Sc

sym­bol skan­du, pier­wiast­ka che­micz­ne­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sc.

skrót od:
1. sculp­sit (z ła­ci­ny: wyrył, wy­rzeź­bił - wyraz umie­szczo­ny na szty­chach, drze­wo­ry­tach itp. przed naz­wi­skiem au­to­ra); sculps.;
2. sci­li­cet (z ła­ci­ny: mia­no­wi­cie); scil.


Źródła:

SJP.pl

Scab

[czy­taj: skeb] w Sta­nach Zjed­no­czo­nych i Wiel­kiej Bry­ta­nii: ła­mi­strajk


Źródła:

SJP.pl

Scalaczek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od sca­lak


Źródła:

Wiktionary

Scalak

po­spo­li­cie: układ sca­lo­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. układ sca­lo­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scalanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sca­lać.


Źródła:

Wiktionary

Scalać

łą­czyć w jedną ca­łość


cza­sow­nik

 (1.1) łą­czyć kilka ele­men­tów w jedną ca­łość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scaling

[czy­taj: ska­ling] usu­wa­nie ka­mie­nia na­zęb­ne­go; ska­ling, scal­ling


Sca­ling – wieś w An­glii, w hrab­stwie ce­re­mo­nial­nym North Yorks­hi­re, w dy­stryk­cie (uni­ta­ry aut­ho­ri­ty) Red­car and Cle­ve­land. Leży 64 km na pół­noc od mia­sta York i 337 km na pół­noc od Lon­dy­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scalić

1. po­łą­czyć po­szcze­gól­ne ele­men­ty w ca­łość;
2. za­cie­śnić więzi łą­czą­ce kogoś z kimś lub z czymś


Źródła:

SJP.pl

Scalling

[czy­taj: ska­ling] usu­wa­nie ka­mie­nia na­zęb­ne­go; ska­ling, sca­ling


Źródła:

SJP.pl

Scalony

1. po­łą­czyć po­szcze­gól­ne ele­men­ty w ca­łość;
2. za­cie­śnić więzi łą­czą­ce kogoś z kimś lub z czymś


Źródła:

SJP.pl

Scalper

[czy­taj: skal­per] osoba ku­pu­ją­ca jakiś pro­dukt w celu ods­prze­da­ży z zy­skiem; skal­per


Źródła:

SJP.pl

Scalperka

[czy­taj: skal­per­ka] ko­bie­ta ku­pu­ją­ca jakiś pro­dukt w celu ods­prze­da­ży z zy­skiem; skal­per­ka


Źródła:

SJP.pl

Scam

[czy­taj: skam] śro­do­wi­sko­wo: oszu­stwo in­ter­ne­to­we


Źródła:

SJP.pl

Scammer

[czy­taj: ska­mer] oszust, na­cią­gacz in­ter­ne­to­wy


Źródła:

SJP.pl

Scammerka

[czy­taj: ska­mer­ka] oszust­ka, na­cią­gacz­ka in­ter­ne­to­wa


Źródła:

SJP.pl

Scamować

[czy­taj: ska­mo­wać] śro­do­wi­sko­wo: oszu­ki­wać, na­cią­gać


Źródła:

SJP.pl

Scamowy

→ scam [czy­taj: ska­mo­wy]


Źródła:

SJP.pl

Scancelować

[czy­taj: skan­se­lo­wać] pu­blicz­nie po­tę­pić i za­cząć izo­lo­wać osobę, or­ga­ni­za­cję lub markę za kon­tro­wer­syj­ne za­cho­wa­nia lub wy­po­wie­dzi, zwła­szcza w in­ter­ne­cie, po­przez zbio­ro­wy boj­kot i wy­co­fa­nie wspar­cia


Źródła:

SJP.pl

Scania

[czy­taj: skań­ja] marka sa­mo­cho­dów i firma


Sca­nia Ak­tie­bo­lag ("Sca­nia AB") – szwedz­kie przed­się­bior­stwo pro­du­ku­ją­ce sa­mo­cho­dy cię­ża­ro­we, cią­gni­ki sio­dło­we, au­to­bu­sy oraz sil­ni­ki wy­so­ko­pręż­ne dla po­ja­zdów cię­ża­ro­wych, mor­skich oraz róż­nych za­sto­so­wań prze­my­sło­wych, za­ło­żo­ne w 1891 roku w Malmö.

Nazwa "Sca­nia" po­cho­dzi od kra­i­ny Ska­nia w Szwe­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scanner

→ ska­ner [czy­taj: ska­ner]


Źródła:

SJP.pl

Scanning

→ ska­no­wa­nie [czy­taj: ska­ning]


Źródła:

SJP.pl

Scappino

[czy­taj: ska­pi­no] imię po­sta­ci cha­rak­te­ry­stycz­nej dla com­me­dii dell'arte, tchórz­li­wy i chy­try sługa


Źródła:

SJP.pl

Scaramuccia

[czy­taj: ska­ra­mucz­ja] imię po­sta­ci cha­rak­te­ry­stycz­nej dla com­me­dii dell'arte, żoł­nierz sa­mo­chwał pysz­nią­cy się rze­ko­my­mi suk­ce­sa­mi w walce i w mi­ło­ści


Sca­ra­muc­cia (wł. „po­tycz­ka, sprzecz­ka”), Sca­ra­muz­zo, fr. Sca­ra­mo­u­che – po­stać ko­micz­na Com­me­dia dell’arte, przed­sta­wia­ją­ca po­cho­dzą­ce­go z Ne­a­po­lu żoł­nie­rza-sa­mo­chwa­łę.

Sca­ra­muc­cia po­ja­wił się w sztu­kach com­me­dia dell’arte około roku 1680, za­stę­pu­jąc po­stać Ka­pi­ta­na. Wy­stę­po­wał w czar­nym ko­stiu­mie hisz­pań­skie­go wo­ja­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scareware

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) in­form. fał­szy­we opro­gra­mo­wa­nie uda­ją­ce an­ty­wi­rus, które ba­zu­jąc na stra­chu, wy­łu­dza pie­nią­dze fał­szy­wy­mi in­for­ma­cja­mi o wi­ru­sach kom­pu­te­ro­wych


Źródła:

Wiktionary

Scarlatti

naz­wi­sko, m.in.: Ales­san­dro Scar­lat­ti (1660-1725), wło­ski kom­po­zy­tor


Źródła:

SJP.pl

Scarlett

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Scart

[czy­taj: skart] złą­cze słu­żą­ce do prze­sy­ła­nia sy­gna­łu ana­lo­go­we­go w ze­sta­wach audio-video; eu­ro­złą­cze


SCART ( Syn­di­cat des Con­struc­te­urs d'Ap­pa­re­ils Radiorécepteurs et Téléviseurs), po­tocz­nie eu­ro­złą­cze – złą­cze słu­żą­ce do łą­cze­nia ele­men­tów ze­sta­wów AV (audio-video) oraz prze­sy­ła­nia sy­gna­łu ana­lo­go­we­go.

W złą­cze tego typu wy­po­sa­żo­nych jest wiele urzą­dzeń AV: od­bior­ni­ki te­le­wi­zyj­ne, odt­wa­rza­cze DVD, ma­gne­to­wi­dy, tu­ne­ry sa­te­li­tar­ne, de­ko­de­ry te­le­wiz­ji cy­fro­wej, kon­so­le do gier itp.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scat

[czy­taj: skat] śpiew z uży­ciem sylab za­miast słów


Scat ( scat sin­ging wym. sket) – dźwię­ko­na­śla­dow­czy spo­sób śpie­wa­nia, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy wo­ka­li­sty­kę jaz­zo­wą, po­le­ga­ją­cy na na­śla­do­wa­niu od­gło­sów in­stru­men­tów oraz za­stą­pie­nia tek­stu ono­ma­to­pe­ja­mi sło­wo­po­dob­ny­mi.

Po­my­sły na ten styl pow­sta­ły je­szcze we wczes­nych po­cząt­kach XX wieku, kiedy to rozk­wi­tał jazz, a jego no­wo­or­le­ań­scy mu­zy­cy czę­sto ek­spe­ry­men­to­wa­li z dźwię­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scałkować

do­ko­nać ma­te­ma­tycz­nej ope­ra­cji zwa­nej cał­ko­wa­niem


cza­sow­nik do­ko­na­ny

 (1.1) mat. obli­czyć całkę

 (1.2) książk. po­łą­czyć w ca­łość; sca­lić, sko­ma­so­wać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scałować

ze­trzeć coś po­ca­łun­ka­mi


Źródła:

SJP.pl

Scedowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|sce­do­wać.


Źródła:

Wiktionary

Scedować

w pra­wie: prze­ka­zać np. ma­ją­tek


Źródła:

SJP.pl

Scedzać

od­dzie­lać płyn od osadu zbie­ra­ją­ce­go się na dnie po­przez po­wol­ne prze­la­nie płynu do in­ne­go na­czy­nia; od­ce­dzać


Źródła:

SJP.pl

Scedzić

od­dzie­lić płyn od osadu zbie­ra­ją­ce­go się na dnie po­przez po­wol­ne prze­la­nie płynu do in­ne­go na­czy­nia; od­ce­dzić


Źródła:

SJP.pl

Scementować

1. spoić, sca­lić ce­men­tem;
2. po­łą­czyć ja­kichś ludzi, wzmoc­nić łą­czą­ce ich więzi, np. sce­men­to­wa­nie or­ga­ni­za­cji


Źródła:

SJP.pl

Scementowywać

1. spa­jać, ze­spa­lać;
2. sce­men­to­wy­wać się - ule­gać ce­men­to­wa­niu


Źródła:

SJP.pl

Scen.

skrót

 (1.1) = sce­na­riusz

 (1.2) = sce­na­rzy­sta


Źródła:

Wiktionary

Scena

1. miej­sce gry ak­to­rów w te­a­trze, od­dzie­lo­ne od wi­dow­ni kur­ty­ną;
2. część ut­wo­ru dra­ma­tycz­ne­go;
3. teatr, dzia­łal­ność te­a­tral­na;
4. po­tocz­nie: awan­tu­ra, ostra wy­mia­na zdań


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) teatr. film. krót­ki frag­ment sztu­ki te­a­tral­nej lub filmu, do­ty­czą­cy okre­ślo­nej sy­tu­a­cji;

 (1.2) teatr. prze­strzeń w sali te­a­tral­nej przez­na­czo­na do wy­sta­wia­nia ut­wo­rów;

 (1.3) przen. pu­blicz­na awan­tu­ra, kłót­nia

 (1.4) przen. śro­do­wi­sko mu­zycz­ne, po­li­tycz­ne


Scena – prze­strzeń (pod­wyż­sze­nie) w bu­dyn­ku te­a­tral­nym przez­na­czo­na do wy­sta­wia­nia ut­wo­rów, usy­tu­o­wa­na po­wy­żej wi­dow­ni i od­dzie­lo­na od niej kur­ty­ną, od­po­wied­nio wy­po­sa­żo­na pod wzglę­dem tech­nicz­nym, sta­no­wią­ca miej­sce gry ak­to­rów.

Część sceny wy­su­nię­ta przed kur­ty­nę nosi nazwę pro­sce­nium.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scenariopisarka

→ sce­na­rio­pi­sarz


Patrz:scenariopisarz

Źródła:

SJP.pl

Scenariopisarski

do­ty­czą­cy sce­na­rio­pi­sa­rza, sce­na­rio­pi­sar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Scenariopisarstwo

rzad­ko: pi­sa­nie sce­na­riu­szy


Źródła:

SJP.pl

Scenariusz

1. tekst li­te­rac­ki bę­dą­cy pod­sta­wą fa­bu­ły;
2. do­kład­nie roz­pi­sa­ny plan ja­kie­goś spot­ka­nia;
3. prze­wi­dy­wa­ny prze­bieg ja­kie­goś przysz­łe­go wy­da­rze­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) teatr. film. telew. ma­te­riał li­te­rac­ki bę­dą­cy pod­sta­wą fa­bu­ły filmu, przed­sta­wie­nia te­a­tral­ne­go, pro­gra­mu te­le­wi­zyj­ne­go itp.;

 (1.2) har­mo­no­gram ja­kie­goś wy­da­rze­nia, im­pre­zy, spot­ka­nia

 (1.3) przen. prze­wi­dy­wa­ny bądź pla­no­wa­ća­no­wa­ny roz­wój cze­goś


Sce­na­riusz – ma­te­riał li­te­rac­ki bę­dą­cy pod­sta­wą re­a­li­za­cji fa­bu­ły. Sce­na­riusz może sam w sobie sta­no­wić utwór ory­gi­nal­ny, być prze­rób­ką ut­wo­ru dra­ma­tycz­ne­go za­wie­ra­ją­ce­go dia­lo­gi i oda­u­tor­skie di­da­ska­lia, czy też prze­rób­ką dzie­ła li­te­rac­kie­go nie dra­ma­tur­gicz­ne­go (adap­ta­cja sce­na­riu­szo­wa opo­wia­da­nia, po­wie­ści, no­we­li itp.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scenariuszowy

przy­miot­nik od: sce­na­riusz


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze sce­na­riu­szem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scenarzysta

osoba pi­szą­ca sce­na­riu­sze do filmu, przed­sta­wie­nia, au­dy­cji itp.


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) film. osoba pi­szą­ca sce­na­riu­sze fil­mo­we, te­le­wi­zyj­ne lub ra­dio­we;


Nie mylić z: dra­ma­to­pi­sarz.

Sce­na­rzy­sta – osoba pi­szą­ca sce­na­riusz do filmu, se­ria­lu, gry kom­pu­te­ro­wej, re­kla­my, au­dy­cji ra­dio­wej, pro­gra­mu te­le­wi­zyj­ne­go lub ko­mik­su itp. (nie mylić z dra­ma­to­pi­sa­rzem, czyli osobą pi­szą­cą sztu­ki te­a­tral­ne).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scenarzystka

→ sce­na­rzy­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) film. ko­bie­ta pi­szą­ca sce­na­riu­sze fil­mo­we, te­le­wi­zyj­ne lub ra­dio­we


Patrz:scenarzysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sceneria

1. kra­jo­braz lub de­ko­ra­cje two­rzą­ce pla­stycz­ne tło, na któ­rym roz­gry­wa się akcja sztu­ki, filmu itp.;
2. miej­sce lub oko­licz­no­ści, w któ­rych coś się dzie­je


Źródła:

SJP.pl

Sceniczno-Muzyczny

do­ty­czą­cy sceny i mu­zy­ki


Źródła:

SJP.pl

Sceniczność

→ sce­nicz­ny


Patrz:sceniczny

Źródła:

SJP.pl

Sceniczny

1. do­ty­czą­cy sceny;
2. przez­na­czo­ny do wy­sta­wia­nia, wy­stę­po­wa­nia na sce­nie


przy­miot­nik

 (1.1) muz. teatr. do­ty­czą­cy sceny lub te­a­tru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scenka

zdrob­nie­nie od: scena


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: scena

 (1.2) mała scena do przed­sta­wień i wy­stę­pów

 (1.3) błahe zda­rze­nie, któ­re­go ktoś jest świad­kiem

 (1.4) ar­ty­stycz­ne (ma­lar­skie, rzeź­biar­skie, ak­tor­skie) przed­sta­wie­nie ja­kie­goś wy­da­rze­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scenkowy

przy­miot­nik od: scen­ka


Źródła:

SJP.pl

Sceno

forma rze­czow­ni­ka.

 (1.1) W. lp. od scena


Źródła:

Wiktionary

Scenogr.

skrót

 (1.1) = sce­no­gra­fia

 (1.2) = sce­no­graf


Źródła:

Wiktionary

Scenograf

osoba zaj­mu­ją­ca się ar­ty­stycz­nym opra­co­wa­niem de­ko­ra­cji sce­nicz­nych, opra­wą wi­do­wi­ska, pro­jek­tem sce­no­gra­fii do filmu a także oś­wiet­le­niem, ko­stiu­ma­mi i rek­wi­zy­ta­mi


Nie mylić z: Ste­no­graf i Ste­no­gram.

Sce­no­graf – autor opra­wy pla­stycz­nej i ar­chi­tek­to­nicz­nej do te­a­tru, filmu, te­le­wiz­ji lub na estra­dę, który ści­śle współ­pra­cu­je z re­ży­se­rem. Do zadań sce­no­gra­fa na­le­ży także okre­śle­nie in­nych ele­men­tów sta­no­wią­cych sce­no­gra­fię, na przy­kład oś­wiet­le­nia, de­ko­ra­cji, rek­wi­zy­tów, ko­stiu­mów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scenografia

1. opra­co­wa­nie pla­stycz­nej i ar­chi­tek­to­nicz­nej opra­wy wi­do­wi­ska, filmu itp.;
2. oś­wiet­le­nie, de­ko­ra­cje, ko­stiu­my i rek­wi­zy­ty sta­no­wią­ce taką opra­wę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pla­stycz­ny­a­stycz­na opra­wa wi­do­wi­ska te­a­tral­ne­go, filmu itp., np. de­ko­ra­cje, rek­wi­zy­ty, ko­stiu­my


Nie mylić z: Ste­no­gra­fia.

Sce­no­gra­fia – pla­stycz­na opra­wa filmu, sztu­ki te­a­tral­nej, wi­do­wi­ska ope­ro­we­go, ba­le­to­we­go lub te­le­wi­zyj­ne­go. Skła­da się z de­ko­ra­cji, ko­stiu­mów, rek­wi­zy­tów, cha­rak­te­ry­za­cji po­sta­ci i oś­wiet­le­nia.

Jest to: sztu­ka kształ­to­wa­nia prze­strze­ni te­a­tral­nej oraz pla­stycz­ne opra­wy przed­sta­wień, fil­mów; wi­zu­al­na opra­wa wi­do­wi­ska te­a­tral­ne­go, fil­mo­we­go, te­le­wi­zyj­ne­go, ba­le­to­we­go itd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scenograficznie

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób sce­no­gra­ficz­ny


Źródła:

Wiktionary

Scenograficzny

→ sce­no­gra­fia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze sce­no­gra­fią, do­ty­czą­cy sce­no­gra­fii


Patrz:scenografia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scenografka

→ sce­no­graf


Patrz:scenograf

Źródła:

SJP.pl

Scenopis

plan re­a­li­za­cji filmu, za­wie­ra­ją­cy szcze­gó­ło­wy opis ko­lej­nych ujęć; sce­na­riusz


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) film. lista ujęć fil­mo­wych roz­pi­sa­na na pod­sta­wie sce­na­riu­sza;


Sce­no­pis – opra­co­wy­wa­ny na pod­sta­wie sce­na­riu­sza tech­nicz­ny plan re­a­li­za­cji filmu, sztu­ki te­a­tral­nej bądź se­ria­lu te­le­wi­zyj­ne­go, za­wie­ra­ją­cy szcze­gó­ło­wy opis ko­lej­nych scen, sce­no­gra­fii, ujęć ka­me­ry. Przy re­a­li­za­cji filmu jest pod­sta­wą kon­kret­nych dzia­łań re­ży­se­ra, ope­ra­to­ra, sce­no­gra­fa i dźwię­kow­ca. W prak­ty­ce fil­mo­wej, zwła­szcza w ani­ma­cji, na­zy­wa­ny też "sce­no­pi­sem opi­so­wym". To pod­sta­wo­wa część filmu, na któ­rej jest opra­co­wa­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scenopisarka

→ sce­no­pi­sarz


Patrz:scenopisarz

Źródła:

SJP.pl

Scenopisarski

do­ty­czą­cy sce­no­pi­sa­rza, sce­no­pi­sar­stwa


Źródła:

SJP.pl

Scenopisarstwo

sztu­ka pi­sa­nia ut­wo­rów sce­nicz­nych; dra­ma­to­pi­sar­stwo


Źródła:

SJP.pl

Scenopisowy

przy­miot­nik od: sce­no­pis


Źródła:

SJP.pl

Scenorys

gra­ficz­na pre­zen­ta­cja sce­na­riu­sza filmu lub ani­ma­cji; sto­ry­bo­ard


Sce­no­rys ( sto­ry­bo­ard), sce­no­pis obraz­ko­wy – seria obra­zów i szki­ców, bę­dą­cych wska­zów­ka­mi przy fil­mo­wa­niu dla re­ży­se­rów, sce­no­gra­fów, ope­ra­to­rów, ak­to­rów i mon­ta­ży­stów. Sce­no­rys jest wy­ko­ny­wa­ny przez spe­cjal­ne­go ry­sow­ni­ka okre­śla­ne­go w bran­ży fil­mo­wej i re­kla­mo­wej jako sto­ry­bo­ar­dzi­sta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scenowy

→ scena; sce­nicz­ny (czę­ściej)


Źródła:

SJP.pl

Scentralizować

sku­pić coś w jed­nym miej­scu, pod jed­nym za­rzą­dem


Źródła:

SJP.pl

Sceptr

daw­niej: berło kró­lew­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. berło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sceptycki

rzad­kie: wła­ści­wy scep­ty­kom


Źródła:

SJP.pl

Sceptycyzm

skep­ty­cyzm (daw­niej);
1. po­wąt­pie­wa­nie w coś; nie­uf­ność, po­dejrz­li­wość, nie­do­wie­rza­nie;
2. sta­no­wi­sko fi­lo­zo­ficz­ne odrzu­ca­ją­ce moż­li­wość uzy­ska­nia wie­dzy wia­ry­god­nej, pew­nej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filoz. po­gląd fi­lo­zo­ficz­ny odrzu­ca­ją­cy moż­li­wość uzy­ska­nia wia­ry­god­nej i osta­tecz­nie uza­sad­nio­nej wie­dzy;

 (1.2) sto­su­nek do cze­goś cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się po­wąt­pie­wa­niem


Scep­ty­cyzm (gr. "sképtomai" – „ob­ser­wu­ję”) – po­ję­cie wie­loz­nacz­ne, okre­śla­ją­ce po­sta­wę w nauce, po­gląd fi­lo­zo­ficz­ny oraz po­tocz­nie – po­sta­wę „scep­ty­ka”, czło­wie­ka wąt­pią­ce­go, kry­tycz­ne­go, nie­do­wie­rza­ją­ce­go.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sceptyczka

1. ko­bie­ta kry­tycz­nie od­no­szą­ca się do wszyst­kie­go, wąt­pią­ca o wszyst­kim;
2. zwo­len­nicz­ka scep­ty­cyz­mu w fi­lo­zo­fii


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta scep­tycz­na, wąt­pią­ca, nie­do­wie­rza­ją­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sceptycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób scep­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Sceptyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: scep­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Sceptyczność

cecha jaką wy­ka­zu­je osoba scep­tycz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co scep­tycz­ne lub tego, kto scep­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sceptyczny

pod­cho­dzą­cy z re­zer­wą do ob­ser­wo­wa­nych zja­wisk, za­cho­wań, wąt­pią­cy w po­wo­dze­nie dzia­łań


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ra­ża­ją­cy scep­ty­cyzm, usto­sun­ko­wu­ją­cy się kry­tycz­nie do cze­goś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sceptyk

1. osoba kry­tycz­nie od­no­szą­ca się do wszyst­kie­go, wąt­pią­ca o wszyst­kim;
2. zwo­len­nik scep­ty­cyz­mu w fi­lo­zo­fii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek scep­tycz­ny, wąt­pią­cy, nie­do­wie­rza­ją­cy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scerować

na­pra­wić dziu­rę w tka­ni­nie; za­ce­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Scewola

ro­śli­na z rzędu astrów po­cho­dzą­ca z Au­stra­lii


Sce­wo­la ("Sca­e­vo­la" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny "Go­o­de­nia­ce­ae". Obej­mu­je we­dług róż­nych źró­deł około 96, 100, 102, 117 lub 130 ga­tun­ków. W dużej czę­ści są to ga­tun­ki spo­ty­ka­ne w Au­stra­lii (ro­śnie tam ok. 70 ga­tun­ków z tego ro­dza­ju) oraz Oce­a­nii. Ga­tu­nek "S.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sch

skrót od: Sa­mo­po­moc Chłop­ska


Sch sch

Sch – trójz­nak wy­stę­pu­ją­cy w or­to­gra­fii nie­miec­kiej. Jest to od­po­wied­nik pol­skie­go „sz” oraz cze­skie­go i sło­wac­kie­go „š”. W cy­ry­li­cy „sch” za­pi­su­je się za po­mo­cą znaku „ш”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schab

część środ­ko­wa gór­nej pół­tu­szy wie­przo­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) spoż. ro­dzaj mięsa wie­przo­we­go wy­ci­na­ny z oko­lic krę­go­słu­pa na od­cin­ku pier­sio­wo-lędź­wio­wym tuszy;

 (1.2) kulin. po­tra­wa z tego mięsa


Schab – mięso po­zy­ski­wa­ne z tuszy wie­przo­wej, naj­czę­ściej przez­na­czo­ne do sma­że­nia (kot­le­ty scha­bo­we) oraz do pie­cze­nia i wę­dze­nia. Przy­kła­do­we wy­ro­by węd­li­niar­skie uzy­ska­ne ze scha­bu to po­lęd­wi­ca ło­so­sio­wa, po­lęd­wi­ca so­poc­ka, schab pie­czo­ny.

Jako towar wy­stę­pu­je schło­dzo­ny lub zam­ro­żo­ny, z ko­ścią lub bez. Po­wierzch­nia po­win­na być czy­sta, nie zakr­wa­wio­na, bez przekr­wień, zmiaż­dżo­nych kości. Nie­do­pu­szczal­ne są: ośliz­głość, nalot ple­śni; czę­ści rozm­ro­żo­ne mogą być wil­got­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schabik

zdrob­nie­nie od: schab


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. schab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schaboszczak

po­tocz­nie: kot­let scha­bo­wy; scha­bo­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. kulin. kot­let scha­bo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schabowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Schabowy

spo­rzą­dzo­ny ze scha­bu


przy­miot­nik

 (1.1) zro­bio­ny ze scha­bu

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (2.1) pot. kulin. kot­let scha­bo­wy (1.1); cza­sem też o fi­le­cie z kur­cza­ka przy­rzą­dza­nym w po­dob­ny spo­sób;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schaby

część środ­ko­wa gór­nej pół­tu­szy wie­przo­wej


Scha­by – drugi album ze­spo­łu For­ma­cja Nie­ży­wych Scha­buff wy­da­ny w 1991 roku na­kła­dem wy­daw­nict­wa Zic Zac.

Jest to pier­wszy album grupy po odej­ściu do­tych­cza­so­we­go li­de­ra i wo­ka­li­sty Jacka Pa­łu­chy. Rolę pier­wsze­go wo­ka­li­sty prze­jął Alek­san­der Kle­pacz. Z płyty po­cho­dzą takie prze­bo­je jak: "Ba­bo­ki", "Faja 89" i "Krót­ka pieśń o mi­ło­ści". Re­a­li­za­cja na­grań: Ja­ro­sław Re­gul­ski. Foto: Marek Ko­ści­kie­wicz, Woj­tek Wie­te­ska. Pro­jekt gra­ficz­ny: Marek Ko­ści­kie­wicz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schadenfreude

[czy­taj: szadenFROJde] ucie­cha z cu­dzej krzyw­dy, z cu­dze­go nie­szczę­ścia; Scha­den­fre­u­de


Scha­den­fre­u­de (wy­mo­wa) (za­pi­sy­wa­ne małą albo, jak w j. nie­miec­kim, wiel­ką li­te­rą) – przy­jem­ność czer­pa­na z cu­dze­go nie­szczę­ścia lub nie­po­wo­dze­nia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schadzać

scha­dzać się - gro­ma­dzić się w ja­kimś miej­scu; scho­dzić się


Źródła:

SJP.pl

Schadzka

ro­dzaj spot­ka­nia to­wa­rzy­skie­go dla par


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­ta­jem­ne spot­ka­nie, naj­czę­ściej rand­ka pary ko­chan­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schaeffer

[czy­taj: SZEfer] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schaffhausen

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Schamiały

stać się or­dy­nar­nym


Źródła:

SJP.pl

Schamieć

stać się or­dy­nar­nym


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. cha­mieć)

 (1.1) stać się cham­skim

 (1.2) daw. pejor. za­cząć żyć jak chło­pi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schamityzować

przeksz­tał­cić w język cha­mic­ki, upo­dob­nić do ję­zy­ka cha­mic­kie­go


Źródła:

SJP.pl

Schapendoes

[czy­taj: scha­pen­dus] rasa psów pa­ster­skich


Scha­pen­do­es – rasa psów na­le­żą­cych do psów pa­ster­skich i za­ga­nia­ją­cych, za­kla­sy­fi­ko­wa­na do sek­cji psów pa­ster­skich (ow­czar­skich). Nie pod­le­ga pró­bom pracy


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scharakteryzować

opi­sać cechy wła­ści­we danej oso­bie, rze­czy lub da­ne­mu zja­wi­sku, wy­mie­nić ele­men­ty ty­po­we, spe­cy­ficz­ne dla kogoś lub cze­goś


Źródła:

SJP.pl

Schd

skrót od: Stron­nict­wo Chrze­ści­jań­sko-De­mo­kra­tycz­ne


Źródła:

SJP.pl

Scheda

1. odzie­dzi­czo­ny ma­ją­tek;
2. prze­no­śnie: spu­ściz­na, dzie­dzict­wo, spa­dek


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. to, co zo­sta­ło odzie­dzi­czo­ne, prze­ję­te w dro­dze dzie­dzi­cze­nia

 (1.2) książk. wy­so­kie sta­no­wi­sko zwol­nio­ne po czy­jejś śmier­ci lub dy­mi­sji

 (1.3) książk. dzie­ła kul­tu­ry lub nauki po­przed­nich po­ko­leń


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schelling

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Schellingiański

[czy­taj: sze­lin­giań­ski] taki jak u Schel­lin­ga, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Schel­lin­ga


Źródła:

SJP.pl

Schemacik

zdrob­nie­nie od: sche­mat


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od sche­mat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schemat

1. ogól­ny, wstęp­ny szkic lub plan cze­goś;
2. gra­ficz­ne przed­sta­wie­nie ja­kie­goś urzą­dze­nia, sy­ste­mu itp.;
3. go­to­wy wzór cze­goś, po­wie­la­ny potem wie­lo­krot­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ogól­ny plan albo szkic

 (1.2) przy­go­to­wa­ny do po­wie­la­nia wzór

 (1.3) upro­szczo­ny ry­su­nek zło­żo­ne­go ukła­du, urzą­dze­nia, obiek­tu lub or­ga­niz­mu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schematowy

→ sche­mat


Patrz:schemat

Źródła:

SJP.pl

Schematycznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób sche­ma­tycz­ny


Źródła:

Wiktionary

Schematyczniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: sche­ma­tycz­nie


Źródła:

SJP.pl

Schematyczniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: sche­ma­tycz­ny; bar­dziej sche­ma­tycz­ny


Źródła:

SJP.pl

Schematyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest sche­ma­tycz­ne; cecha tych, któ­rzy są sche­ma­tycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Schematyczny

1. przed­sta­wia­ją­cy coś szki­co­wo, w ogól­nych za­ry­sach;
2. wzo­ro­wa­ny na ja­kimś ogól­nie przy­ję­tym mo­de­lu


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) przed­sta­wia­ją­cy coś w spo­sób upro­szczo­ny

 (1.2) pejor. mało po­my­sło­wy; zgod­ny z utar­tym my­śle­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schematysta

osoba dzia­ła­ją­ca sche­ma­tycz­nie, sza­blo­no­wo, trzy­ma­ją­ca się utar­tych wzor­ców


Źródła:

SJP.pl

Schematystka

→ sche­ma­ty­sta


Patrz:schematysta

Źródła:

SJP.pl

Schematyzm

po­stę­po­wa­nie lub my­śle­nie opar­te na utar­tych sche­ma­tach


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) po­stę­po­wa­nie lub my­śle­nie sche­ma­tycz­ne

 (1.2) daw. sko­ro­widz

 (1.3) rel. ka­ta­log za­kon­ny, spis za­kon­ni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schengen

1. mia­sto w Luk­sem­bur­gu;
2. po­tocz­na nazwa po­ro­zu­mie­nia za­war­te­go w Schen­gen w 1985 roku mię­dzy Be­ne­luk­sem, RFN oraz Fran­cją, do­ty­czą­ce­go znie­sie­nia kon­tro­li gra­nicz­nych


Schen­gen – miej­sco­wość i gmina ("ge­meng / com­mu­ne / Ge­me­in­de") w po­łud­nio­wo-wschod­nim Luk­sem­bur­gu, w kan­to­nie Re­mich. Do 3 paź­dzier­ni­ka 2015 gmina le­ża­ła w dy­stryk­cie Gre­ven­ma­cher. Sie­dzi­ba ad­mi­ni­stra­cyj­na gminy znaj­du­je się w miej­sco­wo­ści Re­mers­chen. Liczy 5196 miesz­kań­ców (1 stycz­nia 2023). Leży na styku gra­nic trzech państw – Luk­sem­bur­ga, Nie­miec i Fran­cji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schengeński

→ Schen­gen


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do wsi Schen­gen


Patrz:Schengen

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scher

[czy­taj: szer] (zwy­kle w licz­bie mno­giej) gra­ni­to­wa wy­sep­ka o po­wierzch­ni wy­gła­dzo­nej przez lo­do­wiec i fale mor­skie, wy­stę­pu­ją­ca u wy­brze­ży Pół­wy­spu Skan­dy­naw­skie­go; skjer, skjor, szer, szkier


Źródła:

SJP.pl

Scherlały

po­du­paść na zdro­wiu, być wy­czer­pa­nym cho­ro­bą, stać się cher­la­wym; zmi­zer­nieć, nie­do­ma­gać


Źródła:

SJP.pl

Scherleć

po­du­paść na zdro­wiu, być wy­czer­pa­nym cho­ro­bą, stać się cher­la­wym; zmi­zer­nieć, nie­do­ma­gać


Źródła:

SJP.pl

Scherzando

[czy­taj: sker­can­do] okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: żar­to­bli­wie


Źródła:

SJP.pl

Scherzo

[czy­taj: sker­co] drob­na forma mu­zycz­na wy­stę­pu­ją­ca sa­mo­dziel­nie lub jako część ut­wo­ru


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) muz. ga­tu­nek mu­zycz­ny;

 (1.2) liter. utwór li­te­rac­ki o cha­rak­te­rze li­rycz­no-żar­to­bli­wym, wy­ra­zi­ście ryt­mi­zo­wa­ny


Sche­rzo ("wł." żart) – forma mu­zycz­na wy­stę­pu­ją­ca sa­mo­dziel­nie lub jako część ut­wo­ru cy­klicz­ne­go. W sche­rzu wy­ra­zi­sty rytm oraz ar­ty­ku­la­cja są waż­niej­szy­mi ele­men­ta­mi ut­wo­ru. Naj­czę­ściej ma me­trum 3/4 oraz formę A-B-A z "trio" jako czę­ścią środ­ko­wą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schetyna

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Schetynówka

droga po­wia­to­wa lub gmin­na zbu­do­wa­na lub wy­re­mon­to­wa­na w ra­mach Na­ro­do­we­go Pro­gra­mu Prze­bu­do­wy Dróg Lo­kal­nych w okre­sie spra­wo­wa­nia funk­cji mi­ni­stra spraw wew­nętrz­nych i ad­mi­ni­stra­cji przez Grze­go­rza Sche­ty­nę


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) publ. droga lo­kal­na zbu­do­wa­na lub wy­re­mon­to­wa­na w ra­mach „Na­ro­do­we­go Pro­gra­mu Prze­bu­do­wy Dróg Lo­kal­nych 2008-2011” wpro­wa­dzo­ne­go w okre­sie, gdy mi­ni­strem spraw wew­nętrz­nych i ad­mi­ni­stra­cji oraz wi­ce­pre­mie­rem był Grze­gorz Sche­ty­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scheyer

[czy­taj: sze­jer] obce naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Schiele

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Schiller

[czy­taj: szi­ler] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Schillerowski

[czy­taj: szi­le­row­ski] taki jak u Schil­le­ra (Szy­le­ra); szy­le­row­ski


Źródła:

SJP.pl

Schindler

[czy­taj: szind­ler] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schipperke

[czy­taj: SZ-Iper­ke lub SKIperki] rasa psów stró­żu­ją­cych wy­ho­do­wa­na we Flan­drii


Schip­per­ke – rasa psa, na­le­żą­ca do grupy psów pa­ster­skich i za­ga­nia­ją­cych, za­kla­sy­fi­ko­wa­na do sek­cji psów pa­ster­skich (ow­czar­skich). We­dług kla­sy­fi­ka­cji FCI nie pod­le­ga pró­bom pracy; na wy­sta­wach pod pa­tro­na­tem FCI psy tej rasy sę­dzio­wa­ne ubie­ga­ją się o jeden CACIB na płeć. Zgod­nie z kla­sy­fi­ka­cją ame­ry­kań­ską, na­le­ży do grupy psów użyt­ko­wych. Typ li­so­wa­ty. Na­le­ży do grupy 1 FCI.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schistosomatoza

tro­pi­kal­na cho­ro­ba pa­so­żyt­ni­cza czło­wie­ka i niek­tó­rych ga­tun­ków zwie­rząt; bil­har­cjo­za


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba pa­so­żyt­ni­cza wy­stę­pu­ją­ca w Afry­ce, obok ma­la­rii naj­po­waż­niej­szy w skali świa­to­wej pa­ra­zy­to­lo­gicz­ny pro­blem zdro­wot­ny;


Schi­sto­so­ma­to­za, bil­har­cjo­za (łac. "schi­sto­so­ma­to­sis", "bil­ha­rzio­sis", ang. schi­sto­so­mia­sis) – nazwa grupy cho­rób pa­so­żyt­ni­czych wy­wo­ły­wa­nych przez roz­dziel­nopł­cio­we przy­wry z ro­dza­ju "Schi­sto­so­ma" ("Schi­sto­so­ma ha­e­ma­to­bium", "S. man­so­ni", "S. in­ter­ca­la­tum", "S.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schiz

schiz; po­tocz­nie:
1. nie­ty­po­we za­cho­wa­nie, wa­riact­wo;
2. przy­wi­dze­nie, uro­je­nie, omam


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. slang. zob. schi­za.

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. plu­ral|schi­za.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schiza

schiz; po­tocz­nie:
1. nie­ty­po­we za­cho­wa­nie, wa­riact­wo;
2. przy­wi­dze­nie, uro­je­nie, omam


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) slang. uro­je­nie, pa­ra­no­ja, nie­u­za­sad­nio­ny lęk, ir­ra­cjo­nal­ne za­cho­wa­nie


Schi­za (gr. Σχίζα) – mała grec­ka wyspa na Morzu Śró­dziem­nym (do­kład­niej na jego czę­ści, Morzu Joń­skim) po­ło­żo­na przy po­łud­nio­wo-za­chod­nim krań­cu Pe­lo­po­ne­zu.

Leży w ad­mi­ni­stra­cji zde­cen­tra­li­zo­wa­nej Pe­lo­po­nez, Gre­cja Za­chod­nia i Wyspy Joń­skie, w re­gio­nie Pe­lo­po­nez, w jed­nost­ce re­gio­nal­nej Me­se­nia, w gmi­nie Pylos-Ne­sto­ras.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schizma

ro­złam re­li­gii ze wzglę­dów dy­scy­pli­nar­nych lub dog­ma­tycz­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. for­mal­ny roz­dział mię­dzy wyz­naw­ca­mi jed­nej re­li­gii;


Schiz­ma – ro­złam mię­dzy wyz­naw­ca­mi jed­nej re­li­gii, ide­o­lo­gii lub grupy kul­to­wej.

Do naj­waż­niej­szych schizm w świe­cie chrze­ści­jań­skim na­le­żą:

Do współ­czes­nych ru­chów schiz­ma­tycz­nych można za­li­czyć re­ak­cję Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go w Niem­czech na po­sta­no­wie­nia Va­ti­ca­num I, a także pow­sta­nie ko­ścio­łów sta­ro­ka­to­lic­kich (1870). W XX wieku po so­bo­rze wa­ty­kań­skim II za schiz­mę można uznać se­de­wa­kan­ty­stów, dla któ­rych ostat­nim pa­pie­żem był Pius XII; uwa­ża­ją oni, że jako je­dy­ni są ka­to­li­ka­mi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schizmatycki

do­ty­czą­cy schiz­my, schiz­ma­ty­ków


Źródła:

SJP.pl

Schizmatyczka

→ schiz­ma­tyk


Patrz:schizmatyk

Źródła:

SJP.pl

Schizmatyczny

→ schiz­ma­tyk


Patrz:schizmatyk

Źródła:

SJP.pl

Schizmatyk

osoba, która odłą­czy­ła się od do­tych­cza­so­wej or­ga­ni­za­cji ko­ściel­nej wraz z grupą osób do niej po­dob­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rel. o człon­ku innej wspól­no­ty re­li­gij­nej, która pow­sta­ła w wy­ni­ku po­dzia­łu ja­kiejś or­ga­ni­za­cji wyz­na­nio­wej

 (1.2) przen. o oso­bie, która opu­ści­ła jakąś or­ga­ni­za­cję lub wspól­no­tę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schizmatyzm

odłą­cza­nie się od do­tych­cza­so­wej or­ga­ni­za­cji ko­ściel­nej


Źródła:

SJP.pl

Schizoafektywny

do­ty­czą­cy stanu łą­czą­ce­go ob­ja­wy schi­zo­fre­nicz­ne z za­bu­rze­nia­mi na­stro­ju


Źródła:

SJP.pl

Schizocel

jeden z ro­dza­jów jamy ciała wy­peł­nio­ny pa­ren­chy­mą


Źródła:

SJP.pl

Schizocelia

w bio­lo­gii: cha­rak­te­ry­stycz­ny dla pier­wo­u­stych spo­sób pow­sta­wa­nia wtór­nej jamy ciała w koń­co­wej fazie ga­stru­la­cji


Źródła:

SJP.pl

Schizofazja

w me­dy­cy­nie: za­bu­rze­nie ek­spre­sji słow­nej po­ja­wia­ją­ce się w pew­nych przy­pad­kach schi­zo­fre­nii


Schi­zo­faz­ja (sa­ła­ta słow­na; schi­zop­ha­sia) – objaw psy­cho­pa­to­lo­gicz­ny świad­czą­cy o znacz­nym roz­ko­ja­rze­niu my­śle­nia. W schi­zo­faz­ji słowa wy­po­wia­da­ne przez pa­cjen­ta nie ukła­da­ją się w lo­gicz­ny ciąg i są cha­o­tycz­nie prze­mie­sza­ne. Ter­min „schi­zo­faz­ja” wpro­wa­dził do me­dy­cy­ny Emil Kra­e­pe­lin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schizofrenia

cho­ro­ba psy­chicz­na (ro­dzaj psy­cho­zy) o niez­na­nym po­cho­dze­niu i spe­cy­ficz­nych ob­ja­wach za­bu­rze­nia po­czu­cia włas­nej ży­wot­no­ści, uro­jeń prze­śla­dow­czych, oma­mach, zmniej­sze­nia ak­tyw­no­ści, zam­knię­cia w sobie, de­pre­sji; psy­cho­za schi­zo­fre­nicz­na


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. cho­ro­ba psy­chicz­na cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się de­zin­te­gra­cją oso­bo­wo­ści, utra­tą kon­tak­tu z oto­cze­niem i uro­je­nia­mi;

 (1.2) przen. publ. po­sta­wa wobec cze­goś lub kogoś cha­rak­te­ry­zu­ją­ca się dwo­i­sto­ścią, am­bi­wa­len­cją i wew­nętrz­ny­mi sprzecz­no­ścia­mi


Schi­zo­fre­nia ( σχίζειν, "schi­ze­in", „roz­szcze­pić” i φρήν, φρεν-, "phrēn", "phren-", „umysł”) – za­bu­rze­nie psy­chicz­ne za­li­cza­ne do grupy psy­choz, czyli sta­nów cha­rak­te­ry­zu­ją­cych się zmie­nio­nym cho­ro­bo­wo, nie­a­dek­wat­nym po­strze­ga­niem, prze­ży­wa­niem, od­bio­rem i oceną rze­czy­wi­sto­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schizofreniczka

ko­bie­ta, dziew­czy­na cier­pią­ca na schi­zo­fre­nię


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) fż. od: schi­zo­fre­nik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schizofrenicznie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób schi­zo­fre­nicz­ny


Źródła:

Wiktionary

Schizofreniczny

do­ty­czą­cy schi­zo­fre­nii i osób cier­pią­cych na nią, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla schi­zo­fre­ni­ków


przy­miot­nik

 (1.1) med. zwią­za­ny ze schi­zo­fre­nią, wła­ści­wy schi­zo­fre­nii lub schi­zo­fre­ni­kom

 (1.2) przen. publ. taki, który cha­rak­te­ry­zu­je się dwo­i­sto­ścią, am­bi­wa­len­cją i wew­nętrz­ny­mi sprzecz­no­ścia­mi

 (1.3) przen. pot. taki, który od­bie­ga od normy, trud­ny do zro­zu­mie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schizofrenik

czło­wiek cier­pią­cy na schi­zo­fre­nię


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) med. psych. czło­wiek cier­pią­cy na schi­zo­fre­nię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schizogonia

w bio­lo­gii: spo­sób rozm­na­ża­nia bezpł­cio­we­go niek­tó­rych pier­wot­nia­ków, po­le­ga­ją­cy na kil­ka­krot­nym po­dzia­le jądra osob­ni­ka, a na­stęp­nie na po­dzia­le całej jego ko­mór­ki na wiele no­wych osob­ni­ków


Schi­zo­go­nia – typ bezpł­cio­we­go rozm­na­ża­nia się niek­tó­rych pier­wot­nia­ków. Po­le­ga na wie­lo­krot­nym po­dzia­le jądra ko­mór­ko­we­go, a do­pie­ro póź­niej na po­dzia­le cy­to­plaz­my. Jest przez to na­zy­wa­na po­dzia­łem wie­lo­krot­nym.

Taki spo­sób rozm­na­ża­nia umoż­li­wia pow­sta­nie w krót­kim cza­sie dużej licz­by osob­ni­ków po­tom­nych, co ma zna­cze­nie w roz­prze­strze­nia­niu się ga­tun­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schizoid

schi­zo­ty­mik o ce­chach psy­cho­pa­tycz­nych


Źródła:

SJP.pl

Schizoidalny

→ schi­zo­id, np. za­cho­wa­nie schi­zo­i­dal­ne


przy­miot­nik

 (1.1) psych. zwią­za­ny ze schi­zo­i­dem, do­ty­czą­cy schi­zo­i­da, ma­ją­cy cechy schi­zo­i­da


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schizoidia

w psy­cho­lo­gii: kon­sty­tu­cja psy­chicz­na, któ­rej cechą cha­rak­te­ry­stycz­ną jest za­my­ka­nie się w sobie, ogra­ni­cza­nie sto­sun­ków z in­ny­mi ludź­mi, skłon­ność do sa­mot­no­ści


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. psych. rzad. za­bu­rze­nie psy­chicz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schizol

1. po­gard­li­wie o schi­zo­fre­ni­ku;
2. po­tocz­nie o oso­bie za­cho­wu­ją­cej się niez­god­nie z ogól­nie przy­ję­ty­mi nor­ma­mi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba za­cho­wu­ją­ca się niez­god­nie z ogól­nie przy­ję­ty­mi nor­ma­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schizolka

→ schi­zol


Patrz:schizol

Źródła:

SJP.pl

Schizont

pier­wot­niak, który znaj­du­je się w sta­dium rozm­na­ża­nia bezpł­cio­we­go zwa­ne­go schi­zo­go­nią


Schi­zont – jedna z form roz­wo­jo­wych czę­ści pier­wot­nia­ków, głów­nie niek­tó­rych spo­row­ców. Wie­lo­ją­dro­wa forma bezpł­cio­wa, pow­sta­ła w wy­ni­ku schi­zo­go­nii. Schi­zon­ty za­rodź­ca ma­la­rii roz­wi­ja­ją się w krwin­kach go­spo­da­rza, po czym roz­pa­da­ją się na jed­no­ją­drza­ste me­ro­zo­i­ty. Z me­ro­zo­i­tów może pow­stać ko­lej­ne po­ko­le­nie schi­zon­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schizotymia

w psy­cho­lo­gii: ogół cech oso­bo­wo­ści in­tro­wer­tycz­nej, odz­na­cza­ją­cy się od­da­le­niem od rze­czy­wi­sto­ści, skłon­no­ścią do ma­rzy­ciel­stwa, os­chło­ścią, wy­nio­sło­ścią, od­gra­dza­niem się od oto­cze­nia, nie­uf­no­ścią wobec ludzi


Schi­zo­ty­mia, tem­pe­ra­ment schi­zo­ty­micz­ny – typ oso­bo­wo­ści cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się wy­nio­sło­ścią, os­chło­ścią, ner­wo­wo­ścią, draż­li­wo­ścią, nie­uf­no­ścią w sto­sun­ku do ludzi i od­gra­dza­niem się od in­nych.

Schi­zo­ty­mik we­dług ty­po­lo­gii Ern­sta Kretsch­me­ra to czło­wiek os­chły uczu­cio­wo, zam­knię­ty w sobie, draż­li­wy, nie­to­wa­rzy­ski, nie­śmia­ły oraz nad­mier­nie kon­tro­lu­ją­cy re­ak­cje emo­cjo­nal­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schizotymiczka

w psy­cho­lo­gii: ko­bie­ta ko­bie­ta o tem­pe­ra­men­cie schi­zo­ty­micz­nym, czyli os­chła uczu­cio­wo, trud­no na­wią­zu­ją­ca kon­tak­ty z ludź­mi, zam­knię­ta w sobie, nie­uf­na, draż­li­wa


Źródła:

SJP.pl

Schizotymiczny

do­ty­czą­cy schi­zo­ty­mii - ze­spo­łu cech oso­bo­wo­ści in­tro­wer­tycz­nej, np. po­sta­wa schi­zo­ty­micz­na


Źródła:

SJP.pl

Schizotymik

w psy­cho­lo­gii: czło­wiek o tem­pe­ra­men­cie schi­zo­ty­micz­nym, czyli os­chły uczu­cio­wo, trud­no na­wią­zu­ją­cy kon­tak­ty z in­ny­mi, zam­knię­ty w sobie


Źródła:

SJP.pl

Schizotypowy

zwią­za­ny z ce­cha­mi lub za­bu­rze­niem cha­rak­te­ry­zu­ją­cym się dzi­wacz­ny­mi prze­ko­na­nia­mi, nie­ty­po­wym za­cho­wa­niem i trud­no­ścia­mi w re­la­cjach spo­łecz­nych


Źródła:

SJP.pl

Schizować

po­tocz­nie: wa­rio­wać, tra­cić rozum; świ­ro­wać


Źródła:

SJP.pl

Schizowy

→ schi­za


Patrz:schiza

Źródła:

SJP.pl

Schińszczały

stać się takim, jak Chiń­czy­cy, ulec wpły­wom chiń­skim


Źródła:

SJP.pl

Schińszczeć

stać się takim, jak Chiń­czy­cy, ulec wpły­wom chiń­skim


Źródła:

SJP.pl

Schińszczony

pod­dać wpły­wom chiń­skim, nadać cechy ty­po­wo chiń­skie


Źródła:

SJP.pl

Schińszczyć

pod­dać wpły­wom chiń­skim, nadać cechy ty­po­wo chiń­skie


Źródła:

SJP.pl

Schladming

mia­sto w środ­ko­wej Au­strii


Schlad­ming – mia­sto w środ­ko­wej Au­strii, w kraju związ­ko­wym Sty­ria, w po­wie­cie Lie­zen, wcho­dzi w skład ek­spo­zy­tu­ry po­li­tycz­nej Gröbming. Leży nad rzeką Aniza. Liczy 6715 miesz­kań­ców (1 stycz­nia 2015).

Daw­niej było mia­stem gór­ni­czym. Dziś głów­nym źró­dłem do­cho­dów jest tu­ry­sty­ka gór­ska. Mia­sto jest też waż­nym oś­rod­kiem nar­ciar­skim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schlagfertig

[czy­taj: szla:kfer­tik] z nie­miec­kie­go: za­wsze gotów do cel­nej, cię­tej od­po­wie­dzi


Źródła:

SJP.pl

Schlany

po­tocz­nie: taki, który się schlał


Źródła:

SJP.pl

Schlapać

chla­piąc się mocno za­bru­dzić, po­mo­czyć, mocno poch­la­pać


Źródła:

SJP.pl

Schlapywać

chla­piąc, mocno za­bru­dzać


Źródła:

SJP.pl

Schlebiacz

rzad­ko: poch­leb­ca, lizus, pod­li­zy­wacz


Źródła:

SJP.pl

Schlebiaczka

→ schle­biacz


Patrz:schlebiacz

Źródła:

SJP.pl

Schlebianie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|schle­biać.


Źródła:

Wiktionary

Schlebiać

pra­wić poch­leb­stwa, kom­ple­men­ty, sta­rać się przy­po­do­bać komuś; poch­le­biać


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. schle­bić)

 (1.1) chwa­lić nad wyraz celem przy­po­do­ba­nia się komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schlebienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|schle­bić.


Źródła:

Wiktionary

Schlebić

po­wie­dzieć komuś poch­leb­stwa, kom­ple­men­ty


Źródła:

SJP.pl

Schlesinger

[czy­taj: SZLEz-in­dżer] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schlewać

1. rzad­ko: wy­pi­jać wszyst­ko; wyż­ło­py­wać;
2. po­tocz­nie: schle­wać się - upi­jać się; uch­le­wać się, nach­le­wać się


Źródła:

SJP.pl

Schleyer

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Schlierenzauer

[czy­taj: szli­ren­ca­łer] naz­wi­sko obce


Źródła:

SJP.pl

Schlisselburczyk

wię­zień twier­dzy w Schlis­sel­bur­gu


Źródła:

SJP.pl

Schludniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: schlud­nie, schlud­no


Źródła:

SJP.pl

Schludniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: schlud­ny


Źródła:

SJP.pl

Schludność

1. stan upo­rząd­ko­wa­nia, czy­sto­ści; po­rzą­dek, czy­stość, ład;
2. cecha kogoś, kto dba o czy­stość, po­rzą­dek;
3. cecha kogoś, kto wy­glą­da czy­sto, jest zad­ba­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co schlud­ne; cecha tych, któ­rzy są schlud­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schludny

1. dba­ją­cy o czy­stość, po­rzą­dek;
2. utrzy­ma­ny w czy­sto­ści, w po­rząd­ku


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) taki, który dba o czy­stość i po­rzą­dek

 (1.2) taki, który utrzy­my­wa­ny jest w czy­sto­ści, po­rząd­ku lub ła­dzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schmaltz

[czy­taj: szmalc] sen­ty­men­ta­lizm, czu­łost­ko­wość w ut­wo­rze ar­ty­stycz­nym; schmalz


Źródła:

SJP.pl

Schmalz

[czy­taj: szmalc] sen­ty­men­ta­lizm, czu­łost­ko­wość w ut­wo­rze ar­ty­stycz­nym; schmaltz


Źródła:

SJP.pl

Schmeisser

[czy­taj: szmaj­ser] po­tocz­nie: nie­miec­ki pi­sto­let ma­szy­no­wy MP 40; Szmaj­ser


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) hist. wojsk. pot. nie­miec­ki pi­sto­let ma­szy­no­wy MP 40


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schmid

[czy­taj: szmid] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Schmidt

[czy­taj: szmit] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schmitt

[czy­taj: szmit] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schneider

[czy­taj: sznaj­der] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schnąć

1. sta­wać się su­chym;
2. o ro­śli­nach: więd­nąć z braku wody;
3. po­tocz­nie: szyb­ko tra­cić wagę


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wysch­nąć, zesch­nąć)

 (1.1) sta­wać się su­chym; tra­cić wil­got­ność

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. usch­nąć)

 (2.1) mar­nieć z braku wody

 (2.2) pot. bar­dzo szyb­ko chud­nąć

 (2.3) pot. mar­nieć z po­wo­du stanu uczu­cio­we­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schodek

każdy ze stop­ni, z któ­rych skła­da­ją się scho­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) każdy ze stop­ni, z któ­rych skła­da­ją się scho­dy

 (1.2) przen. jakaś nie­rów­ność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schodki

każdy ze stop­ni, z któ­rych skła­da­ją się scho­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) zdrobn. od scho­dy

 (1.2) daw. środ. polit. szu­bie­ni­ca


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schodkowaty

uło­żo­ny, wy­cię­ty w kształ­cie schod­ków; przy­po­mi­na­ją­cy kształ­tem schod­ki


Źródła:

SJP.pl

Schodkować

pod­cho­dzić po stro­mym stoku, usta­wia­jąc narty po­przecz­nie do linii spad­ku


Źródła:

SJP.pl

Schodkowy

1. taki, który ma kształt scho­dów; schod­ko­wa­ty;
2. taki, który skła­da się ze schod­ków, od­no­si się do schod­ków lub do schod­ka


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze schod­kiem, do­ty­czą­cy schod­ka

 (1.2) taki, który ma kształt schod­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schodnia

1. scho­dy na stat­ku;
2. scho­dy do­sta­wia­ne do sa­mo­lo­tu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ar­chit. pro­wi­zo­rycz­na kład­ka bu­dow­la­na

 (1.2) żegl. scho­dy łą­czą­ce dwa po­kła­dy na stat­ku


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schodowaty

przy­po­mi­na­ją­cy scho­dy, po­dob­ny do scho­dów


Źródła:

SJP.pl

Schodowy

przy­miot­nik od: scho­dy, np. klat­ka scho­do­wa - odręb­na część bu­dyn­ku, w któ­rej znaj­du­ją się scho­dy


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze scho­da­mi, do­ty­czą­cy scho­dów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schodołaz

urzą­dze­nie po­moc­ne przy ra­dze­niu sobie z ba­rie­ra­mi ar­chi­tek­to­nicz­ny­mi przez osoby nie­peł­no­spraw­ne


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wózek do tran­spor­to­wa­nia po scho­dach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schody

kon­struk­cja zło­żo­na z sze­re­gu stop­ni, umoż­li­wia­ją­ca przej­ście na inny po­ziom bu­dyn­ku lub te­re­nu


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) kon­struk­cja ze stop­ni, z któ­rych każdy na­stęp­ny jest umie­szczo­ny nieco wyżej od po­przed­nie­go, słu­żą­ca do prze­mie­szcza­nia się po­mię­dzy róż­ny­mi po­zio­ma­mi;

 (1.2) coś o kształ­cie scho­dów (1.1)


Scho­dy – ele­ment bu­dyn­ku lub uksz­tał­to­wa­nia te­re­nu, który umoż­li­wia ko­mu­ni­ka­cję mię­dzy róż­ny­mi po­zio­ma­mi.

Scho­dy znane są od naj­star­szych cza­sów. W sta­ro­żyt­no­ści i śred­nio­wie­czu miały za­sto­so­wa­nie czy­sto prak­tycz­ne. Je­dy­nie stop­nie zew­nętrz­ne, wy­ko­na­ne z ka­mie­nia, po­mi­mo pro­stej kon­struk­cji sta­no­wi­ły ele­ment ar­chi­tek­to­nicz­ny zdo­bią­cy, pod­kre­śla­ją­cy rangę obiek­tu (scho­dy wio­dą­ce do świą­ty­ni, ko­ścio­ła, zamku itp.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schodzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|scho­dzić.


Źródła:

Wiktionary

Schodzić

1. idąc, opu­szczać się w dół;
2. opu­szczać ja­kieś miej­sce, ustę­po­wać, usu­wać się skądś;
3. opu­szczać się niżej, za­nu­rzać się;
4. od­pa­dać z ja­kiejś po­wierzch­ni, ście­rać się


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. zejść)

 (1.1) iść w dół

 (1.2) ob­ni­żać war­tość, cenę

 (1.3) ustę­po­wać miej­sce

 (1.4) umie­rać

 (1.5) pot. o to­wa­rze: być ku­po­wa­nym, sprze­da­wać się, zwy­kle szyb­ko

 (1.6) karc. wy­rzu­cać lewy w roz­gryw­ce kar­cia­nej

 (1.7) o dniach, la­tach: upły­wać

 (1.8) opu­ścić miej­sce pro­duk­cji

 (1.9) o te­re­nie: cią­gnąć się w dół

 (1.10) od­paść

 (1.11) przy­by­wać gru­po­wo w dane miej­sce

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (2.1) pot. zu­ży­wać odzież lub obu­wie w wy­ni­ku dłu­gotr­wa­łe­go użyt­ko­wa­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny scho­dzić się

 (3.1) przy­by­wać gru­po­wo w dane miej­sce

 (3.2) o dro­gach, li­niach, ru­rach itp.: łą­czyć się, sku­piać się, prze­ci­nać się

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny scho­dzić się

 (4.1) mę­czyć się dłu­gim cho­dze­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schodzony

zni­szczo­ny wsku­tek dłu­gie­go uży­wa­nia, np. scho­dzo­ne buty


Źródła:

SJP.pl

Schola

przy­ko­ściel­ny chó­rek dzie­cię­cy, pro­wa­dzo­ny naj­czę­ściej przez księ­ży


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. pa­ra­fial­ny ze­spół śpie­wa­czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scholar

w epoce śred­nio­wiecz­nej: stu­dent, żak


Źródła:

SJP.pl

Scholarski

→ scho­lar


Patrz:scholar

Źródła:

SJP.pl

Scholaryzacja

pro­ces ma­ją­cy na celu zwięk­sze­nie roli szkol­nict­wa w życiu spo­łecz­nym; sko­la­ry­za­cja


Źródła:

SJP.pl

Scholasteria

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) do­mi­nium scho­la­sty­ka


Źródła:

Wiktionary

Scholastycznie

przy­słó­wek

 (1.1) na spo­sób scho­la­stycz­ny

 (1.2) filoz. zgod­nie z za­sa­da­mi scho­la­sty­ki


Źródła:

Wiktionary

Scholastyczność

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest scho­la­stycz­ne; cecha tych, któ­rzy są scho­la­stycz­ni


Źródła:

Wiktionary

Scholastyczny

→ scho­la­sty­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) filoz. zwią­za­ny ze scho­la­sty­ką, od­no­szą­cy się do scho­la­sty­ki

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) od­wo­łu­ją­cy się do au­to­ry­te­tów


Patrz:scholastyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scholastyk

1. kie­ru­nek śred­nio­wiecz­nej fi­lo­zo­fii chrze­ści­jań­skiej dą­żą­cy do ro­zu­mo­we­go udo­wod­nie­nia dog­ma­tów re­li­gij­nych i roz­strzy­ga­nia spo­rów przez od­wo­ły­wa­nie się do au­to­ry­te­tów; fi­lo­zo­fia scho­la­stycz­na;
2. iro­nicz­nie: fi­lo­zo­fo­wa­nie, ja­ło­we do­cie­ka­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) filoz. zwo­len­nik lub przed­sta­wi­ciel fi­lo­zo­fii scho­la­stycz­nej

 (1.2) hist. du­chow­ny na­dzo­ru­ją­cy szko­ły w die­cez­ji, kie­ru­ją­cy szko­łą ka­te­dral­ną


Scho­la­styk (łac. "scho­la­sti­cus, scho­la­ster"; fr. "écolâtre") – god­ność w obrę­bie ka­pi­tu­ły. Scho­la­styk od­po­wia­dał za funk­cjo­no­wa­nie.

W IX wieku, w ra­mach re­form ka­ro­liń­skich, sfor­mu­ło­wa­no obo­wią­zek po­sia­da­nia przez każdą die­cez­ję szko­ły ka­te­dral­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scholastyka

1. kie­ru­nek śred­nio­wiecz­nej fi­lo­zo­fii chrze­ści­jań­skiej dą­żą­cy do ro­zu­mo­we­go udo­wod­nie­nia dog­ma­tów re­li­gij­nych i roz­strzy­ga­nia spo­rów przez od­wo­ły­wa­nie się do au­to­ry­te­tów; fi­lo­zo­fia scho­la­stycz­na;
2. iro­nicz­nie: fi­lo­zo­fo­wa­nie, ja­ło­we do­cie­ka­nia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hist. filoz. nauka upra­wia­na na śred­nio­wiecz­nych uni­wer­sy­te­tach;

 (1.2) filoz. teol. spe­ku­la­cyj­ny nurt w fi­lo­zo­fii i te­o­lo­gii śred­nio­wiecz­nej ba­zu­ją­cy na dog­ma­tach wiary

 (1.3) filoz. ro­zu­mo­wa­nie for­ma­li­stycz­ne uży­wa­ją­ce spe­ku­la­cji w opar­ciu o dog­ma­ty i au­to­ry­te­ty

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: scho­la­styk


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scholiasta

autor do­dat­ko­wych ob­ja­śnień umie­szcza­nych na mar­gi­ne­sach rę­ko­pi­sów grec­kich i ła­ciń­skich przez ko­men­ta­to­ra


Źródła:

SJP.pl

Scholion

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ko­men­tarz lub uwaga typu fi­lo­lo­gicz­ne­go albo hi­sto­rycz­ne­go za­cho­wa­ny na mar­gi­ne­sie grec­kie­go lub ła­ciń­skie­go rę­ko­pi­su;


Źródła:

Wiktionary

Scholium

w li­te­ra­tu­roz­naw­stwie: uwaga, ob­ja­śnie­nie lub ko­men­tarz umie­szczo­ny na mar­gi­ne­sie przez ko­men­ta­to­ra ży­ją­ce­go w sta­ro­żyt­no­ści lub śred­nio­wie­czu


Źródła:

SJP.pl

Scholka

zdrob­nie­nie od: scho­la


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: scho­la

 (1.2) nie­du­ża scho­la


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schomeinizować

rzad­ko: scho­me­i­ni­zo­wać się - pod­po­rząd­ko­wać się fa­na­tycz­nej dok­try­nie re­li­gij­nej na­rzu­ca­nej przez Cho­me­i­nie­go


Źródła:

SJP.pl

Schopenhauer

[czy­taj: szo­pen­ha­łer] naz­wi­sko, m.in. Art­hur Scho­pen­ha­u­er (1788-1860) - fi­lo­zof nie­miec­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schopenhauerowski

[czy­taj: szo­pen­ha­łe­row­ski] wła­ści­wy Scho­pen­ha­u­e­ro­wi, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla fi­lo­zo­fii Scho­pen­ha­u­e­ra


Źródła:

SJP.pl

Schorowany

wy­cień­czo­ny cho­ro­ba­mi


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który długo i cięż­ko cho­ro­wał; wy­cień­czo­ny cho­ro­ba­mi; też: świad­czą­cy o takim sta­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schorować

scho­ro­wać się - daw­niej: zmar­nieć, osłab­nąć, zni­szczeć wsku­tek cho­ro­by; scho­rzeć


Źródła:

SJP.pl

Schorzały

daw­niej: zmar­nieć, osłab­nąć, zni­szczeć wsku­tek cho­ro­by; scho­ro­wać się


przy­miot­nik

 (1.1) przest. osła­bio­ny, wy­cień­czo­ny cięż­ką cho­ro­bą; scho­ro­wa­ny (dziś zwy­kle: w od­nie­sie­niu do na­rzą­dów or­ga­niz­mu)

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. czło­wiek chory


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schorzenie

nie­pra­wi­dło­we funk­cjo­no­wa­nie ja­kie­goś na­rzą­du


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) stan cho­ro­bo­wy lub nie­pra­wi­dło­we funk­cjo­no­wa­nie da­ne­go or­ga­nu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schorzeć

daw­niej: zmar­nieć, osłab­nąć, zni­szczeć wsku­tek cho­ro­by; scho­ro­wać się


Źródła:

SJP.pl

Schowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|scho­wać.


Źródła:

Wiktionary

Schowanko

skryt­ka; kry­jów­ka; miej­sce do cho­wa­nia, prze­cho­wy­wa­nia


Źródła:

SJP.pl

Schować

ulo­ko­wać kogoś w miej­scu za­sło­nię­tym, ukryć, odło­żyć coś na póź­niej


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. cho­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|cho­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny scho­wać się (ndk. cho­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|cho­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schowek

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) miej­sce, gdzie coś można scho­wać

 (1.2) in­form. pa­mięć za­rzą­dza­na przez sy­stem ope­ra­cyj­ny, która umoż­li­wia ko­pio­wa­nie i wkle­ja­nie da­nych w pro­gra­mie albo mię­dzy pro­gra­ma­mi


Scho­wek – część pa­mię­ci kom­pu­te­ra (spe­cjal­nie wy­dzie­lo­na), za­re­zer­wo­wa­na w sy­ste­mach ope­ra­cyj­nych na za­pi­sy­wa­nie wska­za­nych przez użyt­kow­ni­ka da­nych.

Do pa­mię­ci ze schow­ka może od­wo­ły­wać się użyt­kow­nik. Ty­po­wym za­sto­so­wa­niem schow­ka jest sko­pio­wa­nie frag­men­tu tek­stu lub gra­fi­ki z jed­ne­go pro­gra­mu do dru­gie­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Schowkowy

→ scho­wek


Patrz:schowek

Źródła:

SJP.pl

Schp

skrót od: Ordo Cle­ri­co­rum Re­gu­la­rium Pa­u­pe­rum Ma­tris Dei Scho­la­rum Pia­rum - zakon pi­ja­rów; SP


Źródła:

SJP.pl

Schranz

[czy­taj: szranc] pod­ga­tu­nek mu­zy­ki tech­no


Schranz – pod­ga­tu­nek mu­zy­ki tech­no, stwo­rzo­ny przez Chri­sa Lie­bin­ga we Frank­fur­cie nad Menem około roku 1994. Schranz jest mu­zy­ką ta­necz­ną cha­rak­te­ry­zu­ją­cą się szyb­kim tem­pem (zaz­wy­czaj mię­dzy 140-160 BPM) o twar­dym, mi­ni­ma­li­stycz­nym brzmie­niu, skła­da­ją­cym się z od­gło­sów i dźwię­ków zbli­żo­nych do od­gło­sów ma­szyn, z za­sto­so­wa­niem pow­ta­rza­ją­cych się za­pęt­lo­nych sek­wen­cji per­ku­syj­nych o mo­no­ton­nym brzmie­niu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schreiber

[czy­taj: szraj­ber] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schreibersyt

[czy­taj: szraj­ber­syt] mi­ne­rał, fos­fo­rek że­la­za, wy­stę­pu­ją­cy w me­te­o­ry­tach


Schre­i­ber­syt, niem. Schre­i­ber­sit – mi­ne­rał wy­stę­pu­ją­cy w me­te­o­ry­tach że­laz­nych. Fos­fo­rek że­la­za, niklu i ko­bal­tu. Tward­szy od że­la­za, ale bar­dzo kru­chy. Na osz­li­fo­wa­nej po­wierzch­ni me­te­o­ry­tu two­rzy po­dłuż­ne struk­tu­ry o ma­to­wym po­ły­sku. Schre­i­ber­syt zo­stał po raz pier­wszy zi­den­ty­fi­ko­wa­ny w me­te­o­ry­cie Ma­gu­ra w 1847 roku przez W.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schroeder

[czy­taj: SZREder] naz­wi­sko


Schro­e­der – mia­sto i gmina w Bra­zy­lii, w sta­nie Santa Ca­ta­ri­na. Znaj­du­je się w me­zo­re­gio­nie Norte Ca­ta­ri­nen­se i mi­kro­re­gio­nie Jo­in­vil­le.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schroeger

[czy­taj: szry­ger] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Schron

ro­dzaj bu­dow­li obron­nej lub ochron­nej o przez­na­cze­niu woj­sko­wym bądź cy­wil­nym


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wojsk. ro­dzaj be­to­no­wej bu­dow­li obron­nej lub ochron­nej o przez­na­cze­niu mi­li­tar­nym;

 (1.2) wojsk. bu­dow­la lub po­mie­szcze­nie przy­sto­so­wa­ne do ochro­ny lud­ność cy­wil­nej przed bom­bar­do­wa­niem w cza­sie wojny

 (1.3) tu­ryst. ro­dzaj pro­wi­zo­rycz­nej, drew­nia­nej bu­dow­li słu­żą­cej jako miej­sce chwi­lo­we­go schro­nie­nia dla tu­ry­stów w gó­rach;

 (1.4) geol. ro­dzaj nie­wiel­kiej, płyt­kiej ja­ski­ni o do­stę­pie świa­tła sło­necz­ne­go


Schron – ro­dzaj bu­dow­li obron­nej lub ochron­nej o przez­na­cze­niu woj­sko­wym bądź cy­wil­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schronienie

miej­sce, gdzie można się schro­nić, czuć się bez­piecz­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bez­piecz­ne miej­sce, w któ­rym można się ukryć, scho­wać


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schronisko

1. bu­dy­nek na szla­ku tu­ry­stycz­nym, przez­na­czo­ny na noc­leg dla tu­ry­stów;
2. przy­tu­łek, za­kład opie­ki spo­łecz­nej dla be­zdom­nych;
3. schro­nie­nie, miej­sce gdzie można się schro­nić


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) bu­dy­nek za­pew­nia­ją­cy miej­sce od­po­czyn­ku, schro­nie­nia, bazę noc­le­go­wą i ga­stro­no­micz­ną;

 (1.2) miej­sce, w któ­rym można się schro­nić

 (1.3) pla­ców­ka przez­na­czo­na dla po­rzu­co­nych zwie­rząt do­mo­wych;

 (1.4) daw. oś­ro­dek dla star­szych ludzi


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Schroniskowiec

miesz­ka­niec schro­ni­ska dla mło­do­cia­nych prze­stęp­ców


Źródła:

SJP.pl

Schroniskowy

przy­miot­nik od: schro­ni­sko


Źródła:

SJP.pl

Schronić

scho­wać, ukryć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. schra­niać, chro­nić)

 (1.1) umie­ścić w bez­piecz­nym miej­scu

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny schro­nić się (ndk. schra­niać się, chro­nić się)

 (2.1) ukryć się w bez­piecz­nym miej­scu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schronologizować

usta­lić chro­no­lo­gię zda­rzeń i zja­wisk


Źródła:

SJP.pl

Schronowy

→ schron


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze schro­nem, do­ty­czą­cy schro­nu


Patrz:schron

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schrupać

zjeść coś chru­piąc


Źródła:

SJP.pl

Schrypiać

rzad­ko: sta­wać się chry­pli­wym, na­ba­wiać się chryp­ki


Źródła:

SJP.pl

Schrypieć

ochry­pieć, ochryp­nąć, schryp­nąć, za­chryp­nąć, za­chry­pieć; prze­sta­rza­le:
1. na­ba­wić się chryp­ki;
2. o gło­sie: stać się chry­pli­wym, za­cząć brzmieć nisko i ma­to­wo


Źródła:

SJP.pl

Schrypnięty

1. taki, który schrypł, ma chryp­kę;
2. o gło­sie: szorst­ki, z chryp­ką


Źródła:

SJP.pl

Schrypnąć

ochry­pieć, ochryp­nąć, schry­pieć, za­chryp­nąć, za­chry­pieć;
1. na­ba­wić się chryp­ki;
2. o gło­sie: stać się chry­pli­wym, za­cząć brzmieć nisko i ma­to­wo


Źródła:

SJP.pl

Schrypły

ochry­pieć, ochryp­nąć, schry­pieć, za­chryp­nąć, za­chry­pieć;
1. na­ba­wić się chryp­ki;
2. o gło­sie: stać się chry­pli­wym, za­cząć brzmieć nisko i ma­to­wo


przy­miot­nik

 (1.1) książk. zob. schryp­nię­ty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schrystianizowanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|schry­stia­ni­zo­wać.


Źródła:

Wiktionary

Schrystianizować

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. chry­stia­ni­zo­wać)

 (1.1) hist. teol. za­pro­wa­dzić chrze­ści­jań­stwo


Źródła:

Wiktionary

Schrzanić

po­tocz­nie: zep­suć coś


Źródła:

SJP.pl

Schröder

[czy­taj: szre­der] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Schrödinger

[czy­taj: szru­din­ger] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schubert

[czy­taj: szu­bert] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schudnąć

stać się szczu­plej­szym


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. chud­nąć)

 (1.1) do­ko­na­ny od|chud­nąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schudły

stać się szczu­plej­szym


Źródła:

SJP.pl

Schulz

[czy­taj: szulc] naz­wi­sko, m.in. Bruno Schulz (1892-1942) pol­ski gra­fik i pro­za­ik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schulzowski

[czy­taj: szul­cow­ski] taki jak u Schul­za, wła­ści­wy Schul­zo­wi, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla twór­czo­ści Schul­za itp.


Źródła:

SJP.pl

Schumacher

[czy­taj: SZUmacher] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schuman

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schumann

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Schuster

[czy­taj: szu­ster] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schwartz

[czy­taj: szwarc] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schwarz

[czy­taj: szwarc] naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schwarzenegger

[czy­taj: szwar­ce­ne­ger] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Schwarzkopf

[czy­taj: szfarc­kopf] naz­wi­sko obce


Schwarz­kopf – marka szam­po­nu do mycia wło­sów, na­le­żą­ca do kon­cer­nu Hen­kel. Nazwa marki po­cho­dzi od za­ło­ży­cie­la firmy – Hansa Schwarz­kop­fa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schwarzwald

[czy­taj: szwarc­walt] pasmo gór­skie w Niem­czech; Szwarc­wald


Schwarz­wald („czar­ny las”, Szwarc­wald, „Selva Negra”) – zrę­bo­we pasmo gór­skie w po­łud­nio­wo-za­chod­nich Niem­czech roz­cią­ga­ją­ce się od po­łud­nio­we­go krań­ca do środ­ka Ba­de­nii-Wir­tem­ber­gii na dłu­go­ści około 160 km – od Walds­hut-Tien­gen na samym po­łud­niu do Pforz­he­im na pół­no­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schwał

daw­niej: po­dziw, wy­gląd godny po­zaz­dro­szcze­nia; dziś tylko w wy­ra­że­niu: na schwał - godny po­dzi­wu


Źródła:

SJP.pl

Schweppes

[czy­taj: szłeps] marka na­po­jów ga­zo­wa­nych


Schwep­pes – marka na­po­jów ga­zo­wa­nych, która po­ja­wi­ła się w 1783 roku, gdy nie­miec­ki ze­gar­mistrz i ju­bi­ler Jo­hann Jacob Schwep­pe opra­co­wał me­to­dę na­sy­ca­nia na­po­jów dwut­len­kiem węgla. Wła­ści­cie­lem marki jest Dr Pep­per Snap­ple Group.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schwycić

wziąć coś szyb­kim ru­chem


Źródła:

SJP.pl

Schwytanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|schwy­tać.


Źródła:

Wiktionary

Schwytać

zła­pać, ująć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. chwy­tać)

 (1.1) książk. zła­pać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schwyz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto i gmina we wschod­niej Szwaj­ca­rii;

 (1.2) geogr. adm. kan­ton w Szwaj­ca­rii;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Schylanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|schy­lać.


Źródła:

Wiktionary

Schylać

opu­szczać w dół, na­gi­nać ku ziemi


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. schy­lić)

 (1.1) na­gi­nać ku ziemi

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny schy­lać się (dk. schy­lić się)

 (2.1) zgi­nać w pasie ku ziemi sa­me­go sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schylik

ga­tu­nek chrzą­szcza z ro­dzi­ny czar­nu­chów


Źródła:

SJP.pl

Schytrzać

po­tocz­nie: schy­trzać się - sta­wać się spryt­niej­szym


Źródła:

SJP.pl

Schytrzały

taki, który schy­trzał


Źródła:

SJP.pl

Schyłek

czas koń­czą­cej się epoki, bli­ski ko­niec cze­goś


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) okres bli­ski za­koń­cze­niu, sta­dium koń­co­we

 (1.2) ten­den­cja zniż­ko­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schyłkowiec

osoba upra­wia­ją­ca jakąś dzie­dzi­nę sztu­ki u schył­ku epoki lub wy­ra­żą­ją­ca po­glą­dy koń­czą­cej się epoki


Źródła:

SJP.pl

Schyłkowopaleolityczny

przy­miot­nik

 (1.1) po­cho­dzą­cy ze schył­ko­we­go pa­le­o­li­tu, ma­ją­cy miej­sce w schył­ko­wym pa­le­o­li­cie


Źródła:

Wiktionary

Schyłkowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest schył­ko­we; cecha tych, któ­rzy są schył­ko­wi


Źródła:

Wiktionary

Schyłkowy

→ schy­łek


Patrz:schyłek

Źródła:

SJP.pl

Schód

pod­wyż­sze­nie, na któ­rym sta­wia się stopę, żeby wejść wyżej lub zejść niżej; sto­pień


Źródła:

SJP.pl

Schönbrunn

[czy­taj: szönbrun albo szen­brun] pałac w Wied­niu


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Schładzacz

urzą­dze­nie słu­żą­ce do ob­ni­ża­nia tem­pe­ra­tu­ry cze­goś, zwła­szcza pro­duk­tów spo­żyw­czych; schła­dzal­nik, schła­dzar­ka, schła­dziar­ka


Źródła:

SJP.pl

Schładzająco

1. w spo­sób ob­ni­ża­ją­cy tem­pe­ra­tu­rę; chło­dzą­co, ochła­dza­ją­co, ostu­dza­ją­co, ozię­bia­ją­co, stu­dzą­co;
2. w spo­sób zmniej­sza­ją­cy wra­że­nie go­rą­ca;
3. w spo­sób zmniej­sza­ją­cy tempo roz­wo­ju go­spo­dar­ki lub tempo wzro­stu ja­kie­goś wskaź­ni­ka go­spo­dar­cze­go


Źródła:

SJP.pl

Schładzalnia

po­mie­szcze­nie z urzą­dze­niem chłod­ni­czym, przez­na­czo­ne do in­ten­syw­ne­go ozię­bia­nia pro­duk­tów spo­żyw­czych do tem­pe­ra­tu­ry prze­cho­wy­wa­nia lub tran­spor­tu


Źródła:

SJP.pl

Schładzalnik

urzą­dze­nie słu­żą­ce do ob­ni­ża­nia tem­pe­ra­tu­ry cze­goś, zwła­szcza pro­duk­tów spo­żyw­czych; schła­dzacz, schła­dzar­ka, schła­dziar­ka


Źródła:

SJP.pl

Schładzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|schła­dzać.


Źródła:

Wiktionary

Schładzarka

urzą­dze­nie słu­żą­ce do ob­ni­ża­nia tem­pe­ra­tu­ry cze­goś, zwła­szcza pro­duk­tów spo­żyw­czych; schła­dzacz, schła­dzal­nik, schła­dziar­ka


Źródła:

SJP.pl

Schładziarka

urzą­dze­nie słu­żą­ce do ob­ni­ża­nia tem­pe­ra­tu­ry cze­goś, zwła­szcza pro­duk­tów spo­żyw­czych; schła­dzacz, schła­dzal­nik, schła­dzar­ka


Źródła:

SJP.pl

Schłodniały

taki, który schłod­niał


Źródła:

SJP.pl

Schłodzić

cza­sow­nik do­ko­na­ny (ndk. schła­dzać)

 (1.1) ob­ni­żyć tem­pe­ra­tu­rę, uczy­nić chłod­nym


Źródła:

Wiktionary

Schłopiały

na­brać cech chłop­skich, stać się chło­pem


Źródła:

SJP.pl

Schłopienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) daw. pejor. sta­nie się jak chło­pi, zbra­ta­nie się z chłop­stwem

 (1.2) daw. pejor. po­zba­wie­nie szla­chect­wa

 (1.3) pejor. na­bra­nie cech mę­skich (o ko­bie­cie)


Źródła:

Wiktionary

Schłopieć

na­brać cech chłop­skich, stać się chło­pem


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. chło­pieć)

 (1.1) daw. pejor. za­cząć żyć jak chło­pi

 (1.2) na­brać cech mę­skich (o ko­bie­cie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Schłostanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zbi­cie kogoś lub cze­goś batem, rózgą, bi­czem


Źródła:

Wiktionary

Schłostać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. brak)

 (1.1) chło­szcząc zbić


Źródła:

Wiktionary

Sci

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Scil.

skrót od: sci­li­cet (z ła­ci­ny: mia­no­wi­cie); sc.


Źródła:

SJP.pl

Scilicet

z ła­ci­ny: mia­no­wi­cie; to zna­czy


Źródła:

SJP.pl

Scillaren

pre­pa­rat far­ma­ce­u­tycz­ny wzma­ga­ją­cy akcję mię­śnia ser­co­we­go; scy­la­ren


Źródła:

SJP.pl

Scindapsus

pną­cze z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych, w wa­run­kach na­tu­ral­nych ros­ną­ce w Ma­lez­ji


Scin­dap­sus, ołu­stek ("Scin­dap­sus" Schott) – ro­dzaj ro­ślin ziel­nych z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych, obej­mu­ją­cy około 35 ga­tun­ków po­cho­dzą­cych z Chin, sub­kon­ty­nen­tu in­dyj­skie­go, In­do­chin, Azji Po­łud­nio­wo-Wschod­niej, Nowej Gwi­nei, Wysp Sa­lo­mo­na, Qu­e­ens­land i Wysp Ka­ro­liń­skich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scintillante

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: is­krzą­co, mi­got­li­wie, bły­skot­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Sciolto

[czy­taj: szol­to] spo­sób gry na skrzyp­cach, po­le­ga­ją­cy na ener­gicz­nych po­cią­gnię­ciach całym smycz­kiem po stru­nach


Źródła:

SJP.pl

Scirocco

[czy­taj: si­ro­ko] model sa­mo­cho­du marki Volks­wa­gen


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scjagrafia

sztu­ka przed­sta­wia­nia cieni w naj­bar­dziej re­a­li­stycz­ny spo­sób


Źródła:

SJP.pl

Scjamachia

walka z cie­nia­mi lub wy­i­ma­gi­no­wa­nym wro­giem


Źródła:

SJP.pl

Scjatyk

daw­niej: czło­wiek cier­pią­cy na rwę kul­szo­wą (scja­ty­kę)


Źródła:

SJP.pl

Scjatyka

daw­niej: is­chias


Źródła:

SJP.pl

Scjena

ryba dra­pież­na; or­ło­ryb, kul­bin;


Źródła:

SJP.pl

Scjentolog

czło­nek ko­ścio­ła scjen­to­lo­gicz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­nek Ko­ścio­ła scjen­to­lo­gicz­ne­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scjentologia

dok­try­na Ko­ścio­ła scjen­to­lo­gicz­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) rel. dok­try­na Ko­ścio­ła scjen­to­lo­gicz­ne­go, ruchu re­li­gij­ne­go za­ło­żo­ne­go w 1951 r. w USA jako al­ter­na­ty­wa dla psy­cho­lo­gii;


Scjen­to­lo­gia ( Scien­to­lo­gy) – ruch re­li­gij­ny uwa­ża­ny rów­nież za sektę, przed­się­bior­stwo lub or­ga­ni­za­cję po­za­rzą­do­wą bez cha­rak­te­ru re­li­gij­ne­go.

Pod­sta­wy scjen­to­lo­gii zo­sta­ły opra­co­wa­ne w 1951 przez pi­sa­rza fan­ta­sty­ki na­u­ko­wej L. Rona Hub­bar­da jako al­ter­na­ty­wa psy­cho­lo­gii. W 1953 zo­sta­ła ona okre­ślo­na przez niego jako „sto­so­wa­na fi­lo­zo­fia re­li­gij­na”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scjentologiczny

→ scjen­to­lo­gia


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) rel. zwią­za­ny ze scjen­to­lo­gią, do­ty­czą­cy scjen­to­lo­gii


Patrz:scjentologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scjentolożka

→ scjen­to­log


Patrz:scjentolog

Źródła:

SJP.pl

Scjentyczny

daw­niej: opar­ty na nauce, na­u­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Scjentyficzny

daw­niej: na­u­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Scjentyfizm

daw­niej: na­u­ko­wość


Źródła:

SJP.pl

Scjentysta

osoba kie­ru­ją­ca się fi­lo­zo­ficz­nym nur­tem scjen­tyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Scjentystka

zwo­len­nicz­ka scjen­tyz­mu


Źródła:

SJP.pl

Scjentystyczny

→ scjen­tyzm


Patrz:scjentyzm

Źródła:

SJP.pl

Scjentyzm

po­gląd, iż uzy­ska­nie wie­dzy o świe­cie moż­li­we jest wy­łącz­nie przy wy­ko­rzy­sta­niu nauk przy­rod­ni­czych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) filoz. po­gląd fi­lo­zo­ficz­ny uz­na­ją­cy je­dy­nie nauki przy­rod­ni­cze i ek­spe­ry­men­tal­ne za zdol­ne do poz­na­nia i opi­sa­nia rze­czy­wi­sto­ści;


Scjen­tyzm (od łac. "scien­tia" – wie­dza) – ze­spół po­glą­dów fi­lo­zo­ficz­nych gło­szą­cych, że praw­dzi­wą i w pełni uza­sad­nio­ną wie­dzę o rze­czy­wi­sto­ści do­star­cza­ją je­dy­nie nauki przy­rod­ni­cze. Roz­wi­nął się w dru­giej po­ło­wie XIX wieku z em­pi­ryz­mu i po­zy­ty­wiz­mu. Za jego twór­cę uważa się Au­gu­sta Comte'a.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scjoptykon

przy­rząd op­tycz­ny uży­wa­ny przy od­czy­tach do rzu­ca­nia na ekran po­więk­szo­nych obra­zów; skiop­ty­kon


Źródła:

SJP.pl

Scms

skrót od: Se­rial Copy Ma­nag­ment Sy­stem - sy­stem za­bez­pie­cza­ją­cy przed wie­lo­krot­nym ko­pio­wa­niem na­grań w for­ma­cie cy­fro­wym


SCMS ( Se­rial Copy Ma­na­ge­ment Sy­stem) to sy­stem za­bez­pie­cza­ją­cy przed nie­o­gra­ni­czo­nym ko­pio­wa­niem na­grań w for­ma­cie cy­fro­wym. Pow­stał w od­po­wie­dzi na po­ja­wie­nie się urzą­dzeń DAT (ang. Di­gi­tal Audio Tape), które umoż­li­wia­ły two­rze­nie cy­fro­wych kopii każ­de­go ma­te­ria­łu. Ak­tu­al­nie sy­stem SCMS można zna­leźć w urzą­dze­niach CD, DAT, MD, DCC i in­nych wy­po­sa­żo­nych w port cy­fro­wy (S/PDIF).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scochy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mocz


Źródła:

Wiktionary

Scooby-Doo

pies z filmu ani­mo­wa­ne­go o tym samym ty­tu­le


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scoop

[czy­taj: skup] sen­sa­cyj­na wia­do­mość po­da­na w ja­kiejś ga­ze­cie wcze­śniej niż w po­zo­sta­łej pra­sie


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scordatura

[czy­taj: skor­da­tu­ra] w mu­zy­ce: zmia­na stro­je­nia in­stru­men­tu stru­no­we­go ułat­wia­ją­ca wy­ko­na­nie pew­nych pa­sa­ży, akor­dów itp.; skor­da­tu­ra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) muz. prze­stro­je­nie in­stru­men­tu stru­no­we­go, np. skrzy­piec czy gi­ta­ry, dla osią­gnię­cia szcze­gól­ne­go wir­tu­o­zer­skie­go efek­tu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scoring

[czy­taj: sko­ring]
1. me­to­da oceny wia­ry­god­no­ści po­życz­ko­bior­cy;
2. wynik punk­to­wy po­ten­cjal­ne­go po­życz­ko­bior­cy po za­sto­so­wa­niu tej me­to­dy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stat. bank. te­le­kom. sy­stem punk­to­wej oceny klien­ta na pod­sta­wie sze­re­gu da­nych wej­ścio­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scoringowy

→ sco­ring [czy­taj: sko­rin­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Scorpio

[czy­taj: skor­pio] model sa­mo­cho­du marki Ford


Scor­pio – ro­dzaj skor­pio­nów z ro­dzi­ny Scor­pio­ni­dae.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scorsese

[czy­taj: skor­sez-i] naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Scorzalit

mi­ne­rał z grupy la­zu­li­tów, kry­sta­li­zu­ją­cy w ukła­dzie jed­no­sko­śnym, któ­re­go nazwa po­cho­dzi od naz­wi­ska od­kryw­cy (Eva­ri­sto Penna Sco­rza)


Sco­rza­lit – mi­ne­rał z gro­ma­dy for­ste­ry­tów; za­sa­do­wy fos­fo­ran że­la­za, ma­gne­zu i glinu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scotch

[czy­taj: skocz] skocz;
1. taśma sa­mo­przy­lep­na;
2. po­tocz­nie: por­cja, szklan­ka whi­sky


Źródła:

SJP.pl

Scott

[czy­taj: skot] naz­wi­sko, m.in. Wal­ter Scott (1771-1823) - pi­sarz szkoc­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scottowski

[czy­taj: sko­tow­ski] taki jak u Scot­ta, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ut­wo­rów Scot­ta


Źródła:

SJP.pl

Scouse

[czy­taj: skałs] dia­lekt miesz­kań­ców Li­ver­po­o­lu


Sco­u­se – dia­lekt i ak­cent ję­zy­ka an­giel­skie­go uży­wa­ny w hrab­stwie Mer­se­y­si­de. Za­sięg dia­lek­tu ro­śnie. Nazwa dia­lek­tu wy­wo­dzi się od słowa „lob­sco­u­se”, które to oz­na­cza rybną po­tra­wę jed­no­garn­ko­wą je­dzo­ną przez ma­ry­na­rzy i bied­nych miesz­kań­ców Li­ver­po­o­lu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scrabble

[czy­taj: skrabl, skra­ble] gra słow­na po­le­ga­ją­ca na ukła­da­niu wy­ra­zów na plan­szy z lo­so­wa­nych liter


Scrab­ble – gra w ukła­da­nie słów wy­my­ślo­na przez Al­fre­da Butt­sa w 1931. Jedna z naj­po­pu­lar­niej­szych gier słow­nych na świe­cie. Prawa au­tor­skie do nazwy Scrab­ble po­sia­da­ją firmy Mat­tel oraz Has­bro (w USA i Ka­na­dzie).

Or­ga­ni­za­cją zrze­sza­ją­cą pol­skich scrab­bli­stów jest Pol­ska Fe­de­ra­cja Scrab­ble, która od 1993 or­ga­ni­zu­je mi­strzo­stwa Pol­ski w scrab­ble.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scrabble'owy

[czy­taj: skra­blo­wy] do­ty­czą­cy gry scrab­ble; scrab­blo­wy, skra­blo­wy


Źródła:

SJP.pl

Scrabblista

[czy­taj: skra­bli­sta] osoba gra­ją­ca w scrab­ble; skra­bli­sta


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba gra­ją­ca w Scrab­ble, zwła­szcza z dużym za­an­ga­żo­wa­niem lub za­wo­do­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scrabblistka

[czy­taj: skra­blist­ka] ko­bie­ta gra­ją­ca w scrab­ble; skra­blist­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta gra­ją­ca w Scrab­ble, zwła­szcza z dużym za­an­ga­żo­wa­niem lub za­wo­do­wo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scrabblowy

[czy­taj: skra­blo­wy] do­ty­czą­cy gry scrab­ble; skra­blo­wy, scrab­ble'owy


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze Scrab­bla­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scrackować

[czy­taj: skra­ko­wać] zła­mać za­bez­pie­cze­nia opro­gra­mo­wa­nia kom­pu­te­ro­we­go; skra­ko­wać


Źródła:

SJP.pl

Scrapbooking

[czy­taj: skrap­bu­king]
1. me­to­da ozda­bia­nia i two­rze­nia al­bu­mów ze zdję­cia­mi i pa­miąt­ka­mi ro­dzin­ny­mi;
2. przed­miot wy­ko­na­ny lub ozdo­bio­ny me­to­dą scrap­bo­o­kin­gu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) me­to­da zdo­bie­nia stron al­bu­mów fo­to­gra­ficz­nych, rza­dziej także kar­tek oko­licz­no­ścio­wych, za­pro­szeń itp.; wy­ko­ny­wa­nie ko­la­ży ze zdjęć i ele­men­tów ozdob­nych;


Scrap­bo­o­king – sztu­ka ręcz­ne­go two­rze­nia i de­ko­ro­wa­nia al­bu­mów ze zdję­cia­mi i pa­miąt­ka­mi ro­dzin­ny­mi. Nazwa po­cho­dzi od ang. "scrap­bo­ok", oz­na­cza­ją­ce­go taki album. Na­to­miast sam wyraz "scrap" oz­na­cza skra­wek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scrapbookingowy

→ scrap­bo­o­king [czy­taj: skrap­bu­kin­go­wy]


Źródła:

SJP.pl

Scrapek

[czy­taj: skra­pek] przed­miot lub ele­ment wy­ko­na­ny me­to­dą scrap­bo­o­kin­gu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) środ. zdję­cie, kart­ka oko­licz­no­ścio­wa, za­pro­sze­nie itp. wy­ko­na­ne me­to­dą scrap­bo­o­kin­gu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scrapie

[czy­taj: skrej­pi]
1. cho­ro­ba owiec o dłu­gim okre­sie in­ku­ba­cji, po­wo­du­ją­ca m.in. zanik ne­u­ro­nów i zmia­ny gąb­cza­ste w mózgu; en­ce­fa­lo­pa­tia gąb­cza­sta owiec, ko­ło­wa­ciz­na;
2. czą­stecz­ka biał­ko­wa wy­wo­łu­ją­ca cho­ro­bę scra­pie


Źródła:

SJP.pl

Scrapkowanie

[czy­taj: skrap­ko­wa­nie] ręcz­ne ozda­bia­nie i two­rze­nie al­bu­mów ze zdję­cia­mi i pa­miąt­ka­mi ro­dzin­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Scrapkowy

[czy­taj: skrap­ko­wy] zwią­za­ny z ręcz­nym ozda­bia­niem i two­rze­niem al­bu­mów ze zdję­cia­mi i pa­miąt­ka­mi ro­dzin­ny­mi


Źródła:

SJP.pl

Scratch

skrecz;
1. dźwięk pow­sta­ją­cy przez dra­pa­nie igłą gra­mo­fo­no­wą płyty wi­ny­lo­wej prze­su­wa­nej w od­po­wied­ni spo­sób dło­nią;
2. dy­scy­pli­na ko­lar­stwa to­ro­we­go


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scratching

[czy­taj: skra­czing lub skre­czing] two­rze­nie dźwię­ków po­przez prze­su­wa­nie pal­ca­mi gra­ją­cej płyty gra­mo­fo­no­wej; skre­czing


Źródła:

SJP.pl

Scratchować

[czy­taj: skre­czo­wać] skre­czo­wać (czę­ściej);
1. zre­zy­gno­wać z udzia­łu w ja­kiejś za­ba­wie;
2. w te­ni­sie ziem­nym: pod­dać mecz bez walki


Źródła:

SJP.pl

Screamo

[czy­taj: skri­mo] agre­syw­na od­mia­na mu­zy­ki emo


Scre­a­mo – ga­tu­nek mu­zycz­ny, agre­syw­na od­mia­na emo, roz­wi­ja­na od po­cząt­ku lat 90. XX wieku. Scre­a­mo czę­sto ko­ja­rzo­ne jest z emo vio­len­ce, ze wzglę­du na po­wią­za­nia z mu­zy­ką power vio­len­ce.

Cha­rak­te­ry­stycz­ny dla scre­a­mo jest krzy­cza­ny wokal (w niek­tó­rych przy­pad­kach prze­pla­ta­ny me­lo­re­cy­ta­cją), szyb­kie par­tie per­ku­sji (czę­sto opar­te na tzw. bla­stach) oraz prze­szy­wa­ją­ce par­tie gitar, ale wy­stę­pu­ją też aku­stycz­ne par­tie lub całe pio­sen­ki grane na mi­ni­mal­nym prze­ste­rze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Screen

[czy­taj: skrin] po­tocz­nie: zapis obra­zu wyś­wiet­la­ne­go na ekra­nie; zrzut ekra­nu, scre­ens­hot


Źródła:

SJP.pl

Screening

[czy­taj: skri­ning] ba­da­nie całej po­pu­la­cji prze­pro­wa­dza­ne w celu wy­ło­nie­nia osób, które mogą mieć jakąś cho­ro­bę; ba­da­nie prze­sie­wo­we; ba­da­nie prze­sie­wo­we, skri­ning, skry­ning


Źródła:

SJP.pl

Screeningowy

→ scre­e­ning [czy­taj: skri­nin­go­wy]; skry­nin­go­wy


Źródła:

SJP.pl

Screenować

[czy­taj: skri­no­wać] po­tocz­nie: robić zrzu­ty ekra­nu


Źródła:

SJP.pl

Screenshot

[czy­taj: skrin­szot] zapis obra­zu wyś­wiet­la­ne­go na ekra­nie; zrzut ekra­nu, scre­en


Źródła:

SJP.pl

Scribanne

[czy­taj: skri­ban] ko­mo­da z szu­fla­da­mi i pul­pi­tem do pi­sa­nia; se­kre­ta­rzyk, skry­ban


Źródła:

SJP.pl

Script

[czy­taj: skript] sce­na­riusz fil­mo­wy lub te­le­wi­zyj­ny; skrypt


Źródła:

SJP.pl

Scriptor

[czy­taj: skryp­tor] w śred­nio­wie­czu: czło­wiek prze­pi­su­ją­cy księ­gi rę­ko­pi­śmien­ne; skryp­tor


Źródła:

SJP.pl

Scriptorium

[czy­taj: skryp­to­rium] skryp­to­rium;
1. miej­sce, w któ­rym ko­pio­wa­no księ­gi rę­ko­pi­śmien­ne, naj­czę­ściej znaj­du­ją­ce się przy klasz­to­rach lub w ka­te­drach;
2. daw­niej: prze­no­śny pul­pit z drew­na z po­chy­łym, ru­cho­mym bla­tem


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zob. skryp­to­rium.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scroll

[czy­taj: skrol] śro­do­wi­sko­wo: rolka mysz­ki kom­pu­te­ro­wej


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scrollować

[czy­taj: skro­lo­wać] śro­do­wi­sko­wo: prze­wi­jać tre­ści na ekra­nie; skro­lo­wać


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) neol. prze­wi­jać za­war­tość ekra­nu na urzą­dze­niu elek­tro­nicz­nym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scrub

1. [czy­taj: skrub lub skrab] au­stra­lij­ska od­mia­na buszu; skrub;
2. [czy­taj: skrab] kos­me­tyk do pe­e­lin­gu ciała


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kos­met. kos­me­tyk do pe­e­lin­gu ciała, zwy­kle za­wie­ra­ją­cy grube ziar­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scrunchie

[czy­taj: skran­czi] ro­dzaj gumki do wło­sów


Źródła:

SJP.pl

Scs.

skrót od: staro-cer­kiew­no-sło­wiań­ski


Źródła:

SJP.pl

Scsi

skrót od: Small Com­pu­ter Sy­stems In­ter­fa­ce - ośmio­bi­to­wy in­ter­fejs rów­no­le­gły do prze­sy­ła­nia da­nych mię­dzy urzą­dze­nia­mi


SCSI (, skrót z ang. "Small Com­pu­ter Sy­stems In­ter­fa­ce") – rów­no­le­gła ma­gi­stra­la da­nych przez­na­czo­na do prze­sy­ła­nia da­nych mię­dzy urzą­dze­nia­mi.

Sy­stem SCSI do nie­daw­na był po­wszech­nie wy­ko­rzy­sty­wa­ny głów­nie w wy­so­kiej klasy ser­we­rach i sta­cjach ro­bo­czych. Obec­nie jest on stop­nio­wo wy­pie­ra­ny przez no­wszy in­ter­fejs SAS. Tań­sze kom­pu­te­ry do­mo­we wy­ko­rzy­stu­ją prze­waż­nie stan­dard Se­rial ATA III, który i tak jest szyb­szy od SCSI (wcze­śniej naj­po­wszech­niej­szy był stan­dard ATA/IDE).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sct

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) = mot. urb. stre­fa czy­ste­go tran­spor­tu


Źródła:

Wiktionary

Scucito

okre­śle­nie wy­ko­naw­cze: roz­ry­wa­jąc, dzie­ląc


Źródła:

SJP.pl

Scud

[czy­taj: skad] seria ra­dziec­kich ra­kiet ba­li­stycz­nych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scudo

[czy­taj: skudo] model sa­mo­cho­du marki Fiat


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scudzoziemszczać

prze­sta­rza­le: wy­na­ra­da­wiać; scu­dzo­ziem­czać


Źródła:

SJP.pl

Scudzołożyć

daw­niej: zgrze­szyć cu­dzo­łó­stwem


Źródła:

SJP.pl

Scukrzanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|scu­krzać.


Źródła:

Wiktionary

Scukrzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pro­ces kry­sta­li­za­cji cu­krów


Źródła:

Wiktionary

Scull

jed­no­o­so­bo­wa łódź pół­wy­ści­go­wa; skul, skull


Źródła:

SJP.pl

Sculps.

skrót od: sculp­sit (z ła­ci­ny: wyrył, wy­rzeź­bił - wyraz umie­szczo­ny na szty­chach, drze­wo­ry­tach itp. przed naz­wi­skiem au­to­ra); sc.


Źródła:

SJP.pl

Sculpsit

wyrył, wy­rzeź­bił; wyraz umie­szczo­ny na szty­chach, drze­wo­ry­tach itp. przed naz­wi­skiem au­to­ra


Sculp­sit, sculp., sc. (łac. "wy­rzeź­bił", "wy­ry­to­wał") – for­muł­ka (wy­ra­że­nie lub skrót) sta­wia­na cza­sa­mi przez ry­tow­ni­ków (au­to­rów szty­chów) i rzeź­bia­rzy w sy­gna­tu­rze dzie­ła, obok włas­ne­go naz­wi­ska.

W gra­fi­ce re­pro­duk­cyj­nej obok "sculp." lub "sc." funk­cjo­no­wał też skrót "inc.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scuppie

[czy­taj: skapi] japs wraż­li­wy na pro­ble­my spo­łecz­ne


Źródła:

SJP.pl

Scustomizować

[czy­taj: ska­sto­mi­zo­wać] do­sto­so­wać coś (np. urzą­dze­nie, apli­ka­cję) do włas­nych po­trzeb


Źródła:

SJP.pl

Scyfryzować

za­mie­nić dane w po­sta­ci ana­lo­go­wej na po­stać cy­fro­wą, zwy­kle na zapis bi­nar­ny; zdi­gi­ta­li­zo­wać, zdy­gi­ta­li­zo­wać, ucy­fro­wić


Źródła:

SJP.pl

Scylaren

pre­pa­rat far­ma­ce­u­tycz­ny wzma­ga­ją­cy akcję mię­śnia ser­co­we­go; scil­la­ren


Scy­la­ren (ang. "scil­la­ren") – lek na­ser­co­wy otrzy­my­wa­ny z ce­bu­li mor­skiej, za­wie­ra­ją­cej gli­ko­zy­dy o sil­nym dzia­ła­niu po­bu­dza­ją­cym pracę mię­śnia ser­co­we­go (ino­tro­po­wo do­dat­nim), z któ­rych naj­waż­niej­szym jest scy­la­ren. Poza bez­poś­red­nim wpły­wem na akcję serca scy­la­ren od­dzia­łu­je po­dob­nie rów­nież na mię­śnie gład­kie prze­wo­du po­kar­mo­we­go oraz ma­ci­cy, a także mo­czo­pęd­nie na pracę nerek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scylla

1. przy­lą­dek Cie­śni­ny Mes­syń­skiej;
2. w mit. grec. jeden z pot­wo­rów czy­ha­ją­cy na stat­ki na ska­łach cie­śni­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) mitgr. pot­wór mor­ski o ko­bie­cej po­sta­ci i wę­żo­wych splo­tach, czy­ha­ją­cy na ma­ry­na­rzy w Cie­śni­nie Me­syń­skiej;

 (1.2) mitgr. córka Ni­so­sa, króla Me­ga­ry; pom­niej­sza po­stać z mitów grec­kich;

 (1.3) geogr. przy­lą­dek na Sy­cy­lii, w Cie­śni­nie Me­syń­skiej;

 (1.4) astr. pla­ne­to­i­da o nu­me­rze 155, z głów­ne­go pasa aste­ro­id;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scyniczały

stać się cy­ni­kiem; scy­nicz­nieć


Źródła:

SJP.pl

Scyniczeć

stać się cy­ni­kiem; scy­nicz­nieć


Źródła:

SJP.pl

Scyniczniały

stać się cy­nicz­nym; scy­ni­czeć


Źródła:

SJP.pl

Scynicznieć

stać się cy­nicz­nym; scy­ni­czeć


Źródła:

SJP.pl

Scynk

ja­szczur­ka z ro­dzi­ny scyn­ko­wa­tych; śliga le­kar­ska


Źródła:

SJP.pl

Scynki

ja­szczur­ka z ro­dzi­ny scyn­ko­wa­tych; śliga le­kar­ska


Źródła:

SJP.pl

Scynkowate

ro­dzi­na ja­szczu­rek obej­mu­ją­ca ponad 1500 ga­tun­ków; scyn­ki, śligi


Scyn­ko­wa­te, scyn­ki, śligi (Scin­ci­dae) – ro­dzi­na ja­szczu­rek z na­dro­dzi­ny Scin­co­morp­ha w rzę­dzie łu­sko­no­śnych (Squ­a­ma­ta) obej­mu­ją­ca ponad 1700 ga­tun­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scynkowaty

o ce­chach scyn­ko­wa­tych (ro­dzi­na ja­szczu­rek)


Źródła:

SJP.pl

Scynkowy

→ scynk


Patrz:scynk

Źródła:

SJP.pl

Scyntygraf

urzą­dze­nie do scyn­ty­gra­fii; scyn­ty­lo­graf


Źródła:

SJP.pl

Scyntygrafia

me­to­da ba­da­nia na­rzą­dów z uży­ciem sub­stan­cji pro­mie­niot­wór­czej; scyn­ty­lo­gra­fia, sken­ning, gam­mo­gra­fia


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. obra­zo­wa me­to­da dia­gno­stycz­na po­le­ga­ją­ca na gra­ficz­nym przed­sta­wie­niu roz­pa­du wpro­wa­dzo­nych do or­ga­niz­mu ra­dio­i­zo­to­pów;


Scyn­ty­gra­fia (rów­nież: scyn­ty­lo­gra­fia) – obra­zo­wa me­to­da dia­gno­stycz­na me­dy­cy­ny nu­kle­ar­nej, po­le­ga­ją­ca na wpro­wa­dze­niu do or­ga­niz­mu środ­ków che­micz­nych (naj­czę­ściej far­ma­ce­u­ty­ków) zna­ko­wa­nych ra­dio­i­zo­to­pa­mi, re­je­stra­cji ich roz­pa­du i gra­ficz­nym przed­sta­wie­niu ich roz­mie­szcze­nia (to­po­gra­fii). Scyn­ty­gra­fia umoż­li­wia ocenę mor­fo­lo­gicz­ną (po­ło­że­nie, wiel­kość, kształt, struk­tu­ra) i funk­cjo­nal­ną (kli­rens, prze­pływ, zdol­ność gro­ma­dze­nia – np. w przy­pad­ku jodu w tar­czy­cy) na­rzą­du.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scyntygram

obraz uzy­ska­ny me­to­dą scyn­ty­gra­fii


Źródła:

SJP.pl

Scyntylacja

1. zmia­na po­ło­że­nia, jas­no­ści lub barwy gwia­zdy wy­wo­ły­wa­na nie­re­gu­lar­ny­mi drga­nia­mi at­mos­fe­ry ziem­skiej;
2. błysk po­ja­wia­ją­cy się w scyn­ty­la­to­rze w wy­ni­ku jego po­bu­dze­nia przez cząst­kę pro­mie­nio­wa­nia prze­ni­kli­we­go


Scyn­ty­la­cja (ter­min zwy­kle uży­wa­ny w licz­bie mno­giej: scyn­ty­la­cje) – zja­wi­sko pow­sta­wa­nia bły­sku świetl­ne­go w wy­ni­ku prze­cho­dze­nia pro­mie­nio­wa­nia jo­ni­zu­ją­ce­go przez niek­tó­re sub­stan­cje. Jest po­wo­do­wa­ne ab­sorp­cją czę­ści ener­gii pro­mie­nio­wa­nia i jej emi­sją na sku­tek lu­mi­ne­scen­cji (flu­o­re­scen­cji lub fos­fo­re­scen­cji). Zja­wi­sko to można ob­ser­wo­wać gołym okiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scyntylacyjny

zwią­za­ny z scyn­ty­la­cją


Źródła:

SJP.pl

Scyntylator

1. sub­stan­cja, w któ­rej prze­cho­dzą­ca cząst­ka pro­mie­nio­wa­nia prze­ni­kli­we­go po­wo­du­je krót­kotr­wa­ły błysk świa­tła;
2. urzą­dze­nie do wy­kry­wa­nia i ana­li­zy pro­mie­nio­wa­nia prze­ni­kli­we­go wy­ko­rzy­stu­ją­ce taką sub­stan­cję


Scyn­ty­la­tor – sub­stan­cja emi­tu­ją­ca świa­tło pod wpły­wem pro­mie­nio­wa­nia jo­ni­zu­ją­ce­go.

Scyn­ty­la­tor po­chła­nia ener­gię pro­mie­nio­wa­nia jo­ni­zu­ją­ce­go (np. gamma, beta, pro­mie­nio­wa­nie ne­u­tro­no­we), a na­stęp­nie emi­tu­je pro­mie­nio­wa­nie elek­tro­ma­gne­tycz­ne o znacz­nie więk­szej dłu­go­ści z za­kre­su ul­tra­fio­le­tu, świa­tła wi­dzial­ne­go, a nawet pod­czer­wie­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Scyntylograf

urzą­dze­nie do scyn­ty­gra­fii; scyn­ty­graf


Źródła:

SJP.pl

Scyntylografia

me­to­da ba­da­nia na­rzą­dów z uży­ciem sub­stan­cji pro­mie­niot­wór­czej; scyn­ty­gra­fia, sken­ning, gam­mo­gra­fia


Źródła:

SJP.pl

Scypio

przy­do­mek rodu pa­try­cju­szy w an­tycz­nym Rzy­mie; Scy­pion


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) hist. imię|pol­ski|m.

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (2.1) pol­ski herb szla­chec­ki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scypion

1. czło­nek rodu Scy­pio­nów;
2. naz­wi­sko ro­do­we Scy­pio­na Star­sze­go, bo­ha­te­ra dru­giej wojny pu­nic­kiej;
3. naz­wi­sko ro­do­we Scy­pio­na Młod­sze­go, bo­ha­te­ra trze­ciej wojny pu­nic­kiej


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) imię|pol­ski|m.;


Scy­pion – imię mę­skie po­cho­dze­nia ła­ciń­skie­go, pier­wot­nie przy­do­mek, wy­wo­dzi się od słowa "sci­pio", "-onis" – "laska, bu­ła­wa" (otrzy­my­wa­na przez "viri triump­ha­les" i so­jusz­ni­czych wład­ców). Imię czę­ste w ro­dzie Kor­ne­liu­szy.

Scy­pion imie­ni­ny ob­cho­dzi 4 wrze­śnia, jako wspom­nie­nie bł. Scy­pio­na Hie­ro­ni­ma Brigéat de Lam­bert.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scypionowy

przy­miot­nik dzier­żaw­czy - na­le­żą­cy do Scy­pio­na lub z nim zwią­za­ny


Źródła:

SJP.pl

Scypuł

de­li­kat­nie owło­sio­ny na­skó­rek na po­ro­żu zwie­rzy­ny pło­wej; mech


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) łow. mesz­ko­wa­ty na­skó­rek, któ­rym po­kry­te jest po­ro­że je­le­nio­wa­tych pod­czas wy­ra­sta­nia;


Scy­puł – cien­ka, de­li­kat­na war­stwa skór­na po­kry­ta drob­ną sier­ścią, która chro­ni po­ro­że je­le­nio­wa­tych w okre­sie ich co­rocz­ne­go wzro­stu. Jest bo­ga­to una­czy­nio­ny i sil­nie uner­wio­ny, dla­te­go przy obra­że­niach po­ro­ża czę­sto krwa­wi. Gdy po­ro­że w pełni się uksz­tał­tu­je, scy­puł obu­mie­ra i jest ście­ra­ny o pnie drzew, krze­wy i ga­łę­zie. W trak­cie usu­wa­nia scy­pu­łu je­le­nio­wa­te wy­rzą­dza­ją szko­dy w go­spo­dar­ce le­śnej, zdzie­ra­jąc korę drzew. Takie za­cho­wa­nie na­zy­wa się czem­cha­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scysja

kon­flikt, star­cie, za­targ; kon­flikt, spór


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) książk. kłót­nia, sprzecz­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scyta

miesz­ka­niec Scy­tii


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) hist. etn. czło­nek in­do­e­u­ro­pej­skie­go ludu rzą­dzą­ce­go w sta­ro­żyt­no­ści czę­ścią Ukra­i­ny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scytia

te­re­ny na pół­noc od Morza Czar­ne­go, za­miesz­ka­ne przez Scy­tów; nazwa sto­so­wa­na głów­nie przez pi­sa­rzy sta­ro­żyt­nych, od I wieku n.e. uży­wa­ne okre­śle­nie "Sar­ma­cja"


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) hist. roz­le­gła ste­po­wa kra­i­na hi­sto­rycz­na Eu­raz­ji obej­mu­ją­ca część dzi­siej­szej Ukra­i­ny, po­łud­nio­wej Rosji i Ka­zach­sta­nu, za­miesz­ka­na przez Scy­tów, ko­czow­ni­czy lud in­do­e­u­ro­pej­ski;


Scy­tia (grec. Σκυϑἰα, łac. Scyt­hia) – w sta­ro­żyt­no­ści grec­ka i rzym­ska nazwa czę­ści ob­sza­ru Eu­raz­ji za­miesz­ka­nej przez Scy­tów.

Re­gio­ny tra­dy­cyj­nie uz­na­wa­ne za dawną Scy­tię to:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Scytyjka

miesz­kan­ka Scy­tii


Źródła:

SJP.pl

Scytyjski

do­ty­czą­cy Scy­tów, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Scy­tów


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny ze Scy­tią lub Scy­ta­mi, od­no­szą­cy się do Scy­tii lub Scy­tów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) hist. in­do­e­u­ro­pej­ski język, uży­wa­ny przez ple­mię­e­mio­na Scy­tów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Scyzor

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zgrub. od scy­zo­ryk


Źródła:

Wiktionary

Scyzoryczek

zdrob­nie­nie od: scy­zo­ryk


Źródła:

SJP.pl

Scyzoryk

po­dręcz­ny przed­miot skła­da­ją­cy się zaz­wy­czaj ze skła­da­ne­go noża lub kilku noży, nie­kie­dy rów­nież z in­nych na­rzę­dzi (np. śru­bo­krę­tu, no­ży­czek, ot­wie­ra­cza)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) skła­da­ny, krót­ki nóż, z jed­nym lub kil­ko­ma ostrza­mi;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) pot. żart. o kimś, kto po­cho­dzi z Kie­lec­kie­go


Scy­zo­ryk – ro­dzaj kie­szon­ko­we­go noża ze skła­da­ną głow­nią, wy­po­sa­żo­ne­go do­dat­ko­wo w skła­da­ne na­rzę­dzia za­mon­to­wa­ne w tej samej opra­wie (np. śru­bo­kręt, kor­ko­ciąg, ot­wie­racz do bu­te­lek czy kon­serw).

Naj­bar­dziej zna­ny­mi scy­zo­ry­ka­mi są tzw. "szwaj­car­skie noże ofi­cer­skie" (pro­du­ko­wa­ne przez firmy Vic­to­ri­nox i Wen­ger). Scy­zo­ryk czę­sto my­lo­ny jest z nożem skła­da­nym (tzw. fol­de­rem), który po­sia­da je­dy­nie skła­da­ną głow­nię (bez do­dat­ko­wych na­rzę­dzi).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sczaić

po­tocz­nie:
1. zro­zu­mieć coś; sku­mać, za­ja­rzyć, ska­po­wać, za­ła­pać;
2. za­stać kogoś pod­czas ro­bie­nia przez niego cze­goś złego lub wstyd­li­we­go; przy­ła­pać, przy­dy­bać;
3. nagle zdać sobie z cze­goś spra­wę; zo­rien­to­wać się


Źródła:

SJP.pl

Sczaniecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Sczarniały

stać się czar­nym lub ciem­niej­szym; sczer­nieć, po­czar­nieć, po­czer­nieć


Źródła:

SJP.pl

Sczarnieć

stać się czar­nym lub ciem­niej­szym; sczer­nieć, po­czar­nieć, po­czer­nieć


Źródła:

SJP.pl

Sczechizować

pod­dać wpły­wom cze­skim, roz­sze­rzyć wpły­wy cze­skie, nadać cze­muś cechy ty­po­wo cze­skie; scze­szczyć


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. cze­chi­zo­wać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|cze­chi­zo­wać.

cza­sow­nik zwrot­ny do­ko­na­ny scze­chi­zo­wać się (ndk. cze­chi­zo­wać się)

 (2.1) do­ko­na­ny od|cze­chi­zo­wać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sczepiać

łą­czyć razem ja­kieś przed­mio­ty, za­cze­pia­jąc jeden o drugi


Źródła:

SJP.pl

Sczepienie

złą­czyć


Źródła:

SJP.pl

Sczepić

złą­czyć


Źródła:

SJP.pl

Sczerniały

stać się czar­nym lub ciem­niej­szym; sczar­nieć, po­czar­nieć, po­czer­nieć


przy­miot­nik

 (1.1) taki, który zmie­nił kolor na czar­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sczernieć

stać się czar­nym lub ciem­niej­szym; sczar­nieć, po­czar­nieć, po­czer­nieć


Źródła:

SJP.pl

Sczesanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|scze­sać.


Źródła:

Wiktionary

Sczesać

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. scze­sy­wać)

 (1.1) cze­sząc, usu­nąć

 (1.2) cze­sząc włosy, zgar­nąć je w jedną stro­nę


Źródła:

Wiktionary

Sczesywać

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. scze­sać)

 (1.1) usu­wać coś za po­mo­cą szczot­ki lub grze­bie­nia

 (1.2) cze­sząc włosy, prze­su­wać je w jedną stro­nę


Źródła:

Wiktionary

Sczeszczyć

pod­dać wpły­wom cze­skim, roz­sze­rzyć wpły­wy cze­skie, nadać cze­muś cechy ty­po­wo cze­skie; scze­chi­zo­wać


Źródła:

SJP.pl

Sczeznąć

um­rzeć, zgi­nąć, zmar­nieć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. czez­nąć)

 (1.1) książk. ulec zmar­no­wa­niu, wy­ni­szcze­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sczezły

taki, który stał się słab­szy, mniej­szy lub prze­stał ist­nieć


Źródła:

SJP.pl

Sczytać

1. w edy­tor­stwie: czy­ta­jąc, spraw­dzić tekst z tek­stem ory­gi­nal­nym w celu zro­bie­nia ko­rek­ty;
2. rzad­ko: zni­szczyć coś przez czę­ste czy­ta­nie; za­czy­tać;
3. daw­niej: prze­czy­tać


Źródła:

SJP.pl

Sczytywać

1. w edy­tor­stwie: czy­ta­jąc, spraw­dzać tekst z tek­stem ory­gi­nal­nym w celu zro­bie­nia ko­rek­ty;
2. rzad­ko: ni­szczyć coś przez czę­ste czy­ta­nie; za­czy­ty­wać


Źródła:

SJP.pl

Scénic

model sa­mo­cho­du marki Re­na­ult


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) mot. sa­mo­chód oso­bo­wy marki Re­na­ult Scénic;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary