­da) obej­mu­ją­cy sta­wo­no­gi o dość sil­nie wy­dłu­żo­nym ciele osią­ga­ją­cym 1–30 cm (zaz­wy­czaj do kil­ku­na­stu cen­ty­me­trów) dłu­go­ści, czę­sto ja­skra­wo ubar­wio­nym, zło­żo­nym z 21–23 seg­men­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skolozaur

ro­dzaj di­no­za­u­ra z ro­dzi­ny an­ky­lo­za­u­rów; eu­o­plo­ce­fal, ste­re­o­ce­fal


Źródła:

SJP.pl

Skolski

→ Skole (mia­sto na Ukra­i­nie)


Źródła:

SJP.pl

Skomasowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sko­ma­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skomasować

po­łą­czyć w jedna ca­łość


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ko­ma­so­wać)

 (1.1) książk. po­łą­czyć w ca­łość, zgro­ma­dzić w jed­nym miej­scu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skombinować

za­łat­wić coś, wy­my­ślić


Źródła:

SJP.pl

Skomciać

po­tocz­nie: sko­men­to­wać w in­ter­ne­cie


Źródła:

SJP.pl

Skomenderować

daw­niej: za­ko­men­de­ro­wać - wydać ko­men­dę, roz­kaz


Źródła:

SJP.pl

Skomentować

1. ob­ja­śnić tekst lub wy­da­rze­nia, opa­trzyć je ko­men­ta­rzem; wy­ja­śnić, oce­nić, zre­cen­zo­wać;
2. opa­trzyć zło­śli­wy­mi uwa­ga­mi, wy­gło­sić kry­tycz­ne uwagi; ob­mó­wić, skry­ty­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Skomercjalizować

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|ko­mer­cja­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skomleć

ska­młać, skom­lić, skam­lać, skam­leć;
1. o niek­tó­rych zwie­rzę­tach, zwła­szcza psach: wy­da­wać ża­łos­ne dźwię­ki, po­pi­ski­wać, sko­wy­czeć;
2. po­tocz­nie: pro­sić się o coś w na­tręt­ny, ża­łos­ny spo­sób


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­skom­leć)

 (1.1) o zwie­rzę­tach (głów­nie pso­wa­tych) wy­da­wać wy­so­kie dźwię­ki od­bie­ra­ne jako ża­łos­ne pro­sze­nie, strach stwo­rze­nia, pod­da­nie się albo wy­ra­ża­nie ule­gło­ści

 (1.2) po­gard. ża­ło­śnie pro­sić o coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skomlin

wieś w Pol­sce


Skom­lin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie wie­luń­skim, w gmi­nie Skom­lin. Na te­re­nie wsi jest 21 pom­ni­ków przy­ro­dy, a przy dro­dze na łąki wiel­ki głaz na­rzu­to­wy. Miej­sco­wość po­ło­żo­na jest przy szo­sie z By­czy­ny do Wie­lu­nia.

Wieś kró­lew­ska (te­nu­ta) w po­wie­cie wie­luń­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go w końcu XVI wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skomlić

skom­leć, ska­młać, skam­lać, skam­leć;
1. o niek­tó­rych zwie­rzę­tach, zwła­szcza psach: wy­da­wać ża­łos­ne dźwię­ki, po­pi­ski­wać, sko­wy­czeć;
2. po­tocz­nie: pro­sić się o coś w na­tręt­ny, ża­łos­ny spo­sób


Źródła:

SJP.pl

Skomliński

przy­miot­nik od: Skom­lin


Źródła:

SJP.pl

Skomoroch

1. w śred­nio­wiecz­nej Rosji: wę­drow­ny aktor, ku­glarz lub mu­zy­kant;
2. daw­niej: osoba tre­su­ją­ca i opro­wa­dza­ją­ca niedź­wie­dzie; niedź­wied­nik


Źródła:

SJP.pl

Skomorowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skompensowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skom­pen­so­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skompensować

1. wy­na­gro­dzić stra­ty, wy­rów­nać na­leż­no­ści; zre­kom­pen­so­wać, zrów­no­wa­żyć;
2. zrów­no­wa­żyć jedno z dru­gim;
3. w fi­zy­ce: zrów­no­wa­żyć dzia­ła­nie innym dzia­ła­niem;
4. o na­rzą­dach w or­ga­niz­mie: prze­jąć funk­cje usz­ko­dzo­ne­go lub utra­co­ne­go na­rzą­du przez zdro­wą część tego na­rzą­du lub przez inny na­rząd


Źródła:

SJP.pl

Skompilować

1. zło­żyć kilka tek­stów w jedną po­zba­wio­ną ory­gi­nal­no­ści ca­łość;
2. prze­ło­żyć pro­gram na­pi­sa­ny w ję­zy­ku pro­gra­mo­wa­nia na język wew­nętrz­ny ma­szy­ny


Źródła:

SJP.pl

Skomplementować

po­wie­dzieć komuś kom­ple­ment


Źródła:

SJP.pl

Skompletowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skom­ple­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skompletować

ze­brać, uzu­peł­nić do ca­ło­ści; ukom­ple­to­wać


Źródła:

SJP.pl

Skomplikowaność

→ skom­pli­ko­wa­ny


Patrz:skomplikowany

Źródła:

SJP.pl

Skomplikowany

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: skom­pli­ko­wać

przy­miot­nik

 (2.1) skła­da­ją­cy się z wielu ele­men­tów

 (2.2) trud­ny, za­wi­ły


Źródła:

Wiktionary

Skomplikować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kom­pli­ko­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|kom­pli­ko­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skom­pli­ko­wać się (ndk. kom­pli­ko­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|kom­pli­ko­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Skomponowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skom­po­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skomponować

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|kom­po­no­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skompresować

nadać cze­muś mniej­szą wiel­kość lub ob­ję­tość


Źródła:

SJP.pl

Skompromitowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zasz­ko­dze­nie czy­jejś opi­nii, na­ra­że­nie kogoś na wstyd lub śmiesz­ność


Źródła:

Wiktionary

Skompromitować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kom­pro­mi­to­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|kom­pro­mi­to­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skom­pro­mi­to­wać się (ndk. kom­pro­mi­to­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|kom­pro­mi­to­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Skomprymować

daw­niej: zmniej­szyć roz­mia­ry cze­goś, głów­nie tek­stu; stre­ścić, zre­du­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Skomputeryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) in­form. wpro­wa­dze­nie kom­pu­te­rów i kom­pu­te­ro­wych metod przet­wa­rza­nia in­for­ma­cji w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie


Źródła:

Wiktionary

Skomputeryzować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kom­pu­te­ry­zo­wać)

 (1.1) in­form. wy­po­sa­żyć w kom­pu­te­ry

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skom­pu­te­ry­zo­wać się (ndk. kom­pu­te­ry­zo­wać się)

 (2.1) in­form. ulec pro­ce­so­wi kom­pu­te­ry­za­cji


Źródła:

Wiktionary

Skomra

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skomunalizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sko­mu­na­li­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skomunikować

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) umoż­li­wić, uspraw­nić kon­takt

 (1.2) umoż­li­wić, uspraw­nić do­jazd

cza­sow­nik zwrot­ny sko­mu­ni­ko­wać się

 (2.1) na­wią­zać kon­takt


Źródła:

Wiktionary

Skomunizowany

taki, który uległ wpły­wo­wi ko­mu­niz­mu


Źródła:

SJP.pl

Skon

zgon, śmierć


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. zgon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skonanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) za­koń­cze­nie życia przez czło­wie­ka


Źródła:

Wiktionary

Skonany

po­tocz­nie: bar­dzo zmę­czo­ny, po­zba­wio­ny sił; zmor­do­wa­ny, wy­pru­ty, pad­nię­ty, wy­cię­ty


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pot. skraj­nie zmę­czo­ny fi­zycz­nie i psy­chicz­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skonać

stra­cić życie, um­rzeć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. konać)

 (1.1) książk. albo podn. um­rzeć po cier­pie­niach

 (1.2) książk. prze­stać ist­nieć

 (1.3) pot. bar­dzo sil­nie coś od­czuć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skoncentrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) sku­pie­nie, ze­bra­nie cze­goś w jedno miej­sce, w jeden punkt

 (1.2) skie­ro­wa­nie uczu­cia lub wy­sił­ków ku jed­ne­mu ce­lo­wi


Źródła:

Wiktionary

Skoncentrowany

przy­miot­nik

 (1.1) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się skon­cen­tro­wa­niem


Źródła:

Wiktionary

Skoncentrować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kon­cen­tro­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|kon­cen­tro­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skon­cen­tro­wać się (ndk. kon­cen­tro­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|kon­cen­tro­wać się.


Źródła:

Wiktionary

Skonceptualizować

ująć in­tu­i­cje poz­naw­cze w po­ję­cia


Źródła:

SJP.pl

Skondensowany

sil­nie dzia­ła­ją­cy, in­ten­syw­ny; stę­żo­ny, znacz­ny, mocny


Źródła:

SJP.pl

Skonfabulować

zmy­ślić lub pod­ko­lo­ry­zo­wać na jakiś temat


Źródła:

SJP.pl

Skonfigurować

1. uksz­tał­to­wać w usta­lo­nej po­sta­ci, ufor­mo­wać coś;
2. przy­sto­so­wać urzą­dze­nie lub pro­gram kom­pu­te­ro­wy do ocze­ki­wa­nej pracy


Źródła:

SJP.pl

Skonfiskowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skon­fi­sko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skonfitować

za­kon­ser­wo­wać żyw­ność po­przez dłu­gie go­to­wa­nie w głę­bo­kim tłu­szczu lub pie­cze­nie w ni­skiej tem­pe­ra­tu­rze


Źródła:

SJP.pl

Skonfrontować

cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|kon­fron­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skonfundować

wpra­wić kogoś w kon­fuz­ję, za­kło­po­ta­nie, zbić z tropu, zaw­sty­dzić, spe­szyć, zszo­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Skonieczka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skonieczny

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skoniugowany

przy­miot­nik

 (1.1) pow­sta­ły w wy­ni­ku pro­ce­su ko­niu­ga­cji


Źródła:

Wiktionary

Skonkludować

pod­su­mo­wać, przed­sta­wić kon­kluz­ję


Źródła:

SJP.pl

Skonkretyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skon­kre­ty­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skonsolidować

ujed­no­li­cić, zjed­no­czyć


Źródła:

SJP.pl

Skonsonantyzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. przeksz­tał­ce­nie się w spół­gło­skę


Źródła:

Wiktionary

Skonsonantyzować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kon­so­nan­ty­zo­wać)

 (1.1) jęz. o sa­mo­gło­sce przejść w spół­gło­skę

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skon­so­nan­ty­zo­wać się (ndk. kon­so­nan­ty­zo­wać się)

 (2.1) jęz. o sa­mo­gło­sce stać się spół­gło­ską


Źródła:

Wiktionary

Skonspektować

zro­bić zarys ut­wo­ru, wy­kła­du itp. ujęty w punk­tach


Źródła:

SJP.pl

Skonstatowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skon­sta­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skonstatować

sfor­mu­ło­wać (w po­sta­ci wy­po­wie­dzi ust­nej lub pi­sem­nej) wnio­sek z wy­po­wie­dzi, dy­sku­sji, dia­lo­gu itp.


Źródła:

SJP.pl

Skonstruować

opra­co­wać kon­struk­cję, model


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kon­stru­o­wać)

 (1.1) zro­bić kon­struk­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skonsumowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skon­su­mo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skonsumować

zjeść, spo­żyć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kon­su­mo­wać)

 (1.1) spo­żyć, zjeść coś

 (1.2) nabyć i zro­bić z cze­goś uży­tek

 (1.3) pod­jąć życie sek­su­al­ne w mał­żeń­stwie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skontaktowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skon­tak­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skontaktować

1. spo­wo­do­wać na­wią­za­nie kon­tak­tu kogoś z kimś;
2. skon­tak­to­wać się - na­wią­zać z kimś kon­takt


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kon­tak­to­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|kon­tak­to­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skon­tak­to­wać się

 (2.1) na­wią­zać kon­takt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skontaminować

1. za­nie­czy­ścić tru­ją­cą lub pro­mie­niot­wór­czą sub­stan­cją albo drob­no­u­stro­ja­mi cho­ro­bot­wór­czy­mi;
2. po­wią­zać różne czyn­ni­ki w jedną ca­łość; stwo­rzyć kon­ta­mi­na­cję


Źródła:

SJP.pl

Skontenerować

o emo­cjach, uczu­ciach: zgro­ma­dzić, prze­cho­wać


Źródła:

SJP.pl

Skonteneryzowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skon­te­ne­ry­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skonteneryzować

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) o ła­dun­ku: umie­ścić w kon­te­ne­rze


Źródła:

Wiktionary

Skonto

zmniej­sze­nie usta­lo­nej ceny usłu­gi lub to­wa­ru; bo­ni­fi­ka­ta, bo­ni­fi­ka­cja


Skon­to – pro­cen­to­we zmniej­sze­nie sumy na­leż­no­ści udzie­la­ne na­byw­cy przez do­staw­cę to­wa­ru, je­że­li od­bior­ca re­gu­lu­je za­pła­tę na­leż­no­ści go­tów­ką przed umó­wio­nym ter­mi­nem (tj. w przy­pad­ku, gdy na­byw­ca zre­zy­gnu­je z za­o­fe­ro­wa­ne­go mu przez do­staw­cę kre­dy­tu hand­lo­we­go).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skontrastowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skon­tra­sto­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skontro

do­ko­na­nie we­ry­fi­ka­cji za­pi­sów księ­go­wych przez spraw­dze­nie stanu za­so­bów ma­te­ria­ło­wych lub pie­nięż­nych skle­pu, ma­ga­zy­nu itp.; skon­trum


Źródła:

SJP.pl

Skontrolować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kon­tro­lo­wać)

 (1.1) prze­pro­wa­dzić kon­tro­lę

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skon­tro­lo­wać się (ndk. kon­tro­lo­wać się)

 (2.1) pod­dać się kon­tro­li

 (2.2) pod­dać kon­tro­li jeden dru­gie­go


Źródła:

Wiktionary

Skontrowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skon­tro­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skontrować

1. szyb­ko i zde­cy­do­wa­nie za­re­a­go­wać na coś, zwy­kle szyb­ko od­po­wie­dzieć na czy­jeś py­ta­nie;
2. w bry­dżu: zo­bo­wią­zać się do nie­do­pu­szcze­nia li­cy­tu­ją­ce­go prze­ciw­ni­ka do wzię­cia za­po­wie­dzia­nej w li­cy­ta­cji licz­by lew;
3. w bok­sie: zadać kon­trę, od­po­wie­dzieć cio­sem na cios prze­ciw­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Skontrowy

→ skon­tro


Patrz:skontro

Źródła:

SJP.pl

Skontrum

do­ko­na­nie we­ry­fi­ka­cji za­pi­sów księ­go­wych przez spraw­dze­nie stanu za­so­bów ma­te­ria­ło­wych lub pie­nięż­nych skle­pu, ma­ga­zy­nu itp.; skon­tro


Skon­trum – kon­tro­la zbio­rów bi­blio­tecz­nych lub ar­chi­wal­nych, prze­pro­wa­dza­na w opar­ciu o ist­nie­ją­cy in­wen­tarz lub inną pomoc ewi­den­cyj­ną, ma­ją­ca na celu usta­le­nie stanu fak­tycz­ne­go zbio­rów i ujaw­nie­nie bra­ków (po­rów­nu­je się zapis w in­wen­ta­rzu z księ­go­zbio­rem/za­so­bem ar­chi­wal­nym na pół­kach).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skontuzjować

spo­wo­do­wać czy­jąś kon­tuz­ję


Źródła:

SJP.pl

Skonwalidować

kon­wa­li­do­wać; w pra­wie:
1. nadać moc praw­ną na sku­tek za­ist­nie­nia oko­licz­no­ści speł­nia­ją­cych wa­run­ki okre­ślo­ne przez usta­wę;
2. skon­wa­li­do­wać się - uzy­skać moc praw­ną na sku­tek za­ist­nie­nia oko­licz­no­ści speł­nia­ją­cych wa­run­ki okre­ślo­ne przez usta­wę


Źródła:

SJP.pl

Skoordynowany

zhar­mo­ni­zo­wać dzia­ła­nia pro­wa­dzo­ne wspól­nie przez wiele osób w celu uzy­ska­nia efek­tu tych dzia­łań w jak naj­krót­szym cza­sie, przy jak najm­niej­szym na­kła­dzie, przy op­ty­mal­nym wy­ko­rzy­sta­niu moż­li­wo­ści itp.


Źródła:

SJP.pl

Skoordynować

zhar­mo­ni­zo­wać dzia­ła­nia pro­wa­dzo­ne wspól­nie przez wiele osób w celu uzy­ska­nia efek­tu tych dzia­łań w jak naj­krót­szym cza­sie, przy jak najm­niej­szym na­kła­dzie, przy op­ty­mal­nym wy­ko­rzy­sta­niu moż­li­wo­ści itp.


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ko­or­dy­no­wać)

 (1.1) uz­god­nić wspól­ne dzia­ła­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skop

ka­stro­wa­ny baran


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. wy­ka­stro­wa­ny baran

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) hist. da­ni­na dla wład­cy za cza­sów Pia­stów

 (2.2) przest. lub techn. ilość ziemi przez­na­czo­na do sko­pa­nia

 (2.3) gwara. zob. szkop. (po­jem­nik, na­czy­nie z jed­nym uchem, wy­ko­na­ne me­to­dą bed­nar­ską)

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) 2. os. lp., rozk. od: sko­pać


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skopanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sko­pać.

 (1.2) za­da­nie wielu cio­sów no­ga­mi


Sko­pa­nie – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie tar­no­brze­skim, w gmi­nie Ba­ra­nów San­do­mier­ski. Ma sta­tus so­łect­wa. Nazwa wsi po­cho­dzi naj­praw­do­po­dob­niej od słowa skop.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) wieś li­czy­ła 2755 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skopas

grec­ki ar­chi­tekt i rzeź­biarz (IV w. p.n.e.)


Sko­pas z Paros - rzeź­biarz i ar­chi­tekt grec­ki, dzia­ła­ją­cy ok. 370 p.n.e. - 330 p.n.e. na Pe­lo­po­ne­zie, w Karii i Jonii. Ry­wa­li­zo­wał z Prak­sy­te­le­sem.

Jego sztu­ka rzeź­biar­ska na­ce­cho­wa­na była pa­to­sem, dy­na­mi­ką ukła­du ciała i ek­spre­sją twa­rzy. Z łat­wo­ścią od­da­wał dra­ma­tycz­ne emo­cje: ek­sta­zę, tęs­kno­tę, cier­pie­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skopać

1. spulch­nić (zie­mię), uży­wa­jąc od­po­wied­nich na­rzę­dzi;
2. zrzu­cić z sie­bie przy­kry­cie (np. koł­drę) przez ko­pa­nie no­ga­mi;
3. zbić kogoś ko­pa­niem


Źródła:

SJP.pl

Skopcy

pra­wo­sław­na grupa wyz­na­nio­wa pow­sta­ła w 1772 roku w Rosji, uwa­ża­ją­ca asce­zę i ka­stra­cję lub su­ro­wą wstrze­mięź­li­wość płcio­wą za wa­ru­nek zba­wie­nia


Skop­cy ("rze­zań­cy", скопцы tzn. ka­stra­ci, zwani też „bia­ły­mi go­łę­bia­mi”) – ruch re­li­gij­ny (grupa wyz­na­nio­wa) w Rosji, pow­sta­ły w łonie bez­po­pow­ców i pra­wo­sła­wia, uwa­ża­ją­cy asce­zę i ka­stra­cję lub su­ro­wą wstrze­mięź­li­wość płcio­wą za wa­ru­nek zba­wie­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skopek

1. drew­nia­ne na­czy­nie uży­wa­ne daw­niej na wsi, naj­czę­ściej na mleko i śmie­ta­nę; szko­pek; doj­ni­ca;
2. mały skop; ba­ra­nek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zo­o­techn. wy­trze­bio­ne ja­gnię

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) gwara. roln. wia­dro uży­wa­ne przy do­je­niu krów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skopianin

miesz­ka­niec Sko­pie (Skop­je), sto­li­cy Ma­ce­do­nii; Sko­pij­czyk


Źródła:

SJP.pl

Skopianka

miesz­kan­ka Sko­pie (Skop­je), sto­li­cy Ma­ce­do­nii; Sko­pij­ka


Źródła:

SJP.pl

Skopiański

przy­miot­nik od: Sko­pie (sto­li­ca Ma­ce­do­nii); sko­pij­ski


Źródła:

SJP.pl

Skopie

1. spulch­nić (zie­mię), uży­wa­jąc od­po­wied­nich na­rzę­dzi;
2. zrzu­cić z sie­bie przy­kry­cie (np. koł­drę) przez ko­pa­nie no­ga­mi;
3. zbić kogoś ko­pa­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) geogr. przest. Skop­je (sto­li­ca Ma­ce­do­nii Pół­noc­nej)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skopiec

czło­nek pra­wo­sław­nej grupy wyz­na­nio­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. rel. czło­nek ra­dy­kal­nej sekty pra­wo­sław­nej pow­sta­łej w osiem­na­sto­wiecz­nej Rosji, prak­ty­ku­ją­cej ka­stra­cję i ma­stek­to­mię;


Sko­piec (720,7 m n.p.m.) – szczyt w Gó­rach Ka­czaw­skich, w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Pol­sce, w Su­de­tach Za­chod­nich, w gmi­nie Ja­no­wi­ce Wiel­kie.

Góra znaj­du­je się w po­łud­nio­wo-środ­ko­wej czę­ści Gór Ka­czaw­skich, w środ­ko­wej czę­ści Grzbie­tu Po­łud­nio­we­go, około 400 m na pół­noc od szczy­tu Ba­ra­niec, około 2,8 km na po­łud­nio­wy za­chód od cen­trum Woj­cie­szo­wa i około 7 km na pół­noc­ny wschód od cen­trum Ja­no­wic Wiel­kich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skopijczyk

miesz­ka­niec Sko­pie (Skop­je), sto­li­cy Ma­ce­do­nii; Sko­pia­nin


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Skop­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skopijka

miesz­kan­ka Sko­pie (Skop­je), sto­li­cy Ma­ce­do­nii; Sko­pian­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Skop­ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skopijski

przy­miot­nik od: Sko­pie (sto­li­ca Ma­ce­do­nii); sko­piań­ski


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Skop­je


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skopiowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sko­pio­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skopiować

1. wy­ko­nać kopię cze­goś;
2. prze­pi­sać coś od kogoś, po­da­jąc jako swoje; ścią­gnąć, zerż­nąć, zga­pić;
3. pow­tó­rzyć coś po kimś, zro­bić coś w ten sam spo­sób;
4. wy­ko­nać od­bit­ki fo­to­gra­ficz­ne;
5. w obrób­ce skra­wa­niem: wy­ko­nać przed­mio­ty w kształ­cie wzor­ca;
6. spo­rzą­dzić ne­ga­tyw filmu celem wy­ko­na­nia więk­szej licz­by eg­zem­pla­rzy


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ko­pio­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ko­pio­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skopić

uło­żyć coś w kopę, np. siano


Źródła:

SJP.pl

Skopiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skopje

sto­li­ca Ma­ce­do­nii; Sko­pie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. sto­li­ca Ma­ce­do­nii Pół­noc­nej;


Skop­je ( Скопје, "Skop­je"; Shkup; Скопље, "Skopl­je"; Скопие, "Sko­pie"; gr. Σκόπια, "Sko­pia"; Üsküp) – sto­li­ca Ma­ce­do­nii Pół­noc­nej, po­ło­żo­na w kot­li­nie na wschód od Szar Pła­ni­ny nad rzeką War­dar, lud­ność: 611,107 miesz­kań­ców (2021), głów­ny oś­ro­dek go­spo­dar­czy i na­u­ko­wy kraju, węzeł dro­go­wy oraz ko­le­jo­wy ze sta­cją Skop­je. Na po­łud­nio­wy wschód od mia­sta po­ło­żo­ny jest mię­dzy­na­ro­do­wy port lot­ni­czy Skop­je.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skopofilia

de­wia­cja sek­su­al­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się skłon­no­ścią do oglą­da­nia osób upra­wia­ją­cych seks; pod­glą­dact­wo, oglą­dact­wo, wo­je­ryzm, vo­y­e­u­ryzm, skop­to­fi­lia


Źródła:

SJP.pl

Skopolamina

zwią­zek or­ga­nicz­ny dzia­ła­ją­cy po­ra­ża­ją­co na za­koń­cze­nia ner­wów przyw­spół­czul­nych oraz nar­ko­tycz­nie na oś­rod­ko­wy układ ner­wo­wy; hio­scy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. farm. śro­dek an­ty­cho­li­ner­gicz­ny, al­ka­lo­id tro­pa­no­wy wy­stę­pu­ją­cy na­tu­ral­nie w niek­tó­rych ro­śli­nach z ro­dzi­ny psian­ko­wa­tych (np. bie­luń, lulek czar­ny, po­krzyk wil­cza ja­go­da)


Sko­po­la­mi­na, hio­scy­na, bu­run­dan­ga – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na hio­scy­ja­mi­ny, al­ka­lo­id tro­pa­no­wy, otrzy­my­wa­ny mię­dzy in­ny­mi z liści bie­lu­nia dzię­dzie­rza­wy. W me­dy­cy­nie uży­wa­na w po­sta­ci bro­mo­wo­dor­ku, choć czę­ściej używa się jej bu­ty­lo­brom­ku (ści­ślej brom­ku "N"-bu­ty­lo­sko­po­la­mi­ny – np. pre­pa­rat "Sco­po­lan") w przy­pad­ku za­pa­le­nia tę­czów­ki i ciała rzę­sko­we­go oraz do roz­sze­rza­nia źre­ni­cy i pa­ra­li­żu mię­śni oka w ce­lach dia­gno­stycz­nych. Wy­ka­zu­je słab­sze dzia­ła­nie ob­wo­do­we od atro­pi­ny[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skopos

w li­te­ra­tu­rze: te­o­ria sko­po­su - te­o­ria, we­dług któ­rej tłu­ma­cze­nie jest ce­lo­wym dzia­ła­niem, gdzie głów­ną rolę od­gry­wa za­mie­rzo­ny cel, a nie wier­ność tek­sto­wi źró­dło­we­mu


Źródła:

SJP.pl

Skopowina

re­gio­nal­nie: ba­ra­ni­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg-pl|Poz­nań. ba­ra­ni­na


Sko­po­wi­na – mięso otrzy­my­wa­ne z wy­ka­stro­wa­nych sam­ców owcy, czyli "sko­pów". W niek­tó­rych re­gio­nach Pol­ski okre­śle­nie to może do­ty­czyć wszel­kiej ba­ra­ni­ny[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skopowy

przy­miot­nik od: skop


Źródła:

SJP.pl

Skoptofilia

de­wia­cja sek­su­al­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się skłon­no­ścią do oglą­da­nia osób upra­wia­ją­cych seks; pod­glą­dact­wo, oglą­dact­wo, wo­je­ryzm, vo­y­e­u­ryzm, sko­po­fi­lia


Źródła:

SJP.pl

Skopywać

1. spulch­niać (zie­mię), uży­wa­jąc od­po­wied­nich na­rzę­dzi;
2. zrzu­cać z sie­bie przy­kry­cie (np. koł­drę) przez ko­pa­nie no­ga­mi


Źródła:

SJP.pl

Skoraczewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skorcić

na­kło­nić kogoś do cze­goś, na­mó­wić kogoś na coś, od­po­wied­nio ar­gu­men­tu­jąc skło­nić kogoś do ja­kichś zadań, czyn­no­ści


Źródła:

SJP.pl

Skorczów

Skor­czów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ka­zi­mier­skim, w gmi­nie Ka­zi­mie­rza Wiel­ka. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Ka­pli­ca pw. Bo­że­go Na­ro­dze­nia z 1616 r., wpi­sa­na do re­je­stru za­byt­ków nie­ru­cho­mych (nr rej.: A.196 z 30.05.1972).


Źródła:

Wikipedia

Skordatura

w mu­zy­ce: zmia­na stro­je­nia in­stru­men­tu stru­no­we­go ułat­wia­ją­ca wy­ko­na­nie pew­nych pa­sa­ży, akor­dów itp.; scor­da­tu­ra


Skor­da­tu­ra – me­to­da sto­so­wa­na w grze na in­stru­men­tach stru­no­wych (np. skrzyp­cach) po­le­ga­ją­ca na prze­stro­je­niu strun in­stru­men­tu, dzię­ki czemu można osią­gnąć szcze­gól­nie wir­tu­o­zow­skie efek­ty, zwła­szcza w grze akor­do­wej i po­li­fo­nicz­nej. Za­miast zwy­cza­jo­we­go stro­ju (g d1 a1 e2), kom­po­zy­tor da­ne­go ut­wo­ru może za­le­cić inny (np. g c1 g1 e2).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skorek

przed­sta­wi­ciel rzędu nie­wiel­kich owa­dów z pod­gro­ma­dy us­krzyd­lo­nych; cę­gosz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ent. po­dłuż­ny owad uz­bro­jo­ny w cha­rak­te­ry­stycz­ne kle­szcze;


Sko­rek ("For­fi­cu­la") – ro­dzaj skor­ków z ro­dzi­ny skor­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny For­fi­cu­li­nae.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skorelowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) po­wią­za­nie ze sobą w jedną funk­cjo­nu­ją­cą lub poj­mo­wal­ną ca­łość


Źródła:

Wiktionary

Skorelować

1. zwią­zać wza­jem­nie, ze­sta­wić
2. po­zo­stać w po­wią­za­niu, we współ­za­leż­no­ści z czymś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ko­re­lo­wać)

 (1.1) po­wią­zać ze sobą w jedną funk­cjo­nu­ją­cą ca­łość

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny sko­re­lo­wać się (ndk. ko­re­lo­wać się)

 (2.1) po­wią­zać się ze sobą w jedną ca­łość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skorki

przed­sta­wi­ciel rzędu nie­wiel­kich owa­dów z pod­gro­ma­dy us­krzyd­lo­nych; cę­gosz


Skor­ki, cę­go­sze (Der­map­te­ra) – nie­wiel­ki rząd owa­dów z pod­gro­ma­dy us­krzyd­lo­nych i in­fra­gro­ma­dy no­wos­krzy­dłych. Obej­mu­je około 2000 opi­sa­nych ga­tun­ków. Skrzy­dła pier­wszej pary mają przeksz­tał­co­ne w skó­rza­ste po­kry­wy, a dru­giej bło­nia­ste, w spo­czyn­ku po­trój­nie zło­żo­ne pod pier­wszy­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skoro

spój­nik peł­nią­cy wiele funk­cji w zda­niu


spój­nik

 (1.1) spój­nik wpro­wa­dza­ją­cy zda­nie po­drzęd­ne, ko­mu­ni­ku­ją­cy, iż treść zda­nia po­drzęd­ne­go sta­no­wi prze­słan­kę dla zda­nia na­drzęd­ne­go

 (1.2) przest. spój­nik słu­żą­cy do roz­po­czę­cia zda­nia po­drzęd­ne­go oz­na­cza­ją­ce­go przy­czy­nę, wa­ru­nek cze­goś

przy­słó­wek

 (2.1) przest. pręd­ko, ry­chło, szyb­ko

 (2.2) przest. w uży­ciu orze­cze­nio­wym ktoś do cze­goś skory, skłon­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skorobieżek

ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skorochód

daw­niej: czło­wiek, który pręd­ko cho­dzi


Źródła:

SJP.pl

Skorocice

Sko­ro­ci­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie bu­skim, w gmi­nie Wi­śli­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

Po wpro­wa­dze­niu gro­mad w 1954 r. wieś na­le­ża­ła do gro­ma­dy Skot­ni­ki, po jej znie­sie­niu w la­tach 1960-1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Sko­ro­ci­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skorodnica

Sko­rod­ni­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie wło­daw­skim, w gmi­nie Stary Brus.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa chełm­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Stary Brus. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 66 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Skorodowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sko­ro­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skorodować

cza­sow­nik

 (1.1) do­ko­na­ny od|ko­ro­do­wać.: ulec ko­roz­ji

 (1.2) do­ko­na­ny od|ko­ro­do­wać.: spo­wo­do­wać ko­roz­ję cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Skorodyt

mi­ne­rał, wodny ar­se­nian że­la­za; pow­sta­je w wy­ni­ku wie­trze­nia ar­se­no­pi­ry­tu


Sko­ro­dyt – mi­ne­rał z gro­ma­dy ar­se­nia­nów. Jest uwod­nio­nym ar­se­nia­nem że­la­za. Nazwa po­cho­dzi z ję­zy­ka grec­kie­go i oz­na­cza "po­dob­ny do czosn­ku", gdyż pod­grza­ny wy­dzie­la czosn­ko­wy za­pach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skorogoski

przy­miot­nik od: Sko­ro­goszcz


Źródła:

SJP.pl

Skorogoszcz

Sko­ro­goszcz (tuż po woj­nie "Szur­goszcz", niem. "Schur­gast") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie brze­skim, w gmi­nie Lewin Brze­ski. Daw­niej mia­sto; uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1271 ro­kiem, zde­gra­do­wa­ny w 1945 roku.


Źródła:

Wikipedia

Skoropędek

ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny bie­ga­czo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skoroszki

Sko­rosz­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Win­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skoroszowice

Sko­ro­szo­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie strze­liń­skim, w gmi­nie Strze­lin.


Źródła:

Wikipedia

Skoroszyce

Sko­ro­szy­ce (niem. "Frie­de­wal­de"; daw. "Ku­bi­nów") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie ny­skim, w gmi­nie Sko­ro­szy­ce.

Miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ży do wo­je­wództ­wa opol­skie­go od jego ut­wo­rze­nia w 1950 r.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Sko­ro­szy­ce.


Źródła:

Wikipedia

Skoroszycki

przy­miot­nik od: Sko­ro­szy­ce


Źródła:

SJP.pl

Skoroszyt

tecz­ka z przy­mo­co­wa­nym wew­nątrz me­ta­lo­wym urzą­dze­niem do spi­na­nia luź­nych kar­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) tecz­ka z me­ta­lo­wym me­cha­niz­mem słu­żą­cym do spi­na­nia luź­nych kar­tek pa­pie­ru

 (1.2) in­form. plik kom­pu­te­ro­wy za­wie­ra­ją­cy jeden lub wię­cej ar­ku­szy kal­ku­la­cyj­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skoroszytowy

przy­miot­nik od: sko­ro­szyt


Źródła:

SJP.pl

Skoroszów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skorowidz

1. al­fa­be­tycz­ny spis te­ma­tów, ter­mi­nów, naz­wisk itp. przy­to­czo­nych w danym dzie­le wraz ze stro­na­mi, na któ­rych fi­gu­ru­ją; in­deks
2. ro­dzaj no­te­su z umie­szczo­ny­mi z boku ko­lej­ny­mi li­te­ra­mi al­fa­be­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) al­fa­be­tycz­ne ze­sta­wie­nie te­ma­tycz­ne (np. naz­wisk, pojęć) w książ­ce wraz z od­sy­ła­cza­mi do od­po­wied­nich stron;

 (1.2) notes z li­te­ra­mi al­fa­be­tu umie­szczo­ny­mi po jego boku tak, aby ułat­wić znaj­do­wa­nie tre­ści pod­czas kart­ko­wa­nia, też: bok ta­kie­go no­te­su


Sko­ro­widz, in­deks – ze­sta­wie­nie za­war­tych w do­ku­men­cie za­gad­nień, pojęć, nazw i naz­wisk, umie­szcza­ne zaz­wy­czaj pod ko­niec pracy.

