Rz

skrót od: List do Rzy­mian - jedna z ksiąg bi­blij­nych, wcho­dzą­ca w skład No­we­go Te­sta­men­tu


dwuz­nak

 (1.1) jęz. dwuz­nak pol­ski oz­na­cza­ją­cy fonem IPA2|ʒ.;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rz.

skrót od: rzeka


skrót

 (1.1) = rzeka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rz.-Kat.

skrót od: rzym­sko­ka­to­lic­ki; rzym.-kat.


Źródła:

SJP.pl

Rzad.

skrót od: rzad­ki, rzad­ko (czy­ta­ny jako cały, od­mien­ny wyraz)


skrót

 (1.1) = (ter­min, zwrot) rzad­ki, rzad­ko uży­wa­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzadkawy

przy­miot­nik

 (1.1) nieco rzad­ki


Źródła:

Wiktionary

Rzadki

1. wy­stę­pu­ją­cy w du­żych od­stę­pach czasu; nie­czę­sto spo­ty­ka­ny; wy­jąt­ko­wy; szcze­gól­ny;
2. skła­da­ją­cy się z ele­men­tów znaj­du­ją­cych się da­le­ko od sie­bie lub w du­żych od­stę­pach; roz­pro­szo­ny;
3. ma­ją­cy pap­ko­wa­tą lub płyn­ną kon­sy­sten­cję; cie­kły; płyn­ny


przy­miot­nik

 (1.1) za­cho­dzą­cy rzad­ko

 (1.2) pół­płyn­ny, ma­ją­cy pół­płyn­ną kon­sy­sten­cję

 (1.3) o ele­men­tach roz­mie­szczo­nych we względ­nie du­żych od­stę­pach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzadkie

1. wy­stę­pu­ją­cy w du­żych od­stę­pach czasu; nie­czę­sto spo­ty­ka­ny; wy­jąt­ko­wy; szcze­gól­ny;
2. skła­da­ją­cy się z ele­men­tów znaj­du­ją­cych się da­le­ko od sie­bie lub w du­żych od­stę­pach; roz­pro­szo­ny;
3. ma­ją­cy pap­ko­wa­tą lub płyn­ną kon­sy­sten­cję; cie­kły; płyn­ny


Źródła:

SJP.pl

Rzadko

przy­słó­wek

 (1.1) pra­wie nigdy, z du­ży­mi od­stę­pa­mi cza­so­wy­mi mię­dzy ko­lej­ny­mi wy­da­rze­nia­mi

 (1.2) o ele­men­tach w zbio­rze: da­le­ko od sie­bie


Źródła:

Wiktionary

Rzadkopióry

ma­ją­cy rzad­kie pióra


Źródła:

SJP.pl

Rzadkoskurcz

spo­wol­nie­nie skur­czów serca po­ni­żej 60 na mi­nu­tę; bra­dy­kar­dia


Źródła:

SJP.pl

Rzadkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rzadkowłosy

ma­ją­cy rzad­kie włosy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) taki, który ma rzad­kie, mi­zer­ne włosy lub takąż sierść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzadkość

1. cecha pra­wie wszyst­kich dóbr po­trzeb­nych czło­wie­ko­wi, po­le­ga­ją­ca na ogra­ni­czo­nej ich ilo­ści w danym cza­sie w sto­sun­ku do za­po­trze­bo­wa­nia na nie
2. coś niez­wy­kłe­go, nie­czę­sto spo­ty­ka­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) coś, co jest rzad­kie, nie­ty­po­we, zda­rza się/wy­stę­pu­je rzad­ko


Rzad­kość – po­ję­cie w eko­no­mii, oz­na­cza­ją­ce ogra­ni­czo­ną ilość za­so­bów w sto­sun­ku do po­trzeb.

Ro­zbież­ność po­mię­dzy nie­o­gra­ni­czo­ny­mi po­trze­ba­mi a ogra­ni­czo­ny­mi za­so­ba­mi, słu­żą­cy­mi ich za­spo­ka­ja­niu po­wo­du­je, że nie wszyst­kie po­trze­by będą mogły być za­spo­ko­jo­ne jed­no­cze­śnie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzadny

przy­miot­nik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. brzyd­ki


Źródła:

Wiktionary

Rzadszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: rzad­ki


Źródła:

SJP.pl

Rzadziej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: rzad­ko


Źródła:

SJP.pl

Rzadziuchny

zdrob­nie­nie od: rzad­ki; rza­dziut­ki


Źródła:

SJP.pl

Rzadziutki

zdrob­nie­nie od: rzad­ki; rza­dziuch­ny


przy­miot­nik

 (1.1) zdrobn. od: rzad­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzadzizna

wada wew­nętrz­na od­le­wu


Źródła:

SJP.pl

Rzaz

ślad na drze­wie pow­sta­ją­cy po przej­ściu piły


Źródła:

SJP.pl

Rzażka

daw­niej: pi­łecz­ka dla dzie­ci do tar­cia drze­wa; żażka


Źródła:

SJP.pl

Rzec

pod­nio­śle: po­wie­dzieć, prze­mó­wić


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) książk. przest. mówić, odzy­wać się, ko­mu­ni­ko­wać coś

cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny

 (2.1) książk. po­wie­dzieć, odez­wać się, za­ko­mu­ni­ko­wać coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzecin

Rze­cin – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie sza­mo­tul­skim, w gmi­nie Wron­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa pil­skie­go.

Za­bu­do­wa wpa­so­wa­na w łuk wyd­mo­wy, skon­cen­tro­wa­na przy szo­sie, pe­ry­fe­ryj­ne przy­siół­ki roz­pro­szo­ne (np.


Źródła:

Wikipedia

Rzeciądz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) stpol. łań­cuch


Źródła:

Wiktionary

Rzecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rzecz

przed­miot ma­te­rial­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) wyt­wór ma­te­rial­ny, przed­miot

 (1.2) spra­wa, pro­blem, za­gad­nie­nie

 (1.3) temat, treść, wątek

 (1.4) za­da­nie, obo­wią­zek, czyn­ność

 (1.5) za­kres, dzie­dzi­na, dział

 (1.6) wy­da­rze­nie, fakt, oko­licz­ność

 (1.7) przed­sięw­zię­cie, za­miar, plan, czyn

 (1.8) filoz. de­sy­gnat

 (1.9) daw. roz­mo­wa, ga­da­nie, mó­wie­nie

forma cza­sow­ni­ka.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: rzec


Rzecz, sub­stan­cja pier­wsza, byt jed­nost­ko­wy ( res) – ka­te­go­ria przed­mio­tów, od in­nych przed­mio­tów (np. zda­rzeń czy re­la­cji) róż­nią­cych się tym, że:

Re­i­ści uwa­ża­ją, że wszel­kie ka­te­go­rie przed­mio­tów da się zre­du­ko­wać do ka­te­go­rii rze­czy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzecz.

skrót od: rze­czow­nik, rze­czow­ni­ko­wy


skrót

 (1.1) = eduk. błąd rze­czo­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeczek

rzę­so­rek rze­czek - nie­wiel­ki ssak owa­do­żer­ny z ro­dzi­ny ry­jów­ko­wa­tych za­miesz­ku­ją­cy bio­to­py wil­got­ne


Źródła:

SJP.pl

Rzeczenica

wieś w Pol­sce


Rze­cze­ni­ca (ka­szub. "Réknicô", niem. "Ste­gers") – wieś gmin­na w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie człu­chow­skim, w gmi­nie Rze­cze­ni­ca. Leży przy skrzy­żo­wa­niu drogi kra­jo­wej nr 25 z drogą wo­je­wódz­ką 202.

Wieś jest sie­dzi­bą so­łect­wa "Rze­cze­ni­ca", w któ­re­go skład wcho­dzą rów­nież miej­sco­wo­ści Ba­gni­ca i Lest­ni­ca. W końcu 2025 so­łect­wo li­czy­ło 1449 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeczenicki

przy­miot­nik od: Rze­cze­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Rzeczenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rzec.


Źródła:

Wiktionary

Rzeczka

mała rzeka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. mała rzeka

 (1.2) wąska rzeka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeczkowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rzecznictwo

1. wy­stę­po­wa­nie w czy­imś imie­niu;
2. wy­stę­po­wa­nie w obro­nie lub w celu po­par­cia ja­kiejś spra­wy


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) wy­stę­po­wa­nie jako obroń­ca bądź rzecz­nik kogoś lub cze­goś, po­pie­ra­nie ja­kiejś spra­wy

 (1.2) wy­po­wia­da­nie się w imie­niu ja­kiejś innej osoby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeczniczka

1. ko­bie­ta wy­stę­pu­ją­ca w obro­nie kogoś lub cze­goś;
2. ko­bie­ta wy­stę­pu­ją­ca w imie­niu kogoś in­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) polit. urz. ko­bie­ta wy­stę­pu­ją­ca, prze­ma­wia­ją­ca w czy­imś imie­niu, re­pre­zen­tu­ją­ca pu­blicz­nie ja­kie­goś wy­so­kie­go rangą urzęd­ni­ka lub in­sty­tu­cję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeczniczy

→ rzecz­nik


Patrz:rzecznik

Źródła:

SJP.pl

Rzecznik

1. osoba wy­stę­pu­ją­ca w obro­nie kogoś lub cze­goś;
2. osoba wy­stę­pu­ją­ca w imie­niu kogoś in­ne­go


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. osoba wy­stę­pu­ją­ca w obro­nie kogoś lub cze­goś, po­pie­ra­ją­ca jakąś spra­wę

 (1.2) polit. urz. osoba wy­stę­pu­ją­ca, prze­ma­wia­ją­ca w czy­imś imie­niu, re­pre­zen­tu­ją­ca pu­blicz­nie ja­kie­goś wy­so­kie­go rangą urzęd­ni­ka lub in­sty­tu­cję;

 (1.3) hist. w daw­nej Pol­sce: obroń­ca są­do­wy, praw­nik pro­wa­dzą­cy spra­wę w imie­niu klien­ta


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzecznikować

peł­nić funk­cję rzecz­ni­ka


Źródła:

SJP.pl

Rzecznikowski

→ rzecz­nik


Patrz:rzecznik

Źródła:

SJP.pl

Rzeczniowski

przy­miot­nik od: Rzecz­niów


Źródła:

SJP.pl

Rzeczniów

wieś w Pol­sce


Rzecz­niów – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie lip­skim, w gmi­nie Rzecz­niów.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Rzecz­niów oraz rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii św. Re­sty­tu­ta i Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia Najś­więt­szej Maryi Panny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeczny

do­ty­czą­cy rzeki; ży­ją­cy w rzece; zwią­za­ny z rzeką


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do rzeki, zwią­za­ny z rzeką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeczony

(wyżej, wcze­śniej) wspom­nia­ny, cy­to­wa­ny, przy­to­czo­ny, wy­mie­nio­ny


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) ten, o któ­rym wcze­śniej wspom­nia­no


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeczowiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: rze­czo­wo


Źródła:

SJP.pl

Rzeczownik

1. część mowy obej­mu­ją­ca wy­ra­zy oz­na­cza­ją­ce ludzi, zwie­rzę­ta, przed­mio­ty, cechy, czyn­no­ści i stany;
2. wyraz na­le­żą­cy do tej czę­ści mowy


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) gram. część mowy umoż­li­wia­ją­ca roz­róż­nia­nie przed­mio­tów, osób, zwie­rząt, pojęć itp. po­przez na­da­nie im nazw lub imion;


Rze­czow­nik – sa­mo­dziel­na skład­nio­wo i se­man­tycz­nie od­mien­na część mowy na­zy­wa­ją­ca rze­czy, obiek­ty, miej­sca, osoby, czyn­no­ści, or­ga­niz­my, zja­wi­ska i po­ję­cia ab­strak­cyj­ne. Rze­czow­nik w ję­zy­ku pol­skim pełni funk­cję głów­nie pod­mio­tu w zda­niu; może też peł­nić funk­cję do­peł­nie­nia, oko­licz­ni­ka, przy­daw­ki lub orzecz­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeczownikować

rzad­ko: rze­czow­ni­ko­wać się - przeksz­tał­cać się w rze­czow­nik; sub­stan­ty­wi­zo­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rzeczownikowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób wła­ści­wy rze­czow­ni­ko­wi


Źródła:

Wiktionary

Rzeczownikowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) gram. od­no­szą­cy się do rze­czow­ni­ka, zwią­za­ny z rze­czow­ni­kiem


Źródła:

Wiktionary

Rzeczowny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) jęz. za­stę­pu­ją­cy rze­czow­nik lub wy­ra­żo­ny za po­mo­cą rze­czow­ni­ka albo za­im­ka w jego funk­cji


Źródła:

Wiktionary

Rzeczowo

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób rze­czo­wy


Źródła:

Wiktionary

Rzeczowość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest rze­czo­we


Źródła:

Wiktionary

Rzeczowy

przy­miot­nik

 (1.1) od­no­szą­cy się do rze­czy (a nie osób)

 (1.2) do­ty­czą­cy tre­ści (a nie stro­ny for­mal­nej)

 (1.3) wolny od emo­cji, uprze­dzeń


Źródła:

Wiktionary

Rzeczoznawca

osoba po­wo­ła­na do wy­da­wa­nia spe­cja­li­stycz­nych orze­czeń lub opi­nii w spra­wach spor­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba wy­da­ją­ca orze­cze­nia w spra­wach do­ty­czą­cych jego kom­pe­ten­cji, a nie­jas­nych dla in­nych


Rze­czoz­naw­ca – tytuł przyz­na­wa­ny na pod­sta­wie od­po­wied­nich prze­pi­sów szcze­gól­nych oso­bom o wy­so­kich kwa­li­fi­ka­cjach i od­po­wied­nio dużym, udo­ku­men­to­wa­nym doś­wiad­cze­niu w okre­ślo­nej dzie­dzi­nie i spe­cjal­no­ści za­wo­do­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeczoznawczy

zwią­za­ny z dzia­łal­no­ścią po­le­ga­ją­cą na wy­da­wa­niu spe­cja­li­stycz­nych orze­czeń lub opi­nii w spra­wach spor­nych


Źródła:

SJP.pl

Rzeczoznawczyni

spe­cja­list­ka po­wo­ły­wa­na do wy­da­wa­nia opi­nii w spra­wach spor­nych, wcho­dzą­cych w za­kres jej kwa­li­fi­ka­cji; ek­spert­ka; bie­gła


Źródła:

SJP.pl

Rzeczoznawstwo

dzia­łal­ność po­le­ga­ją­ca na wy­da­wa­niu spe­cja­li­stycz­nych orze­czeń lub opi­nii w spra­wach spor­nych


Źródła:

SJP.pl

Rzeczpospolita

1. forma ustro­ju pań­stwo­we­go, któ­re­go pod­sta­wą jest po­wo­ły­wa­nie władz naj­wyż­szych na czas okre­ślo­ny, w dro­dze wy­bo­rów;
2. pań­stwo o ta­kiej for­mie ustro­ju (okre­śle­nie uży­wa­ne nie­o­mal wy­łącz­nie w od­nie­sie­niu do pań­stwa pol­skie­go)


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. re­pu­bli­ka;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeczułka

mała rzeka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od rzeka

 (1.2) wąska rzeka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeczy

przed­miot ma­te­rial­ny


Rze­czy (fr. "Les Cho­ses. Une hi­sto­i­re des années so­i­xan­te ") – de­biu­tanc­ka po­wieść fran­cu­skie­go pi­sa­rza Ge­or­ges’a Pe­re­ca z 1965 roku, za którą otrzy­mał w tym samym roku Na­gro­dę Re­na­u­dot.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeczyca

1. nazwa wielu miej­sco­wo­ści i ich czę­ści w Pol­sce;
2. nazwa kilku miej­sco­wo­ści i ich czę­ści na Bia­ło­ru­si;
3. nazwa kilku wsi na Ukra­i­nie;
4. nazwa kilku rzek w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeczyce

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rzeczycki

przy­miot­nik od: Rze­czy­ca


Źródła:

SJP.pl

Rzeczysko

dawne ko­ry­to rzeki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeczywistoliczbowy

przy­miot­nik

 (1.1) mat. do­ty­czą­cy liczb rze­czy­wi­stych, zwią­za­ny z licz­ba­mi rze­czy­wi­sty­mi


Źródła:

Wiktionary

Rzeczywistość

1. to, co rze­czy­wi­ście, obiek­tyw­nie ist­nie­je, co jest praw­dzi­we; re­al­ność;
2. re­a­lia życia, wa­run­ki, w któ­rych ktoś żyje, coś się od­by­wa, np. rze­czy­wi­stość spo­łecz­na;
3. w in­for­ma­ty­ce: rze­czy­wi­stość wir­tu­al­na - sztucz­na prze­strzeń wyś­wiet­la­na na ekra­nie kom­pu­te­ra, poz­wa­la­ją­ca użyt­kow­ni­ko­wi np. na zna­le­zie­nie się w świe­cie gry kom­pu­te­ro­wej


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) praw­da, praw­dzi­wość; coś, co wy­da­rzy­ło się (ist­nie­je) na­praw­dę; obiek­tyw­nie

 (1.2) re­a­li­stycz­ność, świat re­al­ny


Rze­czy­wi­stość – wszyst­ko co ist­nie­je. W naj­szer­szym zna­cze­niu za­wie­ra wszyst­kie byty, za­rów­no ob­ser­wo­wal­ne, jak i po­ję­cio­we, wpro­wa­dzo­ne przez naukę czy fi­lo­zo­fię.

W za­chod­niej fi­lo­zo­fii ist­nie­je hie­rar­chia po­zio­mów pojęć rze­czy­wi­sto­ści: od su­biek­tyw­nej i fe­no­me­no­lo­gicz­nej przez obiek­tyw­ną opi­sy­wa­ną za po­mo­cą fak­tów aż do ma­te­ma­tycz­nych mo­de­li rze­czy­wi­sto­ści wy­ra­ża­nych za po­mo­cą rów­nań i ak­sjo­ma­tów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeczywistszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: rze­czy­wi­sty


Źródła:

SJP.pl

Rzeczywisty

1. obiek­tyw­nie ist­nie­ją­cy, np. rze­czy­wi­sty świat, czło­wiek; re­al­ny, re­a­li­stycz­ny, praw­dzi­wy;
2. taki, który się na­praw­dę zda­rzył, np. rze­czy­wi­sta sy­tu­a­cja; re­al­ny, re­a­li­stycz­ny, praw­dzi­wy;
3. wy­róż­nia­ją­cy się au­ten­tycz­no­ścią, np. rze­czy­wi­sta przy­czy­na, rze­czy­wi­sty ta­lent; au­ten­tycz­ny, praw­dzi­wy, nies­fał­szo­wa­ny;
4. w od­nie­sie­niu do ty­tu­łów, sta­no­wisk: ak­tyw­nie w czymś uczest­ni­czą­cy; czyn­ny;
5. w ma­te­ma­ty­ce: licz­by rze­czy­wi­ste - licz­by wy­mier­ne i nie­wy­mier­ne


przy­miot­nik

 (1.1) ma­ją­cy miej­sce na­praw­dę

 (1.2) mat. bę­dą­cy licz­bą rze­czy­wi­stą lub przyj­mu­ją­cy war­to­ści bę­dą­ce licz­ba­mi rze­czy­wi­sty­mi

 (1.3) mat. po­wią­za­ny z licz­ba­mi rze­czy­wi­sty­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeczywiście

1. obiek­tyw­nie ist­nie­ją­cy, np. rze­czy­wi­sty świat, czło­wiek; re­al­ny, re­a­li­stycz­ny, praw­dzi­wy;
2. taki, który się na­praw­dę zda­rzył, np. rze­czy­wi­sta sy­tu­a­cja; re­al­ny, re­a­li­stycz­ny, praw­dzi­wy;
3. wy­róż­nia­ją­cy się au­ten­tycz­no­ścią, np. rze­czy­wi­sta przy­czy­na, rze­czy­wi­sty ta­lent; au­ten­tycz­ny, praw­dzi­wy, nies­fał­szo­wa­ny;
4. w od­nie­sie­niu do ty­tu­łów, sta­no­wisk: ak­tyw­nie w czymś uczest­ni­czą­cy; czyn­ny;
5. w ma­te­ma­ty­ce: licz­by rze­czy­wi­ste - licz­by wy­mier­ne i nie­wy­mier­ne


przy­słó­wek

 (1.1) zgod­nie z rze­czy­wi­sto­ścią, na­praw­dę, fak­tycz­nie

par­ty­ku­ła

 (2.1) w for­mie py­ta­nia: wy­ra­ża wąt­pli­wość

 (2.2) po­ka­zu­je za­sko­cze­nie po uś­wia­do­mie­niu sobie, że wcze­śniej­sze wąt­pli­wo­ści były nie­słusz­ne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeczówka

po­tocz­nie: wy­da­tek rze­czo­wy


Źródła:

SJP.pl

Rzednąć

tra­cić gę­stość, sta­wać się rzad­kim


Źródła:

SJP.pl

Rzega

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) reg-pl|Ma­ło­pol­ska. pręga


Źródła:

Wiktionary

Rzegnowo

wieś w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim


Rze­gno­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie gnieź­nień­skim, w gmi­nie Łu­bo­wo.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa poz­nań­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzegnowski

→ Rze­gno­wo


Patrz:Rzegnowo

Źródła:

SJP.pl

Rzegocin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rzegot

gwa­ro­wo:
a) re­chot
b) hałas spo­wo­do­wa­ny ude­rza­niem w przed­mio­ty me­ta­lo­we; ło­skot


Źródła:

SJP.pl

Rzegotać

1. gwa­ro­wo: re­cho­tać;
2. grze­cho­tać, wy­wo­ły­wać hałas, ude­rza­jąc w me­ta­lo­we przed­mio­ty, dzwon­ki itp.


Źródła:

SJP.pl

Rzejowice

Rze­jo­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim, w gmi­nie Ko­drąb. W Rze­jo­wi­cach swoje źró­dło ma rzeka Lu­cią­ża.

Rze­jo­wi­ce były wsią ar­cy­bi­skup­stwa gnieź­nień­skie­go w po­wie­cie ra­dom­szczań­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go w końcu XVI wieku.


Źródła:

Wikipedia

Rzeka

1. na­tu­ral­ny, więk­szy ciek wodny pow­sta­ły z po­łą­cze­nia po­to­ków lub wy­pły­wa­ją­cy z je­zio­ra, źró­dła lub mo­kra­dła, pły­ną­cy stale lub okre­so­wo, wpły­wa­ją­cy do morza, innej rzeki lub je­zio­ra;
2. duża ilość obiek­tów po­ru­sza­ją­cych się nie­przer­wa­nym stru­mie­niem


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) hy­drol. ciek na po­wierzch­ni ziemi;


Rzeka – na­tu­ral­ny, po­wierzch­nio­wy ciek pły­ną­cy w wyż­ło­bio­nym przez eroz­ję rzecz­ną ko­ry­cie, okre­so­wo za­le­wa­ją­cy do­li­nę rzecz­ną. W Pol­sce przyj­mu­je się, że rzekę sta­no­wi ciek o po­wierzch­ni do­rze­cza po­wy­żej 100 km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzekać

daw­niej: po­wia­dać, odzy­wać się


Źródła:

SJP.pl

Rzeknąć

daw­niej: rzec


Źródła:

SJP.pl

Rzekomo

mo­du­lant, przy­słó­wek

 (1.1) tak, że coś przy­po­mi­na, ale jest nie­wia­ry­god­ne lub nie­praw­dzi­we


Źródła:

Wiktionary

Rzekomość

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) od­przym. cecha tego, co jest rze­ko­me; cecha tych, któ­rzy są rze­ko­mi


Źródła:

Wiktionary

Rzekomy

nie­ist­nie­ją­cy w rze­czy­wi­sto­ści; po­zor­ny; fał­szy­wy


przy­miot­nik

 (1.1) nie­bę­dą­cy takim, za ja­kie­go się go uważa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzekot

gwa­ro­wo: re­chot; rze­got


Źródła:

SJP.pl

Rzekotanie

gwa­ro­wo: re­cho­tać


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rze­ko­tać.

 (1.2) od­głos go­do­wy wy­da­wa­ny przez żaby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzekotać

gwa­ro­wo: re­cho­tać


Źródła:

SJP.pl

Rzekotka

ja­skra­wo­zie­lo­na żabka drzew­na, w Pol­sce pod ochro­ną


Źródła:

SJP.pl

Rzekuń

wieś w Pol­sce w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim


Rze­kuń – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ostro­łęc­kim, w gmi­nie Rze­kuń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzekuński

zwią­za­ny z Rze­ku­niem, do­ty­czą­cy Rze­ku­nia


Źródła:

SJP.pl

Rzekłem

wy­krzy­knik

 (1.1) po­wie­dzia­łem, wy­da­łem po­le­ce­nie (i tak ma się stać); ko­niec dy­sku­sji


Źródła:

Wiktionary

Rzem.

skrót od: rze­mio­sło, rze­mieśl­ni­czy


Źródła:

SJP.pl

Rzemienica

ro­dzaj drze­wa lub krze­wu ros­ną­ce­go w Tas­ma­nii; Eu­cryp­hia lu­ci­da


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Eu­cryp­hia lu­ci­da|ref=tak., ro­dzaj krze­wów lub drzew z ro­dzi­ny ra­dzi­lisz­ko­wa­tych ros­ną­cych na Tas­ma­nii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzemienicowy

→ rze­mie­ni­ca, np. miód rze­mie­ni­co­wy


Źródła:

SJP.pl

Rzemieniec

ta­sie­miec za­li­cza­ny do li­gu­li, pa­so­ży­tu­ją­cy w je­li­cie pta­ków wod­nych; larwy rze­mień­ca pa­so­ży­tu­ją w jamie ciała ryb, głów­nie kar­pio­wa­tych, wy­wo­łu­jąc cho­ro­bę li­gu­lo­zę


Źródła:

SJP.pl

Rzemieniecki

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rzemienny

zro­bio­ny z gru­bej skóry


przy­miot­nik

 (1.1) wy­ko­na­ny z rze­mie­nia, sple­cio­ny z rze­mie­ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzemienowice

Rze­mie­no­wi­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie ka­zi­mier­skim, w gmi­nie Opa­to­wiec. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go. W 2014 Gmina Opa­to­wiec wy­da­ła ilu­stro­wa­ną mo­no­gra­fię gminy i jej so­łectw.


Źródła:

Wikipedia

Rzemień

pas, pasek skó­rza­ny


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) pasek z od­po­wied­nio wy­pra­wio­nej gru­bej skóry uży­wa­ny do wią­za­nia, mo­co­wa­nia cze­goś;


Zo­bacz też: Rze­mień – wieś w po­wie­cie mie­lec­kim w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim.

Rze­mień – od­po­wied­nio wy­pra­wio­na i wy­su­szo­na skóra zwie­rzę­ca cięta w po­sta­ci pasów lub pa­sków o róż­nej sze­ro­ko­ści.

Rze­mie­nie wy­ka­zu­ją znacz­ną wy­trzy­ma­łość me­cha­nicz­ną i daw­niej były sze­ro­ko sto­so­wa­ne w wielu sprzę­tach i urzą­dze­niach do­mo­we­go użyt­ku (san­da­ły, prze­gub cepa, uprząż koń­ska, ele­ment łą­cze­nio­wy pasa w prze­kład­ni pa­so­wej, itp.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzemieślnictwo

1. rzad­ko: praca rze­mieśl­ni­ka, wyt­wór­czość rze­mieśl­ni­cza; rze­mio­sło;
2. daw­niej: ogół rze­mieśl­ni­ków


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) ogół rze­mieśl­ni­ków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzemieślniczka

ko­bie­ta pro­du­ku­ją­ca lub na­pra­wia­ją­ca różne przed­mio­ty ręcz­nie lub z udzia­łem pro­stych na­rzę­dzi


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) ko­bie­ta upra­wia­ją­ca rze­mio­sło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzemieślniczo

przy­słó­wek spo­so­bu

 (1.1) w spo­sób rze­mieśl­ni­czy


Źródła:

Wiktionary

Rzemieślniczy

do­ty­czą­cy rze­mio­sła, rze­mieśl­ni­ka


przy­miot­nik

 (1.1) od­no­czą­cy się do rze­mieśl­ni­ka lub rze­mio­sła

 (1.2) do­ty­czą­cy umie­jęt­no­ści warsz­ta­to­wych ar­ty­sty lub stro­ny tech­nicz­nej dzie­ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzemieślnik

drob­ny wyt­wór­ca pro­du­ku­ją­cy lub na­pra­wia­ją­cy różne przed­mio­ty ręcz­nie lub z udzia­łem pro­stych na­rzę­dzi


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) osoba upra­wia­ją­ca rze­mio­sło (zaj­mu­ją­ca się drob­ną wyt­wór­czo­ścią lub na­pra­wą, po­sia­da­ją­ca warsz­tat rze­mieśl­ni­czy)


Rze­mieśl­nik – czło­wiek zaj­mu­ją­cy się rze­mio­słem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzemiosło

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) drob­na wyt­wór­czość prze­my­sło­wa, po­le­ga­ją­ca na wyt­wa­rza­niu i na­pra­wie przed­mio­tów co­dzien­ne­go użyt­ku przy po­mo­cy ręcz­nych na­rzę­dzi i pro­stych ma­szyn; także: umie­jęt­ność pro­wa­dze­nia ta­kiej dzia­łal­no­ści

 (1.2) umie­jęt­no­ści warsz­ta­to­we ar­ty­sty, obej­mu­ją­ce tech­ni­kę two­rze­nia i zna­jo­mość formy dzie­ła

 (1.3) po­gard. twór­czość o ni­skich wa­lo­rach ar­ty­stycz­nych

 (1.4) pot. zawód, pro­fe­sja, za­ję­cie


na­le­ży do­pra­co­wać:

"przed­sta­wio­no sy­tu­a­cję tylko z per­spek­ty­wy – ". Pomóż po­pra­wić.

Rze­mio­sło – za­wo­do­we wy­ko­ny­wa­nie dzia­łal­no­ści go­spo­dar­czej przez osobę fi­zycz­ną, po­sia­da­ją­cą udo­ku­men­to­wa­ne kwa­li­fi­ka­cje do wy­ko­ny­wa­nia danej dzia­łal­no­ści go­spo­dar­czej we włas­nym imie­niu i na swój ra­chu­nek, przy za­trud­nie­niu nie­wiel­kiej licz­by pra­cow­ni­ków, któ­rych praca ma na celu wspie­ra­nie dzia­łal­no­ści rze­mieśl­ni­ka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rzemiński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rzemlik

ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny kózek; groź­ne szkod­ni­ki drzew


Rzem­lik ("Sa­per­da") – ro­dzaj chrzą­szczy z ro­dzi­ny kóz­ko­wa­tych i po­dro­dzi­ny zgrzy­pi­ko­wych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzempoła

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. rzę­po­ła


Źródła:

Wiktionary

Rzemyczek

zdrob­nie­nie od: rze­myk


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: rze­mień

 (1.2) drob­ny rze­mień


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzemyk

skó­rza­ny, cien­ki pa­se­czek, sznu­re­czek


Źródła:

SJP.pl

Rzemykowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rzemykowy

→ rze­myk


Patrz:rzemyk

Źródła:

SJP.pl

Rzep

ro­dzaj za­pię­cia


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy lub mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) owoc ło­pia­nu w po­sta­ci czep­nych ko­szycz­ków

 (1.2) pot. czep­ne za­pię­cie wy­ro­bów tek­styl­nych wy­ko­na­ne z tka­ni­ny vel­cro

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=żeń­ski.

