Si

[czy­taj: s-i] siód­ma sy­la­ba sol­mi­za­cyj­na


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) muz. nazwa sol­mi­za­cyj­na jed­ne­go z dźwię­ków;

za­i­mek wska­zu­ją­cy

 (2.1) daw. ten, ów


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Si-An

mia­sto w Chi­nach; Xi'an


Źródła:

SJP.pl

Si-Ciang

[czy­taj: si ciang] rzeka w Chi­nach; Xi Jiang


Źródła:

SJP.pl

Sia

za­i­mek wska­zu­ją­cy, ro­dzaj żeń­ski, obec­nie tylko w zwro­tach

 (1.1) pot. obiekt bar­dziej od­le­gły w prze­strze­ni lub cza­sie niż ten, który jest bli­żej (tu)

par­ty­ku­ła

 (2.1) gw-pl|Ko­cie­wie. się

za­i­mek zwrot­ny

 (3.1) gw-pl|Ma­zu­ry, War­mia. się


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siabel

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. stóg


Źródła:

Wiktionary

Siad

w gim­na­sty­ce: po­zy­cja sie­dzą­ca, kucz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­zy­cja sie­dzą­ca

wy­krzy­knik

 (2.1) po­le­ce­nie skie­ro­wa­ne do psa, aby usiadł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siadanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sia­dać.


Źródła:

Wiktionary

Siadać

przy­bie­rać po­zy­cję sie­dzą­cą


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. siąść)

 (1.1) zaj­mo­wać miej­sce do sie­dze­nia, prze­cho­dzić do sie­dze­nia

 (1.2) o sa­mo­lo­cie, us­krzyd­lo­nym zwie­rzę­ciu: lą­do­wać

 (1.3) pot. psuć się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siadlak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siadowy

→ siad


Patrz:siad

Źródła:

SJP.pl

Siady

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu tel­szań­skim;


Siady (lit. "Seda") – mia­sto na Lit­wie w re­jo­nie mo­żej­skim, 24 km na po­łud­nio­wy wschód od Mo­że­jek. 1260 miesz­kań­ców (2005). Sie­dzi­ba sta­ro­stwa. Przez mia­sto pły­nie War­du­wa, a na po­łud­nio­wym obrze­żu mia­sta znaj­du­je się Je­zio­ro Sed­skie. Ist­nie­ją też dwa ko­ścio­ły: pw. Wnie­bow­stą­pie­nia Najś­więt­szej Marii Panny i pw. Św. Jana Ne­po­mu­ce­na.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siadło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|War­mia. wieś

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lp. r. ni­ja­ki, cz. przesz­ły od: siąść


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siaja

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) łódź. coś po­dłej ja­ko­ści, mar­ne­go


Źródła:

Wiktionary

Siajowy

przy­miot­nik

 (1.1) łódź. po­dłej ja­ko­ści, nie­wie­le wart


Źródła:

Wiktionary

Siak

1. w wy­ra­że­niu "tak czy siak" - tak czy ina­czej, w każ­dym wy­pad­ku; tak czy śmak;
2. w wy­ra­że­niu "ni tak, ni siak" - ani do­brze, ani źle


Siak – rzeka w In­do­nez­ji w środ­ko­wej czę­ści Su­ma­try; dłu­gość 225 km.

Źró­dła u pod­nó­ży gór Ba­ri­san, pły­nie w kie­run­ku wschod­nim do mia­sta Pe­kan­ba­ru, na­stęp­nie na pół­noc­ny wschód przez ba­gni­ste ni­zi­ny; ucho­dzi estu­a­rium do cie­śni­ny Pan­jang bę­dą­cej od­no­gą cie­śni­ny Ma­lak­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siakanie

w ję­zy­koz­naw­stwie:
1. spły­nię­cie się w mowie spół­gło­sek dzią­sło­wych z pa­la­tal­ny­mi w poś­red­ni sze­reg, np. śzćze­kaćz – szcze­kać; ja­błon­ko­wa­nie;
2. wy­mo­wa "ś" za­miast "sz", głów­nie w wy­ra­zach ob­cych


Źródła:

SJP.pl

Siaki

po­tocz­nie: bli­żej nie­o­kre­ślo­ny, jakiś; śmaki


Źródła:

SJP.pl

Siako

daw­niej: nie tak, ina­czej; dziś tylko w związ­ku fra­ze­o­lo­gicz­nym: siako tako - w wy­star­cza­ją­cym stop­niu, nie naj­go­rzej; jako tako


Źródła:

SJP.pl

Siakti

w śi­wa­iz­mie: żeń­ski aspekt i mał­żon­ka in­dyj­skie­go boga Śiwy; śakti


Źródła:

SJP.pl

Siaktyzm

jeden z głów­nych kul­tów w hin­du­iz­mie; śak­tyzm


Źródła:

SJP.pl

Sial

[czy­taj: s-ial] zew­nętrz­na war­stwa sko­ru­py ziem­skiej


Sial (od Si + Al) – dawna nazwa war­stwy wy­róż­nia­nej w obrę­bie sko­ru­py ziem­skiej. Współ­cze­śnie czę­ściej na­zy­wa­na war­stwą gra­ni­to­wą. Sial sta­no­wi naj­bar­dziej zew­nętrz­ną war­stwę sko­ru­py ziem­skiej. Głów­ne pier­wiast­ki bu­du­ją­ce tę war­stwę to krzem (Si), glin (Al) oraz tlen. Jego cię­żar wła­ści­wy wy­no­si 2,5 – 2,7 g/cm³. Wraz ze wzro­stem głę­bo­ko­ści, sial prze­cho­dzi stop­nio­wo w gęst­szą simę (obec­nie na­zy­wa­ną war­stwą ba­zal­to­wą). Gra­ni­cę mię­dzy sia­lem a simą wyz­na­cza nie­cią­głość Con­ra­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sialiczny

przy­miot­nik od: sial


Źródła:

SJP.pl

Sialma

[czy­taj: s-ialma] war­stwa li­tos­fe­ry, poś­red­nia mię­dzy sia­lem i simą, skła­da­ją­ca się głów­nie z krze­mu, glinu i ma­gne­zu


Sial­ma – ge­o­lo­gicz­na stre­fa li­tos­fe­ry, która znaj­du­je się po­mię­dzy simą a sia­lem. Głów­ny­mi skład­ni­ka­mi tej stre­fy są tlen­ki glinu, krze­mu oraz ma­gne­zu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sialowy

[czy­taj: s-ia­lo­wy]
1. → sial, np. bla­cha sia­lo­wa;
2. kwas sia­lo­wy - zwią­zek or­ga­nicz­ny z grupy cu­krów; kwas sja­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Siamang

(Symp­ha­lan­gus syn­dac­ty­lus) na­drzew­na małpa wą­sko­no­sa z po­dro­dzi­ny gi­bo­nów (Hy­lo­ba­ti­dae)


Źródła:

SJP.pl

Siamen

mia­sto w Chi­nach; Xia­men


Źródła:

SJP.pl

Siamoszyce

Sia­mo­szy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, w gmi­nie Kro­czy­ce.


Źródła:

Wikipedia

Siamto

po­tocz­nie: za­i­mek sy­gna­li­zu­ją­cy za­koń­cze­nie wy­li­cza­nia, np. "On nigdy nie chce przyjść, bo to, bo tamto, bo siam­to."; owam­to


Źródła:

SJP.pl

Sian

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D. lm. od: siano


Źródła:

Wiktionary

Siangtan

mia­sto w Chi­nach; Xiang­tan


Źródła:

SJP.pl

Sianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|siać.

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=ni­ja­ki.

 (2.1) Ms. lp. od: siano


Źródła:

Wiktionary

Sianko

zdrob­nie­nie od: siano


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od siano


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sianno

Sian­no – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie so­cha­czew­skim, w gmi­nie Bro­chów.

Wieś wcho­dzi w skład so­łect­wa "Bie­li­ny, Sian­no".

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa war­szaw­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Siano

1. wysch­nię­ta trawa lub wysch­nię­te kłosy zbóż;
2. po­tocz­nie: pie­nią­dze;
3. wy­krę­cić się sia­nem - uni­knąć cze­goś kło­pot­li­we­go za po­mo­cą łat­we­go wy­bie­gu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roln. sucha trawa i inne ro­śli­ny sko­szo­ne z łąki na paszę;

 (1.2) slang. przen. pie­nią­dze

 (1.3) uczn. nie­ład­na fry­zu­ra

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) forma be­zo­so­bo­wa czasu przesz­łe­go od siać


Siano – pasza otrzy­my­wa­na przez wy­su­sze­nie sko­szo­nej zie­lon­ki, prze­de wszyst­kim traw, ro­ślin bo­bo­wa­tych (mo­tyl­ko­wych) oraz in­nych ro­ślin łą­ko­wych lub pa­stew­nych. W kla­sy­fi­ka­cji pasz na­le­ży do pasz ob­ję­to­ścio­wych su­chych. Jest sto­so­wa­ne głów­nie w ży­wie­niu prze­żu­wa­czy i koni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sianobranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) etn. roln. zbiór siana


Źródła:

Wiktionary

Sianokiszonka

ro­dzaj ki­szon­ki, pasza przy­go­to­wy­wa­na z pod­su­szo­nych ro­ślin o za­war­to­ści 40-60% su­chej masy


Sia­no­ki­szon­ka – pasza, ro­dzaj ki­szon­ki przy­go­to­wy­wa­nej z ro­ślin pod­su­szo­nych o za­war­to­ści 40–60% su­chej masy. Pod­su­szo­ną zie­lon­kę można zbie­rać np. pra­sa­mi be­lu­ją­cy­mi, które spo­rzą­dza­ją bele i owi­ja­ją zie­lon­kę folią w celu izo­la­cji od po­wie­trza. Sia­no­ki­szon­kę spo­rzą­dza się rów­nież w si­lo­sach lub pryz­mach. W trak­cie zbio­ru do zie­lon­ki można do­da­wać do­dat­ki ki­szon­kar­skie (środ­ki che­micz­ne, bio­lo­gicz­ne – m.in. bak­te­rie kwasu mle­ko­we­go, kom­bi­no­wa­ne).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sianokos

(zwy­kle w licz­bie mno­giej)
1. ko­sze­nie traw na siano;
2. okres ko­sze­nia traw


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. ko­sze­nie trawy na siano

 (1.2) roln. okres sia­no­ko­su (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sianokosy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) roln. ko­sze­nie łąki i su­sze­nie traw w celu uzy­ska­nia siana;

 (1.2) okres, w któ­rym wy­ko­nu­je się te prace


Sia­no­ko­sy – ko­sze­nie trawy na siano, jego su­sze­nie na po­ko­sach lub ostwiach i zwie­zie­nie siana do miejsc za­bez­pie­czo­nych przed opa­da­mi. Daw­niej trawę ko­szo­no za po­mo­cą kos, obec­nie w tym celu po­wszech­nie wy­ko­rzy­stu­je się róż­ne­go typu ko­siar­ki. W Pol­sce okres sia­no­ko­sów za­czy­na się w maju lub na po­cząt­ku czerw­ca. Dawne ręcz­ne ko­sze­nie łąk, było uwa­ża­ne za jedną z naj­cięż­szych prac w rol­nict­wie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sianokośny

→ sia­no­kos


Patrz:sianokos

Źródła:

SJP.pl

Sianowaty

przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem siano


Źródła:

SJP.pl

Sianowianin

miesz­ka­niec Sia­no­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sianowianka

miesz­kan­ka Sia­no­wa (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sianowo

Sia­no­wo (ka­szub. "Swiónowò"; niem. "Schwa­nau") – ka­szub­ska wieś let­ni­sko­wa w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Kar­tu­zy. Ma sta­tus so­łect­wa.

Znaj­du­je się na te­re­nie Ka­szub­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go nad je­zio­rem Sia­now­skim i prze­pły­wa­ją­cą przez akwen je­zio­ra rzeką Łebą.


Źródła:

Wikipedia

Sianowski

przy­miot­nik od: Sia­no­wo, Sia­nów


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy Sia­no­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sianożęcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. sia­no­ko­sy


Źródła:

Wiktionary

Sianożęty

wieś nad­mor­ska nie­da­le­ko Ko­ło­brze­gu


Sia­no­żę­ty (daw­niej Zie­gen­berg) – nad­mor­ska wieś let­ni­sko­wa w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ło­brze­skim, w gmi­nie Ustro­nie Mor­skie, ok. 1 km na za­chód od Ustro­nia Mor­skie­go. Miej­sco­wość z let­nim ką­pie­li­skiem mor­skim, po­ło­żo­na nad Za­to­ką Po­mor­ską, na Wy­brze­żu Sło­wiń­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sianów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim;


}|-

Sia­nów (niem. "Zanow") – mia­sto w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, w woj. za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Sia­nów. Po­ło­żo­ne na Rów­ni­nie Słup­skiej nad stru­gą Pol­ni­cą, ok. 10 km od Ko­sza­li­na, z któ­rym gra­ni­czy ad­mi­ni­stra­cyj­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siara

1. pier­wszy po­karm wy­dzie­la­ny przez gru­czo­ły mlecz­ne u ko­biet i samic ssa­ków; mło­dzi­wo;
2. slan­go­wo: wstyd, kom­pro­mi­ta­cja; ob­ciach, wieś, wio­cha, przy­pał;
3. po­tocz­nie: kiep­skie, tanie wino; al­pa­ga, móz­go­trzep, jabol, pryta, bełt, wiń­sko;
4. po­tocz­nie: coś nie­przy­jem­ne­go w za­pa­chu lub smaku, draż­nią­ce­go zmy­sły;
5. zgru­bie­nie od: siar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. fizj. wy­dzie­li­na gru­czo­łów mle­ko­wych ssa­ków;

 (1.2) slang. coś wstyd­li­we­go, god­ne­go po­gar­dy

 (1.3) pot. tanie wino owo­co­we

 (1.4) środ. muz. brzmie­nie gi­ta­ry elek­trycz­nej ze zbyt wy­ek­spo­no­wa­nym środ­ko­wym i gór­nym pas­mem dźwię­ku i dużą ilo­ścią prze­ste­ru


Siara (mło­dzi­wo, łac. "co­lo­strum") – gęsta, żółta wy­dzie­li­na gru­czo­łu mle­ko­we­go ssa­ków, w tym czło­wie­ka. Za­czy­na pow­sta­wać w gru­czo­łach mle­ko­wych je­szcze w cza­sie ciąży (u czło­wie­ka już od około 20. ty­god­nia).

Siara jest pier­wszym po­kar­mem każ­de­go nowo na­ro­dzo­ne­go ssaka, w tym no­wo­rod­ków czło­wie­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siarczan

sól kwasu siar­ko­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek che­micz­ny, sól lub ester kwasu siar­ko­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siarczanowy

→ siar­czan


Patrz:siarczan

Źródła:

SJP.pl

Siarczany

sól kwasu siar­ko­we­go


Siar­cza­ny, nazwa Stoc­ka: siar­cza­ny(VI), #PATRZ wi­trio­le lub ko­per­wa­sy – sole lub estry kwasu siar­ko­we­go. W ogól­no­ści po­ję­cie "siar­cza­ny" może oz­na­czać sole lub estry in­nych tle­no­wych kwa­sów siar­ki, w tym szcze­gól­nie np. siar­cza­ny(IV) (siar­czy­ny) i in.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siarczek

sól kwasu siar­ko­wo­do­ro­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. sól kwasu siar­ko­wo­do­ro­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siarczki

sól kwasu siar­ko­wo­do­ro­we­go


Siarcz­ki – związ­ki che­micz­ne za­wie­ra­ją­ce atom lub atomy siar­ki na stop­niu ut­le­nie­nia –II. Związ­ki za­wie­ra­ją­ce dwa lub wię­cej (ka­te­na­cja) ato­mów siar­ki po­łą­czo­nych w łań­cuch okre­śla­ne są jako wie­lo­siarcz­ki.

* W che­mii nie­or­ga­nicz­nej są to związ­ki o wzo­rze ogól­nym lub (gdzie M – pier­wia­stek o war­to­ścio­wo­ści nie­pa­rzy­stej x lub pa­rzy­stej y):


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siarczkować

wy­trą­cać na od­bit­kach siar­czek sre­bra; se­pio­wać


Źródła:

SJP.pl

Siarczkowy

przy­miot­nik od: siar­czek


Źródła:

SJP.pl

Siarczyn

sól kwasu siar­ka­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. zwią­zek che­micz­ny, sól lub ester kwasu siar­ka­we­go;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siarczynowy

przy­miot­nik od: siar­czyn


Źródła:

SJP.pl

Siarczyny

sól kwasu siar­ka­we­go


Siar­czy­ny (nazwa sy­ste­ma­tycz­na: triok­sy­do­siar­cza­ny(2−); w sy­ste­mie Stoc­ka: siar­cza­ny(IV)) – sole lub estry kwasu siar­ka­we­go, w odróż­nie­niu od siar­cza­nów(VI) (soli lub estrów kwasu siar­ko­we­go). Za­wie­ra­ją się w ogól­nym po­ję­ciu siar­cza­nów (w uję­ciu sy­ste­mu Stoc­ka).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siarczystszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: siar­czyst­szy


Źródła:

SJP.pl

Siarczysty

1. mocny, za­ma­szy­sty;
2. o prze­kleń­stwie: do­sad­ny;
3. o mro­zie: bar­dzo silny;
4. pełen tem­pe­ra­men­tu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) o dużym na­tę­że­niu

 (1.2) do­sad­ny

 (1.3) o gwał­tow­nym cha­rak­te­rze

 (1.4) daw. pełen siar­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siarczyście

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) z dużym na­tę­że­niem

 (1.2) książk. z uży­ciem wul­ga­ryz­mów

 (1.3) książk. żywo i ener­gicz­nie


Źródła:

Wiktionary

Siarczyściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: siar­czy­ście


Źródła:

SJP.pl

Siarecznik

szlacz­koń sia­recz­nik - ga­tu­nek mo­ty­la dzien­ne­go z ro­dzi­ny bie­lin­ków; żół­ta­wiec


Źródła:

SJP.pl

Siarka

pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu S


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) chem. pier­wia­stek che­micz­ny o sym­bo­lu S i licz­bie ato­mo­wej 16;


Zo­bacz też: Siar­ka – potok w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim.

Siar­ka (S, sulp­hur) – pier­wia­stek che­micz­ny o licz­bie ato­mo­wej 16, nie­me­tal z bloku p w ukła­dzie okre­so­wym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siarkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siarkodajny

ob­fi­tu­ją­cy w siar­kę, do­star­cza­ją­cy siar­ki lub za­wie­ra­ją­cy siar­kę; siar­ko­no­śny


Źródła:

SJP.pl

Siarkoeter

siar­ko­or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, siar­ko­wy ana­log eteru; tio­e­ter


Źródła:

SJP.pl

Siarkonośny

ob­fi­tu­ją­cy w siar­kę, do­star­cza­ją­cy siar­ki lub za­wie­ra­ją­cy siar­kę; siar­ko­daj­ny


Źródła:

SJP.pl

Siarkoorganiczny

za­wie­ra­ją­cy wią­za­nie wę­giel-siar­ka


Źródła:

SJP.pl

Siarkopol

pol­skie przed­się­bior­stwo che­micz­ne


Źródła:

SJP.pl

Siarkosole

sól pow­sta­ła pod­czas re­ak­cji pier­wiast­ka me­ta­licz­ne­go ze sztucz­nie spre­pa­ro­wa­nym kwa­sem uzy­ski­wa­nym z kwasu tle­no­we­go, w któ­rym atomy tlenu zo­sta­ły za­stą­pio­ne ato­ma­mi siar­ki; tio­sól


Siar­ko­so­le, rudy płowe – związ­ki che­micz­ne, w tym i grupa mi­ne­ra­łów krusz­co­wych o ogól­nym wzo­rze:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siarkosól

sól pow­sta­ła pod­czas re­ak­cji pier­wiast­ka me­ta­licz­ne­go ze sztucz­nie spre­pa­ro­wa­nym kwa­sem uzy­ski­wa­nym z kwasu tle­no­we­go, w któ­rym atomy tlenu zo­sta­ły za­stą­pio­ne ato­ma­mi siar­ki; tio­sól


Źródła:

SJP.pl

Siarkowce

1. pier­wia­stek che­micz­ny na­le­żą­cy do VI grupy głów­nej ukła­du okre­so­we­go; tle­no­wiec;
2. sta­tek uży­wa­ny do tran­spor­tu siar­ki


Źródła:

SJP.pl

Siarkowiec

1. pier­wia­stek che­micz­ny na­le­żą­cy do VI grupy głów­nej ukła­du okre­so­we­go; tle­no­wiec;
2. sta­tek uży­wa­ny do tran­spor­tu siar­ki


Siar­ko­wiec (nazwa obocz­na: Siar­ków) – część wsi Ka­mion­ka po­ło­żo­ny w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ży­rar­dow­skim, w gmi­nie Wi­skit­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siarkownia

po­mie­szcze­nie w za­kła­dzie pro­duk­cyj­nym, w któ­rym pod­da­je się pewne pro­duk­ty siar­ko­wa­niu, tzn. dzia­ła­niu dwut­len­ku siar­ki


Źródła:

SJP.pl

Siarkownik

urzą­dze­nie, w któ­rym od­by­wa się siar­ko­wa­nie


Źródła:

SJP.pl

Siarkowodorowy

przy­miot­nik od: siar­ko­wo­dór


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) chem. zwią­za­ny z siar­ko­wo­do­rem, do­ty­czą­cy siar­ko­wo­do­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siarkowodór

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. nie­or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny siar­ki i wo­do­ru


Siar­ko­wo­dór, sul­fan, – nie­or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy wo­dor­ków ko­wa­len­cyj­nych, po­łą­cze­nie siar­ki i wo­do­ru. W wa­run­kach nor­mal­nych jest be­zbarw­nym, pal­nym gazem, któ­re­go silny, cha­rak­te­ry­stycz­ny za­pach zgni­łych jaj jest wy­czu­wal­ny w bar­dzo nie­wiel­kich stę­że­niach. Jest sil­nie tok­sycz­ny, wdy­cha­ny w stę­że­niu ok. 750 mg/m³ w ciągu kilku minut pro­wa­dzi do zgonu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siarkowożółty

żółty o siar­ko­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Siarkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siarkowy

przy­miot­nik od: siar­ka


przy­miot­nik

 (1.1) zro­bio­ny z siar­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siarnik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. także gw-pl|Kresy, Litwa. za­pał­ka


Źródła:

Wiktionary

Siaropodobny

przy­po­mi­na­ją­cy siarę (wy­dzie­li­nę gru­czo­łów mlecz­nych u ko­biet i samic ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Siarowy

1. zwią­za­ny z wy­dzie­li­ną gru­czo­łów mlecz­nych u ko­biet i samic ssa­ków po­ja­wia­ją­cą się w cza­sie oko­ło­po­ro­do­wym;
2. ciał­ka sia­ro­we - le­u­ko­cy­ty obła­do­wa­ne ku­lecz­ka­mi tłu­szczo­wy­mi, znaj­du­ją­ce się w sia­rze


Źródła:

SJP.pl

Siarzewo

Sia­rze­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim, w gmi­nie Ra­cią­żek.


Źródła:

Wikipedia

Siastacz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siata

zgru­bie­nie od: siat­ka (torba, siat­ków­ka)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zgrub. od siat­ka (na za­ku­py)

 (1.2) pot. sport. piłka siat­ko­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siateczka

zdrob­nie­nie od: siat­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­dzaj ażu­ro­wej ple­cion­ka­e­cion­ki ze sznur­ka, cien­kie­go drutu, nici

 (1.2) nie­wiel­ki, de­li­kat­ny przed­miot wy­ko­na­ny z siat­ki, np. mała torba na za­ku­py

 (1.3) o drob­nych, prze­ci­na­ją­cych się li­niach ry­su­ją­cych się na czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siateczkowaty

zbu­do­wa­ny w po­sta­ci sia­tecz­ki lub ma­ją­cy na po­wierzch­ni żyłki przy­po­mi­na­ją­ce sia­tecz­kę


Źródła:

SJP.pl

Siateczkowy

→ sia­tecz­ka


Patrz:siateczka

Źródła:

SJP.pl

Siatecznia

ro­dzaj ko­ra­low­ca


Źródła:

SJP.pl

Siatka

1. ple­cion­ka ze sznur­ka, nici lub drutu;
2. roz­kład, plan;
3. po­tocz­nie: siat­ków­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ro­dzaj ażu­ro­wej ple­cion­ka­e­cion­ki ze sznur­ka, drutu, nici

 (1.2) przed­miot wy­ko­na­ny z siat­ki (1.1), np. torba na za­ku­py (), siat­ka na włosy, siat­ka na ryby, ogro­dze­nie

 (1.3) układ cze­goś, pod­po­rząd­ko­wa­ny ja­kiejś za­sa­dzie

 (1.4) układ krzy­żu­ją­cych się ze sobą linii, np. ulic lub prze­wo­dów

 (1.5) o drob­nych, prze­ci­na­ją­cych się li­niach ry­su­ją­cych się na czymś

 (1.6) zor­ga­ni­zo­wa­na grupa ludzi pro­wa­dzą­cych tajną dzia­łal­ność

 (1.7) sport. pot. zob. siat­ków­ka.

 (1.8) sport. w siat­ków­ce, te­ni­sie, bad­min­to­nie: na­cią­gnię­ta ple­cion­ka sznu­ro­wa, roz­dzie­la­ją­ca bo­i­sko na dwie czę­ści

 (1.9) sport. w piłce noż­nej, ręcz­nej, wod­nej i w ho­ke­ju: osło­na boków i tyłu bram­ki

 (1.10) mat. fi­gu­ra pow­sta­ła z ro­zło­że­nia ścian bryły na pła­szczyź­nie

 (1.11) od­po­wied­nik siat­ki (1.2) na za­ku­py ale wy­ko­na­ny z inny ma­te­ria­łów np. z folii, tka­ni­ny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siatkarka

ko­bie­ta upra­wia­ją­ca siat­ków­kę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. za­wod­nicz­ka gra­ją­ca w siat­ków­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siatkarski

do­ty­czą­cy gry w siat­ków­kę


przy­miot­nik

 (1.1) sport. zwią­za­ny z siat­ków­ką, do­ty­czą­cy gry w siat­ków­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siatkarz

1. spor­to­wiec gra­ją­cy w siat­ków­kę;
2. ro­bot­nik wy­ra­bia­ją­cy me­ta­lo­we siat­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sport. spor­to­wiec gra­ją­cy w siat­ków­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siatkobeton

beton o kru­szy­wie drob­no­ziar­ni­stym, zbro­jo­ny siat­ka­mi sta­lo­wy­mi


Źródła:

SJP.pl

Siatkobetonowy

przy­miot­nik od: siat­ko­be­ton


Źródła:

SJP.pl

Siatkoblaszek

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny siat­ko­blasz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Siatkoblaszkowate

ro­dzi­na grzy­bów z rzędu siat­ko­blasz­kow­ców


Siat­ko­blasz­ko­wa­te ("Gomp­ha­ce­ae" Donk) – ro­dzi­na grzy­bów na­le­żą­ca do rzędu siat­ko­blasz­kow­ców ("Gomp­ha­les"). Pol­ską nazwę ro­dzi­ny podał Wła­dy­sław Wo­je­wo­da w swo­jej pracy z 2003 r. Daw­niej ro­dzi­na ta no­si­ła nazwę siat­ko­list­ko­wa­te.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siatkonoga

dy­scy­pli­na spor­tu po­le­ga­ją­ca na obi­ja­niu piłki ponad siat­ką każdą czę­ścią ciała oprócz rąk


Siat­ko­no­ga – dy­scy­pli­na spor­tu skła­da­ją­ca się z dwóch od­mian: fut­ne­tu – siat­ko­no­gi na ni­skiej siat­ce i twar­dym po­dło­żu i fo­ot­vol­le­ya – siat­ko­no­gi pla­żo­wej.

Fut­net zo­stał za­po­cząt­ko­wa­ny w Cze­chach la­tach 20. XX wieku przez pił­ka­rzy Sla­vii Praga. Gra ta łączy ele­men­ty trzech po­pu­lar­nych gier spor­to­wych – siat­ków­ki, te­ni­sa oraz piłki noż­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siatkoskrzydłe

rząd owa­dów dra­pież­nych, wy­po­sa­żo­nych w dwie pary bło­nia­stych skrzy­deł, gęsto użył­ko­wa­nych oraz na­rzą­dy gę­bo­we gry­zą­ce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siatkoskrzydły

o ce­chach siat­kos­krzy­dłych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Siatkowany

przy­miot­nik

 (1.1) po­kry­ty siat­ką, de­se­niem w po­sta­ci siat­ki


Źródła:

Wiktionary

Siatkowaty

1. przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem siat­kę, po­dob­ny do siat­ki;
2. czos­nek siat­ko­wa­ty - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny czosn­ko­wa­tych;
3. fla­szo­wiec siat­ko­wa­ty - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny fla­szow­co­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kształt lub wy­gląd siat­ki, przy­po­mi­na­ją­cy siat­kę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siatkować

wy­gła­dzać na­wierzch­nię kortu do te­ni­sa za po­mo­cą spe­cjal­nej siat­ki


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzad. robić co na kształt siat­ki; czy­nić co siat­ko­wa­tym, ażu­ro­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siatkowica

rzad­ki no­wot­wór oka


Źródła:

SJP.pl

Siatkowski

naz­wi­sko


Siat­kow­ski (forma żeń­ska: Siat­kow­ska; licz­ba mnoga: Siat­kow­scy) – pol­skie naz­wi­sko. Na po­cząt­ku lat 90. XX wieku w Pol­sce no­si­ły je 1412 osoby, we­dług no­wszych, in­ter­ne­to­wych da­nych noszą je 1521 osoby. Naz­wi­sko po­cho­dzi od słowa "sieć" albo od nazwy miej­sco­wej "Siat­ki/Siad­ki" lub od imie­nia Sie­ciech i jest naj­bar­dziej roz­po­wszech­nio­ne w cen­tral­nej Pol­sce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siatkowy

przy­miot­nik od: siat­ka


przy­miot­nik

 (1.1) zro­bio­ny z siat­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siatkoząb

siat­ko­ząb dar­nio­wy - ga­tu­nek mchu z ro­dzi­ny strze­chwo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Siatkówczak

no­wot­wór siat­ków­ki oka


Siat­ków­czak ( re­ti­no­bla­sto­ma) – naj­częst­szy wew­nątrz­gał­ko­wy no­wot­wór zło­śli­wy oka u dzie­ci. Jeśli weź­mie się pod uwagę wszyst­kie grupy wie­ko­we, zaj­mu­je on dru­gie miej­sce po czer­nia­ku na­czy­niów­ki w tej gru­pie no­wot­wo­rów. Roz­wój no­wot­wo­ru jest ini­cjo­wa­ny przez mu­ta­cje, które de­zak­ty­wu­ją obie kopie genu "RB1", ko­du­ją­ce­go biał­ko re­ti­no­bla­sto­ma.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siatkówka

1. gra spor­to­wa, w któ­rej za­wod­ni­cy dwóch ze­spo­łów roz­sta­wie­ni po prze­ciw­le­głych, od­dzie­lo­nych siat­ką stro­nach bo­i­ska, sta­ra­ją się umie­ścić piłkę w polu prze­ciw­ni­ka od­bi­ja­jąc ją rę­ka­mi ponad tą siat­ką;
2. część gałki ocz­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. piłka siat­ko­wa, gra spor­to­wa dla dwóch dru­żyn po­le­ga­ją­ca na od­bi­ja­niu piłki nad spe­cjal­ną siat­ką;

 (1.2) anat. część oka od­po­wia­da­ją­ca za przet­wa­rza­nie obra­zu na im­pul­sy ner­wo­we;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siatkówkowy

przy­miot­nik od: siat­ków­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny z siat­ków­ką, do­ty­czą­cy siat­ków­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siatsu

[czy­taj: si-atsu] masaż re­lak­sa­cyj­ny po­le­ga­ją­cy na ugnia­ta­niu pal­ca­mi ja­kiejś czę­ści ciała; shiat­su


Źródła:

SJP.pl

Siać

1. rzu­cać ziar­no w glebę;
2. roz­sy­py­wać coś ce­lo­wo;
3. gubić, trwo­nić;
4. roz­po­wszech­niać, sze­rzyć;
5. prze­pu­szczać przez sito; prze­sie­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) rzu­cać na­sio­na w glebę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siaś

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie no­wo­grodz­kim i ob­wo­dzie le­nin­gradz­kim, ucho­dzi do je­zio­ra Ła­do­ga;


Siaś (ros. Сясь) – rzeka w eu­ro­pej­skiej czę­ści Rosji, w ob­wo­dzie no­wo­grodz­kim i ob­wo­dzie le­nin­gradz­kim.

Źró­dła rzeki znaj­du­ją się na za­chod­nim stoku wy­ży­ny Wał­daj, a ucho­dzi do je­zio­ra Ła­do­ga (Za­to­ki Woł­chow­skiej).

Dłu­gość: 261 km, ob­szar do­rze­cza – 7330 km², śred­ni prze­pływ wody – 53 m³/s (mie­rzo­ne 27 km od uj­ścia). Za­ma­rza w li­sto­pa­dzie, cza­sa­mi w grud­niu lub stycz­niu, od­ma­rza w kwiet­niu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sibelius

[czy­taj: s-ibe­lius] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sibilski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sibin

Sibin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Ka­mień Po­mor­ski nad Dziw­ną.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.

We­dług da­nych z 1 stycz­nia 2011 roku wieś li­czy­ła 142 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Sibiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sibui

spo­koj­ne pię­kno i har­mo­nia


Źródła:

SJP.pl

Sibutramina

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek ano­rek­tycz­ny uży­wa­ny w le­cze­niu oty­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Sic

[czy­taj: s-ik] (dosł. łac. tak, do­kład­nie; pi­sa­ne z wy­krzy­kni­kiem - sic!)
1. uwaga za­mie­szcza­na po oso­bli­wym cy­ta­cie, wy­ra­zie, pot­wier­dza­ją­ca zgod­ność z ory­gi­nal­nym tek­stem, wy­po­wie­dzią;
2. iro­nicz­na uwaga odręcz­na na mar­gi­ne­sie tek­stu


wy­krzy­knik

 (1.1) książk. tak, zgod­nie z ory­gi­na­łem;


sic (także z wy­krzy­kni­kiem na końcu lub sam wy­krzy­knik) – oz­na­cze­nie ory­gi­nal­no­ści za­pi­su, ut­wo­rzo­ne z ła­ciń­skie­go wy­ra­że­nia "sīc erat scrip­tum", oz­na­cza­ją­ce­go „tak było na­pi­sa­ne”, „jak stoi”, zaz­wy­czaj umie­szcza­ne w na­wia­sach kwa­dra­to­wych. W tek­ście może być uży­wa­ne na kilka spo­so­bów, mię­dzy in­ny­mi do wska­za­nia, że cy­to­wa­ny tekst za­wie­ra błąd i po­cho­dzi on ze źró­dła, które zo­sta­ło do­słow­nie i bez po­pra­wia­nia za­cy­to­wa­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sichrawa

ro­dzaj chrzą­szcza z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sichuan

[czy­taj: s-iczu­an] pro­win­cja w Chi­nach; Sy­czu­an


Źródła:

SJP.pl

Sichulski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sichów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sichówek

Si­chó­wek (niem. "Ar­nolds­hof") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ja­wor­skim, w gmi­nie Mę­cin­ka.


Źródła:

Wikipedia

Siciarstwo

wyt­wa­rza­nie sit


Źródła:

SJP.pl

Siciarz

daw­niej:
1. rze­mieśl­nik wyt­wa­rza­ją­cy sita;
2. sta­ro­rzym­ski gla­dia­tor oplą­tu­ją­cy ry­wa­la sie­cią; sie­ciarz


Si­ciarz – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie żu­ro­miń­skim, w gmi­nie Sie­miąt­ko­wo. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Rocha w Ra­dza­no­wie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sicieniecki

przy­miot­nik od: Si­cien­ko; si­cień­ski


Źródła:

SJP.pl

Sicienko

1. wieś w Pol­sce;
2. osada w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sicieński

przy­miot­nik od: Si­cien­ko; si­cie­niec­ki


Źródła:

SJP.pl

Siciliana

[czy­taj: s-ic-ilia­na] sy­cy­lij­ski, umiar­ko­wa­ny ta­niec pa­ster­ski


Si­ci­lia­na – ta­niec pa­ster­ski z XVII i XVIII wieku, po­cho­dze­nia sy­cy­lij­skie­go, w tem­pie umiar­ko­wa­nym, me­trum 6/8 lub 12/8, spo­ty­ka­ny w for­mie sty­li­zo­wa­nej w so­na­tach XVIII wieku (Wolf­gang Ama­de­us Mo­zart), a także w mu­zy­ce wo­kal­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siciny

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siciński

przy­miot­nik od: Si­ci­ny


Si­ciń­ski – pol­skie naz­wi­sko, w Pol­sce nosi je ok. 1700 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sicz

Sicz;
1. wa­row­ny obóz Ko­za­ków za­po­ro­skich (XVI-XVIII wiek);
2. Ko­za­cy za­po­ro­scy


Sicz ( Січ) – ufor­ty­fi­ko­wa­ny obóz Ko­za­ków na jed­nej z wysp Dnie­pru, bę­dą­cy głów­nym oś­rod­kiem ko­za­czyz­ny za­po­ro­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siczek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siczowiec

Kozak na­le­żą­cy do siczy, po­cho­dzą­cy z siczy


Źródła:

SJP.pl

Siczowy

przy­miot­nik od: sicz


Źródła:

SJP.pl

Siddhartha

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Siddur

[czy­taj: s-iddur] ży­dow­ska książ­ka za­wie­ra­ją­ca mod­lit­wy na dni po­wszed­nie i zwy­kłe so­bo­ty, od­ma­wia­ne w sy­na­go­dze i w domu; sidur


Źródła:

SJP.pl

Side

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w po­łud­nio­wo-za­chod­niej Tur­cji, w pro­win­cji An­ta­lya;

 (1.2) geogr. wieś w za­chod­niej Ukra­i­nie

 (1.3) geogr. miej­sco­wość w Gre­cji, na Pe­lo­po­ne­zie

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (2.1) mit. po­stać z mi­to­lo­gii grec­kiej, jedna z Da­na­id

 (2.2) mit. po­stać z mi­to­lo­gii grec­kiej, żona Orio­na;


Side – mia­sto w po­łud­nio­wej Tur­cji, w pro­win­cji An­ta­lya.

W ję­zy­kach ana­to­lij­skich nazwa mia­sta oz­na­cza gra­nat. An­tycz­na część mia­sta po­ło­żo­na jest na cyplu. W sta­ro­żyt­no­ści znane było z hand­lu nie­wol­ni­ka­mi i pi­ract­wa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sideman

[czy­taj: sajd­men] muzyk, ar­ty­sta to­wa­rzy­szą­cy


Źródła:

SJP.pl

Sidemanka

[czy­taj: sajd­men­ka] mu­zycz­ka, ar­tyst­ka to­wa­rzy­szą­ca


Źródła:

SJP.pl

Sidequel

[czy­taj: sajd­kłel] utwór (zwy­kle film, książ­ka lub gra kom­pu­te­ro­wa) uka­zu­ją­cy wy­da­rze­nia zwią­za­ne z fa­bu­łą wcze­śniej­sze­go ut­wo­ru, które dzie­ją się w tym samym cza­sie


Źródła:

SJP.pl

Sideromancja

wró­że­nie z opił­ków że­la­za


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ezot. wró­że­nie z opił­ków że­la­za


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siderski

przy­miot­nik od: Sidra (wieś)


Źródła:

SJP.pl

Sidhi

ta­jem­na siła du­cho­wa, wy­wo­ły­wa­na ja­ko­by przez me­dy­ta­cję tran­scen­den­tal­ną


Źródła:

SJP.pl

Siding

[czy­taj: saj­ding] pla­sti­ko­wa okła­dzi­na sto­so­wa­na na zew­nętrz­nych ścia­nach bu­dyn­ku dla ozdo­by i ochro­ny; obli­ców­ka


Si­ding (także obli­ców­ka) – me­to­da wy­koń­cza­nia ele­wa­cji bu­dyn­ków, za­bez­pie­cza­ją­ca ścia­ny z zew­nątrz przed prze­ni­ka­niem wody z opa­dów oraz wia­tru. Zew­nętrz­ną, wi­docz­ną war­stwę sta­no­wią pa­ne­le z drew­na, me­ta­lu lub two­rzyw sztucz­nych (winyl, PVC). Sze­ro­kość pa­ne­li wy­no­si kil­ka­na­ście cen­ty­me­trów, a dłu­gość do kilku me­trów. Pa­ne­le mo­cu­je się (gwoź­dzia­mi) do rusz­tu z li­stew drew­nia­nych lub klam­ra­mi do spe­cjal­nych li­stew sy­ste­mo­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sidlisz

sid­lisz ja­ski­nio­wy, sid­lisz piw­ni­czy - ga­tun­ki pa­ją­ka z ro­dzi­ny sid­li­szo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sidliszowate

o ce­chach sid­li­szo­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Źródła:

SJP.pl

Sidliszowaty

o ce­chach sid­li­szo­wa­tych (ro­dzi­na pa­ją­ków)


Źródła:

SJP.pl

Sidney

[czy­taj: s-idnej] an­giel­skie imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sidol

[czy­taj: s-idol] płyn do czy­szcze­nia przed­mio­tów me­ta­lo­wych


Sidol – wieś w Sło­we­nii, w gmi­nie Kam­nik. W 2018 roku li­czy­ła 67 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sidor

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sidorczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sidorkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sidorowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sidorski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sidoruk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sidorówka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sidra

1. wieś w Pol­sce;
2. rzeka w Pol­sce


Sidra – wieś (daw­niej mia­sto) w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie Sidra, nad rzeką Sidrą.

Miej­sco­wość uzy­ska­ła lo­ka­cję miej­ską w 1566 roku, zde­gra­do­wa­na w 1897 roku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sidur

[czy­taj: s-idur] ży­dow­ska książ­ka za­wie­ra­ją­ca mod­lit­wy na dni po­wszed­nie i zwy­kłe so­bo­ty, od­ma­wia­ne w sy­na­go­dze i w domu; sid­dur


Sidur (hebr. סידור = „po­rzą­dek mod­litw”, czę­sto błęd­nie za­pi­sy­wa­ny jako sid­dur pod wpły­wem an­giel­skiej pi­sow­ni do­sto­so­wa­nej do an­giel­skiej wy­mo­wy, pl. "si­du­rim"; jid. "sider") – mod­li­tew­nik ży­dow­ski, do użyt­ku sy­na­go­gal­ne­go i do­mo­we­go, za­wie­ra­ją­cy mod­lit­wy na dni po­wszed­nie i zwy­kłe sza­ba­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sidzina

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sidziński

→ Si­dzi­na (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sidła

1. na­rzę­dzie my­śliw­skie słu­żą­ce do nie­na­dzo­ro­wa­ne­go ła­pa­nia zwie­rząt; wnyk;
2. prze­no­śnie: pu­łap­ka, za­sadz­ka na kogoś


Sidła (wnyki) – pętle z drutu, linki sta­lo­wej, wło­sia i tym po­dob­nych, za­sta­wia­ne przez kłu­sow­ni­ków na przej­ściach (przes­my­kach) zwie­rzy­ny. W Pol­sce uży­wa­nie sideł jest prze­stęp­stwem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sidło

1. na­rzę­dzie my­śliw­skie słu­żą­ce do nie­na­dzo­ro­wa­ne­go ła­pa­nia zwie­rząt; wnyk;
2. prze­no­śnie: pu­łap­ka, za­sadz­ka na kogoś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) łow. wnyk z drutu lub sznu­ra uży­wa­ny do ła­pa­nia zwie­rzy­ny

 (1.2) pot. przen. mat­nia, impas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sidłowo

Si­dło­wo (niem. "Ziet­low") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie świd­wiń­skim, w gmi­nie Sła­wo­bo­rze.

W miej­sco­wo­ści dzia­ła­ło "Pań­stwo­we Go­spo­dar­stwo Rolne Si­dło­wo". 1,5 km. na pół­noc­ny wschód od wsi, nad rzeką Po­krzyw­ni­cą głaz na­rzu­to­wy w kształ­cie serca, obwód 11 m., wy­so­kość 1,8 m.


Źródła:

Wikipedia

Sidłów

naz­wi­sko pol­skie, np. Ja­nusz Sidło (1933-93), oszczep­nik


Si­dłów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie strze­lec­ko-dre­zde­nec­kim, w gmi­nie Strzel­ce Kra­jeń­skie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość na­le­ża­ła ad­mi­ni­stra­cyj­nie do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sie

za­i­mek zwrot­ny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Za­ol­zie. się


Źródła:

Wiktionary

Siebie

za­i­mek zwrot­ny; *nie­ak­cen­to­wa­na forma ce­low­ni­ka "se" po­tocz­na, uży­wa­na głów­nie w ję­zy­ku mó­wio­nym


za­i­mek zwrot­ny

 (1.1) …wska­zu­ją­cy na pod­miot jako jed­no­cze­śnie wy­ko­naw­cę i od­bior­cę czyn­no­ści, uży­wa­ny z cza­sow­ni­ka­mi rzą­dzą­cy­mi bier­ni­kiem i do­peł­nia­czem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siebieski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sie­bie­żem, do­ty­czą­cy Sie­bie­ża


Źródła:

Wiktionary

Siebież

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto re­jo­no­we w Rosji, w ob­wo­dzie pskow­skim;


Sie­bież ( Себеж) – mia­sto w Rosji, w ob­wo­dzie pskow­skim, po­mię­dzy je­zio­ra­mi Sie­bież­skim i Orono, sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na re­jo­nu sie­bie­skie­go. W 2021 roku li­czy­ło około 6,2 tys. miesz­kań­ców.

Znaj­du­ją się tu sta­cja ko­le­jo­wa Sie­bież oraz sie­dzi­ba za­rzą­du Sie­bie­skie­go Parku Na­ro­do­we­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sieborowice

Sie­bo­ro­wi­ce – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Mi­cha­ło­wi­ce, na pół­noc od Kra­ko­wa.

W la­tach 1975–1998 wieś ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kra­kow­skie­go.

Wieś ulo­ko­wa­no pod ko­niec XIX wieku (za datę za­ło­że­nia wsi przyj­mu­je się rok 1883, w któ­rym wy­bu­do­wa­no pałac Za­krzeń­skich na tym ob­sza­rze).


Źródła:

Wikipedia

Sieburczyn

Sie­bur­czyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie łom­żyń­skim, w gmi­nie Wizna. Leży nad Bie­brzą.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Trój­cy Prze­najś­więt­szej w Bu­rzy­nie.