Sko­ro­widz jest fun­da­men­tal­nym, naj­czę­ściej sto­so­wa­nym obok spisu tre­ści ro­dza­jem wy­ka­zów, jego roz­wi­nię­ciem i uzu­peł­nie­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skorowidzowy

→ sko­ro­widz


Patrz:skorowidz

Źródła:

SJP.pl

Skorpena

dra­pież­na ryba mor­ska z ro­dzi­ny skor­pe­no­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Scor­pa­e­na|ref=tak., dra­pież­na ryba mor­ska z krę­pym cia­łem po­kry­tym kol­ca­mi i wy­rost­ka­mi, wy­stę­pu­ją­ca w mo­rzach cie­płych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skorpenokształtne

rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych


Skor­pe­noksz­tałt­ne (Scor­pa­e­ni­for­mes) – rząd ryb pro­mie­nio­płet­wych. Bli­sko spo­krew­nio­ne z oko­nioksz­tałt­ny­mi, wraz z któ­ry­mi na­le­żą do na­drzę­du kol­co­płet­wych. Cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną rzędu jest kost­na tar­cza pod okiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skorpenokształtny

o ce­chach skor­pe­noksz­tałt­nych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Skorpenowate

o ce­chach skor­pe­no­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Scor­pa­e­ni­dae|A. Risso|ref=tak., ro­dzi­na dra­pież­nych ryb skor­pe­noksz­tałt­nych;


Skor­pe­no­wa­te (Scor­pa­e­ni­dae) – ro­dzi­na dra­pież­nych ryb skor­pe­noksz­tałt­nych. Niek­tó­re ga­tun­ki nie­bez­piecz­ne dla czło­wie­ka (nie­bez­pie­czeń­stwo ska­le­cze­nia kol­ca­mi ja­do­wy­mi).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skorpenowaty

o ce­chach skor­pe­no­wa­tych (ro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Skorpenowce

po­drząd ryb pro­mie­nio­płet­wych z rzędu skor­pe­noksz­tałt­nych


Źródła:

SJP.pl

Skorpion

bez­krę­go­wiec z gro­ma­dy pa­ję­cza­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. po­kry­ty pan­ce­rzem pa­ję­czak z kol­cem ja­do­wym na ostat­nim seg­men­cie od­wło­ku;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skorpionowiec

skor­pio­no­wiec bru­nat­ny - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny krzy­wo­szy­jo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skorpionowy

przy­miot­nik od: skor­pion


Źródła:

SJP.pl

Skorpiony

bez­krę­go­wiec z gro­ma­dy pa­ję­cza­ków


Skor­pio­ny (Scor­pio­nes) – rząd pa­ję­cza­ków, obej­mu­ją­cy ponad 2000 opi­sa­nych ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją od tro­pi­ków i sub­tro­pi­ków po część cie­plej­szej stre­fy umiar­ko­wa­nej, od stref pły­wów po wy­so­kie góry. Zdol­ne do hi­ber­na­cji lub esty­wa­cji. Dra­pież­ne. Mają pro­so­mę na­kry­tą ka­ra­pak­sem, no­go­głaszcz­ki za­koń­czo­ne szczyp­ca­mi, 4 pary od­nó­ży krocz­nych oraz seg­men­to­wa­ny od­włok, po­dzie­lo­ny na szer­szy prze­dod­włok i węż­szy za­od­włok.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skorpucha

ro­dzaj żółwi z ro­dzi­ny skor­pu­cho­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skorski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skorszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skory


Źródła:

SJP.pl

Skorumpować

uza­leż­nić od sie­bie kogoś, zwła­szcza urzęd­ni­ków i po­li­ty­ków, przez da­wa­nie ła­pó­wek, przy­ku­py­wa­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ko­rum­po­wać)

 (1.1) uza­leż­nić od sie­bie de­cy­den­ta, urzęd­ni­ka po­przez danie mu ła­pów­ki

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny sko­rum­po­wać się (ndk. ko­rum­po­wać się)

 (2.1) dać się sko­rum­po­wać; ulec ko­rup­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skorupa

1. twar­da war­stwa po­kry­wa­ją­ca coś z wierz­chu, np. sko­ru­pa lo­do­wa;
2. ka­wa­łek ro­zbi­te­go na­czy­nia fa­jan­so­we­go, gli­nia­ne­go, por­ce­la­no­we­go;
3. po­tocz­nie: o li­chym wy­szczer­bio­nym na­czy­niu;
4. twar­da osło­na ro­go­wa lub kost­na okry­wa­ją­ca ciała sta­wo­no­gów; 5 sko­ru­pa ziem­ska - zew­nętrz­na po­wło­ka kuli ziem­skiej, zbu­do­wa­na ze skał


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) twar­da po­wło­ka, po­kry­wa­ją­ca coś z wierz­chu

 (1.2) zool. twar­da osło­na po­kry­wa­ją­ca ciało niek­tó­rych zwie­rząt, zbu­do­wa­na z chi­ty­ny, rogu, kości itp.

 (1.3) ka­wa­łek ro­zbi­te­go na­czy­nia ce­ra­micz­ne­go

 (1.4) reg. pozn. na­czy­nie ce­ra­micz­ne

 (1.5) anat. część móz­go­wia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skorupiak

zwie­rzę o ciele zbu­do­wa­nym z seg­men­tów, zwy­kle okry­te pan­ce­rzem, ma­ją­ce kilka par nóg, ży­ją­ce prze­waż­nie w wo­dzie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. przed­sta­wi­ciel pod­ty­pu sta­wo­no­gów, pro­wa­dzą­cych w więk­szo­ści wodny tryb życia, po­sia­da­ją­cych dwu­ga­łę­zi­ste od­nó­ża (z wy­jąt­kiem pier­wszej pary czuł­ków), cha­rak­te­ry­stycz­ną bu­do­wę sta­diów lar­wal­nych i ge­no­typ;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skorupiaki

zwie­rzę o ciele zbu­do­wa­nym z seg­men­tów, zwy­kle okry­te pan­ce­rzem, ma­ją­ce kilka par nóg, ży­ją­ce prze­waż­nie w wo­dzie


Sko­ru­pia­ki (Cru­sta­cea) – pod­typ sta­wo­no­gów wy­róż­nia­ny w sy­ste­ma­ty­ce tra­dy­cyj­nej, obej­mu­ją­cy około 67–70 ty­się­cy opi­sa­nych ga­tun­ków, przy czym licz­ba po­zo­sta­ją­cych do od­kry­cia jest znacz­nie więk­sza. Przed­sta­wi­cie­le wy­ka­zu­ją ol­brzy­mią róż­no­rod­ność mor­fo­lo­gicz­ną i eko­lo­gicz­ną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skorupiakowy

przy­miot­nik od: sko­ru­piak


Źródła:

SJP.pl

Skorupiasty

po­dob­ny do sko­ru­py, two­rzą­cy ro­dzaj sko­ru­py; sko­ru­po­wa­ty


Źródła:

SJP.pl

Skorupik

sko­ru­pik ja­bło­nio­wy - owad z ro­dzi­ny tarcz­ni­ków, szkod­nik drzew i krze­wów owo­co­wych; prze­cin­ko­wiec


Źródła:

SJP.pl

Skorupiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skorupka

zdrob­nie­nie od: sko­ru­pa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: sko­ru­pa

 (1.2) zool. twar­da osło­na jaja


Sko­rup­ka (łac. "valva", ang. "valve") – każda z dwóch czę­ści musz­li małży, ra­mie­nio­no­gów i niek­tó­rych sko­ru­pia­ków.

Musz­la niek­tó­rych mię­cza­ków, wszyst­kich ra­mie­nio­no­gów i niek­tó­rych sko­ru­pia­ków (mał­żo­racz­ków i musz­lo­racz­ków) skła­da się z dwóch ru­cho­mo po­łą­czo­nych czę­ści, zwa­nych sko­rup­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skorupkowatość

cecha po­wierzch­ni szkli­wa o wy­glą­dzie zbli­żo­nym do po­wierzch­ni sko­ru­pek jajka


Źródła:

SJP.pl

Skorupkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy sko­rup­kę, po­dob­ny do sko­rup­ki


Źródła:

SJP.pl

Skorupkowy

przy­miot­nik od: sko­rup­ka


Źródła:

SJP.pl

Skorupniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od sko­rup­niak


Źródła:

Wiktionary

Skorupniak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gwara wię­zien­na jajko


Źródła:

Wiktionary

Skorupowaty

po­dob­ny do sko­ru­py, two­rzą­cy ro­dzaj sko­ru­py; sko­ru­pia­sty


Źródła:

SJP.pl

Skorupowy

przy­miot­nik od: sko­ru­pa


Źródła:

SJP.pl

Skorupski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skorupy

1. twar­da war­stwa po­kry­wa­ją­ca coś z wierz­chu, np. sko­ru­pa lo­do­wa;
2. ka­wa­łek ro­zbi­te­go na­czy­nia fa­jan­so­we­go, gli­nia­ne­go, por­ce­la­no­we­go;
3. po­tocz­nie: o li­chym wy­szczer­bio­nym na­czy­niu;
4. twar­da osło­na ro­go­wa lub kost­na okry­wa­ją­ca ciała sta­wo­no­gów; 5 sko­ru­pa ziem­ska - zew­nętrz­na po­wło­ka kuli ziem­skiej, zbu­do­wa­na ze skał


Sko­ru­py – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ot­woc­kim, w gmi­nie Koł­biel.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skoruszyna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. dendr. ja­rzę­bi­na

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. owoc ja­rzę­bi­ny


Sko­ru­szy­na (słow. "Skorušina") – naj­wyż­szy szczyt Sko­ru­szyń­skich Wier­chów na Sło­wa­cji. Po­łud­nio­we stoki Sko­ru­szy­ny opa­da­ją do Do­li­ny Błot­nej, prze­łę­czy Borek i Do­li­ny Mi­hul­czej. Przez prze­łęcz Borek Sko­ru­szy­na łączy się z Ta­tra­mi Za­chod­ni­mi, do­li­ny Błot­na i Mi­hul­cza na­le­żą do Rowu Pod­ta­trzań­skie­go. Z po­łud­nio­wych sto­ków Sko­ru­szy­ny spły­wa bar­dzo gęsta sieć nie­wiel­kich po­to­ków ucho­dzą­cych do Błot­ne­go Po­to­ku i Mi­hul­cze­go Po­to­ku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skoruśniak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. ja­rzę­bi­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skory

taki, który jest gotów do uczy­nie­nia, za­ak­cep­to­wa­nia cze­goś; skłon­ny, chęt­ny, ocho­czy, skwa­pli­wy


przy­miot­nik

 (1.1) książk. chęt­ny

 (1.2) książk. skła­nia­ją­cy się (ku cze­muś), skłon­ny (do cze­goś)

 (1.3) przest. szyb­ki


Skory ( Скары; Скоры) – wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie miń­skim, w re­jo­nie mia­dziel­skim, w siel­so­wie­cie Na­rocz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skorygować

prze­pro­wa­dzić ko­rek­tę


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|ko­ry­go­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skorzec

ga­tu­nek szpa­ka; sko­rzek, sko­rzeń


Źródła:

SJP.pl

Skorzej

prze­sta­rza­ły sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: skoro (pręd­ko, ry­chło)


Źródła:

SJP.pl

Skorzewo

Sko­rze­wo (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Skòrzewò; niem. "Skors­che­wo") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ścier­skim, w gmi­nie Ko­ście­rzy­na. Leży na Po­je­zie­rzu Ka­szub­skim u po­łud­nio­wych krań­ców Ka­szub­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Skorzonera

[czy­taj: skor-zo­ne­ra] ro­śli­na wa­rzyw­na, upra­wia­na ze wzglę­du na ja­dal­ne ciem­no­brą­zo­we lub czar­ne ko­rze­nie; wę­ży­mord


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zob. wę­ży­mord czar­ny ko­rzeń.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skorzynice

Sko­rzy­ni­ce ( Hart­liebs­dorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lwó­wec­kim, w gmi­nie Lwó­wek Ślą­ski, na Po­gó­rzu Ka­czaw­skim w Su­de­tach.

We­dług po­dzia­łu fi­zycz­no­ge­o­gra­ficz­ne­go miej­sco­wość leży w Rowie Zby­lu­to­wa.


Źródła:

Wikipedia

Skorzystanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sko­rzy­stać.


Źródła:

Wiktionary

Skorzystać

1. użyć cze­goś, po­słu­żyć się czymś; wy­ko­rzy­stać;
2. osią­gnąć z cze­goś zysk, ko­rzyść; zy­skać, wy­zy­skać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. ko­rzy­stać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|ko­rzy­stać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skorzęcin

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skorzęciński

przy­miot­nik od: Sko­rzę­cin


Źródła:

SJP.pl

Skorża

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skos

ukos;
1. po­wierzch­nia uko­śna;
2. ka­wa­łek tka­ni­ny od­cię­ty uko­śnie


Źródła:

SJP.pl

Skosatka

ro­dzaj msza­ków z rzędu mesz­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Skosatkowate

ro­dzi­na msza­ków z rzędu mesz­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Skosem

pod kątem ostrym; uko­śnie; na ukos


Źródła:

SJP.pl

Skosik

zdrob­nie­nie od: skos


Źródła:

SJP.pl

Skosić

1. ściąć trawę, zboże itp. przy po­mo­cy od­po­wied­nie­go na­rzę­dzia, np. sier­pa, czy ma­szy­ny, np. kom­baj­nu;
2. prze­no­śnie:
a) za­gar­nąć, zdo­być (np. ko­rzy­ści, środ­ki);
b) po­ło­żyć tru­pem; uśmier­cić;
3. w gwa­rze ucz­niow­skiej: po­sta­wić niską ocenę;
4. śro­do­wi­sko­wo: sfa­u­lo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kosić)

 (1.1) ogrod. roln. ściąć ro­śli­ny, zwy­kle zbio­ro­wo, kosą lub przy uży­ciu ja­kiejś ma­szy­ny

 (1.2) zabić wiele istot, za­mor­do­wać serią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skoski

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. roln. sko­śne za­go­ny na koń­cach pola or­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Skosmacieć

stać się kos­ma­tym, obros­nąć wło­sa­mi


Źródła:

SJP.pl

Skosowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze sko­sem, do­ty­czą­cy skosu


Źródła:

Wiktionary

Skostniały

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) stward­nia­ły, jak kość

 (1.2) przen. utr­wa­lo­ny w niez­mien­nej, tra­dy­cyj­nej po­sta­ci

 (1.3) przen. trwa­ją­cy przy tych sa­mych po­glą­dach


Źródła:

Wiktionary

Skostnieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kost­nieć)

 (1.1) na­brać cech kości; stać się sztyw­nym, twar­dym jak kość

 (1.2) przen. stra­cić ela­stycz­ność, utr­wa­lić się w czymś

 (1.3) przen. zesz­tyw­nieć z zimna lub pod wpły­wem sil­nych wra­żeń


Źródła:

Wiktionary

Skoszenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sko­sić.


Źródła:

Wiktionary

Skoszewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skosztowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skosz­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skosztować

1. zjeść lub wypić coś w celu zba­da­nia smaku; spró­bo­wać;
2. doz­nać cze­goś, poz­nać coś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) zjeść lub wypić tro­chę, aby po­czuć smak

 (1.2) przen. doś­wiad­czyć cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skot

daw­niej: bydło ro­ga­te


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. bydło


SKOT ( Střední Kolový Obrněný Transportér "– Śred­ni Ko­ło­wy Opan­ce­rzo­ny Tran­spor­ter;" znany także pod oz­na­cze­niem OT-64) – ko­ło­wy, pły­wa­ją­cy tran­spor­ter opan­ce­rzo­ny opra­co­wa­ny wspól­nie przez CSRS i PRL na prze­ło­mie lat 50. i 60. XX wieku. Po­jazd po­sia­da czte­ry osie (układ 8×8), w naj­po­pu­lar­niej­szych wa­rian­tach jest także wy­po­sa­żo­ny w wieżę strze­lec­ką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skotarczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skotarek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skotarz

daw­niej: pa­sterz bydła ro­ga­te­go (skotu); sko­to­pas


Źródła:

SJP.pl

Skotnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skotnicki

naz­wi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skot­ni­ka­mi, do­ty­czą­cy Skot­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skotnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. roln. wy­pa­sacz bydła


Skot­nik (pa­stuch, l.mn. skot­ni­cy, za­po­ży­cze­nie z niem. "skatts") – w okre­sie wczes­ne­go śred­nio­wie­cza grupa lud­no­ści słu­żeb­nej, która zaj­mo­wa­ła się wy­pa­sem bydła (zob. wygon).

Świa­dect­wem ich ist­nie­nia są nazwy wsi (jak np. Skot­ni­ki koło Krusz­wi­cy), które nosi kilka osad w Pol­sce, po­ło­żo­nych w są­siedzt­wie sta­rych gro­dów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skotniki

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skotofor

sub­stan­cja zmie­nia­ją­ca swoje włas­no­ści pod­czas bom­bar­do­wa­nia elek­tro­na­mi


Źródła:

SJP.pl

Skotopas

daw­niej: pa­sterz bydła ro­ga­te­go (skotu); sko­tarz


Źródła:

SJP.pl

Skotopaska

sta­ro­pol­ska nazwy sie­lan­ki jako ga­tun­ku li­te­rac­kie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. liter. sta­ro­pol­ska nazwa sie­lan­ki

 (1.2) daw. pa­ster­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skotopowy

wi­dze­nie sko­to­po­we - praca oka przy zni­ko­mej ilo­ści świa­tła


Źródła:

SJP.pl

Skototron

lampa elek­tro­no­wa z ekra­nem o dłu­gim cza­sie poś­wia­ty, sto­so­wa­na w ra­da­rach


Źródła:

SJP.pl

Skotysta

wyz­naw­ca, zwo­len­nik sko­tyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Skotystka

zwo­len­nicz­ka sko­tyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Skotyzm

scho­la­stycz­ny kie­ru­nek fi­lo­zo­ficz­no-te­o­lo­gicz­ny, opo­zy­cyj­ny wobec to­miz­mu, uz­na­ją­cy pry­mat woli nad ro­zu­mem; szko­tyzm


Sko­tyzm, szko­tyzm – kie­ru­nek te­o­lo­gii ka­to­lic­kiej za­po­cząt­ko­wa­ny w XIII wieku przez Jana Dunsa Szko­ta i w XXI stu­le­ciu dalej roz­wi­ja­ny[]; pod pew­ny­mi wzglę­da­mi sta­no­wi an­ty­te­zę to­miz­mu. Jak po­da­je Mały słow­nik te­o­lo­gicz­ny:

„obok me­ta­fi­zycz­nych róż­nic w sto­sun­ku do to­miz­mu sko­tyzm cha­rak­te­ry­zu­je pod­kre­śle­nie, że isto­tę boską naj­le­piej poj­mo­wać jako mi­łość, z czego wy­ni­ka pry­mat woli, wol­no­ści i in­dy­wi­du­al­no­ści, pod­kre­śle­nie chry­sto­cen­tryz­mu, utoż­sa­mie­nie łaski uspra­wied­li­wia­ją­cej z mi­ło­ścią, [...] kry­tycz­ne uję­cie funk­cji samej te­o­lo­gii.”


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skowa

ro­dzaj klam­ry uży­wa­nej do spa­ja­nia lub przy­trzy­my­wa­nia róż­ne­go ro­dza­ju ele­men­tów drew­nia­nych w bu­dow­la­nych kon­struk­cjach


Źródła:

SJP.pl

Skowierzyn

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim;


Sko­wie­rzyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie sta­lo­wo­wol­skim, w gmi­nie Za­le­sza­ny. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skowroda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Kolno,gu­ber­nia au­gu­stow­ska,Gra­je­wo,Łomża,Mońki, Ostro­łę­ka,Ty­ko­cin,Ełk,Gi­życ­ko,Goł­dap,Olec­ko,Pisz,Sejny,Su­wał­ki,Su­wal­szczyz­na,Po­le­sie. pa­tel­nia

 (1.2) gw-pl|Zam­brów. bla­cha do pie­cze­nia

 (1.3) gw-pl|Au­gu­stów,Su­wał­ki. ron­del


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skowron

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. śred­niej wiel­ko­ści ptak z ro­dzi­ny sko­wron­ków


Sko­wron (niem. "Ler­chen­berg", 472 m n.p.m.) – wznie­sie­nie w pół­noc­nej czę­ści "Grzbie­tu Ma­łe­go" Gór Ka­czaw­skich, po­ło­żo­ne na pół­noc­ny za­chód od Pło­szczyn­ki, gdzie łączy się z Wa­pien­ną. Ku za­cho­do­wi od­cho­dzi od niego kilka bocz­nych ra­mion z Zad­nią i Strzy­żow­cem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skowroneczek

zdrob­nie­nie od: sko­wro­nek


Źródła:

SJP.pl

Skowronek

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. mały ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ala­u­di­dae|ref=tak. o per­li­stym, wy­so­kim śpie­wie;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skowroniak

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ramp­ho­co­ris clot­bey|Bo­na­par­te|ref=tak., ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny sko­wron­ków, wy­stę­pu­ją­ce­go w pół­noc­nej Afry­ce oraz Bli­skim Wscho­dzie;

 (1.2) ornit. ptak z ga­tun­ku sko­wro­niak (1.1)


Sko­wro­niak ("Ramp­ho­co­ris clot­bey") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny sko­wron­ków (Ala­u­di­dae). Wy­stę­pu­je w pół­noc­nej Afry­ce oraz na Bli­skim Wscho­dzie. Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skowroniątko

pis­klę sko­wron­ka


Źródła:

SJP.pl

Skowronki

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ornit. syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ala­u­di­dae|Vi­gors|ref=tak., ro­dzi­na ma­łych pta­ków z rzędu wró­blo­wych;


Sko­wron­ki (Ala­u­di­dae) – ro­dzi­na pta­ków z po­drzę­du śpie­wa­ją­cych (Osci­nes) w obrę­bie rzędu wró­blo­wych (Pas­se­ri­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skowronkowate

ro­dzi­na ma­łych pta­ków z rzędu wró­blo­wych; sko­wron­ki


Źródła:

SJP.pl

Skowronkowaty

o ce­chach sko­wron­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Skowronkowy

przy­miot­nik od: sko­wro­nek


Źródła:

SJP.pl

Skowrończyk

ptak z ro­dzi­ny sko­wron­ków


Źródła:

SJP.pl

Skowroński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skowyczeć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) o psie lub innym ssaku pso­wa­tym: wy­da­wać ury­wa­ne, ża­łos­ne dźwię­ki

 (1.2) o lu­dziach: ję­czeć, skar­żyć się ża­ło­śnie


Źródła:

Wiktionary

Skowyr

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|War­sza­wa. pies


Źródła:

Wiktionary

Skowyra

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skowyrny

daw­niej:
1. pełen ener­gii, za­pa­łu, życia; ener­gicz­ny, żwawy, żywy;
2. zgrab­ny, szyb­ki w ru­chach, w po­ru­sza­niu się; ruch­li­wy, zwin­ny, pręd­ki


Źródła:

SJP.pl

Skowyt

sko­wy­cze­nie -
1. ury­wa­ny, ża­łos­ny głos psa;
2. cichy, ża­łos­ny jęk wy­da­wa­ny przez czło­wie­ka;
3. inny, po­dob­ny od­głos


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) prze­ry­wa­ne, ża­łos­ne wycie psa lub – rza­dziej – in­ne­go zwie­rzę­cia

 (1.2) cichy, ża­łos­ny jęk czło­wie­ka

 (1.3) inny, po­dob­ny od­głos


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skowytać

skom­leć jak pies; wydać głos ża­łos­ny, prze­cią­gły


Źródła:

SJP.pl

Skozać

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. za­wia­do­mić


Źródła:

Wiktionary

Skozłować

1. o piłce: odbić się od ziemi;
2. rzad­ko: spaść z cze­goś, sto­czyć się; sko­zioł­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Skołatany

zmę­czo­ny, wy­czer­pa­ny, zgnę­bio­ny; znę­ka­ny, sko­ło­wa­ny, zde­zo­rien­to­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Skołatać

zgnę­bić, zmę­czyć kogoś, za­mą­cić komuś w gło­wie


Źródła:

SJP.pl

Skołota

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. zob. Scyta.


Źródła:

Wiktionary

Skołowany

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: sko­ło­wać

przy­miot­nik

 (2.1) pot. od­czu­wa­ją­cy zamęt, po­zba­wio­ny wła­ści­we­go ro­zez­na­nia w danej sy­tu­a­cji; zde­zo­rien­to­wa­ny


Źródła:

Wiktionary

Skołować

1. za­mą­cić komuś w gło­wie; zmy­lić;
2. w lot­nict­wie: opu­ścić miej­sce po­przez ko­ło­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Skołtuniały

po­tocz­nie:
1. o wło­sach, sier­ści, włó­knie: zbić się w koł­tun, zmierz­wio­ny kłąb; sku­dłać;
2. stać się koł­tu­nem, czło­wie­kiem za­co­fa­nym, ob­sku­ran­tem


Źródła:

SJP.pl

Skołtunieć

po­tocz­nie:
1. o wło­sach, sier­ści, włó­knie: zbić się w koł­tun, zmierz­wio­ny kłąb; sku­dłać;
2. stać się koł­tu­nem, czło­wie­kiem za­co­fa­nym, ob­sku­ran­tem


Źródła:

SJP.pl

Skołyszyn

Sko­ły­szyn – wieś gmin­na w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­siel­skim, w gmi­nie Sko­ły­szyn.

W roku 2021 w Sko­ły­szy­nie miesz­ka­ło 2046 miesz­kań­ców, z czego 49,4% sta­no­wi­ły ko­bie­ty, a 50,6% męż­czyź­ni.


Źródła:

Wikipedia

Skołyszyński

przy­miot­nik od: Sko­ły­szyn


Źródła:

SJP.pl

Skończenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skoń­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Skończony

1. za­koń­czyć wy­ko­ny­wa­nie ja­kiejś czyn­no­ści;
2. zdać eg­za­mi­ny, za­li­czyć pro­gram danej szko­ły, uczel­ni;
3. um­rzeć


forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: skoń­czyć

przy­miot­nik

 (2.1) cał­ko­wi­ty, pełny, kom­plet­ny

 (2.2) nie­spo­dzie­wa­ją­cy się ni­cze­go do­bre­go, nie­mo­gą­cy li­czyć na suk­ces; prze­gra­ny

 (2.3) mat. o licz­bie ele­men­tów wy­ra­żo­nej licz­bą na­tu­ral­ną;

 (2.4) mat. nie­o­sią­ga­ją­cy plus/minus nie­skoń­czo­no­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skończyć

1. za­koń­czyć wy­ko­ny­wa­nie ja­kiejś czyn­no­ści;
2. zdać eg­za­mi­ny, za­li­czyć pro­gram danej szko­ły, uczel­ni;
3. um­rzeć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. koń­czyć)

 (1.1) za­koń­czyć czyn­ność

 (1.2) prze­ro­bić pro­gram, ukoń­czyć kurs

 (1.3) um­rzeć

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skoń­czyć się (ndk. koń­czyć się)

 (2.1) za­koń­czyć trwa­nie

 (2.2) urwać się (o dro­dze, ob­sza­rze)

 (2.3) zo­stać zu­ży­tym

 (2.4) wy­czer­pać się twór­czo

 (2.5) dać jako wynik, spo­wo­do­wać, mieć kon­sek­wen­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skośnica

1. przy­rząd po­mia­ro­wy do mie­rze­nia i spraw­dza­nia kątów stoż­ków i kli­nów w świet­le prze­cho­dzą­cym
2. daw­niej: linia sko­śna


Sko­śni­ca (także "Prze­kop Klucz-Usto­wo") – stru­ga, kanał wodny o dłu­go­ści 2,7 km, łączy Odrę Za­chod­nią w km 29,8 z Odrą Wschod­nią w 730,5 km. Śród­lą­do­wa droga wodna o zna­cze­niu mię­dzy­na­ro­do­wym, klasa Vb. Jeden z cie­ków Mię­dzy­o­drza.

Nazwę Sko­śni­ca wpro­wa­dzo­no urzę­do­wo roz­po­rzą­dze­niem w 1949 roku, za­stę­pu­jąc po­przed­nią nie­miec­ką nazwę "Qu­er­fahrt".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skośniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: sko­śnie, sko­śno


Źródła:

SJP.pl

Skośnik

1. nie­re­jo­wy ża­giel sko­śny;
2. sko­śnik tu­zi­nek - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny sko­śni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skośnikowate

o ce­chach sko­śni­ko­wa­tych (ro­dzi­na mo­ty­li)


Sko­śni­ko­wa­te (Ge­le­chii­dae) – ro­dzi­na ma­łych mo­ty­li z na­dro­dzi­ny, za­li­cza­na do kladu, obej­mu­je ponad 4830 opi­sa­nych ga­tun­ków w 500 ro­dza­jach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skośnikowaty

o ce­chach sko­śni­ko­wa­tych (ro­dzi­na mo­ty­li)


Źródła:

SJP.pl

Skośnooki

ma­ją­cy sko­śne oczy; ko­so­o­ki


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sko­śne oczy, nie­ko­niecz­nie w typie az­ja­tyc­kim

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) czło­wiek o sko­śnych oczach

 (2.2) pot. obraź. każdy czło­wiek rasy żół­tej, bez wzglę­du na kształt oczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skośnoślepy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) przest. rzad. ma­ją­cy sko­śne oczy


Źródła:

Wiktionary

Skośność

1. fakt bycia sko­śnym;
2. sta­ty­sty­ce: miara asy­me­trii roz­kła­du


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co sko­śne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skośny

two­rzą­cy z jakąś pła­szczyz­ną lub linią kąt ostry


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który two­rzy z jakąś pła­szczyz­ną lub linią kąt ostry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skr

skrót od: Spół­dziel­nia Kółek Rol­ni­czych; eska­er


skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) = roln. ekon. spół­dziel­nia kółek rol­ni­czych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skr-Owski

→ SKR


Patrz:SKR

Źródła:

SJP.pl

Skr.

skrót od: skrót, skró­to­wiec


skrót

 (1.1) = jęz. skrót (ję­zy­ko­wy)

 (1.2) = skryt­ka, skryt­ka pocz­to­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skra

po­e­tyc­ko o is­krze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. zob. iskra.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrabacz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skrabel

w grze li­te­ra­ki lub scrab­ble: ruch po­le­ga­ją­cy na wy­ło­że­niu sied­miu pły­tek (tj. wszyst­kich, któ­ry­mi dy­spo­nu­je gracz), na­gra­dza­ny 50-punk­to­wą pre­mią


Źródła:

SJP.pl

Skraber

przy­rząd do oczy­szcza­nia gazu świetl­ne­go z amo­nia­ku


Źródła:

SJP.pl

Skrable

po­tocz­nie: gra słow­na po­le­ga­ją­ca na ukła­da­niu na okre­ślo­nej plan­szy wy­ra­zów z lo­so­wa­nych liter


Źródła:

SJP.pl

Skrablista

za­wod­nik gra­ją­cy w scrab­ble; scrab­bli­sta


Źródła:

SJP.pl

Skrablistka

za­wod­nicz­ka gra­ją­ca w scrab­ble; scrab­blist­ka


Źródła:

SJP.pl

Skrablowiec

rzad­ko: skra­bli­sta, scrab­bli­sta (osoba gra­ją­ca w skra­ble)


Źródła:

SJP.pl

Skrablowy

do­ty­czą­cy gry scrab­ble; scrab­blo­wy, scrab­ble'owy


Źródła:

SJP.pl

Skracacz

na­rzę­dzie lub ser­wis do skra­ca­nia dłu­gich adre­sów in­ter­ne­to­wych


Źródła:

SJP.pl

Skracalny

1. da­ją­cy się skró­cić;
2. uła­mek skra­cal­ny - uła­mek, któ­re­go licz­nik i mia­now­nik mają wspól­ny dziel­nik więk­szy niż jeden; uła­mek przy­wiedl­ny


Źródła:

SJP.pl

Skracanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skra­cać.


Źródła:

Wiktionary

Skracać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skró­cić)

 (1.1) nie­do­ko­na­ny od|skró­cić. (zmniej­szać dłu­gość)

 (1.2) nie­do­ko­na­ny od|skró­cić. (zmniej­szać czas trwa­nia)

 (1.3) nie­do­ko­na­ny od|skró­cić. (czy­nić bar­dziej zwię­złym)

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (2.1) przen. czy­nić ocze­ki­wa­nie przy­jem­niej­szym, mniej do­kucz­li­wym

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny skra­cać się (dk. skró­cić się)

 (3.1) nie­do­ko­na­ny od|skró­cić się. (sta­wać się krót­szym, tra­cić dłu­gość)

 (3.2) nie­do­ko­na­ny od|skró­cić się. (zaj­mo­wać mniej czasu)

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny skra­cać się (dk. brak)

 (4.1) pot. mówić zwięź­le, la­ko­nicz­nie


Źródła:

Wiktionary

Skrachowany

taki, który skra­cho­wał


Źródła:

SJP.pl

Skradanka

ga­tu­nek gier kom­pu­te­ro­wych, któ­rych ga­me­play po­le­ga na skra­da­niu się, ukry­wa­niu się i uży­wa­niu pod­stę­pu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gry­komp. ga­tu­nek gier cy­fro­wych, któ­re­go roz­gryw­ka opie­ra się na skra­da­niu i ci­chej eli­mi­na­cji prze­ciw­ni­ków;


Skra­dan­ka – ga­tu­nek gier kom­pu­te­ro­wych, w któ­rych roz­gryw­ka opie­ra się skra­da­niu i ukry­wa­niu się w celu uni­knię­cia bądź po­ko­na­nia prze­ciw­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skradankowy

→ skra­dan­ka


Patrz:skradanka

Źródła:

SJP.pl

Skradać

skra­dać się - zbli­żać się po cichu, ukrad­kiem, tak, aby nie zwró­cić ni­czy­jej uwagi; pod­kra­dać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skraść)

 (1.1) książk. za­bie­rać czy­jeś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny skra­dać się (dk. skraść się)

 (2.1) pod­kra­dać się nie­za­u­wa­żo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skraj

ko­niec cze­goś, krań­co­wa część; kra­wędź, bok


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) brzeg ja­kiejś pła­szczyz­ny, ja­kie­goś ob­sza­ru

 (1.2) przen. gra­ni­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrajać

ciąć jakąś ca­łość na ka­wał­ki


Źródła:

SJP.pl

Skrajka

1. ma­te­riał słu­żą­cy do pa­ko­wa­nia róż­ne­go ro­dza­ju de­li­kat­nych przed­mio­tów;
2. pier­wsza i ostat­nia krom­ka chle­ba od­cię­ta z bo­chen­ka; przy­lep­ka, pięt­ka


Źródła:

SJP.pl

Skrajnia

wy­mia­ry po­przecz­ne­go prze­kro­ju obry­su drogi ko­le­jo­wej (skraj­nia bu­dow­li) lub ko­ło­wej (skraj­nia dro­go­wa) bądź ta­bo­ru (skraj­nia ta­bo­ru) za­pew­nia­ją­ce bez­ko­li­zyj­ne prze­mie­szcza­nie się po­ja­zdu po dro­dze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. obrys bu­dyn­ków, ma­szyn itp. albo linia ogra­ni­cza­ją­ca jakąś bu­dow­lę, ma­szy­nę, poza którą może się bez­piecz­nie od­by­wać ruch po­ja­zdów, można bu­do­wać inne obiek­ty itp.

 (1.2) kolej. pot. po­ciąg prze­kra­cza­ją­cy do­pu­szczal­ną skraj­nię (1.1)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrajnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób skraj­ny, wiel­ce, bar­dzo


Źródła:

Wiktionary

Skrajniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: skraj­nie


Źródła:

SJP.pl

Skrajniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skraj­ny


Źródła:

SJP.pl

Skrajnik

wo­do­szczel­ny prze­dział na dzio­bie lub rufie stat­ku, za­bez­pie­cza­ją­cy go przed za­to­pie­niem w razie usz­ko­dze­nia; for­pik


Skraj­nik – urzą­dze­nie znaj­du­ją­ce się na torze ła­dun­ko­wym słu­żą­ce do spraw­dza­nia wy­ru­sza­ją­ce­go na szlak ta­bo­ru, tak aby jego ele­men­ty nie wy­sta­wa­ły poza skraj­nię ko­le­jo­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrajność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co skraj­ne


Źródła:

Wiktionary

Skrajny

krań­co­wy;
1. bę­dą­cy ra­dy­kal­nym, wy­stę­pu­ją­cy w ostrej, osta­tecz­nej po­sta­ci (np. skraj­ne te­o­rie, skraj­na nędza)
2. rzad­ko: bę­dą­cy na skra­ju cze­goś


przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy ra­dy­kal­nym, wy­stę­pu­ją­cym w ostrej, osta­tecz­nej po­sta­ci

 (1.2) rzad­ko: bę­dą­cy na skra­ju cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrakować

zła­mać za­bez­pie­cze­nia opro­gra­mo­wa­nia kom­pu­te­ro­we­go; scrac­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Skrapiać

po­le­wać coś lub kogoś, roz­pry­sku­jąc ciecz


Źródła:

SJP.pl

Skraplacz

w tech­ni­ce: urzą­dze­nie ochła­dza­ją­ce lub skra­pla­ją­ce parę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przy­rząd do skra­pla­nia gazu lub par


Skra­placz, kon­den­sa­tor – urzą­dze­nie, któ­re­go za­da­niem jest za­mia­na par lub gazów w cie­cze, czyli skra­pla­nie (kon­den­sa­cja). Jest zwy­kle ele­men­tem skła­do­wym więk­szych in­sta­la­cji tech­no­lo­gicz­nych lub ener­ge­tycz­nych.

W przy­pad­ku, gdy tem­pe­ra­tu­ra skra­pla­nia gazu jest więk­sza od tem­pe­ra­tu­ry oto­cze­nia, funk­cję skra­pla­czy mogą peł­nić chłod­ni­ce wodne lub po­wietrz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skraplanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skra­plać.

 (1.2) fiz. zmia­na stanu sku­pie­nia z ga­zo­we­go na cie­kły;


Skra­pla­nie – zja­wi­sko zmia­ny stanu sku­pie­nia, przej­ścia sub­stan­cji z fazy ga­zo­wej w fazę cie­kłą; prze­ci­wień­stwo pa­ro­wa­nia.

Skra­pla­nie i re­su­bli­ma­cja są okre­śla­ne wspól­nym ter­mi­nem kon­den­sa­cja.

Skra­pla­nie może za­cho­dzić przy od­po­wied­nim ci­śnie­niu i w tem­pe­ra­tu­rze niż­szej od tem­pe­ra­tu­ry kry­tycz­nej. Ze­staw tych pa­ra­me­trów (ci­śnie­nie i tem­pe­ra­tu­ra), dla któ­rych roz­po­czy­na się pro­ces skra­pla­nia, na­zy­wa się punk­tem rosy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skraplarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) urzą­dze­nie do skra­pla­nia par lub gazów


Źródła:

Wiktionary

Skratka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) odpad z me­cha­nicz­ne­go oczy­szcza­nia ście­ków;


Źródła:

Wiktionary

Skratować

usz­tyw­nić kon­struk­cję (ramę) przez do­da­nie ele­men­tów po prze­kąt­nej


Źródła:

SJP.pl

Skraw

część od­cię­ta, oder­wa­na od ca­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Skrawalność

Skra­wal­ność – zdol­ność kształ­to­wa­nia się ma­te­ria­łu na dro­dze obrób­ki wió­ro­wej przy za­sto­so­wa­niu od­po­wied­nich na­rzę­dzi i pro­ce­sów tech­no­lo­gicz­nych. Skra­wal­ność za­le­ży od wielu czyn­ni­ków:


Źródła:

Wikipedia

Skrawalny

o ma­te­ria­le: na­da­ją­cy się do skra­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Skrawanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skra­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skrawarka

obra­biar­ka do drew­na


Źródła:

SJP.pl

Skrawać

1. usu­wać wierzch­nią war­stwę po­przez cię­cie, kro­je­nie; skra­jać
2. w tech­ni­ce: usu­wać me­cha­nicz­nie okre­ślo­ną war­stwę z przed­mio­tu dla na­da­nia od­po­wied­niej formy, wy­glą­du


cza­sow­nik

 (1.1) zdej­mo­wać me­cha­nicz­nie okre­ślo­ną wierzch­nią war­stwę obra­bia­nej rze­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skraweczek

zdrob­nie­nie od: skra­wek


Źródła:

SJP.pl

Skrawek

1. reszt­ka, po­zo­sta­łość po kro­je­niu, cię­ciu; ści­nek, obrzy­nek, ob­ci­nek, okra­wek
2. nie­wiel­ka prze­strzeń, naj­czę­ściej two­rzą­ca brzeg, skraj cze­goś; nie­wiel­ki ka­wa­łek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mała cząst­ka od­cię­ta od ca­ło­ści

 (1.2) nie­wiel­ka po­wierzch­nia lub prze­strzeń, sta­no­wią­ca brzeg, skraj lub kra­wędź cze­goś

 (1.3) anat. część mał­żo­wi­ny usz­nej: mały, po­kry­ty wło­sa­mi wy­stęp chrząst­ki zlo­ka­li­zo­wa­ny tuż przed uj­ściem prze­wo­du słu­cho­we­go zew­nętrz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrawki

1. reszt­ka, po­zo­sta­łość po kro­je­niu, cię­ciu; ści­nek, obrzy­nek, ob­ci­nek, okra­wek
2. nie­wiel­ka prze­strzeń, naj­czę­ściej two­rzą­ca brzeg, skraj cze­goś; nie­wiel­ki ka­wa­łek


Skraw­ki – część wsi Sto­czek Kocki w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie lu­bar­tow­skim, w gmi­nie Je­zio­rza­ny.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Na­ro­dze­nia św. Jana Chrzci­cie­la w Po­i­zdo­wie.

W la­tach 1975–1998 Skraw­ki ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ły do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrawkowy

→ skra­wek


Patrz:skrawek

Źródła:

SJP.pl

Skrawność

Skraw­ność – zdol­ność na­rzę­dzia do wy­ko­ny­wa­nia obrób­ki skra­wa­niem.


Źródła:

Wikipedia

Skraść

przy­wła­szczyć sobie coś, za­brać po kry­jo­mu; ukraść


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. skra­dać)

 (1.1) bez­praw­nie za­brać ukrad­kiem

 (1.2) przen. za­wład­nąć czymś

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skraść się (ndk. skra­dać się)

 (2.1) daw. pod­kraść się nie­za­u­wa­żo­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrbeńsko

Skrbeń­sko (niem. "Skrben­ski") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie wo­dzi­sław­skim, w po­łud­nio­wej czę­ści gminy Godów. Miej­sco­wość zaj­mu­je po­wierzch­nię 119 ha.

W miej­sco­wo­ści znaj­du­ją się m.in. dom kul­tu­ry, ko­ściół i bo­i­sko. Funk­cjo­nu­ją m.in. ze­spół fol­klo­ry­stycz­ny „Me­lo­dia”, Koło Go­spo­dyń Wiej­skich.


Źródła:

Wikipedia

Skrecz

scratch;
1. dźwięk pow­sta­ją­cy przez dra­pa­nie igłą gra­mo­fo­no­wą płyty wi­ny­lo­wej prze­su­wa­nej w od­po­wied­ni spo­sób dło­nią;
2. dy­scy­pli­na ko­lar­stwa to­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl

Skreczing

two­rze­nie dźwię­ków po­przez prze­su­wa­nie pal­ca­mi gra­ją­cej płyty gra­mo­fo­no­wej; scrat­ching


Źródła:

SJP.pl

Skreczowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skre­czo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skreczować

scrat­cho­wać (rza­dziej);
1. zre­zy­gno­wać z udzia­łu w ja­kiejś za­ba­wie;
2. w te­ni­sie ziem­nym: pod­dać mecz bez walki


cza­sow­nik

 (1.1) muz. obra­cać płytą wi­ny­lo­wą w celu uzy­ska­nia efek­tów dźwię­ko­wych

 (1.2) sport. w te­ni­sie ziem­nym: pod­dać mecz bez walki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skremować

1. spa­lić ciało zmar­łe­go czło­wie­ka lub zwie­rzę­cia zgod­nie z okre­ślo­nym zwy­cza­jem;
2. przeksz­tał­cić pro­dukt spo­żyw­czy w jed­no­li­tą, gęstą, mięk­ką masę po­przez ucie­ra­nie lub ubi­ja­nie


Źródła:

SJP.pl

Skreolizować

1. zmie­szać kul­tu­ry lo­kal­ne;
2. zmie­szać z innym ję­zy­kiem et­nicz­nym


Źródła:

SJP.pl

Skreper

w tech­ni­ce: ma­szy­na do od­spa­ja­nia grun­tu, prze­wo­zu i wy­ła­do­wa­nia urob­ku w okre­ślo­nym miej­scu; zgar­niar­ka


Źródła:

SJP.pl

Skrepnąć

cza­sow­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. um­rzeć, zdech­nąć


Źródła:

Wiktionary

Skrewienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skre­wić.


Źródła:

Wiktionary

Skrewić

po­tocz­nie: spra­wić zawód


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) pot. za­wieść czy­jeś ocze­ki­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skreślanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skre­ślać.


Źródła:

Wiktionary

Skreślać

1. czy­nić nie­waż­nym przez prze­pro­wa­dze­nie kre­ski, linii (zwy­kle w tek­ście); prze­kre­ślać
2. wy­ra­żać coś pi­sem­nie lub przez ry­su­nek
3. prze­no­śnie: spi­sy­wać kogoś na stra­ty


Źródła:

SJP.pl

Skreślenie

to, co zo­sta­ło skre­ślo­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) to, co zo­sta­ło skre­ślo­ne

 (1.2) kre­ska, którą skre­śla­my ja­kieś wy­ra­zy w tek­ście

 (1.3) znak x po­sta­wio­ny na ja­kiejś kar­cie w celu wy­ty­po­wa­nia lub odrzu­ce­nia kogoś albo cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skreślić

1. uczy­nić nie­waż­nym przez prze­pro­wa­dze­nie kre­ski, linii (zwy­kle w tek­ście); prze­kre­ślić
2. wy­ra­zić coś pi­sem­nie lub przez ry­su­nek
3. prze­no­śnie: spi­sać kogoś na stra­ty


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. skre­ślać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|skre­ślać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skriabin

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrin

po­tocz­nie: zrzut ekra­nu; scre­en, scre­ens­hot


Źródła:

SJP.pl

Skrining

ba­da­nie całej po­pu­la­cji prze­pro­wa­dza­ne w celu wy­ło­nie­nia osób, które mogą mieć jakąś cho­ro­bę; ba­da­nie prze­sie­wo­we; ba­da­nie prze­sie­wo­we, scre­e­ning, skry­ning


Źródła:

SJP.pl

Skriningowy

→ skri­ning; scre­e­nin­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Skrinsejwer

w in­for­ma­ty­ce, rzad­ko: ochron­ny pro­gram wy­ga­sza­ją­cy ekran mo­ni­to­ra po chwi­li bez­czyn­no­ści użyt­kow­ni­ka kom­pu­te­ra; wy­ga­szacz ekra­nu


Źródła:

SJP.pl

Skrobacz

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skrobaczka

1. w tech­ni­ce: na­rzę­dzie do skro­ba­nia, oczy­szcza­nia lub wy­gła­dza­nia po­wierzch­ni przed­mio­tów; skro­bar­ka, skrob­ka, skro­bak;
2. w me­dy­cy­nie: sta­lo­we na­rzę­dzie chi­rur­gicz­ne, słu­żą­ce do od­dzie­la­nia okost­nej od kości, sto­so­wa­ne naj­czę­ściej w chi­rur­gii kost­nej;
3. że­laz­ne ostrze umie­szcza­ne przed wej­ściem do domów, słu­żą­ce do ze­skro­by­wa­nia błota lub śnie­gu z obu­wia;
4. po­tocz­nie: nożyk do obie­ra­nia wa­rzyw;
5. po­tocz­nie: wy­cie­racz­ka do usu­wa­nia szro­nu, lodu, śnie­gu z szyb sa­mo­cho­du


Źródła:

SJP.pl

Skrobak

w tech­ni­ce:
1. na­rzę­dzie do skro­ba­nia, oczy­szcza­nia lub wy­gła­dza­nia po­wierzch­ni przed­mio­tów; skro­bacz­ka, skrob­ka, skro­bar­ka;
2. przy­rząd do usu­wa­nia osa­dów pa­ra­fi­ny i za­nie­czy­szczeń z rur wy­do­byw­czych lub ro­po­cią­gów


Skro­bak – ręcz­ne na­rzę­dzie ślu­sar­skie słu­żą­ce do skro­ba­nia, tj. usu­wa­nia nie­rów­no­ści oraz śla­dów po­przed­niej obrób­ki. Skro­ba­nie umoż­li­wia także do­pa­so­wa­nie do sie­bie dwóch po­wierzch­ni, zwła­szcza współ­pra­cu­ją­cych śliz­go­wo.

Skro­ba­ki wy­ko­nu­je się z ta­kich sa­mych ma­te­ria­łów jak pil­ni­ki, tj.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrobakowy

→ skro­bak


Patrz:skrobak

Źródła:

SJP.pl

Skrobanie

1. dra­pać czymś ostrym po po­wierzch­ni cze­goś, zdra­py­wać wierzch­nią war­stwę, oczy­szczać z cze­goś
2. po­tocz­nie: pisać
3. skro­bać się - dra­pać się


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skro­bać.


Skro­ba­nie – ro­dzaj obrób­ki ślu­sar­skiej po­le­ga­ją­cy na ręcz­nym skra­wa­niu z po­wierzch­ni wstęp­nie obro­bio­ne­go przed­mio­tu cien­kich i drob­nych wiór­ków za po­mo­cą skro­ba­ków. Gru­bość war­stwy skra­wa­nej jed­no­ra­zo­wo wy­no­si około 0,01 mm.

Skro­ba­nie ma na celu usu­nię­cie śla­dów po­przed­niej obrób­ki np.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrobanka

po­tocz­nie: usu­nię­cie z jamy ma­ci­cy tka­nek zmie­nio­nych cho­ro­bo­wo, jaja pło­do­we­go lub jego resz­tek; abraz­ja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. gin. za­bieg ły­żecz­ko­wa­nia ma­ci­cy jako me­to­da abor­cji

 (1.2) rzad. pot. gin. za­bieg ły­żecz­ko­wa­nia ma­ci­cy w celu usu­nię­cia tka­nek zmie­nio­nych cho­ro­bo­wo

 (1.3) gwara. etn. jed­no­barw­ne wiel­ka­noc­ne jajo z wzo­rem wy­dra­pa­nym ostrym na­rzę­dziem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrobankowy

→ skro­ban­ka


Patrz:skrobanka

Źródła:

SJP.pl

Skrobarka

1. w tech­ni­ce: na­rzę­dzie do skro­ba­nia, oczy­szcza­nia lub wy­gła­dza­nia po­wierzch­ni przed­mio­tów; skro­bacz­ka, skrob­ka, skro­bak;
2. w gór­nict­wie: typ czer­par­ki do ura­bia­nia skał, np. węgla bru­nat­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Skrobać

1. dra­pać czymś ostrym po po­wierzch­ni cze­goś, zdra­py­wać wierzch­nią war­stwę, oczy­szczać z cze­goś
2. po­tocz­nie: pisać
3. skro­bać się - dra­pać się


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) trąc czymś ostrym, zdra­py­wać wierzch­nią war­stwę cze­goś

 (1.2) pot. dra­pać coś lub po czymś

 (1.3) żart. pisać brzyd­ko, nie­sta­ran­nie lub nie­wy­raź­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrobek

w tech­ni­ce: na­rzę­dzie do skro­ba­nia, oczy­szcza­nia i wy­gła­dza­nia po­wierzch­ni przed­mio­tów; skro­bacz­ka, skro­bak, skro­bar­ka


Skro­bek – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie pil­skim, w gmi­nie Szy­dło­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrobia

wie­lo­cu­kier zbu­do­wa­ny z amy­lo­pek­ty­ny i amy­lo­zy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bio­chem. spoż. głów­ny wę­glo­wo­dan w die­cie czło­wie­ka, po­li­sa­cha­ryd ro­ślin­ny peł­nią­cy w ro­śli­nach rolę ma­ga­zy­nu ener­gii;


Skro­bia – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, wę­glo­wo­dan, po­li­sa­cha­ryd ro­ślin­ny, skła­da­ją­cy się wy­łącz­nie z merów glu­ko­zy po­łą­czo­nych wią­za­nia­mi α-gli­ko­zy­do­wy­mi, peł­nią­cy w ro­śli­nach rolę ma­ga­zy­nu ener­gii.

Skro­bia jest głów­nym wę­glo­wo­da­nem w die­cie czło­wie­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrobiawica

nie­od­wra­cal­na cho­ro­ba po­le­ga­ją­ca na od­kła­da­niu się w tkan­kach swo­i­ste­go związ­ku biał­ko­we­go, zwa­ne­go amy­lo­i­dem; zwy­rod­nie­nie skro­bio­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Skrobidecha

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) po­gard. gw-pl|War­sza­wa. sto­larz


Źródła:

Wiktionary

Skrobiotwórczy

two­rzą­cy skro­bię


Źródła:

SJP.pl

Skrobiowaty

1. ciało skro­bio­wa­te - ma­te­riał gro­ma­dzą­cy się w wy­pust­kach astro­cy­tów w wy­ni­ku sta­rze­nia się;
2. ner­czy­ca skro­bio­wa­ta - cho­ro­ba nerek wy­wo­ła­na nad­mia­rem skro­bi


Źródła:

SJP.pl

Skrobiowy

przy­miot­nik od: skro­bia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze skro­bią, do­ty­czą­cy skro­bii; za­wie­ra­ją­cy skro­bię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrobipiórek

gry­zi­pió­rek; lek­ce­wa­żą­co:
1. urzęd­nik niż­szej rangi, sze­re­go­wy pra­cow­nik biu­ro­wy;
2. autor tek­stów o małej war­to­ści li­te­rac­kiej; pi­sa­rzy­na, pis­mak


Źródła:

SJP.pl

Skrobisz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skrobka

w tech­ni­ce: na­rzę­dzie do skro­ba­nia, oczy­szcza­nia i wy­gła­dza­nia po­wierzch­ni przed­mio­tów; skro­bacz­ka, skro­bak, skro­bar­ka


Źródła:

SJP.pl

Skrobnąć

1. drap­nąć czymś ostrym po po­wierzch­ni cze­goś, zdra­pać wierzch­nią war­stwę, oczy­ścić z cze­goś
2. po­tocz­nie: na­pi­sać
3. skrob­nąć się - drap­nąć się


Źródła:

SJP.pl

Skrobot

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skrobotowo

Skro­bo­to­wo – osada w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w gmi­nie Kar­ni­ce.

We­dług da­nych pod ko­niec 2004 roku osada miała 234 miesz­kań­ców.

W la­tach 1946–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skrobów

Skro­bów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie lu­bar­tow­skim, w gmi­nie Lu­bar­tów.

Na po­cząt­ku 1939 w Skro­bo­wie ot­war­to na­ro­do­wy uni­wer­sy­tet wiej­ski, zor­ga­ni­zo­wa­ny przez Służ­bę Mło­dych Obozu Zjed­no­cze­nia Na­ro­do­we­go i Zwią­zek Mło­dej Pol­ski.


Źródła:

Wikipedia

Skrocki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skrocz

chód, bieg niek­tó­rych zwie­rząt czwo­ro­noż­nych po­le­ga­ją­cy na sta­wia­niu jed­no­cze­śnie raz obu nóg pra­wych, raz le­wych; krocz (r. żeń­ski), krocz (r. męski), ino­chód


Źródła:

SJP.pl

Skrodzki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrofularia

wie­lo­let­nia ro­śli­na (by­li­na lub pół­krzew) z ro­dzi­ny trę­dow­ni­ko­wa­tych, wy­stę­pu­ją­ca na pół­ku­li pół­noc­nej w wielu ga­tun­kach, ma­ją­ca wła­ści­wo­ści lecz­ni­cze i za­ra­zem tru­ją­ce; trę­dow­nik


Źródła:

SJP.pl

Skrofuliczny

→ skro­fu­lo­za


Patrz:skrofuloza

Źródła:

SJP.pl

Skrofuloza

zołzy;
1. rzad­ko spo­ty­ka­na od­mia­na przew­le­kłej gruź­li­cy wę­złów chłon­nych (naj­czę­ściej szyi), spo­wo­do­wa­na prąt­ka­mi gruź­li­cy; skro­fu­ły (daw­niej);
2. za­raź­li­wa cho­ro­ba źre­biąt i mło­dych koni


Skro­fu­lo­za (skro­fu­ły lub przest. zołzy) – gruź­li­ca wę­złów chłon­nych. Obec­nie rzad­ko spo­ty­ka­na.

Cho­ro­ba uak­tyw­nia się na sku­tek złych wa­run­ków hi­gie­nicz­nych, głów­nie u dzie­ci ze skłon­no­ścią do od­czy­nów wy­się­ko­wych. Przy skro­fu­lo­zie, prócz umiej­sco­wie­nia zmian cho­ro­bo­wych w wę­złach chłon­nych szyi (co daje efekt w po­sta­ci opuch­liz­ny), wy­stę­pu­je rów­nież przew­le­kły nie­żyt nosa i ob­ja­wy za­pal­ne spo­jó­wek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrofuły

daw­niej: przew­le­kła gruź­li­ca wę­złów chłon­nych (naj­czę­ściej szyi), wy­stę­pu­ją­ca u dzie­ci ży­ją­cych w złych wa­run­kach; skro­fu­lo­za; zołzy


Źródła:

SJP.pl

Skroić

po­ciąć jakąś ca­łość na ka­wał­ki


cza­sow­nik

 (1.1) tnąc przy­ciąć ma­te­riał do cze­goś

 (1.2) kro­jąc od­dzie­lić część od ca­ło­ścifakt.

 (1.3) slang. ukraść

 (1.4) slang. okraść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrok

naz­wi­sko


Skrok (forma żeń­ska: Skrok, Skro­ko­wa, Skro­ków­na, l. mn. Skro­ko­wie) – pol­skie naz­wi­sko. W 2022 roku no­si­ło je 1833 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrolować

śro­do­wi­sko­wo: prze­wi­jać tre­ści na ekra­nie; scrol­lo­wać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) neol. prze­wi­jać za­war­tość ekra­nu na urzą­dze­niu elek­tro­nicz­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrom

tłuszcz za­ję­czy, daw­niej uży­wa­ny jako śro­dek lecz­ni­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) łow. tłuszcz zwie­rzę­cy, zwła­szcza tłuszcz za­ję­cza­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skromne

forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) M. n. lp., M. n. lm., ż. M. lm. od: skrom­ny


Źródła:

Wiktionary

Skromnica

Skrom­ni­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zgier­skim, w gmi­nie Ozor­ków.

Wieś dóbr pre­sty­mo­nial­nych ka­pi­tu­ły ko­le­gia­ty łę­czyc­kiej w po­wie­cie łę­czyc­kim wo­je­wództ­wa łę­czyc­kie­go w końcu XVI wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa łódz­kie­go. Wcze­śniej znaj­do­wa­ła się w ad­mi­ni­stra­cyj­nych gra­ni­cach po­wia­tu łę­czyc­kie­go. Do so­łect­wa Skrom­ni­ca na­le­ży je­szcze Tka­czew.


Źródła:

Wikipedia

Skromnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób skrom­ny


Źródła:

Wiktionary

Skromniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: skrom­nie


Źródła:

SJP.pl

Skromniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skrom­ny; bar­dziej skrom­ny


Źródła:

SJP.pl

Skromnisia

ko­bie­ta prze­sad­nie skrom­na lub uda­ją­ca skrom­ną


Źródła:

SJP.pl

Skromniusieńki

zdrob­nie­nie od: skrom­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: skrom­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skromniuteńki

zdrob­nie­nie od: skrom­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: skrom­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skromniutki

zdrob­nie­nie od: skrom­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: skrom­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skromniuśki

zdrob­nie­nie od: skrom­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. zdrobn. od: skrom­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skromniś

czło­wiek prze­sad­nie skrom­ny lub uda­ją­cy skrom­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Skromność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha kogoś, kto nie wy­wyż­sza się i nie dba o roz­głos i uz­na­nie in­nych

 (1.2) przest. cecha kogoś, kto jest pow­ścią­gli­wy lub wstyd­li­wy w re­la­cjach z oso­ba­mi prze­ciw­nej płci

 (1.3) cecha cze­goś, co jest pro­ste i po­zba­wio­ne ozdób

 (1.4) cecha cze­goś, co nie jest zbyt efek­tow­ne ani gło­śne

 (1.5) cecha cze­goś, co ma małą war­tość ma­te­rial­ną


Źródła:

Wiktionary

Skromny

1. pow­ścią­gli­wy w sto­sun­ku do osób od­mien­nej płci ;
2. nied­ba­ją­cy o roz­głos, nie­ma­ją­cy wy­gó­ro­wa­ne­go mnie­ma­nia o sobie;
3. odz­na­cza­ją­cy się pro­sto­tą, np. skrom­ny po­si­łek;
4. nie­ma­ją­cy du­żych do­cho­dów, nie­przy­no­szą­cy du­żych zy­sków, np. skrom­ny urzęd­nik;
5. nie­wiel­ki, nie­po­kaź­ny


przy­miot­nik

 (1.1) nie­ma­ją­cy po­trze­by wy­róż­nia­nia się

 (1.2) w pro­stym stylu, po­zba­wio­nym ozdób

 (1.3) nie­wiel­ki

 (1.4) o nie­wiel­kich do­cho­dach

 (1.5) przest. pow­ścią­gli­wy lub wstyd­li­wy w re­la­cjach z oso­ba­mi prze­ciw­nej płci


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skroniowy

przy­miot­nik od: skroń


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy skro­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skroniów

Skro­niów – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ję­drze­jow­skim, w gmi­nie Ję­drze­jów. Ma sta­tus so­łect­wa.


Źródła:

Wikipedia

Skropak

bio­de­gra­do­wal­ny wy­peł­niacz do pa­czek


Źródła:

SJP.pl

Skropić

polać coś lub kogoś, roz­pry­sku­jąc ciecz


Źródła:

SJP.pl

Skroplina

ciecz bę­dą­ca pro­duk­tem skra­pla­nia się gazu; skro­pli­ny, kon­den­sat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ciecz pow­sta­ła w pro­ce­sie skra­pla­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skropliny

ciecz bę­dą­ca pro­duk­tem skra­pla­nia się gazu; skro­pli­ny, kon­den­sat


Skro­pli­ny (zwane czę­sto kon­den­sa­tem) to ciecz pow­sta­ła ze skro­ple­nia do­wol­ne­go gazu. Przy­kła­dem skro­plin jest rosa i woda na lu­strze w ła­zien­ce.

Skro­ple­nie pary wod­nej i uzy­ska­nie kon­den­sa­tu w si­łow­niach pa­ro­wych jest ko­niecz­ne z uwagi na wyt­wa­rza­nie próż­ni w kon­den­sa­to­rze tur­bin kon­den­sa­cyj­nych (dla osią­gnię­cia więk­szej pro­duk­cji ener­gii elek­trycz­nej) lub od­pro­wa­dze­nia cie­pła użyt­ko­we­go w tur­bi­nach prze­ciw­pręż­nych – cie­pło skra­pla­nia wy­rzu­ca­ne jest w ca­ło­ści do oto­cze­nia (w elek­trow­niach kon­den­sa­cyj­nych) lub jest wy­ko­rzy­sta­ne do celów cie­płow­ni­czych (w elek­tro­cie­płow­niach).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrosować

w te­le­ko­mu­ni­ka­cji: prze­łą­czyć roz­mo­wy pro­wa­dzo­ne na linii abo­nenc­kiej do cen­tra­li na prze­łącz­ni­cy głów­nej


Źródła:

SJP.pl

Skrowaczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skroń

1. bocz­na część czasz­ki ssa­ków;
2. po­e­tyc­ko: głowa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. bocz­na część głowy za ocza­mi;


Skroń ( tem­pus l. mn. "tempi") – bocz­na część głowy niek­tó­rych zwie­rząt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skroś

prze­sta­rza­łe: przez całą dłu­gość lub sze­ro­kość cze­goś; wskroś, na wskroś, na wylot, na prze­strzał, na skroś, skróś


Źródła:

SJP.pl

Skrośny

skie­ro­wa­ny pro­sto­pad­le do po­wierzch­ni cze­goś; prze­ni­ka­ją­cy na wskroś, w głąb cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Skrub

[czy­taj: skrub albo skrab] au­stra­lij­ska od­mia­na buszu; scrub


Skrub, scrub – uży­wa­ny w li­te­ra­tu­rze pol­skiej ter­min, po­cho­dzą­cy od an­giel­skie­go słowa "scrub" oz­na­cza­ją­ce­go za­ro­śla, okre­śla­ją­cy typ ro­ślin­no­ści z do­mi­na­cją cier­ni­stych krze­wów, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ob­sza­rów pół­pu­styn­nych wew­nątrz kon­ty­nen­tu au­stra­lij­skie­go. Od­po­wied­nik po­ję­cia busz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skruber

apa­rat do usu­wa­nia z mie­sza­ni­ny ga­zo­wej za­nie­czy­szcza­ją­cych ją ciał sta­łych lub cie­czy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) lab. chem. zob. ab­sor­ber.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrucha

głę­bo­ki żal za wy­rzą­dzo­ne zło, po­peł­nio­ne błędy itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żal za po­peł­nio­ne błędy, krzyw­dy


Skru­cha – re­flek­sja nad włas­nym za­cho­wa­niem i po­czu­cie żalu za złe czyny. Zwy­kle wiąże się z po­sta­no­wie­niem zmia­ny i pro­wa­dze­nia bar­dziej od­po­wie­dzial­ne­go życia. Może sta­no­wić jeden z ele­men­tów psy­cho­te­ra­pii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrudlić

daw­niej: bro­no­wać - upra­wiać zie­mię przy uży­ciu brony, zwy­kle w celu jej spulch­nie­nia, oczy­szcze­nia z chwa­stów i przy­kry­cia na­sion


Źródła:

SJP.pl

Skrupiać

skru­piać się - sku­piać się na kimś, ob­cią­żać kogoś


Źródła:

SJP.pl

Skrupić

skru­pić się - spaść na kogoś, sku­pić się na kimś, ob­cią­żyć kogoś


Źródła:

SJP.pl

Skrupulancki

→ skru­pu­lant


Patrz:skrupulant

Źródła:

SJP.pl

Skrupulant

czło­wiek dro­biaz­go­wo do­kład­ny; pe­dant, skru­pu­lat


Źródła:

SJP.pl

Skrupulantka

→ skru­pu­lant


Patrz:skrupulant

Źródła:

SJP.pl

Skrupulat

czło­wiek dro­biaz­go­wo do­kład­ny; pe­dant, skru­pu­lant


Źródła:

SJP.pl

Skrupulatka

→ skru­pu­lat


Patrz:skrupulat

Źródła:

SJP.pl

Skrupulatnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób bar­dzo do­kład­ny i sta­ran­ny


Źródła:

Wiktionary

Skrupulatniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: skru­pu­lat­niej


Źródła:

SJP.pl

Skrupulatniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skru­pu­lat­ny


Źródła:

SJP.pl

Skrupulatność

prze­sad­na do­kład­ność, dro­biaz­go­wość, pre­cy­zyj­ność; sta­ran­ność, pe­dan­tycz­ność, aku­rat­ność


Źródła:

SJP.pl

Skrupulatny

1. dro­biaz­go­wo do­kład­ny, prze­sad­nie dba­ją­cy o szcze­gó­ły; pre­cy­zyj­ny, aku­rat­ny, pe­dan­tycz­ny;
2. wy­ko­na­ny z pe­dan­tycz­ną do­kład­no­ścią; do­kład­ny, sta­ran­ny, szcze­gó­ło­wy;
3. daw­niej: ma­ją­cy skru­pu­ły, drę­czo­ny skru­pu­ła­mi


przy­miot­nik

 (1.1) dro­biaz­go­wo, pe­dan­tycz­nie do­kład­ny

 (1.2) wy­ko­ny­wa­ny z dro­biaz­go­wą, pe­dan­tycz­ną do­kład­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrupuł

1. (zwy­kle w licz­bie mno­giej) wąt­pli­wość na­tu­ry mo­ral­nej w od­nie­sie­niu do włas­ne­go po­stę­po­wa­nia, pow­strzy­mu­ją­ca od nie­e­tycz­nych za­cho­wań;
2. daw­niej: an­glo­sa­ska jed­nost­ka ap­tecz­na masy równa 1,290 grama


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wąt­pli­wość na­tu­ry mo­ral­nej wobec włas­ne­go po­stę­po­wa­nia

 (1.2) daw. me­trol. ap­te­kar­ska jed­nost­ka wa­go­wa, rów­no­war­tość 20 gra­nów (1/3 uncji)

 (1.3) hist. miar. najm­niej­sza prak­tycz­nie sto­so­wa­na rzym­ska jed­nost­ka wagi, 1/24 uncji;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrupuły

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) stan wąt­pli­wo­ści zwią­za­ny ze zła­ma­niem za­sa­dy mo­ral­nej


Źródła:

Wiktionary

Skruszacz

urzą­dze­nie do wstęp­nej obrób­ki mięsa


Skru­szacz – mie­szan­ka soli kwa­sów or­ga­nicz­nych (m.in. wę­gla­nu sodu, cy­try­nia­nu sodu i oc­ta­nu sodu) i sub­stan­cji sma­ko­wych skom­po­no­wa­na w celu wy­stan­da­ry­zo­wa­nia pro­ce­su kru­sze­nia mięsa.