 (2.1) D. lm. od: rzepa


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzepa

ro­śli­na wa­rzyw­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bras­si­ca rapa|subsp=rapa|L.|ref=Bras­si­ca rapa subsp. rapa., jeden z pod­ga­tun­ków ka­pu­sty wła­ści­wej o zgru­bia­łym ko­rze­niu spi­chrzo­wym;

 (1.2) bot. ro­śli­na z pod­ga­tun­ku rzepy (1.1)

 (1.3) spoż. ja­rzy­na z ko­rze­nia rzepy (1.2)

forma rze­czow­ni­ka.

 (2.1) D. i B. lp. od: rzep


Ka­pu­sta wła­ści­wa ty­po­wa, rzepa wła­ści­wa ty­po­wa, naj­czę­ściej jed­nak na­zy­wa­na w skró­cie rzepą ("Bras­si­ca rapa" subsp. "rapa") – pod­ga­tu­nek ka­pu­sty wła­ści­wej, na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych (daw­niej zwa­nej ro­dzi­ną krzy­żo­wych). Znany jest wy­łącz­nie z upra­wy, nie ro­śnie dziko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzepak

jed­no­rocz­na ro­śli­na ziel­na


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. roln. ro­śli­na ole­i­sta o jas­no­żół­tych kwia­tach, upra­wia­na także na paszę zie­lo­ną;


Rze­pak ("Bras­si­ca napus" L. var. "napus") – od­mia­na ka­pu­sty rze­pak. Wy­stę­pu­je tylko w upra­wie. Dość czę­sto dzi­cze­je z upraw, ale jest tylko efe­me­ro­fi­tem. Sta­tus we flo­rze Pol­ski: efe­me­ro­fit, ke­no­fit. Praw­do­po­dob­nie jest mie­szań­cem ka­pu­sty wa­rzyw­nej ("Bras­si­ca ole­ra­cea") i ka­pu­sty wła­ści­wej ("Bras­si­ca rapa"). Jest upra­wia­ny głów­nie w kra­jach Eu­raz­ji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzepakowy

przy­miot­nik

 (1.1) roln. zwią­za­ny z rze­pa­kiem

 (1.2) kulin. otrzy­ma­ny wyt­wo­rzo­ny z rze­pa­ku


Źródła:

Wiktionary

Rzepczyno

Rzep­czy­no (niem. "Rep­zin") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie świd­wiń­skim, w gmi­nie Brzeż­no.

We wsi znaj­du­je się od­bu­do­wa­ny z nie­mal zu­peł­nej ruiny ne­o­go­tyc­ki pałac z wieżą zwień­czo­ną blan­ka­mi. Do nie­daw­na wła­ści­cie­lem obiek­tu było sto­wa­rzy­sze­nie To­wa­rzy­stwo Pracy Twór­czej które dzia­ła od roku 1994.


Źródła:

Wikipedia

Rzepczyński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rzepecki

naz­wi­sko


Naz­wi­sko pol­skie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzepedź

wieś w Pol­sce


Rze­pedź ( Репедь) – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim, w po­wie­cie sa­noc­kim, w gmi­nie Ko­mań­cza. Leży na po­gra­ni­czu Be­ski­du Ni­skie­go i Bie­szcza­dów. Skła­da się z dwóch czę­ści: hi­sto­rycz­nej w do­li­nie po­to­ku Rze­ped­ka oraz póź­niej­szej, prze­my­sło­wej u zbie­gu rzek Osła­wy i Osła­wi­cy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzepiara

śro­do­wi­sko­wo: ko­bie­ta fo­to­gra­fu­ją­ca się na tle pola rze­pa­ku i pu­bli­ku­ją­ca tego typu zdję­cia w me­diach spo­łecz­no­ścio­wych


Źródła:

SJP.pl

Rzepicha

ro­śli­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych, rzod­kiew ros­ną­ca dziko w miej­scach pod­mo­kłych, na łą­kach i na na­mu­li­stych brze­gach wód


Rze­pi­cha (Rzep­ka) – wzmian­ko­wa­na w Kro­ni­ce Galla Ano­ni­ma żona Pia­sta, pro­to­pla­sty dy­na­stii Pia­stów, i matka Sie­mo­wi­ta.

Po­stać Rze­pi­chy po­ja­wia­ła się w źró­dłach za­wsze obok męża, a jej wątek nie był ro­zbu­do­wy­wa­ny. Samo imię ma formę zdrob­nia­łą i po­cho­dzi od rzepy z przy­rost­kiem pom­niej­sza­ją­cym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzepiennicki

przy­miot­nik od: Rze­pien­nik Strzy­żew­ski


Źródła:

SJP.pl

Rzepień

rzad­ka ro­śli­na, ros­ną­ca w miej­scach ru­de­ral­nych i cie­plej­szych re­gio­nach Pol­ski


Rze­pień ("Xant­hium") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny astro­wa­tych. Obej­mu­je w za­leż­no­ści od uję­cia sy­ste­ma­tycz­ne­go od dwóch do ponad 20 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te są sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ne ros­nąc na­tu­ral­nie na obu kon­ty­nen­tach ame­ry­kań­skich, w po­łud­nio­wej Eu­raz­ji i pół­noc­nej Afry­ce, a poza tym in­tro­du­ko­wa­ne na po­zo­sta­łych ob­sza­rach wszyst­kich kon­ty­nen­tów z wy­jąt­kiem An­tark­ty­dy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzepik

ro­śli­na ole­i­sta z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Agri­mo­nia|ref=tak|L.., ro­dzaj bylin z ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych;

 (1.2) bot. ogrod. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Bras­si­ca rapa|ref=tak|L.., Bras­si­ca cam­pe­stris subsp. ole­i­fe­ra, pod­ga­tu­nek rzepy


Rze­pik ("Agri­mo­nia" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny ró­żo­wa­tych. We­dług róż­nych ujęć liczy około 10–21 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych w stre­fie kli­ma­tu umiar­ko­wa­ne­go na pół­ku­li pół­noc­nej oraz na ob­sza­rach gór­skich w stre­fie rów­ni­ko­wej. Ro­śli­ny te rosną na łą­kach i w mu­ra­wach. Niek­tó­re ga­tun­ki były w przesz­ło­ści wy­ko­rzy­sty­wa­ne lecz­ni­czo oraz jako źró­dło żół­te­go barw­ni­ka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzepin

mia­sto w Pol­sce


Rze­pin ( Rep­pen) – mia­sto w woj. lu­bu­skim, w po­wie­cie słu­bic­kim, sie­dzi­ba gminy miej­sko-wiej­skiej Rze­pin.

Rze­pin uzy­skał lo­ka­cję miej­ską przed 1329 ro­kiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzepinek

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rzepinianin

miesz­ka­niec Rze­pi­na


Źródła:

SJP.pl

Rzepinianka

miesz­kan­ka Rze­pi­na


Źródła:

SJP.pl

Rzepiska

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rzepiński

przy­miot­nik od: Rze­pin


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Rze­pi­nem, do­ty­czą­cy Rze­pi­na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzepka

1. mała, spła­szczo­na kość wcho­dzą­ca w skład stawu ko­la­no­we­go, chro­nią­ca ko­la­no przed ura­za­mi;
2. mała rzepa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od: rzepa

 (1.2) anat. nie­du­ża kość chro­nią­ca staw ko­la­no­wy u wielu czwo­ro­no­gów, rów­nież u czło­wie­ka

 (1.3) zool. część od­nó­ża sta­wo­no­ga mię­dzy udem a go­le­nią


Rzep­ka ( pa­tel­la) – ele­ment koń­czy­ny lub od­nó­ża zwie­rząt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzepkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzepkowy

→ rzep­ka


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) anat. zwią­za­ny z rzep­ką, do­ty­czą­cy rzep­ki


Patrz:rzepka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeplin

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rzepliński

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rzepnica

ro­śli­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych o drob­nych, li­ro­wa­tych li­ściach i żół­tych kwia­tach, po­spo­li­ta w całej Pol­sce; gor­czy­ca; ogni­cha


Rzep­ni­ca (ka­szub. Rzep­ni­ca; niem. "Sep­nitz") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce na Po­je­zie­rzu By­tow­skim po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie by­tow­skim, w gmi­nie Bytów. Ma sta­tus so­łect­wa. Leży przy 228. Na te­re­nie wsi znaj­du­je się je­zio­ro Rzep­ni­ca oraz wiele lasów. Wieś bez­poś­red­nio przy­le­ga do By­to­wa i sta­no­wi już wła­ści­wie jego pół­noc­no-wschod­nie przed­mie­ście.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzepnik

motyl z ro­dzi­ny bie­lin­ko­wa­tych, szkod­nik niek­tó­rych upraw; bie­li­nek rzep­nik


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzepowaty

wa­rzy­wa rze­po­wa­te - grupa wa­rzyw obej­mu­ją­ca rzepę, bru­kiew, rzod­kiew, rzod­kiew­kę i rzod­kiew ja­poń­ską


Źródła:

SJP.pl

Rzepowy

→ rzep, → rzepa


Patrz:rzep, → rzepa

Źródła:

SJP.pl

Rzepołuch

ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny łu­szcza­ko­wa­tych; ma­ko­ląg­wa żół­to­dzio­ba


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) ornit. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Car­du­e­lis fla­vi­ro­stris|ref=tak., ptak z ro­dzi­ny ziar­no­ja­dów;


Rze­po­łuch, ma­ko­ląg­wa żół­to­dzio­ba ("Li­na­ria fla­vi­ro­stris") – ga­tu­nek ma­łe­go ptaka z ro­dzi­ny łu­szcza­ko­wa­tych (Frin­gil­li­dae), za­miesz­ku­ją­cy Wyspy Bry­tyj­skie, Pół­wy­sep Skan­dy­naw­ski, Ka­u­kaz oraz za­chod­nią i środ­ko­wą Azję.

W Pol­sce nie­licz­nie po­ja­wia się na prze­lo­tach (IX–XII i III–IV) i zi­mu­je; lo­kal­nie może być śred­nio licz­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzerzęczyce

Rze­rzę­czy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie czę­sto­chow­skim, w gmi­nie Kłom­ni­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa czę­sto­chow­skie­go. Miej­sco­wość liczy ok. 1,8 tys. miesz­kań­ców, co sta­wia ją na dru­gim miej­scu w gmi­nie pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści.


Źródła:

Wikipedia

Rzesiowski

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rzeski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. zwią­za­ny z rze­szą, do­ty­czą­cy rze­szy (np.: Rze­szy Nie­miec­kiej lub Mo­nar­chii Au­stro-Wę­gier­skiej)


Źródła:

Wiktionary

Rzesza

duża licz­ba ludzi; tłum; ciżba


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mnó­stwo, duża licz­ba ludzi

 (1.2) adm. polit. duże pań­stwo pow­sta­łe z po­łą­cze­nia mniej­szych jed­no­stek


Rze­sza (niem. "Reich") – hi­sto­rycz­ne okre­śle­nie pań­stwa nie­miec­kie­go, sto­so­wa­ne dla pod­kre­śle­nia jed­no­ści au­to­no­micz­nych nie­miec­kich re­gio­nów lub państw re­gio­nal­nych.

Można wy­róż­nić czte­ry okre­sy hi­sto­rycz­ne, w któ­rych pań­stwo­wość nie­miec­ka okre­śla­na była w ten spo­sób:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeszanin

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Rze­szy, Wiel­kiej Rze­szy lub Małej Rze­szy w re­jo­nie wi­leń­skim

 (1.2) miesz­ka­niec rze­szy (na przy­kład Rze­szy Nie­miec­kiej)


Źródła:

Wiktionary

Rzeszański

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Rze­szy, Wiel­kiej Rze­szy lub Małej Rze­szy w re­jo­nie wi­leń­skim


Źródła:

Wiktionary

Rzesze

duża licz­ba ludzi; tłum; ciżba


Źródła:

SJP.pl

Rzesznikowo

Rzesz­ni­ko­wo (do 1945 r. niem. "Re­sel­kow") – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ko­ło­brze­skim, w gmi­nie Rymań przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 112. Przez Resz­ni­ko­wo prze­pły­wa stru­ga Rzecz­ni­ca, do któ­rej wpada tutaj potok Wę­gor­ka. Na za­chód od wsi pły­nie rzeka Moł­sto­wa.


Źródła:

Wikipedia

Rzeszny

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) daw. zwią­za­ny z rze­szą, do­ty­czą­cy rze­szy (np.: Rze­szy Nie­miec­kiej lub Mo­nar­chii Au­stro-Wę­gier­skiej)


Źródła:

Wiktionary

Rzeszotarowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Rze­szo­ta­ra­mi, do­ty­czą­cy Rze­szo­ta­rach


Źródła:

Wiktionary

Rzeszotarski

naz­wi­sko


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rze­szo­tar­stwem, do­ty­czą­cy rze­szo­tar­stwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeszotary

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie dol­no­ślą­skim, w gmi­nie Mił­ko­wi­ce;

 (1.2) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w gmi­nie Świąt­ni­ki Górne;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeszotko

Rze­szot­ko – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie cie­cha­now­skim, w gmi­nie Oj­rzeń.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa cie­cha­now­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Rzeszotnik

daw­niej: rze­mieśl­nik wyt­wa­rza­ją­cy rze­szo­ta, sita


Źródła:

SJP.pl

Rzeszoto

1. sito;
2. prze­tak


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) roln. sito o du­żych ot­wo­rach


Rze­szo­to – skała na Wy­ży­nie Ol­ku­skiej (część Wy­ży­ny Kra­kow­sko-Czę­sto­chow­skiej), w miej­sco­wo­ści Su­ło­szo­wa w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Su­ło­szo­wa. Skała znaj­du­je się w lesie, w gór­nej czę­ści oro­gra­ficz­nie pra­we­go zbo­cza wą­wo­zu Babie Doły i można do niej do­je­chać as­fal­to­wą drogą, którą pro­wa­dzi szlak ro­we­ro­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeszotowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rze­szo­tem, do­ty­czą­cy rze­szo­ta


Źródła:

Wiktionary

Rzeszowiak

po­tocz­nie: rze­szo­wia­nin (miesz­ka­niec Rze­szo­wa)


Źródła:

SJP.pl

Rzeszowianin

miesz­ka­niec Rze­szo­wa; Rze­szo­wiak (po­tocz­nie)


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Rze­szo­wa

 (1.2) osoba po­cho­dzą­ca z Rze­szo­wa, uro­dzo­na w Rze­szo­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeszowianka

miesz­kan­ka Rze­szo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Rze­szo­wa

 (1.2) ko­bie­ta po­cho­dzą­ca z Rze­szo­wa, uro­dzo­na w Rze­szo­wie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeszowski

przy­miot­nik od: Rze­szów, Rze­szow­skie (Rze­szow­szczyz­na)


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Rze­szo­wa, zwią­za­ny z Rze­szo­wem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeszowskie

przy­miot­nik od: Rze­szów, Rze­szow­skie (Rze­szow­szczyz­na)


Źródła:

SJP.pl

Rzeszowszczyzna

re­gion rze­szow­ski; Rze­szow­skie


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. hist. re­gion wokół Rze­szo­wa, obej­mu­ją­cy w przy­bli­że­niu ob­szar daw­ne­go wo­je­wództ­wa rze­szow­skie­go lub obec­ne­go pod­kar­pac­kie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeszowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rze­szą, do­ty­czą­cy rze­szy (np.: Rze­szy Nie­miec­kiej lub Mo­nar­chii Au­stro-Wę­gier­skiej)


Źródła:

Wiktionary

Rzeszut

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rzeszutek

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeszyn

Rze­szyn – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Je­zio­ra Wiel­kie.


Źródła:

Wikipedia

Rzeszynek

Rze­szy­nek – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie mo­gi­leń­skim, w gmi­nie Je­zio­ra Wiel­kie.


Źródła:

Wikipedia

Rzeszów

mia­sto w Pol­sce


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. adm. mia­sto w wo­je­wództ­wie pod­kar­pac­kim;


}|-

Rze­szów – mia­sto na pra­wach po­wia­tu w po­łud­nio­wo-wschod­niej Pol­sce, sto­li­ca wo­je­wództ­wa pod­kar­pac­kie­go i oś­ro­dek aglo­me­ra­cji rze­szow­skiej. We­dług naj­no­wszych da­nych GUS z 30 czerw­ca 2026 r. Rze­szów za­miesz­ki­wa­ło 199 604 osoby, co czyni go 14. mia­stem Pol­ski pod wzglę­dem licz­by lud­no­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeszówek

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rzetelnie

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób rze­tel­ny


Źródła:

Wiktionary

Rzetelniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: rze­tel­nie


Źródła:

SJP.pl

Rzetelniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: rze­tel­ny


Źródła:

SJP.pl

Rzetelność

książ­ko­wo:
1. ucz­ci­wość, su­mien­ność, so­lid­ność;
2. praw­dzi­wość, au­ten­tycz­ność, wia­ry­god­ność


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha do­kład­ne­go wy­peł­nia­nia obo­wiąz­ków


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzetelny

książ­ko­wo:
1. na­le­ży­cie wy­ko­nu­ją­cy swoją pracę, so­lid­nie wy­peł­nia­ją­cy przy­ję­te na sie­bie obo­wiąz­ki; su­mien­ny, so­lid­ny, godny za­u­fa­nia;
2. wy­ko­na­ny w spo­sób do­kład­ny, na­le­ży­ty; po­rząd­ny, wła­ści­wy, so­lid­ny;
3. zgod­ny z praw­dą, nie­u­da­wa­ny; praw­dzi­wy, au­ten­tycz­ny


przy­miot­nik

 (1.1) na­le­ży­cie wy­ko­nu­ją­cy swoje obo­wiąz­ki

 (1.2) od­po­wia­da­ją­cy wy­ma­ga­niom

 (1.3) zgod­ny z praw­dą, wia­ry­god­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzewień

by­li­na o du­żych li­ściach z ja­dal­ny­mi ogon­ka­mi; ra­bar­bar


Źródła:

SJP.pl

Rzewieński

→ Rzew­nie (wieś i gmina wiej­ska w Pol­sce); rzew­nień­ski


Źródła:

SJP.pl

Rzewliwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: rzew­li­wie


Źródła:

SJP.pl

Rzewliwość

książ­ko­wo: cecha tego, co jest pełne bólu, żalu, smut­ku, tęs­kno­ty; tkli­wość, smęt­ność, rzew­ność, ckli­wość


Źródła:

SJP.pl

Rzewliwszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: rzew­li­wy


Źródła:

SJP.pl

Rzewliwy

książ­ko­wo: pełen bólu, żalu, smut­ku, tęs­kno­ty; tkli­wy, smęt­ny, rzew­ny, tęs­kny


Źródła:

SJP.pl

Rzewnia

drze­wo lub krzew z ro­dzi­ny rzew­nio­wa­tych, o sil­nie zre­du­ko­wa­nych li­ściach, ros­ną­ce prze­de wszyst­kim na te­re­nach pu­styn­nych i sa­wan­no­wych; ka­zu­a­ry­na


Rzew­nia, ka­zu­a­ry­na ("Ca­su­a­ri­na" L.) – ro­dzaj drzew lub krze­wów z ro­dzi­ny rzew­nio­wa­tych "Ca­su­a­ri­na­ce­ae". Obej­mu­je 14 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją na­tu­ral­nie w po­łud­nio­wo-wschod­niej Azji i Au­stra­lii, ale zo­sta­ły sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­ne w stre­fie mię­dzyz­wrot­ni­ko­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzewniański

do­ty­czą­cy Rzew­nia, zwią­za­ny z Rzew­niem


Źródła:

SJP.pl

Rzewnie

książ­ko­wo: pełen bólu, żalu, smut­ku, tęs­kno­ty; tkli­wy, smęt­ny, rzew­li­wy, tęs­kny


Rzew­nie – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ma­kow­skim, w gmi­nie Rzew­nie.

Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Rzew­nie.

W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się ko­ściół, który jest sie­dzi­bą pa­ra­fii św. Jacka. W struk­tu­rze ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go pa­ra­fia na­le­ży do me­tro­po­lii bia­ło­stoc­kiej, die­cez­ji łom­żyń­skiej, de­ka­na­tu Różan.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzewniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: rzew­nie


Źródła:

SJP.pl

Rzewniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: rzew­ny


Źródła:

SJP.pl

Rzewnieński

→ Rzew­nie (wieś i gmina wiej­ska w Pol­sce); rze­wień­ski


Źródła:

SJP.pl

Rzewniowate

o ce­chach rzew­nio­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Rzew­nio­wa­te ("Ca­su­a­ri­na­ce­ae" R. Br.) – ro­dzi­na ro­ślin z rzędu bu­kow­ców ("Fa­ga­les"). Za­li­cza się tutaj 4 ro­dza­je z 95 ga­tun­ka­mi. Za­sięg ich wy­stę­po­wa­nia obej­mu­je ob­szar od Ma­da­ga­ska­ru, po­przez po­łud­nio­wo-wschod­nią Azję do wysp Oce­a­nii i Au­stra­lii, gdzie znaj­du­je się cen­trum zróż­ni­co­wa­nia ro­dzi­ny. Ślady ko­pal­ne świad­czą o daw­nym wy­stę­po­wa­niu tych ro­ślin także w po­łud­nio­wej Afry­ce i w Ame­ry­ce Po­łud­nio­wej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzewniowaty

o ce­chach rzew­nio­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Rzewniowce

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Źródła:

SJP.pl

Rzewniowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Źródła:

SJP.pl

Rzewnowo

Rzew­no­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie ka­mień­skim, w gmi­nie Ka­mień Po­mor­ski, przy dro­dze wo­je­wódz­kiej nr 106 Rzew­no­wo - Star­gard - Py­rzy­ce.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa szcze­ciń­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Rzewność

książ­ko­wo: cecha tego, co jest pełne bólu, żalu, smut­ku, tęs­kno­ty; tkli­wość, smęt­ność, rzew­li­wość, ckli­wość


Źródła:

SJP.pl

Rzewny

książ­ko­wo: pełen bólu, żalu, smut­ku, tęs­kno­ty; tkli­wy, smęt­ny, rzew­li­wy, tęs­kny


przy­miot­nik

 (1.1) ża­łos­ny, tęs­kny, pełen smut­ku


Rzew­ny ("Ur­wi­sko") – potok w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, do­pływ Wilgi o dłu­go­ści 6,8 km. Cały swój bieg potok prze­pły­wa na ob­sza­rze mia­sta Kra­ko­wa. Wy­pły­wa w Si­dzi­nie. Spły­wa w kie­run­ku pół­noc­no-wschod­nim przez Kliny Za­ci­sze, Kliny Bor­kow­skie, Borek Fa­łęc­ki, po po­łud­nio­wej stro­nie Cmen­ta­rza pa­ra­fial­ne­go Borek Fa­łęc­ki i Lasu Bor­kow­skie­go, w są­siedzt­wie pętli tram­wa­jo­wej „Borek Fa­łęc­ki”, na­stęp­nie rów­no­le­gle do ulicy Za­ko­piań­skiej w rejon ulicy Zbro­ja­rzy, gdzie wpły­wa do ko­lek­to­ra, któ­rym prze­pły­wa aż do wy­lo­tu przed uj­ściem do Wilgi w Ła­giew­ni­kach w re­jo­nie ulicy Lud­wi­sa­rzy na wy­so­ko­ści 205 m n.p.m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzewuski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzewuszki

Rze­wusz­ki – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie ło­sic­kim, w gmi­nie Sar­na­ki.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa bial­sko­pod­la­skie­go.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Sta­ni­sła­wa Bi­sku­pa i Mę­czen­ni­ka w Sar­na­kach.


Źródła:

Wikipedia

Rzez

1. ro­dzaj ostrza w niek­tó­rych przy­rzą­dach słu­żą­cych do cię­cia
2. cię­cie, prze­pi­ło­wa­nie, przerz­nię­cie


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. ro­dzaj ostrza w niek­tó­rych ma­szy­nach, przy­rzą­dach słu­żą­cych do cię­cia

 (1.2) techn. cię­cie, przerz­nię­cie, prze­pi­ło­wa­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzezactwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) rzad. czyn­ność rze­za­nia, zaj­mo­wa­nie się rze­za­niem


Źródła:

Wiktionary

Rzezacz

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) przest. rzeź­biarz, ry­tow­nik, sny­cerz

 (1.2) daw. za­bój­ca, mor­der­ca


Źródła:

Wiktionary

Rzezak

1. ro­dzaj ostrza w siecz­kar­ni, pługu lub in­nych na­rzę­dziach;
2. zwie­rzę przez­na­czo­ne do uboju


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ro­dzaj spe­cjal­ne­go ostrza w siecz­kar­ni, pługu lub in­nych go­spo­dar­czych na­rzę­dziach me­cha­nicz­nych

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) w za­kła­dach przet­wór­stwa mięs­ne­go: pra­cow­nik, który za­rzy­na drób

 (2.2) rel. rzeź­nik ży­dow­ski, do­ko­nu­ją­cy uboju zwie­rząt we­dług prze­pi­sów ry­tu­al­nych

 (2.3) rel. czło­wiek do­peł­nia­ją­cy obrząd­ku obrze­za­nia u żydów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzezanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) przest. cię­cie na czę­ści

 (1.2) przest. rzeź­bie­nie

 (1.3) daw. bicie, za­bi­ja­nie

 (1.4) daw. do­ko­ny­wa­nie obrze­za­nia


Źródła:

Wiktionary

Rzezaniec

męż­czyz­na po­zba­wio­ny jąder; ka­strat; eu­nuch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) daw. eu­nuch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzezawa

wieś w Pol­sce


Rze­za­wa – wieś gmin­na w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie bo­cheń­skim, w gmi­nie Rze­za­wa, w za­chod­nim krań­cu Kot­li­ny San­do­mier­skiej, na pół­noc­ny wschód od Boch­ni. Miej­sco­wość jest sie­dzi­bą gminy Rze­za­wa.

W roku 2021 we wsi miesz­ka­ły 2894 osoby, z czego 51,4% miesz­kań­ców sta­no­wi­ły ko­bie­ty, a 48,6% męż­czyź­ni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzezawski

przy­miot­nik od: Rze­za­wa


Źródła:

SJP.pl

Rzezać

prze­sta­rza­le: ciąć, rzeź­bić, pi­ło­wać, szli­fo­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) przest. (współcz. gw-pl|Śląsk Cie­szyń­ski, Górny Śląsk.) ciąć na czę­ści, rżnąć

 (1.2) przest. rzeź­bić, cię­ciem wy­do­by­wać kształt

 (1.3) daw. bić, za­bi­jać

 (1.4) daw. do­ko­ny­wać obrze­za­nia

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny rze­zać się (dk. brak)

 (2.1) daw. za­bi­jać się, mor­do­wać się naw­za­jem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzezimieszek

zło­dziej, rabuś, ban­dy­ta, opry­szek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) książk. zło­dziej, rabuś, ban­dzior


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rześciowate

o ce­chach rze­ścio­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Rze­ścio­wa­te ("Re­stio­na­ce­ae") – ro­dzi­na ro­ślin na­le­żą­ca do rzędu wiech­li­now­ców. Na­le­ży tu ok. 545 ga­tun­ków za­li­cza­nych do 64 ro­dza­jów. Naj­licz­niej­sze w ga­tun­ki są ro­dza­je: rześć "Re­stio" (90 ga­tun­ków), "Is­chy­ro­le­pis" (50), "Ele­gia" (35), "Tham­no­chor­tus" (35).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rześciowaty

o ce­chach rze­ścio­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Rześciowce

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Źródła:

SJP.pl

Rześciowiec

przed­sta­wi­ciel rzędu ro­ślin okry­to­na­sien­nych


Źródła:

SJP.pl

Rześki

1. pełen werwy, ocho­ty do życia i pracy; dziar­ski, żwawy, wy­po­czę­ty, ener­gicz­ny;
2. bę­dą­cy wy­ra­zem czy­jejś ocho­ty do życia, do­bre­go sa­mo­po­czu­cia, np. rześ­ki wy­gląd;
3. prze­no­śnie: da­ją­cy orzeź­wie­nie, ochło­dę; orzeź­wia­ją­cy, chłod­ny, odś­wie­ża­ją­cy, ożyw­czy


przy­miot­nik

 (1.1) pełen chęci do dzia­ła­nia

 (1.2) świad­czą­cy o wi­go­rze, go­to­wo­ści do dzia­ła­nia

 (1.3) pełen orzeź­wie­nia, świe­żo­ści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rześko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób rześ­ki


Źródła:

Wiktionary

Rześkość

1. uczu­cie ocho­ty do życia i pracy; dziar­skość, werwa, wigor, ener­gicz­ność;
2. prze­no­śnie: cecha tego, co orzeź­wia, chło­dzi; świe­żość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, co jest rześ­kie; cecha tego, kto jest rześ­ki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rześć

ro­dzaj ro­ślin z rzędu wiech­li­now­ców, wy­stę­pu­ją­cy w około 90 ga­tun­kach


Źródła:

SJP.pl

Rzeź

1. ubój zwie­rząt
2. ma­so­wy mord; ma­sa­kra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bru­tal­ne mor­der­stwo (naj­czę­ściej do­ko­ny­wa­ne na dużej ilo­ści ist­nień)


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeźba

1. uksz­tał­to­wa­nie po­wierzch­ni
2. trój­wy­mia­ro­wa forma ar­ty­stycz­na
3. gałąź sztuk pla­stycz­nych obej­mu­ją­ca two­rze­nie trój­wy­mia­ro­wych form z róż­nych ma­te­ria­łów


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szt. dzie­dzi­na sztuk pla­stycz­nych zwią­za­na z two­rze­niem trój­wy­mia­ro­wych form z róż­nych ma­te­ria­łów;

 (1.2) szt. trój­wy­mia­ro­wy obiekt bę­dą­cy formą ar­ty­stycz­ną

 (1.3) geogr. geol. uksz­tał­to­wa­nie te­re­nu;

 (1.4) uksz­tał­to­wa­nie bu­dyn­ku

 (1.5) pot. uksz­tał­to­wa­nie po­wierzch­ni, ciała

 (1.6) stpol. rzeź, rze­za­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeźbiarka

→ rzeź­biarz


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) szt. ar­tyst­ka, która wy­ko­nu­je rzeź­by

 (1.2) pot. gwara. rzeź­biar­stwo


Patrz:rzeźbiarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeźbiarski

do­ty­czą­cy rzeź­bia­rza, rzeź­biar­stwa


przy­miot­nik

 (1.1) szt. zwią­za­ny z rzeź­bia­rzem, rzeź­biar­stwem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeźbiarsko

przy­słó­wek

 (1.1) w spo­sób rzeź­biar­ski


Źródła:

Wiktionary

Rzeźbiarstwo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) szt. sztu­ka two­rze­nia rzeźb


Na tę stro­nę wska­zu­je „rzeź­ba”. Zo­bacz też: rzeź­ba te­re­nu.

