Rębacz

1. gór­nik ura­bia­ją­cy skałę na przod­ku w ko­pal­ni;
2. pra­cow­nik ob­słu­gu­ją­cy rębak do roz­drab­nia­nia su­row­ców;
3. daw­niej: drwal;
4. daw­niej: męż­czyz­na umie­ją­cy do­brze wła­dać sza­blą, chęt­nie bio­rą­cy udział w wal­kach; rę­baj­ło


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. drwal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rębajło

daw­niej: męż­czyz­na do­brze i chęt­nie bi­ją­cy się, zwła­szcza na sza­ble


Źródła:

SJP.pl

Rębak

urzą­dze­nie do roz­drab­nia­nia me­to­dą ude­rza­nia, np. po­zo­sta­ło­ści poz­rę­bo­wych (ga­łę­zi) na zręb­ki (małe ka­wał­ki drew­na)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ma­szy­na do roz­drab­nia­nia drew­na


Rębak – ma­szy­na słu­żą­ca do roz­drab­nia­nia ka­wał­ków drew­na lub ga­łę­zi. Po­sia­da obra­ca­ją­cą się tar­czę z no­ża­mi, która roz­drab­nia wkła­da­ny ma­te­riał prze­ra­bia­jąc go na zręb­ki. Rębak roz­drab­nia­nia ten ma­te­riał w sto­sun­ku 6:1. Uzy­ska­ny z rę­ba­ka ma­te­riał wy­ko­rzy­sty­wa­ny jest do pro­duk­cji pa­pie­ru, może być też przez­na­czo­ny na ściół­kę lub opał.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rębiechowo

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rębiechów

Rę­bie­chów – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie kro­to­szyń­skim, w gmi­nie Ko­by­lin.

W okre­sie Wiel­kie­go Księ­stwa Poz­nań­skie­go (1815–1848) miej­sco­wość wzmian­ko­wa­na jako "Rem­bi­chów" na­le­ża­ła do wsi więk­szych w ów­czes­nym pru­skim po­wie­cie Kro­to­szyn w re­jen­cji poz­nań­skiej.


Źródła:

Wikipedia

Rębisz

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rębkowo

Ręb­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie puł­tu­skim, w gmi­nie Win­ni­ca. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś szla­chec­ka po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w ziemi za­kro­czym­skiej. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Rębnia

sy­stem użyt­ko­wa­nia i od­na­wia­nia lasu po­le­ga­ją­cy na zu­peł­nym lub czę­ścio­wym wy­ci­na­niu drzew na okre­ślo­nej po­wierzch­ni


Ręb­nia – sy­stem użyt­ko­wa­nia i od­na­wia­nia lasu. Okre­śla ze­spół zasad i czyn­no­ści z za­kre­su użyt­ko­wa­nia lasu, ma­ją­cych na celu stwo­rze­nie naj­ko­rzyst­niej­szych wa­run­ków dla od­no­wie­nia lasu o wła­ści­wym, z punk­tu wi­dze­nia go­spo­dar­ki le­śnej, skła­dzie ga­tun­ko­wym drzew i uzy­ska­nia po­żą­da­nej bu­do­wy drze­wo­sta­nu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rębny

w le­śnict­wie: doj­rza­ły do wy­rę­bu, wyz­na­czo­ny do wy­cię­cia; rę­bo­wy (np. las rębny)


Źródła:

SJP.pl

Ręboszewo

Rę­bo­sze­wo (ka­szub. Rãbòszewò) – wieś ka­szub­ska w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie kar­tu­skim, w gmi­nie Kar­tu­zy. Leży na te­re­nie Ka­szub­skie­go Parku Kra­jo­bra­zo­we­go przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 228. Ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś le­żą­ca obec­nie na tra­sie Drogi Ka­szub­skiej i szla­ku wod­ne­go „Kółko Ra­duń­skie” zo­sta­ła umiej­sco­wio­na po­mię­dzy je­zio­ra­mi Małym Brod­nem i Wiel­kim Brod­nem.


Źródła:

Wikipedia

Rębowy

w le­śnict­wie: doj­rza­ły do wy­rę­bu, wyz­na­czo­ny do wy­cię­cia; rębny (np. las rę­bo­wy)


Źródła:

SJP.pl

Ręczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rę­czyć.