Skru­sza­cze ule­ga­ją roz­kła­do­wi w cza­sie około 24 go­dzin. Z tego po­wo­du nie po­zo­sta­wia­ją nie­przy­jem­ne­go pos­ma­ku lub za­pa­chu, a jed­no­cze­śnie ogra­ni­cza­ją roz­wój mi­kro­flo­ry bak­te­ryj­nej. Kwasy or­ga­nicz­ne po­wo­du­ją nadto, że wzra­sta so­czy­stość mięsa w dro­dze pęcz­nie­nia bia­łek mię­śnio­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skruszeć

cza­sow­nik

 (1.1) stać się ła­god­niej­szym


Źródła:

Wiktionary

Skruszony

przy­miot­nik

 (1.1) od­czu­wa­ją­cy skru­chę, świad­czą­cy o skru­sze

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od: skru­szyć


Źródła:

Wiktionary

Skruszyć

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. skru­szać)

 (1.1) zni­szczyć, ła­miąc na drob­ne ka­wał­ki

 (1.2) po­ko­nać ja­kieś za­gro­że­nie lub ogra­ni­cze­nie

 (1.3) książk. spra­wić, że ktoś czuje żal za po­peł­nio­ne przez sie­bie złe uczyn­ki

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skru­szyć się (ndk. skru­szać się)

 (2.1) zo­stać zni­szczo­nym przez po­ła­ma­nie na drob­ne ka­wał­ki

 (2.2) książk. po­czuć żal za po­peł­nio­ne przez sie­bie złe uczyn­ki


Źródła:

Wiktionary

Skrutacja

1. książ­ko­wo: li­cze­nie gło­sów;
2. me­to­da czy­ta­nia Bi­blii z wy­ko­rzy­sta­niem od­no­śni­ków bi­blij­nych do in­nych ksiąg


Skru­ta­cja – me­to­da czy­ta­nia Bi­blii z wy­ko­rzy­sta­niem od­no­śni­ków bi­blij­nych do in­nych ksiąg. Ter­min po­cho­dzi od scru­ta­tio („ba­da­nie”).

Pod­sta­wą dla me­to­dy skru­ta­cji jest za­sa­da „"Pismo wy­ja­śnia samo sie­bie"”. We­dług tej za­sa­dy istot­ne dla wie­rzą­ce­go frag­men­ty Bi­blii są po­wią­za­ne ze sobą, a czy­ta­jąc je i po­rów­nu­jąc można zro­zu­mieć prze­sła­nie, które Bi­blia kryje.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrutacyjny

do­ty­czą­cy pro­ce­du­ry li­cze­nia gło­sów pod­czas gło­so­wa­nia, np. ko­mi­sja skru­ta­cyj­na


Źródła:

SJP.pl

Skrutator

osoba obli­cza­ją­ca głosy w cza­sie gło­so­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba od­po­wie­dzial­na za obli­cza­nie gło­sów pod­czas wy­bo­rów lub gło­so­wa­nia, czło­nek ko­mi­sji skru­ta­cyj­nej

 (1.2) przest. wni­kli­wy ba­dacz, ob­ser­wa­tor, in­da­ga­tor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrutatorka

→ skru­ta­tor


Patrz:skrutator

Źródła:

SJP.pl

Skrutynium

daw­niej:
a) tajne gło­so­wa­nie
b) śledzt­wo są­do­we


Skru­ty­nium (łac. "scru­ti­nium" 'ba­da­nie' od "scru­to, scru­ta­re" 'badać, spraw­dzać') - od cza­sów śred­nio­wiecz­nych w Rze­czy­po­spo­li­tej, forma odróż­nia­nia winy umyśl­nej od nie­u­myśl­nej, po­le­ga­ją­ca na prze­pro­wa­dze­niu śledzt­wa przez przy­się­głych urzęd­ni­ków (naj­czę­ściej - kasz­te­la­nów z dwoma po­moc­ni­ka­mi), któ­rzy prze­słu­chi­wa­li świad­ków pod przy­się­gą (aby mieć pew­ność, że nie są oni prze­ku­pie­ni).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrwa

rzeka w Pol­sce


Skrwa (także Płosz­ni­ca, Skrwa Prawa, Skrwa Pół­noc­na) – pol­ska rzeka o dłu­go­ści 114 ki­lo­me­trów, pły­ną­ca na te­re­nie Po­je­zie­rza Cheł­miń­sko-Do­brzyń­skie­go. Jest pra­wym do­pły­wem Wisły.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrwawiać

pla­mić lub za­le­wać coś krwią


Źródła:

SJP.pl

Skrwawienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skrwa­wić.


Źródła:

Wiktionary

Skrwawić

po­pla­mić lub zalać coś krwią


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) zbro­czyć, spla­mić krwią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrwiański

przy­miot­nik od: Skrwa


Źródła:

SJP.pl

Skrwileński

przy­miot­nik od: Skrwil­no


Źródła:

SJP.pl

Skrwilnianin

miesz­ka­niec Skrwil­na (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skrwilnianka

miesz­kan­ka Skrwil­na (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skrwilno

wieś w Pol­sce


Skrwil­no – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, po­wie­cie ry­piń­skim i gmi­nie Skrwil­no. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Skrwil­no.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skryba

1. lek­ce­wa­żą­co: urzęd­nik niż­szej rangi, sze­re­go­wy pra­cow­nik biu­ro­wy; gry­zi­pió­rek, skro­bi­pió­rek;
2. lek­ce­wa­żą­co: autor tek­stów o małej war­to­ści li­te­rac­kiej; pi­sa­rzy­na, pis­mak, skro­bi­pió­rek, gry­zi­pió­rek;
3. osoba prze­pi­su­ją­ca księ­gi, do­ku­men­ty; pi­sarz, ko­pi­sta;
4. daw­niej: pi­sarz pra­cu­ją­cy w urzę­dzie; se­kre­tarz;
5. daw­niej: czło­wiek ob­ja­śnia­ją­cy Bi­blię, tłu­macz praw


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. ten, który prze­pi­sy­wał księ­gi lub do­ku­men­ty

 (1.2) żart. urzęd­nik lub li­te­rat


Skry­ba (łac. "scri­ba") – osoba zaj­mu­ją­ca się za­wo­do­wo odręcz­nym prze­pi­sy­wa­niem ksiąg lub do­ku­men­tów. Zawód skry­by wy­stę­po­wał w zróż­ni­co­wa­nych for­mach we wszyst­kich kul­tu­rach po­słu­gu­ją­cych się pis­mem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrybenda

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. lek­cew. pismo, zwła­szcza mało wy­raź­ne lub ni­skiej war­to­ści


Źródła:

Wiktionary

Skrycie

przy­słó­wek

 (1.1) w ta­jem­ni­cy przed kimś, ukrad­kiem

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (2.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skryć.


Źródła:

Wiktionary

Skryciej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: skry­cie


Źródła:

SJP.pl

Skrycik

ro­dzaj z ro­dzi­ny kor­ni­ko­wa­tych, obej­mu­ją­cy ga­tun­ki po­ży­tecz­nych chrzą­szczy ni­szczą­cych jaja szkod­ni­ków i ma­leń­kie larwy z tej samej ro­dzi­ny w chod­ni­kach drzew


Źródła:

SJP.pl

Skryjomie

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|Nowy Sącz. po kry­jo­mu, ta­jem­nie, se­kret­nie


Źródła:

Wiktionary

Skryminalizować

1. uczy­nić coś prze­stęp­stwem; spe­na­li­zo­wać;
2. uczy­nić win­nym wbrew fak­tycz­ne­mu sta­no­wi rze­czy


Źródła:

SJP.pl

Skryning

ba­da­nie prze­sie­wo­we wy­ko­ny­wa­ne w celu wczes­ne­go wy­kry­cia scho­rzeń u osób bez ob­ja­wów; scre­e­ning, skri­ning


Źródła:

SJP.pl

Skryningowy

→ skry­ning; scre­e­nin­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Skrypcik

zdrob­nie­nie od: skrypt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od skrypt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrypt

1. zbiór wy­kła­dów, opra­co­wań z ja­kiejś dzie­dzi­ny słu­żą­cy stu­den­tom za po­dręcz­nik;
2. w in­for­ma­ty­ce: zapis za­wie­ra­ją­cy skom­pre­so­wa­ne in­struk­cje do­ty­czą­ce pew­nych dzia­łań kom­pu­te­ra;
3. daw­niej: pismo urzę­do­we;
4. w pra­wie: do­ku­ment wy­sta­wio­ny przez dłuż­ni­ka, stwier­dza­ją­cy za­cią­gnię­cie długu i zo­bo­wią­za­nie do jego zwro­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) eduk. po­dręcz­nik lub zbiór no­ta­tek stu­denc­kich za­wie­ra­ją­cy naj­waż­niej­sze in­for­ma­cje z wy­kła­dów

 (1.2) in­form. ze­staw po­le­ceń za­pi­sa­nych w ję­zy­ku pro­gra­mo­wa­nia, który au­to­ma­ty­zu­je pewne czyn­no­ści albo wy­ko­nu­je okre­ślo­ne za­da­nia

 (1.3) so­cjol. przys­wo­jo­ny sche­mat my­śle­nia i za­cho­wa­nia, który pod­po­wia­da oso­bie, jak po­win­na po­stę­po­wać w okre­ślo­nych sy­tu­a­cjach spo­łecz­nych

 (1.4) przest. książk. na­pi­sa­ny do­ku­ment lub zapis cze­goś


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skryptor

w śred­nio­wie­czu: czło­wiek prze­pi­su­ją­cy księ­gi rę­ko­pi­śmien­ne; scrip­tor


Źródła:

SJP.pl

Skryptorium

scrip­to­rium;
1. miej­sce, w któ­rym ko­pio­wa­no księ­gi rę­ko­pi­śmien­ne, naj­czę­ściej znaj­du­ją­ce się przy klasz­to­rach lub w ka­te­drach;
2. daw­niej: prze­no­śny pul­pit z drew­na z po­chy­łym, ru­cho­mym bla­tem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) hist. po­mie­szcze­nie klasz­tor­ne lub zam­ko­we, w któ­rym prze­pi­sy­wa­no księ­gi i do­ku­men­ty

 (1.2) hist. pul­pit skry­by;


Skryp­to­rium (łac. "scrip­to­rium" od "scri­be­re" „pisać”) – śred­nio­wiecz­na nazwa pul­pi­tu do pi­sa­nia i czy­ta­nia oraz ca­ło­ści warsz­ta­tu pi­sar­skie­go. W klasz­to­rach skryp­to­ria­mi na­zy­wa­no po­mie­szcze­nia, w któ­rych prze­pi­sy­wa­no ręcz­nie księ­gi. Za­kon­ni­ków zaj­mu­ją­cych się rę­ko­pi­śmien­nict­wem na­zy­wa­no skryp­to­ra­mi lub skry­ba­mi. Z cza­sem pow­sta­ły dzię­ki nim takie spe­cja­li­za­cje jak ka­li­gra­fia i ilu­mi­na­cja (mi­nia­tu­ra).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skryptorka

→ skryp­tor


Patrz:skryptor

Źródła:

SJP.pl

Skryptowy

przy­miot­nik od: skrypt


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy skryp­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skryptozakładka

w in­for­ma­ty­ce: nie­wiel­ki skrypt w ję­zy­ku JavaScript, roz­sze­rza­ją­cy moż­li­wo­ści prze­glą­dar­ki in­ter­ne­to­wej


Skryp­to­za­kład­ka ( bo­ok­mar­klet, fav­let, fa­ve­let) – nie­wiel­ki skrypt na­pi­sa­ny w ję­zy­ku JavaScript prze­cho­wy­wa­ny jako adres URL za­kład­ki w prze­glą­dar­ce in­ter­ne­to­wej lub jako adres od­sy­ła­cza na stro­nie in­ter­ne­to­wej. Skrypt ten uru­cha­mia­ny jest w mo­men­cie kli­knię­cia ta­kiej spe­cjal­nej za­kład­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skryptura

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. pi­sem­na wy­po­wiedź lub oś­wiad­cze­nie; do­ku­ment lub list


Źródła:

Wiktionary

Skrysztalać

daw­niej: przeksz­tał­cać w krysz­tał


Źródła:

SJP.pl

Skrytak

drob­ny owad us­krzyd­lo­nych; gle­bik


Źródła:

SJP.pl

Skryteczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od skryt­ka (miej­sce, gdzie można coś ukryć lub prze­cho­wać)


Źródła:

Wiktionary

Skrytek

1. miej­sce, gdzie można coś ukryć; scho­wek;
2. po­tocz­nie: człon­ki­ni bez­ha­bi­to­we­go zgro­ma­dze­nia za­kon­ne­go, nie­u­jaw­nia­ją­ca swo­jej przy­na­leż­no­ści do stanu du­chow­ne­go;
3. skryt­ka pocz­to­wa - skrzyn­ka, szu­flad­ka na pocz­cie przez­na­czo­na na ko­re­spon­den­cję dla okre­ślo­nej in­sty­tu­cji lub osoby


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrytka

1. miej­sce, gdzie można coś ukryć; scho­wek;
2. po­tocz­nie: człon­ki­ni bez­ha­bi­to­we­go zgro­ma­dze­nia za­kon­ne­go, nie­u­jaw­nia­ją­ca swo­jej przy­na­leż­no­ści do stanu du­chow­ne­go;
3. skryt­ka pocz­to­wa - skrzyn­ka, szu­flad­ka na pocz­cie przez­na­czo­na na ko­re­spon­den­cję dla okre­ślo­nej in­sty­tu­cji lub osoby


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce, gdzie można coś ukryć lub prze­cho­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrytkowy

→ skryt­ka


Patrz:skrytka

Źródła:

SJP.pl

Skrytobójca

ten, kto za­bi­ja z ukry­cia, pod­stęp­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. osoba, która po­peł­nia skry­to­bój­stwo; za­bi­ja pod­stęp­nie, zza węgła, z ukry­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrytobójczo

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób skry­to­bój­czy


Źródła:

Wiktionary

Skrytobójczy

zwią­za­ny ze skry­to­bój­stwem


przy­miot­nik

 (1.1) za­bi­ja­ją­cy z ukry­cia, w ta­jem­ni­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrytobójczyni

→ skry­to­bój­ca


Patrz:skrytobójca

Źródła:

SJP.pl

Skrytobójstwo

mor­der­stwo do­ko­na­ne z ukry­cia, pod­stęp­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) mor­der­stwo po­peł­nio­ne z ukry­cia, tak, by spraw­ca po­zo­stał niez­na­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrytokrystaliczny

skała skry­to­kry­sta­licz­na - skała drob­no­ziar­ni­sta, w któ­rej nie można wy­róż­nić po­szcze­gól­nych skład­ni­ków gołym okiem


Źródła:

SJP.pl

Skrytokwiat

Skry­tok­wiat ("Cryp­tant­hus" Otto & A.Dietr.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny bro­me­lio­wa­tych. Na­le­ży do niego około 55 ga­tun­ków en­de­micz­nych wschod­niej Bra­zy­lii. Ła­ciń­ska nazwa ro­dza­ju po­cho­dzi od grec­kich słów "kryp­tos" (ukry­ty) i "ant­hos" (kwiat).


Źródła:

Wikipedia

Skrytokwiatowe

ro­śli­ny nie­wyt­wa­rza­ją­ce kwia­tów, np. grzy­by, pa­pro­cie; ro­śli­ny skry­topł­cio­we


Źródła:

SJP.pl

Skrytokwiatowy

o ce­chach skry­tok­wia­to­wych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Skrytopączkowe

grupa ro­ślin o od­na­wia­ją­cych się pącz­kach, ukry­tych w ziemi lub w wo­dzie; kryp­to­fi­ty


Źródła:

SJP.pl

Skrytopączkowy

ro­śli­ny skry­to­pącz­ko­we - grupa ro­ślin o od­na­wia­ją­cych się pącz­kach, ukry­tych w ziemi lub w wo­dzie; kryp­to­fi­ty


Źródła:

SJP.pl

Skrytopłciowe

grupa ro­ślin nie­wyt­wa­rza­ją­cych kwia­tów, rozm­na­ża­ją­cych się głów­nie przez za­rod­ni­ki; kryp­to­ga­my, bez­za­rod­ko­we


Źródła:

SJP.pl

Skrytoszczękie

gro­ma­da sta­wo­no­gów z pod­ty­pu sze­ścio­no­gów


Skry­to­szczę­kie (En­to­gnat­ha) – gro­ma­da sta­wo­no­gów z grupy sze­ścio­no­gów (He­xa­po­da), bę­dą­ca tak­so­nem sio­strza­nym owa­dów. Skry­to­szczę­kie naj­czę­ściej żyją w gle­bie, ściół­ce, a rza­dziej na po­wierzch­niach po­ro­śnię­tych trawą. Na­rzą­dy gę­bo­we mają typu gry­zą­ce­go lub ssą­ce­go i są one umie­szczo­ne w głębi głowy, a na zew­nątrz wy­stę­pu­ją je­dy­nie ich za­koń­cze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrytoszyjne

o ce­chach skry­to­szyj­nych (po­drząd gadów)


Źródła:

SJP.pl

Skrytoszyjny

o ce­chach skry­to­szyj­nych (po­drząd gadów)


Źródła:

SJP.pl

Skrytość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co (kto) jest skry­te


Źródła:

Wiktionary

Skrytożerca

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) żart. neol. ktoś, kto zjadł coś skry­cie


Źródła:

Wiktionary

Skrytszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skry­ty


Źródła:

SJP.pl

Skryty

1. nie­u­jaw­nia­ją­cy swych uczuć i prze­żyć;
2. utrzy­my­wa­ny w ta­jem­ni­cy


przy­miot­nik

 (1.1) nie­chęt­nie ujaw­nia­ją­cy włas­ne prze­ży­cia lub po­ło­że­nie

 (1.2) utrzy­my­wa­ny w ta­jem­ni­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrytykować

wy­ra­zić ne­ga­tyw­ną opi­nię; wy­ra­zić opi­nię na dany temat (po­zy­tyw­ną lub ne­ga­tyw­ną)


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. kry­ty­ko­wać)

 (1.1) wy­ra­zić kry­ty­kę; oce­nić ne­ga­tyw­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrywany

nie­u­jaw­nia­ny, utrzy­my­wa­ny w ta­jem­ni­cy


Źródła:

SJP.pl

Skrywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skryć)

 (1.1) trzy­mać w nie­wi­docz­nym miej­scu

 (1.2) czy­nić nie­wi­docz­nym

 (1.3) utrzy­my­wać w ta­jem­ni­cy

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny skry­wać się (dk. skryć się)

 (2.1) znaj­do­wać bez­piecz­ne miej­sce

 (2.2) sta­wać się za­sło­nię­tym przez coś


Źródła:

Wiktionary

Skryć

umie­ścić coś w ukry­ciu, scho­wać w ta­jem­ni­cy przed kimś


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. skry­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|skry­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skryć się (ndk. skry­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|skry­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzaci

→ skrzat


Patrz:skrzat

Źródła:

SJP.pl

Skrzacik

zdrob­nie­nie od: skrzat (fik­cyj­na isto­ta); skrza­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od: skrzat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzat

1. fik­cyj­na isto­ta przy­po­mi­na­ją­ca kras­no­lud­ka, przy­bie­ra­ją­ca różne formy i in­ge­ru­ją­ca w życie ludz­kie;
2. po­tocz­nie: małe dziec­ko; brzdąc, szkrab, bąk, bąbel;
3. żar­to­bli­wie: osoba ni­skie­go wzro­stu; mi­krus, kras­nal, kras­na­lek, kras­no­lu­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) folk. liter. baj­ko­wy ludek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) przen. pot. o małym dziec­ku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzatek

zdrob­nie­nie od: skrzat (fik­cyj­na isto­ta); skrza­cik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) folk. liter. zdrobn. od: skrzat


Patrz:skrzat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzatka

zdrob­nie­nie od: skrzat (fik­cyj­na isto­ta); skrza­cik


Patrz:skrzat

Źródła:

SJP.pl

Skrzatki

zdrob­nie­nie od: skrzat (fik­cyj­na isto­ta); skrza­cik


Skrzat­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ka­li­skim, w gmi­nie Go­dzie­sze Wiel­kie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.


Patrz:skrzat

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzatolog

spe­cja­li­sta w za­kre­sie wie­dzy o skrza­tach


Źródła:

SJP.pl

Skrzecz

1. wy­da­wać chry­pli­wy głos; skrze­kać;
2. po­tocz­nie: mówić pis­kli­wym, chry­pli­wym gło­sem; skrze­kać;
3. wy­da­wać trze­szczą­ce dźwię­ki; skrze­ko­tać;
4. po­tocz­nie: wy­wo­ły­wać przy­kre wra­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Skrzeczek

1. mała żabka wy­da­ją­ca skrze­kli­wy głos;
2. gwa­ro­wo:
a) skwar­ka
b) przy­nę­ta w sidle;
3. słod­ko­wod­ny glon z kras­no­ro­stów wła­ści­wych; ża­bi­rośl; trzę­sło


Źródła:

SJP.pl

Skrzeczeć

1. wy­da­wać chry­pli­wy głos; skrze­kać;
2. po­tocz­nie: mówić pis­kli­wym, chry­pli­wym gło­sem; skrze­kać;
3. wy­da­wać trze­szczą­ce dźwię­ki; skrze­ko­tać;
4. po­tocz­nie: wy­wo­ły­wać przy­kre wra­że­nie


Źródła:

SJP.pl

Skrzeczka

1. mała żabka wy­da­ją­ca skrze­kli­wy głos;
2. gwa­ro­wo:
a) skwar­ka
b) przy­nę­ta w sidle;
3. słod­ko­wod­ny glon z kras­no­ro­stów wła­ści­wych; ża­bi­rośl; trzę­sło


Źródła:

SJP.pl

Skrzeczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skrzeczący

1. pis­kli­wy, przy­kro brzmią­cy; schryp­nię­ty, skrze­kli­wy;
2. przy­po­mi­na­ją­cy chra­pa­nie; ochry­pły, char­czą­cy, chry­pią­cy, chra­pli­wy


Źródła:

SJP.pl

Skrzek

1. jaja pła­zów skła­da­ne w płyt­kich wo­dach w sku­pi­skach oto­czo­nych ga­la­re­to­wa­tą sub­stan­cją;
2. skrze­czą­cy głos


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) herp. sku­pi­sko pła­zich jaj;

 (1.2) chra­pli­wy dźwięk wy­da­wa­ny przez niek­tó­re zwie­rzę­ta

 (1.3) pe­jo­ra­tyw­nie o czy­imś nie­przy­jem­nym gło­sie


Skrzek – forma skła­da­nia jaj przez płazy be­zo­go­no­we. W skrze­ku jaja skła­da­ne są gru­po­wo, zwy­kle w for­mie pa­kie­tów, sznu­rów lub pa­cior­kow­ców. Ota­cza je na­pęcz­nia­ła, ga­la­re­to­wa­ta sub­stan­cja, która pełni funk­cję ochron­ną.

Skrzek jest skła­da­ny w wo­dzie, naj­czę­ściej na dnie zbior­ni­ka albo na ka­mie­niach lub frag­men­tach ro­ślin wod­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzekać

daw­niej: odzy­wać się skrze­kli­wym gło­sem


Źródła:

SJP.pl

Skrzekliwość

ostra i chry­pli­wa barwa głosu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest skrze­kli­we; cecha tych, któ­rzy są skrze­kli­wi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzekliwy

przy­miot­nik

 (1.1) pis­kli­wy i nieco schryp­nię­ty


Źródła:

Wiktionary

Skrzeknąć

daw­niej: odez­wać się skrze­kli­wym gło­sem


Źródła:

SJP.pl

Skrzekot

krzy­żów­ka cie­trze­wia i głusz­ca


Skrze­kot (daw­niej nie­kie­dy uz­na­wa­ny za odręb­ny ga­tu­nek "Te­trao me­dius") – w gwa­rze my­śliw­skiej nazwa hy­bry­dy cie­trze­wia i głusz­ca. Wy­stę­pu­je naj­czę­ściej tam, gdzie przy współ­wy­stę­po­wa­niu obu ga­tun­ków jeden z nich jest znacz­nie rzad­szy (czę­ściej ojcem jest cie­trzew). Pow­sta­łe hy­bry­dy są za­wsze bez­płod­ne. Wy­glą­dem w za­leż­no­ści od płci przy­po­mi­na­ją bar­dziej cie­trze­wia (samce) lub głusz­ca (sa­mi­ce).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzekotać

wy­da­wać chry­pli­wy, nie­przy­jem­ny głos; skrze­czeć


Źródła:

SJP.pl

Skrzel

daw­niej: skrze­le


Źródła:

SJP.pl

Skrzela

na­rząd umoż­li­wia­ją­cy wy­mia­nę ga­zo­wą or­ga­niz­mom wod­nym dzię­ki wy­ła­py­wa­niu czą­ste­czek tlenu roz­pu­szczo­nych w wo­dzie, wy­stę­pu­ja­cy u ryb, sta­wo­no­gów, mię­cza­ków itd.


To jest stro­na ujed­noz­nacz­nia­ją­ca. Po­ni­żej znaj­du­ją się różne zna­cze­nia hasła „Skrze­la”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzelczyce

Skrzel­czy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie kie­lec­kim, w gmi­nie Pierzch­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

W cza­sie Kró­le­stwa Kon­gre­so­we­go zwane ina­czej Krzel­czy­ce, 1540 r. Chrzel­czi­cze, wieś i fol­wark w po­wie­cie kie­lec­kim, gmina Szczec­no, pa­ra­fia Lisów, młyn wodny, po­kła­dy rudy że­laz­nej. W 1827 r. 47 domów i 125 miesz­kań­ców. W 1573 r. Krzel­czi­cze mają 4 wła­ści­cie­li. Dobra te w roku 1879 od­dzie­lo­no od Ma­le­szo­wy.


Źródła:

Wikipedia

Skrzele

na­rząd umoż­li­wia­ją­cy wy­mia­nę ga­zo­wą or­ga­niz­mom wod­nym dzię­ki wy­ła­py­wa­niu czą­ste­czek tlenu roz­pu­szczo­nych w wo­dzie, wy­stę­pu­ja­cy u ryb, sta­wo­no­gów, mię­cza­ków itd.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) anat. icht. na­rząd wy­mia­ny ga­zo­wej wy­stę­pu­ją­cy u wielu zwie­rząt wod­nych, umoż­li­wia­ją­cy po­bie­ra­nie do or­ga­niz­mu tlenu roz­pu­szczo­ne­go w wo­dzie;

 (1.2) do­dat­ko­we skrzy­deł­ko umiej­sco­wio­ne na kra­wę­dzi skrzy­dła sa­mo­lo­tu, zwięk­sza­ją­ce jego siłę nośną;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzelodyszce

pod­typ sta­wo­no­gów, za­wie­ra­ją­cy sko­ru­pia­ki i try­lo­bi­tow­ce; skrze­lo­dysz­ne


Źródła:

SJP.pl

Skrzelodyszec

przed­sta­wi­ciel pod­ty­pu sta­wo­no­gów, za­wie­ra­ją­ce­go sko­ru­pia­ki i try­lo­bi­tow­ce


Źródła:

SJP.pl

Skrzelodyszne

pod­typ sta­wo­no­gów, za­wie­ra­ją­cy sko­ru­pia­ki i try­lo­bi­tow­ce; skrze­lo­dysz­ce


Źródła:

SJP.pl

Skrzelodyszny

o ce­chach skrze­lo­dysz­nych (pod­typ sta­wo­no­gów)


Źródła:

SJP.pl

Skrzelokształtne

rząd mor­skich ryb pro­mie­nio­płet­wych


Skrze­loksz­tałt­ne, ża­glo­noksz­tałt­ne (Au­lo­pi­for­mes) – rząd mor­skich ryb pro­mie­nio­płet­wych (Ac­ti­nop­te­ry­gii) o spe­cy­ficz­nej bu­do­wie łuków skrze­lo­wych. Po­ja­wi­ły się w gór­nej kre­dzie. Łączą w sobie pry­mi­tyw­ne cechy bu­do­wy z za­a­wan­so­wa­ny­mi ewo­lu­cyj­nie przy­sto­so­wa­nia­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzelonogi

gro­ma­da słod­ko­wod­nych sko­ru­pia­ków


Skrze­lo­no­gi (Bran­chio­po­da) – sko­ru­pia­ki słod­ko­wod­ne. Ciało wy­raź­nie seg­men­to­wa­ne – duża licz­ba seg­men­tów. Od­nó­ża licz­ne, dwu­ga­łę­zi­ste, służą jed­no­cze­śnie do po­ru­sza­nia się, od­dy­cha­nia i do po­bie­ra­nia po­kar­mu. Żywią się od­fil­tro­wu­jąc drob­ne cząst­ki po­kar­mo­we (de­try­tus, plank­ton) z wody. Serce ma po­stać wy­dłu­żo­ne­go na­czy­nia grzbie­to­we­go, kurcz­li­we­go, z licz­ny­mi ostia­mi. Układ ner­wo­wy jest bar­dzo pry­mi­tyw­ny – dra­bin­ko­wy. W rozm­na­ża­niu czę­ste jest zja­wi­sko par­te­no­ge­ne­zy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzelonóg

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy słod­ko­wod­nych sko­ru­pia­ków


Źródła:

SJP.pl

Skrzelotchawka

wy­stę­pu­ją­cy u larw niek­tó­rych owa­dów na­rząd słu­żą­cy do od­dy­cha­nia w wo­dzie


Źródła:

SJP.pl

Skrzelowce

gro­ma­da zwie­rząt na­le­żą­cych do pła­ziń­ców


Źródła:

SJP.pl

Skrzelowiec

przed­sta­wi­ciej jed­nej z gro­mad zwie­rząt na­le­żą­cych do pła­ziń­ców


Źródła:

SJP.pl

Skrzelowy

przy­miot­nik od: skrze­la


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze skrze­la­mi, do­ty­czą­cy skrze­li


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzelołusk

ga­tu­nek mor­skiej ryby oko­nioksz­tałt­nej; lufar, ta­ser­gal


Źródła:

SJP.pl

Skrzep

1. struk­tu­ra wyt­wo­rzo­na przez skład­ni­ki krwi w celu za­ta­mo­wa­nia krwa­wie­nia i re­pe­ra­cji usz­ko­dzo­ne­go na­czy­nia krwio­no­śne­go;
2. pro­dukt skrzep­nię­cia, ciało skrzep­nię­te


Skrzep – struk­tu­ra wyt­wo­rzo­na przez skład­ni­ki krwi (głów­nie z fi­bry­ny) w celu za­ta­mo­wa­nia krwa­wie­nia i re­pe­ra­cji usz­ko­dzo­ne­go na­czy­nia krwio­no­śne­go. Pow­sta­je w pro­ce­sie krzep­nię­cia po wy­la­niu się krwi poza na­czy­nia w ogni­sku krwo­tocz­nym. Po­ma­ga w utrzy­ma­niu he­mo­sta­zy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzepić

1. rzad­ko: dodać komuś sił, otu­chy; wzmoc­nić, po­krze­pić;
2. rzad­ko: skrze­pić się - prze­sta­rza­łe: stać się sil­niej­szym; wzmoc­nić się


Źródła:

SJP.pl

Skrzeplina

osad pow­sta­ją­cy w wa­run­kach pa­to­lo­gicz­nych w sercu, tęt­ni­cach, na­czy­niach wło­so­wa­tych, za­ty­ka­ją­cy na­czy­nia krwio­no­śne; za­krzep


Źródła:

SJP.pl

Skrzepliwy

przy­miot­nik

 (1.1) łatwo ko­a­gu­lu­ją­cy


Źródła:

Wiktionary

Skrzepnięty

przejść ze stanu cie­kłe­go w stan stały


Źródła:

SJP.pl

Skrzepnąć

przejść ze stanu cie­kłe­go w stan stały


Źródła:

SJP.pl

Skrzepowy

przy­miot­nik od: skrzep


Źródła:

SJP.pl

Skrzepły

przejść ze stanu cie­kłe­go w stan stały


Źródła:

SJP.pl

Skrzesać

wy­wo­łać iskrę, pło­mień


Źródła:

SJP.pl

Skrzeszew

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skrzeszewski

przy­miot­nik od: Skrze­szew


Źródła:

SJP.pl

Skrzeszowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Koc­my­rzów-Lu­bo­rzy­ca;


Skrze­szo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści wo­je­wództ­wa ma­ło­pol­skie­go, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Koc­my­rzów-Lu­bo­rzy­ca, w tzw. Su­bre­gio­nie Wy­ży­ny Mie­chow­skiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzetuski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzetuszewo

Skrze­tu­sze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Kisz­ko­wo.

Wieś so­łec­ka (pa­ra­fia Sław­no, de­ka­nat Kisz­ko­wo), le­żą­ca około 10 km na po­łud­nio­wy wschód od Kisz­ko­wa. Po­ło­żo­na mię­dzy trze­ma je­zio­ra­mi: Led­ni­ca, Skrze­tu­sze­wo Małe i Głę­bo­kie. Ma roz­pro­szo­ną za­bu­do­wę, usy­tu­o­wa­ną wzdłuż dróg po­wia­to­wych.


Źródła:

Wikipedia

Skrzybot

gwa­ro­wo: od­głos dra­pa­nia, skro­ba­nia po czymś; chro­bot, zgrzyt


Źródła:

SJP.pl

Skrzybotać

gwa­ro­wo: wy­da­wać lub wy­wo­ły­wać skrzy­bot - od­głos dra­pa­nia, skro­ba­nia po czymś; chro­bo­tać, zgrzy­tać


Źródła:

SJP.pl

Skrzyczeć

skar­cić kogoś lub na­wy­my­ślać komuś pod­nie­sio­nym gło­sem


Źródła:

SJP.pl

Skrzyczne

szczyt w Be­ski­dach


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. góra w Be­ski­dzie Ślą­skim;


Skrzycz­ne (1257 m n.p.m.) – naj­wyż­szy szczyt w gru­pie gór­skiej Be­ski­du Ślą­skie­go w Zew­nętrz­nych Kar­pa­tach Za­chod­nich w Pol­sce. Jako naj­wyż­szy szczyt Be­ski­du Ślą­skie­go Skrzycz­ne na­le­ży do Ko­ro­ny Gór Pol­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzydelnik

mię­czak za­li­cza­ny do rzędu jed­no­przed­sion­kow­ców, za­miesz­ku­ją­cy dna stre­fy przy­brzeż­nej mórz tro­pi­kal­nych


Źródła:

SJP.pl

Skrzydełka

zdrob­nie­nie od: skrzy­dło


Źródła:

SJP.pl

Skrzydełko

zdrob­nie­nie od: skrzy­dło


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: skrzy­dło

 (1.2) małe skrzy­dło

 (1.3) spoż. skrzy­dło dro­bio­we jako pro­dukt spo­żyw­czy


Skrzy­deł­ko ("alula") – grupa 2–6 piór, wy­ra­sta­ją­cych z kości kciu­ka ptaka. W trak­cie lotu wy­ga­sza za­wi­ro­wa­nia po­wie­trza, które opły­wa skrzy­dło, co zmniej­sza jego opór.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzydełkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy małe skrzy­dło, po­dob­ny do ma­łe­go skrzy­dła


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy skrzy­deł­ko, w kształ­cie skrzy­deł­ka

 (1.2) daw. po­sia­da­ją­cy skrzy­deł­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzydełkowy

→ skrzy­deł­ko


Patrz:skrzydełko

Źródła:

SJP.pl

Skrzydlak

1. owoc niek­tó­rych drzew, z błon­ko­wa­ty­mi wy­rost­ka­mi w ro­dza­ju skrzy­de­łek, które ułat­wia­ją prze­no­sze­nie owocu przez wiatr
2. ryba z rzędu pła­szczek


Zo­bacz też: mer­ce­des "skrzyd­lak".

Skrzyd­lak (sa­ma­ra) – owoc suchy i nie­pę­ka­ją­cy (typu orzech lub nie­łup­ka), o owoc­ni za­o­pa­trzo­nej w skrzyd­la­ste wy­rost­ki ułat­wia­ją­ce roz­sie­wa­nie. Skrzyd­la­ki na­le­żą do dia­spor zwa­nych me­te­o­cho­ra­mi lub też lot­ni­ka­mi i szy­bow­ni­ka­mi tj.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzydlasty

przy­po­mi­na­ją­cy skrzy­dła, po­dob­ny do skrzy­deł; skrzyd­la­ty


Źródła:

SJP.pl

Skrzydlaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy skrzy­dła, po­dob­ny do skrzy­deł; skrzyd­la­sty (daw­niej);
2. ma­ją­cy skrzy­dła;
3. zwiew­ny, ulot­ny, nie­u­chwyt­ny;
4. ma­ją­cy zbro­ję ze skrzy­dła­mi


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy skrzy­dła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzydlewo

Skrzyd­le­wo (niem. "Zol­lern­dorf") – wieś so­łec­ka, w za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie mię­dzy­chodz­kim, w gmi­nie Mię­dzy­chód, zlo­ka­li­zo­wa­na nad be­zi­mien­ny­mi do­pły­wa­mi Ka­mion­ki. Wieś po­ło­żo­na jest około 5 km na po­łud­nie od gmin­ne­go Mię­dzy­cho­du oraz 1 km na po­łud­nie od drogi kra­jo­wej nr 24. Je­szcze kilka lat temu[] w skła­dzie so­łect­wa wy­mie­nia­no przy­sió­łek "Brze­zie Łąki" (in. "Brzeź­ne Łąki").


Źródła:

Wikipedia

Skrzydlewski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzydlica

1. daw­niej: jedna z czę­ści skła­do­wych więk­sze­go przed­mio­tu, sprzę­tu itp., czę­sto ru­cho­ma; skrzy­dło
2. bru­nat­ni­ca o pła­skiej ple­sze, wy­stę­pu­ją­ca w mo­rzach pół­noc­nych


Źródła:

SJP.pl

Skrzydlik

1. fałd spo­jów­ki na­ra­sta­ją­cy na ro­gów­kę, zwy­kle od stro­ny nosa
2. daw­niej: pla­ste­rek, pła­tek cze­goś
3. owad dwus­krzy­dły


Skrzyd­lik (łac. "pte­ry­gium", z gr. "pte­ry­gion" = "skrzy­dło") – zmia­na cho­ro­bo­wa oka po­le­ga­ją­ca na zgru­bie­niu spo­jów­ki gał­ko­wej w obrę­bie szpa­ry po­wie­ko­wej, w kształ­cie trój­ką­ta zwró­co­ne­go wierz­choł­kiem do ro­gów­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzydlikowate

ro­dzi­na mchów z rzędu wi­dło­zę­bow­ców


Źródła:

SJP.pl

Skrzydlina

liche, słabe skrzy­dło


Źródła:

SJP.pl

Skrzydliniak

skrzyd­li­niak ru­do­gło­wy - motyl z ro­dzi­ny skrzyd­li­nia­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skrzydliniakowate

ro­dzi­na mo­ty­li


Skrzyd­li­nia­ko­wa­te (Mi­crop­te­ri­gi­dae) – ro­dzi­na ma­łych pry­mi­tyw­nych mo­ty­li z na­dro­dzi­ny i po­drzę­du.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzydlinka

rza­dziej: liche, słabe skrzy­dło


Skrzyd­lin­ka ("Aet­hio­ne­ma") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Obej­mu­je ponad 50 ga­tun­ków (od co najm­niej 54, 56 do 70) wy­stę­pu­ją­cych w ob­sza­rze śró­dziem­no­mor­skim i za­chod­niej Azji, cen­trum zróż­ni­co­wa­nia ro­dza­ju sta­no­wi Azja Mniej­sza, gdzie ro­śnie po­ło­wa ga­tun­ków tego ro­dza­ju. 9 ga­tun­ków ro­śnie w Eu­ro­pie. Wiele ga­tun­ków jest upra­wia­nych także w Eu­ro­pie środ­ko­wej. Od po­dob­nych ubior­ków róż­nią się ca­ło­brze­gi­mi płat­ka­mi ko­ro­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzydlisko

zgru­bie­nie od: skrzy­dło


Źródła:

SJP.pl

Skrzydlów

Zo­bacz też: Skrzyd­lów (osada).

Skrzyd­lów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie czę­sto­chow­skim, w gmi­nie Kłom­ni­ce.

W la­tach 1954–1961 wieś była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Skrzyd­lów, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Rze­rzę­czy­ca.


Źródła:

Wikipedia

Skrzydła

1. pomoc świad­czo­na komuś przez osobę lub in­sty­tu­cję;
2. coś umoż­li­wia­ją­ce­go oder­wa­nie się od sza­ro­ści życia, np. skrzy­dła na­dziei;
3. lot­nict­wo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzydłak

wor­ko­wa­ta sieć z bocz­ny­mi ścia­na­mi w ro­dza­ju skrzy­deł, słu­żą­cych do za­gar­nia­nia ryb do sieci


Źródła:

SJP.pl

Skrzydło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zool. górna koń­czy­na lub spe­cjal­ny na­rząd u zwie­rząt, który umoż­li­wia im la­ta­nie;

 (1.2) lotn. część sa­mo­lo­tu two­rzą­ca siłę nośną;

 (1.3) wojsk. lot­ni­cza jed­nost­ka woj­sko­wa zło­żo­na z kilku dy­wiz­jo­nów;

 (1.4) wojsk. bocz­na część jed­nost­ki woj­sko­wej znaj­du­ją­cej się w szyku;

 (1.5) ar­chit. bocz­na część bu­dyn­ku, wy­dzie­lo­na z głów­nej czę­ści;

 (1.6) polit. część stron­nict­wa po­li­tycz­ne­go lub par­tii o nieco in­nych po­glą­dach

 (1.7) sport. prawa lub lewa część bo­i­ska, ob­sza­ru gry lub plan­sza­an­szy

 (1.8) reg. pozn. for­te­pian

 (1.9) bud. ru­cho­ma pła­szczyz­na ot­wie­ra­ją­ca i za­my­ka­ją­ca otwór drzwio­wy, mo­co­wa­na na oścież­ni­cy (fu­try­nie);


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzydłokwiat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Spat­hip­hyl­lum|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych;


Skrzy­dłok­wiat, skrzy­dło­list ("Spat­hip­hyl­lum" Adans.) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych, obej­mu­ją­cy 76 ga­tun­ków po­cho­dzą­cych z Ame­ry­ki Środ­ko­wej i Po­łud­nio­wej (od Mek­sy­ku do Peru i Bra­zy­lii), Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej (od Fi­li­pin i Ce­le­be­su do Nowej Gwi­nei) oraz z za­chod­niej Oce­a­nii (Ka­ro­li­ny).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzydłonogi

o ce­chach skrzy­dło­no­gich (ro­dzi­na śli­ma­ków)


Źródła:

SJP.pl

Skrzydłonogie

rząd mor­skich śli­ma­ków ty­łos­krzel­nych; skrzy­dło­no­gi, pte­ro­po­dy


Źródła:

SJP.pl

Skrzydłonóg

przed­sta­wi­ciel rzędu mor­skich śli­ma­ków ty­łos­krzel­nych; pte­ro­pod


Źródła:

SJP.pl

Skrzydłorzech

po­cho­dzą­ce z Azji drze­wo z ro­dzi­ny orze­cho­wa­tych


Skrzy­dło­rzech ("Pte­ro­ca­rya" Kunth) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny orze­cho­wa­tych ("Ju­glan­da­ce­ae"). Obej­mu­je 6 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one na­tu­ral­nie w Azji wschod­niej i za­chod­niej, przy czym ro­dzaj naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ny jest w Chi­nach, gdzie ro­śnie 5 ga­tun­ków, z czego dwa są en­de­mi­ta­mi, dwa się­ga­ją Ja­po­nii, a jeden ro­śnie też na Pół­wy­spie In­do­chiń­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzydłoszpon

ptak z rzędu blasz­ko­dzio­bych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|An­hi­mi­dae|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzydłoszpony

ptak z rzędu blasz­ko­dzio­bych


Skrzy­dłosz­po­ny (An­hi­mi­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu blasz­ko­dzio­bych (An­se­ri­for­mes). Obej­mu­je trzy ga­tun­ki wy­stę­pu­ją­ce je­dy­nie w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej. Ro­dzi­na bli­sko spo­krew­nio­na z bez­płetw­ca­mi (An­se­ra­na­ti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzydłowa

przy­miot­nik od: skrzy­dło


Źródła:

SJP.pl

Skrzydłowice

Skrzy­dło­wi­ce (niem. "Skrzid­lo­witz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie lu­bli­niec­kim, w gmi­nie Pa­won­ków.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skrzydłowiec

ek­spe­ry­men­tal­ny sta­tek po­wietrz­ny o ru­cho­mych pła­tach no­śnych, na­pę­dza­ny siłą ludz­kich mię­śni; or­ni­top­ter


Skrzy­dło­wiec (or­ni­top­ter) – ae­ro­dy­na na­pę­dza­na ru­chem po­wierzch­ni no­śnych pra­cu­ją­cych tak, jak skrzy­dła u pta­ków. Poza mo­de­la­mi, jedna z nie­licz­nych prak­tycz­nych re­a­li­za­cji zo­sta­ła do­ko­na­na przez pro­fe­so­ra Ja­me­sa DeLauriera z Uni­wer­sy­te­tu To­ron­to In­sti­tu­te for Ae­ro­spa­ce Stu­dies w 2006.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzydłowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skrzydłowy

przy­miot­nik od: skrzy­dło


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który do­ty­czy skrzy­deł (np. pta­ków)

 (1.2) piłka nożna: taki, który dzie­je się w bocz­nej czę­ści bo­i­ska pił­kar­skie­go

 (1.3) wojsk. taki, który znaj­du­je się na brze­gach bocz­ne­go ugru­po­wa­nia linii bo­jo­wej

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) sport. pił­karz, za­wod­nik, który gra na bocz­nej czę­ści bo­i­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzydłówka

bla­sza­ny in­stru­ment dęty, od­mia­na saks­hor­nu o wy­so­kim dźwię­ku; flügelhorn


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. ro­dzaj in­stru­men­tu dę­te­go;


Skrzy­dłów­ka, flu­gel­horn (niem. "Flügelhorn") – ro­dzaj dę­te­go in­stru­men­tu mu­zycz­ne­go z grupy ae­ro­fo­nów ust­ni­ko­wych.

Skrzy­dłów­ka w stro­ju "B" wcho­dzi w skład ty­po­wej or­kie­stry dętej. Flu­gel­horn tra­dy­cyj­nie jest wy­po­sa­żo­ny w trzy wen­ty­le. Z tej samej ro­dzi­ny in­stru­men­tów (bu­gle­hor­ny) wy­wo­dzą się kor­net, he­li­kon, tuba i saks­horn. Bywa przy­rów­ny­wa­ny do trąb­ki ze wzglę­du na iden­tycz­ne pal­co­wa­nie. Pro­du­ku­je się rów­nież skrzy­dłów­ki w stro­ju "C" za­miast "B".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzyknąć

po­tocz­nie:
1. krzy­kiem, wo­ła­niem ze­brać grupę ludzi, zgro­ma­dze­nie; zwo­łać;
2. skrzy­knąć się - ze­brać się razem, zor­ga­ni­zo­wać się w grupę, zwła­szcza na­wo­łu­jąc się; zwo­łać się


Źródła:

SJP.pl

Skrzynecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skrzyneczka

zdrob­nie­nie od: skrzyn­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: skrzy­nia

 (1.2) mała skrzy­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzynia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) drew­nia­ny lub me­ta­lo­wy po­jem­nik o kształ­cie pro­sto­pa­dło­ścia­nu z pła­skim bądź wy­pu­kłym wie­kiem;

 (1.2) za­war­tość skrzy­ni (1.1)

 (1.3) w prze­my­śle za­pał­cza­nym jed­nost­ka miary, oz­na­cza­ją­ca 240 000 sztuk stan­dar­do­wych za­pa­łek, za­pa­ko­wa­nych w 1000 pa­kun­ków po 10 pa­czek za­pa­łek w każ­dej pacz­ce;

 (1.4) część tap­cza­nu, łóżka, wer­sal­ki itp., w któ­rej prze­cho­wu­je się po­ściel


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzyniarz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skrzynica

Skrzy­ni­ca ( do 1937 Kri­nit­ze, po 1937 Wart­he­tal) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie mię­dzy­rzec­kim, w gmi­nie Skwie­rzy­na. Na­le­ży do so­łect­wa Kro­bie­lew­ko.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skrzynice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skrzyniec

ozdo­ba su­fi­tu lub skle­pie­nia, czwo­ro­bocz­ne wgłę­bie­nie wy­ko­na­ne w drew­nie albo ka­mie­niu, zwy­kle są­sia­du­ją­ce z wie­lo­ma in­ny­mi ta­ki­mi ele­men­ta­mi; ka­se­ton


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzyniowaty

przy­po­mi­na­ją­cy skrzy­nię, po­dob­ny do skrzy­ni


Źródła:

SJP.pl

Skrzyniowy

przy­miot­nik od: skrzy­nia


Źródła:

SJP.pl

Skrzynisko

duża skrzy­nia


Źródła:

SJP.pl

Skrzynka

zdrob­nie­nie od: skrzy­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od skrzy­nia

 (1.2) mała skrzy­nia

 (1.3) me­ta­lo­wy, pocz­to­wy po­jem­nik na ko­re­spon­den­cję

 (1.4) in­form. wir­tu­al­ne konto na ko­re­spon­den­cję elek­tro­nicz­ną;

 (1.5) ogrod. po­dłuż­ny po­jem­nik do sa­dze­nia w nim kwia­tów

 (1.6) techn. obu­do­wa urzą­dze­nia, prze­łącz­ni­ków itp. mon­to­wa­na na ścia­nie

 (1.7) po­jem­nik na bu­tel­ki z na­po­ja­mi

 (1.8) za­war­tość skrzyn­ki (w zna­cze­niach 1.1, 1.2 i 1.7)

 (1.9) daw. trum­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzynkarnia

cześć tar­ta­ku, w któ­rym wy­ko­nu­je się skrzy­nie z od­pa­dów drzew­nych


Źródła:

SJP.pl

Skrzynkarski

przy­miot­nik od: skrzyn­ka


Źródła:

SJP.pl

Skrzynkowy

przy­miot­nik od: skrzyn­ka


Źródła:

SJP.pl

Skrzynno

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skrzyp

1. ro­śli­na za­rod­ni­ko­wa o dłu­gich po­dziem­nych kłą­czach, z któ­rych wy­ra­sta­ją pędy;
2. od­głos pow­sta­ja­cy przy tar­ciu, ugi­na­niu, ście­ra­niu się itp., np. skrzyp ot­wie­ra­nych drzwi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Equ­i­se­tum|L.|ref=tak., ro­śli­na z mo­no­ty­po­wej ro­dzi­ny skrzy­po­wa­tych;

 (1.2) nazwa dźwię­ku wy­da­wa­ne­go przez skrzy­pią­ce przed­mio­ty

wy­krzy­knik

 (2.1) ono­ma­to­pe­ja na­śla­du­ją­ca skrzy­pie­nie

forma cza­sow­ni­ka.

 (3.1) 2. os. lp. rozk. od: skrzy­pieć

 (3.2) 2. os. lp. rozk. od: skrzy­pać


Skrzyp ("Equ­i­se­tum" L.) – je­dy­ny współ­cze­śnie wy­stę­pu­ją­cy ro­dzaj na­le­żą­cy do ro­dzi­ny skrzy­pów. Obej­mu­je w za­leż­no­ści od uję­cia 16–18 ga­tun­ków, z któ­rych w Pol­sce wy­stę­pu­je 9. Ro­dzaj znany jest ze wszyst­kich kon­ty­nen­tów z wy­jąt­kiem Au­stra­lii oraz An­tark­ty­ki. Skrzy­py naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ne są w stre­fie umiar­ko­wa­nej pół­ku­li pół­noc­nej oraz w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzypaczka

→ skrzy­pek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. ko­bie­ta, która gra na skrzyp­cach


Patrz:skrzypek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzypaczowice

Skrzy­pa­czo­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie san­do­mier­skim, w gmi­nie Ło­niów. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa tar­no­brze­skie­go.

Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga kra­jo­wa nr 79, z Kra­ko­wa do San­do­mie­rza.


Źródła:

Wikipedia

Skrzypanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skrzy­pać.


Źródła:

Wiktionary

Skrzypać

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) przest. grać na skrzyp­cach


Źródła:

Wiktionary

Skrzypce

1. in­stru­ment mu­zycz­ny o czte­rech stru­nach;
2. grać pier­wsze skrzyp­ce - mieć de­cy­du­ją­cy głos, prze­wo­dzić ja­kiejś gru­pie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) muz. czte­ro­stru­no­wy in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy chor­do­fo­nów smycz­ko­wych;


Skrzyp­ce – in­stru­ment mu­zycz­ny z grupy chor­do­fo­nów, z ro­dzi­ny skrzy­piec.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzypcowaty

przy­po­mi­na­ją­cy skrzyp­ce, po­dob­ny do skrzy­piec


Źródła:

SJP.pl

Skrzypcowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) muz. zwią­za­ny ze skrzyp­ca­mi, do­ty­czą­cy skrzy­piec

 (1.2) w kształ­cie skrzy­piec


Źródła:

Wiktionary

Skrzypczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzypczyk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skrzypczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skrzypeczki

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zdrobn. od: skrzyp­ce


Źródła:

Wiktionary

Skrzypek

muzyk gra­ją­cy na skrzyp­cach; wio­li­ni­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) muz. osoba gra­ją­ca na skrzyp­cach

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) bot. lud. lep­ni­ca ro­zdę­ta


Zo­bacz też: Skrzy­pek (ujed­noz­nacz­nie­nie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzypiec

1. in­stru­ment mu­zycz­ny o czte­rech stru­nach;
2. grać pier­wsze skrzyp­ce - mieć de­cy­du­ją­cy głos, prze­wo­dzić ja­kiejś gru­pie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzypiel

grzyb ja­dal­ny z ro­dzi­ny kol­cza­ko­wa­tych; kol­czak obłą­cza­sty


Źródła:

SJP.pl

Skrzypienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny od­głos, wy­da­wa­ny zwy­kle przy tar­ciu nie­gład­kich po­wierzch­ni o sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Skrzypieć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skrzyp­nąć)

 (1.1) wy­da­wać swo­i­sty dźwięk, jaki pow­sta­je przy tar­ciu nie­gład­kich i su­chych po­wierzch­ni


Źródła:

Wiktionary

Skrzypionka

chrząszcz z ro­dzi­ny ston­ko­wa­tych, szkod­nik zbóż i traw


Źródła:

SJP.pl

Skrzypiów

Skrzy­piów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie piń­czow­skim, w gmi­nie Piń­czów. Ma sta­tus so­łect­wa.

Po pow­sta­niu li­sto­pa­do­wym dobra ziem­skie Skrzy­piów bę­dą­ce włas­no­ścią Jana Ol­ry­cha Sza­niec­kie­go zo­sta­ły skon­fi­sko­wa­ne za jego udział w pow­sta­niu a on sam zo­stał ska­za­ny na karę śmier­ci.


Źródła:

Wikipedia

Skrzypiący

→ skrzy­pieć


Patrz:skrzypieć

Źródła:

SJP.pl

Skrzypiński

naz­wi­sko, m.in. Jan Skrzy­piń­ski (1891-1939) - pol­ski in­ży­nier, kon­struk­tor broni strze­lec­kiej


Źródła:

SJP.pl

Skrzypki

zdrob­nie­nie od: skrzyp­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zdrobn. od: skrzyp­ce

 (1.2) małe skrzyp­ce

 (1.3) skrzyp­ce wy­ko­na­ne ama­tor­sko, nie­zbyt pre­cy­zyj­nie i zwy­kle uży­wa­ne przez wiej­skich graj­ków


Skrzyp­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie ełc­kim, w gmi­nie Ka­li­no­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzypkowo

Skrzyp­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Obro­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa to­ruń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skrzypkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skrzypnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. skrzy­pieć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|skrzy­pieć.


Źródła:

Wiktionary

Skrzypowate

ro­dzi­na ro­ślin z rzędu skrzy­pow­ców


Skrzy­po­wa­te ("Equ­i­se­ta­ce­ae") – jedna z ro­dzin rzędu skrzy­pow­ców, je­dy­na z przed­sta­wi­cie­la­mi wy­stę­pu­ją­cy­mi współ­cze­śnie. Je­dy­nym jej współ­czes­nym przed­sta­wi­cie­lem jest ro­dzaj skrzyp "Equ­i­se­tum". Ze śla­dów ko­pal­nych ro­dzi­na znana jest w mniej­szym stop­niu od spo­krew­nio­nych ka­la­mi­to­wa­tych, ale ist­nie­je hi­po­te­za, że współ­wy­stę­po­wa­ła już z nimi w kar­bo­nie. Z dru­giej stro­ny ana­li­zy fi­lo­ge­ne­tycz­ne wska­zu­ją na to, że ro­dzi­na roz­dzie­li­ła się od sio­strza­nych "Ne­o­ca­la­mi­ta­ce­ae" w per­mie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzypowaty

o ce­chach skrzy­po­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


przy­miot­nik

 (1.1) bot. przy­po­mi­na­ją­cy skrzyp, ma­ją­cy cechy skrzy­pu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzypowce

rząd ro­ślin na­czy­nio­wych z gro­ma­dy skrzy­pów, obej­mu­ją­cy ga­tun­ki cha­rak­te­ry­zu­ją­ce się okół­ko­wo uło­żo­ny­mi cien­ki­mi liść­mi w kształ­cie igie­łek


Skrzy­pow­ce ("Equ­i­se­ta­les") – rząd ro­ślin na­czy­nio­wych z pod­kla­sy skrzy­po­wych (w róż­nych uję­ciach też klasy). W daw­niej­szych uję­ciach sy­ste­ma­tycz­nych do rzędu tego kla­sy­fi­ko­wa­no tylko ziel­ne ro­śli­ny sta­wia­ne obok ce­chu­ją­cych się przy­ro­stem wtór­nym i po­kro­jem drze­wia­stym ka­la­mi­tow­ców "Ca­la­mi­ta­les".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzypowe

→ skrzyp (ro­śli­na)


Źródła:

SJP.pl

Skrzypowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin na­czy­nio­wych z gro­ma­dy skrzy­pów


Źródła:

SJP.pl

Skrzypowy

→ skrzyp (ro­śli­na)


Źródła:

SJP.pl

Skrzypy

1. ro­śli­na za­rod­ni­ko­wa o dłu­gich po­dziem­nych kłą­czach, z któ­rych wy­ra­sta­ją pędy;
2. od­głos pow­sta­ja­cy przy tar­ciu, ugi­na­niu, ście­ra­niu się itp., np. skrzyp ot­wie­ra­nych drzwi


Skrzy­py, skrzy­po­we ("Equ­i­se­ti­dae") – tak­son ro­ślin, współ­cze­śnie wy­róż­nia­ny czę­sto w ran­dze pod­kla­sy w obrę­bie pa­pro­ci ("Po­ly­po­diop­si­da"), ale wciąż po­zy­cja ta jest nie­pew­na. Z po­wo­du swej odręb­no­ści ro­śli­ny te były wy­o­dręb­nia­ne także w ran­dze włas­nej klasy ("Equ­i­se­top­si­da", "Sphe­nop­si­da"), pod­gro­ma­dy lub nawet gro­ma­dy ("Equ­i­se­top­hy­ta", "Sphe­nop­hy­ta").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzypłocz

duży, opan­ce­rzo­ny sta­wo­nóg z gro­ma­dy sta­ro­ra­ków; mie­czo­gon


Skrzy­płocz ("Li­mu­lus"), na­zy­wa­ny też "mie­czo­gon" – ro­dzaj obej­mu­ją­cy kilka re­lik­to­wych ga­tun­ków sta­ro­ra­ków. Pol­ską nazwą mie­czo­go­ny lub skrzy­pło­cze okre­śla się czę­sto także cały rząd ostro­go­nów (Xip­ho­su­ra), ist­nie­ją­cy od środ­ko­wej czę­ści sy­lu­ru, tzn. od około 425 mln lat (wen­lok). Jed­nak współ­czes­ne ro­dza­je skrzy­pło­czy są tak­so­na­mi mło­dy­mi ge­o­lo­gicz­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzyszowianin

miesz­ka­niec Skrzy­szo­wa


Źródła:

SJP.pl

Skrzyszowianka

miesz­kan­ka Skrzy­szo­wa


Źródła:

SJP.pl

Skrzyszowski

przy­miot­nik od: Skrzy­szów


Źródła:

SJP.pl

Skrzyszów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skrzywdzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skrzyw­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Skrzywdzić

wy­wo­łać szko­dę na kimś; po­krzyw­dzić


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) spra­wić komuś przy­krość, zro­bić krzyw­dę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrzyć

1. mi­go­tać, is­krzyć się;
2. wy­róż­niać się bar­dzo po­zy­tyw­nie na tle in­nych po­dob­nych rze­czy; is­krzyć, skrzyć się;
3. za­pa­lać w czymś iskry


Źródła:

SJP.pl

Skrzyńcowy

przy­miot­nik od: skrzy­niec


Źródła:

SJP.pl

Skrzyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrzyńsko

Skrzyń­sko, daw­niej też Skrzyn­no[] – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie przy­su­skim, w gmi­nie Przy­su­cha. Leży na ziemi san­do­mier­skiej, która jest czę­ścią Ma­ło­pol­ski.


Źródła:

Wikipedia

Skrzyżal

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dial. skrzy­żo­wa­ne belki bę­dą­ce pod­sta­wą stołu

 (1.2) dial. płyta z pia­skow­ca

 (1.3) gw-pl|Spisz. ka­wa­łek po­kry­wy lo­do­wej za­marz­nię­te­go zbior­ni­ka wod­ne­go uży­wa­ny do chło­dze­nia i prze­cho­wy­wa­nia mięsa


Źródła:

Wiktionary

Skrzyżowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce prze­cię­cia się dróg;

 (1.2) przen. pro­dukt po­łą­cze­nia dwóch rze­czy, idei lub ga­tun­ków

 (1.3) uło­że­nie dwóch rze­czy w kształt krzy­ża


Skrzy­żo­wa­nie – część drogi bę­dą­ca po­łą­cze­niem dróg albo jezd­ni jed­nej drogi w jed­nym po­zio­mie, z wy­jąt­kiem po­łą­cze­nia drogi o na­wierzch­ni twar­dej z drogą o na­wierzch­ni grun­to­wej lub z drogą wew­nętrz­ną. Prze­cię­cie się dróg grun­to­wych ma­ją­cych jezd­nię jest trak­to­wa­ne jak skrzy­żo­wa­nie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skrzyżowany

taki, który pow­stał w wy­ni­ku skrzy­żo­wa­nia dwóch or­ga­niz­mów


Źródła:

SJP.pl

Skrzyżować

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) umie­ścić coś po­dłuż­ne­go w po­przek cze­goś in­ne­go, na krzyż

 (1.2) uzy­skać po­tom­stwo z dwóch róż­nych ga­tun­ków ro­ślin lub zwie­rząt

 (1.3) przen. pot. uzy­skać coś, co ma cechy kilku in­nych

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skrzy­żo­wać się

 (2.1) być umie­szczo­nym w po­przek cze­goś in­ne­go

 (2.2) mieć sa­me­mu po­tom­stwo z osob­ni­kem in­ne­go ga­tun­ku


Źródła:

Wiktionary

Skrzętnie

przy­słó­wek

 (1.1) nie po­mi­ja­jąc szcze­gó­łów


Źródła:

Wiktionary

Skrzętniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: skrzęt­nie


Źródła:

SJP.pl

Skrzętniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skrzęt­ny


Źródła:

SJP.pl

Skrzętność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha osoby, która do­kład­nie wy­peł­nia swoje obo­wiąz­ki


Źródła:

Wiktionary

Skrzętny

za­po­bie­gli­wy; go­spo­dar­ny


przy­miot­nik

 (1.1) do­kład­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrócać

daw­niej: skra­cać


Źródła:

SJP.pl

Skrócenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skró­cić.


Źródła:

Wiktionary

Skrócik

ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny gni­li­ko­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od skrót


Skró­cik ("Ho­lo­lep­ta plana") – ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny gni­li­ko­wa­tych. Ma rów­no­le­gło­bocz­ny, spła­szczo­ny kształt. Ima­gi­nes osią­ga­ją dłu­gość 5,5–7,5 mm (od przed­nie­go brze­gu przed­ple­cza do końca pro­py­gi­dium). Barwa czar­na, nogi ja­śniej­sze od po­kryw, czuł­ki bru­nat­no­czer­wo­ne. Wy­stę­pu­je pod korą drzew, naj­czę­ściej topól. Ga­tu­nek pa­le­ark­tycz­ny, wy­stę­pu­je w nie­mal całej Pol­sce, ale jest rzad­ko znaj­do­wa­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrócić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. skra­cać)

 (1.1) uczy­nić krót­kim, zwię­złym

 (1.2) zmniej­szyć dłu­gość

 (1.3) ogra­ni­czyć czas trwa­nia

 (1.4) mat. po­dzie­lić war­tość licz­ni­ka i mia­now­ni­ka o tę samą licz­bę cał­ko­wi­tą, upra­szcza­jąc uła­mek

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skró­cić się (ndk. skra­cać się)

 (2.1) stać się sa­me­mu krót­szym


Źródła:

Wiktionary

Skrócony

pod­su­mo­wu­ją­cy, za­wie­ra­ją­cy ogół wia­do­mo­ści o czymś, wszyst­kie ele­men­ty cze­goś; ogól­ny, su­ma­rycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Skrót

1. skró­ce­nie cze­goś, np. tek­stu, ut­wo­ru lub wy­po­wie­dzi;
2. krót­sza droga; przej­ście skra­ca­ją­ce drogę;
3. cząst­ka wy­ra­zu lub wy­ra­że­nia za­pi­sa­na lub wy­mó­wio­na jako sym­bol ca­łe­go wy­ra­zu lub wy­ra­że­nia, np. mgr (ma­gi­ster)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. w pi­śmie oz­na­cza skró­co­ny zapis nazwy jed­no­wy­ra­zo­wej lub wie­lo­wy­ra­zo­wej, zbu­do­wa­ny z jed­nej lub kilku liter;

 (1.2) in­form. plik z ikoną, bę­dą­cy od­no­śni­kiem do in­ne­go pliku;

 (1.3) droga krót­sza od ofi­cjal­nej lub za­le­ca­nej

 (1.4) krót­kie omó­wie­nie szer­szej tre­ści


Skrót – skró­co­ny zapis wy­ra­zu lub po­łą­cze­nia wy­ra­zo­we­go. Skró­ty są zja­wi­skiem ję­zy­ka pi­sa­ne­go; od­czy­ty­wa­ne są w for­mie peł­ne­go wy­ra­zu lub po­łą­cze­nia, które za­stę­pu­ją w tek­ście pi­sa­nym. Skrót zbu­do­wa­ny jest z jed­nej lub kilku liter (inna nazwa to: abre­wia­tu­ra).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrótowiec

wyraz ut­wo­rzo­ny w wy­ni­ku skró­ce­nia grupy wy­ra­zów, bę­dą­cych zwy­kle jakąś nazwą; akro­nim


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) jęz. słowo ut­wo­rzo­ne przez skró­ce­nie wy­ra­że­nia skła­da­ją­ce­go się z dwóch lub wię­cej słów;


Skró­to­wiec, in. akro­nim ( ἄκρος "ákros" „skraj­ny” + ὄνομα "ónoma" „imię, nazwa”) – słowo ut­wo­rzo­ne przez skró­ce­nie wy­ra­że­nia skła­da­ją­ce­go się z dwóch lub wię­cej słów, pow­sta­ją­ce z pier­wszych liter lub pier­wszych sylab po­szcze­gól­nych wy­ra­zów. Ist­nie­je także nie­wiel­ka grupa skró­tow­ców pow­sta­łych ze skró­ce­nia jed­ne­go słowa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrótowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest skró­to­we


Źródła:

Wiktionary

Skrótowy

przed­sta­wio­ny lub przed­sta­wia­ją­cy coś krót­ko, bez szcze­gó­łów, np. skró­to­wy ra­port


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy skró­tu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skróty

1. skró­ce­nie cze­goś, np. tek­stu, ut­wo­ru lub wy­po­wie­dzi;
2. krót­sza droga; przej­ście skra­ca­ją­ce drogę;
3. cząst­ka wy­ra­zu lub wy­ra­że­nia za­pi­sa­na lub wy­mó­wio­na jako sym­bol ca­łe­go wy­ra­zu lub wy­ra­że­nia, np. mgr (ma­gi­ster)


Źródła:

SJP.pl

Skróś

prze­sta­rza­łe: przez całą dłu­gość lub sze­ro­kość cze­goś; wskroś, na wskroś, na wylot, na prze­strzał, na skroś, skroś


Źródła:

SJP.pl

Skrążać

1. w rol­nict­wie: po­trzą­sać ziar­no na sicie ru­chem obro­to­wym w celu od­dzie­le­nia zbie­ra­ją­cych się na wierz­chu plew;
2. in­dy­wi­du­a­lizm: po­wo­do­wać to­cze­nie się cze­goś z góry na dół; sta­czać


Źródła:

SJP.pl

Skrążyć

1. w rol­nict­wie: po­trząs­nąć ziar­no na sicie ru­chem obro­to­wym w celu od­dzie­le­nia zbie­ra­ją­cych się na wierz­chu plew;
2. in­dy­wi­du­a­lizm: spo­wo­do­wać to­cze­nie się cze­goś z góry na dół; sto­czyć


Źródła:

SJP.pl

Skręcacz

1. mię­sień skrę­ca­ją­cy;
2. osoba ob­słu­gu­ją­ca skrę­car­kę;
3. osoba zaj­mu­ją­ca się skrę­ca­niem ja­kichś ele­men­tów;
4. osoba ręcz­nie wyt­wa­rza­ją­ca pa­pie­ro­sy


Źródła:

SJP.pl

Skręcak

tłocz­nik do skrę­ca­nia


Źródła:

SJP.pl

Skręcalnia

dział przę­dzal­ni, w któ­rym skrę­ca się grub­sze włó­kna z wią­zek cień­szych włó­kien


Źródła:

SJP.pl

Skręcalnictwo

wy­ko­ny­wa­nie grub­szej przę­dzy z po­je­dyn­czych nitek po­przez skrę­ca­nie


Źródła:

SJP.pl

Skręcalny

da­ją­cy się skrę­cić


Źródła:

SJP.pl

Skręcanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skrę­cać.


Skrę­ca­nie – stan ob­cią­że­nia pręta, w któ­rym dzia­ła na niego mo­ment, na­zy­wa­ny mo­men­tem skrę­ca­ją­cym, dzia­ła­ją­cy w pła­szczyź­nie prze­kro­ju po­przecz­ne­go pręta. Po­wo­du­je on wy­stę­po­wa­nie na­prę­żeń ści­na­ją­cych w pła­szczyź­nie rów­no­le­głej do pła­szczyz­ny dzia­ła­nia mo­men­tu. Skrę­ca­nie wy­stę­pu­je w prę­tach, któ­ry­mi naj­czę­ściej są wały. Wy­róż­nia się 2 pod­sta­wo­we przy­pad­ki skrę­ca­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skręcany

pow­sta­ły po­przez skrę­ca­nie, łą­cze­nie ze sobą kilku ele­men­tów, np. sto­jak skrę­ca­ny


Źródła:

SJP.pl

Skręcarka

ma­szy­na wyt­wa­rza­ją­ca coś po­przez skrę­ca­nie po­dłuż­nych ele­men­tów


Źródła:

SJP.pl

Skręcać

1. zmie­niać kie­ru­nek drogi
2. zwi­jać coś przez krę­ce­nie, ple­ce­nie; ukrę­cać, wić
3. łą­czyć ele­men­ty za po­mo­cą śrub
4. na­da­wać cze­muś spi­ral­ny kształt po­przez krę­ce­nie
5. o dro­dze, rzece itp.: od­chy­lać się pod pew­nym kątem


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zmie­niać kie­ru­nek po­ru­sza­nia się

 (1.2) na­da­wać cze­muś kształt spi­ra­li

 (1.3) łą­czyć ele­men­ty po­przez wkrę­ca­nie śrub

 (1.4) med. prze­kra­czać fiz­jo­lo­gicz­ny za­kres ruchu w danym sta­wie, czego na­stęp­stwem jest usz­ko­dze­nie głów­nie mięk­kich ele­men­tów stawu

 (1.5) robić ręcz­nie pa­pie­ro­sa z bi­buł­ki i ty­to­niu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny skrę­cać się

 (2.1) ule­gać skrę­ce­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skręcenie

miara od­chy­le­nia krzy­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skrę­cić.


Skrę­ce­nie, dy­stor­sja (łac. "di­stor­sio") – uraz po­le­ga­ją­cy na prze­kro­cze­niu fiz­jo­lo­gicz­ne­go za­kre­su ruchu w sta­wie. Na sku­tek skrę­ce­nia może dojść do usz­ko­dze­nia to­reb­ki sta­wo­wej, wię­za­deł, chrząst­ki sta­wo­wej, przy­cze­pów ścię­gien, a nie­kie­dy także usz­ko­dze­nia frag­men­tów kost­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skręcić

1. zmie­nić kie­ru­nek drogi
2. zwi­nąć coś przez krę­ce­nie, ple­ce­nie; ukrę­cić, uwić
3. złą­czyć ele­men­ty za po­mo­cą śrub
4. nadać cze­muś spi­ral­ny kształt po­przez krę­ce­nie
5. o dro­dze, rzece itp.: od­chy­lić się pod pew­nym kątem


cza­sow­nik prze­chod­ni

 (1.1) do­ko­na­ny od|skrę­cać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skręp

ro­dzaj ro­śli­no­żer­ne­go mię­cza­ka z pod­gro­ma­dy śli­ma­ków przo­dos­krzel­nych, obej­mu­ją­cy około 1000 ga­tun­ków; tro­chus


Źródła:

SJP.pl

Skrępowanie

1. ogra­ni­czyć ruchy, zwią­zać;
2. zaw­sty­dzić kogoś, onie­śmie­lić kogoś;
3. ogra­ni­czyć swo­bo­dę dzia­ła­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skrę­po­wać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrępowany

forma cza­sow­ni­ka.

 (1.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od cza­sow­ni­ka: skrę­po­wać

przy­miot­nik

 (2.1) książk. zaw­sty­dzo­ny, onie­śmie­lo­ny jakąś sy­tu­a­cją


Źródła:

Wiktionary

Skrępować

1. ogra­ni­czyć ruchy, zwią­zać;
2. zaw­sty­dzić kogoś, onie­śmie­lić kogoś;
3. ogra­ni­czyć swo­bo­dę dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Skręt

pa­pie­ros skrę­ca­ny zwy­kle z ma­ri­hu­a­ny lub ty­to­niu; joint, dżo­int, blant, blunt


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. ręcz­nie skrę­co­ny pa­pie­ros

 (1.2) slang. skręt (1.1) za­wie­ra­ją­cy ma­ri­hu­a­nę

 (1.3) slang. ze­spół nie­przy­jem­nych ob­ja­wów wy­stę­pu­ją­cy po od­sta­wie­niu nar­ko­ty­ków opio­i­do­wychfakt.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) zmia­na kie­run­ku ruchu w bok

 (2.2) wynik spla­ta­nia, splot, zwój

 (2.3) włók. wiel­kość okre­śla­ją­ca sto­pień skrę­ce­nia włó­kien

 (2.4) med. pa­to­lo­gicz­ne obró­ce­nie się na­rzą­du wokół włas­nej osi, pro­wa­dzą­ce do nie­droż­no­ści, za­bu­rze­nia ukr­wie­nia i po­ten­cjal­nej mart­wi­cy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrętak

grzyb pa­so­ży­tu­ją­cy na drze­wach


Źródła:

SJP.pl

Skrętek

drob­ny mech li­ścia­sty


Skrę­tek (a. skręt­ka, ang., łac. "he­li­co­id cyme", "bo­stryx") – ro­dzaj kwia­to­sta­nu z grupy wierz­cho­tek jed­no­ra­mien­nych. Ma kwiat na szczy­cie pędu. Od głów­nej osi z po­je­dyn­czym kwia­tem od­cho­dzi oś dru­gie­go rzędu z po­je­dyn­czym kwia­tem, a od tej oś trze­cie­go rzędu itd., przy czym wszyst­kie osie roz­wi­ja­ją się po tej samej stro­nie, skrę­ca­jąc na pla­nie he­li­sy. Wi­dzia­ny z góry jest uło­żo­ny spi­ral­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrętka

1. ty­po­wy kabel te­le­fo­nicz­ny i sie­cio­wy;
2. ro­dzaj kwia­to­sta­nu wierz­choł­ko­we­go;
3. jedna z czę­ści, z któ­rych skrę­ca­na jest lina;
4. tu­lej­ka słu­żą­ca do łą­cze­nia gwin­to­wa­nych koń­ców rur


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. ele­ment (włó­kno lub drut) słu­żą­cy do skrę­ca­nia liny

 (1.2) techn. ro­dzaj kabla do trans­mi­sji da­nych

 (1.3) techn. ele­ment wkrę­ca­ny w gwin­to­wa­ne ot­wo­ry łą­czo­nych rur, ma­ją­cy po­stać tu­lej­ki z koł­nie­rzem na środ­ku i dwoma gwin­ta­mi na koń­cach

 (1.4) bot. kwia­to­stan, w któ­rym ko­lej­ne bocz­ne pędy wy­ra­sta­ją po­przecz­nie wzglę­dem sie­bie i są usta­wio­ne na prze­mian w prawo i w lewo


Skręt­ka – ro­dzaj prze­wo­du sy­gna­ło­we­go słu­żą­ce­go do prze­sy­ła­nia in­for­ma­cji, który zbu­do­wa­ny jest z jed­nej lub więk­szej licz­by par kabli skrę­co­nych ze sobą w celu eli­mi­na­cji wpły­wu za­kłó­ceń elek­tro­ma­gne­tycz­nych oraz za­kłó­ceń wza­jem­nych, zwa­nych prze­słu­cha­mi. Skrę­ce­nie żył po­wo­du­je jed­no­cze­śnie za­wę­że­nie pasma trans­mi­syj­ne­go. Wy­na­laz­cą tego roz­wią­za­nia jest Ale­xan­der Gra­ham Bell.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skrętkowy

→ skręt­ka


Patrz:skrętka

Źródła:

SJP.pl

Skrętniak

bak­te­ria, któ­rej ko­mór­ka ma kształt pa­łecz­ki skrę­co­nej w kor­ko­ciąg; śru­bo­wiec


Źródła:

SJP.pl

Skrętnica

nit­ko­wa­ty glon z klasy sprzęż­nic


Skręt­ni­ca ("Spi­ro­gy­ra") – ro­dzaj glo­nów z grupy zie­le­nic (ra­mie­nic). Wy­stę­pu­je w nie­wiel­kich zbior­ni­kach wod­nych.

W ser­wi­sie AlgaeBase w po­ło­wie 2016 r. ze­bra­no in­for­ma­cje o ponad 500 ga­tun­kach o zwe­ry­fi­ko­wa­nym sta­tu­sie i kil­ku­set ga­tun­kach, które uz­na­no za sy­no­ni­micz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrętniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skręt­ny; bar­dziej skręt­ny


Źródła:

SJP.pl

Skrętnik

ro­śli­na z ro­dzi­ny to­i­no­wa­tych ros­ną­ca w Afry­ce Za­chod­niej, z na­sion któ­rej otrzy­mu­je się cenny śro­dek na­ser­co­wy; stro­fant


Skręt­nik ("Strep­to­car­pus") – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny ostro­jo­wa­tych. Bli­sko spo­krew­nio­ny z po­wszech­nie w Pol­sce zna­nym ro­dza­jem sę­po­lia, któ­re­go kul­ty­wa­ry są upra­wia­ne jako ozdob­ne ro­śli­ny do­nicz­ko­we. Wy­róż­nio­nych zo­sta­ło około 155 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w po­łud­nio­wej i po­łud­nio­wo-wschod­niej Afry­ce oraz na Ma­da­ga­ska­rze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrętność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest skręt­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skrętny

1. mo­gą­cy wy­krę­cać się w różne stro­ny;
2. opie­ra­ją­cy się na wy­ko­na­niu skrę­tu; skrę­ca­ją­cy;
3. daw­niej:
a) zwin­ny, obrot­ny;
b) prze­no­śnie: chy­try, prze­wrot­ny; wy­kręt­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) da­ją­cy się skrę­cać

 (1.2) po­le­ga­ją­cy na skrę­ca­niu

 (1.3) stpol. skrzęt­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skrętodziób

ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny sie­wecz­ko­wa­tych


Skrę­to­dziób ("Anar­hyn­chus fron­ta­lis") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny sie­wecz­ko­wa­tych (Cha­ra­drii­dae). Jako je­dy­ny ptak na świe­cie ma dziób za­krzy­wio­ny w bok – stąd nazwa ptaka. Wy­stę­pu­je en­de­micz­nie w środ­ko­wej czę­ści Wyspy Po­łud­nio­wej i pół­noc­nej czę­ści Wyspy Pół­noc­nej (Nowa Ze­lan­dia). Jest na­ra­żo­ny na wy­gi­nię­cie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skrętoległy

li­ście skrę­to­le­głe - li­ście osa­dzo­ne po obu stro­nach ło­dy­gi, po jed­nym na tej samej wy­so­ko­ści


Źródła:

SJP.pl

Skrętomierz

1. lot­ni­czy przy­rząd ży­ro­sko­po­wy, wy­ko­rzy­sty­wa­ny w lo­tach bez wi­docz­no­ści, wska­zu­ją­cy na wy­ko­ny­wa­nie za­krę­tu;
2. mier­nik skrę­tu przę­dzy


Źródła:

SJP.pl

Skrętonerwne

naj­licz­niej­sza pod­gro­ma­da śli­ma­ków; przo­dos­krzel­ne


Źródła:

SJP.pl

Skrętonerwny

o ce­chach skrę­to­nerw­nych (pod­gro­ma­da śli­ma­ków)


Źródła:

SJP.pl

Skrętowy

przy­miot­nik od: skręt


Źródła:

SJP.pl

Sks

skró­to­wiec w funk­cji rze­czow­ni­ka ro­dza­ju mę­sko­rze­czo­we­go

 (1.1) = sport. eduk. Szkol­ny Klub Spor­to­wy

 (1.2) = pot. eduk. za­ję­cia Szkol­ne­go Klubu Spor­to­we­go

 (1.3) = hist. Stu­denc­ki Ko­mi­tet So­li­dar­no­ści

 (1.4) = wojsk. sa­mo­pow­ta­rzal­ny ka­ra­bi­nek Si­mo­no­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skserografować

wy­ko­nać kopię tek­stu lub ry­sun­ku me­to­dą kse­ro­gra­ficz­ną; skse­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Skserować

wy­ko­nać kopię tek­stu lub ry­sun­ku me­to­dą kse­ro­gra­ficz­ną; skse­ro­gra­fo­wać


Źródła:

SJP.pl

Skua

ptak z ro­dzi­ny wy­drzy­ków, za­miesz­ku­ją­cy Wyspy Owcze


Źródła:

SJP.pl

Skubalanka

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skubalnia

po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do czy­szcze­nia za­bi­te­go dro­biu z piór; sku­bar­nia


Źródła:

SJP.pl

Skubana

1. po­cią­gać coś lekko;
2. wy­ry­wać coś po tro­chu;
3. o zwie­rzę­tach: zry­wać py­skiem, dzio­bem od­po­wied­nią część ro­śli­ny i zja­dać; szczy­pać;
4. jeść nie­wie­le;
5. sku­bać się - po­cią­gać lekko, np. włas­ną brodę


Źródła:

SJP.pl

Skubanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sku­bać.


Źródła:

Wiktionary

Skubaniec

po­tocz­nie: osoba bu­dzą­ca zaz­drość, nie­chęć lub po­dziw; skur­ko­wa­ny, skur­ko­wa­niec, sku­ba­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. spry­ciarz

 (1.2) pot. posp. ktoś, kto budzi po­dziw, zaz­drość czy nie­chęć

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) kulin. ro­dzaj cia­sta z owo­ca­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skubanka

1. daw­niej: szar­pie;
2. przę­dzi­wo pro­du­ko­wa­ne z od­pad­ków róż­nych włó­kien


Źródła:

SJP.pl

Skubany

1. po­cią­gać coś lekko;
2. wy­ry­wać coś po tro­chu;
3. o zwie­rzę­tach: zry­wać py­skiem, dzio­bem od­po­wied­nią część ro­śli­ny i zja­dać; szczy­pać;
4. jeść nie­wie­le;
5. sku­bać się - po­cią­gać lekko, np. włas­ną brodę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sku­ba­niec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skubarczewo

Sku­bar­cze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie słu­pec­kim, w gmi­nie Or­cho­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.

W 1935 roku w Sku­bar­cze­wie uro­dził się bi­skup Te­o­fil Wil­ski.


Źródła:

Wikipedia

Skubarnia

po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do czy­szcze­nia za­bi­te­go dro­biu z piór; sku­bal­nia


Źródła:

SJP.pl

Skubać

1. po­cią­gać coś lekko;
2. wy­ry­wać coś po tro­chu;
3. o zwie­rzę­tach: zry­wać py­skiem, dzio­bem od­po­wied­nią część ro­śli­ny i zja­dać; szczy­pać;
4. jeść nie­wie­le;
5. sku­bać się - po­cią­gać lekko, np. włas­ną brodę


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) o zwie­rzę­tach: zry­wać i zja­dać coś py­skiem, dzio­bem

 (1.2) pod­szczy­py­wać

 (1.3) odry­wać po ka­wa­łecz­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skubała

1. po­cią­gać coś lekko;
2. wy­ry­wać coś po tro­chu;
3. o zwie­rzę­tach: zry­wać py­skiem, dzio­bem od­po­wied­nią część ro­śli­ny i zja­dać; szczy­pać;
4. jeść nie­wie­le;
5. sku­bać się - po­cią­gać lekko, np. włas­ną brodę


Źródła:

SJP.pl

Skubikowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skubisz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skubiszewski

naz­wi­sko


Sku­bi­szew­ski – pol­skie naz­wi­sko. We­dług da­nych z lat 90 XX wieku Pol­skę za­miesz­ki­wa­ło 693 osoby o tym naz­wi­sku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skubiś

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skublica

na­rzę­dzie drwa­la do prze­su­wa­nia kłód; ca­pi­na


Źródła:

SJP.pl

Skucha

po­tocz­nie: nie­po­wo­dze­nie, po­mył­ka, błąd


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. błąd, pudło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skucie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skuć.


Źródła:

Wiktionary

Skucina

sit sku­ci­na - wy­so­ko­gór­ska ro­śli­na z ro­dzi­ny si­to­wa­tych, na­da­ją­ca czer­wo­ną barwę np. Czer­wo­nym Wier­chom


Źródła:

SJP.pl

Skud

stara srebr­na i złota mo­ne­ta wło­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) nu­mizm. dawna złota lub srebr­na mo­ne­ta;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skudlić

po­plą­tać, po­tar­gać, poz­wi­jać w kudły; sku­dłać, sku­dła­czyć, sku­dła­cić


Źródła:

SJP.pl

Skudłacić

po­plą­tać, po­tar­gać, poz­wi­jać w kudły; sku­dłać, sku­dła­czyć, skud­lić


Źródła:

SJP.pl

Skudłaczyć

po­plą­tać, po­tar­gać, poz­wi­jać w kudły; sku­dłać, skud­lić, sku­dła­cić


Źródła:

SJP.pl

Skudłać

po­plą­tać, po­tar­gać, poz­wi­jać w kudły; sku­dłać, sku­dła­czyć, skud­lić


Źródła:

SJP.pl

Skufia

czap­ka du­chow­nych pra­wo­sław­nych


Sku­fia (zwana też sku­fiya albo sko­u­fos) – strój li­tur­gicz­ny no­szo­ny przez mni­chów or­to­dok­syj­nych (pra­wo­sław­nych) oraz ka­to­lic­kich mni­chów wschod­nich (w tym przy­pad­ku jest czar­ny) albo przyz­na­ny du­chow­ne­mu jako znak ho­no­ru (w tym przy­pad­ku jest zwy­kle czer­wo­na albo pur­pu­ro­wa).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skul

jed­no­o­so­bo­wa łódź pół­wy­ści­go­wa; scull, skull


Źródła:

SJP.pl

Skulać

1. kur­czyć, po­chy­lać jakąś część, ja­kieś czę­ści ciała;
2. sku­lać się - gar­bić się, zgi­nać człon­ki ciała, przy­bli­ża­jąc je do tu­ło­wia


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. sto­czyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skuli

przy­i­mek

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. z po­wo­du

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) przesz. 3 os. lm. nmos. skuć

 (2.2) przysz. 3 os. lp. sku­lić


Skuli (gr. "Σκούλλη") – wieś w Re­pu­bli­ce Cy­pryj­skiej, w dy­stryk­cie Pafos. W 2011 roku li­czy­ła 65 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skulica

przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny dwu­par­ców, ży­ją­cy w ściół­ce le­śnej i ży­wią­cy się but­wie­ją­cy­mi ro­śli­na­mi


Sku­li­ca ("Glo­me­ris") – ro­dzaj dwu­par­ca z rzędu sku­lic i ro­dzi­ny sku­li­co­wa­tych. Ma ciało sze­ro­kie, z wierz­chu wy­pu­kłe, o gład­kiej po­wierzch­ni, po­kry­te cha­rak­te­ry­stycz­nym de­se­niem. Po­dob­nie jak inne sku­li­co­wa­te za­nie­po­ko­jo­na zwija się w kulkę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skulice

przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny dwu­par­ców, ży­ją­cy w ściół­ce le­śnej i ży­wią­cy się but­wie­ją­cy­mi ro­śli­na­mi


Źródła:

SJP.pl

Skulik

sku­lik łą­ko­wiec - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny bie­dro­nek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skulimowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skuling

wy­ści­gi na sku­lach


Źródła:

SJP.pl

Skulić

1. skur­czyć, po­chy­lić jakąś część, ja­kieś czę­ści ciała;
2. sku­lić się - przy­gar­bić się, zgiąć człon­ki ciała, przy­bli­ża­jąc je do tu­ło­wia


Źródła:

SJP.pl

Skull

jed­no­o­so­bo­wa łódź pół­wy­ści­go­wa; scull, skul


Skull to czwar­ty album stu­dyj­ny bry­tyj­skiej thrash me­ta­lo­wej grupy Evile. Zo­stał wy­da­ny 27 maja 2013 roku z ra­mie­nia wyt­wór­ni Ea­ra­che Re­cords.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skulling

jed­no­o­so­bo­wa łódź pół­wy­ści­go­wa; je­dyn­ka, skull, scull, skul


Źródła:

SJP.pl

Skulny

siad skul­ny - po­zy­cja sie­dzą­ca, z ko­la­na­mi pod­ku­lo­ny­mi pod brodę


Źródła:

SJP.pl

Skulony

1. skur­czyć, po­chy­lić jakąś część, ja­kieś czę­ści ciała;
2. sku­lić się - przy­gar­bić się, zgiąć człon­ki ciała, przy­bli­ża­jąc je do tu­ło­wia


Źródła:

SJP.pl

Skulptor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. szt. rzeź­biarz, sny­cerz


Źródła:

Wiktionary

Skulsk

wieś w Pol­sce


Skulsk – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Skulsk. Sie­dzi­ba gminy Skulsk.

Daw­niej mia­sto; uzy­skał lo­ka­cję miej­ską w 1409 roku, zde­gra­do­wa­ny w 1870 roku.

Nazwa miej­sco­wo­ści wy­wo­dzi się od nazwy włas­nej "Skuła", albo "Szku­dła", "Szku­dło", albo od rdze­nia -"skul".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skulski

przy­miot­nik od: Skulsk (wieś)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skumany

taki, który się sku­mał (na­wią­zał z kimś bliż­szy kon­takt); skum­plo­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Skumać

1. po­tocz­nie: ogar­nąć coś ro­zu­mem; za­ja­rzyć, ska­po­wać, za­ła­pać;
2. sku­mać się:
a) po­tocz­nie: na­wią­zać z kimś bliż­szy kon­takt, za­przy­jaź­nić się;
b) daw­niej: stać się czy­imś kumem lub kumą (parą ro­dzi­ców chrzest­nych dziec­ka)


Źródła:

SJP.pl

Skumbria

1. kon­ser­wa rybna z ma­kre­li, płoci lub wzdręg, zwy­kle w sosie po­mi­do­ro­wym;
2. ryba mor­ska; ma­kre­la


Źródła:

SJP.pl

Skumbriowy

przy­miot­nik od: skum­bria


Źródła:

SJP.pl

Skumotrzony

daw­niej:
1. taki, który stał się kumem, ku­mo­trem osoby, z którą wspól­nie trzy­ma­ło się dziec­ko do chrztu; sku­mo­wa­ny;
2. taki, który na­wią­zał z kimś ku­mo­ter­skie, po­u­fa­łe sto­sun­ki; za­przy­jaź­nio­ny, zbra­ta­ny, skum­plo­wa­ny, sku­ma­ny


Źródła:

SJP.pl

Skumotrzyć

sku­mać się; sku­mo­trzyć się - daw­niej:
1. stać się kumem, ku­mo­trem osoby, z którą wspól­nie trzy­ma­ło się dziec­ko do chrztu; sku­mo­wać się;
2. na­wią­zać z kimś ku­mo­ter­skie, po­u­fa­łe sto­sun­ki; za­przy­jaź­nić się, zbra­tać się, skum­plo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Skumowany

daw­niej: taki, który stał się kumem, ku­mo­trem osoby, z którą wspól­nie trzy­ma­ło się dziec­ko do chrztu; sku­mo­trzo­ny


Źródła:

SJP.pl

Skumować

rzad­ko: sku­mo­wać się - stać się czy­imś kumem przez trzy­ma­nie dziec­ka do chrztu; sku­mać się


Źródła:

SJP.pl

Skumplowany

taki, który się skum­plo­wał (za­przy­jaź­nił się z kimś); sku­ma­ny


Źródła:

SJP.pl

Skumplować

po­tocz­nie: skum­plo­wać się - poz­nać się z kimś, na­wią­zać z kimś bliż­szą zna­jo­mość, stać się czy­imś kum­plem; za­przy­jaź­nić się, sku­mo­trzyć się, sku­mać się, za­kum­plo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Skumplowywać

po­tocz­nie: skum­plo­wy­wać się - sta­wać się czy­imś kum­plem; za­przy­jaź­niać się


Źródła:

SJP.pl

Skumulować

1. zgro­ma­dzić lub złą­czyć coś w jed­nym miej­scu lub cza­sie; sku­pić, spię­trzyć, sko­ma­so­wać;
2. skon­cen­tro­wać, zsu­mo­wać ja­kieś dzia­ła­nia, doś­wiad­cze­nie, wie­dzę itp.


Źródła:

SJP.pl

Skun

1. ge­ne­tycz­nie mo­dy­fi­ko­wa­na ma­ri­hu­a­na;
2. po­tocz­nie: ma­ri­hu­a­na za­nie­czy­szczo­na in­ny­mi sub­stan­cja­mi che­micz­ny­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) slang. ma­ri­hu­a­na z do­miesz­ką sub­stan­cji che­micz­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skundlały

po­tocz­nie: stać się pro­sta­kiem; skund­lić się, upod­lić się, zde­mo­ra­li­zo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Skundleć

po­tocz­nie: stać się pro­sta­kiem; skund­lić się, upod­lić się, zde­mo­ra­li­zo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Skundlić

1. po­tocz­nie: upod­lić, po­gor­szyć, zde­mo­ra­li­zo­wać;
2. skund­lić się:
a) po­tocz­nie: stać się pro­sta­kiem; skund­leć, upod­lić się, zde­mo­ra­li­zo­wać się;
b) rzad­ko: stać się kund­lem, za­tra­cić cechy rasy


Źródła:

SJP.pl

Skundlony

1. po­tocz­nie: upod­lić, po­gor­szyć, zde­mo­ra­li­zo­wać;
2. skund­lić się:
a) po­tocz­nie: stać się pro­sta­kiem; skund­leć, upod­lić się, zde­mo­ra­li­zo­wać się;
b) rzad­ko: stać się kund­lem, za­tra­cić cechy rasy


Źródła:

SJP.pl

Skuner

sta­tek z ga­flo­wym oża­glo­wa­niem, ma­ją­cy od dwóch do sied­miu masz­tów; szku­ner, szo­ner


Źródła:

SJP.pl

Skunks

śmier­dziel;
1. ssak dra­pież­ny z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych, zwie­rzę znane ze swo­je­go me­cha­niz­mu obron­ne­go, po­le­ga­ją­ce­go na wy­strzy­ki­wa­niu cuch­ną­cej cie­czy;
2. po­tocz­nie: ktoś nie­przy­jem­nie pach­ną­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. prę­go­wa­ny, czar­no-biały ssak dra­pież­ny, który w przy­pad­ku za­gro­że­nia try­ska cuch­ną­cą cie­czą;

 (1.2) pot. futro ze skunk­sa (1.1)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) posp. obraź. osoba o nie­przy­jem­nym za­pa­chu, także wyz­wi­sko wobec kogoś


Skunks ("Mep­hi­tis") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny Mep­hi­ti­nae w obrę­bie ro­dzi­ny skunk­so­wa­tych (Mep­hi­ti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skunksik

ro­dzaj ssa­ków dra­pież­nych z ro­dzi­ny skunk­so­wa­tych


Skunk­sik ("Spi­lo­ga­le") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny Mep­hi­ti­nae w obrę­bie ro­dzi­ny skunk­so­wa­tych (Mep­hi­ti­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skunksowate

o ce­chach skunk­so­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Mep­hi­ti­dae|Bo­na­par­te|ref=tak., ro­dzi­na ssa­ków z po­drzę­du psoksz­tałt­nych;


Skunk­so­wa­te (Mep­hi­ti­dae) – ro­dzi­na ssa­ków z po­drzę­du psoksz­tałt­nych (Ca­ni­for­mia) w obrę­bie rzędu dra­pież­nych (Car­ni­vo­ra). Obej­mu­je skunk­sy i su­ril­lo, ssaki wy­róż­nia­ją­ce się spe­cy­ficz­ną stra­te­gią obron­ną po­le­ga­ją­cą na wy­try­ski­wa­niu w stro­nę na­past­ni­ka cuch­ną­cej cie­czy wyt­wa­rza­nej przez gru­czo­ły od­by­to­we. Skunk­sy ata­ku­ją ule pszcze­le, zwy­kle gdy są nie­pło­szo­ne kon­cen­tru­ją się na jed­nym i szyb­ko osła­bia­ją ro­dzi­nę pszcze­lą aż do zu­peł­ne­go za­ni­ku. Są od­por­ne na użąd­le­nia pszczół, a nawet jad grze­chot­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skunksowaty

o ce­chach skunk­so­wa­tych (ro­dzi­na ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Skunksowy

przy­miot­nik od: skunks


przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (1.1) na­le­żą­cy do skunk­sa

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) zwią­za­ny ze skunk­sem, do­ty­czą­cy skunk­sa

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (3.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla skunk­sa, ma­ją­cy cechy skunk­sa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skunksy

śmier­dziel;
1. ssak dra­pież­ny z ro­dzi­ny ła­si­co­wa­tych, zwie­rzę znane ze swo­je­go me­cha­niz­mu obron­ne­go, po­le­ga­ją­ce­go na wy­strzy­ki­wa­niu cuch­ną­cej cie­czy;
2. po­tocz­nie: ktoś nie­przy­jem­nie pach­ną­cy


Źródła:

SJP.pl

Skup

1. na­by­wa­nie pro­duk­tów rol­nych, su­row­ców wtór­nych itp. w celu dal­szej od­prze­da­ży lub przet­wa­rza­nia; sku­po­wa­nie;
2. punkt, w któ­rym się sku­pu­je ja­kieś pro­duk­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) dzia­łal­ność po­le­ga­ją­ca na ku­po­wa­niu z róż­nych źró­deł okre­ślo­nych pro­duk­tów w ce­lach za­rob­ko­wych

 (1.2) punkt, w któ­rym pro­wa­dzi się skup (1.1)

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: sku­pić


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skupianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sku­piać.


Źródła:

Wiktionary

Skupiać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) zbie­rać w jed­nym miej­scu

 (1.2) kon­cen­tro­wać, zwięk­szać za­gę­szcze­nie

 (1.3) opt. o so­czew­ce: kie­ro­wać świa­tło w jeden punkt (tzw. ogni­sko)

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny sku­piać się

 (2.1) gro­ma­dzić się w gru­pie

 (2.2) kon­cen­tro­wać się


Źródła:

Wiktionary

Skupienie

1. zgro­ma­dzić coś w jed­nym miej­scu, bli­sko sie­bie;
2. skon­cen­tro­wać, ze­spo­lić, np. siły;
3. zgro­ma­dzić coś, ku­pu­jąc;
4. sku­pić się:
a) zo­stać sku­pio­nym, ze­spo­lo­nym;
b) skon­cen­tro­wać się, my­śleć in­ten­syw­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stan skon­cen­tro­wa­nia myśli i uwagi

 (1.2) książk. na­gro­ma­dze­nie się w jed­nym miej­scu

 (1.3) fiz. stan na­gro­ma­dze­nia ma­te­rii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skupieniec

sku­pie­niec li­po­wy - ga­tu­nek plusk­wia­ka, szkod­nik drzew


Źródła:

SJP.pl

Skupień

1. zgro­ma­dzić coś w jed­nym miej­scu, bli­sko sie­bie;
2. skon­cen­tro­wać, ze­spo­lić, np. siły;
3. zgro­ma­dzić coś, ku­pu­jąc;
4. sku­pić się:
a) zo­stać sku­pio­nym, ze­spo­lo­nym;
b) skon­cen­tro­wać się, my­śleć in­ten­syw­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skupiony

1. zgro­ma­dzić coś w jed­nym miej­scu, bli­sko sie­bie;
2. skon­cen­tro­wać, ze­spo­lić, np. siły;
3. zgro­ma­dzić coś, ku­pu­jąc;
4. sku­pić się:
a) zo­stać sku­pio­nym, ze­spo­lo­nym;
b) skon­cen­tro­wać się, my­śleć in­ten­syw­nie


przy­miot­nik

 (1.1) pełen sku­pie­nia, wew­nętrz­nej za­du­my

 (1.2) bę­dą­cy wy­ra­zem czy­je­goś sku­pie­nia

 (1.3) ście­śnio­ny, zwar­ty

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) imie­słów przy­miot­ni­ko­wy bier­ny od sku­pić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skupisko

na­gro­ma­dze­nie cze­goś w jed­nym miej­scu; zbio­ro­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­gro­ma­dze­nie cze­goś w jed­nym miej­scu

 (1.2) miej­sce na­gro­ma­dze­nia cze­goś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skupiskowy

→ sku­pi­sko


Patrz:skupisko

Źródła:

SJP.pl

Skupić

1. zgro­ma­dzić coś w jed­nym miej­scu, bli­sko sie­bie;
2. skon­cen­tro­wać, ze­spo­lić, np. siły;
3. zgro­ma­dzić coś, ku­pu­jąc;
4. sku­pić się:
a) zo­stać sku­pio­nym, ze­spo­lo­nym;
b) skon­cen­tro­wać się, my­śleć in­ten­syw­nie


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. sku­piać)

 (1.1) ze­brać coś w jed­nym miej­scu, bli­sko sie­bie

 (1.2) skon­cen­tro­wać coś

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. sku­po­wać)

 (2.1) ze­brać coś, ku­pu­jąc

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny sku­pić się (ndk. sku­piać się)

 (3.1) ze­brać się, zna­leźć się w jed­nym miej­scu

 (3.2) skon­cen­tro­wać się, my­śleć in­ten­syw­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skupiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skupnia

1. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych, obej­mu­ją­cy około 240 ga­tun­ków; ste­wia, ste­via;
2. ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych, obej­mu­ją­cy 5 ga­tun­ków


Skup­nia ("Sym­plo­car­pus" ) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych, obej­mu­ją­cy 6 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w re­jo­nach kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go pół­ku­li pół­noc­nej: we wschod­niej Azji, wschod­niej Ka­na­dzie oraz środ­ko­wo-pół­noc­nych i wschod­nich Sta­nach Zjed­no­czo­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skupowy

przy­miot­nik od: skup


Źródła:

SJP.pl

Skupszczyna

nazwa par­la­men­tu w wielu pań­stwach bał­kań­skich; Skupsz­ti­na, Skupsz­ty­na


Źródła:

SJP.pl

Skupsztina

nazwa par­la­men­tu w wielu pań­stwach bał­kań­skich; Skupsz­ty­na, Skup­szczy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zgro­ma­dze­nie, par­la­ment, w niek­tó­rych kra­jach bał­kań­skich;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skupsztyna

nazwa par­la­men­tu w wielu pań­stwach bał­kań­skich; Skupsz­ti­na, Skup­szczy­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) zob. Skupsz­ti­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skura

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skuratowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skurcz

1. skur­cze­nie się mię­śni;
2. skur­cze­nie się tkan­ki or­ga­niz­mu z po­wo­du zmia­ny dłu­go­ści lub na­pię­cia mię­śnia, co czę­sto ob­ja­wia się bólem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fizj. skró­ce­nie się mię­śni pod wpły­wem bodź­ca;

 (1.2) zmniej­sze­nie się ob­ję­to­ści lub skró­ce­nie się cze­goś

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: skur­czyć


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skurczać

skra­cać przez ścią­gnię­cie


Źródła:

SJP.pl

Skurczliwy

rzad­ko: kurcz­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Skurczny

do­ty­czą­cy skur­czu, kur­cze­nia się; skur­czo­wy


Źródła:

SJP.pl

Skurczony

1. sku­lo­ny, zgię­ty, ścią­gnię­ty;
2. taki, który się zmniej­szył


Źródła:

SJP.pl

Skurczowy

przy­miot­nik od: skurcz


przy­miot­nik

 (1.1) med. do­ty­czą­cy skur­czu, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się skur­cza­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skurczybyk

po­tocz­nie: o męż­czyź­nie bu­dzą­cym nie­chęć, zaz­drość lub po­dziw; skur­czy­syn


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gał­gan, łotr, nic­poń

 (1.2) pot. męż­czyz­na bu­dzą­cy nie­chęć, zaz­drość lub po­dziw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skurczygnat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. posp. po­gard. łaj­dak, łobuz, nik­czem­nik


Źródła:

Wiktionary

Skurczysyn

po­tocz­nie: o męż­czyź­nie bu­dzą­cym nie­chęć, zaz­drość lub po­dziw; skur­czy­byk, skur­wy­syn (wul­gar­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) posp. zob. skur­wy­syn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skurkojad

po­tocz­nie: męż­czyz­na bu­dzą­cy nie­chęć, zaz­drość lub po­dziw; skór­ko­jad, skur­czy­byk, skur­czy­syn, skur­ko­wa­ny, skur­ko­wa­niec, sku­ba­niec


Źródła:

SJP.pl

Skurkowana

→ skur­ko­wa­ny


Patrz:skurkowany

Źródła:

SJP.pl

Skurkowaniec

po­tocz­nie: osoba bu­dzą­ca zaz­drość, nie­chęć lub po­dziw; skur­ko­wa­ny, sku­ba­niec, sku­ba­ny


Źródła:

SJP.pl

Skurkowany

po­tocz­nie: osoba bu­dzą­ca zaz­drość, nie­chęć lub po­dziw; skur­ko­wa­niec, sku­ba­niec, sku­ba­ny


przy­miot­nik

 (1.1) pot. o kimś wzbu­dza­ją­cym nie­chęć, de­ner­wu­ją­cym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skurski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skurtyzować

1. ob­ciąć, przy­ciąć zwie­rzę­ciu ogon lub uszy, zgod­nie z wy­ma­ga­nia­mi czy­sto­ści rasy; prze­pro­wa­dzić kur­ty­za­cję;
2. ogra­ni­czyć pod wzglę­dem roz­mia­rów lub licz­by


Źródła:

SJP.pl

Skurwiały

wul­gar­nie: zep­su­ty mo­ral­nie, wred­ny, podły


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) wulg. obraź. zep­su­ty mo­ral­nie, wred­ny, podły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skurwiel

wul­gar­nie o czło­wie­ku nam nie­mi­łym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wulg. po­gard. obraź. o męż­czyź­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skurwiony

wul­gar­nie:
1. zep­suć mo­ral­nie, uczy­nić po­dłym, wred­nym;
2. uczy­nić roz­wią­złym sek­su­al­nie;
3. skur­wić się:
a) za­cząć od­by­wać przy­god­ne sto­sun­ki sek­su­al­ne, stać się pro­sty­tut­ką;
b) stać się czło­wie­kiem o ni­skiej mo­ral­no­ści, po­stą­pić nie­mo­ral­nie, zwy­kle dla osią­gnię­cia ko­rzy­ści ma­te­rial­nej


Źródła:

SJP.pl

Skurwić

wul­gar­nie:
1. zep­suć mo­ral­nie, uczy­nić po­dłym, wred­nym;
2. uczy­nić roz­wią­złym sek­su­al­nie;
3. skur­wić się:
a) za­cząć od­by­wać przy­god­ne sto­sun­ki sek­su­al­ne, stać się pro­sty­tut­ką;
b) stać się czło­wie­kiem o ni­skiej mo­ral­no­ści, po­stą­pić nie­mo­ral­nie, zwy­kle dla osią­gnię­cia ko­rzy­ści ma­te­rial­nej


Źródła:

SJP.pl

Skurwysyn

wul­gar­nie: wyz­wi­sko uży­wa­ne w sto­sun­ku do męż­czyzn; chuj


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wulg. obraź­li­wie do męż­czyz­ny lub o męż­czyź­nie


Skur­wy­syn – skała na wzgó­rzu Win­ni­ca w Tyńcu. Pod wzglę­dem ad­mi­ni­stra­cyj­nym na­le­ży do Dziel­ni­cy VIII Dęb­ni­ki w Kra­ko­wie. Pod wzglę­dem ge­o­gra­ficz­nym na­le­ży do Wzgórz Ty­niec­kich na Po­mo­ście Kra­kow­skim w obrę­bie ma­kro­re­gio­nu Bramy Kra­kow­skiej. Wzgó­rza te włą­czo­ne zo­sta­ły w ob­szar Bie­lań­sko-Ty­niec­kie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skurwysynek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wulg. zdrobn. od: skur­wy­syn


Źródła:

Wiktionary

Skurwysynka

wul­gar­nie: wyz­wi­sko uży­wa­ne w sto­sun­ku do ko­biet


Źródła:

SJP.pl

Skurwysynowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. wulg. klę­cie z uży­ciem wyz­wi­ska „skur­wy­syn”


Źródła:

Wiktionary

Skurwysynować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) rzad. wulg. kląć z uży­ciem wyz­wi­ska „skur­wy­syn”


Źródła:

Wiktionary

Skurwysyński

wul­gar­nie: odz­na­cza­ją­cy się szcze­gól­nym cham­stwem lub okru­cień­stwem


przy­miot­nik

 (1.1) wulg. wła­ści­wy skur­wy­sy­no­wi

 (1.2) wulg. wy­jąt­ko­wo podły, okrut­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skurwysyńskość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest skur­wy­syń­skie; cecha tych, któ­rzy są skur­wy­syń­scy


Źródła:

Wiktionary

Skurwysyństwo

czyn, po­stę­pek podły, nik­czem­ny; rów­nież: chu­li­gań­stwo, ho­ło­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wulg. po­stę­pek wy­so­ce na­gan­ny, podły

 (1.2) wulg. zbio­ro­wo: dra­nie, ho­ło­ta

 (1.3) wulg. bycie skur­wy­sy­nem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skurzak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skurzawka

in­dy­wi­du­a­lizm: ście­recz­ka do kurzu


Źródła:

SJP.pl

Skurzać

re­gio­nal­nie: usu­wać z cze­goś kurz; od­ku­rzać


Źródła:

SJP.pl

Skurzyć

po­tocz­nie:
1. ze­trzeć z cze­goś kurz; od­ku­rzyć;
2. spa­lić, wy­pa­lić coś, np. pacz­kę pa­pie­ro­sów; skop­cić


Źródła:

SJP.pl

Skurzyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skusić

1. za­chę­cić, zwa­bić, skło­nić do cze­goś przez ku­sze­nie;
2. sku­sić się - zde­cy­do­wać się na coś ku­szą­ce­go, dać się do cze­goś na­mó­wić, ulec


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. spró­bo­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skutari

1. miej­sco­wość w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go;
2. śred­nio­wiecz­na nazwa Chry­zo­po­lu (sta­ro­żyt­ne­go mia­sta w Bi­ty­nii)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skutecznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób sku­tecz­ny, da­ją­cy po­żą­da­ny efekt


Źródła:

Wiktionary

Skuteczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: sku­tecz­nie


Źródła:

SJP.pl

Skuteczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: sku­tecz­ny


Źródła:

SJP.pl

Skuteczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest sku­tecz­ne; cecha tych, któ­rzy są sku­tecz­ni


Źródła:

Wiktionary

Skuteczny

da­ją­cy ocze­ki­wa­ne wy­ni­ki, wy­wo­łu­ja­cy po­zy­tyw­ny sku­tek


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który cha­rak­te­ry­zu­je się sku­tecz­no­ścią, daje po­żą­da­ne re­zul­ta­ty, wy­ni­ki; taki, który wy­wo­łu­je po­żą­da­ny efekt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skutek

kon­sek­wen­cja, efekt, na­stęp­stwo, wynik, re­zul­tat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wynik ja­kie­goś dzia­ła­nia, efekt; re­zul­tat, kon­sek­wen­cja


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skutellozaur

ro­dzaj nie­wiel­kie­go di­no­za­u­ra pta­sio­mied­nicz­ne­go z po­drzę­du ty­re­o­fo­rów


Sku­tel­lo­za­ur ("Scu­tel­lo­sa­u­rus") – nie­wiel­ki di­no­za­ur pta­sio­mied­nicz­ny z grupy ty­re­o­fo­rów.

Żył w epoce wczes­nej jury na te­re­nach Ame­ry­ki Pół­noc­nej. Dłu­gość ciała ok. 1,2 m, wy­so­kość ok. 50 cm masa ok. 10 kg. Jego szcząt­ki zna­le­zio­no w USA (stan Ari­zo­na).

Mógł po­ru­szać się za­rów­no na dwu, jak i na czte­rech no­gach. Był pry­mi­tyw­nym, lekko opan­ce­rzo­nym ro­śli­no­żer­cą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skuter

ro­dzaj po­ja­zdu jed­no­śla­do­we­go, przy­po­mi­na­ją­ce­go motor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mot. jed­no­ślad o ma­łych ko­łach, nisko za­wie­szo­nym sil­ni­ku (naj­czę­ściej pod sie­dze­niem) i obu­do­wa­nym pod­wo­ziu;


Sku­ter ( sco­o­ter) – ro­dzaj mo­to­ro­we­ru lub mo­to­cy­kla o cha­rak­te­ry­stycz­nej syl­wet­ce i od­mien­nej od kla­sycz­ne­go mo­to­cy­kla fi­lo­zo­fii kon­struk­cyj­nej. Kie­row­ca zaj­mu­je miej­sce sie­dzą­ce bez obej­mo­wa­nia po­ja­zdu no­ga­mi, opie­ra­jąc stopy na pła­skich po­de­stach. Sil­nik i zbior­nik pa­li­wa umie­szczo­ne są zaz­wy­czaj pod ka­na­pą lub z tyłu po­ja­zdu, a nad­wo­zie za­o­pa­trzo­ne jest w stałe owiew­ki chro­nią­ce nogi kie­row­cy przed wia­trem i bło­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skuterek

zdrob­nie­nie od: sku­ter


Źródła:

SJP.pl

Skuterowy

→ sku­ter


Patrz:skuter

Źródła:

SJP.pl

Skuterzysta

czło­wiek jeż­dżą­cy na sku­te­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba po­ru­sza­ją­ca się sku­te­rem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skuterzystka

→ sku­te­rzy­sta


Patrz:skuterzysta

Źródła:

SJP.pl

Skutki

kon­sek­wen­cja, efekt, na­stęp­stwo, wynik, re­zul­tat


Skut­ki – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie so­cha­czew­skim, w gmi­nie Mło­dzie­szyn.

So­łect­wo "He­le­nów, Skut­ki" two­rzą wsie He­le­nów i Skut­ki. W 2023 so­łect­wo li­czy­ło 114 miesz­kań­ców.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skutkiem

kon­sek­wen­cja, efekt, na­stęp­stwo, wynik, re­zul­tat


przy­i­mek

 (1.1) w wy­ni­ku, kon­sek­wen­cji cze­goś, z ja­kie­goś po­wo­du

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) N. lp. → sku­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skutkowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skut­ko­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skutkować

daw­niej: re­a­li­zo­wać, speł­niać, wy­ko­ny­wać, np. skut­ko­wać prze­sięw­zię­cie


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) przy­no­sić okre­ślo­ny sku­tek, pro­wa­dzić do ja­kie­goś efek­tu

 (1.2) praw. wy­wo­ły­wać okre­ślo­ne skut­ki praw­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skutkowy

przy­miot­nik od: sku­tek


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze skut­kiem, do­ty­czą­cy skut­ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skutnik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skutozaur

wy­mar­ły gad z ro­dzi­ny pa­re­ja­za­u­rów


Sku­to­za­ur – ży­ją­cy w gór­nym per­mie, około 260-250 mi­lio­nów lat temu, ro­śli­no­żer­ny anap­syd. Na­le­żał do ro­dzi­ny "Pa­re­ia­sa­u­ri­dae" i wy­stę­po­wał na te­re­nie obec­nej Rosji, która wcho­dzi­ła w owym cza­sie w skład su­per­kon­ty­nen­tu "La­u­raz­ja".

Szcząt­ki kilku osob­ni­ków od­krył w oko­li­cach Ar­chan­giel­ska prof. V. P. Ama­litz­ky.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skutterudyt

mi­ne­rał, ar­se­nek ko­bal­tu


Skut­te­ru­dyt – mi­ne­rał z gro­ma­dy ar­sen­ków. na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów rzad­kich. Nazwa po­cho­dzi od Skut­te­rud w Nor­we­gii, gdzie mi­ne­rał ten zo­stał stwier­dzo­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skutynizować

sku­ty­ni­zo­wać się - rzad­ko: po­kryć się ku­ty­ną


Źródła:

SJP.pl

Skuwanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sku­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skuwać

1. kując, łą­czyć coś;
2. za­kła­dać więź­niom kaj­da­ny


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) kując usu­wać coś

 (1.2) za­kła­dać kaj­da­ny, kaj­dan­ki, okowy

 (1.3) za­my­kać wodę pod lodem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skuweczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: skuw­ka


Źródła:

Wiktionary

Skuwka

blasz­ka wzmac­nia­ją­ca coś, łą­czą­ca ja­kieś ele­men­ty lub za­bez­pie­cza­ją­ca coś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) blasz­ka za­wi­nię­ta w tu­le­ję, która coś wzmac­nia, łączy ja­kieś czę­ści lub za­bez­pie­cza

 (1.2) cy­lin­drycz­na na­sad­ka na wiecz­ne pióro za­bez­pie­cza­ją­ca je przed wysch­nię­ciem atra­men­tu;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skuza

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skuć

1. kując, po­łą­czyć coś;
2. za­ło­żyć więź­nio­wi kaj­da­ny;
3. po­tocz­nie: zbić kogoś


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) po­łą­czyć ze sobą ele­men­ty me­ta­lo­we przy po­mo­cy cięż­kie­go na­rzę­dzia

 (1.2) usu­nąć coś ude­rze­nia­mi młota, ki­lo­fa itp.

 (2.3) przen. o rzece lub je­zio­rze: za­marz­nąć

 (2.4) pot. upić się mocno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skuła

1. kując, po­łą­czyć coś;
2. za­ło­żyć więź­nio­wi kaj­da­ny;
3. po­tocz­nie: zbić kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. anat. kość po­licz­ka

 (1.2) przest. po­li­czek

 (1.3) przest. med. ro­pień

 (1.4) przest. med. ro­pie­nie gar­dła

 (1.5) przest. wet. scho­rze­nie racic

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lp., ż., przesz. od: skuć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skw.

skrót

 (1.1) = skwer


Źródła:

Wiktionary

Skwadra

na­rzę­dzie sto­lar­skie i cie­siel­skie słu­żą­ce do spraw­dza­nia kątów i wy­ty­cza­nia pro­sto­pa­dłych; wę­giel­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Skwalan

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na skwa­le­nu


Skwa­lan – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, roz­ga­łę­zio­ny wę­glo­wo­dór ali­fa­tycz­ny. W wa­run­kach stan­dar­do­wych jest cie­czą. Jest po­chod­ną skwa­le­nu, pow­sta­łą przez wy­sy­ce­nie wszyst­kich jego pod­wój­nych wią­zań.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skwalen

wę­glo­wo­dór nie­na­sy­co­ny, skład­nik pła­szcza li­pi­do­we­go ludz­kiej skóry oraz tłu­szczu wą­tro­by re­ki­na


Skwa­len – wę­glo­wo­dór wie­lo­nie­na­sy­co­ny, tri­ter­pen (skła­da się z sze­ściu jed­no­stek izo­pre­no­wych – każda po pięć ato­mów węgla, wszyst­kie w kon­fi­gu­ra­cji E); jest za­li­cza­ny do li­pi­dów (nie jest jed­nak tłu­szczem). Jest skład­ni­kiem pła­szcza li­pi­do­we­go ludz­kiej skóry oraz tłu­szczu wą­tro­by re­ki­na. Jest me­ta­bo­licz­nym pre­kur­so­rem cho­le­ste­ro­lu i in­nych ste­ro­li. Jest jed­nym z głów­nych skład­ni­ków wo­sko­wi­ny usz­nej i łoju skór­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skwantować

przet­wo­rzyć sy­gnał ana­lo­go­wy na cy­fro­wy


Źródła:

SJP.pl

Skwantyfikować

ująć coś ilo­ścio­wo, przed­sta­wić w po­sta­ci licz­bo­wej


Źródła:

SJP.pl

Skwantyzować

w tech­ni­ce: przy­po­rząd­ko­wać war­to­ściom po­zio­my z ogra­ni­czo­ne­go, dy­skret­ne­go zbio­ru


Źródła:

SJP.pl

Skwapliwie

przy­słó­wek

 (1.1) ocho­czo, chęt­nie, z ocho­tą


Źródła:

Wiktionary

Skwapliwiec

czło­wiek skwa­pli­wy, prze­sad­nie gor­li­wy; gor­li­wiec


Źródła:

SJP.pl

Skwapliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: skwa­pli­wie


Źródła:

SJP.pl

Skwapliwość

duża gor­li­wość, zapał w po­dej­mo­wa­niu de­cyz­ji, dzia­ła­nia; gor­li­wość, go­to­wość, ocho­czość


Źródła:

SJP.pl

Skwapliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skwa­pli­wy


Źródła:

SJP.pl

Skwapliwy

1. bar­dzo chęt­ny do dzia­ła­nia, bio­rą­cy się za coś z za­pa­łem; ocho­czy, skory, chęt­ny, skłon­ny;
2. taki, który świad­czy o czy­jejś go­to­wo­ści do cze­goś, np. skwa­pli­wa usłuż­ność


przy­miot­nik

 (1.1) chęt­ny do dzia­ła­nia, go­to­wy do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skwar

wy­so­ka tem­pe­ra­tu­ra, upał, żar


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) skraj­nie upal­na po­go­da, któ­rej to­wa­rzy­szy silne pro­mie­nio­wa­nie sło­necz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skwara

1. zgru­bie­nie od: skwar­ka;
2. daw­niej: upał


Źródła:

SJP.pl

Skwarczyński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skwareczek

zdrob­nie­nie od: skwa­rek


Źródła:

SJP.pl

Skwareczka

zdrob­nie­nie od: skwar­ka


Źródła:

SJP.pl

Skwarek

wys­ma­żo­ny ka­wa­łe­czek sło­ni­ny, bocz­ku; skwar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kulin. wys­ma­żo­ny drob­ny ka­wa­łek wie­przo­wej sło­ni­ny lub bocz­ku;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lm. od: skwar­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skwarka

wys­ma­żo­ny ka­wa­łe­czek sło­ni­ny, bocz­ku; skwa­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) kulin. wys­ma­żo­ny drob­ny ka­wa­łek wie­przo­wej sło­ni­ny lub bocz­ku;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skwarki

wys­ma­żo­ny ka­wa­łe­czek sło­ni­ny, bocz­ku; skwa­rek


Skwar­ki – po­zo­sta­łość po pro­duk­cji tłu­szczów wy­ta­pia­nych z tkan­ki tłu­szczo­wej zwie­rząt, głów­nie smal­cu. W za­leż­no­ści od uży­te­go su­row­ca mogą za­wie­rać pewne ilo­ści mięsa i tłu­szczu. Ze wzglę­du na wa­lo­ry sma­ko­we, uży­wa­ne w ga­stro­no­mii.

Skwar­ki mogą być spo­ży­wa­ne bez­poś­red­nio lub do­da­wa­ne jako skład­nik po­traw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skwarkowy

przy­miot­nik od: skwa­rek


Źródła:

SJP.pl

Skwarliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skwarnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skwarnie

przy­słó­wek

 (1.1) go­rą­co, upal­nie


Źródła:

Wiktionary

Skwarniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: skwar­nie, skwar­no


Źródła:

SJP.pl

Skwarniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skwar­ny


Źródła:

SJP.pl

Skwarno

przy­słó­wek

 (1.1) książk. bar­dzo go­rą­co


Źródła:

Wiktionary

Skwarny

bar­dzo go­rą­cy; upal­ny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. pełen skwa­ru, bar­dzo go­rą­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skwarski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skwarzyć

1. sma­żyć, topić tłuszcz na ogniu; wys­ma­żać
2. o sło­necz­nych upa­łach: do­ku­czać skwa­rem, przy­pie­kać mocno


Źródła:

SJP.pl

Skwaszanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skwa­szać.


Źródła:

Wiktionary

Skwaszać

1. po­tocz­nie: psuć dobry humor, miłą at­mos­fe­rę cze­goś;
2. skwa­szać się -
a) ule­ga­jąc fer­men­ta­cji, sta­wać się zep­su­tym;
b) być pod­da­wa­nym fer­men­ta­cji i zy­ski­wać kwa­śny smak;
c) po­tocz­nie: skrzy­wia­jąc się, oka­zy­wać nie­za­do­wo­le­nie;
d) po­tocz­nie: prze­sta­wać mieć po­zy­tyw­ne cechy


Źródła:

SJP.pl

Skwat

ryba chrzęst­nosz­kie­le­to­wa; rasz­pla, ryna, anioł mor­ski


Źródła:

SJP.pl

Skwater

squ­at­ter, squ­at­ters;
1.
a) w USA i Au­stra­lii: osad­nik nie­po­sia­da­ją­cy ty­tu­łu praw­ne­go;
b) w Au­stra­lii: ho­dow­ca owiec dzier­ża­wią­cy zie­mię od pań­stwa;
2. osoba za­miesz­ku­ją­ca nie­le­gal­nie opu­szczo­ne bu­dyn­ki: domy, fa­bry­ki itp.


Źródła:

SJP.pl

Skwer

mały park, zie­leń miej­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) śred­niej wiel­ko­ści teren zie­lo­ny, naj­czę­ściej znaj­du­ją­cy się obok ulicy


Skwer (ang. "squ­a­re", pol. kwa­drat) – nie­za­bu­do­wa­ny ob­szar na te­re­nie miej­sco­wo­ści speł­nia­ją­cy funk­cje re­kre­a­cyj­ne.

Naj­czę­ściej skwer jest te­re­nem zie­le­ni z traw­ni­ka­mi, klom­ba­mi, krze­wa­mi oraz drze­wa­mi, a nie­kie­dy znaj­du­ją się tam fon­tan­ny, alej­ki, ławki i inny sprzęt re­kre­a­cyj­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skwerek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: skwer

 (1.2) mały skwer m.


Źródła:

Wiktionary

Skweres

daw­niej: kło­pot, zmart­wie­nie, am­ba­ras


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. kło­pot, am­ba­ras, zamęt, zmart­wie­nie, pro­blem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skwierawski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skwierczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skwierk

1. skwier­czą­cy głos, skwier­cze­nie;
2. świer­got, ćwier­ka­nie;
3. sta­ro­pol­skie: skar­ga, żal


Źródła:

SJP.pl

Skwierzyna

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce;

 (1.2) geogr. adm. gmina w Pol­sce;


Skwie­rzy­na (niem. "Schwe­rin an der Wart­he") – mia­sto w za­chod­niej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie mię­dzy­rzec­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Skwie­rzy­na. Mia­sto jest po­ło­żo­ne na po­gra­ni­czu Po­je­zie­rza Wiel­ko­pol­skie­go i Pra­do­li­ny To­ruń­sko-Ebers­waldz­kiej, przy uj­ściu rzeki Obry do Warty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skwierzynianin

miesz­ka­niec Skwie­rzy­ny


Źródła:

SJP.pl

Skwierzynianka

miesz­kan­ka Skwie­rzy­ny


Źródła:

SJP.pl

Skwierzynka

wieś w Pol­sce


Skwie­rzyn­ka (nazwa obocz­na: Zwie­rze­wo, do 1945 niem. "Schwe­rinst­hal") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Sia­nów.

We­dług da­nych z 30 czerw­ca 2003 r. wieś miała 234 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skwierzyński

przy­miot­nik od: Skwie­rzy­na


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skwie­rzy­ną, do­ty­czą­cy Skwie­rzy­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skwir

ostry, prze­ni­kli­wy od­głos wy­da­wa­ny przez ptaka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ornit. pis­kli­wy świer­got ptaka

 (1.2) przest. skrze­knię­cie, za­wo­dze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skwira

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skwirliwy

przy­miot­nik

 (1.1) stpol. pła­czą­cy ża­ło­śnie


Źródła:

Wiktionary

Skwirowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skwirynowo

Skwi­ry­no­wo (dawn. "Kwi­ry­no­wo") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Czer­ni­ko­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 166 miesz­kań­ców. Jest pięt­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Czer­ni­ko­wo.


Źródła:

Wikipedia

Skwitać

daw­niej: po­kry­wać się kwia­ta­mi, zak­wi­tać, wyk­wi­tać


Źródła:

SJP.pl

Skwitnięty

skwi­tły;
1. taki, który po­krył się kwia­ta­mi; zak­wi­tły, zak­wit­nię­ty;
2. taki, który zep­suł się pod wpły­wem wil­go­ci i po­krył się ple­śnią; sple­śnia­ły


Źródła:

SJP.pl

Skwitnąć

1. po­kryć się kwia­ta­mi; zak­wit­nąć;
2. zep­suć się pod wpły­wem wil­go­ci i po­kryć się ple­śnią; sple­śnieć


Źródła:

SJP.pl

Skwitować

1. za­re­a­go­wać sło­wem lub ge­stem;
2. zwol­nić kogoś z opła­ty, wy­da­jąc pok­wi­to­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Skwitły

1. po­kryć się kwia­ta­mi; zak­wit­nąć;
2. zep­suć się pod wpły­wem wil­go­ci i po­kryć się ple­śnią; sple­śnieć


Źródła:

SJP.pl

Skworc

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. szpak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skworczyk

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny szpa­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skydiving

[czy­taj: skaj­daj­wing] sport po­le­ga­ją­cy na wy­ko­ny­wa­niu akro­ba­tycz­nych sko­ków ze spa­do­chro­nem; spa­do­chro­niar­stwo


Źródła:

SJP.pl

Skye

[czy­taj: skaj] po­tocz­nie: pies rasy skye ter­rier


Skye (ang. "Isle of Skye", gael. "An t-Ei­le­an Sgit­he­a­nach") – druga co do wiel­ko­ści (1700 km²) wyspa Szko­cji, a czwar­ta na Wy­spach Bry­tyj­skich, naj­więk­sza i po­ło­żo­na naj­bar­dziej na pół­noc w ar­chi­pe­la­gu He­bry­dów Wew­nętrz­nych. Na­le­ży do jed­nost­ki ad­mi­ni­stra­cyj­nej High­land, hi­sto­rycz­nie część hrab­stwa In­ver­ness-shire.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skyfos

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sta­roż. ceram. w Sta­ro­żyt­nej Gre­cji: nie­wiel­kie, głę­bo­kie na­czy­nie z uchwy­ta­mi po bo­kach, słu­żą­ce do picia;


Sky­fos (ski­fos) (stgr. σκύφος "skýphos", lm "skyp­hoi") – w ce­ra­mi­ce sta­ro­grec­kiej nie­wiel­kie, głę­bo­kie na­czy­nie z bocz­ny­mi uchwy­ta­mi, słu­żą­ce do picia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Skylab

[czy­taj: skaj­lab] ame­ry­kań­ska sta­cja kos­micz­na


Źródła:

SJP.pl

Skylight

[czy­taj: skaj­lajt] osz­klo­ne okien­ko w dachu ka­bi­ny lub w po­kła­dzie stat­ku da­ją­ce świa­tło z góry; skaj­lajt


Źródła:

SJP.pl

Skyline

[czy­taj: skaj­lajn] pa­no­ra­ma mia­sta, na któ­rej wi­docz­ne są wy­so­kie bu­dyn­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skype

[czy­taj: skajp] ko­mu­ni­ka­tor in­ter­ne­to­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) in­form. ko­mu­ni­ka­tor in­ter­ne­to­wy;


Skype – dawny ko­mu­ni­ka­tor in­ter­ne­to­wy firmy Mi­cro­soft, opar­ty na tech­no­lo­gii przet­wa­rza­nia da­nych w chmu­rze.

Skype umoż­li­wiał pro­wa­dze­nie dar­mo­wych roz­mów gło­so­wych oraz ob­ser­wa­cję roz­mów­cy po­przez ka­me­rę in­ter­ne­to­wą, a także płat­nych roz­mów z po­sia­da­cza­mi te­le­fo­nów sta­cjo­nar­nych lub ko­mór­ko­wych za po­mo­cą tech­no­lo­gii VoIP (Voice over IP), tzw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skype'ować

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) po­ro­zu­mie­wać się za po­mo­cą Skype'a, ko­mu­ni­ka­to­ra in­ter­ne­to­we­go poz­wa­la­ją­ce­go na pro­wa­dze­nie roz­mów gło­so­wych i wi­de­o­roz­mów


Źródła:

Wiktionary

Skypowicz

[czy­taj: skaj­po­wicz] użyt­kow­nik Skype'a (ko­mu­ni­ka­to­ra in­ter­ne­to­we­go); skaj­po­wicz


Źródła:

SJP.pl

Skyr

is­landz­ki pro­dukt mlecz­ny wy­ra­bia­ny ze zsia­dłe­go mleka, ro­dzaj gę­ste­go jo­gur­tu o de­li­kat­nym śmie­tan­ko­wym smaku


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. is­landz­ki, tra­dy­cyj­ny pro­dukt mlecz­ny, ro­dzaj kwa­szo­ne­go mleka;


Skyr – tra­dy­cyj­ny is­landz­ki wyrób mle­czar­ski po­dob­ny do jo­gur­tu, wy­ra­bia­ny ze zsia­dłe­go mleka. Do pro­duk­cji prze­my­sło­wej wy­ko­rzy­stu­je się mleko od­tłu­szczo­ne. Wy­stę­pu­je w wer­sji na­tu­ral­nej i sma­ko­wej, a także w for­mie pit­nej. Jest do­stęp­ny w punk­tach hand­lo­wych w Skan­dy­na­wii, Niem­czech, Ho­lan­dii, Wiel­kiej Bry­ta­nii, Szwaj­ca­rii, Sta­nach Zjed­no­czo­nych, Pol­sce i Au­strii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skyrmion

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. kwa­zi­cząst­ka, która cha­rak­te­ry­zu­je się tzw. ła­dun­kiem to­po­lo­gicz­nym, bę­dą­cą moż­li­wie najm­niej­szym sta­bil­nym za­kłó­ce­niem jed­no­rod­ne­go na­ma­gne­so­wa­nia


Źródła:

Wiktionary

Skyrowy

→ skyr


Patrz:skyr

Źródła:

SJP.pl

Skyrs

przy­i­mek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski. z po­wo­du


Źródła:

Wiktionary

Skyscraper

[czy­taj: skaj­skrej­per]
1. bar­dzo wy­so­ki bu­dy­nek, ma­ją­cy kil­ka­dzie­siąt pię­ter; dra­pacz chmur, wie­żo­wiec;
2. śro­do­wi­sko­wo: pio­no­wa forma re­kla­my in­ter­ne­to­wej w kształ­cie wy­so­kie­go i wą­skie­go pro­sto­ką­ta


Źródła:

SJP.pl

Skytale

sta­ro­żyt­na me­to­da szy­fro­wa­nia pism, uży­wa­na przez Spar­tan


Sky­ta­le (stgr. σκυτάλη skytálē lub σκύταλον skýtalon; łac. "scy­ta­la") – me­to­da szy­fro­wa­nia sto­so­wa­na w sta­ro­żyt­nej Gre­cji, w szcze­gól­no­ści przez Spar­tan.

Wąski pasek per­ga­mi­nu lub skóry na­wi­ja­no na laskę, za­pi­su­jąc tekst wzdłuż niej na sty­ka­ją­cych się brze­gach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skóbel

re­gio­nal­nie: sko­bel


Źródła:

SJP.pl

Skójka

słod­ko­wod­ny małż o ja­jo­wa­tej wy­dłu­żo­nej musz­li, czę­ścio­wo za­grze­by­wa­nej w pia­sku; niek­tó­re ga­tun­ki po­ła­wia­ne ze wzglę­du na ma­ci­cę per­ło­wą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skójkowate

ro­dzi­na słod­ko­wod­nych małży z rzędu Unio­no­i­da


Skój­ko­wa­te (Unio­ni­dae) – ro­dzi­na małży słod­ko­wod­nych z rzędu Unio­no­i­da obej­mu­ją­ca ga­tun­ki znacz­nie zróż­ni­co­wa­ne pod wzglę­dem kształ­tu i wiel­ko­ści, ma­ją­ce w roz­wo­ju pa­so­żyt­ni­cze glo­chi­dia. Małże z tej ro­dzi­ny ce­chu­je duża zmien­ność mor­fo­lo­gicz­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skójkowaty

o ce­chach skój­ko­wa­tych (ro­dzi­na małży)


Źródła:

SJP.pl

Skóra

zew­nętrz­na po­wło­ka ciała krę­gow­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. zew­nętrz­na po­wło­ka ciała krę­gow­ców;

 (1.2) su­ro­wiec otrzy­my­wa­ny z wy­pra­wio­nej skóry (1.1) niek­tó­rych zwie­rząt;

 (1.3) zew­nętrz­na po­wło­ka owocu, chle­ba itp.

 (1.4) pot. kurt­ka lub inna część gar­de­ro­by ze skóry (1.2)

 (1.5) przen. o włas­nym życiu, zdro­wiu, bez­pie­czeń­stwie

 (1.6) slang. zwło­ki ludz­kie

 (1.7) daw. gwara. więz. port­fel, pu­gi­la­res


Skóra (łac. "cutis", gr. "derma") – naj­więk­szy na­rząd po­wło­ki wspól­nej (łac. "in­te­gu­men­tum com­mu­ne") krę­gow­ców o zło­żo­nej bu­do­wie i wie­lo­ra­kich funk­cjach; po­wło­ka wła­ści­wa. Ogól­na po­wierzch­nia skóry u czło­wie­ka wy­no­si 1,5-2 m², a gru­bość wy­no­si 1,5-5 mm. Skła­da się z trzech warstw: na­skór­ka, skóry wła­ści­wej i tkan­ki pod­skór­nej. Na­skó­rek skła­da się głów­nie z doj­rze­wa­ją­cych ko­mó­rek na­błon­ko­wych, na­zy­wa­nych ke­ra­ty­no­cy­ta­mi i two­rzy kilka warstw: pod­staw­ną, kol­czy­stą, ziar­ni­stą, jasną i ro­go­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skórcz

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim


Skórcz ( Skurz) – mia­sto w pół­noc­nej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie sta­ro­gardz­kim, po­ło­żo­ne na pół­noc­no-wschod­niej gra­ni­cy Borów Tu­chol­skich, na Ko­cie­wiu.

Wieś kró­lew­ska w sta­ro­stwie osiec­kim w po­wie­cie now­skim wo­je­wództ­wa po­mor­skie­go w II po­ło­wie XVI w. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go. Mia­sto po­ło­żo­ne na tra­sie dwóch (obec­nie za­wie­szo­nych) linii ko­le­jo­wych: nr 218 (Szlach­ta - My­śli­ce) i nr 243 (Skórcz - Sta­ro­gard Gdań­ski).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skórczanin

miesz­ka­niec Skór­cza (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skórczanka

miesz­kan­ka Skór­cza (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skórczański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skór­czem, do­ty­czą­cy Skór­cza


Źródła:

Wiktionary

Skórczewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skóreczka

zdrob­nie­nie od: skór­ka


Źródła:

SJP.pl

Skórka

1. zdrob­nie­nie od: skóra;
2. nie­wiel­ka wy­pra­wio­na skóra zwie­rzę­cia fu­ter­ko­we­go; fu­ter­ko;
3. tkan­ka ro­ślin­na okry­wa­ją­ca, peł­nią­ca funk­cje ochron­ne; epi­der­ma;
4. zew­nętrz­na po­wło­ka cze­goś;
5. w in­for­ma­ty­ce: zbiór ele­men­tów gra­ficz­nych in­ter­fej­su użyt­kow­ni­ka, umoż­li­wia­ją­cy zmia­nę wy­glą­du pro­gra­mu; skin


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: skóra

 (1.2) mały ka­wa­łek skóry

 (1.3) wy­pra­wio­na skóra zwie­rzę­ca o nie­wiel­kiej gru­bo­ści

 (1.4) tkan­ka ro­ślin­na okry­wa­ją­ca, peł­nią­ca funk­cje ochron­ne;

 (1.5) zew­nętrz­na po­wło­ka cze­goś

 (1.6) in­form. wy­gląd stro­ny in­ter­ne­to­wej, pro­gra­mu, apli­ka­cji itp.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skórki

1. zdrob­nie­nie od: skóra;
2. nie­wiel­ka wy­pra­wio­na skóra zwie­rzę­cia fu­ter­ko­we­go; fu­ter­ko;
3. tkan­ka ro­ślin­na okry­wa­ją­ca, peł­nią­ca funk­cje ochron­ne; epi­der­ma;
4. zew­nętrz­na po­wło­ka cze­goś;
5. w in­for­ma­ty­ce: zbiór ele­men­tów gra­ficz­nych in­ter­fej­su użyt­kow­ni­ka, umoż­li­wia­ją­cy zmia­nę wy­glą­du pro­gra­mu; skin


Skór­ki – wieś w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie żniń­skim, w gmi­nie Ro­go­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 201 miesz­kań­ców. Jest trzy­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Ro­go­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skórkojad

po­tocz­nie: męż­czyz­na bu­dzą­cy nie­chęć, zaz­drość lub po­dziw; skur­ko­jad, skur­czy­byk, skur­czy­syn, skur­ko­wa­ny, skur­ko­wa­niec, sku­ba­niec


Źródła:

SJP.pl

Skórkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy skór­kę, skórę


Źródła:

SJP.pl

Skórkować

po­kry­wać mło­tecz­ki for­te­pia­nu fil­cem lub skórą


Źródła:

SJP.pl

Skórkowice

Skór­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie opo­czyń­skim, w gmi­nie Żar­nów.

W skład so­łect­wa "Skór­ko­wi­ce" wcho­dzą także wsie Po­rę­ba i Skum­ros.

Wieś jest sie­dzi­bą rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Łu­ka­sza w Skór­ko­wi­cach.


Źródła:

Wikipedia

Skórkowy

przy­miot­nik od: skór­ka


Źródła:

SJP.pl

Skórnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skórnictwo

gar­bar­stwo; wy­pra­wia­nie skór


Skór­nict­wo – dział rze­mio­sła zaj­mu­ją­cy się za­rów­no wy­ro­bem skór przez gar­bo­wa­nie (gar­bar­stwo), jak i wyt­wa­rza­niem wy­ro­bów skó­rza­nych (cho­lew­kar­stwo, fu­trzar­stwo, in­tro­li­ga­tor­stwo, ka­let­nict­wo, ku­śnier­stwo, mie­chow­nict­wo, rę­ka­wicz­nict­wo, ry­mar­stwo, siod­lar­stwo, szew­stwo).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skórnie

przy­słó­wek

 (1.1) po­przez skórę


Źródła:

Wiktionary

Skórnik

1. po­tocz­nie: le­karz cho­rób skór­nych; der­ma­to­log
2. prze­sta­rza­le: gar­barz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skórniki

1. mały chrząszcz z ro­dzi­ny o tej samej naz­wie; skór­ni­ki - ro­dzi­na tych chrzą­szczy
2. skór­nik sło­ni­niec - po­spo­li­ty ga­tu­nek chrzą­szcza, szkod­ni­ka ma­ga­zy­nów żyw­no­ścio­wych


Źródła:

SJP.pl

Skórnikowate

1. ro­dzi­na grzy­bów z rzędu go­łąb­kow­ców;
2. ro­dzi­na chrzą­szczy; Der­me­sti­dae


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skórnikowaty

1. o ce­chach skór­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów);
2. o ce­chach skór­ni­ko­wa­tych (ro­dzi­na chrzą­szczy)


Źródła:

SJP.pl

Skórny

two­rzą­cy się na skó­rze (np. cho­ro­by skór­ne, na­bło­nek skór­ny); od­no­szą­cy się do skóry (np. torba skór­na kan­gu­rzy­cy, le­karz skór­ny)


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy skóry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skóro

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (1.1) W. lp. od: skóra


Źródła:

Wiktionary

Skóropodobny

ma­ją­cy niek­tó­re wła­ści­wo­ści skóry; przy­po­mi­na­ją­cy skórę


przy­miot­nik

 (1.1) przy­po­mi­na­ją­cy skórę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skóroskrzydłe

rząd na­drzew­nych, ro­śli­no­żer­nych ssa­ków ło­ży­sko­wych; la­taw­ce


Źródła:

SJP.pl

Skóroskrzydły

o ce­chach skó­ros­krzy­dłych (rząd ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Skórowaczka

ma­szy­na do zdej­mo­wa­nia skór zwie­rzę­cych; kru­po­niar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. spoż. ma­szy­na do zdej­mo­wa­nia skór zwie­rzę­cych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skórowarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. spoż. ma­szy­na do zdej­mo­wa­nia skór zwie­rzę­cych

 (1.2) pot. techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do usu­wa­nia izo­la­cji z kabli


Źródła:

Wiktionary

Skórować

1. zdej­mo­wać skórę z tuszy zwie­rzę­cej;
2. usu­wać izo­la­cję z kabla


Źródła:

SJP.pl

Skórski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skórzak

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skórzany

zro­bio­ny ze skóry zwie­rzę­cej (np. pasek skó­rza­ny); od­no­szą­cy się do przed­mio­tów ze skóry (np. prze­mysł skó­rza­ny)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rzem. wy­ko­na­ny ze skóry, obity skórą

 (1.2) do­ty­czą­cy wy­ro­bów ze skóry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skórzasty

po­dob­ny do skóry; w bo­ta­ni­ce: skó­rza­ste li­ście - grube, sztyw­ne li­ście niek­tó­rych ro­ślin


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) po­dob­ny do skóry, np. twar­do­ścią, fak­tu­rą, za­pa­chem itp.

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (2.1) po­kry­ty skórą, w szcze­gól­no­ści twar­dą, grubą skórą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skórzec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skórzecki

przy­miot­nik od: Skórcz, Skó­rzec


Źródła:

SJP.pl

Skórzewo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skórzewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skórzeń

1. skó­rza­ny pas;
2. daw­niej: skó­rza­ny but z wy­so­ki­mi cho­le­wa­mi; skórz­nia


Źródła:

SJP.pl

Skórznia

1. skó­rza­ny pas;
2. daw­niej: skó­rza­ny but z wy­so­ki­mi cho­le­wa­mi; skórz­nia


Źródła:

SJP.pl

Skórznice

Skórz­ni­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Win­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skórznie

1. skó­rza­ny pas;
2. daw­niej: skó­rza­ny but z wy­so­ki­mi cho­le­wa­mi; skórz­nia


Źródła:

SJP.pl

Skórzno

Skórz­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim, w gmi­nie Fa­bian­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 224 miesz­kań­ców. Jest dzie­sią­tą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Fa­bian­ki.


Źródła:

Wikipedia

Skórzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Skórzyno

Skó­rzy­no (kaszb. "Skòrzëno", Scho­rin) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie słup­skim, w gmi­nie Głów­czy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

W skład "so­łect­wa Skó­rzy­no" wcho­dzi także wieś Ró­wien­ko. W 2024 so­łect­wo li­czy­ło 152 miesz­kań­ców.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa słup­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skórzyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skąd

1. za­i­mek przy­słów­ko­wy za­stę­pu­ją­cy wy­ra­zy lub wy­ra­że­nia oz­na­cza­ją­ce okre­śle­nia miej­sca, przy­czy­nę, źró­dło cze­goś
2. do­po­wie­dze­nie o zna­cze­niu: by­najm­niej, wcale nie


za­i­mek

 (1.1) …słu­żą­cy do za­da­wa­nia pytań o kie­ru­nek lub miej­sce, w któ­rym za­czął się ruch

 (1.2) …słu­żą­cy do roz­po­czy­na­nia zdań po­drzęd­nych okre­śla­ją­cych kie­ru­nek lub miej­sce, w któ­rym za­czął się ruch

par­ty­ku­ła

 (2.1) wzmoc­nio­ne nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skądciś

z ja­kie­goś miej­sca, nie wia­do­mo skąd; skądś, skąd­siś


Źródła:

SJP.pl

Skądeś

po­tocz­nie: za­i­mek py­ta­ją­cy "skąd" po­łą­czo­ny z koń­ców­ką cza­sow­ni­ko­wą dru­giej osoby "-eś" (np. "Ską­deś się tu wziął?")


Źródła:

SJP.pl

Skądinąd

z in­ne­go źró­dła; z in­ne­go miej­sca; z in­ne­go wzglę­du, poza tym, zresz­tą


par­ty­ku­ła

 (1.1) …uży­wa­na w wy­ra­że­niu wtrą­co­nym, na­wią­zu­ją­cym do wcze­śniej­szej wy­po­wie­dzi i uzu­peł­nia­ją­cym je nową, zwy­kle mniej istot­ną in­for­ma­cją

za­i­mek

 (2.1) z in­ne­go miej­sca lub źró­dła niż to, o któ­rym była mowa, i to, które mó­wią­cy lub słu­chacz miał na myśli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skądkolwiek

za­i­mek nie­o­kre­ślo­ny

 (1.1) obo­jęt­nie, z ja­kie­go miej­sca

za­i­mek względ­ny

 (2.1) …wska­zu­ją­cy na to, że to, o czym mowa w zda­niu na­drzęd­nym dzie­je się nie­za­leż­nie od miej­sca, z któ­re­go kie­ro­wa­na jest czyn­ność opi­sa­na w zda­niu po­drzęd­nym


Źródła:

Wiktionary

Skądsi

gwa­ro­wo: skądś


Źródła:

SJP.pl

Skądsiś

z ja­kie­goś miej­sca, nie wia­do­mo skąd; skądś, skąd­ciś


Źródła:

SJP.pl

Skądś

z ja­kie­goś miej­sca, nie wia­do­mo skąd; skąd­siś, skąd­ciś


za­i­mek

 (1.1) z ja­kie­goś (nie­o­kre­ślo­ne­go lub niez­na­ne­go) miej­sca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skądże

1. wzmoc­nio­ny za­i­mek przy­słow­ny "skąd" (np. "Ską­dże pani o tym wie?");
2. wzmoc­nio­ny wy­krzy­knik "skąd"; cóżże znowu


par­ty­ku­ła

 (1.1) wzmoc­nio­ne skąd w zna­cze­niu nie

za­i­mek

 (2.1) rzad. wzmoc­nio­ne skąd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skąpa

ko­bie­ta skąpa; ską­pi­ca


Skąpa – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­ję­czań­skim, w gmi­nie Strzel­ce Wiel­kie. W la­tach 1973–74 w gmi­nie Sul­mie­rzy­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skąpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|ską­pać.


Źródła:

Wiktionary

Skąpać

1. książk. za­mo­czyć cał­ko­wi­cie, np. w wo­dzie;
2. ską­pać się - za­mo­czyć się cał­ko­wi­cie, zwła­szcza mi­mo­wol­nie


Źródła:

SJP.pl

Skąpe

ko­bie­ta skąpa; ską­pi­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skąpiara

reg.: ko­bie­ta skąpa


Źródła:

SJP.pl

Skąpiarz

reg.: ską­piec


Źródła:

SJP.pl

Skąpica

po­tocz­nie, z nie­chę­cią o ko­bie­cie ską­pej


Źródła:

SJP.pl

Skąpiec

osoba stro­nią­ca od wy­da­wa­nia pie­nię­dzy, nawet na pod­sta­wo­we po­trze­by; du­si­grosz, skne­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba nie­chęt­nie wy­da­ją­ca swoje pie­nią­dze


Ską­piec (fr. "L'Avare") – pro­za­tor­ska ko­me­dia Mo­lie­ra, wy­sta­wio­na na de­skach te­a­tru po raz pier­wszy 9 wrze­śnia 1668 roku. W roli głów­ne­go bo­ha­te­ra, Har­pa­go­na wy­stą­pił sam autor.

W tym samym cza­sie Mo­lier wy­sta­wił także inną sztu­kę – "Am­fi­trion". Oba ut­wo­ry były swo­bod­ny­mi na­wią­za­nia­mi do ko­me­dii Pla­u­ta: "Am­fi­trion" i "Au­lu­la­ria" ("Skarb").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Skąpiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: skąpo


Źródła:

SJP.pl

Skąpieć

sta­wać się ską­pym; ży­dzieć


Źródła:

SJP.pl

Skąpiradło

po­tocz­nie, z nie­chę­cią: osoba stro­nią­ca od wy­da­wa­nia pie­nię­dzy, nawet na pod­sta­wo­we po­trze­by; ską­piec, skne­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. pejor. po­gard. ktoś, kto stro­ni od wy­da­wa­nia pie­nię­dzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skąpiutki

zdrob­nie­nie od: skąpy


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: skąpy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skąpić

wy­dzie­lać komuś małe ilo­ści, nie dawać cze­goś w wy­star­cza­ją­cym stop­niu


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) być ską­pym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skąpolistny

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma nie­wie­le liści


Źródła:

Wiktionary

Skąpomocz

zmniej­sze­nie wy­dzie­la­nia moczu, głów­nie wsku­tek nie­wy­dol­no­ści nerek; oli­gu­ria


Ską­po­mocz ( oli­gu­ria) – zmniej­sze­nie ilo­ści moczu do­bo­we­go po­ni­żej 400–500 ml u do­ro­słych (przy wzro­ście 170 cm i wadze 70 kg). Od­po­wied­nio u nie­mow­ląt po­ni­żej 1 ml/kg/h oraz u więk­szych dzie­ci 0,5 ml/kg/h. Spa­dek ilo­ści moczu po­ni­żej 100 ml/dobę okre­śla się mia­nem bez­mo­czu ("anu­ria").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skąponogi

gro­ma­da sta­wo­no­gów za­li­cza­nych do wijów; ską­pot­chaw­ce


Ską­po­no­gi, ską­pot­chaw­ce ("Pa­u­ro­po­da") – gro­ma­da sta­wo­no­gów za­li­cza­nych do wijów. Osią­ga­ją dłu­gość ciała do 2 mm. Dotąd opi­sa­no około 780 ga­tun­ków ską­po­no­gów, z któ­rych około 30 zna­nych jest z Pol­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skąpoobjawowiec

osoba, która ma nie­wiel­kie ob­ja­wy ja­kiejś cho­ro­by


Źródła:

SJP.pl

Skąpoobjawowy

w me­dy­cy­nie: cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­stę­po­wa­niem nie­wiel­kich ob­ja­wów


przy­miot­nik

 (1.1) med. o ła­god­nym prze­bie­gu, z ob­ja­wa­mi cho­ro­by o nie­wiel­kim na­si­le­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skąpopłetwy

1. gęś ską­po­płet­wa - ga­tu­nek du­że­go ptaka z rzędu blasz­ko­dzio­bych; bez­płet­wiec;
2. sie­wecz­ka ską­po­płet­wa - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny sie­wecz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Skąposzczet

przed­sta­wi­ciel pod­gro­ma­dy zwie­rząt o tej samej naz­wie, na­le­żą­cej do typu pier­ście­nic; za­miesz­ku­je śro­do­wi­sko lą­do­we i wody słod­kie


Źródła:

SJP.pl

Skąposzczety

przed­sta­wi­ciel pod­gro­ma­dy zwie­rząt o tej samej naz­wie, na­le­żą­cej do typu pier­ście­nic; za­miesz­ku­je śro­do­wi­sko lą­do­we i wody słod­kie


Ską­po­szcze­ty (Oli­go­cha­e­ta) – grupa około 5000 ga­tun­ków pier­ście­nic o wy­raź­nie seg­men­to­wa­nym, wy­dłu­żo­nym ciele po­zba­wio­nym pa­ra­po­diów i bez przy­dat­ków na gło­wo­wym od­cin­ku ciała, z nie­licz­ny­mi i pro­sty­mi, chi­ty­no­wy­mi szcze­ci­na­mi, tra­dy­cyj­nie kla­sy­fi­ko­wa­na jako pod­gro­ma­da sio­deł­kow­ców (Cli­tel­la­ta).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skąpotchawce

gro­ma­da sta­wo­no­gów za­li­cza­nych do wijów; ską­po­no­gi


Źródła:

SJP.pl

Skąpotchawiec

przed­sta­wi­ciel gro­ma­dy sta­wo­no­gów za­li­cza­nych do wijów


Źródła:

SJP.pl

Skąpski

→ Skąpe (wieś w Pol­sce)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skąpstwo

bycie ską­pym; skner­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) nie­chęć do roz­sta­wa­nia się z pie­niędz­mi, nad­mier­na oszczęd­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skąpszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skąpy


Źródła:

SJP.pl

Skąpy

1. oszczęd­ny do prze­sa­dy, ża­łu­ją­cy komuś cze­goś
2. zbyt mały, skła­da­ją­cy się z nie­wie­lu czę­ści, nie­wy­star­cza­ją­cy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) pejor. nie­chęt­nie od­da­ją­cy swoje dobra, pie­nią­dze

 (1.2) pot. bar­dzo mały, o małej ob­ję­to­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skęczno

Skęcz­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim, w gmi­nie Za­dzim.

W skład so­łect­wa Skęcz­no wcho­dzi także wieś Piła.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Skępe

mia­sto w Pol­sce


Skępe – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie lip­now­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Skępe.

Skępe uzy­ska­ło lo­ka­cję miej­ską w 1445 roku. Zo­sta­ło zde­gra­do­wa­ne w 1869 roku. Po­now­nie uzy­ska­ło prawa miej­skie w 1997 roku.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2025 r. Skępe li­czy­ło 3379 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skępianin

miesz­ka­niec Skę­pe­go (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skępianka

miesz­kan­ka Skę­pe­go (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Skępski

przy­miot­nik od: Skępe


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Skę­pem, do­ty­czą­cy Skę­pe­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skłaczony

taki, który się skła­czył (zle­pił się w kłaki)


Źródła:

SJP.pl

Skład

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miej­sce gro­ma­dze­nia (skła­do­wa­nia) to­wa­rów, ma­ga­zyn

 (1.2) sport. zbiór wszyst­kich za­wod­ni­ków jed­nej dru­ży­ny pod­czas meczu

 (1.3) zbiór ele­men­tów sta­no­wią­cych dany przed­miot lub sub­stan­cję

 (1.4) druk. przy­go­to­wy­wa­nie tek­stu do druku, skła­da­nie

 (1.5) gw-pl|Poz­nań., ku­ja­wy. sklep

 (1.6) kolej. kom­plet po­łą­czo­nych wa­go­nów;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Składacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ten kto coś skła­da

 (1.2) druk. pra­cow­nik dru­kar­ni skła­da­ją­cy tekst

 (1.3) daw. poeta

 (1.4) osoba od­da­ją­ca coś na skład (w de­po­zyt)


Źródła:

Wiktionary

Składaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od skła­dak


Źródła:

Wiktionary

Składak

1. skła­da­ny kajak tu­ry­stycz­ny;
2. skła­da­ny nóż;
3. po­pu­lar­ny ro­dzaj ro­we­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rower, który można zło­żyć, zmniej­sza­jąc jego ga­ba­ry­ty np. w celu prze­tran­spor­to­wa­nia

 (1.2) kom­pu­ter sta­cjo­nar­ny zło­żo­ny z od­dziel­nie ku­po­wa­nych po­dze­spo­łów róż­nych pro­du­cen­tów

 (1.3) kajak, który można zło­żyć, zmniej­sza­jąc jego ga­ba­ry­ty np. w celu prze­tran­spor­to­wa­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Składaneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: skła­dan­ka


Źródła:

Wiktionary

Składanek

wy­da­nie kilku róż­nych ut­wo­rów mu­zycz­nych jako pewną ca­łość


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Składanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skła­dać.


Źródła:

Wiktionary

Składaniec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pszcz. od­kład ut­wo­rzo­ny z ramek z czer­wiem po­cho­dzą­cych od kilku róż­nych ro­dzin pszcze­lich


Źródła:

Wiktionary

Składanka

wy­da­nie kilku róż­nych ut­wo­rów mu­zycz­nych jako pewną ca­łość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś zło­żo­ne­go z kilku rze­czy, ut­wo­rów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Składankowy

przy­miot­nik od: skła­dan­ka


Źródła:

SJP.pl

Składanowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Składany

1. da­ją­cy się skła­dać, taki, który można zło­żyć;
2. zło­żo­ny z ja­kichś ele­men­tów


przy­miot­nik

 (1.1) da­ją­cy się skła­dać

 (1.2) zło­żo­ny z czę­ści

 (1.3) zło­żo­ny w fałdy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Składarka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) techn. urzą­dze­nie skła­da­ją­ce ar­ku­sze pa­pie­ru


Źródła:

Wiktionary

Składać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zło­żyć)

 (1.1) gro­ma­dzić coś, zbie­rać

 (1.2) bu­do­wać coś z ele­men­tów, łą­czyć w jedną ca­łość dwie lub wię­cej czę­ści

 (1.3) zgi­nać, za­ła­my­wać coś, ro­biąc to mniej­szym

 (1.4) prze­ka­zy­wać coś komuś w for­mie ust­nej lub pi­sem­nej

 (1.5) druk. przy­go­to­wy­wać tekst do druku, łą­cząc, ze­sta­wia­jąc różne li­te­ry i wy­ra­zy

 (1.6) umie­szczać w okre­ślo­nym miej­scu

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny skła­dać się (dk. zło­żyć się)

 (2.1) mieć coś za swoje czę­ści

 (2.2) ofia­ro­wać, ku­po­wać, zbie­rać coś w kilka osób w taki spo­sób, że każda z tych osób daje tylko część, uczest­ni­czyć w skład­ce

 (2.3) być zdol­nym do zło­że­nia

 (2.4) przy­bie­rać po­zy­cję do wy­ko­na­nia czyn­no­ści

 (2.5) sta­wać się przy­czy­ną cze­goś

 (2.6) pot. w od­nie­sie­niu do ja­kichś oko­licz­no­ści: mieć jakiś prze­bieg


Źródła:

Wiktionary

Składeczka

zdrob­nie­nie od: skład­ka


Źródła:

SJP.pl

Składka

1. zbiór­ka pie­nię­dzy na jakiś cel;
2. kwota pie­nięż­na wpła­ca­na do wspól­nej kasy lub na jakiś wspól­ny cel;
3. ar­kusz pa­pie­ru od­po­wied­nio zło­żo­ny na prze­wi­dzia­ny for­mat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) spo­sób opła­ce­nia cze­goś przez wiele osób, słu­żą­ce­go wszyst­kim tym oso­bom, gdy każda z nich po­no­si część kosz­tu (zwy­kle równą)

 (1.2) wiel­kość czę­ści każ­dej osoby uczest­ni­czą­cej w skład­ce (1.1)

 (1.3) urz. adm. obo­wiąz­ko­wa opła­ta zwią­za­na z przy­na­leż­no­ścią do ja­kiejś or­ga­ni­za­cji lub in­sty­tu­cji naj­czę­ściej opła­ca­na w re­gu­lar­nych od­stę­pach czasu

 (1.4) za­dru­ko­wa­ny ar­kusz pa­pie­ru zło­żo­ny zaz­wy­czaj wie­lo­krot­nie, two­rzą­cy część książ­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Składkować

1. pła­cić skład­ki ubez­pie­cze­nio­we;
2. wy­ko­ny­wać im­po­zy­cję;
3. daw­niej: brać udział w skład­ce


Źródła:

SJP.pl

Składkowicz

po­tocz­nie: osoba pła­cą­ca skład­ki


Źródła:

SJP.pl

Składkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Składkowy

przy­miot­nik od: skład­ka


Źródła:

SJP.pl

Składnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gram. funk­cja wy­ra­zu w zda­niu

 (1.2) gram. ze­staw reguł rzą­dzą­cych bu­do­wą zdań w danym ję­zy­ku

 (1.3) jęz. dział ling­wi­sty­ki ba­da­ją­cy re­gu­ły kon­struk­cji zdań;

 (1.4) in­form. ze­staw reguł okre­śla­ją­cych bu­do­wę po­praw­nych wy­ra­żeń w ję­zy­ku pro­gra­mo­wa­nia


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Składnica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce, gdzie się coś skła­da lub coś jest zło­żo­ne

 (1.2) miej­sce przez­na­czo­ne do cza­so­we­go prze­cho­wy­wa­nia ma­te­ria­łów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Składniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: skład­nie


Źródła:

SJP.pl

Składniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skład­ny


Źródła:

SJP.pl

Składnik

1. część skła­do­wa ja­kiejś ca­ło­ści;
2. w do­da­wa­niu: każda z liczb do­da­wa­nych do sie­bie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) część skła­do­wa cze­goś

 (1.2) mat. jeden z obiek­tów do­da­wa­nych da­ją­cy sumę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Składnikowy

przy­miot­nik od: skład­nik


Źródła:

SJP.pl

Składniowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) gram. jęz. w spo­sób skład­nio­wy, pod wzglę­dem skład­ni


Źródła:

Wiktionary

Składniowy

przy­miot­nik od: skład­nia


przy­miot­nik

 (1.1) przym. od skład­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Składność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest skład­ne; cecha tych, któ­rzy są skład­ni


Źródła:

Wiktionary

Składny

spraw­nie zro­bio­ny, zręcz­nie sfor­mu­ło­wa­ny; har­mo­nij­ny, spój­ny, po­praw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) po­u­kła­da­ny, zgrab­nie sfor­mu­ło­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Składopis

elek­tro­me­cha­nicz­ne lub elek­tro­nicz­ne urzą­dze­nie do skła­du tek­stów, sto­so­wa­ne przed i w okre­sie pier­wszych lat roz­wo­ju kom­pu­te­rów, było roz­wią­za­niem poś­red­nim mię­dzy ma­szy­na­mi do pi­sa­nia a kom­pu­te­ra­mi


Skła­do­pis – elek­tro­me­cha­nicz­ne lub elek­tro­nicz­ne urzą­dze­nie do skła­du tek­stów, sto­so­wa­ne je­szcze w okre­sie pier­wszych lat roz­wo­ju kom­pu­te­rów, które było roz­wią­za­niem poś­red­nim mię­dzy elek­trycz­ny­mi ma­szy­na­mi do pi­sa­nia a kom­pu­te­ra­mi. Jego ce­cha­mi cha­rak­te­ry­stycz­ny­mi były moż­li­wość au­to­ma­tycz­ne­go lub ręcz­ne­go wy­rów­ny­wa­nia wier­szy oraz, w przy­pad­ku urzą­dze­nia elek­tro­nicz­ne­go, wy­mia­na gło­wic z czcion­ka­mi, dzię­ki któ­re­mu można było zmie­niać krój i wpro­wa­dzać atry­bu­ty czcion­ki, jak po­chy­le­nie lub wy­tłu­szcze­nie pisma.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Składowa

ele­ment ma­szy­ny, część skła­do­wa urzą­dze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) część skła­do­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Składowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skła­do­wać.


Skła­do­wa­nie – jeden z głów­nych pro­ce­sów ma­ga­zy­no­wych. Po­le­ga na zbio­rze czyn­no­ści zwią­za­nych z umie­szcze­niem za­pa­sów na po­wierzch­ni lub w prze­strze­ni skła­do­wej bu­dow­li ma­ga­zy­no­wej, w usy­ste­ma­ty­zo­wa­ny spo­sób, od­po­wied­nio do ist­nie­ją­cych wa­run­ków i wła­ści­wo­ści za­pa­sów. Skła­do­wa­nie to­wa­rów w ma­ga­zy­nie wiąże się z pod­sta­wo­wą funk­cją ma­ga­zy­nu, jaką jest ich cza­so­we prze­cho­wy­wa­nie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Składować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) umie­szczać gdzieś i prze­cho­wy­wać

 (1.2) prze­cho­wy­wać sub­stan­cje szkod­li­we w spo­sób nie­za­gra­ża­ją­cy ni­ko­mu i ni­cze­mu


Źródła:

Wiktionary

Składowe

opła­ta za prze­cho­wy­wa­nie rze­czy od­da­nych na skład; ma­ga­zy­no­we


Źródła:

SJP.pl

Składowice

Skła­do­wi­ce ( Zie­ben­dorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lu­biń­skim, w gmi­nie Lubin.


Źródła:

Wikipedia

Składowisko

miej­sce skła­da­nia cze­goś; skład­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) miej­sce skła­do­wa­nia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Składowiskowy

→ skła­do­wi­sko


Patrz:składowisko

Źródła:

SJP.pl

Składowniczka

ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się skła­do­wa­niem ma­te­ria­łów we włas­nych lub wy­na­ję­tych skła­dach


Źródła:

SJP.pl

Składownik

osoba lub firma zaj­mu­ją­ca się skła­do­wa­niem ma­te­ria­łów we włas­nych lub wy­na­ję­tych skła­dach


Źródła:

SJP.pl

Składowy

przy­miot­nik

 (1.1) bę­dą­cy czę­ścią ca­ło­ści

 (1.2) do­ty­czą­cy skła­do­wa­nia cze­goś


Źródła:

Wiktionary

Składzik

zdrob­nie­nie od: skład (ma­ga­zyn)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: sklad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skłamać

zeł­gać;
1. świa­do­mie po­wie­dzieć nie­praw­dę;
2. daw­niej: udać coś, stwo­rzyć po­zo­ry cze­goś, np. skła­mać ra­dość


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (1.1) do­ko­na­ny od|kła­mać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skłanianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|skła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Skłaniać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skło­nić)

 (1.1) wpły­wać na czy­jąś de­cyz­ję

 (1.2) po­wo­do­wać po­chy­le­nie

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny skła­niać się (dk. skło­nić się)

 (2.1) przy­bie­rać ukie­run­ko­wa­nie, ten­den­cję, na­bie­rać prze­ko­na­nia


Źródła:

Wiktionary

Skłocik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od skłot


Źródła:

Wiktionary

Skłodowska-Curie

[czy­taj: skłoDOWska-köRI albo skłoDOWska-kiRI] Maria Skło­dow­ska-Curie (moż­li­we też: Curie-Skło­dow­ska, 1867-1934) - che­mik i fizyk, la­u­re­at­ka Na­gro­dy Nobla w roku 1903 i w roku 1911


Źródła:

SJP.pl

Skłodowski

naz­wi­sko


Skło­dow­ski (forma żeń­ska: Skło­dow­ska; licz­ba mnoga: Skło­dow­scy) – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ły je 1497 osoby, we­dług no­wszych, in­ter­ne­to­wych da­nych noszą je 1721 osoby. Naz­wi­sko po­cho­dzi od słów "skła­dać" lub "skład" i jest naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ne w pół­noc­no-wschod­niej Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skłodowskit

mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów


Skło­dow­skit (shin­ko­lob­wit, chin­ko­lob­wit) – mi­ne­rał z gro­ma­dy krze­mia­nów. Na­le­ży do grupy mi­ne­ra­łów bar­dzo rzad­kich.

Naz­wa­ny na cześć Marii Skło­dow­skiej-Curie. Druga jego nazwa jest ut­wo­rzo­na od fran­cu­skiej nazwy jed­ne­go ze złóż, w któ­rych zo­stał od­na­le­zio­ny, Shin­ko­lob­we w Kongo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Skłon

po­chy­le­nie tu­ło­wia w przód


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­chy­le­nie tu­ło­wia, wy­ko­ny­wa­ne zwy­kle jako ćwi­cze­nie

 (1.2) książk. przest. po­chy­le­nie przed kimś głowy na znak sza­cun­ku

 (1.3) książk. pła­szczyz­na na­chy­lo­na pod pew­nym kątem do pod­sta­wy, bok wznie­sie­nia lub góry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skłonić

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. skła­niać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|skła­niać.


Źródła:

Wiktionary

Skłonniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: skłon­ny; bar­dziej skłon­ny


Źródła:

SJP.pl

Skłonność

1. cecha, która może się ujaw­nić, po­ten­cjal­na wła­ści­wość; po­dat­ność, pre­dy­spo­zy­cja, ten­den­cja;
2. za­mi­ło­wa­nie do cze­goś; upo­do­ba­nie, po­ciąg;
3. daw­niej: przy­chyl­ność dla kogoś; sym­pa­tia, sen­ty­ment;
4. w psy­cho­lo­gii: spon­ta­nicz­ny odruch, który pro­wa­dzi do zre­a­li­zo­wa­nia okre­ślo­ne­go celu, np. skłon­no­ści mo­to­rycz­ne, afek­tyw­ne i in­te­lek­tu­al­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­ten­cjal­na, nie­kie­dy ujaw­nia­ją­ca się cecha

 (1.2) upo­do­ba­nie do cze­goś

 (1.3) przest. sym­pa­tia dla kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skłonny

1. taki, który jest gotów do uczy­nie­nia, za­ak­cep­to­wa­nia cze­goś; skory, chęt­ny, ocho­czy, skwa­pli­wy;
2. taki, który jest na coś po­dat­ny, łatwo ulega cze­muś; nie­od­por­ny


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest po­dat­ny na coś; ma­ją­cy pre­dy­spo­zy­cję do cze­goś

 (1.2) taki, który zga­dza się z czymś, ma chęć na coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skłony

po­chy­le­nie tu­ło­wia w przód


Źródła:

SJP.pl

Skłopotać

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. kło­po­tać)

 (1.1) daw. dodać komuś kło­po­tu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny skło­po­tać się (ndk. kło­po­tać się)

 (2.1) daw. wpra­wić się w za­kło­po­ta­nie


Źródła:

Wiktionary

Skłot

rzad­ko: opu­szczo­ny bu­dy­nek, nie­le­gal­nie za­go­spo­da­ro­wa­ny lub za­miesz­ka­ny przez nie­for­mal­ną grupę; squat, squot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zob. squat.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Skłotowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. od­cza­sow­ni­ko­wy od|skło­to­wać.


Źródła:

Wiktionary

Skłucki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Skłudzewo

Skłu­dze­wo – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Zła­wieś Wiel­ka.

We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z 2021 roku li­czy­ła 307 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Skłuwać

za­bi­jać lub ranić, prze­bi­ja­jąc czymś ostrym


Źródła:

SJP.pl

Skłuć

po­ra­nić albo po­dziu­ra­wić kłu­jąc; po­kłuć; zabić kłu­jąc


Źródła:

SJP.pl

Skłócać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. skłó­cić)

 (1.1) dążyć do skon­flik­to­wa­nia osób lub grup


Źródła:

Wiktionary

Skłócić

1. wy­mie­szać gwał­tow­nie, zmą­cić;
2. do­pro­wa­dzić do niez­go­dy, kłót­ni


Źródła:

SJP.pl

Skłębiony

ma­ją­cy włosy splą­ta­ne jak w koł­tu­nie; zmierz­wio­ny, koł­tu­nia­sty


Źródła:

SJP.pl

Skłębić

wzbu­rzyć, stło­czyć coś, two­rząc kłę­bo­wi­sko


Źródła:

SJP.pl