Rzeź­biar­stwo – dzie­dzi­na sztuk pla­stycz­nych zwią­za­na z two­rze­niem trój­wy­mia­ro­wych form z róż­nych ma­te­ria­łów, co odróż­nia ją od ma­lar­stwa i gra­fi­ki, zwy­kle dwu­wy­mia­ro­wych.

Efek­tem rzeź­biar­stwa są rzeź­by, przez­na­czo­ne zwy­kle do oglą­da­nia do­o­kol­ne­go. Ce­cha­mi rzeźb jest zwy­kle fak­tu­ra (za­leż­na od ma­te­ria­łu) oraz kolor (po­li­chro­mia), a także skala (mi­nia­tu­ro­wa lub mo­nu­men­tal­na).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeźbiarz

ar­ty­sta two­rzą­cy rzeź­by


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) szt. ar­ty­sta two­rzą­cy prze­strzen­ne dzie­ła sztu­ki


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeźbienie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rzeź­bić.

 (1.2) wy­rzeź­bio­ny w czymś kształt, wzór, forma


Źródła:

Wiktionary

Rzeźbić

cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. wy­rzeź­bić)

 (1.1) szt. wy­ci­nać w czymś, na­da­jąc okre­ślo­ny kształt

 (1.2) przen. kształ­to­wać wła­ści­wą po­stać

 (1.3) przen. pot. wy­ko­ny­wać coś nie­prze­my­śla­nie lub byle jak (po­gard­li­wie o czyn­no­ści)


Źródła:

Wiktionary

Rzeźbotwórczy

zwią­za­ny ze zmia­na­mi uksz­tał­to­wa­nia po­wierzch­ni Ziemi, wpły­wa­ją­cy na rzeź­bę te­re­nu


Źródła:

SJP.pl

Rzeźnia

1. po­mie­szcze­nie przez­na­czo­ne do uboju zwie­rząt;
2. ma­so­wy mord; po­grom; ma­sa­kra


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miej­sce, gdzie za­bi­ja się zwie­rzę­ta dla celów spo­żyw­czych, spra­wia tusze i dzie­li mięso;

 (1.2) pot. przen. akt ma­so­we­go, okrut­ne­go za­bi­ja­nia

 (1.3) daw. jatki, w któ­rych sprze­da­je się mięso

 (1.4) daw. rynna, którą spu­szcza się drew­no z gór na ni­zi­nę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeźnicki

do­ty­czą­cy rzeź­nict­wa, rzeź­ni­ków; rzeź­ni­czy


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rzeź­nict­wem, do­ty­czą­cy rzeź­nict­wa

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do rzeź­ni­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeźnictwo

zawód rzeź­ni­ka


Rzeź­nict­wo – dzie­dzi­na rze­mio­sła zaj­mu­ją­ca się ubo­jem zwie­rząt rzeź­nych i ich przet­wa­rza­niem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeźniczak

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeźniczek

1. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się ubo­jem zwie­rząt;
2. ko­bie­ta sprze­da­ją­ca mięso i węd­li­ny;
3. wła­ści­ciel­ka skle­pu mięs­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Rzeźniczka

1. ko­bie­ta zaj­mu­ją­ca się ubo­jem zwie­rząt;
2. ko­bie­ta sprze­da­ją­ca mięso i węd­li­ny;
3. wła­ści­ciel­ka skle­pu mięs­ne­go


Źródła:

SJP.pl

Rzeźniczy

do­ty­czą­cy rzeź­nict­wa, rzeź­ni­ków; rzeź­nic­ki


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z rzeź­ni­kiem, do­ty­czą­cy rzeź­ni­ka

 (1.2) do­ty­czą­cy rzeź­nict­wa, ma­ją­cy za­sto­so­wa­nie w rzeź­nict­wie

przy­miot­nik dzier­żaw­czy

 (2.1) na­le­żą­cy do rzeź­ni­ka, bę­dą­cy jego włas­no­ścią lub dzie­łem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeźnik

1. osoba zaj­mu­ją­ca się ubo­jem zwie­rząt;
2. osoba sprze­da­ją­ca mięso i węd­li­ny;
3. wła­ści­ciel skle­pu mięs­ne­go;
4. po­gard­li­wie o sła­bym chi­rur­gu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) czło­wiek zaj­mu­ją­cy się ubo­jem zwie­rząt i por­cjo­wa­niem mięsa

 (1.2) pot. sprze­daw­ca w skle­pie mięs­nym

 (1.3) pot. przen. kat, opraw­ca

 (1.4) pot. po­gard. nie­u­dol­ny chi­rurg

 (1.5) środ. dia­lekt tra­de­rów forex para GBP/JPY

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (2.1) pot. sklep mięs­ny


Rzeź­nik (ma­sarz) – zawód rze­mieśl­ni­czy, osoba zaj­mu­ją­ca się ubo­jem zwie­rząt rzeź­nych, a na­stęp­nie obrób­ką tusz po­u­bo­jo­wych.

Nie­kie­dy w skład kom­pe­ten­cji rzeź­ni­ka wcho­dzą rów­nież takie za­da­nia jak:

Wy­ma­ga­na w tym za­wo­dzie ze wzglę­du na ro­dzaj i wa­run­ki wy­ko­ny­wa­nej pracy jest spraw­ność i wy­trzy­ma­łość fi­zycz­na.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeźny

zwią­za­ny z rze­zią, z ubo­jem zwie­rząt go­spo­dar­skich


Źródła:

SJP.pl

Rzeźwiej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: rzeź­wo


Źródła:

SJP.pl

Rzeźwiejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: rzeź­wy


Źródła:

SJP.pl

Rzeźwy

1. orzeź­wia­ją­cy, świe­ży;
2. pełen werwy, żwawy, dziar­ski, rześ­ki


przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (1.1) książk. przy­jem­nie chłod­ny

 (1.2) książk. pełen ener­gii, go­to­wy do dzia­ła­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeż

prze­sta­rza­le: ciąć, rzeź­bić, pi­ło­wać, szli­fo­wać


Źródła:

SJP.pl

Rzeżewo-Morzyce

wieś w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim


Rze­że­wo-Mo­rzy­ce – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie włoc­ław­skim, w gmi­nie Lu­bień Ku­jaw­ski.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa włoc­ław­skie­go. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 167 miesz­kań­ców. Jest trzy­na­stą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Lu­bień Ku­jaw­ski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeżewsko-Morzycki

→ Rze­że­wo-Mo­rzy­ce


Patrz:Rzeżewo-Morzyce

Źródła:

SJP.pl

Rzeżucha

ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nie­ja­dal­na ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Car­da­mi­ne|L.|ref=tak.);

 (1.2) ogrod. kulin. spoż. nazwa pie­przy­cy siew­nej (nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Le­pi­dium sa­ti­vum|L.|ref=tak.), ro­śli­ny ziel­nej z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych, sto­so­wa­nej w kuch­ni;


Zo­bacz też: pie­przy­ca siew­na – po­tocz­nie zwana rze­żu­chą.

Rze­żu­cha ("Car­da­mi­ne" L.) – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Na­le­ży do niego ok. 260 ga­tun­ków sze­ro­ko roz­prze­strze­nio­nych na kuli ziem­skiej, zwła­szcza na pół­ku­li pół­noc­nej. Do ro­dzi­mej flory pol­skiej na­le­ży 9 ga­tun­ków w wą­skim uję­ciu ro­dza­ju i 12 po włą­cze­niu tu ro­dza­ju ży­wiec ("Den­ta­ria"). Ro­śli­ny tu za­li­cza­ne wy­stę­pu­ją na sied­li­skach wil­got­nych, za­rów­no łą­ko­wych jak i le­śnych. Niek­tó­re ga­tun­ki upra­wia­ne są jako ro­śli­ny ozdob­ne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeżuchowy

→ rze­żu­cha


przy­miot­nik

 (1.1) zro­bio­ny z rze­żu­chy, do­ty­czą­cy rze­żu­chy


Patrz:rzeżucha

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzeżuszka

zdrob­nie­nie od: rze­żu­cha


Rze­żusz­ka ("Hut­chin­sia") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych wy­róż­nia­ny w wielu uję­ciach sy­ste­ma­tycz­nych w XIX i XX wieku. W 1982 wy­ka­za­no błąd w dia­gno­zie tak­so­no­micz­nej ro­dza­ju, który spo­wo­do­wał uz­na­nie nazwy na­u­ko­wej ro­dza­ju za sy­no­nim "Noc­ca­ea", przy czym więk­szość ga­tun­ków tu za­li­cza­nych tra­fi­ła do ro­dza­ju "Hor­nun­gia".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeżusznik

ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych; gę­siów­ka


Rze­żusz­nik, gę­siów­ka ("Car­da­mi­nop­sis") – ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych wy­róż­nia­ny w niek­tó­rych tra­dy­cyj­nych uję­ciach. Współ­cze­śnie na­le­żą­ce tu ga­tun­ki włą­cza­ne są do ro­dza­ju rzod­kiew­nik "Ara­bi­dop­sis", choć wciąż w niek­tó­rych pu­bli­ka­cjach ro­dzaj bywa wy­o­dręb­nia­ny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeżyca

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto we wschod­niej czę­ści Łotwy, w środ­ko­wej Łat­ga­lii;

 (1.2) geogr. rzeka we wschod­niej Łot­wie


Rze­ży­ca ( Rēzekne, Ro­sit­ten, ros. dawn. Режица, "Re­żi­ca"; ‏רעזשיצע‎, "Re­żi­ce") – miej­sco­wość (mia­sto wy­dzie­lo­ne) we wschod­niej czę­ści Łotwy. Liczy 37 200 miesz­kań­ców, głów­nie Ło­ty­szy (45%) i Ro­sjan (44,3%). Rze­ży­cę za­miesz­ku­je rów­nież nie­wiel­ka spo­łecz­ność pol­ska – około 1000 osób (2,7% lud­no­ści). Jest wę­złem ko­mu­ni­ka­cyj­nym oraz cen­trum go­spo­dar­czym i kul­tu­ral­nym środ­ko­wej czę­ści Łat­ga­lii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeżycki

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z Rze­ży­cą, do­ty­czą­cy Rze­ży­cy


Źródła:

Wiktionary

Rzeżączka

za­kaź­na cho­ro­ba we­ne­rycz­na, wy­wo­ła­na przez go­no­ko­ki; try­per, go­no­rea


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. za­kaź­na cho­ro­ba we­ne­rycz­na;


Rze­żącz­ka (gr. γονόρροια "go­nórr­ho­ia", łac. "go­norr­ho­ea", co zna­czy „na­sie­nio­tok”), także wie­wiór, try­per – cho­ro­ba za­kaź­na, prze­no­szo­na drogą płcio­wą, któ­rej czyn­ni­kiem etio­lo­gicz­nym jest Gram-ujem­na bak­te­ria – dwo­in­ka rze­żącz­ki ("Ne­is­se­ria go­norr­ho­e­ae").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzeżączkowy

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) med. zwią­za­ny z rze­żącz­ką, do­ty­czą­cy rze­żącz­ki


Źródła:

Wiktionary

Rzeżęcin

wieś w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie tczew­skim


Rze­żę­cin – wieś ko­ciew­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie tczew­skim, w gmi­nie Mo­rze­szczyn. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa gdań­skie­go.

We wsi bu­dy­nek szko­ły z po­cząt­ku XX wieku. W 2006 r. ob­cho­dzo­no 690-lecie lo­ka­cji wsi przez cy­ster­sów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzeżęciński

→ Rze­żę­cin


Patrz:Rzeżęcin

Źródła:

SJP.pl

Rzgowianin

miesz­ka­niec Rzgo­wa (mia­sta lub wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Rzgowianka

miesz­kan­ka Rzgo­wa (mia­sta lub wsi w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Rzgowski

przy­miot­nik od: Rzgów, wieś gmin­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny ze Rzgo­wem, do­ty­czą­cy Rzgo­wa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzgów

1. mia­sto w Pol­sce;
2. wieś w Pol­sce


Rzgów – mia­sto w Pol­sce, po­ło­żo­ne w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie łódz­kim wschod­nim, w gmi­nie Rzgów, nad rzeką Ner, bę­dą­ce czę­ścią aglo­me­ra­cji łódz­kiej.

W końcu XVI wieku Rzgów był mia­stem du­chow­nym na­le­żą­cym do ka­pi­tu­ły ka­te­dral­nej kra­kow­skiej, zlo­ka­li­zo­wa­nym w po­wie­cie piotr­kow­skim wo­je­wództ­wa sie­radz­kie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzić

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dupa, tyłek


Źródła:

Wiktionary

Rznąć

[czy­taj: żnąć] rżnąć (czę­ściej);
1. ciąć, kra­jać;
2. rzeź­bić, szli­fo­wać;
3. po­tocz­nie:
a) za­bi­jać czymś ostrym;
b) wrzy­nać się;
c) robić coś (np. grać na in­stru­men­cie) z za­pa­łem;
d) boleć;
e) mówić ostro;
f) od­pi­sy­wać, zrzy­nać;
4. wul­gar­nie:
a) mieć sto­su­nek sek­su­al­ny;
b) od­da­wać kał;
5. rżnąć się - po­tocz­nie:
a) bić się naw­za­jem;
b) mieć sto­su­nek sek­su­al­ny


Źródła:

SJP.pl

Rzodkiew

jed­no­rocz­na, dwu­let­nia lub wie­lo­let­nia ro­śli­na ziel­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych, po­wszech­nie upra­wia­na dla ja­dal­nych zgru­bień ko­rze­nio­wych ma­ją­cych dużą war­tość odżyw­czą i wła­ści­wo­ści lecz­ni­cze


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Rap­ha­nus|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin z ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych;

 (1.2) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju rzod­kiew (1.1)

 (1.3) spoż. kulin. ja­rzy­na z ko­rze­ni spi­chrzo­wych upraw­nych ga­tun­ków rzodk­wi (1.2)


Rzod­kiew ("Rap­ha­nus") – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Na­le­żą do niego w za­leż­no­ści od uję­cia trzy ga­tun­ki lub jeden. Ro­śli­ny te po­cho­dzą z ba­se­nu Morza Śró­dziem­ne­go. Roz­prze­strze­nio­ne zo­sta­ły nie­mal na całym świe­cie. W Pol­sce wy­stę­pu­ją w za­leż­no­ści od uję­cia dwa ga­tun­ki (upra­wia­na rzod­kiew zwy­czaj­na "R.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzodkieweczka

zdrob­nie­nie od: rzod­kiew­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) pot. zdrobn. od: rzod­kiew­ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzodkiewka

od­mia­na rzodk­wi, jed­no­rocz­na ro­śli­na wa­rzyw­na upra­wia­na dla ja­dal­nej bulwy o bia­łej, ró­żo­wej, czer­wo­nej lub fio­le­to­wej skór­ce


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) bot. ogrod. ro­śli­na o ja­dal­nych, ce­nio­nych sma­ko­wo bul­wach;

 (1.2) spoż. kulin. bulwa rzod­kiew­ki (1.1)


Rzod­kiew­ka ("Rap­ha­nus sa­ti­vus" var. "sa­ti­vus") – od­mia­na rzodk­wi zwy­czaj­nej. Jest upra­wia­na w wielu re­gio­nach świa­ta. W Pol­sce wy­stę­pu­je głów­nie jako ro­śli­na upraw­na, lecz przej­ścio­wo dzi­cze­je (er­gaz­jo­fi­go­fit). W upra­wie wy­stę­pu­je wiele kul­ty­wa­rów. Rów­nież rzod­kiew czar­na i rzod­kiew ja­poń­ska to kul­ty­wa­ry rzod­kiew­ki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzodkiewkowy

→ rzod­kiew­ka


Patrz:rzodkiewka

Źródła:

SJP.pl

Rzodkiewnik

ro­śli­na z ro­dzi­ny krzy­żo­wych, o drob­nych bia­łych kwiat­kach


Rzod­kiew­nik ("Ara­bi­dop­sis" Heynh.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cy do ro­dzi­ny ka­pu­sto­wa­tych. Obej­mu­je 10–11 ga­tun­ków. Ro­śli­ny te wy­stę­pu­ją w Eu­ro­pie i Azji, i tylko "Ara­bi­dop­sis are­ni­co­la" ro­śnie en­de­micz­nie w Ame­ry­ce Pół­noc­nej. W Pol­sce rosną dwa ga­tun­ki tra­dy­cyj­nie tu włą­cza­ne: rzod­kiew­nik po­spo­li­ty ("A.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do Rzów, zwią­za­ny z Rzami


Źródła:

Wiktionary

Rzońca

naz­wi­sko


Źródła:

SJP.pl

Rzplita

Rzecz­po­spo­li­ta


skrót, rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) = książk. Rzecz­po­spo­li­ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzs

skró­to­wiec, rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) med. re­u­ma­to­i­dal­ne za­pa­le­nie sta­wów


Źródła:

Wiktionary

Rzucanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rzu­cać.


Źródła:

Wiktionary

Rzucawka

naj­cięż­sza po­stać za­tru­cia cią­żo­we­go, wy­stę­pu­ją­ca zwy­kle pod ko­niec ciąży lub pod­czas po­ro­du, cha­rak­te­ry­zu­je się m.in. na­pa­da­mi drga­wek, utra­tą przy­tom­no­ści; eklamp­sja; rzu­caw­ka cią­żo­wa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) med. wet. napad drga­wek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzucać

1. wpra­wiać rzecz w lot wy­pu­szcza­jąc ją z ręki z na­da­niem pew­nej pręd­ko­ści;
2. prze­wra­cać, zwa­lać, ude­rzać; gwał­tow­nie po­ru­szać, po­trzą­sać;
3. po­tocz­nie: po­zo­sta­wiać kogoś, opu­szczać; od­cho­dzić, re­zy­gno­wać z cze­goś;
4. rzu­cać się - po­ru­szać się cha­o­tycz­nie, bez­wied­nie lub ze zde­ner­wo­wa­nia czy zło­ści


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. rzu­cić)

 (1.1) wy­wo­ły­wać chwi­lo­wy lot przed­mio­tu

 (1.2) prze­wra­cać kogoś

 (1.3) wy­sy­łać, kie­ro­wać do­kądś

 (1.4) pot. zre­zy­gno­wać ze związ­ku z kimś

 (1.5) po­wie­dzieć coś szyb­ko, zdaw­ko­wo

 (1.6) po­zbyć się na­ło­gu

 (1.7) zre­zy­gno­wać z cze­goś

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny rzu­cać się (dk. rzu­cić się)

 (2.1) pot. przen. de­ner­wo­wać się (wy­ko­nu­jąc gesty osoby zde­ner­wo­wa­nej), ci­skać się

 (2.2) zro­bić coś ze sobą, skie­ro­wać się gwał­tow­nie w ja­kimś kie­run­ku

 (2.3) łap­czy­wie coś brać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzucenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rzu­cić.


Źródła:

Wiktionary

Rzucewo

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. miej­sco­wość w Pol­sce (po­wiat pucki, 18°28'E, 54°41'N);


Rzu­ce­wo (kaszb. "Rzucewò", niem. "Rut­zau") – wieś ka­szub­ska w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie po­mor­skim, w po­wie­cie puc­kim, w gmi­nie Puck. Leży nad Za­to­ką Pucką mię­dzy Redą a Puc­kiem. Stara osada ry­bac­ka i ry­cer­ska. Ma sta­tus so­łect­wa.

Po 1466 roku wzmian­ko­wa­na ko­lej­no jako dobra Wej­he­rów, So­bie­skich i Prze­ben­dow­skich pod nazwą "Ru­cze­wo".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rzuchów

wieś w wo­je­wództ­wie ślą­skim


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzucik

drob­ny wzór na ja­kimś tle


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od rzut

 (1.2) drob­ny wzór, deseń na tka­ni­nie, ta­pe­cie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzucić

1. wpra­wić rzecz w lot wy­pu­szcza­jąc ją z ręki z na­da­niem pew­nej pręd­ko­ści;
2. prze­wró­cić, zwa­lić, ude­rzyć; gwał­tow­nie po­ru­szyć, po­trząs­nąć;
3. po­tocz­nie: po­zo­sta­wić kogoś, opu­ścić; odejść, zre­zy­gno­wać z cze­goś;
4. rzu­cić się - gwał­tow­nym ru­chem sko­czyć w dół; gwał­tow­nie zbli­żyć się do cze­goś lub kogoś; za­brać się za coś z za­pa­łem, bez resz­ty


cza­sow­nik prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rzu­cać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|rzu­cać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzuców

Rzu­ców – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie przy­su­skim, w gmi­nie Bor­ko­wi­ce. Leży nad rzeką Ja­bło­ni­cą, poś­ród lasów i wzgórz Garbu Giel­niow­skie­go. Przez miej­sco­wość prze­bie­ga droga wo­je­wódz­ka nr 727. Wieś ma sta­tus so­łect­wa.

Wieś jest sie­dzi­bą rzym­sko­ka­to­lic­kiej pa­ra­fii Wnie­bow­zię­cia Najś­więt­szej Maryi Panny.


Źródła:

Wikipedia

Rzut

1. wpra­wie­nie w ruch ja­kie­goś ciała, przed­mio­tu; rzu­ce­nie;
2. widok obiek­tu z per­spek­ty­wy ma­ją­cej co najm­niej jeden wy­miar mniej, np. rzut kuli na pła­szczyz­nę;
3. klasa dy­scy­plin spor­to­wych, np. rzut oszcze­pem


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) wpra­wie­nie w ruch i spo­wo­do­wa­nie chwi­lo­we­go lotu ja­kie­goś przed­mio­tu przez wy­rzu­ce­nie go z pewną siłą

 (1.2) szyb­ki, ener­gicz­ny ruch ręki, nogi, głowy lub gwał­tow­ny skok ca­łe­go ciała

 (1.3) geom. odw­zo­ro­wa­nie fi­gu­ry na pła­szczyź­nie lub innej po­wierzch­ni

 (1.4) sport. po­wa­le­nie prze­ciw­ni­ka na zie­mię – w spor­tach walki;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzutek

krą­żek wy­rzu­ca­ny w po­wie­trze, słu­żą­cy za lotny cel w strze­la­niu spor­to­wym


Źródła:

SJP.pl

Rzutka

sto­sun­ko­wo cien­ka lina z włó­kien na­tu­ral­nych lub syn­te­tycz­nych z cię­żar­kiem na końcu, słu­żą­ca do prze­rzu­ca­nia liny ho­low­ni­czej lub cumy na inny sta­tek lub na­brze­że


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) żegl. linka z cię­żar­kiem na końcu, słu­żą­ca do prze­rzu­ca­nia ze stat­ku na inny sta­tek lub na brzeg w celu po­da­nia przy­wią­za­nej do jej dru­gie­go końca cumę;

 (1.2) pot. strzał­ka, lotka


Rzut­ka – sto­sun­ko­wo cien­ka lina, (8-12 mm śred­ni­cy), z włó­kien na­tu­ral­nych lub syn­te­tycz­nych, z ob­cią­że­niem na końcu, (tra­dy­cyj­nie uży­wa­no gałki bos­mań­skiej), wo­re­czek z pia­skiem, obec­nie spe­cjal­ne ob­ciąż­ni­ki z gumy. W roz­wią­za­niach pro­wi­zo­rycz­nych lub w miej­scach o ni­skim stan­dar­dzie można spot­kać ka­wa­łek me­ta­lu) uży­wa­na głów­nie przy ma­ne­wrach cu­mo­wa­nia stat­ku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzutki

1. ener­gicz­ny, przed­się­bior­czy i po­my­sło­wy w dzia­ła­niu;
2. daw­niej: pręd­ki, żwawy, zwin­ny


przy­miot­nik

 (1.1) ener­gicz­ny, po­my­sło­wy, przed­się­bior­czy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (2.1) pot. dart

forma rze­czow­ni­ka.

 (3.1) D. lp., M., B., W. lm. od: rzut­ka


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzutkowiec

za­wod­nik upra­wia­ją­cy strze­la­nie do rzut­ków


Źródła:

SJP.pl

Rzutkość

za­rad­ność, obrot­ność, po­my­sło­wość


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) cecha tego, kto jest rzut­ki – ener­gicz­ny, przed­się­bior­czy i po­my­sło­wy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzutnia

1. miej­sce (spor­to­we lub woj­sko­we) przy­go­to­wa­ne do wy­ko­ny­wa­nia rzu­tów (np. dy­skiem, gra­na­tem);
2. w ma­te­ma­ty­ce: pła­szczyz­na stała, na któ­rej odw­zo­ro­wu­je się, po­przez rzut, fi­gu­ry ge­o­me­trycz­ne


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzutnik

apa­rat pro­jek­cyj­ny do wyś­wiet­la­nia po­je­dyn­czych obra­zów nie­ru­cho­mych; dia­skop


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) techn. urzą­dze­nie słu­żą­ce do wyś­wiet­la­nia slaj­dów, np. fil­mów lub pre­zen­ta­cji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzutnikowy

→ rzut­nik


Patrz:rzutnik

Źródła:

SJP.pl

Rzutny

od­no­szą­cy się spor­tów po­le­ga­ją­cych na rzu­ca­niu czymś na od­le­głość


Źródła:

SJP.pl

Rzutować

cza­sow­nik nie­do­ko­na­ny

 (1.1) wy­wie­rać wpływ na coś, od­bi­jać się na czymś, mieć po­wią­za­nie z czymś

 (1.2) fiz. fot. wyś­wiet­lać obraz na ekra­nie lub innej po­wierzch­ni za po­mo­cą urzą­dze­nia op­tycz­ne­go (np. rzut­ni­ka)

 (1.3) mat. geom. wyz­na­czać rzut (odw­zo­ro­wa­nie) fi­gu­ry lub punk­tu na pła­szczyz­nę lub pro­stą

 (1.4) psych. nieś­wia­do­mie przy­pi­sy­wać włas­ne cechy, uczu­cia lub prze­ży­cia świa­tu zew­nętrz­ne­mu i innym lu­dziom

 (1.5) prze­no­sić zja­wi­ska w inną dzie­dzi­nę lub na inną pła­szczyz­nę; przed­sta­wiać coś na tle cze­goś

 (1.6) ar­chit. kre­ślić plan lub prze­krój obiek­tu

 (1.7) in­form. zmie­niać typ da­nych zmien­nej


Źródła:

Wiktionary

Rzutowy

→ rzut


Patrz:rzut

Źródła:

SJP.pl

Rzwieć

cza­sow­nik

 (1.1) stpol. ry­czeć


Źródła:

Wiktionary

Rzy

rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. wieś w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoń­skim, w gmi­nie So­cho­cin;

 (1.2) geogr. osada leśna w Pol­sce, w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie płoń­skim, w gmi­nie So­cho­cin;


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rzyg

po­tocz­nie: coś obrzyd­li­we­go, bu­dzą­ce­go wstręt, odra­zę


Źródła:

SJP.pl

Rzygacz

1. ozdob­ne za­koń­cze­nie rynny, naj­czę­ściej w kształ­cie pa­szczy zwie­rzę­cej lub smo­czej; gar­gu­lec, rzy­gu­lec, gar­łacz, plwacz;
2. po­tocz­nie: osoba wy­mio­tu­ją­ca


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) ar­chit. de­ko­ra­cyj­ne za­koń­cze­nie rynny lub od­pro­wa­dze­nia wody z dachu w po­sta­ci fi­gur­ki lub głowy zwie­rzę­cia, czło­wie­ka, pot­wo­ra itp.;

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (2.1) posp. grub. ktoś, kto rzyga


Rzy­gacz, ina­czej gar­gu­lec ( gar­gu­lio „gar­dło”), także: gar­łacz, plu­wacz, plwacz – de­ko­ra­cyj­ne, ozdob­ne, wy­sta­ją­ce poza lico muru, za­koń­cze­nie rynny da­cho­wej, z któ­re­go woda de­szczo­wa ma swo­bod­ny od­pływ wo­do­spa­do­wy.

Po­cząt­ko­wo ka­mien­ne, póź­niej wy­ko­ny­wa­ne z bla­chy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzyganie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rzy­gać.


Źródła:

Wiktionary

Rzyganko

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) zdrobn. od: rzy­ga­nie


Źródła:

Wiktionary

Rzygać

po­tocz­nie:
1. zwra­cać za­war­tość żo­łąd­ka; wy­mio­to­wać;
2. gwał­tow­nie wy­rzu­cać coś z sie­bie; bluz­gać, bu­chać czymś;
3. mieć cze­goś dosyć, mieć wstręt do cze­goś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. rzy­gnąć)

 (1.1) grub. wy­mio­to­wać

 (1.2) posp. grub. przen. mieć cze­goś dość

 (1.3) pot. przen. gwał­tow­nie wy­rzu­cać stru­mień cze­goś z sie­bie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzygi

tor­sje; po­spo­li­cie:
1. zwró­co­na przez usta za­war­tość żo­łąd­ka; wy­mio­ci­ny, rzy­go­wi­ny;
2. zwra­ca­nie przez usta za­war­to­ści żo­łąd­ka


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) grub. wy­mio­ci­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzygnięcie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rzy­gnąć.


Źródła:

Wiktionary

Rzygnąć

po­tocz­nie:
1. zwró­cić za­war­tość żo­łąd­ka; zwy­mio­to­wać;
2. gwał­tow­nie wy­rzu­cić coś z sie­bie; bluz­nąć, buch­nąć czymś


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni do­ko­na­ny (ndk. rzy­gać)

 (1.1) do­ko­na­ny od|rzy­gać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzygowina

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) posp. wy­mio­ci­na


Źródła:

Wiktionary

Rzygowiny

po­spo­li­cie: zwró­co­na za­war­tość żo­łąd­ka; wy­mio­ci­ny, rzygi


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) posp. wy­mio­ci­ny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzygownik

po­tocz­nie: port­fe­netr, bal­kon fran­cu­ski


Źródła:

SJP.pl

Rzygulec

ozdob­ne za­koń­cze­nie rynny, naj­czę­ściej w kształ­cie pa­szczy zwie­rzę­cej lub smo­czej; gar­gu­lec, rzy­gacz, gar­łacz, plwacz


Źródła:

SJP.pl

Rzykanie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. od­cza­sow­ni­ko­wy od|rzy­kać.


Źródła:

Wiktionary

Rzykać

cza­sow­nik nie­prze­chod­ni

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mod­lić się

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. od­ma­wiać (mod­lit­wę)


Źródła:

Wiktionary

Rzym

sto­li­ca Włoch


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy, nazwa włas­na

 (1.1) geogr. mia­sto, sto­li­ca Włoch;

 (1.2) hist. sta­ro­żyt­na cy­wi­li­za­cja rzym­ska;

 (1.3) hist. Ce­sar­stwo Rzym­skie;

 (1.4) przen. pa­pież; naj­wyż­sze wła­dze Ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go

 (1.5) geogr. nazwa kilku pol­skich wsi i osad;


( Roma, "Roma") – sto­li­ca i naj­więk­sze mia­sto Włoch, po­ło­żo­ne w środ­ko­wej czę­ści kraju nad rzeką Tyber i Mo­rzem Tyr­reń­skim, za­ra­zem sto­li­ca re­gio­nu ad­mi­ni­stra­cyj­no-hi­sto­rycz­ne­go La­cjum ("Lazio").

Cen­trum ad­mi­ni­stra­cyj­ne ( co­mu­ne spe­cia­le) ma po­wierzch­nię 1287 km² i licz­bę lud­no­ści 2 825 661, będąc trze­cim co do wiel­ko­ści mia­stem Unii Eu­ro­pej­skiej. Mia­sto Sto­łecz­ne Rzym ma 4 331 856 miesz­kań­ców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzym.

skrót od: rzym­ski


Źródła:

SJP.pl

Rzym.-Kat.

skrót od: rzym­sko­ka­to­lic­ki; rz.-kat.


Źródła:

SJP.pl

Rzymianin

miesz­ka­niec Rzymu


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) miesz­ka­niec Rzymu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzymianka

1. letni but trzy­ma­ją­cy się na sto­pie dzię­ki licz­nym rze­my­kom opla­ta­ją­cym stopę wraz z kost­ką;
2. po­tocz­nie: au­to­stra­da, droga do Rzymu


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) miesz­kan­ka Rzymu (mia­sta)

 (1.2) pot. au­to­stra­da, droga do Rzymu

 (1.3) lekki san­dał z rze­my­ka­mi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzymowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzymski

1. przy­miot­nik od: Rzym (sto­li­ca Włoch lub pań­stwo sta­ro­żyt­ne);
2. cyfry rzym­skie - cyfry wpro­wa­dzo­ne przez sta­ro­żyt­nych Rzy­mian, dziś uży­wa­ne do oz­na­cza­nia dat; I = 1, V = 5, X = 10, L = 50, C = 100, D = 500, M = 1000


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) od­no­szą­cy się do mia­sta Rzymu, wy­wo­dzą­cy się z Rzymu, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Rzymu

 (1.2) od­no­szą­cy się do pań­stwa Rzymu, wy­wo­dzą­cy się z Rzymu, cha­rak­te­ry­stycz­ny dla Rzymu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzymsko

1. przy­miot­nik od: Rzym (sto­li­ca Włoch lub pań­stwo sta­ro­żyt­ne);
2. cyfry rzym­skie - cyfry wpro­wa­dzo­ne przez sta­ro­żyt­nych Rzy­mian, dziś uży­wa­ne do oz­na­cza­nia dat; I = 1, V = 5, X = 10, L = 50, C = 100, D = 500, M = 1000


Rzym­sko – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie wiel­ko­pol­skim, w po­wie­cie tu­rec­kim, w gmi­nie Dobra.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa ko­niń­skie­go.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzymskokat.

skrót od: rzym­sko­ka­to­lic­ki


Źródła:

SJP.pl

Rzymskokatolicki

od­no­szą­cy się do obrząd­ku rzym­skie­go ko­ścio­ła ka­to­lic­kie­go


przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) zwią­za­ny z ka­to­li­cyz­mem i ka­to­li­ka­mi obrząd­ku ła­ciń­skie­go, do­ty­czą­cy ka­to­li­cyz­mu i ka­to­li­ków obrząd­ku ła­ciń­skie­go

przy­miot­nik ja­ko­ścio­wy

 (2.1) cha­rak­te­ry­stycz­ny dla ka­to­li­cyz­mu i ka­to­li­ków obrząd­ku ła­ciń­skie­go


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzymskość

→ rzym­ski


Patrz:rzymski

Źródła:

SJP.pl

Rzyszczewko

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rzyszczowski

przy­miot­nik re­la­cyj­ny

 (1.1) do­ty­czą­cy Rzy­szczo­wa


Źródła:

Wiktionary

Rzyszczów

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) geogr. mia­sto w Ukra­i­nie, w ob­wo­dzie ki­jow­skim;


Rzy­szczów ( Ржищів, "Rży­szcziw") – mia­sto na Ukra­i­nie w ob­wo­dzie ki­jow­skim. Oś­ro­dek prze­my­słu spo­żyw­cze­go.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rzytka

rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) zdrobn. od rzyć

 (1.2) przest. pie­szczot­li­wie o po­ślad­kach


Źródła:

Wiktionary

Rzywno

Rzyw­no – ko­lo­nia w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie żniń­skim, w gmi­nie Ła­bi­szyn. Miej­sco­wość wcho­dzi w skład so­łect­wa Nowe Dąbie.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa byd­go­skie­go.


Źródła:

Wikipedia

Rzyć

daw­niej, obec­nie re­gio­nal­nie: dupa


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) przest. współcz. reg. po­ślad­ki

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. tyłek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rząbiec

Rzą­biec – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie świę­to­krzy­skim, w po­wie­cie wło­szczow­skim, w gmi­nie Wło­szczo­wa. Ma sta­tus so­łect­wa.

W la­tach 1975–1998 miej­sco­wość ad­mi­ni­stra­cyj­nie na­le­ża­ła do wo­je­wództ­wa kie­lec­kie­go.

8 wrze­śnia 1944 miała tam miej­sce par­ty­zanc­ka bitwa pod Rząb­cem mię­dzy od­dzia­ła­mi Bry­ga­dy Świę­to­krzy­skiej a od­dzia­łem Armii Lu­do­wej i grupą par­ty­zan­tów so­wiec­kich.


Źródła:

Wikipedia

Rząch

po­tocz­nie: stary, be­zu­ży­tecz­ny przed­miot lub po­jazd; rzęch, grat, gru­chot, ru­pieć


Źródła:

SJP.pl

Rząd

1. zbiór ele­men­tów uło­żo­nych obok sie­bie po­zio­mo; sze­reg;
2. jed­nost­ka w sy­ste­ma­ty­ce or­ga­niz­mów ży­wych;
3. ozdob­na uprząż koń­ska


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) polit. wy­ko­naw­czy organ pań­stwa zaj­mu­ją­cy się jego fi­nan­sa­mi oraz pro­wa­dzą­cy jego po­li­ty­kę wew­nętrz­ną i za­gra­nicz­ną;

 (1.2) jęz. przy­pa­dek de­kli­na­cji, w któ­rym znaj­du­je się wyraz bę­dą­cy okre­śle­niem da­ne­go

 (1.3) spra­wo­wa­nie wła­dzy

 (1.4) grupa ludzi lub ele­men­tów umie­szczo­na obok sie­bie jeden za dru­gim lub jeden obok dru­gie­go

 (1.5) biol. w sy­ste­ma­ty­ce: jed­nost­ka obej­mu­ją­ca ro­dzi­ny;

 (1.6) pot. rząd (1.4) fo­te­li na wi­dow­ni

 (1.7) mat. fiz. po­zy­cja wzglę­dem prze­cin­ka dzie­sięt­ne­go naj­star­szej cyfry w za­pi­sie danej licz­by

 (1.8) jeźdz. kom­plet­ny os­przęt do jazdy kon­nej;

 (1.9) roln. ogrod. ro­śli­ny upraw­ne po­sa­dzo­ne i ros­ną­ce w jed­nej linii


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rządca

1. osoba za­rzą­dza­ją­ca czymś;
2. ad­mi­ni­stra­tor nie­ru­cho­mo­ści, pry­wat­ne­go ma­jąt­ku ziem­skie­go w przed­wo­jen­nej Pol­sce


Źródła:

SJP.pl

Rządczyni

1. prze­sta­rza­łe: żona rząd­cy;
2. daw­niej: ko­bie­ta rzą­dzą­ca, kie­ru­ją­ca czymś


Źródła:

SJP.pl

Rządcówka

bu­dy­nek speł­nia­ją­cy funk­cję miesz­ka­nia i biura rząd­cy ma­jąt­ku ziem­skie­go


Źródła:

SJP.pl

Rządek

zdrob­nie­nie od: rząd; rzą­dzik


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­rze­czo­wy

 (1.1) zdrobn. od: rząd

 (1.2) ogrod. nie­wiel­kie rzędy ro­ślin upraw­nych ros­ną­ce w jed­nej linii

 (1.3) gw-pl|Kra­ków, War­sza­wa. sześć ma­łych bułek two­rzą­cych ca­łość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rządkami

zdrob­nie­nie od: rząd; rzą­dzik


Źródła:

SJP.pl

Rządkiem

zdrob­nie­nie od: rząd; rzą­dzik


Źródła:

SJP.pl

Rządkowski

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rządniej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ka: rząd­nie


Źródła:

SJP.pl

Rządniejszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: rząd­ny


Źródła:

SJP.pl

Rządny

1. daw­niej: umie­ją­cy do­brze go­spo­da­ro­wać, za­rzą­dzać czymś; go­spo­dar­ny;
2. daw­niej: po­rząd­ny


Źródła:

SJP.pl

Rządokracja

sy­stem rzą­dze­nia, w któ­rym cała wła­dza na­le­ży do rządu


Źródła:

SJP.pl

Rządowy

→ rząd (organ za­rzą­dza­ją­cy pań­stwem)


przy­miot­nik

 (1.1) zwią­za­ny z rzą­dem, wy­wo­dzą­cy się z rządu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rządy

1. na­czel­ny organ wy­ko­naw­czy w pań­stwie; rada mi­ni­strów;
2. spra­wo­wa­nie wła­dzy, zwierzch­nict­wo


rze­czow­nik, ro­dzaj nie­mę­sko­o­so­bo­wy, licz­ba mnoga

 (1.1) spra­wo­wa­nie wła­dzy, wła­da­nie

forma rze­czow­ni­ka|ro­dzaj=mę­sko­rze­czo­wy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: rząd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rządzenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rzą­dzić.


Rzą­dze­nie (ang. "go­ver­nan­ce"; cza­sem za­rzą­dza­nie) – zło­żo­ny sy­stem lub struk­tu­ra pro­ce­sów, funk­cji, struk­tur, reguł, praw i norm ut­wo­rzo­nych z re­la­cji, in­te­rak­cji, dy­na­mi­ki wła­dzy i ko­mu­ni­ka­cji w obrę­bie zor­ga­ni­zo­wa­nej grupy. Wyz­na­cza gra­ni­ce ak­cep­to­wal­nych za­cho­wań i prak­tyk róż­nych pod­mio­tów w gru­pie oraz kon­tro­lu­je ich pro­ce­sy de­cy­zyj­ne po­przez two­rze­nie i eg­zek­wo­wa­nie zasad i wy­tycz­nych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Rządzik

zdrob­nie­nie od: rząd; rzą­dek


Źródła:

SJP.pl

Rządzić

spra­wo­wać wła­dzę, roz­ka­zy­wać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny

 (1.1) spra­wo­wać wła­dzę, pa­no­wać

 (1.2) kie­ro­wać czymś, za­rzą­dzać

 (1.3) jęz. wią­zać z wy­ra­zem okre­śla­nym jedną z form wy­ra­zu okre­śla­ją­ce­go

cza­sow­nik zwrot­ny nie­do­ko­na­ny rzą­dzić się

 (2.1) po­stę­po­wać we­dług swo­jej woli, upo­do­ba­nia

 (2.2) być rzą­dzo­nym, wła­da­nym, kie­ro­wa­nym przez kogoś

 (2.3) kie­ro­wać się w swoim po­stę­po­wa­niu

 (2.4) pot. pro­wa­dzić in­te­re­sy, za­rzą­dzać pie­niędz­mi lub mie­niem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rządzona

spra­wo­wać wła­dzę, roz­ka­zy­wać


Źródła:

SJP.pl

Rządzony

spra­wo­wać wła­dzę, roz­ka­zy­wać


Źródła:

SJP.pl

Rządząca

spra­wo­wać wła­dzę, roz­ka­zy­wać


Źródła:

SJP.pl

Rządzący

spra­wo­wać wła­dzę, roz­ka­zy­wać


Źródła:

SJP.pl

Rząp

1. dolna część szybu gór­ni­cze­go, po­ło­żo­na po­ni­żej ostat­nie­go po­zio­mu, miej­sce, gdzie zbie­ra się woda spły­wa­ją­ca z szybu; rzą­pie, rzą­pik, żąp, żomp;
2. daw­niej: zbior­nik wody, cy­ster­na lub basen


Rząp, rzą­pie, w gór­nict­wie – naj­niż­sza część szybu usy­tu­o­wa­na po­ni­żej ostat­nie­go po­zio­mu wy­do­byw­cze­go w ko­pal­ni. Jest to nie­ek­splo­a­to­wa­na część szybu, ma­ją­ca za za­da­nie zbie­ra­nie ście­ka­ją­cej po ścia­nach wody. Zbie­ra­na woda jest na­stęp­nie od­sy­sa­na za po­mo­cą pomp od­wad­nia­ją­cych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rząpiarz

ro­bot­nik gór­ni­czy pra­cu­ją­cy w płucz­ce krusz­co­wej, wy­bie­ra­ją­cy szlam z osad­ni­ków


Źródła:

SJP.pl

Rząpica

motyl z ro­dzi­ny brud­nic


Źródła:

SJP.pl

Rząpie

dolna część szybu gór­ni­cze­go, po­ło­żo­na po­ni­żej ostat­nie­go po­zio­mu, miej­sce, gdzie zbie­ra się woda spły­wa­ją­ca z szybu; rząp, rzą­pik, żąp, żomp


Źródła:

SJP.pl

Rząpik

dolna część szybu gór­ni­cze­go, po­ło­żo­na po­ni­żej ostat­nie­go po­zio­mu, miej­sce, gdzie zbie­ra się woda spły­wa­ją­ca z szybu; rząp, rzą­pie, żąp, żomp


Źródła:

SJP.pl

Rząsa

naz­wi­sko


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rząsieński

→ Rzą­śnia (wieś w Pol­sce)


Źródła:

SJP.pl

Rząska

Rzą­ska – wieś w Pol­sce, po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­ło­pol­skim, w po­wie­cie kra­kow­skim, w gmi­nie Za­bie­rzów, przy linii ko­le­jo­wej nr 133 Dą­bro­wa Gór­ni­cza Ząb­ko­wi­ce – Kra­ków Głów­ny.

W la­tach 1975–1998 Rzą­ska ad­mi­ni­stra­cyj­nie znaj­do­wa­ła się w wo­je­wództ­wie kra­kow­skim.


Źródła:

Wikipedia

Rząśnia

wieś w Pol­sce


Rzą­śnia – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie łódz­kim, w po­wie­cie pa­ję­czań­skim, w gmi­nie Rzą­śnia.

Na te­re­nie gminy dzia­łal­ność dusz­pa­ster­ską pro­wa­dzi Pa­ra­fia św. Rocha w Rzą­śni.

We wsi jest Ze­spół Szkol­no-Przedsz­kol­ny im. Jana Pawła II w Rzą­śni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rząśnicki

przy­miot­nik od: Rzą­śnik


Źródła:

SJP.pl

Rząśnik

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzęch

po­tocz­nie: stary, be­zu­ży­tecz­ny przed­miot lub po­jazd; rząch, grat, gru­chot, ru­pieć


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) pot. stary, wy­ek­splo­a­to­wa­ny po­jazd me­cha­nicz­ny lub urzą­dze­nie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzęczkowo

Rzęcz­ko­wo – wieś w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ku­jaw­sko-po­mor­skim, w po­wie­cie to­ruń­skim, w gmi­nie Zła­wieś Wiel­ka. Wieś leży na po­ło­żo­na jest na skra­ju Pra­do­li­ny To­ruń­sko-Ebers­waldz­kiej. We­dług Na­ro­do­we­go Spisu Po­wszech­ne­go (III 2011 r.) li­czy­ła 701 miesz­kań­ców. Jest dzie­wią­tą co do wiel­ko­ści miej­sco­wo­ścią gminy Zła­wieś Wiel­ka.


Źródła:

Wikipedia

Rzędami

1. zbiór ele­men­tów uło­żo­nych obok sie­bie po­zio­mo; sze­reg;
2. jed­nost­ka w sy­ste­ma­ty­ce or­ga­niz­mów ży­wych;
3. ozdob­na uprząż koń­ska


Źródła:

SJP.pl

Rzędem

1. zbiór ele­men­tów uło­żo­nych obok sie­bie po­zio­mo; sze­reg;
2. jed­nost­ka w sy­ste­ma­ty­ce or­ga­niz­mów ży­wych;
3. ozdob­na uprząż koń­ska


Źródła:

SJP.pl

Rzędkowice

Rzęd­ko­wi­ce – wieś łań­cu­cho­wa li­czą­ca ponad sto go­spo­darstw w wo­je­wództ­wie ślą­skim, w po­wie­cie za­wier­ciań­skim, w gmi­nie Wło­do­wi­ce.


Źródła:

Wikipedia

Rzędna

jedna z współ­rzęd­nych punk­tu; licz­ba rze­czy­wi­sta okre­śla­ją­ca po­ło­że­nie punk­tu na osi rzęd­nych


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) mat. pio­no­wa oś ukła­du współ­rzęd­nych

 (1.2) mat. licz­ba rze­czy­wi­sta bę­dą­ca drugą współ­rzęd­ną w pro­sto­kąt­nym ukła­dzie współ­rzęd­nych, oz­na­cza­na jako y;

 (1.3) geod. wiel­kość okre­śla­ją­ca wy­so­kość od pła­szczyz­ny od­nie­sie­nia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzędowice

nazwa kilku wsi w Pol­sce


Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzędowicki

→ Rzę­do­wi­ce


Patrz:Rzędowice

Źródła:

SJP.pl

Rzędownik

na­rzę­dzie rol­ni­cze do wyz­na­cza­nia rzę­dów do sa­dze­nia


Źródła:

SJP.pl

Rzędowość

→ rzę­do­wy


Rzę­do­wość – ter­min sto­so­wa­ny przy opi­sie bu­do­wy związ­ku che­micz­ne­go okre­śla­ją­cy sto­pień pod­sta­wie­nia atomu w czą­stecz­ce. Uży­wa­ny jest on prze­de wszyst­kim w che­mii or­ga­nicz­nej do wska­za­nia licz­by grup or­ga­nicz­nych przy­łą­czo­nych do da­ne­go atomu, co poz­wa­la cza­sem na scha­rak­te­ry­zo­wa­nie ogól­nych wła­ści­wo­ści związ­ku i prze­wi­dze­nie jego za­cho­wa­nia w trak­cie niek­tó­rych re­ak­cji che­micz­nych. Nie­kie­dy ter­mi­nu tego używa się rów­nież w che­mii nie­or­ga­nicz­nej do opisu soli po­cho­dzą­cych od kwa­sów wie­lo­pro­to­no­wych.


Patrz:rzędowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzędowy

→ rząd (sze­reg)


Źródła:

SJP.pl

Rzędu

1. zbiór ele­men­tów uło­żo­nych obok sie­bie po­zio­mo; sze­reg;
2. jed­nost­ka w sy­ste­ma­ty­ce or­ga­niz­mów ży­wych;
3. ozdob­na uprząż koń­ska


Źródła:

SJP.pl

Rzędzik

krocz­nik rzę­dzik - ga­tu­nek mo­ty­la z ro­dzi­ny mier­ni­kow­co­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rzędówka

Rzę­dów­ka, wieś sznu­ro­wa – typ wsi, cha­rak­te­ry­zu­ją­cy się luźną za­bu­do­wą wzdłuż drogi, naj­czę­ściej po jej jed­nej stro­nie i pro­sto­pad­le do drogi bie­gną­cy­mi sze­ro­ki­mi pa­sa­mi pól, któ­rych sze­ro­kość od­po­wia­da sze­ro­ko­ści za­gro­dy go­spo­dar­skiej znaj­du­ją­cej się po dru­giej stro­nie drogi.


Źródła:

Wikipedia

Rzęgnowo

wieś w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie mław­skim


Rzę­gno­wo – wieś so­łec­ka w Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie ma­zo­wiec­kim, w po­wie­cie mław­skim, w gmi­nie Dzierz­go­wo.

Wier­ni Ko­ścio­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go na­le­żą do pa­ra­fii św. Ma­cie­ja w Pa­wło­wie Ko­ściel­nym.

W la­tach 1954–1972 wieś na­le­ża­ła i była sie­dzi­bą władz gro­ma­dy Rzę­gno­wo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzęgnowski

→ Rzę­gno­wo


Patrz:Rzęgnowo

Źródła:

SJP.pl

Rzępajło

rzad­ko: gra­jek brzdą­ka­ją­cy nie­u­mie­jęt­nie na ja­kimś in­stru­men­cie; rzę­po­ła


Źródła:

SJP.pl

Rzępolenie

rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) pot. gra­nie na in­stru­men­cie mu­zycz­nym w spo­sób nie­u­mie­jęt­ny


Źródła:

Wiktionary

Rzępolista

rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) ktoś, kto rzę­po­li


Źródła:

Wiktionary

Rzępolić

po­tocz­nie: grać nie­u­mie­jęt­nie na ja­kimś in­stru­men­cie; pi­to­lić, dyn­do­lić, dryn­do­lić, brzą­kać


cza­sow­nik prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. brak)

 (1.1) lek­cew. grać nie­u­mie­jęt­nie na ja­kimś in­stru­men­cie, zwła­szcza stru­no­wym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzępoła

(r. męski) gra­jek brzdą­ka­ją­cy nie­u­mie­jęt­nie na ja­kimś in­stru­men­cie; rzę­paj­ło


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­sko­o­so­bo­wy

 (1.1) pejor. kiep­ski muzyk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzęsa

1. (zwy­kle w lm - rzęsy) krót­ki, sztyw­ny wło­sek wy­ra­sta­ją­cy na brze­gu po­wie­ki, osła­nia­ją­cy oko przed cia­ła­mi ob­cy­mi;
2. pły­wa­ją­ca ro­śli­na wodna


rze­czow­nik, ro­dzaj żeń­ski

 (1.1) anat. kos­met. jeden z wło­sów ros­ną­cy na brze­gu po­wie­ki;

 (1.2) bot. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Lemna|L.|ref=tak., ro­dzaj ro­ślin uno­szą­cych się na po­wierzch­ni wody;

 (1.3) bot. ro­śli­na z ro­dza­ju rzęsa (1.2)


Rzęsa ("Lemna" ) – ro­dzaj drob­nych ro­ślin wod­nych z ro­dzi­ny obraz­ko­wa­tych, li­czą­cy 13 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych nie­mal na całym świe­cie, z czego 5 w Pol­sce. Rzęsy są jed­ny­mi z najm­niej­szych ro­ślin ziel­nych. Osią­gnę­ły niez­wy­kłą sku­tecz­ność rozm­na­ża­nia we­ge­ta­tyw­ne­go, w sprzy­ja­ją­cych wa­run­kach po­tra­fią pod­wo­ić swoją li­czeb­ność nawet w 48 go­dzin.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzęsiak

ro­dzaj msza­ków z rzędu mesz­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Rzęsiakowate

ro­dzi­na msza­ków z rzędu mesz­kow­ców


Źródła:

SJP.pl

Rzęsielnica

chrząszcz z ro­dzi­ny ston­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rzęsinowiec

kra­śnik rzę­si­no­wiec - motyl z ro­dzi­ny kra­śni­ko­wa­tych


Źródła:

SJP.pl

Rzęsistkowica

cho­ro­ba wy­wo­ły­wa­na przez rzę­sist­ki, prze­no­szo­na drogą płcio­wą


Rzę­sist­ko­wi­ca (try­cho­mo­na­do­za łac. "tri­cho­mo­na­do­sis", ang. tri­cho­mo­nia­sis) – cho­ro­ba pa­so­żyt­ni­cza dróg mo­czo­wo-płcio­wych czło­wie­ka i zwie­rząt wy­wo­ły­wa­na przez pier­wot­nia­ki z ro­dza­ju "Tri­cho­mo­nas" (rzę­sist­ki), prze­no­szo­na głów­nie drogą płcio­wą.

Cha­rak­te­ry­sty­ka pa­so­ży­ta i cykl ży­cio­wy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzęsistkowy

→ rzę­sist­ka


Patrz:rzęsistka

Źródła:

SJP.pl

Rzęsistość

cecha cze­goś gęsto sku­pio­ne­go, wy­stę­pu­ją­ce­go w dużej ilo­ści


Źródła:

SJP.pl

Rzęsistszy

sto­pień wyż­szy od przy­miot­ni­ka: rzę­si­sty


Źródła:

SJP.pl

Rzęsisty

wy­stę­pu­ją­cy w dużej ilo­ści, gęsto sku­pio­ny, bar­dzo in­ten­syw­ny


przy­miot­nik

 (1.1) wy­stę­pu­ją­cy w dużej ilo­ści lub w sil­nym na­tę­że­niu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzęsiście

przy­słó­wek

 (1.1) bar­dzo in­ten­syw­nie


Źródła:

Wiktionary

Rzęsiściej

sto­pień wyż­szy od przy­słów­ków: rzę­si­ście, rzę­si­sto


Źródła:

SJP.pl

Rzęska

1. zdrob­nie­nie od: rzęsa (w zna­cze­niu: krót­ki, sztyw­ny wło­sek wy­ra­sta­ją­cy na brze­gu po­wie­ki);
2. nit­ko­wa­ta, kró­ciut­ka wy­pust­ka plaz­ma­tycz­na wy­stę­pu­ją­ca na ko­mór­kach na­błon­ko­wych zwie­rząt wie­lo­ko­mór­ko­wych;
3. u jed­no­ko­mór­ko­wych ro­ślin wod­nych i pier­wot­nia­ków: jeden z wielu bar­dzo licz­nych nit­ko­wa­tych two­rów umoż­li­wia­ją­cych im po­ru­sza­nie się


Rzę­ski – (łac. "ci­lium") or­ga­nel­lum ruchu, cien­kie wy­rost­ki cy­to­plaz­ma­tycz­ne, osa­dzo­ne na ciał­kach pod­sta­wo­wych. Wy­stę­pu­ją w niek­tó­rych ko­mór­kach eu­ka­rio­tycz­nych oraz bak­te­riach. Rzę­ski są mniej­sze niż wicie i wy­stę­pu­ją w więk­szej ilo­ści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzęskowate

ro­dzi­na owa­dów z rzędu błon­kos­krzy­dłych; My­ma­ri­dae


Źródła:

SJP.pl

Rzęskowaty

1. rzad­ko: opa­trzo­ny rzę­ska­mi;
2. o ce­chach rzę­sko­wa­tych (ro­dzi­na owa­dów)


Źródła:

SJP.pl

Rzęskowo

Rzę­sko­wo – wieś w pół­noc­no-za­chod­niej Pol­sce po­ło­żo­na w wo­je­wództ­wie za­chod­nio­po­mor­skim, w po­wie­cie gry­fic­kim, w pół­noc­no-za­chod­niej czę­ści gminy Gry­fi­ce.

W miej­sco­wo­ści znaj­du­je się świet­li­ca wiej­ska. Dzie­ci z Rzę­sko­wa są do­wo­żo­ne do Szko­ły Pod­sta­wo­wej Nr 4 w Gry­fi­cach i Gim­naz­jum Nr 2 w Gry­fi­cach.


Źródła:

Wikipedia

Rzęsny

daw­niej: rzę­si­sty


Źródła:

SJP.pl

Rzęsokrążek

wolno pły­wa­ją­ca, owal­na larwa mor­skich wie­lo­szcze­tów oraz niek­tó­rych mię­cza­ków, po­sia­da­ją­ca dwa wień­ce rzę­sek, za po­mo­cą któ­rych się po­ru­sza; tro­cho­fo­ra


Źródła:

SJP.pl

Rzęsorek

ssak z ro­dzi­ny ry­jó­wek


rze­czow­nik, ro­dzaj mę­skoz­wie­rzę­cy

 (1.1) syst. zool. nazwa sy­ste­ma­tycz­na|Ne­o­mys|Kaup|ref=tak., ro­dzaj ssa­ków z ro­dzi­ny ry­jów­ko­wa­tych;

 (1.2) zool. ry­jów­ka z ro­dza­ju rzę­sor­ków (1.1)


Rzę­so­rek ("Ne­o­mys") – ro­dzaj ssa­ków z po­dro­dzi­ny ry­jó­wek (So­ri­ci­nae) w obrę­bie ro­dzi­ny ry­jów­ko­wa­tych (So­ri­ci­dae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Rzęsowate

ro­dzi­na drob­nych ro­ślin jed­no­li­ścien­nych, wod­nych, z wolno pły­wa­ją­cy­mi czło­na­mi pę­do­wy­mi; wy­stę­pu­ją na całej kuli ziem­skiej


Źródła:

SJP.pl

Rzęsowaty

o ce­chach rzę­so­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Rzęsowy

→ rzęsa (rzad­ko)


Źródła:

SJP.pl

Rzęst

ro­śli­na z ro­dzi­ny na­stro­szo­wa­tych; na­strosz; szczyt­ni­ca


Źródła:

SJP.pl

Rzęzić

cięż­ko i gło­śno od­dy­chać; char­czeć


cza­sow­nik nie­prze­chod­ni nie­do­ko­na­ny (dk. za­rzę­zić)

 (1.1) wy­da­wać cha­rak­te­ry­stycz­ny dźwięk pod­czas od­dy­cha­nia wsku­tek cho­ro­by dróg od­de­cho­wych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzęśl

ro­śli­na wodna z ro­dzi­ny rzę­ślo­wa­tych


Rzęśl ("Cal­li­tri­che" L.) – ro­dzaj ro­ślin na­le­żą­cych do ro­dzi­ny bab­ko­wa­tych (w daw­niej­szych sy­ste­mach zwy­kle za­li­cza­ny do drob­nej ro­dzi­ny rzę­ślo­wa­tych "Cal­li­tri­cha­ce­ae"). Na­le­ży do niego ok. 60–75 ga­tun­ków wy­stę­pu­ją­cych nie­mal na całej Ziemi, głów­nie na ob­sza­rach o kli­ma­cie umiar­ko­wa­nym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Rzęślowate

ro­dzi­na kos­mo­po­li­tycz­nych ro­ślin wod­nych z klasy dwu­li­ścien­nych, o li­ściach na­prze­ciw­le­głych i kwia­tach po­zba­wio­nych ok­wia­tu; na­le­żą do niej mię­dzy in­ny­mi: rzęśl sta­wo­wa, rzęśl wio­sen­na


Źródła:

SJP.pl

Rzęślowaty

o ce­chach rzę­ślo­wa­tych (ro­dzi­na ro­ślin)


Źródła:

SJP.pl

Rzęśnia

dłu­go­wiecz­na by­li­na z ro­dzi­ny mo­tyl­ko­wa­tych; espar­ce­ta siew­na


Źródła:

SJP.pl

Rzęśnica

Hasło wie­loz­nacz­ne. Moż­li­we zna­cze­nia:


Źródła:

Wikipedia

Rzężenie

szme­ry sły­szal­ne przy osłu­chi­wa­niu płuc


rze­czow­nik, ro­dzaj ni­ja­ki

 (1.1) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rzę­zić.

 (1.2) od­cza­sow­ni­ko­wy od|rzę­żeć.

 (1.3) sport. gwara. nie­sku­tecz­ne wspi­na­nie się, wspi­na­nie się z wiel­ką trud­no­ścią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Rzężeć

tyle co: rzę­zić


Źródła:

SJP.pl

Rzężący

cięż­ko i gło­śno od­dy­chać; char­czeć


Źródła:

SJP.pl