Źródła:

Wiktionary

Ręczeński

przy­miot­nik od: Ręcz­no


Źródła:

SJP.pl

Ręczna

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zob. piłka ręcz­na.

forma przy­miot­ni­ka.

 (2.1) ż. lp. → zob. ręcz­ny.


Źródła:

Wiktionary

Ręczniak

po­tocz­nie: czło­wiek hand­lu­ją­cy to­wa­rem trzy­ma­nym na ręku


Źródła:

SJP.pl

Ręczniczek

zdrob­nie­nie od: ręcz­nik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od ręcz­nik

 (1.2) mały ręcz­nik


Ręcz­nicz­ki

Ręcz­ni­czek – w li­tur­gii ka­to­lic­kiej zło­żo­ny ka­wa­łek bia­łe­go lnia­ne­go sukna, który mi­ni­strant po­da­je pre­zbi­te­ro­wi lub bi­sku­po­wi do otar­cia rąk w cza­sie tzw. la­va­bo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ręcznie

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) o wy­ko­ny­wa­niu ja­kiejś pracy, czyn­no­ści przez czło­wie­ka: bez uży­cia ma­szyn, au­to­ma­tów; cza­sem bez uży­cia na­rzę­dzi; za po­mo­cą włas­nych sił


Źródła:

Wiktionary

Ręcznik

1. ka­wa­łek ma­te­ria­łu do wy­cie­ra­nia ciała;
2. pe­jo­ra­tyw­nie: tur­ban


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gruby ka­wa­łek tka­ni­ny przez­na­czo­ny do wy­cie­ra­nia ciała


Ręcz­nik – wyrób z ma­te­ria­łu chło­ną­ce­go wodę: tka­ni­ny (trwa­ły) lub pa­pie­ru (jed­no­ra­zo­we­go). Służy prze­de wszyst­kim do wy­cie­ra­nia ludz­kie­go ciała po umy­ciu, cza­sem także do np. do­raź­ne­go okry­cia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ręcznikowiec

grzej­nik ła­zien­ko­wy umoż­li­wia­ją­cy wie­sza­nie i osu­sza­nie wil­got­nych ręcz­ni­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pot. ła­zien­ko­wy grzej­nik do su­sze­nia ręcz­ni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ręcznikowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ręcz­ni­kiem, do­ty­czą­cy ręcz­ni­ka


Źródła:

Wiktionary

Ręczno

wieś w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ręczność

wro­dzo­na lub utr­wa­lo­na pre­fe­ren­cja do uży­wa­nia jed­nej ręki (pra­wej, lewej lub obu)


Źródła:

SJP.pl

Ręczny

1. wy­ko­ny­wa­ny lub ob­słu­gi­wa­ny ręką;
2. przy­sto­so­wa­ny do no­sze­nia w ręku


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­na­ny ręką, rę­ka­mi; pow­sta­ły z pracy rąk (bez uży­cia ma­szyn)

 (1.2) o na­rzę­dziach, przy­rzą­dach: uru­cha­mia­ny za po­mo­cą rąk, nie­a­u­to­ma­tycz­ny

 (1.3) do­sto­so­wa­ny do no­sze­nia w rę­kach

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. mot. ha­mu­lec ręcz­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ręczyciel

osoba po­rę­cza­ją­ca za kogoś; po­rę­czy­ciel


Źródła:

SJP.pl

Ręczycielka

→ rę­czy­ciel


Patrz:ręczyciel

Źródła:

SJP.pl

Ręczyn

Rę­czyn ( Re­ut­nitz) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie zgo­rze­lec­kim, w gmi­nie Zgo­rze­lec.

Rę­czyn to wieś le­żą­ca na Po­gó­rzu Izer­skim, u pół­noc­ne­go pod­nó­ża Wy­nio­sło­ści Dzia­ło­szyń­skiej, na gra­ni­cy z Do­li­ną Nysy Łu­życ­kiej, na lewym brze­gu Witki, na wy­so­ko­ści około 200–215 m n.p.m.


Źródła:

Wikipedia

Ręczyniec

dzie­się­cio­no­gi sko­ru­piak krót­ko­od­wło­ko­wy


Źródła:

SJP.pl

Ręczyć

1. brać na sie­bie od­po­wie­dzial­ność za kogoś, za coś;
2. po­tocz­nie: być pew­nym cze­goś, za­pew­niać o czymś;
3. nie rę­czyć za sie­bie - oba­wiać się, że się stra­ci pa­no­wa­nie nad sobą


cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) od­po­wia­dać za coś lub za kogoś

 (1.2) być cze­goś pew­nym

 (1.3) stpol. za­bie­rać czy­jeś mie­nie jako za­pła­tę za długi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rędocin

Rę­do­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, po­wie­cie skar­ży­skim, w gmi­nie Bli­żyn. Ma sta­tus so­łect­wa.

W 1975-1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

Przez Rę­do­cin prze­cho­dzi nie­bie­ski szlak tu­ry­stycz­ny z Po­go­rza­łe­go do Kuź­nia­ków.


Źródła:

Wikipedia

Rędzina

gleba pow­sta­ła ze zwie­trze­nia skał wę­gla­no­wych i siar­cza­no­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) geol. płyt­ka gleba pow­sta­ją­ca na ska­łach wa­pien­nych;


Rę­dzi­na – (rów­nież gleby dar­nio­we-wę­gla­no­we) płyt­ka mię­dzy­stre­fo­wa gleba kal­cy­mor­ficz­na pow­sta­ła na ska­łach wa­pien­nych. Rę­dzi­ny są na ogół gle­ba­mi żyz­ny­mi, jed­nak­że z po­wo­du trud­no­ści w upra­wia­niu są zak­wa­li­fi­ko­wa­ne jako gleby klas od IIIa do V. W niek­tó­rych sy­ste­mach kla­sy­fi­ka­cji gleb (FAO, WRB) rę­dzi­ny od­po­wia­da­ją niek­tó­rym typom lep­to­so­li i kam­bi­so­li.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rędziny

gleba pow­sta­ła ze zwie­trze­nia skał wę­gla­no­wych i siar­cza­no­wych


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rędziński

zwią­za­ny z Rę­dzi­na­mi, do­ty­czą­cy Rę­dzin


Źródła:

SJP.pl

Ręgulec

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) daw. wałek do cia­sta


Źródła:

Wiktionary

Ręka

koń­czy­na górna czło­wie­ka i na­czel­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. część koń­czy­ny gór­nej czło­wie­ka lub małpy człe­koksz­tałt­nej od nad­garst­ka do końca pal­ców, dłoń;

 (1.2) pot. cała koń­czy­na górna czło­wie­ka lub małpy człe­koksz­tałt­nej od barku po palce

 (1.3) karc. wszyst­kie karty, które gracz trzy­ma w ręce (1.1)

 (1.4) sport. w piłce noż­nej: nie­doz­wo­lo­ne za­gra­nie ręką (1.1)


Zo­bacz też: opo­wia­da­nie „Ręka”.

Ręka ( manus) – ob­wo­do­wa, dy­stal­na część koń­czy­ny pier­sio­wej krę­gow­ców, w węż­szym zna­cze­niu na­czel­nych, au­to­po­dium, skła­da­ją­ca się z trzech, li­cząc od czę­ści prok­sy­mal­nej, od­cin­ków:

W ję­zy­ku po­tocz­nym czę­sto rękę na­zy­wa się dło­nią, zaś ter­mi­nu ręka używa się do okre­śle­nia całej koń­czy­ny gór­nej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rękas

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rękaw

1. część ubio­ru okry­wa­ją­ca rękę;
2. roz­su­wa­ny ko­ry­tarz, łą­czą­cy bu­dy­nek portu lot­ni­cze­go bez­poś­red­nio z sa­mo­lo­tem;
3. po­tocz­nie: długi, wąski tunel umoż­li­wia­ją­cy bez­piecz­ne przej­ście;
4. prze­wód łą­czą­cy wnę­trze po­wło­ki ba­lo­nu z ota­cza­ją­cym po­wie­trzem;
5. stoż­ko­wa­ty worek z lek­kiej tka­ni­ny słu­żą­cy jako wskaź­nik kie­run­ku wia­tru


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) kraw. ele­ment odzie­ży przy­kry­wa­ją­cy ręce

 (1.2) lotn. ru­cho­my tunel łą­czą­cy sa­mo­lot z ter­mi­na­lem lot­ni­czym

 (1.3) lekka, płó­cien­na rura przy­wią­za­na jed­nym koń­cem do wy­so­kie­go masz­tu, słu­żą­ca jako wskaź­nik wia­tru

 (1.4) tunel z tka­ni­ny łą­czą­cy dwa zbior­ni­ki, słu­żą­cy do prze­sy­py­wa­nia ma­te­ria­łów syp­kich, śmie­ci itp.

 (1.5) kulin. rura z cien­kiej folii słu­żą­ca do pie­cze­nia po­traw w pie­kar­ni­ku bez utra­ty wil­go­ci; pie­kar­nik fo­lio­wy

 (1.6) wojsk. cel do ćwi­czeń strze­la­nia ar­ty­le­rii prze­ciw­lot­ni­czej cią­gnio­ny na dłu­giej linie za sa­mo­lo­tem


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rękawczyn

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rękawek

kra­kow­ski fe­styn lu­do­wy, or­ga­ni­zo­wa­ny w pier­wszy dzień po Wiel­ka­no­cy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: rękaw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rękawica

część ubio­ru chro­nią­ca dłoń, np. przed zim­nem lub wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rą; rę­ka­wicz­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) odzież wy­ko­na­na z ma­te­ria­łu lub gumy, na­kła­da­na na dłoń, żeby ją chro­nić od zimna, ska­le­czeń itp.


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rękawicowy

→ rę­ka­wi­ca


Patrz:rękawica

Źródła:

SJP.pl

Rękawiczarz

rze­mieśl­nik zaj­mu­ją­cy się wy­ro­bem rę­ka­wi­czek


Źródła:

SJP.pl

Rękawiczka

część ubio­ru chro­nią­ca dłoń, np. przed zim­nem lub wy­so­ką tem­pe­ra­tu­rą; rę­ka­wi­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. rę­ka­wi­ca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rękawicznictwo

wyrób rę­ka­wi­czek


Źródła:

SJP.pl

Rękawiczniczka

rze­mieśl­nicz­ka wy­ra­bia­ją­ca rę­ka­wicz­ki


Źródła:

SJP.pl

Rękawiczniczy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rę­ka­wicz­nict­wem, do­ty­czą­cy rę­ka­wicz­ni­ków lub rę­ka­wicz­nict­wa


Źródła:

Wiktionary

Rękawicznik

rze­mieśl­nik pro­du­ku­ją­cy rę­ka­wicz­ki


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) rzem. rze­mieśl­nik wy­ko­nu­ją­cy rę­ka­wicz­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rękawiec

Rę­ka­wiec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie to­ma­szow­skim, w gmi­nie Bu­dzi­sze­wi­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa piotr­kow­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Rękawka

kra­kow­ski fe­styn lu­do­wy, or­ga­ni­zo­wa­ny w pier­wszy dzień po Wiel­ka­no­cy


Rę­kaw­ka – kra­kow­skie świę­to, ob­cho­dzo­ne na Wzgó­rzu La­so­ty po pier­wszej wio­sen­nej pełni (obec­nie naj­czę­ściej we Wto­rek Wiel­ka­noc­ny), na­wią­zu­ją­ce do sło­wiań­skiej tra­dy­cji wio­sen­ne­go świę­ta zmar­łych. Do tra­dy­cji Rę­kaw­ki na­le­ży m.in. rzu­ca­nie oraz to­cze­nie jaj, sym­bo­lu no­we­go życia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rękawnik

deska do pra­so­wa­nia rę­ka­wów


Źródła:

SJP.pl

Rękawowy

→ rękaw


Patrz:rękaw

Źródła:

SJP.pl

Rękoczyn

1. ude­rze­nie kogoś, po­bi­cie;
2. daw­niej: praca ręcz­na; rę­ko­dzie­ło


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ude­rze­nie kogoś, po­bi­cie

 (1.2) przest. praca wy­ko­ny­wa­na ręcz­nie

 (1.3) pot. żart. ma­stur­ba­cja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rękodajny

taki, który zo­stał do cze­goś zo­bo­wią­za­ny przez po­da­nie ręki, jako pot­wier­dze­nia umowy


przy­miot­nik

 (1.1) daw. taki, który daje po­rę­kę; za­an­ga­żo­wa­ny po­przez rę­koj­mię; zo­bo­wią­za­ny przez po­da­nie ręki

 (1.2) daw. za­bez­pie­czo­ny rę­koj­mią; wy­ni­ka­ją­cy z zo­bo­wią­za­nia

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) daw. dwo­rza­nin dla celów re­pre­zen­ta­cyj­nych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rękodzielnictwo

ręcz­ny wyrób przed­mio­tów użyt­ko­wych lub ar­ty­stycz­nych; rę­ko­dzie­ło, rze­mio­sło, ma­nu­fak­tu­ra


Źródła:

SJP.pl

Rękodzielniczka

ko­bie­ta two­rzą­ca wy­ro­by ar­ty­stycz­ne, zwy­kle wy­ko­ny­wa­ne ręcz­nie


Źródła:

SJP.pl

Rękodzielniczy

do­ty­czą­cy rę­ko­dziel­nict­wa, rę­ko­dziel­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Rękodzielnik

twór­ca wy­ro­bów ar­ty­stycz­nych zwy­kle wy­ko­ny­wa­nych ręcz­nie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba, która wyt­wa­rza ręcz­nie ja­kieś przed­mio­ty, upra­wia rę­ko­dziel­nict­wo


Rę­ko­dziel­nik – dwu­ty­god­nik wy­da­wa­ny we Lwo­wie od ok. 1912 do wy­bu­chu I wojny świa­to­wej przez organ in­sty­tu­tu lwow­skiej Izby Hand­lo­wej i Prze­my­sło­wej i Izby Sto­wa­rzy­szeń Rę­ko­dziel­ni­czych we Lwo­wie. Rę­ko­dziel­nik wy­cho­dził 1 i 15 każ­de­go mie­sią­ca.

Było to pismo tech­nicz­ne na po­zio­mie po­pu­lar­nym, które można uwa­żać za pier­wow­zór Mło­de­go Tech­ni­ka, cho­ciaż bar­dziej do­ty­czył drob­nych rze­mieśl­ni­ków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rękodzieło

1. wyrób wy­ko­na­ny ręcz­nie przez ar­ty­stę lu­do­we­go;
2. zbiór ta­kich przed­mio­tów;
3. ręcz­ny wyrób przed­mio­tów użyt­ko­wych lub ar­ty­stycz­nych; rę­ko­dziel­nict­wo, rze­mio­sło, ma­nu­fak­tu­ra


Rę­ko­dzie­ło – forma drob­nej pro­duk­cji opar­tej na pracy ręcz­nej, po­sia­da­ją­ca jed­no­cze­śnie wa­lo­ry ar­ty­stycz­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rękojeść

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) część ja­kie­goś na­rzę­dzia, przy­rzą­du lub broni słu­żą­ca do trzy­ma­nia;


Rę­ko­jeść – część na­rzę­dzia umoż­li­wia­ją­ca uchwy­ce­nie go dło­nią.

Rę­ko­je­ści sto­so­wa­ne są w licz­nych przed­mio­tach (np. na­czy­niach, przy­rzą­dach, in­stru­men­tach, broni itp.) poz­wa­la­jąc na pewne trzy­ma­nie przed­mio­tu w ręku i wy­god­ne po­słu­gi­wa­nie się nim. W kon­struk­cji rę­ko­je­ści istot­na jest jej er­go­no­mia, z tego też wzglę­du wiele z nich przy­bie­ra kształt ana­to­micz­ny wzglę­dem dłoni po­ten­cjal­ne­go użyt­kow­ni­ka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rękojmia

po­rę­ka
1. po­rę­cze­nie, zag­wa­ran­to­wa­nie, przy­rze­cze­nie cze­goś;
2. od­po­wie­dzial­ność ma­jąt­ko­wa sprze­daw­cy lub wy­ko­naw­cy za wady rze­czy sta­no­wią­cej przed­miot tran­sak­cji;
3. kwota pie­nięż­na skła­da­na przez osobę przy­stę­pu­ją­cą do prze­tar­gu; wa­dium


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) po­rę­cze­nie, gwa­ran­cja

 (1.2) za­pew­nie­nie

 (1.3) hand. od­po­wie­dzial­ność (za wady)


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Rę­koj­mia – usta­wo­wa, cza­sa­mi obli­ga­to­ryj­na od­po­wie­dzial­ność sprze­daw­cy wzglę­dem ku­pu­ją­ce­go za wady fi­zycz­ne oraz praw­ne rze­czy sprze­da­nej. Sto­so­wa­na przy umo­wie sprze­da­ży, ma rów­nież od­po­wied­nie za­sto­so­wa­nie do in­nych sto­sun­ków praw­nych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rękopis

1. tekst lub zapis nu­to­wy pi­sa­ny ręcz­nie; ma­nu­skrypt;
2. ma­szy­no­pis au­tor­ski przed wy­dru­ko­wa­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) książk. tekst ut­wo­ru (lub inny tekst) pi­sa­ny ręcz­nie;

 (1.2) książk. ma­szy­no­pis au­tor­ski przed pu­bli­ka­cją


Rę­ko­pis, in. ma­nu­skrypt (z ma­nus­crip­tum ‘rę­ko­pis’, od manus ‘ręka’ i scrip­tum ‘rzecz na­pi­sa­na’, od scri­be­re ‘ry­so­wać, pisać’) – za­pi­sa­ny odręcz­nie tekst, w odróż­nie­niu od po­wie­la­ne­go me­cha­nicz­nie. Ter­min sto­so­wa­ny zwy­kle w od­nie­sie­niu do za­byt­ko­wych ksią­żek lub do­ku­men­tów po­cho­dzą­cych z okre­su przed upo­wszech­nie­niem się druku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rękopisowy

→ rę­ko­pis


Patrz:rękopis

Źródła:

SJP.pl

Rękopisoznawstwo

dy­scy­pli­na ba­da­ją­ca za­byt­ki rę­ko­pi­śmien­ne, utr­wa­lo­ne na mięk­kim ma­te­ria­le


Rę­ko­pi­soz­naw­stwo – dy­scy­pli­na nauk, któ­rej pod­mio­tem badań są za­byt­ki rę­ko­pi­śmien­ne, zwła­szcza księ­gi (ko­dy­ko­lo­gia) z wy­jąt­kiem sta­ro­żyt­nych ta­bli­czek gli­nia­nych (epi­gra­fi­ka) oraz za­byt­ków pa­pi­ru­so­wych (pa­pi­ro­lo­gia). Ba­da­nia rę­ko­pi­soz­naw­cze do­ty­czą hi­sto­rii: kul­tu­ry, nauki i sztu­ki, także ję­zy­ka, prawa, li­tur­gii itd.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rękopiśmienny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) pi­sa­ny ręcz­nie

 (1.2) skła­da­ją­cy się z rę­ko­pi­sów


Źródła:

Wiktionary

Rękorajski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rękoskrzydłe

rząd ssa­ków ło­ży­sko­wych, obej­mu­ją­cy około 1100 ga­tun­ków; nie­to­pe­rze


Źródła:

SJP.pl

Rękoskrzydły

o ce­chach rę­kos­krzy­dłych (rząd ssa­ków)


Źródła:

SJP.pl

Rękowice

Rę­ko­wi­ce – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ko­zie­nic­kim, w gmi­nie Ma­gnu­szew.

Wieś szla­chec­ka Ra­ko­wi­ce po­ło­żo­na była w dru­giej po­ło­wie XVI wieku w po­wie­cie wa­rec­kim ziemi czer­skiej wo­je­wództ­wa ma­zo­wiec­kie­go. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ra­dom­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Rększowice

Ręk­szo­wi­ce (nazwa obocz­na: Rę­ko­szo­wi­ce) – wieś so­łec­ka o cha­rak­te­rze uli­ców­ki w gmi­nie Ko­no­pi­ska w po­wie­cie czę­sto­chow­skim w wo­je­wództ­wie ślą­skim.

Do 1952 roku ist­nia­ła gmina Ręk­szo­wi­ce. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość po­ło­żo­na była w wo­je­wództ­wie czę­sto­chow­skim.


Źródła:

Wikipedia

Ręszów

Rę­szów (niem. "Ran­sen") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w po­wie­cie lu­biń­skim, w gmi­nie Ści­na­wa. W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa le­gnic­kie­go. We­dług da­nych z roku 2006 wieś miała 290 miesz­kań­ców. Pod­czas Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) spi­sa­no w Rę­szo­wie 276 miesz­kań­ców.


Źródła:

Wikipedia