Źródła:

Wikipedia

Siec

1. ciąć coś na drob­ne ka­wał­ki;
2. bić, chło­stać, sma­gać;
3. ude­rzać mocno czymś ostrym, zwła­szcza bro­nią;
4. o de­szczu, wi­chrze itp.: za­ci­nać, sma­gać


cza­sow­nik

 (1.1) ciąć coś na drob­ne ka­wał­ki

 (1.2) bić, chło­stać, sma­gać

 (1.3) ude­rzać mocno czymś ostrym, zwła­szcza bro­nią

 (1.4) o de­szczu, wi­chrze: za­ci­nać, sma­gać

 (1.5) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. kosić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siechnice

mia­sto w Pol­sce


Siech­ni­ce – mia­sto le­żą­ce na Dol­nym Ślą­sku, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wroc­ław­skim, w gmi­nie Siech­ni­ce, po­ło­żo­ne nad rzeką Oławą w aglo­me­ra­cji wroc­ław­skiej. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa wroc­ław­skie­go.

1 stycz­nia 2010 r. Siech­ni­ce stały się sie­dzi­bą gminy Siech­ni­ce. Po­przed­nio były one jed­nym z nie­licz­nych miast w Pol­sce nie­bę­dą­cych sie­dzi­bą gminy, w któ­rej się znaj­du­ją – sie­dzi­bą gminy była wieś Świę­ta Ka­ta­rzy­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siechnicki

→ Siech­ni­ce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Siech­ni­ca­mi, do­ty­czą­cy Siech­nic


Patrz:Siechnice

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siechniczanin

miesz­ka­niec Siech­nic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Siechniczanka

miesz­kan­ka Siech­nic (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sieciarka

rzad­ki owad ży­ją­cy na bar­dzo czy­stych ob­sza­rach wo­do­no­śnych


Źródła:

SJP.pl

Sieciarki

rząd dra­pież­nych owa­dów obej­mu­ją­cy około 6000 ga­tun­ków


Sie­ciar­ki, sie­ciar­ki wła­ści­we – grupa około 6000 ga­tun­ków dra­pież­nych owa­dów o prze­o­bra­że­niu zu­peł­nym, przez­ro­czy­stych i bo­ga­to użył­ko­wa­nych skrzy­dłach, kla­sy­fi­ko­wa­na w ran­dze rzędu Ne­u­rop­te­ra ("s. str."), który wraz z wiel­błąd­ka­mi (Rap­hi­diop­te­ra) i wiel­kos­krzy­dły­mi (Me­ga­lop­te­ra) jest za­li­cza­ny do kladu owa­dów siat­kos­krzy­dłych Ne­u­rop­te­ri­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieciarnia

za­kład pro­du­ku­ją­cy sieci


Źródła:

SJP.pl

Sieciarski

do­ty­czą­cy sie­cia­rza, sie­ciar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Sieciarstwo

wyrób sieci


Źródła:

SJP.pl

Sieciarz

wo­jow­nik uży­wa­ją­cy w walce sieci


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) wo­jow­nik, który w walce używa sieci

 (1.2) rze­mieśl­nik wy­ra­bia­ją­cy sieci

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ent. zob. sie­ciarz ja­ski­nio­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siecieborowice

Sie­cie­bo­ro­wi­ce ( Sitz­manns­dorf) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie oław­skim, w gmi­nie Oława.

Wieś po­ło­żo­na jest 10,2 ki­lo­me­tra od Oławy, nad rzeką Oławą.


Źródła:

Wikipedia

Siecieborzyce

Sie­cie­bo­rzy­ce ( "Rückersdorf") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie ża­gań­skim, w gmi­nie Szpro­ta­wa.

Wieś Sie­cie­bo­rzy­ce po­ło­żo­na jest w pół­noc­nej czę­ści gminy Szpro­ta­wa. Roz­cią­ga się li­nio­wo z kie­run­ku po­łud­nio­wo-za­chod­nie­go w kie­run­ku pół­noc­no-wschod­nim.


Źródła:

Wikipedia

Sieciech

sie­ciech nie­głę­bek - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Sie­ciech, Świe­ciech – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nu "Wsze-" („wszy­stek, każdy, za­wsze”) w wer­sjach na­gło­so­wych "Sie-" lub "Świe-", oraz czło­nu "-ciech" („cie­szyć”). Może ono oz­na­czać „tego, który wszyst­kich cie­szy” albo „tego, który się ze wszyst­kie­go cie­szy”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieciechostwo

Sie­ciech z żoną; Sie­cie­cho­wie


Źródła:

SJP.pl

Sieciechowianin

miesz­ka­niec Sie­cie­cho­wa


Źródła:

SJP.pl

Sieciechowianka

miesz­kan­ka Sie­cie­cho­wa


Źródła:

SJP.pl

Sieciechowie

Sie­ciech z żoną; Sie­cie­cho­stwo


Źródła:

SJP.pl

Sieciechowski

przy­miot­nik od: Sie­cie­cho­wo, Sie­cie­chów


Źródła:

SJP.pl

Sieciechowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Sie­cie­cha lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Sieciechów

sie­ciech nie­głę­bek - ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny ryj­kow­co­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieciejów

Sie­cie­jów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie żar­skim, w gmi­nie Li­pin­ki Łu­życ­kie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa zie­lo­no­gór­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sieciemin

Sie­cie­min (do 1945 niem.: "Zitz­min") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­sza­liń­skim, w gmi­nie Sia­nów.

We­dług da­nych z 30 czerw­ca 2003 r. wieś miała 337 miesz­kań­ców.

W la­tach 1945–54 sie­dzi­ba gminy Sie­cie­min. W la­tach 1954–1971 wieś była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Sie­cie­min, po prze­nie­sie­niu sie­dzi­by gro­ma­dy, w gro­ma­dzie Pę­ka­ni­no.


Źródła:

Wikipedia

Sieciesław

imię mę­skie


Sie­cie­sław, Siec­sław, Siec­ław, Sie­sław – jest to albo sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nu "Sie­cie-" ("ro­zu­mieć, przy­pom­nieć sobie, do­my­ślać się, czuć, spo­strze­gać") i "-sław" ("sława"), które może oz­na­czać "do­my­śla­ją­cy się przysz­łej sławy", lub też ne­o­lo­gizm i jego po­chod­ne, pow­sta­ły z imie­nia Sie­ciech, kiedy świa­do­mość po­cho­dze­nia tego imie­nia za­tar­ła się i błęd­nie zo­sta­ło ono uz­na­ne za imię koń­czą­ce się czło­nem "-sław" (za­miast "-ciech").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieciesława

imię żeń­skie


Sie­cie­sła­wa, Siec­sła­wa, Siec­ła­wa, Sie­sła­wa – jest to albo sta­ro­pol­skie imię żeń­skie, zło­żo­ne z czło­nu "Sie­cie-" ("ro­zu­mieć, przy­pom­nieć sobie, do­my­ślać się, czuć, spo­strze­gać") i "-sława" ("sława"), które może oz­na­czać "do­my­śla­ją­ca się przysz­łej sławy", lub też ne­o­lo­gizm i jego po­chod­ne, pow­sta­ły z imie­nia Sie­ciech, kiedy świa­do­mość po­cho­dze­nia tego imie­nia za­tar­ła się i błęd­nie zo­sta­ło ono uz­na­ne za imię koń­czą­ce się czło­nem "-sław" (za­miast "-ciech"). W źró­dłach pol­skich poś­wiad­czo­ne jako Sie­cie­sła­wa (XII wiek), Siec­sła­wa (1395), Sie­sła­wa (1497).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieciesławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Sie­cie­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Sieciesławostwo

Sie­cie­sław z żoną; Sie­cie­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Sieciesławowie

Sie­cie­sław z żoną; Sie­cie­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Sieciesławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Sie­cie­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Siecień

Sie­cień – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoc­kim, w gmi­nie Bru­dzeń Duży. Leży przy DW nr 555.


Źródła:

Wikipedia

Siecino

je­zio­ro w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieciocentryczność

→ sie­cio­cen­trycz­ny


Patrz:sieciocentryczny

Źródła:

SJP.pl

Siecioholiczka

ko­bie­ta poś­wię­ca­ją­ca zbyt dużo czasu na ko­rzy­sta­nie z in­ter­ne­tu; in­ter­ne­to­ho­licz­ka, ne­to­ho­licz­ka, cy­ber­ho­licz­ka


Źródła:

SJP.pl

Siecioholik

osoba uza­leż­nio­na od in­ter­ne­tu; ne­to­ho­lik, in­ter­ne­to­ho­lik, cy­ber­ho­lik


Źródła:

SJP.pl

Siecioholizm

uza­leż­nie­nie od in­ter­ne­tu; in­ter­ne­to­ho­lizm, ne­to­ho­lizm, cy­ber­ho­lizm


Źródła:

SJP.pl

Sieciowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sie­cio­wać.


Sie­cio­wa­nie – pro­ces pro­wa­dzą­cy do pow­sta­nia trój­wy­mia­ro­wej sieci nad­czą­stecz­ko­wej, na sku­tek pow­sta­wa­nia most­ków mię­dzy róż­ny­mi czą­stecz­ka­mi che­micz­ny­mi.

Naj­czę­ściej mówi się o sie­cio­wa­niu w kon­tek­ście po­li­me­rów. Gdy dłu­gie, li­nio­we czą­stecz­ki po­li­me­ru za­wie­ra­ją re­ak­tyw­ne grupy bocz­ne, mogą one ze sobą re­a­go­wać, na sku­tek czego two­rzy się gęst­sza lub rzad­sza trój­wy­mia­ro­wa sieć, w któ­rej wszyst­kie albo pra­wie wszyst­kie pier­wot­ne łań­cu­chy po­li­me­ru są z sobą po­wią­za­ne che­micz­nie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sieciować

łą­czyć łań­cu­chy po­li­me­rów w trój­wy­mia­ro­wą sieć


Źródła:

SJP.pl

Sieciowica

motyl z ro­dzi­ny zwó­jek, któ­re­go gą­sie­ni­ce wy­gry­za­ją pącz­ki i roz­wi­ja­ją­ce się pędy drzew igla­stych


Źródła:

SJP.pl

Sieciowość

→ sie­cio­wy


Patrz:sieciowy

Źródła:

SJP.pl

Sieciowy

→ sieć


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z sie­cią, do­ty­czą­cy sieci


Patrz:sieć

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sieciówka

po­tocz­nie:
1. sieć skle­pów ma­ją­cych tę samą nazwę i jed­ne­go wła­ści­cie­la;
2. sklep, lokal itp. na­le­żą­cy do sieci danej marki;
3. karta sie­cio­wa;
4. gra sie­cio­wa;
5. bilet sie­cio­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) środ. in­form. karta sie­cio­wa Et­her­net lub Wi-Fi

 (1.2) pot. hand. sklep, mar­ket, za­kład usłu­go­wy itp., po­słu­gu­ją­cy się daną marką jako nazwą włas­ną; czę­sto na wa­run­kach fran­czy­zy

 (1.3) pot. reg. bilet mie­sięcz­ny

 (1.4) pot. kar­net na ja­kieś usłu­gi obo­wią­zu­ją­cy w jed­nej sieci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sieciówkowy

→ sie­ciów­ka


Patrz:sieciówka

Źródła:

SJP.pl

Sieciński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieczeń

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. luty


Źródła:

Wiktionary

Sieczka

1. drob­no po­cię­ta słoma słu­żą­ca jako do­da­tek do paszy dla zwie­rząt ho­dow­la­nych;
2. prze­no­śnie: błahe lub nie­u­po­rząd­ko­wa­ne wia­do­mo­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. po­cię­ta drob­no słoma na paszę;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sieczkarnia

ma­szy­na rol­ni­cza słu­żą­ca do cię­cia słomy, siana i ro­ślin pa­stew­nych na siecz­kę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roln. ma­szy­na rol­ni­cza słu­żą­ca do cię­cia słomy, trawy, siana, ro­ślin pa­stew­nych na siecz­kę


Siecz­kar­nia – ma­szy­na rol­ni­cza słu­żą­ca do cię­cia słomy, siana lub zie­lo­nek na siecz­kę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sieczkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieczna

pro­sta prze­ci­na­ją­ca jakąś po­wierzch­nię w dwu lub wię­cej punk­tach


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka na za­chod­niej Ukra­i­nie, lewy do­pływ Wisz­ni;


Siecz­na – pro­sta prze­ci­na­ją­ca daną krzy­wą w co najm­niej dwóch punk­tach. Od­ci­nek siecz­nej ogra­ni­czo­ny punk­ta­mi prze­cię­cia z krzy­wą na­zy­wa się "cię­ci­wą" tej krzy­wej.

Twier­dze­nie o siecz­nej okrę­gu prze­cho­dzą­cej przez punkt.

 "Osob­ne ar­ty­ku­ły: Twier­dze­nie o stycz­nej i siecz­nej i Twier­dze­nie o siecz­nych."


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sieczny

słu­żą­cy do cię­cia, roz­gnia­ta­nia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ostry, słu­żą­cy do cię­cia, sie­ka­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedem

li­czeb­nik oz­na­cza­ją­cy licz­bę 7


li­czeb­nik głów­ny

 (1.1) licz­ba 7

 (1.2) cyfra 7


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siedemdziesiona

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zgrub. od sie­dem­dzie­siąt­ka


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesiąt

li­czeb­nik oz­na­cza­ją­cy licz­bę 70


li­czeb­nik głów­ny

 (1.1) licz­ba 70


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesiątak

ktoś zwią­za­ny z obiek­tem (np. dru­ży­ną, od­dzia­łem) oz­na­czo­nym licz­bą 70


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesiątka

1. grupa sie­dem­dzie­się­ciu osób lub przed­mio­tów;
2. po­tocz­nie o bu­dyn­ku, po­ko­ju, po­jeź­dzie lub czym­kol­wiek, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 70;
3. sie­dem­dzie­siąt lat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 70

 (1.2) ca­łość skła­da­ją­ca się z sie­dem­dzie­się­ciu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek

 (1.3) coś okre­ślo­ne licz­bą lub nu­me­rem 70

 (1.4) osią­gnię­cie wieku 70 lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesiątkaczwórka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 74

 (1.2) coś okre­ślo­ne licz­bą lub nu­me­rem 74

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sie­dem­dzie­się­ciu czte­rech czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesiątkadwójka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 72

 (1.2) coś okre­ślo­ne licz­bą lub nu­me­rem 72

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sie­dem­dzie­się­ciu dwóch czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesiątkadziewiątka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 79

 (1.2) coś okre­ślo­ne licz­bą lub nu­me­rem 79

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sie­dem­dzie­się­ciu dzie­wię­ciu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesiątkajedynka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 71

 (1.2) coś okre­ślo­ne licz­bą lub nu­me­rem 71

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sie­dem­dzie­się­ciu jeden czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesiątkapiątka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 75

 (1.2) coś okre­ślo­ne licz­bą lub nu­me­rem 75

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sie­dem­dzie­się­ciu pię­ciu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesiątkasiódemka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 77

 (1.2) coś okre­ślo­ne licz­bą lub nu­me­rem 77

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sie­dem­dzie­się­ciu sied­miu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesiątkaszóstka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 76

 (1.2) coś okre­ślo­ne licz­bą lub nu­me­rem 76

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sie­dem­dzie­się­ciu sze­ściu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesiątkatrójka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 73

 (1.2) coś okre­ślo­ne licz­bą lub nu­me­rem 73

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sie­dem­dzie­się­ciu trzech czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesiątkaósemka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 78

 (1.2) coś okre­ślo­ne licz­bą lub nu­me­rem 78

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sie­dem­dzie­się­ciu ośmiu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesiątkowy

przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z licz­bą sie­dem­dzie­siąt, do­ty­czą­cy licz­by sie­dem­dzie­siąt


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesiąty

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 70


przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) od sie­dem­dzie­siąt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesięciocentymetrowy

o dłu­go­ści sie­dem­dzie­się­ciu cen­ty­me­trów


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięcioczterolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt czte­ry lata

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt czte­ry lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sie­dem­dzie­się­ciocz­te­ro­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięcioczterolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt czte­ry lata

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt czte­ry lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sie­dem­dzie­się­ciocz­te­ro­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięcioczteroletni

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt czte­ry lata

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt czte­ry lata


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciodniowy

skła­da­ją­cy się z sie­dem­dzie­się­ciu dni, trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt dni


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciodwulatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt dwa lata

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt dwa lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sie­dem­dzie­się­ciod­wu­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciodwulatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt dwa lata

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt dwa lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sie­dem­dzie­się­ciod­wu­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciodwuletni

ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt dwa lata, trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt dwa lata itp.


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt dwa lata

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt dwa lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesięciodziewięciolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt dzie­więć lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt dzie­więć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sie­dem­dzie­się­cio­dzie­wię­cio­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciodziewięciolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt dzie­więć lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­jąc­sie­dem­dzie­siąt dzie­więć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sie­dem­dzie­się­cio­dzie­wię­cio­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciodziewięcioletni

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt dzie­więć lat

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt dzie­więć lat


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciogodzinny

trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt go­dzin


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciojednolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt jeden lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt jeden lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sie­dem­dzie­się­cio­jed­no­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciojednolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt jeden lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt jeden lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sie­dem­dzie­się­cio­jed­no­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciojednoletni

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt jeden lat

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt jeden lat


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciokilkuletni

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy lub trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt kilka lat


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciokilogramowy

1. wa­żą­cy 70 ki­lo­gra­mów;
2. przez­na­czo­ny na 70 ki­lo­gra­mów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciokilometrowy

o dłu­go­ści sie­dem­dzie­się­ciu ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciokrotny

pow­ta­rza­ją­cy się sie­dem­dzie­siąt razy


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciolatek

męż­czyz­na sie­dem­dzie­się­cio­let­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba w wieku 70-79 lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca 70-79 lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sie­dem­dzie­się­cio­lat­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesięciolatka

ko­bie­ta albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt lat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sie­dem­dzie­się­cio­la­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesięciolatki

osoby róż­nej płci ma­ją­ce od sie­dem­dzie­się­ciu do osiem­dzie­się­ciu lat


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciolecie

1. okres sie­dem­dzie­się­ciu lat;
2. sie­dem­dzie­sią­ta rocz­ni­ca cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okres sie­dem­dzie­się­ciu lat

 (1.2) sie­dem­dzie­sią­ta rocz­ni­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesięcioletni

ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt lat


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt lat

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesięciolitrowy

skła­da­ją­cy się z sie­dem­dzie­się­ciu li­trów, mo­gą­cy po­mie­ścić w sobie sie­dem­dzie­siąt li­trów


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciometrowy

skła­da­ją­cy się z sie­dem­dzie­się­ciu me­trów, ma­ją­cy dłu­gość, sze­ro­kość itp. sie­dem­dzie­się­ciu me­trów


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciomilimetrowy

o dłu­go­ści sie­dem­dzie­się­ciu mi­li­me­trów


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciominutowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt minut


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięcioosobowy

1. skła­da­ją­cy się z sie­dem­dzie­się­ciu osób;
2. przez­na­czo­ny dla sie­dem­dzie­się­ciu osób


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięcioośmioipółletni

ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt osiem lat i pół roku, trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt osiem lat i pół roku itp.


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięcioośmiolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt osiem lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt osiem lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sie­dem­dzie­się­cio­o­śmio­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięcioośmiolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt osiem lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt osiem lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sie­dem­dzie­się­cio­o­śmio­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięcioośmioletni

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt osiem lat

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt osiem lat


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięcioparoletni

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy lub trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt kilka lat


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciopięcioipółletni

ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt pięć lat i pół roku, trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt pięć lat i pół roku itp.


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciopięciolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt pięć lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt pięć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sie­dem­dzie­się­cio­pię­cio­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciopięciolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt pięć lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt pięć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sie­dem­dzie­się­cio­pię­cio­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciopięciolecie

1. okres sie­dem­dzie­się­ciu pię­ciu lat;
2. sie­dem­dzie­sią­ta piąta rocz­ni­ca cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciopięcioletni

ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt pięć lat, trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt pięć lat itp.


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt pięć lat

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt pięć lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesięcioro

li­czeb­nik zbio­ro­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 70, uży­wa­ny w od­nie­sie­niu do osób róż­nej płci, dzie­ci i mło­dych zwie­rząt oraz do przed­mio­tów o naz­wie wy­stę­pu­ją­cej tylko w licz­bie mno­giej


li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) …od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 70


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesięciosiedmioipółletni

ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sie­dem lat i pół roku, trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sie­dem lat i pół roku itp.


Źródła:

SJP.pl

Siedemdziesięciosiedmiolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sie­dem lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt sie­dem lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sie­dem­dzie­się­cio­sied­mio­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciosiedmiolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt sie­dem lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt sie­dem lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sie­dem­dzie­się­cio­sied­mio­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciosiedmioletni

ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sie­dem lat, trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sie­dem lat itp.


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sie­dem lat

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sie­dem lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesięciosześciolatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sześć lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt sześć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sie­dem­dzie­się­cio­sze­ścio­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciosześciolatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt sześć lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt sześć lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sie­dem­dzie­się­cio­sze­ścio­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciosześcioletni

ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sześć lat, trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sześć lat itp.


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sześć lat

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt sześć lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemdziesięciotrzylatek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) męż­czyz­na ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt trzy lata

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt trzy lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sie­dem­dzie­się­cio­trzy­lat­ka


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciotrzylatka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt trzy lata

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca sie­dem­dzie­siąt trzy lata

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sie­dem­dzie­się­cio­trzy­la­tek


Źródła:

Wiktionary

Siedemdziesięciotrzyletni

ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt trzy lata, trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt trzy lata itp.


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­dzie­siąt trzy lata

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­dzie­siąt trzy lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemkroć

sie­dem razy; sied­mio­krot­nie


przy­słó­wek

 (1.1) przest. dziś książk. sie­dem razy

li­czeb­nik głów­ny

 (2.1) przest. 700 000


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnasta

go­dzi­na sie­dem­na­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) go­dzi­na 17, go­dzi­na piąta po po­łud­niu

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M. i W. ż. lp. od: sie­dem­na­sty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnastak

ktoś zwią­za­ny z obiek­tem (np. dru­ży­ną, od­dzia­łem) oz­na­czo­nym licz­bą 17


Źródła:

SJP.pl

Siedemnastka

1. grupa sie­dem­na­stu osób lub przed­mio­tów;
2. po­tocz­nie o bu­dyn­ku, po­ko­ju, po­jeź­dzie lub czym­kol­wiek, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 17;
3. sie­dem­na­ście lat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 17

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 17

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sie­de­ma­stu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek

 (1.4) pot. dziew­czy­na w wieku 17 lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnastkowy

→ sie­dem­nast­ka


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z licz­bą sie­dem­na­ście, do­ty­czą­cy licz­by sie­dem­na­ście


Patrz:siedemnastka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnastodniowy

przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy sie­dem­na­ście dni

 (1.2) bę­dą­cy w wieku sie­dem­na­stu dni


Źródła:

Wiktionary

Siedemnastogodzinny

trwa­ją­cy sie­dem­na­ście go­dzin


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy sie­dem­na­ście go­dzin

 (1.2) bę­dą­cy w wieku sie­dem­na­stu go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnastokrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) sie­dem­na­ście razy


Źródła:

Wiktionary

Siedemnastokrotny

pow­ta­rza­ją­cy się sie­dem­na­ście razy


przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się/pow­ta­rza­ją­cy się sie­dem­na­ście razy

 (1.2) taki, który osią­gnął/zdo­był/robił coś sie­dem­na­ście razy

 (1.3) sie­dem­na­ście razy więk­szy bądź mniej­szy od cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnastokąt

fi­gu­ra pła­ska ma­ją­ca 17 kątów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. wie­lo­kąt o sie­dem­na­stu bo­kach


Sie­dem­na­sto­kąt – wie­lo­kąt o sie­dem­na­stu bo­kach i przez to sie­dem­na­stu ką­tach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siedemnastolatek

chło­piec ma­ją­cy sie­dem­na­ście lat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) chło­pak ma­ją­cy sie­dem­na­ście lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca sie­dem­na­ście lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sie­dem­na­sto­lat­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnastolatka

dziew­czyn­ka albo sa­mi­ca zwie­rząt ma­ją­ca sie­dem­na­ście lat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dziew­czy­na ma­ją­ca sie­dem­na­ście lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca sie­dem­na­ście lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sie­dem­na­sto­la­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnastolatki

osoby róż­nej płci ma­ją­ce po sie­dem­na­ście lat


Źródła:

SJP.pl

Siedemnastolecie

1. okres sie­dem­na­stu lat;
2. sie­dem­na­sta rocz­ni­ca cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Siedemnastoletni

1. trwa­ją­cy sie­dem­na­ście lat; przy­pa­da­ją­cy za sie­dem­na­ście lat;
2. bę­dą­cy w wieku sie­dem­na­stu lat, ma­ją­cy sie­dem­na­ście lat


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­na­ście lat

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­na­ście lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnastoliterowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który skła­da się z sie­dem­na­stu liter


Źródła:

Wiktionary

Siedemnastominutowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy sie­dem­na­ście minut


Źródła:

Wiktionary

Siedemnastoosobowy

1. skła­da­ją­cy się z sie­dem­na­stu osób;
2. przez­na­czo­ny dla sie­dem­na­stu osób


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla sie­dem­na­stu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić sie­dem­na­ście osób

 (1.2) zło­żo­ny z sie­dem­na­stu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez sie­dem­na­ście osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnastopiętrowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zło­żo­ny z par­te­ru i sie­dem­na­stu kon­dy­gna­cji po­ło­żo­nych nad nim


Źródła:

Wiktionary

Siedemnastostopniowy

1. ma­ją­cy sie­dem­na­ście stop­ni (w ja­kiejś skali);
2. ma­ją­cy sie­dem­na­ście stop­ni, eta­pów


Źródła:

SJP.pl

Siedemnastotomowy

przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z sie­dem­na­stu tomów, za­war­ty w sie­dem­na­stu to­mach, wy­da­ny w sie­dem­na­stu to­mach


Źródła:

Wiktionary

Siedemnastotygodniowy

przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy sie­dem­na­ście ty­god­ni

 (1.2) bę­dą­cy w wieku sie­dem­na­stu ty­god­ni


Źródła:

Wiktionary

Siedemnastowieczny

do­ty­czą­cy sie­dem­na­ste­go wieku, po­cho­dzą­cy z sie­dem­na­ste­go wieku, ży­ją­cy w sie­dem­na­stym wieku, dzie­ją­cy się w sie­dem­na­stym wieku itp.


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­da­rzył się lub żył w sie­dem­na­stym wieku; taki, który po­cho­dzi z sie­dem­na­ste­go wieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnastościan

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. wie­lo­ścian o sie­dem­na­stu ścia­nach


Źródła:

Wiktionary

Siedemnasty

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 17


przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) od 17

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) dzień mie­sią­ca po szes­na­stym

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (3.1) szes­na­sta: go­dzi­na szes­na­sta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnaście

li­czeb­nik oz­na­cza­ją­cy licz­bę 17


li­czeb­nik głów­ny

 (1.1) 17


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemnaścioro

li­czeb­nik zbio­ro­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 17, uży­wa­ny w od­nie­sie­niu do osób róż­nej płci, dzie­ci i mło­dych zwie­rząt oraz do przed­mio­tów o naz­wie wy­stę­pu­ją­cej tylko w licz­bie mno­giej


li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) …od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 17


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemset

li­czeb­nik oz­na­cza­ją­cy licz­bę 700


li­czeb­nik głów­ny

 (1.1) licz­ba 700


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemsetka

1. licz­ba 700;
2. ca­łość skła­da­ją­ca się z sied­miu­set czę­ści lub jed­no­stek;
3. to, co jest oz­na­czo­ne licz­bą 700


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa licz­by 700 (sie­dem­set)

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 700

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sied­miu­set czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemsetlecie

700-lecie;
1. okres sied­miu­set lat
2. sie­dem­set­na rocz­ni­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) okres sied­miu­set lat

 (1.2) sie­dem­set­na rocz­ni­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemsetletni

ma­ją­cy sie­dem­set lat, trwa­ją­cy sie­dem­set lat itp.


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem­set lat

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem­set lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedemsetny

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 700


przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) od sie­dem­set


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedlaczek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siedlaczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) drew­nia­na, za­o­krą­glo­na ło­pat­ka słu­żą­ca w go­spo­dar­stwie do na­bie­ra­nia zboża, mąki; rów­nież do wia­nia (od­dzie­le­nia ziar­na od ple­wa­ew)


Źródła:

Wiktionary

Siedlak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siedlanów

Sied­la­nów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie ra­dzyń­skim, w gmi­nie Ra­dzyń Pod­la­ski.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w ziemi łu­kow­skiej wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bial­sko­pod­la­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Siedlarz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siedlce

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w na pra­wach po­wia­tu wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim;

 (1.2) geogr. nazwa kilku wsi w Pol­sce


Siedl­ce – mia­sto na pra­wach po­wia­tu we wschod­niej Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, na Pod­la­siu Po­łud­nio­wym, po­mię­dzy rze­ka­mi Mu­chaw­ką i He­len­ką, hi­sto­rycz­nie na­le­ża­ło do ziemi łu­kow­skiej (Ma­ło­pol­ska). Sie­dzi­ba rzym­sko­ka­to­lic­kiej kurii die­cez­ji sied­lec­kiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siedlczanin

miesz­ka­niec Sied­lec


Źródła:

SJP.pl

Siedlczanka

miesz­kan­ka Sied­lec


Źródła:

SJP.pl

Siedlec

nazwa kil­ku­na­stu miej­sco­wo­ści w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siedlecczyzna

re­gion w środ­ko­wo-wschod­niej Pol­sce; Sied­lec­kie


Źródła:

SJP.pl

Siedlecki

przy­miot­nik od: Siedl­ce, Sied­lec


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Siedl­ca­mi, do­ty­czą­cy Sied­lec


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siedleckie

przy­miot­nik od: Siedl­ce, Sied­lec


Źródła:

SJP.pl

Siedlemin

Sied­le­min – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ja­ro­ciń­skim, w gmi­nie Ja­ro­cin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­li­skie­go.

Przez miej­sco­wość prze­pły­wa Lu­biesz­ka, nie­wiel­ka rzeka do­rze­cza Warty, lewy do­pływ Lu­ty­ni.


Źródła:

Wikipedia

Siedlewit

imię mę­skie


Sied­le­wit – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Sied­le-" ("osada, sie­dzi­ba") i "-wit" ("pan, wład­ca"). Zna­cze­nie imie­nia: "pan swo­jej sie­dzi­by".

Sied­le­wit imie­ni­ny ob­cho­dzi 29 li­sto­pa­da.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siedlewitostwo

Sied­le­wit z żoną; Sied­le­wi­to­wie


Źródła:

SJP.pl

Siedlewitowie

Sied­le­wit z żoną; Sied­le­wi­to­stwo


Źródła:

SJP.pl

Siedlewitowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Sied­le­wi­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Siedlice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Siedlik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siedlimowice

Sied­li­mo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Żarów.


Źródła:

Wikipedia

Siedlin

Sied­lin – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoń­skim, w gmi­nie Płońsk. Leży przy DK7.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.

Pier­wsza wzmian­ka w 1398. Pod­czas oku­pa­cji nie­miec­kiej w bu­dyn­ku szko­ły mie­ścił się obóz pracy kar­nej dla miesz­kań­ców Płoń­ska i oko­li­cy, za­mor­do­wa­no tu ok. 100 osób.


Źródła:

Wikipedia

Siedliska

1. miej­sce sta­łe­go prze­by­wa­nia, za­miesz­ka­nia; sie­dzi­ba; sa­dy­ba;
2. w bio­lo­gii: miej­sce życia okre­ślo­nych or­ga­niz­mów, wraz z ze­spo­łem czyn­ni­ków wpły­wa­ją­cych na te or­ga­niz­my; śro­do­wi­sko; bio­top;
3. głów­ny punkt cze­goś; sku­pi­sko; zbio­ro­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siedliski

1. przy­miot­nik od: Sied­li­szcze; sied­li­szczań­ski;
2. przy­miot­nik od: Sied­li­sko


Źródła:

SJP.pl

Siedlisko

1. miej­sce sta­łe­go prze­by­wa­nia, za­miesz­ka­nia; sie­dzi­ba; sa­dy­ba;
2. w bio­lo­gii: miej­sce życia okre­ślo­nych or­ga­niz­mów, wraz z ze­spo­łem czyn­ni­ków wpły­wa­ją­cych na te or­ga­niz­my; śro­do­wi­sko; bio­top;
3. głów­ny punkt cze­goś; sku­pi­sko; zbio­ro­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) an­trop. miej­sce by­to­wa­nia, za­miesz­ka­nia

 (1.2) ekol. ca­łoksz­tałt wa­run­ków przy­rod­ni­czych sta­no­wią­cych miej­sce życia okre­ślo­nych or­ga­niz­mów;

 (1.3) miej­sce po­cho­dze­nia i wy­lę­ga­nia za­raz­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siedliskowy

przy­miot­nik od: sied­li­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z sied­li­skiem, do­ty­czą­cy sied­li­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedliszczanin

miesz­ka­niec Sied­li­szcza (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Siedliszczanka

miesz­kan­ka Sied­li­szcza (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Siedliszczański

przy­miot­nik od: Sied­li­szcze; sied­li­ski


Źródła:

SJP.pl

Siedliszcze

rzad­ko: miej­sce, w któ­rym się miesz­ka


Zo­bacz też: Sied­li­szcze (ujed­noz­nacz­nie­nie).

Sied­li­szcze – mia­sto w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie chełm­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Sied­li­szcze. We­dług da­nych GUS z 31 grud­nia 2019 r. Sied­li­szcze li­czy­ło 1431 miesz­kań­ców. Mia­sto po­ło­żo­ne jest w daw­nej ziemi chełm­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siedliszek

sied­li­szek dwu­barw­ny - ga­tu­nek plusk­wia­ka


Źródła:

SJP.pl

Siedliszowice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Siedlok

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cie­szyń­ski. go­spo­darz, rol­nik


Źródła:

Wiktionary

Siedlów

Sied­lów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie opo­czyń­skim, w gmi­nie Żar­nów.

W skład so­łect­wa "Sied­lów" wcho­dzą także wsie Ada­mów i Ma­le­nie.

Sied­lów jest miej­sco­wo­ścią let­ni­sko­wą nad rzeką Czar­ną, w cza­sach hi­sto­rycz­nych znany jako Sied­lew lub Sied­le­wo.


Źródła:

Wikipedia

Siedlątków

Sied­ląt­ków (nazwa obocz­na: Staw­ki) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pod­dę­bic­kim, w gmi­nie Pęcz­niew, po wschod­niej stro­nie zbior­ni­ka Je­zior­sko.


Źródła:

Wikipedia

Siedlęcin

Sied­lę­cin (niem. "Boberröhrsdorf") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie kar­ko­no­skim, w gmi­nie Jeżów Su­dec­ki.

Wieś leży mię­dzy Je­zio­rem Mo­drym na po­łud­nio­wym wscho­dzie a Je­zio­rem Wrze­szczyń­skim na za­cho­dzie. Miej­sco­wość ma cha­rak­ter łań­cu­chów­ki, roz­cią­ga­ją­cej się na dłu­go­ści ok. 5 km.


Źródła:

Wikipedia

Siedmioaktowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu aktów


Źródła:

SJP.pl

Siedmioarkuszowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu ar­ku­szy


Źródła:

SJP.pl

Siedmioarowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię sied­miu arów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiobarwność

→ sied­mio­barw­ny


Patrz:siedmiobarwny

Źródła:

SJP.pl

Siedmiobarwny

ma­ją­cy sie­dem barw (ko­lo­rów); sied­mio­ko­lo­ro­wy


Źródła:

SJP.pl

Siedmiobiegowy

ma­ją­cy sie­dem bie­gów, np. sied­mio­bie­go­wa skrzy­nia bie­gów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiobitowy

1. za­wie­ra­ją­cy sie­dem bitów;
2. dzia­ła­ją­cy w opar­ciu o słowa (roz­ka­zy, dane) dłu­go­ści sied­miu bitów


przy­miot­nik

 (1.1) in­form. taki, który za­wie­ra sie­dem bitów

 (1.2) in­form. taki, który dzia­ła w opar­ciu o słowa (roz­ka­zy, dane) dłu­go­ści sied­miu bitów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmioboczny

do­ty­czą­cy sied­mio­bo­ku, ma­ją­cy sie­dem boków, ogra­ni­czo­ny sied­mio­ma pła­szczyz­na­mi itp.


Źródła:

SJP.pl

Siedmioboista

za­wod­nik bio­rą­cy udział w sied­mio­bo­ju


Źródła:

SJP.pl

Siedmioboistka

za­wod­nicz­ka bio­rą­ca udział w sied­mio­bo­ju


Źródła:

SJP.pl

Siedmiobok

wie­lo­bok pła­ski o sied­miu bo­kach


Źródła:

SJP.pl

Siedmiobolesny

przy­miot­nik

 (1.1) prze­ży­wa­ją­cy sie­dem bo­le­ści

 (1.2) rel. zwią­za­ny z kul­tem Matki Bożej Bo­les­nej


Źródła:

Wiktionary

Siedmiobramkowy

cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się strze­le­niem sied­miu bra­mek


Źródła:

SJP.pl

Siedmiobój

dy­scy­pli­na spor­to­wa zło­żo­na z sied­miu kon­ku­ren­cji


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sport. dy­scy­pli­na lek­ko­at­le­tycz­na, skła­da­ją­ca się z sied­miu kon­ku­ren­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiocalowy

ma­ją­cy dłu­gość sied­miu cali


Źródła:

SJP.pl

Siedmiocyfrowy

zło­żo­ny z sied­miu cyfr


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z sied­miu cyfr, ma­ją­cy sie­dem cyfr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmioczęściowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Siedmioczłonowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu czło­nów


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy sie­dem czło­nów, skła­da­ją­cy się z sied­miu czło­nów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiodaniowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu dań


Źródła:

SJP.pl

Siedmiodniowy

ma­ją­cy sie­dem dni (ty­dzień), trwa­ją­cy sie­dem dni (ty­dzień) itp.; ty­god­nio­wy; jed­no­ty­god­nio­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy sie­dem dni

 (1.2) bę­dą­cy w wieku sied­miu dni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiodobowy

trwa­ją­cy sie­dem dób


Źródła:

SJP.pl

Siedmiodolarowy

ma­ją­cy war­tość sied­miu do­la­rów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiodrzwiowy

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sied­mio­ro drzwi


Źródła:

Wiktionary

Siedmiodzielny

dzie­lą­cy się na sie­dem czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Siedmioetapowo

przy­słó­wek

 (1.1) w sied­miu eta­pach, fa­zach


Źródła:

Wiktionary

Siedmioetapowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu eta­pów


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z sied­miu eta­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiofazowo

przy­słó­wek

 (1.1) w sied­miu fa­zach, eta­pach


Źródła:

Wiktionary

Siedmiofazowy

1. skła­da­ją­cy się z sied­miu faz, eta­pów;
2. dzia­ła­ją­cy w ukła­dzie od­po­wied­nich sied­miu prą­dów prze­mien­nych


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z sied­miu faz, eta­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiofrankowy

ma­ją­cy war­tość sied­miu fran­ków


Źródła:

SJP.pl

Siedmiofuntowy

1. ma­ją­cy war­tość sied­miu fun­tów;
2. wa­żą­cy sie­dem fun­tów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiogodzinny

trwa­ją­cy sie­dem go­dzin


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy sie­dem go­dzin

 (1.2) bę­dą­cy w wieku sied­miu go­dzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiogramowy

wa­żą­cy sie­dem gra­mów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiogrodzianin

miesz­ka­niec Sied­mio­gro­du (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej w Ru­mu­nii); Tran­syl­wań­czyk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Sied­mio­gro­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiogrodzianka

miesz­kan­ka Sied­mio­gro­du (kra­i­ny hi­sto­rycz­nej w Ru­mu­nii); Tran­syl­wan­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Sied­mio­gro­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiogrodzki

1. przy­miot­nik od: Sied­mio­gród;
2. świ­drzyk sied­mio­grodz­ki - ga­tu­nek śli­ma­ka z ro­dzi­ny świ­drzy­ko­wa­tych, chro­nio­ny w Pol­sce


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sied­mio­gro­du, do­ty­czą­cy Sied­mio­gro­du


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiogroszowy

ma­ją­cy war­tość sied­miu gro­szy


Źródła:

SJP.pl

Siedmiogród

kra­i­na hi­sto­rycz­na w środ­ko­wej Ru­mu­nii; Tran­syl­wa­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. geogr. kra­i­na w środ­ko­wej Ru­mu­nii;


Sied­mio­gród lub Tran­syl­wa­nia ( Tran­sil­va­nia lub Ar­de­al, Erdély, Siebenbürgen) – kra­i­na hi­sto­rycz­na po­ło­żo­na na Wy­ży­nie Sied­mio­grodz­kiej w cen­tral­nej Ru­mu­nii. Głów­ny­mi mia­sta­mi są Bra­szów, Kluż-Na­po­ka, Sybin i Târgu Mureș. Więk­szość lud­no­ści sta­no­wią Ru­mu­ni, ale za­miesz­ku­ją ten teren także bar­dzo licz­ne mniej­szo­ści na­ro­do­we, prze­de wszyst­kim wę­gier­ska, saska (nie­miec­ka), se­kler­ska i rom­ska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siedmiogłosowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu gło­sów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiogłowy

ma­ją­cy sie­dem głów


Źródła:

SJP.pl

Siedmioipółgodzinny

trwa­ją­cy sie­dem i pół go­dzi­ny


Źródła:

SJP.pl

Siedmioipółletni

ma­ją­cy sie­dem lat i pół roku


Źródła:

SJP.pl

Siedmioipółmilionowy

li­czą­cy sie­dem i pół mi­lio­na cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Siedmioizbowy

ma­ją­cy sie­dem izb


Źródła:

SJP.pl

Siedmiojajeczny

ma­ją­cy w skła­dzie sie­dem jajek


Źródła:

SJP.pl

Siedmiojęzyczny

1. po­słu­gu­ją­cy się sied­mio­ma ję­zy­ka­mi;
2. na­pi­sa­ny w sied­miu ję­zy­kach;
3. o ja­kimś te­re­nie: za­miesz­ka­ny przez lud­ność po­słu­gu­ją­cą się sied­mio­ma ję­zy­ka­mi


przy­miot­nik

 (1.1) po­słu­gu­ją­cy się sied­mio­ma ję­zy­ka­mi

 (1.2) na­pi­sa­ny w sied­miu ję­zy­kach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiokanałowy

ma­ją­cy sie­dem ka­na­łów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiokaratowy

wa­żą­cy sie­dem ka­ra­tów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiokartkowy

ma­ją­cy sie­dem kar­tek


Źródła:

SJP.pl

Siedmiokilogramowy

1. wa­żą­cy 7 ki­lo­gra­mów;
2. przez­na­czo­ny na 7 ki­lo­gra­mów cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Siedmiokilometrowy

ma­ją­cy dłu­gość sied­miu ki­lo­me­trów, wy­no­szą­cy sie­dem ki­lo­me­trów


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma wiel­kość (dłu­gość) sied­miu ki­lo­me­trów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiokilowy

po­tocz­nie: sied­mio­ki­lo­gra­mo­wy


Źródła:

SJP.pl

Siedmioklapowy

o li­ściach, owo­cach, to­reb­kach na­sien­nych: po­dzie­lo­ny na sie­dem czę­ści


Źródła:

SJP.pl

Siedmioklasowy

obej­mu­ją­cy sie­dem klas, ma­ją­cy sie­dem klas


Źródła:

SJP.pl

Siedmiokolorowy

ma­ją­cy sie­dem ko­lo­rów (barw); sied­mio­barw­ny


Źródła:

SJP.pl

Siedmiokolumnowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który skła­da się z sied­miu ko­lumn


Źródła:

Wiktionary

Siedmiokomorowy

ma­ją­cy sie­dem komór


Źródła:

SJP.pl

Siedmiokondygnacyjny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma sie­dem kon­dy­gna­cji


Źródła:

Wiktionary

Siedmiokonny

1. o po­jeź­dzie: za­przę­żo­ny w sie­dem koni;
2. o sil­ni­ku: ma­ją­cy moc sied­miu koni me­cha­nicz­nych


Źródła:

SJP.pl

Siedmiokołowy

ma­ją­cy sie­dem kół


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma sie­dem kół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiokropka

bie­dron­ka sied­mio­krop­ka - bie­dron­ka o czer­wo­nych po­kry­wach i sied­miu czar­nych krop­kach, po trzech na każ­dej z dwóch po­kryw i jed­nej u na­sa­dy po­kryw, po­spo­li­ta w Pol­sce; bie­dron­ka sied­mio­krop­ko­wa; boża krów­ka


Źródła:

SJP.pl

Siedmiokropkowy

bie­dron­ka sied­mio­krop­ko­wa - bie­dron­ka o czer­wo­nych po­kry­wach i sied­miu czar­nych krop­kach, po trzech na każ­dej z dwóch po­kryw i jed­nej u na­sa­dy po­kryw, po­spo­li­ta w Pol­sce; bie­dron­ka sied­mio­krop­ka; boża krów­ka


Źródła:

SJP.pl

Siedmiokrotnie

przy­słó­wek

 (1.1) sie­dem razy


Źródła:

Wiktionary

Siedmiokrotność

→ sied­mio­krot­ny


Patrz:siedmiokrotny

Źródła:

SJP.pl

Siedmiokrotny

pow­ta­rza­ją­cy się sie­dem razy


przy­miot­nik

 (1.1) od­by­wa­ją­cy się/pow­ta­rza­ją­cy się sie­dem razy

 (1.2) taki, który osią­gnął/zdo­był/robił coś sie­dem razy

 (1.3) sie­dem razy więk­szy bądź mniej­szy od cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiokroć

przy­słó­wek

 (1.1) przest. dziś książk. sie­dem razy


Źródła:

Wiktionary

Siedmioksiąg

cykl sied­miu ut­wo­rów li­te­rac­kich stwo­rzo­nych przez jed­ne­go au­to­ra i od­po­wied­nio po­wią­za­nych ze sobą te­ma­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Siedmiokącik

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od sied­mio­kąt


Źródła:

Wiktionary

Siedmiokąt

fi­gu­ra ge­o­me­trycz­na wy­cię­ta z pła­szczyz­ny przez ła­ma­ną zam­knię­tą zło­żo­ną z sied­miu od­cin­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. wie­lo­kąt o sied­miu bo­kach;

 (1.2) książk. kształt, forma, po­stać zbli­żo­ne do sied­mio­ką­ta (1.1) lub rzecz, przed­miot tego kształ­tu


Sied­mio­kąt (sied­mio­bok, hep­ta­gon) – wie­lo­kąt o sied­miu bo­kach i sied­miu ką­tach wew­nętrz­nych. Suma miar kątów w do­wol­nym sied­mio­ką­cie wy­no­si 900°.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siedmiokątny

ma­ją­cy sie­dem kątów; hep­ta­go­nal­ny


Źródła:

SJP.pl

Siedmiolatek

chło­piec ma­ją­cy sie­dem lat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) chło­piec ma­ją­cy sie­dem lat

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) zwie­rzę, ro­śli­na lub rzecz ma­ją­ca sie­dem lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lm. od sied­mio­lat­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiolatka

1. dziew­czyn­ka ma­ją­ca 7 lat;
2. po­tocz­nie o sied­mio­let­niej sa­mi­cy zwie­rzę­cia, rza­dziej o ro­śli­nie, przed­mio­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) dziew­czyn­ka ma­ją­ca sie­dem lat

 (1.2) zwie­rzę, rzecz lub ro­śli­na ma­ją­ca sie­dem lat

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D., B. lp. od sied­mio­la­tek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiolatki

dzie­ci róż­nej płci ma­ją­ce po sie­dem lat


Źródła:

SJP.pl

Siedmiolecie

1. siód­ma rocz­ni­ca;
2. okres sied­miu lat


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) siód­ma rocz­ni­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmioletni

1. trwa­ją­cy sie­dem lat; przy­pa­da­ją­cy za sie­dem lat;
2. bę­dą­cy w wieku sied­miu lat, ma­ją­cy sie­dem lat


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem lat

 (1.2) trwa­ją­cy sie­dem lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmioliniowy

ma­ją­cy sie­dem linii


Źródła:

SJP.pl

Siedmiolistkowy

ma­ją­cy sie­dem list­ków


przy­miot­nik

 (1.1) bot. po­sia­da­ją­cy sie­dem list­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiolistny

ma­ją­cy sie­dem liści


Źródła:

SJP.pl

Siedmioliterowy

zło­żo­ny z sied­miu liter


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który skła­da się z sied­miu liter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiolitrowy

ma­ją­cy ob­ję­tość sied­miu li­trów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiolufowy

ma­ją­cy sie­dem luf


Źródła:

SJP.pl

Siedmiomasztowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) żegl. sta­tek ma­ją­cy sie­dem masz­tów


Źródła:

Wiktionary

Siedmiomasztowy

ma­ją­cy sie­dem masz­tów


przy­miot­nik

 (1.1) o ża­glow­cu: ma­ją­cy sie­dem masz­tów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiometrowy

mie­rzą­cy sie­dem me­trów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiomiejscowy

ma­ją­cy sie­dem miejsc


Źródła:

SJP.pl

Siedmiomiesięczny

ma­ją­cy sie­dem mie­się­cy, trwa­ją­cy sie­dem mie­się­cy itp.


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy sie­dem mie­się­cy

 (1.2) bę­dą­cy w wieku sied­miu mie­się­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiomilowy

ma­ją­cy dłu­gość sied­miu mil


Źródła:

SJP.pl

Siedmiominutowy

trwa­ją­cy sie­dem minut


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) trwa­ją­cy sie­dem minut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiomodułowy

zbu­do­wa­ny z sied­miu mo­du­łów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiomorgowy

ma­ją­cy po­wierzch­nię sied­miu mórg


Źródła:

SJP.pl

Siedmionitkowy

ma­ją­cy sie­dem nitek


Źródła:

SJP.pl

Siedmionogi

ma­ją­cy sie­dem nóg


Źródła:

SJP.pl

Siedmionożny

ma­ją­cy sie­dem nóg


Źródła:

SJP.pl

Siedmioodcinkowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu od­cin­ków


Źródła:

SJP.pl

Siedmiooktawowy

ma­ją­cy roz­pię­tość sied­miu oktaw


Źródła:

SJP.pl

Siedmioosiowy

ma­ją­cy sie­dem osi


Źródła:

SJP.pl

Siedmioosobowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić sie­dem osób


przy­miot­nik

 (1.1) przez­na­czo­ny dla sied­miu osób, mo­gą­cy po­mie­ścić sie­dem osób

 (1.2) zło­żo­ny z sied­miu osób, wy­ko­ny­wa­ny przez sie­dem osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmioostrzowy

ma­ją­cy sie­dem par ostrzy


Źródła:

SJP.pl

Siedmiootworowy

ma­ją­cy sie­dem ot­wo­rów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiopak

zgrzew­ka za­wie­ra­ją­ca sie­dem jed­no­stek da­ne­go pro­duk­tu, np. piwa, wody mi­ne­ral­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hand. pacz­ka zbior­cza po sie­dem sztuk to­wa­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiopalczasty

zwy­kle o zwie­rzę­ciu (jego od­nó­żach, koń­czy­nach) lub przed­mio­cie: ma­ją­cy sie­dem pal­ców


Źródła:

SJP.pl

Siedmiopalecznik

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych; sied­mio­pa­łecz­nik


Sied­mio­pa­lecz­nik ("Co­ma­rum") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych ("Ro­sa­ce­ae"). Obej­mu­je w za­leż­no­ści od uję­cia jeden ga­tu­nek (sied­mio­pa­lecz­nik błot­ny "C. pa­lu­stre") lub dwa do pię­ciu ga­tun­ków. Za­li­cza­ny tu w szer­szym uję­ciu "C. sa­le­so­via­num", w węż­szym wy­o­dręb­nia­ny jest w mo­no­ty­po­wy ro­dzaj "Fa­ri­nop­sis".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siedmiopartyjny

skła­da­ją­cy się z sied­miu par­tii


Źródła:

SJP.pl

Siedmiopaskowy

pan­cer­nik sied­mio­pa­sko­wy - ga­tu­nek ssaka z ro­dzi­ny pan­cer­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Siedmiopasmowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu pasm


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma sie­dem pasm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiopałecznik

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych; sied­mio­pa­lecz­nik


Źródła:

SJP.pl

Siedmiopiętrowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu pię­ter


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zło­żo­ny z par­te­ru i sied­miu wyż­szych kon­dy­gna­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiopokojowy

ma­ją­cy sie­dem pokoi


przy­miot­nik

 (1.1) z sied­mio­ma po­ko­ja­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiopolowy

ma­ją­cy sie­dem pól


Źródła:

SJP.pl

Siedmioprocentowy

sta­no­wią­cy sie­dem pro­cent ja­kiejś ca­ło­ści


Źródła:

SJP.pl

Siedmiopręcikowy

1. o kwie­cie: ma­ją­cy sie­dem prę­ci­ków;
2. o ro­śli­nie: ma­ją­cy kwia­ty o sied­miu prę­ci­kach


Źródła:

SJP.pl

Siedmiopunktowy

1. skła­da­ją­cy się z sied­miu punk­tów;
2. ma­ją­cy wy­miar sied­miu punk­tów (np. czcion­ka)


Źródła:

SJP.pl

Siedmiopłaszczyznowy

przy­miot­nik

 (1.1) roz­mie­szczo­ny na sied­miu pła­szczyz­nach


Źródła:

Wiktionary

Siedmiopłatkowy

ma­ją­cy sie­dem płat­ków


Źródła:

SJP.pl

Siedmiopłytowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu płyt


Źródła:

SJP.pl

Siedmioraczek

dziew­czyn­ka wśród sied­mio­racz­ków


Źródła:

SJP.pl

Siedmioraczka

dziew­czyn­ka wśród sied­mio­racz­ków


Źródła:

SJP.pl

Siedmioraczki

sied­mio­ro dzie­ci uro­dzo­nych pod­czas jed­ne­go po­ro­du


Źródła:

SJP.pl

Siedmioraki

wy­stę­pu­ją­cy w sied­miu ro­dza­jach, ga­tun­kach, od­mia­nach itp.


li­czeb­nik wie­lo­ra­ki

 (1.1) do­ty­czą­cy sied­miu typów, ro­dza­jów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiorako

przy­słó­wek

 (1.1) przysł. od przy­miot­ni­ka → sied­mio­ra­ki


Źródła:

Wiktionary

Siedmioramienny

ma­ją­cy sie­dem ra­mion, odnóg itp.


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma sie­dem ra­mion


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmioro

li­czeb­nik zbio­ro­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 7, uży­wa­ny w od­nie­sie­niu do osób róż­nej płci, dzie­ci i mło­dych zwie­rząt oraz do przed­mio­tów o naz­wie wy­stę­pu­ją­cej tylko w licz­bie mno­gie


li­czeb­nik zbio­ro­wy

 (1.1) …od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 7


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiorodzinny

skła­da­ją­cy się z sied­miu ro­dzin


Źródła:

SJP.pl

Siedmiorundowy

trwa­ją­cy sie­dem rund


Źródła:

SJP.pl

Siedmiorzecki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sied­mio­rze­czem, do­ty­czą­cy Sied­mio­rze­cza


Źródła:

Wiktionary

Siedmiorzecze

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. kra­i­na hi­sto­rycz­na w Azji Środ­ko­wej nad gra­ni­cą chiń­ską, obec­nie na­le­żą­cy w więk­szo­ści do Ka­zach­sta­nu, czę­ścio­wo do Kir­gi­sta­nu i Chin;


Sied­mio­rze­cze ( Ceмиpeчьe, Жетісу, Жетисуу) – re­gion hi­sto­rycz­ny w Azji Środ­ko­wej nad gra­ni­cą chiń­ską, za cza­sów Im­pe­rium Ro­syj­skie­go osob­ny obwód ze sto­li­cą w Wier­nym (Ał­ma­ty), obec­nie na­le­żą­cy w więk­szo­ści do Ka­zach­sta­nu, czę­ścio­wo do Kir­gi­sta­nu (wschod­nia po­ło­wa kraju, do­li­na rzeki Talas, po­wiat Bisz­kek) i Chin (uj­gur­ski re­gion au­to­no­micz­ny Sin­ciang).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siedmiosalowy

ma­ją­cy sie­dem sal


Źródła:

SJP.pl

Siedmiosegmentowy

zło­żo­ny z sied­miu seg­men­tów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiosekcyjny

ma­ją­cy sie­dem sek­cji


Źródła:

SJP.pl

Siedmiosesyjny

skła­da­ją­cy się z sied­miu sesji


Źródła:

SJP.pl

Siedmiosezonowy

o se­ria­lu: ma­ją­cy sie­dem se­zo­nów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiosilnikowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który jest wy­po­sa­żo­ny w sie­dem sil­ni­ków


Źródła:

Wiktionary

Siedmioskibowy

zwią­za­ny z sied­mio­ma ski­ba­mi, np. pług sied­mio­ski­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Siedmiostopniowo

przy­słó­wek

 (1.1) w sied­miu eta­pach, fa­zach


Źródła:

Wiktionary

Siedmiostopniowy

1. ma­ją­cy sie­dem stop­ni (w ja­kiejś skali);
2. ma­ją­cy sie­dem stop­ni, eta­pów


przy­miot­nik

 (1.1) skła­da­ją­cy się z sied­miu stop­ni, schod­ków

 (1.2) skła­da­ją­cy się z sied­miu stop­ni, eta­pów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiostopowiec

wiersz skła­da­ją­cy się z sied­miu stóp


Źródła:

SJP.pl

Siedmiostopowy

ma­ją­cy dłu­gość sied­miu stóp


Źródła:

SJP.pl

Siedmiostrefowy

zwią­za­ny z sied­mio­ma stre­fa­mi


Źródła:

SJP.pl

Siedmiostrofowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu strof


Źródła:

SJP.pl

Siedmiostronny

ma­ją­cy sie­dem stron


Źródła:

SJP.pl

Siedmiostrunny

o in­stru­men­tach mu­zycz­nych: ma­ją­cy sie­dem strun; sied­mio­stru­no­wy


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sie­dem strun


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiostrunowy

ma­ją­cy sie­dem strun; sied­mio­strun­ny


Źródła:

SJP.pl

Siedmiostrzałowiec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) re­wol­wer mie­szczą­cy w ma­ga­zyn­ku sie­dem na­bo­jów


Źródła:

Wiktionary

Siedmiostrzałowy

o ręcz­nej broni pal­nej: mie­szczą­cy w ma­ga­zyn­ku mak­sy­mal­nie sie­dem na­bo­jów


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) o broni pal­nej – mie­szczą­cy w ma­ga­zyn­ku sie­dem na­bo­jów

 (1.2) ma­ją­cy sie­dem strzał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiosylabowy

zło­żo­ny z sied­miu sylab (zgło­sek); sied­mioz­gło­sko­wy


przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy sie­dem sylab, skła­da­ją­cy się z sied­miu sylab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmioszpar

ga­tu­nek dra­pież­ne­go re­ki­na


Sied­miosz­par, sied­miosz­par spi­cza­sto­gło­wy ("Hep­tran­chias perlo") – ga­tu­nek dra­pież­nej, agre­syw­nej mor­skiej ryby sze­ściosz­pa­roksz­tałt­nej. W star­szej li­te­ra­tu­rze był opi­sy­wa­ny pod wie­lo­ma naz­wa­mi sy­no­ni­micz­ny­mi. Bio­lo­gia tego ga­tun­ku jest słabo poz­na­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siedmiotaktowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu tak­tów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiotomowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu tomów, za­war­ty w sied­miu to­mach


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) skła­da­ją­cy się z sied­miu tomów, za­war­ty w sied­miu to­mach, wy­da­ny w sied­miu to­mach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiotonowy

wa­żą­cy sie­dem ton


Źródła:

SJP.pl

Siedmiotorowy

ma­ją­cy sie­dem torów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiotygodniowy

ma­ją­cy lub trwa­ją­cy sie­dem ty­god­ni


przy­miot­nik

 (1.1) trwa­ją­cy sie­dem ty­god­ni

 (1.2) bę­dą­cy w wieku sied­miu ty­god­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiotysięcznik

szczyt gór­ski o wy­so­ko­ści po­wy­żej sied­miu ty­się­cy me­trów nad po­zio­mem morza


Źródła:

SJP.pl

Siedmiowarstwowy

przy­miot­nik

 (1.1) li­czą­cy sie­dem warstw, skła­da­ją­cy się z sied­miu warstw


Źródła:

Wiktionary

Siedmiowartościowy

o pier­wiast­ku: za­wie­ra­ją­cy atomy two­rzą­ce sie­dem wią­zań che­micz­nych z in­ny­mi ato­ma­mi


Źródła:

SJP.pl

Siedmiowatowy

ma­ją­cy moc sied­miu watów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiowcy

sekta mu­zuł­mań­ska ut­wo­rzo­na na prze­ło­mie VIII i IX wieku, bę­dą­ca skraj­nym odła­mem szy­i­tów, uz­na­ją­ca linię sied­miu ima­mów i wie­rzą­ca, że ostat­ni imam nie umarł, lecz po­zo­sta­je w ukry­ciu; is­ma­i­li­ci, iz­ma­i­li­ci, isma'ilici


Źródła:

SJP.pl

Siedmiowersowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu wer­sów; sied­mio­wier­szo­wy


Źródła:

SJP.pl

Siedmiowiec

czło­nek sekty isma'ili­tów - odła­mu szy­i­tów uz­na­ją­ce­go linię sied­miu ima­mów; is­ma­i­li­ta, iz­ma­i­li­ta, isma'ilita


Źródła:

SJP.pl

Siedmiowiekowy

trwa­ją­cy sie­dem wie­ków, ma­ją­cy sie­dem wie­ków


Źródła:

SJP.pl

Siedmiowiersz

stro­fa sied­mio­wier­szo­wa lub utwór sied­mio­wier­szo­wy


Źródła:

SJP.pl

Siedmiowierszowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu wier­szy


Źródła:

SJP.pl

Siedmiowodny

w che­mii: za­wie­ra­ją­cy 7 czą­ste­czek wody


Źródła:

SJP.pl

Siedmiowyrazowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu wy­ra­zów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiowęglowy

ma­ją­cy sie­dem ato­mów węgla w czą­stecz­ce


Źródła:

SJP.pl

Siedmiozaworowy

ma­ją­cy sie­dem za­wo­rów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiozdaniowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu zdań


Źródła:

SJP.pl

Siedmiozgłoskowiec

ro­dzaj ut­wo­ru po­e­tyc­kie­go, w któ­rym każdy wers skła­da się z sied­miu zgło­sek


Sied­mioz­gło­sko­wiec – forma wier­szo­wa zło­żo­na z sied­miu sylab.

Sze­reg sied­mio­sy­la­bo­wy, naj­czę­ściej dwu- albo trzy­ak­cen­to­wy, po­ja­wia się na ogół jako sa­mo­dziel­ny wers w wier­szach izo­sy­la­bicz­nych, prze­pla­ta­nych i róż­no­wer­so­wych lub też jako kom­po­nent w dłuż­szych wer­sach sy­la­bicz­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siedmiozgłoskowy

zło­żo­ny z sied­miu zgło­sek (sylab); sied­mio­sy­la­bo­wy


Źródła:

SJP.pl

Siedmioznakowy

skła­da­ją­cy się z sied­miu zna­ków


Źródła:

SJP.pl

Siedmiozębny

ma­ją­cy sie­dem zębów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiozębowy

ma­ją­cy sie­dem zębów


Źródła:

SJP.pl

Siedmiozłotowy

ma­ją­cy war­tość sied­miu zło­tych


Źródła:

SJP.pl

Siedmiołóżkowy

ma­ją­cy sie­dem łóżek


Źródła:

SJP.pl

Siedmiościan

wie­lo­ścian o 7 ścia­nach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geom. wie­lo­ścian o sied­miu ścia­nach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedmiościenny

ma­ją­cy sie­dem ścian


Źródła:

SJP.pl

Siedmioświecowy

ma­ją­cy sie­dem świec


Źródła:

SJP.pl

Siedmiożyłowy

o kablu: ma­ją­cy sie­dem żył


Źródła:

SJP.pl

Siednąć

cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Pod­ha­le, Górny Śląsk. usiąść


Źródła:

Wiktionary

Siedzenie

1. znaj­do­wać się w po­zy­cji sie­dzą­cej;
2. po­tocz­nie: prze­by­wać gdzieś przez jakiś czas (np. w szko­le, na stry­chu);
3. po­tocz­nie: zaj­mo­wać się czymś in­ten­syw­nie;
4. po­tocz­nie: być znaw­cą w czymś (np. sie­dzieć w ubez­pie­cze­niach);
5. po­tocz­nie: prze­by­wać w wię­zie­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sie­dzieć.

 (1.2) miej­sce przez­na­czo­ne do sie­dze­nia (1.1)

 (1.3) eufem. część ciała po­ni­żej ple­cy­e­ców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedzeniowy

przy­miot­nik od: sie­dze­nie


Źródła:

SJP.pl

Siedziba

1. miej­sce, gdzie ktoś miesz­ka lub stale prze­by­wa;
2. miej­sce, gdzie znaj­du­je się jakaś in­sty­tu­cja


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. lub podn. miej­sce, w któ­rym ktoś miesz­ka lub dłu­żej prze­by­wa

 (1.2) miej­sce, w któ­rym znaj­du­je się jakaś in­sty­tu­cja, firma, or­ga­ni­za­cja


Sie­dzi­ba – we­dług pol­skie­go Ko­dek­su cy­wil­ne­go sie­dzi­bą osoby praw­nej jest miej­sco­wość, w któ­rej ma sie­dzi­bę organ za­rzą­dza­ją­cy tą osobą praw­ną. Usta­wa lub opar­ty na niej sta­tut mogą za­wie­rać od­mien­ne po­sta­no­wie­nia.

Po­ję­cie sie­dzi­by osoby praw­nej umie­szczo­ne zo­sta­ło w art. 41 kc.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siedzieć

1. znaj­do­wać się w po­zy­cji sie­dzą­cej;
2. po­tocz­nie: prze­by­wać gdzieś przez jakiś czas (np. w szko­le, na stry­chu);
3. po­tocz­nie: zaj­mo­wać się czymś in­ten­syw­nie;
4. po­tocz­nie: być znaw­cą w czymś (np. sie­dzieć w ubez­pie­cze­niach);
5. po­tocz­nie: prze­by­wać w wię­zie­niu


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) spo­czy­wać na krze­śle, ka­na­pie, ławie itp. tak, by cię­żar ciała spo­czy­wał na po­ślad­kach

 (1.2) pot. prze­by­wać w ja­kimś miej­scu

 (1.3) pot. być aresz­to­wa­nym, po­zba­wio­nym wol­no­ści

 (1.4) pot. zaj­mo­wać się czymś

 (1.5) gw-pl|Bu­ko­wi­na. miesz­kać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedzisko

1. sie­dze­nie, to na czym się sie­dzi;
2. sie­dzi­ba, miej­sce za­miesz­ka­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ta część mebla, na któ­rej sie­dzi się


Sie­dzi­sko – mebel przez­na­czo­ny do sie­dze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siedziskowy

→ sie­dzi­sko


Patrz:siedzisko

Źródła:

SJP.pl

Siedzonko

zdrob­nie­nie od: sie­dze­nie; po­tocz­nie: wy­god­ne, przy­tul­ne miej­sce do sie­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Siedzuniowate

o ce­chach sie­dzu­nio­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Sie­dzu­nio­wa­te ("Spa­ras­si­da­ce­ae" Her­ter) – ro­dzi­na grzy­bów z rzędu żag­wiow­ców ("Po­ly­po­ra­les").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siedzuniowaty

o ce­chach sie­dzu­nio­wa­tych (ro­dzi­na grzy­bów)


Źródła:

SJP.pl

Siedzuń

ro­dzaj grzy­bów z rzędu żag­wiow­ców


Źródła:

SJP.pl

Siedzów

Sie­dzów – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ot­woc­kim, w gmi­nie So­bie­nie-Je­zio­ry.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii Matki Bożej Bo­les­nej w Ma­riań­skim Po­rze­czu.

Wieś szla­chec­ka Sie­dze­wo po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie czer­skim ziemi czer­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sied­lec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Siedzący

1. taki, który wy­ma­ga sie­dze­nia (np. sie­dzą­ca praca) lub pod­czas któ­re­go się długo sie­dzi (np. sie­dzą­cy tryb życia);
2. taki, który służy do sie­dze­nia (np. miej­sce sie­dzą­ce)


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który wy­ma­ga sie­dze­nia

 (1.2) słu­żą­cy do sie­dze­nia

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) ims. od sie­dzieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siedź

huba siedź - ga­tu­nek grzy­ba z ro­dzi­ny fla­gow­co­wa­tych lub żag­wio­wa­tych, z rzędu żag­wiow­ców, ob­ję­ty ści­słą ochro­ną w Pol­sce; huba ga­łę­zi­sta, ża­giew ga­łę­zi­sta, ża­giew krza­czy­sta, ża­giew cy­ko­rioksz­tałt­na, wie­lo­głów­ka list­ko­wa­ta


Źródła:

SJP.pl

Siegfried

imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Sieja

ryba z po­dro­dzi­ny o tej samej naz­wie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­re­go­nus|ref=tak., sre­brzy­sta, przy­brzeż­na ryba bał­tyc­ka ży­ją­ca rów­nież w niek­tó­rych je­zio­rach;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siejak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siejakowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siejba

okres sia­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) roz­sie­wa­nie ziar­na

 (1.2) okres siewu

 (1.3) ziar­no rzu­ca­ne pod­czas za­sie­wu


Siej­ba – część wsi Czar­nów­ka w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie gi­życ­kim, w gmi­nie Wyd­mi­ny.

W la­tach 1975–1998 Siej­ba ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa su­wal­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siejbiarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzad. siew­ca


Źródła:

Wiktionary

Siejbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. sia­nie ziar­na


Źródła:

Wiktionary

Siejbić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) rzad. roz­sie­wać ziar­no

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny siej­bić się (dk. brak)

 (2.1) rzad. roz­sie­wać się


Źródła:

Wiktionary

Sieje

1. rzu­cać ziar­no w glebę;
2. roz­sy­py­wać coś ce­lo­wo;
3. gubić, trwo­nić;
4. roz­po­wszech­niać, sze­rzyć;
5. prze­pu­szczać przez sito; prze­sie­wać


Sieje (nazwa obocz­na: Osied­le Sieje) – część Kielc, nieg­dyś wieś w nie­ist­nie­ją­cej już gmi­nie Dą­bro­wa, ob­szar po­prze­my­sło­wy.

W za­bu­do­wie do­mi­nu­ją ni­skie bloki ko­mu­nal­ne „Kie­lec­kie­go To­wa­rzy­stwa Bu­dow­nict­wa Spo­łecz­ne­go” (KTBS) oraz bu­dyn­ki jed­no­ro­dzin­ne o ni­skiej in­ten­syw­no­ści, z usłu­ga­mi pod­sta­wo­wy­mi. Od stro­ny pół­noc­nej Sieje są­sia­du­ją z dużym kom­plek­sem le­śnym. Sieje liczą ok. 1,5 tys. miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siejewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siejka

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siejny

przy­miot­nik

 (1.1) przest. roln. ogrod. zwią­za­ny z sie­wem, za­sie­wa­mi


Źródła:

Wiktionary

Siejowate

po­dro­dzi­na ryb ło­so­sio­wa­tych; głą­bie­lo­wa­te


Sie­jo­wa­te, głą­bie­lo­wa­te (Co­re­go­ni­nae) – po­dro­dzi­na ryb ło­so­sio­wa­tych (Sal­mo­ni­dae) kla­sy­fi­ko­wa­na też jako odręb­na ro­dzi­na "Co­re­go­ni­dae".

Po­dro­dzi­na sie­jo­wa­tych obej­mu­je wiele ga­tun­ków, pod­ga­tun­ków i ras eko­lo­gicz­nych o nie­jed­noz­nacz­nej po­zy­cji tak­so­no­micz­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siejowaty

o ce­chach sie­jo­wa­tych (po­dro­dzi­na ryb)


Źródła:

SJP.pl

Siejowy

→ sieja


Patrz:sieja

Źródła:

SJP.pl

Siek

naz­wi­sko


Siek – gmina w Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Szlez­wik-Holsz­tyn, w po­wie­cie Stor­marn, sie­dzi­ba urzę­du Siek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siekacz

1. jeden z zębów przed­nich;
2. nóż przez­na­czo­ny do sie­ka­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) sto­mat. anat. przed­ni ząb słu­żą­cy do od­gry­za­nia kęsów po­kar­mu


Sie­kacz ( dens in­ci­si­vus, l. mn. den­tes in­ci­si­vi) – jeden z zębów cha­rak­te­ry­stycz­nych dla uzę­bie­nia he­te­ro­don­tycz­ne­go. Jest zębem jed­no­ko­rze­nio­wym o ko­ro­nie jedno-, dwu- lub trój­guz­ko­wej. Sie­ka­cze znaj­du­ją się w przed­nim od­cin­ku szczę­ki (lub na kości sie­ka­czo­wej) bądź żu­chwy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siekanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sie­kać.


Źródła:

Wiktionary

Siekaniec

drob­no po­cię­ty drut oło­wia­ny uży­wa­ny za­miast śrutu, a także mie­sza­ni­na ka­mie­ni, szkła, gwoź­dzi, gru­be­go śrutu, ka­wał­ków me­ta­lu sto­so­wa­na jako po­ci­ski ar­ty­le­ryj­skie


Źródła:

SJP.pl

Siekanina

1. coś co zo­sta­ło po­cię­te na drob­ne ka­wał­ki, po­sie­ka­ne;
2. po­tra­wa z sie­ka­ne­go mięsa;
3. bi­ja­ty­ka z uży­ciem broni bia­łej


Źródła:

SJP.pl

Siekaninka

zdrob­nie­nie od: sie­ka­ni­na


Źródła:

SJP.pl

Siekanka

po­tra­wa przy­go­to­wa­na z bar­dzo drob­no po­sie­ka­nych lub zmie­lo­nych pro­duk­tów


Źródła:

SJP.pl

Siekany

sie­ka­ne kot­le­ty, sie­ka­na pie­czeń - kot­le­ty, pie­czeń zro­bio­ne z po­sie­ka­ne­go mięsa


Sie­ka­ny (lit. "Se­ko­nys") – wieś na Lit­wie, w okrę­gu uciań­skim, w re­jo­nie igna­liń­skim, w gmi­nie Wiel­ka Wieś.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siekać

ciąć coś na drob­ne ka­wał­ki


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) kulin. drob­no kroić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siekański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siekiera

1. na­rzę­dzie ręcz­ne słu­żą­ce do rą­ba­nia;
2. po­tocz­nie o bar­dzo moc­nej kawie, her­ba­cie, rza­dziej o pa­pie­ro­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ręcz­ne na­rzę­dzie do obrób­ki drew­na, skła­da­ją­ce się ze sta­lo­we­go obu­cha w kształ­cie klina oraz osa­dzo­ne­go w nim drew­nia­ne­go sty­li­ska

 (1.2) pot. coś aż odu­rza­ją­ce­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siekierczyn

1. wieś w Pol­sce;
2. wieś na Ukra­i­nie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siekierczyński

przy­miot­nik od: Sie­kier­czyn


Źródła:

SJP.pl

Siekiereczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: sie­kier­ka

 (1.2) mała sie­kier­ka


Źródła:

Wiktionary

Siekierezada

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) neol. książk. cięż­ka praca przy wy­rę­bie

 (1.2) neol. książk. praca sie­kie­rą


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siekierka

zdrob­nie­nie od: sie­kie­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od sie­kie­ra

 (1.2) mała lub lekka sie­kie­ra

 (1.3) icht. pot. ryba z ga­tun­ku ró­żan­ka po­spo­li­ta (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Rho­de­us se­ri­ce­us|ref=tak.)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siekierki

zdrob­nie­nie od: sie­kie­ra


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siekierkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem małą sie­kie­rę


Źródła:

SJP.pl

Siekierkowski

przy­miot­nik od: Sie­kier­ki (dziel­ni­ca War­sza­wy)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sie­kier­ka­mi, do­ty­czą­cy Sie­kie­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siekierkowy

→ sie­kier­ka, np. sie­kier­ko­wy kształt


Źródła:

SJP.pl

Siekiernica

ro­śli­na z ro­dzi­ny mo­tyl­ko­wa­tych


Sie­kier­ni­ca ("He­dy­sa­rum" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych. Obej­mu­je ok. 220 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one głów­nie w cen­tral­nej i za­chod­niej Azji, poza tym w Ame­ry­ce Pół­noc­nej, pół­noc­nej Afry­ce i Eu­ro­pie, zwła­szcza po­łud­nio­wej. We flo­rze Pol­ski wy­stę­pu­je tylko jeden ga­tu­nek – sie­kier­ni­ca gór­ska ("He­dy­sa­rum he­dy­sa­ro­i­des").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siekiernik

1. osoba wal­czą­ca sie­kie­rą;
2. daw­niej:
a) rze­mieśl­nik wy­ra­bia­ją­cy sie­kie­ry;
b) osoba pra­cu­ją­ca sie­kie­rą


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. ktoś, kto pra­cu­je sie­kie­rą

 (1.2) przest. ktoś, kto wy­ra­bia sie­kie­ry

 (1.3) hist. żoł­nierz uz­bro­jo­ny w sie­kie­rę (topór)

 (1.4) hist. ukra­iń­ski chłop, uczest­nik mor­dów na Po­la­kach na Wo­ły­niu w la­tach czter­dzie­stych XX w., za­bi­ja­ją­cy sie­kie­rą, nożem, wi­dła­mi

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) miej­sce lub uchwyt, na któ­rym wie­sza się sie­kie­rę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siekieromłot

na­rzę­dzie peł­nią­ce jed­no­cze­śnie funk­cje sie­kie­ry i młota


Sie­kie­ro­młot – na­rzę­dzie peł­nią­ce jed­no­cze­śnie funk­cje sie­kie­ry i młota.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siekieropodobny

przy­po­mi­na­ją­cy wy­glą­dem sie­kie­rę; sie­kier­ko­po­dob­ny


Źródła:

SJP.pl

Siekierowice

Sie­kie­ro­wi­ce (niem. "Schic­ker­witz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ole­śnic­kim, w gmi­nie Do­bro­szy­ce.


Źródła:

Wikipedia

Siekierowy

→ sie­kie­ra


Patrz:siekiera

Źródła:

SJP.pl

Siekierski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siekierzyce

Sie­kie­rzy­ce (niem. "Sec­ker­witz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ja­wor­skim, w gmi­nie Mści­wo­jów.

Sie­kie­rzy­ce leżą na Rów­ni­nie Ja­wo­ra, 4 ki­lo­me­try na po­łud­nio­wy wschód od Ja­wo­ra, na wy­so­ko­ści 210 m n.p.m.

W miej­sco­wo­ści jest przy­sta­nek ko­le­jo­wy Sie­kie­rzy­ce.


Źródła:

Wikipedia

Siekierzysko

1. zgru­bie­nie od: sie­kie­ra;
2. trzo­nek, na któ­rym osa­dzo­na jest sie­kie­ra


Źródła:

SJP.pl

Sieklucki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sieklówka

wieś w Pol­sce


Sie­klów­ka (nazwa hi­sto­rycz­na: Sie­klów­ka Dolna, Sie­klów­ka Górna) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­siel­skim, w gmi­nie Ko­ła­czy­ce. Ma sta­tus so­łect­wa.

Do 1991 była po­dzie­lo­na na Sie­klów­kę Dolną i Sie­klów­kę Górną. Po­dział ów zwią­za­ny był z za­miesz­ka­mi re­li­gij­ny­mi i miał na­stą­pić w XVI wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieknąć

po­tocz­nie: zadać cios bro­nią siecz­ną lub czymś ostrym


Źródła:

SJP.pl

Siekówko

Zo­bacz też: Sie­ko­wo.

Sie­ków­ko (pol. hist. "Sie­ko­wo Małe") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie wolsz­tyń­skim, w gmi­nie Prze­męt. Na za­chód od wsi prze­pły­wa Po­łud­nio­wy Kanał Obry.


Źródła:

Wikipedia

Sielaneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: sie­lan­ka


Źródła:

Wiktionary

Sielanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. (dziś gwara.) miesz­ka­niec sioła, tj. wsi


Źródła:

Wiktionary

Sielanka

idyl­la;
1. spo­koj­ne i bez­tro­skie życie;
2. oto­cze­nie umoż­li­wia­ją­ce takie życie;
3. utwór li­te­rac­ki przed­sta­wia­ją­cy zbyt ide­al­ny obraz życia wiej­skie­go; bu­ko­li­ka, eklo­ga, sko­to­pa­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stan szczę­ścia, idyl­la, po­god­ne, spo­koj­ne życie

 (1.2) liter. utwór po­e­tyc­ki ide­a­li­zu­ją­cy życie wiej­skie;

 (1.3) stpol. wie­śniacz­ka

 (1.4) daw. kulin. po­tra­wa z le­gu­mi­ny i żół­tek


Na tę stro­nę wska­zu­je „Idyl­la”. Zo­bacz też: Idyl­la (gra­fi­ka).

Ta stro­na do­ty­czy li­te­ra­tu­ry. Zo­bacz też: inne zna­cze­nia.

Sie­lan­ka (bu­ko­li­ka, idyl­la, eklo­ga, sko­to­pa­ska, pa­ster­ka) – ga­tu­nek li­te­rac­ki, utwór po­e­tyc­ki, przed­sta­wia­ją­cy w spo­sób wy­i­de­a­li­zo­wa­ny uroki życia wiej­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sielankopisarstwo

1. twór­czość sie­lan­ko­pi­sa­rza;
2. pi­sa­nie sie­la­nek


Źródła:

SJP.pl

Sielankopisarz

pi­sarz, poeta two­rzą­cy sie­lan­ki


Źródła:

SJP.pl

Sielankowo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób sie­lan­ko­wy, bez­tro­sko


Źródła:

Wiktionary

Sielankowość

→ sie­lan­ko­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co sie­lan­ko­we


Patrz:sielankowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sielankowy

1. odz­na­cza­ją­cy się po­go­dą, spo­ko­jem; siel­ski;
2. do­ty­czą­cy sie­lan­ki li­te­rac­kiej


przy­miot­nik

 (1.1) pełen spo­ko­ju, po­go­dy, bez­tro­ski

 (1.2) liter. do­ty­czą­cy sie­lan­ki li­te­rac­kiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sielatycki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sielawa

ryba z po­dro­dzi­ny siei


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­re­go­nus al­bu­la|ref=tak., ga­tu­nek ryby ło­so­sioksz­tałt­nej z ro­dzi­ny ło­so­sio­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sielawka

mała sie­la­wa


Źródła:

SJP.pl

Sielawkowy

przy­miot­nik od: sie­law­ka


Źródła:

SJP.pl

Sielawowy

przy­miot­nik od: sie­la­wa


Źródła:

SJP.pl

Sielce

1. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
2. część War­sza­wy;
3. wieś na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. wieś w Rosji, w ob­wo­dzie ria­zań­skim, nad Oką, miej­sce w któ­rym w 1943 sfor­mo­wa­no 1 Dy­wiz­ję Pie­cho­ty;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sielec

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sielecki

przy­miot­nik od: Siel­ce


Źródła:

SJP.pl

Sielice

Sie­li­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie so­cha­czew­skim, w gmi­nie So­cha­czew. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś szla­chec­ka "Si­li­ce" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie so­cha­czew­skim ziemi so­cha­czew­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sielicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sielinko

Zo­bacz też: Sie­lin­ko w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Sie­lin­ko – osada w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie no­wo­to­my­skim, w gmi­nie Opa­le­ni­ca.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sielnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sielnie

przy­słó­wek

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. ogrom­nie, bar­dzo


Źródła:

Wiktionary

Sielny

→ sioło


przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie. duży, tęgi, do­brze wy­glą­da­ją­cy


Patrz:sioło

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sielski

do­ty­czą­cy wsi; sie­lan­ko­wy, bu­ko­licz­ny, idyl­licz­ny


Siel­ski, Siel­ski Potok – potok, prawy do­pływ Graj­car­ka o dłu­go­ści 7,17 km.

Potok pły­nie w Be­ski­dzie Są­dec­kim, w Pa­śmie Ra­dzie­jo­wej. Jego górny bieg to potok Krę­piar­ka pow­sta­ją­cy w do­lin­ce wcio­so­wej u po­łud­nio­wych pod­nó­ży szczy­tów Mała Pre­hy­ba i Pre­hy­ba.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sielskość

→ siel­ski


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest siel­skie


Patrz:sielski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siema

forma po­wi­ta­nia lub po­że­gna­nia uży­wa­na w sy­tu­a­cjach nie­o­fi­cjal­nych; siem­ka, sie­masz, sie­ma­no, sie­man­ko, sie­ma­necz­ko, cześć, hej, heja, hejka, ser­wus


wy­krzy­knik

 (1.1) slang. forma po­wi­ta­nia

 (1.2) slang. forma po­że­gna­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemacie

forma po­wi­ta­nia lub po­że­gna­nia uży­wa­na w sy­tu­a­cjach nie­o­fi­cjal­nych, kie­ro­wa­na do wię­cej niż jed­nej osoby; jak się macie


Źródła:

SJP.pl

Siemak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siemaneczko

forma po­wi­ta­nia lub po­że­gna­nia uży­wa­na w sy­tu­a­cjach nie­o­fi­cjal­nych; siem­ka, sie­masz, sie­ma­no, sie­man­ko, siema, cześć, hej, heja, hejka, ser­wus


wy­krzy­knik

 (1.1) slang. forma po­wi­ta­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemanko

forma po­wi­ta­nia lub po­że­gna­nia uży­wa­na w sy­tu­a­cjach nie­o­fi­cjal­nych; siem­ka, sie­masz, sie­ma­no, siema, sie­ma­necz­ko, cześć, hej, heja, hejka, ser­wus


wy­krzy­knik

 (1.1) slang. forma po­wi­ta­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemano

forma po­wi­ta­nia lub po­że­gna­nia uży­wa­na w sy­tu­a­cjach nie­o­fi­cjal­nych; siem­ka, sie­masz, siema, sie­man­ko, sie­ma­necz­ko, cześć, hej, heja, hejka, ser­wus


wy­krzy­knik

 (1.1) slang. forma po­wi­ta­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemasz

forma po­wi­ta­nia lub po­że­gna­nia uży­wa­na w sy­tu­a­cjach nie­o­fi­cjal­nych; siem­ka, siema, sie­ma­no, sie­man­ko, sie­ma­necz­ko, cześć, hej, heja, hejka, ser­wus


wy­krzy­knik

 (1.1) slang. forma po­wi­ta­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemaszkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siemaszko

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemaszkowa

żona Sie­masz­ki


Źródła:

SJP.pl

Siembida

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siemczyn

Siem­czyn – osada w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie py­rzyc­kim, w gmi­nie Ko­zie­li­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Siemek

1. naz­wi­sko;
2. zdrob­nie­nie od: Sie­mi­sław, Sie­mi­rad, Sie­mo­mysł, Sie­mo­wit (rzad­kie imio­na mę­skie)


Źródła:

SJP.pl

Siemens

[czy­taj: z-imens] jed­nost­ka prze­wod­no­ści elek­trycz­nej, od­wrot­ność oma; si­mens


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. fiz. elektr. zob. si­mens.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) urzą­dze­nie marki Sie­mens


Sie­mens (wy­mo­wa:, ofi­cjal­nie Sie­mens AG, zapis sty­li­zo­wa­ny SIEMENS) – nie­miec­ki kon­cern z bran­ży ener­ge­tycz­nej, elek­tro­tech­nicz­nej i te­le­ko­mu­ni­ka­cyj­nej. Głów­ne sie­dzi­by przed­się­bior­stwa znaj­du­ją się w Mo­na­chium i w Ber­li­nie. Sie­mens AG no­to­wa­na jest na Frank­furc­kiej Gieł­dzie Pa­pie­rów War­to­ścio­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siemga

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rzad. icht. łosoś eu­ro­pej­ski


Źródła:

Wiktionary

Siemianice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Siemianowice

wieś w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. do 1923 roku sa­mo­dziel­na wieś na Gór­nym Ślą­sku

 (1.2) geogr. sy­no­nim dla Sie­mia­no­wic Ślą­skich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemianowicki

przy­miot­nik od: Sie­mia­no­wi­ce Ślą­skie


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Sie­mia­no­wic, zwią­za­ny z Sie­mia­no­wi­ca­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemianowiczanin

miesz­ka­niec Sie­mia­no­wic Ślą­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Sie­mia­no­wic Ślą­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemianowiczanka

miesz­kan­ka Sie­mia­no­wic Ślą­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Sie­mia­no­wic Ślą­skich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemianowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Siemianowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemiany

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemianów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Siemianówka

1. wieś w Pol­sce;
2. zbior­nik wodny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemiatycki

przy­miot­nik od: Sie­mia­ty­cze


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sie­mia­ty­cza­mi, do­ty­czą­cy Sie­mia­tycz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemiatyczanin

miesz­ka­niec Sie­mia­tycz


Źródła:

SJP.pl

Siemiatyczanka

miesz­kan­ka Sie­mia­tycz


Źródła:

SJP.pl

Siemiatycze

mia­sto w Pol­sce


Sie­mia­ty­cze – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, sie­dzi­ba po­wia­tu sie­mia­tyc­kie­go i gminy wiej­skiej Sie­mia­ty­cze. Leży na Wy­so­czyź­nie Dro­hi­czyń­skiej, nad rzeką Ka­mian­ką.

We­dług da­nych GUS z 1 stycz­nia 2024 roku Sie­mia­ty­cze li­czy­ły 13 391 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemidarżno

Sie­mi­darż­no (niem. "Zim­dar­se") – wieś w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w gmi­nie Trze­bia­tów.

We­dług da­nych z 28 lu­te­go 2009 wieś miała 106 miesz­kań­ców.

Wieś zo­sta­ła włą­czo­na do Pol­ski w 1945, jej do­tych­cza­so­wych miesz­kań­ców wy­sied­lo­no do Nie­miec. W la­tach 1946–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Siemiechów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Siemieniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siemieniakowszczyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. przy­sió­łek wsi Pa­sie­ki w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w gmi­nie Na­rew­ka;


Sie­mie­nia­kow­szczyz­na – przy­sió­łek wsi Pa­sie­ki w Pol­sce, po­ło­żo­ny w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie haj­now­skim, w gmi­nie Na­rew­ka.

W la­tach 1975–1998 przy­sió­łek ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­żał do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

22 wrze­śnia 1941 hit­le­row­cy wy­sied­li­li miesz­kań­ców do m. Ba­jo­ry, zra­bo­wa­li in­wen­tarz żywy i mart­wy, a wieś zrów­na­li z zie­mią.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siemienice

Sie­mie­ni­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie kut­now­skim, w gmi­nie Krzy­ża­nów.

Pry­wat­na wieś szla­chec­ka "Sie­mie­ni­ce Wiel­ki"e po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie or­łow­skim wo­je­wództ­wa łę­czyc­kie­go. Od po­cząt­ku XVII w. na­le­ża­ła do kasz­te­la­na go­styń­skie­go Jana Sza­mow­skie­go oraz jego brata ro­dzo­ne­go Bar­to­sza.


Źródła:

Wikipedia

Siemieniec

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siemieniecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siemieniewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siemieniotka

tra­dy­cyj­na ślą­ska zupa wi­gi­lij­na przy­go­to­wy­wa­na na bazie na­sion ko­no­pi


Sie­mie­niot­ka (także: "ko­no­pion­ka", "sie­mie­niec", "sie­mie­niat­ka", "sie­miot­ka", "sie­mion­ka", "sie­mian­ka", "sie­mie­niu­cha", "ko­no­piot­ka", "ko­no­pian­ka") – zupa z na­sion (sie­mie­nia) ko­no­pi. Na Ślą­sku, w Ma­ło­pol­sce i Wiel­ko­pol­sce tra­dy­cyj­nie spo­ży­wa­na w wi­gi­lię Bo­że­go Na­ro­dze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemieniuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siemień

1. wieś w Pol­sce;
2. staw w Pol­sce


Sie­mień – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie par­czew­skim, w gmi­nie Sie­mień. Leży przy uj­ściu Pi­wo­nii do Ty­śmie­ni­cy.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie lu­bel­skim wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Miej­sco­wość jest so­łect­wem sie­dzi­bą gminy Sie­mień oraz rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii Prze­mie­nie­nia Pań­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 590 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemieńczuk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siemieński

zwią­za­ny z Sie­mie­niem


Źródła:

SJP.pl

Siemiginowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siemiodrog

sta­ro­pol­skie imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Siemirad

imię mę­skie


Sie­mi­rad — sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Siemo(i)-" (psł. "*sěmьja" ma m.in. zna­cze­nia "ro­dzi­na, ród; cze­ladź, służ­ba, włas­ność") i "-rad" ("cie­szyć się"), mó­wią­ce o ra­do­ści skie­ro­wa­nej do ob­da­rzo­ne­go imie­niem.

Sie­mi­rad imie­ni­ny ob­cho­dzi 1 lu­te­go i 7 grud­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemiradostwo

Sie­mi­rad z żoną; Sie­mi­ra­do­wie


Źródła:

SJP.pl

Siemiradowie

Sie­mi­rad z żoną; Sie­mi­ra­do­stwo


Źródła:

SJP.pl

Siemiradowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Sie­mi­ra­da lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Siemiradzki

naz­wi­sko, m.in. Hen­ryk Sie­mi­radz­ki, pol­ski ma­larz, przed­sta­wi­ciel aka­de­miz­mu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemirowice

Sie­mi­ro­wi­ce (do­dat­ko­wa nazwa w j. ka­szub. Szem­rej­ce) – wieś na pół­noc­no-za­chod­nim skra­ju Po­je­zie­rza Ka­szub­skie­go w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie lę­bor­skim, w gmi­nie Ce­wi­ce.

Na te­re­nie wsi ut­wo­rzo­no so­łect­wo "Sie­mi­ro­wi­ce" i wy­o­dręb­nio­no osied­le "Osied­le Na Skar­pie".


Źródła:

Wikipedia

Siemisław

imię mę­skie


Sie­mi­sław, Sie­mo­sław – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, zło­żo­ne z czło­nów "Siemo(i)-" (psł. "*sěmьja" ma m.in. zna­cze­nia „ro­dzi­na, ród; cze­ladź, służ­ba, włas­ność”) i "-sław" („sława”). Imię to wy­ra­ża ży­cze­nie sławy w prze­strze­ni ro­dzin­nej.

Przez pe­wien okres imię to było błęd­nie od­czy­ty­wa­ne jako "Zie­mo­sław" lub "Zie­mi­sław".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemisława

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Siemisławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Sie­mi­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Siemisławostwo

Sie­mi­sław z żoną; Sie­mi­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Siemisławowie

Sie­mi­sław z żoną; Sie­mi­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Siemisławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Sie­mi­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Siemiątkowo

1. wieś w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostro­łęc­kim;
2. wieś w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie żu­ro­miń­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemiątkowski

przy­miot­nik od: Sie­miąt­ki, Sie­miąt­ko­wo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemię

na­sio­no ro­ślin ole­i­stych uży­wa­ne jako po­karm dla zwie­rząt albo prze­ra­bia­ne na olej o róż­nym za­sto­so­wa­niu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­sio­na ro­ślin ole­i­stych (lnu, rze­pa­ku, ko­no­pi), zwy­kle uży­wa­ne jako po­karm dla zwie­rząt, prze­ra­bia­ne na olej lub spo­ży­wa­ne w ce­lach lecz­ni­czych

 (1.2) daw. każde ziar­no na­sien­ne, przez­na­czo­ne do siewu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemięrzyce

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim;


Sie­mię­rzy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, w gmi­nie Kro­czy­ce.

Wieś kró­lew­ska "Sie­mie­rzy­ce" po­ło­żo­na była w po­wie­cie le­low­skim, wcho­dzi­ła w skład klu­cza wsi, sta­no­wią­ce­go upo­sa­że­nie wo­je­wo­dów kra­kow­skich. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siemiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemka

forma po­wi­ta­nia lub po­że­gna­nia uży­wa­na w sy­tu­a­cjach nie­o­fi­cjal­nych; siema, sie­masz, sie­ma­no, sie­man­ko, sie­ma­necz­ko, cześć, hej, heja, hejka, ser­wus


wy­krzy­knik

 (1.1) slang. po­wi­ta­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siemkowice

wieś w Pol­sce


Siem­ko­wi­ce ("Sie­mi­ko­wi­ce") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­ję­czań­skim, w gmi­nie Siem­ko­wi­ce.

W jej po­bli­żu znaj­du­je się sta­cja ko­le­jo­wa Cho­rzew Siem­ko­wi­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemkowicki

przy­miot­nik od: Siem­ko­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Siemnice

Siem­ni­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Ra­cha­nie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa za­moj­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Ra­cha­nie. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 371 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Siemomysł

sta­ro­pol­skie imię mę­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siemonia

wieś w Pol­sce


Sie­mo­nia – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie bę­dziń­skim, w gmi­nie Bo­brow­ni­ki.

W la­tach 1954–1961 wieś była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Sie­mo­nia, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Są­czów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siemoniak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siemowit

imię ksią­żąt pol­skich


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siemowitowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Sie­mo­wi­ta lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Siemowo

Sie­mo­wo – wieś w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie go­styń­skim, w gmi­nie miej­sko-wiej­skiej Go­styń.


Źródła:

Wikipedia

Siemyski

przy­miot­nik od: Sie­myśl


Źródła:

SJP.pl

Siemysłów

Sie­my­słów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie opol­skim, w po­wie­cie na­my­słow­skim, w gmi­nie Do­ma­szo­wi­ce.

W la­tach 1945–1954 sie­dzi­ba gminy Sie­my­słów. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa opol­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Siemyśl

wieś w Pol­sce


Sie­myśl (niem. "Simötzel") – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ło­brze­skim, w gmi­nie Sie­myśl. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Sie­myśl.

We­dług da­nych z 31 grud­nia 2024 roku Sie­myśl miał 1 006 miesz­kań­ców


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siena

[czy­taj: sjena] model sa­mo­cho­du marki Fiat


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mot. sa­mo­chód marki Fiat;


Siena – mia­sto i gmina we Wło­szech, w To­ska­nii, w pro­win­cji Siena. Ważne cen­trum tu­ry­stycz­ne. We­dług da­nych na 30 czerw­ca 2016 gminę za­miesz­ki­wa­ły 53 853 osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sienenka

[czy­taj: sje­nen­ka] miesz­kan­ka Sieny (mia­sta we Wło­szech)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geogr. miesz­kan­ka mia­sta Sieny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sieneńczyk

[czy­taj: sje­neń­czyk] miesz­ka­niec Sieny (mia­sta we Wło­szech)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) współ­czes­ny miesz­ka­niec mia­sta Sieny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sieneński

1. [czy­taj: sje­neń­ski] przy­miot­nik od: Siena (mia­sto we Wło­szech);
2. przy­miot­nik od: Sien­no (nazwa kilku pol­skich wsi)


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do Sieny, zwią­za­ny ze Sieną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sieniawa

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
3. wieś na Ukra­i­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie prze­wor­skim;


Sie­nia­wa – mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie prze­wor­skim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Sie­nia­wa. Po­ło­żo­ne w Do­li­nie Dol­ne­go Sanu, w po­łud­nio­wej czę­ści Kot­li­ny San­do­mier­skiej, w hi­sto­rycz­nej ziemi prze­my­skiej. W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa prze­my­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sieniawianin

1. miesz­ka­niec Sie­nia­wy (mia­sta w Pol­sce);
2. miesz­ka­niec Sie­nia­wy Żar­skiej (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sieniawianka

1. miesz­kan­ka Sie­nia­wy (mia­sta w Pol­sce);
2. miesz­kan­ka Sie­nia­wy Żar­skiej (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sieniawka

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sieniawski

przy­miot­nik od: Sie­nia­wa


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sie­nia­wą, do­ty­czą­cy Sie­nia­wy


Sie­niaw­ski (Sy­niew­ski) – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Le­li­wa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sienice

Sie­ni­ce (niem. "Se­nitz") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie dzier­żo­niow­skim, w gmi­nie Ła­giew­ni­ki.


Źródła:

Wikipedia

Sienicki

naz­wi­sko


Osoby o naz­wi­sku "Sie­nic­ki":


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieniczno

Sie­nicz­no – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie ol­ku­skim, w gmi­nie Ol­kusz. Leży przy dro­dze kra­jo­wej 94 i dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 773.


Źródła:

Wikipedia

Sieniewice

Sie­nie­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie sie­mia­tyc­kim, w gmi­nie Dro­hi­czyn.

W cza­sach II Rze­czy­po­spo­li­tej wieś (wów­czas także spo­ty­ka­na pod nazwą Sie­nie­wi­cze) na­le­ża­ła (do 1934) do gminy Na­roj­ki.

W la­tach 1954–1957 wieś była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Sie­nie­wi­ce, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Dro­hi­czyn.


Źródła:

Wikipedia

Sieniewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sieniowy

→ sień


Patrz:sień

Źródła:

SJP.pl

Sienkiewicki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Sien­kie­wicz, zwią­za­ny z Sien­kie­wi­cza­mi


Źródła:

Wiktionary

Sienkiewicz

naz­wi­sko, m.in.
a) Hen­ryk Sien­kie­wicz (pseud. Lit­wos) (1846-1916), pro­za­ik i pu­bli­cy­sta;
b) Jerzy Sien­kie­wicz (1897-1980), hi­sto­ryk sztu­ki, mu­ze­o­log;
c) Karol Sien­kie­wicz (pseud. Karol z Ka­li­nów­ki) (1793-1860), pu­bli­cy­sta, poeta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sienkiewicze

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Cho­roszcz;

 (1.2) geogr. wieś na Bia­ło­ru­si, w ob­wo­dzie brze­skim, w re­jo­nie iwa­ce­wic­kim;


Sien­kie­wi­cze – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie bia­ło­stoc­kim, w gmi­nie Cho­roszcz.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go. Re­zy­do­wa­ły w niej za­moż­ne rody szla­chec­kie, takie jak Mar­kow­scy, Zbo­row­scy czy też Dy­dyń­scy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sienkiewicziana

wszyst­ko, co do­ty­czy twór­czo­ści i życia Hen­ry­ka Sien­kie­wi­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) liter. au­to­gra­fy i do­ku­men­ty do­ty­czą­ce Hen­ry­ka Sien­kie­wi­cza

 (1.2) druk. księg. wy­daw­nict­wa zwią­za­ne z Hen­ry­kiem Sien­kie­wi­czem i jego twór­czo­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sienkiewiczolog

ba­dacz, znaw­ca twór­czo­ści Hen­ry­ka Sien­kie­wi­cza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) liter. znaw­ca lub ba­dacz twór­czo­ści i życia Hen­ry­ka Sien­kie­wi­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sienkiewiczowski

do­ty­czą­cy twór­czo­ści Hen­ry­ka Sien­kie­wi­cza


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) liter. do­ty­czą­cy życia i twór­czo­ści Hen­ry­ka Sien­kie­wi­cza, cha­rak­te­ry­stycz­ny, ty­po­wy dla Sien­kie­wi­cza lub jego twór­czo­ści, taki jak u Sien­kie­wi­cza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sienkiewiczówka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. osied­le na Ukra­i­nie, w re­jo­nie łuc­kim;


Sien­kie­wi­czów­ka (ukr. Сенкевичівка) – osied­le typu miej­skie­go w re­jo­nie łuc­kim (do 2020 w re­jo­nie ho­ro­chow­skim) ob­wo­du wo­łyń­skie­go na Ukra­i­nie. Osied­le liczy 1,4 tys. miesz­kań­ców (2001).

Znaj­du­je tu się sta­cja ko­le­jo­wa Sien­kie­wi­czów­ka, po­ło­żo­na na linii Lwów – Ki­wer­ce.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sienko

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sienna

1. → siano;
2. katar sien­ny - katar wy­stę­pu­ją­cy na tle uczu­le­nio­wym w okre­sie zbio­ru siana, kwit­nie­nia traw i drzew;
3. daw­niej: sie­nio­wy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siennianin

miesz­ka­niec Sien­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Siennianka

miesz­kan­ka Sien­na (mia­sta w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Siennica

1. nazwa dwóch wsi w Pol­sce;
2. nazwa dwóch rzek w Pol­sce;
3. miej­sco­wość na Bia­ło­ru­si


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. roln. za­da­sze­nie na słomę lub zboże na czte­rech słu­pach


Sien­ni­ca (nazwa hi­sto­rycz­na: Stara Sien­ni­ca) – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie miń­skim, w gmi­nie Sien­ni­ca. Sie­dzi­ba de­ka­na­tu sien­nic­kie­go z pa­ra­fią św. Sta­ni­sła­wa Bi­sku­pa Mę­czen­ni­ka.

Sien­ni­ca uzy­ska­ła lo­ka­cję miej­ską w 1526 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siennicki

przy­miot­nik od: Sien­ni­ca Ró­ża­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sienniczanin

miesz­ka­niec Sien­ni­cy, Sien­ni­cy Kró­lew­skiej Dużej, Sien­ni­cy Kró­lew­skiej Małej, Sien­ni­cy Na­dol­nej lub Sien­ni­cy Ró­ża­nej


Źródła:

SJP.pl

Sienniczanka

miesz­kan­ka Sien­ni­cy, Sien­ni­cy Kró­lew­skiej Dużej, Sien­ni­cy Kró­lew­skiej Małej, Sien­ni­cy Na­dol­nej lub Sien­ni­cy Ró­ża­nej


Źródła:

SJP.pl

Sienniczek

zdrob­nie­nie od: sien­nik


Źródła:

SJP.pl

Siennik

płó­cien­ny ma­te­rac wyp­cha­ny słomą lub sia­nem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) duży płó­cien­ny worek wy­peł­nio­ny słomą (siecz­ką) lub sia­nem, słu­żą­cy za ma­te­rac do spa­nia;


Sien­nik – duży płó­cien­ny worek wyp­cha­ny słomą lub sia­nem słu­żą­cy jako ma­te­rac.

Pol­ski dzia­łacz nie­pod­le­gło­ścio­wy Karol Le­vit­to­ux aresz­to­wa­ny przez wła­dze ro­syj­skie w 1841 i osa­dzo­ny w Cy­ta­de­li War­szaw­skiej, po­peł­nił sa­mo­bój­stwo pod­pa­la­jąc swój sien­nik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siennikowy

przy­miot­nik od: sien­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z sien­ni­kiem, do­ty­czą­cy sien­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sienno

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce;
3. mia­sto na Bia­ło­ru­si


Sien­no – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie lip­skim, w miej­sko-wiej­skiej gmi­nie Sien­no. Sie­dzi­ba rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Zyg­mun­ta w Sien­nie.

Ad­mi­ni­stra­cyj­nie Sien­no ma sta­tus so­łect­wa.

Pry­wat­ne mia­sto szla­chec­kie lo­ko­wa­ne w 1421 roku, po­ło­żo­ne w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie ra­dom­skim w wo­je­wództ­wie san­do­mier­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sienny

1. → siano;
2. katar sien­ny - katar wy­stę­pu­ją­cy na tle uczu­le­nio­wym w okre­sie zbio­ru siana, kwit­nie­nia traw i drzew;
3. daw­niej: sie­nio­wy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z sia­nem, do­ty­czą­cy siana

 (1.2) daw. zwią­za­ny z sie­nią, do­ty­czą­cy sieni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siepacz

opraw­ca, ban­dy­ta, po­zo­sta­ją­cy na czy­ichś usłu­gach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) opraw­ca, ban­dy­ta, po­zo­sta­ją­cy na czy­ichś usłu­gach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siepaczka

→ sie­pacz


Patrz:siepacz

Źródła:

SJP.pl

Siepak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siepać

1. po­tocz­nie:
a) szar­pać, tar­gać
b) bić, sma­gać
2. sie­pać się: po­tocz­nie o tka­ni­nie - strzę­pić się po brze­gach


Źródła:

SJP.pl

Siepietnica

Sie­piet­ni­ca – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie ja­siel­skim, w gmi­nie Sko­ły­szyn. Ma sta­tus so­łect­wa.

W roku 2021 w Sie­piet­ni­cy miesz­ka­ło 454 miesz­kań­ców, z czego 51,8% sta­no­wi­ły ko­bie­ty, a 48,2% męż­czyź­ni


Źródła:

Wikipedia

Siepietowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siepnąć

szarp­nąć; tar­gnąć


Źródła:

SJP.pl

Siepraw

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieprawice

Sie­pra­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie lu­bel­skim, w gmi­nie Jast­ków.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Obok miej­sco­wo­ści prze­pły­wa rzeka Cie­mię­ga, lewy do­pływ By­strzy­cy.


Źródła:

Wikipedia

Sieprawski

przy­miot­nik od: Sie­praw


Źródła:

SJP.pl

Sieracki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieradowice

1. Sie­ra­do­wi­ce Pier­wsze – wieś w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie kie­lec­kim;
2. Sie­ra­do­wi­ce Dru­gie – wieś w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie kie­lec­kim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieradowicki

→ Sie­ra­do­wi­ce; sie­ra­dow­ski


Źródła:

SJP.pl

Sieradowski

→ Sie­ra­do­wi­ce; sie­ra­do­wic­ki


Źródła:

SJP.pl

Sieradz

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Pol­sce w wo­je­wództ­wie łódz­kim;


Zo­bacz też: Sie­radz w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Sie­radz – mia­sto w środ­ko­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie sie­radz­kim, po­ło­żo­ne na Ni­zi­nie Po­łud­nio­wo­wiel­ko­pol­skiej, nad Wartą, w Kot­li­nie Sie­radz­kiej. Przez Sie­radz bie­gną drogi kra­jo­we: nr 12, S8 i nr 83, a także linia ko­le­jo­wa nr 14. Sie­radz jest waż­nym wę­złem dro­go­wym i oś­rod­kiem kul­tu­ral­no-go­spo­dar­czym wo­je­wództ­wa łódz­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sieradzanin

miesz­ka­niec Sie­ra­dza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Sie­ra­dza

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Sie­ra­dza, uro­dzo­na w Sie­ra­dzu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sieradzanka

miesz­kan­ka Sie­ra­dza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Sie­ra­dza

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Sie­ra­dza, uro­dzo­na w Sie­ra­dzu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sieradzki

przy­miot­nik od: Sie­radz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sie­ra­dzem, do­ty­czą­cy Sie­ra­dza


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sieradzkie

przy­miot­nik od: Sie­radz


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. re­gion sie­radz­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sierakowianin

1. miesz­ka­niec Sie­ra­ko­wa (mia­sta w Pol­sce);
2. miesz­ka­niec Sie­ra­ko­wa Sła­wień­skie­go, Sie­ra­ko­wa Słup­skie­go lub Sie­ra­ko­wa Ślą­skie­go (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sierakowianka

1. miesz­kan­ka Sie­ra­ko­wa (mia­sta w Pol­sce);
2. miesz­kan­ka Sie­ra­ko­wa Sła­wień­skie­go, Sie­ra­ko­wa Słup­skie­go lub Sie­ra­ko­wa Ślą­skie­go (wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Sierakowice

nazwa dwóch wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierakowicki

przy­miot­nik od: Sie­ra­ko­wi­ce


Źródła:

SJP.pl

Sierakowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sierakowski

przy­miot­nik od: Sie­ra­ków


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sie­ra­ko­wem, do­ty­czą­cy Sie­ra­ko­wa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sieraków

1. mia­sto w Pol­sce;
2. nazwa kilku wsi w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Wiel­ko­pol­sce;


Zo­bacz też: Sie­ra­ków w in­nych zna­cze­niach tej nazwy.

Sie­ra­ków – mia­sto w za­chod­niej Pol­sce, w woj. wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie mię­dzy­chodz­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Sie­ra­ków. Po­ło­żo­ne nad Wartą, na skra­ju Pu­szczy No­tec­kiej, na po­gra­ni­czu Kot­li­ny Go­rzow­skiej i Po­je­zie­rza Poz­nań­skie­go, po­mię­dzy dwoma je­zio­ra­mi: Ja­ro­szew­skim i Lu­tom­skim. Mia­sto po­sia­da ro­zbu­do­wa­ną in­fra­struk­tu­rę wy­po­czyn­ko­wą (krę­giel­nia, licz­ne oś­rod­ki wy­po­czyn­ko­we) nad Je­zio­rem Ja­ro­szew­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sierakówko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sierant

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sierański

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sierbowice

Sier­bo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, w gmi­nie Pi­li­ca. Wieś prze­ci­na droga wo­je­wódz­ka nr 794.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ka­to­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Siercinka

1. jeden wło­sek sier­ści;
2. coś po­dob­ne­go do sier­ści;
3. coś zro­bio­ne­go z sier­ści


Źródła:

SJP.pl

Sierczynek

Sier­czy­nek ( "Schie­rzig­ha­u­land") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bu­skim, w po­wie­cie mię­dzy­rzec­kim, w gmi­nie Trzciel.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa go­rzow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sierdzisty

1. prze­sta­rza­łe: skłon­ny do gnie­wu; za­pal­czy­wy; srogi;
2. daw­niej: gor­li­wy, żar­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Sierdzić

prze­sta­rza­łe: sier­dzić się - wy­bu­chać gnie­wem, zło­ścić się, gnie­wać się


Źródła:

SJP.pl

Sierdziściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: sier­dzi­ście


Źródła:

SJP.pl

Siergiej

1. ro­syj­skie imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siergiejewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siermięga

1. krót­ki płó­cien­ny płaszcz no­szo­ny przez chło­pów w daw­nej Pol­sce; suk­ma­na;
2. pro­sto­ta, brak wy­szu­ka­nia;
3. pro­stact­wo, pry­mi­tyw­ność, brak oby­cia;
4. po­tocz­nie: ko­bie­ta nie­zdar­na, po­wol­na, nie­po­tra­fią­ca ra­dzić sobie w życiu; także o męż­czyź­nie z sil­niej­szym za­bar­wie­niem ek­spre­syw­nym; cie­mię­ga, nie­doj­da, nie­do­raj­da, ofer­ma, cia­maj­da


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) daw. wierzch­nie ubra­nie chłop­skie z gru­be­go sa­mo­dzia­łu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siermięgowy

przy­miot­nik od: sier­mię­ga


Źródła:

SJP.pl

Siermiężniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: sier­mięż­nie


Źródła:

SJP.pl

Siermiężność

prza­śność, zgrzeb­ność, pro­sto­ta, głów­nie stro­ju; bycie sier­mięż­nym


Źródła:

SJP.pl

Siermiężny

1. pro­sty, zgrzeb­ny i nie­e­fek­tow­ny;
2. uży­wa­ny na sier­mię­gi;
3. no­szą­cy sier­mię­gę; chłop­ski;
4. cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się bra­kiem oby­cia, gbu­ro­wa­to­ścią


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy sier­mię­gi, zwią­za­ny z sier­mię­gą

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) ce­chu­ją­cy się pro­sto­tą, bra­kiem wy­szu­ka­nia

 (2.2) cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się pro­stact­wem i bra­kiem oby­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierniki

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sierociniec

dom dla sie­rot


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) przest. dom dla sie­rot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierociński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierocki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sierocość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co sie­ro­ce


Źródła:

Wiktionary

Sieroctwo

bycie sie­ro­tą


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bycie sie­ro­tą


Sie­roct­wo – fakt nie­po­sia­da­nia przez dziec­ko oboj­ga ro­dzi­ców (sie­ro­ta zu­peł­na) lub jed­ne­go ro­dzi­ca ("pół­sie­ro­ta"), braku in­nych opie­ku­nów (od­po­wie­dzial­nych za wy­cho­wa­nie) bądź w ogóle ja­kich­kol­wiek krew­nych. Sie­ro­ta to dziec­ko nie­ma­ją­ce wy­mie­nio­nych człon­ków ro­dzi­ny. Brak tych osób może być do­słow­ny (śmierć, po­rzu­ce­nie, trwa­ły pobyt z dala od sie­bie) bądź do­ro­zu­mia­ny (brak za­in­te­re­so­wa­nia, ode­bra­nie praw do opie­ki, wy­cho­wy­wa­nie przez inne osoby).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sierocy

od­no­szą­cy się do sie­ro­ty


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do sie­ro­ty, wła­ści­wy sie­ro­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sieroszewice

wieś w Pol­sce


Sie­ro­sze­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ostrow­skim, w gmi­nie Sie­ro­sze­wi­ce, w Ka­li­skiem, ok. 11 km na wschód od Ostro­wa Wiel­ko­pol­skie­go.

Sie­dzi­ba władz gminy wiej­skiej Sie­ro­sze­wi­ce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieroszewicki

przy­miot­nik od: Sie­ro­sze­wi­ce; sie­ro­szew­ski


Źródła:

SJP.pl

Sieroszewski

przy­miot­nik od: Sie­ro­sze­wi­ce; sie­ro­sze­wic­ki


Sie­ro­szew­ski "(Rola od­mien­na IV, Ro­licz)" – pol­ski herb szla­chec­ki, od­mia­na herbu Rola z no­bi­li­ta­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieroszowice

Sie­ro­szo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie pol­ko­wic­kim, w gmi­nie Rad­wa­ni­ce. Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa Sie­ro­szo­wi­ce w któ­re­go skład wcho­dzi rów­nież przy­sió­łek Uła­nów.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa le­gnic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sieroszów

Sie­ro­szów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ząb­ko­wic­kim, w gmi­nie Ząb­ko­wi­ce Ślą­skie.


Źródła:

Wikipedia

Sierosław

imię mę­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierosława

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Sierosławice

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sierosławiny

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Sie­ro­sła­wy lub z nią zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Sierosławostwo

Sie­ro­sław z żoną; Sie­ro­sła­wo­wie


Źródła:

SJP.pl

Sierosławowie

Sie­ro­sław z żoną; Sie­ro­sła­wo­stwo


Źródła:

SJP.pl

Sierosławowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Sie­ro­sła­wa lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Sierosławski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sierota

1. dziec­ko bez ro­dzi­ców;
2. dziec­ko wy­cho­wu­ją­ce się poza swoją praw­dzi­wą ro­dzi­ną;
3. ko­bie­ta sa­mot­na, opu­szczo­na, nie­ko­cha­na;
4. po­tocz­nie: ko­bie­ta nie­zdar­na; faj­tła­pa, ofer­ma, cia­maj­da


rze­czow­nik, ro­dzaj męski lub żeń­ski

 (1.1) dziec­ko, któ­re­mu umar­ło przy­najm­niej jedno z ro­dzi­ców

 (1.2) pot. czło­wiek opu­szczo­ny, osa­mot­nio­ny

 (1.3) pot. czło­wiek nie­za­rad­ny lub bu­dzą­cy współ­czu­cie

 (1.4) ty­pogr. błąd po­le­ga­ją­cy na po­zo­sta­wie­niu jed­no­li­te­ro­we­go wy­ra­zu na końcu wier­sza skła­da­ne­go tek­stu

 (1.5) ty­pogr. błąd po­le­ga­ją­cy na po­zo­sta­wie­niu po­je­dyn­cze­go wier­sza na dole ko­lum­ny skła­da­ne­go tek­stu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sierotka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od sie­ro­ta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sieroń

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierp

1. na­rzę­dzie słu­żą­ce do żęcia
2. ude­rze­nie w bok­sie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. ręcz­ne na­rzę­dzie rol­ni­cze skła­da­ją­ce się z krót­kie­go pół­ko­li­ście za­krzy­wio­ne­go ostrza osa­dzo­ne­go w drew­nia­nym sty­li­sku, słu­żą­ce do żęcia zbóż, traw itp.;

 (1.2) sport. w bok­sie: ude­rze­nie za­da­ne pół­ko­li­stym ru­chem ręki


Zo­bacz też: „Sierp” – cza­so­pis­mo pro­pa­gan­do­we.

Sierp – naj­star­sze z ręcz­nych na­rzę­dzi rol­ni­czych, stwo­rzo­ne przez czło­wie­ka spe­cjal­nie do prac żniw­nych. Zbu­do­wa­ne jest z ostrza o mocno za­krzy­wio­nym kształ­cie, bę­dą­cym frag­men­tem ob­wo­du koła lub elip­sy i drew­nia­nej rę­ko­je­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sierpak

ręcz­ny nóż ogrod­ni­czy o sier­po­wa­to wy­gię­tym ostrzu


Sier­pak – tra­dy­cyj­ne na­rzę­dzie rol­ni­cze, sta­no­wią­ce po­łą­cze­nie noża i sier­pa. Skła­da się on z drew­nia­ne­go drzew­ca oraz wy­gię­te­go, sze­ro­kie­go ostrza, czę­sto za­koń­czo­ne­go ha­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierpc

mia­sto w Pol­sce


Sierpc – mia­sto w Pol­sce po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, nad rzeką Sier­pie­ni­cą przy jej uj­ściu do Skrwy, około 40 km na pół­noc od Płoc­ka. Sie­dzi­ba władz po­wia­tu sier­pec­kie­go.

W la­tach 1975–1998 mia­sto ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ło do wo­je­wództ­wa płoc­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierpczanin

miesz­ka­niec Sierp­ca


Źródła:

SJP.pl

Sierpczanka

miesz­kan­ka Sierp­ca


Źródła:

SJP.pl

Sierpecki

przy­miot­nik od: Sierpc


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sierp­cem, do­ty­czą­cy Sierp­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierpianka

wy­cin­ka sier­pian­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny wy­cin­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sierpiec

ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych; gągoł pół­noc­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych;


Sier­piec, gągoł pół­noc­ny ("Bu­cep­ha­la is­lan­di­ca") – ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny kacz­ko­wa­tych (Ana­ti­dae). Za­miesz­ku­je Ame­ry­kę Pół­noc­ną i Is­lan­dię. Nie jest za­gro­żo­ny wy­gi­nię­ciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sierpień

ósmy mie­siąc roku ka­len­da­rzo­we­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ósmy mie­siąc w roku we­dług ka­len­da­rza gre­go­riań­skie­go i ju­liań­skie­go;


Sier­pień – ósmy mie­siąc w roku, we­dług ka­len­da­rza gre­go­riań­skie­go ma 31 dni.

Sier­pień jest mie­sią­cem let­nim na pół­ku­li pół­noc­nej, a zi­mo­wym na po­łud­nio­wej. Nazwa mie­sią­ca (we­dług Brücknera; daw­niej "sirz­pień") po­cho­dzi od uży­wa­ne­go w żni­wach sier­pa (por.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sierpik

1. mały sierp;
2. typ kwia­to­sta­nu wie­lo­o­sio­we­go;
3. ga­tu­nek bak­te­rii za­li­cza­ny do typu sinic; afa­ni­zo­me­non;
4. sztucz­ny ro­dzaj grzy­bów mi­to­spo­ro­wych; fu­za­rium, na­lo­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: sierp

 (1.2) mały sierp

 (1.3) bot. typ kwia­to­sta­nu z kwia­ta­mi, które wy­ra­sta­ją na szy­puł­kach tylko po jed­nej stro­nie głów­ne­go pędu;

 (1.4) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ser­ra­tu­la|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych;

 (1.5) biol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Fu­sa­rium|ref=tak., ro­dzaj grzy­bów z grupy nie­do­sko­na­łych, o sier­po­wa­tych ko­ni­diach

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tra­chi­no­tus|ref=tak., ro­dzaj ryb oko­nioksz­tałt­nych z ro­dzi­ny ostro­bo­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sierpikowaty

lu­cer­na sier­pi­ko­wa­ta - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych; lu­cer­na sier­po­wa­ta


Źródła:

SJP.pl

Sierpikowiec

po­wsze­la­tek sier­pi­ko­wiec - motyl z ro­dzi­ny po­wsze­lat­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sierpin

wieś w Pol­sce


Sier­pin (nazwa obocz­na: Sier­pi­nek, niem. Ser­pin) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie el­blą­skim, w gmi­nie El­bląg. Leży na Wy­so­czyź­nie El­blą­skiej.

Wieś okrę­gu sę­dzie­go ziem­skie­go El­blą­ga w XVII i XVIII wieku. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa el­blą­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierpiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierpnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sierpniowy

przy­miot­nik od: sier­pień


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z sierp­niem, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla sierp­nia, przy­pa­da­ją­cy w sierp­niu; taki, jak w sierp­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierpniówka

po­tocz­nie:
1. im­pre­za or­ga­ni­zo­wa­na w sierp­niu;
2. nazwa de­kre­tu PKWN z 31 sierp­nia 1994 r.


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) tu­ryst. wy­ciecz­ka za mia­sto w sierp­niu

 (1.2) praw. zwy­cza­jo­wa nazwa de­kre­tu o karze śmier­ci dla zbrod­nia­rzy fa­szy­stow­skich;


Sierp­niów­ka – zwy­cza­jo­wa nazwa de­kre­tu Pol­skie­go Ko­mi­te­tu Wyz­wo­le­nia Na­ro­do­we­go (PKWN) z dnia 31 sierp­nia 1944 roku "o wy­mia­rze kary dla fa­szy­stow­sko-hit­le­row­skich zbrod­nia­rzy win­nych za­bójstw i znę­ca­nia się nad lud­no­ścią cy­wil­ną i jeń­ca­mi oraz dla zdraj­ców Na­ro­du Pol­skie­go", usta­la­ją­ce­go kary za współ­pra­cę z nie­miec­kim oku­pan­tem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sierpodudek

ro­dzaj pta­ków z rzędu dzio­bo­roż­cow­ców


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. ptak z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pho­e­ni­cu­li­dae|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierpodzioby

wanga sier­po­dzio­ba, ha­waj­ka sier­po­dzio­ba - ga­tun­ki pta­ków


Źródła:

SJP.pl

Sierpodziób

ro­dzaj pta­ków z ro­dzi­ny ty­ma­lio­wa­tych; Eryth­ro­ge­nys


Źródła:

SJP.pl

Sierposz

dłu­gos­krzyd­lak sier­posz - owad z ro­dzi­ny pa­si­ko­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sierpotek

ptak z rzędu wró­blo­wa­tych; ta­na­ger


Źródła:

SJP.pl

Sierpotki

ptak z rzędu wró­blo­wa­tych; ta­na­ger


Źródła:

SJP.pl

Sierpowatość

1. → sier­po­wa­ty;
2. po­tocz­nie: ane­mia sier­po­wa­ta - cho­ro­ba


Źródła:

SJP.pl

Sierpowaty

ma­ją­cy kształt sier­pa, np. sier­po­wa­ty księ­życ


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kształt sier­pa; pół­ko­li­ście za­krzy­wio­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierpowiec

ro­dzaj mchów z ro­dzi­ny krzy­wo­szy­jo­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sierpowy

przy­miot­nik od: sierp


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy sier­pa

 (1.2) ma­ją­cy kształt sier­pa

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) sport. w bok­sie: ude­rze­nie za­da­ne pół­ko­li­stym ru­chem ręki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierpoń

sier­poń żółty - błon­ków­ka z ro­dzi­ny gą­sie­nicz­ni­ko­wa­tych


Sier­poń ("Op­hion") – ro­dzaj błon­kó­wek z ro­dzi­ny gą­sie­nicz­ni­ko­wa­tych.

Duże gą­sie­nicz­ni­ko­wa­te. Pol­ska nazwa zwy­cza­jo­wa po­cho­dzi od kształ­tu od­wło­ka, stro­mo wznie­sio­ne­go na sty­li­ku a na­stęp­nie sier­po­wa­to opa­da­ją­ce­go w dół. U samic po­kła­deł­ko słabo wy­su­nię­te. Czuł­ki 16 czło­no­we[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierpuchow

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w Rosji w ob­wo­dzie mo­skiew­skim, nad Oką;


Sier­pu­chow ( Сepпуxoв) – mia­sto w Rosji w ob­wo­dzie mo­skiew­skim (100 km na po­łud­nie od Mosk­wy), nad Oką, w 2020 r. ok. 126 tys. miesz­kań­ców, sto­li­ca re­jo­nu sier­pu­chow­skie­go.

Za­ło­żo­ne w 1339 w celu ochro­ny po­łud­nio­we­go przed­po­la Mosk­wy. Za­gro­żo­ne ta­tar­ski­mi na­ja­zda­mi mia­sto po­sia­da­ło ka­mien­ną twier­dzę (ukoń­czo­ną w 1556).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sierpuchowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sier­pu­cho­wem, do­ty­czą­cy Sier­pu­cho­wa


Źródła:

Wiktionary

Sierpówka

ptak z ro­dza­ju go­łę­bio­wa­tych z cha­rak­te­ry­stycz­ną, czar­ną ob­wód­ką na szyi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Strep­to­pe­lia de­ca­oc­to|Fri­valdsz­ky|ref=tak., ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny go­łę­bio­wa­tych;

 (1.2) ornit. ptak z ga­tun­ku sier­pó­wek (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierra

[czy­taj: sjer­ra] w kra­jach hisz­pań­sko­ję­zycz­nych: pasmo gór­skie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierraleonka

oby­wa­tel­ka Sier­ra Leone


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) oby­wa­tel­ka Sier­ra Leone


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierraleończyk

oby­wa­tel Sier­ra Leone


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) oby­wa­tel Sier­ra Leone


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierraleoński

przy­miot­nik od: Sier­ra Leone


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do pań­stwa Sier­ra Leone


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siersza

osied­le mia­sta Trze­bi­nia


Sier­sza – osied­le mia­sta Trze­bi­nia, w po­wie­cie chrza­now­skim, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim. Sier­sza była jedną z naj­star­szych miej­sco­wo­ści Ma­ło­pol­ski o bo­ga­tej tra­dy­cji gór­ni­czej i ener­ge­tycz­nej oraz du­żych wa­lo­rach este­tycz­nych: w po­bli­żu Sier­szy pow­sta­ła Ko­pal­nia Węgla Ka­mien­ne­go Sier­sza i Elek­trow­nia Sier­sza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierszański

przy­miot­nik od: Sier­sza (osied­le w Trze­bi­ni lub tam­tej­sza elek­trow­nia)


Źródła:

SJP.pl

Sierzchowo

Sierz­cho­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim, w gmi­nie Wa­ga­niec.


Źródła:

Wikipedia

Sierzchów

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sierzputowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sierścień

bez­krę­go­wiec za­li­cza­ny do wszo­łów, z pod­gro­ma­dy owa­dów us­krzyd­lo­nych; pa­so­żyt by­tu­ją­cy w sier­ści psów i wil­ków


Źródła:

SJP.pl

Sierściowy

przy­miot­nik od: sierść


Źródła:

SJP.pl

Sierściuch

1. po­tocz­nie: zwie­rzę po­kry­te sier­ścią; fu­trzak;
2. po­gard­li­wie: czło­wiek brud­ny, nie­zad­ba­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) żart. po­gard. kot

 (1.2) gry­zoń z ro­dzi­ny nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tar­so­mys|ref=tak.;


Sier­ściuch ("Tar­so­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny myszy (Mu­ri­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny my­szo­wa­tych (Mu­ri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sierściuszek

pie­szczot­li­wie o zwie­rzę­ciu


Źródła:

SJP.pl

Sierść

okry­wa wło­so­wa u więk­szo­ści ssa­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. owło­sie­nie ssa­ków;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierż.

skrót od: sier­żant (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = wojsk. sier­żant


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sierżancina

ek­spre­syw­nie: sier­żant


Źródła:

SJP.pl

Sierżancki

do­ty­czą­cy sier­żan­ta


Źródła:

SJP.pl

Sierżant

1. sto­pień po­do­fi­cer­ski wyż­szy od plu­to­no­we­go, niż­szy od cho­rą­że­go;
2. po­do­fi­cer ma­ją­cy ten sto­pień


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sto­pień woj­sko­wy sto­so­wa­ny także w niek­tó­rych in­nych for­ma­cjach zmi­li­ta­ry­zo­wa­nych, np. w po­li­cji; w pol­skim woj­sku za­li­cza­ny do wyż­szych stop­ni po­do­fi­cer­skich, na­stę­pu­ją­cy bez­poś­red­nio po plu­to­no­wym; na­stęp­ny, wyż­szy sto­pień to star­szy sier­żant;


Sier­żant (sierż.) – sto­pień woj­sko­wy sto­so­wa­ny także w niek­tó­rych in­nych for­ma­cjach zmi­li­ta­ry­zo­wa­nych, np. w po­li­cji. W pol­skim woj­sku za­li­cza­ny do wyż­szych stop­ni po­do­fi­cer­skich, na­stę­pu­ją­cy bez­poś­red­nio po plu­to­no­wym. Na­stęp­ny, wyż­szy sto­pień nosi nazwę star­szy sier­żant.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sierżantka

→ sier­żant


Patrz:sierżant

Źródła:

SJP.pl

Sierżantować

cza­sow­nik

 (1.1) być sier­żan­tem, peł­nić funk­cję sier­żan­ta


Źródła:

Wiktionary

Sierżniki

Sierż­ni­ki – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ło­wic­kim, w gmi­nie Chą­śno.

Wieś du­chow­na "Sier­ni­ki" po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie gą­biń­skim ziemi go­sty­niń­skiej wo­je­wództ­wa raw­skie­go. "Sierz­ni­ki" były wsią klu­cza ło­wic­kie­go ar­cy­bi­sku­pów gnieź­nień­skich. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa skier­nie­wic­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Siestrzan

w bu­dow­nict­wie drew­nia­nym, zwła­szcza na Pod­ha­lu: gruba, zwy­kle zdo­bio­na belka stro­po­wa bie­gną­ca wzdłuż ca­łe­go pu­ła­pu dla pod­trzy­ma­nia go; sos­rąb, sos­ręb, sio­strzan, tra­garz


rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) daw. syn sio­stry

 (1.2) etn. bud. przest. ele­ment ar­chi­tek­to­nicz­ny ty­po­we­go drew­nia­ne­go domu, gruba belka stro­po­wa bie­gną­ca wzdłuż ca­łe­go pu­ła­pu i pod­trzy­mu­ją­ca go, czę­sto o wa­lo­rach ozdob­nych; Glo­ger.;

 (1.3) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bol­to­nia|ref=tak., ro­śli­na z ro­dzi­ny astro­wa­tych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siestrzanek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. kuzyn

 (1.2) stpol. mąż sio­stry


Źródła:

Wiktionary

Siestrzanka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. ku­zyn­ka


Źródła:

Wiktionary

Siestrzenica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) stpol. sio­strze­ni­ca


Źródła:

Wiktionary

Siestrzeniec

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) daw. syn sio­stry lub brata

 (1.2) etn. daw. reg. belka stro­po­wa, sie­strzan

 (1.3) stpol. kuzyn


Źródła:

Wiktionary

Siestrzewit

imię mę­skie


Sie­strze­wit – sta­ro­pol­skie imię mę­skie, za­wie­ra­ją­ce nazwę stop­nia po­kre­wień­stwa "sio­stra" (psł. "*se­stra"), zło­żo­ne z czło­nów "Sie­strze-" ("sio­strze") i "-wit" ("pan, wład­ca"). Zna­cze­nie imie­nia: "ten, który spra­wu­je wła­dzę nad swoją sio­strą".

Sie­strze­wit imie­ni­ny ob­cho­dzi 20 lu­te­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siestrzeń

Sie­strzeń – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie gro­dzi­skim, w gmi­nie Żabia Wola.

Wieś szla­chec­ka Sie­strzi­nia po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie błoń­skim ziemi war­szaw­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Siew

roz­sy­py­wa­nie na­sion w spulch­nio­ną glebę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. umie­szcza­nie na­sion w przy­go­to­wa­nej ziemi i przy­kry­wa­nie ich war­stwą gleby

 (1.2) roln. na­sio­na do za­sia­nia lub już kieł­ku­ją­ce


Siew – umie­szcza­nie ma­te­ria­łu siew­ne­go w łożu siew­nym na za­le­ca­nej głę­bo­ko­ści i w od­po­wied­nich od­stę­pach, z jed­no­czes­nym przy­kry­wa­niem go war­stwą ziemi. Sie­wo­wi to­wa­rzy­szą czę­sto do­dat­ko­we czyn­no­ści upra­wo­we ułat­wia­ją­ce rów­no­mier­ne i wy­so­kiej ja­ko­ści wscho­dy, takie jak: wy­rów­ny­wa­nie, do­ci­ska­nie lub spulch­nia­nie roli, wy­ko­ny­wa­nie bruzd­ki siew­nej, do­ci­ska­nie na­sion lub przy­kry­wa­nie ich war­stwą ziemi, wy­rów­ny­wa­nie lub pro­fi­lo­wa­nie gleby.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siewać

rzad­ko: siać od czasu do czasu


Źródła:

SJP.pl

Siewca

1. ten, kto sieje zboże, ziar­no;
2. ten, kto coś pro­pa­gu­je, sze­rzy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) roln. osoba sie­ją­ca ziar­no w polu

 (1.2) przen. ktoś, kto pro­pa­gu­je, sze­rzy coś, co ma się roz­po­wszech­nić wśród ludzi


Siew­ca – tytuł kilku obra­zów olej­nych oraz szki­ców przed­sta­wia­ją­cych siew­cę na polu, na­ma­lo­wa­nych przez ho­len­der­skie­go ar­ty­stę Vin­cen­ta van Gogha w czerw­cu, wrze­śniu, paź­dzier­ni­ku oraz w li­sto­pa­dzie 1888 roku pod­czas jego po­by­tu w Arles.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siewczyni

→ siew­ca


Patrz:siewca

Źródła:

SJP.pl

Sieweczka

1. zdrob­nie­nie od: siew­ka;
2. sie­wecz­ka obroż­na - ga­tu­nek pta­ków nad­wod­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: siew­ka

 (1.2) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cha­ra­drius|ref=tak., ptak z po­dro­dzi­ny sie­we­czek ro­dzi­ny sie­wecz­ko­wa­tych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sieweczkowate

o ce­chach sie­wecz­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cha­ra­drii­dae|Leach|ref=tak., ro­dzi­na ma­łych i śred­nich pta­ków za­miesz­ku­ją­cych cały świat poza An­tark­ty­dą;


Sie­wecz­ko­wa­te (Cha­ra­drii­dae) – ro­dzi­na pta­ków z rzędu siew­ko­wych (Cha­ra­drii­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sieweczkowaty

o ce­chach sie­wecz­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Siewiera

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siewierak

pię­dzik sie­wie­rak - motyl z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Siewierodonieck

mia­sto na Ukra­i­nie


Źródła:

SJP.pl

Siewierski

przy­miot­nik od: Sie­wiersk (wieś)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sie­wie­rzem, do­ty­czą­cy Sie­wie­rza (mia­sta w Pol­sce)

 (1.2) zwią­za­ny z Sie­wie­rza­na­mi lub Sie­wier­szczyz­ną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siewierszczyzna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. kra­i­na obej­mu­ją­ca oko­li­ce No­wo­gro­du Sie­wier­skie­go, dawne księ­stwo sie­wier­skie;


Sie­wier­szczyz­na (zie­mie sie­wier­skie) ( Северщина, Сіверщина) – zie­mie wokół No­wo­gro­du Sie­wier­skie­go nad rzeką Desną w pół­noc­nej czę­ści obec­nej Ukra­i­ny.

W XI wieku jako ru­skie Księ­stwo sie­wier­skie, od 1320 r. w Wiel­kim Księ­stwie Li­tew­skim, od 1503 r.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siewierz

mia­sto w Pol­sce


}|-

Sie­wierz – mia­sto w po­łud­nio­wej Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie bę­dziń­skim, sie­dzi­ba władz gminy miej­sko-wiej­skiej Sie­wierz, w Za­głę­biu Dą­brow­skim. We­dług da­nych z 31 grud­nia 2019 r. mia­sto miało 5568 miesz­kań­ców.

Mia­sto bi­skup­stwa kra­kow­skie­go w księ­stwie sie­wier­skim w końcu XVI wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siewierzanin

miesz­ka­niec Sie­wie­rza


Źródła:

SJP.pl

Siewierzanka

miesz­kan­ka Sie­wie­rza


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Sie­wie­rza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siewka

1. w ho­dow­li ro­ślin upraw­nych rozm­na­ża­nych zwy­kle we­ge­ta­tyw­nie (np. ziem­niak): ro­śli­na wy­ro­sła z na­sie­nia, przez­na­czo­na do dal­szej ho­dow­li;
2. przed­sta­wi­ciel ro­dzi­ny pta­ków z rzędu mew


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. mały lub śred­niej wiel­ko­ści ptak wodno-błot­ny;

 (1.2) bot. młoda ro­śli­na wy­ro­sła z na­sie­nia;


Siew­ka – etap w roz­wo­ju ro­śli­ny na­stę­pu­ją­cy po kieł­ko­wa­niu na­sio­na, czyli po po­ja­wie­niu się ko­rzon­ka za­rod­ko­we­go (kieł­ka). Siew­ki, w odróż­nie­niu od ko­lej­nych eta­pów roz­wo­ju, rosną dzię­ki sub­stan­cjom po­kar­mo­wym zgro­ma­dzo­nym w na­sio­nie. W fazie siew­ki z ko­rze­nia za­rod­ko­we­go za­czy­na­ją wy­ra­stać ko­rze­nie bocz­ne kot­wi­czą­ce ro­śli­nę w gle­bie, a z pącz­ka wy­ra­sta młody pęd osią­ga­ją­cy po­wierzch­nię ziemi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siewki

jeden z rzę­dów pta­ków grze­bie­nio­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Plu­via­li­nae|Bris­son|ref=tak., mo­no­ty­po­wa po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny sie­wecz­ko­wa­tych, obej­mu­ją­ca ga­tun­ki wy­stę­pu­ją­ce w Eu­raz­ji i Ame­ry­ce Pół­noc­nej;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) plu­ral|siew­ka.


Siew­ki (Plu­via­li­nae) – mo­no­ty­po­wa po­dro­dzi­na pta­ków z ro­dzi­ny sie­wecz­ko­wa­tych (Cha­ra­drii­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siewkowate

ro­dzi­na pta­ków z rzędu siew­ko­wych; sie­wecz­ko­wa­te


Źródła:

SJP.pl

Siewkowaty

o ce­chach siew­ko­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Siewkowce

przed­sta­wi­ciel po­drzę­du pta­ków z rzędu siew­ko­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cha­ra­drii|Hux­ley|ref=tak., po­drząd pta­ków z rzędu siew­ko­wych za­miesz­ku­ją­cych wszyst­kie kon­ty­nen­ty;


Siew­kow­ce (Cha­ra­drii) – po­drząd pta­ków z rzędu siew­ko­wych (Cha­ra­drii­for­mes).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siewkowe

rząd pta­ków z pod­gro­ma­dy pta­ków no­wo­czes­nych Ne­or­nit­hes


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cha­ra­drii­for­mes|Hux­ley|ref=tak., rząd pta­ków z in­fra­gro­ma­dy pta­ków ne­o­gna­tycz­nych;


Siew­ko­we, siew­ko­wa­te, mewy-siew­ki (Cha­ra­drii­for­mes) – rząd pta­ków z pod­gro­ma­dy pta­ków no­wo­czes­nych Ne­or­nit­hes.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siewkowiec

przed­sta­wi­ciel po­drzę­du pta­ków z rzędu siew­ko­wych


Źródła:

SJP.pl

Siewkowy

1. → siew­ka;
2. o ce­chach siew­ko­wych (rząd pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Siewnica

ptak z ro­dzi­ny sie­wek, wy­stę­pu­ją­cy na ob­sza­rach ark­tycz­nych, po­ja­wia­ją­cy się w Pol­sce pod­czas prze­lo­tów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Plu­via­lis squ­a­ta­ro­la|ref=tak., ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka wę­drow­ne­go;


Siew­ni­ca ("Plu­via­lis squ­a­ta­ro­la") – ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści ptaka wę­drow­ne­go z ro­dzi­ny sie­wecz­ko­wa­tych (Cha­ra­drii­dae), za­miesz­ku­ją­cy tun­drę Eu­raz­ji, Ame­ry­ki Pół­noc­nej od Pół­wy­spu Mel­vil­le’a do Ziemi Baf­fi­na. Zi­mu­je na wy­brze­żach obu Ame­ryk, za­chod­niej i po­łud­nio­wej Eu­ro­py, Afry­ki, po­łud­nio­wej czę­ści Azji oraz In­do­nez­ji i Au­stra­lii. W Pol­sce licz­nie spo­ty­ka­na na wy­brze­żu pod­czas prze­lo­tów. W głębi kraju rzad­sza, lecz rów­nież po­ja­wia się re­gu­lar­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siewnik

ma­szy­na rol­ni­cza uży­wa­na do wy­sie­wa­nia na­sion ro­ślin upraw­nych i do roz­sy­py­wa­nia na­wo­zów


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) roln. ma­szy­na rol­ni­cza słu­żą­ca do wy­sie­wu ziar­na;


Siew­nik – ma­szy­na rol­ni­cza słu­żą­ca do wy­sie­wu ma­te­ria­łu siew­ne­go, np. zbóż, traw, ku­ku­ry­dzy, bu­ra­ka, sło­necz­ni­ka, rze­pa­ku lub czosn­ku.

Wy­na­laz­cą siew­ni­ka do zboża był Jeth­ro Tull.

Siew­ni­ki w Pol­sce za­czę­to pro­du­ko­wać w XIX w. dla fol­war­ków. Po II woj­nie świa­to­wej pro­du­ko­wa­no je w Kut­nie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siewnikowy

→ siew­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z siew­ni­kiem, do­ty­czą­cy siew­ni­ka


Patrz:siewnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siewny

zwią­za­ny z sie­wem


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) roln. zwią­za­ny z sie­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siewruga

duża, wę­drow­na ryba z ro­dzi­ny je­sio­tro­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) icht. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Aci­pen­ser stel­la­tus|Pal­las|ref=tak., ana­dro­micz­na ryba wód po­gra­ni­cza Eu­ro­py i Azji, z ro­dzi­ny je­sio­tro­wa­tych;


Sie­wru­ga, je­siotr gwiaź­dzi­sty ("Aci­pen­ser stel­la­tus, Huso stel­la­tus") – ga­tu­nek ana­dro­micz­nej ryby z ro­dzi­ny je­sio­tro­wa­tych (Aci­pen­se­ri­dae). Ma duże zna­cze­nie go­spo­dar­cze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siewruk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siewstwo

wy­dzie­la­nie i roz­prze­strze­nia­nie wi­ru­sa przez za­ka­żo­ny or­ga­nizm do oto­cze­nia


Źródła:

SJP.pl

Siezieniewski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sieć

1. na­rzę­dzie do po­ło­wu ryb lub chwy­ta­nia zwie­rząt;
2. roz­pię­ta przez pa­ją­ka pa­ję­czy­na;
3. krzy­żu­ją­ce się prze­wo­dy, drogi, linie ko­mu­ni­ka­cyj­ne itp.;
4. za­sadz­ka na kogoś;
5. ogół pla­có­wek da­ne­go typu na ja­kimś te­re­nie;
6. zor­ga­ni­zo­wa­na, tajna grupa ludzi;
7. in­ter­net


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) siat­ka z linek, słu­żą­ca do po­ło­wu ryb lub ma­łych zwie­rząt; ;

 (1.2) pa­ję­czy­na

 (1.3) po­łą­czo­ne ze sobą urzą­dze­nia, współ­pra­cu­ją­ce ze sobą; grupa osób współ­pra­cu­ją­cych przy czymś

 (1.4) grupa in­sty­tu­cji, przed­się­biorstw, skle­pów itp. peł­nią­cych tę samą funk­cję

 (1.5) przen. pu­łap­ka

 (1.6) pot. sieć (1.3) elek­tro­e­ner­ge­tycz­na

 (1.7) pot. sieć (1.3) kom­pu­te­ro­wa, In­ter­net

 (1.8) w go: spo­sób ła­pa­nia ka­mie­ni po­le­ga­ją­cy na od­cię­ciu im jed­nym ru­chem wszyst­kich dróg uciecz­ki;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siećmiory

li­czeb­nik wie­lo­ra­ki

 (1.1) stpol. sied­mio­ra­ki


Źródła:

Wiktionary

Sień

pier­wsze po­mie­szcze­nie od wej­ścia, pro­wa­dzą­ce do in­nych po­mie­szczeń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­mie­szcze­nie pro­wa­dzą­ce do wnę­trza domu


Sień – prze­lo­to­we po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do celów ko­mu­ni­ka­cyj­nych (nie­kie­dy peł­nią­ce funk­cje go­spo­dar­cze), usy­tu­o­wa­ne po­mię­dzy wej­ściem a dal­szy­mi po­mie­szcze­nia­mi bu­dyn­ku lub bu­dow­li.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sieńko

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sieńkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sieński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sieść

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. siąść


Źródła:

Wiktionary

Sifaka

ssak z ro­dzi­ny in­dri­sów wy­stę­pu­ją­cy w la­sach Ma­da­ga­ska­ru


Si­fa­ka ("Pro­pit­he­cus") – ro­dzaj ssa­ków na­czel­nych z ro­dzi­ny in­dri­so­wa­tych (In­dri­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sifema

[czy­taj: si-fema] poś­red­nia war­stwa sko­ru­py ziem­skiej, zło­żo­na głów­nie z krze­mu, że­la­za i ma­gne­zu


Źródła:

SJP.pl

Sig

skró­to­wiec

 (1.1) = Sy­stem In­for­ma­cji Ge­o­gra­ficz­nej;


Sig – mia­sto w Danii, w re­gio­nie Dania Po­łud­nio­wa, w gmi­nie Varde.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sigil

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) znak, słowo lub em­ble­mat, któ­re­mu przy­pi­su­je się ma­gicz­ną moc;

 (1.2) pie­częć z sym­bo­lem de­mo­na, anio­ła lub bó­stwa


Zo­bacz też: Sigil – pro­gram kom­pu­te­ro­wy.

Sigil – sym­bol stwo­rzo­ny dla spe­cy­ficz­ne­go celu, ma­gicz­ne­go ży­cze­nia. Sym­bo­licz­na re­pre­zen­ta­cja re­zul­ta­tu po­żą­da­ne­go przez maga lub osobę za­in­te­re­so­wa­ną. Ter­min ten po­cho­dzi z ła­ciń­skie­go słowa "si­gil­lum", które oz­na­cza „małą fi­gu­rę”, „rzeź­bę na pie­czę­ci” lub „pie­częć”.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sigilaria

[czy­taj: s-igi­la­ria] kar­boń­skie drze­wo za­rod­ni­ko­we osią­ga­ją­ce do 20 me­trów wy­so­ko­ści, o li­ściach o dłu­go­ści ok. 1 metra; sy­gi­la­ria, pie­cząt­ko­wiec, pie­czę­cio­wiec, drze­wo pie­czę­cio­we


Źródła:

SJP.pl

Sigisbald

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.


Źródła:

Wiktionary

Siglum

1. sym­bol li­te­ro­wy lub li­te­ro­wo-cy­fro­wy bę­dą­cy oz­na­cze­niem bi­blio­te­ki;
2. skró­to­wa lo­ka­li­za­cja frag­men­tu z Bi­blii


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jęz. skrót


Si­glum, l. mn. sigla (syn­ko­pa z łac. sin­gu­lae lit­te­rae – po­je­dyn­cze li­te­ry lub sin­gu­la signa) – sym­bol li­te­ro­wy lub li­te­ro­wo-cy­fro­wy bę­dą­cy oz­na­cze­niem bi­blio­te­ki, sto­so­wa­ny w ka­ta­lo­gach cen­tral­nych przy po­da­wa­niu lo­ka­li­za­cji wy­daw­nictw oraz wy­po­ży­cza­niu mię­dzy­bi­blio­tecz­nym i in­for­ma­cji na­u­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sigma

[czy­taj: s-igma]
1. nazwa jed­nej z liter al­fa­be­tu grec­kie­go;
2. w ma­te­ma­ty­ce: znak sumy w po­sta­ci grec­kiej li­te­ry sigma;
3. łoże rzym­skie o łu­ko­wa­tym kształ­cie, do­pa­so­wa­nym do okrą­głe­go stołu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jęz. nazwa osiem­na­stej li­te­ry al­fa­be­tu grec­kie­go, σ;

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski lub mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) slang. od­no­szą­cy suk­ce­sy in­te­li­gent­ny in­dy­wi­du­a­li­sta, sa­mo­wy­star­czal­ny i odrzu­ca­ją­cy hie­rar­chię spo­łecz­ną

 (2.2) slang. osoba, o któ­rej mó­wią­cy ma dobrą opi­nię


Sigma (stgr. σῖγμα, nwgr. σίγμα, pi­sa­na Σ, σ lub ς) – osiem­na­sta li­te­ra współ­czes­ne­go al­fa­be­tu grec­kie­go, przy czym „Σ” to ma­ju­sku­ła, „σ” to mi­nu­sku­ła sto­so­wa­na na po­cząt­ku lub w środ­ku wy­ra­zu, „ς” zaś na jego końcu. W daw­nym grec­kim sy­ste­mie licz­bo­wym uży­wa­no jej rów­nież do oz­na­cza­nia licz­by 200. Zwła­szcza w sta­rych tek­stach wy­stę­pu­ją al­ter­na­tyw­ne formy „Ϲ, ϲ, Ͻ, ͻ”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sigmamycyna

mie­sza­ni­na an­ty­bio­ty­ków ole­an­do­my­cy­ny i te­tra­cy­kli­ny, o bar­dzo sze­ro­kim za­kre­sie dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl

Sigmoidoskop

wzier­nik wpro­wa­dza­ny do wnę­trza je­li­ta gru­be­go, uży­wa­ny w sig­mo­i­do­sko­pii


Źródła:

SJP.pl

Sigmoidoskopia

me­to­da ba­da­nia dia­gno­stycz­ne­go po­le­ga­ją­ca na wzier­ni­ko­wa­niu wnę­trza je­li­ta gru­be­go, po­czą­wszy od od­by­tu aż do esicy, za po­mo­cą wzier­ni­ka - sig­mo­i­do­sko­pu


Sig­mo­i­do­sko­pia – jest to ba­da­nie en­do­sko­po­we ostat­nich 60–80 cm je­li­ta gru­be­go, czyli od­byt­ni­cy, esicy i czę­ści zstęp­ni­cy. Może peł­nić za­rów­no funk­cję dia­gno­stycz­ną (stwier­dze­nie na po­wierzch­ni błony ślu­zo­wej owrzo­dzeń, po­li­pów, guzów, de­for­ma­cji, zmian na­czy­nio­wych, miejsc krwa­wie­nia), jak i te­ra­pe­u­tycz­ną (za­ta­mo­wa­nie przy uży­ciu la­se­ra czyn­ne­go krwa­wie­nia). Sig­mo­i­do­sko­pia umoż­li­wia po­bra­nie wy­cin­ków do ba­da­nia hi­sto­pa­to­lo­gicz­ne­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sigmoidoskopowy

→ sig­mo­i­do­skop


Patrz:sigmoidoskop

Źródła:

SJP.pl

Sigmund

[czy­taj: z-ig­mund] nie­miec­kie imię mę­skie


Źródła:

SJP.pl

Sign.

skrót od: si­gna­tum (o do­ku­men­cie: pod­pi­sa­ny, oz­na­czo­ny, opie­czę­to­wa­ny)


Źródła:

SJP.pl

Signatum

[czy­taj: s-igna­tum] o do­ku­men­cie: pod­pi­sa­ny, oz­na­czo­ny, opie­czę­to­wa­ny


Źródła:

SJP.pl

Signor

[czy­taj: s-inior] forma grzecz­no­ścio­wa uży­wa­na we Wło­szech; pan


Źródła:

SJP.pl

Signora

[czy­taj: s-inio­ra] forma grzecz­no­ścio­wa uży­wa­na we Wło­szech w sto­sun­ku do mę­ża­tek lub ko­biet star­szych; pani


Źródła:

SJP.pl

Signoret

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Signoria

[czy­taj: s-inio­ri­ja]
1. ustrój miast pół­noc­no­wło­skich i środ­ko­wo­wło­skich rzą­dzo­nych przez si­gno­ra;
2. wie­lo­o­so­bo­wy organ rzą­dzą­cy w mia­stach wło­skich


Si­gno­ria (od wł. "si­gno­re" – pan) – forma rzą­dów w ko­mu­nach miast środ­ko­wych i pół­noc­nych Włoch po­pu­lar­na w śred­nio­wie­czu i w okre­sie re­ne­san­su. Po­le­ga­ła ona na przej­mo­wa­niu wła­dzy w mia­stach przez przed­sta­wi­cie­li bo­ga­tych rodów, gdyż czę­sto po­ja­wia­ła się po­trze­ba sil­ne­go rządu, np. w obli­czu za­gro­że­nia. Pre­ro­ga­ty­wy przyz­na­ne albo prze­ję­te przez moż­no­wład­cę były zaz­wy­czaj do­ży­wot­nie, a czę­sto prze­cho­dzi­ły na jego na­stęp­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Signorina

[czy­taj: s-inio­ri­na] forma grzecz­no­ścio­wa uży­wa­na we Wło­szech; panna


Źródła:

SJP.pl

Signum

1. w ma­te­ma­ty­ce: funk­cja zwra­ca­ją­ca znak da­ne­go ar­gu­men­tu;
2. z ła­ci­ny: znak, symp­tom, oz­na­ka cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Signwriting

rze­czow­nik

 (1.1) sy­stem za­pi­su ję­zy­ka mi­go­we­go;


SignWriting – me­to­da za­pi­su zna­ków w ję­zy­ku mi­go­wym, który stwo­rzy­ła Va­le­rie Sut­ton w 1974 roku na proś­bę ba­da­czy ję­zy­ka mi­go­we­go z ko­pen­ha­skie­go uni­wer­sy­te­tu.

Va­le­rie Sut­ton była tan­cer­ką ba­le­to­wą, pier­wot­nie opra­co­wa­ła sy­stem za­pi­su kro­ków i ru­chów ta­necz­nych (), jego ko­lej­ne mo­dy­fi­ka­cje zro­bi­ła na uży­tek no­ta­cji wła­śnie ję­zy­ka mi­go­we­go, ale rów­nież za­pi­su m.in.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sigurimi

rze­czow­nik

 (1.1) al­bań­ska po­li­cja po­li­tycz­na


Dy­rek­to­riat Bez­pie­czeń­stwa Pań­stwa (alb. Drej­to­ria e Si­gu­ri­mit të Shte­tit), okre­śla­ny po­tocz­nie jako Si­gu­ri­mi (Bez­pie­czeń­stwo) – al­bań­ska po­li­cja po­li­tycz­na, dzia­ła­ją­ca w okre­sie rzą­dów En­ve­ra Hodży.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sihanouk

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sik

[czy­taj: s-ika] az­ja­tyc­ki ga­tu­nek je­le­nia; jeleń wschod­ni


wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca dźwięk cie­czy wy­pły­wa­ją­cej skądś sil­nym i cien­kim stru­mie­niem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sika

[czy­taj: s-ika] az­ja­tyc­ki ga­tu­nek je­le­nia; jeleń wschod­ni


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cer­vus nip­pon|ref=tak., ga­tu­nek zwie­rzę­cia ko­pyt­ne­go z ro­dza­ju Cer­vus

 (1.2) zool. osob­nik z ga­tun­ku sika (1.1)

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 3. os. lp. ter. od: sikać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikacz

po­tocz­nie:
1. lichy, słaby al­ko­hol; lura, szczy­ny, siuś­ki, cien­kusz, de­resz;
2. osoba, która w danym mo­men­cie od­da­je mocz;
3. penis; flet, fu­jar­ka, kuśka, pta­szek, pyta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. żart. słabe wino; cza­sem też piwo ni­skiej ja­ko­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikalnia

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. żart. miej­sce, w któ­rym sika się


Źródła:

Wiktionary

Sikanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sikać.


Źródła:

Wiktionary

Sikawa

osied­le w Łodzi


Si­ka­wa – rejon mia­sta w pół­noc­no-wschod­niej czę­ści Łodzi, na ob­sza­rze dziel­ni­cy Wi­dzew, włą­czo­ny do Łodzi 20 grud­nia 1945.

Si­ka­wa wcho­dzi w skład osied­li ad­mi­ni­stra­cyj­nych: Stoki-Si­ka­wa-Pod­gó­rze (wschod­nia część) i Do­li­na Łódki (za­chod­nia część). Z kolei stwo­rzo­ny w 2005 łódz­ki Sy­stem In­for­ma­cji Miej­skiej uz­na­je Si­ka­wę za sa­mo­dziel­ne osied­le.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sikawica

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ulewa, trąba wodna


Źródła:

Wiktionary

Sikawka

1. urzą­dze­nie do ga­sze­nia po­ża­rów, prze­waż­nie z pompą tło­czą­cą;
2. po­tocz­nie: za­baw­ka do po­le­wa­nia wodą; psi­kaw­ka, psi­kacz;
3. żar­to­bli­wie: penis; banan, in­te­res, pta­szek, wacek, że­ni­dło, kuśka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­pę­dza­na ręcz­nie tło­ko­wa pompa po­żar­ni­cza


Si­kaw­ka – po­tocz­na nazwa pompy tło­ko­wej (wy­po­ro­wej). Urzą­dze­nie me­cha­nicz­ne słu­żą­ce do tło­cze­nia wody, lub wody ze środ­kiem pia­not­wór­czym pod­czas akcji ga­sze­nia po­ża­ru. Dzię­ki temu moż­li­we jest pro­wa­dze­nie akcji ga­śni­czej. Mogą być dwu­cy­lin­dro­we lub jed­no­cy­lin­dro­we (z tło­kiem o pod­wój­nym dzia­ła­niu).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sikawkowy

żar­to­bli­wie: stra­żak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stra­żak


Patrz:sikawka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikać

po­tocz­nie:
1. od­da­wać mocz;
2. o ja­kimś pły­nie:
a) le­cieć wą­skim stru­mie­niem;
b) wy­pu­szczać z cze­goś, np. z węża, wą­skim stru­mie­niem


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. si­knąć)

 (1.1) pot. od­da­wać mocz

 (1.2) pot. o pły­nie: try­skać cien­kim stru­mie­niem

 (1.3) pot. wy­pu­ścić z cze­goś wodę lub inny płyn cien­kim, sil­nym stru­mie­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikh

[czy­taj: s-ikh] wyz­naw­ca sik­hiz­mu - re­li­gii stwo­rzo­nej przez Guru Na­na­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. wyz­naw­ca sik­hiz­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikhara

[czy­taj: s-ik­ha­ra] śik­ha­ra;
1. typ świą­ty­ni in­dyj­skiej ma­ją­cej wieżę nad głów­nym sank­tu­a­rium;
2. wie­żo­wa część świą­ty­ni in­dyj­skiej, szcze­gól­nie hin­du­i­stycz­nej


Źródła:

SJP.pl

Sikhijka

[czy­taj: s-ik­hij­ka] wyz­naw­czy­ni sik­hiz­mu - re­li­gii stwo­rzo­nej przez Guru Na­na­ka


Źródła:

SJP.pl

Sikhizm

[czy­taj: s-ik­hizm] re­li­gia stwo­rzo­na przez Guru Na­na­ka, kom­pi­la­cja hin­du­iz­mu i is­la­mu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) rel. re­li­gia pow­sta­ła w XV wieku w In­diach;


Sik­hizm (pendż. ਸਿੱਖੀ) – re­li­gia pow­sta­ła w XV wieku w In­diach w pro­win­cji Pen­dżab. Jej za­ło­ży­cie­lem był Guru Nanak. W 2022 roku na świe­cie było ok. 27 mi­lio­nów wyz­naw­ców tej re­li­gii (sik­hów) – żyją oni głów­nie w in­dyj­skim Pen­dża­bie, ale po­sia­da­ją także licz­ną kil­ku­mi­lio­no­wą dia­spo­rę roz­sia­ną po kra­jach daw­ne­go Im­pe­rium Bry­tyj­skie­go (w tym w USA, gdzie sto­sun­ko­wo licz­ni są rów­nież za­chod­ni kon­wer­ty­ci na sik­hizm – czę­sto w bar­dzo nie­or­to­dok­syj­nej for­mie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sikhowie

[czy­taj: s-ikh] wyz­naw­ca sik­hiz­mu - re­li­gii stwo­rzo­nej przez Guru Na­na­ka


Źródła:

SJP.pl

Siki

1. po­tocz­nie: mocz;
2. po­tocz­nie o piwie z małą za­war­to­ścią al­ko­ho­lu lub ogól­niej o kiep­skim piwie; siuś­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) pot. mocz

 (1.2) pot. słaby napój, o nie­do­sta­tecz­nym na­sy­ce­niu

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­rze­czo­wy.

 (2.1) lm. od: sik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikkim

[czy­taj: s-ikkim] stan w In­diach


Sik­kim (hindi, nepal. सिक्किम, trb.: "Sik­kim", trl.: "Sik­kim"; ang. "Sik­kim") – jeden ze sta­nów Indii, po­ło­żo­ny w ich pół­noc­no-wschod­niej czę­ści, po Goa najm­niej­szy pod wzglę­dem po­wierzch­ni. Sto­li­cą stanu jest mia­sto Gang­tok.

W XIX wieku bry­tyj­ski pro­tek­to­rat, póź­niej pro­tek­to­rat już nie­pod­le­głych Indii, choć for­mal­nie pa­no­wa­ła nie­za­leż­na mo­nar­chia na czele z kró­lem z dy­na­stii Namg­ja­lów, ty­tu­łu­ją­cych się jako czog­ja­lo­wie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sikkimczyk

[czy­taj: s-ik­kim­czyk] miesz­ka­niec Sik­ki­mu (stanu w In­diach)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Sik­ki­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikkimka

[czy­taj: s-ik­kim­ka] miesz­kan­ka Sik­ki­mu (stanu w In­diach)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Sik­ki­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikkimski

przy­miot­nik od: Sik­kim (stan w In­diach)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Sik­ki­mem, do­ty­czą­cy Sik­ki­mu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siklawa

re­gio­nal­nie: wo­do­spad gór­ski; si­kla­wi­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wo­do­spad gór­ski


Zo­bacz też: Si­kla­wa – osada leśna w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim.

Si­kla­wa, Wiel­ka Si­kla­wa ( Si­kla­wa­fall, Si­kla­wa-Was­ser­fall, Si­kla­wa, Si­kla­wa-vízesés) – wo­do­spad w Ta­trach Wy­so­kich na po­to­ku Roz­to­ka.

Wo­do­spad spada z progu ścia­ny sta­wiar­skiej od­dzie­la­ją­cej do­li­ny: Pię­ciu Sta­wów Pol­skich i Roz­to­ki dwie­ma lub trze­ma stru­ga­mi (w za­leż­no­ści od wy­so­ko­ści po­zio­mu wody w Wiel­kim Sta­wie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siklawica

re­gio­nal­nie: wo­do­spad gór­ski; si­kla­wa


Si­kla­wi­ca – wo­do­spad w Ta­trach Za­chod­nich, w gór­nej czę­ści Do­li­ny Strą­ży­skiej (we­dług kry­te­riów ści­śle ge­o­gra­ficz­nych już na ob­sza­rze Małej Do­lin­ki), pod pół­noc­ną ścia­ną Gie­won­tu. Wo­do­spad opada z dwóch pra­wie pio­no­wo na­chy­lo­nych ścian (pod kątem 80°). Jest to wo­do­spad dwu­czę­ścio­wy.Wy­so­kość dol­nej czę­ści wy­no­si 12 m, gór­nej rów­nież 12 m.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siknięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|si­knąć.


Źródła:

Wiktionary

Siknięty

po­tocz­nie:
1. wy­pu­ścić ciecz sil­nym, wą­skim stru­mie­niem;
2. nalać małą ilość na­po­ju do na­czy­nia;
3. nie zdać ja­kie­goś przed­mio­tu, eg­za­mi­nu; oblać, olać


Źródła:

SJP.pl

Siknąć

po­tocz­nie:
1. oddać mocz;
2. o ja­kimś pły­nie:
a) po­le­cieć wą­skim stru­mie­niem;
b) wy­pu­ścić z cze­goś, np. z węża, wą­skim stru­mie­niem


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. sikać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|sikać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikoku

[czy­taj: śi­ko­ku] wyspa Ja­po­nii


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wyspa nad Oce­a­nem Spo­koj­nym, najm­niej­sza z wysp ja­poń­skich;


Si­ko­ku (jap. 四国 Shi­ko­ku; tłum. „czte­ry pro­win­cje”) – najm­niej­sza i naj­sła­biej za­lud­nio­na z czte­rech głów­nych wysp Ja­po­nii, po­ło­żo­na w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści Wysp Ja­poń­skich, mię­dzy Mo­rzem Wew­nętrz­nym a Oce­a­nem Spo­koj­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sikor

1. ptak śpie­wa­ją­cy z wró­blo­wa­tych; si­kor­ka
2. daw­niej: młoda dziew­czy­na, pod­lo­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gwara. więz. ze­ga­rek, na­szyj­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikora

1. ptak śpie­wa­ją­cy z wró­blo­wa­tych; si­kor­ka
2. daw­niej: młoda dziew­czy­na, pod­lo­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. nie­wiel­ki ptak z ro­dzi­ny si­ko­ro­wa­tych;

 (1.2) gw-pl|War­sza­wa. ze­ga­rek


Si­ko­ra – pol­skie naz­wi­sko przy­dom­ko­we, jedno z naj­star­szych w Pol­sce. Dość roz­po­wszech­nio­ne w Pol­sce (nosi je ok. 40 000 osób), wy­stę­pu­je także w Niem­czech, Cze­chach, Au­strii oraz USA.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sikoreczka

zdrob­nie­nie od: si­kor­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: si­kor­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikorka

1. drob­ny ptak śpie­wa­ją­cy z rzędu wró­blo­wa­tych; si­ko­ra
2. młoda dziew­czy­na, pod­lo­tek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ornit. zob. si­ko­ra.

 (1.2) pot. młoda dziew­czy­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sikorkowy

→ si­kor­ka


Patrz:sikorka

Źródła:

SJP.pl

Sikorowate

ro­dzi­na pta­ków z rzędu wró­blo­wych; si­ko­ry


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) ornit. syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Pa­ri­dae|Vi­gors|ref=tak., ro­dzi­na pta­ków na­le­żą­ca do rzędu wró­blo­wych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sikorowaty

o ce­chach si­ko­ro­wa­tych (ro­dzi­na pta­ków)


Źródła:

SJP.pl

Sikorowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sikorski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sikorsko-Bartkowięcki

→ Si­ko­ry-Bart­ko­wię­ta


Patrz:Sikory-Bartkowięta

Źródła:

SJP.pl

Sikory

1. ptak śpie­wa­ją­cy z wró­blo­wa­tych; si­kor­ka
2. daw­niej: młoda dziew­czy­na, pod­lo­tek


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sikory-Bartkowięta

wieś w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie wy­so­ko­ma­zo­wiec­kim


Si­ko­ry-Bart­ko­wię­ta – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie wy­so­ko­ma­zo­wiec­kim, w gmi­nie Ko­by­lin-Bo­rzy­my.

Za­ścia­nek szla­chec­ki Bart­ko­wię­ta na­le­żą­cy do oko­li­cy za­ścian­ko­wej Si­ko­ry po­ło­żo­ny był w dru­giej po­ło­wie XVII wieku w po­wie­cie ty­ko­ciń­skim ziemi biel­skiej wo­je­wództ­wa pod­la­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sikorzyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sikorzyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sikorzyno

Si­ko­rzy­no (ka­szub. Sëkòrzëno) – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Stę­ży­ca. Leży na Ka­szu­bach, na po­łud­nio­wym obrze­żu Ka­szub­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go.

Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Si­ko­rzy­no", w któ­re­go skład wcho­dzą rów­nież Nowa Si­kor­ska Huta i Stara Si­kor­ska Huta.


Źródła:

Wikipedia

Siksa

po­gard­li­we okre­śle­nie mło­dej dziew­czy­ny; sraj­da


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pejor. młoda dziew­czy­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siku

po­tocz­nie, czę­sto w roz­mo­wach z ma­ły­mi dzieć­mi: siu­siu;
1. od­da­nie, od­da­wa­nie moczu (np. Chcę mi się siku.);
2. mocz (np. Zrób siku i chodź.)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. czyn­ność si­ka­nia, od­da­wa­nia moczu


Siku (z ję­zy­ka aj­ma­ra; zampoña; ke­czua: "an­ta­ra") – tra­dy­cyj­ny an­dyj­ski in­stru­ment dęty, po­dob­ny do eu­ro­pej­skiej flet­ni Pana. Skła­da się z sze­ściu lub sied­miu trzcin róż­nej dłu­go­ści. Po­cho­dzi z cza­sów prze­din­ka­skich. Zna­le­zi­ska ar­che­o­lo­gicz­ne poś­wiad­cza­ją jego ist­nie­nie w kul­tu­rach Moche i Nazca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sikucin

Si­ku­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie zduń­sko­wol­skim, w gmi­nie Sza­dek.

Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 710.

W la­tach 1954–1958 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Si­ku­cin, po jej znie­sie­niu w gro­ma­dzie Wiel­ka Wieś. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sikumajtka

po­tocz­nie: do­ra­sta­ją­ca dziew­czy­na; pod­lo­tek, siu­siu­majt­ka, siu­śmajt­ka


Źródła:

SJP.pl

Sikwiak

przed­sta­wi­ciel pod­gro­ma­dy zwie­rząt mor­skich, ży­ją­cy na dnie mórz w pia­sku, w szcze­li­nach skal­nych i musz­lach mię­cza­ków


Źródła:

SJP.pl

Sikwiaki

przed­sta­wi­ciel pod­gro­ma­dy zwie­rząt mor­skich, ży­ją­cy na dnie mórz w pia­sku, w szcze­li­nach skal­nych i musz­lach mię­cza­ków


Sik­wia­ki (Si­pun­cu­la) – nie­wiel­ka grupa wy­łącz­nie mor­skich, pier­wo­u­stych zwie­rząt bez­krę­go­wych za­li­cza­nych do lo­fo­tro­cho­row­ców (Lop­ho­tro­cho­zoa), kla­sy­fi­ko­wa­na naj­czę­ściej w ran­dze typu, bli­sko spo­krew­nio­na z pier­ście­ni­ca­mi (An­ne­li­da). Obej­mu­je około 320 na­u­ko­wo opi­sa­nych ga­tun­ków cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się nie­seg­men­to­wa­nym, wal­co­wa­tym cia­łem. W za­pi­sie ko­pal­nym wy­stę­pu­ją rzad­ko. Trzy ga­tun­ki są znane z dol­ne­go kam­bru.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sil

[czy­taj: s-il] żyła skał mag­mo­wych za­krze­płych naj­czę­ściej bli­sko po­wierzch­ni Ziemi; sill, żyła po­kła­do­wa, żyła zgod­na


Sil – rzeka pły­ną­ca przez hisz­pań­ską Ga­li­cję prze­pły­wa­ją­ca przez 3 pro­win­cje: León, Ou­ren­se i Lugo. Źró­dło rzeki znaj­du­je się w Gó­rach Kan­ta­bryj­skich u pod­nó­ża "Peña Orniz" na wy­so­ko­ści

1.980 m n.p.m. w po­bli­żu miej­sco­wo­ści naj­więk­szej miej­sco­wo­ści pro­win­cji León – La Cueta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Silan

[czy­taj: s-ilan] zwią­zek che­micz­ny krze­mu z wo­do­rem; krze­mo­wo­dór


Źródła:

SJP.pl

Silanowy

→ silan


Patrz:silan

Źródła:

SJP.pl

Silany

[czy­taj: s-ilan] zwią­zek che­micz­ny krze­mu z wo­do­rem; krze­mo­wo­dór


Si­la­ny – grupa związ­ków che­micz­nych, któ­rych wspól­ną cechą jest wy­stę­po­wa­nie cen­tral­ne­go atomu krze­mu, do któ­re­go są przy­łą­czo­ne czte­ry do­wol­ne pod­staw­ni­ki po­przez wią­za­nia σ.

Si­la­ny, ze wzglę­du na ro­dzaj grup, przy­łą­czo­nych do atomu krze­mu dzie­li się na:

Si­la­ny w prze­my­śle są otrzy­my­wa­ne w na­stę­pu­ją­cym cyklu:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sildenafil

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny sto­so­wa­ny jako śro­dek w le­cze­niu za­bu­rzeń erek­cji; syl­de­na­fil


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) farm. lek z grupy se­lek­tyw­nych in­hi­bi­to­rów fos­fo­die­ste­ra­zy typu 5, sto­so­wa­ny w le­cze­niu za­bu­rzeń erek­cji oraz w pier­wot­nym nad­ci­śnie­niu płuc­nym;


Sil­de­na­fil, syl­de­na­fil ( sil­de­na­fi­lum) – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek sto­so­wa­ny w le­cze­niu za­bu­rzeń erek­cji ("Via­gra" oraz inne nazwy hand­lo­we) oraz w pier­wot­nym nad­ci­śnie­niu płuc­nym (w tym wska­za­niu pod nazwą "Re­va­tio"). Zo­stał opa­ten­to­wa­ny w 1993 roku przez kon­cern Pfi­zer i wpro­wa­dzo­ny na rynek w 1998 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sile

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) C., Ms. lp. od: siła


Źródła:

Wiktionary

Silec

Zo­bacz też: Silec (je­zio­ro).

Silec (niem. "Schülzen") – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie kę­trzyń­skim, w gmi­nie Sro­ko­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Silentium

[czy­taj: s-iLENc-ium] pora przez­na­czo­na na cichy od­po­czy­nek lub cichą pracę, zwła­szcza naukę


Si­len­tium – fiń­ski ze­spół got­hic me­ta­lo­wy za­ło­żo­ny w 1995, w mie­ście Jämsänkoski. W 1999 grupa pod­pi­sa­ła kon­trakt z fiń­ską wyt­wór­nią pły­to­wą Spi­ke­farm, po czym, je­szcze w tym samym roku uka­zał się pier­wszy album Si­len­tium "In­fi­ni­ta Plan­go Vul­ne­ra". W 2005 ze­spół zmie­nił wyt­wór­nię pły­to­wą na Dy­na­mic Arts Re­cords. Naj­no­wszy, czwar­ty już album w do­rob­ku grupy "Se­du­cia" uka­zał się w 2006.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Silesia

[czy­taj: s-ilez­ja]
1. ła­ciń­ska (książ­ko­wa) nazwa Ślą­ska;
2. nazwa róż­nych in­sty­tu­cji;
3. krój czcion­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) podn. Śląsk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Silesiaca

[czy­taj: s-ilez­ja­ka] sta­ro­dru­ki poś­wię­co­ne Ślą­sko­wi; si­le­sia­ka


Źródła:

SJP.pl

Silesiaka

[czy­taj: s-ilez­ja­ka] sta­ro­dru­ki poś­wię­co­ne Ślą­sko­wi; si­le­sia­ca


Źródła:

SJP.pl

Silesiana

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) książk. do­ku­men­ty, tek­sty rę­ko­pi­śmien­ne i druki do­ty­czą­ce Ślą­ska


Si­le­sia­na (na­zy­wa­na rów­nież "Pis­mem Ślą­skim") – krój pisma pow­sta­ły na za­mó­wie­nie władz wo­je­wództ­wa ślą­skie­go, które są wła­ści­cie­lem wszyst­kich praw au­tor­skich tego fontu. Si­le­sia­na bę­dzie uży­wa­na w ofi­cjal­nych pis­mach i do­ku­men­tach urzę­do­wych.

Czcion­ka zo­sta­ła ofi­cjal­nie za­pre­zen­to­wa­na 17 paź­dzier­ni­ka 2006. Pow­sta­ła w wy­ni­ku badań nad kro­ja­mi pisma z mi­nio­nych stu­le­ci, pro­wa­dzo­nych na pod­sta­wie zbio­rów z Bi­blio­te­ki Ślą­skiej i Książ­ni­cy Cie­szyń­skiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Silez

w ge­o­lo­gii: druga epoka kar­bo­nu, trwa­ją­ca 27,5 mi­lio­na lat


Silez (ang. "Si­le­sian", fr. "Silésien", pol. daw­niej także "sy­lez­jan", "sy­lez­jen", "od­dział ślą­ski") – nie­stan­dar­do­we wy­dzie­le­nie stra­ty­gra­ficz­ne, obej­mu­ją­ce wyż­szą (póź­niej­szą) część kar­bo­nu. Nazwa po­cho­dzi od ła­ciń­skiej nazwy Ślą­ska – "Si­le­sia"; za­pro­po­no­wał ją w 1958 pa­le­o­bo­ta­nik Sta­ni­sław Zbi­gniew Stopa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Silezaur

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. pa­le­ont. śred­niej wiel­ko­ści ar­cho­za­ur ży­ją­cy w póź­nym tria­sie na te­re­nie współ­czes­nej Eu­ro­py;


Si­le­za­ur ("Si­le­sa­u­rus") – ro­dzaj ar­cho­za­u­ra ży­ją­ce­go w póź­nym tria­sie na te­re­nie współ­czes­nej Eu­ro­py. Od­kry­cie ska­mie­nia­ło­ści co najm­niej kil­ku­na­stu osob­ni­ków poz­wo­li­ło na sto­sun­ko­wo do­kład­ną re­kon­struk­cję mor­fo­lo­gii zwie­rzę­cia, a także zba­da­nie mi­kro­struk­tu­ry kości i fiz­jo­lo­gii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Silfion

ro­śli­na przy­po­mi­na­ją­ca wiel­ki koper, uz­na­wa­na kie­dyś za śro­dek an­ty­kon­cep­cyj­ny, an­ty­sep­tycz­ny i prze­czy­szcza­ją­cy; syl­fion, żółt­wa


Źródła:

SJP.pl

Silice

Si­li­ce ( Qu­id­litz) – le­żą­ca nad je­zio­rem Si­lic­kim wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie war­miń­sko-ma­zur­skim, w po­wie­cie olsz­tyń­skim, w gmi­nie Purda. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa olsz­tyń­skie­go. Wieś znaj­du­je się w hi­sto­rycz­nym re­gio­nie War­mia.


Źródła:

Wikipedia

Silicen

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) fiz. chem. alo­tro­po­wa od­mia­na krze­mu ma­ją­ca po­stać war­stwy o jed­no­a­to­mo­wej gru­bo­ści i sze­ścio­kąt­nych ko­mór­kach, przy­po­mi­na­ją­ca pla­ster miodu;


Si­li­cen – alo­tro­po­wa od­mia­na krze­mu, na­no­ma­te­riał o pła­skiej struk­tu­rze, ana­lo­gicz­nej do gra­fe­nu i ger­ma­ne­nu. Atomy krze­mu two­rzą jed­no­a­to­mo­wej gru­bo­ści po­fał­do­wa­ną war­stwę, po­łą­czo­ne są w sze­ścio­ką­ty na po­do­bień­stwo pla­stra miodu. Ze wzglę­du na mi­ni­mal­ną gru­bość, si­li­cen jest uwa­ża­ny za struk­tu­rę dwu­wy­mia­ro­wą. Niez­mier­nie małej gru­bo­ści ma­te­riał wy­ka­zu­je in­te­re­su­ją­ce wła­ści­wo­ści i jest przed­mio­tem za­in­te­re­so­wa­nia nauki, jako mo­gą­cy zna­leźć roz­licz­ne za­sto­so­wa­nia w elek­tro­ni­ce i prze­my­śle.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Silicium

[czy­taj: s-ili­cjum] z ła­ci­ny: krzem (pier­wia­stek che­micz­ny)


Źródła:

SJP.pl

Silikat

sztucz­ny ka­mień wy­pro­du­ko­wa­ny z pia­sku i wapna, naj­czę­ściej w po­sta­ci cegły; sy­li­kat


Si­li­kat (od si­li­cium „krzem”) – ma­te­riał bu­dow­la­ny wyt­wa­rza­ny z pia­sku kwar­co­we­go, wapna pa­lo­ne­go i wody, pro­du­ko­wa­ny w for­mie ce­gieł si­li­ka­to­wych, blocz­ków i pu­sta­ków. Wy­ko­rzy­sty­wa­ny w bu­dow­nict­wie miesz­ka­nio­wym i go­spo­dar­czym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Silikatowy

[czy­taj: s-ili­ka­to­wy] przy­miot­nik od: si­li­kat (sy­li­kat), np. tynk si­li­ka­to­wy; sy­li­ka­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Silikażel

uwod­nio­ny dwut­le­nek krze­mu, o po­ro­wa­tej struk­tu­rze i dużej ad­sorp­cji, wy­ko­rzy­sty­wa­ny do osu­sza­nia i oczy­szcza­nia gazów; sy­li­ka­żel


Źródła:

SJP.pl

Silikon

[czy­taj: s-ili­kon] zwią­zek syn­te­tycz­ny, nie­pal­ny, od­por­ny che­micz­nie, pro­du­ko­wa­ny w po­sta­ci ole­jów, żywic, ka­u­czu­ków; sy­li­kon


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) chem. nie­pal­ny, syn­te­tycz­ny zwią­zek po­li­me­ro­wy za­wie­ra­ją­cy po­łą­czo­ne atomy krze­mu i węgla (w po­sta­ci grup al­ki­lo­wych lub ary­lo­wych), ce­chu­ją­cy się od­por­no­ścią che­micz­ną, ter­micz­ną i na pro­mie­nio­wa­nie UV;

 (1.2) techn. masa kle­ją­ca lub uszczel­nia­ją­ca za­wie­ra­ją­ca si­li­kon (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Silikonowy

przy­miot­nik od: si­li­kon; sy­li­ko­no­wy


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­na­ny z si­li­ko­nu

 (1.2) techn. kos­met. za­wie­ra­ją­cy si­li­kon

 (1.3) przen. pejor. obraź. o oso­bie z im­plan­ta­mi si­li­ko­no­wy­mi (1.1), po­więk­sza­ją­cy­mi wy­bra­ne par­tie ciała


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Silikony

[czy­taj: s-ili­kon] zwią­zek syn­te­tycz­ny, nie­pal­ny, od­por­ny che­micz­nie, pro­du­ko­wa­ny w po­sta­ci ole­jów, żywic, ka­u­czu­ków; sy­li­kon


Si­li­ko­ny – syn­te­tycz­ne po­li­me­ry krze­mo­or­ga­nicz­ne o struk­tu­rze si­lok­sa­nów, w któ­rych wszyst­kie atomy krze­mu po­łą­czo­ne są z gru­pa­mi al­ki­lo­wy­mi (naj­czę­ściej me­ty­lo­wy­mi lub ety­lo­wy­mi) lub ary­lo­wy­mi (naj­czę­ściej fe­ny­lo­wy­mi). W za­leż­no­ści od wa­run­ków pro­duk­cji otrzy­mu­je się je w po­sta­ci ole­jów lub żywic si­li­ko­no­wych, a także ela­sto­me­rów. Si­li­ko­ny mają więk­szą od­por­ność che­micz­ną i ter­micz­ną od si­lok­sa­nów, w któ­rych atomy krze­mu po­łą­czo­ne są z ato­ma­mi wo­do­ru.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Silikoza

cho­ro­ba płuc spo­wo­do­wa­na dłu­gotr­wa­łym wdy­cha­niem pyłu krze­mion­ko­we­go; sy­li­ko­za, krze­mi­ca


Źródła:

SJP.pl

Silimanit

mi­ne­rał, po­li­mor­ficz­na od­mia­na krze­mia­nu glinu; sy­li­ma­nit


Źródła:

SJP.pl

Silimanitowy

[czy­taj: s-ili­ma­ni­to­wy] przy­miot­nik od: si­li­ma­nit (sy­li­ma­nit), np. pia­sek si­li­ma­ni­to­wy; sy­li­ma­ni­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Silit

ma­te­riał ce­ra­micz­ny sto­so­wa­ny na ele­men­ty grzej­ne pie­ców elek­trycz­nych; sylit


Źródła:

SJP.pl

Silitowy

→ silit (sylit); sy­li­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Silić

silić się:
1. sta­rać się coś zro­bić po­mi­mo prze­ciw­no­ści;
2. prze­sta­rza­łe: wy­si­lać się, robić coś, poś­wię­ca­jąc na to dużo ener­gii


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­si­lić)

 (1.1) zmu­szać do wy­sił­ku

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny silić się (dk. wy­si­lić się)

 (2.1) po­dej­mo­wać wiel­kie sta­ra­nia celem osią­gnię­cia cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Silka

silka jed­wa­bi­sta - rasa kur ozdob­nych o pu­szy­stym upie­rze­niu


Silka – marka blocz­ków i ce­gieł wa­pien­no-pia­sko­wych (si­li­ka­to­wych) pro­du­ko­wa­nych przez firmę Xella In­ter­na­tio­nal GmbH.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sill

[czy­taj: s-il] żyła skał mag­mo­wych za­krze­płych naj­czę­ściej bli­sko po­wierzch­ni Ziemi; sil, żyła po­kła­do­wa, żyła zgod­na


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sillimanit

Sil­li­ma­nit, sy­li­ma­nit, si­li­ma­nit – mi­ne­rał, od­mia­na po­li­mor­ficz­na krze­mia­nu glinu.

Nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska ame­ry­kań­skie­go ge­o­lo­ga i che­mi­ka Ben­ja­mi­na Sil­li­ma­na (1779–1864).


Źródła:

Wikipedia

Silloi

1. okre­śle­nie fi­lo­zo­ficz­nej sa­ty­ry lub pa­ro­dii w sta­ro­żyt­nej Gre­cji;
2. wier­sze (po­e­ma­ty) pi­sa­ne w hek­sa­me­trze


Źródła:

SJP.pl

Silnia

ilo­czyn wszyst­kich ko­lej­nych liczb na­tu­ral­nych za­czy­na­jąc od 1 aż do n


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. ilo­czyn wszyst­kich do­dat­nich liczb na­tu­ral­nych nie więk­szych niż n oraz 1 dla licz­by zero;


Sil­nia licz­by na­tu­ral­nej n – ilo­czyn wszyst­kich ko­lej­nych do­dat­nich liczb na­tu­ral­nych nie więk­szych niż "n". Czę­sto przyj­mu­je się także do­dat­ko­wo, że sil­nia z 0 wy­no­si 1, choć nie wy­ni­ka to bez­poś­red­nio z samej po­wyż­szej de­fi­ni­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Silniczek

1. pe­jo­ra­tyw­nie: bez­kry­tycz­ny, fa­na­tycz­ny zwo­len­nik Plat­for­my (Ko­a­li­cji) Oby­wa­tel­skiej;
2. zdrob­nie­nie od: sil­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: sil­nik

 (1.2) mały sil­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Silniczkowy

→ sil­ni­czek


Patrz:silniczek

Źródła:

SJP.pl

Silnie

przy­słó­wek

 (1.1) z dużą siłą, mocno

 (1.2) z dużym na­si­le­niem, in­ten­syw­nie


Źródła:

Wiktionary

Silniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: sil­nie


Źródła:

SJP.pl

Silniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: silny


Źródła:

SJP.pl

Silnik

1. ma­szy­na za­mie­nia­ją­ca ener­gię na pracę me­cha­nicz­ną;
2. w in­for­ma­ty­ce: sil­nik gry - głów­na część kodu danej gry kom­pu­te­ro­wej, np. Un­re­al En­gi­ne, CryEngine; en­gi­ne;
3. w in­for­ma­ty­ce: sil­nik gra­ficz­ny, sil­nik 3D - sil­nik od­po­wia­da­ją­cy za przet­wa­rza­nie gra­fi­ki trój­wy­mia­ro­wej, np. Havok, PhysX; en­gi­ne;
4. rzad­ko: żywy sil­nik - czło­wiek lub zwie­rze jako źró­dło na­pę­du


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie do za­mia­ny w ener­gię me­cha­nicz­ną in­ne­go ro­dza­ju ener­gii;

 (1.2) in­form. za­sad­ni­czy ele­ment pro­gra­mu kom­pu­te­ro­we­go, od­po­wie­dzial­ny za to, aby pra­wi­dło­wo wy­ko­ny­wał on za­da­nie, do któ­re­go zo­stał przez­na­czo­ny

 (1.3) in­form. szach. pro­gram kom­pu­te­ro­wy słu­żą­cy do ana­li­zy po­zy­cji sza­cho­wych i znaj­do­wa­nia op­ty­mal­nych kon­ty­nu­a­cji, także do roz­gry­wa­nia par­tii


Sil­nik – typ ma­szy­ny za­pew­nia­ją­cej za­mia­nę pew­nej formy ener­gii za­si­la­ją­cej na ener­gię me­cha­nicz­ną.

Ener­gia za­si­la­ją­ca sil­nik może mieć formę:

W zde­cy­do­wa­nej więk­szo­ści urzą­dzeń ener­gia me­cha­nicz­na wyt­wa­rza­na przez sil­nik od­bie­ra­na jest od obra­ca­ją­ce­go się wału sil­ni­ka i jest wy­ko­rzy­sty­wa­na w po­sta­ci pracy me­cha­nicz­nej lub za­mie­nia­na na ener­gię elek­trycz­ną. W sil­ni­kach ta­kich jak np. sil­nik ra­kie­to­wy lub sil­nik li­nio­wy efek­tem dzia­ła­nia sil­ni­ka jest ener­gia ruchu po­stę­po­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Silnikowiec

sta­tek z sil­ni­kiem


Źródła:

SJP.pl

Silnikownia

dział fa­bry­ki, w któ­rym mon­tu­je się sil­ni­ki


Źródła:

SJP.pl

Silnikowy

przy­miot­nik od: sil­nik


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy sil­ni­ka, zwią­za­ny z sil­ni­kiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Silno

1. krzep­ki, mocny;
2. in­ten­syw­ny, mocno dzia­ła­ją­cy;
3. wy­ra­zi­sty


przy­słó­wek

 (1.1) stpol. bar­dzo


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Silnoręki

o dzia­ła­niu: zde­cy­do­wa­ny, twar­dy, bru­tal­ny


Źródła:

SJP.pl

Silnowo

wieś w Pol­sce


Sil­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie szcze­ci­nec­kim, w gmi­nie Borne Su­li­no­wo, nad je­zio­rem Pile, przy dro­dze kra­jo­wej nr 20 Star­gard – Szcze­ci­nek – Gdy­nia.

W miej­sco­wo­ści jest przy­sta­nek ko­le­jo­wy Sil­no­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Silnowski

przy­miot­nik od: Silna (wieś)


Źródła:

SJP.pl

Silność

daw­niej: siła


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest silne; cecha tych, któ­rzy są silni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Silny

1. krzep­ki, mocny;
2. in­ten­syw­ny, mocno dzia­ła­ją­cy;
3. wy­ra­zi­sty


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) odz­na­cza­ją­cy się siłą (w od­nie­sie­niu do isto­ty)

 (1.2) odz­na­cza­ją­cy się siłą (w od­nie­sie­niu do rze­czy)

 (1.3) in­ten­syw­nie dzia­ła­ją­cy

 (1.4) do­sad­ny


Silny (właśc. An­drzej Ro­ba­kow­ski) – po­stać fik­cyj­na, głów­ny bo­ha­ter po­wie­ści "Wojna pol­sko-ruska pod flagą biało-czer­wo­ną" Do­ro­ty Ma­słow­skiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siloe

1. we­dług Bi­blii: sa­dzaw­ka w Je­ro­zo­li­mie, przy­wra­ca­ją­ca zdro­wie po wy­ką­pa­niu się w niej;
2. coś uz­dra­wia­ją­ce­go, odra­dza­ją­ce­go


Siloe (także: "sa­dzaw­ka Si­lo­am"; ‏בריכת השילוח‎) – sta­ro­żyt­ny zbior­nik wodny, zlo­ka­li­zo­wa­ny w Je­ro­zo­li­mie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siloksan

[czy­taj: s-ilok­san] zwią­zek che­micz­ny, w któ­rym atomy krze­mu po­łą­czo­ne są wią­za­nia­mi ko­wa­len­cyj­ny­mi z ato­ma­mi tlenu


Źródła:

SJP.pl

Siloksanowy

→ si­lok­san


Patrz:siloksan

Źródła:

SJP.pl

Silos

[czy­taj: s-ilos]
1. zbior­nik ko­mo­ro­wy do prze­cho­wy­wa­nia ma­te­ria­łów syp­kich, np. zboża lub koksu;
2. zbior­nik w ziemi do ki­sze­nia pro­duk­tów ro­ślin­nych na paszę dla zwie­rząt;
3. po­dziem­na wy­rzut­nia ra­kie­to­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. zbior­nik do prze­cho­wy­wa­nia ma­te­ria­łów syp­kich, np. ziar­na, ma­te­ria­łów bu­dow­la­nych;

 (1.2) roln. zbior­nik do przy­go­to­wy­wa­nia i prze­cho­wy­wa­nia ki­szon­ki na paszę

 (1.3) wojsk. po­dziem­na ko­mo­ra star­to­wa ra­kiet ba­li­stycz­nych;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Silosokombajn

Za­su­ge­ro­wa­no, aby "Siecz­kar­nia"

Si­lo­so­kom­bajn (jedna z nazw po­tocz­nych: siecz­kar­nia po­lo­wa) – ma­szy­na rol­ni­cza, słu­żą­ca do ści­na­nia i roz­drab­nia­nia ro­ślin. Si­lo­so­kom­baj­ny dzie­lą się na pod­cze­pia­ne i sa­mo­bież­ne. Ta druga od­mia­na jest okre­śla­na jako tzw. siecz­kar­nia sa­mo­jezd­na.


Źródła:

Wikipedia

Silosować

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) roln. zak­wa­szać i prze­cho­wy­wać paszę dla bydła w si­lo­sach


Źródła:

Wiktionary

Silosowość

[czy­taj: s-ilo­so­wość] sy­tu­a­cja, gdy po­szcze­gól­ne dzia­ły jed­nej firmy mają inne cele, pro­ce­sy i dzia­ła­ją w zu­peł­nie różny od sie­bie spo­sób, a ich współ­pra­ca nie jest efek­tyw­na


Źródła:

SJP.pl

Silosowy

[czy­taj: s-ilo­so­wy] przy­miot­nik od: silos, np. sy­stem si­lo­so­wy


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z si­lo­sem, do­ty­czą­cy si­lo­su

 (1.2) ekon. po­dob­ny, przez ana­lo­gię, do si­lo­su


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Silpasiastra

tekst in­dyj­ski za­wie­ra­ją­cy wska­zów­ki ry­tu­al­ne, te­o­re­tycz­ne i prak­tycz­ne do­ty­czą­ce sztuk pla­stycz­nych i ar­chi­tek­tu­ry; śil­pa­śa­stra


Źródła:

SJP.pl

Silski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Silumin

[czy­taj: s-ilu­min] od­lew­ni­czy stop alu­mi­nium z krze­mem


Si­lu­min, al­paks, Al-Si – od­lew­ni­czy stop alu­mi­nium z krze­mem o stę­że­niu 2–30%, naj­czę­ściej 5–13,5% oraz in­ny­mi (o mniej­szym udzia­le pro­cen­to­wym) do­dat­ka­mi, ta­ki­mi jak miedź, ma­gnez, man­gan, ni­kiel i tytan. Jest od­por­ny na ko­roz­ję, o do­brej lej­no­ści, małym skur­czu i małą skłon­no­ścią do pę­ka­nia na go­rą­co. Sto­so­wa­ny głów­nie w prze­my­śle mo­to­ry­za­cyj­nym (ża­ro­wy­trzy­ma­łość), lot­ni­czym (stopy lek­kie), okrę­to­wym (od­por­ność na wodę mor­ską) i kon­struk­cyj­nym (moż­li­wość wy­ko­na­nia zło­żo­nych kształ­tów).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siluminowy

[czy­taj: s-ilu­mi­no­wy] przy­miot­nik od: si­lu­min, np. si­lu­mi­no­wy odlew


Źródła:

SJP.pl

Silva

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Silvae

wy­stę­pu­ją­ce w li­te­ra­tu­rze an­tycz­nej dzie­ła o cha­rak­te­rze oko­licz­no­ścio­wym, zwią­za­ne z ak­tu­al­ny­mi wy­da­rze­nia­mi i te­ma­ta­mi do­ty­czą­cy­mi co­dzien­ne­go życia


Źródła:

SJP.pl

Silver

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Silverado

[czy­taj: s-il­we­ra­do] model sa­mo­cho­du marki Chev­ro­let


Sil­ve­ra­do – ame­ry­kań­ski film fa­bu­lar­ny (we­stern) z 1985 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Silverstone

[czy­taj: sil­wer­stołn] wy­ści­go­wy tor sa­mo­cho­do­wy po­ło­żo­ny 130 km na za­chód od Lon­dy­nu, miej­sce za­wo­dów o Grand Prix Wiel­kiej Bry­ta­nii w For­mu­le 1


Sil­ver­sto­ne – wieś w An­glii, w hrab­stwie Nort­hamp­tons­hi­re, w dy­stryk­cie ("uni­ta­ry aut­ho­ri­ty") West Nort­hamp­tons­hi­re. Leży 19 km na po­łud­nio­wy za­chód od mia­sta Nort­hamp­ton i 90 km na pół­noc­ny za­chód od Lon­dy­nu. W 2001 miej­sco­wość li­czy­ła 1989 miesz­kań­ców.

W po­bli­żu leży tor For­mu­ły 1 Sil­ver­sto­ne Cir­cu­it.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Silvia

Sil­via – mia­sto w Ko­lum­bii, w de­par­ta­men­cie Cauca.


Źródła:

Wikipedia

Silwit

la­bo­ra­to­ryj­ne szkło bo­ro­krze­mia­no­we


Źródła:

SJP.pl

Sim

dawny za­i­mek przy­miot­ny, dziś w zna­cze­niu: ów, ten, tam­ten


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji, w ob­wo­dzie cze­la­biń­skim i Basz­kor­to­sta­nie, prawy do­pływ Bie­łej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sim-Lock

[czy­taj s-im lok] blo­ka­da w te­le­fo­nie ko­mór­ko­wym, unie­moż­li­wia­ją­ca uży­wa­nie kart SIM od in­ne­go ope­ra­to­ra; SIM lock, sim­lock


Źródła:

SJP.pl

Sima

[czy­taj: s-ima]
1. war­stwa li­tos­fe­ry wy­stę­pu­ją­ca pod sia­lem, ut­wo­rzo­na ze skał bo­ga­tych w krzem; pię­tro ba­zal­to­we;
2. ga­tu­nek ło­so­sia pa­cy­ficz­ne­go, ryba ży­ją­ca na po­brze­żu az­ja­tyc­kim Oce­a­nu Spo­koj­ne­go; mazu;
3. w sta­ro­żyt­nych bu­dow­lach grec­kich: rynna o eso­wa­tym pro­fi­lu, umie­szczo­na nad gzym­sem wień­czą­cym i za­koń­czo­na ozdob­nym rzy­ga­czem;
4. w ar­chi­tek­tu­rze: pro­fil w kształ­cie li­te­ry S; cyma, esow­nik, esow­ni­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Simbierowicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Simca

skrót fran­cu­skiej nazwy To­wa­rzy­stwa Prze­my­sło­we­go Me­cha­ni­ki i Nad­wo­zi Sa­mo­cho­do­wych; marka sa­mo­cho­du (Simca)


Simca ("Société In­du­striel­le de Mécanique et Ca­ros­se­rie Au­to­mo­bi­le") – fran­cu­ski pro­du­cent sa­mo­cho­dów oso­bo­wych ist­nie­ją­cy w la­tach 1934–1980.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Simenon

[czy­taj: s-imNĄ albo s-imeNON] naz­wi­sko, m.in. Ge­or­ges Si­me­non (1903-1989) - pi­sarz bel­gij­ski


Źródła:

SJP.pl

Simens

[czy­taj: z-imens] jed­nost­ka prze­wod­no­ści elek­trycz­nej, od­wrot­ność oma; sie­mens, mho


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miar. fiz. elektr. jed­nost­ka prze­wod­no­ści elek­trycz­nej w ukła­dzie SI, od­wrot­ność oma;


Si­mens (S) – jed­nost­ka prze­wod­no­ści elek­trycz­nej w ukła­dzie SI (jed­nost­ka po­chod­na ukła­du SI), od­wrot­ność oma. Nazwa jed­nost­ki po­cho­dzi od naz­wi­ska nie­miec­kie­go in­ży­nie­ra Wer­ne­ra Sie­men­sa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Simental

szwaj­car­ska rasa bydła mięs­no-mlecz­ne­go, wy­ho­do­wa­na w śred­nio­wie­czu w do­li­nach rzek Simme i Saane; sim­men­tal, rasa si­men­tal­ska


Si­men­tal, Sim­men­tal, bydło si­men­tal­skie – szwaj­car­ska rasa bydła typu mięs­no-mlecz­ne­go, wy­ho­do­wa­na w śred­nio­wie­czu w do­li­nach rzek Simme i Saane z bydła miej­sco­we­go. Cha­rak­te­ry­zu­je się uma­szcze­niem biało-kre­mo­wym lub czer­wo­no-bia­łym, głowa uma­szczo­na na biało.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Simentale

szwaj­car­ska rasa bydła


Źródła:

SJP.pl

Simentalerski

bydło si­men­ta­ler­skie - rasa bydła po­cho­dzą­ca ze Szwaj­ca­rii, o sier­ści pło­wo­żół­tej lub jas­no­czer­wo­nej w białe plamy; bydło si­men­tal­skie


Źródła:

SJP.pl

Simentalski

bydło si­men­tal­skie - rasa bydła po­cho­dzą­ca ze Szwaj­ca­rii, o sier­ści pło­wo­żół­tej lub jas­no­czer­wo­nej w białe plamy; bydło si­men­ta­ler­skie


Źródła:

SJP.pl

Simetikon

[czy­taj: s-ime­ti­kon] zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny jako lek prze­ciw wzdę­ciom; sy­me­ti­kon


Źródła:

SJP.pl

Simile

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: po­dob­nie


Źródła:

SJP.pl

Simir

afry­kań­ski ssak dra­pież­ny z ro­dzi­ny pso­wa­tych; li­ka­on


Źródła:

SJP.pl

Simiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Simka

[czy­taj: s-imka] sa­mo­chód marki SIMCA; Simca


Źródła:

SJP.pl

Simlock

[czy­taj s-imlok] blo­ka­da w te­le­fo­nie ko­mór­ko­wym, unie­moż­li­wia­ją­ca uży­wa­nie kart SIM od in­ne­go ope­ra­to­ra; SIM-lock, SIM lock


Źródła:

SJP.pl

Simm

skrót od: Sin­gle In­li­ne Me­mo­ry Mo­du­le - po­je­dyn­czy moduł pa­mię­ci RAM kom­pu­te­rów, na­stęp­na ge­ne­ra­cja mo­du­łów pa­mię­ci DRAM


SIMM (z sin­gle in-line me­mo­ry mo­du­le) – moduł pa­mię­ci RAM kom­pu­te­rów w po­sta­ci płyt­ki dru­ko­wa­nej z po­la­mi sty­ko­wy­mi znaj­du­ją­cy­mi się z jed­nej stro­ny płyt­ki. Jest to na­stęp­na po SIPP ge­ne­ra­cja mo­du­łów pa­mię­ci DRAM. Zo­sta­ły za­stą­pio­ne przez mo­du­ły z po­la­mi sty­ko­wy­mi po obu stro­nach płyt­ki oz­na­cza­nych przez DIMM.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Simmel

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Simmental

szwaj­car­ska rasa bydła mięs­no-mlecz­ne­go, wy­ho­do­wa­na w śred­nio­wie­czu w do­li­nach rzek Simme i Saane, si­men­tal, rasa si­men­tal­ska


Źródła:

SJP.pl

Simmering

[czy­taj: z-ime­ring] gu­mo­wy pier­ścień uszczel­nia­ją­cy, usz­tyw­nio­ny me­ta­lo­wą wkład­ką; si­me­ring, sim­mer­ring


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ela­stycz­ny pier­ścień ze śru­bo­wą sprę­ży­ną wew­nątrz na całym ob­wo­dzie, sto­so­wa­ny jako uszczel­ka ruchu obro­to­we­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Simno

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto w Lit­wie, w okrę­gu ko­wień­skim;


Simno (lit. "Sim­nas") – mia­sto na Lit­wie, po­ło­żo­ne w okrę­gu olic­kim, w re­jo­nie olic­kim, 23 km od Olity. We­dług spisu lud­no­ści z 2021 roku w mie­ście miesz­ka­ło 1247 osób, a w całej gmi­nie Simno 3148 osób.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Simoeis

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. nazwa rzeki obok Troi, dzi­siaj na­zy­wa­nej Dümruk Su (tur. Dümrek Çayı)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) mitgr. bóg rzeki Si­mo­e­is (1.1), syn Oke­a­no­sa i Tet­hys


Źródła:

Wiktionary

Simon

imię żeń­skie


Źródła:

SJP.pl

Simona

imię żeń­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) rzad. imię|pol­ski|ż.

 (1.2) forma imie­nia Szy­mo­na

 (1.3) forma imie­nia Ksy­me­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Simonides

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Simonow

[czy­taj: S-Imo­nof albo s-iMOnof] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Simons

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Simpleks

[czy­taj: s-im­pleks] w te­le­ko­mu­ni­ka­cji: po­łą­cze­nie, w któ­rym trans­mi­sja jest jed­no­kie­run­ko­wa; sim­plex


Źródła:

SJP.pl

Simpleksowy

[czy­taj: s-im­plek­so­wy] przy­miot­nik od: sim­pleks, np. pro­to­kół sim­plek­so­wy


Źródła:

SJP.pl

Simplex

[czy­taj: s-im­pleks] w te­le­ko­mu­ni­ka­cji: po­łą­cze­nie, w któ­rym trans­mi­sja jest jed­no­kie­run­ko­wa; sim­pleks


Źródła:

SJP.pl

Simplon

[czy­taj: sęplą]
1. prze­łęcz w Szwaj­ca­rii;
2. tunel ko­le­jo­wy na gra­ni­cy Szwaj­ca­rii i Włoch


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Simploński

przy­miot­nik od: Sim­plon (prze­łęcz w Szwaj­ca­rii)


Źródła:

SJP.pl

Simpson

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sims

rze­czow­nik

 (1.1) bo­ha­ter gry z serii The Sims


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Simson

naz­wi­sko


Sim­son – były nie­miec­ki pro­du­cent mo­to­cy­kli i mo­to­ro­we­rów.

Dzia­łal­ność firmy roz­po­czę­li bra­cia Sim­son w roku 1856 od pro­duk­cji broni. Dziś z ich naz­wi­skiem głów­nie są ko­ja­rzo­ne mo­to­ro­we­ry, które zy­ska­ły dużą po­pu­lar­ność w Niem­czech wschod­nich (NRD), Pol­sce oraz in­nych kra­jach są­sied­nich, zwła­szcza w kra­jach bloku wschod­nie­go. Naj­bar­dziej po­pu­lar­ny­mi w Pol­sce są mo­de­le Sim­son S51 oraz sku­ter Sim­son SR50.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Simula

Si­mu­la – dwa ję­zy­ki pro­gra­mo­wa­nia, Si­mu­la I oraz Si­mu­la 67, opra­co­wa­ne w la­tach 60. XX w. w Nor­we­skim Oś­rod­ku Obli­cze­nio­wym w Oslo przez Ole-Jo­ha­na Dahla, Bjørna Myhr­ha­u­ga i Kri­ste­na Ny­ga­ar­da. Syn­tak­tycz­nie jest to roz­sze­rze­nie ję­zy­ka ALGOL 60.

Si­mu­la 67 wpro­wa­dzi­ła obiek­ty, klasy, dzie­dzi­cze­nie oraz pod­kla­sy, me­to­dy wir­tu­al­ne i współ­pro­gra­my.


Źródła:

Wikipedia

Simwastatyna

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny z grupy sta­tyn, nor­ma­li­zu­ją­cy stę­że­nie li­pi­dów we krwi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) farm. lek ob­ni­ża­ją­cy po­ziom cho­le­ste­ro­lu we krwi;


Sim­wa­sta­ty­na, sym­wa­sta­ty­na ( sim­va­sta­ti­num) – wie­lo­funk­cyj­ny or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, po­chod­na na­tu­ral­nej lo­wa­sta­ty­ny, pro­lek ma­ją­cy w swo­jej czą­stecz­ce struk­tu­rę pier­ście­nia lak­to­no­we­go, który ulega hy­dro­li­zie do wspól­nej z in­ny­mi sta­ty­na­mi w for­mie ak­tyw­nej grupy far­ma­ko­fo­ro­wej – łań­cu­cha β-hy­drok­syk­wa­su kar­bok­sy­lo­we­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sin

skrót od: sinus (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sina

forma przy­miot­ni­ka.

 (1.1) ż. lp. od: siny


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sinaloa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. stan w za­chod­niej czę­ści Mek­sy­ku

 (1.2) geogr. kra­i­na ge­o­gra­ficz­na w Mek­sy­ku na te­re­nie stanu Si­na­loa (1.1)

 (1.3) geogr. rzeka prze­pły­wa­ją­ca przez stan Si­na­loa (1.1)


Si­na­loa () – stan w za­chod­nim Mek­sy­ku. Gra­ni­czy ze sta­na­mi: So­no­ra (na pół­no­cy), Chi­hu­a­hua (na pół­noc­nym wscho­dzie), Du­ran­go (na wscho­dzie), Na­y­a­rit (na po­łud­niu). Na za­cho­dzie Si­na­loę oble­wa­ją wody Oce­a­nu Spo­koj­ne­go i Za­to­ki Ka­li­for­nij­skiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sinantrop

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. an­trop. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Homo erec­tus pe­ki­nen­sis|Black|ref=tak., ho­mi­nid, któ­re­go szcząt­ki od­kry­to w Chi­nach, obec­nie kla­sy­fi­ko­wa­ny jako czło­wiek pe­kiń­ski


Źródła:

Wiktionary

Sinantropus

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zool. an­trop. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Homo erec­tus pe­ki­nen­sis|Black|ref=tak., ho­mi­nid, któ­re­go szcząt­ki od­kry­to w Chi­nach, obec­nie kla­sy­fi­ko­wa­ny jako czło­wiek pe­kiń­ski


Źródła:

Wiktionary

Sinatra

[czy­taj: s-ina­tra] naz­wi­sko, m.in. Frank Si­na­tra (1915-1998) - pio­sen­karz ame­ry­kań­ski


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sinawoczerwony

czer­wo­ny o nieco sinym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Sinawoniebieski

nie­bie­ski o od­cie­niu si­na­wym


Źródła:

SJP.pl

Sinawoszary

szary o si­na­wym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Sinawozielony

zie­lo­ny o od­cie­niu si­na­wym


Źródła:

SJP.pl

Sinawy

zbli­żo­ny do si­ne­go, nie do końca siny, pra­wie siny


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) nie­zu­peł­nie siny, nieco siny, ma­ją­cy siny od­cień


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinciang

re­gion w Chi­nach; Xin­jiang, Sin­kiang


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. re­gion au­to­no­micz­ny Chiń­skiej Re­pu­bli­ki Lu­do­wej ze sto­li­cą w Urum­czi;


Sin­ciang (chiń. upr. 新疆; pi­ny­in "Xīnjiāng", wym. []; pełna nazwa: Re­gion Au­to­no­micz­ny Sin­ciang-Ujgur, ujg. شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى, Shin­jang Uyg­hur Ap­to­nom Ra­y­o­ni) – re­gion au­to­no­micz­ny w Chi­nach. Jest to duży, rzad­ko za­lud­nio­ny ob­szar, sta­no­wią­cy ok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sinclair

[czy­taj: s-inKLER]
1. obce imię mę­skie;
2. naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sindbad

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) liter. film. fik­cyj­na po­stać li­te­rac­ka i fil­mo­wa;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sindbady

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zob. al­la­dyn­ki.


Źródła:

Wiktionary

Sindhi

[czy­taj s-indi] język in­do­e­u­ro­pej­ski, któ­rym po­słu­gu­je się pa­rę­na­ście mi­lio­nów osób, głów­nie w pa­ki­stań­skiej pro­win­cji Sindh


Źródła:

SJP.pl

Sinfonia

Sin­fo­nia ("wł. sym­fo­nia") – ter­min mu­zycz­ny ma­ją­cy różne zna­cze­nia za­leż­nie od epoki.

W okre­sie wczes­ne­go ba­ro­ku "sin­fo­nią" okre­śla­no róż­no­ra­kie wstę­py do oper (lub aktów opery), bądź też kan­tat. W szko­le ne­a­po­li­tań­skiej na­zy­wa­no tak "uwer­tu­rę typu wło­skie­go". Cza­sem nazwa oz­na­cza­ła rów­nież pier­wszą, wstęp­ną część ut­wo­ru cy­klicz­ne­go (np. w "Par­ti­cie c-moll" J.S. Bacha).


Źródła:

Wikipedia

Sinfonietta

mała sym­fo­nia, krót­sza, przez­na­czo­na zwy­kle na or­kie­strę sym­fo­nicz­ną o zmniej­szo­nym skła­dzie


Źródła:

SJP.pl

Sing.

skrót od: sin­gu­la­ris (w ję­zy­koz­naw­stwie: licz­ba po­je­dyn­cza)


Źródła:

SJP.pl

Singapur

[czy­taj: S-in­ga­pur]
1. pań­stwo-mia­sto w Azji; Re­pu­bli­ka Sin­ga­pu­ru;
2. naj­więk­sza wyspa na­le­żą­cą do pań­stwa Sin­ga­pur, po­ło­żo­na przy po­łud­nio­wym krań­cu Pół­wy­spu Ma­laj­skie­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. polit. mia­sto-pań­stwo w Azji;

 (1.2) geogr. głów­na wyspa, na któ­rej leży Sin­ga­pur (1.1)

 (1.3) geogr. mia­sto w In­diach, w dy­stryk­cie Adi­la­bad

 (1.4) geogr. osada w In­diach, w dy­stryk­cie Ra­i­chur


Sin­ga­pur ( Sin­ga­po­re, 新加坡, Sin­ga­pu­ra, சிங்கப்பூர), ofi­cjal­nie Re­pu­bli­ka Sin­ga­pu­ru (ang. Re­pu­blic of Sin­ga­po­re, chiń. 新加坡共和国, ma­laj­ski Re­pu­blik Sin­ga­pu­ra, tamil. சிங்கப்பூர் குடியரசு) – wy­spiar­skie

mia­sto-pań­stwo w Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej, po­ło­żo­ne na wy­spie Sin­ga­pur oraz kil­ku­dzie­się­ciu mniej­szych wy­spach, w po­bli­żu po­łud­nio­we­go krań­ca Pół­wy­spu Ma­laj­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Singapurczyk

miesz­ka­niec Sin­ga­pu­ru (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Sin­ga­pu­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Singapurka

miesz­kan­ka Sin­ga­pu­ru (mia­sta)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Sin­ga­pu­ru (sto­li­cy pań­stwa Sin­ga­pur)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Singapurski

zwią­za­ny z Sin­ga­pu­rem


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z Sin­ga­pu­rem, do­ty­czą­cy Sin­ga­pu­ru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Singel

[czy­taj: s-ingel] syn­giel, sin­giel;
1. po­je­dyn­cza gra mię­dzy dwoma za­wod­ni­ka­mi w te­ni­sie;
2. płyta wi­ny­lo­wa z na­gra­niem jed­ne­go tylko ut­wo­ru; płyta kom­pak­to­wa z ja­kimś prze­bo­jem;
3. jedna karta w danym ko­lo­rze; sin­gle­ton, sin­gel­ton, syn­giel­ton, sin­giel, syn­giel;
4. czło­wiek ży­ją­cy w po­je­dyn­kę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. bez­żen­ny męż­czyz­na

 (1.2) pot. osoba sa­mot­na

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) sport. gra po­je­dyn­cza w te­ni­sie lub bad­min­to­nie

 (2.2) karc. je­dy­na karta w ja­kimś ko­lo­rze

 (2.3) muz. krót­kie wy­daw­nict­wo mu­zycz­ne za­wie­ra­ją­ce jeden lub wię­cej ut­wo­rów zaz­wy­czaj za­po­wia­da­ją­ce i pro­mu­ją­ce album;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Singelka

ko­bie­ta ży­ją­ca w po­je­dyn­kę; sin­giel­ka, syn­giel­ka


Źródła:

SJP.pl

Singelton

[czy­taj: s-in­gel­ton] je­dy­na karta w danym ko­lo­rze otrzy­ma­na przy ro­zda­niu; sin­giel, syn­giel, sin­gel, sin­gle­ton, syn­giel­ton


Źródła:

SJP.pl

Singer

[czy­taj: s-inger] naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ma­szy­na do szy­cia pro­duk­cji firmy „Sin­ger”


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Singerie

[czy­taj: sężRI] hu­mo­ry­stycz­ne scen­ki z mał­pa­mi, cha­rak­te­ry­stycz­ne dla or­na­men­ty­ki ro­ko­ko­wej


Sin­ge­rie ( singe – małpa) – motyw de­ko­ra­cyj­ny przed­sta­wia­ją­cy sceny z mał­pa­mi ubra­ny­mi w ludz­kie stro­je, ujęte w spo­sób hu­mo­ry­stycz­ny i ka­ry­ka­tu­ral­ny, na­śla­du­ją­ce czyn­no­ści i za­cho­wa­nia ludzi.

Motyw ten po­ja­wiał się już w śred­nio­wie­czu, po­wró­cił w dru­giej po­ło­wie XVII wieku, roz­wi­nął się w pełni w wieku XVIII i był kon­ty­nu­o­wa­ny w XIX wieku przez niek­tó­rych ar­ty­stów (Za­cha­rie No­ter­man, Char­les Ver­lat).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Singiel

[czy­taj: s-in­giel] syn­giel, sin­gel;
1. po­je­dyn­cza gra mię­dzy dwoma za­wod­ni­ka­mi w te­ni­sie;
2. płyta wi­ny­lo­wa z na­gra­niem jed­ne­go tylko ut­wo­ru; płyta kom­pak­to­wa z ja­kimś prze­bo­jem;
3. je­dy­na karta w danym ko­lo­rze otrzy­ma­na przy ro­zda­niu; syn­giel, sin­gel, sin­gle­ton, syn­giel­ton, sin­gel­ton;
4. czło­wiek ży­ją­cy w po­je­dyn­kę


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek stanu wol­ne­go, nie­bę­dą­cy w związ­ku

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) muz. zob. sin­gel.

 (2.2) rower sin­gle­spe­ed, rower jed­no­bie­go­wy nie po­sia­da­ją­cy prze­rzu­tek, do­dat­ko­wych zę­ba­tek i in­nych form zmia­ny bie­gów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Singielka

[czy­taj: s-in­giel­ka] ko­bie­ta ży­ją­ca w po­je­dyn­kę; sin­gel­ka, syn­giel­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) neol. ko­bie­ta stanu wol­ne­go, ko­bie­ta nie bę­dą­ca w związ­ku


Głów­na ob­sa­da se­ria­lu

Sin­giel­ka – pol­ska te­le­no­we­la, emi­to­wa­na w te­le­wiz­ji TVN od 5 paź­dzier­ni­ka 2015 do 1 grud­nia 2016. Do­dat­ko­we 5 od­cin­ków se­ria­lu zo­sta­ło udo­stęp­nio­nych na plat­for­mie VOD Pla­y­er. Se­rial wzo­ro­wa­ny był na ar­gen­tyń­skiej te­le­no­we­li "Ciega a citas".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Singielski

→ sin­giel


Patrz:singiel

Źródła:

SJP.pl

Singielstwo

życie w po­je­dyn­kę


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) neol. bycie sin­glem lub sin­giel­ką; stan sin­gla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Singleton

[czy­taj: s-in­gle­ton] je­dy­na karta w danym ko­lo­rze otrzy­ma­na przy ro­zda­niu; sin­gel, syn­giel, sin­giel, sin­gel­ton, syn­giel­ton


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) in­form. klasa po­sia­da­ją­ca tylko jeden eg­zem­plarz obiek­tu

 (1.2) karc. po­je­dyn­cza karta w ko­lo­rze, sin­gel


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Singletowy

tlen sin­gle­to­wy - forma tlenu czą­stecz­ko­we­go o naj­niż­szym sta­nie wzbu­dzo­nym (bez nie­spa­ro­wa­nych elek­tro­nów)


Źródła:

SJP.pl

Singlista

za­wod­nik (np. te­ni­si­sta) gra­ją­cy w sin­glu; syn­gli­sta


Źródła:

SJP.pl

Singlistka

za­wod­nicz­ka gra­ją­ca w sin­glu


Źródła:

SJP.pl

Singlować

po­tocz­nie: być sin­glem


Źródła:

SJP.pl

Singlowy

[czy­taj: s-in­glo­wy] przy­miot­nik od: sin­gel (sin­giel, syn­giel), zwy­kle w zna­cze­niu gry (np. para sin­glo­wa), płyty (np. wer­sja sin­glo­wa) lub karty (np. fi­gu­ra sin­glo­wa); syn­glo­wy


Źródła:

SJP.pl

Singspiel

[czy­taj: z-ingsz­pil] forma te­a­tral­na, łą­czą­ca ele­men­ty opery buffo i ko­me­dii, w któ­rej frag­men­ty wo­kal­ne wy­stę­pu­ją obok mó­wio­nych; śpie­wo­gra, ko­me­dio­o­pe­ra


Sing­spiel ( Sing­spiel, pol. "ko­me­dio-opera" lub "śpie­wo­gra") – utwór sce­nicz­ny opar­ty na tek­ście mó­wio­nym ze wstaw­ka­mi mu­zycz­ny­mi, głów­nie pie­śnia­mi zwrot­ko­wy­mi, pro­sty­mi aria­mi i nie­skom­pli­ko­wa­ny­mi par­tia­mi ze­spo­ło­wy­mi. Ga­tu­nek roz­wi­nął się w Niem­czech pod wpły­wem an­giel­skiej opery bal­la­do­wej i fran­cu­skie­go wo­de­wi­lu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Singularis

[czy­taj: s-in­gu­la­ris] w ję­zy­koz­naw­stwie: licz­ba po­je­dyn­cza


Źródła:

SJP.pl

Singularność

→ sin­gu­lar­ny


Patrz:singularny

Źródła:

SJP.pl

Singularny

→ sin­gu­la­ris


Patrz:singularis

Źródła:

SJP.pl

Sinhalit

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miner. mi­ne­rał, boran ma­gne­zo­wo-gli­no­wy;


Sin­ha­lit – mi­ne­rał, do 1952 uwa­ża­ny za żół­ta­wo­bru­nat­ną od­mia­nę pe­ry­do­tu (oli­wi­ny).

Nazwa po­cho­dzi od miej­sca od­kry­cia – "sin­ha­la" w san­skry­cie oz­na­cza Cej­lon.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sinhua

chiń­ska agen­cja pra­so­wa


Źródła:

SJP.pl

Siniaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od si­niak


Źródła:

Wiktionary

Siniaczyć

ude­rze­niem, bi­ciem po­wo­do­wać wy­stę­po­wa­nie na skó­rze siń­ców


Źródła:

SJP.pl

Siniak

1. si­no­czer­wo­na plama na skó­rze pow­sta­ła na sku­tek wy­le­wu krwi do tkan­ki pod­skór­nej w na­stęp­stwie urazu lub sa­mo­ist­ne­go pę­ka­nia na­czyń krwio­no­śnych; si­niec
2. bo­ro­wi­ko­wa­ty grzyb ja­dal­ny
3. ptak z ro­dzi­ny go­łę­bi; gołąb si­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. med. miej­sco­wy wylew krwi do skóry pow­sta­ły wsku­tek urazu

 (1.2) pot. mykol. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Gy­ro­po­rus cy­a­ne­scens|(Bull.) Quél.|ref=tak., pia­sko­wiec mo­drzak, żół­ta­wo­sza­ry, mię­si­sty grzyb ja­dal­ny si­nie­ją­cy po usz­ko­dze­niu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­lum­ba oenas|ref=tak., gołąb si­niak ;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siniarski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siniarzewo

Si­nia­rze­wo – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie alek­san­drow­skim, w gmi­nie Za­krze­wo, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 252.


Źródła:

Wikipedia

Sinica

1. si­no­nie­bie­skie za­bar­wie­nie skóry wy­wo­ła­ne nie­dot­le­nie­niem; cy­ja­no­za;
2. bak­te­ria sa­mo­żyw­na wy­stę­pu­ją­ca w wo­dach, gle­bie i miej­scach wil­got­nych; cy­ja­no­bak­te­ria


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. sa­mo­żyw­ny or­ga­nizm z typu sinic

 (1.2) med. objaw cho­ro­bo­wy sy­gna­li­zu­ją­cy pro­ble­my z na­czy­nia­mi krwio­no­śny­mi

 (1.3) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Aio­lo­pus|Fie­ber|ref=tak., ro­dzaj owa­dów pro­stos­krzy­dłych z ro­dzi­ny sza­rań­czo­wa­tych;

 (1.4) zool. owad z ro­dza­ju si­ni­ca (1.3)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sinice

1. si­no­nie­bie­skie za­bar­wie­nie skóry wy­wo­ła­ne nie­dot­le­nie­niem; cy­ja­no­za;
2. bak­te­ria sa­mo­żyw­na wy­stę­pu­ją­ca w wo­dach, gle­bie i miej­scach wil­got­nych; cy­ja­no­bak­te­ria


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) bot. syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Cy­a­no­bac­te­ria|ref=tak., typ or­ga­niz­mów sa­mo­żyw­nych na­le­żą­cych do kró­le­stwa bak­te­rii;

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: si­ni­ca


Si­ni­ce, cy­ja­no­fi­ty, cy­ja­no­bak­te­rie, cy­ja­no­pro­ka­rio­ta (Cy­a­no­bac­te­ria) – gro­ma­da sa­mo­żyw­nych bak­te­rii, daw­niej uz­na­wa­nych za ro­śli­ny.

Nazwa tra­dy­cyj­na Cy­a­nop­hy­ta (koń­ców­ka "-phyta" – ro­śli­na), sto­so­wa­na w tak­so­no­mii daw­niej­szej, kła­dzie na­cisk na po­do­bień­stwa sinic z ro­śli­na­mi – zdol­no­ści fo­to­syn­te­zy tle­no­wej oraz obec­no­ści chlo­ro­fi­lu. Chlo­ro­pla­sty ro­ślin­ne w isto­cie pow­sta­ły z sinic w dro­dze en­do­sym­bio­zy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sinicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sinicowy

→ si­ni­ca


Patrz:sinica

Źródła:

SJP.pl

Siniczy

→ si­ni­ca


Patrz:sinica

Źródła:

SJP.pl

Siniec

si­no­czer­wo­na plama na skó­rze pow­sta­ła na sku­tek wy­le­wu krwi do tkan­ki pod­skór­nej w na­stęp­stwie urazu lub sa­mo­ist­ne­go pę­ka­nia na­czyń krwio­no­śnych; si­niak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy lub mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) med. miej­sco­wy wylew krwi do skóry pow­sta­ły wsku­tek urazu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siniechowo

Si­nie­cho­wo (niem. "Schin­chow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Wolin.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Siniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: sino


Źródła:

SJP.pl

Sinieć

1. przy­bie­rać siną barwę;
2. odróż­niać się od tła sinym ko­lo­rem


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. po­si­nieć lub zsi­nieć)

 (1.1) sta­wać się sinym, przy­bie­rać siną barwę

 (1.2) odróż­niać się od oto­cze­nia siną barwą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinik

ryba z ro­dzi­ny skor­pe­no­wa­tych; seb­dak


Sinik, wła­ści­wie Tho­mas Ge­rard Idir (ur. 26 czerw­ca 1980 w Pa­ry­żu) – fran­cu­sko­ję­zycz­ny raper. Jego oj­ciec jest Al­gier­czy­kiem, ale jego matka jest Fran­cuz­ką.

W 2001 za­ło­żył włas­ną wyt­wór­nię pły­to­wą "Six o Nine".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sining

mia­sto w Chi­nach; Xi­ning


Źródła:

SJP.pl

Siniucha

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hy­dron. rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Bohu;


Si­niu­cha ( Синюха "Sy­niu­cha", hist. "Sine Wody") – rzeka na Ukra­i­nie, lewy do­pływ Bohu.

Pow­sta­je z po­łą­cze­nia rzek We­ły­ka Wyś i Ty­kicz. Pły­nie przez Wy­ży­nę Nadd­nie­przań­ską, jej dłu­gość wy­no­si 111 km, a po­wierzch­nia do­rze­cza – 16 700 km².

Głów­ne do­pły­wy to: Ja­trań (prawy), Su­chyj Tasz­łyk, Czor­nyj Tasz­łyk (lewe).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siniutki

zdrob­nie­nie od: siny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: siny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinizacja

pro­ces na­rzu­ca­nia chiń­skiej kul­tu­ry, ję­zy­ka, toż­sa­mo­ści i wpły­wów po­li­tycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) na­rzu­ca­nie lub do­bro­wol­ne przys­wa­ja­nie kul­tu­ry chiń­skiej i ję­zy­ka chiń­skie­go

 (1.2) ule­ga­nie wpły­wom Chin


Si­ni­za­cja – pro­ces przys­wa­ja­nia (lub na­rzu­ca­nia) ję­zy­ka lub kul­tu­ry chiń­skiej. W ję­zy­koz­naw­stwie si­ni­za­cja to „schiń­szcza­nie” ob­cych wy­ra­zów.

Si­ni­za­cja, po­dob­nie jak i inne pro­ce­sy asy­mi­la­cyj­ne za­cho­dzi w sy­tu­a­cji, gdy ele­ment chiń­ski za­czy­na wy­raź­nie do­mi­no­wać w danej spo­łecz­no­ści, zaś przy­ję­cie ję­zy­ka chiń­skie­go wiąże się z pod­nie­sie­niem włas­ne­go pre­sti­żu, sta­tu­su spo­łecz­ne­go itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sinić

czy­nić sinym, ma­lo­wać na sino


Źródła:

SJP.pl

Sinkiang

re­gion w Chi­nach; Sin­ciang, Xin­jiang


Źródła:

SJP.pl

Sinkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sinko

Ta­de­usz (1877-1966) pol­ski fi­lo­log kla­sycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Sinningia

ho­dow­la­na ro­śli­na zwrot­ni­ko­wa z ro­dzi­ny ostro­jo­wa­tych; glok­sy­nia, mar­cin­ka


Źródła:

SJP.pl

Sino

przy­słó­wek

 (1.1) nie­bie­sko­fio­le­to­wo, cza­sem z sza­rym od­cie­niem


Źródła:

Wiktionary

Sinoborowik

ro­dzaj grzy­bów z ro­dzi­ny bo­ro­wi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sinobrody

ma­ją­cy siną brodę


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma siny za­rost na bro­dzie


Si­no­bro­dy (fr. "La Barbe bleue") – baśń wy­da­na pier­wot­nie w zbio­rze "Hi­sto­i­res ou con­tes du temps passé" z 1697 roku, przy­pi­sy­wa­na Char­les’owi Per­ra­ul­to­wi. Bo­ha­te­rem ty­tu­ło­wym jest zbrod­niarz, który w zam­knię­tej kom­na­cie ukry­wa zwło­ki za­mor­do­wa­nych żon i ginie z rąk braci ostat­niej z nich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sinocentryzm

Si­no­cen­tryzm – chiń­ski sy­stem świa­to­po­glą­do­wy, zgod­nie z któ­rym Chiny jako „Pań­stwo Środ­ka” (pi­ny­in "Zhōngguó") znaj­du­ją się w cen­trum świa­ta. Po­gląd ten wy­ni­kał z tra­dy­cyj­nej chiń­skiej kos­mo­lo­gii, zgod­nie z którą Zie­mia miała kształt kwa­dra­tu, zaś ko­li­ste niebo znaj­do­wa­ło się do­kład­nie nad jego środ­kiem, gdzie miały leżeć Chiny; stąd rów­nież inna tra­dy­cyj­na nazwa Chin: To, Co Pod Nie­bem (pi­ny­in "Tiānxià").


Źródła:

Wikipedia

Sinoczarny

czar­ny z od­cie­niem sinym


Źródła:

SJP.pl

Sinoczerwony

czer­wo­ny o sinym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Sinodzioby

bo­cian si­no­dzio­by - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny bo­cia­nów


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma siny dziób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinogram

1. znak pisma chiń­skie­go i in­nych wschod­nich sy­ste­mów pisma;
2. w me­dy­cy­nie: ta­bli­ca da­nych uzy­ska­na pod­czas to­mo­gra­fii kom­pu­te­ro­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sinogłowy

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma siną głowę


Źródła:

Wiktionary

Sinogłówka

biel­mi­ca si­no­głów­ka - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny sów­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sinojapoński

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. bę­dą­cy za­po­ży­cze­niem z ję­zy­ka śred­nio­chiń­skie­go po­przez adap­to­wa­nie wy­mo­wy znaku chiń­skie­go, a także reguł sło­wot­wór­stwa chiń­skie­go do fo­ne­ty­ki i sło­wot­wór­stwa ję­zy­ka ja­poń­skie­go (kanga)


Źródła:

Wiktionary

Sinokoreański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. bę­dą­cy za­po­ży­cze­niem z ję­zy­ka śred­nio­chiń­skie­go po­przez adap­to­wa­nie wy­mo­wy znaku chiń­skie­go, a także reguł sło­wot­wór­stwa chiń­skie­go do fo­ne­ty­ki i sło­wot­wór­stwa ję­zy­ka ko­re­ań­skie­go (hanja)


Źródła:

Wiktionary

Sinokseniczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. bę­dą­cy za­po­ży­cze­niem z ję­zy­ka śred­nio­chiń­skie­go po­przez adap­to­wa­nie wy­mo­wy znaku chiń­skie­go, a także reguł sło­wot­wór­stwa chiń­skie­go do fo­ne­ty­ki i sło­wot­wór­stwa ję­zy­ka ja­poń­skie­go (kanga), ko­re­ań­skie­go (hanja) i wiet­nam­skie­go (chữ Nôm)


Źródła:

Wiktionary

Sinolog

[czy­taj: s-ino­log] uczo­ny w za­kre­sie ję­zy­ka, kul­tu­ry i dzie­jów Chin; chi­no­log


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) nauk. uczo­ny w za­kre­sie ję­zy­ka, kul­tu­ry i hi­sto­rii Chin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinologa

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) D., B. lp. od si­no­log


Źródła:

Wiktionary

Sinologia

[czy­taj: s-ino­lo­gia] nauka o ję­zy­ku, kul­tu­rze i dzie­jach Chin


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. nauka o Chi­nach;

 (1.2) pot. wy­dział lub kie­ru­nek na uczel­ni obej­mu­ją­cy stu­dia w dzie­dzi­nie si­no­lo­gii (1.1)


Si­no­lo­gia (albo chi­noz­naw­stwo; nazwa wy­wo­dzi się od Sinae „Chiń­czy­cy”) – dzie­dzi­na wie­dzy, zaj­mu­ją­ca się Chi­na­mi: ję­zy­ka­mi chiń­ski­mi, kul­tu­rą, hi­sto­rią, sy­ste­ma­mi re­li­gij­ny­mi i fi­lo­zo­ficz­ny­mi (jak np. bud­dyzm, kon­fu­cja­nizm czy ta­o­izm), li­te­ra­tu­rą, a także go­spo­dar­ką itd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sinologiczny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z si­no­lo­gią, do­ty­czą­cy si­no­lo­gii


Źródła:

Wiktionary

Sinolożka

→ si­no­log [czy­taj: s-ino­loż­ka]


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nauk. uczo­na w za­kre­sie ję­zy­ka, kul­tu­ry i hi­sto­rii Chin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinomodry

modry o sinym od­cie­niu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) modry o sinym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinoniebieski

nie­bie­ski o od­cie­niu sinym


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ko­lo­ru nie­bie­skie­go o od­cie­niu sinym, fio­le­to­wa­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinooki

ka­ka­du si­no­o­ka - ga­tu­nek pa­pu­gi z Au­stra­lii i Nowej Gwi­nei


Źródła:

SJP.pl

Sinopióry

przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma sine pióra, upie­rze­nie


Źródła:

Wiktionary

Sinopopielaty

po­pie­la­ty o sinym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Sinornitoid

ro­dzaj nie­wiel­kie­go di­no­za­u­ra z po­drzę­du te­ro­po­dów


Si­nor­ni­to­id ("Si­nor­nit­ho­i­des") – ro­dzaj nie­wiel­kie­go, pta­ko­po­dob­ne­go te­ro­po­da z ro­dzi­ny tro­o­don­tów (Tro­o­don­ti­dae). Żył w okre­sie wczes­nej kredy (apt – alb, około 120–100 mln lat temu) na te­re­nach dzi­siej­szej Azji. Zo­stał opi­sa­ny 1993 roku przez Dale'a Rus­sel­la i Donga Zhi­min­ga w opar­ciu o nie­mal kom­plet­ny szkie­let nie­za­wie­ra­ją­cy je­dy­nie frag­men­tu czasz­ki oraz kilku krę­gów szyj­nych i grzbie­to­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sinowietnamski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. bę­dą­cy za­po­ży­cze­niem z ję­zy­ka śred­nio­chiń­skie­go po­przez adap­to­wa­nie wy­mo­wy znaku chiń­skie­go, a także reguł sło­wot­wór­stwa chiń­skie­go do fo­ne­ty­ki i sło­wot­wór­stwa ję­zy­ka wiet­nam­skie­go (chữ Nôm)


Źródła:

Wiktionary

Sinozielony

zie­lo­ny o sinym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Siność

1. siny kolor;
2. sina plama na skó­rze, bę­dą­ca ob­ja­wem cho­ro­by


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest sine; cecha tych, któ­rzy są sini


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinraptor

ro­dzaj di­no­za­u­ra ga­dzio­mied­nicz­ne­go z po­drzę­du te­ro­po­dów


Sin­rap­tor ("Sin­rap­tor") – te­ro­pod z ro­dzi­ny sin­rap­to­rów (Sin­rap­to­ri­dae).

Żył w okre­sie póź­nej jury na te­re­nach Azji. Dłu­gość ciała do 8 m, wy­so­kość ok. 3 m. Jego szcząt­ki zna­le­zio­no w 1987 r. w Chi­nach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sinto

po­li­te­i­stycz­ny kult re­li­gij­ny w Ja­po­nii; sin­to­izm; shin­to­izm; szyn­to; szyn­to­izm; szin­to; szin­to­izm; shin­to


Źródła:

SJP.pl

Sintoista

wyz­naw­ca sin­to­iz­mu - kultu re­li­gij­ne­go w Ja­po­nii; shin­to­i­sta, szin­to­i­sta


Źródła:

SJP.pl

Sintoistka

→ sin­to­i­sta; shin­to­ist­ka, szin­to­ist­ka


Źródła:

SJP.pl

Sintoistyczny

do­ty­czą­cy re­li­gii sin­to­iz­mu


Źródła:

SJP.pl

Sintoizm

[czy­taj: s-in­to­izm] po­li­te­i­stycz­ny kult re­li­gij­ny w Ja­po­nii, nie po­sia­da­ją­cy hi­sto­rycz­ne­go za­ło­ży­cie­la ani zor­ga­ni­zo­wa­nej te­o­lo­gii; sinto, szin­to, shin­to, szin­to­izm, shin­to­izm


Źródła:

SJP.pl

Sintra

[czyta: s-intra] model sa­mo­cho­du marki Opel


Sin­tra – mia­sto gmin­ne w Por­tu­ga­lii, w dy­stryk­cie Li­zbo­ny. Leży w Ob­sza­rze Me­tro­po­li­tal­nym Li­zbo­ny. Li­czy­ła (2011 r.) 377 837 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sintrom

[czy­taj: s-in­trom] nazwa hand­lo­wa leku prze­ciw­za­krze­po­we­go za­wie­ra­ją­ce­go ace­no­ku­ma­rol


Źródła:

SJP.pl

Sinus

[czy­taj: s-inus] funk­cja try­go­no­me­trycz­na wy­ra­ża­ją­ca sto­su­nek dłu­go­ści przy­pro­sto­kąt­nej le­żą­cej na­prze­ciw da­ne­go kąta do dłu­go­ści prze­ciw­pro­sto­kąt­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) mat. funk­cja, która dla ar­gu­men­tu od 0 do π/2 wy­ra­ża sto­su­nek dłu­go­ści przy­pro­sto­kąt­nej le­żą­cej na­prze­ciw da­ne­go kąta do dłu­go­ści prze­ciw­pro­sto­kąt­nej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinusoida

[czy­taj: s-inu­soj­da] linia krzy­wa przed­sta­wia­ją­ca zmien­ność funk­cji sinus


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. wy­kres funk­cji sinus

 (1.2) wy­kres obra­zu­ją­cy roz­wój cze­goś na prze­strze­ni czasu, po­dob­ny do si­nu­so­i­dy (1.1)

 (1.3) przen. (naj­czę­ściej szyb­ko) zmie­nia­ją­ca się sy­tu­a­cja, prze­cho­dzą­ca przy tym od skraj­no­ści w skraj­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinusoidalny

w kształ­cie wy­kre­su funk­cji sinus


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy kształt si­nu­so­i­dy (ko­si­nu­so­i­dy)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinusowy

[czy­taj: s-inu­so­wy] przy­miot­nik od: sinus, np. li­niał si­nu­so­wy


przy­miot­nik

 (1.1) mat. zwią­za­ny z funk­cją sinus; taki, dla któ­re­go funk­cja sinus sta­no­wi ważną część obli­czeń albo mo­de­lu ma­te­ma­tycz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sinuśnica

przy­rząd do po­mia­ru kątów


Źródła:

SJP.pl

Siny

nie­bie­sko­fio­le­to­wy


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) ma­ją­cy kolor nie­bie­sko­fio­le­to­wy, cza­sem z sza­rym od­cie­niem

 (1.2) reg. ma­ją­cy kolor ciem­no­nie­bie­ski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sio

okrzyk przy od­pę­dza­niu ja­kiejś isto­ty żywej lub uro­jo­nej, czę­sto pow­ta­rza­ny kil­ku­krot­nie; kysz, a kysz, a sio


za­i­mek wska­zu­ją­cy, ro­dzaj ni­ja­ki, obec­nie tylko w zwro­tach

 (1.1) pot. obiekt bar­dziej od­le­gły w prze­strze­ni lub cza­sie niż ten, który jest bli­żej (tu)

wy­krzy­knik

 (2.1) pot. wy­krzy­knik o zna­cze­niu „od­dal­cie się!”, uży­wa­ny zwła­szcza wobec pta­ków, także in­nych zwie­rząt, cza­sem wobec dzie­ci


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siodełko

Przy­rząd po­żar­ni­czy słu­żą­cy do za­bez­pie­cza­nia węży przed usz­ko­dze­niem przez ostre kra­wę­dzie da­chów, pa­ra­pe­tów okien­nych, par­ka­nów itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: sio­dło

 (1.2) sie­dze­nie w jed­no­śla­dach

 (1.3) sie­dze­nie w ma­szy­nach rol­ni­czych

 (1.4) geogr. nie­wiel­ka prze­łęcz gór­ska

 (1.5) żegl. li­stwa wzdłuż burty, do osa­dza­nia dulek

 (1.6) bud. jeden z ele­men­tów two­rzą­cych skle­pie­nie krzy­żo­we

 (1.7) roln. część uprzę­ży koń­skiej

 (1.8) zool. obrącz­ko­wa­te zgru­bie­nie na­błon­ka u ską­po­szcze­tów i pi­ja­wek

 (1.9) muz. żło­bio­na li­stew­ka da­ją­ca pod­po­rę stru­nom na gry­fie in­stru­men­tu stru­no­we­go;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siodełkowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem sio­deł­ko, po­dob­ny do sio­deł­ka


Źródła:

SJP.pl

Siodełkowce

gro­ma­da pier­ście­nic cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się obec­no­ścią sio­deł­ka


Sio­deł­kow­ce (Cli­tel­la­ta) – kla­sy­fi­ko­wa­ny w ran­dze gro­ma­dy klad wy­so­ce wy­spe­cja­li­zo­wa­nych pier­ście­nic cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się obec­no­ścią sio­deł­ka ("cli­tel­lum") u osob­ni­ków doj­rza­łych płcio­wo. Pa­ra­po­dia u nich nie wy­stę­pu­ją, a szcze­ci­ny są uw­stecz­nio­ne lub ich brak.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siodełkowy

→ sio­deł­ko


Patrz:siodełko

Źródła:

SJP.pl

Siodlarka

siod­lar­ka ste­po­wa - ga­tu­nek owada z ro­dzi­ny pa­si­ko­ni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Siodlarnia

1. miej­sce w staj­ni do prze­cho­wy­wa­nia sio­deł;
2. pra­cow­nia siod­la­rza


Źródła:

SJP.pl

Siodlarski

do­ty­czą­cy siod­la­rza, siod­lar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Siodlarstwo

Siod­lar­stwo – rze­mio­sło zaj­mu­ją­ce się wyt­wa­rza­niem, i na­pra­wia­niem sio­deł.

Rze­mio­sła skó­rza­ne funk­cjo­nu­ją­ce w daw­nej Rze­czy­po­spo­li­tej można po­dzie­lić na trzy grupy spe­cja­li­za­cji: rze­mio­sła zaj­mu­ją­ce się pier­wot­ną obrób­ką skóry; wyt­wa­rza­ją­ce obu­wie, odzież i ga­lan­te­rię skó­rza­ną; oraz pro­du­ku­ją­ce uprząż dla koni i os­przęt dla po­wo­zów.


Źródła:

Wikipedia

Siodlarz

czło­wiek zaj­mu­ją­cy się wy­ro­bem sio­deł i uprzę­ży; ry­marz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się siod­lar­stwem – wy­ro­bem i na­pra­wą sio­deł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siodlasty

przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy sio­dło

 (1.2) przy­po­mi­na­ją­cy sio­dło


Źródła:

Wiktionary

Siodzi

pa­pie­ro­wy pa­ra­wan w drew­nia­nej ramie słu­żą­cy w Ja­po­nii jako ścia­na; shoji


Źródła:

SJP.pl

Siodłak

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) stpol. rol­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siodłanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sio­dłać.


Źródła:

Wiktionary

Siodłaty

1. o zwie­rzę­tach: ma­ją­cy grzbiet in­ne­go ko­lo­ru niż resz­ta ciała;
2. o pta­kach: ma­ją­cy upie­rze­nie ciem­niej­sze na skrzy­dłach albo na grzbie­cie


przy­miot­nik

 (1.1) o niek­tó­rych pta­kach: taki, który ma ciem­niej­sze upie­rze­nie na grzbie­cie lub skrzy­dłach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siodłać

za­kła­dać sio­dło na wierz­chow­ca


cza­sow­nik

 (1.1) na­kła­dać sio­dło na konia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siodłkowice

Siodł­ko­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie wo­łow­skim, w gmi­nie Wołów.


Źródła:

Wikipedia

Siodło

sie­dze­nie ze skóry i wło­sia do jazdy wierz­chem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) jeźdz. część rzędu koń­skie­go bę­dą­ca sie­dze­niem przez­na­czo­nym dla jeźdź­ca;

 (1.2) mot. techn. sie­dzi­sko ro­we­ru lub mo­to­ru;

 (1.3) mot. techn. pła­ski, po­zio­my ele­ment za­cze­pu umoż­li­wia­ją­cy po­łą­cze­nie cią­gni­ka sio­dło­we­go z na­cze­pą w sa­mo­cho­dach cię­ża­ro­wych;

 (1.4) geol. wy­pu­kły fałd warstw skal­nych;

 (1.5) geogr. sze­ro­ka prze­łęcz

 (1.6) anat. środ­ko­wy od­ci­nek gór­nej po­wierzch­ni trzo­nu kości kli­no­wej w dole środ­ko­wym czasz­ki;

 (1.7) pot. pejor. sta­no­wi­sko lub po­zy­cja spo­łecz­na


Sio­dło – część rzędu koń­skie­go sta­no­wią­ca sie­dze­nie przez­na­czo­ne dla jeźdź­ca. Rusz­to­wa­nie sio­dła to tzw. ste­laż lub ter­li­ca, wy­ko­na­ne z drew­na, me­ta­lu lub two­rzy­wa sztucz­ne­go. Jego po­kry­cie to część wy­ko­na­na z wy­ściół­ki (naj­czę­ściej z pla­sti­ko­wej pian­ki, daw­niej ze słomy lub filcu) i ob­cią­gnię­ta skórą lub sztucz­nym ma­te­ria­łem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siodłowaty

przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem sio­dło, po­dob­ny do sio­dła


Źródła:

SJP.pl

Siodłowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. przy­sió­łek wsi Szkla­ry w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skie, w po­wie­cie ząb­ko­wic­ki, w gmi­nie Ząb­ko­wi­ce Ślą­skie;


Sio­dło­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie ząb­ko­wic­kim, w gmi­nie Ząb­ko­wi­ce Ślą­skie.

Do 2023 r. miej­sco­wość była przy­siół­kiem wsi Szkla­ry.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa wał­brzy­skie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siodłowy

przy­miot­nik od: sio­dło


Źródła:

SJP.pl

Siodłówka

1. sio­dłów­ka czer­wo­nogrz­bie­ta - ga­tu­nek mu­chów­ki z ro­dzi­ny lwin­ko­wa­tych;
2. sio­dłów­ka gięt­ka - po­spo­li­ty grzyb nie­ja­dal­ny


Źródła:

SJP.pl

Siogi

gra plan­szo­wa, ja­poń­ska od­mia­na sza­chów; shogi, szogi


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ja­poń­ska od­mia­na sza­chów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siogun

tytuł ja­poń­skich na­miest­ni­ków woj­sko­wych; sho­gun, szo­gun


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. ja­poń­ski wódz na­czel­ny, ge­ne­rał, zwierzch­nik sił zbroj­nych


Sio­gun (jap. 将軍 shōgun), szo­gun – wódz na­czel­ny, ge­ne­rał, zwierzch­nik sił zbroj­nych, ge­ne­ra­lis­si­mus w Ja­po­nii w la­tach 793–1868. Słowo "shōgun" jest skró­co­ną wer­sją pier­wot­ne­go ty­tu­łu ofi­cjal­ne­go sei’i-taishōgun (jap. 征夷大将軍 sei’i-taishōgun). Po­cząt­ko­wo był to sto­pień woj­sko­wy do­wo­dzą­cych ce­sar­ską armią ja­poń­ską, póź­niej dzie­dzicz­ny tytuł woj­sko­wych wład­ców Ja­po­nii, spra­wu­ją­cych fak­tycz­ną wła­dzę w kraju rzą­dzo­nym tylko no­mi­nal­nie przez ce­sa­rza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siogunat

sho­gu­nat, szo­gu­nat, ba­ku­fu;
1. ja­poń­ska woj­sko­wa ad­mi­ni­stra­cja fe­u­dal­na w la­tach 1992-1868, w któ­rej rządy spra­wo­wał szo­gun;
2. okres w hi­sto­rii Ja­po­nii, w któ­rym rządy spra­wo­wał szo­gun


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) hist. polit. forma spra­wo­wa­nia rzą­dów, w któ­rej wła­dzę po­sia­da sio­gun;


Sio­gu­nat (jap. 幕府 ba­ku­fu) – nazwa okre­su hi­sto­rycz­ne­go oraz sy­ste­mu za­rzą­dza­nia kra­jem przez dzie­dzicz­nych do­wód­ców woj­sko­wych (sio­gu­nów) w daw­nej Ja­po­nii. Słowo to tłu­ma­czo­ne jest rów­nież jako „urząd w na­mio­cie” (ang. "tent of­fi­ce") lub „spra­wo­wa­nie rzą­dów spod na­mio­tu” (ang. "tent go­vern­ment"), od­no­si­ło się bo­wiem do kwa­te­ry głów­nej do­wód­cy woj­sko­we­go na polu bitwy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sion

[czy­taj: sją] mia­sto w Szwar­ca­rii


Sion (niem. "Sit­ten", frp. "Chy­o­un", gsw. "Sittu", lat. "Se­du­num") – mia­sto i gmina "(com­mu­ne)" w po­łud­nio­wej Szwaj­ca­rii. Leży w do­li­nie Ro­da­nu oraz nad rzeką Bor­gne. Sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na kan­to­nu Va­la­is oraz okrę­gu "(di­strict)" Sion. Sie­dzi­ba die­cez­ji ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go oraz sto­li­ca hi­sto­rycz­ne­go (1189-1798) księ­stwa bi­sku­pie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sioneczka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. sion­ka


Źródła:

Wiktionary

Sionka

mała sień


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. mała sień


Ścion­ka (sion­ka) – wą­skie przej­ście mię­dzy ka­mie­ni­ca­mi, łą­czą­ce place i ulice, ułat­wia­ją­ce ko­mu­ni­ka­cję w mie­ście, nieg­dyś zwięk­sza­ją­ce też bez­pie­czeń­stwo prze­ciw­po­ża­ro­we. W gwa­rze skrzy­szew­skiej oz­na­cza­ła za­ka­ma­rek, za­ką­tek i po­cho­dzi­ła od zdrob­nie­nia słowa "ścia­na".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sionna

1. rzeka w Ir­lan­dii; Shan­non;
2. wieś w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siora

po­tocz­nie: sio­stra; sior­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. skr. sio­stra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siorb

wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca sior­ba­nie


Źródła:

Wiktionary

Siorbanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sior­bać.


Źródła:

Wiktionary

Siorbać

sior­pać (rzad­ko);
1. pić gło­śno, wcią­ga­jąc usta­mi; chli­pać, chłep­tać;
2. po­cią­gać nosem; sią­kać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. siorb­nąć)

 (1.1) pot. pijąc coś lub je­dząc pół­płyn­ną po­tra­wę, wy­da­wać od­głos po­dob­ny do mla­śnię­cia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siorbnięcie

po­tocz­nie: wypić gło­śno, z mla­ska­niem, wy­da­jąc od­głos po­dob­ny do cmo­ka­nia; siorp­nąć, chlip­nąć, mlas­nąć


Źródła:

SJP.pl

Siorbnąć

po­tocz­nie: wypić gło­śno, z mla­ska­niem, wy­da­jąc od­głos po­dob­ny do cmo­ka­nia; siorp­nąć, chlip­nąć, mlas­nąć


Źródła:

SJP.pl

Siorka

po­tocz­nie: sio­stra; siora


Źródła:

SJP.pl

Siorpać

sior­bać (czę­ściej);
1. pić gło­śno wcią­ga­jąc usta­mi; chli­pać, chłep­tać;
2. po­cią­gać nosem; sią­kać


Źródła:

SJP.pl

Siorpnąć

rzad­ko, po­tocz­nie: wypić gło­śno, z mla­ska­niem, wy­da­jąc od­głos po­dob­ny do cmo­ka­nia; siorb­nąć, chlip­nąć, mlas­nąć


Źródła:

SJP.pl

Siostra

1. córka tych sa­mych ro­dzi­ców w sto­sun­ku do innej córki lub syna;
2. człon­ki­ni za­ko­nu żeń­skie­go;
3. pie­lę­gniar­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­to­mek płci żeń­skiej (w sto­sun­ku do ro­dzeń­stwa); córka tych sa­mych ro­dzi­ców; córka tego sa­me­go ojca; córka tej samej matki

 (1.2) za­kon­ni­ca

 (1.3) pie­lę­gniar­ka

 (1.4) jedna z dwóch połów ro­złu­pa­nej na dwie czę­ści kłody

 (1.5) podn. ko­bie­ta bli­ska komuś pod wzglę­dem wiary, po­glą­dów, po­cho­dze­nia itp.


Sio­stra – nazwa re­la­cji ro­dzin­nej dla in­ne­go dziec­ka wspól­nych ro­dzi­ców (sio­stra ro­dzo­na) lub tylko jed­ne­go wspól­ne­go ro­dzi­ca (sio­stra przy­rod­nia). Sio­stra jest krew­ną dru­gie­go stop­nia w linii bocz­nej płci żeń­skiej i na­le­ży do ro­dzeń­stwa. "Sensu stric­to" tzw. sio­stra przy­bra­na (córka oj­czy­ma lub ma­co­chy z ich po­przed­nich związ­ków, bę­dą­ca pa­sier­bi­cą dla ro­dzo­ne­go ojca lub matki) nie jest krew­ną ani po­wi­no­wa­tą. Syn sio­stry to sio­strze­niec, a córka to sio­strze­ni­ca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siostrunia

zdrob­nie­nie od: sio­stra; sio­strzycz­ka


Źródła:

SJP.pl

Siostrzan

w bu­dow­nict­wie drew­nia­nym, zwła­szcza na Pod­ha­lu: gruba, zwy­kle zdo­bio­na belka stro­po­wa bie­gną­ca wzdłuż ca­łe­go pu­ła­pu dla pod­trzy­ma­nia go; sos­rąb, sos­ręb, sie­strzan, tra­garz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. syn sio­stry

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) etn. bud. przest. belka stro­po­wa, sie­strzan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siostrzanek

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) daw. rzad. lub reg. syn sio­stry

 (1.2) daw. rzad. mąż sio­stry


Źródła:

Wiktionary

Siostrzanowy

przy­miot­nik

 (1.1) daw. rzad. na­le­żą­cy do sio­strza­na


Źródła:

Wiktionary

Siostrzany

w bu­dow­nict­wie drew­nia­nym, zwła­szcza na Pod­ha­lu: gruba, zwy­kle zdo­bio­na belka stro­po­wa bie­gną­ca wzdłuż ca­łe­go pu­ła­pu dla pod­trzy­ma­nia go; sos­rąb, sos­ręb, sie­strzan, tra­garz


przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy sio­strze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siostrzenica

córka sio­stry


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) córka sio­stry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siostrzeniczka

zdrob­nie­nie od: sio­strze­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Siostrzeniec

syn sio­stry


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) syn sio­stry

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) etn. bud. daw. reg. belka stro­po­wa, sie­strzan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siostrzeński

→ sio­strzeń­stwo


Patrz:siostrzeństwo

Źródła:

SJP.pl

Siostrzeństwo

1. więzy po­kre­wień­stwa łą­czą­ce córki jed­nych ro­dzi­ców;
2. sto­wa­rzy­sze­nie ko­biet


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) więzy po­kre­wień­stwa łą­czą­ce sio­stry

 (1.2) przen. wspól­no­ta, so­li­dar­ność ko­biet


Sio­strzeń­stwo – po­kre­wień­stwo, re­la­cja sióstr mię­dzy sobą, a także po­ję­cie wspól­no­ty, po­ro­zu­mie­nia lub so­li­dar­no­ści mię­dzy ko­bie­ta­mi nie­spo­krew­nio­ny­mi, wy­ni­ka­ją­ce z po­do­bień­stwa doś­wiad­czeń.

W pier­wszej po­ło­wie XIX w. pol­ska pi­sar­ka i po­et­ka Nar­cy­za Żmi­chow­ska na okre­śle­nie więzi i przy­jaź­ni mię­dzy ko­bie­ta­mi uży­wa­ła słowa "po­sio­strze­nie".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siostrzyczka

zdrob­nie­nie od: sio­stra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: sio­stra

 (1.2) mała, nie­do­ro­sła sio­stra

 (1.3) pot. po­u­fa­le o sio­strze za­kon­nej


Sio­strzycz­ka (ang. "The Litt­le Si­ster") – po­wieść ame­ry­kań­skie­go pi­sa­rza Ra­y­mon­da Chand­le­ra, opu­bli­ko­wa­na w 1949 (pier­wsze pol­skie wy­da­nie w 1983).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siostrzyn

daw­niej: sio­strza­ny


przy­miot­nik

 (1.1) daw. na­le­żą­cy do sio­stry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siostrzyny

przy­miot­nik

 (1.1) daw. na­le­żą­cy do sio­stry


Źródła:

Wiktionary

Siostrzysko

zgru­bie­nie od: sio­stra


Źródła:

SJP.pl

Siostrzytów

Sio­strzy­tów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie lu­bel­skim, w po­wie­cie świd­nic­kim, w gmi­nie Traw­ni­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do ów­czes­ne­go wo­je­wództ­wa lu­bel­skie­go.

Wieś jest so­łect­wem w gmi­nie Traw­ni­ki. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go z roku 2011 wieś li­czy­ła 921 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia

Sioty

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gwara. polka (ta­niec)


Źródła:

Wiktionary

Sioło

osada za­miesz­ka­na przez lud­ność rol­ni­czą; wieś; osied­le wiej­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) książk. wieś lub osada wiej­ska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sip

skrót od: Sy­stem In­for­ma­cji Prze­strzen­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sipa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg-pl|Wiel­ko­pol­ska. ło­pa­ta, szu­fla


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Sipaj

[czy­taj s-ipaj] dawny żoł­nierz in­dyj­ski w służ­bie armii eu­ro­pej­skiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. wojsk. żoł­nierz in­dyj­ski w XVIII-wiecz­nej armii fran­cu­skiej lub bry­tyj­skiej w In­diach;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siporski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sipowicz

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sir

[czy­taj: se(r)]
1. an­giel­ski tytuł szla­chec­ki sto­so­wa­ny przed imie­niem lub jego ini­cja­łem, nie przed samym naz­wi­skiem (np. sir Roger Moore);
2. ang. zwrot grzecz­no­ścio­wy sto­so­wa­ny w li­stach, wobec prze­ło­żo­nych, osób star­szych, sza­no­wa­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) an­glo­sa­ski tytuł grzecz­no­ścio­wy uży­wa­ny przy zwro­tach do prze­ło­żo­nych lub ary­sto­kra­tów


Sir – an­giel­ski tytuł ho­no­ro­wy, wy­wo­dzą­cy się ze śred­nio­wiecz­ne­go an­giel­skie­go sire (fr. "sieur") oz­na­cza­ją­ce­go lorda. Ety­mo­lo­gicz­nie słowo to wy­wo­dzi się z ła­ciń­skie­go "se­nior".

W for­mal­nej ty­tu­la­tu­rze ty­tu­łu "sir" używa się w sto­sun­ku do ry­ce­rza (knight) lub ba­ro­ne­ta (nie­a­ry­sto­kra­tycz­ne ty­tu­ły szla­chec­kie), za­wsze w po­łą­cze­niu z peł­nym imie­niem i naz­wi­skiem, ewen­tu­al­nie samym imie­niem, nigdy z samym naz­wi­skiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sirat

1. w es­cha­to­lo­gii is­la­mu - most prze­rzu­co­ny nad ot­chła­nią pie­kła, łą­czą­cy do­czes­ny świat z rajem
2. ro­mans ry­cer­ski, forma po­pu­lar­nej li­te­ra­tu­ry arab­skiej


Sirat (arab. سيرة) to ro­mans ry­cer­ski, forma po­pu­lar­nej li­te­ra­tu­ry arab­skiej. Każdy z si­ra­tów ma wielu nar­ra­to­rów, a kon­cen­tru­je się na oso­bie głów­ne­go bo­ha­te­ra, naj­czę­ściej ja­kiejś słyn­nej po­sta­ci z dzie­jów arab­skich, są to np. przed­mu­zuł­mań­ski ry­cerz i poeta An­ta­ra Ibn Szad­dad, księż­nicz­ka Zat al-Himma, suł­tan ma­me­luc­ki Az-Zahir Baj­bars i inni. Zwy­kle są to niez­wy­kle ob­szer­ne dzie­ła prze­ka­zy­wa­ne w for­mie ust­nej (dru­kiem za­czę­ły się uka­zy­wać do­pie­ro w XX wieku).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sirdab

[czy­taj: s-irdab] po­dziem­na kom­na­ta, zwy­kle z ba­se­nem, chro­nią­ca przed upa­łem, cha­rak­te­ry­stycz­na dla wczes­noś­red­nio­wiecz­nych pa­ła­ców mu­zuł­mań­skich


Źródła:

SJP.pl

Sire

[czy­taj: s-ir] w daw­nej Fran­cji: forma zwra­ca­nia się do pana fe­u­dal­ne­go, póź­niej (od wieku XVI) tylko do pa­nu­ją­ce­go


Źródła:

SJP.pl

Sirocco

[czy­taj: s-iROkko lub s-iROko] go­rą­cy i suchy wiatr wie­ją­cy z Afry­ki ku Eu­ro­pie, nio­są­cy tu­ma­ny pia­szczy­ste­go pyłu


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) suchy i go­rą­cy wiatr wie­ją­cy w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go;


Si­roc­co, sci­roc­co (z fr. "si­roc­co" i wł. "sci­roc­co" z arab. "sho­ruq" z "shar­qi, sharq") – suchy i go­rą­cy wiatr wie­ją­cy w ba­se­nie Morza Śró­dziem­ne­go (głów­nie Pół­wy­sep Ape­niń­ski, Sy­cy­lia, Sar­dy­nia, Kor­sy­ka i Malta). Wieje z kie­run­ków po­łud­nio­we­go lub po­łud­nio­wo-wschod­nie­go, znad Afry­ki lub Pół­wy­spu Arab­skie­go, przy­no­sząc znad Sa­ha­ry i in­nych pu­styń tu­ma­ny pia­szczy­ste­go pyłu. Wieje naj­czę­ściej na wios­nę, choć nie­kie­dy wy­stę­pu­je zimą, po­wo­du­jąc opady czer­wo­ne­go śnie­gu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sirolimus

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny w tran­splan­to­lo­gii jako śro­dek im­mu­no­su­pre­syj­ny; ra­pa­my­cy­na


Si­ro­li­mus, sy­ro­li­mus, dawn. ra­pa­my­cy­na – or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny, lek im­mu­no­su­pre­syj­ny ma­ją­cy za­sto­so­wa­nie w tran­splan­to­lo­gii. Jest to an­ty­bio­tyk ma­kro­li­do­wy, po raz pier­wszy wy­i­zo­lo­wa­ny w 1975 roku z bak­te­rii "Strep­to­my­ces hy­gro­sco­pi­cus", po­cho­dzą­cych z prób­ki ziemi po­bra­nej w 1965 na Wy­spie Wiel­ka­noc­nej, która w ję­zy­kach po­li­ne­zyj­skich znana jest jako Rapa Nui (stąd dawna nazwa leku).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siromacha

[czy­taj: s-iro­ma­cha] re­gio­nal­nie: czło­wiek ubogi, wzbu­dza­ją­cy li­tość


Źródła:

SJP.pl

Sirota

gwa­ro­wo: sie­ro­ta


rze­czow­nik, ro­dzaj męski lub żeń­ski

 (1.1) stpol. lub gwara. sie­ro­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sirotka

ryba z rzędu oko­nioksz­tałt­nych


Si­rot­ka ("Gym­no­cep­ha­lus ace­ri­na") - ga­tu­nek ryby z ro­dzi­ny oko­nio­wa­tych (Per­ci­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sirpień

rze­czow­nik, ro­dzaj męski

 (1.1) stpol. sier­pień


Źródła:

Wiktionary

Sirs

skrót od: sy­ste­mic in­flam­ma­to­ry re­spon­se syn­dro­me; ze­spół ogól­no­u­stro­jo­wej re­ak­cji za­pal­nej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sirtaki

[czy­taj: s-ir­ta­ki] grec­ki ta­niec lu­do­wy; zorba


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) cho­re­ogr. sty­li­zo­wa­ny na tra­dy­cyj­ny ta­niec grec­ki wy­my­ślo­ny na po­trze­by filmu Grek Zorba


Sir­ta­ki (wła­ści­wie Sirtáki, lub Syrtáki, grec. συρτάκι) – po­pu­lar­ny grec­ki ta­niec pse­u­do­lu­do­wy, stwo­rzo­ny w 1964 na po­trze­by filmu "Grek Zorba". Ta­niec na­zy­wa­ny jest też "tań­cem Zorby" lub po pro­stu "Zorbą". Kli­ma­tem i cho­re­o­gra­fią zbli­żo­ny do au­ten­tycz­nych grec­kich tań­ców lu­do­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sirwent

pieśń tru­ba­du­ra, wy­wo­dzą­ca się z po­ez­ji pro­wan­sal­skiej


Źródła:

SJP.pl

Sisal

[czy­taj: s-isal]
1. ga­tu­nek agawy po­cho­dzą­cy z Mek­sy­ku oraz Ame­ry­ki Środ­ko­wej; sizal; agawa si­zal­ska; agawa si­za­lo­wa;
2. mocne włó­kno z liści tej ro­śli­ny; sizal


Sisal – mia­sto por­to­we w sta­nie Ju­ka­tan w Mek­sy­ku. Po­cząt­ko­wo głów­ny port Ju­ka­ta­nu, z cza­sem stra­cił zna­cze­nie na rzecz mia­sta Pro­gre­so, wy­bu­do­wa­ne­go na wscho­dzie. Od nazwy mia­sta wy­wo­dzi się nazwa si­za­lu – włó­kna wyt­wa­rza­ne­go z agawy si­za­lo­wej. Mia­sto po­ło­żo­ne jest około 53 km na pół­noc­ny za­chód od mia­sta Mérida, sto­li­cy stanu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sisalowy

→ sisal [czy­taj: s-isal]; si­za­lo­wy


Źródła:

SJP.pl

Sisianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|si­siać.


Źródła:

Wiktionary

Sisice

Si­si­ce (nazwa obocz­na: Si­ci­ce) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Gzy. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś du­chow­na Szy­szy­ce po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w ziemi za­kro­czym­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W 1785 roku wcho­dzi­ła w skład klu­cza prze­wo­dow­skie­go bi­skup­stwa płoc­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Sisicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siska

[czy­taj: s-iska] po­tocz­nie: sio­stra; sior­ka, siora


Źródła:

SJP.pl

Sisley

[czy­taj: s-islej] naz­wi­sko


Sis­ley – fran­cu­ska wyt­wór­nia kos­me­ty­ków, za­ło­żo­na w 1975 przez mał­żon­ków Hu­ber­ta i Iza­be­lę z Po­toc­kich hr. d’Or­na­no (udzia­łow­ców firmy Or­la­ne, wy­ku­pio­nej w 1985, po śmier­ci za­ło­ży­cie­la Gu­il­la­u­me’a d’Or­na­no, przez mię­dzy­na­ro­do­wą grupę Ke­le­ma­ta).

Hi­sto­ria i po­li­ty­ka pro­duk­cji firmy Sis­ley (naz­wa­nej tak na cześć ma­la­rza im­pre­sjo­ni­sty Al­fre­da Sis­le­ya, sły­ną­ce­go z de­li­kat­nych ko­lo­rów), wiąże się ści­śle z firmą ma­cie­rzy­stą "Jean d'Al­bret".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sistrum

[czy­taj: s-istrum] ro­dzaj me­ta­lo­wej grze­chot­ki, in­stru­ment obrzę­do­wy w sta­ro­żyt­nym Egip­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) muz. hist. sta­ro­żyt­ny obrzę­do­wy in­stru­ment mu­zycz­ny zwią­za­ny z kul­tem bo­gi­ni Izydy;


Si­strum (stgr. σείστρον, łac. "sīstrŭm" – grze­chot­ka) – in­stru­ment mu­zycz­ny prze­ję­ty przez Gre­ków i Rzy­mian z Egip­tu wraz z kul­tem egip­skiej bo­gi­ni Izydy. W sta­ro­żyt­nym Egip­cie uży­wa­ny był rów­nież w obrzę­dach kultu iden­ty­fi­ko­wa­nej z Izydą Hat­hor oraz bo­gi­ni Ba­stet. W in­stru­men­to­lo­gii za­li­cza­ny do grupy idio­fo­nów ude­rza­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sit

ro­śli­na rocz­na, by­li­na lub krzew z ro­dzi­ny si­to­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sit-In

[czy­taj: s-It in] sit in;
1. de­mon­stra­cja pu­blicz­na bez uży­cia siły, po­le­ga­ją­ca na zaj­mo­wa­niu miejsc w au­dy­to­riach lub par­la­men­cie, unie­moż­li­wia­ją­ca nor­mal­ne za­ję­cia;
2. zaj­mo­wa­nie miejsc na znak pro­te­stu w lo­ka­lach, gdzie obo­wią­zu­je se­gre­ga­cja ra­so­wa


Źródła:

SJP.pl

Sita

1. przed­miot do prze­sie­wa­nia, ce­dze­nia lub fil­tro­wa­nia cze­goś; sitko;
2. ocena prze­pro­wa­dza­na na pod­sta­wie okre­ślo­nych wy­mo­gów; se­lek­cja, prze­siew


Sita (hindi: सीता; ta­mil­ski: சீதை) – w hin­du­iz­mie żona Ramy, bo­ha­ter­ka "Ra­ma­ja­ny". Zo­sta­ła por­wa­na na wyspę Cej­lon przez de­mo­na Ra­wa­nę, co wy­wo­ła­ło wojnę i uni­ce­stwie­nie de­mo­na.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sita-Barana

zwią­zek fra­ze­o­lo­gicz­ny

 (1.1) gwara. spo­sób no­sze­nia kogoś na grzbie­cie, na ba­ra­na


Źródła:

Wiktionary

Sitagliptyna

or­ga­nicz­ny zwią­zek che­micz­ny uży­wa­ny jako śro­dek prze­ciw­cu­krzy­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Sitak

grzyb z ro­dzi­ny bo­ro­wi­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Sitar

[czy­taj: s-itar] in­stru­ment mu­zycz­ny, znany w Per­sji i w In­diach


Sitar – tra­dy­cyj­ny in­dyj­sko-per­ski in­stru­ment mu­zycz­ny. Sitar ma długą hi­sto­rię. Jest bar­dzo po­pu­lar­ny w re­gio­nie i czę­sto mo­dy­fi­ko­wa­ny. Za­sad­ni­czo skła­da się z dłu­gie­go gryfu, grusz­ko­wa­to wy­pu­kłe­go pudła re­zo­nan­so­we­go, naj­czę­ściej od sze­ściu do ośmiu strun me­lo­dycz­nych (daw­niej je­li­to­wych, dziś me­ta­lo­wych) szar­pa­nych me­ta­lo­wym plek­tro­nem, oraz kil­ku­na­stu strun bur­do­no­wych (ich licz­ba pod­le­ga znacz­nym mo­dy­fi­ka­cjom w za­leż­no­ści od upo­do­bań so­li­sty).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sitarek

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sitarski

przy­miot­nik od: si­tarz


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sitarstwo

Si­tar­stwo – rze­mio­sło po­le­ga­ją­ce na two­rze­niu sit, pro­stych urzą­dzeń słu­żą­cych do od­dzie­la­nia od sie­bie me­to­dą prze­sie­wa­nia obiek­tów mniej­szych, mo­gą­cych przejść przez oka sita, od więk­szych, po­zo­sta­ją­cych na po­wierzch­ni sita. Za­leż­nie od przez­na­cze­nia sita róż­ni­ły się wiel­ko­ścią (po­wierzch­nią ro­bo­czą) oraz wiel­ko­ścią oczek.


Źródła:

Wikipedia

Sitarz

1. grzyb ja­dal­ny, ga­tu­nek ma­śla­ka;
2. wyt­wór­ca sit


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sitatunga

si­ta­tun­ga sa­wan­no­wa - ga­tu­nek niali


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Tra­ge­lap­hus spe­kii|ref=tak., ga­tu­nek śred­niej wiel­ko­ści an­ty­lo­py;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sitcom

[czy­taj: s-itkom] ro­dzaj te­le­wi­zyj­ne­go se­ria­lu ko­me­dio­we­go, w któ­rym do­mi­nu­je tzw. humor sy­tu­a­cyj­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) se­rial ko­me­dio­wy, w któ­rym do­mi­nu­je tzw. humor sy­tu­a­cyj­ny, z pod­kła­da­nym śmie­chem nie­wi­docz­nej pu­blicz­no­ści;


Sit­com ( si­tu­a­tion co­me­dy) – ro­dzaj se­ria­lu ko­me­dio­we­go, w któ­rym do­mi­nu­je tzw. humor sy­tu­a­cyj­ny. Akcja sit­co­mu roz­gry­wa się przez więk­szość czasu w jed­nym po­mie­szcze­niu. Ro­dzaj tej sztu­ki fil­mo­wej za­po­cząt­ko­wa­no w Sta­nach Zjed­no­czo­nych. Nazwa sit­com po­cho­dzi od an­giel­skie­go wy­ra­że­nia si­tu­a­tion co­me­dy („ko­me­dia sy­tu­a­cyj­na”).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sitcomowy

→ sit­com [czy­taj: s-it­ko­mo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Siteczko

zdrob­nie­nie od: sitko


Źródła:

SJP.pl

Sitek

grzyb ja­dal­ny, ga­tu­nek ma­śla­ka


Zo­bacz też: osoby o naz­wi­sku Sitek.

Sitek, właśc. Adrian Sła­wo­mir Kryń­ski (ur. 1 kwiet­nia 1990 we Wroc­ła­wiu) – pol­ski raper i autor tek­stów. Czło­nek nie­ak­tyw­ne­go już ze­spo­łu TWL. Muzyk pro­wa­dzi także so­lo­wą dzia­łal­ność ar­ty­stycz­ną. Współ­pra­co­wał po­nad­to m.in. z ta­ki­mi wy­ko­naw­ca­mi jak ra­pe­rzy Tede, Pezet, DonGuralesko, Do­na­tan, Pih, Chada, Ero, Qu­e­bo­na­fi­de, Kaj­man, Bez­czel, VNM, Bia­łas, Pa­luch grupą hip-ho­po­wą Ras­men­ta­lism czy pio­sen­kar­ką Cleo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sith

[czy­taj: sit] w uni­wer­sum Gwiezd­nych wojen:
1. przed­sta­wi­ciel in­te­li­gent­nej rasy wy­wo­dzą­cej się z pla­ne­ty Kor­ri­ban;
2. miesz­ka­niec Im­pe­rium Sit­hów, po­słu­gu­ją­cy się ciem­ną stro­ną mocy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) sf. użyt­kow­nik mocy słu­żą­cy ciem­nej stro­nie w uni­wer­sum „Gwiezd­nych Wojen”


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sithański

przy­miot­nik

 (1.1) wła­ści­wy Sit­hom


Źródła:

Wiktionary

Sitkiewicz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sitko

małe sito


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: sito

 (1.2) małe sito, uży­wa­ne w kuch­ni

 (1.3) ele­ment kon­struk­cyj­ny z ot­wo­ra­mi, który pełni rolę fil­tru­ją­cą płyn

 (1.4) środ. rad. mi­kro­fon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sitkowo

Sit­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­la­skim, w po­wie­cie so­kól­skim, w gmi­nie Janów. Ma sta­tus so­łect­wa. Wieś wcze­śniej na­zy­wa­ła się Ja­glon­ka oraz Jed­lin­ka.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bia­ło­stoc­kie­go.

Wier­ni ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Jó­ze­fa Rze­mieśl­ni­ka i św. Fa­u­sty­ny Ko­wal­skiej w Łu­bian­ce.


Źródła:

Wikipedia

Sitkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sitkowy

przy­miot­nik od: sitko


Źródła:

SJP.pl

Sitkówczanin

miesz­ka­niec Sit­ków­ki-Nowin


Źródła:

SJP.pl

Sitkówczanka

miesz­kan­ka Sit­ków­ki-Nowin


Źródła:

SJP.pl

Sitkówecki

przy­miot­nik od: Sit­ków­ka-No­wi­ny


Źródła:

SJP.pl

Sitkówka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sitkówka-Nowiny

1. gmina w Pol­sce;
2. dawna nazwa wsi Sit­ków­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sitnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Sitnicki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sitniczka

afry­kań­ska i au­stra­lij­ska trawa z ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych


Sit­nicz­ka ("Iso­le­pis" R.Br.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych li­czą­cy 69 ga­tun­ków. Wy­stę­pu­ją one na wszyst­kich kon­ty­nen­tach w stre­fie tro­pi­kal­nej i umiar­ko­wa­nej, naj­więk­sze zróż­ni­co­wa­nie osią­ga­jąc w Afry­ce i Au­stra­lii. Do pol­skiej flory na­le­żą: sit­nicz­ka szcze­ci­no­wa­ta ("Iso­le­pis se­ta­cea") i pły­wa­ją­ca ("I. flu­i­tans"). Za­li­cza­na tu także bywa sit­nicz­ka drob­na ("I. su­pi­na", w no­wszych źró­dłach prze­no­szo­na do ro­dza­ju "Scho­e­no­plec­tiel­la" jako "Sch. su­pi­na").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sitnik

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sitno

1. nazwa wielu wsi w Pol­sce;
2. nazwa kilku je­zior w Pol­sce;
3. je­zio­ro na Bia­ło­ru­si;
4. wieś na Ukra­i­nie;
5. szczyt na Sło­wa­cji


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sito

1. przed­miot do prze­sie­wa­nia, ce­dze­nia lub fil­tro­wa­nia cze­goś; sitko;
2. ocena prze­pro­wa­dza­na na pod­sta­wie okre­ślo­nych wy­mo­gów; se­lek­cja, prze­siew


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) na­rzę­dzie do prze­sie­wa­nia, zwła­szcza gdy duże lub w ogól­nym zna­cze­niu;

 (1.2) przen. se­lek­cja


Sito – pro­ste urzą­dze­nie do od­dzie­la­nia od sie­bie obiek­tów o ma­łych i więk­szych wy­mia­rach lub do od­dzie­la­nia obiek­tów sta­łych od pły­nów. Uży­wa­ne jest bar­dzo sze­ro­ko – od za­sto­so­wań w go­spo­dar­stwie do­mo­wym i rol­nict­wie po­przez prze­mysł (gór­nict­wo, bu­dow­nict­wo, prze­mysł spo­żyw­czy i inne) aż po za­sto­so­wa­nia na­u­ko­we (od ar­che­o­lo­gii po tech­no­lo­gie kos­micz­ne).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sitodruk

1. tech­ni­ka dru­kar­ska po­le­ga­ją­ca na prze­no­sze­niu obra­zu za po­mo­cą na­cią­gnię­tej na ramę siat­ki, na któ­rej ele­men­ty nie­dru­ku­ją­ce po­kry­te są sub­stan­cją nie­prze­pu­szcza­ją­cą farby;
2. od­bit­ka wy­ko­na­na tą tech­ni­ką


Źródła:

SJP.pl

Sitodrukowy

przy­miot­nik od: si­to­druk


Źródła:

SJP.pl

Sitopiaskownik

urzą­dze­nie do me­cha­nicz­ne­go oczy­szcza­nia ście­ków


Źródła:

SJP.pl

Sitowate

ro­dzi­na ro­ślin jed­no­li­ścien­nych, obej­mu­ją­ca około 300 ga­tun­ków


Si­to­wa­te ("Jun­ca­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin jed­no­li­ścien­nych. Liczy ok. 440 ga­tun­ków sku­pio­nych w 7 ro­dza­jach. Roz­po­wszech­nio­ne są one na całym świe­cie, przy czym w stre­fie tro­pi­kal­nej głów­nie na ob­sza­rach gór­skich. Naj­bar­dziej zróż­ni­co­wa­ne są w stre­fie kli­ma­tu chłod­ne­go umiar­ko­wa­ne­go oraz w gó­rach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sitowaty

o ce­chach si­to­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Sitowce

rząd z klasy ro­ślin jed­no­li­ścien­nych, li­czą­cy około 400 ga­tun­ków


Si­tow­ce ("Jun­ca­les" Du­mort.) – tak­son w ran­dze rzędu wy­róż­nia­ny w niek­tó­rych sy­ste­mach kla­sy­fi­ka­cyj­nych ro­ślin okry­to­na­sien­nych. Zgod­nie z ak­tu­al­ną wie­dzą w tra­dy­cyj­nym uję­ciu tak­son pa­ra­fi­le­tycz­ny i w naj­no­wszych sy­ste­mach kla­sy­fi­ka­cyj­nych (sy­ste­my APG) już nie jest wy­róż­nia­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sitowie

ro­śli­na z ro­dzi­ny tu­rzy­co­wa­tych ros­ną­ca na brze­gach wód i na te­re­nach pod­mo­kłych, two­rzą­ca gęste za­ro­śla


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bot. syst. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Scir­pus|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych o pła­skich i szorst­kich li­ściach, kwia­to­sta­nach typu kłos;

 (1.2) bot. pot. ro­śli­na z ro­dza­ju si­to­wie (1.1)

 (1.3) med. pot. kość si­to­wa


Si­to­wie ("Scir­pus" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych (tu­rzy­co­wa­tych). W daw­nych uję­ciach sy­ste­ma­tycz­nych za­li­cza­no tu ok. 250 ga­tun­ków, ale współ­cze­śnie ro­dzaj obej­mu­je do 50 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją głów­nie w stre­fie umiar­ko­wa­nej pół­ku­li pół­noc­nej – w Eu­ro­pie, Azji i Ame­ry­ce Pół­noc­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sitowiec

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ci­bo­ro­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sitowisko

teren po­ro­sły si­to­wiem


Źródła:

SJP.pl

Sitowo

Si­to­wo (niem. "Bir­ken­fel­de") – osada w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie wa­łec­kim, w gmi­nie Wałcz.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.

Około 1,5 km na za­chód od osady znaj­du­je się je­zio­ro o naz­wie Si­to­wo.


Źródła:

Wikipedia

Sitowy

przy­miot­nik od: sito


Źródła:

SJP.pl

Sittensen

Sit­ten­sen – miej­sco­wość i gmina w pół­noc­nych Niem­czech, w kraju związ­ko­wym Dolna Sak­so­nia, w po­wie­cie Ro­ten­burg (Wümme), sie­dzi­ba gminy zbio­ro­wej Sit­ten­sen.


Źródła:

Wikipedia

Situla

bo­ga­to zdo­bio­ne wia­dro z brązu


Si­tu­la – duże na­czy­nie uży­wa­ne w sta­ro­żyt­no­ści, wy­ko­na­ne prze­waż­nie z brązu, bę­dą­ce od­po­wied­ni­kiem dzi­siej­sze­go wia­dra. Si­tu­le były spo­ty­ka­ne rów­nież w śred­nio­wie­czu.

W sta­ro­żyt­no­ści si­tu­le miały zwy­kle kształt ko­nicz­ny (od­wró­co­ny ścię­ty sto­żek), jeden ka­błą­ko­wa­ty uchwyt, bo­ga­tą de­ko­ra­cję rytą i try­bo­wa­ną ujętą w po­zio­me kręgi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sitwa

po­tocz­nie: grupa osób wspie­ra­ją­cych się wza­jem­nie, wy­ko­rzy­stu­ją­cych swoje po­zy­cje dla osią­gnię­cia włas­nych ko­rzy­ści; klika


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. pejor. grupa osób wza­jem­nie się wspie­ra­ją­cych i wy­ko­rzy­stu­ją­cych swoje po­zy­cje spo­łecz­ne dla pry­wat­nych in­te­re­sów, wbrew in­te­re­so­wi ogółu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sitwiarz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek na­le­żą­cy do sitwy


Źródła:

Wiktionary

Sitwowy

→ sitwa


Patrz:sitwa

Źródła:

SJP.pl

Sitówka

ro­dzaj cegły o nor­mal­nych wy­mia­rach, za­wie­ra­ją­cej wiele rów­no­mier­nie roz­mie­szczo­nych ka­na­li­ków, prze­cho­dzą­cych przez całą jej gru­bość, zwięk­sza­ją­cych izo­la­cję ciepl­ną, zmniej­sza­ją­cych jej cię­żar


Źródła:

SJP.pl

Siu

w wy­ra­że­niu: to tu, to siu - to tu, to tam


Źródła:

SJP.pl

Siu-Bziu

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. siu-bździu.


Źródła:

Wiktionary

Siu-Bździu

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. czcza ga­da­ni­na


Źródła:

Wiktionary

Siuchta

klika, sitwa


Źródła:

SJP.pl

Siucice

Siu­ci­ce (nazwa obocz­na: Siu­si­ce) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie piotr­kow­skim, w gmi­nie Alek­san­drów.

Siu­ci­ce to jedna z więk­szych miej­sco­wo­ści na te­re­nie gmin­ny Alek­san­drów. Miesz­ka w niej około 160 miesz­kań­ców w 80 go­spo­dar­stwach.


Źródła:

Wikipedia

Siuda

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. naj­gor­sze zboże ze sto­kło­są i in­ny­mi chwa­sta­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siudak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siudek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siudra

słu­żą­cy z niż­szej kasty w In­diach; śudra


Źródła:

SJP.pl

Siudro-Mudro

zwią­zek fra­ze­o­lo­gicz­ny

 (1.1) zob. siu­dro mudro.


Źródła:

Wiktionary

Siudy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gwara. drą­żek do no­sze­nia wia­der na ra­mio­nach


Siudy – przy­rząd do no­sze­nia ce­brów lub wia­der; za­kła­da­ne na ra­mio­na no­si­dła do wody.

Naj­czę­ściej przy­bie­rał po­stać roz­sze­rzo­nej w środ­ku, pro­stej lub lekko wy­gię­tej drew­nia­nej pałki z wyż­ło­bie­niem na kark. Na obu koń­cach pałki znaj­do­wa­ły się łań­cusz­ki lub sznu­ry z ha­czy­ka­mi, na któ­rych wie­sza­no na­czy­nia z wodą.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Siudy-Barany

zwią­zek fra­ze­o­lo­gicz­ny

 (1.1) gwara. spo­sób no­sze­nia kogoś na grzbie­cie, na ba­ra­na


Źródła:

Wiktionary

Siudziński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siuks

[czy­taj: sjuks] In­dia­nin Ame­ry­ki Pół­noc­nej; Da­ko­ta


Źródła:

SJP.pl

Siuksowie

[czy­taj: sjuk­sow­je] ple­mię in­diań­skie; Da­ko­to­wie, Da­ko­ta


Źródła:

SJP.pl

Siuksyjka

[czy­taj: sjuk­syj­ka] In­dian­ka Ame­ry­ki Pół­noc­nej


Źródła:

SJP.pl

Siup

po­stę­pek, odez­wa­nie się na­ru­sza­ją­ce przy­ję­te normy, za­ska­ku­ją­ce; wy­bryk, wy­skok


wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca czyjś skok


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siupa

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg-pl|Dolny Śląsk. kło­pot­li­wa sy­tu­a­cja


Źródła:

Wiktionary

Siupryza

daw­niej, dziś żar­to­bli­wie: nie­spo­dzian­ka; siur­pry­za


Źródła:

SJP.pl

Siur

zgru­bie­nie od: siu­rek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zgrub. od: siu­rek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siuranie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|siu­rać.


Źródła:

Wiktionary

Siurać

po­tocz­nie: od­da­wać mocz; sikać, siu­siać, od­le­wać się, lać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) gw-pl|Poz­nań. od­da­wać mocz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siurczkiem

rzad­ko: gę­sty­mi kro­pla­mi; ciur­kiem, stru­gą, stru­mie­niem


Źródła:

SJP.pl

Siurek

zdrob­nia­le o pe­ni­sie; siu­siak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) in­fant. siu­siak, penis

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) po­gard. młody chło­piec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siurpryza

daw­niej, dziś żar­to­bli­wie: nie­spo­dzian­ka; siu­pry­za


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. rzecz nie­o­cze­ki­wa­na, nie­spo­dzie­wa­na; efekt za­sko­cze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siurpryzka

dawne zdrob­nie­nie od: siur­pry­za


Źródła:

SJP.pl

Siurpryzowy

przy­miot­nik

 (1.1) nie­spo­dzie­wa­ny


Źródła:

Wiktionary

Siusiaczek

zdrob­nie­nie od: siu­siak


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) zdrobn. od siu­siak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siusiak

1. pie­szczot­li­wie lub w mowie dzie­cię­cej: penis;
2. lek­ce­wa­żą­co o kimś mło­dym, nie­do­ro­słym; smar­kacz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. żart. in­fant. czło­nek męski

 (1.2) war­sza­wa. po­gard. młoda dziew­czy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siusialnia

żar­to­bli­wie: to­a­le­ta, ubi­ka­cja


Źródła:

SJP.pl

Siusianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|siu­siać.


Źródła:

Wiktionary

Siusiać

po­tocz­nie: od­da­wać mocz; sikać, siu­rać, od­le­wać się, lać


cza­sow­nik

 (1.1) eufem. sikać, robić siku, od­da­wać mocz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siusiek

po­tocz­nie:
1. piwo z małą za­war­to­ścią al­ko­ho­lu, kiep­skie piwo;
2. mdły, słaby napój, np. słaba her­ba­ta;
3. mocz; siki


Źródła:

SJP.pl

Siusior

żar­to­bli­wie o mę­skim człon­ku; pi­sior, kuśka, pitol, pta­szek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. żart. czło­nek męski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siusiu

po­tocz­nie, czę­sto w roz­mo­wach z ma­ły­mi dzieć­mi: siku;
1. od­da­nie, od­da­wa­nie moczu (np. Chcę mi się siu­siu.);
2. mocz (np. Zrób siu­siu i chodź.)


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) in­fant. si­ka­nie, od­da­wa­nie moczu

 (1.2) pot. mocz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siusiumajtek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pot. młody chło­pak albo na­sto­la­tek nie­doj­rza­ły emo­cjo­nal­nie

 (1.2) wulg. dziec­ko si­ka­ją­ce w pie­lu­chę albo majt­ki


Źródła:

Wiktionary

Siusiumajtka

po­tocz­nie: do­ra­sta­ją­ca dziew­czy­na, pod­lo­tek, siu­śmajt­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­gard. młoda dziew­czy­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siustany

ta­niec gó­ra­li ży­wiec­kich, tań­czo­ny pa­ra­mi, po­le­ga­ją­cy na szyb­kim wy­rzu­cie na prze­mian nóg do przo­du


Źródła:

SJP.pl

Siuta

naz­wi­sko


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gwara. łow. bez­ro­ga sa­mi­ca ga­tun­ku, któ­re­go sa­miec jest ro­ga­ty


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siutaż

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gwara. su­tasz; wy­ro­by ple­śće­cio­ne wy­ko­na­ne z krzy­żu­ją­cych się sko­śnie nitek


Źródła:

Wiktionary

Siuty

przy­miot­nik

 (1.1) bez­ro­gi


Źródła:

Wiktionary

Siuup

wy­krzy­knik

 (1.1) ono­ma­to­pe­ja imi­tu­ją­ca czyjś skok


Źródła:

Wiktionary

Siuła

za­i­mek li­czeb­ny

 (1.1) gw-pl|War­mia. ile

 (1.2) gw-pl|War­mia. za siuła - za dużo

 (1.3) gw-pl|War­mia. nie siuła - nie dużo


Źródła:

Wiktionary

Siuśka

1. lek­ce­wa­żą­co: do­ra­sta­ją­ca dziew­czy­na; siu­siu­majt­ka;
2. po­tocz­nie: po­chwa, wa­gi­na


Źródła:

SJP.pl

Siuśki

po­tocz­nie:
1. piwo z małą za­war­to­ścią al­ko­ho­lu, kiep­skie piwo;
2. mdły, słaby napój, np. słaba her­ba­ta;
3. mocz; siki


Źródła:

SJP.pl

Siuśmajtka

po­tocz­nie: do­ra­sta­ją­ca dziew­czy­na, pod­lo­tek, siu­siu­majt­ka


Źródła:

SJP.pl

Siv

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Siwa

1. zwy­kle o wło­sach: bia­ło­sza­ry, sre­brzy­sto­bia­ły;
2. ma­ją­cy siwe włosy, sierść, upie­rze­nie;
3. bia­ło­sza­ry, jas­no­po­pie­la­ty


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) rel. mit. bo­gi­ni sło­wiań­ska


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siwaizm

jeden z głów­nych kul­tów w hin­du­iz­mie; śi­wa­izm


Źródła:

SJP.pl

Siwak

gar­nek gli­nia­ny, o ko­lo­rze sta­lo­wo­sza­rym lub czar­nym, wy­pa­la­ny przy zmniej­szo­nym do­pły­wie po­wie­trza


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. czło­wiek, który osi­wiał


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siwasz

mie­sza­niec psa eski­mo­skie­go z wil­kiem


Źródła:

SJP.pl

Siwawy

zbli­żo­ny do si­we­go, nie do końca siwy, pra­wie siwy


Źródła:

SJP.pl

Siwczak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siwecki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siwek

koń o maści siwej; siwy


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siwerniak

świer­go­tek nad­wod­ny; ptak z ro­dzi­ny pli­szek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ant­hus spi­no­let­ta|ref=tak., ga­tu­nek ptaka z ro­dza­ju świer­got­ków;


Si­wer­niak, świer­go­tek gór­ski, si­war­nik ("Ant­hus spi­no­let­ta") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny plisz­ko­wa­tych (Mo­ta­cil­li­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siwert

jed­nost­ka rów­no­waż­ni­ka dawki po­chło­nię­tej pro­mie­nio­wa­nia jo­ni­zu­ją­ce­go


| Wiel­kosc = dawki rów­no­waż­nej i sku­tecz­nej, ob­cią­ża­ją­cej dawki rów­no­waż­nej i sku­tecz­nej

| WielkoscOzn = "H"T, "E", "H"T("τ"), "E"H("τ")


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siwiak

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siwianka

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siwica

wi­dło­gon­ka si­wi­ca - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny gar­bat­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siwicki

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siwiec

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ma­ko­wa­tych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: siwo


Źródła:

SJP.pl

Siwienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|si­wieć.


Źródła:

Wiktionary

Siwieć

zmie­niać kolor na siwy


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) sta­wać się siwym

 (1.2) o lu­dziach: sta­wać się si­wo­wło­sym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siwik

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Siwiuteńki

zdrob­nie­nie od: siwy; si­wiut­ki, si­wiuś­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: siwy

 (1.2) cał­ko­wi­cie siwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siwiutki

zdrob­nie­nie od: siwy; si­wiu­teń­ki, si­wiuś­ki


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: siwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siwiuśki

zdrob­nie­nie od: siwy; si­wiu­teń­ki, si­wiut­ki


Źródła:

SJP.pl

Siwizna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sre­brzy­sta lub bia­ło­sza­ra barwa wło­sów, prze­jaw sta­rze­nia lub za­bu­rzeń two­rze­nia barw­ni­ka

 (1.2) przen. sta­rość


Źródła:

Wiktionary

Siwić

1. prze­sta­rza­le: za­bar­wiać na siwo; robić siwym, po­wo­do­wać si­wie­nie
2. siwić się - być si­we­go ko­lo­ru, od­ci­nać się od tła siwą barwą


Źródła:

SJP.pl

Siwiński

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siwka

klacz o siwym ko­lo­rze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) jeźdz. zo­o­techn. siwa klacz

 (1.2) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Co­ra­cias gar­ru­lus|ref=tak., ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny kra­sek;

 (1.3) ornit. ptak z ga­tun­ku siwka (1.2)

 (1.4) kra­ków. farb­ka (do płu­ka­nia bie­liz­ny), ul­tra­ma­ry­na


Siwka ( Сівка) – rzeka na Pod­kar­pa­ciu na Ukra­i­nie, prawy do­pływ Dnie­stru. Dłu­gość rzeki wy­no­si 76 km, po­wierzch­nia zlew­ni – 595 km².

Wy­pły­wa ze źró­dła na po­łud­nie od mia­sta Do­li­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siwkowice

Siw­ko­wi­ce – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ło­be­skim, w gmi­nie Resko.


Źródła:

Wikipedia

Siwobiały

biały o siwym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Siwobrody

ma­ją­cy siwą brodę


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma siwy za­rost na bro­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siwobrzuchy

kro­gu­lec si­wo­brzu­chy - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny ja­strzę­bio­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Siwogrzywy

ma­ją­cy siwą grzy­wę


Źródła:

SJP.pl

Siwogłowy

ma­ją­cy siwe włosy na gło­wie


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma siwą głowę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siwooki

ma­ją­cy siwe oczy


Źródła:

SJP.pl

Siwopióry

1. ma­ją­cy siwe pióra;
2. ibis si­wo­pió­ry - ga­tu­nek pe­li­ka­na z ro­dzi­ny ibi­so­wa­tych


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma siwe pióra, pie­rze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siwopłowy

płowy o siwym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Siwoskrzydły

gru­chacz si­wos­krzy­dły - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny gru­cha­czy


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który ma siwe skrzy­dła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siwosz

1. koń siwej maści; siwek;
2. ga­tu­nek at­lan­tyc­kie­go żar­ła­cza; mu­stel siwy;
3. daw­niej: osoba z si­wy­mi wło­sa­mi


Źródła:

SJP.pl

Siwoszary

szary o siwym od­cie­niu


Źródła:

SJP.pl

Siwoszek

zdrob­nie­nie od: si­wosz


Si­wo­szek ("Oe­di­po­da") – ro­dzaj owa­dów pro­stos­krzy­dłych z ro­dzi­ny sza­rań­czo­wa­tych.

Owady o gło­wie wy­po­sa­żo­nej w nit­ko­wa­te czuł­ki i okrą­gła­we lub lekko wy­dłu­żo­ne dołki cie­mie­nio­we. Przed­ple­cze ma środ­ko­wą li­stew­kę prze­cię­tą po­je­dyn­czą, głę­bo­ką bru­zdą po­przecz­ną, a po bo­kach li­stew­ki po­zba­wio­ne jest doł­ków. Kra­wędź górna ud tyl­nej pary od­nó­ży jest za środ­kiem gwał­tow­nie ob­ni­żo­na. Po­kry­wy się­ga­ją wierz­choł­ków tyl­nych ud.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siwoszyi

kul­czyk si­wo­szyi - ga­tu­nek ptaka z ro­dzi­ny łu­szcza­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Siwowąsy

ma­ją­cy siwe wąsy


Źródła:

SJP.pl

Siwowłosy

ma­ją­cy siwe włosy; bia­ło­wło­sy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ma­ją­cy siwe włosy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siwość

rzad­ko: siwy kolor, si­wiz­na


Źródła:

SJP.pl

Siwuch

1. ga­tu­nek pol­skiej wódki aro­ma­ty­zo­wa­nej, o słom­ko­wej bar­wie;
2. re­gio­nal­nie: wódka kiep­skiej ja­ko­ści, z do­miesz­ką fuzli


Źródła:

SJP.pl

Siwucha

1. ga­tu­nek pol­skiej wódki aro­ma­ty­zo­wa­nej, o słom­ko­wej bar­wie;
2. re­gio­nal­nie: wódka kiep­skiej ja­ko­ści, z do­miesz­ką fuzli


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. pot. tania wódka gor­sze­go ga­tun­ku

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od si­wuch


Si­wu­cha – aro­ma­ty­zo­wa­na pol­ska wódka, pa­lo­na, na bazie owo­ców kra­jo­wych, o jas­nej, sło­mia­nej bar­wie i cha­rak­te­ry­stycz­nym, cierp­kim smaku.

W niek­tó­rych re­gio­nach kraju słowo to oz­na­cza sa­mo­gon lub ja­ką­kol­wiek wódkę bar­dzo ni­skiej ja­ko­ści, siwą w ko­lo­rze wsku­tek nie­do­kład­nej de­sty­la­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siwuszka

ro­dzaj pta­ków śpie­wa­ją­cych


Źródła:

SJP.pl

Siwy

1. zwy­kle o wło­sach: bia­ło­sza­ry, sre­brzy­sto­bia­ły;
2. ma­ją­cy siwe włosy, sierść, upie­rze­nie;
3. bia­ło­sza­ry, jas­no­po­pie­la­ty


przy­miot­nik

 (1.1) o wło­sach: ma­ją­cy na­tu­ral­ny bia­ło­sza­ry kolor, naj­czę­ściej ze sta­ro­ści

 (1.2) ma­ją­cy siwe (1.1) włosy

 (1.3) ma­ją­cy bia­ło­sza­ry kolor

 (1.4) jeźdz. o maści konia: ma­ją­cy białą sierść na ciem­nej skó­rze

 (1.5) gw-pl|księ­stwo ło­wic­kie,Bu­ko­wi­na. szary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siwz

skró­to­wiec

 (1.1) = adm. praw. spe­cy­fi­ka­cja istot­nych wa­run­ków za­mó­wie­nia


Źródła:

Wiktionary

Six-Pack

[czy­taj: s-iks pak] po­tocz­nie: wyć­wi­czo­ne mię­śnie brzu­cha; ośmio­pak, sze­ścio­pak, ka­lo­ry­fer, ABS, krat­ka, dzie­się­cio­pak


Źródła:

SJP.pl

Six-Pak

[czy­taj: s-iks pak] po­tocz­nie: wyć­wi­czo­ne mię­śnie brzu­cha; sze­ścio­pak, ka­lo­ry­fer, ABS, six-pack, six pak


Źródła:

SJP.pl

Siykiyra

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sie­kie­ra


Źródła:

Wiktionary

Siymianowice

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Sie­mia­no­wi­ce Ślą­skie


Źródła:

Wiktionary

Siyrotka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sie­rot­ka

 (1.2) gwara pa­łuc­ka sto­krot­ka


Źródła:

Wiktionary

Sizal

[czy­taj: s-izal]
1. ga­tu­nek agawy po­cho­dzą­cy z Mek­sy­ku oraz Ame­ry­ki Środ­ko­wej; sisal; agawa si­zal­ska; agawa si­za­lo­wa;
2. mocne włó­kno z liści tej ro­śli­ny; sisal


Sizal (sisal) – twar­de i bar­dzo wy­trzy­ma­łe włó­kno otrzy­my­wa­ne ze spe­cjal­ne­go ga­tun­ku agawy – agawy si­za­lo­wej. Jest to ro­śli­na wie­lo­let­nia, wy­ma­ga­ją­ca kli­ma­tu tro­pi­kal­ne­go. Doj­rza­łe li­ście agaw do­cho­dzą do 2 me­trów dłu­go­ści, 4-6 cen­ty­me­trów gru­bo­ści i 15 cen­ty­me­trów sze­ro­ko­ści w czę­ści środ­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sizalowy

[czy­taj: s-iza­lo­wy]
1. wy­ko­na­ny z si­za­lu (włó­kna), np. sznu­rek si­za­lo­wy;
2. agawa si­za­lo­wa - ga­tu­nek agawy po­cho­dzą­cy z Mek­sy­ku oraz Ame­ry­ki Środ­ko­wej; sizal; sisal; agawa si­zal­ska


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z si­za­lem, do­ty­czą­cy si­za­lu

 (1.2) wy­ko­na­ny z si­za­lu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sizalski

[czy­taj: s-izal­ski] agawa si­zal­ska - ga­tu­nek agawy po­cho­dzą­cy z Mek­sy­ku oraz Ame­ry­ki Środ­ko­wej; sizal; sisal; agawa si­za­lo­wa


Źródła:

SJP.pl

Siódemeczka

zdrob­nie­nie od: sió­dem­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: sió­dem­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siódemka

1. grupa sied­miu osób lub przed­mio­tów;
2. po­tocz­nie o bu­dyn­ku, po­ko­ju, po­jeź­dzie lub czym­kol­wiek, co oz­na­czo­ne jest licz­bą 7


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) nazwa cyfry 7

 (1.2) coś, co oz­na­czo­ne jest cyfrą 7

 (1.3) ca­łość skła­da­ją­ca się z sied­miu czę­ści, ele­men­tów lub jed­no­stek

 (1.4) środ. kolej. lo­ko­mo­ty­wa serii EU07 lub EP07


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siódemkowy

→ sió­dem­ka


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z licz­bą sie­dem, do­ty­czą­cy licz­by sie­dem


Patrz:siódemka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siódma

go­dzi­na siód­ma


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) go­dzi­na 7 rano lub wie­czo­rem

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) M. i W. ż. lp. od: siód­my


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siódmaczek

siód­ma­czek leśny - by­li­na z ro­dzi­ny pier­wiosn­ko­wa­tych, ros­ną­ca w środ­ko­wej Eu­ro­pie, na Sy­be­rii, w Man­dżu­rii, Ja­po­nii oraz w Ame­ry­ce


Siód­ma­czek ("Trien­ta­lis" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny pier­wiosn­ko­wa­tych. W za­leż­no­ści od uję­cia obej­mu­je 2, 3 lub 4 ga­tun­ki, w uję­ciach sy­ste­ma­tycz­nych z XXI wieku czę­sto włą­cza­ne do ro­dza­ju to­jeść "Ly­si­ma­chia". Wszyst­kie wy­stę­pu­ją na pół­ku­li pół­noc­nej, w Ame­ry­ce Pół­noc­nej i Eu­raz­ji. W Pol­sce ro­śnie jeden przed­sta­wi­ciel ro­dza­ju – siód­ma­czek leśny ("Trien­ta­lis eu­ro­pa­ea"). Nazwa na­u­ko­wa ro­dza­ju po­cho­dzi od ła­ciń­skie­go okre­śle­nia 1/3 dłu­go­ści stopy i od­no­si się do wy­so­ko­ści ro­ślin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siódmak

ktoś zwią­za­ny z obiek­tem (np. dru­ży­ną, od­dzia­łem) oz­na­czo­nym licz­bą 7


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siódmoklasista

uczeń siód­mej klasy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) eduk. uczeń siód­mej klasy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siódmoklasistka

uczen­ni­ca siód­mej klasy


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) eduk. uczen­ni­ca siód­mej klasy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siódmy

li­czeb­nik po­rząd­ko­wy od­po­wia­da­ją­cy licz­bie 7


przy­miot­nik od­li­czeb­ni­ko­wy

 (1.1) od 7

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) dzień mie­sią­ca po szó­stym

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (3.1) siód­ma: go­dzi­na siód­ma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siądnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) o lu­dziach: po­ło­że­nie na czymś po­ślad­ków w celu przy­bra­nia po­zy­cji sie­dzą­cej

 (1.2) o pta­kach, owa­dach: za­trzy­ma­nie się na ja­kimś przed­mio­cie, np. kwie­cie, li­ściu itp.


Źródła:

Wiktionary

Siąg

daw­niej:
1. roz­pię­tość roz­po­star­tych skrzy­deł (ptaka, owada); za­sięg;
2. się­gnię­cie, za­mach


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siąkanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sią­kać.


Źródła:

Wiktionary

Siąkać

po­tocz­nie:
1. po­cią­gać nosem, aby nie do­pu­ścić do wy­cie­ku wy­dzie­li­ny; sior­bać, sior­pać;
2. oczy­szczać nos, wyd­mu­chu­jąc po­wie­trze


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wcią­gać nosem, po­cią­gać nosem

 (1.2) wyd­mu­chi­wać, wy­próż­niać nos

 (1.3) przest. wsią­kać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siąknąć

po­tocz­nie:
1. wcią­gnąć nosem po­wie­trze, pow­strzy­mu­jąc wy­dzie­li­nę; siorb­nąć, siorp­nąć;
2. wy­trzeć nos, wyd­mu­chu­jąc po­wie­trze


Źródła:

SJP.pl

Siąpanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sią­pać.


Źródła:

Wiktionary

Siąpać

rzad­ko o de­szczu: padać drob­ny­mi kro­pla­mi; dżdżyć, mżyć, kro­pić, rosić, sią­pić


Źródła:

SJP.pl

Siąpić

o de­szczu: padać drob­ny­mi kro­pla­mi; mżyć, kro­pić, rosić, dżdżyć, sią­pać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) me­te­o­rol. o de­szczu: padać drob­ny­mi kro­pla­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siąszyce

Sią­szy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie ko­niń­skim, w gmi­nie Ry­chwał.

W 1778 w Sią­szy­cach uro­dził się Aloj­zy Pro­sper Bier­nac­ki, zie­mia­nin ka­li­ski, pio­nier no­wo­czes­ne­go rol­nict­wa, mi­ni­ster skar­bu Rządu Na­ro­do­we­go Kró­le­stwa Pol­skie­go w cza­sie pow­sta­nia li­sto­pa­do­we­go.


Źródła:

Wikipedia

Siąść

1. o czło­wie­ku: przy­brać po­sta­wę sie­dzą­cą;
2. o czło­wie­ku: stać się zmę­czo­nym, wy­czer­pa­nym;
3. zająć ja­kieś miej­sce;
4. o owa­dach, pta­kach: opaść na ja­kieś po­dło­że;
5. o ma­szy­nach la­ta­ją­cych: ukoń­czyć lot, wy­lą­do­wać;
6. po­tocz­nie: prze­stać funk­cjo­no­wać, zep­suć się * forma "siędę" doz­wo­lo­na wy­łącz­nie w po­wie­dze­niu: "Daj kurze grzę­dę, ona: wyżej siędę."


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. sia­dać)

 (1.1) zająć miej­sce do sie­dze­nia, przy­jąć po­zy­cję sie­dzą­cą

 (1.2) o ptaku, mo­ty­lu itp. za­koń­czyć lot i za­trzy­mać się na czymś

 (1.3) pot. o sa­mo­lo­cie wy­lą­do­wać

 (1.4) pot. zep­suć się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Się

za­i­mek zwrot­ny; *nie­ak­cen­to­wa­na forma ce­low­ni­ka "se" po­tocz­na, uży­wa­na głów­nie w ję­zy­ku mó­wio­nym


za­i­mek zwrot­ny

 (1.1) …uży­wa­ny w stro­nie zwrot­nej – kon­struk­cji, w któ­rej wy­ko­naw­ca lub wy­ko­naw­cy czyn­no­ści jed­no­cze­śnie doz­na­ją jej skut­ków

 (1.2) …uży­wa­ny jako forma be­zo­so­bo­wa

 (1.3) …uży­wa­ny dla oz­na­cze­nia zbio­ro­wo­ści wy­ko­nu­ją­cej czyn­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sięgacz

długi ka­mień wzmac­nia­ją­cy mur ka­mien­ny


Się­gacz – ulica ma­ją­ca jeden wy­jazd, za­koń­czo­na zwy­kle pla­cem do za­wra­ca­nia, po­tocz­nie zwana "śle­pym za­uł­kiem" lub "ślepą ulicą".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sięganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|się­gać.


Źródła:

Wiktionary

Sięgać

1. pró­bo­wać do­stać się do cze­goś, wy­cią­gać rękę, żeby dot­knąć cze­goś;
2. sta­rać się uzy­skać coś, osią­gnąć coś;
3. mieć okre­ślo­ny za­sięg


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. się­gnąć)

 (1.1) pró­bo­wać do­stać się do cze­goś, wy­cią­gać rękę, żeby dot­knąć cze­goś

 (1.2) sta­rać się uzy­skać coś, osią­gnąć coś

 (1.3) mieć okre­ślo­ny za­sięg

 (1.4) o hi­sto­rii, opo­wie­ści: da­to­wać się, roz­po­czy­nać się

 (1.5) o twór­cy, pi­sa­rzu: za­po­ży­czać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sięgnąć

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. się­gać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|się­gać.


Źródła:

Wiktionary

Siężybób

się­ży­bób ostro­list­ny - ga­tu­nek ro­śli­ny z ro­dzi­ny bo­bo­wa­tych, ros­ną­cy na podz­wrot­ni­ko­wych ob­sza­rach Afry­ki i Azji; kasja, ostro­list­na, strą­czy­niec ostro­list­ny, senes ostro­list­ny, senna ale­xan­dri­na


Źródła:

SJP.pl

Siła

1. ener­gia fi­zycz­na lub du­cho­wa; moc
2. zdol­ność od­dzia­ły­wa­nia, wy­wie­ra­nia wpły­wu
3. ja­ka­kol­wiek przy­czy­na fi­zycz­na zdol­na do zmia­ny ruchu lub spo­czyn­ku ciała ma­te­rial­ne­go albo do jego odksz­tał­ce­nia
4. dużo, wiele, mnó­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fiz. wek­to­ro­wa miara od­dzia­ły­wań fi­zycz­nych mię­dzy cia­ła­mi;

 (1.2) ener­gia, zdol­ność do wy­sił­ku

 (1.3) zdol­ność od­dzia­ły­wa­nia, wy­wie­ra­nia wpły­wu

 (1.4) przest. ilość, mno­gość cze­goś

li­czeb­nik nie­o­kre­ślo­ny

 (2.1) daw. (dziś gwara.) wiele


|jed­nost­ki = dyna ki­lo­gram-siła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siłacz

czło­wiek o wiel­kiej sile fi­zycz­nej; mo­carz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś bar­dzo silny fi­zycz­nie

 (1.2) przen. ktoś, kto po­tra­fi po­do­łać tru­dom i prze­ciw­no­ściom


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siłaczka

ko­bie­ta o wiel­kiej sile fi­zycz­nej lub mo­ral­nej; at­let­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta niez­wy­kle silna

 (1.2) przen. ko­bie­ta etycz­nie nie­ska­zi­tel­na


Si­łacz­ka – no­we­la Ste­fa­na Że­rom­skie­go, wy­da­na po raz pier­wszy w zbio­rze "Opo­wia­da­nia" w 1895 r., opo­wia­da­ją­ca hi­sto­rię le­ka­rza Pawła Oba­rec­kie­go i na­u­czy­ciel­ki Sta­ni­sła­wy Bo­zow­skiej. Akcja dzie­je się w Obrzy­dłów­ku – małej wsi, do któ­rej dok­tor przy­je­chał w wieku 37 lat.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siłka

1. po­tocz­nie: si­łow­nia; pa­kow­nia, pa­ker­nia;
2. daw­niej: sidło, sieć, pętla


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. si­łow­nia (sala do ćwi­czeń mię­śni)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siłomierz

przy­rząd do mie­rze­nia siły; dy­na­mo­metr


Si­ło­mierz (dy­na­mo­metr) – przy­rząd do po­mia­ru war­to­ści dzia­ła­ją­cej siły. Za­sa­da jego dzia­ła­nia naj­czę­ściej opie­ra się na pra­wie Hooke’a, które mówi, że odksz­tał­ce­nie ele­men­tu sprę­ży­ste­go jest pro­por­cjo­nal­ne do war­to­ści dzia­ła­ją­cej siły. Si­ło­mierz o skali zgod­nej z ukła­dem SI to niu­to­no­metr.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siłowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|si­ło­wać.


Źródła:

Wiktionary

Siłować

si­ło­wać się - sta­rać się po­ko­nać kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Siłowik

przed­sta­wi­ciel struk­tur si­ło­wych (woj­sko, służ­by spe­cjal­ne itp.) w ro­syj­skich wła­dzach


Si­ło­wik ( Силовик) – ro­syj­ski po­li­tyk z naj­wyż­szych szcze­bli wła­dzy, wy­wo­dzą­cy się z woj­ska lub służb spe­cjal­nych, re­pre­zen­tu­ją­cy kon­ser­wa­tyw­ne po­glą­dy w kwe­stii bez­pie­czeń­stwa na­ro­do­we­go (twar­da linia) i prze­ja­wia­ją­cy ten­den­cje im­pe­ria­li­stycz­ne. Wielu spoś­ród naj­bliż­szych współ­pra­cow­ni­ków Wła­di­mi­ra Pu­ti­na wy­wo­dzi się z tej frak­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Siłownia

1. za­kład ener­ge­tycz­ny uzy­sku­ją­cy ener­gię uży­tecz­ną (np. dla ma­szyn ro­bo­czych) po­przez przet­wo­rze­nie ener­gii ist­nie­ją­cej w za­so­bach na­tu­ral­nych;
2. sport. miej­sce ćwi­czeń si­ło­wych, sala z od­po­wied­ni­mi przy­rzą­da­mi dla ta­kich ćwi­czeń


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) sport. sala gim­na­stycz­na z przy­rzą­da­mi do ćwi­cze­nia mię­śni

 (1.2) żegl. po­mie­szcze­nie na stat­ku, w któ­rym znaj­du­ją się ma­szy­ny wyt­wa­rza­ją­ce ener­gię me­cha­nicz­ną;

 (1.3) elektr. ze­spół urzą­dzeń słu­żą­cy do prze­mia­ny da­ne­go ro­dza­ju ener­gii na ener­gię me­cha­nicz­ną;


Si­łow­nia, nie­kie­dy rów­nież ma­szy­now­nia – ze­spół urzą­dzeń na­le­żą­cych do więk­sze­go, przet­wa­rza­ją­ce­go ener­gię ukła­du, w któ­rym od­by­wa się kon­wer­sja pew­ne­go ro­dza­ju ener­gii na ener­gię me­cha­nicz­ną. W si­łow­ni na stat­kach używa się naj­czę­ściej sil­ni­ka ciepl­ne­go do na­pę­dza­nia śruby okrę­to­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siłowniany

→ si­łow­nia


Patrz:siłownia

Źródła:

SJP.pl

Siłownik

urzą­dze­nie do uru­cha­mia­nia ma­szy­ny za po­mo­cą ci­śnie­nia hy­dra­u­licz­ne­go lub na­pę­du elek­trycz­ne­go, sto­so­wa­ne tam, gdzie siła czło­wie­ka nie wy­star­cza, lub w urzą­dze­niach dzia­ła­ją­cych au­to­ma­tycz­nie; ser­wo­mo­tor


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie przet­wa­rza­ją­ce sy­gnał na ruch li­nio­wy lub obro­to­wy;


Si­łow­nik – urzą­dze­nie wy­ko­naw­cze, w któ­rym ener­gia czyn­ni­ka ro­bo­cze­go jest za­mie­nia­na na ener­gię me­cha­nicz­ną ruchu po­stę­po­we­go, ką­to­we­go lub krzy­wo­li­nio­we­go, na­zy­wa­ne­go sko­kiem. Ruch ką­to­wy w si­łow­ni­ku jest ro­zu­mia­ny jako pow­ta­rzal­ny obrót, nie­prze­kra­cza­ją­cy naj­czę­ściej 360°.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Siłowy

przy­miot­nik od: siła


przy­miot­nik

 (1.1) do­ty­czą­cy siły

 (1.2) do­ko­na­ny z uży­ciem siły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siły

1. ener­gia fi­zycz­na lub du­cho­wa; moc
2. zdol­ność od­dzia­ły­wa­nia, wy­wie­ra­nia wpły­wu
3. ja­ka­kol­wiek przy­czy­na fi­zycz­na zdol­na do zmia­ny ruchu lub spo­czyn­ku ciała ma­te­rial­ne­go albo do jego odksz­tał­ce­nia
4. dużo, wiele, mnó­stwo


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zor­ga­ni­zo­wa­na grupa ludzi wal­czą­cych prze­ciw­ko cze­muś

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. lp., M. plu­ral|siła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Siłówka

po­tocz­nie: tre­ning si­ło­wy


Źródła:

SJP.pl

Siłą

1. ener­gia fi­zycz­na lub du­cho­wa; moc
2. zdol­ność od­dzia­ły­wa­nia, wy­wie­ra­nia wpły­wu
3. ja­ka­kol­wiek przy­czy­na fi­zycz­na zdol­na do zmia­ny ruchu lub spo­czyn­ku ciała ma­te­rial­ne­go albo do jego odksz­tał­ce­nia
4. dużo, wiele, mnó­stwo


przy­słó­wek

 (1.1) uży­wa­jąc prze­mo­cy, na siłę, nie py­ta­jąc o zda­nie

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) N. lp. od: siła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary